37 edizioa 2002\nWP_Query Object ( [query] => Array ( [page] => [pagename] => historia-2/37-edizioa-2002 ) [query_vars] => Array ( [page] => 0 [pagename] => 37-edizioa-2002 [error] => [m] => [p] => 0 [post_parent] => [subpost] => [subpost_id] => [attachment] => [attachment_id] => 0 [name] => 37-edizioa-2002 [page_id] => 0 [second] => [minute] => [hour] => [day] => 0 [monthnum] => 0 [year] => 0 [w] => 0 [category_name] => [tag] => [cat] => [tag_id] => [author] => [author_name] => [feed] => [tb] => [paged] => 0 [comments_popup] => [meta_key] => [meta_value] => [preview] => [s] => [sentence] => [fields] => [menu_order] => [category__in] => Array ( ) [category__not_in] => Array ( ) [category__and] => Array ( ) [post__in] => Array ( ) [post__not_in] => Array ( ) [tag__in] => Array ( ) [tag__not_in] => Array ( ) [tag__and] => Array ( ) [tag_slug__in] => Array ( ) [tag_slug__and] => Array ( ) [post_parent__in] => Array ( ) [post_parent__not_in] => Array ( ) [author__in] => Array ( ) [author__not_in] => Array ( ) [ignore_sticky_posts] => [suppress_filters] => [cache_results] => 1 [update_post_term_cache] => 1 [update_post_meta_cache] => 1 [post_type] => [posts_per_page] => 6 [nopaging] => [comments_per_page] => 50 [no_found_rows] => [order] => DESC ) [tax_query] => [meta_query] => WP_Meta_Query Object ( [queries] => Array ( ) [relation] => [meta_table] => [meta_id_column] => [primary_table] => [primary_id_column] => [table_aliases:protected] => Array ( ) ) [date_query] => [queried_object] => WP_Post Object ( [ID] => 2027 [post_author] => 3 [post_date] => 2015-04-21 10:44:32 [post_date_gmt] => 2015-04-21 10:44:32 [post_content] => [vc_row][vc_column width="1/1"][vc_tabs][vc_tab title="Kronika" tab_id="1428995656-1-21"][vc_column_text]2002ko uztailaren 24tik 29ra 2002ko berrikuntzarik deigarrienetakoa Zurriolako hondartzako Agertoki Berdea izan zen. Entzule gazteenei zuzendutako joaldiak programatu ziren han, elektrojazz eta chill out joeretakoak, batik bat. Lehen egunean, nahiko eguraldi petrala egin bazuen ere, entzuleriak gogotsu erantzun zuen Bugge Wesseltoft eta Nils Petter Molvaer norvegiarren kontzertu bikainetara, eta areago ondorengo gauetan, eguraldi hobearen laguntzaz distira handiagoa izan baitzuten Llorca, Bedrock 3 (Uri Caineren azken proiektua) eta Heineken Ultissimoren (Mark Ledford aitzindari duen talde nabar eta askotarikoa) emanaldiek eta orobat Javi Pez donostiar DJak girotutako atsedenaldiek. Jazz Band Ball-a berreskuratu zen eta, lehen aldiz, sarrera librea izan zuen, Kursaalgo Terrazetan. Frigo Agertokitik, Heineken Karpatik eta esandako Agertoki Berdetik jende andana pasa zen, euri-langar setatsuari aurre eginez. Dave Douglasen Tiny Bell Trio izan zen, beharbada, arrakasta handiena bildu zuena, baina ikus-entzule bakoitzak aurkitu ahal izan zuen bere txokoa: Wiesbadener Juristenbandeko abogatu alemanen dixie musika; espainiar jazzeko artista hoberenen Jam Session ederra; musikari gaztetxoz osatutako Roosevelt Jazz Band amerikar taldearen interpretazio bikainak; eta urruneko Zimbabwetik etorritako Cool Crooners of Bulawayo taldeko kide aitonduen alaitasun eta bizipoz eranskorra. Hurrengo eguneko lehen emanaldia Kursaalgo Ganbera Aretoan izan zen, Dave Douglas-Misha Mengelberg Quartet protagonista zela, kontzertu serio baina jostagarri batean, tarteka, Han Bennink ikusgarriak bateriarekin egundokoak egiten zituela. Trinitate Enparantzan entzule kopuru handia bildu zen Chick Coreari –entzuleria liluraturik utzi zuen haren piano hutseko joaldiak– eta flamenko-jazzeko ordezkari hoberenei entzutera, Nuevos Medios zigiluaren hogeigarren urteurrena ospatzeko bildu baitziren: Benavent-Di Geraldo-Pardo hirukoa, Diego Carrascoren taldea eta Diego Amadorrena. Emanaldia benetako ijito festa bilakatu zen azkenean, Diego Carrascoren aitzindaritzapean eta Chick Corea bera ere tartean zela. Gero, Gazztejazz programaren txanda izan zen, Kursaalgo terrazetan, goizeko ordu txikiak arte, Llorca, Uri Caine eta Brüknahm Project-en kargura. Azkeneko hau –New Yorkeko talde bat– Knitting Factoryren hamabostgarren urteurreneko jiran zetorren, Vibes eta Gutbucket taldeekin batera. Hilaren 26an, Dave Douglasek bere New Quintetekin jo zuen, Ganbera Aretoa bete-bete eginda zela. Baina egun hartako festa handiena Trinitate Enparantzan izan zen, non Bill Wymanek eta Rhythm Kings taldeak eta Maceo Parkerrek bere talde indartsuarekin dantzan jarri baitzuten entzuleria hasiera-hasieratik. Rhythm Kings taldean, britainiar r & b-eko izenik entzutetsuenak bildu ziren (Georgie Fame, Albert Lee, Terry Taylor) eta Mike Sánchezen aurkikuntza ere (espainiar gurasoak dituen abeslari, organista eta showman on bat) pozgarria izan zen. 27an, lau urte lehenago emandako kontzertuaren lilura guztia berregin zuen Abdullah Ibrahimek, baina oraingoan, Kursaalgo Auditorioko akustika ezin hobea lagun zuela. Trinitate Enparantzan, berriz, gaur egungo jazzaren klasikotasuna eta dotorezia konbinatu ziren Charles Lloyd (Geri Allen pianista guztiz interesgarria zeraman bere laukotean) eta Elvin Jonesen emanaldietan. Jonesen kontzertua John Coltraneren omenezkoa izan zen. Lloydek, ordu batzuk lehenago, Jonesenganako zuen miresmena aitortu zuen, Donostiako Jazzaldia Saria azken honi emateko ekitaldian. Larunbata zen, eguraldi ona zegoen eta musika bikaina zegoen programatuta: jende asko bildu zen, beraz, Kursaalen. Adrián Iaies argentinar pianistak Auditorioan aurkeztu zuen bere tango-jazzeko proposamen landua. Uztailaren 28a ere, igandea, aparta izan zen. Ganbera Aretoan, Andrew Hillek aho zabalik utzi zituen kritikari adituenak. Trinitate Enparantzan, Richard Bonak bere atsegintasun guztia erabili behar izan zuen bat-bateko euri-zaparrada baten eraginak gozatzeko. Kamerundarrak entzuleak kantari ipini zituen eta antolakuntzak denborarik galdu gabe zabaldu zituen euritako jantziei esker inor ez zen bere tokitik mugitu. Gero, David Murrayk, bere Big Band-aren buruan, erakutsi zuen gai dela jazza eta kubatar erritmoak fusionatzeko, avant-gardeko ukitu batzuk erantsiz. Segur aski, iaz jiran ibili ziren big band guztietatik hoberena izan zen. Hilaren 29an, berriro mukuru bete zen Trinitate Enparantza eta argi ikusi zen James Brown sasoi betean zegoela. Ez zuen inolako arazorik izan ordu eta erdiko ikuskizun eder askoa bideratzeko, mota guztietako bitartekoak erabiliz: talde sendoa, goitik behera (kapelatik botetaraino) zuriz jantzitako zeremonia-maixua, lau korista eraginkor eta bi dantzari zoragarri, horien artean, Sara Raya, “soularen aitaordearekin” lau urte zeramatzan Bartzelonako neska bat, Sex Machine jotzen ari ziren bitartean, gaztelaniaz rap bat egin zuena. Egundoko festa, plazan 3.600 pertsona eta erortzeko zorian egon zen Kofradia Gastronomikoan ia beste hainbeste zirela. “Funkaren erregea” irten aurretik, Gabongo Patience Dabanyk eta bere afrikar taldeak berotu zuten giroa. Antolakuntzaren kalkuluen arabera, 55.000 ikus-entzule inguru izan ziren, guztira, Jazzaldiko emanaldietan.[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title="Galeria" tab_id="1428995656-2-17"][cq_vc_dagallery images="1517,1518,1519,1520,1521,1522,1523,1524,1525,1526,1527,1528,1529,1530,1531,1532,1533,1534,1535,1536,1537" gallerywidth="100%" width="210" height="180" margin="15px 15px 0px 0px" color="#ffffff" background="#b6d543" opacity="0.7" padding="20px" onclick="link_image" custom_links_target="_self" thumbtitle=" " thumbdesc=" "][/vc_tab][vc_tab title="Egitaraua" tab_id="1428995875191-2-7"][vc_column_text]2002ko uztailaren 24tik 29ra Dave Douglas Tiny Bell Trio Dave Douglas (tronpeta) Brad Shepik (gitarra) Jim Black (bateria) Nils Petter Molvaer Nils Petter Molvaer (tronpeta) Audun Erlier (baxua) Rune Arnesen (bateria) Eivind Aarset (gitarra) Pal Nyhus (DJ) Raymond Pellicer (sampler) Bugge Wesseltoft Bugge Wesseltoft (teklatuak) Ingebrigt Flaten (baxua) Holte Wetle (bateria) Jonas Lønnå (DJ) Rikard Gensollen (perkusioa) Håkon Kornstad (saxoa) The Cool Crooners of Bulawayo Ben Phula Phulani (ahotsa) Abel Sinometsi Sithole (ahotsa) Lucky Thodhla (ahotsa) Eric Juba (ahotsa) Bruno Caviglia (gitarra) Jean Manuel Chambo (pianoa) Gillaume Stelly (baxua) Marquito Benabou (bateria) Satchmo Jazz-ek aurkeztua: Jam Session Kursaalen Perico Sambeat (saxo altua, zuzendaria) Alfons Carrascosa (saxo altua) Gorka Benítez (saxo tenorra) Ion Robles (saxo tenorra) Chris Kase (tronpeta) Benet Palet (tronpeta) Iñaki Salvador (pianoa) Albert Bover (pianoa) David Mengual (baxua) David Xirgu (bateria) Marc Miralta (bateria) Roosevelt Jazz Band Scott Brown (zuzendaria) Wiesbadener Juristenband Dieter Arlet (tronpeta, fliskornoa) Albert Hemes (tronboia) Karl Hans Henn (gitarra, banjoa) Bernhard Kaufmann (pianoa) Max Fröhlich (saxo tenorra, saxo altua, klarinetea) Dieter Schmidt (baxua) Rolf Thüsing (bateria, garbiketa-ohola) Llorca Ludovic Llorca (DJ, programaketa) Julie Monnin (ahotsa) Marc Benhamou (teklatuak) Philippe Monrose (perkusioa) Bruno Vouillon (baxua) César Poirier (saxo altua, saxo tenorra) Uri Caine’s Bedrock 3 Uri Caine (pianoa) Tim Lefebvre (baxua) Zach Danziger (bateria) Brüknahm Project Saundi Wilson (teklatuak, sampler) Sebastian “SibaGiba” Bardin (sampler, MC) Abraham Burton (saxoa) Justin Asher (baxua) Kiambu Dickerson (ahotsa) Bernstein-Goldings-Stuart Trio + Eric Alexander Larry Goldings (organoa) Peter Bernstein (gitarra) Bill Stewart (bateria) Eric Alexander (saxo tenorra) Dave Douglas-Misha Mengelberg Quartet Dave Douglas (tronpeta) Misha Mengelberg (pianoa) Brad Jones (baxua) Han Bennink (bateria) Chick Corea Piano Solo Chick Corea (pianoa) Nuevos Medios-en 20. urteurrena Jorge Pardo (saxoa, flauta) Carles Benavent (baxua) Tino Di Geraldo (bateria) Diego Amador (ahotsa, pianoa, gitarra) Miguel Vargas (baxua) Luis Amador (perkusioa) Diego Carrasco (ahotsa, gitarra) Diego Del Morao (gitarra) Ana María González (ahotsa, txaloak) Federico Baeza (ahotsa, txaloak) Juan Grande (perkusioa) Luis Carrasco (perkusioa) Chick Corea (pianoa) (gonbidatu berezia) El Trio de Isaac Turienzo Isaac Turienzo (pianoa) Horacio Fumero (baxua) Peer Wyboris (bateria) Dave Douglas New Quintet Dave Douglas (tronpeta) Chris Potter (saxo tenorra) Uri Caine (piano elektrikoa) James Genus (baxua) Clarence Penn (bateria) Mark Ledford Ultissimo (Heineken Ultissimo) Mark Ledford (ahotsa, gitarra, tronpeta, perkusioa) James Thomas Bates (bateria, perkusioa) Melena Francis (perkusioa) Jim Antón (baxua, ahotsa) Allen Hinds (gitarra, ahotsa) Domingo Patricio (flauta, perkusioa) Bill Wyman Rhythm Kings Bill Wyman (baxua) Beverley Skeete (ahotsa) Georgie Fame (organoa) Albert Lee (gitarra) Graham Mead (bateria) Terry Taylor (gitarra) Frank Mead (saxo tenorra) Nick Payn (saxo altua, flauta) Mike Sánchez (pianoa, ahotsa) Maceo Parker Maceo Parker (saxo altua, ahotsa) Greg Boyer (tronboia) Ron Tooley (tronpeta) Bruno Speight (gitarra) Will Boulware (organoa) Rodney “Skeet” Curtis (baxua) Jerome Thomas (bateria) Corey Parker (ahotsa) Martha High (ahotsa) Charles Sherrell (ahotsa) Gutbucket Paul Chuffo (bateria) Ty Citerman (gitarra) Eric Rockwin (baxua) Ken Thomson (saxoa) Abdullah Ibrahim Trio Abdullah Ibrahim (pianoa) Belden Bullock (baxua) George Gray (bateria) Amama Luisa Brass Band Alfonso Areta (helikoia) Carlos Otsoa de Azpuru (tronboia) Iñaki Egibar (tronboia) Alex Otsoa de Azpuru (saxo tenorra) Renato Valeruz (saxo sopranoa) Jon Celestino (tronpeta) Javi Navarro (tronpeta) Carmen Aguinagalde (klarinetea) Javier Celestino (banjoa) Juan Iglesia (banjoa) Beatriz Hurtado (dunbala) Ana Otsoa de Azpuru (txindatak) Marian Azkarate (kaxa) Javier Goñi (garbiketa-ohola) Inaxito Albisu (kriskitinak) Charles Lloyd Quartet Charles Lloyd (saxo tenorra) Geri Allen (pianoa) Robert Hurst (baxua) Billy Hart (bateria) Elvin Jones “Love & Peace”: Tribute to John Coltrane #3 Elvin Jones (bateria) Anthony Wonsey (pianoa) Gerald Cannon (baxua) Pat LaBarbera (saxo tenorra, saxo sopranoa) Delfeayo Marsalis (tronboia) Vibes Bill Ware (bibrafonoa) Brad Jones (baxua) Jim Black (bateria) Cuadernos de Jazz-ek aurkeztua: Adrián Iaies Cuarteto Adrián Iaies (pianoa) Horacio Fumero (baxua) Fernando Martínez (bateria) Pablo Mainetti (bandoneoia) Andrew Hill Trio Andrew Hill (pianoa) John Hebert (baxua) Matt Wilson (bateria) Mac Jeara’s Band Ainara Ortega (ahotsa, klake dantza) Mikel Mate (klarinetea) Roberto Pacheco (saxoa) Alfonso Masach (tronpeta) Carlos Escudero (tronboia) Eugenio Delgado (helikoia) Jokin Sukunza (teklatuak Richard Bona Richard Bona (baxua, ahotsa) Aaron Heick (saxoa) Etienne Stadwijk (teklatuak) Nathaniel Townsley (bateria) Daniel Sadownick (perkusioa) La Big Band Cubana de David Murray David Murray (saxo tenorra, klarinete baxua, zuzendaria) Irving Acao (saxo tenorra) Orlando Sánchez (saxo tenorra) Moisés Márques (saxo baritonoa) Román Filiú (saxo altua) Germán Velazco (saxo altua, flauta) Hugh Ragin (tronpeta) Basilio Márquez (tronpeta) Alexander Brown Cabrera (tronpeta) Dennis Cuni Rodríguez (tronboia) Craig Harris (tronboia) Heikel Fabián Trimiño (tronboia) Adel González (perkusioa) Roberto Julio Carcassés (pianoa) Narciso Jorge Reyes (baxua) Oliver Valdés (bateria) Fisk University Jubilee Singers Paul T. Kwami (zuzendaria) Patience Dabany et Pada International Patience Dabany (ahotsa) Sylvain Avara (zuzendaria) Jacynthe (teklatuak) Tifa (teklatuak) Papy (baxua) Espoir Pepa (bateria) Bernard Kantoula (perkusioa) Natacha Enama (koruak) Mathurine Essieli (koruak) Tatiana Madjinja (koruak) Suzanne Ikapendje (dantza) Melissa Essieli (dantza) Jeanine Ndogui (dantza) Guy-Roger Ngoma (dantza) Romaric Badamani (dantza) Robert Tchimbinda (dantza) Antonio Rodríguez (dantza) James Brown James Brown (ahotsa) Tomi Rae Hynie (ahotsa) Roosevelt Johnson (ahotsa) Shelia Wheat (ahotsa) Cynthia Moore (ahotsa) Kelly Jarrell (ahotsa) Amy Christian (ahotsa) Sara Raya (dantza) Yonna Wynne (dantza) Daniel Ray (announcer) Holly Farris (tronpeta, zuzendaria) Leroy Harper (saxo altua) Jeff Watkins (saxo tenorra, saxo altua) Waldo Weatehers (saxo baritonoa) Keith Jenkins (gitarra) Damon Wood (gitarra) Daryl Brown (gitarra) Fred Thomas (baxua) Willie Ray Brundridge (baxua) Erik Hargrove (bateria) Robert Thompson (bateria) George Nealy (perkusioa)[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title="Kartela" tab_id="1429000923072-3-0"][vc_single_image image="1167" border_color="grey" img_link_target="_self" img_size="413x600"][/vc_tab][/vc_tabs][/vc_column][/vc_row] [post_title] => 37 edizioa 2002 [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 37-edizioa-2002 [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2015-04-24 07:18:40 [post_modified_gmt] => 2015-04-24 07:18:40 [post_content_filtered] => [post_parent] => 2416 [guid] => https://heinekenjazzaldia.eus/nueva2015-3/?page_id=2027 [menu_order] => 0 [post_type] => page [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [queried_object_id] => 2027 [request] => SELECT wp_posts.* FROM wp_posts JOIN wp_icl_translations t ON wp_posts.ID = t.element_id AND t.element_type IN ('post_post','post_page','post_event','post_artist') JOIN wp_icl_languages l ON t.language_code=l.code AND l.active=1 WHERE 1=1 AND (wp_posts.ID = '2027') AND wp_posts.post_type = 'page' AND t.language_code='eu' ORDER BY wp_posts.post_date DESC [posts] => Array (  => WP_Post Object ( [ID] => 2027 [post_author] => 3 [post_date] => 2015-04-21 10:44:32 [post_date_gmt] => 2015-04-21 10:44:32 [post_content] => [vc_row][vc_column width="1/1"][vc_tabs][vc_tab title="Kronika" tab_id="1428995656-1-21"][vc_column_text]2002ko uztailaren 24tik 29ra 2002ko berrikuntzarik deigarrienetakoa Zurriolako hondartzako Agertoki Berdea izan zen. Entzule gazteenei zuzendutako joaldiak programatu ziren han, elektrojazz eta chill out joeretakoak, batik bat. Lehen egunean, nahiko eguraldi petrala egin bazuen ere, entzuleriak gogotsu erantzun zuen Bugge Wesseltoft eta Nils Petter Molvaer norvegiarren kontzertu bikainetara, eta areago ondorengo gauetan, eguraldi hobearen laguntzaz distira handiagoa izan baitzuten Llorca, Bedrock 3 (Uri Caineren azken proiektua) eta Heineken Ultissimoren (Mark Ledford aitzindari duen talde nabar eta askotarikoa) emanaldiek eta orobat Javi Pez donostiar DJak girotutako atsedenaldiek. Jazz Band Ball-a berreskuratu zen eta, lehen aldiz, sarrera librea izan zuen, Kursaalgo Terrazetan. Frigo Agertokitik, Heineken Karpatik eta esandako Agertoki Berdetik jende andana pasa zen, euri-langar setatsuari aurre eginez. Dave Douglasen Tiny Bell Trio izan zen, beharbada, arrakasta handiena bildu zuena, baina ikus-entzule bakoitzak aurkitu ahal izan zuen bere txokoa: Wiesbadener Juristenbandeko abogatu alemanen dixie musika; espainiar jazzeko artista hoberenen Jam Session ederra; musikari gaztetxoz osatutako Roosevelt Jazz Band amerikar taldearen interpretazio bikainak; eta urruneko Zimbabwetik etorritako Cool Crooners of Bulawayo taldeko kide aitonduen alaitasun eta bizipoz eranskorra. Hurrengo eguneko lehen emanaldia Kursaalgo Ganbera Aretoan izan zen, Dave Douglas-Misha Mengelberg Quartet protagonista zela, kontzertu serio baina jostagarri batean, tarteka, Han Bennink ikusgarriak bateriarekin egundokoak egiten zituela. Trinitate Enparantzan entzule kopuru handia bildu zen Chick Coreari –entzuleria liluraturik utzi zuen haren piano hutseko joaldiak– eta flamenko-jazzeko ordezkari hoberenei entzutera, Nuevos Medios zigiluaren hogeigarren urteurrena ospatzeko bildu baitziren: Benavent-Di Geraldo-Pardo hirukoa, Diego Carrascoren taldea eta Diego Amadorrena. Emanaldia benetako ijito festa bilakatu zen azkenean, Diego Carrascoren aitzindaritzapean eta Chick Corea bera ere tartean zela. Gero, Gazztejazz programaren txanda izan zen, Kursaalgo terrazetan, goizeko ordu txikiak arte, Llorca, Uri Caine eta Brüknahm Project-en kargura. Azkeneko hau –New Yorkeko talde bat– Knitting Factoryren hamabostgarren urteurreneko jiran zetorren, Vibes eta Gutbucket taldeekin batera. Hilaren 26an, Dave Douglasek bere New Quintetekin jo zuen, Ganbera Aretoa bete-bete eginda zela. Baina egun hartako festa handiena Trinitate Enparantzan izan zen, non Bill Wymanek eta Rhythm Kings taldeak eta Maceo Parkerrek bere talde indartsuarekin dantzan jarri baitzuten entzuleria hasiera-hasieratik. Rhythm Kings taldean, britainiar r & b-eko izenik entzutetsuenak bildu ziren (Georgie Fame, Albert Lee, Terry Taylor) eta Mike Sánchezen aurkikuntza ere (espainiar gurasoak dituen abeslari, organista eta showman on bat) pozgarria izan zen. 27an, lau urte lehenago emandako kontzertuaren lilura guztia berregin zuen Abdullah Ibrahimek, baina oraingoan, Kursaalgo Auditorioko akustika ezin hobea lagun zuela. Trinitate Enparantzan, berriz, gaur egungo jazzaren klasikotasuna eta dotorezia konbinatu ziren Charles Lloyd (Geri Allen pianista guztiz interesgarria zeraman bere laukotean) eta Elvin Jonesen emanaldietan. Jonesen kontzertua John Coltraneren omenezkoa izan zen. Lloydek, ordu batzuk lehenago, Jonesenganako zuen miresmena aitortu zuen, Donostiako Jazzaldia Saria azken honi emateko ekitaldian. Larunbata zen, eguraldi ona zegoen eta musika bikaina zegoen programatuta: jende asko bildu zen, beraz, Kursaalen. Adrián Iaies argentinar pianistak Auditorioan aurkeztu zuen bere tango-jazzeko proposamen landua. Uztailaren 28a ere, igandea, aparta izan zen. Ganbera Aretoan, Andrew Hillek aho zabalik utzi zituen kritikari adituenak. Trinitate Enparantzan, Richard Bonak bere atsegintasun guztia erabili behar izan zuen bat-bateko euri-zaparrada baten eraginak gozatzeko. Kamerundarrak entzuleak kantari ipini zituen eta antolakuntzak denborarik galdu gabe zabaldu zituen euritako jantziei esker inor ez zen bere tokitik mugitu. Gero, David Murrayk, bere Big Band-aren buruan, erakutsi zuen gai dela jazza eta kubatar erritmoak fusionatzeko, avant-gardeko ukitu batzuk erantsiz. Segur aski, iaz jiran ibili ziren big band guztietatik hoberena izan zen. Hilaren 29an, berriro mukuru bete zen Trinitate Enparantza eta argi ikusi zen James Brown sasoi betean zegoela. Ez zuen inolako arazorik izan ordu eta erdiko ikuskizun eder askoa bideratzeko, mota guztietako bitartekoak erabiliz: talde sendoa, goitik behera (kapelatik botetaraino) zuriz jantzitako zeremonia-maixua, lau korista eraginkor eta bi dantzari zoragarri, horien artean, Sara Raya, “soularen aitaordearekin” lau urte zeramatzan Bartzelonako neska bat, Sex Machine jotzen ari ziren bitartean, gaztelaniaz rap bat egin zuena. Egundoko festa, plazan 3.600 pertsona eta erortzeko zorian egon zen Kofradia Gastronomikoan ia beste hainbeste zirela. “Funkaren erregea” irten aurretik, Gabongo Patience Dabanyk eta bere afrikar taldeak berotu zuten giroa. Antolakuntzaren kalkuluen arabera, 55.000 ikus-entzule inguru izan ziren, guztira, Jazzaldiko emanaldietan.[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title="Galeria" tab_id="1428995656-2-17"][cq_vc_dagallery images="1517,1518,1519,1520,1521,1522,1523,1524,1525,1526,1527,1528,1529,1530,1531,1532,1533,1534,1535,1536,1537" gallerywidth="100%" width="210" height="180" margin="15px 15px 0px 0px" color="#ffffff" background="#b6d543" opacity="0.7" padding="20px" onclick="link_image" custom_links_target="_self" thumbtitle=" " thumbdesc=" "][/vc_tab][vc_tab title="Egitaraua" tab_id="1428995875191-2-7"][vc_column_text]2002ko uztailaren 24tik 29ra Dave Douglas Tiny Bell Trio Dave Douglas (tronpeta) Brad Shepik (gitarra) Jim Black (bateria) Nils Petter Molvaer Nils Petter Molvaer (tronpeta) Audun Erlier (baxua) Rune Arnesen (bateria) Eivind Aarset (gitarra) Pal Nyhus (DJ) Raymond Pellicer (sampler) Bugge Wesseltoft Bugge Wesseltoft (teklatuak) Ingebrigt Flaten (baxua) Holte Wetle (bateria) Jonas Lønnå (DJ) Rikard Gensollen (perkusioa) Håkon Kornstad (saxoa) The Cool Crooners of Bulawayo Ben Phula Phulani (ahotsa) Abel Sinometsi Sithole (ahotsa) Lucky Thodhla (ahotsa) Eric Juba (ahotsa) Bruno Caviglia (gitarra) Jean Manuel Chambo (pianoa) Gillaume Stelly (baxua) Marquito Benabou (bateria) Satchmo Jazz-ek aurkeztua: Jam Session Kursaalen Perico Sambeat (saxo altua, zuzendaria) Alfons Carrascosa (saxo altua) Gorka Benítez (saxo tenorra) Ion Robles (saxo tenorra) Chris Kase (tronpeta) Benet Palet (tronpeta) Iñaki Salvador (pianoa) Albert Bover (pianoa) David Mengual (baxua) David Xirgu (bateria) Marc Miralta (bateria) Roosevelt Jazz Band Scott Brown (zuzendaria) Wiesbadener Juristenband Dieter Arlet (tronpeta, fliskornoa) Albert Hemes (tronboia) Karl Hans Henn (gitarra, banjoa) Bernhard Kaufmann (pianoa) Max Fröhlich (saxo tenorra, saxo altua, klarinetea) Dieter Schmidt (baxua) Rolf Thüsing (bateria, garbiketa-ohola) Llorca Ludovic Llorca (DJ, programaketa) Julie Monnin (ahotsa) Marc Benhamou (teklatuak) Philippe Monrose (perkusioa) Bruno Vouillon (baxua) César Poirier (saxo altua, saxo tenorra) Uri Caine’s Bedrock 3 Uri Caine (pianoa) Tim Lefebvre (baxua) Zach Danziger (bateria) Brüknahm Project Saundi Wilson (teklatuak, sampler) Sebastian “SibaGiba” Bardin (sampler, MC) Abraham Burton (saxoa) Justin Asher (baxua) Kiambu Dickerson (ahotsa) Bernstein-Goldings-Stuart Trio + Eric Alexander Larry Goldings (organoa) Peter Bernstein (gitarra) Bill Stewart (bateria) Eric Alexander (saxo tenorra) Dave Douglas-Misha Mengelberg Quartet Dave Douglas (tronpeta) Misha Mengelberg (pianoa) Brad Jones (baxua) Han Bennink (bateria) Chick Corea Piano Solo Chick Corea (pianoa) Nuevos Medios-en 20. urteurrena Jorge Pardo (saxoa, flauta) Carles Benavent (baxua) Tino Di Geraldo (bateria) Diego Amador (ahotsa, pianoa, gitarra) Miguel Vargas (baxua) Luis Amador (perkusioa) Diego Carrasco (ahotsa, gitarra) Diego Del Morao (gitarra) Ana María González (ahotsa, txaloak) Federico Baeza (ahotsa, txaloak) Juan Grande (perkusioa) Luis Carrasco (perkusioa) Chick Corea (pianoa) (gonbidatu berezia) El Trio de Isaac Turienzo Isaac Turienzo (pianoa) Horacio Fumero (baxua) Peer Wyboris (bateria) Dave Douglas New Quintet Dave Douglas (tronpeta) Chris Potter (saxo tenorra) Uri Caine (piano elektrikoa) James Genus (baxua) Clarence Penn (bateria) Mark Ledford Ultissimo (Heineken Ultissimo) Mark Ledford (ahotsa, gitarra, tronpeta, perkusioa) James Thomas Bates (bateria, perkusioa) Melena Francis (perkusioa) Jim Antón (baxua, ahotsa) Allen Hinds (gitarra, ahotsa) Domingo Patricio (flauta, perkusioa) Bill Wyman Rhythm Kings Bill Wyman (baxua) Beverley Skeete (ahotsa) Georgie Fame (organoa) Albert Lee (gitarra) Graham Mead (bateria) Terry Taylor (gitarra) Frank Mead (saxo tenorra) Nick Payn (saxo altua, flauta) Mike Sánchez (pianoa, ahotsa) Maceo Parker Maceo Parker (saxo altua, ahotsa) Greg Boyer (tronboia) Ron Tooley (tronpeta) Bruno Speight (gitarra) Will Boulware (organoa) Rodney “Skeet” Curtis (baxua) Jerome Thomas (bateria) Corey Parker (ahotsa) Martha High (ahotsa) Charles Sherrell (ahotsa) Gutbucket Paul Chuffo (bateria) Ty Citerman (gitarra) Eric Rockwin (baxua) Ken Thomson (saxoa) Abdullah Ibrahim Trio Abdullah Ibrahim (pianoa) Belden Bullock (baxua) George Gray (bateria) Amama Luisa Brass Band Alfonso Areta (helikoia) Carlos Otsoa de Azpuru (tronboia) Iñaki Egibar (tronboia) Alex Otsoa de Azpuru (saxo tenorra) Renato Valeruz (saxo sopranoa) Jon Celestino (tronpeta) Javi Navarro (tronpeta) Carmen Aguinagalde (klarinetea) Javier Celestino (banjoa) Juan Iglesia (banjoa) Beatriz Hurtado (dunbala) Ana Otsoa de Azpuru (txindatak) Marian Azkarate (kaxa) Javier Goñi (garbiketa-ohola) Inaxito Albisu (kriskitinak) Charles Lloyd Quartet Charles Lloyd (saxo tenorra) Geri Allen (pianoa) Robert Hurst (baxua) Billy Hart (bateria) Elvin Jones “Love & Peace”: Tribute to John Coltrane #3 Elvin Jones (bateria) Anthony Wonsey (pianoa) Gerald Cannon (baxua) Pat LaBarbera (saxo tenorra, saxo sopranoa) Delfeayo Marsalis (tronboia) Vibes Bill Ware (bibrafonoa) Brad Jones (baxua) Jim Black (bateria) Cuadernos de Jazz-ek aurkeztua: Adrián Iaies Cuarteto Adrián Iaies (pianoa) Horacio Fumero (baxua) Fernando Martínez (bateria) Pablo Mainetti (bandoneoia) Andrew Hill Trio Andrew Hill (pianoa) John Hebert (baxua) Matt Wilson (bateria) Mac Jeara’s Band Ainara Ortega (ahotsa, klake dantza) Mikel Mate (klarinetea) Roberto Pacheco (saxoa) Alfonso Masach (tronpeta) Carlos Escudero (tronboia) Eugenio Delgado (helikoia) Jokin Sukunza (teklatuak Richard Bona Richard Bona (baxua, ahotsa) Aaron Heick (saxoa) Etienne Stadwijk (teklatuak) Nathaniel Townsley (bateria) Daniel Sadownick (perkusioa) La Big Band Cubana de David Murray David Murray (saxo tenorra, klarinete baxua, zuzendaria) Irving Acao (saxo tenorra) Orlando Sánchez (saxo tenorra) Moisés Márques (saxo baritonoa) Román Filiú (saxo altua) Germán Velazco (saxo altua, flauta) Hugh Ragin (tronpeta) Basilio Márquez (tronpeta) Alexander Brown Cabrera (tronpeta) Dennis Cuni Rodríguez (tronboia) Craig Harris (tronboia) Heikel Fabián Trimiño (tronboia) Adel González (perkusioa) Roberto Julio Carcassés (pianoa) Narciso Jorge Reyes (baxua) Oliver Valdés (bateria) Fisk University Jubilee Singers Paul T. Kwami (zuzendaria) Patience Dabany et Pada International Patience Dabany (ahotsa) Sylvain Avara (zuzendaria) Jacynthe (teklatuak) Tifa (teklatuak) Papy (baxua) Espoir Pepa (bateria) Bernard Kantoula (perkusioa) Natacha Enama (koruak) Mathurine Essieli (koruak) Tatiana Madjinja (koruak) Suzanne Ikapendje (dantza) Melissa Essieli (dantza) Jeanine Ndogui (dantza) Guy-Roger Ngoma (dantza) Romaric Badamani (dantza) Robert Tchimbinda (dantza) Antonio Rodríguez (dantza) James Brown James Brown (ahotsa) Tomi Rae Hynie (ahotsa) Roosevelt Johnson (ahotsa) Shelia Wheat (ahotsa) Cynthia Moore (ahotsa) Kelly Jarrell (ahotsa) Amy Christian (ahotsa) Sara Raya (dantza) Yonna Wynne (dantza) Daniel Ray (announcer) Holly Farris (tronpeta, zuzendaria) Leroy Harper (saxo altua) Jeff Watkins (saxo tenorra, saxo altua) Waldo Weatehers (saxo baritonoa) Keith Jenkins (gitarra) Damon Wood (gitarra) Daryl Brown (gitarra) Fred Thomas (baxua) Willie Ray Brundridge (baxua) Erik Hargrove (bateria) Robert Thompson (bateria) George Nealy (perkusioa)[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title="Kartela" tab_id="1429000923072-3-0"][vc_single_image image="1167" border_color="grey" img_link_target="_self" img_size="413x600"][/vc_tab][/vc_tabs][/vc_column][/vc_row] [post_title] => 37 edizioa 2002 [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 37-edizioa-2002 [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2015-04-24 07:18:40 [post_modified_gmt] => 2015-04-24 07:18:40 [post_content_filtered] => [post_parent] => 2416 [guid] => https://heinekenjazzaldia.eus/nueva2015-3/?page_id=2027 [menu_order] => 0 [post_type] => page [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 1 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 2027 [post_author] => 3 [post_date] => 2015-04-21 10:44:32 [post_date_gmt] => 2015-04-21 10:44:32 [post_content] => [vc_row][vc_column width="1/1"][vc_tabs][vc_tab title="Kronika" tab_id="1428995656-1-21"][vc_column_text]2002ko uztailaren 24tik 29ra 2002ko berrikuntzarik deigarrienetakoa Zurriolako hondartzako Agertoki Berdea izan zen. Entzule gazteenei zuzendutako joaldiak programatu ziren han, elektrojazz eta chill out joeretakoak, batik bat. Lehen egunean, nahiko eguraldi petrala egin bazuen ere, entzuleriak gogotsu erantzun zuen Bugge Wesseltoft eta Nils Petter Molvaer norvegiarren kontzertu bikainetara, eta areago ondorengo gauetan, eguraldi hobearen laguntzaz distira handiagoa izan baitzuten Llorca, Bedrock 3 (Uri Caineren azken proiektua) eta Heineken Ultissimoren (Mark Ledford aitzindari duen talde nabar eta askotarikoa) emanaldiek eta orobat Javi Pez donostiar DJak girotutako atsedenaldiek. Jazz Band Ball-a berreskuratu zen eta, lehen aldiz, sarrera librea izan zuen, Kursaalgo Terrazetan. Frigo Agertokitik, Heineken Karpatik eta esandako Agertoki Berdetik jende andana pasa zen, euri-langar setatsuari aurre eginez. Dave Douglasen Tiny Bell Trio izan zen, beharbada, arrakasta handiena bildu zuena, baina ikus-entzule bakoitzak aurkitu ahal izan zuen bere txokoa: Wiesbadener Juristenbandeko abogatu alemanen dixie musika; espainiar jazzeko artista hoberenen Jam Session ederra; musikari gaztetxoz osatutako Roosevelt Jazz Band amerikar taldearen interpretazio bikainak; eta urruneko Zimbabwetik etorritako Cool Crooners of Bulawayo taldeko kide aitonduen alaitasun eta bizipoz eranskorra. Hurrengo eguneko lehen emanaldia Kursaalgo Ganbera Aretoan izan zen, Dave Douglas-Misha Mengelberg Quartet protagonista zela, kontzertu serio baina jostagarri batean, tarteka, Han Bennink ikusgarriak bateriarekin egundokoak egiten zituela. Trinitate Enparantzan entzule kopuru handia bildu zen Chick Coreari –entzuleria liluraturik utzi zuen haren piano hutseko joaldiak– eta flamenko-jazzeko ordezkari hoberenei entzutera, Nuevos Medios zigiluaren hogeigarren urteurrena ospatzeko bildu baitziren: Benavent-Di Geraldo-Pardo hirukoa, Diego Carrascoren taldea eta Diego Amadorrena. Emanaldia benetako ijito festa bilakatu zen azkenean, Diego Carrascoren aitzindaritzapean eta Chick Corea bera ere tartean zela. Gero, Gazztejazz programaren txanda izan zen, Kursaalgo terrazetan, goizeko ordu txikiak arte, Llorca, Uri Caine eta Brüknahm Project-en kargura. Azkeneko hau –New Yorkeko talde bat– Knitting Factoryren hamabostgarren urteurreneko jiran zetorren, Vibes eta Gutbucket taldeekin batera. Hilaren 26an, Dave Douglasek bere New Quintetekin jo zuen, Ganbera Aretoa bete-bete eginda zela. Baina egun hartako festa handiena Trinitate Enparantzan izan zen, non Bill Wymanek eta Rhythm Kings taldeak eta Maceo Parkerrek bere talde indartsuarekin dantzan jarri baitzuten entzuleria hasiera-hasieratik. Rhythm Kings taldean, britainiar r & b-eko izenik entzutetsuenak bildu ziren (Georgie Fame, Albert Lee, Terry Taylor) eta Mike Sánchezen aurkikuntza ere (espainiar gurasoak dituen abeslari, organista eta showman on bat) pozgarria izan zen. 27an, lau urte lehenago emandako kontzertuaren lilura guztia berregin zuen Abdullah Ibrahimek, baina oraingoan, Kursaalgo Auditorioko akustika ezin hobea lagun zuela. Trinitate Enparantzan, berriz, gaur egungo jazzaren klasikotasuna eta dotorezia konbinatu ziren Charles Lloyd (Geri Allen pianista guztiz interesgarria zeraman bere laukotean) eta Elvin Jonesen emanaldietan. Jonesen kontzertua John Coltraneren omenezkoa izan zen. Lloydek, ordu batzuk lehenago, Jonesenganako zuen miresmena aitortu zuen, Donostiako Jazzaldia Saria azken honi emateko ekitaldian. Larunbata zen, eguraldi ona zegoen eta musika bikaina zegoen programatuta: jende asko bildu zen, beraz, Kursaalen. Adrián Iaies argentinar pianistak Auditorioan aurkeztu zuen bere tango-jazzeko proposamen landua. Uztailaren 28a ere, igandea, aparta izan zen. Ganbera Aretoan, Andrew Hillek aho zabalik utzi zituen kritikari adituenak. Trinitate Enparantzan, Richard Bonak bere atsegintasun guztia erabili behar izan zuen bat-bateko euri-zaparrada baten eraginak gozatzeko. Kamerundarrak entzuleak kantari ipini zituen eta antolakuntzak denborarik galdu gabe zabaldu zituen euritako jantziei esker inor ez zen bere tokitik mugitu. Gero, David Murrayk, bere Big Band-aren buruan, erakutsi zuen gai dela jazza eta kubatar erritmoak fusionatzeko, avant-gardeko ukitu batzuk erantsiz. Segur aski, iaz jiran ibili ziren big band guztietatik hoberena izan zen. Hilaren 29an, berriro mukuru bete zen Trinitate Enparantza eta argi ikusi zen James Brown sasoi betean zegoela. Ez zuen inolako arazorik izan ordu eta erdiko ikuskizun eder askoa bideratzeko, mota guztietako bitartekoak erabiliz: talde sendoa, goitik behera (kapelatik botetaraino) zuriz jantzitako zeremonia-maixua, lau korista eraginkor eta bi dantzari zoragarri, horien artean, Sara Raya, “soularen aitaordearekin” lau urte zeramatzan Bartzelonako neska bat, Sex Machine jotzen ari ziren bitartean, gaztelaniaz rap bat egin zuena. Egundoko festa, plazan 3.600 pertsona eta erortzeko zorian egon zen Kofradia Gastronomikoan ia beste hainbeste zirela. “Funkaren erregea” irten aurretik, Gabongo Patience Dabanyk eta bere afrikar taldeak berotu zuten giroa. Antolakuntzaren kalkuluen arabera, 55.000 ikus-entzule inguru izan ziren, guztira, Jazzaldiko emanaldietan.[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title="Galeria" tab_id="1428995656-2-17"][cq_vc_dagallery images="1517,1518,1519,1520,1521,1522,1523,1524,1525,1526,1527,1528,1529,1530,1531,1532,1533,1534,1535,1536,1537" gallerywidth="100%" width="210" height="180" margin="15px 15px 0px 0px" color="#ffffff" background="#b6d543" opacity="0.7" padding="20px" onclick="link_image" custom_links_target="_self" thumbtitle=" " thumbdesc=" "][/vc_tab][vc_tab title="Egitaraua" tab_id="1428995875191-2-7"][vc_column_text]2002ko uztailaren 24tik 29ra Dave Douglas Tiny Bell Trio Dave Douglas (tronpeta) Brad Shepik (gitarra) Jim Black (bateria) Nils Petter Molvaer Nils Petter Molvaer (tronpeta) Audun Erlier (baxua) Rune Arnesen (bateria) Eivind Aarset (gitarra) Pal Nyhus (DJ) Raymond Pellicer (sampler) Bugge Wesseltoft Bugge Wesseltoft (teklatuak) Ingebrigt Flaten (baxua) Holte Wetle (bateria) Jonas Lønnå (DJ) Rikard Gensollen (perkusioa) Håkon Kornstad (saxoa) The Cool Crooners of Bulawayo Ben Phula Phulani (ahotsa) Abel Sinometsi Sithole (ahotsa) Lucky Thodhla (ahotsa) Eric Juba (ahotsa) Bruno Caviglia (gitarra) Jean Manuel Chambo (pianoa) Gillaume Stelly (baxua) Marquito Benabou (bateria) Satchmo Jazz-ek aurkeztua: Jam Session Kursaalen Perico Sambeat (saxo altua, zuzendaria) Alfons Carrascosa (saxo altua) Gorka Benítez (saxo tenorra) Ion Robles (saxo tenorra) Chris Kase (tronpeta) Benet Palet (tronpeta) Iñaki Salvador (pianoa) Albert Bover (pianoa) David Mengual (baxua) David Xirgu (bateria) Marc Miralta (bateria) Roosevelt Jazz Band Scott Brown (zuzendaria) Wiesbadener Juristenband Dieter Arlet (tronpeta, fliskornoa) Albert Hemes (tronboia) Karl Hans Henn (gitarra, banjoa) Bernhard Kaufmann (pianoa) Max Fröhlich (saxo tenorra, saxo altua, klarinetea) Dieter Schmidt (baxua) Rolf Thüsing (bateria, garbiketa-ohola) Llorca Ludovic Llorca (DJ, programaketa) Julie Monnin (ahotsa) Marc Benhamou (teklatuak) Philippe Monrose (perkusioa) Bruno Vouillon (baxua) César Poirier (saxo altua, saxo tenorra) Uri Caine’s Bedrock 3 Uri Caine (pianoa) Tim Lefebvre (baxua) Zach Danziger (bateria) Brüknahm Project Saundi Wilson (teklatuak, sampler) Sebastian “SibaGiba” Bardin (sampler, MC) Abraham Burton (saxoa) Justin Asher (baxua) Kiambu Dickerson (ahotsa) Bernstein-Goldings-Stuart Trio + Eric Alexander Larry Goldings (organoa) Peter Bernstein (gitarra) Bill Stewart (bateria) Eric Alexander (saxo tenorra) Dave Douglas-Misha Mengelberg Quartet Dave Douglas (tronpeta) Misha Mengelberg (pianoa) Brad Jones (baxua) Han Bennink (bateria) Chick Corea Piano Solo Chick Corea (pianoa) Nuevos Medios-en 20. urteurrena Jorge Pardo (saxoa, flauta) Carles Benavent (baxua) Tino Di Geraldo (bateria) Diego Amador (ahotsa, pianoa, gitarra) Miguel Vargas (baxua) Luis Amador (perkusioa) Diego Carrasco (ahotsa, gitarra) Diego Del Morao (gitarra) Ana María González (ahotsa, txaloak) Federico Baeza (ahotsa, txaloak) Juan Grande (perkusioa) Luis Carrasco (perkusioa) Chick Corea (pianoa) (gonbidatu berezia) El Trio de Isaac Turienzo Isaac Turienzo (pianoa) Horacio Fumero (baxua) Peer Wyboris (bateria) Dave Douglas New Quintet Dave Douglas (tronpeta) Chris Potter (saxo tenorra) Uri Caine (piano elektrikoa) James Genus (baxua) Clarence Penn (bateria) Mark Ledford Ultissimo (Heineken Ultissimo) Mark Ledford (ahotsa, gitarra, tronpeta, perkusioa) James Thomas Bates (bateria, perkusioa) Melena Francis (perkusioa) Jim Antón (baxua, ahotsa) Allen Hinds (gitarra, ahotsa) Domingo Patricio (flauta, perkusioa) Bill Wyman Rhythm Kings Bill Wyman (baxua) Beverley Skeete (ahotsa) Georgie Fame (organoa) Albert Lee (gitarra) Graham Mead (bateria) Terry Taylor (gitarra) Frank Mead (saxo tenorra) Nick Payn (saxo altua, flauta) Mike Sánchez (pianoa, ahotsa) Maceo Parker Maceo Parker (saxo altua, ahotsa) Greg Boyer (tronboia) Ron Tooley (tronpeta) Bruno Speight (gitarra) Will Boulware (organoa) Rodney “Skeet” Curtis (baxua) Jerome Thomas (bateria) Corey Parker (ahotsa) Martha High (ahotsa) Charles Sherrell (ahotsa) Gutbucket Paul Chuffo (bateria) Ty Citerman (gitarra) Eric Rockwin (baxua) Ken Thomson (saxoa) Abdullah Ibrahim Trio Abdullah Ibrahim (pianoa) Belden Bullock (baxua) George Gray (bateria) Amama Luisa Brass Band Alfonso Areta (helikoia) Carlos Otsoa de Azpuru (tronboia) Iñaki Egibar (tronboia) Alex Otsoa de Azpuru (saxo tenorra) Renato Valeruz (saxo sopranoa) Jon Celestino (tronpeta) Javi Navarro (tronpeta) Carmen Aguinagalde (klarinetea) Javier Celestino (banjoa) Juan Iglesia (banjoa) Beatriz Hurtado (dunbala) Ana Otsoa de Azpuru (txindatak) Marian Azkarate (kaxa) Javier Goñi (garbiketa-ohola) Inaxito Albisu (kriskitinak) Charles Lloyd Quartet Charles Lloyd (saxo tenorra) Geri Allen (pianoa) Robert Hurst (baxua) Billy Hart (bateria) Elvin Jones “Love & Peace”: Tribute to John Coltrane #3 Elvin Jones (bateria) Anthony Wonsey (pianoa) Gerald Cannon (baxua) Pat LaBarbera (saxo tenorra, saxo sopranoa) Delfeayo Marsalis (tronboia) Vibes Bill Ware (bibrafonoa) Brad Jones (baxua) Jim Black (bateria) Cuadernos de Jazz-ek aurkeztua: Adrián Iaies Cuarteto Adrián Iaies (pianoa) Horacio Fumero (baxua) Fernando Martínez (bateria) Pablo Mainetti (bandoneoia) Andrew Hill Trio Andrew Hill (pianoa) John Hebert (baxua) Matt Wilson (bateria) Mac Jeara’s Band Ainara Ortega (ahotsa, klake dantza) Mikel Mate (klarinetea) Roberto Pacheco (saxoa) Alfonso Masach (tronpeta) Carlos Escudero (tronboia) Eugenio Delgado (helikoia) Jokin Sukunza (teklatuak Richard Bona Richard Bona (baxua, ahotsa) Aaron Heick (saxoa) Etienne Stadwijk (teklatuak) Nathaniel Townsley (bateria) Daniel Sadownick (perkusioa) La Big Band Cubana de David Murray David Murray (saxo tenorra, klarinete baxua, zuzendaria) Irving Acao (saxo tenorra) Orlando Sánchez (saxo tenorra) Moisés Márques (saxo baritonoa) Román Filiú (saxo altua) Germán Velazco (saxo altua, flauta) Hugh Ragin (tronpeta) Basilio Márquez (tronpeta) Alexander Brown Cabrera (tronpeta) Dennis Cuni Rodríguez (tronboia) Craig Harris (tronboia) Heikel Fabián Trimiño (tronboia) Adel González (perkusioa) Roberto Julio Carcassés (pianoa) Narciso Jorge Reyes (baxua) Oliver Valdés (bateria) Fisk University Jubilee Singers Paul T. Kwami (zuzendaria) Patience Dabany et Pada International Patience Dabany (ahotsa) Sylvain Avara (zuzendaria) Jacynthe (teklatuak) Tifa (teklatuak) Papy (baxua) Espoir Pepa (bateria) Bernard Kantoula (perkusioa) Natacha Enama (koruak) Mathurine Essieli (koruak) Tatiana Madjinja (koruak) Suzanne Ikapendje (dantza) Melissa Essieli (dantza) Jeanine Ndogui (dantza) Guy-Roger Ngoma (dantza) Romaric Badamani (dantza) Robert Tchimbinda (dantza) Antonio Rodríguez (dantza) James Brown James Brown (ahotsa) Tomi Rae Hynie (ahotsa) Roosevelt Johnson (ahotsa) Shelia Wheat (ahotsa) Cynthia Moore (ahotsa) Kelly Jarrell (ahotsa) Amy Christian (ahotsa) Sara Raya (dantza) Yonna Wynne (dantza) Daniel Ray (announcer) Holly Farris (tronpeta, zuzendaria) Leroy Harper (saxo altua) Jeff Watkins (saxo tenorra, saxo altua) Waldo Weatehers (saxo baritonoa) Keith Jenkins (gitarra) Damon Wood (gitarra) Daryl Brown (gitarra) Fred Thomas (baxua) Willie Ray Brundridge (baxua) Erik Hargrove (bateria) Robert Thompson (bateria) George Nealy (perkusioa)[/vc_column_text][/vc_tab][vc_tab title="Kartela" tab_id="1429000923072-3-0"][vc_single_image image="1167" border_color="grey" img_link_target="_self" img_size="413x600"][/vc_tab][/vc_tabs][/vc_column][/vc_row] [post_title] => 37 edizioa 2002 [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => closed [post_password] => [post_name] => 37-edizioa-2002 [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2015-04-24 07:18:40 [post_modified_gmt] => 2015-04-24 07:18:40 [post_content_filtered] => [post_parent] => 2416 [guid] => https://heinekenjazzaldia.eus/nueva2015-3/?page_id=2027 [menu_order] => 0 [post_type] => page [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 1 [max_num_pages] => 0 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => 1 [is_archive] => [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => [is_tag] => [is_tax] => [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_404] => [is_comments_popup] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => 1 [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => 121c89fee491b41171e52b392f65044a [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => )\n2002ko uztailaren 24tik 29ra\n2002ko berrikuntzarik deigarrienetakoa Zurriolako hondartzako Agertoki Berdea izan zen. Entzule gazteenei zuzendutako joaldiak programatu ziren han, elektrojazz eta chill out joeretakoak, batik bat. Lehen egunean, nahiko eguraldi petrala egin bazuen ere, entzuleriak gogotsu erantzun zuen Bugge Wesseltoft eta Nils Petter Molvaer norvegiarren kontzertu bikainetara, eta areago ondorengo gauetan, eguraldi hobearen laguntzaz distira handiagoa izan baitzuten Llorca, Bedrock 3 (Uri Caineren azken proiektua) eta Heineken Ultissimoren (Mark Ledford aitzindari duen talde nabar eta askotarikoa) emanaldiek eta orobat Javi Pez donostiar DJak girotutako atsedenaldiek.\nJazz Band Ball-a berreskuratu zen eta, lehen aldiz, sarrera librea izan zuen, Kursaalgo Terrazetan. Frigo Agertokitik, Heineken Karpatik eta esandako Agertoki Berdetik jende andana pasa zen, euri-langar setatsuari aurre eginez. Dave Douglasen Tiny Bell Trio izan zen, beharbada, arrakasta handiena bildu zuena, baina ikus-entzule bakoitzak aurkitu ahal izan zuen bere txokoa: Wiesbadener Juristenbandeko abogatu alemanen dixie musika; espainiar jazzeko artista hoberenen Jam Session ederra; musikari gaztetxoz osatutako Roosevelt Jazz Band amerikar taldearen interpretazio bikainak; eta urruneko Zimbabwetik etorritako Cool Crooners of Bulawayo taldeko kide aitonduen alaitasun eta bizipoz eranskorra.\nHurrengo eguneko lehen emanaldia Kursaalgo Ganbera Aretoan izan zen, Dave Douglas-Misha Mengelberg Quartet protagonista zela, kontzertu serio baina jostagarri batean, tarteka, Han Bennink ikusgarriak bateriarekin egundokoak egiten zituela. Trinitate Enparantzan entzule kopuru handia bildu zen Chick Coreari –entzuleria liluraturik utzi zuen haren piano hutseko joaldiak– eta flamenko-jazzeko ordezkari hoberenei entzutera, Nuevos Medios zigiluaren hogeigarren urteurrena ospatzeko bildu baitziren: Benavent-Di Geraldo-Pardo hirukoa, Diego Carrascoren taldea eta Diego Amadorrena. Emanaldia benetako ijito festa bilakatu zen azkenean, Diego Carrascoren aitzindaritzapean eta Chick Corea bera ere tartean zela. Gero, Gazztejazz programaren txanda izan zen, Kursaalgo terrazetan, goizeko ordu txikiak arte, Llorca, Uri Caine eta Brüknahm Project-en kargura. Azkeneko hau –New Yorkeko talde bat– Knitting Factoryren hamabostgarren urteurreneko jiran zetorren, Vibes eta Gutbucket taldeekin batera.\nHilaren 26an, Dave Douglasek bere New Quintetekin jo zuen, Ganbera Aretoa bete-bete eginda zela. Baina egun hartako festa handiena Trinitate Enparantzan izan zen, non Bill Wymanek eta Rhythm Kings taldeak eta Maceo Parkerrek bere talde indartsuarekin dantzan jarri baitzuten entzuleria hasiera-hasieratik. Rhythm Kings taldean, britainiar r & b-eko izenik entzutetsuenak bildu ziren (Georgie Fame, Albert Lee, Terry Taylor) eta Mike Sánchezen aurkikuntza ere (espainiar gurasoak dituen abeslari, organista eta showman on bat) pozgarria izan zen.\n27an, lau urte lehenago emandako kontzertuaren lilura guztia berregin zuen Abdullah Ibrahimek, baina oraingoan, Kursaalgo Auditorioko akustika ezin hobea lagun zuela. Trinitate Enparantzan, berriz, gaur egungo jazzaren klasikotasuna eta dotorezia konbinatu ziren Charles Lloyd (Geri Allen pianista guztiz interesgarria zeraman bere laukotean) eta Elvin Jonesen emanaldietan. Jonesen kontzertua John Coltraneren omenezkoa izan zen. Lloydek, ordu batzuk lehenago, Jonesenganako zuen miresmena aitortu zuen, Donostiako Jazzaldia Saria azken honi emateko ekitaldian. Larunbata zen, eguraldi ona zegoen eta musika bikaina zegoen programatuta: jende asko bildu zen, beraz, Kursaalen. Adrián Iaies argentinar pianistak Auditorioan aurkeztu zuen bere tango-jazzeko proposamen landua.\nUztailaren 28a ere, igandea, aparta izan zen. Ganbera Aretoan, Andrew Hillek aho zabalik utzi zituen kritikari adituenak. Trinitate Enparantzan, Richard Bonak bere atsegintasun guztia erabili behar izan zuen bat-bateko euri-zaparrada baten eraginak gozatzeko. Kamerundarrak entzuleak kantari ipini zituen eta antolakuntzak denborarik galdu gabe zabaldu zituen euritako jantziei esker inor ez zen bere tokitik mugitu. Gero, David Murrayk, bere Big Band-aren buruan, erakutsi zuen gai dela jazza eta kubatar erritmoak fusionatzeko, avant-gardeko ukitu batzuk erantsiz. Segur aski, iaz jiran ibili ziren big band guztietatik hoberena izan zen.\nHilaren 29an, berriro mukuru bete zen Trinitate Enparantza eta argi ikusi zen James Brown sasoi betean zegoela. Ez zuen inolako arazorik izan ordu eta erdiko ikuskizun eder askoa bideratzeko, mota guztietako bitartekoak erabiliz: talde sendoa, goitik behera (kapelatik botetaraino) zuriz jantzitako zeremonia-maixua, lau korista eraginkor eta bi dantzari zoragarri, horien artean, Sara Raya, “soularen aitaordearekin” lau urte zeramatzan Bartzelonako neska bat, Sex Machine jotzen ari ziren bitartean, gaztelaniaz rap bat egin zuena. Egundoko festa, plazan 3.600 pertsona eta erortzeko zorian egon zen Kofradia Gastronomikoan ia beste hainbeste zirela. “Funkaren erregea” irten aurretik, Gabongo Patience Dabanyk eta bere afrikar taldeak berotu zuten giroa.\nAntolakuntzaren kalkuluen arabera, 55.000 ikus-entzule inguru izan ziren, guztira, Jazzaldiko emanaldietan.\nBrad Shepik (gitarra)\nAudun Erlier (baxua)\nHolte Wetle (bateria)\nHåkon Kornstad (saxoa)\nBen Phula Phulani (ahotsa)\nAbel Sinometsi Sithole (ahotsa)\nLucky Thodhla (ahotsa)\nEric Juba (ahotsa)\nBruno Caviglia (gitarra)\nJean Manuel Chambo (pianoa)\nGillaume Stelly (baxua)\nMarquito Benabou (bateria)\nSatchmo Jazz-ek aurkeztua: Jam Session Kursaalen\nPerico Sambeat (saxo altua, zuzendaria)\nIon Robles (saxo tenorra)\nScott Brown (zuzendaria)\nKarl Hans Henn (gitarra, banjoa)\nLudovic Llorca (DJ, programaketa)\nJulie Monnin (ahotsa)\nMarc Benhamou (teklatuak)\nPhilippe Monrose (perkusioa)\nBruno Vouillon (baxua)\nCésar Poirier (saxo altua, saxo tenorra)\nTim Lefebvre (baxua)\nZach Danziger (bateria)\nSaundi Wilson (teklatuak, sampler)\nAbraham Burton (saxoa)\nJustin Asher (baxua)\nKiambu Dickerson (ahotsa)\nMisha Mengelberg (pianoa)\nNuevos Medios-en 20. urteurrena\nDiego Amador (ahotsa, pianoa, gitarra)\nMiguel Vargas (baxua)\nLuis Amador (perkusioa)\nDiego Carrasco (ahotsa, gitarra)\nAna María González (ahotsa, txaloak)\nFederico Baeza (ahotsa, txaloak)\nJuan Grande (perkusioa)\nLuis Carrasco (perkusioa)\nChick Corea (pianoa) (gonbidatu berezia)\nIsaac Turienzo (pianoa)\nChris Potter (saxo tenorra)\nUri Caine (piano elektrikoa)\nMark Ledford (ahotsa, gitarra, tronpeta, perkusioa)\nJames Thomas Bates (bateria, perkusioa)\nMelena Francis (perkusioa)\nJim Antón (baxua, ahotsa)\nAllen Hinds (gitarra, ahotsa)\nDomingo Patricio (flauta, perkusioa)\nBeverley Skeete (ahotsa)\nGeorgie Fame (organoa)\nGraham Mead (bateria)\nFrank Mead (saxo tenorra)\nNick Payn (saxo altua, flauta)\nMike Sánchez (pianoa, ahotsa)\nWill Boulware (organoa)\nJerome Thomas (bateria)\nCorey Parker (ahotsa)\nMartha High (ahotsa)\nCharles Sherrell (ahotsa)\nPaul Chuffo (bateria)\nTy Citerman (gitarra)\nEric Rockwin (baxua)\nKen Thomson (saxoa)\nCarlos Otsoa de Azpuru (tronboia)\nAlex Otsoa de Azpuru (saxo tenorra)\nRenato Valeruz (saxo sopranoa)\nJavi Navarro (tronpeta)\nCarmen Aguinagalde (klarinetea)\nJuan Iglesia (banjoa)\nAna Otsoa de Azpuru (txindatak)\nMarian Azkarate (kaxa)\nJavier Goñi (garbiketa-ohola)\nInaxito Albisu (kriskitinak)\nCharles Lloyd (saxo tenorra)\nGerald Cannon (baxua)\nPat LaBarbera (saxo tenorra, saxo sopranoa)\nCuadernos de Jazz-ek aurkeztua: Adrián Iaies Cuarteto\nAdrián Iaies (pianoa)\nFernando Martínez (bateria)\nPablo Mainetti (bandoneoia)\nAndrew Hill (pianoa)\nJohn Hebert (baxua)\nRoberto Pacheco (saxoa)\nJokin Sukunza (teklatuak\nDaniel Sadownick (perkusioa)\nDavid Murray (saxo tenorra, klarinete baxua, zuzendaria)\nIrving Acao (saxo tenorra)\nOrlando Sánchez (saxo tenorra)\nMoisés Márques (saxo baritonoa)\nRomán Filiú (saxo altua)\nGermán Velazco (saxo altua, flauta)\nAlexander Brown Cabrera (tronpeta)\nDennis Cuni Rodríguez (tronboia)\nHeikel Fabián Trimiño (tronboia)\nRoberto Julio Carcassés (pianoa)\nNarciso Jorge Reyes (baxua)\nOliver Valdés (bateria)\nPaul T. Kwami (zuzendaria)\nPatience Dabany (ahotsa)\nSylvain Avara (zuzendaria)\nEspoir Pepa (bateria)\nBernard Kantoula (perkusioa)\nNatacha Enama (koruak)\nMathurine Essieli (koruak)\nTatiana Madjinja (koruak)\nSuzanne Ikapendje (dantza)\nMelissa Essieli (dantza)\nJeanine Ndogui (dantza)\nGuy-Roger Ngoma (dantza)\nRomaric Badamani (dantza)\nRobert Tchimbinda (dantza)\nAntonio Rodríguez (dantza)\nJames Brown (ahotsa)\nTomi Rae Hynie (ahotsa)\nRoosevelt Johnson (ahotsa)\nShelia Wheat (ahotsa)\nCynthia Moore (ahotsa)\nKelly Jarrell (ahotsa)\nAmy Christian (ahotsa)\nSara Raya (dantza)\nYonna Wynne (dantza)\nHolly Farris (tronpeta, zuzendaria)\nLeroy Harper (saxo altua)\nJeff Watkins (saxo tenorra, saxo altua)\nWaldo Weatehers (saxo baritonoa)\nKeith Jenkins (gitarra)\nDamon Wood (gitarra)\nDaryl Brown (gitarra)\nFred Thomas (baxua)\nWillie Ray Brundridge (baxua)\nErik Hargrove (bateria)\nRobert Thompson (bateria)\nGeorge Nealy (perkusioa)\nShare the post "37 edizioa 2002"


'Erotika 3.0: zibersexua, sexting-a eta intimitatea pornografia bihurtzea nerabezaroan' ikastaroa - Bilatzailea | Gazteaukera\nGazteen Euskal Behatokiak antolatu du 'Erotika 3.0: zibersexua, sexting-a eta intimitatea pornografia bihurtzea nerabezaroan’ ikastaroa. Ane Ortíz Ballesterosek, EMAIZE Sexologia Zentroko Sexologian aditua (InCiSex) eta Magisteritzan diplomatuak emango du ikastaroa.\nFormazio honen helburu nagusia da bereziki arlo sexual eta erotikoan Internetek eta harremanak izateko eta komunikatzeko zenbait baliabide digitalek nerabeen adierazteko, komunikatzeko eta harremanak izateko eran zer nolako eragina duten ezagutzea arriskuak gutxitzeko asmoz.\nNon: Donostian, CRAJen egoitzan (Anoeta, 28)\nNoiz: urriaren 22an, 29an eta azaroaren 5ean\nIzena emateko epea: urriaren 8tik 15era.\nTRICen erabilera onean hezteko jarraibideak ematea, arriskuak minimizatzeko helburuarekin.\nIkastaroan parte hartzeko urriaren 8an indarrean jarriko dugun FORMULARIOA bete eta bidali (Mesedez, datuak egiazta itzazu eta, ondo badaude, sakatu Aurreinskripzioa Egiaztatu botoia).\nIzena emateko epea: 2020ko urriaren 8tik 15era


Pauso bat, baina ez behar adinakoa | Gizartea | Berria\nPauso bat, baina ez behar adinakoa\nEusko Jaurlaritzak ontzat jo du LOMLOE lege berria. Hezkuntza eragileek eskumenak errespetatzea nahi dute\nHaurrak Bilboko Atxuri eta Mujika ikastetxeek egindako protestan, ostegunean. MARISOL RAMIREZ / FOKU Tamaina handiagoan ikusi\nZenbat buru, hainbat aburu, dio esaerak, baina hezkuntzako euskal eragileak nahiko ados jarri dira: ostegunean Espainiako Kongresuak oniritzia emandako LOMLOE hezkuntza lege berria LOMCE baino hobea da, ez dago zalantzarik horretan, baina motz geratu dela iruditzen zaie, gehiago behar dutela.\n«Euskal Herriko hezkuntza sistemarentzat eta hezkuntzako langileentzat zentralista, espainiarra, pribatizatzailea eta merkantilista da». Horrela definitu du LAB sindikatuko Irati Tobarrek LOMLOE. Hezkuntzako langileen eskubideak «zapaltzen» jarraitzen duela uste du: «Madrilek erabakitzen ditu langileoi dagozkigun elementu gehienak». Gaitzetsi du ez egotea bermatuta Euskal Herrian murgiltze eredua ezartzea: «Esaten da hizkuntza koofizialak dauden autonomietan gaztelera ez dela izango hizkuntza nagusia, baina guretzat gezur handi bat da, Nafarroaren erdialdean eta hegoaldean gaztelania baita hizkuntza nagusia». Halere, aurrerapauso batzuk ikusten ditu, esaterako, sexuaren arabera ikasleak banatzen dituzten eskolei diru laguntza publikorik ez ematea eta 0-3 urteko etapa «aitortzea».\nLOMCE legea indargabetu izana «aurrerapausotzat» dauka Steilas sindikatuko Aitor Idigorasek, baina zehaztu du ez dagoela «benetako aurrerapausorik»: «Inondik inora ere ez da gure hezkuntza sistemak behar duen hezkuntza legea». Iruditzen zaio «egiturazko arazoak», konpondu beharrean, betikotu egiten dituela: «Betikotu egiten ditu pribatizazioa eta horrek dakartzan arazo guztiak». Izan ere, Idigorasen iritziz, hezkuntza pribatua defendatzen du: «Bere espirituan eskola publikoa indartzea badakar ere, artikuluetan jasotzen da pribatuak —tokiko administrazioek nahi badute— zabaltzen jarraitzeko aukera daukala». Publikoa defendatu du Idigorasek: «Kooperatibak edo eredu pribatua sustatu beharrean, eskolei publiko egiteko aukerak eman behar lizkieke edozein hezkuntza legek».\nBegi onez ikusi du ELA sindikatuko Miren Zubizarretak bertan behera uztea LOMCEren puntu «okerrenetako» batzuk, esaterako, errebalidak eta hizkuntza koofizialetako murgiltze ereduen debekua , baina legea «motz» geratzen dela deritzo. Eskumenei dagokienez, Zubizarretak gogorarazi du Eusko Jaurlaritzak eta Nafarroako Gobernuak hezkuntzako eskumenak dituztela, baina urrun dituztela maiz praktikan: «Alderdi batzuk, bereziki EAJ, curriculumaren edukiaren %50 autonomia erkidegoek zehaztu ahal izango dutela esaten ari dira, eta hori %45 baino hobea izango da; nazio ikuspegi batetik, ordea, eskumenen inbasio bat da oraindik ere».\nIkastolen Elkarteko zuzendari nagusi Jose Luis Sukiak nabarmendu du ez dela zaila LOMCE baino hobea izatea, eta LOEren «bertsio berritua» dela LOMLOE. Pedagogikoki aurrerapauso batzuk ikusten ditu Haur Hezkuntzan, Lehen Hezkuntzan eta Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzan: «Bidea irekitzen du, arloetan lan egin beharrean, konpetentziak bideratzeko». Aldiz, uste du aukera galdu dela Batxilergoari beste jite bat emateko. Eskumen faltari ere egin dio erreferentzia, curriculum propioa garatzeko zailtasunak daudela esanez. Politikoki «atzerakoitzat» jo du: «Irakaskuntzaren inguruko ikuspegi jakobino bat du: denak izan behar du publikoa edo administrazioak egindakoa; guk, berriz, sinesten dugu gizarteak gauzak egiteko duen ahalmenean —adibidez, ikastolak—».\n«Gure helburua da hezkuntza publikoa ardatz izango duen hezkuntza sistema propioa eraikitzea hemen. Bata zein bestea ez dira izan eztabaidaren muin Madrilen». Hori da EHIGE Euskal Herriko Ikasleen Gurasoen Konfederazioko koordinatzaile Lurdes Imazek LOMLOEri buruz galdetuta esandakoa. Azaldu duenez, iaz aurkeztu zuten zein izan behar diren hezkuntza sistema propio horren oinarriak agiri batean, eta, hori aintzat hartuta, «sakonean» aztertuko dituzte LOMLOE eta EAEn erdietsi nahi dituzten hezkuntza akordioa eta legea.\nHeize euskal eskola publikoaren zuzendaritza elkarteen federazioko presidente Iñigo Salaberriak uste du beharrezkoa dela jakitea legeak zenbat baldintzatuko duen hezkuntza arloko eskumenen garapena. Gero, hiru elementu aintzat hartu behar direla azpimarratu du. Batetik, curriculumaren «zurruntasuna» dago, Heizerentzat «marra gorria» dena: «Curriculum zurruntasunaren bidetik joko balu, ez genuke gure burua hor ikusiko». Bestalde, segregazioa aipatu du, baita hori baztertzeko eskatu ere. Azkenik, uste du LOMLOEk baliagarria izan behar duela eskolatze sistema aldatzeko.\nLegea ontzat jo du Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza sailburu Jokin Bildarratzek. Batetik, aniztasuna eta hizkuntzak onartzen dituela deritzo. Bestetik, uste du «oso elementu baikorra» dela curriculumaren erdia erkidegoen esku uztea. Erantsi du itunpeko ikastetxeek ez daukatela kezkatu beharrik: «Gure ustez, ez dute arazorik izango». Legea boto bategatik soilik onartu izanak irakaspen bat uzten duela ere nabarmendu du: «Erakusten digu beste pauso batzuk eman behar ditugula adostasunaren alde».\nLOMLOE ez dela nahikoa adierazi du Sortzenek ere: «Madrilen egin den lege bat da, eta ez da gurea». LOMCE bertan behera uztea berri ona izan arren, LOMLOEk ez dituela beharrak asetzen uste dute. Pedagogikoki aurrerapauso bat dela iruditzen zaie, baina oraindik curriculumaren erdia Madrildik zehaztuko dutela salatu dute. Harago joan nahi dute: «Helburua euskal eskola publiko berria eraikitzea da».


izenbururik gabe – Harriak\n«Don’t you know you’re life itself…»(*) David Bowiek «Wild is the Wind» kantatzen du, 1975ean, «Station to Station» diskoa grabatzeko saioan. Azken hitzaren oihartzuna oraindik desagertu gabe, Dennis Davis bateria-jotzaileak arrada dotore bati ekiten dio. Segundo batzuetako etenaldi horrek arnasa hartzeko eta inoiz entzun dudan ahozko interpretaziorik ederrenetako batez gozatzen jarraitzeko aukera ematen digu. Segundo batzuk edo betikotasuna. Joan-etorriko bidaia mugagabea, zeinean dena gerta baitaiteke eta dena aldi berean gertatzen baita.\nVíctor Nubla musikari eta idazlearen «La Ciencia a la Luz del Misterio» irakurtzen dudan bitartean, Bowieren ahotsa imajinatzen dut, airean bibrazioa eragiten, eta airearen bidez inguruko gorputz eta objektu guztietara heltzen, haien gainazalak erliebe mikroskopikoz estaltzen, aurreko beste soinu batzuek utzitako milioika erliebeei gainjarrita. Objektu horien artean, binilozko disko bat dago. Haren azal aratzaren gainean, orratz batek betiko grabatzen ditu erliebe horiek, geroago, oraindik heldu ez den etorkizun batean, beste orratz batek irakurri eta Bowieren ahotsa beste leku batera jaulki dezan. Nire belarriak, nire gorputza, nire gela.\nDuela 35.000 urte egindako txirula bat aurkitu dute duela gutxi. Victorrek, aurkikuntza horren berri izan duenean, bere buruari galdetu dio zer soinu jotzen ote zituzten txirula horrekin, eta soinu haietatik zer arrasto gelditu den. Gaur egun, «Station to Station» bezalako binilozko diskoetan grabatutako soinuak erreproduzitzeko gai gara. Gai izango ote gara, egunen batean, mendeetan zehar edozein gainazal estali duten soinuak erauzteko? Horrela izango balitz, ezer ez zatekeen desagertuko, dena geratuko litzateke grabaturik. Gure iragan osoa birsortu egingo litzateke gure orainean, haren etorkizunean, gure soinuekin nahastu eta beste etorkizun baterako grabaturik geratzeko.\nGuregana heltzen den izar baten argia, guretzat oraina izan arren, iragan urrunean izandako gertaera baten irudia da. Era berean, grabazio bat beste garai eta espazio bateko mezua da, hemen eta orain guregana heltzen dena. Bowieren hitzak, haren arnasa eta 1975eko estudio hartako oihartzuna nire gorputz osora heltzen ari dira, nire gelako bazter guztietara eta iraganean milaka kantak eta elkarrizketak haietan utzitako erliebe guztietara. Entzun, usaindu, ukitu eta dastatu egiten ditut, nire barne-tolestura guztietara heltzen diren bitartean, une bakar eta aldi berean betiereko honetan guztiz nireak izan daitezen.\nOrain, Bartzelona etortzen zait gogora… Musika Elektronikoko jaialdi bat, 2015ean. Auditorioa erabat ilun dago. Autechrek bere musika erreproduzitzen du, konplexua, aldakorra, bere buruarekiko etengabeko mugimenduan eta ihesaldian diharduena, eta guk ezin ditugu musikariak ikusi. Begiak ixten ditut Bartzelonan eta begiak ixten ditut hemen, eta soinuak haien gorputzen ingerada, gurea eta auditorio osoarena nola marrazten duen ikusteko gai naiz. Soinuak espazio osoa betetzen du. Soinua espazioa bera da. Materia, aldi berean, uhina eta partikula da. Autechreren bibrazio elektronikoek niretzat eraiki duten gelan bizi naiteke, haren hormak uki ditzaket, nire eskuetan bibrazioa sumatu eta neure bibrazioarekin erantzun, nire irrikaren eta metatutako entzute guztien mukuruarekin. Lagun batek xuxurlatu dit historiako kanta guztiak aldi berean entzuten zirela iruditu zaiola une batez. Inoiz ez dut hori baino deskribapen zehatzagorik entzun, Manchesterreko bikoteak bere agerpen guztietan sortzen duen soinu-anomalia zoragarriak eragiten duen sentsazioa adierazteko.\nEsaten dutenez, Bowie garai hartan kokainaren mende zegoen erabat. Horregatik ez omen zuen gogoratzen «Wild is the Wind» grabatu zueneko xehetasunik, ezta kanta hori barne hartzen duen «Station to Station» diskoa grabatu zuenekorik ere. Inork ere ezin du jakin zehazki zer irudi zerabiltzan buruan saio haietan, ezta berak ere. «Station to Station» diskoaren azalean zuri-beltzeko argazki bat dago, non Jerome Newton, Bowiek «The Man Who Fell To Earth» filmean hezurmamitzen duen pertsonaia, kamera anekoiko baten hormako zulotik burua aterata ageri den. Soinuaren barruan harrapatutako irudi bat da, soinua guregana heltzen denean ikusgai jartzen zaiguna. David Bowieren gorputz delikatu eta ederraren larruazal zuri-zuriaren azpian ezkutatzen den estralurtarrak hartu duen izena da Jerome Newton. Jeromek ezin du bere eginkizuna bete: Lurretik ura eramatea bere jatorrizko planeta egartira. Gainera, berarekin harremanetan jartzen diren gizaki guztiek traizionatu, manipulatu eta abandonatu egiten dute. Horregatik, disko bat grabatzen du, egunen batean bere planetara transmititzea espero duen mezuekin. Bowiek/Jeromek «Wild is the Wind» grabatu zuenean irudikatutako munduak eta unibertsoak kodetuta daude orain nire gelan entzuten dudan binilozko disko horren ildoetan. Geltokitik geltokira bidaiatzen dute, etorkizunean deskodetu ahal izango diren denbora eta espazioen bila.\nNire begiek itxita jarraitzen dute, ikusi ahal izateko. Haizea basatia dela eta nire ontzia gobernaezina dela sentitzen dut orain. Ez diot aurre egiten, haren putzaren indarraren aurrean abailtzen naiz eta uzten diot leku ezezagunetara eraman nazan. Londresen nago, OTO kafetegian, udaberriko ilunsenti gozo batean. Okkyung Lee biolontxelistak zenbait artistarekin batera jotzen du, bere instrumentuaren soinua saxo, piano edo sintetizadore elektronikoekin nahastuz. Hainbesteko tinbre-aberastasuna ateratzen dio Okkyungek bere biolontxeloari, non soinuen testura horretan ezin baitut bereizi zer soinu egiten duen instrumentu bakoitzak. Bat-bateko bolada batek Atlantikoaren beste aldera narama, Rhizome gunean (Takoman, Washington DCko aldirietan) agertoki bihurtutako egongelara. Bertan, Claire Rousay perkusionista bakarka ari da. bateria txiki baten aurrean eserita; orotariko objektuak kolpatzen, igurzten, manipulatzen eta botatzen ditu danborren kontra: platerak, puxtarriak, plastikozko poltsak, kateak… ohiko baketak ez ditu inoiz ere erabiltzen. Liluragarria da musika sortzen ikustea, baina are liluragarriagoa da norberak beste alde batera begiratu eta orkestra oso bat irudikatzen badu, oihan tropikaleko zaraten erdian jotzen. Egia esan, ohituraren ondorioz, instrumentu bakoitza soinu zehatzekin eta jotzeko modu jakinekin lotzen dugu, eta eroso sentitzen gara biak aldi berean gertatzen direnean. Baina gure sentsazioei soilik jarraituz irudimenari gure ordez ikusten eta entzuten uzten badiogu, ustez ezagunak ditugun instrumentuak bestelako soinuekin lotuko ditugu, edo soinu horiek berak egiteko gauza diren instrumentu berriak sortuko ditugu. Haietatik zein dira errealak? Soinu bat objektu jakin bati dagokio ezinbestean? Edo, agian, instrumentuak denboraldi batez bakarrik gordetzen du soinua, harik eta norbait gai izan arte soinua askatzeko eta barnean hartzeko prest dagoen pertsona, objektu edo espazio orotara helarazteko. Haiek, soinuak barneratu eta gero, beste une batean, berriro askatu eta beste hartzaile batzuengana helarazten dituzte. Okkyungek eta Clairek beren barne-soinuak askatu eta, instrumentuen bidez, niregana transmititzen dutela amestu eta sentitzen dut. Nire belarriekin entzuten ditut. Nire gorputzean hartzen ditut, zentzumen guztiekin. Ikusi eta bizi ahal ditut iraganeko eta etorkizuneko une guztien arteko elkargune batean, argitasun itsutzailea dagoen gune batean, non, instant batez, denak zentzua hartzen duen. Betikotasuna.\n1990eko hamarkadaren erdialdean, argazki bati begira nago, eta xehetasun bakoitza antzematen saiatzen naiz, gero marraztu ahal izateko. Argazkia 1974an hartua da, NYCko Madison Square Gardenen. David Bowie zuzeneko emanaldia egiten ari da «Diamond Dogs» izeneko biraren barruan, «Station to Station» diskoa grabatu baino lehen. Soka zuri batek hainbat buelta ematen ditu haren gorputzaren inguruan, pertsonaia batetik bestera eraldatzen den bitartean: orain Ziggy Stardusten edo Aladdin Saneren purpurina leherkorra, orain Thin White Dukeren edo Jerome Newtonen dotoretasun motela. Irudi luke pertsonaia berria pixkanaka sortzen ari den larba bat dela, une egokia heltzen denean, gu bera hartzeko prest gaudenean, askatuko dena. Paperaren gainean irudiaren silueta marrazten dut, eta haren ukimena suma dezaket, haren arropa ferekatuz; haren ilea nahas dezaket hatzekin; haren figura uzkurtua besarka dezaket, nirea izateko. Liluratuta. Maiteminduta.\nIrudia eta marrazkia nahastu egiten dira nire buruan, «Wild is the Wind» entzuten jarraitzen dut, lehenago utzia nuen puntu berean. «Don’t you know you’re life itself…», haren ahots galdetzailearen oihartzuna oraindik itzali ez denean, Bowiek burua jiratu eta atzera begiratzen du une batez. Niri begira dago. Bai, orain neu ari naiz arrada hori jotzen….\n(*) Ez al dakizu bizitza bera zarela?\nPrevious Previous post: ur lurtsua, lur urtsua, harriak, hilobiak\nNext Next post: itzuli barik


Getariako arrantzaleekin: erria txikotak! — Gaztezulo\nGetariako arrantzaleekin: erria txikotak!\nGetariako arrantzaleekin: erria txikotak! https://www.gaztezulo.eus/albisteak/getariako-arrantzaleekin-erria-txikotak https://www.gaztezulo.eus/albisteak/getariako-arrantzaleekin-erria-txikotak/@@download/image/santana_berria__1362742088.jpg\nTestua eta argazkiak: Patxi Uranga\nGetariako Santana Berria baporean 24 ordu eman ditugu, berdeletan, baxurako arrantzaleen ofizioa bertatik bertara ezagutzeko. Lerro hauetatik, eskerrik asko ontziko patroia eta koadrila osoari. Erria txikotak!\nGoizeko 09:00ak dira. Baporeko hozkailua izotzez bete, konpondu berri duten sarea ontzian sartu eta\nerria txikotak! Eguraldi goibela dugu, baina itsasoa bare dago. Mendebaldera jo dugu. Gehienek, mokadutxo bat jan eta kamainarako bidea hartu dute lo kuluxka egiteko. Goiz da, baina batek daki egunak zer ekarriko duen eta atseden hartzea komeni da.\nPare bat orduko bidea eginda, aurrez aurre dugu Bermeo parean dagoen Gaviota plataforma. Baporeak bira egin du orduan, eta kontrako norabidea hartu. Pasaia pareraino iritsi gara, baina ezer ez. Ez da harritzekoa: oraindik eguna da, eta berdela gauez harrapatzea da ohikoena. Arrantzaleek, gainera, itxaropen gutxi dute gaurko. Bihar edo etzi ilargi betea izango da, eta halakoetan, berdelak kale egin dezake.\nJira eta bira, iluntzen hasi du. 20:00ak aldera, jendea jantokian dela, "listo!" ozen bat entzun da. Bakoitzak bere tokia hartu du. Gutxira, patroiak "erria!" oihukatu eta sarea bota dute. Kale. Sarea bildu, eta baporeak bideari ekin dio berriro. 23:00ak inguruan bigarren aldiz bota, eta oraingoan bai. Baina sarea hautsita dator. Tentsioa nabari da, sarea haustea ez baita txantxetako kontua. Nola edo hala ontziratu, eta bigarren sarea prestatu dute. Bitartean, txupoiaren laguntzaz, berdelak ontziko hozkailuan sartu dituzte.\nTxupoia aipatu dugularik, izugarria da sektoreak azken urteetan izandako bilakaera. Lehen mediomundo izeneko salabardoekin ontziratzen zuten arraina. Denbora gehiago behar zuten, eta nekezagoa zen. Orain, berriz, tutua ur azalean jarri, horrek arraina xurgatu, eta hozkailura edo hutsik dauzkaten haztegietara bideratzen du. Bizimodua dezente arindu die teknika berritzaile horrek, baina funtsean, ezer gutxi aldatu da. Izan ere, duela 20-25 urteko prezio berak ordaintzen dizkiete. Eta gastuak ez dira ordukoak. Ondorioz, kopuru handiagoak porturatu behar dituzte.\nGoizeko 02:30ean edo, Lekeitio parean gaudela, sarea berriro bota dute. Oraingoan bai. Baporean nahiko toki dago sarean jasotakoa bi halako garraiatzeko, baina portuetako agintaritzak 60 tonako muga ezarria du. 63 ditugu, etxera goaz. 07:45ean Getariako arratoia inguratu eta portuan sartu gara. Txikotak lehorrera bota, baporea lotu, eta lonjako bidea hartu dute. Arraina saldu beharra dago lotara joan aurretik


Turismo eta Florentzia, ezagutu hiria\nBatzuk munduko hiri konplexu bat dute nortasuna duten bezala, Florentziako. Bisita bat egun batzuk edo, are gehiago, egun bat bakarrik, gertatzen den bezala, batez ere, turismo eskola, eskuratu ahal izango duzu, lehen inpresioa hiria eta miretsi azkar bat gutxi batzuk bakarrik bere asko beauties. Ez, horren ordez, aukera ematen barneratzeko, nortasuna hiria, iraganean bezala, gaur egun, harria bezala, gizon hori. Espero ulertzeko barne-arima hiria eta azkenean konkistatu dira, beraz, beharrezkoa bisitak egun batzuk, eta errepikatu denbora. Gehiago Florentzia hirian artearen, leku bat non eder agertzen da etxea. Eta, hain zuzen ere, uste duzu buruz hamarren ondare artistiko nazionala, zer merezi dira horiek ebaluazioak, kontzentratuta, Florentzia, hau oso hedatuta inpresioa agertzen baita sortu. Nahiz eta bisitari neurrizko acculturated edo ez arreta berehala ohartu zabala da eremu horretan gezur ugari elizak, eraikin publiko edo pribatua, interes, kaleetan zein homogeneity hiri-ehuna, eta argi eta errepikatzen swing teilatuak bihurtu dira irtenbideak, etab. Eremu zabala dagokio azalera itxietan hirugarren eta zabalagoa zirkulu hormak, artean eraiki berandu Xiii goiz eta Xiv. mendeetan (urte Dante, Giotto, Arnolfo di Cambio), hiria bere ehun mila biztanleko, bat izan zen, lau edo bost hiri nagusien Italian eta Europan.\nmendean, garai hartan Florentzia capital, atal Oltrarno, ia oso-osorik, eta alde honetan Arno ibaiaren, Menda dorrea eta hiru ate mantendu isolatu plazetan sortu etorbideak, ring errepidea. Aurrekari historikoak Florentzia hirian sortu zen julius Caesar izena Florentia, elkargunean Batasuna ibaia Arno. Forma xake, tipikoa roman, lehengoan osoan, erdi aroan, arte eraikuntza bigarren hormak, eta bertan, Florentzia izan zen, halaber, luzatu ezker banku Arno, konektatutako alde zaharreko hainbat zubi ospetsua barne Ponte Vecchio, ezaugarri dendak, goldsmiths. XV. mendean, Florentzia pean zen Signoria Medici, aberatsa bankariak, nor zen Grand dukeen Toscana. Florentzia eta eskualde osoan mantendu araua pean Medici hiru mendeetan zehar, eta horrek hirian iritsi bere gehienezko distira ikuspegitik artistiko, kultural, politiko eta ekonomikoak.\nGrand Dukerria Medici lortu zen, XVIII\nmendean, Lorena en dukeen, gehienez, urte horretan Toscana zati bihurtu batua Italia horrek Florentzia izan zen hiriburua batetik. Hiria da, hasiera ospetsuak zifra esaterako, Dante, Machiavelli, Boccaccia, eta Galileo Galilei eta etxe lanak artista handi, hala nola, Michelangelo, Donatello, Brunelleschi, Botticelli eta Giotto. Hirigune historikoan aurkitzen ondare kultural eta artistikoa Florentzia, artean munduko handiena. Hiriaren bihotzean da Piazza del Duomo, non aurkituko duzu Kanpai dorrea diseinatutako Giotto, Baptistery eta Santa Maria del Fiore, Florentziako Duomo, eraikuntza eta horrek lagundu dute hainbat artista, barne Arnolfo di Cambio eta Filippo Brunelleschi. Florentzia, gaur egun, Ez dira batzuk alderdi Florentziako gaur ihes askotan, gainera, gehiago adi bisitari, ez du esan nahi, edonola ere, florentines du bere burua. Bada, Florentzia da, hain zuzen, hiria, artea, ez da hori bakarrik, ez da museo bat-hiria, baina, hiri bat, bizirik eta osorik gauzak ezagutzeko, ez alde batera utzita, sukaldea, ezaugarri den, bere sinpletasuna, bere sinpletasun, bere turismo-tradizioa, eta horretan, kalitatea zuzenak dira, txuleta eta ardo bikainak eskualdean. Eta ez dugu nahi erreferentzia, hitz gauzak ezagutzeko, horiek sektore artisautza eta lanbideak konektatuta lehenik eta behin, edo, gutxienez zati batean, turismoa, eta are garrantzitsuagoa, da, moda, hala ere, azken urteetan, krisi aldeko beste hiri batzuetan, edo nahi goldsmiths, Ponte Vecchio eta kale ondoan, edo produkzio-eta salmenta embroideries eta objektu larrua eta lasto, edo atsegin arlo jakin kalitatezko artisautza, azken oinordekoek, iragan ospetsu bat artisauak (uste arotzak, zaharberritzaileak), edo zenbat antigoaleko dendak. Nahi dugun, baizik eta erreferentzia Florentzia hiria azterketa eta ikerketa. Ez dugu uste bakarrik, hau esaten, azterketa eta ikerketa garrantzitsuena sektore giza zientziak, eta horrek, nahiz eta badirudi, beraz, atsegina, pertsonaia historiko hiria, baina, halaber, zientzia-sektorean. Florentzia, lana, hain zuzen ere, zientzia batera Unibertsitate fakultate, sare guztien errespetua ikerketa-erakunde publikoen: area CNR, dozena bat inguru institutuak Behatoki astronomikoa Arcetri, atal, Institutu Nazionala Fisika Nuklearra Institutu nazionala Optika Institutuak, esperimentala, Nekazaritza eta basozaintza. Interesa dutenentzat zientzia eta zientziaren historia, Florentzia, eskaintzen Lorategi Botanikoa eta Museoa, Museoa zientziaren Historia eta Museo de ‘La Specola’, hau da, adierazi bilduma handi bat anatomiko eredu argizaria\nBilatu duzu Zion online Dating →


Nola lan egin taulekin Illustrator-en modu ordenatuan | Sormenak linean\nPaul gondar | | Diseinu grafikoa, Illustrator\nIkasi lan egin mahai anitzekin Illustrator-en Zure lan metodologiaren abiadura eta jariotasuna hobetzeko, diseinuetan aldaera ugari erabiltzea eskatzen duen proiektu grafikoa burutzen duzunean, adibidez, hainbat sare sozialetarako goiburuak diseinatzen ditugunean diseinu bakoitza behar dugu. sare sozial bakoitzaren neurketak. Lan-taulen erabileraren bidez hainbat espazio izan ditzakegu Neurri ezberdinekin egiten dut lan Horrela, goiburuaren diseinua sare sozial guztietara egokitu dezakegu.\nIllustrator-ek proiektuak modu profesional eta ordenatuan lantzeko aukera ematen digu Lan mahaiak gure diseinuen elementu guztiak antolatzerakoan gai izanik esportatu modu kontrolatuan lan-mahai bakoitza. Ikusi pixka bat gehiago diseinu grafiko bektorialeko programa zoragarri honi buruz.\nGai izateko lan egin taulekin Illustrator-en Egin behar dugun lehenengo gauza gure lan eremuan lan mahai gehiago kentzea da; hau da, laneko taulan klik eginez ezkerreko barra Ilustratzailea, ondoren klikatuko dugu goiko menua bertan lanerako mahai berria jartzen du.\nDiseinu aldaerak adina lan mahai sortuko ditugu, adibidez, sare sozial desberdinetako goiburu batzuen diseinua badugu egin behar duguna da sortu taula ditugun sare sozial bakoitzeko.\nDaukagun diseinu bakoitzerako lan mahai bat egiten dugu.\nBada, tauletako bakoitza izendatu dezakegu izenen gainean klik egiten dugu Eskuineko beheko aldean, klik bikoitza egiten dugu eta daukagun diseinuaren izena lan mahai horretan jartzen dugu.\nIzena aldatzen dugu lan-taulen eta gure beharren arabera ordenatzen ditugu, gure lan-espazioa ahalik eta ordenatuena izan dadin sortzen den desoreka dela eta denbora galtzea ekidinez.\nLan mahai bakoitzak a izan dezake tamaina zehatza dugun diseinuaren arabera, hau aldatu egiten dugu goiko menuko neurriak aldez aurretik lan mahaiaren eremuan klik egin eta gero taulan tamaina aldatu nahi dugula.\nGoiko irudiari begiratzen badiogu nola dagoen ikus dezakegu mahai desberdinak Sare sozial nagusi bakoitzerako, modu honetan gure diseinua sare bakoitzari aplikatzea lortzen dugu diseinua laneko mahai bakoitzaren neurrira bere sare sozialaren arabera egokituz.\nSistema honekin lan egitea mota guztietakoetan erabilgarria izango da proiektu grafikoak arte grafikoen industrian egunero erabiltzen den lanerako metodologia profesionala delako.\nArtikuluaren bide osoa: Sormena linean » General » Diseinu grafikoa » Nola lan egin taulekin Illustrator-en


Txirrinduzaleentzako programazioa | Kirol Errota\nKirolErrota gimnasioa Durangaldeko Ibaizabal kooperatiba-elkartearen barruko zerbitzua da. Ibaizabal kooperatiba Cycle Friendly Employer zertifikaziorako programa batean ari da parte hartzen duela urtebetetik, eta, kanpo-ikuskaritza gainditu du duela gutxi. Gainera, brontzezko diploma eman dio Bike Friendly Group erakundeak.\nEstrategia honen guztiaren azken helburua bizikletaren erabilera areagotzea da, kooperatibako langileen, bezeroen eta erabiltzaileen artean.\nHainbat konpromiso hartu ditu kooperatibak bide horretan sakontzeko:\nbizikletak aparkatzeko ditugun guneak argiztatu berri ditugu\nbizikletaren matxurak konpontzeko erreminta-kutxa eta osagaien lote bat erosi dugu eta hala behar duenarentzat doan erabiltzeko utzi dugu\nudaberrian kanpaina bat egingo dugu bizikleta erabiltzea bultzatzeko. Hainbat sariren zozketa egingo dugu partaideen artean. Besoan jartzeko zinta erreflektanteak ere banatuko ditugu.\nDurangaldeko Mankomunitatea Cycle Friendly Employer gisara zertifikatutako lehenengo lurraldea izan da Europan. Programako partaide garen neurrian, Bike Friendly Group erakundeak 2021eko jardueren programazioari buruzko informazioa eman digu: online formazio-tailerrak bizikletaren inguruan, lehiaketak, jardunaldiak... Hementxe duzu aurreikusitako ekintzen zerrenda:\nHorietakoren batean parte hartu nahi izanez gero, aurrera! Eta bizikleta erabiltzearen alde hasi dugun bide berri honetan lagundu nahi badiguzu, ere bai: jakinaraz iezazkiguzu zure proposamenak, iritziak, ekarpenak, hobetzeko aukerak, e.a. Izan ere, bidea elkarrekin egitea baino hoberik ez da.


POWERPOOR – GoiEner\nDirulaguntza-hitzarmenaren zenbaki identifikatzailea: 890437\nProiektuaren arduraduna Goienerren: Aitor Ossa\nBabesa ematea pobrezia energetikoari aurre egiteko proiektuei\nPobrezia energetikoa erronka garrantzitsua dugu gaur egun.Horren aurrean, babes-programak eta finantza-ekimen alternatiboak sortu dira, baliabide energetiko gutxiko herritarrei eragiten dizkien ondorioak arintzen laguntzeko bitarteko bideragarri gisa.POWERPOOR proiektua Europako funtsekin finantzatzen da, eta haren bidez baliabide energetikorik gabeko herritarrei laguntzeko programak garatuko dira, baita finantzaketa-aukera alternatiboak sustatu ere, esaterako kooperatibak edo finantzaketa kolektiboa. Honako hauek sustatuko ditu, hein handi batean, POWERPOOR proiektuak: esperientzia eta ezagutzen trukea, energia-eraginkortasuneko eskala txikiko esku-hartzeak, eta energia-iturri berriztagarrien bidezko sorkuntza. Laguntza-proiektu pilotuak planifikatu eta garatuko dira Europar Batasuneko (EB) zortzi herrialdetan, bidelagun-sarearen bidez, energia-baliabide urriak dituzten 22.000 familia baino gehiagori laguntzeko, eta herritarren parte-hartzea sustatzeko. Emaitzek arduradun politikoen ezagutza-maila hobetuko dute, eta mundu zabalean zein EBn garatuko diren ekimenetan erabiliko dira.\nEnergiak herritarrena eta herritarrentzat izan beharko luke, horra Goienerren funtsezko printzipioetako bat, lanean hasi zen unetik beretik. Energia-sistema bidezko batek ezin du inor utzi duin bizitzeko oinarrizko baliabiderik gabe, esaterako, energiarik gabe. Horregatik, Goienerrek hainbat urte daramatza Goiener Soziala programa garatzen, helburua delarik holako eta halako pertsona zein kolektiboei pobrezia energetikoari aurre egin ahal izateko beharrezko tresnak prestatu eta eskuraraztea.\nIldo horretatik, POWERPOOR proiektuak egoera ahulenean dauden pertsonen ahalduntzean harago joateko aukera ematen du, baita pobrezia energetikoarekin harreman estuan bizi diren gizarteko beste sektore batzuenean ere. Goienerrek koordinatutako lankidetza-sare zabal baten bidez egingo da hori, proiektuan garatutako tresna eta ezagutzak abiaraziko dituzten programa pilotuen baitan; programa pilotu horien helburu nagusia egoera zaurgarrian dauden pertsonei laguntzea eta horien egoera hobetzeko baliabideak eskaintzea da. Goienerrek, berriz, bere ezagutzak eta prozesu kooperatibo eta kolektiboetan duen esperientzia jarriko du, bai eta pobrezia energetikoaren arloan duen esperientzia ere.\nHala, Goiener arduratuko da gizarteko hainbat sektoretako pertsonak prestatzeaz, egoera energetiko zaurgarrian dauden pertsonei laguntza pertsonalizatua eskaini ahal izateko energia-aurrezpenari, energia-eraginkortasunari eta energia-sorkuntza berriztagarriari buruz.Gainera, pertsona horietako batzuek laguntza eskainiko dute ekimen kolektiboetan parte hartzeko aukerei buruz, baita ekimen kolektiboak eta finantzaketa alternatiboko bideak (energia-komunitateak, energia-kooperatibak, crowdfundinga, etab.) sortu eta kudeatzeko aukerei buruz ere. Horrez gain, zenbait entitatetako pertsonak pobrezia energetikoko toki-bulegoak martxan jartzeko trebatuko dira, hartara proiektuan eskuratutako tresna eta ezagutzei segida eman, eta laguntza-programak proiektuaren iraupenetik harago luzatu ahal izateko.\nHorrek guztiak Goienerri eta gainerako entitateei lagunduko die pobrezia energetikoaren inguruko jakintzan sakontzen, esperientziaren eta ezagutza-trukearen bidez, bai eta ekimen kolektiboen ikuspegitik pobrezia energetikoa murrizteko tresnak hobetzen edo garatzen ere. Azkenik, toki edo eskualdeko administrazio publikoek pobrezia energetikoaren auziari heltzeko estrategiak ere garatuko dira, erakunde horiek funtsezkoak baitira energia-eredu bidezkoago eta demokratikoago batean.\nProiektu honi buruz gehiago jakin edo informazioa jaso nahi baduzu, bisita ezazu proiektuaren web-orria, jarraitu Twitter, Facebook edo LinkedInen, edo eman zure izena proiektuaren buletinean. Horrela, proiektu honi buruzko informazio interesgarri gehiago iritsiko zaizu (ingelesez). Edonola ere, gure ohiko buletinean proiektuaren aurrerapenei eta emaitzei buruzko informazioa ematen jarraituko dugu.\nProiektu honek Europar Batasunaren Horizonte 2020 ikerketa eta berrikuntzako programaren finantzaketa jaso du, 890437 zk.ko finantzaketa-akordioaren pean.


Aita Mennik jardunaldi tekniko bat antolatu du Arrasaten, ‘iktusaren arreta sanitarioan izandako aurrerapenei buruz’ | Red Menni\nAita Menni Ospitaleko Ahizpen Kalte Zerebraleko Zerbitzuak ezagutza trukatzeko jardunaldi berean bilduko ditu iktusaren tratamenduaren fase akutuan eta azpiakutuan diharduten osasun arloko profesionalak. “Aurrerapenak iktusen arreta sanitarioan” izenburupean, topaketa ekainaren 2ko goizean izango da Aita Menni Ospitaleko irakaskuntza gelan.\nJardunaldia medikuntzako profesionalei eta arretarekin lotutako beste diziplina batzuetako profesionalei zuzenduta dago, hala fase akutuan nola errehabilitazio fasean dihardutenei. Izen ematea librea da, baina interesdunek mezu bat bidali beharko diote Josune Azkoagari leku bat gordetzeko: Jazcoaga.aitamenni@hospitalarias.es, izen-abizenak, titulazioa, lantokia eta telefono zenbakia adierazita. Posta bueltatuta baieztatuko dira lekuak. Kudeaketa 943 71 19 16 telefonora deituz ere egin ahal izango da. Luzapena: 1960.\n“Iktusaren fase akutuan duela hamarkada bat pentsaezinak ziren aurrerapenak gertatzen ari dira. Iktusa, tratamendurik gabeko patologia bat izatetik, neurorradiologoak, neurologoak, intentsibistak eta neurokirurgialariak gaixotasunaren historia naturala aldatzen ari diren alor bat izatera igaro da. Ebakuntza horiek -fibrinolisiak, tronbektomiak, kraniektomiak eta kraneoplastiak iktus gaiztoetarako- biziraupena hobetzen eta sekuelak murrizten ari dira”, dio Aita Menni Ospitaleko Kalte Zerebraleko Zerbitzuko zuzendari Jose Ignacio Quemadak.\nOspitaleko Ahizpen Kalte Zerebraleko Menni Sarearen arduraduna den Quemada doktoreak nabarmendu du neuroerrehabilitazioa ere garapen bizkorra izaten ari dela. “Diziplina anitzeko zerbitzu espezializatuak sortzearekin batera, errehabilitazio prozesu guztietarako lagungarria den teknologia iritsi da”, azpimarratu du. Hori dela eta, jardunaldiaren bigarren mahaian soluzio robotikoen aukera, elektroestimulazio teknikak eta disfagia ebaluatzeko eta tratatzeko moduak jorratuko dira, disfagia baita iktusaren ondoren maiz geratzen den sekuela bat.\nQuemada doktorearen iritziz, “etorkizun hurbilean esku hartzeko ibilbideak eta protokoloak garatu beharko ditugu, bai fase akuturako bai errehabilitazio faserako. Honelako foroek lankidetza eta koordinazio prozesuak errazten dituzte”.\nEkitaldian, iktusaren tratamenduaren fase akutuan eta azpiakutuan diharduten hainbat ospitaletako profesional ospetsuak bilduko dira. Erakunde antolatzaileak ezagutzak trukatzeko foro gisa sortu du, fase oso goiztiarrean lan egiten dutenek errehabilitazio baliabideak eta teknikak ezagutu ditzaten, eta alderantziz, errehabilitazioan dihardutenak ohitu daitezen paziente asko errehabilitazio prozesuetara iristeko edo errehabilitaziorik gabe sendatzeko aukera ematen duten tratamenduetara. Kafearen etenaldian eta luntxaren ondoren, ahal den neurrian, izena eman duten pertsonek bisitaldi bat egin ahal izango dute Aita Menniren Kalte Zerebraleko Zerbitzuko errehabilitazio gailu robotikoak dauden instalazioetara.\nPrograma -PDFa hemen deskarga daiteke eta argazkian klikatuz- 9:15etik aurrera izango da, ondoren zehazten den moduan:\nMikel Tellaeche jauna. Aita Menni Ospitaleko zuzendari gerentea\nManuel Martin doktorea. Aita Menni Ospitaleko zuzendari medikoa\nTRATAMENDU BERRIEN ETA LAGUNTZA EMATEKO MODUEN ERAGINA FASE AKUTUAN\nKoordinatzailea: Leire Ortiz doktorea. Mediku errehabilitatzailea Gurutzetako Ospitalean\nIktus Unitateen oraina eta geroa\nMaite Martinez Zabaleta doktorea. Donostia Ospitaleko Iktus Unitateko koordinatzailea, Donostia Ospitaleko zuzendariordea\nFibrinolisiak iktusaren tratamenduari egiten dizkion ekarpenak\nMaria del Mar Freijo doktorea. Gurutzetako Ospitaleko Iktus Unitateko eta Biocruces-Bizkaia OIIko Talde Neurobaskularreko koordinatzailea\nNeurokirurgiak iktusa artatzean betetzen duen zeregina\nAlejandro Carrasco doktorea. Neurokirurgiako atalburua Gurutzetako Ospitalean\nTronbektomiaren horizonte terapeutikoak.\nJose Angel Larrea doktorea. Neurorradiologoa Donostia Ospitalean\nNEUROERREHABILITAZIOAREN ZERBITZURA DAGOEN TEKNOLOGIA\nKoordinatzailea: Begoñe Belarrinaga doktorea. Debagoieneko ESIko eta 051 Arabako ESI neurologoa eta Neuroekin Klinikako zuzendari medikoa\nTeknologia orekaren eta martxaren errehabilitazioaren zerbitzura\nlris Jakob doktorea. Tyromotioneko koordinatzaile zientifikoa\nDisfagiaren ebaluazioa eta errehabilitazioa\nElena Carvajal doktorea. Kalte Zerebraleko Unitateko mediku errehabilitatzailea. Disfagiako lantaldea. Gorlizko Ospitalea\nEstimulazio zerebralaren oraina eta geroa iktusak errehabilitatzeko prozesuetan\nJuan Pablo Romero doktorea. Neurologoa Beata Maria Ana Ospitalean eta ikertzailea Francisco de Vitoria Unibertsitatean\nGoiko adarraren errehabilitazioa\nJuan Marin doktorea. Aita Menni Ospitaleko mediku errehabilitatzailea


Triatloilari bakoitzak, email bitartez kodea eta esteka jasoko ditu probaren ordainketa egiteko | Zarauzko Triatloia\nAzala » Triatloilari bakoitzak, email bitartez kodea eta esteka jasoko ditu probaren ordainketa egiteko\nxxx. Zarauzko Triatloiko izen emateak otsailaren 20 eta 26a artean bideratuko dira\nOtsailaren 26ko 23:59ak baino lehen ordainketa-prozesua egin ez dutenek parte hartzeko eskubidea galduko dute\nBetetzen ez diren plazak, itxarote-zerrendako pertsonen artean banatuko dira, hurrenkeraren arabera\nZarautzen, 2016ko otsailaren 18an. Datorren larunbatean, otsailaren 20an, goizeko 10:00etan, kuota ordainketaren epea irekiko da XXX. Zarauzko Triatloiko edizioan erregistratutako partaideek izen-emate prozesua bukatu ahal izateko.\nHorretarako, triatloilari bakoitzak posta elektronikoa jasoko du kode pertsonalarekin. Gainera, aipaturiko posta elektronikoak, ordainketa egiteko xehetasun guztiak jasoko ditu eta ordainketa-pasagunera sartzeko esteka ere bai.\nOtsailaren 26ko 23:59ak baino lehen ordainketa egiten ez duten kirolariek, izen-emate eskubide guztiak automatikoki galduko dituzte, eta eskaerak une horretan bertan baliogabetuta geratuko dira.\nNahiz eta itxarote-zerrenda luzeak izan, azken urteetan prezioa ez da aldatu, 110€koa izaten jarraitzen du, txiparen alokairu kontzeptua 2€ gehiago izango da berea ez daukanarentzako. Maiatzaren 11ra arte kuotaren % 50 itzultzeko eskatu ahal izango da.\nZarauzko Triatloia-ren XXX. edizioan parte hartzeko, federazioan lizentzia eguneratua edukitzea nahitaezkoa da. Oraindik federazio-lizentzia tramitatu ez dutenek izena eman ahal izango dute otsailaren 13an ere, baina beren egoera, proba baino lehen erregularizatu beharko dute. Segurtasun-arrazoiengatik eguneko lizentzia ez dago onartua. Zarauzko Triatloiak urte guztian zeharreko federazio-lizentzia mantentzea aholkatzen du. Gainera, federazio-aseguruak entrenamenduak ere barne sartzen baititu.\nZarauzko Triatloia-ren ezaugarrietako bat, urtetik urtera sortzen duen ikusmina da. Parte-hartzaile askok egutegian gorriz du markatuta distantzia erdiko dekanoa den proba hau. Honek, dorsala eskuratzeko puntualtasunez aritzea eskatzen du.\nprevious post: Itxaron zerrendako lehen 15 neskek antolakuntzak erreserbatutako plazak eskuratuko dituzte\nnext post: Biomekanika eskeintza


EAJ-PNV Hezkuntza: Lehendakariak salatu du LOMCE-a �presaka eta inprobisasioz� inposatu nahi izatea\nLehendakariak salatu du LOMCE-a �presaka eta inprobisasioz� inposatu nahi izatea\nI�igo Urkullu lehendakariak azpimarratu ditu Eusko Jaurlaritzak LOMCE-ari buruz dituen mesfidantzak eta adierazi du ez dagoela ados ez edukiarekin ezta legearen aplikazioarekin ere. I�igo Urkulluk salatu du Lege hau �behar adinako adostasunik gabe� jaio zela eta orain �presaka eta inprobisasioz inposatu� nahi dutela. Zentzu honetan, lehendakariak ziurtatu du Jaurlaritzak �adostasunean oinarritutako� euskal hezkuntza eredua defendituko duela eta ez duela onartuko inprobisasio horrek irakaskuntzaren kaltean joatea. Gainera, arauaren egutegiak berak, bideraezina egiten du Legearen betetzea hurrengo ikasturterako, gehitu du lehendakariak. Eusko Jaurlaritzarentzat adostasunean oinarritzen den hezkuntza eredua �estrategikoa da�, izan ere aurrekontuen lau eurotik bat gai honetara biderazen dela gogorarazi du I�igo Urkulluk.\nIñigo Urkullu lehendakariak, Cristina Uriarte Hezkuntza, Hizkuntza Politika eta Kultura sailburuarekin batera, Donostiako Peñaflorida Institutua bisitatu du. Eusko Jaurlaritzak 6,7 milioi inbertitu ditu centro honen instalazioen hobekuntzan. IES Usandizaga-Peñaflorida-Amara bigarren hezkuntzako EAEko institutu publikorik handiena da ikasle kopuruari begiratuz gero (1.600 ikasle ditu guztira). Bi egoitza ditu, alde batetik, Peñafloridakoan 754 ikasle 32 ikasgeletan banatzen dira; aldiz, Usandizaga eraikinean, batxilergoko ikasleak daude. Gaur lehendakariak bisituatu duen Peñafloridako eraikina 2013ko irailean zabaldu zituen ateak.


EKTORP Izkinako 4 eserlekuko sofa - Lofallet beixa - IKEA\nLongues-a Chaise eta sofa txokorako altzariak\nEKTORP Izkinako 4 eserlekuko sofa\nEKTORP Izkinako 4 eserlekuko sofa, Lofallet beixa\nGure serie EKTORP maitagarriak diseinu intenporala du, eta kuxin erabat bigunak eta erosoak. Azalak jartzen eta kentzen errazak direnez, erosi bat (edo bi) gehiago, eta aldatu zure aldartearen edo urtaroaren arabera. Irakurri gehiago\nZorroa: Lofallet beixa\nLofallet beixa Hautatuta.\nNordvalla gris iluna\nRemmarn argiguneargi grisa\nErabateko konforta lortzeko, eserlekuko kuxina erresilientzia handiko aparrez eta poliester-zuntzezko bolatxoez beteta dago.\nBizkarraldeko kuxin alderantzikagarriak, erabiltzeko bi gainazal, poliester-zuntzez beteak, bigunak izateko.\nEmaiozu itxura berri bat altzaria eta gelari zorro ezberdinak aldatuz.\nEhunaren urratze-mailarekiko erresistentzia 25.000 ziklotan probatu da. Eguneroko erabilerarako egokia izan dadin, ehun baten gutxienez 15.000 ziklo jasan behar ditu.\nIzkinako 4 eserlekuko sofa\nNOTRANS, NOTRANS, NOTRANS, Poliuretanoa 20 kg/m3, NOTRANS\nPoliuretanoa 20 kg/m3, Poliuretanoa 25 kg/m3, NOTRANS, NOTRANS, NOTRANS, NOTRANS, kartoi trinkoa\nNOTRANS, NOTRANS, Elastikotasun handiko poliuretanoa (apar hotza) 35 kg/m3, NOTRANS\nNOTRANS, 45 % poliesterra\nAltuera: 43 cm\nLuzera: 156 cm\nPisua: 52.50 kg\nPisua: 51.60 kg\nZabalera: 93 cm\nAltuera: 70 cm\nLuzera: 93 cm\nPisua: 35.50 kg\nLuzera: 75 cm\nPisua: 8.73 kg\nEKTORP 4 eserlekuko sofarako zorroa\nGehiago EKTORP seriea\nGehiago Longues-a Chaise eta sofa txokorako altzariak


Instira bueltan.... - Arduratu\nHasiera » Blog » Instira bueltan….\nGauza on guztiak bezala, oporrak ere bukatu egiten dira. Atzean geratu dira jadanik egun luze eguzkitsuak, hondartza-egunak, menditik paseoak, ibilaldiak eta festak.\nIrailean gaude eta askorentzat errutinara, erantzukizunetara eta eguneroko zereginetara bueltatzea suposatzen duen hilabetea da hau, hots, lanera eta eskolara bueltatzeko garaia. Udako oporrek suposatzen duten atseden eta dibertimendu tartearen ondoren, ordutegi edo erantzukizunik gabe egon ondoren, orain berriro, ordutegi zorrotzei eta eguneroko betebeharrei eman behar diegu aurre.\nOporrak amaitu ostean, egoera berri honetara egokitzeko ezintasunak, opor-osteko sindrome bezala ezagutzen den sintoma batzuk ditu.\nSindrome hau helduen artean ez ezik, umeen eta nerabeen artean ere eman daiteke eskolara bueltatzeko orduan.\nAldaketa garrantzitsuak egin beharreko sasoia da hau:\nEsfortzurik handiena, seguruenik, berriro loaren orduak erregulatzea izango da.\nEspazio berri batera egokitu beharra ere badago: kontrolpean dagoen familiaren esparrutik, beste ume eta beste heldu batzuekin partekatzen den eskola-esparrura pasatu beharko dira, kontrolpetik at geratzen zaizkien arauekin.\nEskolako ekintzak eta harreman sozialak berreskuratu behar dira.\nIkasleetan ikusten diren sintoma nagusiak psikikoak (motibazio falta, gogogabezia, tristura, kontzentrazio falta, suminkortasuna) edo fisikoak (buruko mina, sabeleko mina, goragaleak,…) izan daitezke.\nOrdutegi erregulatuetara itzultzeko zailtasuna era oso ezberdinetan adierazten dute ume txikienek eta DBHko nerabeek.\nTxikitxoenen kexuak eta negarrak nabariagoak izan daitezke, baina honek ez du esan nahi nerabeentzat ere egokitze hau gogorra ez denik.\nEskolara lehenengo aldiz doazenentzat gurasoengandik banatzea da arazorik gogorrena; nerabeentzat aldiz, aurrekoa baino zailagoa eta gogorragoa izango den ikasturte berriari aurpegi eman beharra, baita irakasle berriak ezagutu beharra ere eta, kasu batzuetan, beste eskola batzuetara doazen udako lagunak egunero ikusi ezin izatea.\nMedikuen esanetan, ez gara lar kezkatu behar, sindrome hau ez baita gaisotasun bat eta sintomak normalean aste bitan desagertzen baitira; baina denboran luzatuko balira, beste zerbait gertatzen egon daiteke, eta orduan bai izango litzateke gomendagarria medikuarengana hurbiltzea.\nBadaude eskola zailtasun gutxiagorekin hasten lagunduko dizkieten jarraibide batzuk eta ikasturte hasiera baino aste bete edo aste eta erdi arinago hasi beharko ginateke hauekin:\nEskolaren ordutegira ohitzea oso garrantzitsua da, beraz, afariaren ordua, bainuarena eta ohera joatekoa ere aurreratuko ditugu, udan normalean beranduago egiten baititugu gauza guzti hauek.\nEra berean, jaikitzeko ordua ere gutxika-gutxika ikasturtean zehar edukiko duten ordura hurbiltzen joan beharko da.\nAurreko ikasturtea errepasatzeko ariketa batzuk egiten hasiko dira, horrela, etxeko lanak egiteko ohitura berreskuratuko dute.\nAzken momentuko presak ez dira onak izaten, beraz, eskolako materiala (liburuak, motxilak, kutxatilak,…) aurretiaz prestatu behar ditugu. Material hauen aukeraketan eta prestakuntzan parte hartzeak, eskoalarako gogotsuago egoten lagunduko die.\nEskolara joateko orduan kexu badira, beraien jarrera ulertu behar dugu eta pazientziaz hartu, inori ez zaigulako gustatzen oporrak amaitzea. Animatu egin behar ditugu eta ikasturte berriaren alde positiboak erakutsi behar dizkiegu: lagun asko berriro ikustea, ikasteko gauza berriak, beraien ikasketetan beste pausu bat gehiago,… .\nEskolara presarik gabe joateko ordu egoki batean jaiki araziko ditugu eta eguna energiarekin eta jarrera gogotsuarekin hartzen lagunduko dien gosari on bat jarriko diegu.\n2 comments to “Instira bueltan….”\nIratxe says: 2014 September 4, Thursday at 09:49 -#1\nAinhoa Otaola Agirre says: 2014 September 4, Thursday at 10:15 -#2


Kartzela-zigorra, Gasteizen emakume bat autoan giltzapean eramateagatik | Herriak eta hiriak | EITB\nKartzela-zigorra ezarri diote gizon bati emakume bat autoan giltzapean eramateagatik\n2.160 euroko isuna eta sei urtez motordun ibilgailuak edo ziklomotorrak gidatzeko debekua ere ezarri dio epaile batek, gizonak ausartegi eta drogen menpean gidatzen baitzuen.\nGasteizko epaitegi batek bi urte eta erdiko kartzela-zigorra ezarri dio gizon bati, emakume bat haren ibilgailuan giltzapean sartzeagatik eta ausartegi gidatzeagatik; gizona drogen menpean zegoen eta 40 kilometro egin zituen aurkako noranzkoan, AP-68an.\n2.160 euroko isuna eta sei urtez motordun ibilgailuak edo ziklomotorrak gidatzeko debekua ere ezarri diote. Halaber, ezin izango da emakumearekin harremanetan ipini, ezta beregana 50 metrora hurbildu ere.\nEpaileak, halaber, kartzela-zigorra bertan behera uztea adostu du defentsarekin akusatuak datozen lau urteetan deliturik egin ezean eta herritarren onurako 200 lan-ordu bete ostean.\n2016an, emakumea Langraiz Okara joateko lotu zen gizonarekin, Gasteizen. Emakumea ibilgailuan igota zegoenean, gizonak marihuana porru bi erre zituen eta kokaina esnifatu zuen.\nOndoren, Langraizerako bidea hartu zuen, baina "ustekabean eta justifikaziorik gabe" gizona AP-68an sartu zen Bilboko noranzkoan.\nOrduan, emakumeak ibilgailutik jaisteko baimena eskatu zion, baina gizonak ateak blokeatu zituen; une horretatik aurrera, "modu ulergaitzean gidatu zuen eta hainbat irregulartasun egin zituen". Azkenik, AP-68an sartu zen aurkako noranzkoan eta "abiadura oso handian".\nDenbora horretan, emakumeak ibilgailutik jaisten uzteko eskatu arren, gizonak esan zion "lo hartzeko eta isilik egoteko, paradisuan argituko zirela".\nAzkenik, Ertzaintzak gizona atxilotu zuen eta hainbat drogatan positibo eman zuen.