Erremedio zuzenketa gehiegizko pisua - Eco Slim\nDrugstores eta online dendak dira vying eskaintzen sendagaiak pisua galtzea tresna gosea murriztu, eragina dute erretzearen gantz edo emateko beste jarduera pisua galtzea. Horietako batzuk benetan laguntzeko obesitatea. Bakoitzak ertain ditu bere ezaugarriak, abantailak eta desabantailak, printzipioa funtzionamendua eta eraginkortasuna. Ez da oker aukera bat, azterketa arretaz proposamenak arlo honetan merkatuan.\nZer drogak pisua murrizteko\nArazoa eraginkorra argaltzeko laguntza milaka pertsona, eta, beraz, farmazia-enpresek eskaintzen digu, ehunka modu konpondu drogak. Publizitate Mosku, San Petersburgo eta errusiako beste hiri emisio aukerari buruz erosi kapsulak berehala pisua murrizteko. Farmaziak Online eskaintzen ordena doanekoa batera, egin behar duzu erosketa bat eta hasi edan pilulak edo hautsak. Ulertzeko zerrenda luzea esan nahi du, bereizteko fikzioa eta errealitatea ekoizle, ez da erraza.\nAurkitu eraginkorra dieta pilulak, izango dute arretaz ulertzen lan-mekanismoak, drogak eta beren gorputzean ondorio. Guztiak ezagutzen farmazia banatu daiteke talde handi:\nGosea kendu (anorectics). Talde honek eragina du Erdiko mekanismoak arautzen gosea, murrizteko. Bat sortzeko, satiety sentimendua. Kategoria honetan sartzen dira dieta Osagarriak, eta horrek olatuak urdaila, laguntzen zenbatekoa murrizteko janaria.\nBlokeatzen xurgapena gantz digestio-traktuan. Batera janaria gorputza jasotzen gantzak, baina ez dira xurgatu esker medikuntza.\nDiuretikoak eta libragarriak. Pisua galtzea lortzen da emaitza gisa erretiratzea gehiegizko fluidoa eta garbiketa hesteak.\nHormonal. Osagarri gabezia hormona denean, ez da nahikoa horietako gorputza sortzen ditu, paraleloan, laguntzen murrizketa gorputzaren pisua.\nHorrez gain, agente farmakologikoa, burutzen dira biologikoki aktiboa aditiboak, zein dira drogak pisua galtzea. Horien artean bat bereiz daitezke kategoria hauetan:\nnutraceuticals, astiro-astiro, gosea murriztu, metabolismoa hobetzeko, eduki bat, gutxienez, substantzia sendagarriak;\nTXARRA eduki substantzia antzeko botika, arautu gosea, gantz erre.\nDrogak ekintza nagusia\nAskok ondo ezagutzen pilulak pisua galtzea oinarritzen garunean eragin, edo, hobeto esanda, kendu reuptake hormonak serotonina eta norepinephrine. Ondorioz beren ekintzak pilatu kopuru handi bat hormonak, gizona ez du sentitzen depresioa eta aldarte txarra, eta, ondoren, nahi zuen gutxiago. Indartsua da esan murrizteko gosea eta pisua irabazten dira bigarren mailako efektuak larriak: akutua psikosia, nahasteak odol-presioa, emozio-arazoak, buruko minak.\nHerrikoia eta modernoa farmakoak pisua galtzea listata, ksenikal, orsoten funtzionatzeko mailan hesteetan, non bloke lipase pankreako. Gantzak dira zatitu berezi bat entzima. The inhibitzaileak mugatu ekoizpenean entzima, zeinaren bikoiztea gertatzen da, gantzak ez dira odol sartu xurgatu, baina pilatzen hesteetan, excreted feces. Potentzia erremedio kopurua murrizteko kaloria kontsumitzen.\nTalde hau drogak pisu galera helburua ez da, baina eraginkorra zenbait kasutan. Helburua hormonak beharrezkoa errendimendu eskasa guruin endokrinoa, liderra obesitatea. Oreka pisu galera eragiten du, eta, beraz, botikak hormonal botikak erlazionatzen esan murrizteko gorputzaren masa. Droga horiek hartzen errezetarik gabe eta mediku gainbegiratze dezake ekar oso ondorio larriak.\nDiuretikoak eta libragarriak pisua galtzea\nMedikuek ' gomendioak buruzko eguneroko sarrerarekin gatza da, oso gutxitan errespetatu. Askotan kopurua gainditzen arau, eragiten superabita sodio (osagai nagusia) abiarazle ur atxikipena. Esan nahi du, diuretikoa ekintza kendu gehiegizko likidoa, ondorioz galtzea, gorputzaren pisua. Laxative askotan erabiltzen droga gisa pisua galtzea. Emaitza da normalizazioa stool pisua gutxitzen.\nDiuretikoak eta libragarriak dira azkar bat kentzeko modu batzuk kg, baina eragina bere sarrera ez litzateke iraunkorra. Deitu erabilera droga horiek pisua galtzea seguru ere.\nBadira zenbaki bat contraindications eta albo-ondorioak diuretikoa drogak eta egiantz mendekotasuna laxative drogak. Nahiz eta ez dira merke drogak, ez dute behar tratu txarrak.\nBlokeatzaileak koipea xurgatzea\nBeste talde pisu-galera droga – blokeatzaileak koipea xurgatzea. Iragarki erreklamazioa hartzen duten miraria pilula gabe, dieta aldaketak, fitness eta ariketa fisikoa egiteko bere gorputza argala. Bi dira nagusiak azpitalde baten blokeatzaileak: orlistat duten eta egiten den kitosanoa. Lehen desaktibatzen lipase eta handitzen zenbatekoa gantz hori da irteera gorozkiak. Egiten den kitosanoa forma inguruan gantz gel zer gantz tanta dira eratorritako modu natural batean. Drogak batera egiten den kitosanoa ere inhibitzen lipase pankreako.\nZenbait garuneko eremu ardura, satiety sentimendua eta gosea. Psikotropikoak pisua galtzea eragin eremu horiek, ahal izango dute contundente sentimendua gosea. Jateko gogoa kendu pisu galera eragiten du. Erabili, hala nola, drogak obesitatea tratatzeko da helduentzat bakarrik gaixoen ondoren gomendioa espezialista. Botika negatiboki eragina izan dezake gorputzaren egoera, beraz, ez dira erabili behar, muturreko kasuetan. Ezagutzen psikotropikoak pisua galtzea, besteak beste:\nBiologikoki aktiboak gehigarri erabiltzen dira hainbat helburu: berritu bitamina kopuru, gorputza garbitu, normalizatzeko funtzionamendua bihotza, giltzurrunak, gibela, eta beste sistemak eta organoak. Askotan eragina dieta Osagarriak zuzendutako pisua galtzea. Tradizionalki banatzen gehigarri konposizio nutraceuticals eta para-farmazia. Talde bakoitzeko badira drogak eraginkortasunez, pisu galera laguntzeko.\nEzaguna da nutraceuticals – hau izatea esan nahi du kopuru minimo bat kimikoak. Kalitate goreneko dira horiek osatuta belar natural osagai, gai astiro-astiro eragina gorputzean. Jaitsiera pisua lortzen da gosea kendu, gorputzaren garbiketa, horrez gain, osasuna, gorputza dieta Osagarriak gehitu dira bitaminak eta mineralak.\nOsagarriak, izeneko para-farmazia, lan drogak bezala, eta, beraz, erabili behar dira gomendioak arabera eta gainbegiratuta medikuei. Konposizioa esan nahi du produktuak, landare-jatorriko eta eztia, itsaski. Para-farmazia desberdinak pisua jaistea. Printzipioa eragiketa dira honako mota hauetan banatzen da:\ngantz erregailuak – xurgatzea oztopatzen sarrerako gantzak edo bizkortzeko prozesua erretzea metatutako gantz-erreserbak;\nAnorectics kendu gosea; ballast substantzia – onartzen ez jan gehiegi, gero eta urdaila;\ngarbiketa-te – tasak diuretikoak, laxatives edo belar toxinak gorputza garbiketa.\n- Motaren arabera drogak pisua galtzea, konposizioa eta beste faktore batzuk bigarren mailako efektuak gerta daitezkeen ondorioz aldatu egiten dira. Askotan esperientzia duzu honako ondorioak:\nHartu aurretik pisu-galera drogak medikuari kontsultatu behar, zeren horietako askok contraindications. Pisu galera bidez, dieta Osagarriak eta drogak ez da onartuko honako kasu hauetan:\ngazte eta zahar adina;\nAnna, 27 urte Nire pisua 45 kg. Saiatu naiz pisua galtzen hainbat dietak, baina emaitza ez zen. Apurtu blokeatuta lagundu dit microcrystalline zelulosa. Erabili aurretik, jateko, jan ondoren, ia ez dute nahi. Idorreria saihesteko, ur asko edan.\nMarina, 41 urte Bila modu erraz bat pisua murrizteko eta erosi REDUXIN buruzko aholkularitza lagun bat. Jaso ondoren, droga hasi dute larria buruko mina, insomnioa. Haren baliogabetzeko pilulak dena itzuli zen normala. Gehiago drogak ez esperimentua, pisua murrizteko elikadura egokia eta gimnasioa joan.


Ingurumeneko Departamentuak eta UPV/EHUko Gipuzkoako Ingeniaritza Eskolak Ekonomia Zirkularreko Gela sortu dute Gipuzkoan ekonomia berdea bultzatzeko - Aktualitatea - Ingurumena\nIngurumeneko Departamentuak eta UPV/EHUko Gipuzkoako Ingeniaritza Eskolak Ekonomia Zirkularreko Gela sortu dute Gipuzkoan ekonomia berdea bultzatzeko\nGela honek, unibertsitatearen, enpresen eta beste eragile batzuen arteko lankidetza-proiektuak sortu eta garatzea ahalbidetuko du, I+G+B garatzen jarraitzeko eta Gipuzkoan birziklatzearen eta ekonomia zirkularraren arloan aurrera egiteko.\nJosé Ignacio Asensio: “Ekonomia berdea sektore estrategikoa da Gipuzkoaren ekonomia eta etorkizuna berreskuratzeko, eta erakundeen, unibertsitateen eta enpresen elkarlana beharrezkoa da”. “Ekonomia zirkularrak birziklatze-sektoreko enplegua bikoiztu dezake, eta 2030 baino lehen 10.000 lanpostu lor ditzake”.\nJosé Ignacio Asensio Gipuzkoako Foru Aldundiko Ingurumeneko diputatuak, Xabier Ostolaza UPV/EHUko Gipuzkoako Ingeniaritza Eskolako zuzendariak eta Cristina Peña, ikasgelako zuzendaria eta aipatutako Eskolako irakasle eta ikertzaileak, gaur goizean ezagutzera eman dute Ekonomia Zirkularreko Gela, irailetik aurrera 20/21 ikasturterako Euskal Herriko Unibertsitateko Gipuzkoako Ingeniaritza Eskolan martxan egongo dena. Gelaren helburua da lurraldeko enpresetan ekonomia zirkularraren garapena kudeatzeko gai diren profesionalak prestatzea eta ikerketa proiektu bateratuen lankidetza bultzatzea.\nJosé Ignacio Asensiok nabarmendu duenez, “ekonomia zirkularrak aukera handia eskaintzen du birziklapenaren sektorea garatzeko, bere tamaina bikoiztu eta 2030 baino lehen 10.000 enplegu lor baititzake”. Gipuzkoa ekonomia berde eta zirkularrean kokatu dadin, ezinbestekoa da unibertsitatearen eta enpresen arteko loturak ezartzea, ezagutzen transferentzia bultzatzea eta lurraldean enplegua eta aberastasuna sortzen duten errealitate bihur daitezkeen proiektuak bultzatzea.\nAlde horretatik, Asensiok azpimarratu du “ekonomia berdea funtsezko sektorea da etorkizunerako, bai suspertze ekonomikoari aurre egiteko, bai Europatik bultzatutako proiektuetan posizionatzeko eta parte hartzeko”.\nXabier Ostolaza Euskal Herriko Unibertsitateko Gipuzkoako Ingeniaritza Eskolako zuzendariak adierazi duenez, “gure Eskolan gela hori abian jartzeak balio erantsia emango dio gure ikastegian ikasleek jasotzen duten prestakuntzari. Gure industria-graduek, Ingeniaritza Elektrikoak, Mekanikak, Elektronikak eta Automatikak, eta Gradu Bikoitzak eskaintzen dituzten gaitasunak ezin hobeki egokitzen dira Fabrikazio Aurreratuaren eta Energiaren arloei lotutako lan-lerroekin; espezializazio-arlo horiek lehentasuna dute EAEn. Era berean, UPV/EHUko Gipuzkoako Ingeniaritza Eskolan, eraikuntza-arloko profesionalak trebatzen dira, Ingeniaritza Zibileko eta Arkitektura Teknikoko graduen bidez.”. Cristina Peña aipatutako Eskolako irakasle eta ikertzaileak eta Gelako zuzendariak azpimarratu duenez, “bi arloetako profesionalak funtsezkoak dira baliabideak eta hondakinak kudeatzeko prozesu, teknologia, material eta sistemak garatzeko, eta, hartara, ekonomia iraunkorrari lotutako inpaktuak gutxitzeko”.\nHorri dagokionez, José Ignacio Asensio Gipuzkoako Foru Aldundiko Ingurumeneko diputatuak adierazi duenez, “goi-mailako hezkuntza funtsezkoa da ekonomia tradizionala ekonomia zirkular bihurtzeko. Orain prestatzen ari diren ikasleek, biharko egunean, gizartean eragina izango duten erabakiak hartuko dituzte, eta zirkulartasun-kontzeptuak beren prestakuntzan txertatzea ezinbestekoa da praktika horiek etorkizuneko profesionaletan aplikatu ahal izateko”.\nPrestakuntzaren eta enpleguaren arteko lankidetza sustatzea ere “Espainia Zirkularra 2030” Ekonomia Zirkularraren Espainiako Estrategiaren gako estrategikoetako bat da. Estrategia horretan jasotzen da enplegurako prestakuntzarako politika bereziak garatuko direla, ekonomia zirkular baterako trantsizioaren ondorioz, etorkizuneko ekonomian izango duten garrantzia dela eta. Alde horretatik, I+G+B arloko Estatuko politika publikoak eratzearen garrantzia zehazten da, bai eta ekonomia zirkular baterako trantsizioari lotutako arazoak konpontzeko ekintzak eratzearen garrantzia ere, arreta berezia jarriz ikerketa- eta berrikuntza-jardueretan. Era berean, enpleguari eta prestakuntzari buruzko Ekintza Planaren barruan, azpimarratzen da ekonomia zirkular baterako trantsizioak gaitasun espezifikoak dituen eskulan kualifikatua beharko duela, lan-merkatuko aldaketetara egokitzeko eta enplegu-aukera berriak aprobetxatzeko gai dena. Horretarako, hezkuntza, enplegu eta prestakuntzako hainbat jarduketa eginen dira.\nEkonomia zirkularra eredu berri bat da, garapen ekonomikoa ingurumenerako modu iraunkorrean bilatzen duena. Duela urte batzuetatik hona, Gipuzkoako Foru Aldundiko Ingurumeneko Departamentuak aurrera egin du ingurumena hobetzeko eta ekonomia zirkularra sustatzeko, hainbat ekintzaren bidez, hala nola, GK Recycling birziklatze-klusterra, GK Green Fashion moda jasangarriko klusterra edo unibertsitateekin I+G+B sustatzeko lankidetza-hitzarmenak. Asensio foru diputatuak azpimarratu duenez, “ekonomia zirkularra funtsezkoa da klima-aldaketaren aurkako borrokan. Indarrak batu eta hondakinak eta klima-aldaketa aberastasuna eta enplegua sortzeko aukera bihurtu behar ditugu, Gipuzkoa jasangarriago batean”.\nGaur egun, ekonomia zirkularraren eta birziklapenaren sektoreak 5.000 lanpostu ditu, eta 500 milioi euro inguruko fakturazioa. José Ignacio Asensio Ingurumen diputatuak azpimarratu duenez, “helburua da 2030erako kopuru horiek bikoiztea eta klima-aldaketaren aurkako borroka Gipuzkoarako aukera bihurtzea”.\nDonostia, 2020ko irailaren 9a


Xiberta | Iritzia | Berria\nKomunitate politiko orok gordetzen ditu bere barnean hainbat gertaera gogoangarri, hainbat une garrantzitsu, denbora pasa ahala memoria kolektiboa eta talde identitatea ezartzen laguntzen dituztenak. Haatik, euskal abertzalegoak komunitatea osatzen duela esaterik baldin badago, nekez aurki dezakegu horrelakoren bat. Horretan ere bereziak izan behar.\nLarrazabal txakolindegiko diskurtsoa edota lehenengo Aberri Eguna aipatuko dute batzuek; baita Agirre lehendakariaren aukeraketaren eguna ere. Lizarra-Garaziko akordioen eguna, Askatasunaren Ibilaldia, Txabi Etxeberrietaren heriotza... ez dira gutxi boteprontoan bururatzen zaizkigunak beste askorentzat mugarri izan daitezkeen artean. Baina, arrazoiak arrazoi, ez da erraza abertzaleen baitako familia guztiek erreparorik gabe onartuko luketen pare bat aukeratzea. Ezta Xibertako bilerena ere.\nIrakurketa berriek —eta hauek bultzatutako lekukotza zaharragoen berrikusteek— eraman naute Xibertara, hainbat lekukotza zuzenek lagunduta. Burututako bidaian, ondorio garbi bat: arrakala handitzen doa 1977ko apirila eta maiatzean izandako bileren inguruan egiten diren irakurketen artean. Galdutako aukera historikoa izan zela berrestetik Angeluko hotel hartakoa gutxiestera dagoen zatia oso handia baita orduko protagonisten ahotan entzuteko.\nMadrilera eginbehar berrietara joan aurretik Argalaren biografia utzi digu idatzia Mertxe Aizpuruak. Porrot mingotsa izan zela diosku usurbildarrak gaiari eskaini dion kapituluaren izenburutik hasita. Bide batez, ustez pistola batekin gertatu (ez) zen istorio ospetsuaren inguruko argitasunak ere ematen ditu. Normala denez, Argalak bilera haietan jokatutako paperaren berri ematen zaigu batez ere liburuan, baina oso garbi geratzen da Xibertari liburuan zehar ematen zaion garrantzi historikoa.\nBatek espero zuena baino toki gutxiago eskaintzen dio Xibertari Pako Sudupek Telesforo Monzoni buruz idatzitako biografia gomendagarrian, baina hemen ere abertzaleen batasuna lortzeko ahaleginean izandako porrota azpimarratzen da. Jakina denez, bilera haietan Yoyesek jasotako aktak Mirentxu Purroy kazetariak zaindu zituen urte luzez eta 2011n Anai Arteak argitaratutako liburu batean gizarteari ezagutarazi. Purroy ere izan zen Xibertan —ez polemikarik gabe— eta aipatutako liburuan ematen duen testigantza oso gogorra da han ikusitako zenbait gauzarekin. Besteak beste, bilera haietako hainbat kideren gorrotoa eta handiustea aipatzen ditu eta zenbait erakundek bidali zituzten ordezkarien aukeraketa desegokia. Iritziak iritzi, bai Iruñeko kazetariak eta bai Anai Arteak Xibertakoari liburuaren bidez ematen dioten garrantzi historikoa izugarria da.\nBeste ikuspuntu bateko jende asko ere badago, ordea. Elixabete Garmendiari eskainitako elkarrizketa liburu mamitsuan Xibertakoa «totum revolutum» bat izan zela esaten du Carlos Garaikoetxea lehendakariak, eta ordurako gauzatua zegoen haustura eszenifikatzea besterik ez zela izan. Ahalegin desmifitikatzaile nabarmena sumatzen zaio bere hitzetan eta horretan ez dago urruti Xibertan egon ziren jelkide batzuek esan izan dutenagatik, Juan Jose Pujana eta Joseba Azkarraga kasu.\nGordinagoa izan da Xibertan EIAko ordezkari gisa izan zen Iñaki Martínez, Gaizka Fernández Soldevillari historialari emandako testigantzan. Denbora irabaztea beste helbururik ez zuen mozorro-dantza bat besterik ez zela izan hura eta Monzon eta ETAm izan zirela hura serio hartu zuten bakarrak, gainerakoak itxurakeriak egiten ari ziren bitartean.\nBistan da, beraz, muturreko iritziak daudela Xibertan gertatutakoari buruz. Eta honek guztiak geure buruari galdetzera eramaten gaitu ea hain dokumentatua dagoen gertaera (historiko?) batetik bertan egondako lekukoek eta garaiko protagonistek hain irakurketa ezberdinak egiten badituzte, ea izan dezakegun itxaropenik gure artean azken hamarkadetan gertatutako gainerakoari buruzko gutxieneko adostasunik erdiesteko.


Urkijo kaleko etxe alokatu batean bizi ginen laurok. Lehenbiziko pisuan; gure gainean beste bi pisu zeuden, eta gure azpian, litxarreria denda baten ondoan, udaletxeko zergak biltzen ziren bulego txiki bat.\nAuzo hartako kale printzipala zen Urkijo. Beti jendez irakiten...! Goizez, haren espaloiak etxekoandre presatuz eta mordoxkatan bilduta apal mintzo ziren lanik gabeko gizonez betetzen ziren. Arratsaldez, ama gaztez eta umez —marruma izugarria. Gauean berriz, ni beren errukigabekeriagatik beti beldurtu nauten mutil gazte kuadrilak irteten ziren. Nik, txikitan, kukurrukaturik ohean, haien mozkor-orru eta burrukak entzuten nituen, eta kanpoko argiek gelako sabai-paretetan proiektatu itzaletan presentzia misteriotsuak ikusten nituen. Eta katuak. Sinisgaitza da, gure auzogune hartan zenbat katu zebilen. Ni, gau batzutan katakera ziren eme haien marroek esnatzen ninduten eta hantxe, gure etxeko kantoian, ume koxkor bati sabela irekitzen ziotela, imajinatzen nuen.\nLuziak, berriz, oso ondo egiten zuen lo. Zenbat orduz egiten zuen...! Eta amak, arraboska, noizpaiteko batean jeiki zedin lortzen baldin bazuen ere, atzera bazkalondoan —arratsaldeko klaseetara gabe— bere ohean sartzen zen Luzia aldebateko plazerrez. Niretzat, ikusgarria zen Luzia nagiak ateratzen zituenean esnatu eta gero. Eta berak ere, ni begira nintzela jakinik, luzatu egiten zituen momentu goxo haiek, irribarrez eta gogoan atxikita gelditu zaizkidan oihuska zoragarri batzuk eginik.\nBion gelak elkarren ondoan zeuden, etxe gibelean, gure leihoek parez pare beste etxe bateko leihoen kontra jotzen bait zuten, inor gutxi igarotzen zen kale ziztrin bat erdian.\nAgian ume baten ametsak horren leku estuan kabitzen ez zirelako neure barnera begira jarri nintzen ni; uste dudanez, hamaika urterekin idatzi nuen nire lehenbiziko poema.\nGure aitak «Elur» izeneko argitaletxearentzat lan egiten zuen eta, hortik ezer gutxi ateratzen baldin bazuen ere, bihotz-gaitz larri bat izanik, pentsio bat kobratzen zuen —ni oroitzen, hirurogei mila pezetatakoa.\nAitak ez zuen ia inoiz etxetik kanpo lanik egiten, eta eguna liburuak irakurtzen eta haiei buruz oharrak hartzen ematen zuen. Haren liburuteka etxeko beste geletatik apartetxo zegoen, sarreratik abiatzen zen korridore oker batek zeramalarik hara. Gela hura zen bestalde etxekoetatik ekialdera jotzen zuen bakarra. Horregatik ere —goizeko eguzkia txit maite dudalako—, neure opor eta jaiegunetan, aita kanpoan zenean, hango besaulki bigun eta lekutsuan eseritzen nintzen, zirela Salgari eta Verne, zirela — geroxeago— Poe, Lorca edo Xolojov irakurriz.\nOndikoz, gure aita gizon debila zen, eta bere tristealdietan alkoholera jotzen zuen ardura. Liburutekan jasoa whisky botila bat izaten zuen —baina okerrena bere lagunekin irteten zelarik izaten zen, mozkormozkor eginda itzultzen zen eta, hitzik esateke, adurtsu eta mudurri sartzen zen ohera. Nik, amagatiko penaz eta aitak egin zezakeenagatiko beldurraz, apenas lo egin nezakeen horrelako gauetan.\nAmaren irudia beti koadro urdin txikiekiko amantala jantzita gogoratzen dut, sukaldean, gixatzen edo —sos batzuk irabaztearren egiten zuena— kanporako arropak josi eta petatxatzen. Beti egoten zen aita edo arreba oraindik etxera heldu ez zirela-ta arrankuraz. Nerbiosoa zen eta ez zekien isilik egoten. Ni, askotan, bere aieneak ez aditzeagatik, liburu bat hartu eta arratsalde osoa pasatzen nuen nire gelan itxita.\n1985eko uda hartan nik hamazazpi urte nituen eta Luzia, arrebak, beraz, hamabost. Ni unibertsitatean sartzekoa nintzen eta Luzia, berriz, Santa Clarako Institutoan ari zen oraindik.\nOrdea Luzia ez zen batere estudiozalea. Amak behartuta joaten zen Institutora baina, hark askotan egiten zuena zen, hara gabe, lagun pare batekin elkartu eta kafetegi batera edo gure etxetik goraxeago zegoen parke moduko batera buelta bat ematera joan.\nLuziak dantzaria izan nahi zuen. Dantzaria... erabat. Hawaira edo Afrika beltzera joan behar zuela esaten zuen eta, horrelako paradisuez hitzegiterakoan, aurpegia botz-argitu egiten zitzaion. Luziak bazuen, aita gurekin oroitu zen batean erregalatuta, tokadisko bat, garai hartan arratsero piztu ohi mena. Dozena bat disko besterik ez zuen: Miguel Bosé, Dire Straits, Benito Lertxundi... Azkenean, haien kanten letra gehienak arras ikasi zituen, goraki eta noiznahi errepikatzen bait zituen. Luziaren gela kantari posterrez apainduta zegoen. Poster haietako batean bi gazte, larrubixirik, musu amoltsu batean elkartzen zirela oroitzen naiz.\nEgun kaskar batean aitak, ez bait zen beti alabarekin ulerkor, kasualidadez haren gelara sartu eta poster hura ikusitakoan «umekeriak!» egotzi zuela gelditu zait gogoan.\nLuzia pertsonalitate handiko neska zen. Harro zen bere buruaz, eta zeukan indar hura — dudarik gabe etxean beste inork ez geneukana— erakustea gustatzen zitzaion. Mutilak —are bera baino zaharragoak ziren mutilak ere— menperatu egiten zituen — haiei beti gustatzen ez zitzaiena—, sentsualitatez beteriko bere lazotasunaz. Beraz grina zitezen, besteen desiogai izatea zen bizitzan gehien gustatzen zitzaiona. «Nire ipurdiak erotu egiten dizkin», aditu nion behin Maria, laster bere gurasoekin Madrilera bizitzera joan zen bere lagun onenari esaten — biak gogoratzen ditut, arrebaren ohean jarrita, bata bestearen ileaz jolasten, mutilei buruz...\nGure auzo hartan bazen diskoteka bat, «Granada» izena zuena, Luzia asteburuetan hara joaten hait zen lagunekin dantza egitera. Bere unerik atsegintsuenak haiexek izango zituen. Aste egunak berriz, eta beharrak behar, paseatuz, lo eginez, disko haiek entzunez, eta ispiluaren aurrean, bere buruari begira igarotzen zituen. Ikasi itxurarik ere ez zuen egiten, eta asignatura suspendituen zerrenda ekartzen zuelarik etxera, amaren ateleka eta gero, instant batez muturtu egiten zen baina, gero segituan «ze ongi, bat aprobatu dut!», esaten zidan niri, xoro-xoro, eta hurruna atzera pozez kantari somatzen nuen bere gelan. Nik halaxe maite nuen arreba baina amari, jokabide axolagabeti hori zelajkausa, hainbesterainoko kezka barneratu zitzaion, ze — zorionez, aldi bakar batean— Luzia psikiatragana eramatera iritsi hait zen.\nAma alaba galduta zegoela sinistuta zegoen. «Neska zirrista, edozein egunetan haurdun etorriko zaigu».\nNiri kejatzen zitzaidan gehienetan, aitari ez bait zitzaion horrelako saltsatan bustitzerik gustatzen. «Mutilak xoratzea gustatzen zaio — esaten nion nik—, zer du txarrik horrek?» «Zer du txarrik, zer du txarrik? —erantzuten zidan amak, mikatz-muxinki—. Ikusiko dugu!»\nGure familiak, gainerantzekoan, ez zuen ongi funtzionatzen. «Elustondo» jatetxean egin genuen bazkariaz gogoratzen naiz. Aita, ama, Luzia eta laurok joan ginen. Gogoratzen naiz Luziak, momentu batean, aitaren familiako senide batzugatik, haiek «zahar momorro» batzuk zirela komentatu zuela. Aita harritu zen baina, beragatik, hain zegoen uxkur eta errebes, pasatzen utziko hait zuen, amak ordea, ez gisa hartan hitzegiteko, egin zion arrebari errixta. Luzia defenditu zen, aita amaren alde jarri zen... Azkenean, denok — nik ere parte hartu hait nuen, arrebaren alde— haserretu eta postrerik hartu gabe aldegin genuen handik. Oso ondo gogoratzen naiz zeren eta hura, motibu bikoitzaz egin genuena, izan ere Luziak hamabost urte bete zituen, eta nik egun haietan honakoxe beka erreusitu nuen, zeren eta hura, diot, lauon azkeneko «bazkari familiarra» gertatu bait zen.\nEtxea ama eta Luziaren artean polarizatuta zegoen. Maiz, Luzia eta biak arropa kontu hutsal batengatik hasten ziren eleketa. Igual kolore bizi eta gona motxmotxekiko soineko bat jantzi zuen arrebak eta hura aldatzeko, esaten zion amak. Ezetz, ez zuela aldatuko, Luziak. «Zergatik joan nahi duzu horren probokatiboa? Zergatik ez zoaz zure adinekoak bezala?», kejatzen zen ama, begibera. Luzia gauza haiekin desesperatzen zen. Behin bere gelan mukerraldi haietako batean oihuka aldarrikatu zuenez, amak inbidia zion, zaharra bait zen eta gizonek ez bait zioten gehiago begiratzen.\nNik uste dut bizimodu hertsi eta gexalak, batetik, eta horrelakoetan naturala ere baden alabagatiko beldurrak, bestetik, eraman zutela ama Luziaren nortasun ireki eta antsigabeko hura onartu nahi ez, edo ezin izatera.\nNoski azkenean gura zuena egiten zuen arrebak: pasa eta gero ordubete duda-mudaketa, gehienetan bere galtza bakero beltzak eta kotoizko brusa txuria jazten amaitzen zen. Neska polita zegoen! —baina, haiek zikin bazituen, edo ez bazuen bere gustokorik topatzen, akabo ziren etxeko bakeak!\nUda hartako larunbat umel batean, ama eta biok enkargutan ibili ginen eta, itzultzerako, Luzia ez zen etxean. «Granada»n izango zela, esan zigun aitak. Gau hartan izorratu zuten. Zazpi edo zortzi mutil izan ziren, auzokoak, hamalau-hamabost urtekoak, batzuk berarekin Institutoan ibilitakoak. Nabala baten mehatxuz pinudi batera eraman eta bata bestearen ondoren bortxatu zuten.\nOndoko aste bietan, ez zuen Luziak etxetik ezertarako atera nahi izan. Bapatean, haren bizi nahia, haren boztasuna zeharo suntsitu ziren, arront gaixkitu zen eta besteok ez ginen behar bezala kontsolatzera iritsi: amak txarki, gogor erabili zuen orduan, bronka latza izan genuen etxean; aita berriz ere alkoholean errefuxiatu zen — eta ni, zor, imixila bezala gelditu nintzen, ez bait nuen arrebarentzako maitasun hitzik aurkitu... Abuztuaren azkeneko astean Californiara etorri nintzen.\nEngoiti, amaren malkoez lausoturiko gutunen bitartez izan nuen Luziaren berri. Ikasketak utzi zituen eta, itxuraz, ikaragarri ahul eta meihar gelditzen ari zen. Lehengo lagunekin ateratzeari utzi eta mutil motorizatu bat bide zen, askotan, etxera bere bila joaten zena. Mutil harekin alde egin omen zuen, gero, ustez Andaluziara, ez bait genuen haren beste berririk izan.\nGutun horietan ez zidan aitaz ezer esan sekula (aitak berak «musuak» sinatzen zuen inoiz), baina nik, amets batean, delirium tremensarekin hospitalera zeramatela ikusi nuen.\nLehengoan, belar-gau batean, Luzia agertu zitzaidan etxeko korridorean. Haren begizulorik, haren masail agorrak, haren irribarre maxkala... Harekin hitzegiten saiatu nintzen baina berak, pikatzen ari zela antzeman niola ulertu bait zuen, ebitatu ninduen...\nBadakit koldar hutsa naizela, ez bait dut inoizko oporretan hara itzultzeko adorerik izan —minak atxiki nau. Behin baino gehiagotan, hamalau urte zitueneko Luziaren argazkiari begira, bere dantza-ametsak eta bere sotiltasuna gogoan, burua almohadan ixkutatuta negar egin dut.\nHiru urte luze hauetan, Luziaren neska usain mehe eta xarmanta emeki emeki galduz joan naiz.\nAmari bada urtebete idazten ez diodala: karrera ez bukatzea erabaki nuenetik, hain zuzen ere. Lehengo apirilean Kristalezko bularrak, nire lehen ipuin sorta argitaratu nuen; aitari bidaliko nioke, baina galdu dut esperantza. Gauez, ahal dudalarik, idatzi egiten dut. Egunez, Olympic zumardiko «Amhorangi» jatetxe korearrean lan egiten dut, sukaldean.


Ahuntz gazta eta perretxiko tostadak | Sukaldeko Errezetak\nAhuntz gazta eta perretxiko tostadak\nZein errepikatzen diren tostadak afari inprobisatu bat prestatzeko. Eta horrelako batzuekin ahuntz gazta eta perretxiko tostadak erraza da ondo ateratzea. Konbinazio sinplea da baina ia denei gustatzen zaiena. Eta perretxiko garaian gaude, zergatik ez aprobetxatu?\nAhuntz gazta eta perretxiko tostada hauek ere kanape bikaina egin dezakete etxean zure hurrengo ospakizunerako. Ogiaren tamaina murriztea eta espazialaren aldeko apustua egitea da aurkezpenarekin batera erreparatu beharko diozun gauza bakarra, mahai gainean ager daitezen.\nNoski, erabil dezakezu gehien gustatzen zaizun gazta tostada hau egiteko. Oso sendatua ere aukera bikaina izan daiteke. Eta perretxikoei dagokienez, erabili esku artean duzun guztia. Batzuk besteak baino zaporetsuagoak dira, baina ez dago gauzak zaildu beharrik. Garrantzitsuena ondo prestatzea da.\nAhuntz gazta eta perretxiko tostadak mokadu-afari bat inprobisatzeko alternatiba ezin hobea bihurtzen da.\nSukaldaritza denbora: 12 m\nDenbora osoa: 17 m\n2 herriko ogi xerra\nAhuntz gazta 6 xerra\n1 baratxuri ale, xehatuta\n200 g. perretxikoa\nZartagin batean oliba olioa berotzen dugu eta salteatu baratxuria minutu bat kontuz ez erretzeko.\ngero, perretxikoak sartzen ditugus eta beharrezkoa dena salteatzen dugu, ura askatu eta lurrundu dadin.\nBeraz, ondu egiten dugu eta perrexilarekin hautseztatu eta egosi minutu bat gehiago.\nBitartean, ogia txigortzen dugu eta txigortu bakoitzean hiru gazta xerra jartzen ditugu.\nGainean perretxiko salteatua jarri eta berehala zerbitzatu ahuntz gazta eta perretxiko tostadak.\nArtikuluaren bide osoa: Hasiera » Acompañantes » Montaditos » Ahuntz gazta eta perretxiko tostadak


EHGAM 2010 - 2015: BERRIA:LGTB MUGIMENDUA Homofobiaren aurkako zebra bide bat koloreztatu dute Errenterian\nBERRIA:LGTB MUGIMENDUA Homofobiaren aurkako zebra bide bat koloreztatu dute Errenterian\nErrenteriako Iztieta auzoa eta herriaren erdialdea lotzen dituen zebra bidea margotu zuten atzo, lesbiana, gay, bisexual eta transexualen eskubideak irudikatzen dituen banderaren koloreekin. Auzo hartan hil zuten, 1979ko ekainaren 10eko goizaldean, Vicente Vadillo Santamaria Francis trabestia; polizia batek hil zuen, tiroka. Hurrengo egunean, hilketa salatzeko batzar bat egin zuten herriko plazan, baita manifestazio bat ere herriko kaleetan, eta, han, zenbait gay eta lesbianak aurpegia eman zuten lehen aldiz jendaurrean. Orain, 35 urte geroago, gogora ekarri nahi izan dute "herriaren memorian lekurik izan ez duen gertakari hori", "Francis zenari omenaldia egin eta hurrengo egunean kalera atera ziren aitzindari horiei esker ona adierazi nahian". Errenteriako Saretuz proiektuaren eta Euskal Herriko Gay-Les Askapenerako Mugimenduaren (EHGAM) ekimenez eta Iztietako Gurekin auzo elkartearekin elkarlanean antolatu zuten atzoko ekitaldia.


Errituak eta Dantzak\n50. Urteko amets bat\nIkuskizunak >> Sustraiak\n90eko hamarkadaren erdialdean sortu zen ikuskizun hau, eta, izenak iradokitzen duenez, geure erroak sumatu daitezke bertan, urteak joan urteak etorri gure aurrekoek osatu dituzten erroak, eta eurei esker daukagu honen kultura aberats eta berezia.\nGutxi gorabehera, ordubete eta erdiko ikuskizuna da, bost ataletan lurraldeka banatua: Bizkaia, Zuberoa, Nafarroa Beherea, Lapurdi eta Gipuzkoa. Atal bakoitzean, lurralde horietako dantzarik adierazgarrienak erakusten dira. Ikusleak kulturaren sustraiak gozatzeko aukera ditu, izan ere, jatorrizko dantzetan sarrerak eta irteerak bakarrik aldatu baitira, osoko ikuskizun ikusgarri eta arina eskaintzeko.\nBerrogei dantzarik eta hamabost musikarik parte hartzen dutenez, formatu handiko eszenaratzea da. Hori dela eta, ezinbestekoa da agertoki eta aldagela zabalak izatea. Ikuskizuna aretoetan zein kanpoan egin daiteke, gauez nahiz egunez, nahiz eta azken kasuan, tamalez, argi jokoen giroa, zirrara eta koloreak galtzen diren.


Noiz irekiko duten berriro Chillida Leku, koronabirusaren ostean\nChillida Leku ekainaren 20an irekiko dute berriro, dantza-ikuskizun batekin\nEkainean, museoa larunbat eta igandeetan egongo da irekita, 10:00etatik 16:00etara, eta uztailean eta abuztuan ostiraletik astelehenera, 10:00etatik 16:00etara ere.\nChillida Leku ekainaren 20an irekiko dute berriro. EiTBren bideo batetik hartutako argazkia.\nHernaniko Chillida Leku museoaren ateak ekainaren 20an zabalduko dituzte berriro, COVID-19ak eragindako konfinamenduaren ondoren, udako solstizioa ospatzeko dantza-ikuskizun batekin. Hernaniko Udalarekin elkarlanean antolatu dute ekimena.\nChillida Lekuko iturriek prentsa-ohar baten bidez jakinarazi dutenez, ekainean, museoa larunbat eta igandeetan egongo da irekita, 10:00etatik 16:00etara, eta uztailean eta abuztuan ostiraletik astelehenera, 10:00etatik 16:00etara ere.\nEkainaren 20ko ekitaldiari dagokionez, Myriam Perez Cabezonen konpainiak 'Iceberg' dantza garaikideko lana aurkeztuko du. Koreografoaren eta Nagore Legarreta argazkilari hernaniarraren arteko elkarrizketatik sortutako muntaia koreografikoa da.\nPertsonen arteko segurtasun-tarteari eusteko, ikuskizunaren bi saio izango dira, 25 minutukoak biak, 12:00etan eta 20:00etan, eta bakoitzerako 200 sarrera izango dira.\nEgun horretan, museoa 10:00etatik 14:00etara eta 18:00etatik 22:00etara egongo da zabalik, bisitariek museo osoa bisitatzeko eta Lurra Cafe erabili ahal izateko; azken hori egun berean irekiko dute.\nAurreko egunean, ekainaren 19an, museoa harpidedunentzat bakarrik irekiko dute. Urte osoko harpidedun direnek bina lagunekin bisitatu ahal izango dute museoa, arratsaldean, publikoari ireki aurretik. Bisitariek eta langileek garbitasuna eta edukiera mugatzeko protokolo guztiak beteko dituzte.\nEkainaren 20ko ikuskizunera joateko eta Chillida Leku uda honetan bisitatzeko sarrerak museoaren web orrian daude salgai; Hernaniko Udaletxean ere erosi ahal dira.\nChillida Leku albisteak


Gaur egun hondino etxe batzuetan gordetan dan ohitura bat ekarriko dogu hona, ogi salutadorea. Ohitura hori Gabon-afariari lotuta dago eta Bizkaian zabal-zabal ibili da. Afaria hasi aurretik etxeko jaunak, edo mahaiburu egiten dauenak, ogia hartu, mosua emon eta aiztoaz zatitxu bat ebagiten dau. Zati hori mantelaren azpian ipinten du eta afalostean kutxan, armarioan edo toki jakin baten gordetan da. Urtero egiten da gauza bera, eguneko ogiagaz.\nAntza danez ogi hau ez da galtzen ez usteltzen, aparteko indarra dauka eta helburu askogaz erabilten da: txakur amorratuak osatzeko; etxea eta etxekoak oinaztarrietatik jagoteko, ekatxak aldentzeko; kostaldean, itsasora botaten da ekatxa dagoanean itsasoa baretzeko; soloak gordetako, etab. Leku batzuetan, jenteak jan egiten eban hurrengo urtean, ogi horregaz berakatz-zopa eginda.


Suminaren estrategia - Wikipedia, entziklopedia askea.\nSuminaren estrategia Fernando Morillo euskal idazleak 2007 urtean argitaraturiko eleberria da. Bertan, ama batek etxetik alde egina dagoen semearen itzularazteko enkargua egiten dio protagonista den Aimar izeneko mutil gazte bati.\nLaburpena / ideiak nagusiakAldatu\nAimar antropologo gazte bat da, idazle lanetan ere ibiltzen dena. Udazkeneko egun batean, literatura lehiaketa bateko epaimahaikide baten deia jasotzen du (I. atala). Bere izena Flora da eta berak aurkeztu duen idazlanaren egitura eta antolamendu zehatza ikusita, bere dohaia erabili nahi du Fede bere semearen egoera bideratzeko. Fede amaren etxetik alde egin amarekin izandako liskar baten ondorioz: bi urte lehenago aita hiltzearen kolpea jaso eta depresioan jausten da; duela hilabete batzuk Garbiñe izeneko neska bat ezagutu, maitemindu eta berarekin hasten da harremanetan baina amak ez du neska begi onez ikusten (III. atala). Florak bere semea etxera itzultzea nahi du, nola edo hala, eta auzia Aimarren eskuetan uzten du, "errealitatea tolesteko" duen trebezia erabiltzeko adieraziz eta trukean diru kopuru handia eskainiz.\nAmak emandako datu eskasetatik abiatuta, Aimar Federen lagun mina den Erikarekin hasten da lanean (VI. atala). Bere ezkutuko asmoak adieraziz, berarekin harremanetan hasten da eta, txiripaz balitz bezala, Federen auzia azaltzen dio (VII. atala). Aimarrek ezagutzen duen istorioa kontatu eta Fede berarekin pisu partekatu batean dagoela aitortzen dio. Aldi berean, Garbiñek ere alde egin eta Bilboko ospitale batean lanean ari dela kontatzen dio.\nAimar Bilboko ospitalera abiatzen da Garbiñeren mozorrotuta, baina apaizez mozorroturik (IX. atala). Garbiñek gorputegian egiten du lana, bera konturatu gabe argazki zenbait atera eta berarekin hizketan hasten da. Azkenean, Federen istorioa atera eta neskak bere mina, istorioaren bestelako xehetasunekin batera (Fede psikologoarenagana joana dela, alegia), azaltzen dizkio ustezko apaiza den Aimarri eta berari gutun bat entregatzeko eskatzen dio. Aimar Florarekin harremanetan jarri, psikologoaren helbidea eskatu eta Garbiñeren barkamen gutuna irakurtzen du (X. atala). Biharamonean, Garbiñek bere burua trenbidera botaz suizidatu egin delako berria jasotzen du Floraren eskutik (XI. atala). Gorpua guztiz desitxuratuta geratu da.\nFederen psikologoarenagan joan eta Federen istorioarekin betara, Garbiñeren suizidioa aipatzen dio. Egunkariko argazkia ikustean, psikologoak neska hori ezagutzen duela adierazi eta artxiboetan miatu ondoren, bere argazkietan azaltzen den neska Garbiñe ez dela esaten dio psikologoari, artxiboko izena aipatu gabe. Aimarrek lortzen du agiri ikusi eta izena jakitea: Isabel Muga (XII. atala).\nAimarrek bere Diego lagunari Erikaren argazkitik marrazki bat egiteko eskatzen dio Erikari oparitu eta aitzaki horrekin informazio gehiago biltzeko (XIII. atala). Garbiñe eta Fede udaberriaren hasieran elkarrekin hasi, lehenengo topaketa taberna batean Garbiñe berari begira jarri gertatu zenean izan eta Florak senarra zenaren enpresa saldu eta diru asko eskuratu eta berako langileak kalean geratu eta horien artean suizidiorik ere izan zela jasotzen du Erikarengandik (XV. atala). Informazio hau zehaztu nahian, hildako langilearen datuak bilatzen ditu hemerotekan eta Interneten eta Udane Irabien bere alabaren izenarekin geratzen da (XVII. atala). Xake-jokalari aparta da neska eta bereziki estrategia zabalak antolatzen trebea zela jasotzen du xake-zaletu batengadik (XVIII. atala).\nAimar Garbiñe, Isabel eta Udane pertsona bera direla susmatzen hasten da. Udanek bere aitaren heriotza mendekatu nahian, Garbiñe izenez Fede seduzitu eta nahita ama aurka jarri eta nahigabea eragiten dio. Gorputegian gorpuak erraz eskuratzeko hasi delako susmoa ere hartzen du (XX. atala).\nAimar Fede arriskuan dagoela uste du eta Flora bere amarekin jartzen da harremanetan, semea arriskuan dagoela ohartaraziz eta bere laguntza eskatzeko. Federi ere deitzen dio, Garbiñeri buruz hitz egin behar diola eta (XXIV. atala).\nGarbiñe (Udane, alegia) Federekin elkartzen da, baina, mutilaren egoera emozional larria baliatuz, suizidatu ondoren mamu bat delako itxurak eginez eta Fede ere suizidiora bultzatuz. Mutilak ustez pozointsuak diren pilulak irensten ditu Garbiñe aurrean dagoela, Garbiñek eskatuta amari gutun bat idatzi ondoren. Pilulen efektuagatik, Fede loak hartu eta Garbiñe atera egiten da pisutik (XXV. atala). Eskailerak jeistean, Aimarrekin topo egin eta honek Garbiñeren estrategia uzten du agerian. Loak hartzearena itxura hutsa zela eta, Fede ere ateratzen da pisutik, Aimarrek jakinaren gainean jarri duelako aurretik (XXVI. atala). Aimarrek poliziari ezer esateko asmorik ez duela adierazten dio baldin eta Fede eta Flora bakean uzten baditu. Ordez, semearen alde Florari senarra zenaren enpresarekin bururutako azpikeria eta martingala guztien agiriak erakutsi eta Flora gartzelara bidaliko dutela ziurtatzen dio. Azkenean, miresmena ere sentitzen du Aimarrek Udanerengana, burutu duen "suminaren estrategia" dela eta. Udanek egindako mesedea eskertu ez eta gerora Aimarren aurka joko duela hitz emateko (XXVII. atala).\nAimar Goikoetxea, protagonista nagusia da, Flora Urbinaren enkarguz Fede etxera itzularazi nahi duena. Horretarako istorioak asmatzeko duen trebezia erabili beharko du.\nFlora Urbina, Federen ama, semea nola edo hala gorroto duen Garbiñe maitalea utzi eta etxera itzultzea nahi duena.\nFede Ayesta, Floraren semea, Gerardo aita hil eta gero lur jota geratu eta Garbiñe ezagututa maitemintzen dena. Amaren etxetik alde egiten du Garbiñe dela eta amarekin izandako liskar baten ondorioz.\nGerardo Ayesta, Federen aita eta Flora senara zena duela bi urte bat hil zena. Gerayesa enpresako burua da.\nUdane Irabien, Isabel Muga eta Garbiñe, pertsona bera dira. Gerardo Ayesta hil ondoren, Flora emazteak enpresa likidatu eta langileak kalean uzten ditu. gero. Udane Irabienen aita, Eusebio Irabien, suizidatu egiten da (Udane da neskaren benetako izena). Udanek, xake jokalri aparta dena, aitaren heriotza mendekatu nahi du eta istorio bat asmatzen du. Federekin harremanetan sartu nahian, Federen psikologo berarengana doa baina Isabel Muga izenez. Federekin Garbiñe izenez hasiko da harremanetan eta izen horrekin hasiko da Bilboko ospitalean lanean.\nErika, Federen lagun mina. Amaren etxetik alde eginda, bere etxean hartzen du. Oso oldarkorra da eta Aimarrek Fede eta Gaebiñeri buruzko informazioa biltzeko erabiliko du, seduzitu ondoren.\nDiego, Aimarren pisukidea. Erikaren marrazki bat egingo du Aimarrek Erikari oparitu eta bigarrenez berarekin harremanetan hasteko. Drogazalea da.\nAlvaro Ereño, Isabel Muga (Udane Irabien, alegia) eta Federen psikologoa. Deontologiaz, psikologoak uko egiten dio Aimarri informazioa emateari baina Aimarrek indarrez lortuko du azkenean.\nXakezalea, Aimar berarengana joango da Udaneri buruzko informazioa eskuratzeko. Neska azkarra dela esateaz gainera, erabili ohi duen estrategiaren ezaugarriak aipatuko dizkio. Literaturaz ere mintzatuko da Aimarrekin.\n(Euskaraz) Suminaren estrategia, laburpena eta iritzia.


Arrolako aztarnategiaren irudikapen birtuala, Bizkaiko kultura-ondarea errealismo handiarekin ezagutzeko - Área de prensa - Bizkaia.eus\nArrolako aztarnategiaren irudikapen birtuala, Bizkaiko kultura-ondarea errealismo handiarekin ezagutzeko\n2019(e)ko uztailaren 04(a) 12:00\nBizkaiko Foru Aldundiak teknologia berrienak erabiliko ditu ibilbide historikoen programan, Bizkaiko historia eta kultura-ondarea herritarrei are gehiago hurbiltzeko, eta Arrolako oppidumean abiatuko da esperientzia pilotu hori, uztailaren 5ean, 12an, 13an, 19an, 26an eta 28an eta abuztuaren 17an eta 30ean egingo diren bisitetan. ‘Ibilbide historikoak’ programaren baitan, gainera, beste zenbait bisita gidatu egingo dira, esate baterako, Urdaibain (uztailean eta abuztuan) eta Zin-bidean (irailean). Bisita gidatuak euskaraz zein gaztelaniaz egingo dira eta taldeak txikiak izango dira. Bertaratzen direnek erreserba egin beharko dute aldez aurretik 688 856 689 telefono-zenbakira deituz edo helbide elektroniko honetara deituz: ibilbideak@bizkaia.eus\nBizkaiko Foru Aldundiaren "Ibilbide historikoak" programak, bisita gidatuen bitartez Lurraldeko gune arkeologikoak zeharkatuko dituenak, zortzigarren edizioa egingo du aurten eta teknologia berriak txertatu ditu. Berrikuntza eta esperientzia pilotu gisa, aurten martxan jarriko da Arrolako Oppidumera bisita. Bertan, bisitariak modu oso errealean denboran atzera egingo du, Kristo aurreko IV. mendearen aurreko aztarnategiaren birsorkuntza ikusi ahalko du. Modu horretan, bisitan zehar ikusiko dituen aztarnek zentzu argiagoa hartuko dute, izan ere, lekua orain dela milaka urte nolakoa zen ikusi ahalko dute. Errealitate gehituak oraindik gehiago hurbilduko du historia eta kultura-ondarea herritarrengana.\nKastroaren airetiko irudietan fotogrametriako teknikak aplikatuz, errealitate gehituko tresna berriak erabiliz, 3Dko modelaketaren bidez ehundura errealistak sortuz eta airetiko bideoak zein 360º-ko argazkiak erabiliz lortu den aplikazioak bisitariei aukera emango die, tableta erako gailu mugikorren bitartez, jatorrizko kastroaren erreprodukzio digitalak gailuaren kameratik ikusten den errealitateari gainjartzeko, egungo kastroaren airetiko bideoez gozatzeko, eta, are, antzinako biztanleen etxebizitza baten erreprodukzioa miresteko. Hori guztia intuiziozkoa eta erraza izango da. Izan ere, nahikoa izango da gailua fokuratu eta botoiari sakatzea, eta kastroak orain dela 2.300 urteko itxura hartuko du berriro.\nHonako teknologia hauek erabili dira bisita horretarako:\nFotogrametria. Teknika horren helburua da objektuen dimentsioak eta espazioan duten posizioa ezagutzea, bi argazki edo gehiago gurutzatuz edo argazki bat eta lurraren eredu digitala gurutzatuz egindako neurketaren edo neurketen bitartez.\n360 graduko argazkien bidez tokiak esfera baten erdigunean bageunde bezala ikus daitezke: ikuspegiaren angelua 360 gradutan alda daiteke, bai horizontalean, bai bertikalean, eta horrela behatzailea argazkia egindako parajean barneratu daiteke. Kastro honen kasuan, teknologia hori benetako argazkian zein irudikapenb birtualean erabili da, eta horrela ingurua duela 2.300 urte nolakoa zen erakusten duen 360 graduko argazkia sortu da.\n3D modelaketa. Horrela deritzon prozesuan, hiru dimentsioko objektu bizigabe nahiz bizidun baten adierazpen matematikoa garatzen da software espezializatu baten bitartez.\nArrolarako bisita horiek uztailaren 5, 12, 13, 19, 26 eta 28an eta abuztuaren 4, 17 eta 30ean burutuko dira. Esperientzia hori ibilbide zabalago baten parte da. Bisiten programa ekain honetan hasiko da Burdinolen ibilbide historikoak bisitarekin eta Urdaibaiko ibilbide historikoa deritzona uztailean eta abuztuan gauzatuko da, eta gai horretan adituak direnek toki guztietako xehetasunak eta bertan burututako ikerlanen emaitzak emango dituzte. Aipatutako eremuan leku hauek bisitatuko dira: Foruko herrixka erromatarra, Tribisburuko nekropolia, Katilotxuko estazio megalitikoa, Arrola-Arrolaguneko Oppiduma eta Ereñozarreko gaztelua.\nBestalde, iraileko azken bi asteburuetan, Foru Aldundiak bisita gidatuak antolatuko ditu Bizkaiko Zin-bidera; Bizkaiko Jaunak foruak zin egiteko egindako bidea proposatzen du.\nAldundiak euskaraz zein gaztelaniaz eskainiko ditu bisitak. Kalitatezko zerbitzu jasangarri bat eskaintze aldera, bisitan parte hartuko duten pertsonen kopurua mugatua izango da. Interesdunek erreserba egin beharko dute aldez aurretik 688 856 689 telefono-zenbakira deituz edo ibilbideak@bizkaia.eus helbide elektronikora idatziz.\nArrolako Oppiduma Kantauri itsasoko ekialdean dagoen erromatarren aurreko herrixkarik garrantzitsuenetako bat da. Gastiburu mendikatearen gailurrean eraiki zuten K.a. IV. mendean, eta K.o. I. mendera arte Urdaibaiko bizitza antolatu zuen biztanle-gune nagusia izan zen. Gaur egun, herrixka hori Arratzu, Nabarniz eta Mendata udalerrien artean banatzen da, eta 16 hektarea hartzen ditu barne. Mota honetako gotorlekuak edo kastroak oso ohikoak izan ziren Burdin Aroan, eta Bizkaia osoan egoerarik onenean dagoena Arrolakoa da. Arrolako Oppidumeko bizimoduaren ezagutza osatzeko, Arrolagune (Arratzu) interpretazio-zentroa bisitatuko da.\nForuko herri erromatarra Elexaldeko muinoan dago (Foruan), Oka ibaiaren ezkerraldean, hau da, Urdaibai haranaren bihotzean. K.o. I. mendekoa da eta 6 hektarea hartzen ditu.\nTribisburuko nekropolia (Bermeo eta Busturia) lurraldeko beste bitxietako bat da. Bizkaiko Foru Aldundia duela sei urte hasi zen altxor arkeologiko hau industeko lanetan. Orain arte hamar hilobi-egitura aurkitu dira. Esparru horien barruan hildakoaren errautsak eta objektu pertsonalak (errausturik) sartzen ziren.\nAurkitutako hondarrek erakusten digute Tribisburun gure arbasoek K.o. I. mendetik III. mendera bitartean zeuzkaten hileta-ohiturak. Gorpua egurrezko txondor batean errausten zuten, haren objektu pertsonalekin, eta hurbilekoek egindako eskaintzekin.\nIndusketa-lanetan materia asko aurkitu dira, hauexek, besteak beste: jantziak, oinetakoak, armak, apaingarriak eta eguneroko bizitzan erabiltzen diren gauzak (zeramikazko plater eta lapikoak). Hondarrak oso zatituta dauden arren, argi dago Erromako kulturaren eragina.\nAmaitzeko, Katilotxuko estazio megalitikoa dago; hain zuzen ere, modu kolektiboan erabiltzeko hilobi-eraikin batzuek osatzen dute, eta bi dolmen dituzte, 2004. urtetik 2008. urtera induskatu eta zaharberritu zirenak. Gainera, hiru egitura tumular dituzte, baina oraindik ez da lanik egin horietan.\nBizkaiko Zin-bideak Bizkaiko Jaunak foruak zin egiteko egindako bidea proposatzen du; izan ere, egintza hotsandiko funtsezko ekitaldi bat izan zen, eta garrantzi handia izan zuen iraganean erregearen eta bizkaitarren arteko harremana finkatu eta adostasunetara iristeko. Eraginak bizirik dirau gaur egun ere, eta gure lurralde historikoko berezitasuna definitzen laguntzen du.\nZin-bidea Bilbon hasten zen, Gernika-Lumo zuen erdigune eta Bermeon amaitzen zen. Bizkaiko Foruak zin egiten ziren lekuak eta monumentuak bisitatuko dira. Nagusiki, bi helburu ditu batzordeak: gure historia ezagutaraztea eta, espezifikoago bat, Bizkaiko Foruen funtsean barneratzea, bere ezarpen-mekanismoetako batzuk ulertzeko.


AMATXI ETA AITATXIEKIN SOLASEAN – Oronozko Eskolako Bloga\nHiruhileko honetan “Aitatxi eta amatxirekin solasean” gaia lantzen hasi gara. Oraingoz Pantxito , Rafael eta María Luisa etorri dira.\nLehenengo ortziralean Pantxito etorri zen (Enekoren aitetxi). Pantxitok garai bateko animaliak, feriak eta azienda gaiak nolakoak ziren erran zigun. Arront interesgarria izan zen eta gauza berriak ikasi genituen. Gainera gauza batzuekin aunitz harritu ginen eta arront gustora egon ginen.\nBigarren ortziralean Rafael etorri zen (Enea, Aimar eta Eleneren aitatxi). Ameriketako bizitza nolakoa zen, hango lanak zeintzuk ziren eta bertako kondaira batzuk kontatu zizkigun. Gainera New Yorken ibilitakoa da . Arras gustora egon ginen.\nAstelehen batean, María Luisa ( Ixoneren amatxi) etorri zen. Garraldari buruzko historio harrigarriak kontatu zizkigun. Gehin harritu gintuena, Garralda osoa erre zela izan zen eta honi buruzko liburu bat ere ekarri zigun. Gainera elurte handiak egiten omen zituen bera txikia zenean. Arras gustora egon ginen.\nANTXONI ETA CLEMENTE\nAntxoni eta Clemente astelehenean etorri ziren. Antxonik, ileapaindegiko lanari buruz hitz egin zigun. Clementek berriz, Olaztiko bizitzari buruz. Elurte handiak egiten omen zituen Olaztin eta frontoian aunitz jolasten ziren Clemente eta bere lagunak. Antxoni berriz, plazan ibiltzen zen bere lagunekin. Arras ongi pasa genuen.\nGabonen antzineko azken ortziralean, Maite Elgorriaga (Maialen eta Xabaten amatxi) etorri zen.Gauza hauetaz hitz egin zigun: Ibardingo biziari buruz, eskola eta lanari buruz…Arras ongi pasa genuen.\nJUAN ETA KONTXI\nJoan den ortzilarean Juan eta Kontxi ,Jurgi eta Umaren amona eta aitona, etorri ziren. Gai hauetaz hitz egin ziguten: sagardoa, eskola eta lanari buruz. Arriaranen bizi dira, eta sagardoa egiten dute. Eta arras ongi pasatu genuen.\nUrtarrialaren 15 ean, astelehena Marisa etorri zen,(Egoi eta Olaiaren amatxi). Marisa Lozabianen sortu zen eta gero Sunbillara joan zen bizitzera. Gaur egun Donenezteben denda bat dauka .Gauza hauek aipatu zizkigun:Lozabianeko bizitza kontatu zigun, eskolako kontuak eta Portugaldarrei janaria ematen ziela Marisaren amak ere erran zigun. .Arras ongi pasa genuennnnnnnnnnnn!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nUtarrilalen 19 otzirala Pili Andresena (Elene,Enea,Aimar,Saioa eta Amaiaren amatxi) etorri zen. Pili Andresena beti Oronozen bizi izan da .Lana, eskola eta sukaldaritzari buruz hitz egin zuen. Gainera Oronozko historioak kontatu zizkigun. Arras ongi pasa genuennnnnnnnnnnnnnnn!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nAstelehenean Kiko (Alexen aitatxi) etorri zitzaigun. Kiko ttikitan Allon bizi izan zen eta orain Oronozen bizi da bere familiarekin. Allori buruz hitz egin zigun. Aipagarria da maiz aldatu zuela bizilekuz gure herrira etorri aintzinetik eta gainera maiz aldatu da bizilekuz. Ongi pasa genuen eta aunitz ikasi genuen.\nOtsailaren 2an Baxili Alustiza etorri zen(Aroaren amatxi). Goiatzen sortu zen eta orain Amaran bizi da. Lau senideetan gazteena izan zen. 13 urte zituela aita hil zitzaion, honela haurtzaro gogorra izan zuen. Arras interesgarria izan zen.


Gipuzkoako museoak - Museos de Gipuzkoa: San Telmo Museoa : Modernitate bakan bat. "Arte berria", Donostiaren inguruan. 1925-1936\n2016-11-05 / 2017-02-05\nAurreko mendeko hamarkada erabakigarri bati erreparatzen dio saiakera honek: 1920ko hamarkadaren erdialdean hasi eta 1936ra arte. Ardatz edo testuinguru geografikoa, berriz, Donostiako hiria da (monarkiaren bizilekua, lehenik; Espainiako Bigarren Errepublikako kultur gunea, berehala). Hantxe mamitu zen kulturaren eta artearen bolada goren bat: batetik, euskal artearen sortze-une historiko bat izan zen, dudarik gabe, eta, bestetik, abangoardia espainiarraren barruan ere garrantzia nabarmena izan zuen.\nDenboran bat egin zuten izen hauen inguruan: Aizpurua, Labayen, Lagarde, Lekuona, Olasagasti, Oteiza, Gabriel Celaya...\n160 lan biltzen ditu erakusketak, besteak beste, dokumentuak, argazkiak, pinturak, argazki muntaketak, marrazkiak, kartelak eta ikus-entzunezkoak.\nIkusi hemen erakusketarekin lotutako jarduerak (bisita gidatu eskaintza zabala, Artean jazz familia tailerrak eta bisita gidatu bereziak).\nKomisarioa: Peio Aguirre.\nInformazio gehiago: erakusketaren webguneko atalean\nSan Adriango tunelean egindako indusketa arkeologikoen bitartez Gipuzkoako historiaren etapa nagusiak ezagutaraztea: historia kronologikoaz gain, euskal kulturaren bilakaera, paisaia, kultura...


Bea Chivite BERRIAn | Katakrak\nBea Chivite BERRIAn\nPekin, olerkira ekarrita\nTxinako hiriburuan bizi zenean izandako bizipen pertsonalak jaso, eta 'Pekineko kea' olerki liburua kaleratu du Beatriz Txibite Ezkieta idazleak\nBeatriz Txibite idazlea, Pekineko Kea olerki liburua eskuetan duela. Beatriz Txibite idazlea, Pekineko Kea olerki liburua eskuetan duela. JUAN CARLOS RUIZ / ARGAZKI PRESS\nPekinen egindako egonaldi luzeetan arnastu zuena olerki bilakatu du Beatriz Txibite Ezkietak, Pekineko kea bere lehen olerki liburuan. Hiriaren bilakaeraren eta bere bilakaera pertsonalaren arteko uztarketaren ondorio da lana, baita idazlearen behar pertsonalen ondorio ere. 2011n jaso zuen Pamiela argitaletxeak lana, baina idazlearen kanpo egonaldiak direla tarteko, gaurdaino atzeratu da publikazioa. Ez da argitaratzen duen lehen lana, hala ere, bitarte horretan Metro —2014ko Ernestina Champourcin poesia saria eta 2015eko Lauaxeta saria irabazi zituen— plazaratu baitzuen. Iaz, berriz, Blas de Otero poesia saria irabazi zuen, Biennale lanarekin.\n«Arrazoi askorengatik» hasi omen zen Txibite liburu berria idazten. Olerkiak idazten hasi aurretik, bidaiatu bitartean egunerokoak idazteko ohitura bereganatua zuela adierazi du, eta, hein handi batean, Pekineko kea ere «eguneroko bezala» idatzi zuela. Bestetik, «euskara gordetzeko asmoz» idatzi zuela ere azaldu du. Izan ere, gazte joan zen atzerrira. Batxilergoa Duinon (Italia) egin zuen, eta, jarraian, Txinera Filologia eta Ekialdeko Arte Historia ikasten hasi zen Londresen. Ikasketen bigarren urtean sortu zitzaion Pekinera joateko aukera. Hizkuntza aniztasun handiko testuinguru horretan —«Lagunekin italieraz eta ingelesez hitz egiten nuen, gurasoekin gazteleraz eta unibertsitatean txineraz»—, barne sosegurako euskararen beharra sumatu zuen: «Neure buruarekin euskaraz hitz egiteko beharra sentitzen nuen, ez galtzeko, baina baita nire barneko ahotsa aurkitzeko ere».\nBestalde, literatura eta arte giroan hezia izan arren, betiere beste idazleen «musa» sentitu izan dela adierazi du Txibitek: «Agian, nire izena Beatriz delako, edo nire gurasoak ere idazleak direlako». Besteek idatzitakoaren aurrean «pasiboegi» sentitzen zela azaldu du, eta horrekin hausteko beharra ikusi zuela, artean Pekinen zela. «Orduan, nire gorputzaren eta nire ahotsaren agentzia aurkitu nituen».\nOrduko egoerak hala eraginda, aldaketa pertsonal horrek Txinako hiriburuan gertatzen ari ziren aldaketa sozioekonomiko eta kulturalekin bat egin zuen, eta «paralelismo» horrek bere isla du liburuan, Txibiteren arabera: «Pekin oso hiri itxia zen lehen, eta, azken hamarkada honetan, oso hiri kapitalista bihurtu da». Globalizazioaren eta liberalismoaren eraginak, batez ere, belaunaldi gazteengan nabaritu ditu, eta belaunaldien arteko ohiturei dagokienez, transmisioan galera egon dela uste du. Horrela izanik ere, antzinako Pekinen eta gaurkoaren arteko kontrasteak bere hartan zirauen, hark hura bisitatu zuen lehen aldian. Txibitek dioenez, orain dela bost hilabete, hara egindako azken bidaian, bestelako uniformetasun bat aurkitu zuen: «Etxe orratz gehiago daude, auto gehiago, jada ez dira hainbeste bizikleta ikusten... Jendea beste erritmo batean bizi da».\nHiriaren erritmoa olerkietan\nLaburrak dira idazleak bildu dituen olerki gehienak. Batzuek gehiago eta besteek gutxiago, baina hiriaren egunerokoaren inguruko zertzeladak ematen dituzte gehienek, eta, kasu batzuetan, eguneroko horretatik denboran aurreranzko nahiz atzeranzko begiradak eskaintzen ere bai. «Ez nintzen nire mahaian esertzen idaztera, baizik eta kalean sentitzen nuena hartu, eta gero, etxera etortzen nintzenean, paperera eramaten nuen».\nIdazleak bere barne eta kanpo munduak lotzeko duen gaitasunak egiten du berezi, hein handi batean, haren poesia, Jose Angel Irigarai Pamielako editorearen ustez: «Pintzelkada gisako horiek oso inpresionistak dira; kanpoari lotuta dauden inpresio batzuk dira, baina badu dardara berezi bat, bere bilakaera propioarekin lotzen duena». Olerkien amaiera aldera aurki daitezke halakoak, haren arabera. Horietan, idazleak hirian hautematen duena bere egoera pertsonalarekin lotzen du, edo, behintzat, kanpoko inpresio horrek beregan eragina duela iradokitzen du. Hala egiten du, adibidez, Daga hegalariak olerkian: «Udazkeneko lehen hostoa han erori da/ Gorrira biratzen da kale osoa/ Joan da beste urte bat».\nEkialdeko kulturarekin erlazionatu du gauzak esateko modu hori Irigaraik, eta Txibitek berak ere onartu du hango kulturarekiko eta artearekiko interesa aspaldikoa duela. Baita hari loturiko minimalismoarekikoa ere. Horrexegatik hasi ei zen marrazten. Hain zuzen ere, bereak dira liburuan tartean behin agertzen diren argazki eta irudiak.\nEgileak Pekinen emandako ikasturtean ondutako poemategia, modu inpresionistan, baina barne-inpresioak, sentipenak, egoerak, trebeki lotuz kanpo-inpresioekin, ikusitakoarekin edota gertatutakoarekin. Modu erraz, zuzen eta freskoan. Elipsiren erabilerak ekialdeko poesiaren aire bat ematen dio, sintonian darabilen gaiarekin. Surrealista ukitu bat ere bai.\nKoldo Atxaga diseinuaz, mailuaz eta igitaiaz BERRIAn


Jokin Erkoreka: "Trauma esploratzeko tresna da poesia" | 111 Akademia\nJokin Erkoreka: “Trauma esploratzeko tresna da poesia”\nBlas de Otero – Bilbo Uria poesia lehiaketa irabazi zuen 2020an Jokin Erkorekak (Bermeo, 1991) ‘Banda’ olerki bildumarekin. Bere lehenengo liburua da eta Erein argitaletxearen eskutik argitaratu du urtebete geroago.\n‘Banda’ bide pertsonal baten ondorioa da. Haxotzmusika taldearekin 5 musika bilduma argitaratu zenituen, liburu hau idatzi aurretik. Sormen aldetik zein ezberdintasun dago bi proiektu hauen artean? Baditu bere desberdintasunak. Niretzat musikaren sormen prozesua ez da bakarrik letrak egitea. Nik musika ere egiten dut. Hau normalean lehenengo joaten da: gitarra-jotzaile batek eta biok musika konposatzen dugu eta gero nik letrak jartzen dizkiot, behin kantak bideratuta daudenean. Kasu honetan letrentzako geratzen den zatia ez da izaten agian hain zabala. Poesiaren kasuan, gauza zehatz batzuk esateko edo figura zehatz batzuk erabiltzeko gogotik dator poesia idazteko grina. Nik ez nuke esango poesia liburu bat idatzi dudanik: idatzi ditut poema asko eta gero saiatu naiz hauek antolatzen zentzua duten era batean.\nZergatik idazten duzu poesia, hain genero minoritarioa izanik? Duela 6 bat urte Deustuko unibertsitateko literatura tailer batera joaten hasi nintzen, eta niretzat oso garrantzitsua izan zen hori. Bertan hainbat poeta ezagutu nituen. Poeta berriak deskubritzeko modua izan zen, poesiak zeukan indarra transmititzeko era zehatz bat deskubritzekoa eta letra-egile bezala nituen gaitasun horiek beste gauza apur bat literarioago edo garundunago batera ekartzeko gai nintzen edo ez ikustekoa. Poesia gauza minoritarioa da, baina ez nuke esango idazten dudanik publiko handi bat egongo den kontzientziarekin, gauzak era konkretu batean esan ditzakedalako baizik, era baliagarri edo eder batean.\nPoesia irakurlea zara? Bai, nahikotxo. Poesia kuriositate handiz irakurtzen dut. Kanpotarrekin hasi nintzen. Lehenengo Bukowskirekin, hori bide erraza delako mundu horretan sartzeko. Egia da Bukowski egile bezala orain zaharkituta gelditu dela, batez ere gizonok egin behar dugun hausnarketa horren barruan, Bukowski bezalako idazleakpasatu direlako heroiak izatetik apur bat gaiztaginak izatera; baina iruditzen zait bazuela poesian, batez ere, gauza batzuk transmititzeko indar oso handi bat, eta poesiarekiko kuriositatea piztu zidan egileetako bat izan zen. Oso gustuko dut Charles Simic ere. Bertakoen artean Igor Estankona, Iñigo Astiz, Irati Iturritza –nire gogoenetariko bat– eta Jose Luis Otamendi aipa ditzaket. Horiez gain, asko begiratzen diet XX. mendean zehar AEBetan garatu diren mugimenduei, iruditzen zaidalako badaudela mugimendu puru asko eta 100 urtetan gauza asko gertatu zirela han. William Carlos Williams asko gustatzen zait, eta Eliot eta Ginsberg. Hauek Arestiren bitartez irakurri ditut. Aresti da niretzat erreferenterik argiena, niri euskaraz idazteko konbentzimendua eman zidana. Hartu nuen aitak etxean daukan liburu bat, nahiko akademikoa den sarrera batekin, non azaltzen duen pixka bat Arestiren sinbolismoa nondik zetorren, nora zihoan… eta aukera izan nuen horrela irakurketa gutxi gorabehera akademiko bat egitekoa. Niretzat Aresti da 60ko hamarkadan euskarara poesia modernoa ekartzen duena.\nZuretzako poesia zer da? Poeta bakoitzak azalduko lizuke era ezberdin batean, azken finean ikuspegi ugari baitaude. Baina egia da poesiak baduela katarsi txikiago eta kontrolatuagoak ateratzeko gaitasuna. Nik uste dut nobelagileak edo narratiba idazten duenak daukala agian gogo antolatuago bat, edo egon behar zarela aldarte antolatuago batean horrelako gauzak idazteko; baina poesiak uzten dizu edozein momentutan esertzen eta zure barrutik aterarazten ez dakit zikinkeria den edo arazo bat, kezka bat… gainean daukazun edozein gauza. Egiatik ahalik eta gertuen azaltzeko era bat da. Botere hori sormenaren ikuspuntutik daukala esango nuke. Irakurle bezala beste gauza batzuk bilatzen dira poesian. Baina egia da sormenak ematen digula aukera esertzeko eta akaso ordu erdian poema bat idazteko guztiz baliozkoa dena, eta gutxi gorabehera lau edo bost esaldirekin sintetizatu dezakegula esan nahi genuen hori.\nPoesiak zauriak sendatzen ditu? Niretzat justu kontrakoa da, zarakarrak arraskatzea bezala. Bakoitzak izan dezake poesia sortzean ikuspegi desberdin bat, baina niretzat bada batzuetan itxitzat utzi ditudan gauzak momenturen batean berriz zabaltzeko modua eta haien barruan azalpen bat bilatzen saiatzekoa, edo kezkatu ez nazaten alde batera utzi ditudanak. Poesia trauma esploratzeko tresna bat da.\nEta trauma arintzekoa? Arindu, ez dakit… areagotu, inoiz ez. Niretzat poesiaren prozesua beti izaten da apur bat katartikoa eta gogorra egiteko momentuan, baina egin eta gero beti sentitzen naiz gusturago, askeago.\nPoesiak egia den horretatik gertu egon behar du, edo gizaki egiten gaituen horretatik? Nik esango nuke baietz. Niretzat egiarekiko gerturapen bat da, baina hau da pixka bat Santiago Berruete filosofoak esaten zuena. Orain dela gutxi irakurri nuen bere elkarrizketa bat, eta esaten zuena zen: egia gauza partikularra da, zenbat eta kolektiboago garen orduan eta gehiago difuminatzen da. Niretzat galdera horretan aipatzen diren bi gauzak berberak dira. Zenbat eta gehiago gerturatu egiara, orduan eta gehiago hurbiltzen zara gizaki egiten zaituen hartara. Egia ez da inoiz osoa, ez da inoiz garbia, egia existitzen da beti kontraesanean. Horregatik da egia, kontrakoa ere badaukalako.\nEskaintzan diozu: “Etxea norbera da eta maite ditugunak barneko maizterrak”. Nik liburua dedikatzen diet nire aitaren lehengusu bati eta nire lagun min bati. Biak minbiziak eraman zituen azkeneko urteetan, eta iruditzen zitzaidan gauza polit bat esan behar nuela edo gutxienez gauza egiazko bat. Heriotzari buruz esan ditut gauzak, liburu honetan bertan badago poema bat heriotzari buruzkoa eta, zentzu horretan, eskaintzan ez nuen jarri nahi obituario bat. Maitasun kantu bat izan zedin nahi nuen. Gauzei begiratzeko era bat ere bada. Gure burua askotan erdigunean ikusten dugunez eta hori askotan ekidinezina denez, baliagarri izaten da batzuetan haien zatitxo bat guregan bizi dela esatea.\nIgor Estankonak kontrazalean liburuari buruz idatzi du: “Hemen ez dago lehenaldirik ez etorkizunik, oraina baino ez”. Egia da badagoela nostalgiaren erabilera bat, baina iraganaren existentzia onartzen duen pertsona batena izan arren, egungo arazoek kezkatzen duten pertsona batena da, batez ere. Azken finean guk bakarrik daukagu orainaldian aritzeko aukera, iraganekoari askotan egiten diogu so, eta askotan ibiltzen gara: hau egingo banu… eta etorkizunari ere askotan antsietatez begiratzen diogu, baina egiteko aukera daukagu bakarrik orainaldian. Orainaldian diodanean ez da bihar, ez da bi ordu barru: da oraintxe bertan.\n‘Banda’ poeman “hitzak ez deusak dira” esaten duzu, baina hitzekin eraikitzen da poesia. Flaubertek esaten zuen bere garaian hitz zehatza bilatu behar zela. Zenbat eta zehatzago, orduan eta hobeto gauzak komunikatzeko. Baina nik kasu honetan diodana da, ez hainbeste hitzak ez direla erabilgarriak, baizik eta ez dutela lortzen nahi duten efektua. Hau da onartu behar den gauza bat. Hitza deskubritzen da eta bere boterea ere bai, baina aldi berean hitza era zehatz batean erabili nahi dugunean ez da mundu guztia entzuten ari nahi dugun arretarekin. Zentzu hori eman nahi nion.\nLiburua lau zatitan banatuta dago eta zati bakoitzari idazle baten zita batek ematen dio sarrera. Zati bakoitzaren hasieran zitak erabili ditudanean babesleen figura ere erabili dut, niretzat idazle horien ideiak izan direlako liburuko poemak konfiguratzeko momentuan pisu handiena izan dutenak; bizitzaren aldeko kantua, baina baita ere sufrimenduaren ezagutza duten idazleak baitira. Lehenengo atala izango litzateke poema bilduma hau motibatzen duena edo poema bilduma honen bihotza den zatia, pixka bat sozialagoa delako. Hori idazteko momentuan nire burua sentitzen nuen ate baten erdibidean, eta tolesteko gaitasunarekin, baina aldi berean apur bat ikusezin, eta hobekuntza posible baten mezua jendeari ematen saiatzen. Hor gogo hori dago. Bigarren atala izango litzateke naturaren ingurukoa.\nZati horretan diozu: dena zen ederra, eta ezerk ez zuen minik ematen. Hori Kurt Vonnegut-en zita bat da. Gauzak diren bezala onartzeari buruzkoa da zita hori niretzat. Zati horretan ere badago luzuriaren kontzeptua, iruditzen zaidana nahiko sendoa, denok daukagulako naturarekiko lotura nahitaezko hori. Hirugarren zatiak, aldiz, etxearen ideia lantzen du. Nik poema hauen gehiengoa idatzi nuen etxean sartuta geundenean pasa den urteko udaberrian. Garai horretan asko idatzi nuen eta hor sortu ziren irudi batzuk, etxearen ideiaren ingurukoak: zer den etxea. Ez esplorazio sakon bat etxearen eta pertenentzien ingurukoa, baizik eta etxea gordeleku bezala, hau da, non gauden oraintxe bertan eta nondik ikusten ditugun gauzak. Eta azkeneko zatian jarri nituen klasifikatzeko zailagoak diren poemak, bakoitzak bere kabuz pisu gehiago daukalako eta ulertzen delako irakurketa sakabanatuago bat egiteko moduko atal bat dela.\nSylvia Plath ere aipatzen duzu poema batean. Metasormenarekin zerikusia duen guztia asko gustatzen zait. Irati Iturritzarekin askotan hitz egiten dut gai honi buruz, nola berak oso gustuko duen idazleari buruz idaztea. Ez bakarrik idazleari buruz, fikzioari buruz hitz egitea ere orokorrean asko gustatzen zait, lotura bat sortzeko modu bat da ikus dezan irakurleak ni ere irakurle bat naizela, nik ez dudala nire burua Sylvia Plath-tzat, baizik eta Sylvia Plath irakurtzen ari nintzela eta ikasten ari nintzela. Kasu honetan Plath-en ‘Ariel’ irakurri nuen eta hain mingarria iruditu zitzaidan… Lady Lazarus poema oso sendoa da eta horretan inspiratu naiz, baina gero ez dut jarraitzen poema horren gaia. Bilatzen dudana da legenda batengan apoiatzeko modu bat.\n“Hau ura da” dira liburuaren azken hitzak. Wallace izeneko idazle batek badauka ‘La broma infinita‘ izeneko liburu bat. Gaixotasun mentalei buruz asko hitz egiten zuen, baita suizidioari buruz ere, eta azkenean bere buruaz beste egin zuen 44 urterekin. Baina arraroa da, ordura arte berak esaten zituen gauzak ez baitziren suizidioaren aldekoak, baizik eta guztiz kontrakoak. Berak izan zuen erlazio handi bat existenzialismoarekin. Wallacek egin zuen bere garaian hitzaldi bat unibertsitate batean, Danele Sarriugartek oso ederki itzuli zuena euskarara, eta hor parabola bat kontatzen zuen, bi arrain gazte eta zahar baten ingurukoa. Zaharrak galdetzen zien: zelan dago ura? Eta gazteek elkarri: zer da ura? Azken finean ura da inguratzen gaituen hori guztia eta ez gara horretaz kontziente momentu oro, baina urak egiten du bizitza bizitza. Oso esaldi ederra da.\nLiburua argia edo iluna dela esango zenuke? Bata bestea gabe ez dira existitzen. Ez dut anbiguoa izan nahi, baina niretzat liburuaren mezua kondentsatzen da justu amaiera horretan. Hau ura da, eta justu aurretik dagoen poemaren azken hitzak hauek dira: hemen nago. Liburuaren mezua hori da, positiboa da, esperantza mezua beti dago amaieran. Mina egongo da, ezinegona… baina azken finean bizitzaren gainean ere aukerak hartzeko aukera dago eta hauek hartzeko momentuan aldartea positiboa izan beharko litzateke. Niretzat, oro har, liburuaren mezua argia da, baina agian liburua bera zati batean iluna izan daiteke.


Sarrera - saski eskolak\nSaskibaloia kirol bat da, non bi taldek haien aurka jokatzen dute. Talde bakoitzean bost jokalarik jokatzen dute. Kirol honen helburua baloia beste taldearen saskian sartzea da, 3,05 metroko altueran dagoena. Horregatik saskibaloia garaiera handiko pertsonek jokatzen dute. Partida batean, puntu gehien lortzen dituen taldea garaile aterako da, eta berdinketa egongo balitz, berdinketa desegiteko behar diren luzapenak jokatuko lirateke.\nKasu honetan, ikus dezakegu saskiaren neurriak.


Zer egin dezaket ondo egoteko? | Estudiantes | Deusto\nOngizatea kontzeptu zabala da, ondo, lasai eta egunari aurre egiteko kapaz sentitzearekin zerikusia duena.\nOngizate emozionala lortzeko oreka lortu behar dugu gure pentsamenduen, emozioen eta ekintzen artean. Hala ere, bizitzan zehar, egoera ugaritan pentsamenduek eta sentimenduek gorabeherak izango dituzte eta era askotako emozioak azaleratuko zaizkigu. Emozio horiei eusteak, ukatzeak edo haietatik ihes egiteak ez digu lagunduko, baina ezin gara begizta batean bezala sartu eta emozioen menpe egon.\nGarrantzizkoa da egunero gure emozioak ateratzeko denbora hartzea, epaitu gabe, gero kudeatu eta egoki antolatu ahal izateko. Horrek egonkortasun emozional handiagoa emango digu, baretasuna emango digu eta eguneroko zereginekin jarraitu ahal izango dugu.\nZer egin emozioek gaina hartzen badigute une desegokian?\nUmeek irakasten digute zelan maneiatu emozioak\nZelan kudeatu ditzaket emozioak eraginkortasunez?\nSentitzen ari garen emozioak ezagutu eta identifikatuz.\nLehenengo urratsa gure emozioak egoki identifikatzen ari garen jakitea da. Batzuetan kosta egiten zaigu zer gertatzen zaigun identifikatzea eta egoki adieraztea. Sentitzen duzunari izena jartzeak eta emozioak ulertzeak lagundu egingo dizu zeure burua hobeto ezagutzen eta zergatik sentitzen zaren horrela jakiten. Zergatik sentitzen garen horrela jakiteko gai bagara, urrats handia emanda edukiko dugu gure emozioak erregulatzeko eta kudeatzeko, berdin dio emozioak positiboak ala negatiboak izan.\nEmaiozu baimena zeure buruari emozio guztiak sentitzeko, emozio horiek eta zeure burua epaitu gabe.\nBarru-barruan ukitzen zaituen zerbait baduzu, saiatu kontzientzia hartzen eta emozio horrekin konektatzen. Jarri arreta zeure buruan eta sentitzen ari zaren horretan. Ez da ezer gertatzen kezka, beldurra, bakardadea, herstura, nostalgia, haserrea, asperdura sentitzeagatik. Ariketa hori egiten baduzu konturatuko zara emozio positiboak ere sortzen direla: baikortasuna, elkartasuna, esker ona, altruismoa, errukia, etab. Ausartu zaitez azaleratzen zaizkizun emozio horiek guztiak aztertzen.\nEmozio horiek azaleratzen bazaizkizu, onartu itzazu zeure parte balira bezala, ito edo ezkutatu gabe. Une desegokian sortzen bazaizkizu, eutsi diezaiekezu (ez ito) eta itxaron egunaren barruan horien inguruan hausnartzeko eta adierazteko unea iritsi arte. Seinalatu gorputzeko zein tokitan agertzen den eta eman kolore eta intentsitate jakin bat. Gure emozioak egoki antzeman eta adierazten jakitea funtsezkoa da ongizate emozionala lortzeko. Ez ito emoziorik; egiten baduzu, ezin izango duzu aurrera egin.\nAdierazi idatziz zelan sentitzen zaren.\nEguneroko bat idazten hasi zaitezke eta bertan jaso zure pentsamenduak eta animoa. Emozioen egunerokoa oso tresna baliagarria da emozioen kontzientzia garatu eta norbere burua ezagutzeko. Emozio positiboak eta negatiboak idatzi ditzakezu. Gainera, egunerokoak sentimenduak argitzen lagunduko dizu eta egoera erlatibizatzen.\nPartekatu lagunekin eta etxekoekin zelan sentitzen zaren.\nSentimenduak positiboak zein negatiboak izan, beste batzuekin partekatzea beti da onuragarria. Emozio positiboak partekatzen badituzu, sentsazio positibo hori berritzeaz gain, beste pertsona batzuk egiten dituzu zure emozioen partaide. Emozio negatiboak partekatzen badituzu, aurre egiten diezu eta orekatzeko aukera gehiago izango duzu. Beste batzuekin emozioak partekatzen baditugu eta hitz egiten badugu, asaskatzen lagunduko digu, baina egoerak sortzen digun emozioaren inguruan beste batzuen ikuspuntuetara zabalduko gara eta geure buruari lagunduko diogu zailtasunak beste pertsona baten ikuspuntutik ikusten.\nEgin lasaitzeko edo meditazioko ariketaren bat.\nLasaitzeak lagundu egingo dizu burua argitzen eta pilatuta duzun tentsioa arintzen, positiboago eta seguruago sentiaraziko zaitu. Meditazioak zeure buruaren kontzientzia handiagoa izaten laguntzen dizu, kontzentrazioa eta animoa hobetzen ditu eta errazago lo egiten eta loaren kalitatea hobea izaten laguntzen dizu. Lasaitzeko eta meditazioko tekniketan metodo ugari daude, baina ekina izan behar duzu. Hasteko, egunean 15 minutu egin ditzakezu; pixkanaka-pixkanaka ohitura bihurtuko duzu eta emaitzak nabarituko dituzu.\nUneren batean emozio negatiboek gainezka egiten dizutela eta egoera ezin duzula kontrolatu sentitzen baduzu, begiratu “Antsietatea eta estresa” atalean eskaintzen dizkizugun jarraibideak.\nZelan egin aurre emozio negatiboei idazketa espresiboaren bitartez


Joxe Azurmendi: «Euskal nazioa berregiteko, esentziala da euskara indarberritzea» - Berria Ikasgela\nJoxe Azurmendi. ANDONI CANELLADA / FOKU\nEuskal Herria gaur egun ez da nazio bat, Joxe Azurmendiren iritzian (Zegama, Gipuzkoa, 1941). «Euskal nazioa izan zen, zentzu klasikoan, baina orain erdi hautsia dago. Gaur egun, berregin beharra daukagun nazio bat da. Berregiteko zeregin horretan, egiteko esentziala, ez bakarra, euskara indarberritzea da, ze bera da komunitate nazional baten ardatza». Hori uste du, eta besteak beste hori azaltzen du Hizkuntza, nazioa, estatua saiakera liburuan.\nAzurmendiren iritzia ez da berria, bere ibilbide osoan azaldutakoa baizik, eta bere belaunaldiaren sokakoa. Belaunaldi hori Espainiako gerraren ondorenean sortu zen, XX. mendearen erdialdera: «Francoren azpian, erreakzio bat sortu zen ordura arteko nazionalismoari, tradizioan, folklorean, kristautasunean, arrazan oinarriturikoari. Bi figura nabarmendu ziren batik bat; Krutwig eta Txillardegi. Eta biek, oinarri eta jatorri desberdinak izan arren, esaten zuten 'Nazio bat gara, eta nazioa euskarak egiten du'».\nAzurmendik aitortzen du «euskal nazioa egiten duena euskara dela esanez gero Euskal Herriko gehiengo handi bat baztertzen» dela, «euskaraz egiten ez duelako»; horren ondorioa ez da, ordea, euskara traba modura hartzea, baizik eta kontrakoa, hura gehiago indartzea. Eta, horretarako, independentzia ezinbestekotzat jotzen du, baina, planteamendu berrien kontrara, zaila egiten zaio sinestea independentzia hori abertzaletasunetik urrunduta irits daitekeenik: «Abertzaletasunik gabeko independentismoa neuk ez dakit zer izan daitekeen. Hori onartzen bada, zergatik ez egin, adibidez, Pirinioetako Errepublika Independente bat, Trebiñutik beherako Araba eta Tafallatik beherako Nafarroa kendu, eta Kantabria, Bizkaia eta Gipuzkoa, eta Huesca bilduta».\n«Abertzaletasunik gabeko independentismoa neuk ez dakit zer izan daitekeen»\nFeminismoak —«feminismo batek, asko baitaude», zehazten du— hizkuntzaren eta nazioaren arteko harremanaz egiten duen gogoetarekin ere ez dago ados Azurmendi. «'Zerk egiten gaitu euskaldun?' galdetu, eta erantzuten dute: 'SubordinazioakcloseBeste baten menpeko izatea.'. Euskaldunena bada subordinazio borroka euskarari dagokionez, nazioari dagokionez eta abar. Baina, beste arlo askotan, euskaldunak ez gara subordinatuak. Zapaltzaileak gara, esplotatzaileak, kapitalistak.... Euskara ez da beste subordinazio mota batzuekin berdintzen, eta ez da berdindu behar. Emakumeak subordinatuak daude, zapalduak daude, ustiatuak daude, baina erabat beste fenomeno bat da. Esparru desberdinetako subordinatuak elkartu egin behar dira, baina ez nahastu eta berdindu».\n«Euskal nazioa berregiteko, esentziala da euskararen indarberritzea» Gorka Erostarbe | | 2017eko martxoak 01


Zuri-gorri eta gainetik berde, Goizuetako fiesten kolore\nBlusa eraman beharrik gabe ere, zuriaren gainetik zerbait berdea janzteko dei egin dute.\nalbistea//AMABIRJINAK GOIZUETAN - JAI BATZORDEA\nJai Batzordeak dei egin du, «festen sinbolo izan diren koloreak berreskuratu» eta zuri-gorri eta berdez janzteko, norbera eta balkoiak.\nUmore Ona Peñaren koloreak dira zuri, gorri eta berdea, eta Jai Batzordeak dei egin du, sare sozialetan zabaldu duen bideoa laguntzen duen kantuak dioen bezala, ‘Azpitik zuri-gorri, gainetik berdea’ janzteko, abuztuaren 14tik 18ra bitartean.\n1959an sortutako koloreak\n«Azken urteetan beste lekuetan indartzen dijoan bezala festetan kolorez janztea, San Fermiñen kasuan edo beste herri askotan, hemen ohitura galtzen ari da», azaldu dute Umore Onatik. Eta «horren aurrean pentstau dugu gure esku dagoen guztia, kanpaina fuerte xamar bat egitea».\nHorregatik egin dute dei fiestetan zuri-gorriz eta gainetik zerbait berdea jantzita ibiltzekoa. «Horiek dira 1959an hemen sortu zen Umore Ona Peñaren koloreak. Blusa berdea eta zuriz janztea. Baina festetako kolore bezala hartuta daude».\nBlusa gabe ere, berdea\nHerritarrak eta festara gerturatzen diren guztiak animatzeko, kantua ere sortu du Umore Onako Esteban Arozenak, eta herria ere kartelez josi dutela dio.\n«Hemen pixka bat ohitura galtzen ari da, eta kanpaina egitea erabaki dugu»\nDena den, propio azpimarratu du kantuan ez duela inongo momentutan ‘blusa’ berdea aipatu. «Elenaren estankoan salgai izaten da Peñan erabiltzen den blusa. Baina eskuz bordatua denez, garesti xamar izan daiteke batzuentzat. Horregatik ez da esaten ‘blusa’ kantuan. Gainetik edozein arropa berde eramateak balio du. Festari kolorea ematea da helburua».\nEta behin kolorea ematen hasita, balkoiak apaintzeko ere egin dute deia.\nIzan daitezen kolore horiek, «Goizuetako ikur».\nEMAN KOLOREA FESTARI\nnork asmatu lezake,\nZeurre egoteaz gain,\nfestak hartuko digu\nLetra: Esteban Arozena


Bosgarren Txanda - Foroak - Auzo - Eztabaidagunea: Txantrea - erabaki.pamplona\n#ForosDeBarrio Auzoa Eginez\nVI txanda: proposamenak\n01/02/2019 11:17 2 iruzkinak\nIruñean, 2019ko urtarrilaren 22an\nBerrogeita hamar bat lagun bildu dira urtarrilaren 22an, ostiralarekin, Txantreako bosgarren auzo-eztabaidagunean, bertako liburutegi publikoan.\nOngi bereizitako hiru atal egon dira, eta horietako lehenengoaren muina izan da bertaratuei ematea auzoan gauzatu ala gauzatuko diren udal-proiektu eta jarduketei buruzko argibideen berri. Hori horrela, Antso Fernández Herritarren Partaidetzako eta Gizartea Ahalduntzeko Alorreko zuzendariak parte hartu du, Iruñategi baliabide-mapa aurkezteko, jarraian Xabier Errea Estrategia Bulegoko teknikariak Pamplona/Iruña 2030! Hiri Plan Estrategikoa aurkezteko, eta hirugarrenik, Joxe Abaurrea auzoko zinegotziak hartu du hitza. Zinegotziaren parte-hartzeak zenbait jarduketa eta proiektu ukitu ditu: Labriteko igarobidea, Salestarrak, Arantzadi eta kale zein eraikin zehatz batzuen saneamendua eta birgaitzea.\nBigarren atalean, Auzoa berriemaile delakoan, La Txan Merkatari eta Ostalarien Elkarteak hartu du protagonismo handiena, ordezkariek auzokideei eman dietelarik elkartearen bilakaeraren, ezaugarrien eta helburuen berri.\nAzkenik, eztabaidagunearen hirugarren eta azken zatian zuzeneko hartu-emana egon da, bertaratuen eta zinegotziaren arteko galde-eskeen bidez. Modu horretan landu dira, besteak beste, Ezkaba auzoari lotutako berariazko esku-hartzeak, Irubide pilotalekuaren egoera eta etxebizitza zein adinekoen esparruan dauden proiektuak.\nBideo Osoa: https://youtu.be/PjrsGUe9NXs\nGehien iruzkinatutako mezu\n01/02/2019 · 2 iruzkinak


Barraskiloak garbigailuan — Eibar.ORG | Eibarko peoria\nHemen zaude: Hasiera / Blogak / Nire uste harroan / Barraskiloak garbigailuan\nXabier Mendiguren 2004/12/21 08:25\nBadatoz gabonak: familia, opariak, depresioak, abestiak, kontsumismoa, benetako poza, behartutako poza, oporrak bakoitzak nahi duen alderdiari erreparatuko dio. Dena dela, jan-edanik ez da seguru asko faltako inoren etxean. Menuan, denetik, eta etxe bakoitzean bere ohiturak.\nHerri batzuetan badirudi egun hauetan barraskiloak jateko usadioa izaten dela. Hori dela-eta, barraskiloak jateko ohitura galduko ote den ez ote den eztabaida bat entzun nuen aurrekoan: xomorro horiek garbitzeko lana zen gakoa, gaur egun eginkizun neketsu eta nazkagarri samarra iruditzen baitzaigu denoi ere. Norbaitek komentatu zuen orduan labadoran sartuta garbitu daitezkeela.\n“Labadoran? Oskolak eta dena txikituta geldituko dira-eta!”\n“Programa xuabean jartzen badituzu ez. Bueltaka-bueltaka ibiliko dira, garbitu arte”.\nHarrituta geratu nintzen, egia esanda. Hurrengo batean bi lagun ikusi nituen ordenagailuaren aurrean, janarien inguruko argitalpen batean lanean ari zirela, eta barraskilo baten irudia agertu zenez, garbigailuarena komentatu nien. Haiek ere sinesgogor, baina programa xuabearena interesgarria iruditu zitzaien.\n“Komentatu behar diot halakori”, esan zuten biek ere.\nLagun biak gizonezkoak dira, eta “halako”, emakumezkoa.\nBarraskiloekin edo gabe, zenbat ordu sartuko ote dituzte datozen egunotan Euskal Herriko emakumeek sukaldean, beste batzuk aseta eta pozik gera gaitezen?


"Sorkuntza espazio bat beharrezkoa zela iruditzen zitzaigun" - Bizkaiko Hitza\n“Sorkuntza espazio bat beharrezkoa zela iruditzen zitzaigun”\nBilbon sortu berri den Biba guneak «hutsune bat» beteko duela adierazi du Martinezek. Horrez gain, Bilboko auzo guztietako kultur egoeraren diagnostiko bat egiteko xedea dutela iragarri du.\n2016, azaroak 11 Bizkaia, Elkarrizketa 1118\nUrriaren 27an ireki zuten Biba izeneko kulturgune berria, Bilbon, Zazpikaleetako Erronda kalean. Bertako programazio arduraduna da Imanol Martinez (Bilbo, 1986).\nZein da Biba kulturgune berriaren jatorria?\nAzken urteetan lagun talde bat biltzen aritu gara. Sarri ikusten genuen, batez ere Zazpikaleetan, bazela beharrizan bat euskal kulturaren sustapen eta sorkuntzarako espazio bat sortzeko. Bereziki artean, musikan, antzerkian eta esparru horietan dabilen jendearekin hitz egin genuen; ikerkuntzan zebilen jendearekin ere bai, baina, batez ere, artista ikuspegia zuen jendearekin. Hala, ikusi genuen Bilbok bazituela indargune eta gabezia batzuk.\nHortaz, behar bat antzeman zenuten.\nBai, publiko baten bila joateko beharra bazen, eta aldi berean jende gehiagorengana heltzeko beharrizan bat ere bai. Agenda ofizialetik at hutsune batzuk bazirela ikusi genuen, agenda ofizialetik harago ez zegoela espazio gehiegirik artista berriei espazioa eskaintzen zienik. Alde horretatik uste genuen sorkuntza espazio bat egotea beharrezkoa zela.\nEta Biba da horren emaitza.\nEraldaketa txiki bat egiteko garaia zela ikusi genuen, oreka hori mantentzeko artista berri eta solidoen artean. Bestalde, saretze hori bultzatzeko espazio bat sortu beharra zegoen. Produkzio berri horien sorkuntza ikuspegi indibidual batetik ez egitea da helburua. Alegia, egin zitezkeen produkzio berri horiek elkarren arteko hausnarketa baten ondorio izatea.\nUrtean lan bat argitaratzeko asmoa duzue, diziplina ezberdinetako sortzaileen lana uztartuko duena. Nolakoa izango da?\nHiru esparru bereizi ditugu: laborategia, agenda eta ikerketa. Laborategiaren kasuan, zenbait artistarekin hitz egin eta gero, eta espazioan bertan laguntzen ari den hainbatek komentatutakoaren arabera, hori gauzatzeko bidea ikusi genuen. Proposamenetako bat jaso genuen, eta orain horixe lantzen ari gara. Proiektuaren ardatzetako bat izan nahi du, gure laborategi esparru horretan: urtean behin proiekturen bati beka bat ematea, saretze horretan batzen diren kultur adierazpenen artean produkzioak sortzeko. Kritikarik egin gabe orain arte kultur esparruan egiten den guztiari, noski.\nHonen aurretik izan al da antzeko beste proiekturik?\nHasieran, erreferentzia gisa beste espazio batzuk izan genituen: Kafe Antzokia, Iruñeko Katakrak, Gasteizko Aldapa… Baina gure berezitasun propioa ere badugu. Kultur agenda leku guztietan duten zerbait da, baina guk protagonismo handiagoa eman nahi genien sortzaileei.\nBibaren lokala Zazpikaleetan kokatu izana ez da kasualitatea izango.\nUste dugu Bilboren barruan auzo desberdinetako jendea gehien erakartzen duen auzoa dela. Asmoa da auzo guztietan dagoen kultur eskaintzaren inguruko diagnostiko bat egitea; beraien produkzioa aurrera eramateko zein oztopo dituzten ikustea, eta horri erantzun bat eman ahal izateko tresnak sortzea. Soziologo bat kontratatzeko asmoa dugu.\nNondik zatozte Bibako kideak?\nNi neu eta beste batzuk Altxaporrutik gatoz. Halere, argi utzi nahi dugu Biba ez dela Altxaporru, zati bat hemen bada ere. GITE ere hemen dago ikerketa arloan, eta, horrez gain, askotariko kultur eragileak ere badira, hainbat lekutatik datozenak.\nNola antolatu zarete zuen artean?\nHamar pertsonako talde eragile bat gabiltza proiektua aurrera eramaten; programazioan, taberna kudeaketan, xede ekonomikoan, komunikazioan eta laborategian… Talde bakoitzak hogei pertsona inguru ditu. 40-45 pertsonak ekonomikoki hau martxan jartzen lagundu digute. Horregatik diogu herri proiektu bat dela hau, herritik sortutako gauza bat. Horrez gain beste hogei pertsona daude, eta horietatik hamar talde eragilean dabiltza.\nZertan datza Erronda kalean duzuen lokala?\nEgun osoa irekita dagoen taberna bat du Bibak. Ostegun gauetan 03:30 arte zabalik egongo da, eta ostiral eta larunbatetan, 04:00 arte. Agertoki bat dugu, eta hor kultur agenda bat aurrera eramaten ari gara. Oraingoz ostegunei ematen diegu indarra, baina ikusi dugu sekulako beharrizana dagoela. Jende askok eskatzen digu hor abestea, jotzea edo antzeztea.\nEdonork parte har dezake, orduan?\nBai, eta beti saiatuko gara oreka mantentzen. Apustu gisa finkatu dugu kultur sortzaile guztiak era berean tratatu ahal izatea, eta horretarako ikuspegi komunikatibotik ahalik eta gehien zainduko dugu, sare sozialetatik ahalik eta gehien irekiko dugu… Ekonomikoki mundu guztiari eskaintza bera egingo diogu.\nEuskara ardatz izango du Bibak, ezta?\nGuk ezagutzen dugu euskararen errealitatea Bilbon. Euskal kultura Bilbon da guztiaren nahasketa bat, eta, gainera, leku ezberdinetatik etorri zaigu jendea, eta horretara ohitu behar dugu. Saiatu behar dugu horretara moldatzen, eta hortik abiatuta egia da lehentasuna emango diogula euskarari, euskarazko produkzioei, baina horrek ez du esan nahi euskal kulturatik sortutako erdarazko hizkuntzako produkzioei ezetza emango diegunik.\nZein ekitaldi egin dituzue bi aste hauetan?\nLehen eguneko aurkezpena primeran joan zen; 300 edo 400 pertsona etorri ziren espazioa ezagutzera. Hutsa taldeak kontzertu akustikoa egin zuen aurrekoan. Larunbatean, Errigorako saskia aurkeztera etorri ziren zenbait lagun, eta jende mordoa azaldu zen. Gaur, berriz, Josu Bergara abeslariak kontzertu akustikoa eskainiko du 21:00etan. Espazioa edonork edozertarako erabili ahalko du; ahalik eta erabilgarritasun handiena izatea nahi dugu.


Janaria sobratu da? Zure hozkailuan gordetzeko urrezko 10 arau | Consumer\nHozkailuaren ahalmena optimizatzeko, sobratzen diren elikagaiak hobeto kontserbatzeko eta janaria alferrik ez galtzeko aholku errazak\nEgilea: EROSKI Consumer 2021-ko abuztuak 15\nSukaldean soberan geratu den janaria gordetzea da sukaldean aurrezteko modurik errazena. Arrain pixka batekin kroketak egin daitezke; barazkiekin, zopekin edo pureekin; eta pastarekin, saltsarik ez badu, pasta-entsaladak. Hozkailua ezinbesteko aliatua da elikagaiak alferrik ez galtzeko, baina erabiltzen jakin behar da. Ez da nahikoa janaria plater batean jarri eta, besterik gabe, hotzean sartzea. Aholku erraz batzuk oso erabilgarriak dira etxetresna elektriko honen eta poltsikoaren errendimendua hobetzeko. Gogoan izan!\nNola zaindu eta aprobetxatu sobratzen den janaria?\n95-10 erregela hozkailuan hondarrak gordetzeko\n1. Gorde hondarrak sakonera txikiko ontzi batean, hozketa azkartzeko (gehienez ere 5 cm) eta taparekin. Asko sobratu bazaizu, zatitu zati txikiagotan.\n2. Prestatutako elikagaiak ezin dira giro-tenperaturan utzi. Erabaki bi ordu baino lehen hozkailuan edo izozkailuan gordeko dituzun (edo gutxiago tenperatura altua bada). Zenbat eta bero handiagoa, orduan eta bakterio gehiago.\n3. Soberakin hori hozkailuan sartu aurretik, itxaron hoztu arte (bi orduko epe hori errespetatuz). Bestela, hozkailuak ohi baino lan gehiago egin beharko du eta energia gehiago gastatuko du.\n4. Hozkailuan soberakin horiek 5 °C-tik behera egotea komeni da. Eta berotuz gero, 60 °C-tik gora berotu; horrela, bakterioak ugaltzea saihestuko da.\n5. Latako kontserbak sobratu bazaizkizu, atera latatik eta pasatu plastikozko edo beirazko ontzi batera. Garrantzitsua da hori egitea, eta jakin behar duzu zergatik ez den jakirik gordetzen lata irekietan: barrualdea erraz oxidatzen da eta jakia galkor bihurtzen da.\n6. Saiatu zure hozkailua ez dadin topera egon: egokiena "maizterren" artean airea ibiltzea da.\n7. Hobe da elikagai gordinak eta kozinatuak bereiztea. Besteekin mikrobio patogenoak (normalean, gordinak) izan ditzaketen produktuen artean kutsadura gurutzatua gertatzeko arriskua murriztuko duzu. Lehenengoak behealdean biltegiratzen ditu; bigarrenak, goiko apaletan.\n8. Arrain- edo itsaski-zopa sobratu bazaizu, kontuz!, bada, erraz hartzitzen da. Zalantza izanez gero, bota ezazu.\n9. Komeni da paketeetan data markatzea, izoztu aurretik.\n10. Elikagaiak hotzetik, patogenoetatik eta kutsaduratik babestu behar dira. Beirazko edo plastikozko ontzi hermetikoak, aluminiozko papera edo film gardena erabili behar dira.\n— Hondarrak aprobetxatzeko aholkuak\nIkasi berotzen: hondar berrerabili asko mikrouhin-labean sartzen dira. Elikagaia estali egin behar da, hezetasuna atxiki eta tenperatura uniformeki har dezan. Kontuan hartu behar da, halaber, osagai guztiak ez direla abiadura berean berotzen eta pieza handiek denbora gehiago behar dutela. Kontuan hartu behar da, halaber, produktuaren kalitatea murriztu egiten dela berotzen den aldiro: jan nahi duzun zatia bakarrik sartu.\nEgin kontserbak: Ez da dirudien bezain zaila, eta eskabetxeak, gatzunak, ozpinetakoak… egin ditzake horiekin.\nZenbat irauten du hozkailuan prestatutako janariak?\nPrestatutako janariak hozkailuan gordinean jateak baino denbora gehiago irauten du, nahiz eta prestatutako elikagai guztiek ez duten denbora bera behar bezala jasaten.\nPremisa garrantzitsu bat, askok ezagutzen ez duten arren, janaria hozkailutik kanpo inoiz ez uztea da, geroago berotu eta jan nahi bada. Hondarrak beti tapatuta gorde behar dira, eta gordetzeko moduko ontzietan.\nHozkailuan daudela, gozokiek eta arrozek beste batzuek baino gehiago irauten dute. Adibidez, zenbat irauten du gisatu batek? Lau egun ere iraun dezake hozkailuan, eta arrainek, itsaskiek edo patata-tortillak bi egun irauten dute.Gainera, janaria prestatu ondoren izozten baduzu, izozkailuan egoera onean egon daiteke hiru hilabetez.\nZenbat irauten dute elikagai izoztuek? Eta hozkailuan?\nElikagaiak kontserbatzeko taula\nTaula honetan, elikagai bakoitza nola kontserbatu eta soberakin bakoitza nola eraldatu erakusten da:\nGorde elikagaiak hozkailuan: badakizu non dabilen bakoitza?\nHozkailuko atea gau osoan irekita utzi dut!\n“Elikagai gehiago, gutxiago alferrik galtzen” estrategiak etapa berri bati ekin dio\nHaurrentzako eskuak garbitzea\nHotzik gabeko kontserbak


Badator GameGune Major-en 17. edizioa, Estatu mailako lehiaketa beteranoenetako bat.\nAurten ere, mundu mailako Hearthstone jokalaririk onenek elkar lehiatuko dute jokoan dauden 25.000 euro baino gehiagoko sarien bila.\nTopalekua Donostiako Tabakalera – Kultura Garaikidearen Nazioarteko zentroan izango da, azaroaren 17 eta 18 bitartean. Nahiz eta zure jokalaririk kuttunenak jokoan ikusteko aukera bikaina izan, ez da horretara bakarrik mugatuko; zozketetan parte hartu ahal izango duzu, cosplayer-ekin argazkiak atera, edota side event-ean parte hartu ahal izango duzu: mundiala izango den eta 2.000 eurotik gorako sariak izango dituen fireside gathering-a.\nTaldea: Spacestation Gaming\nTaldea: Arctic Gaming\nTaldea: VCF eSports\nDiru-sariei legez dagozkien erretentzioak egingo zaizkie.\nGamegune 2017 Hearthstone jokoaren mundu-mailako 16 jokalari onenetarikoak gonbidatuko ditu azaroaren 17 eta 18 bitartean 25.200€ saritan irabazteko aukera emanez.\nOstirala azaroak 17 (GSL Taldeen-fasea)\n4 jokalariz osatutako 4 talde egingo dira (guztira, jokalari bakoitzeko 3 partida jokatuko dira).\nTalde bakoitzaren 2 jokalari onenak, azaroak 18 larunbateko kanporaketa-fasera pasatuko dira.\n16:00 – Taldeen-fasearen hasiera\n21:00 – Partiden berrikustea eta itxiera\nLarunbata azaroak 18 (Kanporaketa-fasea)\nTaldeen-faseko 8 jokalari onenak, fase honetan elkarren aurka jokatuko dute.\nKanporaketa zuzenez jokatuko da, hau da, partida galtzen duen jokalaria lehiaketatik kanpo geratuko da.\n10:30 – Final-laurdenak\n15.00 – Finalaurrekoak eta Finala\nLehiaketaren partida guztiak Bo5 Conquest formatuan jokatuko dira.\nJokalariko 4 karta-sorta izango dira eta hartatik bat baneatuko da partidak hasi aurretik.\nPartida irabazteko, jokalariak 3 partida irabazi beharko ditu, BAN egin ondoren dauzkan 3 heroitako bakoitzarekin partida bana.\nJokalari batek karta-sorta batekin irabazten duenean, azken hau ezin izango da partida hori irauten duen bitartean erabili.\nGaltzen duen jokalariak, karta-sorta bera erabiltzen jarraitu ahal izango du edota beste bat erabili. *Conquest formatua esplikatzen duen bideoa:\nLehiaketa taldeen-fase bat (ostirala 17) + kanporaketa-fase (larunbata 18) batez osatua egongo da.\nJokalariak GameguneTV#2823 kanalera gehituak izan daitezke beraien partidak ikusi ahal izateko. Horietako batzu grabatuak eta zuzenean igorriak izango dira.\nJokatzera inguratzeko deia jaso ondoren, esleitu zaizkien PCetan ireki behar dituzte jokalariek beren kontuak. Kartak hautatzeko pantailan daudela, arbitroari aurkariaren zein karta-sorta baneatu nahi duten esango diote eskenategian badaude, arenan badaude ordea, aurkariaren PCra gerturatu eta karta-sorta seinalatuko dute.\nPartida bakoitzaren ostean edota edozein liskar / akats badago, jokalariei screenshotak hartzea gomendatzen zaie, epaitzerakoan antolatzaileon lana erraztu ahal izateko.\nJokalariek ezingo dute oharrik hartu partida dirauen bitartean.\nDebekatuta dago musika entzutea lehiaketa dirauen bitartean. Eszenatokian izan ezik non derrigorrezkoa da.\nJokalari bakoitzak dokumentu bat bidali beharko du, bere 4 karta-sorten kodea esportatuz eta izen bezala Battletag-a jarriz, Gamegune@gamegune.org-era azaroaren 14ko 23:59 CET aurretik eta lehiaketan soilik karta-sorta horiek erabili ahal izango ditu.\nJokalariek beraien kontua eta karta-sorta emango dituzte.\nGamegunek karta-sortak ofizialki azaroaren 15ean, asteazkena, argitaratuko ditu.\nZalantzarik baduzue, helbide elektroniko honetara jo: Gamegune@gamegune.org


Indukzio beroa Nitino maiztasun handiko berogailua erabiliz\nHasiera / aplikazioak / Indukzio berogailua / Indukzio beroaren ezarpena Nitinol\nKategoria: Indukzio berogailua Tags: beroa finkatzeko nitinol, indukzio berogailua Nitinol, indukzioa Nitinol berogailua, indukzioa Nitinolen berogailua, Nitinola berotzeko indukzio sistema, Nitinolen indukzio berogailua, Nitinol ukituz\nIndukzio Beroaren ezarpena Nitinol maiztasun handiko RF Indukzio Berokuntza Ekipamendua\nHelburua 0.005 ”(0.13 mm) -ko diametroa duen Nitinol haria berotzea formaketak egiteko aplikazio baterako\nMaterial Nitinol alanbre\nTenperatura 930 ° F (500 ° C)\nFrekuentzia 500 kHz\nEkipamendua DW-UHF-6kW-I egoera solidoko indukzioko hornidura, 0.33 μF kondentsadore (guztira 0.66 μF) dituen urruneko bero estazio batez hornituta. Aplikazio honetarako bereziki diseinatu eta garatu den indukzio-berokuntza bobina.\nProzesua Bezeroak hornitutako osagarriak bi zilindro zentrokidez osatuta daude: 0.1 "(2.54 mm) lodiko kanpoko zilindro huts bat 1" hazbeteko (25.4 mm) diametroko zilindro solidoaren gainean irristatzen da. Behar den Nitinol forma barneko zilindroaren ODan grabatua dago. Hornitutako altzairu trinko sendoa termikoa murrizteko aldatzen da\nmeza. Barruko zilindro solidoa zulatzen da IDan bobina sartu ahal izateko. Lau birako barruko eta kanpoko bobina berezi bat erabiltzen da beharrezko beroaren eredua sortzeko. Hasierako probak piezarik gabeko gailu batean egiten dira (termopar bat erabiliz) berotze zikloa finkatzeko. Pieza finkagailuan eta indukzio-berokuntza bobina piezaren gainean kokatzen da. Energia hornitzen da pieza zehaztutako punturaino berotu arte eta tenperatura horretan mantentzen da 2.5 minutuz. Funtzioa berehala itzaltzen da uretan, bero-zikloaren ondoren. Piezak forma memoriaren zehaztapenekin egiten dira.\nEmaitzak / Abantailak Ameritherm sistemak berokuntza finkatutako punturaino berotzen du zehaztutako abiaduretan eta Nitinol haria 4 minututan nahi bezala moldatzen da, ohiko labeak baino energia eta denbora gutxiago erabiliz.\nIndukzio Berokuntza Titanium Blade\nIndukziozko kobrezko estaldura estutu


Bermeoko berbalagunak: 2016/10\nAurkeztu dugu praktikatu eta euskaraz biziko garela\nAtzo aurkeztu genuen berbalaguneko aurtengo edizioa, momentuz dauden taldeak eta izena emateko egin behar duguna. Berbalagunon helburua zabaldu nahi dugun mezuan argi geratzen da: taldetan, topaketetan, jaietan, hitzaldietan, mendi irteeretan, geratzen garen bakoitzean praktikatuko dugu, gero euskaraz bizitzeko.\nBermeoko udala: Bermeon euskaraz...+\nDatorren astelehenean, hilaren 10ean, eguerdiko 12:30ean aurkeztuko dugu aurtengo egitasmoa Gizarte eta Kultura Etxeko hitzaldi aretoan. Gonbidapen zabala luzatzen dizuegu egindakoa ezagutzeko eta ikasturte honetarako pentsatu duguna aurkezteko, aurten #praktikatuetabizi zuek ere, gurekin.\nAurkeztu dugu praktikatu eta euskaraz biziko garel...