topic_facet:"Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa)" topic_facet:"Lanbide Heziketa" topic_facet:"Muntaia- eta mantentze-lan elektriko/elektronikoak (Modulua)" author_facet:"Navascués, Josemari"\nProposatutako gaia: Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) Proposatutako gaia: Lanbide Heziketa Proposatutako gaia: Muntaia- eta mantentze-lan elektriko/elektronikoak (Modulua) Egilea: Navascués, Josemari\n2 Elektrizitatea eta automatismo elektrikoak (Modulua) 2 Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa) 2 Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) Lanbide Heziketa 2 Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Gehiago ... Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Muntaia- eta mantentze-lan elektriko/elektronikoak (Modulua) 1 Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Elektrizitatea eta Elektronika (Lanbide Arloa) 1 Fabrikazio Mekanikoko Sistema Automatikoen Programazioa (Modulua) 1 Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Linea automatizatuen muntaia- eta mantentze-lanak (Modulua) 1 Sistema automatizatuak (Modulua) 1 Sistema elektrikoak, pneumatikoak eta hidraulikoak (Modulua) 1 Zenbakizko kontrol bidezko mekanizazioa (Modulua) Guztiak ikusi ... gutxiago ...


Erreforma zerbitzuak - Seprined, etxebizitzendako zerbitzu integral eta profesionala\nEsperientzia handiko eta ondo kualifikatutako pertsonekin egiten ditugu erreformak eta eraberritzeak. Material eta soluzio bideragarrietan aholkatzen dakiten pertsonak, bai sukaldeetan, bainugelatan zein etxebizitzan, osotasunean.\nEfizientzia + errentagarritasuna + iraunkortasuna formulan oinarritutako birgaitze adimentsuak eskaintzen dizkiegu gure bezeroei.\nFatxaden birgaitzea eta lan bertikalak\nGure profesionalen esperientzian oinarritzen dira gure lanak arlo hauetan: bai fatxaden birgaitzean zein lan bertikaletan. Bezeroarekin harreman zuzena bilatzen dugu eraginkortasun handiena lortzeko eta erosotasun handiena.\nGalde gaitzazu estaldurez, babesez, isolatze elementuez eta konponketez. Zure beharrei ondoen egokitzen diren soluzioak eskainiko dizkizugu.\nTeilatu eta estalkien birgaitzea\nMaterial eta teknika berrienen etengabeko bilaketan ari gara teilatuak eta estaldurak zaharberritzeko. Txapazko, teilazko eta arbelezko estalki tradizionalekin egiten dugu lan.\nItoginak eta hezetasunak konpontzen ditugu, zorrotenak eta teilatu hodiak garbitzen ditugu eta teilatuak konpontzen ditugu hobeto mantendu daitezen.\nAtarien erreformak eta irisgarritasuna\nBizitza kalitatea, erosotasuna eta irisgarritasuna errealitate bilakatzen ditugu zero kotara eginiko atarien zein igogailuen obretan.\nGure profesionalek irisgarritasuna bideratzeko eta barrera arkitektonikoak kentzeko azterketak egiten dituzte. Kalitate handiena lortzeko eta bezeroaren gogobetetasuna eskuratzeko proiektu bakoitza berraztertzen dugu.\nLokal komertzialen erreformak\nEtxebizitzen birgaitzea eta erreformak\nLonjak eta lokalak egokitzen ditugu bulego eta komertzioak bilakatzeko. Gure zerbitzu tekniko-profesionala aintzat har dezakezu honako eremu hauetan soluzioak nahi dituzunean:\nObra proiektuak eta aurrekontuak.\nObrak egin, koordinatu eta planifikatu.\nLizentzia, laguntza eta finantzazioren kudeaketa.


Opila Eguna dela eta prebentzio lanak egin ditu Udalak - Gaurkotasuna - Hondarribia\nAsteazkenean San Marko Eguna ospatzen da, Opila Eguna. Denentzat egun berezia izanik, gazte eta nerabeentzat ingurune natural bat bilatzeko eta lagunekin eguna pasatzeko aitzakia da. Gazteen helburua ongi pasatzea da eta Udalaren ardura jarrera osasuntsuak bultzatzea eta balizko arriskuak aurreikustea, horien artean edari alkoholdunen kontsumo neurrigabea edo goiztiarrarena.\n“Prebentzio Komunitarioko Udal Zerbitzuak osasun hezkuntza programak garatzen ditu herriko ikastetxe guztietan urte osoan zehar, bizi modu osasuntsuak sustatzeko asmoarekin” dio Arantxa Berrotaranek, Gazteria zinegotziak. “Honetarako, beti ere, gazteen garapen osoari heltzen diogu eta gaiak lantzen dira momentua eta adinaren arabera. Droga gaiarekin gauza bera egiten da. Apirilean ordu beteko saioa egin dira gela guztietan arrisku murrizketa estrategiak erabiliz urtean egindako lana indartzeko”.\n“Saioaren protagonista alkohola bada ere tabakoaren kontsumoaren arriskuak aztertzen ditugu gero eta lehenago. Eta adinean gora egin ahala, kannabisari heltzen diogu. Hiru sustantzia hauek dira gehien arduratzen gaituztenak gazteei dagokienez, alde batetik gehien erabiltzen direnak direlako eta bestetik gazte askok eta zenbait helduek ere gehiegi normalizatzen dituztelako kontsumo hauek”.\n“Ez dugu ahaztu behar nerabeak garatzen ari diren bitartean hauen kontsumoen eraginak kaltegarriak direla beraien osasunerako eta gainera alkoholaren eragipean sor daitezken jarrera arriskutsuak kudeatzeko askotan baliabide gutxi dutela oraindik. Horregatik garrantzitsua da beraiekin hitz egitea bai eskolan baita etxean ere. Informazioa eman behar zaie baina batez ere gogoeta eta ardura sustatu behar da. Lagundu behar zaie helduak izaten, hau da, gauzak egin baino lehen baloratzen ondorioak neurtzen eta arriskuak murrizten” gehitu du Berrotaranek.


Arnasberritzeko ahaleginean dabil Betti Gotti – Irunero\nPosted on 2018(e)ko otsailak 27 2018(e)ko otsailak 27 by Irunero\nUdalekuetako begiraleak hautatzeko prozesu betean dago elkartea\nBilera irekia deitu zuen Betti Gotti Euskara Kultur Elkarteak urtarrilaren 26an, elkartearen egoera, helburuak eta jarduerak azaltzeko, eta kide berriak erakartzeko. Orain, kaptazio kanpaina betean dago elkartea, udalekuetarako begiraleak hautatzeko. Otsailaren 16an eta 17an egingo dute lehen fasea, talde elkarrizketa moduan.\nJoxeja Zabalo elkarteko kideak onartu du elkartea momentu delikatuan dagoela. Udalekuetako begiraleak lortuko dituzte, horren inguruko zalantzarik ez du. Eguneroko lanean, ordea, bost lagun besterik ez dabiltza. “40 ere izan ginen garairik onenetan”, aitortu du: “Errelebo bat behar da, hori da sanoena edozein elkarterentzat. Bestela ez dago aurrera egiteko modurik”. Urtarrilaren 26ko bilerara, ordea, sei lagun besterik ez ziren hurbildu. Horietatik bik ondo ezagutzen dute Betti Gotti, nerabeentzako ekimenetan parte hartu izan dutelako. “Haien adinekoen artean interesa izan dezakeen beste baten bat egon daiteke, beharbada”, iradoki du Zabalok.\n“Errelebo bat behar da, hori da sanoena edozein elkarterentzat”\nJoxeja Zabalo, Betti Gottiko kidea\nBileran agertu ziren beste lauak, Irunen abiatze prozesuan dagoen beste euskara elkarte bateko kideak izan ziren. “Gurekin kontaktua egin nahi izan dute, ikusteko gu nola gauden, eta haien proiektua azalduz”, adierazi du Joxeja Zabalok. Ekimen horren balorazio baikorra egin du: “Ikusten dugu arduratuta daudela, gu bezala, euskararen egoerarekin, eta administrazioaren aldetik euskararen alde egiten denarekin. Kezka nagusiak berdinak dira. Bat egiten dute gure ekintzekin, baina haiek beste alde batetik joko dute”.\nEuskarak hirian bizi duen egoerarekiko kezka nabarmendu du Betti Gottik, hain zuzen ere, azken kanpainan. Azken ikerketa soziolinguistikoen arabera erabilerak apur bat gora egin badu ere, gazteenen artean egoerak okerrera egin duela uste du Zabalok: “Joera handia dago beste hizkuntzetara jotzeko. Eta joera hori oso kutsakorra da. Gazteen aisialdiko iturriak erdal mundukoak dira”. Etorkizuna gazteen esku dagoela konbentzituta daude Betti Gottin, eta haiekin lanean jarraituko dute, beraz.\nHurrengo erronka, kaptazioa\nUdalekuetarako begiraleen hautatze prozesuan murgilduta dago Betti Gotti. Otsailaren 16 eta 17an talde elkarrizketak egingo dituzte, izena eman duten gazteen artean. “Beste eskualdeetako jendea etortzen zaigu, eta hori oso aberatsa da, batez ere, euskalki ezberdinak ezagutzeko”, azaldu du Joxeja Zabalok. Elkarrizketa horietan aukeratutako lehen gazte multzoarekin, elkarbizitza irteera bat egingo dute gero, apirilaren 13tik 15era, Goizuetan. Hautatze prozesuaren parte izango da, eta bertatik aterako da begiraleen behin betiko taldea. Hemezortzi begirale inguru behar dituzte, Betti Gottiko kideak barne.\n“Aurten esan dezakegu dagoeneko lanean ari garela, Herri Bazkaria antolatzeko”\nUdaran izango dira udalekuak. Baina lehenago, sanmartzialetako Herri Bazkaria antolatuko du Betti Gottik. “Iaz bertan behera geldituko ote zen zurrumurruak zabaldu ziren hirian. Aurten esan dezakegu dagoeneko lanean ari garela”. Denborarekin ari dira, sorpresa handi samar bat prestatzen ari direlako. “Urtetako lanketa izan da, aurten emaitza izan dezan espero dugu, oso goiz hasi garelako udalarekin biltzen”, aipatu du Joxeja Zabalok. Oraindik ezin izan du beste ezer aurreratu.\nPosted in Beti Gazte, InformazioaTagged beti gazte, Betti Gotti, euskara, gazteak\nEstu-estua izan da Bidasoa Itzulia\nEredu izan da, amaierara arte


Ezpalak jaialdia 2018/06/22\nKattalin Agerre 2018/06/21\nAzken urteetan San Pedro egunean Lekeitioko emakumeek dantzatu izan dute eguzki-dantza, aurten jatorriz dagokion egunean dantzatuko dute: San Juan egunean. Lehen San Juan egunean ere dantzatzen zuten emakumeek eguzki-dantza deituriko aurreskua eta aurten ere hala egingo dute, garai batean bezal...\nBilboko Abandoibarra pasealekuan hiriak eta dantzak topo egingo dute\nAurtengo Lekuz leku jaialdia ekainaren 22tik 23ra izango da, hamalaugarren aldiz dantzak hartuko ditu Bilboko Abandoibarrako txokoak. Dantza-pieza laburrak aurkeztuko dira hirigunean, leku irekietan eta ohiz kanpoko lekuetan. Euskal Herriko eta nazioarteko dantzarien proposamenak aurkeztuko dira,...\nErtza konpainiari kaleko dantza ikuskizun onenaren Max saria eman diote, Meeting Point lanarengatik. Dantza ikuskizun horretan, herrialde berdineko bi gazte munduko beste punta batean topatu, elkar ezagutu, eta elkarren loturak aurkitzen saiatzen dira. Lan berak 2017an Leioako Umore Azokan ere jaso...\nXabier Itzaina 2018/06/18\nTolosa: San Juan 1994 bordon-dantza\n1994ko San Juan egunean Tolosan dantzatutako bordon-dantza, Ikerfolk elkarteak grabatua. Hainbat lekutan dantzatzen dute bordon-dantza Tolosan ekainaren 24an; bideoan ikus dezakeguna Santa Maria plazan dantzatutakoa da. Hogeita bost dantzari guztira, kapitaina, zortzi banderileroak eta gainerako da...\n2017ko Santio Egunean Xaloa telebistak Elizondon grabatutako dantza irudiak dituzue bideoan. Santio Eguna egun handia izaten da Elizondon eta festetako egun esanguratsu askotan ohikoa den moduan, ezin falta dantzarik. Eguerdian sokan aritu ziren karrika-dantzan eta plazara iristean urteetan gald...\nDanseur (2018) trailerra\nDantza egiten duten mutil asko baztertuak, mespretxatuak edo jipoituak izan dira. Balleta dantzatzen duten mutilek dituzten zailtasunak erakusten dituen Danseur dokumentala egin du Scott Gormley-k; bideo honetan duzue aurrerapena. Gormley-k ikusi du gaitzespen handiena askotan aitarengandik jasotz...\nAltzai 1984 Atharratzeko maskaradak: Aitzina Pika\n1984an Atharratzeko gazteek Altzain eman zituzten maskaradetako irudiak. Dantzariak Aitzina Pika dantzatzen ari dira; Xirularekin Jean Mixel Bedaxagar ari da eta atabalarekin ari dena Pier Ager "Garat" dela uste dugu. Portugaleteko Elai Alai taldeko Jose Ignacio eta Aitor Beitia anaiek grabatutako ...\nUharte Arakil: San Joan 2013 Zortzikoa\nUharte Arakilen San Joan egunez dantzatzen da zortzikoa . 1989an berreskuratu zuten , Jose Mari Beteluren eta Mikaela Aldazen ahaleginari tarteko . Entzuna zuten sanjoanetan zortzikoa dantzatzen z...\nTolosaldeko Ataria: 2018/06/22 1994ko Bordon dantzaren irudiak\nAiurri: 2018/06/21 Dantza bidezko gonbidapena\nTxintxarri: 2018/06/17 Beste 50 urtean gogoratzeko emanaldia\nTxintxarri: 2018/06/22 Euskal ukitua, Ttakunen esku\nDeia: 2018/06/22 El Social de Basauri se llena de producciones vascas\nDeia: 2018/06/20 Gazte Zar Dantza Taldea cumple 50 años en fiestas de Mundaka\nGaztezulo: 2018/06/19 Kulunka eta Ertza irabazle Max sarietan\nGoierriko Hitza: 2018/06/19 Asier Zabaletaren Ertza dantza taldeak Max saria jaso du\nDeia: 2018/06/18 Diez producciones vascas luchan por los Premios Max\nTolosaldeko Ataria: 2018/06/19 Asier Zabaleta alegiarraren Ertza konpainiak Max saria jaso du\nUriola: 2018/06/19 “Artistak egoitzan” Bilboko Udaleko Kultura Sailaren programa berritzailea\nKarkara: 2018/05/25 Denboraldiko azken erromeria egin dute Aristerrazun\nMaxixatzen: 2018/06/18 Iñaki Garmendia 'Laja' omendu dute, Aristerrazun\nBaleike: 2018/06/21 Alain Maya: "Dantza bizitzeko modu bat da. Dantza hitz egitea bezala da”\nUriola: 2018/06/21 Kalealdia XIX aurkeztu dute\nGuaixe: 2018/06/22 "San Juan Kantaita egitea ohore bat da"\nGoiena: 2018/06/22 Gaizka Morales Richard elgetarra dantzari profesionala izango da\nArgia: 2018/06/20 Kulunka konpainiaren 'Solitudes', Max sarietako antzerki lanik onena\nEitb: 2018/06/19 Kulunka eta Ertza konpainiak saritu dituzte Max Sarien banaketan\nEitb: 2018/06/21 Kalealdiak kale antzerkiko 65 emanaldi eskainiko ditu uztailaren 2tik 7ra, Bilbon\nPatxi Montero on Danseur (2018) trailerra\n2018/06/19 Gehiago irakurri →\n2018/06/18 Gehiago irakurri →


Bi milioi zuhaitz | El Correo\nZurekinBi milioi zuhaitz\nBi milioi zuhaitz\nTXANI RODRÍGUEZ Miércoles, 1 mayo 2019, 23:33\nRuandako basakeria dokumentatu ostean, Sebastiao Salgado Brasilera itzuli zen 90eko hamarkadan. Orduan ikusi zuen, minaren minez, basamortu bilakatuta zegoela berak gogoratzen zuen oihan tropikala. Hortaz, Lélia Deluiz Wanick Salgadori, bere emazteari, lur hori basoberritzea bururatu zitzaion, lurrak lehenera joateko gaitasuna duelako. Terra Institutua sortu zuten eta hogei urtean, bi milioi zuhaitz landatu dituzte. Ekintza honen ondorioak oso zehatzak dira: 172 hegazti-espezie itzuli dira esparru horretara, 33 ugaztunak, 293 landare mota eta 15 narrasti… Ekosistema osoa berreskuratu da. «Izaki bakarra dago CO2 oxigeno bihur dezakeena: zuhaitza, eta zuhaitz gehiago landatu behar dira, beraz», azaldu du Salgadok.\nBikote honen jarrera eredugarria iruditu zait zeren eta, ingurumen eta klima aldaketari dagokionez, etsipena sumatzen baitut. Nonbait, gauza gutxi egin dezakegu hain globala eta hain sakona den arazo baten aurrean.\nAste honetan jakin dugu euskal ikasleek greba egingo dutela klimaren alde maiatzaren 24an. Greba, «Friday For Future» nazioarteko dinamikaren barne dago. Greta Thumber suediar gazteak bultzatu du «15-M klimatiko» izenarekin ezagutzen den protesta. Euskal Herrian, 'Bizi!' da mugimendu hori jarraitu duen plataforma. Beraz, hemen ere bai, «Gure etorkizuna ez da zuen jokoa» leloa entzungo dugu, besteak beste.\nPentsatzen dut heldu askok begi onez begiratuko diotela greba honen deialdiari, baina gauza ederrak begiratzen diren moduan arituko dira, ziur asko, inolako ekintza praktikorekin lotu gabe. Guk ezin dugula besterik egin esango diogu geure buruari, baliteke etorkizun batean gazte horiek irtenbide berriak topatzea. Baina badakigu jakin behar genuena. Ezin dugu gehiago atzeratu. Belaunaldi berrien garaia ez dago biharko egutegian markaturik, gaurkoan baizik. Erabakiak hartzen ditugun bitartean, Salgadoren «Génesis» proiektuari heldu geniezaioke. Lan horretan, Lurrean gelditzen diren espazio birjinak arakatu ditu brasildarrak. Dokumental bat ere sortu du Wim Wendersekin batera, «La sal de la tierra» deritzona, eta hausnarketa bat egitera bultzatuko gaituena.\nJohn Singleton zinemagile eta AEBetako beltzen eskubideen babestzaile sutsua zendu da 'The Big Game' ikuskizuna, maiatzaren 10ean, Felix Petite Antzokian


Talaia Bidea, itsasoaren eta mendiaren binomio perfektua - bizkaie.biz\nAmaia Larruzea\t2020-11-26 07:55 Ibilian-ibilian\nTxakur Txiki eskalada eskolearen ingurua ikusgarria da.\nMendi magaletik kostaldera abiatuko gara, ez, ostera, mendi ingurutik gehiegi aldentzeko, mundu honek emon deuskun binomiorik perfektuenetako bati erreparauko deutsagu, horrenbeste maite eta beteten gaituan mendiaren eta itsasoaren buztarketa horri, hain zuzen be. Horretarako, Donostiara joango gara, oso indartsu dabilen Gros auzora; ez, ostera, pintxo batzuk jaten, ezta Zurriolan olatu gainean izarrak ikusten be, Ulia mendirantz abiatzeko asmoagaz baino.\nMurrizketak geure udalerrira eta ondoko udalerrietara mugatzen diran honetan, Euskaditik kanpo joateko aukerarik eza luzerako kontua izango dala pentsaurik, proposamen eder bat dakartsuet Euskaditik libre ibilteko momentua heltzen danerako. Begientzako gozamen hutsa diran bideetatik joango gara Gipuzkoako Talaia Bidean sartuta.\nGros auzo ezagunerantz jo eta Uliara igoteko bidea hartu eta berehala izango dogu lehen erretratu magikoa: Donostia bete-betean, geure begien aurrean, Sagues, Zurriolako hondartzea, Urgull mendia eta Gipuzkoako uriburuak horren adierazgarri dauen arkitekturea begi bistan. Bide ederrean aurrera egingo dugu, bai oinez eta bai korrika joateko be, norberaren esku itxiko dogu aukera hori.\nEz dago galbiderik, markak bide guztian topauko dozuez eta hurrengo helburura heltzeko falta jakun guztia bistan izango dogu. Aurrerago bidegurutzean, Uliara igoteko edota Talaia bidean jarraitzeko aukerak dagoz, baina kartelakaz ez dozue ezelako arazorik izango, bakarrik joanda be. Behin barruko bideok segiduta, ezkerretara itsasoa izango dogu bidelagun hemendik aurrera, ez eizue galdu zehetasun txikiena be.\nHemendik aurrera, hainbat aukera dagoz, denporearen, sasoiaren eta gogoaren araberakoak. Pasaia San Pedron autobusean bueltetako aukerea izango dugu, txitean-pitean baitagoz Donostiara doazen autobusak. Bestalde, kilometro gehiago egin guran geratu bagara, Donibanetik gora eginez Jaizkibeleko mendilerroan sartuko gara.\nHondarribiaraino doan bidea ederra da eta amaierearen aldamenean dagoan Txakur Txiki eskalada eskolearen ingurua ikusgarria da, benetan. Mendi bide erosoak, ezelako zailtasunik bakoak, zuhur ibiltea nahikoa da. Beraz, begiak eta bihotza edegi eta gozau daigun geure kostaldeko leku magikoez.


Esatera natorkizu —ni ere, zu bezala— etxeko xurgagailu zanpatu biribil bat naizela. Ez da hainbeste denbora zu gauzatu zintuen etxe berak atera gintuela Japoniako merkatura. Izen ezin egokiagoa eman ziguten: kuroko; morroi, edo antzeko zerbait, esan nahi du Eguzkiaren Sorterrian. Alabaina, banako guztiak gara ezberdin, eta niri, esate baterako, XM-V100 kodea jarri zidaten. Oraindik ez dakit nola esaten dioten zuen modeloari, baina barka baldin Hiro deitzen badizut behin-behingoz; alegia, Jun’ichiro izenaren laburdura.\nOhe-azpi, zoko, tarte, zirritu eta beste bazter guztiak garbitzeko ez ezik, gure eskarmentuari buruzko oharrak jasotzeko aukera ere badugu belaunaldi berrien mesederako. Ez dago modu hoberik sor litezkeen gabeziak gainditzeko, zerbitzu berriak bideratzeko eta gure askazia eraberritzeko. Eguneratu behar hori, dena dela, ez da guri bakarrik dagokigun zerbait; inguruak egokitu beharra dauka. Alderdi hauetan, adibidez, ez dituzte oinetakoak eransten etxean sartzeko, eta horrek zuzenean eragiten digu.\nEtxean hiru gara: Manterola, katua eta ni neu. Manterolak, aldian behin, Xarpa esaten dio katuari, niri Neptuno, eta ozen hitz egiten du bere buruarekin. Ia egunero pizten nau; ez, ordea, ordu berean. Ez dago jakiterik noiz.\nArestian esan bezala, katu bat ere bizi dugu etxean; begi-urdina, larru-nabarra, mutur-beltza baina, batez ere, endreda-makila galanta. Manterolak lehen aldiz abian jarri ninduen egunean, belarriak altxatu, bizkarra poliki-poliki makurtu eta ileak tente jarri zitzaizkion bat-batean. Ulertzekoa ere bada. Alde batetik bestera nabilela, argiak keinuka jartzen zaizkit bizkarrean eta soinu sideral batzuk irradiatzen ditut noizean behin inguruan: beste mundukotzat hartu ninduen gizajoak nonbait. Astebetean ez nuen berriro ikusi.\nHilean behin, gutxi gorabehera, dozena pare bat galtzerdi zintzilikatzen ditu Manterolak patioko sokan hurrenez hurren; den-denak grisak, goiko aldean zerrenda urdin argi bat eta beste bat laranja daukate. Ez nintzateke batere harrituko baldin eta auzoek pentsatuko balute aldameneko atean futbol talde bat bizi dela. Aire zabalean aspertu eta gero, etxe barruan ez dute gordeleku jakinik izaten, eta, jabeak jantzi behar dituen bakoitzean, elkarren atzetik ibiltzen dira ezkontide bila.\nEtxeko liburu guztiak irakurri ditu. Are gehiago, oso harro dago denak gordetzen dituelako, edo hori esaten dio, behintzat, Xarpari tarteka. Azkenaldi honetan, ordea, kezkatuta dirudi bere liburutegiarekin. Apaletara joaten zaizkio behin eta berriz begiak. Uste du, nonbait, gero eta liburu gehiago falta zaizkiola eta, jakina, ez dio batere graziarik egiten.\n— Ez dira gauza xaboi txiki bat bost izarreko hoteletik eramateko —esan zion lehengo batean—, baina bizitza osoa eman dezakete maileguan utzitako liburu bat itzuli gabe.\nAxolagabez beteta omen dago mundua, eta hurko hurbilaren susmoa dauka gehienbat. Nik, halere, ez dut ikusten etxera inor datorrenik. Altzarien azpitik txango koxkor bat egingo balu, seguru nago iritzia aldatuko lukeela.\nEtxe zaharrok hori daukate; zoko gehiegi. Manterolak eguna ematen du argiak pizten eta itzaltzen edo gelak irekitzen eta ixten. Egia esan, beti dago armairuren bat ateren bat zabaltzen uzten ez duena, edo ateren bat armairuren bat ixten uzten ez duena. Laster bere etxean bertan galduko da.\nEtxebizitza, gainerakoan, ez da oso handia, baina lau gela dauzka eta zortzi ate; sarrera eta balkoira ematen duena kontuan hartu gabe, noski. Horrela, bada, pizten nauen bakoitzean, sekulako ingurumariak egin behar izaten ditut. Itxuraren arabera, nahikoa iruditzen zaio aulkiak iraultzea eta mahai gainean jartzea; ostalariak ostatua itxi eta gero ohi bezala.\nAurrera egin baino lehen, Hiro, bigarren azalpen bat eman nahi dizut nire ezaugarrien inguruan. Arestian esan bezala, etxeko zorua xurgatzen aditua naiz, eta nire burua gobernatzeko programatuta nago; are gehiago, azken belaunaldi honek oso zerbitzu bereziak eskaintzen dizkio etxeko jabeari. Orain arte aipatutakoarekin batera, hainbat mezu emateko ere prestatuta nago, esate baterako:\n“Egun on, Manterola”, “Zeri buruz ari ote dira txoriak goizean goiz, loreei buruz ez bada?” edo “Trabatuta gelditu naiz ostera”.\nEnpresak orain arte ekoitzi duen xurgagailu landuena da gurea, eta erabiltzen dugun informazioa baino askoz gehiago daramagu gordeta. Noizik behin, mintzo sakon bat entzuten dut barruan, eta nire deituraren esanahia oroitarazten dit, alegia: “kuroko; Japoniako teatro klasikoan parte hartzen duen antzezle mota bati ematen zaion izena”. Agertokiaren ardura domestikoa eramaten du antzerkia jokatu bitartean; beraz, badu gure lanarekin antza eta, itxuraz, eredu jarri nahi izan digute.\nAilegatu berritan, Manterolak ez zidan ia jaramonik egiten, baina denbora joan ahala, arreta gehiago eskaintzen didala iruditzen zait. Esango nuke gauzak bide onetik doazela. Bart, esate baterako, eltze bat atera zuen sukaldeko leihoaren ertz gainera eta, goizean goiz, gaueko euria erabili du te-belarra prestatzeko. Aurki ekingo dio trantsitua kentzeko lanari. Ez dut uste luze iraungo duenik etxea eraldatzen hasi arte.\nOrain arteko eskarmentuak erakutsi dit etxeek eta liburuek badutela elkarren arteko ikuskizunik. Antzeko ezaugarriak dauzkate, baina, jakina, liburuak atalez atal osatuta daude eta etxeak, berriz, gelaz gela. Orriz orri idazten da bata; hormaz horma eraikitzen da bestea; etxea berez, izan ere, ez da zokoak eta bazterrak antolatzeko sistema bat baizik, eta horretarako, ateak paretaren funtzioa bete dezake eta paretak atearena. Ekoitzi gintuzten lurraldean ateak —ez dakit ba ote duzun horren berri, honezkero— aldez alde dabiltza, eta errailetatik ere ateratzen dira batzuetan, behin eta berriz tolestu eta bionbo bihurtzeko. Ildo horri jarraiki, ertzak berdindu, ondo josi, azalak gaineratu eta, bizkarrean izena idatzi ondoren, etxeak liburu bihur litezke.\nIrudipena daukat etxe honetako egituraren arazo nagusia trantsituak direla. Ateen arteko sasibide hau, itxuraz, italiar baten burutazioa izan zen: arkitektoa; lepoa egingo nuke. Orain dela bizpahiru mende gutxi gorabehera, etxeak eta hiriak alderatzea otu zitzaion nonbait, eta kale falta igarri zuen gelen artean; horrela, bada, bazterrak endredatzeari ekin zion eta, bide batez, metro karratuak alferrik galtzeko aitzakia ere asmatu zuen: intimitatea, alegia.\nAte premiarik ez dago trantsiturik ezean, edo gutxiago behar izaten dira behintzat. Zer dela-eta behar du maizterrak zidorrik logelara, sukaldera, edo komunera ailegatzeko? Japonian edozeinek erditik kentzea aholkatuko lioke berehala; era horretan ez baitira hainbeste ate behar izaten eta, gainera, lekua irabaziko luke bainugela eta egongela handitzeko. Azken batean, ateak zabaltzeko asmatu ziren trantsituak edo, okerrago bestela, ateak ixteko.\nOndo dakit ez dela irtenbide borobila. Sukaldean bazaude eta logelara joan behar baduzu, egongela zeharkatu beharra daukazu edo bainugela bestela eta, era berean, ezin duzu bainugelatik egongelara joan, logela edo sukaldea gurutzatu gabe. Hala eta guztiz ere, Manterola bakar-bakarrik bizi da —katua eta ni neu salbu, jakina—; beraz, ate guztiak kenduko balitu ere, ez lioke kalterik egingo inori, eta inork ez lioke kalterik egingo berari.\nEtxe honetara ekarri nindutenean, katuak —Xarpak, alegia— armairuen gainetik zaintzen zituen nire joan-etorriak, eta ni bitartean ohe, besaulki eta mahai azpietan ibiltzen nintzen; aldiz gordean, aldiz agerian. Elkar ezagutu genuen sasoi hartan, ikaratuta zegoela ematen zuen. Egun batean lurrera jaitsi zen, eta atzetik segika hasi zitzaidan zoko eta bazter guztietara, eta ez dira gutxi etxe honetan. Asmatu ninduen ingeniariak baino arreta handiagoarekin aztertzen zituen nire ibilaldi geometrikoak.\nNeu ere ibilia naiz bere urratsen barrandan. Egongela garbitzen ari naizenean, leihoaren ertz gainean jarrita ikusten dut Xarpa sarritan kaleko giroari arretaz. Bainugelan baldin badago, aspertu ezinik egoten da garbigailuari begira, danborrak bueltak nola ematen dituen, eta gose dagoenean, berriz, sukaldera agertzen da, eta miau egiten du. Atseden hartzeko gogoa egiten zaionean, ostera, kuxin eroso batean egokitu eta lau hankekin zanpatzen du bigun-bigun utzi arte.\nEnpresak kuroko izena eman zigun eta, esan bezala, adituak gara, bereziki, ate, trantsitu, horma eta bionboetan. Oroimen urruna baliatzen zaigu, eta batzuetan, ohar laburren bat edo beste ematen diogu jakitera gure jardunaren berri izan dezan, hala nola: “ordubete daramat jirabiran”, “ba al dakizu zer esan nahi duen fusuma hitzak?” edo “etxean ez dugu kale beharrik”.\nAzken batean, gu ere japoniarrak gara, Hiro, eta Eguzkiaren Sorterrian jendeak ez ditu kaleen izenak buruan izaten; postariak bidegurutzeen arabera gobernatzen dira. Etxe barruan, berriz, atearen papera jokatzen du paretak eta, aldez alde nola dabiltzan, modu askotara antola daiteke espazioa.\nIrudipena besterik ez da beharbada, baina esango nuke Manterolari begiak urratzen hasi zaizkiola, pittin bat besterik ez bada ere. Atzo, hasteko, gliziniaren abarrekin egindako zori pare bat erosi zuen; oso egokia, egia esan, tatamiz moketatutako lurraren gainean oinez ibiltzeko. Ez dut uste luze joko duenik etxeko pareta finkoak ibili dabiltzanekin ordeztu arte.\nEnkargutan ibili da Manterola goizean goizetik, eta zatar-paperezko bobina handi bat ekarri du bizkarrean. Etxe osoa endredatu ondoren, oraindik miatu gabe zeukan azken tiraderan agertu zaizkio, noizbait!, guraizeak eta itsasgarria. Arrainak ezkatak nola, hala dauzka jarrita liburuak apalez apal, txukun-txukun, trantsituaren alde bietan. Ez da Japoniako Liburutegi Nazionala, baina irakurzale bat baino gehiago konformatuko litzateke gutxiagorekin. Egun osoa liburuak forratzen eman du gaurkoan. Oraindik ez ditu denak bukatu.\nEguzkiaren Sorterrian etxetik atera aurretik forratzen dira liburuak, baina beste arrazoi batzuengatik, hala ere. Irakurleak ez du nahi izaten aldamenekoak jakin dezan zer ari den irakurtzen, eta ezkutuan gorde ohi du izenburua. Intimitatea, izan ere, gizabanakoari dagokio gure artean; norberaren kontua izaten da. Inguruotan, ordea, ez dute hala uste; arazo espaziala da, eta munduaren alderdi honetan egokitu zaigu lan egitea.\nIruditzen zait, dena dela, beste zerbaiten atzetik dabilela gure maizterra oraingoan. Azkenaldian oso kezkatuta dabil bere liburuekin zaletutako eskuluzeekin, eta baliteke beste neurri trabagarri bat izatea. Egia esan, ez zatekeen erremedio txarrena. Inork ez du ipuin bat bera ere eramaten, baldin eta interesatzen ez bazaio, eta horretarako obraren izena jakin beharra dago; nork idatzi duen, besterik ez bada. Nolanahi ere, auskalo, ez dago erraza Manterolaren asmoak igartzen.\nManterola, aitortu beharra dago, ez da ondo moldatzen etxe-tresnekin; ezta nirekin sikiera. Etxean daukan ikuzgailuak bueltak ematen ditu, beste guztiek bezala, baina gainera bere kasa ibiltzeko ohitura dauka bainugelan barrena. Egia da martxan jartzen duen bakoitzean, atearen kontra trabatu eta bakartuta gelditzen dela sarri, baina nori axola zaio. Zer erru dauka berak baldin eta zentrifugatzen duen bakoitzean ero baten moduan jartzen bada?\nArroz-irinez egindako paper zuri gordina erabili ohi da Japoniako leiho eta ateetan. Etxetik atera gabe ematen dugu gure denbora, baina nire barrenak esanda dakit, ilunabarrean, barruko argiak pizten direnean, lanpararen antza hartzen dutela han-hemenka bizilekuek. Edozein unetan haizeak airean eramango dituela ematen du, haize-parpailak balira bezala. Eguzkiaren Sorterrian dena da papera: eskuko haizemaileak, lanparak, paretak, bionboak…; dena tolesten da, dena paketatzen da, dena biltzen da; gauza bakoitzak bere bilgarri jakina dauka, eta bilgarri bakoitzak tolesteko arau zehatzak.\nArreta berezia eskaini diogu beti diskrezioari, baina, mugak kudeatzen adituak izanagatik, intimitateari dagozkion zenbait trebetasunetan hobekuntzak behar ditugu oraindik kuroko saileko morroi biribilok. Japoniako kulturaren arabera gaude diseinatuta eta, jakina, ez dator beti bat Mendebaldeko gure bezeroen ohiturekin, esate baterako:\nEtxeotako komunetan sekula ez dakizu inor ba ote dagoen, ponpari tiratzen dioten arte. Erabatekoa izaten da isiltasuna eta, Japonian ez bezala, ez da euriaren, txorien edo abar-hotsaren antzeko soinurik entzuten. Aitortu beharra daukat ez dela batere atsegina inor barruan dagoela sartzea; beraz, komenigarria litzateke gure enpresak ezinbesteko egokitzapenok albait lasterren egingo balizkigu, egoera berriari eraginkortasunez erantzuteko gauza izan gaitezen.\nAzpiak xurgatzen nabilela, bazterretan aurkitzen ditudan liburuak erregistratzen ditut, besteak beste, eta izenburu asko dagoeneko ez zaizkit hain arrotz gertatzen. Noizean behin aleren bat ateratzen dut ohepetik bultzaka, eta agerian uzten dut Manterolak jaso dezan. Edozein lekutan abandonatzen ditu, eta gero, behar dituenean, ez zaizkio azaltzen. Atzo horrela ari zitzaion Xarpari:\n— Ezin dut konprenitu zer egiten duen Bashoren bildumak mozzarellari buruzko liburu baten ondoan!\nApaletan ere, noski, jabearen izaera antzeman daiteke. Irakurle batzuek kolorearen arabera sailkatzen dituzte liburuak; beste batzuek, aldiz, tamainaren arabera. Etxeko nagusiak, berriz, ohar handi bat jarrita dauka zutabean zintzilik: gauza bakoitza bere lekuan; leku bakoitzean gauza bakarra. Inolako kuxidaderik ez dagoen bazterretan, alabaina, armairuak, tiraderak eta apalak behar izaten ditu maizterrak bere buruan eta, jakina, Manterolarenak ganbarako trastelekua gehiago dirudi liburutegia baino.\nAsko aipatzen ditu eskuluzeak, baina irudipena daukat bere kontuak baino ez direla; aspaldi badakit nik bere liburuen zoria zertan datzan, baina ez dirudi egia onartzeko prest. Etxe honetan agintzen duen anabasa nahikoa da bere susmoek oinarririk ez dutela ulertzeko. Inork ez du ezer eraman hemendik, eta ia zoko bakoitzean badago libururen bat galduta.\nEgunak joan ahala, konturatzen ari naiz Xarpa errespetua ari zaidala galtzen. Orain dela gutxi, alde batetik bestera nenbilela, irradiatzen dudan beroaren peskizan beharbada, edo bizkarraren gainean keinuka daramadan argiak erakarrita, abian jartzeko gailua zanpatu zuen —nahi gabe, seguru asko— eta, noski, gu ez gara geure buruaren jabe zeharo; agintzen digutena besterik ez dugu egiten.\nEgia esan, erraztasuna dauka ikasteko; azkenaldian, nahi duenean jartzen nau martxan. Are gehiago; piztu aurretik, gainean esertzen zait, garai bateko txakurra EMI markako diskoaren gainean ageri zen bezala eta, etxeko nagusia ikusi orduko, ukabila altxatzen dio agur egiteko. Ez dit inolako graziarik egiten; Manterolari, itxuraz, bai.\nEtxeko narrasti biribilok, esan bezala, era guztietako angelu, izkina, hegi eta mugetan gara adituak. Oroimen urruna erabiltzen dugu, eta aldian behin, aitzakiaren bat erabiltzen dugu jabearekin harremanetan jarraitzeko helburu bakarrarekin, adibidez: “Argiak alde egin du”, “bihar asteartea da, azaroaren bata” edo “zertarako hainbeste ate?”. Hau da, aholku eman dezakegu, eta laguntza eta, aldi berean, eragina izan gure jabeen etxeko ohituren gainean.\nEnpresak, egia da, zenbait kexa jaso ditu aspaldi honetan; Europan eta Ameriketako Estatu Batuetan, batez ere. Uste dute Japoniako altzariak, egiturak eta, azken batean, kontzeptuak ezarri nahi ditugula Mendebaldeko ohituretan: futon, fusuma, hosho, hiragana... Esan dezatela nahi dutena. Arrazoia bezeroari dagokio eskuarki eta, gainera, azken modelo hau oso ondo ari da saltzen.\nManterolari dagokionez, bestalde, ondo doa dena; aurrez ikusitako bidetik. Atzo, ohi ez bezala, kimonoz jantzita harrapatu nuen, zeta urdinaren gainean brodatutako antzarekin apainduta; beraz, oker ez banago, laster aterako ditu barruko paretak errailetatik at, bionbo bihurtzeko.\nArbel beltz bat dauka sukaldean, eta goiz osoa zirriborroak marrazten eta atzera ezabatzen eman du. Etxeko solairua karratua atera zaio erabat, nahiko txukun, eta lau zokotan banatu du: sukaldea, komuna, egongela eta logela. Obrak egin nahi dituela esango nuke. Ateak eta paretak erakusteko lerroak borratu, eta geziak jarri ditu bazter guztietan mugimenduaren norabidea adierazteko. Oraingo pareta finkoak bota, eta ibili dabiltzanekin ordezkatu nahi dituela ematen du. Aspaldi agerian zegoen zertan bukatuko zuen.\nAtzo bazkalondoan, galtzerdi pare bat aurkitu zuen Manterolak burua hozkailuan sartuta. Arratsaldean, dutxatu eta gero, erotzeko zorian ibili zen galtzontzillo bila, baina ezin izan zituen aurkitu. Azkenean, eskerrak, jantzita zeuzkala konturatu zen. Edozeinek badaki bila zabiltzan hura eskua sartzen duzun azken poltsikoan agertu ohi dela gehienetan, baina biluzik baldin bazaude?\nEz dut esango herriminez nabilenik, baina sorterriko zenbait gauzaren falta igartzen dut noizbehinka. Altzariak, esate baterako, bistatik kanpo egon ohi dira, ezkutuan, erabili behar ez diren bitartean. Japoniako etxeetan ez dago oherik; lastaira tolesgarriak baizik. Egunez bilduta egoten dira eta gauez, aldiz, lurrean zabaltzen dituzte. Orobat gertatzen da irudi eta koadroekin; kartoizko tutu barruan gordeta egoten dira, eta norbait bisitan datorrenean bakarrik ateratzen dituzte erakusgarri. Ohitura horiek, aitortu beharra daukat, zeharo errazten dute ni bezalako xurgagailu batek egin beharreko lana. Etxeko nagusiak, ordea, ez die halako huskeriei erreparatzen.\nzer da etxea?\nIrudipena daukat zuek ere Japonia zaharreko terminoei eskainitako hiztegian datorren hitz esanguratsu bat daukazuela barne muinean gordeta: ma. Ondoko azalpenak dioenez, gela esan nahi du edo, bestela, tartea: espaziala eta tenporala bide batez.\nAzken batean, gela biren arteko tarte huts bat da, edo bi tarte hutsen arteko gela bat. Ez da ahaztu behar horma bakoitzak bi gelatan hartzen duela parte; kanpora begira dauden haiek izan ezik, noski. Eguzkiaren Sorterrian, ondorioz, gelak dira tarteak, eta tarteak, berriz, gelak.\nEdozein etxe, arestian esan bezala, hutsarteak banatzeko sistema bat da, abaraska, sare edo amaraun moduko bat; beraz, esparru nahiko egokia, Hiro, gureak bezalako ezaugarriak dituzten morroi xurgatzaileak alde batetik bestera oharkabean ibili ahal izateko.\nEgokia iritzi diot txit, sortze berean eman ziguten izenari, baina alderdiotan inork gutxik daki zer esan nahi duen kuroko hitzak, eta Manterolak Neptuno deitzen didan bakoitzean amorru ematen dit. Ez legoke sobran bezeroarentzako gida-liburuxkan bere ezaugarriak azalduko balitu; alegia, Japoniako antzezle-mota bat dela eta laguntzaile lanak egiten dituela. Obra antzeztu bitartean, behar duen guztia ematen dio antzezleari, agertokian egiten diren aldaketak bere ardurapean daude; eta hitzemaile lanak ere egiten ditu egokitzen zaionean.\nAntzertiaren arauari kasu egiten bazaio, ikusezina da lehenik eta behin; ikusezina den bezala kolore beltza bera Japoniako antzokietan. Ez du erakusten, ez du ordezkatzen, gehienez ere bere absentzia adierazten du. Azken batean, itzal bat besterik ez da antze-lanetan. Antzezale porrokatuek diotenez, askoz zailagoa omen da kuroko baten lana, antzezle nagusiarena baino.\nAtzerrira egin baino lehen, Japoniako familia batean eduki ninduten probaketan. Arrats batean, ataritik gertu nenbilela, etxeko ezagun bat agertu zen bisitan. Orbela biltzen ari zen nagusia laneko arroparekin jantzita. Ez ikusiarena egin zion, eta etxean sartu zen, agur egin gabe sikiera. Apain jarri eta dotore jantzi ondoren baizik ez zen itzuli. Orduan egingo zion etorri berriari harrera. Horrela hasi nintzen antzematen zer egon zitekeen gordeta antzertiaren muinean.\nAteak, hormak eta bionboak bereizteko moduan asmatu ninduten, eta trebakuntza jaso dut angelu, ertz eta beste muga batzuei buruz. Aditua naiz, era berean, paketeak biltzen eta zabaltzen, gelak desegiten eta, gezurra badirudi ere, etxeak ipuin, kontakizun edo pasadizo bihurtzen. Oroimena ere badaukat, eta zenbait mezu emateko gaituta nago, adibidez:\n“Erratzaren biloba naiz”, “leihoren bat irekita dago” edo “bateria gutxi gelditzen zait”.\nManterolari dagokionez, Hiro, gauzak espero bezala doaz, edo hobeto. Gaur arratsaldean irakurtzen ari zen liburua, esate baterako, ezin egokiagoa iruditu zait bila nabilen atarramentuari begira: In’ei raisan. Egileak —barkatu nire arrandia—, Tanizaki du deitura, eta izena, berriz, ni zurekin erabiltzen ari naizen laburdurari dagokiona: Jun’ichiro. Orduak eman ditu orri artean murgilduta; bukatu arte ez da besaulkitik jaiki.\nnola lortuko dudan?\nEnpresak asmatu duen azken mirariari esker. Ez dakit ba ote duen asmorik zure barne muinetan ere antzeko zerbait ezartzeko, baina kontua da zenbait etxetan badagoela puntu bat guztiz harrigarria, maizterrak berak ere ezagutzen ez duena. Edozein kurokok badaki non dagoen, eta ukitze bakarrarekin istant batean desarma dezake egitura osoa goitik behera. Oraingoan, hala ere, dena prest daukat eta, gauzak uste bezala ateratzen bazaizkit, beste norbaitek egingo ditu nire lanak.\nEgunen batean Manterolak, berandu baino lehen, iturriren bat irekiko du, botoiren bat zanpatuko du, edo komuneko kateari eragingo dio, ustekabean, inolako susmo txarrik gabe, eta pleguz plegu tolestuko zaio etxea, edozein mapa tolestu ohi den bezala. Ohartu orduko, paperak papera bilduko du, eta liburu barruan geldituko da harrapatuta —Xarparekin baldin bada, hobe— secula seculorum.\nOraindik ez diot liburuari izenik jarri, baina dagoeneko irrikan nago Manterolaren amorrua pizten duten hutsune horietako batean noiz agertuko.


Virginia Arellanoren eskua — Kulturaz\nVirginia Arellanoren eskua\nVirginia Arellanoren eskua Beste azpeitiar bat gehiago plazara. Pixkanaka-pixkanaka herritarren zaletasun artistikoak ezagutzen ari gara eta oraingoan Virginia Arellanoren lanak ikus ditzakegu kulturgunean. Koadro bizi, koloretsu eta handiak ditu eginak, gehientsuenetan 'begia' hartuta gaitzat. https://www.kulturaz.eus/albisteak/1832 https://www.kulturaz.eus/albisteak/1832/@@download/image/virginia_web.jpg\nBeste azpeitiar bat gehiago plazara. Pixkanaka-pixkanaka herritarren zaletasun artistikoak ezagutzen ari gara eta oraingoan Virginia Arellanoren lanak ikus ditzakegu kulturgunean. Koadro bizi, koloretsu eta handiak ditu eginak, gehientsuenetan 'begia' hartuta gaitzat.\nVirginia Arellano duela pare bat urte hasi zen margotzen bere aldetik, teknika akrilikoan. Iazko urrian "teknika hobetzeko" DiArt akademian hasi zen eta orain oleoan ere egiten ditu margolanak. Erakusketa gaurtik uztailaren 22ra arte egongo da ikusgai.


Itziar, igande honetan martxoaren 4an, 'Herri Txiki, Infernu Handi'-n\nItziar, gaur, 'Herri Txiki, Infernu Handi'n\nZuhaitz Gurrutxaga eta Mikel Pagadi ganadutegi bateko kamioian iritsiko dira Itziarrera.\nItziar bisitatuko dute aste honetan 'Herri Txiki Infernu Handi' saioan\n'Herri Txiki, Infernu Handi' saioaren webgnea\n'Herri Txiki, Infernu Handi' saioan, Itziarren (Gipuzkoa) izango dira gaur Zuhaitz eta Pagadi, Debako lurretan dagoen tokiko entitate txikian. Ganadutegi bateko kamioian sartuta ailegatuko dira bertara. Bidaia ondo lagunduta egingo dute gainera, hainbat zezenkorekin partekatu beharko baitute ibilgailua.\nZuhaitzek Joxepa ezagututa hasiko du eguna. Joxepak malgutasun ariketak egiten ditu egunero. Bere ustez, etxean ohikoak diren mahai, armairu eta oheak aski dira gimnasioaren tankerako zerbait izateko. Joxepa izugarri malgu dago eta ariketa fisikoa egiten jarriko du Zuhaitz. Baserri eremu urrunetara aldenduta, Joxe ezagutuko du Zuhaitzek. Goitik beherako baserritarra da Joxe, bizitza baserririk gabe ulertu ezin duen herritarra. Kezka nagusi bat du, ordea: baserriak atzerakada nabarmena izan du Euskal Herrian eta beldur da joera hori ez ote den amaierara arte iritsiko. Bitartean, Joxek, baina, guztia eskaintzen dio baserriari. Herri ingurura itzulita, Agustina ezagutuko du Zuhaitzek. Emakume indartsua da Agustina. Bere 89 urteekin, sarri joaten da etxetik Itziarko elizara arte oinez hainbat kilometro eginda. Bere kemenaren erakusgarri da egurra aizkorarekin txikitzeko duen dohaina. Azkenik, Itziarko herritarrek ezkutatzen dituzten teoria filosofiko bitxiak ezagutuko ditu Zuhaitzek. Horrelakoxea baita Fausto herritarra, filosofo xamarra. Bere esanetan, gizakiak elikadura murriztera egingo du harik eta astean behin jango duen arte.\nPagadik, berriz, Itziar pertsona-izenaren jatorria arakatzen hasiko du eguna. Zigor herritarrak kontatuko dizkio Itziarko sekretu guztiak, nola amabirjina azaldu zen eta nola hainbat eskaintza egin izan zitzaizkion. Baina amabirjinarena, antza, ez omen da Itziarren izandako aparizio bakarra. Diotenez, 'kurbako neska' ere azaldu izan da inguruetako bihurguneetan. Lasturko inguruetara hurbilduta, misterio gehiago ezagutuko ditu Pagadik. Bertako elkartean telefonoarentzako estaldura lortzeko trikimailua erakutsiko dio Maitanek. Sakelakoa edalontzi batean sartzen dute, bertan estaldura lortu ahal izateko. Kostaldera joanda, aldiz, Mari Karmen ezagutuko du Pagadik. Mari Karmen sarri joaten da Itziarko kostaldera lapak hartzera. Maite du lapak hartzea eta maite du berauek jatea. Lapak nola batzen dituen erakutsiko dio. Berriro ere Lasturrera itzulita, Bixenterekin egin du topo. Bixentek dioenez, Lastur Euskal Herriko hiriburua da; zezen-jokoen hiriburua zehazki, bere esanetan, Lasturko zezen plazan sortu baitziren gerora zezenketa bilakatuko ziren zezen-jokoak.\nHistoria hauek eta gehiago, gaur izango dira ikusgai, 22:00etan, ohi bezala, ETB1en eta eitb.eus-en, 'Herri Txiki, Infernu Handi' saioan.


marzo 29, 2012 J1-M2\nEguerdian, ilundu egin zuen lurbira osoan hirurak arte. Hiruretan, Jesusek oihu handiz esan zuen: “Eloi, Eloi, lema sabaktani?” (Hau da: “Ene Jainko, ene Jainko, zergatik utzi nauzu?”).\nHau entzutean, bertan zeuden batzuek esan zuten: “Eliasi deika ari duk”.\nOrduan, batek, lasterka joan, belaki bat ozpinetan busti eta, kanabera bati muturrean erantsiz, edatera eman zion, esanez: “Egon, ea datorkion Elias gurutzetik eraistera”.\nBaina Jesusek, deiadar handia eginez, azken arnasa eman zuen. Orduan, santutegiko oihala erdiz erdi urratu zen, goitik behera.\nAurrean zegoen erromatar ehuntariak, nola hil zen ikustean, esan zuen: “Zinez, gizon hau Jainkoaren Semea zen”.


Joyce itzultzen: ikuspuntu euskaldun bat - John Beattie, Haizea Urtiaga, Sonia M. Amun�rriz - EIZIE\nHemen zaude: EIZIE » Argitalpenak » Senez » Senez 39 (2010) » Joyce itzultzen: ikuspuntu euskaldun bat - John Beattie, Haizea Urtiaga, Sonia M. Amun�rriz\nHarry Levin-ek eman zuen aditzera estreinakoz, Joyce hizpide hartuta, idazle batek igaro beharreko probaldia, garaikide izateari utzi eta klasiko bihurtzeko, luzea eta korapilatsua dela1. Hainbesteko zorroztasuna darabilen probaldia gurutze eramangarriagoa gertatzen da, jakina, zenbait faktore bereiziren laguntza izanez gero; hala nola, jeinutasun-frogak idazlearen aldetik, harrera sutsua jatorrizko irakurleen aldetik, eta idazle horrek sortutako obraren merituaren aitortza, kritikoen aldetik. Hiru faktore horietako bakoitza, bakarka hartuta, edota hiruen arteko konbinazio bortitzen bat. Uste osoa dugu, haatik, laugarren faktore bat ere badela, eta garaikide izatetik klasiko bihurtzera daroan trantsizio horretan esangura neurgarria duena gainera: itzulpenaren egokitasuna. Alderdi horretatik, Joyceren obraren itzal orokorra, arestian aipaturiko hiru faktore horien ekarpen erabakigarriek indar handiz bultzatu duten auzia, laugarren faktore horrek ere bikain sustatu du. Itzulpenaren ekarpen horiek modu grafikoan adieraz daitezke, lehenik eta behin, zenbaki hutsen bidez, eta agerian uzten dute arras zerbitzu ona egin diotela Joyceren kausari haren itzultzaileek, inondik ere. Berriki argitaratu den zenbaketa2 batek Joyceren lanen edo lan zatien 40 hizkuntzatatik gorako itzulpenak biltzen ditu, zeinen artean Dubliners guztira hogeita hamazazpi hizkuntzatara itzulia izan baita, euskara3 barne, Ulysses hogeita hamabitara, A Portrait of the Artist as a Young Man hogeita hamaikatara, euskara barne4, Exiles hamalautara, eta �itzulezintzat� jotzen den Finnegans Wake bera frantsesera, alemanera, japonierara eta nederlanderara itzulita dago oso-osorik, eta zati esanguratsuetan gutxienez beste hamar hizkuntzatara. Artikulu honen helburuetarako, Irene Aldasororen Dublindarrak itzulpen saritua5 hautatu dugu, Joyceren testuen itzultzaileek gainditu beharreko erronken adibideak emateko asmoz; bai eta, ondo bidean, Joyceren beranduagoko obrei heltzean itzulpenaren praxian irizpide garrantzitsuak zehazteko ere.\nArgitaratutako itzulpenen kopuruak, eta itzulpen horien xede-hizkuntzek, ordea, Joyceri mundu osoan emandako itzulpen bidezko erantzunaren aurkia soilik erakusten dute. Zenbaki hutsak ez dira kalitatearen berme; izan ere, Joyceri itzulpen bidez heltzea, sarri askotan eurak ere idazle profesionalak izanik beste ororen gainetik haren lanarekiko interesak, miresmenak edo jakin-min hutsak bultzatuta ekin diotenen eskutik, literatur itzulpenaren eremuan pareko gutxi dituen erronka linguistiko eta intelektuala da. Baina erronkari aurre egin zaio, eta, ikuspegi partikular batetik hartuta; hau da, Espainiako hizkuntzen (gaztelania, katalana, galiziera eta euskara) ikuspegitik, irudimen handiz egin zaio aurre, zeinak itzultzaileak egindako ahalegin eskergaren meritua islatzen baitu. Ahalegin hori 80 urtez luzatu da, 1926an D�maso Alonsoren A Portrait of the Artist6 obraren gaztelaniarako itzulpen sentibera eta aitzindariarekin hasiera eman zitzaionez gero, eta duela gutxi bulkada berri bat eman zaio penintsulako testuinguru geografiko eta linguistiko berriagoetan, Francisco Garc�a Tortosak egindako Ulysses7 obraren gaztelaniarako itzulpen konplituarekin.\n� � behin onartzen dugunean itzulpen batek ezin duela, hizkuntzaren izaera berean, gauza oro izan irakurle ororentzat (Ulysses hala da, antza) agian jabetuko gara ez dakigula zer espero daitekeen, zentzuz, itzulpen batetik. Zein dira itzulpenaren betekizun behinenak? Zuzentasuna, zehaztasuna, barne koherentzia, edo gai, lotura, zeharkako aipamen, gainegitura sinboliko, tonu, doinu eta beste askori eustearen moduko printzipioez adostasunik ez badago, eta argi dago ez dagoela, zein dira lehentasunak? Itzultzailea behartuta dago sostengurik gabe moldatzera, ahal duen ondoen�\nItzulpena, ere, daitekeenaren artea da, eta jatorrizkoari etengabeko zehar-begiratuak eginez ezinezkoa da itzulpenaren lorpenen meritu osoa aitortzea. Soilik utziko ditu agerian haren hutsak� 8.\nOso litekeena da Joycek erronka bereziki nabarmenak ezartzea itzultzaileari, beste autoreen kasuan eskakizun maila apalagokoak diren hainbat fronteetan; ordea, aitortu beharra dago, itzultzailearen defentsan, oro har Joyce itzultzerakoan, eta bereziki Ulyssesi heltzerakoan, honakoa: �Itzultzaileak ez direnez orojakile, � zail da horrelako akatsak saihesten. Izan ere, askoz ere egoera okerragoan baitago itzultzailea, kritikoak eta iruzkingileak baino. Haiei zilegi zaie hautakor izatea, eta beren zolitasun eta erudizio printzen erakustaldia egitea, liburuaren ezein lekutan erosotasun berberaz aritzearen itxura emanez, baina itzultzailea ezin zaio itzuri auzi bakar bati ere9.\nBeste autoreen itzultzaileek ere, noski, arazo horietako batzuei, edo guztiei, aurre egin behar izaten diete, baina normalean ez Joyceren itzultzaileek kausitzen dituzten forma muturrekoetan edo dentsitatean, eta, biziki interesgarria, bereziki egia da hori Joyce goiztiarrenarengan. Dubliners obrako The Sisters istorioaren lehen orrialdetik bertatik, faints and worms distilazio prozesuarekiko erreferentzia ilun nahiz etxekoiarekin, berehala ohartzen gara sartu garela mundu batean non, aintzat hartuta aipamen sozio-kulturalen maila arras ebokatzailea, autorearen ikuspegi ironiko ezaxola samarra, eta ondoen kasik kazetaritzako reportage modura deskriba daitekeen estiloa �kontakizun-bildumari buruz Grant Richards argitaratzaileari zuzenduriko eskutitz batean autoreak erabilitako hitzetan: Idatzi dut, gehienbat, zekenkeria zorrotzezko estilo batean10� maila goreneko erronka ezartzen baitzaio itzultzailearen oharmen eta buru-argitasunari: Joyceren berezko hizkuntzaren ertz ugaritako adierazkortasunari modu egokian erantzutea, gehiegizko idazketan, azalpenetan edo omisioan erori gabe. O�Neill-en hurbilketa egokiaren bidez adierazita, ezein literatur testuren itzulpenean (�batetik bestera ekartzean�) desberdintasun esplizitu nahiz inplizituen negoziazioa dago: �Ezein itzultzailek, ezein itzulpen saiakeratan ebatzi beharreko auzi nagusia, horrenbestez, hau da: desberdintasunak negoziatzeko estrategiaren bat hartu beharra, direla hizkuntza batetik besterako desberdintasunak, kultura batetik besterakoak, edo testu batetik besterakoak, hala eta guztiz ere testu �bera� erreproduzituta. Itzulpena, beste modu batera esanda, negoziazio segida batean datza, berdintasun ahaleginen eta desberdintasunen artekoa� 11.\nIberiar penintsulako testuinguru geografiko eta eleanitzean itzultzaileek emandako erantzuna esangura berezikoa da goian adierazitakoarekiko, hainbat arrazoirengatik, zeinen azterketa bereziki interesgarria gertatzen baita sortzen diren paralelismoen argitan. Izan ere, Joyceren lehen lanetan dagoeneko antzematen diren tentsioak, ingeles eta irlandar hizkuntzen artean, eta Espainian gaztelaniaren hegemonia zentralistaren eta kultur programa sarritan aurkakoa duten hizkuntz komunitate periferikoen �hau da, Kataluniaren, Galiziaren eta Euskal Herriaren� arteko hizkuntz eta kultur erlazioak kutsatu dituzten tentsioak ez dira oso desberdinak. Komunitate horietan, zentro geografikotik sortua zela sumatzen zen �inperialismo� politiko, kultural eta linguistikoa mendeetan zehar gaitzetsi eta borrokatu izan dute.\nDublinersen moduko testu goiztiar batean ere, ordea, Joycek berariaz ekartzen ditu irakurlearen gogora ingeles eta irlandar hizkuntzen arteko tentsioak, lexikoan eta gramatikan ezaugarri anglo-irlandarren erabilera maizko eta zorrotzaren bitartez. Izan ere, bildumako hamabost istorioetatik soilik hirutan �Eveline, After the Race eta A Painful Case� ez da ageri dialektoaren erabilera argirik. Irlandar sustratuko ingeles forma gramatikal ez-estandarrak gaztelania, katalan, galego eta euskararen moduko hizkuntzetan ematea �1) erlatibozko perpaus pronominalaren modura jokatzen duen and egitura askea; 2) erlatibozko izenordainaren omisioa nominatiboan; 3) do/does be egitura ohiko orainaldiarentzat, edo 4) sarrerarik gabeko menpeko perpausak, Dublingo argotaren erabilera zabalarekin batera. Elementu horien guztien baturak ia gainditu ezinezko erronka osatzen du, eta, tamalez, horren ondorioz nabaritzen den itzulpen galera orok testuari kendu egiten dio Joycek elkarrizketa jostagarrietarako duen belarri finaren bizitasuna, bai eta Dublingo gizarte mailaketa beti aldakorrean pertsonaiak bereizteko garaian elkarrizketa horiek betetzen duten funtzio garrantzitsua ere.\nBaliokidetza idiomatikoa kosta ahala kosta lortzeko ahalegina auzitan jartzerakoan, haatik, ez daiteke urrunegi joan. Dublindarrak itzulpenean, adibidez, Dublingo kaleetako hizkera gordin eta biziaren itzulpenean datza, beharbada, galerarik nabarmenena12, haatik Fernando eta Flavellek behar bezala ohartarazten gaituzte hizkera arrunten arteko baliokidetzaren bilaketa ia desesperatuaren aurka, emaitzak testuan duen eraginari begiratu gabe: ��itzultzaile gehienengan xede-hizkuntzan esapide idiomatiko bat aurkitzeko antsia gogor inkontzientea, desegokia izango bada ere� 13.\nEfektu idiomatiko ia ezinezkoaren xerkatze horren adibide dira Pat Keegan-ek Dublingo Alkate Jaun berriari buruz egindako hitz-tarte gordinak Ivy Day in the Committee Room istorioan: He'd live on the smell of an oil rag (D:128) - �Belea egondako hesola aski luke horrek bizitzeko� - Istorio berean Jack zaharrak bere seme iriolearekiko adierazten duen aienea: Sure, amn't I never done at the drunken bowsy ever since he left school? (D:120) - �Jakina, eta zertan ari naiz, bada, bestela, mozkor tzar horrekin eskolatik irten zenetik?� - edo Ivy Day istorioan ageri den katalogo oparoa, Dublingo politikari �okerrak� izendatzeko: tinkers (D:121) - �eltze-konpontzaile� - shoeboy (D:123) - �Zapata-garbitzaile� � shoneens (D:121) - �kokots-larri� eta hunker-sliding (D:121) - �ipur-zurikeriarik gabekoa�, non ondo emandako esapide batzuk; hala nola, �zurtz utziko�, leave us in the lurch (D:121), �katu-larruarekin�, the spondulics (D:122), edo �Gazteluaren saripekoak�, Castle hacks (D:125), dagokien lekua hartzen baitute beste zenbait aukera motelxeagorekin alderatuta. Gisa honetako adibideek, gure iritziz, protagonistak Dublingo koipekeria politikoaz egiten duen kritika ikaragarriaren indarra ahuldu egiten dute, nabarmen �eta hori, Dubliners bildumaren barruan apartekoa den istorio batean, ia osorik elkarrizketaz osatutakoa izateagatik eta, oso adierazgarria, autoreak bereziki maitea zuena�.\nIstorio gutxiren ospea bada modu eraginkorrean indartzen Dubliners14 obrako gaztelaniarako itzulpenetan, arrazoi nagusia ez da hizkera arrunta eta anglo-irlandar aldaerak gaztelaniaz behar bezala ez ematea, ezpada bildumaren osotasunaren atzean dauden Joyceren erretorika-helburuen gogatzeei erantzun akastuna ematea. Dubliners obrak, idatzia izanik kasik kazetaritzako reportage estilo lau batean, zeina �istantean esan behar da, haien defentsan�, mundu osoko itzultzaileen zorigaitza den, nahiz autorearen intentzio adieraziei; hau da, bere testua �estilo zeken zorrotzean� ontzeko intentzioari, izugarri ondo erantzuten dion, ataka estuan jartzen du itzultzaileek modu zehatz eta soilean idazteko behar duen abilezia, eta, bereziki, Joycek �repetitio�, �dispositio�, �imitatio� edo hitzen etimologiaren moduko baliabideez egiten duen erabilerari antzemateko gaitasuna.\nUmorea alde batera utzita, egia borobila darabil Hugh Kenner�s-ek, Joyceri buruz esaten duenean literaturako �Moldatzaile Bakartia� 15 dela; izan ere, autoreak elementu lexikalez berariaz egindako hautua, kokapena eta errepikapena da ekarpenik handiena egiten diona Dubliners obrak agertzen duen �lautasun� kalkulatu horri, ez baitu jozen oraindik Joyceren beranduagoko lanetan ageri den nabarmenkeria metaforikora. Ezen Dubliners bezalako obra goiztiar batekiko itzulpen hurbilketa beranduagoko lanen ezagutzaz koloreztatuta badago, zail izango da neurri batean behintzat jatorrizkoaren �gehiegizko idazketaren� tentazioan ez erortzea. Dublinerseko zenbait istorio, oraindik, hasberri-lanak diren arren, gehienak maisulan txikiak dira argi eta garbi, eta beren kasa ere, beranduagoko lanen konfirmaziorik gabe, Joyceren artearen testigantza eman dezakete. Haatik, nabaria da, batez ere Dubliners obraren gaztelaniarako itzulpenetan, Joyceren errepikapenaren eta kokapenaren erabilera arretatsua baztertu eta esperimentazio lexikalaren eta sinonimiaren erabilera nabarmenagoa egiten dela. Irene Aldasororen meritua da, beraz, argi eta garbi sumatzen duela Joycek elementu lexikal garrantzitsuen kokapen sotilaren eta errepikapen sarriaren indar erretorikoa, bestela jatorrizko testuaren gehiegizko idazketan eroriko bailitzateke itzulpena, edo Joycek adierazitako �batezbestekotasun� estilistikoaren printzipioa tradituko bailuke16.\nIstorio gehienei darien giro ilunantz nabariari penintsulako itzulpenek emandako erantzunak adibide egoki izan daitezke. Araby istorioaren sarreran, adibidez, Joycek errepikapenaren erabilera sarria egiten du efektu estilistiko jakin baten bila, giro iluna, ia alienatzailea, sortzeko. Iluntasunaren eta argiaren gaiak kontakizun-bildumaren osotasunean duen garrantzia dusk, sombre, dark, shadow, gloomy eta darkness (D:31-35) hitzak behin eta berriz erabilita adierazten da, eta horrenbestez, ingurunearen moteltasun erabatekoa indartzen da. Giro arras itogarri hori oso urardotuta ematen dute Joyceren espainolerako itzultzaileek. Ikusten dugu nola Cabrera-Infantek hiding-place (espainolez escondite) bihurtzen duen shadow; eta Chamorrok, berriz, penumbra, eta nola Abell�k hitz hori bera emateko elipsira eta sinonimoen erabilerara jotzen duen. Katalanez17 Joaquim Mallafr�k gertutasun egokiz jarraitzen dio Joyceren lexikoari obran zehar, baina omisiora jotzen du, Joyceren errepikapenaren �astuna� arindu nahian edo, eta galizierazko itzulpenak18 ere ez du errespetatzen Joycek shadow hitzarekin baliatzen duen motibo hirukuna, itzulpen osoan sinonimoak erabilita. Arabyren euskarazko itzulpenean, ordea, Irene Aldasorok meritu handiz ulertu du elementu lexikal beraren erabilera esanguratsuen errepikapena islatzearen garrantzia, sinonimoen bila ibili gabe. Horrenbestez, Joyceren dark muddy lanes (D:30) itzuli du �bidexka ilun lokaztuetatik�, the dark, dripping gardens (D:30), berriz, �baratze ilun bustietako�, edo we hid in the shadow � we watched her from our shadow � eta we left our shadow (D:30), hurrenez hurren, �ilunpetan ezkutatzen ginen�, � �begira egoten gintzaizkion ilunpetatik�, � eta �ilunpetatik irten� eman ditu.\nEzein itzultzaileren defentsan, esan beharra dago jatorrizko autorearen intentzioaren hautemate mugatua izaten dela testu itzuliaren akatsik hedatuena, baina ulergarria da hori; izan ere, itzultzaileak, beste gauza asko izan badaitez ere, ez dira derrigorrez Joyceren diskurtsoaren hain hurbileko irakurleak, adibidez, haren kritikoak beste. Edo litekeena da beti-beti ez izatea behar besteko sentiberatasuna, edo, besterik gabe, kritikari jakitunek adinako sakontasunaz zehar-aipamen guzti-guztiak egiaztatzeko aski denbora hartzerik ez izatea. Hala egin behar lukete, ezen Joycek bere irakurleei ezartzen dien eskakizun maila arras altua baita, jakina, baina errealitateak, argitaratzaileen epeek eta biziraupen-printzipioak tartean sartzeko modua egin ohi dute. Joyceren motibazio erretoriko kontzienteen harira itzulpen printzipio formulatu bat aipa badadi, egoki litzateke azken hitza Peter Newmani ematea: �Edozein hitz, sorburu hizkuntzako testuan errepikatutako gako nahiz leitmotif, errepikatu egin behar litzateke itzulpenean ere, inoiz ez sinonimo batez ordezkatu� 19.\nEspainolerako itzulpenak, kasu zehatz honetan jatorrizkoa �urardotzen� dutenez, gure ikuspegiaren froga gisa balia ditzakegu; hau da, itzulpenak jatorrizkoaren beste irakurketa bat izateaz gain jatorrizkoaren ondoz ondoko iruzkin bat egiteko ere balia daitezkeela, eta, gehiegizko idazketa bidez jatorrizkoa manipulatu dutenez, azken finean jatorrizkoaren balio erretorikoa indartu egiten dutela, irakurlearen arretaren aurre-aurrean jartzeraino nabarmentzen baitute. Berariazko errepikapen lexikora eta adjektibo esanguratsuaren kokapen zehatzera jotze hau, euskarazko itzulpenean atsegin handiz seinalatzen duguna, Arabyren moduko istorio goiztiar batean ere aurki daiteke.\nJoycek ez ditu giroa sortzeko soilik moldatzen bere esaldiak, jakina, Araby edo Two Gallants istorioren sarreretan bezala, edo merezi bezain laudatua den The Dead istorioaren gibel solasean bezala. Gramatika eta lexikoa bata bestearekin konbinatuz moldatzeko Joycek duen modu zorrotzaren adibide gisa, har dezagun the man nominatibo soilaren erabilera errepikakor bortitza, Counterparts istorioan Farrington eskribau zorigaitzekoaz egiten den deskribapenean. Istorioaren lehen eta hirugarren tableaux horietan 29 bider aipatzen denez Farrington the man modura, zeinek etxean nahiz bulegoan duen estatus despertsonalizatua azpimarratzen baitu, ez da espero izatekoa itzultzailerik oharkabeenak ere errepikapena ez sumatzea. Haatik, Musleraren espainolerako itzulpenean aipamen horietako lautatik bat modulatzen da aldaera nominal edo eliptikoak �hala nola, un individuo, el otro, el empleado edo are lo pronominala� erabiliz; efektu baliokidea bilatuz, bada, beharrezkoa ez denean. Eta Abell�ren itzulpenak, berriz, Joyceren 29 errepikapenak 6 bider soilik errepikatzea lortzen du, 6 aipatu gabe utzita; eta jatorrizkoari egindako kaltea are urrunago eramaten du Farringtoni Kellyren bahitetxeko the consignor gisa egindako aipamenari el cajero (=the cashier) ordain okerra ematen dionean (D:93), zeinek irakurlea behartzen baitu egoeraren absurduaz gogoeta egitera: Farrington saiatuko litzateke, itxuran, bere buruari bahituran utzi dion erlojua berreskuratzen. Elkarren kideak euskarazko itzulpenean Aldasorok zuhurtzia handiz lehen tableau horretan agertzen diren 23 errepikapenak errespetatzen ditu, eta hirugarrengoan agertzen diren seiak, zeinek berriz ere aditzera ematen baitu Aldasorok jatorrizko testuaz egindako irakurketa sakona eta Joyceren poetikaren errespetu argia.\nIstorioaren hiru tableaux horietako bigarrenean Farrington �izen propio� estatusera goratuta, are gehiago indartzen du jokoa Joycek, erreferentzi �kodifikatuak� trukatu eta Farringtonen lagun zaharrak the boys izendatzen dituenean, eta, ironiaz, the men. Abell�k goitik behera huts egiten du �rol� trukatze hau, the boys itzultzeko los amigos, ellos izenordaina eta, beranduago, los muchachos erabiltzen baititu, eta the men itzultzeko, berriz, los amigos, los hombres, eta todos elipsiduna. Eta erdiko atal guztian izendatzen den man bakarra ere �the curate (=barman) (D:96), Farrington eta Weathers-en artean gertatzen den indar-neurketaren testigu� izen-ahanztura horretara kondenatzen du, beste izenordain forma batekin itzulita. Aldasorok, aitzitik, Joycek errepikapenaz egiten duen erabilera islatzeko duen abilezia baieztatzen du berriz ere, istorio osoan the boys itzultzeko �mutilak� baliatuz, eta the men itzultzeko, berriz, �gizonak�.\nLeku mugek galarazten dute Joyceren testuak jarritako erronken eta espainolerako itzultzaileek testuaren dimentsio erretorikoari emandako erantzun epelen analisi xehearekin jarraitzea. Seinalatuko ditut, ordea, beste itzulpenetan ondo ebatzi gabeko auzi zehatzak �Joyceren poetika sotilaren bide-seinale modura jokatzeaz gain testu goiztiar bikain honen ospea indartzen dutenak�, aldiz euskaraz gehienetan oso modu profesionalean ebatziak izan direnak. Testuaren erronken artean, besteak beste, honako hauek seinala ditzakegu:\n1) Two Gallants istorioaren sarreran gertatzen den kaleko eszenaren deskripzioa, bilduman parerik ez duena, figura erretoriko kontzentratuen geruza oso bat erabiltzen baita bertan. Dublindarrak itzulpenean, Joyceren grey warm evening (D:49) � �arrats gris epela� � egoki kontrajarrita agertzen da �warm grey evening air� esamoldearekin (D:49) � �arratseko aire gris epeletara�, changing shape and hue unceasingly (D:49) esaldi poetikoki errepikakorra � �forma- eta �abardura-aldaketa etengabean� behar bezala parekatuta agertzen da an unchanging unceasing murmur (D:49) esapidearekin � �murmurio aldagaitz etengabe�, baina helburu erretorikoengatik bata bestearen ondoan jarritako � in the streets. The streets � (D:49) errepikakorra euskaraz emateko aukera nolabait ahulduta ageri da: �kaleetean (�). Kaleak,�.\n2) Eveline istorioko emakumezko protagonistaren gogoeten izaera artikulatu gabea, Joyceren berariazko errepikapen lexikalaren eta aditz moldeen bidez adierazia. Adibide modura: � Her head was leaned against the window curtains and in her nostrils was the odour of dusty cretonne (D:36), zeina ondo itzulita baitago, ondoko esaldiaren bidez: �Leihoko errezelaren kontra zuen burua, eta kretona hautseztatuaren usaina sudur-zuloetan�, kasik Eveline bere gorputzaren mugimenduen edo sentipenen jabe aktibo ez balitz bezala, edo oharkabekoak balitzaizkio bezala.\n3) Clay istorioko emakumezko protagonista den Mariaren deskripzioan behin eta berriz ageri diren errepikapen lexikalak, haren gorputzari dagokionez: She found it a nice tidy little body (D:101) � �gorputz �imi�o hainbat aldiz apaindu izan zuen hari� � edo Maria was a very, very small person (D:99) � �Emakume txiki-txikia zen Maria�.\n4) Itzulpen galera nabaria The Sister istorioan agertzen den mutil narratzailearen �sofistikazio� lexikalari heltzerakoan. Autoreekin izandako eskutitz trukean, Irene Aldasorok adierazten du jakitun zela zenbait elementu lexikalek �hala nola, paralysis, gnomon eta simony (D:9)� zeukaten esanguraz, baina ez dugu aurkitzen aipamenik honako hauekiko: apaiz hilaren hitzak idle (D:9) � �hutsak� izatea � hilkutxan dagoela haren bularraren gainean jarritako kaliza ere idle (D:18) � berriz ere �hutsak� diren bezalaxe � apaizaren musuzapi gorria, bitxia izanagatik, inefficacious (D:12) �alfer-alferrik� modura deskribatua izatea � edo Elizaren aiten gaitasunari egindako aipamena elucidating all these intricate questions (D:13); elucidate aditza �argitzeko� dago itzulita, eta beraz, �argi� ematearen ideia mantentzen den arren, illumination prosaikoagoaren eta elucidation erudituagoaren artean dagoen progresio lexikal nabarmena ez da islatzen.\n5) The Boarding House istorioan Polly Mooney-ri egindako aipamen nabarmen paradoxikoak; hala nola, little perverse Madonna (D: 62-63) eta haren wise innocence (D:64) noiz-nolakoa. Biak daude ondo emanak euskaraz: �madonnatxo gaizto� eta �inuzentean, zuhurki�.\n6) Duffy jaunaren odd autobiographical habit (D:108), A Painful Case istorioan, zein, itzulpen axolagabe batean oharkabean huts egin litekeen arren, behar bezala hautemana eta emana baitago euskaraz. Esaldiak eratzeko duen moduaren adibide adierazgarrien artean dago � a short sentence about himself containing a subject in the third person and a predicate in the past tense (D:108), zeina haren desintegrazio existentziala obsesiboki azpian hartzera iristen baita istorioaren azken paragrafoan, adibide hauen bidez adierazten den bezala: � He turned back the way he had come � , � He began to doubt the reality of what memory told him � , edo � He felt that he was alone � (D:117), euskaraz modu literalean, eta beraz, esanguratsuan, honela emanak, hurrenez hurren: � �Etorri zen aldetik itzuli zen berriro�, �zalantzan jartzen hasi zen�, eta �Konturatu zen bakarrik zegoela�.\n1) Erreparatu Two Gallants istorioan Kildare kalean harpa-jotzaileari entzuten daudenak izendatzeko strangers (D:54) hitzak duen konnotazio indartsuari gaztelaniazko bertsioek emandako erantzun epelei. Strangers inbaditzaile ingelesa izendatzeko modu bat bada, ez da oso egokia besterik gabe listeners, new-comers, spectators edo are gate-crashers moduan ematea. Zenbatez atsegingarriago irakurtzea, adibidez, katalanezko itzulpenean, forasters moduko ordain bat, zeinak modu egokian bateratzen baititu zentzu nabaria eta esangura ezkutua, eta euskarazkoan, �arrotzen�, zeinak ez baitu soilik strangers hitzaren zentzua, baita outsiders hitzarena ere, eta gaizki hartutakoena, gainera.\n2) Araby istorioko narratzaile gazteak egiten duen aipamen politiko diskretu baina esanguraz zamatua: the troubles in our native land (D:31). Irakurle garaikideen ikuspegia Irlandaren naziotasunaren eta independentzia politikoaren aldeko aldarrikapenen zuzenbidea begi onez ikustera helduko litzateke; haatik, itzulpen galera arras nabarmena dago hemen ere, espainolerako itzulpenek ordain anbiguoak ematen baitituzte; hala nola, los l�os de la tierra, edo las desdichas de nuestra tierra natal. Musleraren itzulpena, las luchas de nuestra tierra natal, hobea da, eta Abell�k nuestra patria indartsu bat jartzen du troubles itzultzeko acontecimientos bezalako ordain zeharo urardotu baten ondoan. Interesgarria da ikustea katalanerako itzulpena dela, atzetik galizierara egindakoa duela, zehar-aipamen politikoari justizia egiten diona, lehenak les dissorts del nostre pa�s natal ordainarekin, eta bigarrenak as loitas da nosa terra esaldiarekin, nahiz eta aztertu ditugun sei itzulpenetatik batek bakarrik baliatzen duen patriari egindako aipamen aberkoi argia. Dublindarrak itzulpenak ere, kasu honetan, erantzun zertxobait urardotua ematen du, �gure jaioterriko arazoei�, beharbada ez duelako atzeman irlandar nazioaren independentziaren aldeko borroka politikoari egindako zehar-aipamen nabarmena.\n3) Heriotz-epaileak Sinico andrearen heriotzaren gaineko ikerketarekin egiten duen sarraldi bortitza, ordura arte bare-bare aurrera doan A Painful Case istorioan. Itzulpenetako batzuek, ez dutenez asmatzen deskripziotik reportage erregistrora aldatzen, Joyceren kazetaritza-parodia bikaina are gehiago nabarmendu besterik ez dute egiten. Kasu honetan euskarazko bertsioak modu miresgarrian atzematen du jatorrizkoaren egunkari albistean Joycek berak � The threadbare phrases, the inane expressions of sympathy � (D:115) hitzekin deskribatzen duena, � �Esaldi josi gabe haiek, elkartasunezko adierazpen tentel haiek� �, berariaz hartutako estilo diskretu batean, kontra eginez jatorrizkoaren reportage lau, prosaiko hori, finean suizidio bidezko heriotza narras eta itsusia izan denari buruzkoa, nolabaiteko dramatizazio loriatsu bihurtzeko tentazioari.\n4) Besteak beste, Castle hacks eta Major Sirri egindako aipamenak (D:125), Ivy Day in the Committee Room istorioan. Nahiz eta polemika politikoaren auzia ez den istorio sorta honen gai nagusietakoa, ez da onargarria itzultzaileek the Castle (Dublin Castle) aipamenaz ez ulertzea Irlandako britainiar administrazioa izendatzeko kode argia. Gainerantzean konnotazioari dagokionez egokiak diren arren, a sueldo de la Corona, pagados por el gobierno ingl�s edo mercenarios de la Corona itzulpenek ez dute jasotzen the Castle izendapenaren garrantzia, irlandar abertzaleentzat esangura ia mitikoz jantzita dagoen eraikina den aldetik. Zeinen atsegina, berriz ere, irakurtzea euskal itzulpenak � those little jokers? Half of them are in the pay of the Castle (D:125) esaldia honela ematen duela: �� txilibitu horiei? Uste dut erdiak Gazteluak pagatuta daudela ��, eta � They are Castle hacks � (D:125), honela: �Gazteluaren saripekoak dira horiek ��. Haatik, abertzaleen etsaien katalogoan leku pribilegiatuan dagoen Major Sirri egindako aipamena, konnotazio aldetik oso indartsua, tamalez bi itzulpenetan soilik gordetzen da, Judas ordainaren bidez: Cabrero Infanteren espainolerako bertsioan eta galizierara egindakoan. Euskarazko itzulpenak �Horra hor Sirr komandantearen ondorengo zuzena� � baino ez du ematen � There's a lineal descendant of Major Sirr for you if you like! (D:125) esaldirako, zeinak, oin-ohar baten faltan, euskal irakurlea jatorrizkoan ageri den satira gordinaz ezjakin utz bailezake.\n5) Joe Hynes-ek Charles Stuart Parnellen oroimenez errezitatzen duen oda abertzalearen poetika erretoriko higatuzko pastixe loriatsua, Ivy Day in the Committee Room istorioan. Ziurrenik atal honetan datza istorio sorta osoko itzulpen erronka gorena: berariaz �gaizki�, eta hala ere bikain idatzitako neurtitzen erretorika ematearena. Katalanerako itzulpenak, adibidez, oda abertzaleak katalanezko bertsogintzan oinarrizko elementu direla profitatuz, emaitza bikaina lortzen du jatorrizkoaren erretorika hanpatua birsortuta. Aldiz, espainolerako bertsioek, jatorrizkoa �ahuldu� egiten dute, kasik Parnellen heriotzari buruzko iruzkin ia periodistikoa, azalekoa eta prosaikoa, bihurtuta. Dublindarrak bertsioak, espainolerakoek ez bezala, sekulako itzulpena eskaintzen du. Nahiz eta Crofton jaunaren azken hitzetan modu soil �eta ironikoan� � a very fine piece of writing � (D:135) deskribatzen den, argi dago, berak esan baitzuen Ivy Day istorioa zuela kuttunena, atal honen kalitateaz jakitun zela autorea. Zeinen jatorrizkoaren duineko, beraz, Aldasororen itzulpenarekin batera neurtzea, zeinek harmoniaz esposatzen baititu euskarari emaniko halako kutsu arkaiko bat, ondo konpondutako errima antolaera bat (euskarazkoan abab errima ia oda osoan, zeinak ondo itxuratzen baitu Joyceren abcb jatorrizkoan), eta zehaztasun lexikal akatsgabe bat. Izan bitez testigantza emaile azken bi ahapaldi gorenak, gure iritziz, behinik behin, itzulpen praktikako adibide modu ezin bikainagoan konpondua den horrena:\nThe day that brings us Freedom�s reign. And on that day may Erin well\nOne grief � the memory of Parnell (D:135)\n�Barena eginda, beheratu dute, Baina erne, Erin, zeren haren hatsa\nEgun argi batez jaikitzen ahal da�\n�Askatasunaren egun argi hartan\nNahigabe handi bat: Parnellen gomuta�\n6) Azkenik, A Mother istorioan agertzen diren Irish Revival (D:137) eta language movement (D:138) aipamenak. Ez da egokia lehena modu arranditsuan itzultzea, oro har arteen Errenazimendua balitz bezala, espainolerako itzulpenetan gertatzen den bezala, eta tamala da Aldasorok ere the Irish Revival �Irlandar Berpizkundea� itzuli izana, arteen Errenazimendu orokor bat izan balitz bezala, egiaz irlandar ethos nazionalaren definizio berri bat, eta, hain zuzen, definizio zelta baten bila abiatu zen literatur mugimendu bat izan zenean. Berriz ere, katalanaren eta galegoaren moduko hizkuntza periferikoek ematen dituzte erantzunik egokienak. Mallafr�k modu zinez bikainean itzultzen ditu aipamenok katalanera, la Renaixen�a irlandesa erabiliz, eta Kathleen Kearney, � a believer in the language movement�(D:138) izatea era partid�ria del moviment de defensa de la llengua ematen du. Galizierazko bertsioak bide beretik jarraitzen dio, o Rexurdimento Irland�s eta cr�a no renacer da lingua baliatuz. Euskarazko itzulpenak language movement aipamena errespetatzen duenez �� eta hizkuntza-mugimenduaren aldekoa� emanda, pentsa dezakegu penintsulako testuinguruan hizkuntza periferikoetara egindako itzulpenak direla laudorio gorenak merezi dituztenak, kultura �minoritarioetako� hizkuntza horiek elkartzen dituzten oihartzunez jabetzen direlako, penintsulan gaztelaniaren presentzia monolitiko, eta, sarritan, mehatxagarriaren aurrean, ingelesak irlandar hizkuntzari egiten dion mehatxuaren parekoa.\nJoyceren kasuan, noski, beste arrisku bat ere egon daiteke, Fritz Senn-ek bere ibilbide profesionalaren talaiatik behin eta berriz esan duen bezala: ez Joyceren pasarte batek zertaz diharduen ez ulertzeko arriskua, baizik eta, paradoxikoki, zertaz diharduen ulertzekoa, edo �erabat� ulertzekoa, betiere halakorik posible dela onartuta. Ez da soilik hitz bakoitzak bere funtzioa duela eta dagokion lekuan dagoela, baizik eta hitzen, esaldien, metaforen eta gainerako guztiaren funtzioa anitza eta konplexua dela. Normalean esan ohi dugu literatur testuak �hainbat mailatan funtzionatzen duela�, eta Joyceren estiloak bereizgarri du da halako �gain-determinazio� bat, zeinaren parera heltzeko egundoko lana egin behar baitute itzultzaileek.\nHaatik, heldu egin behar zaio erronkari. Joyce itzultzea ez da beste hizkuntza batean gordetzea merezi duen beste edozein idazle itzultzea baino zailago. Itzultzaile garen aldetik, literatura �arruntagotik� aparte dagoen mundu batean gaudela sinesteko joera orori aurka egin behar genioke, hori izanik Dubliners obraren espainolerako itzultzaileek nabarmen erakusten duten huts egitea, aldiz hizkuntza periferikoetara egindako itzulpenak, eta, bereziki, euskarazko eta katalanezko bertsioak, saihesten ahalegintzen direna.\nHonen bidez ez da ukatu nahi lagin modura jaso eta �nahiz zenbaitetan modu bidegabean� aztertu ditugun itzulpen guztien mereziendu izugarria. Guzti-guztiek, nik dakidala, frogatua dute beren balioa� beren herrialdeko literaturan eragin dute eta beren garaiko giroa moldatzen lagundu. Guzti-guztiek argitzen eta interpretatzen dute liburu bat, zeinak interpretazio horien beharra baitu beranduagoko lanen itzaletik aterako bada. Itzulpen horien azterketak berebiziko interesa du. Beren akatsak, ere, aurkikuntzen atari bihurtzen dira21.\nGure azken argudioa da gauza bera esan litekeela ziurrenik Dublindarrak itzulpenari buruz. Itzulpen modura, oso kontuan hartzea merezi du, ez soilik Joyceren fikzio obra handietan lehena beranduagoko obren itzaletik ateratzen laguntzen duelako, baita bere xede-hizkuntzako literaturan izan duen eragin garrantzitsuagatik ere. Arrazoi horiek aski lirateke itzulpena beharrezkoa dela baieztatzeko, eta eginkizun inplizituki �ezinezkoa� izateak ez dio ezer kentzen beharrezkotasun horri. Izan ere, egoki litzateke defendatzea, Sennen balioespen22 zuzenari jarraituz, hain zuzen ere zentzu batean ezinezkoa izateak egiten duela Dublinersen itzulpena �edota Joyceren ezein obrarena�, hain lantegi mereziduna.\n2. O�Neill, P. (2005), Polyglot Joyce: Fictions of Translation, University of Toronto Press, Toronto, 26 or.\n4. Artistaren Gaztetako Portreta (euskaratzailea Irene Aldasoro), (1992), Ibaizabal, Amorebieta. 5. Dublindarrak itzulpenak Euskadi literatur saria jaso zuen 2000 urtean, euskarara egindako urteko itzulpen onena izateagatik. Epai-mahaiaren hitzetan, Irene Aldasorok "� Joyceren mundu konplexua eta idazkera milimetrikoa zehaztasun bikainez euskara jorian eman (zuen), jatorrizko testuko �abardura guztiei eutsiz".\n7. Garc�a Tortosa, F.; M� Teresa Venegas, (1999), Ulises, Ediciones C�tedra, Letras Universales, Madril.\n9. Senn, (1977), �Seven against Ulysses�, James Joyce Quarterly, University of Tulsa, Tulsa OK, 4, 176 or.\n11. O�Neill, op. cit., 98 or.\n12. Egileei zuzenduriko komunikazio batean, Irene Aldasorok adierazten du Dublindarrak itzulpenaren lorpen bat dela euskara maila batuago,�normalago� bat ondu izana narrazioan, eta euskara maila �arruntago� bat, istorio sortako elkarrizketetan. Ados gaude bi baieztapenekin; hala ere iruditzen zaigu jatorrizkoaren dimentsio bat galdu egin dela, kontuan izanik Dublingo hizkeraren gatzaz eta piperraz zipriztindutako elkarrizketa bizi-biziak ontzeko Joycek zuen �belarri� aparta.\n13. Fernando, C. eta R. Flavell, (1981), �On Idiom: Critical Views and Perspectives�, in Exeter Linguistic Studies, University of Exeter, 5, 85 or.\n14. a) Abell�, I. (1942), Gente de Dubl�n, Editorial Tartessos, Bartzelona, b) Muslera, O. (1961), Gente de Dubl�n, Compa��a General Fabril Editora, Buenos Aires, c) Cabrera Infante, G. (1972), Dublineses, Editorial Lumen, Bartzelona, d) Chamorro, E. (1993), Dublineses, Ediciones C�tedra, Letras Universales, Madril.\n15. Kenner�s-en hitz-joko ederrak �The Lone Ranger� [I.O.: Ibiltari Bakartia], 1950eko hamarkadan ezaguna egin zen irrati eta telebistako sailaren izenburua, esapidearen oihartzuna baliatzen du. 16. Egileei zuzendutako komunikazio batean, eta Joycek errepikapenaz egiten duen erabilera jakinaren gainean egonez baliatu zuen galderari erantzunez, Aldasorok esaten du: �S�, es algo que se hace muy evidente. �C�mo lo afront�? Pues, manteniendo la repetici�n, cuando es posible�.\n17. Mallafr�, J. (1989), Dublinesos, Edhasa, Cl�ssics Moderns, Bartzelona.\n18. Ramonde, D.; Rafael Ferrad�ns; Xela Arias, (1990), Dublineses, Edici�ns Xerais de Galicia, Vigo.\n19. Newmark, P., (1997), �Paragraphs on Translation � 48�, The Linguist, 36, 2. zkia.\n21. Senn, (1967), �Seven against Ulysses�, James Joyce Quarterly, University of Tulsa, Tulsa OK, IV, 192 or.


Egoitza elektronikoa Arrasate\nTokiko Gobernu Batzarraren laburpena\nUdal ordenantza fiskala\nUdal Plenoaren akta\nUdal Plenoaren deialdia\nUdal Plenoaren laburpena\nDirulaguntza programa bat da, Arrasateko enpresei zuzendua, kontuan hartzen dituena enpresa berriak, negozioen eskualdaketak, edo eta aurretik dauden enpresetan ematen diren jarduera-dibertsifikazioak.\nDiru laguntzaren zenbatekoa egindako inbertsioaren arabera kalkulatzen da, eta kasu batzuetan enplegua sortzea eskatzen du, Gizarte Segurantzako autonomoen erregimenean, zein erregimen orokorrean.\nEnplegu eta Garapen Ekonomiko Saila\nArano eta Garcia maisu-maistrak 8; 20500-ARRASATE\nTel.: 943 252000\nFax: 943 252050\nAstelehenetik egubakoitzera arte: 8:30 - 19:00 / Zapatuan: 9:00 - 13:00\n(Abuztuan: astelehenetik egubakoitzera arte 8:30 - 14:00)\nOinarri orokorrak: https://www.arrasate.eus/eu/udala/dirulaguntzak/2022-urterako-dirulaguntza-programen-deialdi-irekia\nGAO argitalpena: https://egoitza.gipuzkoa.eus/gao-bog/castell/bog/2022/04/21/c2202186.pdf\nTramite honetara dokumentuak igo behar badituzu, ez dira derrigorrez sinatu behar.\nEskabideak aurkezteko epea: Urte amaiera arte.\nEnpresa proiektuaren deskribapena\nInbertsio plana eta inbertsioko fakturen kopiak\nEnpresaren bezeroen zerrenda eta horiei azken 12 hiletan saldutakoen egiaztagiria, hala dagokionean.\nDiru laguntza eskatzen deneko lanpostuen titulardunen NAren kopia.\nBankuko kontuaren titulartasun agiria.\nDiru laguntza eskatzen deneko lanpostuen kontratuen kopia, hala dagokionean.\nSozietatearen eraketa eskrituraren, estatutuen eta Merkataritza Erregistroan izena emandako agiriaren kopiak, hala dagokionean.\nGizarte Segurantzako erregimenean altan egotearen egiaztagiria\nArrasaten IEZn alta egiaztagiria\nJarduera irekitzeko edo hasiera emateko komunikazioa, hala dagokionean.\nJarduera lizentzia munizipala.\nDiru laguntza eskatzen deneko langileen bizitza laboralaren ziurtagiria.\nDiru laguntza eskatzen deneko langile bakoitzaren adierazpen erantzulea, oraingo enpresan sartu aurreko 12 hiletan jarduera beran edo antzekoan, banaka edo sozietatean, titular moduan jardun ez izanari buruz.\nZerga obligazioetan eta Gizarte Segurantzan egunean egotearen ziurtagiri eguneratuak. Ordainketako egoera erregularrean egongo da, atzerapena lortu duen enpresa eta atzeratutako zorrari buruz agiriz kreditatzen duena.\nAdierazpen erantzulea, enpresak eskatu edo jaso dituen beste diru laguntza batzuei buruz.\nAdierazpen erantzulea, enpresak indarrean dagoen lan legediaz kanpoko baldintzetan eskulanik ez erabiltzearen inguruan.\nArrasateko Udalak, beharrezko iritziz gero, kasu bakoitzean eska lezakeen beste dokumentazio gehigarri bat.\nBulegoan bertan aurkeztu behar da. Elektronikoki aurkeztu behar da\nArrasateko enpresentzat dirulaguntzak: sortu berriak, negozioen eskualdatzeak, jardueren dibertsifikazioak\nEskaera honen tramitazioa elektronikoki egin dezakezu\nEskaera burutzeko elektronikoki sinatu behar da.\nTramitazio elektronikoa hasi\nOinarri espezifikoak: Arrasateko enpresentzako dirulaguntzak.\nElektronikoki egin ezin baduzu, dokumentua deskargatu eta bete dezakezu, Udaletxean ohiko ordutegian errejistratzeko.\nAdierazpen erantzulea (enpresaren ordezkaria)\nAdierazpen erantzulea (langilea)\nZuriketa agiriak aurkeztea\nHerriko plaza nagusia, 1 20500 Arrasate (Gipuzkoa)\nTel.: 943 25 20 00\nCookie politika Laguntza Accesibilidad Entitatea aldatu\nEgoitza elektronikoa - © 2020 CGSSL (7.49.8118.22000)


Naziogintza da txapela\nNaziogintza da txapela –\nEllande Alfaro (1974, Angelu) Saran bizi da. Urtxolako Bentan egiten du lan, sarrera Lapurdin eta irteera Nafarroan duen etxean. Pilotaria izandakoa pilotak egitera dedikatzera da egun, xede horretarako sortu zuen Eskutik enpresan. Eztabaida Nazionalean parte hartzera dator, idatziz beharrean bideo bidez, Unai Apaolazak luzatutako galderei erantzunez.\n“Gu ezin gara mekanismora egokitu, diferentziak sortzen dituen mekanismoa aldatu behar dugu”\n“Frantzian erregeak kanporatu zituzten baina sistema berarekin segi dute”\n“Gure Herria, nahiz eta instituzionalki antolatua ez izan, bizi da borrokatzen duen bitartean: ikastolak, Euskal Irratiak, Laborantza Ganbera…”\n“Garai batean dinamikak toki batetik pentsatu eta nazional mailan aplikatzen ziren, bertako errealitateak zangopilatuz. Gaur egun beste muturrera pasa gara”\nellande alfaro, estrategia, euskal errepublika, Eztabaida nazionala, independentistak, naziogintza, txapela\n7 pentsamendu “[#EztabaidaNazionala] Naziogintza da txapela”-ri buruz\nBenat Castorene 2021-11-08 09:24\nMilesker Ellande zure lekukotasunagatik.\nOrokorrean, iparraldeko baten ikuspuntutik errealista eta prudenta da, ene iduriko batzuetan aditsuegia ere beharbada elkargo honentzat–ez baitu ezer aitortu– eta sustengatzaileentzat. Bistakoa da puntu asko garatu gabekoak utzi ditutzula bainan zuk hautatu adierazpen modu honetan ezin zinuen dena erran, bai aldiz entzulei zure ideien inpresio orokor bat pasarazi edo iradoki bederen.\nEspero dut gaineratekoa urrengo baterako izanen dela.\nIkusle 2021-11-08 17:54\nEz du beste munduko deus esaten, baina estimatzen da ez hastea kulero hezez hitz egiten edota adreilu feminista batekin ez zigortzea lehengoan sufritu behar izan dugun bezala.\nBeharrik oraindik haize freskoa Iparraldetik heldu den.\nNorbait omen naiz 2021-11-08 18:58\nOso interesgarria eta arrazoiz betea!!\nArrazoi osoa du ipar eta hegoaren arteko komunikazioa jeisten doala.\nIñork ba al daki erakunde edo egitasmorik egoera hau hobetzen lan egiteko?\nBenat Castorene 2021-11-08 21:07\n“…Beste munduko deus…”? , “…freskotasuna…”?\n“Ikusle”paria nezake EAEtarra zarela.\nIkusle 2021-11-08 21:16\nKale eginen zenuke, Beñat.\nNafarroa Garaikoa naiz, periferiko samarra, zure baimenarekin.\nBenat Castorene 2021-11-08 22:20\nBat eta huts Nafarroarentzat ikusle!\nBenat Castorene 2021-11-09 10:13\nEspero dut ongi ulertu dutala eta espero Ellandek erranen didala:\nEllandek nahiz eta, normal denez, iparraldeko egoera duen gehien buruan, opatzen du europan euskal estatu bat baina ez du “garaipen egun handi”an sinesten ez eta horrek diferentzia sozialak ezabatuko dituela. Berak sistema aldaketa handi bat opatuko luke.\nBide horretan deitoratzen du abertzale gehienek abandonatu izana erakunde nazionalaren eraikuntza — sobera zentralizatua izan behar ez lukeena–denek parte hartzeko zapaltzaileak sortu dituen instituzioetan azkenean gu itotzeko. Hala ere zalantzak ditu: denetan zerbait ere on, hobe guk instituzio horietan parte hartzea anti euskaldunek baino.\nEtsipena sentitzen du inguruan eta “entrismo”horren arrazoi bat litzateke beharbada.\nBerak, ikastola, Laborantxa ganbara, espekulazio kontrako borroka, tokian tokiko borroken beharra azpimarratzen du lehenik herria bizirik egon arazteko eta gero erakunde nazionalarena ere borroka horiei zentzu bat emaiteko eta denak bateratzeko maila nazionalean.\nNabarmen da hitzaldi hau ez dela estrategia burutu bat.\nBaina, nahiz dudak eta (ene iduriko ilusio batzu ere) izan, oneski eta argiki egiak erraiten ditu enfasiarik gabe kontuan hartu behar direnak.


Egizu aldaketa klimatikoaren kontra eta erakutsiguzu! - Mundukide\nEgizu aldaketa klimatikoaren kontra eta erakutsiguzu!\nPandemiak gizakien, ingurumenaren eta ekonomiaren arteko harremana gogorarazten digu, gainera, aldaketa klimatikoa ahultzen ari da justiziaren eta bakearen aurrerabidea, eta izaki bizidun guztien etorkizunerako arrisku existentziala dakar. GEHIAGO EGIN BEHAR DUGU!\nHobeto eraikitzeko eta etorkizuneko krisiei aurrea hartzeko, ingurumena errespetuz berreskuratu behar dugu, eta trantsizio zuzenagoa egin behar dugu karbono-emisio gutxi eta erresiliente gehiago dituzten ekonomietarantz apustu eginez.\nPARTE HARTU ORAIN 🙂\nMundukidekn bat egiten dugu klima aldaketaren aurkako ekimenak balorean jarriz eta Sare Sozialetan ondoren azalduko dizugun ekimena bultzatuaz.\nKOOPERATIBAK ETA KLIMAREN ALDEKO EKIMENA\nKooperatibek, erakutsi dute, mundu, komunitate eta garapen eredu sozioekonomiko JUSTU eta GIZATIARRAGO baten alde lan egiteko duten bokazio eta eraldaketa gaitasuna. Aurtengo kooperatiben nazioarteko eguneko lemak, gizateriak esku artean duen arazo nagusienari heltzen dio.\nKooperatiben Nazioarteko eguneko aurtengo lema nabarmenduz, “KOOPERATIBAK ETA KLIMAREN ALDEKO EKIMENA”, Mundukidetik balioan jarri nahi ditugu gure kooperatiba kolektiboan Klimaren Alde egiten diren ekintzak.\nSeguru gaude mehatzu ekologiko honen aurrean, bai kolektiboki eta bai pertsonalki, ari garela ohiturak eta estrategiak aldatzen. Beraz, publiko egitea gustatuko litzaiguke, batak bestearekin eredugarri izanda errazagoa baita aurrera egitea.


EQA ziurtapeneko adituentzako jardunaldia - Fundación Euskoiker\nEQA ziurtapeneko adituentzako jardunaldia\nEguna: 2016.eko Irailak 30a\nTokia: Bilboko Ingeniarien Goi Mailako Eskola Teknikoan.\nIzen ematea: Webgune honetan.\nOstiralean, irailaren 30ean, 10:00etan Bilboko Ingeniarien Goi Mailako Eskola Teknikoan EQA ziurtapeneko adituentzako jardunaldia (gasteleraz) izango da.Jardunaldia Euskoikerrek antolatu du eta, bertan, EQA ziurtapeneko agentziak arlo horretako berrikuntzen berri emango du:adituak beharrezkoak diren ziurtapeneko produktu berriak (Gizarte Segurantzako hobariak, ETE berritzailea, Patent Box, JEI), EQAren E-valua plataforma berriaren aurkezpena, memoriak ebaluatzeko prozesuetan orain gutxi egindako aldaketak eta abar.\nSaioa EQArekin lankidetzan aritzen diren eta aritu nahiko luketen adituek bideratuko dute, batez ere eremu teknologiko eta zientifikoan, horietan garatzen baitira I+G+b proiektu gehienak.E-valua plataforma berria, ikasturte akademiko honetan berehala aplikatuko dutena, izango dute aipagai nagusia aurkezpenean, haren erabilerari, funtzionaltasunari eta kasu praktikoei buruzko azalpenak barne.\nEremu horretan esperientzia izan ala ez, edo bertan parte hartzen hasi nahiko bazenu, animatu jardunaldi honetara etortzen, izan daitezkeen aukeren berri izan eta EQAko profesionalekin zuzenean zalantzak argitzeko.Lekua mugatua denez, jardunaldi honetara joan nahi baduzu, formulario hau bete behar duzu.\nNor izan daiteke EQA Aditua?\nBi aditu mota daude, baina bietako edozeinentzako baldintza orokorrak honako hauek dira:\nGoi Mailako titulazioa (lizentziatua, goi mailako ingeniaria edo gradu baliokidea).\nLanean gutxienez 8 urteko esperientzia.\nIkerketan gutxienez 4 urteko esperientzia.\nEbaluatu beharreko I+G+b proiektuak aurkezten dituzten enpresekin interes-gatazkarik ez izatea.Puntu hori ebaluazio-proposamen bakoitzean egiaztatzen da.\nBaldintza orokor horiez gain, baldintza espezifikoak ere badaude, 4D aditu gisa (prozesua gainbegiratzen duen aditua) edo aditu tekniko gisa (proiektuaren ebaluazio zehatza egiten duen aditua) jarduten den kontuan hartuta, honako hauek hain zuzen ere:\n4D adituari ebaluazioa gainbegiratzeko erabiliko duen Unesco diziplinaren ezagutza orokor eta zabala eskatzen zaio (4D kodea).Ezagutza hori esperientzia handiaren bidez egiaztatzen da, esperientzia irakaskuntzan, ikerketan, argitalpen zientifikoetan, kongresuetan, diziplina horrekin lotutako batzorde zientifikoetako kide izatea eta abar.\nBestalde, aditu teknikoari duela gutxiko ikerketa-proiektu edo -kontratuetan (azken 5 urteetakoak) gutxienez 2 urteko esperientzia eskatzen zaio, ebaluatu beharreko proiektuaren gaiarekin lotutakoak, betiere.Puntu hori ebaluazio-proposamen bakoitzean justifikatzen da.\nAdituen bi profilek ebaluazio bakoitzean esku hartzen dute eta pertsona desberdinek egin behar dituzte bi lanak, inpartzialtasun handiagoa bermatzeko.\nZer da proiektuen ziurtapena?\nI+G+b proiektuen ziurtapena proiektuaren ebaluazio teknikoan eta kontablean oinarritutako ziurtapena da, eta horren bidez Berrikuntza teknologikoko edo Garapen eta Ikerketako proiektua den zehazten da (4/2004 Errege Dekretuaren arabera). Horrek ahalbidetzen die enpresei I+G+b proiektuengatik Sozietateen gaineko Zergetan kenkari fiskalak justifikatzea erabateko segurtasun juridikoarekin.\nEnpresek Ziurtapeneko Enpresei, EQAsusi, esaterako, proiektuak aurkezten dizkiete ebaluatu ahal izateko.Puntu honetan, EQAk ebaluazioa egiteko aditu egokienak topatzen eta kontratatzen ditu, eta haiek proiektua behar bezala ebaluatzen dute eta Txosten Tekniko batean jasotzen dute, ordainsariaren truke.Auditore kontableek egindako txosten kontablearekin batera, EQAk Ondorioen Txosten Teknikoa egitendu (proiektuaren ebaluazio teknikoa + ebaluazio kontablea) eta dagokion Ziurtapena ematen du.\nHonako eskema honek adierazten du EQAk jarraitutako ziurtapeneko prozesua, prozesuan sortzen diren tarteko dokumentuak ere jasota (IAP-4D, IAP-ET, JCT, …).\nHar al dezake parte EHUko irakasle batek ziurtapeneko prozesu batean aditu gisa?\nNoski. Haren kontratuak zenbait ordu biltzen ditu ezagutza transferitzeko eta ikerketako jardueretara bideratzeko. I+G+b proiektuen ziurtapena bigarren kategoria horretan sartuko litzateke guztiz, irakaslearen ezagutza adituak unibertsitatetik kanpoko enpresa baten (Ziurtapeneko Erakundea) zerbitzura jartzen baitira ordainsari ekonomiko baten truke. Dagozkion kontratuak Euskoiker Fundazioak izapide ditzake, ezagutza transferitzeko jarduera guztiak arautzen dituzten baldintza berberekin.\nZein da jardunaldi honen programa?\nJardunaldiaren webgunean kontsulta daiteke (gasteleraz).


Karpatxo eta Mekanitxin: «Haurrak dira jaiaren espiritua; ez dute ikasi behar nola pasatu ondo» | Bizigiro | Berria\nKarpatxo eta Mekanitxin. Bilboko Aste Nagusiko pertsonaia berriak\n«Haurrak dira jaiaren espiritua; ez dute ikasi behar nola pasatu ondo»\nFesta giro betean dago Bilbo, eta haurrak dira protagonistetako batzuk. Konpartsen espiritua transmititzeko tailerrak ematen ari zaizkie Karpatxo eta Mekanitxin pertsonaiak; aurten iritsi dira lehen aldiz festetara.\nMarijaia eta Gargantuarekin batera, Aste Nagusiak bi pertsonaia berri ditu: Karpatxo eta Mekanitxin. Egiturak egiteko barrak eta ileorde urdina dute buruan, eta haurrei konpartsakideen izaera transmititzeko ardura hartu dute. Horrela, Konpartsakidetu! egitasmoaren barruan, haurrentzako hainbat tailer ematen ari dira: besteak beste, goitibeherak egiteko, txosna bat muntatzeko, eta su artifizialen ingurukoa. Atzo bertan, esaterako, Irrien Lagunak-eko Ane eta Piratekin parrandan ibili ziren.\nAste Nagusira iritsi zarete haurrei konpartsakide nola izan erakusteko. Beharrezkoa da?\nKARPATXO: Nik uste du ezetz, haurrak dira jaiaren espiritua, eta ez dute ikasi behar nola pasa daitekeen ondo.\nMEKANITXIN: Bai, nik uste dut guk gehiago ikasiko dugula eurengandik, alderantziz baino.\nZer erakusten dizuete haurrek jaietan ibiltzeko garaian?\nMEKANITXIN: Abesten, eta dibertitzeko espiritua.\nKARPATXO: Ondo bazkaltzea eta ondo afaltzea. Eta horren ondoren, baita atsedena hartzeko beharra ere.\nMEKANITXIN: Tira, hori ez da hainbesterako ere, beti egon behar da prest parrandarako!\nKARPATXO: Bueno, ez pasatu Mekanitxin. Atsedena hartu behar da noizean behin.\nZuen asmoa konpartsen espiritua haurrengana zabaltzea da. Zein da espiritu hori?\nKARPATXO: Elkarlana bultzatzea, ondo pasatzea, eta, batez ere, errespetua.\nMEKANITXIN: Hori da, jai herrikoiak eta herriarentzakoak nola egiten diren erakusten diegu txikienei.\nKARPATXO: Oso ondo! Haurrak, baina baita helduak ere, ikusten gaituztenean, irribarrez inguratzen zaizkigu!\nHainbat tailer egiten ari zarete: txosnak muntatu, goitibeherak...\nKARPATXO: Bai, oso ongi pasatzen dugu. Tailer batean kalejira nola egin erakutsiko dugu.\nEta hori nola erakusten da?\nKARPATXO: Zarata egiten, dantzatzen eta ondo pasatzen.\nParranda egiten, alegia.\nKARPATXO: Hori da, bai. Bihurrikeriak egiten ere ibiltzen gara, eta hori badakite ondo egiten!


Des-kontrol, Kalifornication? — Gaztezulo\nDes-kontrol, Kalifornication? https://www.gaztezulo.eus/albisteak/deskontrol-kalifornication https://www.gaztezulo.eus/albisteak/deskontrol-kalifornication/@@download/image/63p12-1_1365706662.jpg\nIaz Kalifornian kontzertuak ematen ibili ondoren, Des-kontrol talde arrasatearrak "Duintasunez eutsi" izeneko diskoa kaleratu berri du Oihuka diskoetxearekin.\nEuskal musikan, talde gutxik lortu dute AEBetan kontzertuak ematea. Egin dezagun errepaso azkarra: Fermin Muguruza maiz aritu da AEBetan; Betagarri eta Berri Txarrak ere iaz izan ziren\neta nor gehiago? Ziur asko, ihes egingo zigun izenen batek, baina seguru dakiguna da Des-kontrol taldea joan den urtean ibili zela Kalifornian, kontzertuak eman eta eman. diosku Des-kontroleko Markelek.\n"Iaz bi bira egin genituen", diosku Des-kontroleko Markelek: "Batetik Kalifornian ibili ginen, eta bestetik, Alemanian, Austrian eta Frantzian. Horrez gain, Portugal eta Espainian ere aritu gara". Bira horietan, Des-krontrolekoek talde askorekin jo zuten: Los Dryheavers, Pressure Point, Whiskey Rebels, Forgotten, Crashed Out, Cockney Rejects-ekin, besteak beste. Kaliforniako biran, lehen bost kontzertuak Stockton, Monterrey, San Francisco, Santa Cruz eta San Josen izan ziren, eta seigarrena, aldiz, Sacramenton urtero antolatzen duten Death Or Glory punk kontzertuan. "Beste 30 talderekin batera jo genuen, eta jendeak oso harrera ona egin zigun", dio Markelek.\nGoraka doan estiloa\nBaina gatozen gaur egungo kontuetara. Des-kontrolek "Duintasunez eutsi" izeneko diskoa kaleratu berri du Oihuka diskoetxearekin. Aipatu diskoan, street-punk estiloko hamalau kantu bildu dituzte; horietako bat ingelesez da "Freedom for my land" izenekoa, eta gainontzekoak, euskaraz. "Abesti hori horrela atera zitzaigun, ingelesez. Gainera, abestiak Euskal Herriarentzako askatasuna eskatzen du; beraz, egokia iruditu zitzaigun ingelesa erabiltzea, jende gehiagorengana heltzeko. Agian, aurrerantzean abesti gehiago egingo ditugu ingelesez, atzerrira begira", diosku Markelek.\nDes-kontrolekoak arrasatearrak dira, eta hori nabari egiten zaie. Taldeak street punk eta oi! estiloko abestiak egiten ditu, eta Cock Sparrer, Business, Clash, Ramones, Zakarrak, Rip eta Anti-Heros bezalako taldeak atsegin dituzte.\nMarkelen ustez, azkenaldi honetan ugaritzen ari dira street-punk taldeak: "Gu jotzen hasi ginenean ez zegoen talde askorik, eta kontzertuak egiteko orduan, ez zegoen gaur egun dagoen aukera. Orain talde asko daude, eta kontzerturen bat dago ia astebururo".\nStreet-punk eta oi! estiloen gorakada hori Arrasaten ere nabari da, nahiz eta Debagoienan beti egon den musika mota horiekiko zaletasuna. "Arrasaten ere gora egiten ari da estilo hau. Talde asko sortu dira: Emboskada, Arkada, Social, Never Surrender, Agressive Combat...". Agenda bete-bete eginda dute datozen hilabeteetan. Taldekoek dioten bezala: duintasunez eutsi!