Amurrioko Udalak bi langabetu kontratatuko ditu igeltsaritza lanak egiteko | Ayuntamiento de Amurrio\nHasiera » Amurrioko Udalak bi langabetu kontratatuko ditu igeltsaritza lanak egiteko\nAmurrioko Udalak bi langabetu kontratatuko ditu igeltsaritza lanak egiteko\nAmurrioko Udalak, Arabako Foru Aldundiak, Arabako gune kaltetuetan enplegua sortzeko laguntza deialdiaren barruan dagoen “Refor: ekintzailetza dibertsifikaturako espazioak sortuz, II. Fasea” izeneko enplegu programa jarriko du martxan.\nPrograma horren bitartez bi langabetu kontratatuko dira 6 hilabetez, jardunaldi osoan. Enplegu eskaintzan interesatuta daudenek eskakizun hauek bete beharko dituzte: Amurrion erroldatuta egotea; langabezian eta Lanbiden-Euskal Enplegu Zerbitzuan izena emanda eta enplegu eskatzaile gisa altan egotea; eta gutxienez urtebeteko esperientzia profesionala izatea Lehen Mailako Ofizial kategorian igeltsaritzan edo eraikuntzan.\nPrograman parte hartuko duten pertsonen aukeraketa Lanbideko eskaintzaren bitartez egingo da, eta interesatutakoek bertan eman beharko dute izena. Eskaintza aurkezteko epea azaroaren 12ra arte luzatuko da. Ondoren, hitzordua jarriko da eskakizunak betetzen dituzten hautagaiekin, lan esperientziari eta egoera pertsonalari buruzko baldintzak ebaluatzeko elkarrizketa egiteko.


Mercedeseko langileek auzitara eraman dute ekoizpen murrizketa | Ekonomia | Berria\nMercedeseko langileek auzitara eraman dute ekoizpen murrizketa\nZuzendaritzak hiru lan txandetako baten erritmoa erdira murriztu nahi du 2021eko lehen hiruhilekoan. Langile batzordearen kalkuluen arabera, behin-behineko 500 langileri eragin diezaieke erabakiak\nMercedeseko langileek atzo Gasteizen, Andre Mari Zuriaren plazan, eginiko protesta elkarretaratzea. JAIZKI FONTANEDA / FOKU Tamaina handiagoan ikusi\nMercedesek Gasteizen duen plantako langile batzordeak salaketa jarri dio zuzendaritzak 2021eko lehen hiruhilekoan ekoizpenean egin nahi duen erritmo murrizketari. Neurri zorrotzegia dela iruditzen zaio, behin-behineko 500 langileri eragin diezaiekeelako, eta Gasteizko arlo sozialeko epaitegira jo du enpresaren erabakia eragozteko asmoz.\nLangile batzordeak Gasteizko Andre Maria Zuriaren plazan atzo eginiko elkarretaratzean eman zuen salaketaren berri. Han bilduak ziren enpresak sindikatuekin negoziatu gabe erabaki duelako ekoizpena murriztea. Igor Gebara batzordeko presidenteak azaldu zuenez, salaketa jarri badute, langile askoren baldintzak «modu nabarmenean» alda daitezkeelako jarri dute.\nMercedeseko zuzendaritzak barne ohar baten bitartez eman zien asmoaren berri langileei. «Neurri drastikoak hartu behar ez izateko» dela azaldu zien, eta ekoizpen erritmoaren eta eskaeren artean dagoen alde handiak eragina duela. Gauzak horrela, hiru lan txandetako baten erritmoa erdira jaitsiko du, 2,5 txanden sistema ezarriz. Sindikatuek informazio gehiago eskatu zioten enpresari, eta, haien esanetan, jaso ez dutenez, lehen salaketa bat jarri zuten lan ikuskaritzan.\nSindikatuen ustez, erabaki horrek eragin handia izango du behin-behineko langileengan; beren kalkuluen arabera,500 bat izan daitezke kaltetuak. Emilio Titos plantako zuzendariak berak kopuru hori aipatu zuen elkarrizketa batean, «hainbati» kontratua ez zitzaiela berrituko esanez. Sindikatuek enpresari gogoratu diote langile horiek «ezinbestekoak» izan direla enpresaren jardun onerako, eta eskatu diote ez dezala pandemiaren aitzakia erabil epe luzerako irabaziak bermatzeko.\nMercedesek hurrengo urtean Gasteizen 131.500 furgoneta ekoizteko asmoa du, baina aurreratu du kopuru hori alda daitekeela eskaeren arabera. Aurten pandemiaren eraginpean ekoitziko dituztenak baino gehiago dira: 126.400; baina 2018an ekoitzi zituztenak baino gutxiago. Orduan 148.000 izan ziren, plantaren inoizko kopuru handiena.\nBatzordeak, halaber, elkartasuna adierazi zien DHL-Mercedes mezularitza enpresatik kaleraturiko bost langileei. Kaleratze diziplinarioak izan dira, eta, ELA sindikatuaren ustez, «gezurretan» oinarrituta. Batzordea sinetsita dago harremana dagoela kaleratzen horien eta 2021eko erritmo jaitsieraren artean.


Ubik-eko gatazkan erakundeek duten jarrera txarretsi du ELAk | Kultura | Berria\nGreban 145. eguna bete zuten atzo Tabakalerako Ubik liburutegiko langileek. ELAko idazkari nagusi Mitxel Lakuntzaren babesa jaso zuten. JUAN CARLOS RUIZ / FOKU\nDagoeneko 146 egun dira Donostiako Tabakalerako Ubik liburutegiko langileek greba mugagabeari ekin ziotela. Beren lan baldintzak duintzeko eskatzen diete Tabakalerari, zentroaren Administrazio Kontseilua osatzen duten erakunde publikoei, eta azpikontrataturik dituen Sedena enpresari. Eta eskaera berretsi zuten atzo, eraikinaren atarian elkarretaratzea eginda, ELAk babestuta, besteak beste. Mitxel Lakuntza sindikatuko idazkari nagusiaren iritziz, «ulertezina» da erakunde publikoek lan gatazka horren inguruan hartu duten jarrera. Tabakaleraren azpikontratazio eredua ere salatu zuen elkarretaratzean.\nUbik Tabakaleran dagoen liburutegi tekniko bat dela gogorarazi zuen Lakuntzak, eta langileei egiten zaizkien eskakizunak ez datozela bat eskaintzen zaizkien baldintzekin. «Prestakuntza handia eskatzen da, lizentziaturak, hizkuntzak... eta exijitzen zaien hori gero ez da konpentsatzen ez soldaten aldetik ez lan baldintzen aldetik». Horretarako arrazoietako bat da, Lakuntzaren hitzetan, estatuko hitzarmen bat aplikatzen zaiela, «eta Madrilen sinatzen diren itun horiek askoz ere kaskarragoak dira». Horren ordez, esku hartze sozialeko Gipuzkoako lan ituna aplika diezaietela eskatzen dute. Edonola ere, ELA ez dela «maximoen apustu bat» egiten ari ziurtatu zuen idazkari nagusiak. «Guk hitzarmen horren terminoak negoziatzeko malgutasuna agertu dugu, eta erreferentzia gisa jartzen dugu. Ontzat joko genituzke Gipuzkoako lan baldintzen errealitatera gehiago hurbiltzen diren erreferentziak. Baina instituzio publiko batek 900 euroko soldatak mantentzea guretzat onartezina da».\nHalaber, erakunde publikoek hainbeste egunez Ubik liburutegia itxita mantentzea «ulertezina» dela adierazi zuen. Hala, Tabakalerako Administrazio Kontseiluan dauden hiru instituzioei dagokienez —Eusko Jaurlaritza, Gipuzkoako Foru Aldundia eta Donostiako Udala—, lau salaketa egin zituen sindikatuko buruak. «Batetik, azpikontratazio eredu baten alde egiten dutela apustu. Horrek dakar erakunde publiko batek kudeatu beharko lituzkeenak azpikontratatu egiten direla, eta enpresak direla etekina ateratzen dutenak, kasu honetan, langileen baldintzak kaskartzearen truke». Txarretsi zuen, halaber, Gipuzkoako lan itunen ordez, Madrilgoak hartu izana erreferentzia gisa.\nBestalde, eta Donostiako Udalari buruz zehazki, salatu zuen ez duela onartzen sindikatuaren ordezkaritza, «betoa» jarri diola ELAri. Eta gehitu zuen, langileak udalarekin bildu direnetan, instituzioak ez duela agertu konpromisoak hartzeko «inolako interesik». Irungo (Gipuzkoa) liburutegiko kasuarekin alderatu zuen egoera, «greba egun bakar bat ere egin gabe» akordioa lortu baitute han. «Galdera da zergatik hemen Jaurlaritza, aldundia eta udala tematzen diren 145 egunetik gora greba bat mantentzen».\nBitartekarien greba «kulturaren sektorea duintzeko» ere baliatu nahi dutela esan zuen, amaitzeko, Lakuntzak, eta «foku eta ekitaldi handietatik kanpo egunero egiten den kultura» aldarrikatu zuen. Ubikek gizarteari egiten dion ekarpenak aitortza merezi duela gaineratu zuen.\nUbiken hamahiru lagun dituzte kontratatuta, eta 11 daude greban, tartean, Iñigo Otxotorena. Adierazi zuen langileak animoz «indartsu» daudela protestarekin jarraitzeko, eta gaineratu du, negoziazioak geldirik ez badaude ere, ez direla haiek nahiko luketen azkartasunarekin aurrera egiten ari.\nBitartean, beren aldarrien berri emateko lanean jarraitzen dute. Horretarako, besteak beste, kultur arloko prekaritateari buruz mahai ingurua egingo dute bihar, Egiako Azpi kultur elkartean.


Liburutegia patrikan - ZientziaEus\nLiburu elektronikoak, dagoeneko badarama denbora bat merkatuan, baina datorren astetik aurrera liburu-dendetara ere iritsiko da.\nLiburutegi oso bat liburu bakar batean. Horixe da liburu elektronikoa, milaka liburu barnean hartzeko gai den gailua. 400 gramo baino ez du pisatzen, baina haren bateriak 8.000 orrialde irakurtzeko adinako autonomia du. Liburu elektronikoaren ekarpen nagusietako bat bere pantailaren tinta elektronikoa da.\nJOSEBA LEKUONA; ELKAR: Tinta elektronikoak daukan abantaila da bista ez duela nekatzen, pantaila estatiko bat da. Tinta elektronikoak mikroesfera batzuk dauzka tinta beltzez eta zuriz beteak, eta aldaratze indar batek eragiten du zein tinta mota igrotzen den, beltza edo zuria. Horrek puntu bakoitzean markatzen du pantailan atera behar duen kolorea.\nLiburu elektronikoa irakurgaiz betetzeko, ordenagailua eta Internet behar da. Interneteko deskarga aktibatu ahal izateko, kode bat eskuratu behar da, eta kode hori gordetzen duen kupoia ere liburu-dendan erosi ahal izango da.\nLiburu elektronikoak baditu beste abantaila batzuk ere. Esaterako, irakurgaiaren letra tamaina handitu edo txikitu egin daiteke, norberaren gustura. Bista-mota guztietarako aproposa da, beraz.\nJOSEBA LEKUONA; ELKAR: Liburu elektronikoak dauzkan diferentziak PDA edo ordenagailu batekiko dira pantaila ez dela refreskatu behar eta hortaz, bista ez dela nekatzen.\nLiburugintzan formatu berriak indarrez sartzen ari dira. Aurten, adibidez, Japonian gehien saldu diren hamar liburuetatik hiru mugikorrentzat idatzitakoak dira, mugikorretan irakurtzeko eleberriak alegia.\nLiburu elektronikoaren hedapenak aldaketa handiak ekarriko dizkio liburugintzako ekoizpen-prozesuari, baina eragingo al dio idazleen sormen-lanari?\nJOAN MARI IRIGOIEN; IDAZLEA: Iruditzen zait inbento honek ez duela nire sormen-prozesuan eraginik izango. Nik obsesio bat baldin badaukat buruan, eta halako batean erabakitzen badut obsesio horri forma bat ematea eta pertsonaje bat eraiki eta horren inguruan zer edo zer egin, horrek ez du zerikusirik gero nola emango den, alegia, paperezko liburu batean edo horrelako aparatu batean.\nJOSEBA LEKUONA; ELKAR: Liburu elektronikoak liburugintzara ekar ditzakeen aldaketak, nire ustez, beti aberasgarriak izango dira. Liburuak beste formatu batean aurkeztea ere ona izango da eta beti egongo da konbibentzia bi formatuen artean.\nPaperezko liburuak eta liburu elektronikoak elkarbizitza luzea izango dutela esaten dute batzuek, baina bada paperezko liburua desagertzera kondenatua dagoela pentsatzen duenik ere. Liburu elektronikoa literaturako ekoizpen-prozesuaren iraultza izan daiteke, edo baita elektronikak paperari bota dion gerra-deklarazioa ere.\nJOAN MARI IRIGOIEN; IDAZLEA: Gerra ere bada, maila batean, baina nik pentsatzen dut paperezko euskarriak oraindik baduela bere etorkizuna. Eta ni, esaterako, hondartzara baldin banoa, ez dut imajinatzen aparatu hauetako batekin joango naizenik, baizik eta ohiko liburuarekin. Eta orria pasa, eta testura nabaritu, eta gero igual almoadatzat hartu… Nik harreman estuagoa daukat paperezko euskarriarekin honekin baino.


Cookie propioak eta hirugarrenenak erabiltzen ditugu webgunearen funtzionamendua egokia izan dadin. Adibidez, erabiltzaileak egindako cookieen onarpen-egoera gogoratzeko, webgunera sartzeko erabilitako domeinurako eta webgunera egiten diren bisitak aztertzea xede duten estatistikak biltzeko.\nEgin klik «Onartu guztiak» botoian, cookie guztiak onartu eta webgunera zuzenean sartzeko; egin klik «Konfiguratu» botoian, onartuko dituzun cookie-motak aukeratzeko, edo egin klik «Ukatu, beharrezkoak izan ezik» botoian.\nUkatu, beharrezkoak izan ezik


Blues Hotsakek indartsu hasi du lehen asteburua - Soraluze - Plaentxia.eus\nBlues Hotsakek indartsu hasi du lehen asteburua\nEgoitz Unamuno 2021-11-23 08:05\nBlues Hotsak jaialdiak arrakastaz abiatu du hirugarren edizio honetako lehen asteburua. Izan ere, barixakutik domekara bitartean, hirurehun ikusle baino gehiago batu dira antzokian, Watermelon Slimek, Izo Fitzroik eta Mayka Edjolek eskaini dituzten emanaldiez gozatzera. Argazkiak: Fernan Oregi.\nKontzertuen ostean, musikarien kalitatea eta jarrera ona nabarmendu dute hainbat ikuslek eta antolatzaileak ere pozarren agertu dira kontzertuok publikoaren aldetik izan duten harrera ona ikusita. "Pandemiaren eragina desagertu barik dagoen honetan, jende asko hurreratu da kontzertuetara eta hori pozgarria da. Aurtengo helburua zen herritik kanpoko jendea erakartzea jaialdira eta esan dezakegu lehen asteburu honetan helburu hori lortu dugula, ikusleen erdiak inguru kanpotik etorritakoak izan dira eta. Azken batean, publikoaren erantzunak erakusten du Blues Hotsak jaialdia kontsolidatuta dagoela", adierazi du Ubane Uzin Errabal elkarteko antolatzaileak.\nNiko Etxarten kontzertua bertan behera\nLehen asteburuko balorazioa egitearekin batera, antolatzaileek "atsekabez" jakinarazi dute, barixakurako iragarrita zegoen Niko Etxart & Hapa Hapa taldearen kontzertua bertan behera gelditu dela, musikari zuberotarra "min hartuta" dagoelako.\nErakusketa, filma eta bi kontzertu\nGainontzean, jaialdiko egitarauak bere horretan jarraitzen du. Aste osoan zehar, Alex Rodriguezen argazki bilduma ikusgai izango da erakusketa gelan; eguenean, gaueko 21:00etan, Janis Joplinen bizitzari buruzko buruzko Litle girl blue filma proiektatuko dute antzokian; zapatuan, Koko Jeans & The Tonics taldeak kontzretua eskainiko du arratsaldeko 20:00etan; eta, azkenik, domeka eguerdian, 13:00etan, Musika Eskola konboek kontzertuak eskainiko dute.


Liburutegira joan ezin den honetan, eliburutegia etxean eskura daitekeela gogoratzen du udalak: 20.000 liburu eta 15.000 film, doan\nEtxean egunak eta asteak pasatzen laguntzeko modu on eta probetxuzko bat irakurtzea izan daitekeenean, itxita ditu ateak udal liburutegiak. Baina bada liburuak eta filmak etxean modu erraz batean jasotzeko modua; liburutegira joan ezin badugu, liburutegia eramango dugu etxera. Eusko Jaurlaritzaren eLiburutegia da horretarako modua: 20.000 liburu eta 15.000 film ditu digitalki guztien eskura, doan.\nEtxeko egonaldi luzea arintzeko helburuz, zerbitzu digital hori zabaldu eta erraztu egin da orain, gainera: liburutegi publikoetako txartela izan gabe ere erabil daiteke zerbitzua. Honako helbidea jarri da martxan horretarako: liburutegi-zerbitzua@euskadi.eus. Bide hori erabili beharko du erabiltzaileak bazkide egiteko. Liburutegi publikoren bateko bazkide izanda pasahitza ahaztuta zerbitzua erabili ezinik daudenek ere helbide horren bidez eskuratu ahal izango dute pasahitza.\nEtxean egoteko inoiz baino denbora gehiago izango dugun garai honetan, kulturaz jantzi eta gozatzeko deia egiten die udalak herritarrei.


Thieux (Sena eta Marne) - Wikipedia, entziklopedia askea.\nThieux (Sena eta Marne)\nFabrice Cuypers (en)\n49° 00′ 36″ N, 2° 40′ 03″ E / 49.01°N,2.6675°E / 49.01; 2.6675Koordenatuak: 49° 00′ 36″ N, 2° 40′ 03″ E / 49.01°N,2.6675°E / 49.01; 2.6675\nCompans, Dammartin-en-Goële, Juilly, Le Mesnil-Amelot, Nantouillet, Saint-Mard, Saint-Mesmes eta Villeneuve-sous-Dammartin\n913 (2017ko urtarrilaren 1a)\n458 (%50.2) 455 (%49.8)\nThieux Frantziako udalerria da, Sena eta Marne departamenduan dagoena, Île-de-France eskualdean. 2013an 807 biztanle zituen.\n2007an Thieux udalerrian erroldatutako biztanleak 807 ziren. Familiak 338 ziren, horien artean 143 pertsona bakarrekoak ziren (87 bakarrik bizi ziren gizonak eta 56 bakarrik bizi ziren emakumeak), 60 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 103 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 32 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 373 etxebizitza zeuden, 344 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 15 bigarren erresidentzia ziren eta 15 hutsik zeuden. 167 etxeak ziren eta 156 apartamentuak ziren. 344 etxebizitza nagusietatik 184 bere jabearen bizilekua ziren, 151 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 55 etxek gela bat zuten, 71 etxek bi zituzten, 73 etxek hiru zituzten, 59 etxek lau zituzten eta 86 etxek bost zituzten. 246 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 179 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 123 etxetan bat baino gehiago zituzten.\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 563 ziren, horien artean 451 aktiboak ziren eta 112 inaktiboak ziren. 451 pertsona aktiboetatik 409 lanean zeuden (242 gizon eta 167 emakume) eta 42 langabezian zeuden (19 gizon eta 23 emakume). 112 pertsona inaktiboetatik 24 erretiraturik zeuden, 35 ikasten zeuden eta 53 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Thieux udalerrian 320 unitate fiskal zeuden, 762 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.618 euro zen.\n2007an zeuden 26 komertzioetatik, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 3 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 9 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 1 higiezinen enpresa zen eta 5 zerbitzu enpresak ziren.\n2009an zeuden norbanakoentzako 5 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 igeltseroa eta 1 zurgina.\n2000. urtean Thieux udalerrian 7 nekazaritza-ustiategi zeuden.\nCompans (1,8 km)\nVilleneuve-sous-Dammartin (3,4 km)\nSaint-Mesmes (3,6 km)\nMultimedia: Thieux (Seine-et-Marne)\nBNF: 15275801d (data)\nOrriaren azken aldaketa: 6 abendua 2020, 12:15.


Piter Encinas: "Nuklearrik? Ez! Ez hemen ez inon" - - Goiena.eus\nPiter Encinas: "Nuklearrik? Ez! Ez hemen ez inon"\nPiter Encinas 2011-04-16 02:00\nHondamendi nuklear izugarri hau gertatu behar izan da, trumoien kutxa berriz irekitzeko.\nGauza bat argi geratu da, behintzat: Japoniako istripu nuklearrak erabat deuseztatu ditu energia nuklearra garbia, arriskurik gabea, ez-kutsatzailea eta abar dela diotenen argudioak. Erreaktoreetan izandako leherketek, nukleoen fusioa gertatzeko arriskuak, itxura guztien arabera hirugarren erreaktorean dagoen arrakalak, nazioarteko Segurtasun Nuklearrerako Batzordeek isuri erradioaktiboak izateko arriskua handia dela onartu izanak eta denborarekin azalduko diren beste datu batzuek argi utzi dute argudio ustelak direla horiek. Bide batez esanda: nuklearren alde daudenek energia mota hori defendatzeko erabiltzen duten argudioetako bat da energia nuklearrak ez duela CO2rik sortzen. Bada, horren aurrean, nik diot zentral nuklear bat eraikitzeko bost urte behar direla, 500.000 tona hormigoi behar direla, argindarra, garraioa eta abar behar direla. Ez dago, nik uste, besterik erantsi beharrik.\nHondamendi bat gertatzen denean, era batekoa edo bestekoa izan, gobernuek arras txikiagotu ohi dute kalteen garrantzia, hildakoen kopurua eta abar. Eta Japoniako gobernuak eta Segurtasun Nuklearrerako Batzordeak erradiazio-arriskua benetakoa dela eta zentraletik 30 kilometro baino gehiagora zabaldu dela onartu eta ohartarazi izana, edota kanilako zein iturrietako ura ez edatea eta inguruko baraziak ez jatea gomendatu izana, zerbait oso larria gertatzen ari den seinale dira. Hori dela eta, ni ziur nago hemendik ez oso luzera askoz ere kasu larriagoak agertzen hasiko direla. Baina Japonian gertatutako hondamendia gorabehera, energia nuklearrari buruzko zenbait gogoeta egin nahi nituzke orain.\nEzer baino lehen, gauza bat gogorarazi nahi nuke: Espainiako Gobernuko presidente hautatua izan eta gutxira, Zapatero jaunak beste lau urtez luzatu zuen Fukushimakoaren ia bikia den Garoñako zentral nuklearraren jarduera, eta duela gutxi Zapaterok berak zirrikitu bat irekita utzi zuen zentral horrek, zaharkituta egon arren, martxan jarrai dezan, amaiera-datarik jarri gabe. Zer esan nahi du horrek? Bada, hurrengo hauteskunde orokorretan PP alderdia garaile ateraz gero, ez litzatekeela batere harrigarria izango Garoñako zentralaren bizitza luzatzeko erabakia hartzea, nuklearren aldeko alderdia baita.\nGaroñako zentralaren jabea Nuclenor da. 1957an Iberduerok eta Electra de Viesgo konpainiek Centrales Nucleares del Norte SA sortu zuten, eta sektore elektrikoan izan diren mugimenduen ondorioz, gaur egun, Nuclenorren gaineko jabetza Iberdrolaren eta Endesaren artean erdibana banatuta dago. Zentrala eraikitzeko lanek 1966tik 1970era iraun zuten eta indarretxea 1971ko maiatzaren 11n jarri zen martxan. Berez, zentralaren bizitza baliagarria 40 urtekoa da; hau da, 2011n amaitu beharko litzateke haren jarduera-epea, baina Zapaterok onartutako luzapenarekin, 2013ra arte, hau da, zentralak 42 urte bete arte luzatuko da.\nZentrala Burgosko iparraldean dago, Tobalina ibarrean, Miranda de Ebrotik 32 kilometrora, Gasteiztik 64 kilometrora, Burgostik 91ra, Bilbotik 96ra eta Arrasatetik 75era. Inguruko beste hiri batzuk kontuan hartuz gero, milaka biztanle gehiago bizi dira eragin-esparruan. Gaur egun, Garoña, estatuko zentralik zaharrena izateaz gain, milaka pertsonaren bizitza arriskuan jartzen duen bonba bat da ahalmenez. Egoera muturrera eraman eta Txernobilen gertatu zenari begira jartzen bagara, adibidez, galdera hau datorkigu burura: zertarako balio die larrialdi-plan batek zentral baten inguruan bizi diren pertsonei? Txernobilgo sarraskian, 30 kilometroko erradioan, biztanle guztiak aterarazi zituzten. Gaur egun inor ere ez da bizi han, eta urtero neska-mutil pila bat etortzen da gurera beren gaixotasunetatik suspertzera. Ozenago esan daiteke, baina argiago ez!\nZentralaren zuzendaritzak eta enpresa-batzordeak negozioarekin aurrera jarraitzearen alde egiten dute. Haientzat lanpostuei eusteak du lehentasuna beste ezeren gainetik. Nik, berriz, garrantzi handiagoa ematen diet egungo biztanleriaren osasunari eta belaunaldi berriei.\nZentral nuklearrek haien aldekoek aipatu ere egiten ez dituzten "oparitxo" batzuk utzi ohi dituzte: jarduera apal eta ertaineko milaka eta milaka litro hondakin, hain zuzen.Aditu batzuen ustez, hondakinok guztiz arriskutsuak dira eta ehunka urte iraun dezakete. Hondakin horiek arbuioa sortzen dute, hainbesteraino non, Britainia Handian, adibidez, tximistorratz erradiaktiboak birziklatu egin behar izan zituzten, kostu ekonomiko ikaragarriarekin. Gaur egun, Garoñako hondakin erradioaktiboak Kordobako El Cabril hilerrira eramaten dira kamioietan. Hilerri hori 15.000 upel hartzeko sortu bazen ere, gaur egun 30.000 har ditzake. Hondamendirik ez gertatzeko itxaropena izatea beste erremediorik ez zaigu geratzen. Jarduera handiko hondakin erradiaktiboak zentraletan gastatutako erregaiz osatuta daude neurri handi batean. Erradiaktibitate handiko hondakinak dira, eta oso luzaroan irauten dute.\nZentral nuklearren barruan dauden aska batzuetan pilatzen dira, uretan sartuta, sortzen duten berotasun handia hozteko.\nGaroñako zentral nuklearra lehen belaunaldikoa da; hau da, Three Mile Island-eko (Harrisbour) istripu nuklearra gertatu baino lehenagokoa. BWR-3 (Boiling Water Reactor) motako erreaktorea du, ur irakineko erreaktorea alegia, eta uranio aberastua erabiltzen du beroa sortzeko; bero horrek uraren tenperatura igoarazten du eta urak, irekin eta lurruntzean, turbinak mugiarazten ditu, argindarra sortuz.\nZer da uranioa? Uranioa naturan dagoen elementu kimiko bat da, oso metal dentsoa (beruna baino 1,7 aldiz dentsoagoa). Hori dela eta, jaurtigaietan erabili ohi da, Tomahawk izeneko misil ospetsuetan, adibidez. Xedea jotzen dutenean, jaurtigai horien uranioak aireko oxigenoarekin erreakzionatu eta hodei gisa barreiatzen diren uranio oxidozko zatiki txikiak eratzen dituzte. Haizeak bultzatuta, hodeiok urrutira irits daitezke, eguraldi baldintzen arabera. Azkenean, baina, zatikiok lurrean eta uretan ezartzen dira. Maila handiagoan, gauza bera gertatzen da zentral nuklear batean isuri erradioaktiboak daudenean. Japoniara itzulita, itsasoan, lurrean eta abar egiten ari diren neurketen emaitzak entzun besterik ez dago hondamendiaren larritasunaz jabetzeko.\nUranioa hiru isotopo desberdinen nahasketa da: U-238 (%99), U-235 (%0,7) eta U-234 (%0,3). Zentral nuklearretan erabilia izateko, U-235 isotopoaren kopurua handitu egin behar da, hiruren artetik nukleidoen ezaugarririk nabarmenenak dituenarena, U-238 isotopoaren kaltean. Uranioa aberasteko teknikak oso konplexuak direnez, ezinbestekoa da laborategi aurreratuak izatea eta kapital-inbertsio handiak egitea.\nBukatzeko, beste gogoeta-gai bat jarri nahi nuke mahai gainean. Munduko herrialderik boteretsuenek energia nuklearraren alde egitearen arrazoia ez da soilik energia elektrikoa lortzea; izan ere, horren guztiaren atzean botere militarra dago beti. Bestela, zergatik jarraitzen dute arma nuklearrak izaten? Zergatik ez dituzte arma horiek guztiak behin betiko desegiten?\n(Ekologistak Martxan eta Gorripidea taldeetako kidea)


Gorka Knorren balorazioa ERCren eta Jntsk lortu duten gbernu akordioaz\n“Argi dago estrategia desberdinak daudela”\nGorka Knörrek, Generalitateak Madrilen duen ordezkari eta JxPacteko kideak argi eta garbi esan du "Goizak Gaur" albistegian: garrantzitsuena da ERCk eta Juntsek akordioa lortu izana. Akordioa lortzeko presioaren beharra izateak ez du, Knörren iritziz, akordioa bera ahul egiten: "pentsatu behar dut gauza izango garela akordioa garatzeko eta aurrera eramateko. Momentu larriak bizitzen ari gara denok, ez soilik nazio gisa, baita ekonomikoki ere, eta horrek behartuko gaitu zuhur jokatzera eta desadostasunak alde batera uztera", aipatu du.\nBestalde, akordioa lortzeko behar izan den denborari garrantzia kendu nahi izan dio Generaltatearen ordezkariak, eta azpimarratu du 40 bat egunetan gertatu dela eta ez 84tan, esan izan den moduan. "Gure inguruko nazioetan ohikoa izaten da epe hori", nabarmendu du.\nGobernua osatzea ezinbesteko baldintza da independentismoaren bide orrirako, eta Knörren arabera, "Aragones pertsona sendoa da politikoki eta bere onenak joko ditu. Argi dago estrategia desberdinak daudela. Alderdi bakoitzak bere esparrua izan behar du baina estrategia adostu behar dugu eta hori denontzako erronka da. Ez bakarrik 3 alderdiona, askoz zabalagoa da".\nEspainiako gobernuaren eta Generalitatearen arteko eztabaida mahaiari lotuta, Knörrek dio kanpainan eta ostean esan duela Juntsek eztabaida mahaiaren proiektua eta garapena errespetatzen dutela, "nahitz eta pensatzen dugun Espainiako gobernuak ez duen inolako borondaterik mahaiaren edukian aurrera egiteko. Kataluniarrek nahi dutena kataluniarrek esan zuten hauteskundeetan eta hori ez da Illak edo Avalosek esaten dutena. Hauteskundeetan argi eta agrbi geratu zen on dagoen gehiengoa bai botoetan, bai eserlekuetan".


Felipe Jauristi lanbidez idazlea da, eta gaztetan Imanol Larzabal euskal kantautorea ezagutu zuen, klandestinitatearen eta “frankismoaren aurkako” garaian. Handik aurrera, lagunak izan ziren, Imanol 2004. urtean hil zen arte. Euskadin nagusi zen indarkeria-egoera zela-eta, Imanolek jendaurrean terrorearen aurka kokatu zuen bere burua. 2000. urtean, Euskadin zegoen giro gogaikarriaz aspertuta, Imanolek bere bizitza aldatu zuen eta Orihuelara (Alacant) joan zen bizitzera. Han egon zen hil arte.\nIzena: Felipe Juaristi Galdos\nAdina: 55 urte (1957)\nLanbidea/Kargua: Idazlea eta kazetaria / Euskadi Irratiko zuzendaria\nEgoera familiarra: Ezkonduta, seme-alabekin.\nJaioterria: Azkoitia (Gipuzkoa)\nTALDEA: Biktimen lagunak.\n- Felipe Jauristi lanbidez idazlea da, eta gaztetan Imanol Larzabal euskal kantautorea ezagutu zuen, klandestinitatearen eta “frankismoaren aurkako” garaian. Handik aurrera, lagunak izan ziren, Imanol 2004. urtean hil zen arte.\n- Imanol epe labur batez ETAkoa izan zen, eta kartzelan ere izan zen. Ondoren Frantziara erbesteratu zen, eta han musikan aritu zen. Garai hartan, Imanolek musika egiten zuen, eta erreferente bihurtu zen ideologia aldetik ETAtik hurbil zegoen publikoarentzat, besteak beste.\n- 1977ko amnistia orokorraren ostean, Imanol Euskadira itzuli zen, musikari ospetsua zen, eta indarkeriatik urrun bazegoen ere, ezkerreko mugimendu nazionalistarekin identifikatzen zen.\n- Euskadin nagusi zen indarkeria-egoera zela-eta, Imanolek jendaurrean terrorearen aurka kokatu zuen bere burua. Jendaurrean indarkeriaren aurka zegoela agertzeko, “Yoyes”en omenez egindako kontzertuan parte hartu, eta “Beldurraren aurkako Kontzertua” izenekoa antolatu zuen, eta horrek ondorioak izan zituen berarentzat.\n- 2000. urtean, Euskadin zegoen giro gogaikarriaz aspertuta, Imanolek bere bizitza aldatu zuen eta Orihuelara (Alacant) joan zen bizitzera. Han egon zen hil arte.\n“Imanol orain dela 30 urte ezagutu nuen. Haren lagun batek aurkeztu zidan; lagunarekin oso harreman ona nuen klandestinitatearen eta “frankismoaren aurkako” garaia deitutakoan. Berak abesten zuen eta nik idazten, eta laster hasi ginen hizketan lagunen artean ohikoak izaten diren gaien inguruan. Hasiera horrek bere jarraipena izan zuen. Garai hartan, ordutegiak zirela-eta, banuen idazteko edo paseatzeko denbora. Paseatzera joaten ginen, hitz egiten genuen, elkarrekin bazkaltzen genuen. Modu horretan finkatu zen gure arteko adiskidetasuna. Ez dut esango adiskidetasun ezin hobea izan zenik, gure artean ere arazoren bat ere eduki baikenuen, baina benetako adiskidetasuna izan zen azken unera arte. Bizi zen denbora osoan lagunak izan ginen. Eztabaida ideologikoa zela-eta garai txarrak izan genituen, baina une gogorrenetan ere elkar maite genuela uste dut”.\n“Imanol ezagutu nuenean, ez zuen loturarik, dagoeneko, ETArekin. Militante izandako muturreko ezkerrarekin nolabaiteko lotura sentimental edo erromantikoren bat bazuen, oraindik kide, lagun eta ezagun asko baitzituen han. Azkenaldian, eta maitasun handiz, Basta ya eta halako erakundeetan sartzen zenean elkarrekin eztabaidatzen genuen, uste nuelako hori ez zela konponbidea, ezta Ermuko Foroa ere. Beste bitarteko batzuen aldeko apustua egin behar zen, nire ustez. Baina zentzu horretan beti errespetatu nuen. Garai hartan, norbaitek mugimendu horien erabileraren inguruan eztabaidatzen bazuen, terroristatzat har zezaketen. Nire kasuan ez zen hainbesterako izan, baina zalantzak nituen mugimendu horien funtzioei buruz. Nire ustez, une jakin batean halakoak sortu ziren terrorismoaren aurka zeudenek antolatu behar zutelako, baina une batean jendea kontzientziatzen da eta mugimendu horiek ez dira beharrezkoak izaten, presioa egiteko tresnak eta iritzi-erremintak bihurtzen dira. Uste dut ez zuela horretan sinesten, baina bere irudi publikoa eskaini zuen, Ibarrolak edo Chillidak egin zuten bezala, mugimendu horri indarra eta garrantzia ematearren”.\n“Ez ginen elkarrengandik urrundu, eta deitzen zigutenean manifestaldi baterako, hara joaten ginen. Bion artean ikuskizun bat ere egin genuen, “Hitzaren doinuak” izenekoa. Garai gogorra zen; izan ere guztiz ados egin behar zenuen, bestela kontra kokatu behar zinen; hori dela eta, gizarte izugarri polarizatu zen, eta jende asko galduta ikusi zuen bere burua luzaro. Gizartea zatitu zen, eta Imanolek ulertu nahi zuen zergatik gertatzen zen hori, baina, era berean, minduta zegoen jasandako guztiagatik. Horregatik, lagunen artean babestu zen; batzuetan ezin izan genion lagundu, paseatzen genuenean ez bazen, adibidez. Hemen ez zegoen gustura. Batzuetan kaletik zihoan eta iraintzen zuten. Kanpora bizitzera joatea erabaki zuen, eta alde egin zuen. Pena handia eman zidan, hemen familia, adiskide gehienak eta bere historia pertsonala izanik ez baitzuen joateko beharrik. Baina hemen ez zutela maite uste zuen, eta joan egin zen, beste askok egin zuten moduan. Beste batzuk hemen gelditu ginen. Norberak beharrezkotzat jo zuena egin zuen. Azkenean, aurrera egin behar izan zuen baldintza horiekin guztiekin. Aberritik, familiatik, adiskideengandik urrun hil zen, oso atsegina ez zen pasaia batean, batez ere neguan”.\n“Nire ustez, Frankismoaren amaieran Frantziara erbesteratzea mesedegarri izan zen musika-trebakuntzari dagokionez, herri horretara joan gabe ez litzatekeelako gauza bera izango. ETAn sartu zen, atxilotu zuten eta Martuteneko kartzelan egon zen (Donostiatik hurbil); han frankismoaren aurkako beste pertsona historiko batzuk ezagutu zituen. Ondoren erbesteratu eta Parisera joan zen. Paco Ibáñez ezagutu zuen han, baita frantziar chanson ere. Une hartan hasi zen sinesten benetan abeslaria zela, abeslari-militantea zela. Hasierako abestiek kausarako letrak zituzten. Gero bilakatzen joan zen, hitzaren esanahi onenean. Kantautore, chansonnier fin-fin bihurtu zen”.\n“Erbesteratzea ona izan zen berarentzat, alde batetik, musika-gaitasunak bikoizten lagundu ziolako eta, beste alde batetik, Frantzian beste kultura bat, beste hezkuntza mota bat ezagutu zuelako. Euskadira itzuli zenean, beste pertsona bat zen, musika-trebakuntza zuen, ideiak argiago zituen, izen bat zuen… Itzuli zenean, ez zuen zerotik hasi behar. Ospea zuen, erbestean ospe hori landu zuelako, Frantzian abesten zuenean. Beraren musika hona ere heltzen zen. Itzuli zenean denek zekiten nor zen. Bere publikoak eta emanaldiak zituen. Musika aldetik gehiago garatu den abeslarietako bat zen, egia, baina ahotsa ez zuen aldatu, beti izan du ahots miresgarria. Abeslari famatu bihurtu zen”.\n“Uste dut ez zuela luzaro indarkeriaren alde egin, bakarrik ETAn zegoela. Baina banda utzi zuen. Ez dakit zenbat egon zen, baina gutxi. Etengabeko eta langile-klasearen iraultzaren aldekoa zen, klaseak aintzat hartzen zituen. Ezagutu nuenean indarkeriaren fenomenoa amaitutzat ematen zuen. Ez zuen indarkeriaren inguruan teorizatzen, antolatzeko moduen inguruan baizik, baita gizarteak ezkerrerantz egin zezala egin zezaketenaren inguruan ere. Hori guztia Euskadin ezaguna genuen itzuli zenean”.\n“Yoyes hil zutenean, adiskideek egin zioten omenaldiaren sustatzaileetako bat izan zen Imanol, eta horrek apurketa osoa ekarri zion. Imanol zenbait hitz esatera, abestera gonbidatu zuten. Egun hartan bertan bururatu zitzaidan poema bat nuen, eta berak abestu zuen. Imanolek asko egin zuen “Yoyes”en inguruan. Uste dut erabateko urratsa izan zela berarentzat. Omenaldi horren bidez, ETAkoak ez ziren baina hurbil ziren pertsona asko ETAren aurka agertu ziren. Gauza bat da indarkeria ez onartzea, eta beste gauza bat aurka agertzea, eta “Yoyes”en kasuak azken hori piztu zuen. ETAkoa zen, taldea uztea erabaki zuen, eta horregatik zigortu eta hil egin zuten. Horixe izan zen Imanolek emandako urrats handietako bat”.\n“Handik aurrera, bizitza okertu, zailago bihurtu zitzaion. Bazituen oraindik bere kontaktuak, emanaldiak, adiskideak…, baina gizarteko sektore batek ez zion barkatu. Hala ere, ez dut uste gaizki bizi zenik, Aldundiak —Xabier Lete zegoen Aldundiak— eta Eusko Jaurlaritzak lagundu egin baitzioten. Horrez gain, Imanol jendaurrean ETAren aurka agertu zenez “Yoyes”en alde eginez, zenbait sektoretan utzi zion “non grato” izateari”.\n“Ondoren, pintada bat agertu zen Intxaurrondo auzoan, bere etxetik hurbil, ez dut ondo gogoratzen, baina uste dut Imanol traidorea jartzen zuela (Pintada horretan ondokoa jartzen zuen: Imanol traidor, irás al paredón). Une hartan zergatik egiten zioten hori azaltzeko eskatu zuen, baina ez zioten azalpenik eman. Horregatik erabaki zuen “Beldurraren aurkako kontzertua” antolatzea”.\n“Kontzertuaren ostean jasan zuen Imanol okerrena, ondokoa esan zuenean: mehatxatu nauzue, zuenak egin du. Zenbait adiskiderekin batera, Anoetako Belodromoan askatasunaren alde eta ETAren aurka aldarrikatzeko kontzertu bat antolatu zuen: “Beldurraren aurkako kontzertua”. Imanolen beste inflexio-puntu bat izan zelakoan nago, eta handik ezin izan zuen berriz atzera egin. ETAren aurkako mugimendu bat sortu zen handik. Ondoren, Ermuko Foroa, Basta Ya eta beste zenbait herritar-sare sortu ziren; aurretik ere bazegoen Gesto por la Paz izenekoa. Gauzak ez dira ezerezetik sortzen, kontzientzia handia baitzegoen. Baina antolatu behar zen, eta horregatik erabaki zuten kontzertu hori egitea”.\n“Jende askok egin zuen bat ekitaldi horrekin. Han izan ginen zenbait bertsolari, idazle, musikari eta bere adiskide guztiak. Horman jarri ziotenaren aurrean Imanolek emandako “musika-notarik altuena” izan zela uste dut. Ekintza horrek bere esanahia zuen, eta Frantziako muga igaro eta han azalpenak eskatu behar ziren, edo herrialde honetatik ihes egin eta ezkutatu behar zinen. Mehatxua jasotzen bazenuen, zerbait egin zenuelako zela esaten zuten, mehatxua ez zen doakoa. Pintada ikusitakoan, Imanolek azaltzeko eskatu zuen. Ez zioten azaldu, eta zekien moduan erantzun zuen, kontzertu bat eginez. Adiskideei deitu zien, Labordetari, Paco Ibañezi… eta abestu egin zuten”.\n“Gertaerak oihartzun ikaragarria izan zuen. Orain euren burua bakezaletzat jotzen duten asko, une hartan haserretu egin ziren, atrebentzia iruditu zitzaielako. Beste batzuek parte hartu zuten eta ondorioak jasan zituzten. Batzuei boikota egin zieten, edo mehatxu fisikoak jasan zituzten. Ekitaldia ez zen doakoa izan, eta batzuk zerrendan beltzean jarri zituzten. Baina hasierako unetik, intelektual batzuk aurka egon ziren, orain bakezaleak badira ere, probokaziotzat eta bake-saio guztien aurkakotzat jo zutelako. Imanolek ausardia erakutsi zuen hori guztia antolatu zuenean”.\n“Antolatutako kontzertuaren ostean, bizitza zailago bihurtu zen, eta Euskadiko giroa jasanezina zela uste zuen. Euskal gizarteak Imanol maite zuela uste dut. Nire ustez, oro har genuen giroaz ari zen, ez maila pertsonalean zuenenaz. Gainera, osasuna ez zuen oso ondo, eta azkenean kanpora joan zen bizitzera. Gazteleraz abesten ere hasi zen. Beste publiko bat bilatzen eta irteten saiatu zen. Zenbait faktore izan zuten eragina, eta horietako bat ondokoa zen: ezin zuen jasan gertatzen zena ikustea”.\n“Imanol oso maitatua izan zen. Nahiz eta batzuek ez agurtu edo agurtzeari utzi, emanaldiren batean boikota egin… Baina kulturaren mundukoek asko estimatu zuten. Gizon ona zen, umore handikoa, eta adiskide anitz zituen leku guztietan”.\n“Ez dakit telefonoaren edo eskutitzen bidez mehatxurik jaso zuen edo ez, halako gauzak ez zituelako esaten. Osasun-arazoak zituenean, batzuetan bere etxera joaten nintzen eta handik paseatzen genuen. Ibilbide horietan nik ikusten nuen batzuek ez ziotela begiratzen, ez zutela agurtzen, baina beste batzuk, aldiz, hurbiltzen ziren eta besarkada bat ematen zioten. Mehatxatu bazuten, nik ez nuen ikusi, eta hala izan bazen, ez dakit, ez zidalako esan”.\n“Imanol Orihuelara joan zenean (Alacant) nik arrebarekin hitz egiten nuen, Imanol nola zegoen jakiteko. Arrebak ondokoa esaten zidan: “esan dit ondo dagoela, baina nik ez dakit”. Imanolek ez zien maite zituen pertsonei beldurrik edo ezinegonik adierazten. Baina penak barruan gordetzen dira. Ez nuen jakin halako mehatxurik jaso zuen edo ez, baina baliteke. Agian gertatzen zitzaion guztia kontatu izan balu, ez luke kanpora joateko beharrik izango. Baina ez zuen esaten, eta horrek ahultzen zaitu. Badakit azken egunera arte pozik egon zela, txisteak ere kontatzen zituela, adiskideekin elkartzea zuen gogoko, gitarra ateratzea… Batzuek kalean ikusten zuten eta besarkatzen zuten, abestiren bat gustatzen zitzaiela esaten zioten. Eta abeslariak haize hori behar du bizitzeko”.\n“Imanoli joan behar izateak heriotza ekarri zion. Kantariak bere publikoaren beharra, jendearen onarpena behar du. Zer egiten zuen Imanol kantariak bere herritik urrun, bere bizitzaren eta abestien xede izan zen herritik urrun? Inplosio antzeko bat izan zen. Bakardadeak eta urruntasunak eztanda egin zioten barruan; seguru nago horrek tristura handia sortu zitzaiola eta, azkenean, horregatik hil zela. Tristurak, osasun-arazo guztiekin batera, heriotza ekarri zion. Asko hitz egiten ez zuen gizonaren tristura zen; hala ere, ez zen gizon tristea, oso alaia zen”.\n“Ez zen erraza izan kanpora joateko erabakia hartzea. Imanolek plan asko zituen buruan beti, eta hemen ama eta senide guztiak zituen. Ez zen erabaki erraza izan, alde egin zuenean ez zekielako zertaz biziko zen. Hemen kontzerturen bat egiteko aukera izan zezakeen, adiskideekin diskoren bat egin zezakeen, institutuz institutu abestuko zuen, irratiko saioren bat egiteko aukera lor zezakeen… Hemen gertatzen zena aldatu ezin zuenez suertatu zitzaion tristuraren ondorioz hartutako erabakia izan omen zen”.\n“Imanolen alde egin nuen zenbait ondorio ekarriko zizkioten une horietan guztietan, arrazoia zuela uste nuelako. “Yoyes”ena egin zuzenean, beraren alde egin nuen, baita “Beldurraren aurkako kontzertua” antolatu zuenean ere, elkarrekin zenbait manifestu sinatu genituen… Nire adiskidea zenez, lagundu behar nion ondorioak aintzat hartu gabe. Baina berak jasandako ondorioak ikaragarriak izan ziren. Egoera ikusita, batzuek alde egitea erabaki zuten eta beste batzuek ez. Hemen genuen egoera jasanezinari aurka egiteko modu bat zela erabaki zuten batzuek. Beste batzuek, aldiz, hemen gelditu ziren giro jasanezinari aurre egiteko. Aurkako jarrerak ziren, baina bat ez da bestea baino hobea. Norberak bere erabakia har dezake. Ni hemen gelditu nintzen familia, seme-alabak, etab. nituelako. Imanolek une jakin batean erabaki zuen aldentzea, ez baitzituen, jada, lehen zituen zenbait lokarri”.\n“Jendaurrean zure burua definitzen duzunean, sailkatzen zaituzte, eta bizimodua atera behar duzu. Pertsona batzuek ni agurtzeari utzi zioten, pertsona batzuentzat idazten nuena ez zen lehen bezain garrantzitsua, edo nire lanak irakurtzeari utzi zioten… Nik adiskideengandik sufritu dut batez ere, ez hainbeste nigatik. Bizirik irautea lortu dut idazle lanak beste gauza askorengandik babesten nauelako, besteak beste. Euskaraz idazten dut, eta beti izango da norbait nire lanak irakurtzeko prest. Beste gauza bat da liburu bat ateratzea eta isiltasun handia sortzea, eta zeure buruari zergatik galdetzen diozu. Baina boikota jasatea beste gauza bat da. Eta nik ez dut halakorik sentitu, ezta jendeak nire liburuak gaizki hartzen zituela ere. Baina agian hori esan dezaket agian ni ez naizelako Imanol bezain esanguratsua izan, eta ez naizelako Imanol bezain publikoa”.\n“Nahi izan dudana idatzi dut beti, eta ez dut inoiz mehatxuen beldurraren eragina sentitu. Idazleak askatasunez idatziko du edo, bestela, utziko dio idazle izateari. Idazten baduzu beste batzuek nahi dutena, idazle izateari uzten diozu. Egokitzat jotzen dena idatzi behar da. Irakurtzen badizute, ondo, bestela, ez da ezer gertatzen. Benetako artista zintzoa da. Gezurrak dioen poeta ez da poeta izango, esteta baizik. Gezurrak dioen filosofoa sofista bat da. Eta gezurrak dioen politikaria demagogo bat da. Hortaz, Imanolek nahi zuena esaten zuen bere abestien bidez. Are gehiago, gertatzen zen guztiaren inguruko ibilbide sentimentala egin daiteke beraren abestiak entzunez gero. Bere mundua, mundu horretan gertatzen zen guztia, bere abestietan dago”.\n“Donostian egindako “Beldurraren aurkako Kontzertuan”, Imanolek ondoko esaldia esan zuen: beldurra librea da. Ekitaldi horretarako, pertsona askoren elkartasuna eskatu zen, baina askok ezetz esan zuten, ez zeudelako horrekin ados. Imanolek esaldi hura esan zuen edonork esan zezakeelako: beldurra librea da. Norbaitek beldurra bazuen, ez zuen zertan parte hartu, eta beldurra ez bazuen, parte hartu beharko zuen. Batzuek ez zuten parte hartu, ez beldurragatik, aurka zeudelako baizik. Baina batzuk “gainontzekoek zer esango zuten” beldur zirelako. Hemen halako kikildura handia zen. Oso zaila da hemen esanguratsu izatea, esfera publikoan gauza jakin batzuen aurka egitea. Publiko jakin bat duen kantari euskaldun bat jendaurrean modu jakin batean jarrera hartzea, seinale bat da. Baita idazle batek edo bertsolari batek egiten badu ere. Halako pertsonaiak behar ziren, eta oso gutxi ziren. Horietako bat Imanol zen. Ez zuen inoiz ezkutatu zer pentsatzen zuen, uste sendoko gizon ausarta baitzen.\n“Askotan gogoratzen dut Imanol, lotura handia baitut berarekin. Urtero omenaldia egiten diogu. Gaur hemen balego, nire ustez, hau guztia oso berandu iritsi dela esango luke. “Yoyes”ena gertatu ondoren, huts egin zutela onartu izan balute, malko eta odoleko urte luzeak aurreztuko genituzke. Hori dena oso berandu iritsi da, eta orain denbora luze beharko dugu zauriak sendotzeko”.


Errauskailuaren kontrako manifestaziora joateko deia egin dute - Debagoiena - Goiena.eus\nErrauskailuaren kontrako manifestaziora joateko deia egin dute\nUbane Madera 2017-03-24 14:06\nDebagoiena Eredu plataforma.\nBihar, zapatua, Donostian egingo duten protestan parte hartzera deitu du Debagoiena Eredu plataformak\nAutobusak antolatu ditu Debagoiena Eredu plataformak eskualdetik Donostiara joateko bihar, zapatua, egingo den manifestaziorako –izena ohiko tokietan eman behar da–. Hain justu, 17:00etan abiatuko da Erraustegiaren Aurkako Mugimenduak antolatutako protesta ekimena, Anoetatik, Erraustegirik ez! Alternatiba dagoelako leloarekin. "Debagoienean posible dela eta alternatiba dagoela erakutsi dugulako, Gipuzkoan egin nahi den errauskailuaren aurkako manifestazioan parte hartzeko deia luzatzen dizuegu Debagoieneko herritarroi", diote Debagoiena Eredu plataformatik.\n"Hondakinak nahastuz, zaborra sortzen da. Hondakinak bereizita kudeatu ezkero, hauek baliabide bilakatzen dira. Arazoa zaborra da, ez hainbeste hondakinak. Beraz, gizarteko beste hainbat arlotan bezala "prebentzioa" gizakiaren ongizaterako "klabea" den moduan, hondakinen kudeaketan ere, "prebentzioa" martxan jartzea beharrezko neurria da. Neurria, kasu honetan, erraza da benetan: hondakinak selektiboki biltzea", aldarrikatu du Debagoiena Eredu plataformaren izenean Josu Peredak.\nAldarrikapen hori indartzeko eskualdeko datuak ekarri ditu gogora plataformako kideak: "Debagoienean erakutsi dugu praktikarekin posible dela prebentzioa martxan jartzea, horrela zaborra ahal den eta gutxien sortzeko –Debagoienean bilketa selektiboa %80koa da, urtean soilik 5.000 tona zabor sortuz; beste eskualde batzuetan, ordea, %40koa da–. Gaur egun 170.000 tona zabor sortzen dira Gipuzkoan urtean. Herri guztiek Debagoienak bezala bilketa selektibo eraginkorrak martxan balituzte 50.000 tonatara jaitsiko litzateke. (…) Irtenbidea ez da beraz errauskailua, nahitaezko bilketa selektibo eraginkorrak herri guztietan ezartzea baizik. Eta geratzen den zabor zatikiari (50.000 tona inguru) errausketa ez den tratamendu merke eta osasuntsuagoa ematea", gaineratu du Peredak.


Bide osoa | GR 322 Nafarroa Xtrem\nBide osoa: Zubiri-Zubiri\nDesnibel positiboa: 3.791 m\nDesnibel negatiboa: 3.791 m\nEgindako distantzia: 66,89 km\nEzinbestekoa ura ekartzeko: iturririk gabe Zubiritik Lantzera\nDeskargatu mapa topografikoa\nZubiritik Adi aldera abiatuko gara. Etxarro errekaldea zeharkatu eta Gurutxagako larreetara iritsiko gara. Pagadiaren sastrakadira sartuta Arzabal (1.204 m) eta Zotalar (1.248 m) gailurrak igoko ditugu eta kordala jarraituz Leñadiko etxolara iritsiko gara. Momentu horretan, igoera gogorra eta zuzena egingo dugu GR 322 aren punturik altuenera, Adi mendira (1457 m). Goitik, Pirinioetako eta Alduides haraneko bistak ikusgarriak dira.\nMendebalderantz abiatuta, Urkiaga lepotik igaroko gara, Enekorri mendia inguratuz eta iparralderantz jarraituko dugu, basoa utziz eta larretara iritsiz, Kantauri eta Mediterraneoko isurialdeko ikuspegi ederrekin gozatuz.\nLaster Artesiaga lepoa zeharkatuko dugu eta handik Saioa (1418m) eta Zuriain (1410 m) mendiak igoko ditugu. Nafar mendizaleen artean mendi enblematikoak dira hauek.\nOndoren, mendebalderantz, jaitsiera luze bati ekingo diogu pagadi ikusgarri batetik igarotzen den bidexka batetik eta antzinako meatze ustiapenen aztarnak ikusteko aukera izango dugu.\nJaitsiera ondoren, Lantz inguratuko dugu eta Aritzu herrirantz jarraituko dugu, iratze, ezpel basoak, bordak, ezkiak, ganadu belardiak eta gaztainondo erraldoiak igaroz.\nAnué bailaran gaude eta Artzeki mendira igoera luze bat egin ondoren (1082 m) pagadia eta larreak bere zatirik altuenean zeharkatuz, baso gorabeheratsu batean sartuko gara Goitiko\nGainaraino (1232m). Hortxe, jeitsiera zuzena hasiko dugu iragiraino, haitz eta aritz bakartien artean.\nHerritik igaro ondoren, azken igoera, Baratxueta mendira (1147m), hasiko dugu. Pirinioetako bistak ikusgarriak diren lekua da. Eta hortik aurrera, ibilbideak beherantz jarraitzen du larre, ezpel eta pinudi eremu batean zehar, zertxobait paisaia mediterraneoagoa duena, Usetxitik igaro eta Zubirira iritsiz.\nDeskargatu pdf mapa


Hazilan programari buruzko informazio saioa eskainiko du DEBEGESAk asteartean, hilak 10 — Debegesa - Debabarreneko Garapen Ekonomikorako Elkartea\nHemen zaude: Hasiera › Albisteak › Hazilan programari buruzko informazio saioa eskainiko du DEBEGESAk asteartean, hilak 10\nHazilan programari buruzko informazio saioa eskainiko du DEBEGESAk asteartean, hilak 10\nHazilanen bosgarren edizioan izena emateko epea luzatu egin da apirilaren 20ra arte; interesa dutenek debegesa.eus webgunearen bitartez eman dezakete izena.\nDebegesa garapen agentziak Hazilan programaren bosgarren edizioa abian jarri du eta datorren asteartean, apirilak 10, informazio saioa eskainiko du egitasmo honi buruzko xehetasunak azaltzeko eta zalantzak argitzeko. Bilera goizeko 12:00etan egingo da Debegesaren egoitzan, Eibarren (Azitain Industrialdea 3 bis).\nInformazio saioa egitasmoan parte hartzeko interesa duten guztiei irekita dago. Hain zuen ere, Hazilan programa 20 eta 44 urte bitarteko gazte langabeei zuzenduta dago, goi mailako heziketa zikloa edo unibertsitate ikasketak bukatuta dituztenei. Gazte horien laneratzea du helburu egitasmoak.\nBosgarren edizio hau apirilaren amaieran hasi eta ekainera bitarte luzatuko da. Parte-hartzaileek prestakuntza pertsonalizatua jasoko dute. Lehen fase batean, euren gaitasun pertsonalak eta profesionalak hobetzeko trebakuntza jasoko dute, lan mundura sartzea erraztuko dieten erreminten bitartez, eta proiektuen kudeaketa arloko ezagutza eta trebezia landuko dute metodologia berritzaileen bidez. Bigarren fase batean, enpresetan praktikak egiteko aukera izango dute. Honela, lan munduko errealitatea gertutik ezagutzeko aukera izango dute.\nHazilanen bosgarren edizio honetan parte hartzeko izen-emate epea luzatu egin da apirilaren 20ra arte. Interesatuek HEMEN eman dezateke izena. Plaza mugatuak dira.


Ayuntamiento de Lekeitio - EMAKUMEENGANAKO INDARKERIAREN KONTRAKO NAZIOARTEKO EGUNA\nLekeitioko Udalak, Potxuak Martxan emakume taldearekin batera, hainbat ekintza prestatu ditu Emakumeenganako Indarkeriaren Kontrako Nazioarteko Eguna dela eta.\nAzaroaren 23an, larunbata, Nagore film dokumentala proiektatuko da Kultur Etxean. 2008ko San Ferminetan eraildako Nagore Laffage gaztearen gainean Helena Taberna zine-zuzendariak egindako filma dugu hau. Potxuak Martxan taldeak dinamizatuko du ondoren zineforuma.\nAzaroaren 25erako, aldiz, elkarretaratzera deitu du Potxuak Martxan emakume taldeak eta udala atxiki egin da. Eskolapean izango da 19:00etan “Emakumeenganako indarkeriari ez” lemapean eta herritarrak hurbiltzera deitzen du udalak. Egun horretan kalera irten behar gara, eta emakume guztiok mota guztietako indarkeria matxistatik aske izan arteko bidea egiten jarraituko dugula azaldu.\nAzkenik, azaroaren 28an, Lekeitioko puntu beltzen berrikuspena egiteko ibilbide bat antolatu da udaletxe aurrean arratsaldeko 19:00etan. Ekintza honen bidez 2008. urtean egin zen hiri debekatuaren mapa berrikusi nahi da, puntu ez seguruak identifikatzeko eta behar diren hobekuntzak proposatzeko. Arrazoi ezberdinengatik beldurra eragiten duten guneak identifikatu nahi dira guztion parte hartzearekin.\nAzaroaren 25a “Emakumeen kontrako indarkeriaren aurkako nazioarteko eguna” dela-eta, Lekeitioko Udalak azpimarratu nahi du alor horretan behar-beharrezkoa dela politikari eta herritarren adostasunean eta konpromisoan sakontzea. Batera bizitzeko guneak sortu behar dira, non emakumeek, azkenean, indarkeria matxistatik aske bizitzeko aukera izango duten. Gure ustez premiazkoa da helburu horrek lehentasunezko eta etengabeko tokia izatea bizitza kolektiboa antolatu eta kudeatzeko ardura duen edozein erakunde publikoren agenda politikoan.\nIndarkeria matxistak askotariko aurpegi eta adierazpenak dauzka, eta emakume guztiei eragiten die bizitza osoan zehar. Indarkeria matxista etxeetan nozitzen dute emakumeek, baina baita eremu publikoetan ere, mota eta intentsitate desberdineko hainbat portaera matxista eta bortitzen bitartez.\nIkuspegi horretatik begiratuta, eraso matxistak ez dira gizon gutxi batzuen jokabide soilak, emakumeen eta gizonen elkarrekiko bizitza antolatzeko eraikitako eredu baten parte baizik. Emakumeei denbora kentzean eta emakumeen gorputza, afektuak eta lana gizonen zerbitzuan jartzean oinarritzen da. Eredu horrek berez legitimatzen du egoera hau, emakume eta gizonen arteko desberdintasunei esker.\nIkuspegi horretatik, emakumeok indarkeria matxistatik aske bizitzea bermatzeko, gure lana eta gure estrategiak honako hauetan oinarritu behar dira:\n- Emakume eta gizonen arteko egiturazko desberdintasunari heltzea, indarkeria matxistaren aurkako borrokarako funtsezko ardatzetako bat den heinean. Egiturazko indarkeria horri aurre egiteko neurri asistentzial, juridiko eta polizialak soilik erabiltzen baditugu, ordea, ez dugu aurrera egingo.\n- Indarkeriaren askotariko adierazpen eta toki ugarietara hedatzea gure begirada. Tratu txarrak eta sexu-erasoak indarkeria dira, bai, baina espazio publikoan gertatzen dena ere indarkeria da.\n- Kultura-adierazpen eta -fenomeno diskriminatzaileen aurka borrokatzea.\n- Emakumeek eta gizonek nola jardun behar duten arautzen duten arau sozialak urratzen dituzten taldeen aurkako bestelako indarkeria matxistak —hala nola transfobia, lesbofobia edo homofobia— ikusaraztea, prebenitzea eta indarkeria horri erantzutea.\n- Indarkeria matxistan duten protagonismoari buruz gogoeta egitera bultzatzea gizonezkoak\nHorregatik guztiagatik, udal honek honako konpromiso hauek hartu ditu:\n-. Ahal den heinean berdintasun-politikak garatzeko baliabideak (giza baliabideak eta baliabide ekonomikoak) urtetik urtera indartzea.\n-. Parte-hartzean oinarritutako prozesuak abian jartzea edo bultzatzen jarraitzea, jai-giroko erritu sinbolikoetan eta eremu soziokultural guztietan emakumeen parte-hartzea sustatzeko.\n-. Emakumeen ahalduntzea sustatzeko eremu komunak sortzea eta/edo baliabideekin indartzea: ahalduntzeko eskolak, emakume-etxeak eta haiek sarean antolatzea. Hau da, emakumeei bultzada ematea, banaka zein taldeka, desberdintasunei, kalteberatasunari eta indarkeria matxistari aurre egiteko behar dituzten tresnak eskura eduki ditzaten.\n-. Beste udalerri batzuekin elkarlanean hastea edo parte hartzen jarraitzea sare-programen bitartez abian jarritako eremu kolektiboetan, Indarkeria prebenitzeko jardunak garatzeko, gizonekiko elkarlana bultzatzeko, adierazpen honetan adierazitakoaren ildo beretik, eta ahalduntzeko eskolak abian jartzeko .\n-. Emakume gazteen aurkako indarkeria matxistari aurrea hartzeko erakunde arteko lan-prozesuak (Beldur barik programa adibidez) baliabide tekniko eta ekonomikoekin sendotzea.\n-. Lan kolektiboa abian jartzea eta/edo indartzen jarraitzea, indarkeria matxistari aurre egiten dioten emakumeentzako arreta hobetzeko koordinazio-protokolo lokal edo mankomunatuen esparruan.\n-. Indarkeria matxistari aurre egiten dioten emakume eta taldeentzako tokiko arreta-zerbitzuak eratzea edo birdefinitzea, indarkeria-adierazpen desberdinei eta indarkeriari aurre egin behar dioten emakumeen premia eta interes desberdinei erantzuteko.\nAzkenik, mugimendu feministak egun horretarako antolatutako jarduera eta mobilizazio guztiekin bat egiteko deia egin nahi dugu.


Egin diseinuaren eta erosotasunaren aldeko apustua etxeko gaztetxoenentzat Ternua etxeak neskatoentzat egindako KRODY kirol-jertsearekin. Egunero erabiltzeko oso egokia da kalitate handiko kotoi organikoan (% 100) fabrikatutako kirol-jertse hau, gure deiera iraunkorrarekin bat etorriz. Bularraldean logotipoa darama eta txanoa soka bidez estu daiteke erosotasuna areagotzeko.\nKirol-jertsea itxia, erosoa eta basikoa, bularrean Ternuako logotipoarekin eta 100% kalitate-handiko algodoi organiko txarrantatuz eginda barnealdean. - Kanguru erako patrikaz hornitua - Sokaz estutzeko txanoa.\nVENRA KAMISETA G KAMISETA\nHARPH KIROL JERTSEA\nRAMA KAMISETA G KAMISETA\nSpecial Price 18,87 € Regular Price 26,95 €


OHEA OHEBURURIK GABE? 7 HEADBOARD ALTERNATIVES ERABILI ORDEZ - ESTILOA\nOheburuak logelarako onurak izan daitezke, ardatz bat sortuz eta are gehiago gehituz liburuak gordetzeko lekua . Baina desabantailak dituzte: erostea garestiak izan daitezke, eta DIY ibilbideak denbora konpromisoa eskatzen du.\nAurrekontua apaintzen ari direnentzat edo bide horretatik zerbait apur bat probatu nahi dutenentzat, oheburuen alternatibak daude ohearen gaineko espazioa deigarria izan dadin. Hona hemen zazpi ideia.\nKreditua: @Thepajaamahub-eko Amara\nOndo irakurri duzu: hau da, H&M Home-ren zorro estalkia da, oheburu ederra bihurtu dena. Amarak binilozko pieza baten gainean muntatu zuen eta inguruko hormak marroiak margotu zituen goi mailako itxura lortzeko.\nZirkulu erdi distiratsua\nSaiatu zirkulu erdi bat horman margotzen tonu distiratsuan burukia ordezkatzeko, Trish Martinen etxean ikusten den moduan.\nKreditua: Tracey Hairston\nTamaina handiko artea\nZer moduz, ohearen atzean ohearen atzean artelan masiboa zintzilikatzea? Ideia honek harrigarria dirudi Tracey Hairstonen etxean.\n(Irudi kreditua: Mila M2 )\nSaiatu ohe angeluzuzena margotzen, ikusten den moduan Mila M2 . Zure ohea definitzeko modu bikaina da, eta ez du batere espaziorik hartzen.\n(Irudi kreditua: Ramla Hamra )\nHornitzeko platertxoak berriro erabiltzea\nBegiratu nola Ramla Hamra neurriz kanpoko zerbitzurako platertxoak, horman muntatuz, oheburua izateko. Ezohikoa, bai, baina oso ederra ere.\nPintura eta galeriako horma\nArreta handiz begiratuz gero logela honetako ohea nabarituko duzu Feminatik Egia esan, oheburua du, baina horrek ez du esan nahi galeriako horma honek, atzean margotutako atzeko planoa duenik, ez lukeen ondo funtzionatuko burugaberik gabeko oherako elementu definitzaile gisa.\nA Door's New Home\nLogela hau Planete Decotik benetan ate bat ohe gisa erabiltzen du. Zein astuna!\nInork ez du nahi bizilagun zaratatsua: zure soinua gutxiagotzeko aholkuak\nMarko merkeetarako baliabiderik onenak\nAdituentzat bistakoak diren 11 garbiketa ohitura sinpleak, baina agian zuretzat ez


barren.eus - Gurasoentzako formakuntza saio berriak izango dira urrian eta azaroan\nGurasoentzako formakuntza saio berriak izango dira urrian eta azaroan\nArgitaratua: 2020-10-05 13:59\nElgoibarko Udalak "Guraso Formakuntza" egitasmoko saio berriak iragarri ditu urrirako eta azarorako; besteak beste, “Seme-alaben adimen emozionala” eta "Mugak jarri ezinik". Osasun egoerak lagatzen duen bitartean, saioak presentzialak izango dira eta zaintza zerbitzua eskainiko dute saio guztietan.\nElgoibarko hainbat guraso taldek eta Udalak elkarlanean antolatuta, gurasoentzako formakuntza saioak eskainiko dituzte urrian eta azaroan. Gurasoen parte hartzea errazte aldera, saio guztietan zaintza zerbitzua eskainiko dute, jarduna egiten den eraikinean bertan.\nFormakuntza saioetan parte hartzeko aldez aurretik izena eman beharko da, honako estekan: https://labur.eus/yqJKO (euskaraz) / https://labur.eus/8Q6X3 (elebidun). Era berean, zaintza zerbitzurako ere beharrezkoa da aurrez izena ematea.\nAntolatzaileek jakinarazi dutenez, saio bakoitza hurrengoaren osagarria izango da eta norberak erabaki dezake interesatzen zaion saio bakarrerako zein programa osorako izena ematea. Osasun egoerak lagatzen duen bitartean, saioak presentzialak izango dira, halere irekita utzi dute dijitalki egiteko aukera ere. Kasu horretan, hitzorduen egun eta ordua errespetatuko litzateke eta izena eman duten pertsonei helbide elektronikoz bidaliko litzaieke informazioa egun batzuk lehenago. Saioak dijitalki ematekotan, ZOOM edo Jitsi Meet bezalako plataformen bitartez egingo da, hizlari bakoitzak nahiago duenaren arabera. Saio guztiak mugikorretik jarraitzeko aukera izango da.\nHona hemen formazio saioak eta bakoitzari buruzko xehetasunak:\nSeme-alaben adimen emozionala: Ixone Akarregiren eskutik, urriaren 1ean eta 8an (Haur Hezkuntza eta Lehen Hezkuntza), 15:30ean (euskaraz) eta 18:00etan (gazteleraz). Baita urriaren 15ean eta 22an (DBH), 15:30ean (gazteleraz) eta 18:00etan (euskaraz).\nMugak jarri ezinik: urriaren 21ean, 15:30ean (euskaraz) eta 18:00etan (gazteleraz), Izar Arregiren eskutik. (2 urte bitartekoak)\nKomunikazio ez bortitza: azaroaren 19an, Nerea Mendizabalek gidatua. (HH eta LH). Hizkuntzaren araberako taldeak sortuko lirateke izen ematearen arabera.


Kauldi Odriozolak 2023 arte luzatu du Bidasoarekin duen kontratua - Zumaia - Baleike.eus\nKauldi Odriozolak 2023 arte luzatu du Bidasoarekin duen kontratua\nBaleike 2019-10-25 14:35\nIrungo taldeak gaur baieztatu du zumaiarrak beste lau denboraldiz jokatuko duela Bidasoan.\nBidasoa taldeak bere web orrian baieztatu du berria: Kauldi Odriozolak 2023 arte jarraituko du Irungo taldean. Gurutz Aginagalde taldeko presidentearekin batera sinatu du, hain zuzen, 2023ko ekainaren 30 arte kontratua.\nOdriozola 2015/2016 denboraldian iritsi zen Irunera Pulpo Eskubaloi taldetik, eta urte hartan bertan bigarren mailatik Asobal ligara igotzea lortu zuten. Horrez gain, jokalari moduan, Asobal Ligako hasiberri onena izan zen 2016/2017 denboraldian eta Eskuin Hegal Onena azken bi urtetan. 84 neurketa jokatu ditu lehen mailan, eta 336 gol sartu ditu. Aurten, 22 gol egin ditu ligako bost partidatan, eta VELUX EHF Champions Leaguen, 17 gol sartu ditu lau partidatan.\nBidasoak sare sozialetan igo duen bideo batean pozik agertu da Odriozola: "Bi aldeak iritsi nahi genuen puntura iritsi gara. Jarraitzeko gogo asko nituen. Irunen oso gustura nago. Klubaren eboluzioa oso handia izan da, eta orain daukagun proiektua oso interesgarria da".


Mezu bat idazten hasi nintzen ... | Martech Zone\nOsteguna, uztaila 12, 2007 Igandea, Iraila 30, 2012 Douglas Karr\nBaina iritziz aldatu nuen. B plana - dantzatu dezagun!\nBideoa ikusi ezin baduzu, egin klik mezura. Gaur, semea IUPUI-n utzi dut Freshman Orientation-era joateko. Dantzatzeko gogoa dut.\nEskerrik asko! 700 feed irakurgailu eta Technoratiren 2,000 marka apurtu ditut!\n12ko uztailaren 2007an, 11: 13an\nZorionak DK! Edo esan behar al dut zorionak Dk-ren sorrera!\n14ko uztailaren 2007an, 8: 33an\nDK-ren sorrera, jeje. Hori gustatzen zait! Zorionekoa niretzat, 18 urte nituenean baino askoz erabaki adimentsuagoak hartzen ari da bere bizitzarekin!\nUztailean 13, 2007 at 2: 55 AM\nBai, Scrubs ere gustatzen zait, eta youtuben dituzten klipak bikainak dira, beraz dantzatu dezagun 🙂\nUztailean 13, 2007 at 8: 14 AM\nAh, IUPUI-n lehen mailako orientazioak ... oroitzapenak ekartzen dizkit. Zer emango ez nukeen astean 2.5 egunetan nire "klase" guztiak edukitzeko.\nOraintxe konturatu naiz webguneko ekintzaile milioiduna izateko nire aukerarik handiena unibertsitatean izan nuela (gaizki pentsatu nuen garaian "bizitza erreala" bakarrik prestatzen ari nintzela uste nuen garaia) 🙂\nZure semeari ondo opa diot eta IUPUIn egonaldian buruan dituen pentsamendu guztiak arakatuko dituela espero dut.\n13ko uztailaren 2007an, 9: 30an\nbikaina, beraz, dantza egin dezagun\n14ko uztailaren 2007an, 1: 28an\nMesedez, inork daki abestiaren izenburua? Eskerrik asko! Abesti eta bideo bikaina! 😀\nUztailean 16, 2007 at 2: 54 AM\nAupa, Doug, eskerrik asko partekatzeagatik. Dantzatzeko gogoa ere ematen dit! 😉\nUztailean 16, 2007 at 6: 29 AM\nApustu duzu, Robyn!


Lukiek taldeari elkarrizketa - Mondo Sonoro Aldizkaria (2019)\n"Ez da posible zoriontsua izatea ez badakizu zer den goibel egotea"\nXabi Doncel — 14-10-2019\nSekulako ikusmira sortu da Mungiako hirukotearen inguruan, baina seguraski, aurreiritzien gainetik igaroko dira lehen disko hau entzun ostean. 13 kantuz osatutako lehen lan bat: hori ez da gehiegi ikusten. Halere, gose den piztia aurkeztu zaigu lan honekin.\nLehenik eta behin, diskoa ASKO gustatu zaidala esan nahi nizuen. Klabe asko dituela, tartean “distortsioa”, “erritmoa” eta “ezustea”, batez ere azken hori. Ez dakit, zuen ustez, zeintzuk diren disko honetako klabeak.\nBatez be horiek dira klabeak. Behar bada, fonetika ere gehituko nuke. Taldea sortzerakoan, euskaraz abestea erabaki genuen, bania fonetika asko jagongo genuela aipatu gendun. Ze azentu erabili, zer nolako bokal edo kontsonante erabili abestiaren parte ezberdinetan... Gehien bat bizkaieraz abestua dago diskoa eta guzti honen gehiketak, berezitasun puntu bat ematen dio taldeari orokorrean. Beraz, zuk aipatutako ezaugarri edo klabeei, laugarren hau gehituko nioke.\n13 kantu bildu dituzue. Lehen diskoa izateko, asko? Iruditzen zait honek ez zaizuela gehiegi axola, ez duzuela taldea termino “komertzialetako” prismatik ikusten.\nLau urte daramatzagu elkarrekin eta gure beste proiektu paraleloak zirela eta, ez dugu inoiz astirik izan estudioan denboraldi lasai bat pasatzeko eta gauzak ondo grabatzeko. Beharbada, goizago diskoa grabatu izanez gero, kanta gutxiago sartuko genituzkeen, baia hainbeste denbora elkarlanean egonda, lau urte hauetako laburpen luze bat egitea erabaki dugu ia ordu bateko LP bat grabatuz. Oso gustora geunden kanten aukeraketarekin, beraz, guri bost komertzialtasunaren ikasgaia gaindituko bazuen edo ez. Ganera, disko luzeen nahiko zaleak gara eta behar bada horregaitik ere, gure lehen grabazioa horrelakoa izatea nahi genuen.\n“Ezustearena” esaten nuen orain arte “grunge” talde moduan definitu zaituztela, baina hortik oso gutxi dago kantu hauetan. “Kontuz” The Clash izan zitekeen, adibidez. Badago Weezerren tankerako besteren bat, The White Stripes... ez dakit, izenak besterik ez dira. Oso anitza da diskoa.\nGuztiz adoz erreferentzia horiekin. Aniztasunean ikusten dugu guk interesa. 90. hamarkadako musikaren eragin zuzena du taldeak eta hori litzateke disko honetako kanten puntu amankomuna. Halan da guztiz ere, kontrasteak asko bilatzen ditugu. Gure ustez, disko batek momentu lasaiak zein zaratatsuak behar ditu, bestela ez zen posible izango dinamika ezberdinak bereiztea. Ez da posible zoriontsua izatea ez badakizu zer den goibel egotea. Ezusteek monotonia apurtzen dute eta bidea atsegingarriago egiten dute.\n"90. hamarkadako musikaren eragin zuzena du taldeak eta hori litzateke disko honetako kanten puntu amankomuna"\nProdukzioaren garrantzia ere goraipatu nahi nuke. Zuzenean diskoko detaile asko errespetatu dituzue (Sopelan beste egunean, behintzat), baina diskoan badaude zenbait zertzelada kantu bakoitza oso berezi egiten dutenak... Josu Ximunek eta Xabi Egiak landutakoa da, oker ez banago. Zuen lan egiteko modua jakitea gustatuko litzaidake.\nEz dugu ekoizlerik jarri CDko kredituetan. Guztion artean egin dugun zerbait dela esango genuke. Xabik lan ikaragarria egin du grabaketa eta nahasketa lanean. Berak nahiko argi zeukan nola izan behar zuen diskoko soinuak eta horrantza jo dugu gehien bat. Josu Ximunek bestalde, argi zituen zuzenean jo ahal ezin genituen gauzak nola sartu eta alde horretatik oso landua dago diskoa. Gitarra bakarreko hirukote bat izan arren, badaude kantak non hamaika gitarra ezberdin sartzen ditugun. Gauza berdina ahotsekin gertatu da. Harmonia asko sartu ditugu diskoan, estudioan egoteak hori errazten dizulako. Abestiak hirugarren pertsonan entzun eta nota berriak etortzen zaizkizu burura. Ez dugu bildurrik, zuzenean, estudioko gauza asko jotzeko gai ez bagara. Ondo bereizten dugu etxean zein garito baten entzuteko musika eta zuzeneko talde bat oholtza gainean jotzen dagoen momentua. Plano ezberdin bi dira eta bakoitzak bere trikimailuak ditu. Diskoan, baxuaren tinbre, ahotsaren efektu edo bateriaren mikro batek izango duen reverba oso bilatuak eta zainduak daude. Hori da estudioaren xarma. Zuzenekoan bestalde, taldeak entzuleei eskaintzen dien energiari ematen zaio garrantzia handiagoa. Gure ustez behintzat.\nHemendik aurrera, zein plan duzue Lukiekekin? Kontzertu dexente iragarri dituzue, baina hortik aurrera imajinatzen dut zaila izango dela zuen beste lan musikalekin elkarbanatzea.\nPrintzipioz, ahalik eta gehien jotzea eta furgonetarekin asko bidaiatzea da helburua. Abesti berriak ere baditugu esku artean eta pozik gaude gauden momentuarekin. Beraz, lanean jarraitzea da plana eta gauzak ondo antolatzea gure beste proiektuekin, denbora ahalik eta hoberen aprobetxatzeko.\nImajinatu diskoko pare bat kantu entzunda, kuriositateagatik zuen kontzertu batera hurbiltzen den norbait. Zer aurkituko du taula gainean?\nDiskoko bi kantuk bakarrik ez dute lan hau oso ondo borobiltzen, beraz, beste behin ezuste bat aurkituko luke norbaitek gure kontzertu oso bat entzunda. Ez dut esan nahi ezuste hori onerako edo txarrerako izango denik, baina tira… hori ezin dut nik erabaki.\nUrriak 25 - Txintxarri (Iruña) + Kaskezur\nUrriak 26 - Sanagustin Kulturgunea (Azpeitia) + Montauk


Eredua aldatzeko beharra - Nafarroako Hitza Eredua aldatzeko beharra – Nafarroako Hitza\n2018, abenduak 14 Albisteak, Astekoa, Gizartea, nafarroa 606\nEz gara gure lana ongi egiten ari. Gaitasunik eza erakusten dugu pertsona bat lotzen edo gogoz kontra ospitaleratzen dugunean. Gaitasunik eza profesional gisa, bai eta gizarte gisa ere; gure balioak huts egiten ari dira, eta bada garaia neurriak hartzeko”.\nElena Beristain gizarte langileak erran ditu hitzok, Nafarroako Giza Eskubideak eta Buruko Osasuna plataformak antolatutako lehendabiziko jardunaldian. Iruñean egin dute, asteon. Bat egin dute, eztabaidatzeko asmoz, buruko osasun zerbitzuotako profesionalek eta erabiltzaileek, eta gai zehatza jarri dute mahai gainean: erabiltzaileok lotzeko eta beren gogoz kontra ospitaleratzeko edo tratamenduak emateko sistemak. Beristainek uste du halakoek ereduaren porrota erakusten dutela. Giza eskubideak urratzen dituztela nabarmendu dute, berriz, lotu eta behartu dituztenek, eta pertsonak prozesuaren erdigunean jartzeko beharra onartu dute profesionalek. Eredua aldatzekoa, alegia.\nEztabaidari eusteko garai egokia da, kontuan hartuta Nafarroako Gobernua 2019-2023rako III. Buruko Osasunerako Plana prestatzen ari dela. Lehendabiziko agiria prest du jada Osasun Departamentuak, eta berriki plazaratu du. Orain, ekarpenak egiteko garaia da, testuak Nafarroako Parlamenturako bidea hartu baino lehen. “Oro har, aurreko planen bide beretik doa oraingoa ere”, laburbildu du Jose Antonio Intxauspe psikiatra eta plataformako kideak.\n“Ontzat” jo du planak helburu gisa hartu izana inor ez lotzea, eta buruko osasun zerbitzuetan eskaintzen den arreta humanizatu nahi izatea. Kezkatzeko arrazoiak ere badirela erran du Intxauspek, halere. “Tratamendu eta protokolo zurrunak ezartzen dira; diagnostiko bera duten bi pertsonaren kasuan, tratamendu bera ona izan daiteke batentzat, eta txarra bestearentzat; alternatibak behar ditugu, ez protokolo bakar bat, denei berdin ezartzeko”, erran du psikiatrak.\nGobernuaren plana ez da mahai gainean dagoen testu bakarra; bada Giza Eskubideak eta Buruko Osasuna plataformako kideen kezka piztu duen bertze agiri zehatz bat: Oviedoko Hitzarmenaren Protokolo Gehigarria izenekoa, alegia. Oviedoko Hitzarmena Europako Kontseiluak bultzatutako akordio bat da, giza eskubideei eta biomedikuntzari buruzkoa. Orain mahai gainean jarri duten protokolo gehigarriaren asmoa da nahi gabeko tratamendu anbulatorioa baimentzea.\n“Giza eskubideen esparruko erakundeak eta erabiltzaileen elkarteak protokolo horren kontra agertu dira, argi eta garbi”, erran du Intxauspek. Espainiako Gobernuari eskatu diote ez dezala sinatu, hain zuzen ere.\nGobernuak esku artean duen buruko osasunerako plan berriak ez du protokoloari buruzko aipamenik jasotzen. Intxauspek ohartarazi du, halere, aipamenik eza ez dela protokolo horren aurkako berme. Ezagutarazi du irailean barne jardunaldi bat antolatu zuela Osasun Departamentuak, eta lan saio horretan Oviedoko Hitzarmenaren Protokolo Gehigarriaren auzia jorratu zutela. “Epaile bat etorri zen, eta defendatu zuen nahi gabeko tratamendu anbulatorioa ezartzeko aukera”, azaldu du psikiatrak.\nEgun, Nafarroan, horrelakorik ez da egiten. Gertatzen dira, halere, gogoz kontrako ospitaleratzeak. “Jardunaldira etorri zen epaileak horrekin lotu zuen nahi gabeko tratamendu anbulatorioa ezartzeko aukera, hain zuzen ere”, argitu du Intxauspek.\nOspitaleratzea tratamendu anbulatorioa baino neurri gogorragoa litzateke, eta gehiago mugatuko luke zerbitzuko erabiltzaileen askatasuna. “Gehiago mugatzen duena onartzen bada, hainbeste mugatzen ez duena ere ontzat ematen dela uler daitekeela adierazi dute protokoloaren aldekoek”, erran du Intxauspek. Gaia “pil-pilean” dagoela erantsi du psikiatrak, eta “adi” egoteko beharra badela, ondorioz.\nBeharra bada, batez ere, buruko osasunaren auzian “giza eskubideen betaurrekoak” jartzeko. Horixe nabarmendu du Irene Muñoz abokatuak, Iruñean egindako jardunaldian. Espainiako Buruko Osasunaren Konfederazioko kidea da, eta gogoratu du Nazio Batzuen Erakundeak ezintasun psikosoziala dutenen eskubideak bermatzen dituela. Aniztasun mentala dutenak lotzeak, edo gogoz kontra ospitaleratzeak edo tratamendua emateak ekartzen du beren giza eskubideak urratzea.\nHorixe berretsi du Mejorana elkarteko kide Manuel Vazquezek, argi eta garbi. Aniztasun mentala duten pertsonen elkartea da Mejorana, eta beren ahalduntzea bultzatzeko egin du lan, azken urteotan. Giza Eskubideak eta Buruko Osasuna plataformako kide eta sustatzaile ere bada Mejorana. Jardunaldian hartu du hitza Vazquezek, eta han direnei zuzen erran die: “Hemen gauden hainbat pertsona torturatu egin gaituzte; hemen zaudeten anitzek lantoki duzuen espazioetan torturatzen dute”.\nBuruko osasunaren esparruan ari diren profesionalei galdera zehatza egin die Mejoranako kideak. “Noiz arte onartuko dugu hau gertatzea?”. Gogoratu nahi izan du lotuta hildako azken pertsona: Bartzelonako 27 urteko gizon bat. Polizia etxera joan zen, gogoz kontra ospitaleratzeko. Lotuta hil zen. “Denbora kontua baino ez da hemen antzeko zerbait gertatzea”, erran du Vazquezek.\nOrain arte, daturik gabe\nOrain arte, Nafarroako ospitaleratze psikiatrikoko unitateetan lotzeko sistemak zenbat eta nola erabiltzen zituzten jakiteko daturik ez zen. Nafarroako Gobernuak urte hasieran erabaki zuen informazio hori jasotzen hastea. Otsailetik dituzte unitate horietan datuak hartzeko fitxak. Intxauspek nabarmendu du, halere, datu horiek ezagutzeko “zailtasunak” izan dituela plataformak. Ekainean eskatu zituen, aurreneko aldiz, eta gobernuaren ezezkoa jaso zuen, interesekoak ez zirelakoan. Plataformak Nafarroako Gardentasun Batzordera jo zuen, ondorioz, eta haren bidez jaso ditu datuak, azkenean, hil honetan.\nUrriaren 31ra bitarte, gogoz kontrako 162 ospitaleratze gertatu dira Nafarroako zentroetan; Ospitaleratze psikiatriko guztien %22, alegia, 746 izan baitira denera. Ospitaleratze horietako hainbatetan zerbitzuko erabiltzaileak lotu egin dituzte profesionalek: ospitaleratzeen %16,2tan, ekainean; %25,2tan, berriz, abuztuan. Gizonak lotu dituzte, batez ere: %57 izan dira. Asaldura aipatu dute profesionalek pertsonak lotzeko arrazoi nagusi gisa. “Ez da batere kontzeptu objektiboa”, azaldu du Intxauspek.\nPertsona bat lotzeak ekartzen duen guztia nabarmendu du psikiatrak. Mejorana elkarteko Sandro Iabonik bere esperientziaren berri eman du, hain zuzen ere, jardunaldian parte hartu dutenek uler dezaten lotzea zer den.\n“Gogorra” egin zaio hitza hartzea Mejoranako kideari, baina “beharrezkotzat” jo du. Opor batzuen bueltan psikiatrarekin hitz egin eta gero erabaki zuen Iabonik, bere kabuz, ospitaleratze psikiatrikoko unitate batera joatea. “Hobera egiteko asmoz”. Gogoratu ditu oporretako antsietate eta izu krisiak, bueltan sentitu zuen ezinegona, eta psikiatrarekin egon eta gero sinetsi zuela ospitalean osatuko zela.\nKontrakoa gertatu zitzaion. “Ustez hobeki nintzelako senda-agiria eman zidatenetik, haluzinazioak eta eldarnioak baditut, eta ahotsak entzuten ditut”. Unitatean pasatakoa jo du Iabonik bere egoeraren erantzule. “Gaizki nengoen, nahastuta, psikologoarekin hitz egin nahi nuen, baina ez nuen aukerarik. Une batean, lurrean eseri nintzen. Langile batek handik altxatzeko erran zidan; nik ez nuen nahi. Bertze pertsona bat etorri, eta bien artean eraman ninduten. Lotu egin ninduten ohera. Gerritik gora ezin nintzen mugitu”.\nLotu zuten gelara sartu baino lehen, handik ateratzen ziren oihuak entzun zituen Mejoranako kideak. “Nik ere oihu egin nuen, baina neure baitarako: bustita nengoen, lotsatuta”. Iabonik gogoratu du gertatu zenak “gizatasuna kendu” egin ziola. Eta bazuela, bertze deus baino gehiago, norbaitek errateko zuena entzuteko beharra.\nJardunaldira joan direnen artean psikologo batek “hunkituta” hartu ditu Mejoranakoaren hitzak. “Zuek psikologoak eskatzen dituzue; deitzen gaituzue, baina gu ezin gara joan”, salatu du. “Esparru publikoan toki txikia betetzen dugu, eta horrek frustrazioa eragiten digu”.\nDibertsitate mentala dutenek Iabonirekin bat egin dute, plataformak antolatutako jardunaldian. Entzun ditzaten behar dutela erran dute. Malgutasuna eskatu dute prozesuetan, eta zerbitzuetako erabiltzaileen borondatea kontuan hartzea. Profesionalek ere beharrezkotzat jo dute egungo zurruntasuna bazter uztea. Hainbat herritan erabiltzaileak lotzeko sistemarik ez dela nabarmendu dute. Badirela psikiatriaren esparruan bertzelako bideak. “Lantaldea osatu behar dugu profesionalok eta erabiltzaileek”, berretsi du Elena Beristainek. Elkarrekin aritzeko beharra badutela. Irene Muñoz abokatuak gogoratu du giza eskubideen betaurrekoak erabiltzeko beharra ere badela. “Bihar ni izan naiteke buruko osasun zerbitzuetako erabiltzaile; nahiko nuke ohe batera lotzea?”.\n« Elkarretaratzea, pediatra eskatzeko\nIritzia: Kuskusa eta manifa »