Ezin arbelean idatzi: 'Alardea' | Gizartea | Berria\nEzin arbelean idatzi: 'Alardea'\nIrailaren 8an, atzo hilabete, Hondarribian ikur beltz eta txistu artean desfilatu behar izan zutenetako batzuk dira: gazteak, Jaizkibel konpainiaren hats berria. Arbuio mezuak ez zaizkie arrotzak; lehendik ere atzeman dituzte. Eskolan-eta gutxiengo sentitu dira usu, eta ez dute erarik izan gaiaz solastatzeko.\nLeire Dorronsoro, Bidane Zabala, Julen Olaskoaga, Nahia Altuna eta Oier Dorronsoro, Hondarribian, Alamedako kioskoan; soinean, txapel gorriak eta Jaizkibelek bereizgarri dituen zapiak. JON URBE / FOKU Tamaina handiagoan ikusi\nBi hitzok —alardea eta tradizioa— airean entzun orduko, aparteko isiltasuna antzeman izan dute ikasgelan: artegagarria. «Gaia tabu-tabua da. Benetan. Gelan zaude, eta ateratzen da tradizioa hitza, eta, bat-batean, isiltasuna. Ikaragarria!» Bidane Zabalarenak dira hitzak, baina inguruan dituen lau gazteek diote sarri izan dutela sentipen hori —1998. eta 2003. urteen artean jaiotakoak dira denak, Irun eta Hondarribikoak—. Iragan irailaren 8an Jaizkibel konpainian desfilatu zuten bost gazte horiek, eta adinkide dituzten —baita adiskide ere— gazte asko zeuden Kale Nagusitik igaro zirenean, espaloian, plastiko beltzen atzean, alarde parekidearen aurkako mezuak ozentzen: tradizioaren izenean, desfile mistoari arbuioa erakusten. Zail egiten da egoera ulertzen Irun eta Hondarribitik kanpo, 22 urte baitira gatazka piztu zela, eta oraindik ere aski gaiztotuta baitago: aurten Kale Nagusian ikusi diren irudiek argi erakutsi dute hori. Bost gazteak bat datoz: hein batean, horri buruzko solasak baztertzera egin delako luzatu da horrenbeste gatazka. Eskolan argi ikusi dute hori. Leire Dorronsororen iritziz, ulertezina da gaia isilarazteko tema hori. «Gatazka bat dagoenean, egin behar den lehenbiziko gauza zera da: 'Eser gaitezen; hitz egin dezagun'». Bukatu berria du institutua, unibertsitatean ari da orain, eta eskola garaian gaiaz era egituratuan aritzeko erarik ia ez zutela izan azaldu du: «Are gehiago, gaia ateratzen bazen, hainbat irakaslek moztu egiten zuten. 'Kito, bukatu da'. Erradikala zen». Antzekoak sarri ikusi ditu Julen Olaskoagak: «Polemika baztertzeko era bat izan da».\nEz da gazteen sentipen bat bakarrik. Gaia eskoletara eramateko egin diren ahalegin apurrek zailtasunak izan dituzte. Jakina da, esaterako, orain dela bi ikasturte ondu eta eskaini zuela eskualdeko Berritzeguneak estreinakoz unitate didaktiko bat gaia ikasgeletara eramateko. Eta nekez ari dira ezartzen; esperientzia aski politak izan dituzte hainbat ikastetxetan, baina unitatea oraindik aintzat hartu ere ez dute egin hainbat zentrotan. Halaber, tradizioaren izenean dihardutenen partetik protestak izan dira gaia lantzea ebatzi duten profesionalen eta eskolen kontra: ikasleak «doktrinatzea» leporatu diete. Leire Dorronsorok, ordea, gaiaz mintzatzeko foroen premia sentitu du: aldarrikatu egiten ditu. «Gai hau landu beharko litzateke urte osoan, eta, nola ez, landu beharko litzateke eskolan ere. Denbora bat eskaini beharko litzaioke; finean, hemen daukagun arazo bat da. Sarri ari gara aztertzen zer egin beste leku batzuetako arazoetan. Eta hemen gai hau daukagu, eta ez da lantzen? Eta ez da lantzen: guztiz aparte dago. Etikan eta, adibidez, agertzen da berdintasunaren gaia, eta ez dugu baliatzen hori alardeaz ikasgelan hitz egiteko? Ez dut ulertzen».\nBostak dira haurtzarotik eta nerabezarotik desfile parekideetako kideak, eta bostek maiz sentitu dute gutxiengoa direla oraindik Irun eta Hondarribian hautu horren aldekoak. Eta gaizki pasatu izan dute. Eskolako oroitzapen mingotsak ditu, adibidez, Bidane Zabalak. «Ni gai honekin oso bakarrik sentitu nintzen; bai ikasleekiko, bai irakasleekiko. Gai hori ateratzeko beldurra neukan. Pentsatzen nuen: 'Txiki-txiki egingo naute'. 'Jan egingo naute'. Ez naiz inoiz izan pertsona bat badakiena defendatzen; batez ere, hitz egiten: segituan kikiltzen naiz. Beraz, nik beldurra neukan gai hori ateratzeko. DBHko 4. mailan ja baneukan lagun bat ni bezalakoa: mistokoa. Orduan sentitu nuen: 'Tira, gaia ateratzen bada, ja ez nago bakarrik'». Nahia Altuna Batxilergoko ikaslea da oraindik. Adierazi du iaz, institutuan, alarde mistoaren aldeko hainbat lagun batera ibiltzen zirela, eta hainbatetan azaldu zietela kontrakoek desadostasuna. Eskuko telefonoan jasotako hainbat mezu zatar ditu gomutan. Txango egun bat ere bai. Gogoan du bezperan alarde parekidearen aldeko pankarta bat azaldu zela institutuko inguruetan, eta aparteko tentsioa eragin zuela horrek: agerikoa. «Alarde tradizionalaren aldeko lagunek ez ziguten hitz egin egun osoan, paso egiten zuten gutaz». Autobusean, alarde parekidearen aurkako mezuak ozendu ziren: «'GBA' [Gora Betiko Alardea esateko siglak] eta horrelakoekin hasi ziren». Eta irainekin. Orain 22 urte lehenengoz alardean ateratzeko saioa egin zuten andreek entzun behar izan zituzten irain haiexek, berriro, egungo nerabeen ahotan: «Bigotudak hasi ziren esaten». Donostian hasi da aurten ikasten; besteak beste, horien guztien ondorioz. Behin irailaren 8aren ostean, gainera, are gotortuago antzeman ditu tradizioaren izenean ari diren hainbat lagun: «Batzuek ez didate hitz egiten: zur eta lur nago. Oso lagun izandakoak dira batzuk».\nOier Dorronsoro DBHko 4. mailan dago aurten. Kuadrillan bera da alarde mistoan ateratzen den bakarra, eta onartu du behin baino gehiagotan gaia saihestera egin duela. Baina amaitu da. «Puntu eta aparte bat egin dut aurten; gauzak argi eta garbi esatea erabaki dut. Ez naiz ergela. Gauzak argi jarri ditut», esan du. «Orain ikasgelan ez naiz mozten; berdintasunaren gaia-edo ateratzen bada, ez naiz isiltzen». Onartzen du ez dela erabaki batere erraza. «Estatusa askoz ere hobea da betikoa [alarde baztertzailearen aldekoa] bazara». Irunen eta Hondarribian gehiengoa dira oraindik. Bat dator Leire Dorronsoro: «Azkenean, betikoak eta besteak dira: gu gara besteak».\nDenborarekin ahaldundu egin dela sentitu du Bidane Zabalak. Gero eta gehiago eskatzen du: gutxiespen sentimendua bazterrean utzi nahi du, eta errespetu erabatekoa eskatzen du. «Izan ere, iruditzen zait ilusioa egiten digutela tontakeriak diren hainbat gauzak. Adibidez, desfilatzen zoazela zure lagun betiko bat ikusi, eta agurtu egin zaituela ikusi. Eta sentitu izan dut ikaragarrizko poza: 'Agurtu nau, agurtu nau!'. Ea, zure laguna da. Momentuan, ilusioa egiten dizu, baina gero pentsatzen duzu: 'Ilusioa egin dit agurtu nauelako...'». Bat dator Leire Dorronsoro: «Gainera, esaten dizute: 'Ez, ez, baina agurtuko zaitut'. Jakina, ederki legoke! Ez agurtzea... Eskerrak eman behar dizkizut agurtzeagatik?».\nIa ez dute foro egituraturik aurkitu alardeaz aritzeko. Baina Julen Olaskoagak onartu du gaia elkarrizketetan ateratzen dela, eta hitz bat izaten dutela bereziki ahotan alarde parekidearen aurkako gazte eta nerabeek: tradizioa. Ezin du ulertu. «Nik uste dut 20 urtetik beherakoetan, tradizioa bainoago, buruan zer sartu dieten dela. Txikitatik zer esan dieten. 'Hau horrela da, eta kito'. Barregura ematen dit, 'Tradizioa da', esaten dute. Baina zuk zenbat urte dituzu? 16? 20? Zer tradizio bizi izan duzu zuk? Buruan sartzen ez zaidan zerbait da». Bat dator Nahia Altuna: harriduraz hartzen ditu alarde mistorik nahi ez dutenen argudio eta jarrerak. Bereziki, «feminista» gisara aurkezten badira: «Askotan gertatzen da. Ideal oso feministak dituen pertsona bat ezagutu, ideia horiekin oso borrokalaria dena, eta gero esaten dizu alarde tradizionalekoa dela; lekuz kanpo uzten nau horrek». Nolanahi ere, uste dute beste hainbat gaztek andrerik onartzen ez duen hautuan jarraitzen dutela, giroa epelagoa delako oraindik alde horretan. Leire Dorronsoro: «Nik badakit jendea badagoela gure ideiekin bat datorrena, baina esaten dizute: 'Ateratzen naiz hemen, askoz ere erosoagoa delako'. Aldaketa egiteak esan nahi du kritika pila bat jasan behar izatea, lagunak galdu behar izatea... Badago jendea egoera horretan».\nEta ulertzen dute horren zergatia. Izan ere, bizi sentitzen dituzte orain 22 urte alarde parekidearen kontra zabaldu ziren aurreiritziak eta mezuak. «Hara zer irain erabili zuten autobusean,eskolako txango hartan, gure kontra egin zutenean: Bigotudak», nabarmendu du Altunak. Bat dator Zabala: «Jende askorentzat, mistoa hitza entzute hutsak dakar dena txarra izatea, dena gaizki egotea». Hala ere, uste dute aurten irailaren 8an izan zen tentsioak zenbait pertsona jarrera aldatzera bultzatu dituela. Leire Dorronsorok badu esperantza: «Oso gogorra izan zen, baina iruditzen zait mereziko duela, ekarriko duelako aldaketa bat ja ari dena sumatzen». Tradizioaren izenean gotortuenak are gehiago setatzeko arriskua ere ikusten dute. Zabala: «Egongo da jendea sartuko dena oraindik barrurago, eta ez dena aterako inoiz».\n«Klaustroan adostu behar dira irizpideak eta estrategia»\nMarkel Olanok ez dio erantzuten Jaizkibeli


20171110_mentoring_campusa - Edukiaren bistaratzea - UPV/EHU\nMentoring: lan orientabidea baino gehiago\nEHUalumni programaren bitartez, UPV/EHUn titulua atera berri dutenak harremanetan egon daitezke lan orientabidetik haratago informazioa eta aholkuak emango dizkieten gidariekin\nLehenengo argitaratze data: 2017/11/10\nZer egingo dut orain, unibertsitateko titulua atera berri dudala? Nola lagun diezaieket ikaragarri gustatzen zaidan nire lan mundura sartu nahi dutenei? Bi galdera horien erantzuna EHUalumniren Mentoring programan aurki daiteke. Izan ere, programa honek titulua atera berri dutenen kezkak eta profesionalen esperientzia uztartzen ditu; denek lotura bera dute: Euskal Herriko Unibertsitatea. Mentoringek lehenengo esperientzia burutu du, eta programan parte hartu dutenak oso pozik gelditu dira emaitzarekin.\n"Galduta bazabiltza, programak gidatu egiten zaitu eta bideak aurkitzen laguntzen dizu. Lan orientabidea baino gehiago ematen dizu. Lehenengo saioa gogorra eta oso nekagarria izan zen, baina asko gustatu zait, eta lehenago buruan ez nituen ateak ireki dizkit", azaldu du Janire Malda kazetariak. Maldak Mentoring esperientzia pilotuan parte hartu du Zaira Vicente matematikari eta coacharekin batera, zeina talentuaren garapenean espezializatua baitago. UPV/EHUn ibilitakoak dira biak ala biak.\nJanire Malda gazteak, nahiz eta bazuen eskarmentua hedabideetan, lan bizitza aldatu nahi zuen, baina ez zeukan oso garbi nora jo. Lan orientabiderako zerbitzuak emandako aholkuak aplikatuak zituen. Hori dela eta, esperientzia pilotuan parte hartzea proposatu ziotenean, ez zuen pentsatu ere egin.\nZaira Vicente, berriz, bestelako motibazio batek bultzatu du: hamar urtetik gora darama lan munduan, eta besteei bere ezagutzak transmititu nahi dizkie. "Programa honek nire filosofiarekin bat egiten du: gizartea aldatu nahi dut, eta horretarako modu bat da honelako programetan parte hartzea, besteei entzunez eta aurreiritzirik gabeko ikuspuntuak deskubritzen lagunduz", dio Vicentek. Vicente izan da Janire Maldaren gidaria, eta biak bat datoz esperientzia zeharo onuragarri eta aberasgarria izan dela eta besteei gomendatuko lieketela.\n"Oso ondo antolatu gara elkarrekin", erantzun dute lan egiteko moduaz eta elkartzeko uneez galdetuta. "Programa irekia da, egutegi itxirik gabea, eta ez da beharrezkoa astero-astero elkar ikustea; horregatik, ederki moldatu ahal izan gara, eta ostiraletan biltzeko tarte bat aurkitu genuen —gogoratu du Zaira Vicentek—. Gainera, lau bilera egitea gomendatzen dute, baina guk hiru lan saio egin genituen; azkena luzeagoa eta gogorragoa izan zen, ez geneukalako laugarren saioa egiteko astirik, Janire Erdialdeko Amerikara baitzihoan boluntarioen proiektu batean parte hartzera".\nMalda eta Vicente, esperientzia eta uda bukatu ondoren ere, elkarrekin harremanetan daude oraindik: harremanetan egoteko kanal bat dute, eta espero dute etorkizunean ere kanal horri eutsi ahal izatea. Biak oso gustura daude Mentoring programarekin. Gainera, Vicente oraindik ere prest dago proiektuan parte hartzeko; Janire Maldak, berriz, boluntariotzaren eta lankidetzaren alorrera bideratu du bere lan bizitza, eta etorkizunean gidari izatea espero du.\nLan orientabidea baino gehiago\nMentoring programa joan den maiatzean jarri zen abian, esperientzia pilotu gisa, eta lau gizonek eta lau emakumek parte hartu zuten: bi fisikarik, bi ingeniarik, historialari batek, soziologo batek, matematikari batek eta kazetari batek. Hala, bikoteak osatu ziren gidariekin eta gidatuekin, guztien ikasketak eta interesak kontuan hartuta, eta bikoteok maiatzaren 1etik uztailaren 31ra bitartean aritu dira elkarrekin lanean.\nIkasleen eta Enplegagarritasunaren arloko errektoreorde Txelo Ruiz Vázquezen hitzetan, "Mentoring programa lan orientabidetik harago doa. Programaren bidez, hala gidariak nola gidatuak informazioa, beharrak eta iritziak partekatzen dituzte elkarrekin, eta, horrela, erronka laboral eta profesionalari behar bezala aurre egiteko aukerak azter daitezke".\nPrograman parte hartzeko, aurrez izena eman behar da EHUalumnin, hots, UPV/EHUn ikasi duten edo titulazioko azken urtea egiten ari diren ikasleen sarean. Hamar urteko edo hortik gorako esperientzia dutenak gidari izan daitezke, eta ikasketak duela hiru urte baino gutxiago bukatu dituztenak edo ikasketak amaitzear daudenak, berriz, gidatuak izan daitezke.\nEsperientzia, gaitasunak eta ezagutzak partekatzen\nPrograman, gidariak bere esperientzia eta ezagutzak azaldu eta jarraibideak emango dizkio gidatuari. Hauexek izango dira horretarako tresnak: elkarrizketa, hausnarketa eta entzute aktiboa. Hala, gidariak, bere eragina eta lider izateko gaitasuna hobetzen dituen heinean, gidatuak emango dizkion lan ikuspegi berriak bereganatuko ditu.\nEsperientzia honen bidez, lanean berriki hasi denak edo hastear denak lan munduan sartzeko prozesu horretarako orientabidea eta laguntza segurua eskuratuko ditu, eta, era berean, bere proiektua lantzeko eta gauzatzeko edota lan munduan hasteko edo aurrera egiteko aukera izango du. Horrez gain, bizitza profesionalean oso kontuan hartzen diren gaitasunak garatuko ditu: konfiantza, autonomia, hausnarketa, autokontrola, erresilientzia... Azken batean, pertsona eskarmentudun batekin harremanetan egongo da, zeina erronka profesionalei aurre egiteko eredua izango baita.\nEHUalumni hasia da ikasturte honetarako beste Mentoring deialdi bat prestatzen. 2018ko lehen seihilekoan, bikote berriak elkarlanean hasiko dira. Hala, urtarriletik ekainera bitartean lau aldiz bilduko dira; lehen bilera aurrez aurrekoa izango da, baina gainerakoak online egin daitezke. Bikoteak berak antolatuko du bere agenda, bientzat ahalik eta erosoena eta errentagarriena izan dadin. Programak irauten duen aldian, eskura izango dute EHUalumni osatzen duten teknikarien esperientzia eta laguntza.


Nafarroako Hitzako emakumeok, grebara - Nafarroako Hitza Nafarroako Hitzako emakumeok, grebara – Nafarroako Hitza\nNafarroako Hitzako emakumeok, grebara\n2019, martxoak 08 Albisteak, Astekoa, Beste albiste batzuk, Gizartea 591\nAurten ere, Berria Taldeko Emakumeen Batzarrak erabaki du bat egitea Euskal Herriko Mugimendu Feministak Martxoaren 8rako deitutako emakumeen grebarekin: kazetari, diseinatzaile, zuzentzaile, harrerako arduradun, publizista, banatzaile, komertzial eta sustapen, kudeaketa eta administrazioko langileok egun osoko lanuztea egingo dugu.\nIaz bezala, hedabideetako langileok ere arrazoi ugari ditugu greba egiteko. Batetik, sektorearen prekarizazioak langileon eguneroko lanean, osasunean eta bizimoduan eragiten duelako. Eta bestetik, egoera latz horrek eragin handiagoa duelako emakumeongan, kontuan izanda zaintza lanak oraindik gure bizkar gainean daudela, eta kontziliazioa ezinezkoa dela lanpostu askotan; horrek dakar, besteak beste, lanbidetik urruntzea edo lanaldia eta soldata murriztea. Gainera, BERRIAko emakumezko langileok ez gaude libre egunero gure egunkariaren orrietan eta webgunean ageri den indarkeria matxistatik: azken hilabeteetan egindako prozesuen ondorioz, lankide zenbaitek lanean ari zirela jasandako eraso sexisten berri izan dugu.\nHori dela eta, bat egiten dugu Bizitzak erdigunean! leloarekin, baina uste dugu hitz horiek aldarrikatzeak hausnarketa sakon bat eskatzen duela gure ofizioarekin lotuta. Izan ere, egunkariko antolaketak, lan ohiturek eta funtzionamenduek bateraezin egiten dituzte lan erritmoak eta bizitza sostengatzeko premiak, eta balio patriarkalak lehenesten dituzte.\nEdonola ere, BERRIAko langileok uste dugu berdintasunaren alde egunero borrokatu behar dela, eta jakitun gaude hedabideok lan horretan dugun erantzukizunaz. Hori dela eta, genero ikuspegia duen kazetaritzan sakontzeko konpromisoa adierazi nahi dugu, uste baitugu kazetaritza kalitatezko eta osoaren bermea dela. Mugimendu feministak eta irakurleek agertu diguten konfiantza ere eskertu nahi dugu: feminismoa boladan dagoen honetan, kontzeptua eta borroka edukiz betetzen saiatuko gara.\nBaina etxetik kanpo ez ezik, etxe barruan ere badugu zer egina ugari. Gizarteko beste eremuetan gertatzen den bezala, BERRIAn ere gizonak dira nagusi goreneko ardura postuetan, lan arloetan sexuaren araberako lan banaketa bat dago, eta estereotipoek eragina dute lana baloratzeko orduan. Berria Taldea aitzindari izan zen 2015ean bere berdintasun plana abiatzean, eta horrek hainbat gogoeta bultzatu ditu; espero dugu prozesu horrek aurrera jarraitzea, gure orrialdeetan aldarrikatzen dugun deserosotasunetik, heldutasun eraikitzailez.\n« Komunitatea Paristik elikatzen\nIritzia: Zutabe hau ez da existitzen »


«Dantza ikasi dugularik, munduari so egoteko modu bat transmititu digute» — dantzan.eus\nHemen zaude: Hasiera › Hemeroteka › «Dantza ikasi dugularik, munduari so egoteko modu bat transmititu digute»\nAntton Lukuk «istorio politiko» eta «formazio istorio» gisa aztertu du antzerki herrikoia 'Libertitzeaz' saiakeran\nUrteetako esperientziak, lekukotasunak, irakurketak eta gogoetak uztartu ditu\nUrte askotako esperientzia pertsonalak, lekukotasunak, irakurketak eta gogoetak uztartuz, antzerki herrikoiaren formak «funtzio politiko-soziala» duen «artedrama» gisa aztertu ditu Antton Luku idazle, irakasle eta ikerlari baxenabartarrak (Kalifornia, 1959) Libertitzeaz saiakera mardula (Pamiela) osatzen duten ia-ia 500 orrialdeetan. Lukuren ustez, arte eszenikoetako etorkizuneko proiektuek forma herrikoi horien sakoneko egitura eta motibazioen ezagutzan oinarritu beharko lukete, forma herrikoi horien azpian gordetako metaforen sarea izan beharko lukete abiapuntu.\n«Hiztegira joaten bagara, libertitzea jolasa da, jostatzea», azaldu du idazleak. «Gure artean, inauteria libertimendua da, jostatzeko egun bat edo besta egun bat bezala. Baina ibiltzen ginelarik duela ez dakit zenbat urte maskaradetan edo, ikusten zen irria jendeen begitarteetan, baina ikusten zen halako seriotasun bat ere, zerbait jokatzen zela hor, jolasteaz baino biziki urrunago joaten zena. Dantzaren inguruan eta jokoaren inguruan zerbait garrantzitsuagoa bazela sumatzen genuen, zerbait kasik sakratua ere, eta gu orduan ginen dantzari gazteak zentzu eske ibiltzen ginen. Zentzu horren gibeletik nahi genuen jakin nola transmititzen zen gauza hori, edo zer eragiten zuten elkarrekin zirelarik dantzari horiek».\nGaldera horiei erantzuna bilatuz, honako hau da atera duen ondorio argienetako bat: «Uste dut ez dela libertitze istorio bat, dela politika istorio bat eta formakuntza istorio bat». Antzerki eta dantza herrikoiaren bidez, gizarteek «segida» ziurtatzea bilatu baitute, «iraupena», Euskal Herrian munduko leku orotan bezala. Eugenio Barba ikerlariak munduko antropologia teatralari buruz idatzitako lanak irakurtzean, «duela 15 edo 20 urte», ikuskizun edo erritual guztiak «drama izenaren pean» sartzen zituela ohartu zen Luku, eta bestelako ikuspegi bat zabaltzeko balio zuela horrek. «Guk dantza deitzen genuena —kabalkadak, maskaradak edo gauza horiek— berriz so egiten ahal dugu ikuspegi berri batekin. Dena da antzerki edo dena da drama. Denak dira erritual beraren aktore. Dantzaria aktore bat da eta bertsolaria ere bai. Gero ikusi behar da zer artedrama den, zerk biltzen dituen jende horiek oro delako antzerkiaren aterki beraren pean».\n«Liburu autobiografikoa da, nik egin dudan bilaketa kontatzen duelako», azaldu du Lukuk. «Gure belaunaldikook bilatu egin dugu zentzu hori, hautsia zelako lerroa. Zantzu batzuk baziren han eta hemen, ezker-eskuin. Honi hartzen zenizkion bi lerro, eta beste bati ez dakit zer… Nik konbentzitu gaituen boza bilatu dut. Guk dantza ikasi dugularik jende batzuek transmititu digute hori, baina ez digute soilik teknika bat transmititu; transmititu digute giro bat, filosofia bat erran genezake, munduari so egoteko manera bat, eta konprenitzen duzu gero metafora gauza bat dela, baina metaforak txirikordatzen direlarik horrek baldintzatzen duela ikuskizunaren estetika hondotik. Ezartzen duzu jokalaria jarrera aktibo batean, sorkuntza batean, eta horrek egiten du gero emaitza izatea mota honetakoa edo bertze mota batekoa. Mintzatzeko molde hori, sekula ez baita agertuko, agertzen da estetika hutsez. Horretan da maite ukan dudan antzerkiaren berezitasuna».\nLukuk maiz aipatzen duen adibidea da Garaziko bolantena: «Formatzen direlarik, Garazin, bolanta deitzen dira gure dantzariak, eta erraten da 'hori bolanta ederra da' eta gisakoak. Baina bertsozalea ez den bolanta niretako ez da euskal dantzaria. Lotura fisikoa baita kasik bi pertsonaien artean: bata mutua da delakoz eta bestea dena ele. Biak dira pertsonaia beraren dekonstrukzio bat. Eta dekonstrukzio hitza aipatzen dudalarik sartzen gara antzerki handian. Eta pentsatzen dugu: nola da posible horiek horrelako herri ttipietan dekonstrukzioa bere baitan duen antzerkia izatea? Ez da hori, nire ustez, asko ikasteko duen antzerkia, asko irakasteko duena baizik».\nBerak bere ingurutik abiatuz egin duen lana dantzari orok egin beharrekoa dela uste du Lukuk. «Biziki elaboratua den antzerki forma bat jaso dugu, guk dantza deitzen duguna arduraz, edo bertsolaritza deitzen duguna. Nik uste dut ez dela ezaguna euskal kulturan, kontsideratua baita peko mailako kultura bat bezala, kultura ttipi bat bezala, ezin duena eredu izan handi batentzat. Baina konbentzitua naiz hala dela, erran nahi baita unibertsaltasun bat baduela kultura horrek».\nEzagutzaren aldeko aldarrikapena ez dago inondik ere lotua, Lukuren kasuan, aldaketaren debekuarekin, berrikuntzaren gaitzespenarekin. «Beste bizitzeko molde batzuk ditugu egun. Baina horretarako ere bada liburua. Izpiritu bat da. Forma berriak, eta erritual berriak eta denak dira arrapentsatzeko, baina arrapentsatzeko dira ebidentzia horrekin. Ez du arrazoirik edo baliorik, nire ustez, libertimendu bat emateak Baiona Ttipian orain. Inspiratzen ahal da pertsonaia horiengan beste zerbait egiteko. Sortzeko behar da ulertu, eta sartu arrunt hondora metafora sare batek baldintzatu duen estetika horretan».\nEz da inola ere sorkuntzaren aurkako ikuspegia Lukurena, ez baitu uste du dena egina dagoela, dena «egiteko» dagoela baizik. «Liburu hau ez da, ene ustez, finitze bat, abiatze bat baizik. Nahi du aztertu zer egin duten zaharrek, zer izan den gure herentzia, gure proiektua gida dezagun».\n«Gimnasia besterik ez bada, dantzak bere erranahia galtzen du»\nLukuk sumatzen duen hutsunearen adibide esanguratsua da Zuberoako dantzekin gertatzen dena: «Zuberoako dantza erakartasun handikoa da Euskal Herri osoan. Prestigio handia ematen dio dantzariari. Baina hori baizik ez baldin bada, gimnasia besterik ez baldin bada, orduan ateratzen da bere kontestutik eta bere erranahia galtzen du. Xorrotxen kantua gabe ez da deus. Eta erraten da zuberotarrena dantzari herri bat dela, baina baita kantari herri bat ere, eta pastoral herri bat. Gauza horiek denak dira nahastekatuak».\nAntton Luku, atzo, Donostian, Libertitzeaz liburuaren ale bat eskuetan duela. / ANDONI CANELLADA / ARGAZKI PRESS


Grimes konderria (Texas) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nGrimes konderria (Texas)\nGrimes konderriaren kokapena AEBtan\n2.039,51 km2 (%98.24)\n36,63 km2 (%1.76)\nGrimes konderria (ingelesez: Grimes County) Texasko konderri bat da, Ameriketako Estatu Batuetan. Hiriburua Anderson da. 2010eko zentsuaren arabera 26.604 biztanle zituen, Grimes kilometro koadroko azaleran.\nGrimes konderriak 2.076,14 kilometro koadro ditu. Horietatik 36,63 ura dira. Beste 2.039,51 lurra dira. Biztanleria dentsitatea 12,81 da.\n2010eko zentsoan bizi ziren 26.604 pertsonetatik 21.785 txuriak edo hispanoak dira. Horietatik hispano edo latino kategorian 5.652 dira. 4.348 beltzak edo afroamerikarrak. 82 amerikar natiboak ziren eta 7 Hawaii edo Pazifikoko irletako natiboak. 61 asiarrak ziren. Bestelako arraza bat kategorian 16 biztanle daude. Bukatzeko euren burua arraza bat baino gehiagotan 305 pertsonek kokatzen zuten.\nMultimedia: Grimes County, Texas


Amildegitik datozen hitzak - - Baleike.eus\nAmildegitik datozen hitzak\nJuan Luis Romatet 2017-02-07 21:05\nIkaragarri gustatzen zait irakurtzea. Txikitatik gustatu izan zait. Egunkariak, aldizkariak, nobelak, komikiak, historiako liburuak… ia dena poesia eta autolaguntzako liburuak izan ezik. Baina liburuetan bada ia inoiz irakurtzen ez dudan zerbait: eskaintza orriak eta hasieran jartzen dituzten aipamenak.\nLiburu bat zabaldu eta Mongoliako poeta baten aipamena edo ia ahaztutako filosofo poloniar baten hitzak aurkitzen ditudanean nire alderdi zinikoa martxan jartzen zait: “bai, seguru poeta horren hitzetaz akordatu zarela. Esan ezazu egia: aipamenen bilduma bat jaitsi duzu Googleetik eta intelektualarena egin nahian Burkina Fasoko idazle horren esaldia aukeratu duzu, Albert Riverak goizean goiz deskafeinatu ahul bat hartu eta gero egiten duen bezala”. Liburu baten tramaren erdian abesti baten zati bat, poema bat edo aipamen antzerako bat agertzen denean ere salto egiten dut; zuzenean prosako hurrengo zatira pasatzen naiz. Agian kontatzen duenaren zati garrantzitsu bat galduko dut, baina ezinezkoa egiten zait.\n(Pentsatzen jarrita, egunen batean liburu bat idatziko banu -ez dela gertatuko-, badakit zer aipamen jarriko nukeen, gogoratzen dudan bakarra: “Que va, que va, que va, yo leo a Kierkegaard”. Gazteak zareteneoi: Googleen duzue erantzuna).\nEskerrak emateko mezuekin edo eskaintzekin ere berdin gertatzen zait. Ez liburuetan, ez komikietan, ez diskoetan eta are gutxiago pelikuletan (amaierako tituluetan agertzen da eta ea zein den kapaza hori guztia irakurtzeko), ez ditut mezu horiek irakurtzen. Senar-emazteari dedikatzen diot, seme-alabei, familiari, ondo, ondo, nahikoa da, azukrea igoko zait eta.\nBaina, inoiz ez da inoiz esan behar, hala dio, behintzat, James Bondek, eta noizean behin eskerrak emateko mezu bat irakurri eta eguna agian ez, baina minutu batzuk, behintzat, pozten dizkizu.\nMarcos Prior eta David Rubínen Gran Hotel Abismo komikiarekin gertatu zait. Komikia etorkizun hurbil batean kokatzen da. Edo, agian, ez hain urrutikoan. Gobernu totalitario bat, protestak eta erreboltak kaleetan, tertulia politiko txepelak telebistetan, komentario are eta txepelagoak sare sozialetan, enpresarien gomendio iraingarriak, matxinadak, etab. Ez zaigu hain arrotza egiten, ezta? Trump, Fernandez Diaz... Komikia ederra da, marrazki eta kolore indartsuekin kontatutakoa. Istorio bat baino, nazkatuta dagoen gizarte baten isla bat bezala ikusten dut.\nAzken orrietan, estren atalean, komikia nola egin dute kontatzen dute egileek. Orokorrean atal hauek ere ez ditut irakurtzen edo oso azaletik pasatzen ditut orriak. Baina denbora nuelako edo, esan dezagun egia, benetan interesgarria zelako, osoa irakurri nuen. Eta orriak pasata, eskaintzen orrietara heldu nintzen. Eta han zegoen azken aldian irakurri dudan eskaintza ederrena; David Rubín komikilari galiziarraren diatriba, beste galiziar bati zuzendutakoa (gaztelania mantendu dut, nire itzulpen traketsean indarra galduko lukelako):\n“A Mariano Rajoy Brey y a todos los de su calaña, por alimentar mi odio, con el que he cincelado cada página de este libro, que aguardo perdure por más años que él y toda su estirpe de sucios y apestosos ladrones de misa de domingo.\nY mientras ese día no llegue, seguiremos luchando por la verdadera LIBERTAD, esa que tú y los tuyos no sois capaces siquiera de imaginar”.\nBehin bakarrik ez, birritan irakurri nituen hitz hauek eta, bai, poztu nintzen norbaitek hori idazteko balentria edukitzea. Gustura idatziko nituzke antzerako hitzak, nahiz eta jakin ez dutela ezertarako balio.


Bon Jovi - Wikipedia, entziklopedia askea.\n1.1Taldearen sorrera (1983)\n1.2Lehen urteak (1984-1985)\n1.3Arrakasta urteak (1986-1989)\n1.4Lehen atsedenaldia (1990-1991)\n1.5Musika arloko berrikuntzak (1992-1993)\n1.6Cross Road eta These Days (1994-1996)\n1.7Bigarren atsedenaldia (1997-1999)\n1.8Itzulera arrakastatsua (2000-2002)\n1.9Taldearen 20. urteurrena (2003-2004)\n1.10Have a Nice Day (2005-2006)\n1.11Lost Highway (2007-2008)\n1.12The Circle (2009-2010)\n1.13Greatest hits (2010-gaur egun)\nBon Jovi Montrealen 2007an\nSayreville, New Jersey (AEB)\nHard rock, glam metal, pop-rock\n1983 - gaur egun\nBon Jovi 1983an Sayrevillen (New Jersey) sortutako rock musika talde estatubatuarra da. Taldearen partaideak gaur egun Jon Bon Jovi abeslaria, Richie Sambora gitarrista, David Bryan teklatua eta Tico Torres bateria dira. Hugh McDonald baxuak ere taldearekin jotzen du 1994an modu ez ofizialean Alec John Such ordezkatzera sartu zenetik. Taldea rock ereserkiak idazteagatik ezagun egin zen eta mundu mailako ospea 1986an heldu zitzaion Slippery When Wet albumarekin hain zuzen ere. Bon Joviren abesti ezagunenen artean Livin' on a Prayer, You Give Love a Bad Name, Wanted Dead or Alive, Bad Medicine, Keep the Faith, Bed of Roses, Always, It´s My Life, Everyday, Have a Nice Day eta We Weren´t Born To Follow daude. Hauetako bat gainera, Livin' on a Prayer, 80. Hamarkadako abesti onena bezala izendatua izan da VH1 telebista kate estatubatuarraren arabera.\n80. hamarkadako grabaketa eta itzulien ondoren, 1990 eta 1992 urteen artean taldeak atsedenaldi bat hartu zuen. Denbora tarte horretan bai Jon Bon Jovi eta baita Richie Samborak ere disko bana atera zuten bakarlari moduan. Atsedenaldiaren ostean, 1992an Keep the Faith albumarekin itzuli zen taldea indarberriturik. Hala ere, hiru urteko beste atsedenaldi bat hartu zuen aurrerago eta 2000. urtean Crush albuma eta It´s My Life abestiarekin berragertu zen taldea. Abesti honek arrakasta handia lortu zuen jende gaztearen artean eta taldeak garai berrietara egoki zitekeela erakutsi zuen. Geroztik, taldeak hainbat album argitaratu ditu, azkena 2009an The Circle izenekoa.\nBere ibilbidean zehar Bon Jovik estudioko hamabi album, hiru bilduma album eta zuzeneko album bat argitaratu ditu eta 130 milioi disko baino gehiago saldu ditu mundu guztian zehar. Gainera, 2.600 kontzertutik gora eskaini ditu 50 herrialde baino gehiagotan eta UK Hall of Famen (Erresuma Batuko Famaren Aretoa) sartu ziren 2006an.\n1.1 Taldearen sorrera (1983)\n1.2 Lehen urteak (1984-1985)\n1.3 Arrakasta urteak (1986-1989)\n1.4 Lehen atsedenaldia (1990-1991)\n1.5 Musika arloko berrikuntzak (1992-1993)\n1.6 Cross Road eta These Days (1994-1996)\n1.7 Bigarren atsedenaldia (1997-1999)\n1.8 Itzulera arrakastatsua (2000-2002)\n1.9 Taldearen 20. urteurrena (2003-2004)\n1.10 Have a Nice Day (2005-2006)\n1.11 Lost Highway (2007-2008)\n1.12 The Circle (2009-2010)\n1.13 Greatest hits (2010-gaur egun)\nTaldearen sorrera (1983)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nJon Bon Jovi hamahiru urterekin hasi zen gitarra eta pianoa jotzen Raze bere lehen musika taldearekin. Hamasei urterekin David Bryan ezagutu zuen eta adin txikikoak izanik ere, elkarrekin jotzen hasi ziren New Jerseyko taberna desberdinetan. Gerora hainbat musika taldetatik pasa zen arren, inon ez zen gustura sentitu eta bere gisara aurrera jarraitu zuen talde horiek atzean utzita.\n1982 urtearen erdialdera Jon Bon Jovik eskola bukatuta zuenean eta emakumezkoan oinetakoak saltzen ziren zapata-denda batean lan egiten zuenean, Power Station Studiosen lortu zuen lana, bere lehengusu Tony Bongiovi jabeetako bat zuen Manhattango grabazio estudio batean. Hainbat grabazio egin zituen bertan eta baita diskoetxeetara bidali ere, baina inon ez zuen behar adinako eraginik sortu.\n1983an New Yorkeko WAPP 103.5FM "The Apple" irratira joan eta John Lassman promozio zuzendariarekin hitz egin zuen zuzenean. Honek Runaway abestia artista berrien abestiak biltzen zituen bilduma batean sartzeko aukeratu zuen. Hasieran Jon Bon Jovik bere zalantzak izan zituen arren, abestia bertan argitaratzeko bere onarpena eman zuen azkenean. Estudio batean grabatu zuten eta bertan ondoko musikariek parte hartu zuten: Tim Pierce gitarrista, Roy Bittan teklatua, Frankie LaRocka bateria eta Hugh McDonald baxua.\nAbestia irrati bidez entzuten hasi zen, hasieran New York inguruan eta aurrerago hedatzen joan zen inguruko hirietara. Arrakasta hori zela eta kontzertu bat egiteko eskatu zioten eta horrela taldea osatzeari ekin zion Jon Bon Jovik. 1983ko martxoan David Bryani deitu zion eta honek halaber, Alec John Such baxuari eta Tico Torres bateriari. Gitarra jotzeko hasiera batean Dave Saborengan pentsatu bazuten ere, azkenean Richie Samborak hartu zuen postua.\nLehen urteak (1984-1985)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nTaldea jotzen hasi zenean Derek Shulman musika munduko exekutiboaren arreta eskuratu zuten eta honek Mercury Recordsekin lotu zituen. Taldeari izena ematerako orduan Bon Jovi izen egokia litzatekeela proposatu zieten, bi hitzez osaturiko izenak zituzten talde ezagun asko zeudela eta. Hasieran ideia hau ez zuten begi onez ikusi, "Johny Electric" jartzeko asmotan baitzebiltzan baina azkenean, izen horrekin gelditu ziren.\nDoc McGhee manager berriaren laguntzarekin beraien lehen albuma grabatu zuten, Bon Jovi izenekoa. Hau 1984ko urtarrilaren 21ean kaleratu zuten bertan Runaway abestia zekarrelarik. Beste abesti batzuk She Don't Know Me, Love Lies eta Roulette izan ziren.\n1985ean taldearen bigarren albuma agertu zen, 7800º Fahrenheit. Diskoak ez zuen esperotako arrakastarik izan salmentei zegokienez, baina taldek Estatu Batuak, Europa eta Japonian barrena egin zuen bira kontzertuak emanez. Bertako abestien artean In and Out of Love, Silent Night eta Only Lonely daude.\nArrakasta urteak (1986-1989)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n1986ko apirilean Bon Joviko kideak Vancouverrera joan ziren beren hirugarren albuma grabatzera eta sei hilabete beranduago Slippery When Wet diskoa kaleratu zuten. Oso harrera ona izan zuen eta ospea eta arrakasta ekarri zizkion taldeari. You Give Love a Bad Name eta Livin´ on a Prayer abestiak lehen postuan jarri ziren Estatu Batuetan eta azken hau gainera lau astez mantendu zen bertan. Bien sorreran Desmond Child konpositoreak hartu zuen parte eta orduan sortu zen Jon Bon Jovi/Richie Sambora/Desmond Child elkarteak gaur egunera arte iraun du. Albumeko beste abesti bat Wanted Dead or Alive taldearen ereserki bihurtu zen.\nDisko honek mundu guztian zehar lortu zuen arrakasta zela eta taldekideak, eurek amestu bezala, izar bihurtu ziren. Slippery When Wet lehenengo postuan jarri zen Australian, Kanadan eta Estatu Batuetan eta ez zen bertatik mugitu hurrengo zortzi asteetan. 1987ko diskorik salduena izan zen eta gaur arte 28 milioi ale baino gehiago saldu dira mundu guztian.\n1988ko irailean aurreko diskoaren arrakasta ez zela kasualitatea izan erakutsi asmoz, Bon Jovik laugarren albuma kaleratu zuen New Jersey izenarekin. Honek ere arrakasta komertziala lortu zuen eta lehen postuan kokatu zen. Bertako bost abestik gainera "Top 10"-ean sartzea lortu zuten, lehenengo biak lehen posturaino sartuz: Bad Medicine, I´ll Be There for You, Born to Be My Baby, Lay Your Hands on Me eta Living in Sin.\nMTV-k Living in Sin bideoklipa zentsuratu egin zuen bertan agertzen ziren sexu eszenengatik eta azkenean telebista kateak horrela eskatuta irudiak ordezkatu egin behar izan zituzten.\nTaldeak bira izugarri batekin jarraitu zuen 1989 eta 1990 urteetan. 22 herrialde baino gehiagotan izan ziren eta 232 emanaldi baino gehiago eskaini zituzten. Aitzitik, erritmo bizi honek bere ondorioak izan zituen. Birak 16 hilabete iraun zituen eta honek taldekideak lehertzera eraman zituen bai fisikoki, bai psikologikoki eta baita emozionalki ere.\nLehen atsedenaldia (1990-1991)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n1990 eta 1991 artean taldeko partaideek bide desberdinak hartu zituzten. Slippery When Wet eta New Jersey diskoen grabazioak eta ondorengo mundu mailako birek erreta utzi zituzten eta bakoitzak bere bideari ekin zion taldetik urrun.\nJon Bon Jovik Blaze of Glory bakarkako albuma grabatu zuen Young Guns II filmaren musika gisa. Hasiera batean filmaren produktoreek Wanted Dead of Alive erabili nahi zuten baina azkenean, Jon Bon Jovik abesti berriak egin zituen eta horrekin bakarkako diskoa atera zuen. 1990ean argitaratu zen eta bertan Elton John, Little Richard eta Jeff Beck agertzen dira gonbidatu moduan. Ondo saldu zen eta gainera, kritika onak jaso zituen. Abesti nagusiak, diskoaren izen berekoa, Blaze of Glory k urrezko globo bat irabazi zuen eta Oscarretarako eta Grammy sarietarako izendatua izan zen abesti onena bezala.\nRichie Samborak ere bakarkako album bat atera zuen 1991ean Stranger in This Town izenekoa. Hala ere, ez zuen nahi bezainbesteko arrakastarik izan. David Bryanek The Netherworld beldurrezko filmearentzat musika grabatu zuen eta Alec John Such eskuko lesio batetik sendatu eta baxua eusteko eta jotzeko modu berri bat garatzen aritu zen motor istripu batean bertan min hartu ondoren.\n1991ko urrian taldea berriro elkartu eta etorkizunari buruz hitz egiten aritu zen. Bilera hartan euren artean sortutako arazoak konpondu eta hurrengoa diskoan lanean hastekotan geratu ziren.\nMusika arloko berrikuntzak (1992-1993)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nJon Bon Jovi 2007ko emanaldi batean.\n1992ko azaroan Bon Joviren bosgarren albuma Keep the Faith argitaratu zen. Bertan taldearen musikan eman zen aldaketa nabaria zen, 80. hamarkadako heavy metala atzean utzi eta rock and roll klasikoaren soinua berreskuratu zuten ukitu moderno batekin.\nMusika arloan eman ziren aldaketez gain, taldekideek ere beren itxuran berrikuntzak egin zituzten. Horrela, ile luzea moztu eta janzkera ere aldatu zuten komunikabideen ikusmiran geratuz. Jon Bon Joviren orrazkera berria CNNn albistea izan zen eta Billboard aldizkariaren esanetan rockaren historiako momenturik txarrena izan zen ile mozketa hori.\nBestalde, askok diskoak porrot egingo zuela eta taldearen azkena zela uste izan bazuten ere, honek arrakasta lortu zuen eta 10 milioi aletik gora saldu ziren. Gehien nabarmendu ziren abestiak Keep the Faith, In These Arms, I´ll Sleep When I´m Dead eta Bed of Roses izan ziren. Disko berriarekin nazioarteko bira hasi zuten, 38 herrialde bisitatu eta 177 emanaldi emanez.\nCross Road eta These Days (1994-1996)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n1994ko urrian Cross Road diskoa atera zuten ordura arte arrakasta handiena izan zuten abestien bildumarekin eta beste bi abesti berrirekin Always eta Someday I´ll Be Saturday Night. Oso harrera ona izan zuen Always abestiak eta diskoaren salmentak gora egin zuen mundu guztian.\nUrte horretan bertan Alec John Such baxuak taldea utzi zuen Jon Bon Jovirekin zituen desadostasunengatik eta orduz geroztik bere postua Hugh McDonaldek betetzen du modu ez ofizialean, Runaway abestiaren grabazioan parte hartu zuen berak.\nBon Joviren seigarren albuma, These Days, 1995eko ekainean kaleratu zen. Hau izan zen Alec John Suchek taldea utzi ondoren atera zuten lehen diskoa. Bertan gai sakonak eta ilunak tratatzen dituzten abestiak daude, hala nola, Hey God eta Something to Believe in. Beste abesti batzuk These Days, Something for the Pain eta This Ain´t a Love Song izan ziren.\nDiskoak onarpen ona izan zuen Estatu Batuetan baina ez Europan bezain ona. Japonian ere arrakasta handia izan zuen. Taldearen birak Asia, Europa, Australia, Hegoamerika eta Hegoafrika bisitatu zituen 35 herrialde eta 126 emanaldirekin. 1995ko ekainean Londongo Wembley estadioan hiru gauez jarraian jo zuten eta azken gau hau grabatu eta DVDan kaleratu zuten Live From London izenarekin.\nBigarren atsedenaldia (1997-1999)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nThese Days diskoaren bira arrakastatsuaren ondoren taldeko kideek bide desberdinak hartu zituzten. Baina kasu honetan ez zen aurreko banaketan egon zen ziurgabetasunik izan, bi urte sabatiko horiek hartzea taldearen erabakia izan baitzen.\n1997an Jon Bon Jovik hainbat filmetan hartu zuen parte eta bere denbora librean idatzitako abestiekin bakarkako bere bigarren diskoa kaleratu zuen, Destination Anywhere. Bertako abesti eta albumaren argitalpenaren inguruan Demi Moore, Kevin Bacon eta Whoopi Goldberg ateratzen ziren laburmetraia bat ere grabatu zuen.\nBeste taldekideei dagokienez, Tico Torres bere margolanetan murgildu zen, Richie Samborak bakarkako beste disko bat atera zuen Undiscovered Soul izenekoa eta David Bryanek hainbat musikal idatzi zituen.\n1999an taldea Real Life abestia eta bideoa grabatzeko elkartu zen. Bertan David Bryan izan ezik taldekide guztiak agertzen ziren, honek istripu bat izan baitzuen eta han ia eskuko hatz bat galdu baitzuen. Bideo honen bitartez euren itzulera aldarrikatu nahi zuten.\nItzulera arrakastatsua (2000-2002)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nTaldekide bakoitza bere bidea egiten aritu zen atsedenaldi honen ondoren, 1999an guztiak elkartu eta hurrengo diskoa prestatzeko lanean hasi ziren.\n2000ko ekainean Crush Bon Joviren zazpigarren albuma kaleratu zuten. It´s My Life abestia oso ezagun egin zen eta taldearen bizitza luzearen sinbolo bilakatu zen, hainbeste aldaketen ondoren taldeak bizirik eta indartsu jarraitzen zuelako. Beste abesti batzuk Say Isn't So, Thank You For Loving Me eta One Wild Night ziren. Disko honi esker taldeak jarraitzaile gazteagoak erakarri zituen gainera. Urte hartan Grammy Sarietarako bi izendapen eta It´s My Lifen bideoarengatik sari bat jaso zituzten.\nUdara hartan Japonia eta Europako hainbat estadiotan eman zituzten emanaldiak eta Londongo Wembley estadioa eraitsi aurretik eman zituzten bi kontzertuetarako sarrera guztiak agortu ziren. Emanaldi horietako batzuetan milioi bat ikusle baino gehiago izan zituzten. Estatu Batzuetara itzulitakoan bertan jarraitu zuten bira arrakastatsu harekin.\nBira horretako hainbat zuzeneko agerraldi One Wild Night Live 1985-2001 albumean argitaratu zituzten. Bon Joviren historiako lehen zuzeneko albuma izan zen hau.\nCrush eta One Wild Nighten birak amaitu ondoren taldeak oporraldi bat hartzea pentsatuta zeukan hurrengo diskoarekin lanean hasi aurretik, baina orduan 2001eko irailaren 11ko atentatuak gertatu ziren. Taldeak dirua bildu eta kaltetuei laguntzeko egin ziren hainbat ekitalditan parte hartu zuen ondorioz.\n2002an New Yorkeko atentatuetan inspiratuta zortzigarren diskoa atera zuten, Bounce. Nabarmendutako abestiak Everyday, Misunderstood, Undivided eta All About Lovin' You izan ziren. Album honek taldearen sustraietara itzulera suposatu zuen, Richie Samboraren gitarraren distortsioa, Jon Bon Joviren ahots erlatsa, David Bryanen teklatu eta pianoaren efektuak eta Tico Torresen bateriaren gorakadarekin.\nJon Bon Jovi eta Richie Sambora Dublinen Have a Nice Dayren biran 2006an.\nDisko honen biran herrialde asko bisitatu zituzten eta gainera, Filadelfiako Veterans estadioan emanaldi bat eman zuen azken taldea izan zen Bon Jovi.\nTaldearen 20. urteurrena (2003-2004)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nBounce diskoaren bira bukatutakoan, 2003ko azaroan This Left Feels Right disko akustikoa atera zuten euren hamabi abesti arrakastatsuenen eraldaketekin. Bon Joviren zaleei ez zitzaien gustatu eta porrot ikaragarria izan zen.\n2004an taldearen 20 urteak ospatu eta jarraitzaileei esker ona adierazteko 100,000,000 Bon Jovi Fans Can't Be Wrong atera zuten. Lau CD eta DVD batez osatutako zegoen eta 50 abesti berri zituen. Horien artean Why Aren't You Dead? , The Radio Save My Life Tonight, Good Guys Don't Always Wear White eta Edge Of A Broken Heart.\nHave a Nice Day (2005-2006)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nHave a Nice Day, Bon Joviren bederatzigarren diskoa, 2005eko irailean argitaratu zen. Bertako abestiak ziren Have a Nice Day, Who Says You Can´t Go Home, Welcome to Wherever You Are eta Complicated'.\nWho Says You Can´t Go Homen bertsio bat Sugarland country taldeko Jennifer Nettlesekin batera abestu zuten eta arrakasta handia lortu zuen Estatu Batuetan. 2006an gainera, country musikako zerrendaren lehen postuan abesti bat izan zuen lehen rock taldea bilakatu zen Bon Jovi.\nDisko honen bira ohikoa baino laburragoa izan zen 75 emanaldirekin bakarrik, baina arrakasta izan zuen bi milioi ikusle baino gehiagoren aurrean jo baitzuten musika. 2006ko azaroaren 14an James Brown eta Led Zeppelinekin batera UK Hall of Famen (Erresuma Batuko Famaren Aretoa) sartu zen Bon Jovi.\nLost Highway (2007-2008)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n2007ko ekainean taldeak bere hamargarren albuma atera zuen, Lost Highway. Disko honetan rock eta countryaren arteko nahasketa bat egin zuten soinu berri bat aurkitu asmoz Who Says You Can´t Go Homek aurreko diskoan eman zien emaitza ona ikusita. Diskoko abesti batzuk Lost Highway, (You Want) to Make a Memory, Whole Lot Of Leavin' eta Till We Ain´t Strangers Anymore izan ziren. Azken hau gainera LeAnn Rimesekin batera abestua.\nUrrian diskoaren bira hasi zuten hurrengo urteko udara arte luzatu zena, bertan Estatu Batuak, Kanada, Europa, Japonia, Australia eta Zeelanda Berria bisitatu zituzten eta 2008ko birarik arrakastatsuena izan zen.  Bira honi amaiera emateko bi gauez jarraian New Yorkeko Madison Square Gardenen bi kontzertu eman zituzten, grabatu eta bideo batean editatuak izan zirenak.\nThe Circle (2009-2010)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n2009ko apirilean Phil Griffinek When We Were Beautiful (Ederrak Ginean) izeneko dokumental bat estreinatu zuen Tribecako zinemaldian Bon Jovi taldearen azken 25 urteetako gorabehera eta azken birari buruzkoa.\nUrte bereko azaroaren 10ean, taldeak bere azken diskoa kaleratu zuen, The Circle, Barack Obama Estatu Batuetako presidente ateratzean inspiratua izan zena. Hasieran azken hamarkadako abesti arrakastatsuenekin bilduma bat egiteko asmoa zuten, baina abesti berri asko zituztenez The Circle egin zuten. Bertan rock and rollerako itzulera ematen da azken urteetako countrya alde batera utziz. Abesti nabarmenenak We Weren´t Bon to Follow, Superman Tonight eta When We Were Beautiful dira.\n2010eko otsailean disko berriaren bira hasi zuten. 2011ra arte ez da bukatu eta ordurako 135 emanaldi emanak izango dituzte 30 herrialdetan. Bestalde, iazko pentsatuta zuten abesti arrakastatsuen bilduma 2010.ko azaroaren 9an aterako dela ziurtatu zuen Richie Samborak eta hainbat abesti berri izango dituela ere bai. Ondoren sei hilabeteko bira bat egingo dute 2011ko otsailean hasita. \nGreatest hits (2010-gaur egun)[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n2010eko azaroaren 9an Greatest Hits bilduma diskoa argitaratu zuten. Bertan berain karrerako abesti onenez gain lau kanta berri ere sartu zituzten. Disko honen promoziorako What do you got? abestia erabili zuten eta jarraian 2011ko udan amaituko den birari eman zioten hasiera. Bira honek gainera, Donostiako Anoeta estadioan izango du geldialdi bat uztailaren 29an. Bira amaitu ondoren, taldeak bere hirugarren atsedenaldia hartuko du hamaika urtez jarraian eszenatokien gainean ibili ondotik.\nGaur egungo taldekideak\nJon Bon Jovi – ahotsa, gitarra erritmikoa, armonika (1983-gaur egun)\nRichie Sambora – gitarra, koruak (1983-gaur egun\nDavid Bryan – teklatua, pianoa eta koruak (1983-gaur egun)\nTico Torres – bateria (1983-gaur egun)\nHugh McDonald – baxua (1994-gaur egun, modu ez ofizialean)\nBobby Bandiera – gitarra erritmikoa eta koruak (2003-gaur egun)\nJeff Kazee – organoa eta koruak (2003-2006)\nLorenza Ponce – biolina eta koruak (2007-2009)\nKurt Johnston – pedaldun gitarra erritmikoa eta koruak (2007)\nAlec John Such – baxua eta koroak (1983-1994). 2001ean New Jerseyn Wanted Dead or Alive jo zuen taldearekin.\nLehen etapa (1984-1988)\nBon Jovi 1984 Estudio albuma\n7800º Fahrenheit 1985 Estudio albuma\nSlippery When Wet 1986 Estudio albuma\nNew Jersey 1988 Estudio albuma\nBigarren etapa (1992-1995)\nKeep the Faith 1992 Estudio albuma\nCross Road 1994 Abesti onenen bilduma (1984-1994)\nThese Days 1995 Estudio albuma\nHirugarren etapa (2000-gaur egun)\nCrush 2000 Estudio albuma\nOne Wild Night Live 1985-2001 2001 Zuzeneko bilduma\nBounce 2002 Estudio albuma\nThis Left Feels Right 2003 Bertsionatutako abestien bilduma\n100,000,000 Bon Jovi Fans Can't Be Wrong 2004 Lau CD eta DVD batez osatutako kaxa, 50 abesti berrirekin\nHave a Nice Day 2005 Estudio albuma\nLost Highway 2007 Estudio albuma\nThe Circle 2009 Estudio albuma\nGreatest Hits 2010 Abesti onenen bilduma II" (1995-2010)\nBideografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nBreakout: Videos Singles\nAccess All Areas: A Rock & Roll Odyssey (New Jersey Syndicate Tour birari buruzko dokumentala)\nKeep the Faith: An Evening with: Bon Jovi\nWhen We Were Beautiful (dokumentala)\n↑ Bon Jovi MusicMight-en\n↑ Bon Jovi History\n↑ Bon Jovi: When we were beautiful\n↑ Bon Jovi to enter UK Hall of Fame\n↑ Bon Jovi: Summary\n↑ The biggest 2008 North American tour attraction\n↑ Azaroaren 9an Greatest Hits 5 abesti berrirekin\n↑ Universal Indiak 2010erako album berria ziurtatzen duen bideoa botatzen du .\nTaldearen disko eta abesti guztiak, euren letrekin ingelesez\nJon Bon Jovi • Richie Sambora • David Bryan • Tico Torres\nEstudiokoak: Bon Jovi • 7800° Fahrenheit • Slippery When Wet • New Jersey • Keep the Faith • These Days • Crush • Bounce • Have a Nice Day • Lost Highway • The Circle\nZuzenekoak: One Wild Night Live 1985-2001\nBildumak: Cross Road • This Left Feels Right • Greatest Hits\nBestelakoak: 100,000,000 Bon Jovi Fans Can't Be Wrong\nMultimedia: Bon Jovi\nBNF: 13902067w (data)\nOrriaren azken aldaketa: 26 urtarrila 2022, 18:20.


Pentsioen osasuna berreskuratu beharra aldarrikatu du Lourdes Idoiaga zinegotzi jeltzaleak, prentsara zabaldu duen iritzi artikuluan — Oñatiko udala\nPentsioen osasuna berreskuratu beharra aldarrikatu du Lourdes Idoiaga zinegotzi jeltzaleak, prentsara zabaldu duen iritzi artikuluan\nPentsio baxuenei irtenbidea eman eta prentsioen transferentzia Euskadira ekartzea aldarrikatzen du\nPentsio Sistema Publikoaren egoera larriaren ardura Espainiako gobernuek dute, ez baitituzte Toledoko Hitzarmenaren irizpideak bete. Hitzarmen horrek zehaztu ditu bai pentsioen jasangarritasuna, bai etorkizuneko erronkei aurre egiteko bidea ere. Toledoko hitzarmenak Kongresuko alderdi politiko guztien babesa jaso zuen baina interes politikoek adostasun berriak lortu ahal izatea galarazi dute. Horregatik pentsioen gaia gatazka politikotik at uztea eskatu du bozeramale jeltzaleak, borondatea izanez gero, oinarrizko pentsioen finantziazioa, rebalorizazioa eta berme-arazoak eteteko aukera dagoela azpimarratuz.\nFinantziazio-defizitari aurre egiteko, beharrezkoa da, bai gizarte-kotizazioen kutxaren eta Erreserba Funtsaren erabilera legalki babestea eta kotizazio-hobariak beste baliabide batzuekin finantzatzea. Horrez gain, ezinbestekoa da, Lourdes Idoiagaren esanetan, langabezia-tasa jaistea kalitatezko lanpostu egonkorrak sortuz; zerga bidezko finantziazio-eredu berriak bilatzea eta hain beharrezkoak ez diren ataletan aurrezkia lehenestea, izan aireportu, defentsa-gastu edota defizit publikoa hobetuta.\nPentsio baxuenei irtenbideak bilatzea eskatzen du EAJko udal taldeko bozeramaleak. Premiazkotzat jotzen du galdutako erosteko ahalmena berreskuratzea eta galdutako ahalmen hori bermatuko duen Errebalorizazio sistema berrezartzea. Baita pentsio baxuenen balioa handitzea eta beharrezkoak diren oinarrizko pentsioen bermea ezartzea ere.\nBereziki garrantzitsua da alargun-pentsioen kalkulua berrikustea. EAJk pentsio horien zenbatekoa hobetzea aldarrikatzen du, justizia sozialaren alde; eta bestelako errekurtsorik gabe dauden milioika pentsiodun, emakume alargunak bereziki, ezin direla benefizentziaren menpe bizi esan du Lourdes Idoiagak.\nHaratago joanda, Euskadin etorkizuneko marko propioa eraiki ahal izateko, pentsioen transferentzia lortzea ezinbestekoa dela dio iritzi artikuluan.. Horrela, hausturarik gabeko adostasun politikotik abiatuta, egungo eta etorkizuneko pentsioei irtenbide egonkorra emateko bidea jorratzen hasiko gara adierazi du bozeramale jeltzaleak.


Hizkuntza | Txapela buruan eta....\nPosted on azaroa 24, 2006 by lekesan\nNahi ba duzuek Japoniara etortzea turismo egitera edo, ez duzue eukiko arazorik hizkuntzakin zeren “normalean” jendea Ingelesa erabiltzen da denda aundixenetan. Hau ez dut esan nahi jende gehiena Ingelesa dakitela, baina erosketarako eta turisten dendetan erabiltzen duen hizkuntza gehienetan Inglesa dela baizik. Baina, esan beharrik ez dago, Japonesaren hizkuntza ikasten ba duzuek (Pizkatxo bat al menos, agurtzeko, galdetzeko eta holakorik), hobeto egongo zaie emengo inguruetan eta Japonesaren aurrean. Baten bat ausarta bada, emen jarriko dut oinarrizkoena asteko.Jakidunak esaten dabe Japonesen hizkuntza munduko zaiena dela (nik neu ez dut uste hori, zeren euskaldunentzako ahoskatzea ez dauka inongo problemarik…berdin berdina da eta…., baina beno). Eta horren arrazoi nagusienaritako bat da beraien idazteko sistema bereziagaitik.Sistema horren gakoa bare banaketa da. Zer esan nahi dudan? Ba ikusi: Geure hizkuntzaren idazteko era bat bakarra da, – a, b, d, e…..ta abar…- baina beraien gaurko hizkuntzaren idazteko modua lau zatietan banatzen da. Bat ikur edo sinbolo motakua : Kanji –漢字 ; bi silabikoak : Hiragana –　平仮名 eta Katakana – 片仮名 , eta azkenik geure alpabetoa ere bai erabiltzen dute, Romaji – ローマ字, ezagutzen edo deitzen dabe modu bezalaxe.\nKanji –漢字. Kanji-ak dira Japonesaz idazteko basea eta garrantzitsuenak. Chinatik dator, adiera eta ahoskatze bat baino gehiago dituzte sinboloak dira, eta bateratu dezakete euren artean beste adierak eta ahoskatzeak lortzeko. Kanji-ak ideographic (ideo-ideia) deitzen dabe zeren gauzaren ideia edota bere errepresentazioa saiatzen dau jartzea.\nAdibidez, hauxe zuhaitza da….木 (ki)….eta hauxe basoa…..森 (mori) , eta ikusten duzunez, gutxi gora behera bere esanaia nahiko argi dago, zuhaitz asko dagoen lekua (basoa), eta onek be ohiana esan nahi dut….森林 (shin), edota baso aundixe. Baina gehienetan, sinbolo ori agertzen denean (木) ez daukat errelazinorik zuhaitzakin. Adibidez hauxe…横 (yoko), -Onduen-. Hauxe ibaia da….川, eta hau berriz mendia…山.\nEmen daukazue beren eboluzinoa:\nEz da hain erreza ez, eta Japonesak, amar urte baino gehiago ematen dute kanji-ak ikasten. Kalkulatzen da 50.000 milla inguru kanji-xak daudela, baina inork ez dakit hainbeste kanji-rik. Legez 1945-ren kanji lista bat ofiziala da –jōyō kanji- （常用漢字) deituta, eta suposatzen da lista hori jakin ezkero, edozein liburua eta egunkaria irakurri dazekezula zeren erabiltzen ba dabe lista horren ez dagoen Kanji-ren bat behartuta daude transkrizioa hiragana-z jartzea.\nHiragana –　平仮名 . Hiragana silabarioa 68 sinboloak dira, 5 bokalak eta silabak errepresentatzen duena, zeinek elkartzen ba dira konbinazio desberdinekin, 104 sinbolo desberdinak osatu dezaketela. Normalean Hiragana erabiltzen da hizkuntz partikulakin eta aditzen bukaeran zeren aditzak ia beti hasten dabe Kanji batekin. Adibidez: Taberu….食べる (Jatea) ; Tabete…食べて (Jan egizu).\nEmen daukazuek Hiragana-ren taula:\nKatakana – 片仮名　Katakana silabarioa erabiltzen da hitz atzerritar bere hitzkuntzetarako moldatazeko, eta Hiraganaren silaba kopuru berdin daukat. Adibidez, komputadore edo ordenagaillu hitza –Computer, Ingelesez-, Katakanaz idazten da “コンピューター”, eta “konpiuutaa” da Japonesak ahoskatzen dituzte moduan. Hitz atzerritar guztiekin erabiltzen da (kanpoko izen guztiekin adibidez- Mikel –ミケル-), eta “modernu-ukitua” dauka berantzako, horregaitik filme edo mangakin asko erabiltzen dituzte ( adibidez Akira mangakin modernu eta desberdin ikutu bat eukitzeko – “アキラ”).\nOna emen Katakanaren taula:\nRomaji – ローマ字 . Romaji normalean erabiltzen da jakiteko nola ahoskatzen den edo nolakoa den Japonesaren hitza ata soinua gure alpabetokin. Adibidez: GOMEN NASAI… da… ごめんなさい (barkatu); KONICHIWA…da…こんにちは (Kaixo); eta …EIGO WA WAKARIMASU KA…da.. 英語は分かりますか (Ingelesa ulertzen duzu?). Japonesarentzako oso zaia da (jejeje) zeren bere mentalitatea kanji-ri buruz dago eginda.Oharra: nahi ba duzuek Japonesen hizkuntza ikastea, ez duzu larritu behar. BAI, zaia da ikasteko, baina hizkuntzak ikastea betidanik izan da zaia. Gertatzen dena da, Euskaldunentzako EZ DA AHIN ZAIA zeren esaldiak, perpauzkak eta deklinazioak berdin berdinak dira. Adibidez, nire emaztea Euskal Herrira etorri zenean, euzkara oso erreza zan ikasteko berentzako, eta gaztelera oooosssoo zaia. Ba dago be Japonian oso famatu den poeta bat esaten dabena Japonesen hizkuntza Euskararekin daukala arremana zeren hitz asko ia berdinak direlako (Txori….Tori). Baina hau…Kasualitaten sekzioan jarriko dugu…orain al menos 😉 .\n« Iria ta natura batera (bi) Tokyo-ren Basafauna…(1) »\nFoRTu, on azaroa 24, 2006 at 8:13 am said:\nKaixo ni naiz berriro 🙂\nAtzaldian azpertuta baldin banago taulak ikasten hasiko nahiz, jejejeje. Oso ondo laburtu duzu Japnoiar hizkuntzari buruzko temia.\nPD: ezkerrikazko nire blogean jarritako comentarioa, aldez aurretik banekien jarri didazun webgunearen linka. Aukera eduki nuen beste blog batean aurkitzea linka, blog oso interesgarria da “Tuertos en el pais de los ciegos” (http://no-brain-zone.blogspot.com/2006/08/i-hate-myself-and-i-want-to-die.html). Totalmente recomendado blog hauxe irakurtzea, zergaitik Japoniaren beste ikuspuntu bat erakusten du es betiko frikismoak eta orrelakoak.\nlekesan, on azaroa 25, 2006 at 5:41 pm said:\nKaixo hi Fortu!!\nKristona izango za zapatu batean asten ba zara ikasten taulak!!! jejeje….nik neu nahiz eta emen egon zapatuak sakrtuak dira neretako.\nTa eskerrik asko blog horren helbidea ematea gaitik. ba nekien baina ez dut asola. nahiko ondo dago gainera.Ematen da gustu parekatuak dituguna….ね!!!\npasatukotzuk ezeozer gehio aurkitzen ba diot 8)\nBadakizu honi buruz?: http://www.emigrantesindestino.com/\nnahiko ondo dago..nahiz eta pixkat deskafeinatuta izatea…jejeje\nAstea……Japonieraz « Txapela buruan eta…., on martxoa 14, 2007 at 4:25 am said:\n[…] Orain dela bi hilabete baino gehiago ez dutela japoniako hizkuntzari buruz ezer ez jartzen, nahiz eta hasieratik Japoniako hizkuntza (pixkat..posibilitatez barne) irakatzi […]


Hezkuntza Pil-Pilean: Astekaria\nBloga sortzeko eguna izan da. Hau eratzen lehenengo kontaktua nahiz askotan batzuk irakurri. Funtzionamenduaren eta antolaketaren inguruan ibili gara eta bakoitzak bere gmail kontutik hasi du.\nSortu ostean lehenengo sarrera egiteko unea etorri da, bloga betetzen joateko abiapuntua. Sarrera bakoitzak titulu bat izan beharko du eta sarrera hauek hobeto antolatzeko ETIKETAK erabiltzen dira "," bidez banatzen direnak etiketa bat baino gehiago jartzen direnean. Azken finean, bloga erabiltzeko beharrezkoak diren hainbat erramintak erabiltzen ikasi dugu, hala nola: bidioak, argazkia, URL-ak txertatzen, beste orri batzuk nola sortu, etiketak ikusgai jartzen, diseinuarekin trasteatu...\nEta, argibideak jaso ostean, blogaren astekariarekin hasi gara.\nIkaskideen blogen helbideak bakoitzak bere blogean txertatzen hasi gara. Ondoren, blogaren diseinuarekin jarraitu dugu, txukuntzen, ordenatzen, polito jartzen...\nIrakasleak bideo bat jarri digu "feed"-en inguruan gero praktikan jartzeko gure blogetan, Informazioa automatikoki gure blogean eguneratzeko balio duena.\nGaurko bukatzeko erloju interaktibo bat jartzen ikasi dugu, kasu honetan, "Clocklink"-etik aterata.\nGaur binaka egiteko ariketa bate egiten aritu gara. "Testua formateatzen" izan da, eta izenak esaten duen moduan, eman zaigun testu batean aldaketak egin ditugu. Word-eko hainbat herramintak erabiltzen ikasi dugu; hala nola, bibliografia ordenatzen, hiperbinkuloak egiten, dokumentuaren mapa... normalean modu zailago batean egiten ditugun gauzak modu errazago batean egiten ikasi.\nEgia esanda, ez da klase oso aberasgarria izan. Orokorrean modu batean edo bestean banekizkien gauzak egiten eta izan ditudan arazo txikiak word 2007an aritu garelako izan da eta 2010 erabiltzen dudanez gauza txiki batzuk aldatzen ziren.\nTaldeetan aritzea tokatu zaigu gaur. Ikt-ko proiektuarekin hasi gara, talde lanetan ematen diren egoera batzuei buruz hitz egiten eta " Los jetas y los pasotas" testua irakurtzen. Talde txikian komentatu ostean talde handian azaldu dugu talde txikien iritzia, eta horrela gure taldekideen ideak ezagutzeko aukera izan dugu.\nHonekin bukatu dugunean gure taldeko fitxa eraiki dugu, bakoitzaren rola eta argazkiarekin. Honekin lotuta talde arauak sortu ditugu lan prozesua errazteko eztabaidak egongo direnerako, eta lan osoa Sites batean igo behar denez, Sites hori zabaldu dugu.\nGaurko egunean proiektuarekin jarraitu dugu. Bigarren entregablea egiteko denbora izan da eta hasieran oso argi ez eduki arren, berehala ekin diogu lanari.\nEgin beharrekoak taldekideen artean banatu ditugu. Ordenagailuz egitekoak ziren eta ezin ginen egon guztiok gauza berarekin. Lehenengo gauza mapa kontzeptual bat sortzea zen eta horretarako irakasleak plataforma batzuk erakutsi dizkigu. Horrekin batera, beste taldekide batzuk gaiari erantzuna emateko hipotesiak botatzen ibili dira.\nEguna bukatzeko kronogramari buelta bat eman diogu, guk sortu behar baitugu eta akta egin dugu. Oso egun aprobetxagarria etxean lan ez egiteko.\nBideo bat ikusten hasi gara. Aurreko eguneko lana bukatu ez genuen arren, irakasleak " La competencia digital" - Jordi Abelena ikusi dugu. Konpetentzia digitala, berarentzako zer den azaldu digu. Ez dela bakarrik ordenagailuekin aritu behar adibidez, mobilekin eta telebistarekin eta hainbat tramankuluekin aritzen garelako egunero.\nBatez ere aipatzen digu pertsona kritikoak sortu behar direla, informazioa tratatzeko eta sortzeko gai izango direnak. honekin batera, internet leku sozialatzat hartzen du eta "on-line"-tik kanpo zeintzuk jarrerak eduki behar ditugun dakigun moduan, leku honetan nola konportatu behar garen ikasi behar da.\nBideo ostean E2-rekin jarraitu dugu eta E3 egiten hasi gara: Gaitasun digitalaren mapa kontzeptuala eta honi buruzko hausnaketa.\nGaurko saioan taldeka jarri gara baina oraingo honetan bakarkako lantxo bat egin behar izan dugu. Delicius pltaforman, web gune interesgarrien linkak gordetzeko eta toki berean edukitzeko balio duena, bakoitzak gordetako linketatik bat aukeratu dugu.\nBaliagarria da, izan ere, orain arte markatzaileak jartzen nituen, izenik gabe, eta honetan ordenatzeko eta jakiteko zein da zein, errazagoa da.\nAukeratutako linkak taula batean jarri ditugu eta sitesera igo dira. Informazioa lantzeko modua izan da, bakoitzarena oso desberdina baina aldi berean erabilgarria. Eta gehiago lantzeko, bakoitzak taula bat osatu behar izan du, irizpide batzuei erantzunez.\nGure proiektua aurkezteko aurreko eguna da hau. Etxean asko lan egin behar izan dugu gaurko finkatuta ekartzeko, azken puntadak emateko asmoz. Lanean jartzean espero genuena ezin izan dugu egi, gauza asko ondo zehaztu barik zeudelako eta berriz horretara bueltatu gara.\nIdeak eta erabakiak hartzeari ekin diogu. Berriz eztabaidatzera, gauzak moldatzera, gehitzera...eta denbora faltagatik etxean lana bukatu behar aurkezpena ondo egiteko.\nProiektuaren aurkezpena egin dugu, baina hau egin aurretik taldekideen arteko arazoa konpontzen saiatu gara. Konponduta zegoela aurkezpenarekin hasi gara eta nire ustetan, aurkezpenetan, pena da gehienetan egindako lan esfortzua ez ikustea. Hala ere, guztora egindako lana da taldekideei esker.\nAurkezpenaren ondoren denbora izan dugu gure sitesa txukuntzeko, lana igotzeko eta hobekuntzak egiteko.\nGaur gainontzekoen aurkezpenen eguna da. Proiektuen aurkezpenaz gain DAL-aren aurkezpena ere egon da, izan ere irakaslea talde baten tutorea da. Dal-a konpartitzeko helburuarekin izan da baina IKT saioaren denbora zati handia (besteeok IKTko lanak egiteko behar duguna) kendu digu eta hori ez zait ondo iruditu.\nProiektuen aurkezpenak interesgarriak izan dira, bakoitzak nahi izan duena kntatu duelako, aurkezpenak egiteko gidarik ez baitzegoen eta horrek askatasuna uzten zuen norberarentzako interesgarriena eta garrantzitsua zena kontatzeko.\nBukatzeko, azken ukituak eman diogu sitesari eta ebaluazioa betetzen joan gara honetara igotzeko. Gaurkoz eta betiko bukatutzat eman dugu eta honekin batera bukatu da gure ibilbidea IKTko klaseetan.


Aipu bat Kantabrian | Aixebe & Abante\nPosted on junio 11, 2022 por Oier Gorosabel Larrañaga en ariketak, fisioterapia, gutaz // 0 Comentarios\nHamen Ana, ni aittatzen!\nJode, zelako ilusiñua egin destan honek! Iñoiz aittatu dot hamen Ana Gacimartin lankidia, eta azken urtietan gure lanbidiak izaten diharduan aurrerakuntzian barruan egitten dabillen ekarpenak. 2022ko ekaiñan 3an Kantabriako lagunak Ariketa Terapeutikuari buruzko jardunaldi batzuk antolatu dittuez, eta bertan hitzaldi entzutetsu bat emon dau Anak.\nHamen dozue bideo osua entzutzeko aukeria: interesgarrixa, lankide zein pazientiendako, gugandik zer espero leikian ezagutzeko.\nHor nekan gordeta, berau entzutzeko astixa hartzeko zain. Eta egin dotenian… hara nun topatzen doten neuri egindako aipu bat! 01:15:45 miñittuan entzun zeinkie; Twitterren egindako mezu truke baten harira da, blog honetan bertan aittatu izandako gai bati buruz hain zuzen be: 1980 hamarkadako gure aintzindarixen lan estilua, bere garaian arbuiatu genduana, eta oin berreskuratu biharrian gabizena.\nOhore haundixa, benetan.


2008/2009 ikasturtetik aurrera matrikulatutako ikasleak - titulospropios - Berezko master eta graduondokoak - UPV/EHU\n2008/2009 ikasturtetik aurrera matrikulatutako ikasleak\nTituluaren eskaera: 2008/2009 ikasturtetik aurrera matrikulatutako ikasleak\nAplikazio informatikoarekin arazorik edukiz gero, Berezko Tituluen Bulegora honako dokumentu hau bidali ahalko da: Berezko titulua luzatzeko eskaria (T-7) (doc ,260.50 Kb) esandako dokumentazioarekin batera:\nPapaportearen fotokopia(ikasle atzerritarrak).\nTasak ordaindu izanaren egiaztagiria, ondoko artikuluan zehaztutakoari jarraituz.\nTasak murriztuak ordaintzeko eskubiderik izanez gero hori egiaztatzen duen agiria.\nZenbatekoa eta ordinketa era\nIkasleak tituluen eskaeragatik oraindu beharrekoa modo automatikoan kalkulatuko da tituluen eskaera egitean.\nIkaslearen izena daukan ordainketa agiri bidez (tituluen eskaera egitean lortzen da). Ordainketa ondoren aipatzen den Kutxabanken kontuan egin behar da, eta ordainketa egitean, kutxak zigilua jarri behar du ordainagirian. Ordainagiri horren jatorrizkoa Berezko Ikasketen Atalera bidali behar da. Ikasleak kopia gordeko du eta horixe izango da ordainketa egiaztatzeko bere esku izango duen agiria.\nDiru-sarrerak honako kontu zenbakian egin behar dira:\nTituluen tasak murriztu edo ez ordaintzeko eskubidea:\nBerezko masterra 190,17€ 95,09 € 0 €\nUnibertsitate hedakuntzako diploma 88,05€ 44,03 € 0 €\nUnibertistateko aditua 80,97 € 40,49 € 0 €\nBerezko titulu lotua 74,18 € 37,19 € 0 €


Noaingo Udalarekin elkarlanean gauzatzen ari garen artibismo-ekimena (artea + aktibismoa) da “Aztarna” proiektua, “Personak gara-Somos personas” programako “Giza Eskubideen defentsan”. Proiektua otsailean jarri zen martxan eta bertan behera utzi behar izan zen COVID-19aren pandemiagatik.\nNoaingo Udalarekin elkarlanean gauzatzen ari garen artibismo-ekimena (artea + aktibismoa) da “Aztarna” proiektua, "Personak gara-Somos personas" programako "Giza eskubideen defentsan" jardunaldietan abiatu zuen bidea. Proiektua otsailean jarri zen martxan eta bertan behera utzi behar izan zen COVID-19aren pandemiagatik.\nNafarroa osoko 33 ikastetxetako 7.500 ikaslek, irakaslek eta familiak baino gehiagok margotu eta idatzi dituzte harriak (ikasturte berriarekin ere jarraituko dute lanketa horretan), bakoitzak harri batean. Lurra eta ingurumena zaintzearen aldeko mezuak islatzea da helburua, horiek guztiak hatz-marka erraldoi baten parte izan daitezen, ingurunearekiko, ingurumenarekiko eta naturarekiko errespetua eta zaintza sinbolizatuz. Gainera, proiektuak Nafarroako hainbat adin eta eremutako pertsonen partaidetza- eta lankidetza-balioak sustatzen ditu. Egoerak ahalbidetzen badu, urrian Irantzu Lekue artista eta ekintzaileak zuzendutako instalazio artistiko parte-hartzailea egingo da Noaingo Zentzumenen Parkean eta 8.000 harri inguru izango ditu. Parte hartzen duten ikasleez gain, Noaingo eta inguruko herritarrak ere inplikatuta daude.\nHarria, iraunkortasunaren ikur da, iraganezina kultura askotan, botere jainkotiarraren ikur da, eta, oraindik ere, zenbait kulturatan izatearen ikur.\nInstalazioaren material nagusia harria izango da. Lehenik eta behin, gizakiak esku hartuko du aldaketa klimatikoari buruzko hausnarketen bidez, transmititu nahi diren mezu ekologikoen lekuko.\nKontzientzia hartzea, beraz, mailaz mailakoa izango da. Lehen hausnarketatik harriaren gaineko esku-hartzera. Prozesu hori lurra eta ingurumena zaintzeko konpromiso publiko eta komunitario batekin amaituko da.\nProiektua 2020ko otsailaren 27an hasi zen, Irantzu Lekue artibistaren eskutik, Lorenean (Noaingo Zentzumenen Parkean) egindako Artibismoaren inguruko tailerrarekin,.


Frogak, inprobisazioak eta ondorioak (Hainbat hazitako ogia) |\n← Ogia egiteko funtsezko osagaiak: Irina eta ura\nIraneko ogiak →\nby pantxika | apirila 20, 2010 · 16:28\nFrogak, inprobisazioak eta ondorioak (Hainbat hazitako ogia)\nDuela aste batzuk norbaitek 250 gramoko olo (avena) hazi pakete bat eman zidan. Alea osorik zegoen, ez kopotan… eta nik honekin zer demontre egin dezaket orain? pentsatu nuen. Ogiren bat aurkitu behar nuen hau erabiltzeko…\nEta hauxe aurkitu nuen:\nOlo, ekilore, liho eta kalabaza haziak banituen etxean, eta gero garagarrekoak erosi nituen, zekale eta artobeltz haziak ez nituen eta agian erosi behar nituen, baina, haien ordez, olo kopurua bikoiztea eta sesamo haziak erabiltzea erabaki nuen. Zergatik garagarrekoak erosi nituen eta zekale eta artobeltzekoak ez? Erantzuna dakidanean errango dizuet, nire burmuinaren alde aleatorioa ulertzea zaila egiten zait niri ere…\nOsagaien artean aipatzen ez badu ere, gero eztia botatzen diola erraten du Carmenek, beraz, nik bi goilarakada ezti bota nizkion (zergatik bi? hori ere misterio bat da niretzat).\nBertze aldaketa bat: berandu oroitu nintzenez, haziak 24 orduz trenpan egoteko partez, 12 bat ordu egon ziren (hau da, ama-orea prest nuenerako) eta orduan, 1. erabaki okerra hartu nuen: haziak guztik xukatu gabe botako ditut, orea denbora gehiago hartzitzen utziko dut eta horrela, haziek gehiegizko likido hori xurgatuko dute eta nire orea primeran egongo da labean sartzeko…\nNorbaitek noizpait ideia bera izaten badu, jakin dezala ez dela batere zuzena: oreari haziak botatzerakoan oso likidoa gelditu zen eta ez zegoen ezta oratzerik… Beno, gauzak horrela, kristalezko bol batean sartu nuen egunean zehar zerbait okurrituko zitzaidanaren esperantzarekin.\nEta orduan, nire burmuinean batzutan gertatzen den gauza berezi bat gertatu zen: esperantza zeraman neurona, aspaldiko ideia bat zeraman bertze neurona batekin topatu zen eta… argia egin zen nire burmuinean! Zelarura joan, traste, kutxa eta abarrekin borrokan aritu eta azkenean aurkitu nuen (hautsez beteta, noski) bilatzen nengoena:\nNiri bakarrik behar-beharrezkoak ditudan sukaldeko trasteak erostea gustatzen zait (eta halaere, inoiz erabili ez ditudanak ere baditut) eta “piedra de hornear” ikusten nuen aldiro ni nere lapiko hauetaz akordatzen nintzen, gaixoak abandonatuta daude indukziozko sukaldea jarri genuenetik.\nHartu, garbitu eta ore likido horrek hartzitzen 7 ordu inguru zeramanean labea 275ºtan berotu nuen (lapikoa barnean zegoela, noski), berotutakoan lapikoak atera, orea bota, mozketa egiten saiatu (ezinezkoa, sobera likido zegoen), tapa jarri, labean sartu eta tenperatura 240ºtara jeitsi nuen.\n2. akatsa: Hasieran, bi lapikotan botatzea pentsatua banuen ere, azkenean, banatzeko oso zaila zegoenez batean bakarrik bota nuen.\n5 minutura, tapa ireki eta urez zipriztindu nuen gainazala. Horrela egon zen 15 bat minutuz eta orduan tapa irekitzen saiatu nintzen, baina… sobera ore botata nuenez tapara kolatua zegoen (argggg!!!!). Laban batez lagunduta lortu nuen tapa kentzea eta hurrengo 30-35 minutuak tapa gabe egin zituen (uste dut tenperatura ere 200ºtara jeitsi nuela, egin ohi dudan bezala, baina ez nago ziur ze ogiak nahiko gordin itxura zuen oraindik).\n(Barkatu, ez dudalako metodo batere zientifikoa, ez dut ezer apuntatzen, ez prestatzen, ez argazkirik hartzen, ez ezer, ai, ai!)\nDenbora pasatu zenean, labea itzali nuen, baina ez nuen berehala lapikoa atera (bertze 5-10 minutu pasatuko zituen barruan?)\nAi, ogia lapikotik ateratzen saiatu nintzenean: azpitik kolatua zegoen eta ezin nuen atera!!!!!!!!\n3. akatsa: lapikoan paper begetalik ez jarri izana!!! Hau bai izan zela benetan akatsa larri-larria, ogiaren azpiko parte lapikoaren ipurdian gelditu baitzen! Ogiaren itxura guztiz hondatu zidana!!!\nDena den, hau zen ogiaren itxura:\nEta hau mamia:\nSuperargazki mundialak bakarrik egiten dakidanez, ba ez da batere ondo ikusten argazkia, baina, erraten ahal dizuet erditik goiti egina zegoela eta erditik behiti gordina. Ordubete lehenago ogi arrunt bat egina nuen lapiko berarekin eta hori aski ondo atera zen (bai itxuraz, bai ondo egina, etab.), beraz, ziurta dezaket arazo hau ez zela lapikoarengatik sortu. Nik uste ore kantitateak eta likidotasunak izan ziren emaitza kaxkar honen errudunak.\nHaziak oraindik soberan ditudanez, ba, seguraski ogi hau berriz errepikatuko dut, baina likidoekin kontu handi izanez eta lapikoa erabiltzen badut ore kopuru gutxirekin izan beharko du (ah!, eta paper begetala erabilita).\nIrunek idatzia, Uncategorized atalean\n2 responses to “Frogak, inprobisazioak eta ondorioak (Hainbat hazitako ogia)”\n08:58 apirila 22, 2010\nAi Irune, barre mordo bat egin dut zure idatzia irakurrita,, neure burua ikusi dut egoera hortan, ni ere berdin ibiltzen naiz, inprobisazioak bere arriskuak ditu bai. Beno, zer ez den egin behar ikasi dugu, hurrengoa kriston ogia aterako da!\n19:29 apirila 25, 2010\nGora Frogak eta gora inprobisazioa! Zeinen aspergarria litzatekeen hauek gabeko bizitza!\nEman erantzun bat idu-ri Utzi erantzuna


Hemen zuzenean ikusi ahal izango duzu Huawei Mate 20 eta 20 Pro | | Gadgeten berriak\nGaur abiarazte eguna da eta azkenean Huawei Mate modelo berria ofizialki ikusi ahal izango dugu, kasu honetan 20 eta 20 Pro modeloak dira. Txinako konpainia lehiakide berri hauek abian jartzeko zorian dago Pixel 3 XL, Samsung Galaxia 9. oharra eta, azken finean, telefonoaren telefonoak Mate 6,9 Pro-k izango duen bezalako 20 hazbeteko pantaila handia.\nLaburbilduz, aurkezpena galdu nahi ez baduzu, artikulu berean jarrai dezakezu zuzeneko emisioarekin zuzenean lotuko dugulako. Emisio hau Londreseko 13: 30ean hasiko da, 5: 30etan PST / 8: 30etan EST, edo 7: 30ean Mexiko Hirian.\nGaur Miguel dugu bere aurkezpenerako Londresen egingo den ekitaldian, beraz, ikus dezagun zer kontatzen digun oholtza oinetik, baina aurkezpena zuzenean bizi nahi dutenentzat, Huawei-ren YouTube kanaletik egin dezakete. 14: 30etik aurrera, hau da, aurkezpena Londresen hasiko den ordua.\nEgia da gailu hauek muntatuko dituen Kirin 980 belaunaldi berriko prozesadorearen ihesak eta filtrazioen xehetasunak aurkezpenak deskafeinatu samarrak egiten dituztela sorpresen aldetik, baina aholkua da Huawei-ren gakoa ikusteko denbora baldin baduzu zuzena 14: 40an, egon gurekin hau ikusteko Huawei aurkezpena 2 ordu eta erdi barru hasiko da. Ondoren, lehenengo inpresioak eta Huawei Mate 20 eta 20 Pro berrien xehetasun guztiak izango ditugu zuzenean Londresetik.\nArtikuluaren bide osoa: Gadgeten berriak » General » Aurkezpenak » Hemen zuzenean ikusi ahal izango duzu Huawei Mate 20 eta 20 Pro-ren aurkezpena\nNola aurkitu nire galdutako iPhone-a


Emakumeak osasunaren gidari\n02 martxoa, 2018 Asteko Gaia 753\nCalvo, Doiz, Blanco, Etxeberria eta Agirre Goierriko ESIko zuzendaritzako taldea, Zumarragako Ospitalearen atarian.\nEmakumearen Nazioarteko Egunaren atarian Goierri-Urola Garaiko ESIko (Erakunde Sanitario Integratua) zuzendaritza taldearekin elkartu da GoiBerri; denak emakumezkoak dira. Laura Agirre kudeatzailea da, Olga Doiz langile taldearen zuzendaria, Mariado Blanco ekonomia kudeaketaren burua, Ana Calvo zuzendari medikoa eta Miren Etxeberria erizaintza zuzendaria. ESIko zuzendaritzaren ezaugarria bat dator erakundearen genero banaketari dagozkion datuekin. Hain zuzen, 850 langiletik %80 emakumezkoak dira.\nDatuok Goierritik kanpo ere errepikatzen dira. Elkarrizketa egin eta biharamunean Laura Agirrek Gipuzkoako Eskualdeetako Ospitaleak dituzten ESIetako kudeatzaileekin bilera dauka, eta guztien buru emakumezkoak dira.\nAdministrazioak emakumezkoentzat abantailak dituela diote aho batez. Alde batetik, soldata berbera da izan emakumezko nola gizonezko. Bestalde, amatasuna errazago egiten duten baldintzak bermatzen ditu administrazioak. Faktore horiek emakumeak administraziora erakartzen dituztela diote. Mariado Blanco ekonomia arloko zuzendariak dioenez, «esparru honetan ez duzu gehiago erakutsi behar emakumezkoa zarelako». Edonola ere, Olgai Doizek gogoratu du emakumezkoek, askotan, ez beti, «administrazioan lan egiteak dituen baldintza on horiek baliatu, eta murrizketa eskatzen dutenean bikotekide gizonezkoaren behar izanetara egokitzen» direla.\nDoiz langile taldearen zuzendariaren esanetan, «osasungintza feminizatzen ari da. Emakumezkoak arlo guztietan sartzen ari dira, garai batean zeladore gehienak gizonezkoak ziren, orain emakumeak ere badaude. Gizonezko gehiago dagoen arlo bakarra geratzen da gure ESIan: mantentze lanena».\nAlabaina, askotariko ñabardurak daude. Erizaintzaren eremua, esaterako, betidanik izan da emakumezkoen arloa. Horrela dio Miren Etxeberriak: «Niri Erizaintza zuzendaria izatea egokitu zait. Gure lanbidea zaintzari lotuta dago eta gure gizartean zaintza emakumezkoen esparrua izan ohi da». Paradoxikoa da, gizonezko erizainak gutxi izanda, proportzionalki asko direla zuzendari kargu edo ardura postuak dituztenak.\nOsasungintzari lotutako ikasketetan ere emakumez-koak gehiengo nabarmena dira. Medikuntzako ikasgeletan, esaterako, %90a emakumezkoak dira. Diotenez, emakumezkoak helduagoak izan ohi dira zer ikasiko duten aukeratzeko tenorea iristen denean, 18 urterekin, alegia. Diziplina gehiago izan ohi dute eta ikasle hobeak izaten dira oro har. Kontuan izanda medikuntza ikasteko nota oso altuak behar direla, gero eta mediku gehiago emakumezkoak izatea «logikoa» dela diote.\nAitzitik, Ana Calvok urte gutxiren buruan Osakidetzako profesional gehienak emakumezkoak izan daitezkeela eta horrek apur bat izutzen duela dio: «ikuspegia pobretzen duela uste dut, gizonezkoen ikuskera ere behar da». Olga Doizek berretsi du Calvo: «Zuzendaritza taldeetan ere gizonezkoak egotea egoki ikusten dut ikuspegiak aberasten dituztelako». Edozein kasutan, jakin badakite urte luzetan aginte makila gizonezkoena izan dela eta emakumezkoak zuzendaritza taldeetako buru izatea natural ikusten duten arren, gizonez-koen presentzia faltan sumatzen hasiak dira.\nLaura Agirre Goierri-Urola Garaiako ESIko kudeatzaileak gizonezkoak eta emakumezkoak ezberdinak direnaren zalantzarik ez du, «osatu egiten dira». Calvok emakumezkoen soslaia zaintzari lotuta dagoela dio gizonezkoen aldean, eta zuzendaritzan egoteko modua ere ezberdina dela dio, «emakumeok gure kargu dauden profesionalen nola pazienteen ongizatea dugu ipar. Esango nuke gure kudeaketa estiloa ezberdina dela». Mariado Blancok «enpatikoak gara», gehitu du. «Gizonezkoak lehiakorragoak dira», dio Miren Etxeberria Erizain buruak: «Oldarkorragoak izan daitezke eta industria bezalako sektorean balio horiek pisu gehiago dutela esango nuke».\nLankide gizonezkoekin arazorik ez dutela diote. Zumarragako Ospitaleko mediku zerbitzu batzuk emakumezkoek soilik osatzen dituzte, bakarra dago gizonezkoek osatua.\nEuskal Herritik kanpo egoera bestelakoa dela diote, gizonezkoak ugaritu egiten dira osasungintzaren sektorean eta inoiz atera direnean harritu egin dira.\nElkarrizketa amaieran gizonezkoek osatutako zuzendaritza talde batek kazetariarekin solasean egoteko tartea hartuko lukeen galdetuta, zalantzak agertu dituzte. Laura Agirrek, halere, emakume ala gizon, pertsonaren nolakotasunean jarri du gakoa.\n« Brasatan egindako itsas zapoa\nHogei urte abiada bizian »


Nolakoa izan zen hilerokoa etorri zitzaizun lehenengo aldia? Zer sentitu zenuen? Aurretik noizbait horren inguruan hitz egin ahal zenuen? Norekin? Espero zenuena bezelakoa izan al zen?\nEta nolakoa da orain zure hilerokoa? Zenbat egun irauten dizu? Nola sentitzen duzu? Nola eraldatzen du zure egunerokotasuna?\nGune hau zure hilerokoari buruz beldur eta lotsa barik hitz egin dezazun sortu da, beraz animo! Apurtu zentsura eta tabuen kateak eta ozenean kontatu munduari hilerokoa eta zure arteko historia.\nMutila bazara ere hilerokoarekin daukazun harremana kontatu, ez da soilik nesken kontua! Noiz entzun zenuen honi buruz lehenengo aldiz? Zer dakizu hilerokoari buruz? Dudarik al daukazu? Galderarik? Nola sentitzen zara gai honi buruz hitz egiten denean?\nUtzi komentario bat hemen behean, edo bestela twitterrean mezuaren hasieran edo amaieran #hilerokoaetani hashtag-a idatziz.\n8 thoughts on “Zure historia gorria kontatu! #hilerokoaetani”\nhilekoa etorri zitzaidan lehenengo eguna arraroa izan zen, berria, duela urte bat gutxi gora behera. Esperientzia nazkagarria izan zen, ez zitzaidan bat ere ez gustatu. Urte bat lehenago nire lagun hoberenarekin hitz egiten nuen honetaz, udako oporretan. Ez zen nik espero nuena bezalakoa baina pentsatzen nuen horrelako zerbait izango zela. Lehenengo egunean ez nuen oso txarto pasa zeren ez nuen ezer erez sentitu, hurrengo egunak txarrago pasatu nituen bizkarreko min itzelarekin eta sabelaldeko beheko partean ere bai. nire egunerokotasunean aldatzen duen bakarra da adi egon behar naizela ia prakak zikindu ditudan edo ez, eta ezin naiz mugitu beti egiten ditudan mugimenduekin. Orain hilekoarekin nago baina azkenengo eguna denez ez dut behar adi egoterik.\nHilekoa jaitsi zitzaidan lehen aldian, Nojan negoen. Hondartzatik bueltatu, eta bainugelara joan nintzen. Nire Nojako lagunak ere hilekoa dute eta galdetu nien ea zer egin zuten eta esan zidaten negar, baina ni konturatu nintzenean, irrifarre bat sortu zitzaidan, jada emakume bat nintzelako. Nire amari deitu nion eta barreka hasi zen esanez ” bueno emakume bat bazara” . Gero aldatu eta telefonoa hartu nuen nire lagunei esateko. Nire lehen laguna Maialen izan zen eta gero beste lagun batzuei. Ez nuen sentitu ezer, baina bai tripako mina. Hilerokoari buruz nire amarekin, nire lagunekin… hitz eginda neukan, baina ez zen izan nik pentsatzen nuen moduan, uste nuelako egun gutxiago zirela, eta odol gutxiago.\nOrain hilekoarekin nago . Oraindik udan jeitsi zitzaidanez, ez daukat oso argi zenbat egun edukiko dut hilekoa edo zein izango den nire hurrengo eguna.\nHilekoa jeitsi zitzaidan lehen aldia, Aste Santuko oporretan nengoela izan zen. Nire familiarekin etxetik kanpo bazkaltzera irten nintzen, eta bazkaldu aurretik komunera joan nintzen bakarrik. Bertan, kuleroan gorri bat nuela konturatu nintzen eta lehenbailen, amarengana joan nintzen. Berak esan zidan, seguru aski abisu bat izango zela, eta hurrengo egunean ikusiko genuela ia benetan hilekoa bazen ala oraindik egunen bat faltatzen bazitzaidan. Momentu horretan, apur bat arraro sentitu nintzen hori entzutean suposatzen nuelako hori hilekoa izan behar zuela, eta ordua heldua zela. Paper bat jarri nuen eta arratsaldean berriro komunera joanda, guztiz zikinduta zegoela ikusi nuen, beraz ama deitu eta etxera joan nintzen.\nAurretik banekien lehenago edo beranduago baina gutxi barru helduko zela, nire lagun askok bazeukatelako eta haien esperientziak kontatuta banengoen ohituta behin baino gehiagotan hortaz hitz egitera. Egun batzuk lehenago kasualitatez, gelako bi lagunekin horretaz hizketan egon nintzen, gure lehen esperientzia noiz eta nola izango zen gure buruari galdetzen. Egia esanda, ez nuen inola ere imajinatu, horrelako situazio bat nire ustez edozein momentutan gertatu ahal zaizunez ez nekien nola imajinatu.\nOrain, lehenengo aldian baino askoz gehiago jaisten zait, eta guztia zikintzen dut. Min handia izaten dut lehenengo egunetan bereziki, eta kantitate handia botatzen dut. Tanpoia erabiltzea askoz erosoagoa eta modu batean garbiagoa iruditzen zait, ez duzulako beste ezer zikintzen eta hiru ordutan gutxi gorabehera eduki dezakezulako, eta kontrolatu dezakezu zein tamainatakoa jarri aldiaren arabera. Etxean egoteko eta lotarako berriz, konpresa handiak erabiltzen ditut, guztia botatzeko eta ez barruan geratzeko, baina sentsazioa oso deserosoa da. Aste oso bat irauten dit normalean eta oso astuna iruditzen zait. Ikastolan bereziki ez naiz askatasunez aldatzen, besteek tanpoia jartzeagatik zer esango didaten beldur naizelako. Hori normaltzat jartzea espero dut, lotsa ematen didalako.\nHilekoa jaitzi zitzaidan lehenengo egunean, arraroa izan zen gainera, 1. DBH asteko zorioan nengoen, hau da, aurreko egunean. Beraz klaseko lehenengo eguna oso arraroa eta deserosoa izan zen, ez nekien nola kontatu nire lagunei, baina joan zenean, lasaiago nengoen eta laguneiin konpartitu nuen. Orain gutxi gorabehera, 4-5 egun irautzen dit, eta minak desagertzeko ibuprofeno bat hartzen dut. Kostumbre batzuk ditut hilekoa ditudanean, adibidez gehiago jatea edo eta beste humore bat izatea.\nHilekoa jaitsi zitzaidan nire ahizpa eta lagunei baino lehen eta jaitsi baino lehen izugarrizko mina neukan, eta nire alboko pertsonek esaten zidaten agian hilekoagaitik zela baina ni hilekoa jaitsiko zitzaidala azkeneko gauza zela pentsatzen nuen. Orain, 3 urte eta erdi ostean, hilekoa dudan bakoitzean izugarrizko minak ditut giltzurrunetan eta batzuetan obarioetan eta 5 eguneko infernua egiten zait. Pilula ugari hartzen ditut eta hori ez da batere ona gainera.\nNire lehenengo eserientzia izanda, oso ondo sentitu nahiz. Bai emakume guztiok dakigu oso txarto pasatzen dela , baina bizitza horrela da eta ez dugu ezkutatu behar. Desatsegina da horretaz hitz egitea baina ez gara lotsatu egin behar.\nNire lehenengo aldia pasadan urteko martxoaren 20 izan zen. Nire lagun gehienak zuten hilekoa eta banekien nola funtzionatzeb zuen, baita nire amak horretaz hitz egin zidan hainbat aldiz. Etxean nengoen lasai. Baina aurreko egunetan bai izan nituela tripako minak eta nekea. Eta komunera joan nintzenean txis egitera kuleroa gorriz zikinduta ikusi nuen. Asteburu horretan nire aitarekin negoen eta ez nekien nola esan. Nire ahizpa deitu nuen eta esan nion konpresak bilatzeko. Minutu batzuk geroago nire aitaren neskakagunaren alabari deitu nion, konfidantza daukadalako eta nire adin bera duenez kontatu egin nion eta esan zidan amaitu egin zitzaizkiola konpresak. Orduan paper zati bat jarri nuen eta supermerkatura jaitsi nintzen erostera. Bueltatu nintzeneak konpresa bat jarri nuen eta nire aita etorri zitzaidan zer gertatu zitzaidan galdetzera. Ni gorri gorri jarri nintzen eta ez nekien nola esan. Saloira eraman zitzaidan eta han esan nion, hilekoa jaitsi zait eta besarkatu egin ninduen. Gero nire amari deitu nion eta esan zidan emakume bat nintzela eta horrelako gauzak. Eta aholkuak eman zizkidan eta esan zidan zalantzak banituen berari deitzeko. Zeren eta hurrengo egunean Zaragozara nioan.\nGaur egun hilero jaisten zait eta 4 egun gutxi gora behera irauten du. Batzuetan gehiago. Eta min asko dut tripan, obarioetan eta giltzurrunetan. Eta horregatik batzuetan pirulak hartu behar ditut mina jasanezina delako. Ere nekatuta nago beti logurearekin hilekoa daukadanean eta umore txarrez eta oso borde.\nLehenengo aldia 2013ko gabonetan izan zen, abenduak 31. Nire izeko eta osabaren etxera nihoan eta jaitsi egin zitzaidan. Buruko eta tripako min handia neukan, baita sorbalda mina eta oso humore txarrean nengoen. Ezin izan nuen urteko azken eguna ondo pasa. Mahatsak ez nituen hartu eta segidan ohera joan nintzen. 7 egun egon nintzen berarekin eta ibuprofenoak hartu nituen mina kentzeko. Orain arte beti pasatzen zait, 7 egun irauten dit baina sorbaldan ez dut minik hartzen. Humore txarrean egoten naiz eta buruko eta tripako mina eukitzen ditut.


Ikusi zeure burua biluzik ametsetan, zer esan nahi du? Sleeparen interpretazio psikologikoa\nZure burua biluzik ikustean\nZein da biluzik ikusten duzun amets bati buruzko abisua? interpretatuz\nGoizean ametsen irudiak gogoratzen dituzunean, garrantzitsua da ametearen xehetasunak bakarrik kontuan hartzea, baina baita zure barne-sentsazioak modu egokian ebaluatu ere, hau da, ametsaren interpretazioan zuzenean islatzen baita. Horrek ere biluzik ikusten du ametsak. Artikulu honetan, interpretazio egokienak erakusten ditugu eta ametsetako hainbat aukera aztertu.\nBiluzik ikusten duzuna Biluzik: loaren esanahia Beste interpretazio popular batzuk\nAskoz ere ametsetan biluzik zeudenean nola sentitu zenuen.\nZure gorputz biluziarekin maiteminduta egoteak egiazki ziurtatzen du eta ez da beti justifikatzen. Zure portaera berrazteratu beharko zenuke. Beharbada, horra hor gaizki borroka egiten duzun arazo eta zailtasun guztien erroa datza.\nGorputz biluziari begira sentitzen duen lotsa eta zentzugabekeria ohartarazi behar dira. Gure osasuna eta ospea zaindu behar ditugu lagun eta lankideen artean.\nZure burua amestu duzun biluzik badaukazu, errealitatean jokabide-ereduaren zuzentasunari buruzko kezka batzuk daude. Gauez ikusmenean sor daitezkeen deserosotasun sentimenduak errealitatean adierazten dira. Beraz, zure inkontzientek kontatzen dizu oso errukiorra eta segurua ez denik egiten ari zarela eta horregatik ezin duzu karrera eskailerara mugitu edo beste nahi dituzun helburuak lortzeko.\nJoan biluzik: loaren esanahia\nIkuspegi oso komuna da pertsona batek jendetza handia duenean, baina bat-batean konturatzen da ez duela jantzirik. Aurreko kasuetan bezala, loaren interpretazioa zuzenean eragiten die ameslarien esperimentuak.\nTristura sentimendua omen ona da. Seguruenik, ameslariak sekretua edo ezkutuko nahia du, baina amets honi esker, inork ez du "armairutik eskeletoa" ezagutzen.\nJoan biluzik lanpetuta kalean eta ez da lotsa sentitzen, aldi berean, abisu bat izan behar da. Zure portaera oso trinkoa da eta etorkizunean ondorio txarrak ekar ditzake. Eta ez bazara bakarrik biluzik, baina buru gabe ere, kontuz ibili behar zenuke. Gehiegizko arduragabekeriak zailtasun handiak ekarriko ditu eta ez da bermerik izango gainditzeko.\nLoaren esanahia, zuk biluzik ikusten duzu leku okupatu batean, baina zure biluztasunarekin zerbait estaltzen saiatzen zarenean, zure pertsonaia barne-borroka islatzen du. Gehienetan, sekretu-desioak, ospearen kontrakoak dira. Zure emozioei buruz gogoetak egiten badituzu, zure sinesgarritasuna, besteak beste, asko sufritu dezakete.\nBeste interpretazio herrikoiak\nGoian aipatu bezala, zure gorputz biluziaren itxura ez ezik, bizi izan dituzun sentimenduak gogoratu behar dituzu.\nPopularak biluzik zeukan transkripzioa da eta zure gorputza gozatzen du ongizatearen eta finantza-posizioaren hobekuntza goiztiarra.\nAmeslariak gorputz biluzia zauriak eta zauriak estaltzen baditu, orduan bere bizitza pertsonalean aldaketa negatiboak prestatu behar ditu.\nLofaren ametsezko liburuan idazteak amets batean biluzik ikusi zuen emakumea bizitzako kardinal aldaketak prestatu behar lirateke. Positiboak izango dira, baina ustekabekoak, hasieran, andreak lotsa zentzu handia izango duela.\nMillerren ametsen interpretazioak iragarpen baikor gutxiago ematen du. Esaten du ametsetako gorputz biluzia miresten duen neska batek bat-batean zorte egingo duela, baina aldi hori oso laburrago egongo da. Baina emozio negatiboak esan nahi du ameslariarentzat borrokak eta gatazkak izaten direla eta gehiago erreserbatuta egon behar duela.\nZer esan nahi du ametsean hiltzea nahi dutenean?\nZurezko edo besteen iltzeekin amets egitea\nAzken ametsaren asmakizuna. Zer da ikonoa normalean?\nZergatik hildako umearen ametsa?\nAmesgaizto baten ametsa, zer da?\nLena Temnikovak esan du Max Fadeev-ekin lan egiteaz\nNerabeen heldutasun sexuala\nVanadinitaren propietate terapeutikoak eta magikoak\nNola aukeratu emakumeen neguko eskularru egokiak?\nBizitzeko dirua nahikoa ez baduzu\nZergatik emakume moderno batek gizon bat urruntzen du\nMakillaje mozorro gisa\nCookieak "Tea poltsa"\nPieza kanela "Travis Arte"\nKaretsa, edo nola pasatu grina oheratzeko\nEmakumearen papera familia modernoan\nGiltzurruneko gaixotasun alergikoak: nefritis\nBeste erdia nahitaezkoa da


Euskal Herriak bere bidea egitea ezinbestekoa da, baita negoziazio kolektiboko esparruan ere | LAB SINDIKATUA\nIndustria Papergintza Euskal Herriak bere bidea egitea ezinbestekoa da, baita negoziazio kolektiboko esparruan ere\nDatorren azaroaren 19an Papergintzaren Estatuko Hitzarmen Kolektiboko negoziazio mahaia eratuko da Madrilen. Sindikatuari bertan parte hartzeko egin diguten gonbidapenaren aurrean, LAB sindikatuak ezezko erantzuna eman du ondoko arrazoiengatik:\n-Gaur egun, badago Gipuzkoan Papergintzako Hitzarmen Kolektiboa. Sektoreko lantoki guztietan aplikagarria den hitzarmena eta, hain zuzen ere, hau berritzeko hurrengo hilabetetan negoziazioei ekingo zaie.\n– Beraz, Mahai hori osatzen duten alderdi guztiei eta, bereziki, CCOO eta UGT sindikatuei exijitzen diegu, ez dezatela, egun, Gipuzkoako hitzarmenak arautzen duen inongo gairik bereganatu. Gipuzkoako sektoreko langileek ez lukete ulertuko, berezkoa ez den beste eremu batetan beste batzuk beren lan baldintzak negoziatzea.\n-Egungo lan erreformak bilatzen duen negoziazio kolektiboaren zentralizazioaren aurrean, estatuko hitzarmenak lehenetsiz lan baldintzak okertzeko helburu argiarekin, eta honela herrialdetako sektore hitzarmenak kinka larrian jarriz, LAB sindikatuak ez dio inongo zilegitasunik emango, eta honen ondorioz, ez dugula negoziazio horretan parte hartuko jakinarazten dugu.\n– LABen iritziz, Euskal Herriak bere bidea egitea ezinbestekoa da, baita negoziazio kolektiboko esparruan ere. Horretarako berezko lan harreman eredu bat behar dugu, egungo hitzarmenak eta lan eskubideak errespetatuko eta bermatuko dituena. Borroka honetan datza, hain zuzen ere, gaur jendarteratzen dugun erabakia.


Kunitachi - Wikipedia, entziklopedia askea.\nFuchū, Kokubunji, Tachikawa eta Hino\n75.133 (2021eko martxoaren 1a)\n1967ko urtarrilaren 1a eta 1889ko apirilaren 1a\nKunitachi (japonieraz: 国立市, Kunitachi-shi?) Tokio prefeturako erdialdean dagoen hiria da. 2010eko erroldaren arabera 8'15 km²-tan 74.623 biztanle zeuden.\nKomaeren ondoren azaleraz Tokioko hiri txikiena da.\n1889an sortu zen Yaho izenarekin, 1951ean izena aldatu eta 1967an hiri estatusa lortu zuen.\nYaho Tenman-gū: Japonia ekialdeko santutegi xintoista zaharrenetakoa da, 903 urtean sortutakoa.\nKunitachiko tren geltokia.\nHitotsubashi Unibertsitateko Kanematsu auditoriuma.\n(Japonieraz)(Ingelesez) Kunitachiko webgune ofiziala\n1967an sortutako lekuak


Sareko Argia berritua, zenbait ezaugarri Sustatu.eus - Teknologia albisteak\nSareko Argia berritua, zenbait ezaugarri\n2006-03-06 : 10:03\nAspalditik zegoen Argia Interneten, zerbitzuak eta edukiak eskaintzen, baina egun hauetan beste urrats bat eman du IKTen erabilpenean. Ostiralean aurkeztu zuten Koldo Mitxelena kulturgunean Sareko Argia berria, argia.com webgunearen aurpegi berria.\nEtengabeko hobekuntzan eta Interneteko proiektu esanguratsu guztietan gertatzen den bezala, zorionez, hobetzeko gauzak egongo dira, baina itxura ona dauka webak. Zorionak!\nBerritasunen azalpenak eman zituzten Argiako arduradun batzuek: Eli Pombok webguneak dakarren berritasun teknikoak, RSS jarioak, bloka, ... eta edukiak; Arantza Egañak denda berria, argitalpenak, produktuak , jolasak, liburuak, makilak, ... etxetik erosteko aukerak; eta Esti Paradak, harpidedunei eskainitako abantailak azaldu zituen.\nBegiratu batean Sareko Argia berriari aurkitu dizkiogun beste ezaugarri batzuk:\nAldizkariak lehengo orrietan eta diseinuan jarraitzen duen arren, Pello Zubiriak idazten duen NetHurbil atala egitura berrira etorri da.\nAgregatzaile bat daukate: jarioak, titularrak zenbait tokitatik biltzen dituzte. Sustatukoak ere bai bertan (eskerrik asko!).\nHaria zerbitzuak orain erantzuteko aukera ematen du. Sareko Argiaren azaleko albistegia, beraz, Haria-ren oharrak dira funtsean, baina, erantzuteko aukera horrekin hornituak.\nPentsatu genuen ea blogak blokak bihurtuko ziren Argiaren hiztegian, baina ez, badirudi beste kontzeptu bat dela bloka. Bertsolaritzari buruzko laneko koadernoa osatu du Estitxu Eizagirrek: oharrak, albisteak eta dokumentazioa biltzeko toki bat dauka orain bere blokean, Gari Alean\nAnimo Argia! Barkatuko diguzue aurkezpen ekitaldiaren argazki kaskar hau.