ATEAK IREKIAK IKUSTEN DITUZTE | Politika | Berria\nATEAK IREKIAK IKUSTEN DITUZTE\nEuskal Herriko gatazkaren konponbide prozesuan azken urteetan atxilotuak izan diren herritarretarik bi dira Graxi Etxebehere eta Beatrice Molle. Borroka armatua, errefuxiatuak, engaiamendua, emazteen lekua, etorkizunerako begirada: euskal gatazkak azken urteetan izandako bilakaera aztertu dute, beren begiradaz.\nBeren etxeko atea ireki zuten. Graxi Etxebeherek, ihesean zebilen jendeari; Beatrice Mollek, Luhusoko etxean gauzatzekoa zen ETAren armagabetze zibilarentzat. Beren moduan, Euskal Herriko gatazkaren konponbidean parte hartu duten bi herritar dira.\nNola bizi izan dituzue azken hilabeteetako mugimenduak?\nBEATRICE MOLLE: Aietetik gaur arte ez da kasik ezer gertatu urgentziazko aldarrikapenei dagokienez: hurbiltzea, baldintzapekoak, larriki eri direnak askatzea... Luhusoko operazioaren ondotik, puzzle bat osatu zen: arduradun politikoen mobilizazio masiboa gertatu zen, eta Eusko Jaurlaritzaren inplikazioa; Parisek egiten utzi zuen, edo, gutxienez, neutral gelditu zen. Noski, horrek denak esperantza bat sortzen du. Zer nahi dute orain espainolek, ETAren desegitea...\nG.E.: Bai zera! Orain desegitea nahi dute, eta gero zer, belauniko jar gaitezen?\nB.M.: Nik espero dut EAJk espetxeen eskumenaren transferentzia negoziatu izana, gauzak aitzinatzeko aukera emanen duelako. Badakit militanteek ez dutela hitz hori maite, baina ikuspegi humanitariotik hartu behar da. Ni hemen engaiatu banaiz, banekien armagabetzearen aldeko ekintza indartsu bat zela; etxe hau 1963an Enbata mugimendua sortu zutenetako batena da, eta Ximunek [Haran] beti erraten zuen: «Gu burges txikien banda bat ginen». Baina beti sentitu da beste modu batera segitzen zuen jendearen arduradun. EAJn sartuta ere.\nG.E.: Anitz lagundu zituen.\nB.M.: Arduradun sentitzen zelako. Ez zegoen ETArekin ados 90eko hamarkadan-eta, baina bere ardura zela erraten zuen. Eta nik ere, Txetx niregana etorri zenean eta esplikatu zidanean, arduraz, egitea erabaki nuen. Denek zentzu berean bultzatu behar dugu. Nehor ez da gehiegizkoa kontu honetan!\nG.E.: Nik aferari askoz ere lehenagotik begiratzen diot. Borroka armatua abiatu zutenek, erabili dutenek eta utzi dutenek ez dute sekula pentsatu armada txiki batek bi estaturen kontra irabaz zezakeenik. Hori erratea garrantzitsua da. Armagabetzea orain gertatu da, baina borroka armatua ez zen erabilia militarki irabazteko, baizik eta estatuei presio egiteko, hitz egitera bortxatzeko. Erakusteko hemen badela populu bat , planetatik desagertu nahi ez duena. Izan dira lehenago ere elkarrizketa entseguak. Gatazka ez dugu euskaldunek sortu: inposatu digute. Eta euskaldunen hautua izan da erresistitzea, ez desagertzea. Borroka armatua bukatu da. Pasatutakoak ekarri gaitu fase honetara; beharbada, berari esker! Niretzat egin beharreko guziaren hasiera da.\nBadirudi posible dela Frantziako Gobernuarekin elkarrizketak izatea. Esperantzarik baduzue?\nG.E.: Nik uste dut esperantza gugan dagoela. Gure hautetsiak bultzatzen baditugu, eta gobernua bultzatzen badute, uste dut giltza hor dagoela. Hautetsiak ez dira berez mugitzen; mugitzen dira herritarrek mugiarazten badituzte. Uste dut ateak irekiak direla, baina gero ate horietatik sartu behar da.\nB.M.: Negoziazioaren artea da, posiblearen artea. Macronekin, zain gaude. Parisera joan zen ordezkaritzarena, adibidez, basoa erdi betea ala erdi hutsa ikus daiteke. Nork errezibitu du: bigarren mailako arduradunek: funtzionarioak, zuzendariordeak... Baina lehen aldia zen ofizialki onartua zena; ez ziren gordekako bilkurak. Noski, urte baten buruan ezer mugitu ez bada, bilana ez da ona. Baina segitu beharko da, denentzat. ETAren biktimak ditut gogoan; mendekuan egotea, gorrotoan... nekagarria da.\nG.E.: Nik beste biktima batzuk ere baditut gogoan. Baina egia da gorrotoan eta mendekuan egotea pertsonaren suntsitzaile dela.\nB.M.: Alde batean edo bestean, hori guzia garbitu behar da. Gero eta adostasun zabalagoa egonen da gizartean, eta gauzak aitzinatuko dira. Helburuekin bat ez eginik ere, gobernu batean zarenean, pragmatikoa zara. Erakunde batek borroka armatua uztea erabakitzen badu, badakizu sei urteren buruan ez direla berriz hasiko. Disidentzia bat bada, normala da. Momentu batean, aski da.\nG.E.: Horrek bi hitz erratea merezi du. Borroka armatua uztea, ez dugularik ezer irabazi! Legitimoa da hori entzutea, baina borroka armatuaren bidez atxiki ahal izan dugun guzia ez onartzea da.\nB.M.: Nik ez dut eroritakoen gainean hitz txarrik erran nahi, baina uste dut 90eko hamarkadan gelditzea izanen zela idealena.\nG.E.: Idealena izanen zen hastera behartuak ez izatea.\nB.M.: Egia da, baina ezker abertzaleak berak ondorioztatu du borroka armatua kaltegarria zela. Momentu batean, borroka armatuak negatiboa besterik ez zuela ekartzen ondorioztatu zuen.\nG.E.: Noski. Hori da egina izan den analisia. Ez dakit negatiboa zen, baina ekartzen zuena baino gehiago kosta zen. Borroka armatuak ez du konpondu arazoa, baina arazo bat zegoela erakusteko balio izan du. Ez dut uste Ipar Euskal Herria gaur egun den kontzientzia mailan egonen zenik jende horrekin guziarekin harremanik izan ez bagenu. Ni lehen: 20 urteak arte biziki katolikoa nintzen; orain, Elizarengandik dibortziatu naiz.\nB.M.: Enbata sortu zenean, 1963an, biziki argi markatu zuten helburua 3+4=1 leloarekin. Ondoren, 70eko hamarkadan, errefuxiatuak iritsi ziren, eta haiekin lotura izan zuten. Garai hartan, baten baino gehiagoren gogoeta zen borroka armaturik egon ez balitz sozialki askoz ere zabalagoa litzatekeen mugimendu bat osatzea erdietsiko zutela. Ximunek [Haran] zioen aitzakia bat zela, baina batzuek pentsa lezakete babes handiagoa lortzeko aukera egon zitekeela. Ni pixka bat kritikoa izanen naiz, baina azken hauteskundeetan abertzaleek %12,5 lortu dugu; ez da anitz, ezin gara horrekin gogobete. Iruditzen zait joera bat nagusitzen ari dela, nik abertzale-contento deitzen dudana: beti pozik gaude. Ez, gauza anitz dago oraindik egiteko.\nG.E.: Enbata aipatzen duzula, haien kontra bortizkeria handia izan zen. Bilkura antolatu eta Enbatako kide baten autoari eraso egin zioten, errotak zilatuz eta beste. Eta garai hartan ez zegoen borroka armaturik Ipar Euskal Herrian, ez zegoen ezer.\nB.M.: Hori egia da. Ximunek berak farmazia ireki nahi izan zuenean trabak besterik ez zuen izan Frantziako Osasun Ministerioaren aldetik. Eta hori, soilik aldarrikapen politikoak egiten zituen talde bateko kide izateagatik.\nG.E.: Nik zera ikusten dut, mugimendu arras marjinal batetik mugimendu minoritario batera pasatu garela; kontuan hartu behar den mugimendu minoritario batera. Engaiamendurako nolazpaiteko gaitasuna onartzen digute. Begira laborantza arloan zer gertatu den: ahateak ez dituzte hil. Ortzaizen, apezpikuaren kontrako borroka irabazten ari gara, nahiz eta ez den oraindik bukatua. Herri honen indarra abertzaleak dira, eta hori onartzen ari dira. Besteengandik errespetu bat sentitzen da, eta guregandik, eraikitzen eta marrazten ari den herri bat. Orain, hori guzia lotu behar dugu: bake prozesua, ahateena, Laborantza Ganbera... norabide berean direla ohartzea.\nHerritarrak izan dira, azken urteetan, bake prozesuaren bultzatzaile nagusiak .\nG.E.: Herritarrek bultzatzen ez badute, ez du nehork tiratzen.\nB.M.: Uste dut ez dela nahikoa. Apirilaren 8rako, egia da dozenaka boluntario aritu zirela, gordelekuetan eta beste. Baina momentu batean gobernuaren borondatea ere beharrezkoa da. Konbentzitu behar dira.\nG.E.: Baina zer uste duzu, ez dira bakarrik konbentzituko! Guri dagokigu. Zergatik konbentzituak izan dira? Batzuek hurbiletik landu dituztelako. Hori ere lan bat da. Txetx eta Berhoko bakarrik ministerio bateko kabinetean, beren gibelean ez bada abenduaren 20ko manifestazioa, ez bada inplikazio hori...\nZuek ere atxilotuak izan zineten. Noiz eta nola erabakitzen da hartu duzuen arriskua hartzea?\nG.E.: Guk eman duguna harri txiki bat besterik ez da. Ikusten dituzunean pertsona batzuk osoki engaiatuak, haiengan ezagutzen duzu zeure burua, haien helburuetan; ez, beharbada, osoki baliabideetan, baina haiek bezala Euskal Herrian amets egiten dut. Atxilotu ninduten lehen aldian, Le Vert epaileak erran zidan: «ETAk bezala pentsatzen duzu». Nik erantzun nion: «Ez da nire kulpa nik bezala pentsatzen badute». Bihar bizirik ikusi nahi dudan Euskal Herri horretan kokatzen dut neure burua. Eta borrokak gauza liluragarriak ekartzen ditu; zure biziari aberastasun bat ekartzen dio, lana-metroa-lo-igandean telebista bizitza horretan ez duzuna, ez diruak, ez eta ospeak ere, ematen ez dutena. Ez dut erraten hori bizitzeko nahitaez arriskuak hartu behar direnik, baina uste dut merezi duela erakustea pozik gaudela engaiamenduan. Ez dago soilik miseria, kartzela eta negarra: besterik ere bada, justuki, engaiamendua dagoelako, eta badakizulako edozein momentutan daukazuna gal dezakezula.\nB.M.: Nik uste dut nire kasuan bizi ibilbide bat dela. 16 urte nituen Hendaiako elizan lehen gose greba egin genuenean. Ezagutu dugun guzia; errefuxiatuak; gero desadostasunak. Arduraz, onartu behar duzu. Borroka armatuarekiko kritiko izan zara azken 15-20 urteetan; armagabetzerako laguntza eske heldu zaizkizu, eta zer, ihes eginen duzu? Ba, ez. Heziketak ere badu garrantzia, transmititu dizkizuten balioak; diru arazorik ere ez dut, nire senarrak etxea utzi zidan, pribilegiatu bat naiz. Jasotakoaren errefera eman behar da. Gero, ez dut gezurrik erranen: ni ez naiz batere ausarta; presondegiak beldurtzen ninduen. Baina biziki lasai nengoen. Adinak ere egiten du.\nG.E.: Hori guzia prestatzen da. Ez Mateo familiarentzat bezala. Baxoko emaitzak ospatzeko xanpaina irekitzen ari ziren izugarrikeria hori beren etxean sartu zenean, bortizkeria ikaragarri horrekin. Zure haurrak lurrean eskuburdinekin ikustea. Nik prestatzeko denbora izan nuen, ilobei marrazkiak bidaliko zizkidatela errateko, nire ahizpei agindu batzuk emateko; desberdina da: luxu bat da horrela atxilotua izatea.\nHorrelako prozesuetan, bada ikusten dena, eta ikusten ez dena... Ikusten ez den horretan egon zarete maiz.\nB.M.: Guk betidanik ezagutu dugu isiltasunaren behar hori. Nik iloba bat abisatu nuen, posible zela zerbait gertatzea, ez kezkatzeko. Baina jakinean egon zitezen.?\nG.E.: Beti duzu konplizitate zerbait. Nik badakit nire familian bazekitela; ez zekiten noiz zegoen jendea etxean, baina bazekiten egoten zela. Gero, ni, engaiamenduan biziki fite gainditzen nau alde afektiboak. Ezin dut pentsatu; edozertarako gai naiz. Jendea heldu zaizularik etxera, beti baduzu afekzio zerbait haientzat, eta hain gainditua naiz, beldurra galtzen dut.\nZuen engaiamendu indibidualak kolektiboa ekarri du.\nG.E.:Gu ere engaiatu gara beste batzuk bide horretan engaiatu direlako. Kolektibo bilakatu da. Eta orain kolektibo horri dagokio bultzatzea, beti urrunago. Nik ez dut sinesten jendeak horrela besterik gabe kontzientzia hartzen duenik. Parisek kontzientzia hartuko du hemengo hautetsiek erraten badiote egin behar duela, eta momentua dela. Eta hautetsiak joanen dira gizarte zibila joaten bada. Eta gizarte zibila joanen da, erdian, mugimendu abertzalean hori bultzatuko duten elektroi batzuk baldin badaude. Gizarte zibila antolatu behar da, baina ez da bakarrik antolatzen. Antolaketa hori pertsona batzuek pentsatua da. EHLGn laborantza pentsatu dute; beste leku batzuetan, ekonomia; beste batzuek politika pentsatu behar dute, eta beste batzuek, ateak nola ireki eta nola lortuko dugun..\nB.M.: Eta adostasunak lotu. Biziki tuntuna eta idealista iduri nezake, baina kontuan hartu behar dugu herri honetan errealitate eta kultura ezberdinak daudela.\nG.E.: Adostasunarena ulertzen dut, baina, nire ustez, behar da jende talde bat, aitzindaritza bat funtsean, hori pentsatzeko. Etxe honek zaintzako txakur bat behar du ate aitzinean. Niri berdin zait ETA desagertzea, baina zaintza lana eginen duen norbait behar da. Instituzioetan sartzen zarenean, Herriko Etxeetan sartzen zarenean, denekin lanean hasten zarenean, deskafeinatzen zara. Behar da, beharrezkoa da. Baina zure hasierako norabidea galdu gabe, ipar izarra zein den ahantzi gabe. Baina jende anitzekin lanean ari zarenean, usu, izar bat baino gehiago dago. Hautsi-mautsiak beharrezkoak dira, baina nora doazen dakitenen arteko hautsi-mautsiak. EAJk badu bere jarrera maximalista, ez dena denen adostasunean erabakia, berak bere alderdian erabakia baizik. EAJk biziki ongi daki nora joan nahi duen. Adostasunetara iristen da, berak nahi duenarekin, bai eta PPrekin ere, egoki zaionean. Baina horrek ez du erran nahi ez dakienik nora doan eta nora joan nahi duen. Ba, berdin da besteontzat ere.\nBERRIAri eskainitako elkarrizketa batean, Ipar Euskal Herriak gatazkarekin izan dituen bizipenak aipatu zituen Txetx Etxeberrik, hemen lortu den adostasun zabala esplikatzeko. 80ko hamarkadara garamatza horrek. Nola oroitzen dituzue garai haiek?\nG.E.: Nik ez dut horrela bizi izan. GAL eta bestelakoak izugarrikeria bat bezala bizi izan ditugu. Gainera erortzen zitzaizkigun, eta gu salbatzera entseatzen ginen. Hor hasi ziren errefuxiatuak gordetzen ere. Ekintzan zirenak eta ez zabiltzanak. Hor aldatu zuen Frantziako Gobernuak ikuspegia. Lehenago, errefuxiatuak etxean genituenean, sokorri katolikoa zirudien. Oroitzen naiz Baigorrin apezak aurkitu zituela altzairuak eta Jean Haritxelar auzapezak aurkitu zuela pisua ETAko lehen bi errefuxiatuentzat. Ez zen arriskutsua etxean errefuxiatuak izatea. Espainia demokratikoa zela erabaki zutenean, Frantziako Gobernuaren ikuspegia aldatu zen.\nB.M.: Ehiza zen, ehiza. Ikusten duzularik 27 hildako izan direla. Guk ere biziki genuen gure baitan estutasun hori. 27 hildako, hori ikaragarria da, hiru urtean, hain lurralde txikian.\nG.E.: Baina hemengo jendea ez da asaldatua izan, e! Espainolak ziren. Alta, gure etxe ondoan zen.\nEz zen Ipar Euskal Herri guzia ukitzen zuen mamu bat?\nG.E.: Gu bakarrik hunkitzen gintuen, beste nehor ez. Ipar Euskal Herriko biztanleria ez da ukitua izan, ez afektiboki, ez moralki; ezer ez. Arrosan eta Azkaraten bi hildako izan zirenean, uste duzu omenaldietan bertako herritarrak zeudela? Gu bakarrik.\nB.M.: Hendaian desberdina zen. Bazen mobilizazio bat, abertzalea ez zen jendearena; auzapezarena, besteak beste. Bixente Perurena eta Angel Gurmindo Stein erail zituztenean, familiak haien gorpuak herriko etxeko atarian emateko galdetu zuen, herritarrak azken agurra ematera joan zitezen; Raphael Lassallette auzapezak onartu zuen. Gaston Defferre Frantziako Barne ministroaren dei bat jaso zuen —sozialista zen—, eta gorpu horiek handik kendu behar zituela. Erantzun zion bere herriko etxea zela, eta berak nahi zuena egin zezakeela, familiari hitza eman ziola.\nErrefuxiatuen aldeko babes zabala osatu zen.\nG.E.: Azkaraten, Txato erail zuten lekuan, oroitarri bat ezarri genuen: «Erail duten liliak utzi ditu haziak». Auzoko emazteak uda guziz loreak ezartzen ditu, eta ureztatzen ditu. Handik hogei urtera omenaldi bat egin genuen, eta hori bada. Elizako gure kulturari lotua da, hildakoarentzat leku bat, loreak...\nB.M.: Bortizkeria handi bat da. Ni oroitzen naiz garai haietaz; nolazpaiteko paralisia bat zen.\nG.E.: Gu jendea hartzen hasi ginen 1979ko sarekadaren ondotik, Txapela eta beste ehunka harrapatu zituztenean. Baigorri talde politikoaren erabaki bat izan zen. Ni, beste batzuekin, etxeak aurkitzearen arduradun nintzen. Baina, garai hartan, humanitarioa zen deus baino gehiago.\nB.M.: Nire aita Hendaiako Herriko Etxeko axuanta zen, sozialista, ez batere abertzalea. Harentzat, babestu behar ziren: diktadura batetik ihes egiten zutenak ziren; eta, ondotik ere, erraten zuen demokrazia ez zela aski sendotua. Harentzat, militante baten egiteko normala zen: elkartasuna erakutsi behar zen, engaiatua izan behar zen.\nGaur egunean, garai hartakoaren eraginik ikusten duzue?\nB.M.: Ez zait iruditzen. Nik uste dut jokatu dena bereziki beste aldean jokatu dela: borroka armatuaren inguruko gogoetak, ETAren adierazpena... Nik uste dut horrek eragin biziki azkarra izan duela politikari frantsesengan. Hor erabaki dute: «Goazen».\nG.E.: Hori arte aitzakia bat zen. Erabiltzen zuten. Nik ere ez dut Txetxen analisia. Nik uste dut GALek eta horrelakoek Frantziako politikariak izorratuko dituztela. Noizbait, beren ardurak onartu beharko dituzte. Ezinezkoa da GAL existitzea Frantziako Gobernuaren konplizitaterik gabe. Ezinezkoa. Eta, geroztik, Jon Anza hamaika hilabetez gorputegi batean. Non ikusi da hori? Arras gakotua da dena.\nGizona borrokan, emaztea etxean: irudi hori izan da maiz Euskal Herrian. Hala bizi izan duzue?\nG.E.: Nik uste dut emazteak hartzen duen lekua duela. Kendu nahi badiote, batailatu behar du. Ni, pertsonalki, aski nardatua naiz galdera horrekin, ez baitut gaur egungo feminismo «klasiko» horretan kokatzen neure burua. Badira arrazoi anitz. Lehenik, aita normal bat izan nuen, erran nahi baitu, bere haurrez okupatzen zen aita bat, sukaldean aritzen zena, erratza pasatzen zuena, egurra bildu eta bestelako lan gogorrak egiten zituena; baserri bat zen, eta lana banatua zen. Bigarrenik, ez nuen anaiarik. Ez dut bizi izan amak anaiei lana eman eta neskek baxerak eginen dituztela. Eta, azkenik, aski pertsonalitate azkarra dut; ez zait iruditu mugimendu abertzalean gizonak jazartzen zitzaizkigunik, mugatzen gintuztenik. Nik ez dut bizi izan. Lanean ere, gizonen baldintza berak nituen, lansari bera. Badakit biziki ongi matxismoa badela, emazteak ez direla gizarte postu garrantzitsuetara iristen, lansariak desberdinak direla... Baina, bizi izan ez dudanez, ez dut begirada bera. Eta sinetsia naiz lekua hartu eta defendatu behar dela, eta ez dela itxaron behar gizonek guri lekua uztea; kendu behar diegula, egunerokoan.\nB.M.: Biziki interesgarria da Graxik dioena, bereziki aitaren rola aipatzen duenean. Nire ama nik 12 urte nituenean zendu zen. Nire aita, alarguna, sindikalista... Hark hazi gintuen ahizpa eta ni. Nire aitak gauza anitz egiten zuen etxean; nik beti horrela ezagutu dut, eta, nahitaez, eraikitzen zaitu. Hala ere, egia da, garai batean dena ez nuela gustukoa. Errefuxiatuak zetozenean, egun batez neska batekin ziren, biharamunean bestearekin... Baina baziren emazte errefuxiatuak, beren lekua zutenak, lekua hartzen zutenak. Ez dut ikusi pisu partekatu batean emaztea lan guziak egiten gizonak bestan ziren bitartean. Ez zen sumisio harreman bat.\nG.E.: Ikusi izan ditugu emazteak haurrez okupatzen zirenak, senarra komando batean zelako eta beste. Baina gaur egun den bezala. Militanteak diren gizon edo emazte guzien kasuan, etxean haurrak badira, besteak du segurtatzen.\nEmazteen parte hartzea isilpekoa izan da?\nG.E.: Bai, baina gehienetan bien arteko erabakia da bat engaiatua denean haurrak izatea. Besteak bere engaiamendua betetzen du, haurrak eta etxea zaintzea. Herri berarentzat. Zuk lan horri balioa ematen badiozu, zure engaiamendua hortik ere pasatzen da, familia bat sortzen duzulako, bere haurren beharra duen herri batentzat. Egia da: gaur egun, oraindik emazteek segurtatzen dute militanteen eguneroko bizia, baina berak ere zinezko militanteak dira.\nB.M.: Hala ere, gaur egun ardura postuetan emazte gutxi dira oraindik. Batzuk, nahi ez dutelako, baina beste batzuk, zokoan kizkurturik daudelako. Baldintza guziak ez dira beteak obratu dezaten, bilkuretara joan daitezen, egunerokoak gaina hartzen duelako. Lan ikaragarria dago egiteko oraindik. Nik uste dut lehengo garaietan ere, gure munduan, emazteek beren lekua bazutela..\nMatxista (izan) da mugimendu abertzalea?\nG.E.: Nik ez dut horrela bizi izan; seguruenik, inguruan genituen gizonak normalak zirelako.\nB.M.: Zintzoki, nik ere ez dut bizi izan. Ez litzateke zuzena hala erratea.\nG.E.: Gainera, badira lan batzuk sumisio gisa ikusiak direnak. Platerak garbitzea sumisioa da, baina sukaldera egurra ekartzea ez. Ni oroitzen naiz etxean hartu genituen lehen errefuxiatuez; denean parte hartzen zuten: platerak garbitzen zituzten, erratza pasatzen zuten, sukaldean aritzen ziren... Nik uste dut aitzinatuak zirela, etxeetan ziren laborari semeei konparaturik, adibidez. Gero, ez du kentzen emazteak erakundera berantago iritsi direnik.\nNola ikusten duzue hemendik aitzinekoa?\nG.E.: Nik badut kezka bat. Baraualdiarena-eta bikaina izan da, baina gazteengan, bereziki barnealdean, txispa falta bat sentitzen dut. Eta pentsatzea bake prozesua bukatua dela armak itzuli ditugulako. Hori biziki arriskutsua da. Arazoa osoa da: ez dugu herririk. Eta herririk ez badugu, ezingo dugu iraun denboran. Konbentzitua naiz. Beraz, borrokatu beharko da. Baina nik marrazten ari den herri bat ikusten dut. Badugu oinarri bat erakusten duena zer herri mota nahi dugun, eta uste dut jendeari gustagarri izanen zaiola guk nahi dugun herri hori. Librea izanen da, sozialki hobea, ekologikoki zaindua, kultura desberdin batekin... Uste dut biharko belaunaldiek pixka bat batailatzen badute zerbait sortzeko aukera izanen dutela.\nB.M.: Nik uste dut txipa aldatu behar dela. Gure garaian, frankismo garaian, engaiatzeak adrenalina zerbait ematen zuen; orain, motelagoa da. Militatzeko modu berriak asmatu behar dira. Horregatik, uste dut mugimendua erakargarri bilakatu behar dela, bere zailtasun guziekin. Segur da: kostaldean gazte batek instalatu nahi badu, ez baditu gurasoak gibelean, zaila da. Nik esperantza handiak ditut Euskal Elkargoan, hori dena erregulatzeko indarrak eginen dituelakoan; ezin duzu herri bat eraiki gazte guziek alde egin behar badute. Hala ere, uste dut hobetzea badela: begira sare elebidunaren gorakada, Seaska aipatu gabe. Orokorrean, Seaskan haurrak sartzen dituztenak nahiko kontzientziatuak dira. Eta ez badira, hobe funtsean. Erran nahi baitu normalizatzen ari dela. Badira batzuk beren haurrek euskara ikastea nahi dutenak eta besterik ez. Hein batean, Seaskan ere zure haurra jar dezakezu beste guziaz axolarik izan gabe. Ez zait gaizki iruditzen, nahiz eta ez litzatekeen gehiegi zabaldu behar.\nG.E.: Hara. Nire ahizpa ikastoletan ari da, eta nazkatua da motibaziorik ez dutenekin, gibelera tiratzen dutelako. Lehen aipatzen genuen adostasunarena da. Behar da norbait norabidea erakusten duena, izar polarra galtzen ez duena.\nB.M.: Hala ere, irudipena dut euskalduntzea normalizatzen ari dela; orain, gure berezitasuna atxikitzea da erronka. Hurrengo hamar urteetan hori izanen da, zer nahi dugun jakin eta norabide bat atxikitzea. Baina irudipena dut gaur egun hautetsi guziak behartuak direla euskal izaera kultural eta soziologikoa kontuan hartzera.\nG.E.: Behartu ditugu horretara iristen. Gaur egun ez dago eztabaida bakarra ere euskal gaiak aipatzen ez direna. Duela hogei urte ezinezkoa zen hori, ez ginen existitzen, ez ginen ezer.\nLehen erraten nuen gazteei txispa falta zaiela, baina ulertu behar da: ez dira behartuak izan. Gure garaian, dena negoziatu behar genuen: festa ateratzeko, dena. Hogei libera lortzeko, gauza bera zen. Dena tiratu, negoziatu. Orain, ez dute horren beharrik. Edonoiz edonora joaten uzten diete, eta, sartzen direnean, ez du garrantzirik, osorik sartzen diren artean. Nahiz eta goizeko zortziak izan. Gu dena aldarrikatzera behartuak izan gara. Dena. Trikota, ateratzeak, baimenak... Beste garai bat zen.\nEpaiketaren zain zaudete biak...\nB.M.: Nik ez dut berririk. Epailea behin bakarrik ikusi dut, eta ez zidan galdera bakar bat ere egin; besteei ere ez, funtsean. Kontrol judizialpean naiz, baina ez dut berri gehiago. Badakit halako istorioak biziki luzeak izaten direla. Espero dut bai Graxirentzat eta bai niretzat justizia eztia izanen dela. Armagabetze prozesu batean parte hartu dugu; ez zait iruditzen desohore bat denik. Kontziente naiz ekintza ilegala zela, baina ez zen ilegitimoa. Iritsiko dena iritsiko da; Damoklesen ezpata bat dugu buru gainean, baina ez dit lorik kentzen.\nG.E.: Nik egunero pentsatzen dut, eta batzuetan egunean behin baino gehiagotan, nire etxean aurkitu zituzten biengan. Han utzi nituen, eta sekulako mina ematen du. Gure epaiketa, teorikoki, hemendik lau urtera izan behar litzateke, bi presondegian direlako. Uste dut epaiketa irrigarri bat izanen dela, zentzurik gabea. Armagabetze bat lagundu eta horretarako zigortua izatea... Haiek erabakiko dute; niri bost axola dit. Gure epaileak gure herriko jendeak dira. Frantziak nahi duena erabakiko du, eta nik ordaindu behar dena ordainduko dut, sufrimendurik gabe, irrigarriena haien jarrera izanen delako.


BILBOKO KALEALDIA-ren edizio berria - Bilbao Gazte\nBILBOKO KALEALDIA-ren edizio berria\nUztailaren 2tik 7ra ospatuko da Bilbon BILBOKO KALEALDIA-ren, Kaleko Antzerki eta Arteen jaialdiaren, hemeretzigarren edizioa, Bilboko Udalak antolatua. Orotara, Bilboko hamaika txokotan ospatuko diren 65 emanaldiz gozatzeko aukera izango dugu.\nOrotara, 26 konpainia ezberdinek hartuko dute parte: 6 Euskal Herrikoak, 6 Estatukoak eta gainontzekoak, Frantzia, Erresuma Batua edota Italiakoak, besteak beste. Areatzan, Plaza Berrian, Arriaga Plazan eta Casilda Iturrizar parkean ospatuko dira emanaldiak. Azkenengo hau apaindu egingo da, izan ere, zirkuko bi karpa eta lau agertoki jarriko dira.\nEmanaldi guztiak doakoak izango dira, Casilda Iturrizar parkeko zirku kapan ospatuko direnak izan ezik. Sarrerak 3€ balioko ditu, 5€ bi emanaldietarako sarrerak erosten badira. Irabaziak La Cuadri del Hospi-ra, umeen minbiziaren humanizaziorako, sozializaziorako eta ikerketarako eta hezur-muinaren donazioaren hedapenerako guraso elkartera, bideratuko da. Sarrerak Areatzan egongo den Jaialdiko Informazio Bulegoan edota Casilda Iturrizar parkean erosi ahal izango dira\nIkusi hemen programa osoa.\nPrevious “Bilbao Gazte Balioak Martxan” sarien irabazleak\nNext Jauzi ikaragarriak itsadarrean “Red Bull Cliff Diving”-rekin


Guneak | Construyendo Berrioplano Eraikiz\nPasealeku hau bi etxebizitza lerroen artean kokatzen da eta kale askok gurutzatzen dute. Kale hauetatik kotxeak mugitzen dira eta bertan aparkatzen dituzte, honen ondorioz elkarguneak kotxez betetzen dira. Berriobeititik gertuago dagoen muturrean haur jolastoki bat eta merkataritza-lokalak daude. Berriogoititik gertuagoko muturrean Plazaolaren Parkea dago.\nGurutzearen parkearen Lorategia\nLorategi hau erabilera anitzeko eraikinaren eta Haur Eskolaren artean kokatzen da. Lorategiaren ekialdean Nuestra Señora de la Purificación kalea dago eta mendebaldean, oinezkoendako bide bat; muino batean eta laborantzarako lurretan bukatzen dena. Parke honetan komunitate-kompostera bat, “pipican”-a eta pasealeku bat daude.\nJauregi hau Berriogoitin kokatua dago Haur Eskolaren aldamenean, hots, Kontzejuaren goiko aldean. Kanpotik berritua izan da jasotako diru-laguntza bati esker eta barruko erabilerak zehaztu gabe ditu.\nPlazaola trena ohiaren ibilbidean kokatzen den plaza, Ziertzoaren pasealekuaren bukaeran eta Haur Eskolaren ondoan. Hornidura lursail baten ondoan du jolastokia. Ekialde-mendebalde ardatzean Plazaolaren bide zaharra adierazten da.


"Markesaren alaba" bertso-sorta antzinako da, ahoz aho iritsi da guregana. Kurtzebarri ikastetxeko haurrek guztien artean ikasi dituzte bertsoak.\nAretxabaletako Kurtzebarri ikastetxeko LHko 3. eta 4. mailako ikasleek antzerki moduko bat egin zuten, “Markesaren alaba” kanta osatzen duten bertsoak kantatuz.\n-"Markesaren alaba" kantari buruz galdetu. Ea norbaitek ezagutzen duen.\n-“Markesaren alaba” kanta entzun.\n-Ondoren, guztien artean eztabaidatu, kanta tradizional horrek zer kontatzen duen. Ahoz aho transmititu den kanta da. Benetan gertatu ote zen? Sinesgarria da?\n-Bertso-antzerkia antolatu. Nahi izanez gero, erdi mozorrotuta egin daiteke. Taldetxoak sortu, lanak banatu (ikasleek erabaki dezatela nola; guztien artean bertso-antzerki bat, bi taldetan banatu eta bakoitzak bat prestatu…). Pertsonaiak:\nJuanita (Markesaren alaba)\n“Markesaren alaba” kantak 21 bertso ditu, baina 16 bertso proposatzen ditugu guk (gure ustez bizienak eta politenak direlako).\n2 Narratzailea + Markesaren alaba (Juanita)\nEgun senaile bat zan\nesan ziola horrek\n-desio dedan hitzak\nAi Antonio zuregaz\n3 Marinela (Antonio)\n-Zela esaten didazu\nJuanita hitz hori,\nez ixozu egin burlarik\n4 Markesaren alaba (Juanita)\nni zuri gustaua,\nez zaitut nik utziko\njarri ziran biak\nbaiña lo ez ziran egon\nama horren begiak.\nEzin egon zan ama\nhitz hori sufritzen\nberihala hasia zan\nez zeban pentsatzen.\n8 Markesaren alaba (Juanita)\n-Alferrik izango dira\nez naute mudatuko\nEsposatu nahi nuke\n9 Markesa/markesaren emaztea (Juanitaren ama)\n-Utzi alde batera\nez ditut nik ikusten\nzu bezala damak.\nonra eta famak\naitak eta amak.\n10 Markesaren alaba (Juanita)\n-Ama ez niri esan\nez dut nik besteengana\nEzin alegre leike\n12. Narratzailea + Juanitaren ama\nAmak esaten dio\n14. Narratzailea + marinela (Antonio)\nHau da lehendabiziko\n-Zer da musikarekin\nGaba pasatu eta\n“Markesaren alaba” kanta herrikoa da, ahoz aho eta belaunaldiz belaunaldi transmititu dena. Kantak 21 bertso ditu, baina 16 bertso proposatzen ditugu guk, gure ustez bizienak eta politenak direlako. Lehenengo seirak Elgoibarren jasotakoak dira, Maria Ormaetxeari.\nAhotsak proiektuan elkarrizketatutako lekuko askok esan digute gaztetan “Markesaren alaba” kantatzen zutela (Arrasate, Oñati, Aretxabaleta, Andoain, Donostia, Hondarribia, Urnieta, Errenteria, Munitibar…). Gehienek etxean ikasi zuten, askotan amak irakatsita. Besteak beste lanean zebiltzan bitartean kantatzen zuten: josten, arropa garbitzen, artoa aletzen…\nSarean aurki daitezkeen bideoan artean, Bergarako Urretxindorrak taldeak kantatzen duena dago.


Julen Gabiria blogari – Sarean\nJulen Gabiria blogari\nBy Jabi Zabala | 2005/03/09\nEuskal idazle gehienek fideltasunez eusten diote euskaldun teknofoboaren arketipoari. Asko kostatu zitzaien batzuei Olivetti-aren ustezko xarmarena zinemak inposatutako irudi erromantikoa baino ez zela konturatzea eta ordenagailuak eskaintzen dituen abantailak profitatzea. Hala ere, idazleen artean ere islatu beharko da, bada, belaunaldi aldaketa eta ZX Spectrum-aren garaian hazitako batzuk idazten dabiltza egun, euren nobelen gaietan aurrekoen teknofobia gaindituz.\nHorietakoa da Julen Gabiria, berriki “deskubritu” dudan idazle interesgarria. Bere bitakora zabaldu du Gabiriak, Zapiainek eta Mendiguren Elizegik bezala, bere idatziak eta gogoetak bilduz eta martxa onean ari da idazten bertan. Irakurri berri dut bere lehenengo nobela, Connemara gure bihotzetan eta asko guztatu zait. Oso iruzkin onak entzun ditut Han goitik itsasoa ikusten da bere azken eleberriaren gainean eta laster irakurriko dut, dudarik gabe.\nOso hurbila suertatzen zait Gabiria, ez bakarrik ikuspegi gazte eta urbanoa eskaintzen duelako. Belaunaldi berekoak gara eta, gainera, ez da Gipuzkoa urrunekoa, Bilbo aldekoa baizik, bertokoa. Hala ere, orain dela zazpi egun arte ez dut berarekin inoiz topo egin (Likinianon, berak antolatu zuen Joxe Aranzabalen liburuaren aurkezpenean), baina bere bitakoran azaltzen diren lekuak eta giroak ezagunak ditut, Connemarako gaiak eta lekuak ere bai. Horrek berarekiko nahikoa enpatia eragiten dit. Baina gainera blogari sinestuna da, baliabide honen ahalmen ikaragarriaz jakitun, eta bere bitakora zabaldu berrian testu mordoa idazten du, ia egunero. Gomendagarria.\n← Aukera guztien alde sinatu Jarioak nagusi sarean →\n5 thoughts on “Julen Gabiria blogari”\nBa ni hain urrun dagoen Gipuzkoa horretakoa naiz, eta, hala eta guztiz ere, oso hurbilekoak egiten zaizkit Julen Gabiriaren kontuak. Tokiak eta ez ditut ezagutzen, baina begirada bai, eta nirearen antza handia duela iruditzen zait.\nKuriosoa da nik literatura maiteagoa izatea teknologia baino, eta azkenean literaturaren bidez iristea blogetara. Izan ere, Julen Gabiriaren bi liburuak atera bezain azkar irakurri nituen. “Connemara” ederra iruditu zitzaidan, eta “Han goitik itsasoa…” are ederragoa, samurra eta pittin bat surrealista delako, nere irirtziz. Kontua da blogen berririk ez nuela ia Julen Gabiriak berea hasi zuela jakin nuen arte,eta orduan hasi nintzen han sartzen. Duela gutxi Jabi Zabalarekin egon nintzen, eta blogetaz aritu ginen, besteak beste. Ordutik askotan sartu naiz Sarean, eta baita beste batzuen txokoan ere. Azkenean gustatu egingo zait blogetatik pasaeotxoa ematea!\nPolita zen Andu Lertxundik Berrian egiten zuen konparazioa, blogen eta plazen artekoa, eta agian laster denok ibiliko gara plazaz plaza. Ez dago gaizki tartean norbaitek halako liburu ederrak irakurtzea gomendatzen badio beste norbaiti…\nEskerrik asko, Jabi.\nNiretzat ere plazera izan zen zu ezagutzea, bereziki hitzaldiaren hasieratik ibili nintzelako publikoari begira, pentsatuz “noiz etorriko ote dira Gaztelumendi eta Zabala?”, parean zintudala konturatu barik.\nEa egunen batean luzeago gauden.\nEz nuke esango teknofiloa naizenik inondik inora, baina are gutxiago naiz teknofoboa. Teknologia berri hauek guztiak Eibarreko lagunei esker ari naiz ezagutzen, eta argi daukat literaturak eta beste esparru gehienek ere hemendik jo beharko dutela. Teknologiari bizkarra emanda, errealitateari ari zara bizkarra ematen, eta literaturak gutxien behar duena errealitateari bizkarra ematea da.\nEta eskerrik asko Ana, benetan. Ez zaitut ezagutzen baina ez dakizu ze gustura irakurri dudan zure erantzuna: pentsatze hutsa norbaitek nire liburu biak irten bezain arin irakurri dituela, gustatu zaizkiola eta, gainera, nigatik hartu duzula blogekiko afizioa… buffa!\nAurrerantzean ere saiatuko naiz zure begirada berarekin begiratzen. Muxu handi bat.\n“Han … ikusten da” daukat orain esku artean eta, galdera batzuk dauzkat zuri zuzentzeko:\nAstia izanez gero, eskertuko nizuke zure erantzuna.\nInoiz egon al zara Ponte a Ema-n ?\nZergatik Gino Bartali?\nTxirrindularitza atzaki bat da edota benetan maite duzu?\nZein da zure lotura Muxika herriarekin?\nZenbat denbora eman duzu liburua amaitu arte?\nNire liburuan ondoko hau agertzen da:\n63. orrialdean — Aleksander Rahkmaek estoniar bakarra.\n232. orrialdean: — ziklista letoniarra.\nMila esker zure arretagatik eta barkatu hain puntalakurloa izateagatik.\nAupa galdakao!! 2010/01/18\nJulem gabiria, ez daukat ezer ikusirik literaturaren munduarekin, 16 urte ditut baina esan beharra daukat, Connemara gure bihotzetan benetan zoragarria dela, hasiera-hasieratik harrapatu ninduen amaierararte.\nPoza handia eman dit jakitea zu galdakaotarra izatea. Ni, bertan bizi naiz. Agian ezagutuko duzun Elexalde institutuan. auten irakasleak liburua irakurtzeko esan digu. eta eskerrak eman behar diot.\nEta ez bazaizu importa galdera batzuk egin nahi nizuke, ez da liburuari buruz, ez. Niri pertsonalki pila gustatzen zait idaztea, istorio mordoak ditut hasita, baina amaitu barik. Eta nire galderak hauek dira:\n– Nondik ateratzen duzu inspirazioa? Hau da, nik, hasi hasi egiten naiz baina 5 horri noanean bat-batean gelditu eta jarraitzeko hitzak ez zaizkit inondik agertzen.\n-Idazten ari naizenean buruan istoria badaukat baina gero horrian adierazteko zailtasuna izaten ditut, eta ez dakit nola politako adierazi.\nMila esker zure denborargaitik.


Lekeitioko San Jose elizako erlojuaren makineria ikusgai jarriko dute - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nLekeitioko San Jose elizako erlojuaren makineria ikusgai jarriko dute\nSan Jose Elizako erlojua konpondu dute uda honetan. Gabonak inguruan matxuratu zen 1881 urtean Parisko Collin etxeari erositako erloju mekanikoa.\nKonpainiako elizaren erlojua.\nGaur egun eskuturrera edota mugikorrera begiratzen dute askok eta askok ordua jakiteko, baina luzaroan, kanpandorretako erlojuak izan ziren herritarrek denbora neurtzeko zeukaten aukera bakarra. Gora begiratu edota kanpai hotsak entzunda jarraitzen zuten denboraren iragana. Herri guztietan bezala, lekeitiarrak garai berrietara egokituta badaude ere, berehala sumatu zuten San Jose edo Konpainiako elizako erloju zaharraren falta. Egun batetik bestera, 14:20ak besterik ez zituen ematen orratzak.\nGabon inguruetatik geldirik egon da erlojua, uztailean Lekeitioko Udalak konponketak egin dituenera arte. Erlojuaren makineria desmuntatu zuten esferara iristeko, asmoa makineria konpontzea zuten. Baina matxura ezin konpondu eta makineria berria ezarri zioten, eta martxan dago berriro ere. 08:00etatik 22:00etara jotzen ditu kanpaiak.\nCollin etxekoa. Iñaki Madariaga Valle historiazaleak Parroquia de Santa Maria de Lekeitio liburuan aipatzen duenez, San Jose elizako erlojua bere garaiko erlojurik hoberena da. Gaur egungo erlojua ez da hasiera batean elizan instalatu zutena, 1881 urtean Jose Antonio de Amias alkate zenean Lekeitioko Udalak Parisen erositakoa baizik. Parisko Collin etxeari dorreko erloju bat erosi zion udalak; Succr de BH Wagner ereduko erloju mekanikoa, hain zuzen. Etxe berak egindakoa da, esate baterako, joan den apirileko sutean erre zen Notre Dameko erlojua. San Joseko elizan erloju berria jartzeko lanak 1881 urteko azaroaren 10ean amaitu zituzten. 138 urte ditu, beraz, erlojuak.\nJose Antonio de Amias alkate zela erabaki zuen udalak erlojua erostea\nErlojua Francisco de Intxusagarri aguazilak zaintzen zuela azaltzen du Madariagak. 1846tik aurrera bera arduratu zen erlojuaren zaintzaz eta korda emateaz. Hark lana utzi zuenean, Jose Casado Gutierrez erlojugilea jarri zen postu horretan, erlojuaren makineria zaintzen eta konpontzen, 1970eko hamarkadara arte. Ostean, Astorkia familiak hartu zuen erlojuaren kargua. Lehenengo, Felipe Astorkia Urriola-Auzokoak, eta jarraian, haren seme Iñaki, Juan eta Felix Astorkia Retolak, azken hori jubilatu zen arte.\nGaur eguneko erlojuaren aurretik, Roque de la Pradak 1786 urtean Santa Maria elizarako egin zuen erlojua egon zen San Jose elizan. Madariagak jakin duenez, 1786 urtean, Santa Maria elizako dorreko erlojua zaharkituta zegoela eta, Manuel de Gizaburuaga alkate zuen udalak erloju zaharra konpondu edo berri bat egitea erabaki zuen. Horretarako, De la Prada erlojugile durangarragaz jarri ziren hartu emanetan erabaki bat hartzeko.\nDirudienez, erloju zaharra konpondu zuten, beharbada, berria egiten zuen bitartean martxan egoteko, eta konponketak egin ostean, erlojugileak berria egin zuen.\n1798 urtera arte, De la Prada bera arduratu zen Santa Maria dorreko erlojuaren matxurak konpontzeaz.\n1846ko uztailaren 30ean, Santa Maria elizako erlojua lekuz aldatzea erabaki zuen udalak, eta San Jose elizara eraman zuten, herritarrentzat egokiagoa izango zelakoan. Jose Javier de Uribarrenek ordaindu zituen lekuz aldatzeko obraren gastuak.\nCollin etxeak egindakoa zen bai eta Notre Dameko erlojua ere\nEsan bezala, 1846urtetik 1881 urtera arte egon zen erlojua San Jose elizan. Erlojua aldatzea erabaki zutenean, Parisen bizi zen Claudio de Abaroa lekeitiarrari baimena eman zioten Collin etxeagaz tratua egiteko. Erloju zaharra, bestalde, Martin de Elordik konpondu ondoren, San Pedroko kofradia zaharrera eraman zutela dio Madariagak. Kofradia zaharreko azken solairuan ipini zuten. Arrantzaleen kofradia zaharreko eraikina 1803an hasi eta 1808an amaitu zuten.\nGordeta. Orain arte San Jose elizan egon den erlojuaren garrantzia ikusita, erlojuaren makineria mantentzea erabaki dute. Momentu honetan makineria Konpainian bertan dago gordeta, eta eliza horretan bertan mantentzea da asmoa. Udalak jakitera eman duenez, datorren urteko aurrekontuan diru kopuru bat gordeko dute beira-arasa bat prestatzeko, eta San Jose elizako txoko batean kokatu duten beira-arasa horren barruan jarriko dute makineria publiko zabalarentzat ikusgai.\nBeraz, 1881 urtean Lekeitioko Udalak 4.059,40 pezetagaz eskuratu zuen altxorra hurre-hurretik miretsi ahalko dute lekeitiarrek hemendik gutxira.


XIII Nazioarteko Laguntza Txakurren Symposiuma | GPS-LTT Euskadi\n2011ko 9ren apirilaa\nApirilaren 6 tik 8ra, Fontainebleaun (Frantzia) ospatu den nazioarteko Symposiumera bertaratu dira Euskadiko Laguntza Txakurren Taldekide batzuk. Apirilaren 9an, bertan ospatu den IROko Asanbladan ere parte hartu dute.\nSymposium honetan konferentzi eta hitzaldietan parte hartzeko aukera izan da. Beste batzuen artean, honako gai hauek landu dira: elikadura eta usaimenaren arteko lotura, albaitarien laguntza hondamendietan lanean diharduten txakur taldeentzat, markatzaile biologikoen erabilera lur-ikaretan, usainak eta euren iraupena,…\nGizaki hondakinak, hidrokarburuak eta billete faltsuak detektatzen dituzten txakurren lana erakutsi da. Eta elefante eta itsas ugaztunekin trebatze lanak baita ere.


Zain - - Goiena.eus\nYera Sanchez 2016-10-21 11:16\nIlustrazioari buruzko ikastaro batean izan naiz irailean. Album ilustratuak aztertu ditugu eta, gehienbat, emakumearen irudiari erreparatu diogu.\nEztabaida handia piztu du aurten album horietan azaldu den irudi jakin batek. Istorioak kontatzen zuen emakume bat zain zegoela etxeko logelan, zain noiz iritsiko ote zitzaion eskutitz bat etxera, zain ere agian bere laranja-erdia helduko zen. Emakumea, leihotik begira, postariaren zain zegoen.\nBestalde, irudian zera azaltzen zen: emakumea ohean etzana, zain, Goyaren Maja margolanaren pose-moduko batekin eta puntilazko kamisoi tiranteduna soinean. Lurrean, zera, zapatila borladunak, bonboi-kaxa bat, egunerokoa, ispilua eta musika entzuteko gailua zituen. Esan gabe doa guztia arrosa-tonu pastelezkoan azaltzen zela.\nIrudiak sekulako iskanbila sortu zuen. Nola da posible emakumea horrela irudikatzea? Eta, are larriago, nola da posible, gainera, emakume ilustratzaile batek emakumea horrela irudikatzea?\n"Eta zuek nola irudikatuko zenukete zain dagoen emakume bat?", galdetu zigun, orduan, irakasleak. Horrelakoak bota genituen: Ordenagailu parean lanean! Mahai baten atzean! Pintura eta koaderno artean! Whatsappekin jo eta su! Twitterren! Tesia egiten, liburuz inguraturik! Irakurtzen, edo idazten! Telesail bat ikusten!\nProposamen alternatibo ugari eman genituen, baina, egia esateko, ez genuen inork irudikatzen gure burua printze urdinaren zain… Auzia hortxe zegoen, istorioak adierazten zuenarekin, hain zuzen, emakumeok ez dugula inoren zain gelditu behar etxeko logelan.


'Istripuen Ekiditea eta Lehen Sorospenak Haurtzaroan' ikastaroa Bergaran - Debagoiena - Goiena.eus\n'Istripuen Ekiditea eta Lehen Sorospenak Haurtzaroan' ikastaroa Bergaran\nMiren Mujika 2014-03-26 17:26\nApirilaren 7an hasiko da Bergaran biztanlego osoari irekia egongo den ‘Istripuen Ekiditea eta Lehen Sorospenak Haurtzaroan’ ikastaroa. Ikastaroaren iraupena astebetekoa da eta apirilaren 11n amaituko da.\nKlaseak DYAko Ordezkaritzan izango dira, astelehenetik ostiralera 10:00etatik 12:00etara. Ikastaroaren programak haurtzaroan zehar istripuak saihesteko moduari heltzen dio, umeek ordu gehien pasatzen dituzten ingurune arriskutsuei, batik bat.\nHalaber, ikastarora bertaratzen direnek haurren istripuen ondorioei (erorketak, erredurak, eztarriko trabamenduak, intoxikazioak…) aurre egiteko oinarrizko ezaguerak eskuratu ahal izango dituzte. Ezaguera hauek modu errazean eta entretenigarrian irakatsiko dituzte, teoria eskolak trebakuntza-praktikoko eskolekin txandakatuz.\nMatrikularen kostua 60 eurokoa da, eskuliburu bat barne. Plazak mugatuakdira eta izena emateko edo jarduerari buruzko informazi osagarria jasotzeko, telefono honetara deitu behar da: 943 46 46 22.


Euskal literatura/Iparraldeko idazleak — Wikibooks\nEuskal literatura/Iparraldeko idazleak\nIparraldeko idazleek euskaraz baino gehiago idatzi dute frantsesez. Idazle asko ekarri ditugu aztergai, nahiz eta horietatik asko literatoak ez izan, hala ere, bere aztarna utzi dute bai kulturan eta bai erlijioan. Horretaz gain, Euskal Herriarekin nolabaiteko harremana izan duten idazleen berri emango dugu. Aipatutako idazle batzuek bi irudi dituzte. Horrela egin badugu, corpus ikonografiko honek oso ezagunak ez diren idazle batzuk izendatzen dituelako da.\nAipamen historikoak eta bibliografikoak[aldatu]\nIparraldeko idazleek euskaraz baino gehiago idatzi dute frantsesez.\nGuillaume Godin, Baionan sortua, Tolosako domingotarren abadea izan zen eta 1312an Avignoneko kardinala, Clemente V.a aita sainduaren garaian. Aita saindu beraren legatua izan zen 1332an Valladolidgo kontzilioan, Espainian hamar hilabeteko baimena lortu zuelako. 1.000 florin eman zituen Baionako katedral gotikoa eraikitzeko. Zenbait liburu idatzi zituen, esate baterako: De l’alliance de Jesus Christ avec l’Eglise, De la puissance de l’Eglise, Lectura Tomasina eta Tractatus de causa immediata potestatis.\nJuan de Uharte (1520-1590). Izenak dioen bezala Uharte Garazin jaio zen. Espainiak hautatu zuen Espainiako erregeak Nafarroa Behereari uko egin zionean. Sendagilea zen. Baesan Examen de ingenios para las sciencias liburua 1575ean argitaratu zuen: idazleak bertan azaltzen du gizon bakoitzak bere gaitasunak dituela dagokion lana egiteko, eta gaitasun horiek kontuan hartu behar direla. Irizpide hori izango da gaur egungo lanbideorientazioaren oinarria. Aipatutako liburuak laurogei edizio izan zituen gutxi gorabehera, eta berehala itzuli zen alemanera, frantsesera, ingelera, italierara, latinera eta duela gutxi euskarara.\nJean de Sponde (Ezponda) (1557-1595) Maulen sortua eta Euskal Herriko familia protestante gutxienetariko baten semea izan zen. Honen bataioan aitabitxi izan zuen Frantziako Henri IV.a izango zena. Pauen, Labriteko gortean kargu desberdinak izan zituen. Protestantismoari uko egin zion,1593an. Protestanteek ez zioten inoiz barkatu eta kargu guztiak galdu zituen. Hona hemen idatzitako zenbait liburu: Homeri poematum versoa latina ac notae perpetuae (Bâle, 1583), Hesiodi opera et dies (Bâle-Frankfurt, 1591), Recueil des remontrances (La Rochelle, 1592), Déclaration des principaaux motifs qui induisirent le Sieur de Sponde à s’unir à l’Eglise Catholique (Melun, 1594).\nOlerkaritzan ere ezaguna da, lan hauengatik: Les Amours, Les douze sonnets de la mort, eta Essay de quelques poèmes chrestiens.\nHenri de Sponde (1626-1642), aurrekoaren anaia zen. Hau ere katoliko egin zen eta Pamiressko apezpiku izendatu zuten. Latina eta grekoaz gain, eskozieraz ere bazekien. Historiari eta zuzenbideari buruz idatzi zuen: De Coemeteriis sacris.\nJacques de Bela (1585-1667) Zuberoako Sohutan jaio zen. Hau ere protestantea zen, aurrekoak bezala. Sei tomo in octavo moduko entziklopedia bat idatzi zuen: Tablettes, baita Zuberoako ohiturei buruzko 600 orrialde ere. Idazlan horiek Parisko Liburutegi Nazionalean daude, baina, oso zaila da haietaraino iristea. Iparraldeko lehen euskal katixima idatzi zuen.\nPhilippe de Bela, (1709-1796). Orain aipatutako Jacques bere tokilabilaso edo herenaitona zen. Fraide hasi eta ondoren armadan sartu zen, eta Alemanian, Suedian, Polonian eta Frantzian borrokatu zuen. Luis XV.ak eskatuta Royal Cantabres erregimentua sortu zuen 1.046 euskaldunekin. Xahoren Ariel egunkariak argitaratutako idazlanak aipatzekoak dira: Mèmoires militaires (1846) Exercices et èvolutions à l’usage du Règiment Royal Cantabre (1748). Histoire des Basques des origines à 1748, honekin batera hiztegi bat zetorren iparraldeko hiru euskalkiekin eta haien baliokideekin hebreeraz, grekoz, zeltaz, bretoieraz, arabieraz, latinez, gothoz, espainolez eta italieraz.\nArnaud Oihenart, Maulen jaio zen XVI. mende bukaerako anabasaren erdian. Nafarroa eta Gazkuako historiaren aita izendatu zuten bere Notitia utriusque vasconiae (Paris, 1668) liburuarengatik. Bi atsotitz-bilduma ere argitaratu zituen (1657). Eta Déclaration historique de l’injuste usurpation et retention de la Navarre par les Espagnols (1625) liburuan azaltzen du zergatik ez zioten Iruñeko artxiboan sartzen utzi.\nEuskaraz bi liburuki idatzi zituen: Atsotisac edo refranac (1657).\nDuvergier de Hauranne (1581-1643) Saint Cyraneko abadea izan zen. Baionan jaio zen eta Lovanon ikasi zuen, eta han Jansenius Jansenisten sortzailearekin adiskidetu zen 1604an. Baionan elkarrekin egon ziren (1611). Potiersko apezpikuak Saint Cyraneko komentuko abade izendatu zuen (1620). Gero, Parisko Notre Dame des Champs komentuko mojen aholkulari izan zen. Horretaz gain, apezpiku, ministro, eta abar luze bat kargu izan zuen. Richelieuk, Haurannek Paristik ihes egin zezan, komentu aberatsak eta elizbarrutiak eskaini zizkion Baionan eta Clermont Ferraden. 1638an kardinalak atxilotu zuen Vinceneesko espetxean eta han egon zen hil arte. Honako liburu hauek idatzi zituen: Apologie pour Henri Louis Chateignier evòque de Poitiers (1617), kardinalaren alde egon zen hau protestanteen aurka altxatu zenean. Somme des fautes et faussetés capitales contenues dans la somme théologique de F de Garasse (Paris, 1626), Petrus Aurelius; apezpikubatzarrak askotan berrargitaratzeaz gain, Barcosekin batera honako hauek argitaratu zituen: La théologie familière (1642), Lettres chrétiennes et spirituelles (1645), Dictionnaire de théologie Catholique. Espetxean zegoela behin baino gehiagotan argitaratu ziren bere gutun espiritualak. Ondoren, Encyclopédie du catholicisme.\nMartin Barcos aurrekoaren iloba izan zen (1600-1698). Nahiz eta osaba bezain ezaguna ez izan, nagusi izan zen jansenismoan eta doktrina horrek Frantzian izan dituen eraginetan. St. Cyraneko abadea izan zen osabaren ondoren. Asko idatzi zuen predestinazioaz: Praedestisnatus (1643) zentzuratu egin zuten. Reponses à certaines propositions de Jansénius (1645) Erromako Ofizio Santuak kondenatu egin zuen, L’autorité de Pierre et de Paul qui réside dans le Pape successeur des apôtres (1645), 1647an kondenatua izan zen. La grandeur de l’Eglise Romaine (1695), Exposition de la foi de l’Eglise touchant la grace et la prédestination (1696, 1699, 1700, 1719), Noailles kardinalak kondenatu egin zuen. Exposition sur la foi catholique dans ses rapports à la grace et a la predestination (1698) ,Défense de feu M. Vincent de Paul (St Cyranen alde).\nBernard Elizagaray (1652-1719), Armendaritzen jaio zen. Renaud deitzen zioten, baina, ez dakigu zergatik. Malenbrancheren laguna izan zen. Frantziak bataila bat irabazi zuen 1683an Algereko beyaren aurka, Elizagarayek asmatutako sistemari esker. Sistema hori itsasontzietatik kanoikadak jaurtitzeko erabiltzen zen, «les galiotes à bombes». Gudako itsasontziei buruz idatzi zuen: De la théorie de la manoeuvre des vaisseaux (1689). Beranduago zera idatzi zuen: Mémoires sur un principe de la mécanique des liqueurs (1717). Vaubaneren ezinbesteko laguntzailea izan zen gotorlekuak eraikitzeko. Zientzien Akademiako ohorezko kide izendatu zuten 1699an.\nEtienne Silhouette (1709-1767) Limogesekoa zen, nahiz eta jaioterria Biarritz izan. Politikako kargurik altuenak izan zituen, ministro izan arte, nahiz eta zortzi hilabetez baino ez izan. Hain denbora gutxi egon zenez, frantsesez, bere izena ia ikusezina dena izendatzeko erabiltzen da: silueta.\nIdatzi zituen liburuak dira: Voyage de France, d’Espagne, de Portugal et d’Italie (1729), Idée du gouvernement Chinois (1729). Lettres sur les transactions politiques du règne d’Elisabeth (1736). Reflexions politiques sur les grands princes (1730). Traité de mathématiques sur le bonheur (1741). Mémoires sur les possessions et les droits de la France et de l’Angleterre (1755), Essais sur l’homme et sur la critique (Poperen liburu baten itzulpena).\nBertrand Pelletier Baionako botikari baten semea izan zen (1761-1797). Fosforoa, azido muriatikoa eta xaboinaren prestakuntza ikertu zuen. Irakasle izan zen Parisko Eskola Politeknikoan eta Zientzien Akademiako kide izendatu zuten 1791ean. Hil ondoren Mémoires et observations de chimie (Paris, 1798) argitaratu zuten.\nPierre Joseph Pelletier (1788-1842) Parisen jaioa. Aurrekoaren semea zen. Kinina aurkitu zuen, gaur egun oraindik paludismoa sendatzeko erabiltzen den sendagaia. Lan ugari egin zituen gatza sortzen duen basafloraren inguruan, estriktinaren inguruan... Opiotik berezi zituen nartzenina eta beratina. Caventourrekin batera 1817an zera idatzi zuen: Informations sur la matière verte des feuilles. Berak bakarka eginak dira: Examen chimique du lichen (Paris, 1817). Un nouvel alcalin, la stryctine (Paris, 1818). Analyse chimique de la quinine (Paris, 1821). Montyon saria jaso zuen 1827an eta Caventourekin banatu zuen (garai haietako 10.000 fr). Zientzietako Akademiako kide izendatu zuten 1848an.\nFrançois Cabarrus (1752-1810) Baionan jaio zen Itsasutik zetorren familia batean eta Sevillan hil zen. Gurasoak merkatariak zituen eta Zaragozara eta Valentziara bidali zuten. Xaboifabrika bat sortu zuen Carabanchelen eta Madrilgo ekonomistekin harremanetan hasi zen. Memoria de la fundacion de la Banca nacional idatzi zuen, 1782an, eta ondoren Espainiako Banku Nazionala sortu zuen, «Banca San Carlos» zeritzona. Paperezko txanpona asmatua zuen dagoeneko. 1785ean Filipinetako Konpainia sortu zuen. Zorrez gainezka zegoela preso egin zuten Karlos II.a hil zenean baina Karlos IV.ak askatu egin zuen. Espainiako ordezkari izan zen, 1797an, Rastadteko kongresuan. Jose Bonapartek Haziendako Ministro izendatu zuen 1808an. Hark idatziak dira: Memoria sobre la unión del comercio de América con Asia (1784), Cartas a Jovellanos sobre los obstáculos que la naturaleza, la opinión, y las leyes oponen a la felicidad pública (1783), elizak kondenatu zuen liberalegia izateagatik (1808). Consideraciones de un Español a sus conciudadanos eta Memorias. Mihi gaiztoek diote Frantziako iraultzan garrantzi handia izan zuen Madame Tallien bere alaba zela.\nJean Baptiste Duhalde, Uztaritzen jaio zen 1674an. Jesuita izan zen, baita bere anaia Bertrand ere. LeTellieren idazkaria izan zen, hau da, Luis XIV.a erregearen konfesorearen idazkaria, eta 1724an La prudence chrétienne idatzi zuen.\nBaina badago ospetsuagoa izan zen beste lan bat: jesuitek argitaratutako 26 liburukiak, bere misiolariek Indiatik, Txinatik eta Ameriketatik igorritako gutunekin, Cartes édifiantes et curieuses écrites depuis les Missions étrangères par les missionnaires de la compagnie de Jésus. Bildumako bederatzitik hamaseira bitarteko zenbakiak Jean Baptiste Duhaldek argitaratu zituen.\nBestalde, 1735ean beste liburu bat idatzi zuen. Liburu hori idazteko bere anaiak eta beste misiolari batzuk Txinatik igorritako gutunetan oinarritu zen: Description de l’empire de Chine et de la Tartarie (4 liburuki), bertan 42 mapa eta irudi asko ikus daitezke. Askok eta askok liburu hori aipatzen dute Txinari buruz hitz egiterakoan.\nJean Daguerre (1701-1785), Larresoroko apaiz honek bertako seminarioa sortu zuen eta sei argitalpen egin zitzaizkion liburua idatzi zuen: Abrégé des rêgles de conduite à suivre au tribunal de la Pénitence.\nMartin Etxegoien (1782-1843) Hazparneko Urkoi auzoan jaio zen. Napoleon enperadorearen guduetan borrokatu zuen, Espainian, besteak beste. Itzulpen bat baino gehiago egin zaizkion liburu bat idatzi zuen: L’Unité, ou Aperçus philosophiques sur l’identité des principes de la science mathématique, de la grammaire et de la religion. Auskalo zer ez zuen idatziko armadan sartu ordez, seminarioan sartu izan balitz!\nDiharce de Bidassouet Hazparneko apaiz honek zera idatzi zuen: Histoire des Cantabres ou des premiers colons de l’Europe. Liburu horretan agertzen den ikuspuntua gaur egungo historialari aditu batek ezingo luke onartu.\nPierre Nérée Dassance (1801-1858) uztariztarra zen. Irakaslea izan zen Sorbonan. Apezpiku izateari uko egin zion. Bi liburu idatzi zituen: Cours de littérature eta la Bibliotèque des Prédicateurs.\nAgustin Chaho (1811-1858) atharraztarrak Le Républicain de Vasconie sortu zuen. Beranduago Ariel egunkari ezkertiar bilakatuko zen eta 300 bat ale salduko ziren. Bestalde idazlan hauek idatzi zituen: Paroles d’un voyant (1834) Paroles d’un croyanti erantzuteko; Voyage en Navarre (Bayona 1835), Histoire primitive des Euskariens Basques (Baiona, Bonzom, 1847), Biarritz entre les Pyrénées et l’Océan (1855) eta Philosophie des religions comparées.\nJean Pierre David (1826-1900) Ezpeletan jaio zen. Txinatik dirua bidali zuen Parisko Museum d’Histoire Naturelle ospetsua hornitzeko: 379 mineral, 624 ugaztun, 1.531 hegazti, 3.425 landare, 10.165 espezie entomologikoak. Hauek guztiak Txinara egindako hiru bidaietan bildu zituen. Ondoren aipatzen ditugun lanetan bere ikerketak azaldu zituen: Second voyage d’exploration dans l’Ouest de la Chine, (1876). Journal de mon troisième voyage d’exploration dans l’empire de Chine (Paris 1876). Les oiseaux de Chine (Paris). Plantes Davidianae ex Sinorum impérioe (1890). Frantziako Zientzien Akademiako ohorezko kide izan zen. Davidek aurkitu zuen ekologisten sinbolo bilakatu den panda hartza.\nJoseph Garat abokatua zen. Bordelen jaio zen, baina, Lapurdiko diputatua izan zen 1789an, Frantziako Iraultzaren garaietan. Ministro izan zen behin baino gehiagotan. Dirudienez, ministro zelarik polizia sekretua sortu zuen. Frantziako Akademiak saritu zituen bere hiru liburuak: Considérations sur la Révolution (1792). Souvenirs de la Révolution (1795), Histoire des Basques. Frantziako Akademian sartu zen 1806an, enperadorearen garaietan, baina erregea itzuli zenean bota zuten.\nCharles Martial Lavigerie Baionan jaio zen eta kardinala izan zen (1825-1892). Aita zuriak misionest elkartea sortu zuen (1874). La société antiesclavagiste elkartearekin batera biziki borrokatu zuen esklabotzaren aurka. Eta 1890ean Frantziako katolikoak Errepublika onartzera deitu zituen Aita Sainduaren izenean.\nSorbonan irakasle zela idatzi zuen: Essai sur l’école d’Edesse (1850). Les erreurs doctrinales du jansénisme' (1858).\nVictor Bernard Derrecagaix (1833-1915) Baionan jaioa, baina izatez zuberotarra zen. Aljerian borrokatu egon zuen. Klasikotzat jotzen zen XIX. mendean, bere liburuetako bat: La guerre moderne. Liburu horrek itzulpen bat baino gehiago izan du, esaterako: arabieraz, turkieraz eta japonieraz. Petain y Foch mariskalak ikasle izan zituen Frantziako «L’école de guerre» eskolan. Horietaz gain, bestelako liburu batzuk ere idatzi zituen, horien artean: Etude des Etats Majors des armées étrangères (Paris 1869), Histoire de la guerre de 1870 (Paris 1871). Le Sud de la Province d’Oran (1873), Exploration du Sahara (1882), Le maréchal Berthier, idazlan honek Académie des Sciences Morales et Politiquesen saria jaso zuen (1905), Le maréchal Harispe (1916).\nEdouard Ducéré (1849-1910). Baionako liburutegiaren arduraduna izan zen eta liburu asko idatzi zituen tokiko historiaz: Les correspondants militaires de la ville de Bayonne (Baiona 1884), Histoire de la marine militaire de Bayonne au Moyen Age (Baiona), Les Corsaires (Baiona, 1895), Le Blocus de 1814, (Baiona, 1906), Dictionnaire Historique de Bayonne (Baiona 1911), Bayonne sous l’empire.\nHenry Leon. Histoire des Juifs de Bayonne. (Bayona, 1894)\nClaude Frédéric Bastia Baionan jaioa (1795-1858), XIX. mendeko ekonomista nagusietariko bat izan zen. Liberalismoaren ideologoetariko bat izan zen. Ezin izan zuen bere lan garrantzitsuena bukatu: Les harmonies économiques.\nGustave Xavier de Ravignan, Baionan jaioa eta jesuita zen. Lacordairen ondorengoa izan zen Parisko katedralean eta han hamar urte eman zituen predikari (18371847). Sermoiez gain, honako liburu hau argitaratu zuen: L’institut des Jésuistes, Clément XII et Clément XIV.\nAntonio Abbadie Arrast, Irlandan jaio zen, Frantziako Iraultza zela eta, bere gurasoak ihes joan zirelako. Euskal kulturan sartu aurretik Egipton ibili zen. Lan hauek han emandako denboraren ondorioak dira: La géodésie de la Haute Ethiopie (1873), L’Abyssinie et le roi Théodore (1868), Les langues de Cham (1870), Dictionnaire de la langue Amarinna (1881). Chahorekin batera zera argitaratu zuen: Etudes grammaticales sur la langue Basque (1863). Zientzien Akademiako kide izendatu zuten, 1867an.\nArnaud Abbadie, aurrekoaren anaia zen. Honako hau idatzi zuen: Observations sur le chêne en Ethiopie (1859).\nCesar Duvoisin (1869), Biblia euskaratu zuen kapitainaren anaia zen. Zera idatzi zuen: Vie de M. Daguerre fondateur du séminaire de Larressore (Lamaignière, Bayona, 1865)\nPierre Haristoy (1835-1901). Aiherran jaio zen. Hainbat gaiez idatzi zuen, besteak beste, apaizak prestatzeko idatzi zuen, Euskal Herriko historiaz eta Elizaren historiaz Iraultzaren garaietan. Pierreren lanik garrantzitsuenak hauek dira: Recherches historiques sur le Pays Basque (Baiona, 1883). Les Paroisses du Pays Basque pendant la période révolutionnaire (Pau, Vignancour 1. T. 4660., 1895, 2.T 542o. 1899, 3. T. Bayona, Curutchet, 1982, 305 o.). Etudes historiques et religieuses du diocèse de Bayonne (18921910) izeneko aldizkaria sortu zuen Dubarat apaizarekin.\nJean de Jaurgain (18421920) Ozazen jaio zen Zuberoako historiagile honek honako lan hauek idatzi zituen: Arnaud d’Oihenart et sa famille (1855), Histoire et généaloge de la maison d’Espeleta (Talence, 1877), La Vasconie (1886).\n'Elisabeth Léocadie d’Elissalde de Castremont (1806) Bardozetarra zen. Bi liburu idatzi zituen: Histoire de l’introduction du christianisme sur le continent Russe eta Vie de Sainte Olga.\nPierre Harispe (1854 ) Donibane Lohitzunen jaio zen. Apaiza zela, Euskal Herri osoan zehar ibili zen irakasle. Gero Belgikara joan eta han ezkondu zen. Eta azkenik, berriro apaiz izateko ekialdeko Melkide erritoan sartu zen. Askoren ustez bi Harispe egon ziren; bata apaiza, eta bestea ez, baina biak pertsona bera dira. Aipu horretan frantsesez idatzirik dauden liburuen berri emango dugu, horietatik batzuk fedeari egiten diote erreferentzia: L’Imitation de Jésus Christ, Les étapes de Dieu vers nous : mon testament philosophique et religieux (1916); beste hauek, berriz, profanoak dira: Le Pays Basque : histoire, langue et civilisation (Payot, 1929), Ainhoa (Auteuil 1893). Perkain azken hori bost agerralditako antzerkia da (Plon 1903).\nRené Cassin (1887-1976) judutarra zen. Baionako udaletxe ondoan jaio zen. 1968an Nobel saria jaso zuen. UNESCOren sortzailetariko bat da, eta «Giza eskubideen deklarazioa» testuko zatirik handiena berak idatzi zuen. Zientzia Moralen eta Politiken akademian sartu zen 1947an. Baditu zuzenbideaz idatzitako zenbait lan.\nPierre Lhande (1877-1957) Baionan jaio zen baina izatez zuberotarra zen. Jesuita zen. Etxahun bertsolariari dedikatutako lehenengo lana idatzi zuen. Beranduago hiztegia egiten hasi zen eta Lafitteren laguntzarekin bukatu zuen. Parisera joan zen 1925ean “zinta gorriaz” arduratzera oso hiriburu paganoa zelako. Garai horretan idatzi zuen: Le Christ dans la banlieue (135 argitalpen), Le Dieu qui bouge (60 argitalpen). Frantziako Akademiaren saria jaso zuen. Baita beste bi sari ere, ¡¡La Croix sur les fortifs¡¡.\nIrratiz predikatzen hasi zen 1926an, ikaragarrizko arrakastarekin: bere sermoiak hamabi liburuetan jasota daude. Ospe handia izandako beste liburu batzuk ere idatzi zituen, esaterako: Autour d’un foyer Basque (1908), L’émigration Basque (1910, Paris) Argentinako Presidentearen hitzaurrearekin; Luis flamenkora eta alemanera itzulita dago. Jeunesse (1912), Mirentchu (1914), Lardizabalek gaztelerara itzulia. Au prix du sang (1915), Trois prêtres soldats (1918), Enseigne de vaisseau Lefevre (1919), Mouettes (1920), azken lau horiek 14ko gudari buruzkoak. Notre Soeur latine, l’Espagne (1919) liburu hori zela eta debekatu zioten Espainian sartzea. Yolanda (1921, euskaraz eta frantsesez), Mémoires d’un écureuil (1922), Bilbilis, Fils de Dauphin, Lauriers coupés, Le Pêre Longhaye, Le Pays Basque à vol d’oiseau (1925). Beste hiru liburu idatzi zituen egindako hiru bidaia azaltzeko: France Rayonnante (1930), Hego Amerikaz. Madagascar (1932) eta L’Inde Sacrée (1934). Urte berean pelikula egin zuten: Mon Petit prêtre.\nJean Delay (1907) Baionako alkatea izan zen. Baita psikiatra ere. Parisen 1950ean, berak zuzenduriko psikiatriako lehen batzarra ospatu zen. Gaixoekin estimulaziozko tratamendua erabili zuen lehena izan zen. Psikiatriari buruzko liburu asko idatzi zituen: Aserogènes et sensibiltés cérébrales (1934), L’électroencéphalogramme (1938), L’électrochoc et la psychophysiologie (Paris, 1946), L’électricité cérébrale (1949), , Problèmes de la jeunesse médicale (1952), Jeunesse d’André Gide (1957), Discours de réception à l’Académie Française (Paris, Ga- llimard 1971). Frantziako Akademiaren eta Zientzietako Akademiaren kide izan zen.\nFlorence Delay bere alabak eleberriak idazten ditu, eta Frantziako Akademian kide da.\nFrançois René Bastide (1926). Biarritzen jaio zen. Eleberriak eta entseguak idazten ditu. Bere lehen eleberria honako hau izan zen: Lettre de Bavière (1947). 1952an kritikaren saria jaso zuen Saint Simon par lui mème liburuagatik. 1956an Femina saria jaso zuen Les adieux lanarengatik. Le troisième concert antzerkiaren eskutik telebistako saria jaso zuen 1963an.\nHemen finkaturiko zenbait idazle[aldatu]\nHemen jaio ez arren, zenbait autore euskalduntzat har ditzakegu.\nPierre Loti (1850-1923) baliteke ezagunena izatea. Benetako izena Jules Viaud zuen. Itsas armadako burua izan zen, eta bi denboraldiz itsasontzi bat gobernatu zuen Hendaiako mugan. Azkenik Hendaian gelditu zen. Libururik ezagunena 1896an Azkainen idatzi zuen Ramuntcho da.\nEdmond Rostand (1868.1918) osasun-arazoak zirela eta Kanbora etorri eta bertan gelditu zen bizitzen. Arnaga etxea eraiki zuen. Bere idazlanak: Chantecler (1910), eta Le vol de la Marseillaise (1919) trilogia da.\nJean Rostand aurrekoaren seme biologikoa zen eta mundu osoan ezagutzen zuten. Euskal Herrian ikasi zuen natura maitatzen. Hona hemen bere liburu batzuk: Pensées d’un biologue (1939), L’homme (1940), Esquisse d’une histoire de la biologie (1945), Ce que je crois (1953), Inquiétudes d’un biologue (1967). Frantziako Akademian sartu zen, 1959an.\nFrancis Jammes, Baigorrin jaio zen, eta Hazparnen finkatu, Eihartzea etxean. Olerkaria zen. Besteak beste honako lan hauek idatzi zituen: De l’Angelus de l‘aube à l’angelus du soir (1898), Le duel des primevères (1901), Les géorgiques chrétiennes (1911)\nPierre Benoit (1886-1962) Landetan jaio zen eta hil arte Zuberoan bizi izan zen. Urte bakoitzeko eleberri bat idatzi zuen, aipatzekoak dira, esaterako: Pour Don Carlos, karlistadari buruzkoa, Aino, hegoaldekoa, Le Pays Basque entsegua 1954an. Frantziako Eleberriaren saria jaso zuen, 1931ean.\nRoland Barthes (1915-1980), estrukturalismoaren sortzailea. Baionan zortzi urtez ikasten egon ondoren, bi urte eman zituen Biarritzen irakasle. Hiru liburu idatzi zituen: Le degré zero de l’écriture (1953), L’empire des signes (1970), Elements de semiologie.\nOrrialdearen azken aldaketa: 23 iraila 2015, 08:09.


telebista | irratia.com\nEtiketaren artxiboak: telebista\n150. saioa: greba orokorraren soinu banda eta irudiak\nGreba Orokorra hartu dugu hizpide gaurkoan. Wiki batean bildutako greba kantuekin osatu dugu gure irrati emankizuna. Eta horrez gain, sarean grebaren inguruan dauden ekimen ezberdinen eta bereziki grebaorokorra.info gunearen gainean aritu gara. Bideoz eskaini dugu emanaldia greba orokorraren Telebista herritar eta partehartzailean, eta froga ezberdin eta bereziak egin ditugu.\n105. saioa: Kike Amonarrizekin berbetan\nSaioa entzuteko HEMEN. 105. saioan Internet eta edukiak izan ditugu hizpide Kike Amonarrizekin. Tolosako ihauterien aurretik, eta ARGIA saria jaso ostean harrapatu genuen gure sarean Kike. Mhlz programaren sorrera eta bilakaera, telebista, ikusentzunezkoak, gazteen joera berriak eta beste mintzagai hartu genituen, oso elkarrizketa interesgarrian.


Bilbao.net, Haurrak, Familiaren osasunak kezkatzen nau, Esku-hartzea intoxikazio edota elikadura-alerten kasuan\nKokapena: Hasiera Hiritarrak Haurrak\nFamiliaren osasunak kezkatzen nau Esku-hartzea intoxikazio edota elikadura-alerten kasuan\nBilboko Udalak egiten dituen ikuskapenak, mantentze-lanak eta kontrolak Ziurtagiri/txosten bat behar dut Lizentzia/baimen bat behar dut Kexa, erreklamazio edo salaketa bat egin nahi dut Nire auzoa/hiria/ingurumena hobetu nahi dut Galdutako objektuak eta animaliak Turistak Informazio praktikoa Hirian ibili nahi dut Aisiako jarduerak Ostatua behar dut Erreklamazioak edo salaketak Larrialdiak edo emergentziak Esku-hartzea intoxikazio edota elikadura-alerten kasuan\nUdalerrian prestatu edo merkaturatutako elikagaiekin zerikusia duten jazoeren aurrean (intoxikazioak edo alertak) lehentasunez eta premiaz esku hartzeko mekanismoa da.\nIntoxikazioa beste udalerriren batean gertatu bada, Sailak Eusko Jaurlaritzari helaraziko dio salaketa.\nJazoerarekin erlazionatutako establezimendu nahiz pertsonei.\nKaltetutako pertsonek edo asistentzia-zerbitzuek asistentzia medikoaren dokumentua aurkez dezakete, hala dagokionean.\nEusko Jaurlaritzaren Lurraldeko Osasun Ordezkaritzaren Epidemiologia Zerbitzua\nElikagaien Ikuskaritza Sekzioa\nUgalde kalea, 7\nElikagaien Ikuskaritza Sekzioak alerta edo jazoeraren berri jasotzen du.\nSailari jakinarazten zaio jarduketa berehala hasiko dela.\nAlerta edo jazoeraren garrantzia baloratu, eta beharrezko jarduketak aztertzen dira.\nUdal albaitariek dagokion akta emango dute, hartutako kautela-neurriak eta, dagokionean, laginak jasotzen dituena.\n30 egun baino lehenago txostena prestatuko da.\nBeharrezkoa balitz, legozkion espedienteak hasiko dira.\nBeharrezkoa den kasuetan, agerraldiaren txosten orokorra eska dakioke Sailari, Eusko Jaurlaritzaren Lurralde Ordezkaritzaren Epidemiologia Zerbitzuak eta Elikagaien Ikuskaritzak egina.\nOsasun eta Kontsumo Saila Elikagaien ikuskaritza eta zoonosi sekzioa\nTelefonoa: 94.420.49. 24\nE-mail: salud@ayto.bilbao.net Astelehenetik ostiralera 9:00etatik 14:00etara


Doowi aplikazioak guztiz aldatuko du aisialdia kontsumitzeko modua Bilbon - Up Euskadi\nDoowi aplikazioak guztiz aldatuko du aisialdia kontsumitzeko modua Bilbon\n2015ko Abendua 10\nDoowi Bilboko startup batek sortutako aplikazio mugikor bat da. Aplikazio horrek agenda pertsonalizatua eskaini nahi die erabiltzaileei, hiriko aisialdi aukerak helaraziz: jatetxeetako eskaintzak, kultur jarduerak, lanetik atera eta gero egiteko planak, kontzertuak, jaiak, e.a. Aplikazioa doakoa da, eta dagoeneko eskuragarri dago iOS eta Android gailuentzat.\n“Kalitatezko aisialdi agenda bat egin nahi izan dugu. Horregatik, astean 30 plan bakarrik eskaintzen ditugu. Beste aplikazio batzuek ordea, esaterako, Let’s Bonusek 5.000 eskaintza bidaltzen ditu egunero” azaldu du Manuel Abiega, Doowi enpresako zuzendari nagusiak, “ez ditugu ohiko eskaintzak bidali nahi, adibidez garagardoa euro batean saltzen dela diotenak, baizik eta plan desberdinak eta esperientzia bakarrak”. Aplikazioa erabiltzailearen gustuetan oinarritzen da, bere zaletasunei egokitutako aisialdi aukerak bidaltzeko. Bada Dowi gainerako aplikazioetatik bereizten duen beste alderdi bat, osagai sozial indartsua duelako, eta helburutzat du aisialdi arloko sare sozial bihurtzea: “gure asmoa da aplikazioaren barruan lagunak egitea, mezuak bidaltzeko, taldeak egiteko eta sortzen diren planetan parte hartzeko”. Alderdi hori inplementatzen ari gara, eta momentuz, aplikazioaren bidez posible duzu jakitea zure lagunak joango diren sakelakoan agertzen diren planetara.\nDoowi-k lau motatako aisialdia eskaintzen du: ordainpekoa, doakoa, sarrera zozketak edo erabiltzaileentzako opariak eta ginkanak. Azken horiek ekitaldiekin lotutako erronka txikiak dira, “adibidez, festa batera bazoaz, Doowi-ren kamiseta bat soinean duen pertsona bilatu beharko duzu, eta harekin argazki bat atera, deskontu berezi bat lortzeko” azaldu du Manuel Abiegak. Gainera, aplikazioan badago atal solidario bat, non erabiltzaileek emaitza txikiak egin baititzakete inguruko GKEentzat.\nAplikazioaren negozio ereduak komisio bat ematen die enpresa eta saltokiei saltzen duen ordainpeko plan bakoitzeko, baina lantaldea datorren urteko otsailetik aurrera hasiko da portzentaje hori kobratzen, enpresek zerbitzua probatu dezaten lehenengo. Doowi aurtengo urrian kaleratu zen beta bertsioan, eta erabiltzaileek eginiko hobekuntzak txertatu ondoren, aste honetan aurkeztu dute bertsio eguneratua.


Berria.info - Solasaren gimnastika\n'Plazer bat izan duk, Benito!' idatzi dute Pako Aristik eta Mikel Markezek, Benito Lertxundiren �biografia espirituala�Egileek aitortu dute beren burua aurkitu dutela musikariarekin izandako solasaldietan\nOsteguna, 2013ko abenduak 5 - 13:37 Kultura\nMikel Markez eta Pako Aristi, atzo, Plazer bat izan duk, Benito! liburuaren pasarte bat komentatzen. / GARI GARAIALDE / ARGAZKI PRESS\nSolaserako hiru gonbidatu, gai sorta bakoitzaren arabera\nBadira bospasei urte Pako Aristi eta Mikel Markez Benito Lertxundirekin elkartzen hasi zirela. Bazkaltzeko. Afaltzeko. Lehendik ezagutzen zuten musikaria, eta Aristiri beti iruditu izan zaio �hiztun ona, barne mundu aberatsa duena�. �Bizpahiru ordu� partekatzen zituzten, baina beti Lertxundiren gauza gehiago entzuteko gogoz geratzen ziren. Orduan, proposamen bat egin zioten musikariari: hilero hitzordua jartzea, txandaka bakoitzaren herrian bazkaltzea —Urrestillan, Aian eta Orion—, eta ondoren hitz-aspertu bat egitea. Hizketaldi haiek grabatzen hasi ziren, eta arlo guztietan �sekulako materiala� zutela konturatu. Grabatutako �50 bat� ordu horiek transkribatu, sailkatu, orraztu, eta Plazer bat izan duk, Benito! liburua osatu dute Aristik eta Markezek (Elkar), Tene Mujika bekaren laguntzari esker. �Benitoren biografia espirituala da�, Aristiren ustez. Markezek, berriz, Lertxundik �buruko gimnastika� egiten erakutsi diola nabarmendu zuen atzo, aurkezpenean. Biek aitortu dute solasaren gimnastika horretan, hizketaldi horietan, beren burua aurkitu dutela.Hitz-aspertuetan �mila gairi buruz� mintzatu dira. Horietako batzuk zerrendatu zituen Markezek: �Arrauna, transzendentzia, egoa, sexua, beldurrak, desikaste prozesua, tarota, biolentzia, itsasoa, euskara, depresioa, existentziaren zentzua...�. Eta horietaz erabateko �askatasun mentalarekin� hitz egin zuen Lertxundik. Hori da, Markezen iritziz, harekin pasatutako orduetatik �gordetako altxorra�. Uste du �begirada askea� edukitzen irakatsi diela: �Gaia edozein dela ere aurretik jarrera irekia izaten�.Askatasun mentala da, hain zuzen, Lertxundiren gakoetako bat Aristirentzat. �Beti esaten du Jiddu Krishnamurti idazle eta pentsalari indiarrak eragin handia eduki zuela berarengan gaztea zenean�. Krishnamurtik bere ikasleei esaten zien dogmarik ez onartzeko, aurreiritziak saihesteko. Autoritate bakarra gizaki bakoitza dela bere horretan. �Benitok beti esaten du denok garela inteligenteak, denok adimentsuak, baina adimena garatzeko moduak askotarikoak direla�, adierazi zuen Aristik. Krishnamurtik ikusten zuen, gainera, gizartea eremu guztietan jarraitzaileen bila dabilela. �Politikariak, boto-emaileen bila; telebistak, ikusleen atzetik; edo supermerkatuak, erosleen bila. Jarraitzaileen bilaketa etengabean dabilen gizarte bat da hau�, hausnartu zuen Aristik. Pentsalari indiarrak bere ikasleei iradokitzen zien beraiek izan zitezela beren buruen jarraitzaileak. Aristiren iritziz, Lertxundik horixe bera demostratu du musika ibilbidean. �Modan zegoen joera musikalaren gainetik ibili da�.Aristiren ustez, hainbeste gauzaz hitz egin zuten hizketaldietan, non esandakoak eta jasotakoak �forma literario� bat behar zuen jendearengana iristeko. �Benitok ez zuen profeta bat balitz bezala geratu nahi; hitzez hitz bere mezua ematera datorrenaren itxura hartu nahi�. Hortaz, solaskideak �gogoeta� egitera gonbidatu zituen, �barne bidaia� batean murgiltzera. �Ikerketaren� emaitza da biografia espirituala. �Baina ez da espirituala zentzu erlijioso itxian, bizitzarekin orokorrean dugun harreman sakon eta zabal moduan ulertutako espiritualitatea baizik�, argitu zuen Aristik. Haren irudiko, Lertxundiren hitz eta kantetan sumatzen den �mundu aberatsa� azaleratu dute. �Berak irakurri zuen, eta berak baimendu. Hori zen hasieran gure beldurra...�. Horren inguruan zehaztapen gehiago eman zituen Markezek: �Azkeneko eskuizkribuan Benitok aldatu dituen gauza bakarrak bere esaldien formulazioak dira. Ez du guk idatzitako hitz bat bera ere ukitu�. Eta bildutakoa lantzeari ekin aurretik, �sistema� bat erabaki zuten bi egileek. Gaika sailkatu zuten materiala, eta gidoi bat zehaztu. Hasieran, ideia bat zeukaten; baina, azkenean —�modu anarkikoan baina nahiko naturalean�, Markezen ustez—, nahi izan dutena egin dute. �Bakoitzak nahi zituen gaiak hartu ditu, eta ez dugu arazorik eduki�. Gainera, iruditzen zaio batzuetan zailtasunak egon daitezkeela bakoitzak zer idatzi duen bereizteko orduan�. Azken emaitza �hibrido bat� da Aristirentzat. �Poesia, ipuinak, anekdotak, taroteko tiraldiak... Zaila zen zer-nolako forma literarioa eman erabakitzea�.Baina Lertxundik gauza bakarra eskatu zien: ez zezatela �ohiko� liburu bat egin. �Ez zuen liburuan argazkiak sartzerik nahi. Ez zuen liburu atsegin bat egiterik nahi. Ez zuen liburu multimedia bat nahi�, esan zuen Aristik. �Haren iritziz, irakurle kaskarraren sintoma da argazkiak behar izatea. Argazkiek irakurketa oztopatzen dutela pentsatzen du. Esaten zigun diskoak entzuteko direla eta liburuak irakurtzeko�.Cohenen anekdotaKonturatu ziren zer-nolako liburua nahi zuen Lertxundik, galdera bat egin ziotenean. Aristik kontatu zuen: �Leonard Cohen ezagutu zueneko anekdotaz galdetu nion. Nik banuen anekdotaren berri, baina berak kontatzea nahi nuen. Haserretu egin zitzaigun. Mahaian kolpea eman, eta esan zigun ez zuela nahi liburu anekdotiko bat. Ez zuen kontatu, eta arrastoa eman zigun zer-nolako liburua nahi zuen jakiteko�.Eta, Aristiren iritziz, irakurleak konturatuko dira �geroz eta sakonagoa� dela liburua irakurri ahala. �Haren zale askok ere ez dute irentsiko. Liburu zaila da. Benitok esaten zuen berria dela, Euskal Herrian ez dela idatzi gai hauei buruz�. Lertxundiren mundua jasotzeko �ahalegina� egin dute egileek, eta solasaren gimnastika deskubritu dute.\nAristik eta Markezek argitu zuten liburuaren osaketan hiru lagunek edo �gonbidatuk� parte hartu zutela. �Ia-ia topo egin genuen haiekin�. Ibon Gazta�azpi arraunlari ohi oriotarra eta kazetaria, E�aut Elorrieta Ken 7-ko abeslaria eta Patziku Perurena idazlea dira hiru gonbidatuak. Haiek ere parte hartu zuten solasaldietan, gai sortaren arabera.Gazta�azpi, esaterako —aurkezpenean izan zen atzo—, arraunaz eta itsaso kontuez hitz egiteko gonbidatu zuten. Elorrietak politikarekin edo Euskal Herriarekin zerikusia zuten gaien inguruko solasaldietan parte hartu zuen. Eta Perurenarekin eduki zituzten hitz-aspertuak, berriz, sorkuntzari edo musika tradizionalari buruzkoak izan ziren.\nJesus Mu�ecasi eta 'Billy el Ni�o'-ri Espainiatik ateratzeko debekua ezarri die epaileak


Ikastolako irakasleok, bat egiten dugu ikastolek elkarlanean eraikitzen eta hobetzen joan garen Ikastola ereduaren nortasun ezaugarri bereizgarriekin, eta beraz, Lehen Hezkuntzako etapak ADAXKA, hezkuntza proiektu berritzailea diseinatu eta garatzeko 2008-2009. Urteetan Euskal Herriko ikastetxe gehienek elkarrekin eraiki eta onetsi zuten Derrigorrezko Eskolaldirako Euskal Curriculumean oinarritu gara.\nLehen Hezkuntza, derrigorrezko hezkuntzaren ardatza da, eta pertsonaren garapen osoa (norbanako, gizartekide eta izadikide gisa) lortu ahal izateko oinarri sendoak finkatzea lortu behar dugu etapa honetan zehar. Ondorengo ikasketak egiteko, lan munduan aritzeko eta bizitza osoan zehar ikasten jarraitzeko prestakuntza ahalbidetuz.\nIkastolako irakasleok haurra ulertzeko ikuspegi bateratua onartzen dugu, eta oinarri honetatik datoz burutzen ditugun proiektu pedagogikoak.\nHaurra txiki-txikitatik, berezko gaitasunak dituen pertsona dela ulertzen dugu, zenbaitetan gaitasun hauek ezin sumatuzkoak diren arren. Gainera, haur bakoitzak bere singularitatea duelaz ohartu behar gara, eta eta hau onartu eta honen aberasgarritasunaz baliatu behar gara. Honez gain, barneratu beharra daukagu, haurra bera dela bere garapenaren protagonista eta guk garapen-testuinguru aberatsa eta segurua eskaini behar diogula, osasunki garatu ahal izateko, bakoitzaren erritmoak errespetatuz.\nGarrantzi handia ematen diegu hezkuntza konpetentzia orokorrak barneratzeari (pentsatzen eta ikasten ikasi; komunikatzen ikasi; elkarrekin bizitzen ikasi; norbera izaten ikasi eta ekiten nahiz egiten ikasi), hezkuntzaren xedeak lortzea horien menpe dagoelako, eta konpetentzia horiek gabe, ezinezkoa baita bizitza osorako hezkuntzarako oinarriak ezartzea. Baina kontuan hartu beharra dago, ezinbestekoa dela hezkuntza konpetentzia orokor horien eta diziplina arloei dagozkien konpetentzien arteko integrazioa lortzea. Proiektu honen ezaugarri bereizgarriak ondorengoak dira:\nArdatza, bizitzako egoerei aurre egiteko oinarrizko konpetentziak lortzea da.\nKultur edukiak lantzen dira: Aurrez aipaturiko egoera horiek ulertzeko eta irtenbideak bilatzeko behar diren baliabideak eta hezkuntzaren ohiko transmisio-funtzioa bideratzen dutenak, hain zuzen.\nProzedura metadiziplinarrek dute garrantzia: oinarrizko konpetentzia metadiziplinarren eta diziplinarren garapena modu eraginkorrean ahalbidetzen dutenak, bizitza osoan zehar pertsona bezala heltzen eta ikasten jarraitzeko oinarria jarriz.\nEuskara ardatz duen eleaniztasuna eta konpetentzia digitala bultzatzen dugu: Osagai guztien arteko komunikazioa eta integrazioa bideratu eta sostengatzen duena.\nOinarrizko konpetentzia guztiak barne hartzen dituen ebaluazioa burutzen dugu.\nLehen Hezkuntzako ikasleek aukera dute haien aurrrezagutzetatik eta jakinminetatik abiaturiko proiektuak lantzeko, bai eta modu autonomoan aukeraturiko espazio anitzetan aritzeko ere. Honek, haien ikaskuntzan ezinbestekoa den motibazioan eragin zuzena dauka, haien esperientzien bidez garatzen baitituzte oinarrizko konpetentziak.


Albisteak - Zer nolako eguzkitako betaurrekoak jantzi nahi dituzu etorkizunera?\nZer nolako eguzkitako betaurrekoak jantzi nahi dituzu etorkizunera?\nGarai batean, guztiok sentitzen genuen betaurrekoak zeramatzaten neska handiak nerdak zirela, tristeak zirela eta umorea falta zitzaiela. Hala ere, azken urteetan, flyover marka garrantzitsu askok onartzen dituzte, eta denei gustatzen ez zitzaizkien betaurrekoak modako objektu bihurtu ziren eta joera berri bihurtu ziren.\nLau begietako neskek betaurrekoak funtzionaltasunera bideratuta soilik eramaten zituzten, baina orain estiloaren diseinura bideratu dira. Etxean ere betaurreko ugari hornitzen dituzte eguneroko estiloekin bat etortzeko.\nGeek chic joera hau 2019tik 2020ra ekarri da. Gucci, Prada, fendi, chloe eta Chanel-era ere laguntzen dutela ikusten duzunean, betaurreko lauen joera hori geldiezina dela uste dut.\nIzan ere, osagarriak ondo aukeratuta dauden bitartean, berez puntuari gehituko dio itxura. Hori dela eta, modako neska zarenez, lehenik norberarentzako marko egokia aukeratzen ikasi behar duzu.\n"Hiru gorputz" zientzia fikziozko eleberrian gizakiak hibernazio teknologiaz jabetzen badira, zer nolako eguzkitako betaurrekoak jantzi nahi dituzu etorkizunera?\nZer nolako eguzkitako betaurrekoak izango dira ohikoak ez direnak etorkizunean ere, beti ere joera eramaten, baita garaiak gainditzen ere?\nBerriki, zientzia fikziozko bi film aipagarri daude, "Blade Runner 2049" eta "Ready Player One". Bi filmek "etorkizuneko mundua" deskribatzen dute, baina bi filmetan azaltzen den etorkizuneko mundua guztiz desberdina da. de.\n"Ready Player One" munduan, gizakiak erabat oinarritu dira gama altuko VRak ekarri duen esperientzia gorenean.\n"Blade Runner 2049" filmean mundua mozkorra eta desolatua dago eta teknologia ahalguztidunak gizakiaren bakardadean sakondu du. Aurkezten dizkizugun eguzkitako betaurreko futuristenak, abangoardiako ezaugarria da.\nCyberpunk-en film eta telebistako lanetan, etorkizuneko mundua sarritan apurtzen da. Etorkizuneko etxe orratzekin eta hiru dimentsiotako joera duen hirian, maila baxuko biztanle ugari dago eta jendetza soziala ere badago, trinkotasun handiko kale estuetan bizi dena. Teknologia aurreratua, neon argi bikainak eta pertsona txiki-txikiak, maitasun delikatua, gorrotoa eta gorrotoa kontraste bizian daude.\nKolore ederrak ziberpunkaren ezinbesteko elementua dira. Teknologia hotzaren aurrean, koloreek gizakien emozio delikatuak eta aberatsak irudikatzen dituzte. DLL5333-k metalezko egitura bikainak eta moreak tindatutako lentilla zoragarriak ditu eta kolore zoragarriak ahaztezinak dira.\n80ko hamarkadako retro kutsuko katu betaurrekoen marko handia itzuli da berriro. Sentimendu ludiko eta dotoreaz gain, katuaren betaurrekoek eskema aldatzeko eragina dute. Stella McCartney izar ereduekin apainduta dago. Diseinua nahiko erakargarria da eta, zalantzarik gabe, forma nabarmen bihurtu daiteke. Betaurreko monokromatikoak ohikoak direla uste baduzu, dortokazko betaurrekoak aukeratu ditzakezu. Dortokazko betaurrekoak beti izan dira ehundura aberatsen aukera, baina tenperatura artistikoa ere nabarmentzen dute. Wolfgang proksch diseinatzaile alemaniarraren izen bereko betaurrekoek material desberdinak konbinatzen dituzte, karamelu dortokaz osatutako markoekin eta metalezko besoekin. Markoaren diseinua hiru dimentsiotako aberatsa da, oso egokia miopia duten modako neskentzat.\nEdertasuna maite duen neska gisa, funtzionaltasunaz gain, moda ere oso garrantzitsua da betaurrekoak erosterakoan, ezta? Ados bazaude, dekorazioko diseinu marko hauek zuretzat bakarrik dira! Londreseko artearen mesedetako betaurrekoen marka beti modan zein artistikoan dauden betaurrekoetan jarri du arreta. Katu begi metalezko egitura mehe hau ezkerreko eta eskuineko aldeetan hiru perlekin apainduta dago, eta estiloa oso delikatua da. Artearen mesedez gain, denboraldi honetan Alexander McQueen-ek, Gucci-k, Chloe-k eta beste marka batzuek diseinu apaingarriko marko ugari ere jarri dituzte abian.\nHegazkin betaurrekoen jaiotza pilotuekin oso lotuta dago. Bausch & Lomb Company enpresak estratosferaren aurkako pilotuentzako diseinatutako betaurrekoak dira. Malko-itxurako diseinua hartzen du eta metalezko egitura arinez egina dago. Katuaren betaurrekoen markoaren goranzko diseinuaren aurka, Aviator betaurrekoen lenteak beheranzko diseinua du bi aldeetan, eta horrek jendea aurpegiaren beheko erdian fokatzea eragingo du. Hori dela eta, mentu zorrotzagoak dituzten neskentzat ere egokiagoa da, eta aurpegi motz eta zabalak dituztenek saiatzen dira saiatzen.


Herri arteko bertso txapelketako finalean izango da Aitor Tatiegi - Oñati - Goiena.eus\nHerri arteko bertso txapelketako finalean izango da Aitor Tatiegi\nMaialen Regueiro 2019-02-22 08:27\nAitor Tatiegi, Ibarrako Sendi Ekintza elkartean (Irudia: Gipuzkoako Bertsozale Elkartea)\nAurreko egubakoitzean egin zuen bertsotan Tatiegik, Ibarrako Sendi Ekintza Elkartean, eta apirilaren 5ean Lasturren jokatuko den finalerako sailkatu zen. Txapelketa horretan beste bi oñatiarrek hartuko dute parte: Xabi Agirrek eta Bittor Zubiagirrek, hain zuzen.\nTatiegik adierazi du egubakoitzeko saioan ez zela urduri egon eta horrek bere maila ematea ahalbidetu ziola. Sei bertsolarik hartu zuten parte kanporaketan eta oñatiarrak irabazi zuen, baina gainontzeko bost bertsolariek lan ona egin zutela aitortu du Tatiegik.\nLasturko finalean, bigarrenez\nIaz ere Lasturko finalerako sailkatu zen, kasu hartan aurreko kanporaketetan lortutako puntuazioari esker izan bazen ere. Hala ere, finalera iristeko arrazoia desberdinak izanik, ilusioz dagoela aitortu du.\nXabi Agirre eta Bittor Zubiagirre\nTatiegi ez da txapelketako oñatiar bakarra izango. Xabi Agirre martxoaren 15ean izango da Orioko Aldapa elkartean eta Bittor Zubiagirre, berriz, martxoaren 22an Oñatiko Larrain Gainen.


Musika eta dokumentala bateratuta Zornotzako zineklub ziklo berrian | Durangaldeko Agenda\nPosted on 2020-01-07 2020-01-07 by agendadurangaldearedaccion\nAMOREBIETA-ETXANO.- Urte berriarekin, bertan da KINE Zineklubaren bigarren hiruhilekoa. Urtea hasteko, arrakasta handia duten bi genero nahastuko dira: dokumentala eta musika.\nProiekzio guztiak 20:15ean izango dira Zornotza Aretoan eta aurretik zineforumak ospatuko dira, 18:45etik 19:45era. Irekia eta doakoa da.\nHilaren 7an, Irango Rokhsareh Ghaem Maghami zuzendariaren dokumentala iritsiko da: Sonita (VOSE). Rap-kantari izan nahi duen neska gazte afganiar baten istorioa kontatzen du filmak. Sonitak gurasoek markatzen dioten patuari aurre egin beharko dio, ezagutzen ez duen senar bati saldua izatea. Sari desberdinak irabazi ditu lanak, hala nola Sundance eta Documenta Madrid jaialdietan.\nUrtarrilaren 21ean, Seamus Murphy zuzendari irlandarraren PJ Harvey: A Dog Called Money (VOSE) dokumentala ikusteko aukera egongo da. Bidaietan, PJ Harvey kantari britainiarrak material inspiratzailea biltzen du, gero kanta bihurtzeko. Seamus Murphyk sorkuntza-prozesu hori dokumentatzen du, Harvey bere hartan erakusteko: berezko aura misteriotsu horretan bilduta; artistaren bilaketa, poesia-muntaketa eder batean.\nEta urtarrilaren 28an, Nata Moreno zuzendariaren ‘Ara Malikian: una vida entre las cuerdas’ dokumentala ikusiko da. Ukaezina da musikari polifazetiko honek bizitzari eta musika klasiko eta garaikideari egiten dion ekarpena. Aldi berean, artistaren historia pertsonala kontatzen du. Musikak bizia salbatu zion gerratik ihes egin behar izan zuenean. Beirut utzi behar izan zuen 14 urterekin, eta, ordutik, nomada gisa bizi izan da, munduan barrena bere musika eramanez.\nThis entry was posted in ALBISTEAK, AMOREBIETA-ETXANO, ZINEMA. Bookmark the permalink.\n← Olentzero eta Mari Domingi Durangaldera datoz!\n‘Hitzez eta Ahotsez’ ekimenaren VII. edizioaren hasiera →


INGUMAtik ARTIZARRAra — Unibertsitatea.Net\nHemen zaude: Hasiera › Ziztu bizian › INGUMAtik ARTIZARRAra\n2018/05/09 - Iñaki Alegria\n"Artizarra proiektu soziala den neurrian ez da proiektu bukatua. Aurkezten duguna proiektuaren hasiera da, komunitate zientifiko-teknikoaren laguntza behar duena, are gehiago, arrakasta izango badu komunitatea bihurtu beharko da proiektuaren jabe".\nUdako Euskal Unibertsitateak Artizarra.eus plataforma berria sareratu du. "Euskaldunen sare sozial tekniko-zientifiko-profesionala" izan nahi du Artizarrak, ikerlari eta profesionalen arteko harremanak erraztuz. Ezaguna denez sare sozialak harreman arinak kudeatzeko tresna egokia da. Harreman horiek lagunen artekoak izan daitezke, eta horretako daude sare sozial ezagunenak, baina profesionalak ere izan daitezke eta horregatik arrakasta handia izan dute Linkedin lan-harremanetarako eta Google Scholar edo Research Gate sare akademikoetarako. Sare horiek izan dira Artizarraren inspirazioa, baina helburu berriarekin: euskal komunitatea zientifiko-teknikoa trinkotzea.\nArtizarra proiektuak UEUko Inguma.eus datu-basea du abiapuntu. Ingumak azken 40 urteotan unibertsitate mailako zientzia eta jakintza-alor bakoitzean euskaraz idatziz eta ahoz ekoitzi denari buruzko oinarrizko informazioa eskaintzen du. Batzuentzat harrigarri bada ere, bertan dokumentatuta daude hamar mila bat irakasle-ikerlari-teknikari, bi mila bostehun liburu, hamabost mila bat artikulu zientifiko eta ia zazpiehun doktorego-tesi besteak beste. Oso tresna ahaltsua eta sendoa da dokumentazioaren ikuspuntutik, eta horri esker, kontuan hartzen da akademian hainbat kalitate-adierazle neurtzeko. Baina motz geratzen da komunitatearen eta dinamismoaren ikuspuntutik. Datu-base kontrolatu bat da, eta hori oso garrantzitsua da fidagarritasunaren aldetik, baina pertsonen informazioa kudeatzean edo haien arteko harremanak bideratzean egiten du kale.\nGero eta gehiago, globalizazioa dela edota prekarietatea dela, komunitate zientifikoaren partaideak mugitzen dira, unibertsitatez edo ikerketa zentroz aldatzen dira, eta kontaktuak galdu egiten dira. Hori detektatu dugu Ikergazte kongresu arrakastatsuan. Komunitatearen sarea josteko lehen gune fisikoak (fakultateak, ikerguneak, udako ikastaroak...), bere mugekin, nahikoak ziren. Gaur egun zailagoa da hori, eta, gainera, behar handiago dago diziplinen arteko loturak handitu diren heinean. UEUn ere nabaritu dugu hori. Bazkide eta sailen sare sendo bat dugu aspalditik, baina orain gure erakundearekin hain harreman estua ez duen komunitate bat dugu orbitan, lan interesgarria egin dezakeena ondo kudeatuz gero. Tresna berriek horretan guztian lagun dezakete.\nSareratu dugun tresna berriak hainbat funtzio ditu komunitatearen saretzea helburu duela: eztabaidak, laguntza-eskeak eta galdera-erantzunak bideratzeko foroak, adituen bilaketa, lagunen jarraipena, norberaren ekoizpena eta curriculum vitae zabaltzea... Gauza xumeak dira, baina askotan garrantzitsuak. Ezagutzen ez nuen teknika baten bidez astetako lana aurreztea edo profila bertan edukitzeagatik lan baterako deitzea ohiko gertaerak dira halako saretan. Askotan pentsatzen da sare globalak erabiltzearren errazagoa izango dela aurrekoa gertatzea, baina Ikergazten aipatu zena ere gertatzen da: "Danimarkan bilatzen ari nintzen espezialista nire bulegoko pasillo berean zegoen. Interneten bidez jakin nuen". Interneten lokala eta globala ondo konbinatzea da gakoa. Artizarra ez dator beste sareak ordezkatzera, osatzera baizik. Eta euskarari bere tokia ematera.\nArtizarra izenak ere bere sinbologia du proiektuan. Esan bezala, harreman arinetarako tresna bat dira sare sozialak, beraz, ez genuen masa handiko planeta bat aukeratu nahi, orbita ere ez zen oso zabala izan behar, ezta gertukoena ere. Artizarra hala zen eta hor zegoen. Gainera Orotariko Euskal Hiztegiaren arabera goizeko izarra da!\nArtizarra proiektu soziala den neurrian ez da proiektu bukatua, martxan jarri eta ibiliko dena erakunde bati esker. Aurkezten duguna proiektuaren hasiera da, komunitate zientifiko-teknikoaren laguntza behar duena, are gehiago, arrakasta izango badu komunitatea bihurtu beharko da proiektuaren jabe.\nHortaz, eman izena artizarra.eus gunean eta etorri Artizarraren orbitara!\nUEUko Zuzendari ohia


Hiri merkataritzaren lankidetza, dinamizazio eta lehiakortasuneko zonako estrategiak sustatzera bideratutako laguntzen programa - Hirigune 2017 - Eusko Jaurlaritza - Euskadi.eus\nHiri merkataritzaren lankidetza, dinamizazio eta lehiakortasuneko zonako estrategiak sustatzera bideratutako laguntzen programa - Hirigune 2017\n499 biztanle arte dituzten udalerriak: 1.500,00 euro\n500-900 biztanle dituzten udalerriak: 5.000,00 euro\n1.000-1.999 biztanle dituzten udalerriak: 10.000,00 euro\n2.000-4.999 biztanle dituzten udalerriak: 15.000,00 euro\n5.000-9.999 biztanle dituzten udalerriak: 20.000,00 euro\n10.000-14.999 biztanle dituzten udalerriak: 25.000,00 euro\n15.000-29.999 biztanle dituzten udalerriak: 30.000,00 euro\n30.000-59.999 biztanle dituzten udalerriak: 35.000,00 euro\n60.000-99.999 biztanle dituzten udalerriak: 55.000,00 euro\n100.000-249.999 biztanle dituzten udalerriak: 73.000,00 euro\n250.000 biztanletik gorako udalerriak: 90.000,00 euro\n50 denda baino gutxiago dituzten udalerriak: 7.500,00 euro\n50-90 denda dituzten udalerriak: 15.000,00 euro\n91-190 denda dituzten udalerriak: 18.000,00 euro\n191-390 denda dituzten udalerriak: 25.000,00 euro\n391-990 denda dituzten udalerriak: 35.000,00 euro\n991-1.990 denda dituzten udalerriak: 60.000,00 euro\n1.991-3.490 denda dituzten udalerriak: 88.000,00 euro\n3.490 dendatik gora dituzten udalerriak: 117.000,00 euro\nDagokion Merkataritza, Industria eta Nabigazioko Ganberaren ziurtagiri eguneratua, Merkatarien Elkarteen Erroldan eskatzaileari buruz agertzen diren datuak biltzen dituena.\nAgindua 2017ko uztailaren 26koa, Turismo, Merkataritza eta Kontsumo sailburuarena, Hiri Merkataritzaren Lankidetza, Dinamizazio eta Lehiakortasuneko zonako estrategiak sustatzera bideratutako Hirigune proiekturako laguntza-programarako arauak ezarri eta deialdia egiteko. Deialdiaren araudia\nAGINDUA, 2016ko uztailaren 8koa, Ekonomiaren Garapen eta Lehiakortasuneko sailburuarena, 2016ko ekitaldiari dagokionez, Hirugune-Hiri Merkataritzaren Lankidetza, Dinamizazio eta Lehiakortasuneko zonako estrategiak sustatzera bideratutako laguntza-programarako arauak ezarri eta deialdia egiten duena. Deialdiaren araudia\nEskabideak aurkezteko epea 2017ko abuztuaren 18an hasiko da, eta 2017ko irailaren 29ean amaituko da.\nAkreditazio elektroniko bat izan behar duzu edo, bestela, erregistratu behar duzu aplikazioan, erabiltzailea eta pasahitza lortzeko; horiek e-mailez bidaliko zaizkizu.\nZure eskabidea izapidetzeko, ordezkari bat izendatu nahi izanez gero,\n- Aktibatu egin beharko duzu, KUDEATZAILEA aukeran sartuta\n- “Izapidetze telematikorako akreditazioa (DOCX, 41 KB) ” dokumentua bete eta sinatu beharko duzu, eskabideari eransteko.\nEskabidea bete behar duzu eta AMAITU botoia sakatu.\nDokumentuak eta formularioak erantsi behar dituzu (paperezko dokumentuak eskaneatu egin beharko dira erantsita bidaltzeko*).\nEskabidea sinatu behar da (akreditazio elektronikoa erabiliz).\nEskabidea bidali behar duzu.\nBidalketa egin ondoren, hartu izanaren agiria agertuko da pantaila batean.\n(*) Fitxategi bat baino ezin da erantsi eskatzen den dokumentu bakoitzeko. Hainbat fitxategi erantsi behar izanez gero, zip edo Word fitxategi bakar batean sar itzazu.Fitxategien gehienezko neurria 3 MB. Irudiak: 72ppp eta JPEG formatua\nFitxategi gehiago bidali behar izanez gero edo beste egun batean bidali behar izanez gero, NIRE KUDEAKETAK ataletik egin dezakezu: https://www.euskadi.eus/y22-home/es.\n(**) Onartzen diren akreditazioak:\nIzenpe txartel elektronikoak\nFitxategi bat baino ezin da erantsi eskatzen den dokumentu bakoitzeko. Hainbat fitxategi erantsi behar izanez gero, zip edo Word fitxategi bakar batean sartu behar dira.\nFitxategien gehienezko neurria 3 MB da. Irudi bat erantsi behar bada, eskaneatu honela: 72ppp eta JPEG formatua.\nOnartzen diren fitxategi-luzapenak: doc, docx ,pdf, xls, xlsx, txt, gif, html, jpg, png, ppt, rtf, bmp, zip, odt, ods y odp\nErabili Internet Explorer 9 edo geroagokoa.\nKonfigurazioa: Tresnak/Bateragarritasun ikuspegiaren ezarpenak/Bistaratu gune guztiak bateragarritasun ikuspegian.\nLaster-leihoen blokeatzailea desaktibatuta. Tresnak/Laster-leihoen blokeatzailea/Desaktibatu laster-leihoen blokeatzailea.\nInternet Explorer nabigatzailearen menua ikusten ez baduzu, sakatu Alt tekla).\nPantaila batetik bestera joateko.-\nErabili aplikazioaren barruko botoiak eta fitxak (ez erabili inoiz nabigatzailearen “Aurrera” eta “Atzera” aukerak).