"Aukera paregabea iruditu zitzaidan Reala entrenatzea: beraz, aterkia hartu, eta Donostiara etorri nintzen" - Irutxuloko Hitza : Irutxuloko Hitza\nNatalia Arroyo, Realeko entrenatzailea\n"Aukera paregabea iruditu zitzaidan Reala entrenatzea: beraz, aterkia hartu, eta Donostiara etorri nintzen"\nErraietatik datorkio futbola Natalia Arroyo Clavelli (Esplugues de Llobregat, Herrialde Katalanak, 1986). Bartzelonan eta Espanyolen aritu zen futbolari gisa, besteak beste, baina lesioek futbola uztera behartu zuten. Ikus-entzunezko komunikazioan lizentziatua, kazetari eta esatari gisa ibili da azken urteetan, Kataluniako hautatzaile izatearekin uztartuz. 2020ko udan, baina, Reala zuzentzeko ardura hartu zuen.\nNatalia Arroyo Zubietan. (Argazkia: Leyre Eleizegi)\nNola ikusten duzu taldea lehen itzuliaren ostean?\nAskotan taldeen dinamika azkeneko emaitzekin lotzen dugu. Denboraldian gauza asko ondo egiten ari garela uste dut, baina zuzeneko arerioen aurka galtzeak izorratu gaitu, batez ere partida oso onak jokatu ditugulako galdu dugun aldietan. Levanteren aurkako partidan irabazteko gauza asko egiten ditugula erakutsi genuen, baina detaile txiki batzuek desorekatzen gaituzte.\nGeratzen diren hilabeteei postuak igotzeko erronkarekin egingo diegu aurre, jakin badakigulako gauza asko ondo egiten ari garela, baina baita ere esperientzia faltak eta gaztetasunak irabazi beharko genituzkeen partidak galduarazten dizkigutela.\n22 urte zenituela futbola utzi behar izan zenuen lesioengatik. Gogorra izan zen garai hori?\nKontziente naiz ibilbide motza izan dudala futbol jokalari gisa, eta ez nintzela nahi nuen lekura iritsi, baina hala ere harro nago jokalari moduan egin nituen urteetaz.\n15 edo 16 urte nituela, Bartzelonako lehen taldeko dinamikan sartzen hasi nintzen pixkanaka, baina belauneko lesio batek gorako joera hori moztu zidan. Horrek, baina, Espanyolen lehen taldearekin denboraldi-aurre bat egiteko aukera eman zidan, eta Txapeldunen Liga jokatu nuen 2006/2007 denboraldian.\nBadakit bi urte bakarrik eman nituela maila gorenean, baina asko ikasi nuen urte horietan. Lesionatzeak, itzultzeak eta berriro erortzeak mentalki indartsu egiten zaitu. Inoiz ez dakizu zer gertatuko den; horregatik, bakoitzaren esku dauden faktoreak kontrolpean izatea giltzarria da aurrera egiteko, eta hori irakasten saiatzen naiz nire jokalariei.\nOrdutik futbolaren munduan jarraitu duzu lanean, kazetari eta entrenatzaile moduan. Ikusten duzu zure burua esparru horretatik at?\nLesio bat kolpe latza da, muga bat jartzen dizu, eta hortik aurrera zure bizitza nolakoa izango den erabaki behar duzu. Emakumezko futbol jokalari guztiek dugu azkenean beste bizitza bat, eta nik hasieratik argi nuen kirolari lotuta egongo zela. Jarduera Fisikoaren eta Kirolaren Zientzien eta Kazetaritzaren artean dudak nituen, asko erreparatzen bainien kirol emankizunei eta kronikei.\nLesioek goiz amaitu zuten nire futbolari ibilbidea, eta hortik aurrera hainbat lan eta proiektutan ibili naiz murgilduta.\nAzkenean, zelaiko jokotik ahal nuen gertuen amaitu dut, entrenatzaile izaten, eta kirolaren apeta bestelakoekin asetzen dut, txirrinda edo igeriketarekin, adibidez. Hauek ere irakatsi didate beste zerbait, futbola azken finean kirol kolektibo bat besterik ez baita.\nFutbol emanaldietan gizonen ahotsak dira nagusi, baina pixkanaka emakume gehiago entzuten ditugu. Hobekuntza nabaritzen duzu?\nUste dut egoera hobera doala, baina ez da nahikoa. Kirol kazetaritzan emakumearen ahotsak ezin du apaingarri hutsa izan, gero beti gizonak diren adituei hitza emateko. Azken finean, emakumearen paperak ezin du izan gizonei sarrera egitea, guk ere badakigulako futbola analizatzen eta informazio berezia jasotzen dugulako. Eta honekin apurtzen ari dela uste dut, baina motelegi.\nPartiden narrazioetan, adibidez, garbi dago duela hamar urte baina emakume gehiago daudela, baina gehienak zelaian bertan daudenak dira, kabinatik ondo ikusten ez dena azaltzeko; hau da, paper neutrala betetzen dute narrazioaren munduko emakume gehienek.\nBaina gauza hobera doa, eta Frantziako Munduko Txapelketan garbi ikusi zen, ia lehenengoz jokalari ohiak, entrenatzaileak eta orokorrean futbolari buruz asko dakiten emakumeak ibili baitziren lanean, eta audientzia datuak izugarriak izan ziren.\nNatalia Arroyo Kataluniako selekzioaren entrenamendu bat zuzentzen. (Argazkia: FCF)\nTaktikari eta orokorrean futbolari buruz asko idatzi izan duzu sare sozialetan, eta orain entrenatzaile gisa ere aktibo ibiltzen zara. Kazetari senagatik akaso?\nBaliteke, bai. Ez dut estrategia zehatzik, baina partiden osteko beroaldia amaitzean gustatzen zait aipagarriena iruditzen zaidana adieraztea, garrantzitsua baita mundu ultrakomunikatu honetan feedback-a ematea.\nKazetaria nintzenean garbi nuen ez nuela guztiari buruzko iritzia eman nahi, sakondu ezingo nuen eztabaida zentzugabeetan sartuko nintzelako. Sare sozialen formatua gainera ez da eztabaidatzeko egokiena, mugatua baita eta ezin delako zuzenean pertsona batekin eroso eta sakon hitz egin.\nPresio asko duzue esatariek?\nGogorra da partidak komentatzea, talde baten edo bestearen zaleak mindu baititzakezu, nahiz eta zure lana partida ikuspuntu objektibo batetik iruzkintzea izan. Eta orain, talde baten ordezkari gisa, nire ikuspuntua zabaltzea gustatzen zait, baina hau errazagoa da, azken finean taldearen lanaren inguruko iritzia ematen baitut soilik.\nAzken aldian kritika asko jaso ditu kirol kazetaritzak. Justuak direla uste duzu?\nOrokorrean, uste dut baietz, leku eta hedabide askotan futbolaz soilik hitz egiten baita. Audientzia masiboa duten programa hauek astean bi edo hiru partidetara mugatzen dira, eta partidek bere horretan ematen duten informazioarekin nahikoa ez dutenez, bestelakoetan zentratzen dira, txapelketari berari arreta kenduz.\nAudientzien gerrak anabasa sortzen du, eta ikusleria handiko programen aitzakia nagusia ‘publikoari gehien interesatzen zaiona ematen diogu’ izaten da, baina kalean ikusten da beste kirolak interesatzen zaizkion jendea badagoela.\nKatalunian, esaterako, bestelako kirolen inguruko informazio asko dago, eta orain Donostian nagoela ere nabaritu dut hori. Pilotarekiko duzuen pasioak txunditu nau adibidez, eta albistegietan askotan futbolak baino lehentasun handiagoa dute bestelako kirolek. Beste kirolak leku guztietan daude, baina gutxitan lortzen dute albistegiak irekitzea; une edo leku zehatzetan gertatzen da hori, Olinpiar Jokoetan edo Euskal Herrian, adibidez.\n2020ko udan iritsi zen Natalia Arroyo Realera, Kataluniako hautatzailea izan ostean. (Argazkia: Reala)\nLehen mailan ere gutxi zarete taldeak entrenatzen dituzten emakumeak. Zer dela eta?\nDuela gutxi arte emakumezko futbol jokalarientzat ez zen errealista etorkizunean entrenatzaile izatea; futbola amaitu eta urteetan paraleloki eramandako bizitzari %100ean eustea zen ohikoena.\nAzken urteetan, baina, entrenatzaile izateko ikasten ari dira geroz eta futbol jokalari gehiago, eta pixkanaka hasi gara taldeak zuzentzen. Denbora kontua izango da gehienbat, klubak ohartzen direnean emakumeok zuzenduriko taldeek emaitza onak lortu ditzazketela. Eta gertatzen ari da. Maria Pryren kasua adibide ona da: Betisen lan ona egin ostean Levante bezalako talde bat entrenatzeko erronkari heldu zion, eta ligako talde onenetarikoa izaten jarraitzen du. Halako ereduekin erakusten ari gara emakume bat entrenatzaile jartzeak ez duela zertan abentura bat izan behar, eta emaitza onak lortu ditzazkegula.\nJenny Benitez Huelvako entrenatzailea ere eredu ona da, momentu zail batean taldea zuzentzeko ardura hartu eta aurrera egiten ari baita, edo Iraia Iturregi Athleticeko entrenatzailea. Entrenatzailea izatea, baina, ez da ireki den ate bakarra, geroz eta jokalari ohi gehiago ari baitira kirol zuzendari, ordezkari edo manager bezala lanean.\nDomino efektu moduko bat dirudi.\nHala da, guztiz. Futbolera jokatzea debekatua genuen garai batzuetatik gatoz, eta ez da uste dugun bezain aspaldiko kontua. 1981. urtera arte ez zioten ofizialtasuna aitortu emakumeen futbolari, eta ordutik ikusgarritasuna lortzeko etengabeko borrokan egon gara.\nHasieran ikusezinak ginen, baina pixkanaka geroz eta zarata gehiago egiten ari gara. Gaur egun neskatila askok futbola etorkizun profesional gisa ikusten dute, eta hori duela urte gutxi pentsaezina zen.\nKontraesankorra dirudi emakumeen futbola profesionalizatzeko urratsak egiten ari direnean haien liga bertan behera uzteak.\n2019ko Munduko Txapelketak goia jo zuen, eta hortik aurrera denak hobera egingo zuela zirudien, baina ez da horrela izan. Ikusgarritasun handia lortu zuen emakumezkoen futbolak urte horretan, eta gora egin behar zuela zirudienean errealitateak kolpatu gintuen. Ahoz aho zegoen emakumezkoen futbola, baina gaurkotasun hori galdu du. Gaur egun kirol maila oso altua duen txapelketa da Espainiako liga, baina ez du 2019an zuen ikusgarritasun maila. Hori da orain dugun erronka, gure futbolari berriro bultzada ematea. Itxaropen handia nuen munduko txapelketa horren ostean, eta hazkunde maila hori galdu izana frustagarria da. Ez da deskalabrua ere, baina puxikak airea galdu du eta berriz puztu behar dugu, eta etengabe borrokan ibili behar izatea nekagarria da.\nIkus Entzunezko Komunikazioan lizentziaduna, kazetari eta esatari izan da hainbat hedabidetan. (Argazkia: FCF)\nBaldintzak hobetzeko lagundu al dute jokalariek egindako grebek eta borrokek?\nGizartearen ezaugarriak direla eta, emakumeok kirolarekin dugun harremana ahotsa goratzearekin egon da lotuta. Nekagarria da etengabe borrokan egon behar izatea, baina beti izan da horrela. Lehen esan dudan bezala, emakumezkoen futbola debekatua zegoen batzuek ‘aski da’ esan zuten arte. Hortik aurrera pixkanaka joan da gaur egun duguna eraikitzen: txapelketa sortu, erregulatu, inbertsioak lortu… Askotan esaten digute etengabe gaudela kexuka eta borrokan, baina oraindik arrazoiak daude horretarako.\nJokalariak eta klubak hitzarmena aldatzeko batu izana, esaterako, arrakastatsua izan zen, eta txalogarria iruditu zitzaidan. Batasunak beti eraman gaitu egoera hobe batera, eta albiste ona dela uste dut hain behar ezberdinak dituzten jokalari eta klubek batasuna lehenestea denon baldintzak hobetzeko.\nNola jaso zenuen Realaren eskaintza?\nGorde gabeko zenbaki baten dei galdua ikusi nuen, eta ondoren mezu bat jaso nuen, Realak nirekin hitz egin nahi zuela esanez. Hortik telefonoz hitz egin arte ordu batzuk igaro ziren, eta nahiago izan nuen ametsetan ez hasi. Hala ere, ez nuen asko lasaitzea lortu, lehenagotik begiko bainuen klub hau, filosofiagatik eta taldearen gaztetasunagatik batez ere.\nZerk eraman zintuen eskaintza onartzera?\nSalto hori emateko gogoa nuen; Kataluniako selekzioan partida bakoitzaren ostean nituen sentimenduek, positiboek eta negatiboek, geroz eta gehiago nahi izatea eragin zuten, eta lehen mailako talde bat zuzentzeko gaitasunak nituen ala ez probatzeko gogoa sartu zitzaidan.\nHala eta guztiz ere, ez zen erraza izan erabakia hartzea, etxetik joatea eta nire gertukoengandik urruntzea eskatzen baitzuen, baita ardura handia hartzea ere. Baina aukera paregabea zela ikusi nuen azkenean; beraz, aterkia hartu eta Donostiara etorri nintzen.\nDonostian daramazun denbora urrian Euskaraldian belarriprest izan zara. Zer dela eta hartu zenuen parte?\nBadakit oso zaila izango dela euskaraz arin hitz egitea, baina txikitatik bizi izan naiz inguru poliglota batean, eta hizkuntzek pertsonak gerturatzen gaituztela uste dut; azken finean, pertsona bakoitzak erosoen sentitzen den hizkuntzan hitz egiteko eskubidea du.\nNire kasuan, Donostiara iritsi nintzenean garbi nuen euskara ikasteak lehentasunetariko bat izan behar zuela, futbolaz gain. Bertako jendearekin eta nire jokalariekin euskaraz hitz egiteko beharrezkoa ikusten nuen hasieratik euskara ikastea, eta astean bitan noa euskaltegira. Bertan, Euskaraldiaz hitz egin ziguten, eta egitasmo paregabea iruditu zitzaidan. Asko ulertzen ez dugun hizkuntza bat entzutea aberasgarria da, eta bi pertsonen artean hizkuntza ezberdinen bitartez komunikatzea posible da.\nFutbolaren munduan, gizonezkoenean batez ere, kontrakoa gertatzen da orokorrean, eta deskonexio handia dagoela dirudi jokalarien eta gizartearen artean.\nHala da, baina ez da futbolean bakarrik gertatzen. Dirudun asko dago mundu honetan, baina gizartearen zati batek behar asko ditu, etxebizitza bat edo jatekoa, esaterako. Eta behar hori asetua duzunean, zailagoa da gaizki pasatzen ari den jendearekin enpatia izatea.\nHala ere, askotan gizarteak behartzen ditu deskonexio horretara, presio asko baitute. Bestalde, politikaren inguruan edo gizartearekin zer ikusia duen zerbaiten inguruan iritzia ematen saiatzen direnean jopuntuan jartzen ditugu sare sozialetan eta hedabideetan.\nEmakumeen futbolean ez da hau gertatzen, jokalarien eguneroko bizitza gainontzekoen oso antzekoa delako, eta ohiko arazoei aurre egin behar dietelako. Hau dela eta, uste dut emakume futbolariek gehiago parte hartzen dutela gizarteko mugimenduetan gizonezkoek baino, Martxoaren 8a bezalako egunak kontuan izan gabe.\n«Saltsa honetan jarraitzeko gogoa dut»\nGustuko lekuan, aldaparik ez?\nZubietako kartzelak 38,8 milioi euroko kostua izango du\nIztueta kaleko pasabidea eraisten ari dira\nMikel Elkoroberezibar Beloki / Beñat Parra\nEH Bilduk eskatu du ez uzteko ikastetxeak karpak jartzeko diru laguntzarik gabe\nEgia parkera igotzeko bidea itxiko dute hobekuntza lanetarako\nArteleku plaza eraikitzeko lanen adjudikazioa abiatu dute, eta urte amaierarako prest egongo da\nEuskara gutxi San Martin merkatuan


5 gourmet merkatu Madrilen janarientzako Bidaia Albisteak\nGourmetentzako 5 merkatu gastronomiko Madrilen\nMaria | | gastronomia, Madrid\nPixka bat gourmet merkatuak ugaritu dira probintziako hiriburu handietan eta erakargarri turistiko berri bihurtu dira. Elikagaien merkatu zahar hauek espazio gastronomiko bihurtu dira, oinarrizko produktuetatik hasi eta delicatessenera erosi ahal izateko.\nSan Migel edo Madrilgo San Anton bezalako gourmet merkatuak dira mundu osoko jakiak konkistatzen ari den joera horren adibide batzuk. Horietako bat bazara, Ezin duzu galdu Espainiako hiriburuko gourmet merkatu aipagarrienetako ibilbide hau.\nZaila da jakitea zenbat gourmet merkatu dauden gaur egun herrialdean, baina Madrilen badira dezente eta horietako bakoitzak bere xarma du. Diseinu esklusiboak, arkitektura historikoak edo abangoardiako dekorazio eta argiak desberdinak bihur ditzakete, baina guztiek dituzte proposamen gastronomiko argiak eta interesgarriak komunean.\n1 San Migel merkatua\n2 San Anton merkatua\n4 Barceló Merkatua\n5 Isabel merkatua\nSan Migel merkatua\nMadril tradizionalaren bihotzean, Plaza Nagusi ezagunaren ondoan, San Migel merkatua dago. Kultura Intereseko Ondasun izendatutako leku monumental eta historikoa horren lema "produktu freskoen tenplua da, non protagonista generoa den, ez sukaldaria".\n1835ean eraiki zuen Joaquín Henri arkitektoak elikagaien merkatua izateko eta Alfonso Dubé y Díezek osatu zuen 1916an. Hiru urte geroago inauguratu zuten eta funtzionamenduan egon zen denbora luzez, desberdintasunak zirela eta, gainbehera hasi zen arte. arrazoiak. Mendearen hasieran, enpresari talde batek abandonutik salbatu eta kontzeptu berri bihurtzea erabaki zuen: kalitatezko establezimendu gastronomikoak. bertan, bertan dastatu daitezkeen produktuen aukeraketa bat erakusten da. Kontsumitzaileen artean harrapatu duen ideia prezioak aurrekontu guztietarako ez diren arren.\nSan Miguel merkatuak askotariko hogeita hamar saltoki baino gehiago ditu: gaztak, ostrak, haragiak, txerri iberikoaren eratorriak, frutak, ardoak, ozpinetakoak, arraina, pasta freskoa, opilak ... arrakasta izugarria izan da.\nSan Anton merkatua\nHasieran, San Anton merkatua Justicia auzoa hornitzen zuen kale merkatua zen, landa eremutik iritsitako etorkinak aterpean XIX. Mendean asko hazi zen Madrilgo eremua. Garai hartan jada hain ezaguna zen Benito Pérez Galdós idazleak bere 'Fortunata y Jacinta' eleberriaren bigarren zatian aipatu zuen.\n2011an eraberritu zutenetik, San Anton merkatua Madrilen erreferentziazko gune gastronomikoa izateko lanean ari da. Gaur egun asteburuetan topagune okupatua da Chuecan.\nKalitate goreneko janari postuak eta pintxo bikainen eremua eta teilatuan izugarrizko terraza uztartzen ditu, urteko edozein garaitan lagunekin trago batzuk hartzeko.\nIrudia Teinteresaren bidez\n2014an inauguratua, antzinako zinema areto batean kokatutako abangoardiako konplexu handi hau Europako aisialdi gastronomikorik handiena da. Bere ia 6.000 metro koadro bi solairutan banatuta daude, hiru saltoki eta gune gozoa, Madrilgo erakusle gastronomiko nagusia izatea eta nazio eta nazioarte mailan erreferentzia nagusietako bat izatea helburu duena.\nEgungo sukaldaritzako panoramikako sukaldari onenak Platea-n elkartzen dira. Artistak eta musikariak ere, espazio honek entretenimendu eskaintza zabala eta anitza baitu. Leku aproposa lanaren ostean joateko edo asteburuetan konpainia onean gozatzeko.\nIrudia Minuberen bidez\nHau izan da gourmet espazio gisa berrasmatu duen azken merkatuetako bat. Barceló Merkatu primitiboa 1956an inauguratu bazen ere, berriki berri bat eraiki zen, ehun saltoki barruan, hamabi kanpoaldean eta delicatessenei eskainitako solairua.\nSan Anton merkatua bezala, Barcelók terraza ere badu, goizetik gauera edan eta jan ahal izateko. Terraza honen ezaugarririk garrantzitsuena hiri oasi bat dirudi, magnoliak, granadak, banbuak eta astigarrak japoniarrez apainduta baitaude.\nJanari osasungarriaren filosofiak definitzen du Azotea Forus Barceló-ren proposamen gastronomikoa. Entsaladak, zopa hotzak, janari gordinak, zukuak eta irabiatuak eta Barcelito bezalako koktelak (bere mojitoaren bertsio berezia) ugari dira menuan.\nIrudia Dolcecity-ren bidez\nCastellanako Ingeles Auzitegiaren aurrean (Nuevos Ministerios eta Santiago Bernabeu artean) Isabela merkatua dago. janari gourmetari eskainitako lekua, baina baita aisialdiari eta entretenimenduari ere bere koktel tabernari, ekitaldi aretoari eta berrogeita hamar ikuslerentzako zinemari esker.\nHiriburuko gourmet merkatu berrienetako bat da, San Antongo Merkatuaren eredua salmentan baino dastatzera eskainitako postu gehiagori dagokionez.. Bere eskaintzan Japoniako sukaldaritza, ozpinetakoak, espezialitate begetarianoak, ehiza produktuak eta gozogintzako azken joerak daude. Madrilgo finantza arloan lan egin ondoren modan jartzeko deitutako lekua.\nArtikuluaren bide osoa: Bidaia Albisteak » Espainia hiriak » Madrid » Gourmetentzako 5 merkatu gastronomiko Madrilen\nBarranquilla, Kolonbiako inauteririk onenetako hiria\nHuelva, pausoz pauso (II)


Garaipen bikaina lortu du Lauburuk hondarrekoaren kontra (6-1) - Lauburuke\nMerezitako garaipena lortu dute ibartarrek Peña La Union taldearen kontra. Lehenbiziko zatian markagailuan 2-0ekoa ezarri eta dezente urrundu ziren jada. Eta bigarrenean, hasieran gol bat jaso bazuten ere, joko onarekin eta gol gehiagorekin garaipena ziurtatu zuten.\nBi proposamen ezberdinak ikusi ziren partidaren hasieran. Etxeko taldeak aurkariaren baloi-irteeran estutzen zuen eta baloia eskuratu nahian ibili zen aurkariaren aldera pazientziaz iristeko. Aragoiarrek berriz, bere kantxan egiten zuten defentsa, ibartarren erasoa eragotziz eta kontra bizkorrekin ateraz. Hasieran defentsa mota hau irakurtzea kosta egin zitzaion Laubururi, baina minutu batzuk igarota Ivanen atera arrisku handiarekin iristen hasi ziren. Zortzigarren minutura inguratzean sartu zuen Garmenek 1-0ekoa, Oihanekin batera eta bitan jarraian paretan jo ondoren sartu zuen sarean. Handik aurrera lehenengo zatiaren minuturik onenak iritsi ziren, gol aukerak bi aldeetan sortu ziren-eta, baina bai Josebak eta bai Ivanek lortu zuten beren atea golik gabe mantentzea. Javi Saldisek eskuadrara bolea bikain bat errematatu zuen, Beñat Aldalurrek atezain aragoiarraren bularrera bota zuen, eta Oihanek botatakoa berriz, hankarekin geratu zuen atezain bisitariak. Azkenean Antxon izan zen 2-0ekoa jarri zuena markagailuan, bandako sake batean boleaz jasotako baloi batekin. Emaitza honekin erretiratu ziren bi taldeak aldageletara.\nAtsedenaldiaren ostean, bisitariek bizi-bizi eta amaierara arte borrokatzeko prest atera ziren. Hala, hirugarren minutuan tartea txikitzea lortu zuten, Alvarok Jose Luisen urruneko jaurtiketa bat sareetara bota zuenean. Ibartarrak ordea, bizkor erreakzionatu zuten eta golaren osteko lehenbiziko jokaldian, Andoni Agirrezabala aurkariaren areara iritsi eta bota zuen, atezain bisitariak bere areatik kanpo alderatu zuelarik; honek bere kanporatzea ekarri zuen eta falta hori ateratzerakoan egin zuen Javi Saldisek 3-1ekoa. 4-1ekoa bi minutu beranduago egin zuen Zumetak eta handik pixka batera Javi Saldisek berriro sartu zuen, Andonik bidalitako paralelo bat hartu eta bere eskuineko oinarekin 5-1ekoa ezarriz. Amaitzeko oraindik 7 minutu falta zirela, bisitariek bostekoarekin atera ziren, baina Ibarrako defentsak oso lan ona egin zuen eta bisitariek tiratzea lortu zuten baloi bakarra, Josebak geratu zuen bigarren zutoinean. Geroxeago, jokaldi nahasi batean epaileak bigarren horia atera eta jokalari bisitari bat kanporatua izan zen; moreen nagusitasun egoera horretan, Dani Garciaren asistentzia bat errematatu eta 6-1ekoa egin zuen Zumetak bigarren zutoinean. Emaitza honekin iritsi ziren amaierara.\nLehenbiziko itzuli honetan, Belabietan jokatutako azken norgehiagoka izan zen, eta Lauburuk zaleei beste garaipen bat gehiago eskaintzeko aukera izan zuen. Hiru puntu hauekin sailkapenaren lehenengo postuetan jarraitu ahal izango du taldeak. Datorren astean Zierbenan jokatuko dute; konpromiso zaila izango da ibartarrentzat lehenengo itzuliaren azken jardunaldirako.\nBeste parte-hartzeak: Oihan, Dani G., Aitzol, Alvaro, Garmen (1), Zumeta (2) eta Peña.\nPEÑA LA UNION: Ivan, Christian, Alberto, Javi Garcia eta Sarriá.\nBeste parte-hartzeak: José Luis, Héctor Saiz, Sergio, Adrián, Alvaro (1) eta Javier Mateo.\nMiguel Irueba Fraile (Kantabriako Komitea)\nJosé Mª Montero Celaya (Gipuzkoako Komitea)\nAtsedenaldian, Leaburuko Ostatuk bazkide guztien artean bi lagunentzako eskainitako bazkariaren zozketako irabazle Idoia Hualde izan zen.


Kazuya Hiraide: "Hasteko, poza, onik itzuli naizelako. Baita zoriontasuna ere, Kei Taniguchiren argazki bat lurperatu ahal izan baitut Shispareren gailurrean."\nNola sortu zen espedizio hau egiteko ideia?\nShispare beti eduki dut gogoan sartuta; haren gailurrera iristearren bizia jokoan jarriko nukeen mendia izan da beti. 2002. urtean, neure kasa joan nintzen Nepalera, inoiz eskalatu gabeko mendiren edo bideren baten bila. Horretan nintzela, Shisparerekin egin nuen topo.\nHain zen erakargarria, non lehen begiratuan maitemindu nintzen. Lehen ahalegina 2007. urtean egin nuen. Inor ibili gabeko ipar-ekialdeko hormari egin nion aurre.\nBaina 6.000 m-ko garaieran nintzenean, elurra hain zen ezegonkorra, non behera egin behar izan nuen. Gaztea eta eskarmentu gabea nintzen artean, eta ezin izan nuen porrota onartu.\n«Mendi guztiak eskala daitezke, bizia arriskuan jarriz gero».Horrelako usteak nituen garai hartan. 2012an itzuli nintzen, hainbat espediziotan parte hartuta jada.\nOrduan, hego-mendebaldeko horma nuen begiz jota. Eguraldiagatik ez aurrera ez atzera geratu nintzen, ordea, 5.350 m-ra iritsita.\nBerriz ere porrot egin nuen. Baina porrot hori onartu nuen, ikasgai honekin: «Badira bizia jokoan jarrita ere eskalatu ezin daitezkeen mendiak».\nAlabaina, goi samarrean ibilbide bat hauteman nuen, gailurrerako bidea zela iruditu zitzaidana. Hala, hurrengo urtean bueltatu nintzen.\n2013ko hartan Kei Taniguchi izan nuen espedizio-lagun. 2008an Kamet mendiaren gailurrera iristea lortu genuen. Kide onena izan nuen, eta gailurrera irits gintezkeela sentitu nuen. Baina serac mehatxagarri handi batek gerarazi gintuen 5.700 m-ko garaieran. «Beharbada, ondo dago nire bizian eskalatu ezin dudan mendi bat edukitzea».Hori pentsatzera behartu nuen burua...\n2015ean, nire kide kutuna, Kei Taniguchi, mendi istripu batean zendu zen.\nBeste ahalegin bat egitea erabaki nuen, haren arima nigan eramanda.Eta aurten, nire laugarren saiakeran, ipar-ekialdeko horman bide bat irekitzeko asmoa nuen.\nZein zailtasun izan dituzu espedizioan?\nEguraldia. Beheko kanpamentuan luzetxo egon behar izan genuen, gora egin ezinik.Eta nekeza zen motibazioari goian eustea. Gainera, elurroldeen eta izoteen beldur ginen.\nIraganean, egoera zailen batean nengoenean, amore emateko aitzakiaren bat bilatzen nuen.Baina orain, egoera zaila izanik ere, aukerarik txikiena badago gora egiteko, % 1ekoa bada ere, ez dut atzera egingo.\nHoriek guztiak gogoan izatea da nire arrakastaren arrazoietarik bat.\nMendia alde horretatik historian lehen aldiz igotzeak zer esan nahi du zuretzat?\nNire laugarren saiakeran tontorrera iritsi nahi nuen. Are estilo dotorea erabiliz edota ibilbide eder batetik ez bazen ere. Mendi horren gailurrean nahi nituen ipini oinak.\nHelburua lortu izanak, mendiei bestela aurre egiteko aukera emango dit hemendik aurrera.\nHala, bada, gailurrerako bide eder bat osatu ahal izan dut, eta ibilbide polit bat zehaztuta utzi mendian. Ez dakit zer patu datorkidan, baina irrikaz nago.\nZer sentimendu eragin dizu lorpen honek?\nHasteko, poza, onik itzuli naizelako.Baita zoriontasuna ere, Kei Taniguchiren argazki bat lurperatu ahal izan baitut Shispareren gailurrean.\nBaina, aldi berean, mendi honen tontorrera iristearekin luzaz amets egin ostean, beldur naiz mendi hain erakargarririk berriz ez ote dudan aurkituko.\nDenbora luzea igaro dut erronkei aurre egiten. Jakina, erronka gehiagotan murgilduko naiz, baina baita goi-mendietako kamerari-lanetan ere; beste pertsona batzuei ametsak betetzen lagundu nahi diet.\nBesteei laguntzeko beta hartzen duten pertsona horietako bat izan nahi dut.


Izan da nonahi: Iruñeko maristetan, Garesko Erreparaziokoetan, Lizarrako El Puy ikastetxean, salestarretan, jesuitetan... Izan da noiznahi: 1950, 1960, 1970 edota 1980ko hamarkadetan. Izan da nolanahi, zelda baten intimitate itogarrian, nahiz ikasgelan, dozenaka haurren begiradapean. Azken hamarkadetan ehunka haurrez abusatu dutenak, ordea, ez dira izan nornahi. Izan dira eskola katolikoetako irakasle eta arduradunak: apaizak, fraileak, bikarioak eta, kasu batzuetan, baita mojak ere. Izan dira ikasleen gainean botere ia mugagabea zutenak, eurena baitzen egiaren, moralaren eta indarraren monopolioa. Horren gainean eraiki zuten isiltasun konplizearen harresia. Azken urteetan, baina, harresi hori hasi da erortzen. Pixkanaka, harriz harri, testigantzaz testigantza.\nHainbat biktimak aurrera urratsa egin dute, eta Ikastetxe Erlijiosoetako Abusuen Biktimen elkartea sortu dute Nafarroan, egia osoa azaleratzeko xedez. Jesus Zudaire da elkarteko lehendakaria. Lizarrako El Puy eskolan ikasi zuen 1960ko hamarkadan, eta sexu abusuak pairatu zituen hainbat urtez. Aurten, 50 urtean lehen aldiz, bere amesgaiztoei izen-deiturak jartzeko eta publikoki kontatzeko gai izan da: «Eskolako zuzendaria izan zen nitaz abusatu zuena: Jose San Julian apaiza».\nZudaireren esanetan, arbelera hurbiltzen zen bakoitzean egiten zizkion ukituak: «Edozein ariketa egiteko aitzakiarekin deitzen ninduen, eta egoera baliatzen zuen izterrak laztantzeko, eta, pixkanaka, gorago ere ukitzen ninduen: ipurdi masailetan, barrabiletan... Hatzak uzkitik sartzera ere iritsi zen».\nSexu abusuak 1962. eta 1968. urteen artean pairatu zituen Zudairek. «Lehen abusuen aurrean, ez nekien zer nahi zuen maisuak: 'Ipurdia eta zakila ukitu dizkit? Zergatik?'. 8 urteko haurra nintzen, eta gorputz atal horiek txizarekin eta kakarekin lotzen nituen, besterik ez». Denboran aurrera egin ahala, baina, argiago antzeman zuen ukituen izaera sexuala: «12 urterekin argi izan nuen hori ez zegoela ongi, eta ez nuela nahi. Ezetz esaten hasi nintzen, eta ukituei izkin egiten».\nErasoen izaera aldatu zen ordutik aurrera: sexu abusuak murriztuta, ugaritu egin ziren jipoiak eta tratu txar fisikoak: «Ezetz esatearekin batera heldu ziren lehen kolpeak. Belarrietatik heldu, eta gorantz egiten zuen tira, ni hanka puntetan jartzeraino; eta mina jasangaitza zenean, malkoak masailetan behera jausten zitzaizkidanean, askatu eta lurrera botatzen ninduen belarrondoko batez». Zudairek ez zien etxekoei ezer esan, «lotsagatik, batez ere, baina baita gurasoak oso katolikoak zirelako ere, eta errudun sentitzen nintzelako». Hurrengo bost hamarkadetan, psikologoari bakarrik eman zion sexu abusuen eta tratu txarren berri, 2019an Nafarroako ikastetxe erlijiosoetako pederastia kasuen auziak eztanda egin duen arte.\nLehen harria, Garesen\nOtsailean azaleratu zen testigantzarik lazgarrienetako bat: Garesko Erreparaziokoen ikastetxean sufritutako sexu abusuen berri eman zuen Guillermo ezizeneko ikasle ohi batek, Ser irrati katean. «Ikasleak gaixo jartzen ginenean, erizaindegira eramaten gintuzten; eta han, apaiz batek kloroformoarekin edo pilulekin drogatu eta, erdi lo geundela, sexu gehiegikeria basatiak egiten zizkigun», azaldu zuen. Guillermoren anaiak ere pairatu zituen sexu erasoak: bere buruaz beste egin zuen, eta gertatutakoa aitortu zuen suizidio ohar batean.\nTestigantza hura entzun zuen Jesus Zudairek. «Kirioak dantzan jarri zizkidan irratian entzundakoak, neure burua islatuta ikusi nuelako. Ordura arte, nik psikologoari bakarrik kontatu nion nire esperientzia, eta berak animatu ninduen gertatutakoa publiko egitera: 'Salaketa jartzeko adorea baldin baduzu, oso aberasgarria izan daiteke, baita terapia gisara ere'».\nGuardia Zibilaren kuartelean aurkeztu zuen salaketa, iragan martxoan. Handik aste gutxira, gauza bera egin zuten Zudaireren ikaskide izandako beste batzuek ere. Bata bestearen atzetik erortzen diren domino piezen antzera hasi zen isiltasun errezela birrintzen ikastetxe erlijiosoetako pederastia kasuen inguruan.\nGares eta Lizarrako salaketen ostean, kasu gehiago atera dira argitara Iruñeko maristen, salestarren, ursulinen eta jesuiten ikastetxeetan. Hogei bat biktimak jarri dute salaketa, baina horiek «izozmendiaren tontorra» besterik ez direla uste du Zudairek. Biktimak «ehunka» izan daitezke: «Abusuak oso ohikoak ziren garai hartan, inpunitatea erabatekoa zelako. Azken hilabeteetan, antzeko pasadizoak aditu ditugu ikastetxe erlijioso gehienetako ikasle ohien ahotik. Protagonisten izenak aldatzen dira, baina praktikak bertsuak ziren toki gehienetan».\nSalaketa horiek abiarazitako peskizen ondorioz, besteak beste, maristen fraile bat akusatu zuten, 1970eko hamarkadan gertatutako sexu abusuengatik. «80 bat urte ditu orain, eta Burgosen bizi da. Haren kontrako lau salaketa eta hamabi lekukoren testigantzak pilatu zirela ikusita, Elizak erabaki zuen frailea erretiro batera bidaltzea eta zurrunbilotik ateratzea».\nIzan ere, Espainiako Gobernuak eta Vatikanoak 1953., 1976. eta 1979. urteetan sinatutako konkordatoaren arabera, zuzenbide kanonikoa aplikatzen da kasu horietan. «Poliziak ezin du erregistro bat egin kongregazio erlijioso batean, adibidez».\nHorrek prozesu osoa zaildu duela aitortu dute elkarteko kideek. «Oso zaila da Elizaren barruko pederastia kasuak auzibidean jartzea», dio Zudairek: «Zuzenbide kanonikoaren arazoaz gain, erantzule gehienak hilda daude honezkero, eta, gainera, abusuak gertatu zirenetik hamarkadak igarota, delituak preskribatuta daude. Abokatuekin lanean ari gara, bide juridiko berriak zabaltzeko, baina oraingoz, zigor zuzenbidearen aldeko apustuak ez du fruiturik eman».\nZudairek Jose San Julian apaizaren kontra jarritako salaketa, adibidez, bertan behera gelditu zen, El Puy ikastetxeko zuzendari ohia 1994an zendu baitzen. Beste kasu batzuetan, ordea, ikastetxeek aitortu dute gertatutakoa, eta ordaina eskaini diete biktimei.\nUztailean, esate baterako, maristek onartu zuten 1960ko hamarkadan sexu abusuak gertatu zirela kongregazioak Iruñean eta Tuteran dituen ikastetxeetan, eta kalte-ordaina eskaini zien biktimei. Elkarteko kideek, baina, uko egin zioten diruari. «Ez dugu konpentsazio ekonomikorik nahi. Aitortza nahi dugu: egia azaleratu eta, ahal den heinean, errudunak identifikatu eta zigor ditzatela». Horretarako, harremanetan jarri dira Nafarroako talde politiko eta erakunde publiko gehienekin, auzia «agenda politikoan txertatze aldera». Irailean, esaterako, legebiltzarreko talde politiko guztiekin batzartu dira, baita Nafarroako Gobernuko Justizia kontseilariarekin ere.\n«Harrituta gaude talde politikoek egin diguten harrera onarekin, aho batez azaldu baitigute sostengua, EH Bildutik hasita Navarra Sumaraino», nabarmendu du elkarteko lehendakariak. Bilera sorta horren ostean, lan saioa eginen dute parlamentuan datorren asteazkenean, ateak itxita, «parlamentariek aukera izan dezaten biktimen testigantzak bertatik bertara entzuteko».\nHorrez gain, elkarlanerako prestutasuna adierazi die Nafarroako Gobernuak ere: «Maria Txibite lehendakariak berak eskaini du bere burua Artzapezpikutzarekin hitz egiteko, eta Eduardo Santos Justizia kontseilariak esan digu formulak aztertuko dituztela biktimen aitortza eta ordaina bermatzeko».\nOrain arte eginiko lanarekin eta jasotako babesarekin «oso pozik» azaldu dira Ikastetxe Erlijiosoetako Abusuen Biktimen elkarteko arduradunak. Iruñeko Artzapezpikutzak, berriz, bizkarra eman diela salatu dute. «Entzungor egin digute hainbat hilabetez. Maiatzean, kasuen ikerketan laguntzeko eskatu genien idatziz. Irailaren azken egunetan erantzun zuten, isiltasun susmagarri hori hedabideetan salatzen hasi ginen unean».\nJuan Antonio Aznarez Cobo Iruñeko artzapezpikuorde eta bikario nagusiaren izenean sinatua dago Elizaren gutuna. Idazkian, sexu abusuen aurkako «konpromisoa» agertzen du Nafarroako artzapezpikuordeak, «gaitz triste hori Elizaren esparrutik behingoz egozteko xedez». Konpromiso generikoaz harago, baina, neurri zehatzik ez du iragarri Aznarezek: Espainiako gotzainek 2020ko ekainaren 1etik aurrera indarrean jarri nahi dituzten neurriak aipatzen dira gutunean, baina ez ditu bere gain hartzen biktimen elkarteak azken hilabeteetan salatutako kasuak, «kongregazio erlijioso bakoitzak argitu beharreko auziak» direlakoan.\nZudairek, bestalde, ez du ontzat jo Artzapezpikutzaren jarrera: «Opakutasunez jokatu dute beti, eta badirudi ez dutela aldatzeko asmorik batere».


'Salestarrak', Marta Contin-en argazki-erakusketa - Kulturklik\n"Salestarrak", Marta Contin-en argazki-erakusketa\nZarautz 2020(e)ko otsailaren 25(e)tik 2020(e)ko uztailaren 12(e)ra\nArgazkia: Marta Contin\nZarauzko Photomuseumek Marta Contin argazkilari donostiarraren "Salestarrak" erakusketa aurkeztu du aldi baterako erakusketei eskainitako aretoan.\nIruñeko Salesetarren komentu zaharra da erakusketaren gai nagusia. Martaren begiradaren bidez, historiaz eta txoko magikoz betetatako Iruñeko alde zaharreko eraikin enblematiko horrek gordetzen zituen sekretu guztiak azalera ateratzen dira.\nBere irudiei esker, klausurako mojen komunitate hau bizi izan zen lekuaren testigantza dugu, hau da, Mariaren Bisitazioaren komentuarena. Bertan, sortu zenetik 1905etik, 2003ra arte bizi izan ziren. Urte horretan, salestar mojek komentua saldu zioten Mankomunitateari eta Gasteizera joan ziren.\nEgun, eraikina zaharberri-tzeko eta egokitzeko proiektua gauzatzen ari da, Iruñerriko Mankomunitatearen etorkizuneko egoitza hartuko du eta.\nBeraz, irudi horien balio historiko-dokumentala nabarmentzen dugu, bai eta haien balio estetiko eta artistikoa ere. Egileak maisuki bereganatzea lortu du eraikina osatzen duten espazioen esentzia, horma higatuak, altzari zaharrak, leiho eta ate zarratuak... denboran garraiatzen gaituzte, eta mojen antzinako etxea irudikatzera garama-tzate, orain bakartia eta abandonatua.\nMartak ikusleengan espazio hutsekiko edo biztanlerik gabekoekiko jakin-mina piztu nahi du bere irudiekin. Bere lanen artean, ez da ohikoa pertsonen irudiak agertzea. Paisaiak, ordea, liluratu egiten du, eta bere estilo fotografikoari dagokionez, hirien eta haien inguruen edertasunik eza interesatzen zaio. Normalean, kontsumituta diruditen espazioek erakartzen dute, hau da denboraren joana eta gizakiek egiten duten kolonizazio sistematikoa agerikoa lekuek. Hori proiektu honetan argi ikusten da, izan ere argiaren eta kolorearen bidez, ikuslea gatibu hartzea, sorgintzea eta sugestionatzea lortzen baitu Martak.\nData 2020(e)ko otsailaren 25(e)tik 2020(e)ko uztailaren 12(e)ra


Uberan - Euskal Idazleen Elkartea - Agota Kristofen "Analfabetoa idazle" mintzagai\nAgota Kristofen "Analfabetoa idazle" mintzagai\nNoiz: otsailak 26, 18:00etan\nAgota Kristofen Analfabetoa idazle (Alberdania, 2020) mintzagai izango dute. Itzultzailea: Eskarne Mujika Gallastegi.\nHamaika atal laburretan jasotzen ditu egileak bere bizitzaren une erabakigarrienak. Jaioterri izan zuen Hungariatik Austriara, eta handik Suitzara emigratu zuenean lau hilabeteko bere alabarekin, hungarieraz irakurtzen zuen, eta asko; baina gero, frantsesez –alegia, erbestearen hizkuntzan– idatziko du bere literatur obra osoa. Liburu honetan, ama hizkuntzaz eta “hizkuntza etsaiez” dihardu (alemana eta errusiera, baita frantsesa bera ere) besteak beste, idazkera minimalista batez ondutako kontakizun autobiografiko zorrotz, gupidagabe eta doi batean.\nOroimen eta bizipen propioez –eta oroimen eta bizipen haiei buruzko azterketa zorrotzez– literatur esperientzia hunkigarri bezain gozagarria eraikitzeko gauza izan diren idazle maisu-maistren multzoan dugu, betiko, Agota Kristof.


Oria ibaiko paper fabriken historia - - Tolosaldeko ataria\nOria ibaiko paper fabriken historia\nJoxemi Saizar 2021-02-17 19:59\nXIX. mende hasieran zabaldu ziren lehen paper fabrikak eskualdean eta pixkana ugaltzen joan ziren hamarkada askotan zehar; sektoreak milaka langile bildu zituen urte luzez.\nPaperaren lehen aipamenak Txina eta Egiptokoak dira, K.a. lehen mendekoak, batean trapuak eta kalamua erabiliz, eta bestean, papiroa. Folioak, koadernoak, kartazalak, poltsak, txartelak, tiketak, kartulinak, kartoiak, ahozapiak, mantelak, toallatxoak, komuneko papera, diru billeteak, paper margotuak, konfetiak, serpentinak eta beste mila gauza egiten dira paperarekin. Dokumentu garrantzitsu asko material horretan idatzita jasotzen dira oraindik ere, teknologia berrien garai hauetan: aktak, kontratuak, erregistroak, eskriturak, txostenak, erreziboak… Eta esku artean duzun egunkaria ere bai, noski. Esaten dute Gipuzkoako lehen dokumentua paperean Domenjon Gonzalez de Andiak Tolosan sinatu zuela.\nMende batean zehar (edo gehiago) Tolosaldeko ekonomia sektore garrantzitsuena izan da papera fabrikatzea. XIX. mende hasieran zabaldu ziren lehen paper fabrikak gure eskualdean eta ugaltzen joan ziren hamarkada askotan zehar.\nLantegi horiekin batera, paperaren manipulatuak eta makineria enpresa ugari ireki ziren. Milaka langile biltzen zituen sektoreak, inguru honetako ekonomiaren ardatz nagusia izanik XX. mendeko azken urteak bitarte. Gaur egun lantegi batzuk martxan gelditzen badira ere, papergintzak galdu du garai batean izan zuen presentzia.\nSektore honek Tolosaldean izan duen historia laburbiltzen saiatuko gara orri hauetan. Horretarako bi tolosarrek idatzitako liburuak izango ditugu lagungarri, informazio zabal eta interesgarria eskaintzen dutelako: Antonio Maria Labaienen Escenas papeleras (1947) eta Francisco Tuduriren Papelera del Oria, una fábrica centenaria (2011).\nPaper fabrika gehien zituen ibaia izan zen Oria urte askoan, estatu mailan eta seguru aski Europa eta mundu mailan ere bai. Horrekin batera, eta lantegi horiek botatzen zituzten zaborrengatik, munduko ibairik kutsatuenaren titulua ere irabazi zuen. Oria ibaiak eta bere ibaiadarrek (Amezketa, Araxes, Berastegi eta Leitzaran) paperaren ekoizpenaren inguruko lantegi mordoa biltzen zuten oso kilometro karratu gutxian.\nHorietako gehienak itxi eta desagertu egin dira azken hamarkadetan, Europa iparraldean (Norvegia, Suedia, Finlandia, sektorean nagusi izan ziren herrialdeak), baina baita erdialdean ere (Alemania, Frantzia, Italia) gertatu den bezala, ia-ia nazioarteko enpresak bakarrik mantenduz martxan. Ehungintzan eta oinetakoen sektorean ere antzekoa gertatu dela esaten du Tudurik bere liburuan.\nIBILALDIA ORIAN ZEHAR\nPaperaren ibilbidea proposatzen du idazle honek eta, eskualdetik kanpo, Oriaren jaiolekutik gertu, Zegamako paper fabrikatik (1865-1987) abiatzen da, Legorretako Etxezarretarekin jarraituz. Lantegi hori kartoia egiten hasi zen 1904ean, eta 1918an paperarekin hasi zen. 1989an paper birziklatua egiten hasi zen, baina 90eko krisia jasan zuen. 2004ean Villabonako Salvadora bereganatu zuen Paperalia izenarekin eta 2009an Amarozko paper fabrika hartu zuen, baina esperimentua gaizki atera zen eta gaur egun itxita dago.\nTolosaldean sartuta, Alegian La Providencia izenekoa zegoen, Arza, Eizmendi, Aranzabe eta Sorrarainek 1858an sortua. XIX. mende bukaeran edo XX. mende hasieran sute batek suntsitu zuen, baina berreraiki egin zuten eta 1925ean ekoizpen handia zuen, egunkari eta enbalaje papera eginez. Ez dakigu noiz itxi zen.\nAmezketan, Aralar izeneko paper fabrika sortu zuten 1935. urtean Amunarrizek eta Altzuetak, gaur egun oraindik martxan jarraitzen duen bakarrenetakoa, eta enbalaje malgua, garagardo etiketak eta mediku paperak egiten dituzte.\nEta Tolosan bertan sartuta, lehendabizikoa ibaia jarraituz, Arzabalza zen, 1905ean Sotok (alkatea izandakoa), Tudurik eta konpainiak sortua jabe beren Duras litografia tailerra hornitzeko, aurretik udalarena zen teila fabrikan. 1989. urtean itxi zen Arzabalza. Oso urrutira joan gabe, Olarrain auzoan Laurak Bat izeneko paper fabrika izan zen, 1890ean Sarasolak eta Errenteriako Vasco-Belga sozietateak ireki zutena. 1903an Papelera Españolak erosi zuen egunkarietarako papera egiteko. Aspaldi itxi zen, baina bere langileentzako egindako etxea gogoan izango dute adin batetik aurrerakoek eta akueduktu edo ubidearen arrastoak gelditzen dira oraindik.\nAraxes ibaiadarrean beste bi papelera izan dira: ibaiaren izen berekoa eta Amaroz. 1856an hasi zen lanean lehena, Jose Antonio Irazustak sortua Txarama auzoan La Confianza izenarekin. 1885ea handitu egin zuten. Lantegiaz gain, kolonia osoa eraiki zen bertako langileentzat: etxeak, eskola, kapera eta zinea. 1902an hiru kilometroko kanala egin zuten, fabrika urez hornitzeko, tartean gaur egun zutik dagoen akueduktua, 15 metroko altuera eta 60 metroko luzera duena. Betoiz eginiko lehena izan omen zen Espainia osoan. 1970ean Araxes ibaiaren eskuinaldera zabaldu zituzten instalakuntzak. Paper fabrika 1990ean itxi zen, krisiarekin. Orduan Celulosas de Araxes enpresa ireki zen bertan, 2007. urtean itxi zena.\nAmaroz auzoko paper fabrikaren sorrera data desberdinak aipatzen dituzte: Labaienek 1858n kokatzen du eta Tudurik 1856an, aurretik burdinola zen tokian. Sese izan zen sortzailea La Primitiva izenarekin eta gero Etxeberria eta Bandres ere sartu ziren enpresan bazkide gisa. 1947an Ariztia, Arsuaga eta konpania ziren jabeak. 1991 arte eduki zuen martxan auzoko ikur bihurtu zen tximinia luzea, pasta egiteari utzi zion arte. 2009an egin zuen azken lana: bingon jokatzeko kartoi batzuk. Tolosako azken paper fabrika izan zen. Orduan Legorretako Etxezarretarekin elkartu zen, langileak hara joanez, baina handik gutxira itxi zen hura ere.\nAraxes eta Oria elkartzen diren puntuan Papelera Española egon zen urte luzez. Aurretik oihal fabrika izan zen. Baldomero Ollok sortu zuen La Guipuzcoana izenarekin, gero La Tolosana eta Guadalupe lantegiak ere sortu zituen berak. Ilarramendi izena izan ondoren, 1903an Papelera Española izena hartu zuen. Urte askoan lantegi honetako langileen sarrera eta irteerako sirena hotsak markatu zuen Tolosako eguneroko bizimodua. Tren geltokitik bertaraino materialak garraiatzeko trenbidea zegoen, zubitik pasatuz. Aurreko mendeko 70eko hamarkadako lehen urteetan itxi zen, bere langileak Errenteriako faktoriara pasatuz.\nEnpresa honen ondoan SAM (Sociedad Anonima de Manipulados) sortu zen, aurretik zeuden manipulatuen tailer batzuk elkartuta: Urbieta, Papelera Española, Tolosana, Arkaute… Martxan jarraitzen du Usabal auzoan eta gehienbat kartazalak eta koadernoak egiten ditu, baina garai batean egiten zuen Calcosam kalko paperak ospe handia lortu zuen.\nIbaian behera jarraituz, Tolosako erdigunean beste adar bat elkartzen zaio, Berastegi, Elduarain edo Zelai izenak hartzen dituena, eta hemen ere paperaren inguruko lantegi ugari izan dira eta badira oraindik ere. Ibaiadar horren amaieran La Tolosana zegoen, aurretik Igarondo errota zegoen tokian. Martin Olano 1818an hasi zen papera eginez bertan, artisau erara. Gipuzkoako lehena izan zela dio Labaienek. Lehen aipatutako Ollok eduki zuen 1862tik eta 1897ko krisian Limousin, Aranburu eta Raguani saldu zien. Honek egiten zuen Galgo papera famatua izan zen. 2005ean Andoaingo Leitzaran paper fabrikarekin elkartu zen, baina proiektua gaizki atera zen. 2008an bota zuten La Tolosana. Metro batzuk gora, Zumardiaundiaren parean, Paperola zegoen, La Tolosanarako pasta egiten zuena. 1858tik 1991 arte iraun zuen eta oraindik erabiltzen zuen ubidea ikus daiteke.\nIbarra pasata, San Jose fabrika zegoen, izen bereko ermitaren ondoan. Aurretik kartoi eta artisau papera egiten zuena. Elduako lantegiko nagusiek zuten 1920an eta 1936tik aurrera hartu zuen San Jose izena. Moneta Etxerako paper bereziak eta kartulinak egiten zituen. 1991 arte egon zen martxan. Ibaian gora eginez, Belauntzako lurretan, Beotibar, Zaragueta eta Elduaien izenak izan zituen paper fabrika izan zen 1919tik 1978an itxi zen arte. Paper iztukatuak eta distira handikoak egiten zituen. Gero bere instalakuntzetan Gure Txokoa dantzaleku famatua izan zen.\nELDUAKOA, ORAINDIK MARTXAN\nHandik gertu, Berrobin jada, Uranga paper fabrika dago, 1968n Leitzako Sarriok erosi zuena eta gaur egun Torras taldearena dena. Eta aurrera jarraituz, Elduan, Kalparsoro lantegia dago. Garin anaiek eta Berroetak sortu zuten 1901ean eta 1920tik Kalparsoro izan zen nagusia. Nazioarteko talde desberdinen parte izan ondoren, gaur egun, Ahlstrom-Munksjö Paper talde finlandiarrarena da. 2020an 100 urte bete ditu lantegiak. Dekorazio paperetan dago espezializatua. Azkenik, ibaiadar honekin bukatzeko, Berastegi Arrosi paper fabrika sortu zen 1947an. 1970an Sarriok erosi zuen eta handik gutxira itxi zen.\nESPERANZA ETA GUADALUPE\nOria berriro hartuz, Tolosan bertan beste bi lantegi izan ziren: Esperanza eta Guadalupe. Esperanza paper jarraitua egin zuen Espainiako lehena izan zela diote batzuk, baina Tuduriren liburuan argitzen da beste batzuk izan zirela lehenago Manzanares el Real (Madril), Burgos eta Bejarren (Salamanca). Hemen ere baziren lehendik papera artisau eran egiten zuten lantegi batzuk, ez era industrialean. Brunet, Tantonat eta Guardamino izan ziren Esperanzaren sortzaileak eta bazkide aldaketa asko ezagutu zituen: Brunet anaiak, 1863n Arza, Eizmendi eta konpainia, 1887an Arza eta konpainia, 1892n Ruiz de Arkaute, Arza eta konpainia, 1902an Ruiz de Arkaute eta konpainia… 1968an Sarriok erosi zuen eta aspaldi itxi eta bota zuten. Gaur egun gelditzen den oroimen bakarra bere nagusiak bizi ziren Arkaute txaleta da, Arramele auzoan. Interneten bada paper fabrika horren irudi zaharrekin osatutako bideoa. Metro batzuk beherago Guadalupe lantegia izan zen, 1858tik 1985era, gaur egun izen bereko industrialdea dagoen lekuan. Hau ere lehen aipatutako Baldomero Ollorena izan zen garai batean. Paper lodiak eta kartulinak egiten zituen batez ere.\nIruran beste Etxezarreta paper fabrika izan zen 1843tik 1988 arte. Etxezarreta, Larrion eta Arizti izan ziren sortzaileak. Eta ibaian behera jarraituz bi lantegi izan dira: Villabonan Salvadora eta Zizurkilen Oria. Salvadora 1870ean ireki zuten Irazustak, Barberiak, Atxagak eta Foisek. 2004ean Legorretako Etxezarretarekin elkartu zen, langileak bertara joanez, baina hori ere gaizki atera zen eta itxi egin zuten. Ibaiaren izena daraman paper fabrika da zabalik jarraitzen duen bakarrenetakoa. 1911n jarri zuten martxan Portu anaiek, Rivillak eta konpainiak, hasieran Vascongada eta gero Iberica izenarekin. 1931n Portu izena hartu zuen. Kalte ugari jasan zituen 1953 eta 1983ko uholdeetan eta 1940, 1952 eta 1964ko suteetan. 1965ean Oria izena hartu zuen sozio berriekin, Portu familiak utzita.\nEskualdetik kanpo, Oria jarraituz, Andoainen Leitzaran paper-fabrika izan zen 1953tik 2004ra, eta Leitzaran ibaiadarraren jaiolekuan, Leitzan, Sarrio sortu zen 1968an, gaur egun Torras taldean jarraitzen duena martxan.\nOrain arte aipatu ditugunak papera egin izan duten enpresak izan dira. Baina horien inguruan, beharrezko hornigaiak eta makineria egiteko beste lantegi asko izan dira Tolosaldean. Adibidez, Antonio Maria Labaienek paper fabriketarako makinak egiten zituzten tailer mekaniko hauek aipatzen ditu 1947an Tolosan: Basagoitia arrabolak egiten, Perot tela metalikoak eta zilindroak, Talleres Tolosa (gero Voith) fabrikazio mahaiak, Irurako Emua fresadorak, tornoak eta paper instalazioen egokitzapenak… Gainera Gorostidik, Talleres Tolosak eta Emuak papera egiteko makineria fabrikatzen zuten. Geroago Winkler ere sektore honetan aritu zen Anoetan. Paperarekin erlazionatutako arte grafiko enpresa asko izan ziren Tolosan: Lopez-Mendizabal, Tapia eta Mugerza inprentak eta Laborde-Labaien litografia nagusiki. Eta galdaragintzan aritutako enpresa asko izan dira, gehienbat paper lantegietan aritu direnak lanean.\nPaper enpresariek ekintzaileak zirela frogatzeko, eurek sustatutako beste hiru ekimen ere aipatzekoak dira: Banco Tolosa, Paper Eskola eta Suzai. Bankuaren sortzaile gehienak paper enpresariak (Mendia, Aranburu, Limousin) izan ziren 1911n, txapel fabrikako Antonio Elosegirekin batera. 1969n Banco Centralek bereganatu zuen eta 1999an, Banco Santanderrek, eta leku berean jarraitzen du gaur egun. Paper fabriketarako langile kualifikatuak prestatzeko sortu zuten 1965ean Paper Eskola Berazubin. Ospe handia lortu zuen Espainia osotik eta Hegoameriketatik ere ikasle asko erakarriz. 1986an Eusko Jaurlaritzak bereganatu zuen eta 2012tik Don Bosco ikastetxean dago integratuta, kimika ikasketak eskainiz.\nSuzai, berriz, 15 paper fabrikek eta beste enpresa batzuk 1924ean sortutako suhiltzaile parkea izan zen. Aurreko mendeko 70eko hamarkadan Kondeaneko Aldapara lekualdatu zen eta bertan izan zen Foru Aldundiak eskualdeko parkea sortu arte. Bere ibilbide luzean sute ugarietan aritu zen boluntarioekin lanean, udalaren parkearekin batera.\nSektore honetako lantegien beste ekarpen garrantzitsua emakumeak lan munduan murgiltzea izan da. Paper fabrikak izan dira Tolosaldean emakume asko industria alorrean aritzeko sarbidea. Hainbat lantegitan lan bereziak egiteko kontratatu izan dituzte bere historian zehar.\n1975eko krisian hasi ziren paper fabrika asko ixten eta ia bi mendeko historia haiekin batera. Eskualdean erreferentea izan zen sektorea ia erabat desagertu zen eta erreleboa hartzeko lantegiak ez dira ia sortu. Gaur egun Oria, Kalparsoro eta Aralar paper fabrikak bakarrik mantentzen dira martxan.


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: 2015eko Hauteskunde orokorretako portaera (inkesta)\n2015eko Hauteskunde orokorretako portaera …\n<img src="https://www.irekia.euskadi.eus/uploads/cover_photos/30241/original/hauteskunde_orokorrak_2015.jpg" style="max-width:100%" alt="" />\nIkerketa honen gai nagusia abenduak 20ko Hauteskunde Orokorretan EAEko biztanleek izandako hauteskunde portaera izan da.\nLanda lana Hauteskundeen biharamunean egin zen, 2015eko abenduaren 21ean.\nINTERESA ETA HAUTESKUNDE-KANPAINAREN JARRAIPENA\nHauteskunde hauek 2011ko Hauteskunde Orokorrak baino interes askoz handiagoarekin jarraitu dira. Kanpaina gehiago jarraitu da, bereziki gazteenen artean\nHerritarren %62k diote interes handia edo nahikoa izan dutela iragan abenduaren 20ko Hauteskunde Orokorrekiko, ia 20 puntu handiagoa 2011ko Hauteskunde Orokorrekin konparatuta.\nHauteskunde hauek hizketa gai izan dira, askotan edo noizean behin, familiarekin %69rentzat eta lagunekin %60rentzat; portzentajea %47raino jaisten da lankide edo ikaskideekin. 18 eta 29 urte arteko biztanleek gainerako adin taldeetakoek baino interes handiagoa erakutsi dute.\nJendartearen %75ak hautagairen baten elkarrizketa edo debaterik ikusi edo jarraitu du hauteskunde-kanpainan, %51k alderdi edo koalizioren baten programa edo propaganda irakurri du eta, aldiz, soilik %8 bilera edo mitinen batetara joan da.\nHerritarren %28k hauteskunde-kanpainari buruzko informazioa jarraitu dute Interneten edo sare sozialen bidez, portzentajea %60raino igotzen da gazteenen artean.\nBestalde, herritarren %55ek Hauteskunde-aurreko inkesten berri izan dute.\nBOTOARI BURUZKO IRITZIAK ETA PORTAERA\nGehiengoaren ustez hauteskunde desberdinetan alderdi desberdinei botoa ematea komenigarria izan daiteke. Euskal esparruko gaiak eta alderdien proposamen edo programak dira boto erabakian eragin handiena duten faktoreak.\nGehiengoak deritzo botoa ematea eskubidea dela (%57), betebeharra dela deritzotenen aurrez aurre (%31). 64 urtez gorako herritarrak nabarmendu dira azken iritzi horren alde, %41.\nBiztanleen %31ren ustez hauteskunde guztietan alderdi berari botoa ematea da normala, hauteskunde desberdinetan alderdi desberdinei botoa ematea komenigarria izan daitekeela uste duten %59ren parean.\nHerritarren erdiarentzat (%50) Euskadiri buruzko gaiak izan dira botoa eman edo botorik ez ematea erabakitzeko orduan eragin handiena izan dutenak, Espainiari buruzko gaiak %26rentzat eta biei buruzko gaiak berdin %15entzat.\nBotoa zein alderdiri eman erabakitzerakoan, faktorerik garrantzitsuenak proposamen edo programak (%45) eta alderdi politikoa izan dira (%36) eta neurri txikiagoan hautagaiak (%4). Hauteskundeetarako proposamen edo programak aipatu dituztenen portzentajea dezente hazi da 2011ko Hauteskunde Orokorrekiko.\nBotoa eman zutenen artean, hamarretik zortzik (%80) hauteskunde-kanpaina hasi baino lehen erabakita zuten botoa ematea; beste %19k, aldiz, kanpaina hasi ondoren erabaki zuten. Honela, %11k hauteskunde-kanpainan zehar erabaki zuten, %3k hausnarketa egunean eta %5ek hauteskunde egunean bertan.\nAbstenitu zirenen artean %21ek hauteskunde egunean bertan erabaki zuten eta %52k hauteskunde-kanpaina hasi baino lehen.\nHerritarren %62k diote botoa konbentzimenduz eman zutela, hainbat zalantzekin %19k edo aukera txarretan onena zela uste zutelako %16k. Botoarekiko konbentzimendu maila azken Hauteskunde Autonomikoetakoa baino altuagoa da, hartan %53k eman zuten botoa konbentzimenduz .\nHamarretik bederatzi baino gehiago (%93) hauteskunde egunean emandako botoarekin konforme daude. Konforme ez daudenek (biztanleen %4 soilik), emaitzak ikusita, Podemosi (%35), PNVEAJri (%16) edo PPri (%11) eman izan baliote nahiago luketela diote.\nEMAITZEN EZAGUTZA BALORAZIOA\nEspainiako emaitzen balorazioa gehienbat negatiboa da, Euskadiko emaitzen balorazio positiboaren parean.\nHerritarren %88k dakite PP izan dela Espainian botorik gehien lortu dituena. Euskadin boto gehien Podemosek lortu dituela dakite %50k, PNV-EAJk irabazi dituela diote, aldiz, %30ek.\nHauteskunde emaitzak Espainia mailan %29k gehienbat positiboki baloratu dituzte eta, aldiz, %45ek gehienbat negatiboki. Haatik, Euskadin izandako emaitzak %50ek gehienbat positiboki baloratu dituzte eta gehienbat negatiboki %17k. Euskadiko emaitzen balorazioa apur bat okerragoa da 2011ko Hauteskunde Orokorren emaitzei buruz (%54k zioten gehienbat positiboa) edo azken Hauteskunde Autonomikoetako emaitzei buruz eman zena (%60) baino.\nNAHIAGO DIREN KOALIZIOAK ETA GOBERNU BERRIAREN INGURUKO ITXAROPENAK\nGehiengoak uste du babes nahikoa lortzen duen alderdiak gobernatu behar duela, nahiz eta ez boto gehien lortu. PSOE+Podemos+alderdi nazionalistak koalizioa da nahiena\nAlderdi batek ere gehiengo absolutua lortzen ez duenean, herritarren %63k nahiago dute babes gehien lortu duen alderdiak agintzea, boto gehien lortu dituena ez izan arren; %17k, aldiz, uste dute boto gehien lortu duen alderdiak agindu beharko lukeela. Lehenengo iritzia dutenen artean Podemos-Ahal Duguren boto emaileak nabarmendu dira eta PPrenak bigarrenen artean.\nGobernu berriaren osaketari dagokionez, herritarrek nahiago duten koalizioa PSOE+Podemos+alderdi nazionalistak (%36) osatutakoa da eta jarraian PSOE+Podemos (%14); soilik %3k aipatu dute PP+PSOE koalizioa eta %2k PP+Ciudadanos+alderdi nazionalistak osatutakoa. %17k diote hauetako bat ere ez dutela nahi eta %25ek ez dute erantzun.\nHauteskundeen ondoren osa daitekeen gobernu berriak Euskadirekin zerikusia duten hainbat gairi buruz egingo duela espero dutenaz galdetuta, gehixeago dira gai horiek hobera egingo dutela uste dutenak, berdin jarraituko dutela uste dutenak baino: hezkuntza (%42k uste dute hobera egingo duela), pobreen eta baztertuen egoera (%39), bake eta bizikidetza prozesua (%39) eta enplegua (%36). Aldiz, autogobernua eta kontzertu ekonomikoari buruz gehixeago dira berdin jarraituko duela uste dutenak (%35 bietan) hobetuko dela uste dutenak baino.\nHURRENGO HAUTESKUNDE AUTONOMIKOETAN NAHIAGO DIREN EMAITZAK\nPNV-EAJk irabaztea nahiago dute %35ek; Podemos eta EHBildu datoz atzetik\nHurrengo Hauteskunde Autonomikoetan irabaztea nahiago luketen alderdiari buruz galdetuta, %35ek PNV-EAJk irabaztea nahiago lukete, %12k Podemosek, %11k EHBilduk, %2k PSE-EEk, %1ek PPk eta beste %1ek IU-Ezker Anitzak.\nIkerketa honen fitxa teknikoa zabaldu den txostenean kontsulta daiteke. Lagina 18 urtez gorako herritarrei zuzendua, EAE osorako 812 lagunek osatua da. Elkarrizketak telefonoz egin dira. Lagin honi dagokion lagin errorearen estimazioa ±%3,51koa da EAE osorako, %95,5eko konfiantza mailarako, p=q=0,5 izanik. Informazio bilketa 2015eko abenduaren 21 bitartean egin zen.\nOHARRA: Txosten osoa Prospekzio Soziologikoen Kabinetearen webgunean eskuragarri dago:\nRT @Irekia: [SONDEO] Comportamiento electoral de la población vasca tras las Elecciones Generales 2015 ➡ https://t.co/utcHp5wVDQ\nhauteskunde_orokorrak_2015.jpg 300 KB (jpg)\nInkesta-Sondeo.pdf 2 MB (application/pdf)


Apirilaren 5eko Hitz eta Putz\nFred Berruet musika kronikariak aste honetan, Rafa Ruedaren azken diskoa aurkeztu du :\nPantxika Ibarboure gomitarekin, Martxoaren 31an bukatu zen, Frantzian, Hotz haundiaren plan berezia aipatu dugu. 4 hilabetez, aterpe toki berriak idekitzen dituzte, etxerik gabekoentzat. Gure eskualdean, 40 toki gehiago ideki dituzte aurten. 340 pertsona aterpetu dituzte negu honetan,bainan aurten etxegabeen egoera txartze bat nabarmendu dute. Negu honetan gainera, 4 pertsona hil dira karrikan :\nAzken eguneratzea hemen: Ostirala, 2018(e)ko apirilak 06\nApirilaren 4ko Hitz eta Putz\nJoanes Etxebarria kronikariarekin, Estatu Batuetan lanjeroski hedatu den Opioid erremedioaren ondorio larri bezain harrigarriak aipatu ditugu. Horrezgain, The New Yorker aldizkariak gaia lantzeko erabili duen euskarri numerikoa ainitz gustatu zaio kronikariari :\nEkaitz Etxamendi izan da astezken honetako gomita. Bordaleko fakultatean ikasle, eta azken 3 astetako mobilizazioetako kide ere. Frantziako beste hainbat unibertsitatetan bezala, Bordalekoa blokatu dute, Vidal erreformaren kontra hasi borrokaren ondotik :\nAzken eguneratzea hemen: Osteguna, 2018(e)ko apirilak 05


Jean Espilondo - Wikipedia, entziklopedia askea.\n1998ko martxoaren 30a - 2002ko ekainaren 18a\n← Nicole Péry - Jean Grenet →\nBarrutia: Pyrénées-Atlantiques's 5th constituency (en)\nMaule-Lextarre, 1948ko urtarrilaren 11 (72 urte)\nJean Espilondo (Maule-Lextarre, 1948ko urtarrilaren 11 - ) euskal herritar politikaria da, Frantziako Alderdi Sozialistako kidea.\nAlderdi horrek Ipar Euskal Herrian dituen kideen artean jarrera jakobinoenen alde eta euskalduntasunaren onarpenaren kontra gehien dagoen sektorean kokatu ohi da: adibidez euskararen ofizialtasunaren aurka dago erabat eta berezko departamentua ere ez du inolaz ere begi onez ikusten. Ildo horretan, bere burua hausnarketa-taldetzat jotzen duen Cercle Lissagaray delakoaren sortzaileetakoa izan zen; bertatik Frantziako estatu-nazioan oinarritutako errepublikazaletasuna bultzatu eta abertzaletasunaren kontrako mezu ideologikoak zabaldu nahi dituzte.\nBiltzarrerako 1997ko hauteskundeetan Nicole Péry diputatuaren ordezkoa, 1998ko maiatzaren 1ean Emakumeen Zuzenbideen eta Hezkuntza Profesionalaren Estatu Idazkari hautatu zuten Lionel Jospinen gobernuan.\nAngelu Iparralde kantonamenduko Kontseilari Orokor 1998an eta 2004an.\n2000n Robert Villenaveren aurka galdu eta gero, Angeluko auzapez aukeratua izan zen 2008ko martxoan Villenaveri berari irabazi eta gero. Auzapez-kargu hori izateagatik CABAB aglomerazioko presidente-ordea da.\nImanol Landa Getxo-Angelu senidetzeaz.


Franz Kafkaren Epaiketaren laburpena\nFranz Kafka-ren "Epaiketaren" egoera izugarri batean harrapatutako gazte lasaia da. Istorioa hasten da bere pertsonaia nagusia, Georg Bendemann-ek, eguneroko kezkak aztertzen dituenez: bere hurrengo ezkontza, bere familiaren negozio gaiak, bere lagunen antzinako distantziak eta, beharbada, gehienak batez ere, bere aita adinarekin duen harremana. Kafka-ren hirugarren pertsonan narrazioa Georgen bizitzako egoerek xehetasun handiz deskribatzen duten arren, "The Judgment" ez da benetan fikziozko lana.\nIpuinaren gertakari nagusiak "igande goizean udaberriko altuera" batean gertatzen dira (p.49). Eta azkenean, istorioaren gertakari nagusiak, Georgek bere aitekin partekatzen duen etxe txiki eta ilun batean gertatzen da.\nBaina istorioa aurrera egin ahala, Georgen bizitzak txanda bizkorra hartzen du. "Epaiketaren" zati handiarengatik, Georgen aita gizon ahul eta babesik gabea da, itzala, dirudienez, behin betiko negozio inposatuarengatik. Hala ere, aitak ezagutza eta botere izugarria bihurtzen du. Zurrumurrua sortzen du Georgek ohera joaten denean, Georgen adiskidetasuna eta etorkizuneko ezkontza nahasten ditu eta semea "heriotza itotzen" kondenatzen du. Georgek eszena ihes egiten du. Eta ikusi zuenaren aurka burutzen edo gaindituz pentsatu beharrean, hurbileko zubira hurbiltzen da, aldameneko kulunka egiten du eta bere aitaren nahia betetzen du: "Gripea ahulduz gero, oraindik ere eusten zion baranda batetik bestera, Autobusak bere jaitsiera zarata estutu nahiko luke eta ahots baxukoa deitzen du: "Maitea gurasoek beti maite zaituztet" berdinak "eta utzi beraiek" (p.\nKafka idazketa metodoak\nKafkak 1912an bere egunkarian dioen bezala, "istorio hau," Epaiketaren eguna "idatzi nuen, goizeko hamarretatik eguerdiko orduetatik goizeko laurdenetako eguneko 23an. Ez nintzen ia nire hankak mahaiaren azpian ateratzeko gai, eserita ninduten hain gogorra. Tentsio beldurgarria eta poza, istorioa nire aurrean garatu zen uraren gainetik pasatzen balitz bezala ... "Metodoa azkar, etengabeko eta bakarreko konposizio hau ez zen Kafkaren" Epaiketaren "metodoa besterik. Fikzioa idazteko metodo egokiena izan zen. Egunkariaren sarrera berean, Kafkak esan du " modu horretan bakarrik idatz daiteke, koherentzia hori bakarrik, gorputz eta arimaren irekitze erabatekoa".\nBere istorio guztien artean, "Epaiketaren" itxuraz Kafkak gehien gustatu zuena. Eta ilunabar ipuin horretarako erabilitako idazketa metodoa fikziozko beste fikzio batzuk epaitzen zituen estandar bat zen. 1914ko egunkariko sarrera batean, Kafkak " Metamorfosia " antipatia handia grabatu zuen. Irakurketa amaigabea. Mingaina oso ia ezinezkoa. Negozioen bidaian eten ez banaiz gero, askoz hobea izan zen. " Metamorfosia Kafkaren istorioak ezagunagoak izan ziren bizitzan zehar, eta ia zalantzarik da bere istorioa ezagunena gaur egun . Hala ere, Kafkak, "Epaiketaren" ereduak emandako inpaktu emozionalik gabeko konposizio oso bideratuta eta emozional inbertsioaren metodoaren irteera zorigaiztoko bat irudikatzen du.\nKafka bere aita\nKafkak bere aitarekin duen harremana oso atsegina zen. Hermann Kafka negozio ona izan zen, eta beldurra, antsietatea eta errespetu nahasketa nahaspilatzen zuen figura Franz bere semea sentikorrarekin. Bere "Nire Aitaren Gutuna" atalean, Kafkak aitarekin aitortzen du "nire idatzizko gustatzen ez zaigun guztia eta hori ezezaguna". Baina gutun ospetsuan (eta ez jasotan) irudikatzen den moduan, Hermann Kafka ere jatorra da eta manipulatzailea.\nBeldurra da, baina ez kanpotik brutal.\nKafka gazteak esan zuen: "Zure eraginaren eta borrokaren orbita gehiago deskribatu ahal izango natzaio, baina lurrean ziurgabetasunik ez nukeen eta gauzak eraiki beharko lirateke, eta horretatik urrunago, zure negoziotik eta zure familiatik beti atsegina izan zaitezen, errazago aurrera egiteko, modu hobeagoan, gogoan eta ulergarriagoan (kanpoaldetik ere esan nahi dut), zehazki, autokrata bat gertatu zen bezalaxe. bere herrialdeko mugetatik kanpo, ez du arrazoirik tyrannikoa izatera iristeko, eta, gainera, ongi-humoredlyari lotu ahal zaion beheren txikiena ere ".\n"Epaiketaren" inguruan, Georgek bere korrespondentzia baino gehiago iragartzen du "urte gutxiren buruan, Errusiara ihes egin behar izan zuena", bere etxean itxaropenez beterik zegoelako "(49).\nGeorg ere gogorarazten du bere lagunaren aitaren "Errusiako Iraultzaren istorio sinestezinak. Esate baterako, Kieveko bidaia negoziatuan eta matxinada batean ibili zenean, apaiza ikusi zuen odolean gurutze zabala ebaki zuen balkoian, eskuaren ahurrean eta eskuari eutsi eta mafia errekurritu zuen "( 58). Kafkak 1905eko Iraultzaren Errusiari erreferentzia egin diezaioke. Izan ere, iraultza honetako buruzagietako bat izan zen Gregory Gapon izeneko apaizak, San Petersburgeko Winter Palace jauregiko martxa baketsu bat antolatu zuena.\nHala eta guztiz ere, okerra litzateke Kafkak XX. Mendearen hasierako Errusiako irudi historikoki zehatza ematea nahi duela. "Epaiketaren" aldean, Errusia leku perilously exotikoa da. Georg eta bere aitak inoiz ikusi ez duten eta agian ez dakien munduaren tarte bat da, eta Kafkak, horren ondorioz, dokumentu zehatz batean deskribatzeko arrazoi gutxi izango luke. (Egile gisa, Kafka ez zen aldi berean atzerriko kokapenei buruz hitz egin nahian eta urrunez mantenduz. Azken finean Amerikako eleberriaren konposizioa hasi zen Ameriketara Estatu Batuetara joan gabe.) Oraindik Kafkak zenbait egile errusiarrek oso ongi ikasi zuen, batez ere Dostoievski . Errusiako literatura irakurtzerakoan, Errusiako ikuspegi ikusgarriak, iraultzaileak eta irudimentsuak biltzen ditu.\nDemagun, adibidez, Georg bere lagunari buruz espekulazioak: "Errusiako vastness galdu zuen hura ikusi zuen. Biltegi huts eta lapur baten atarian ikusi zuen. Bere erakusleihoen hondoratzearen artean, bere ondasunen aztarnak, erortzen diren gas-parentesiak, zutik zeuden. Zergatik, zergatik urrun joan behar zuen! "(59. orrialdea).\nDirua, negozioa eta boterea\nMerkataritza eta finantzako gaiak, hasiera batean, Georg eta bere aita marraztu zituzten, "Epaiketaren ondoren" desadostasun eta gatazkaren gaia izateko. Hasieran, Georgek bere aitak dio: "Ezin dut zurekin egin negozioan, oso ondo ezagutzen duzu" (56). Familiako senidetuak elkarrekin lotuak izan arren, Georgek botere gehien izaten duela dirudi. Bere aita "adineko" gisa ikusten du, eta hori ez balitz adinakoa edo semea izatekorik, "etxe zaharrean bakarrik bizitzen jarraituko luke" (58). Baina Georgen aitak istorioaren amaieran ahotsa aurkitzen duenean, bere semearen negozio-jarduerak barkatzen ditu. Orain, Georgen mesedetan aurkeztu beharrean, Georgek gogoan du "mundua zapuztu" egiten zuela, harengandik prestatutako jantziak bukatzen zituela, gurtza garaipenarekin eta aitarengandik gizon negozio errespetagarri baten aurpegitik lapurtuz! " (61).\nInformazio fidagarria eta erreakzio konplexuak\n"Epaiketaren" amaieran, Georgek oinarrizko hipotesi batzuk azkar gainditu ditu. Georgen aita fisikoki apurka-apurka irteten da, keinu fisiko eta bortitzak egiteko. Georgen aitak, Errusiako adiskideen ezagutza dela eta, Georgek inoiz baino askoz ere sakonagoa dela agerian uzten du. Aitak Georg-ek dioen moduan garaipen gisa dio: «Zeure buruari baino ehun aldiz hobeak dakizkioke, ezkerrekoan, zure gutunak ireki gabe irekitzen ditu, eskuineko eskuetan irakurtzen ditudan letrak antolatzen!» (62) . Georgek berridazten du albiste honi eta aitaren beste adierazpen askori, zalantzarik gabe edo zalantzan jarri gabe.\nHala ere, egoera ez da Kafkaren irakurlearena.\nGeorg eta bere aita gatazkaren erdian dagoenean, Georg gutxitan pentsatzen du xehetasun guztiez entzuten ari dela. Hala eta guztiz ere, "Epaiketaren" gertaerak hain bitxiak dira eta, beraz, bat-batean, batzuetan, badirudi Kafkak Georgek berak gutxitan jokatzen duen analitiko eta interpretazio lan zaila egitea eskatzen duela. Georgen aita puztu daiteke, edo etzanda. Edo, agian, Kafka-k errealitatearen irudikapen bat baino ametsa baino gehiago duen istorio bat sortu du. Istorio bat non erreakzio bihurriak, gehiegizkoak, pentsaezinak eta pentsamenduak ezkutuko eta perfektuaren zentzua ematen duten.\n1) "Epaiketaren" iruzurrezko esaldi batean idatzitako istorio gisa zigortzen du? Batzuetan, Kaka-ren "koherentzia" eta "irekiera" estandarrak ez datoz bat Kafkaren idazmena erreserbatzen edo nahasten denean, adibidez?\n2) Nork edo zer, mundu errealetik, Kafkak "Epaiketaren" kritikak egiten ditu? Bere aita? Familia balioak? Kapitalismoa? Berak? Edo irakurri "Epaiketaren" istorioa, helbur satiriko jakin bati zuzendu beharrean, bere irakurleei entretenitzea eta asmatzea besterik ez dela?\n3) Nola azalduko zenuke Georgek bere aitarengandik sentitzen duela? Aitak bere buruari buruz sentitzen du? Ba al dakizu gertakaririk ez dagoela, baina zure iritzia alda dezakezue galdera horri buruz jakin badituzu?\n4) "Epaiketaren" gehienak kezkagarria edo umoretsuagoa iruditzen al zaizu? Kafkak momentu berean kezkagarria eta umoretsua izaten jarraitzen du?\nOharrak aipamenei buruz\nTestu orrialdeen aipamen guztiak Kafkaren istorioen hurrengo edizioa da: "Metamorfosia", "Zigor kolonia" eta Beste istorio batzuk (Willa eta Edwin Muirrek egindako itzulpena. Schocken: 1995).\n'Ordu baten istorioa' karaktereak\n'Indiako bidea' Estudio eta eztabaidarako galderak\nMunduen Jauna: historia kritikoa\n'Gabonetako Carol' Hiztegi Ikasketen zerrenda\n'Dorian Gray Irudia' Iritzia\nNola bizirauteko zure 1L Urtea\nArgi Bela eta Espazio Exploration\nT4A (P) Zerga Kanadako Errenta Kanadako Zergak Azaldu\n6 Bossa Nova Jazz musikari ospetsuak\nEzagutu David erregeak: Jainkoak bere bihotzaren ondoren gizakia\nLiving in a Manga: Part 3\nErromatar Foroko eraikinen gainjartzea\nNola erregistratu botoa emateko Estatu Batuetan\nPanipateko lehen bataila\nIkasle motak Gela tipiko batean\nSteubenvilleko Frantziskotarren Unibertsitatea Onarpen\nEdukiaren analisia: Gizarte bizitza aztertzea, hitzak, irudiak bidez\nZergatik 'Atheist' ez litzateke kapitalizatu behar\nZentzu, usaina eta bidalitakoa


.mail - Wikipedia, entziklopedia askea.\nProposatutako goi mailako domeinua\nAnti-Spam Community Registry (Spamhausek sortuta)\nBeste domeinu bat eduki behar du aurrez, 6 hilabetez; spam kasuetan, ezezkoa jaso dezake\n.mail Spamhausek proposatutako goi mailako domeinu orokor bat da, oraindik ICANNek onetsi ez duena. Lortu nahi den helburua zabor-posta kopurua murriztea da, aurretik egiaztatutako helbideak sortuz. .mail domeinu bat eskuratu ahal izateko, aurretik beste domeinu bat 6 hilabetez izatea beharrezkoa litzateke, eta baita beronen WHOIS informazioa egiaztatzea ere.\n.mail domeinuen egitura lehendik existitzen diren domeinuei gehituz sortuko litzateke. Honenbestez, adibidea.net helbidea daukanari adibidea.net.mail domeinua esleituko litzaioke.\n(Ingelesez) .mail domeinuaren inguruko argipenak


Peacock: Martin Vrijland\nGenero emozionala eta adin emozionala sartzea eta pentsioan duen eragina\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t19 abenduan 2019\t• 2 Comments\nAbenduaren 16an, astelehenean, eman zuen Pauw emisioa hondo bikoitz latzetako bat izan zen. Crime PsyOps-ek polizia estatuaren legedia onartzeko hazkuntza egokia eskaintzen du. Henk Krol legegintzako aldaketa nabarmenak eta leherkorrak sortu ziren. Ridouan Taghi etorri zen. Gökman Tanis igaro zen. Eta pertzepzioaren kudeaketaren bidez kolpatzen ez dutenentzat, oso gozoa dirudi [...]\nPeter M. (Jeroen Pauw-en arreba sinesgarri horrengandik) atxilotu du berriro\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t6 ekaina 2019-n\t• 3 Comments\nEmakume batekin jarduteko beharrezko ezaugarriak dituztenez, Jeroen Pauw-rekin mahaian minutu batzuk utzi eta Herbehereak guztiok sinesten du Peter M. jaiotzean oxigeno eza dela eta hori hain arriskutsua bihurtu dela bere amari botikarik egin gabe. Hala ere, nire ahizpak Peter-ek ia egunero bisitatzen ditu, han [...] delako.\nMark Rutte eta Thierry Baudeten arteko eztabaida frogatzen du ez duzula bozkatu\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t23 maiatzean 2019\t• 6 Comments\nJeroen Pauw-ek Red Hat-en (Amsterdam) Red Hat-en (Mark Rutte) eta Thierry Baudet-ek koordinatuta (eztabaida) ere interpretatu zuen pieza izan zen, nire iritziz, aktore onekin ari garen froga bikaina. Profesionalki begiak itxi dituzten aktore bikainak. Eztabaidetan bi prestatutako txat sortzaileak ikusi genituen, biak […]\nZaandam Zaedam ahaztutako haurrak Arazoa, Erreakzio, Soluzio istorioa berriro?\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t7 maiatzean 2019\t• 5 Comments\nAzken egunotan irakurri al duzu? Tom Verweij polizia batek Zaandam-en txosten batean txertatu zuen istorio bat laburtuta zegoen eta Zaandameko apartamentu batean bi mutil aurkitu zituzten eta atea bortxatu zuen. Mutilek gosetearen itxura zuten eta laua itxita zegoen, ez zituzten joan ...\nFiled in IZENA NICKY, BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t25 irailean 2018\t• 8 Comments\nEtengabe hiltzeko kasu gehienak komunikabideetan arreta handia jasotzen dutenak orain ADN magikoarekin konpontzen ari dira. Beno, Peter R. de Vries-ek komunikabideen bidez ebatzi du eta, gero, zirkua komunikabideei zintzilikario publikoaren esaldi bat ateratzen duen auzitegi batera mugitzen da, zuzenki soinuaren defentsa gabe. [...]\nNola komunikabideek euren istorioa aztertzen dute analisi kritikora eta euren istorioa sinesgarria izaten jarraitzen dute (Jos Brech)\nFiled in IZENA NICKY, BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t24 irailean 2018\t• 3 Comments\nZoritxarrez, Paul Brech-en abokatua, Gerald Roethof-en abokatuarekin, errepikatu nuen Pau-ren errepikapena aztertu nuen. Oso harrigarria zen mahai gainean bi zutabe guztiz berrikusten zirela. Pertsonak behin betiko [...] buruzko trumps berriak\nZergatik 911 segurtasun-sarean sartu ginen George van Houts bezalako pertsonak erabiliz?\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t8 apirilaren 2018 zerbitzuan\t• 21 Comments\nKomunikabideek eta politikek ez dituzte gezurrak berehala onartzen. Komunikabide politikoek gezurrak behar dute laster belaunaldi bat berreskuratu aurretik ikusi ahal izateko. Ez dugu aurkitu aspaldi Irak inbaditzen arrazoia dela benetan asmatu zen, baina gai hori da nerabeek dagoeneko jasan nahikoa luzea [...]\nGeorge van Houts, peacock eta clog gold segurtasun net bait (katilu lursaila 911)\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t6 apirilaren 2018 zerbitzuan\t• 26 Comments\nHolandako oraindik uste du Netherlands errugabea Wim Cook polder herrialde horretan txukun demokrazia besterik bat eta zer maitea alkateek Van der Laan, non politikariek besterik batzuetan egin gezur bezala sortzen du, baina non zintzotasuna eta justizia nagusi da. Uste dugu zerbitzu sekretuak babesten gaitu terroristen aurka [...]\nAnne P. Faberren aurkako legeriak, Michael P. motak, ezkutuan, jendearen aurka egiten du\nFiled in ANNE FABER, BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t20 urrian 2017\t• 14 Comments\nNahiz eta Anne Faber hilketa-zigorra Michael Panhuis hiltzaile izugarria Herbehereak bere buruarekin alderatuta, eguraldi eguzkitsu baten ondorengoek gogobetetze modura ekarri dute. Michael Panhuis taberna atzean dago eta kasua konpondu da. Polizia profesionalak eta "bilaketa elkarrekin" beren indarra erakutsi dute. Epailea ezaguna da eta han [...]\nMark Rutte Groninga gasaren ekoizpenari buruzkoa da Pauw eta Jinek-en\nFiled in BERRIAK ANALISIAK\tby Martin Vrijland\t7 martxoa 2017-n\t• 1 Iruzkina\nBeheko bideoan ikusi ahal izango duzu nola Mark Rutte piztu zen Pauw eta Jinek-en igorpenean Groningen gasaren erauzketaren inguruko azken gauean eta biztanle askoren (30e minutuko) ondorio negatiboak. Interesgarria da nola politikaren, komunikabideen eta biztanleriaren arteko jokoa nola jokatu ikasten [...]\nBisita guztiraak: 1.369.710


Thargelion - Wikipedia, entziklopedia askea.\nTolkienen Fikziozko Unibertsoan, Thargelion, ekialdean Ered Luin eta mendebaldean Gelion ibaiaren artean eta iparraldean Rerir Mendia, non Gelion ibaiaren besoetako bat, Gelion Handia, jaiotzen zen tokia, eta, hegoaldean, Dolmed Mendian jaiotzen zen Askar ibaiaren artean dagoen eskualde zabala da.\nThargelion hitzak, sindarin hizkuntzan "Gelionetik Haratagoko Lurraldea" esan nahi du, Dor Karanthir ere deitua, han ezarri baitzuen bere bizilekua Maedhrosen anaia zen Karanthirrek, Helevorn Lakuaren ertzean. Elfo Grisek Talath Rhunen deitzen zuten, Ekialdeko Harana.\nHan finkatu ziren, baita ere, Gizakiak, Edainen Bigarren Gudalostea, Haladinak. Baina Morgoth edo Melkorrek Ered Luin mendien bidez bidalitako orkoek eraso zituzten, Maedhrosen Mugako hesitura gainditu eta Gizakiak erasotzeko, Karanthirrek laguntzagatik izan ez balitz, erabat suntsituak izango zirenak. Bizirik irten zirenak, Halethek gidatuak, Thargelion utzi eta Estoladera abiatu ziren.\nDagor Bragollatx guduan, Thargelion osoa Glaurungen gudalosteek suntsitu zuten, Helevorn lakua kutsatua izan zen eta Noldor Elfoek hegoalderantz ihes egin behar izan zuten.


“San Juan plazako sarrera izango da biziko dudan unerik bereziena” – Irunero\nPosted on 2014(e)ko ekainak 18 2014(e)ko ekainak 18 by Irunero\nHamar bat urte darama Inma Landak Alarde Publikoko lerroetan desfilatzen. Orain arte Zaldieriako kidea zen, baina aurten Ainhoa Ruiz de Arbuloren lekukoa hartu eta Alarde Publikoko jeneral berria izango da. Erantzukizun handiko rola da berea. Hala ere, Inma oso pozik dago albistea aditzera eman zenetik Irungo jendeak erakutsi dion errespetu eta jarrera positiboarekin.\n– Espaloietan alaba eta lagunak txalotzetik Zaldieriako kide izatera pasa zinen. Nola bizi izan zenuen aldaketa hura?\nDuela hamar bat urte hasi nintzen Alardea barrutik bizitzen. Lehendabiziko urteak oso gogorrak izan ziren, baina denbora pasa ahala gero eta lasaiagoak dira alardeak. Jendearen tolerantzia gero eta handiagoa da. Hala ere, ezin dugu ahaztu gure ibilbidean Kale Nagusiak puntu beltz bat izaten jarraitzen duela.\n– Gogorra izan behar du zuk aipatutako Kale Nagusian jendearen mespretxua eta axolagabekeria jasatea, ezta?\nBai. Egia esanda, tristura ikaragarria ematen dit. Kanpora begira, Irungo irudi lotsagarria helarazten dugu. Hala ere, denbora aurrera joan ahala, uste dut iraintzen gaituen jende horrek eboluzionatu egingo duela; orain dela 20 urte hartu genuen erabaki horrek ez baitu atzera bueltarik.\n– Aurten, arma-ikuskatzea egiterakoan, ibilbidea luzeagoa izango da, konpainia berri bat duzuelako. Herritarren babesaren seinale?\nBai. Gero eta jende gehiagok parte hartzea espero dugu, gero eta konpainia gehiago dituen Alardea eduki ahal izateko. Gainera, izugarria da guretzat Santiago konpainia gehitu ahal izatea. Oso pozik gaude, normaltasun osoz, konpainia hori osatzeko bilerak bizilagun elkartean egin baititugu. Toleran-tzia handia dago eta jendearen jarrera gurekiko, zorionez, asko aldatu da.\n– Alarde Publikoko jeneral berria izango zinela jakin zenuenean, nola erantzun zuten zure ingurukoek?\nIkastetxe handi batean egiten dut lan eta alde bateko eta besteko pertsonak daude, baina erakutsi duten jarrera positiboak eta errespetu izugarriak asko poztu naute. Denek zoriondu naute eta aholkuak eta animoak eman dizkidate. Oso pozgarria izan da, horrek non gauden eta nora iritsi garen erakusten duelako.\n– Ekainaren 30a gertu dugu jada. Zein izango da zuretzat unerik bereziena?\nZalantzarik gabe, San Juan plazarako sarrera. Errespetua ematen du, azken urteetan erorketa bat baino gehiago egon delako, baina gogoz itxaroten dut une hori. Hain gustuko dudan Arrankada galduko dut, baina beste momentu hunkigarri batzuk ere bizi ahal izango ditut.\n– Ingurukoek aholkuren bat eman al dizute?\nBatez ere, lasai hartzeko esan didate, eta jeneral bezala eman beharreko pausuei buruz aholkuak eman dizkidate.\n– Gero eta jende gazte gehiagok erabakitzen du Alarde Publikoan ateratzea. Nola bizi duzu hori?\nGehien emozionatzen nauen gauzetariko bat da. Gaztetxo horiek San Martzial aldapa igotzen ikustea, aurpegian irribarre bat dutela, une ordainezina da. Horietako askok bi aukerekin jaio dira eta festak eurek erabakitzen duten moduan bizi ditzakete.\n– Gaur egun egoerak hobera egin du, baina nola bizi izan zenituzten urte latzenak?\nImajinatzen duzunez, oso gaizki pasa genituen. Lagunak galdu ere egin genituen Alarde Publikoa babestu eta bertan desfilatzeagatik. Zorionez, gaur egun denak elkarrekin afaltzera joan gaitezke eta egoera asko normalizatu da. Denak irundarrak gara eta gure modura bizi ditugu jaiak, baina beti errespetuz.\n– Noizbait ikusiko al dugu berdintasunezko alarde bakarra?\nEz dut inongo zalantzarik. Orain dela 20 urte ekin genion bideak ez du atzera bueltarik. Denborak aurrera egin beharko du eta elkarrekin eseri, konflikto honi konponbide bat bilatzeko. Guk gure atea irekita izan dugu beti; baina zoritxarrez, elkarrizketarako beste hainbat atek i-txita jarraitzen dute.\nPosted in InformazioaTagged Inma Landa


Hemen da Euskaraldia!\nHeldu da, hemen da Euskaraldia, euskaltzaleak aktibatu, hizkuntza-ohiturak aldatu eta euskararen erabilera zabaltzeko 11 eguneko ekimena. Azaroaren 23an hasi eta abenduaren 3an, Euskararen egunean, amaituko da Euskaraldia. Hainbat ekitaldi atondu ditu Euskaraldiko batzordeak Belarriprest, Ahobizi eta galdakoztar guzti-guztientzat.\nEuskaraldia azaroaren 23an abiatuko da, barikuan, baina Galdakaon hilaren 16tik aurrera hasiko ditugu Euskaraldiaren inguruko kontzertu, kalejira, ibilaldi, ipuin-kontalari, tailer, kirol erakustaldiak eta gainerako ekitaldiak. Ume, gazte zein helduentzako, adin eta gustu guztietako galdakoztarrentzako egitarau bete-betea prestatu dugu.\nEuskaraldiaren hasiera eguna, azaroaren 23a, Iturrondo plazan ospatuko dugu, 17:00etatik aurrera: umeentzako tailerrak, txokolatada, trikipoteoa, esaera zaharren lehiaketa, kontzertuak... denetariko egitaraua izango da.\nBelarriprest eta Ahobizi txapen banaketa\nDagoeneko, izena eman duzuen guztiek zain dituzue zuen Belarriprest eta Ahobizi txapak. Torrezabal Kultur Etxean, Urretako kiroldegian eta Euskaraldiko batzordeak antolatutako ekitaldietan eskuratu ahal izango dituzue zuen txapak egunotan.\nEz duzula eman izenik oraindino? Lasai, izen-ematea zabalik dago, sasoiz zabiltza Belarriprest edo Ahobizi izateko. Bide bi dituzu izena emateko: bata, internet bidez, Euskaraldiaren webgunean; eta, bestea, Euskaraldia dela eta egunotan Galdakaon antolatu diren hainbat ekitalditan topatuko dituzun mahaietan.\nBaliteke, han eta hemen Euskaraldia berba entzun arren, oraindino zehatz zer den ez jakitea. Ba, makina bat elkarte eta herriren babesa lortu duen ekimena da Euskaraldia. 11 egunean, 2018ko azaroaren 23tik abenduaren 3ra, euskaraz jardutea proposatzen du Euskaraldiak. Euskaraz pentsatzen duguna baino gehiago komunika gaitezkela erakutsi gura dugu.\nEuskaraldian parte hartzeko rol bi sortu dira: Ahobizi (euskaraz badakizu, eta egiteko prest zaude) edo Belarriprest (euskaraz ondo konpondu ez arren, euskaraz entzuteko prest zaude). Roletako bat aukeratu eta izena ematea, hori da eskatzen dena, eta, jakina, 11 egunetan Euskaraldia praktikatzea.\nAnima zaitez, eta erdu Euskaraldira!


Osasun langileak gara, ez itzultzaileak | Iritzia | Berria\nAdrian Unai Zelaia Arieta-Araunabeña - Elkargokideko kidea\nBerriki Osakidetzako zenbait langileri txosten kliniko batzuen eta beren terminologiaren itzulpena egiteko eskatu zaigu, euskaraz idazten dugun langileen zerrendarekin eta pazienteen datu pertsonalez josiriko txosten klinikoekin batera. Langileok euskaraz lan egiteko eta ez dakitenek idatzitakoa ulertu ahal izateko asmoz plazaratu da.\nItzultzaile automatikoaren proiektuak urteak daramatza martxan. Espero dugu bai iniziatiba horietan lanean ibili diren, bai proposamen berri hau luzatu duten, bai bertan parte hartzea onartu duten horiek beren borondate onenarekin jardutea. Hala ere, egoeraren analisi egokirik gabe lan antzua egiteak, edota norbere interesaren aurkako lana egiteak osasungintza eta euskalgintza antzu eta kaltegarri batera garamatza. Ia osakidetza bezain zaharra den euskalgintza antzua.\nAusazkoa omen den iniziatiba, osakidetzaren esparru osora zabaldua, zenbait langile euskara hutsean lanean hasi eta hilabete eskasetara. Pazienteei txosten klinikoak euskaraz ematen hasi eta berehala euskaraz ez dakiten horiei ikasteko beharra kendu nahi diegu. Hortaz, euskararen beharra kentzea osakidetzaren proiektu estrategikoa dugu egun.\nDakigunez, euskara guztiz isolatua dago osasungintzako egunerokotasunean. Ahozkotasunera, hautu pertsonalera eta langileen kontratazio prekariora mugatua. Esparru hegemonikoak guztiz arrotz ditugu: idatzizkotasuna, barne komunikazioa, barne formazioa, barne funtzionamendua, zerbitzuburuen hautaketa, oposizioetan marjinatua (berezko funtzionamendu ustela gehituta, bere garrantzia hutsaren hurrengoa da), eta abar.\nOrain gutxi Getaria, Zumaia eta Aizarnazabalen euskaraz ez dakiten langileak kontratatu dituzte. Zertarako balioko ote digu itzultzaileak, herritarrengandik hurbilen eta sarrien dagoen langileak espainolez artatzen baditu paziente euskaldunak? Iniziatiba horrek, funtsean, euskaltzale otzanak, sagardotegiko eta mendiko euskaltzaleak, baina lan esparruko losintxariak lasaitzeko baino ez du balio. Euskaltzale «tradizionalak», esku bat euskaltzaletasun indibiduala goraipatzeko dauka eta bestea administrazio espainiar eta frantsesei bostekoa emateko. Egizue euskaraz lasai, gainerakoei emango baitizkiegu tresnak berau jakin gabe zuek idatzitakoa ulertzeko. Ur txikitako euskaltzaleak, arazoaren muinari eta sakontasunari heldu gabe norberaren azaleko kontzientzia garbitu nahi dutenak, esparru ofizial orotan euskara marjinala den bitartean. Bada euskarazko osasun corpusa, graduetan zehar ikasia, nahiz eta graduak ere hein handi batean espainolez bukatu. Arazoa lan esparruan dago, non guztiz espainolez funtzionatzen den. Hizkera teknifikazio ikastaroek ez dute ezertarako balio gradua bera euskaldundu gabe edota lan egiteko esparruak landu gabe.


kritiken hemeroteka » Maitasun eta istorio gurutzatuak\nMaitasun eta istorio gurutzatuak Leire Lopez Ziluaga / Berria, 2010-12-26\nTolosako kultur teknikari Jokin Ansorena Minerrek idatzi du Ordu bietan Frontoian. Egileari buruzko bi datuok liburuaren gaineko informazioa ematen digute: batetik, narrazioa Bedaiopen gertatzen da, Tolosarekin hainbat antzekotasun duen herri batean, eta, bestetik, Andres izeneko pertsonaia nagusia kultur teknikaria da Bedaiopen bertan. Ez da idazlearen lehen lana; nahi duenak Susaren webgunean irakur dezake 1981ean Ustela Sailean Alex Azkue izenpean argitaratu zuen Poemak liburua.\nAndres bera da liburuko narratzaile nagusia; laneko kontuak eta Teresarekin hasten ari den maitasun istorioa kontatzen dizkigu, tonu umoretsuan lehenak, maitemintzen ari denaren ikuspegitik bigarrenak. Horrez gainera, bestelako maitasun istorioen berri ere izango dugu: Manuela eta Raimundo, Anizeto eta Magdalena, Daniela eta Marioren artekoak, hau da, hainbeste urteren ondoren gaztetako maitasun istorio bat jarraitzeko aukera duten edadetuak, harremana hasi berri duten kazetari erretiratua eta bere biloba izan zitekeen emakumea, Argentinatik Bedaiopera harreman bat ahazteko doan neska eta han ezagutuko duen gazteria teknikaria. Denek dute loturaren bat Andresekin eta, zuzenean edo zeharka, haren lanarekin ere.\nAndresen ahotik narratzen zaigu nobela, baina, tarteka, bestelako ahotsak ere entzungo ditugu: Danielaren berri hirugarren pertsonan ematen zaigu, eta bestelako testuak ere tartekatu ditu idazleak: Kultur Batzordeko akta bat, posta elektronikoak, txostenen bat, Manuelari egindako elkarrizketa bat, Raimundoren memoriak.\nLiburuko hainbat zatitako tonuan nagusitzen den umorea da nobela honetan gehien nabarmenduko nukeena. Lan girokoa da liburuaren tonu umoretsuari gehien laguntzen dion pertsonaia, Satis kultur zinegotzia. Politikan gora egiteko asmoa duen ergelaren erretratu ona egin du idazleak. Gainerako pertsonaiak ere ondo perfilatuta eskaintzen zaizkigu.\nLiburuaren egituraketak ez nau guztiz konbentzitu. Tartekatutako testuek mantsotu egiten dute nobela arina izan nahi duena. Gainera, nire ustez, liburuak hobeto funtzionatuko luke kontatzen den guztia Andresen ahotsetik kontatu izan balitz. Izan ere, ez diot funtzio garbirik ikusi Danielari buruzko zatiak beste narratzaile batek kontatzeari eta letra mota ere aldatzeari. Zergatik bere istorioa eta ez beste edozeinena? Halaber, ulertzen dut narrazio nagusiari tartekatzen zaizkion beste testu batzuk formatu horretan eskaini izana, hala nola Raimundo eta Manuelaren kontakizunak, baina Kultur Batzordearen aktaren hogeita bat orrialdeek ez diote ia informaziorik gehitzen kontakizun nagusiari, eta, gainera, nire iritziz, bertan ageri den umore irreala ez dator bat nobelaren tonu errealistarekin.\nHorrez gainera, maitasun istorioak ez zaizkit oso sinesgarriak egin. Batzuk bitxiegiak dira, eta azkarregi egiten dute aurrera; gainera, bitxitasun horretan nahiko topiko begitandu zaizkit. Nobelan dena errazegi gertatzen da, eta sortzen diren gatazkak ere erraz konpontzen dira, esaterako, Xoxotek aita eta ama nor diren jakiten duenean. Daniela eta Marioren arteko harremana da horren salbuespen, baina, bestela, patuak batutakoak ematen dute bikote guztiek. Teresak berak esaten du une batean bazekiela bere bulegoaren atea zeharkatuko zuena garrantzitsu izango zela bere bizitzan, Andres aurrenekoz ikusi zuen aldia gogoratzean.\nLehenago esan dudan bezala, nobelak Andresen ahotik hitz egiten duenean funtzionatzen du ondoen nire ustez, eta, zati horietan, nobelaren zatirik handienean, istorioak kontatzen badakiela erakusten du idazleak, istorioak berak konbentzitu ez banau ere.


Wendell Meredith Stanley - Wikipedia, entziklopedia askea.\nWendell Meredith Stanley (Ridgeville, Indiana, 1904ko abuztuaren 16a - Salamanca, Espainia, 1971ko ekainaren 15a) Estatu Batuetako biokimikaria izan zen. Illinoisko Unibertsitatean egin zuen doktoretza, eta Berkeleyko Unibertsitatean irakasle izan zen 1948. urteaz geroztik. Kimika organikoan lana egin ondoren, birusen azterketan jardun zuen; lan horietan, tabako-landareetan mosaikoa sortzen zuen birusa bakartu zuen kristal-egoeran 1935. urtean, bere molekula-egitura aztertuz. 1930ean azido nukleikoa bakartzera eta gripearen birusa laborategian ugaltzera bideratu zituen ahaleginak. 1946an Kimikako Nobel saria jaso zuen J. H. Northropekin eta J. B. Sumnerrekin batera.\nRidgeville (Indiana), 1904ko abuztuaren 16a\nSalamanca, 1971ko ekainaren 15a (66 urte)\nEarlham College Zientziatan graduatua : kimika\n(1927 - 1929) Ph.D. : kimika\nbiokimikaria, birologoa, kimikaria, unibertsitateko irakaslea eta idazlea\nFranklin domina (1948)\nWikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Wendell Meredith Stanley\nOrriaren azken aldaketa: 18 martxoa 2020, 14:22.


Zuntz optikoaren sentsore sarearen konposizio egitura - Berriak - Box Optronics\nZuntz optikoaren sentsore sarearen konposizio egitura\nZuntz optikoko sentsoreen sareak oinarrizko hiru osagai ditu, eta horietako bat puntu bakarreko sentsorea da. Zuntz optikoak transmisioaren papera bakarrik betetzen du hemen, eta besteari puntu anitzeko sentsorea deritzo, non zuntz optiko batek sentsore asko elkartzen dituen, sentsore askok argi iturria partekatu dezaten sareko jarraipena egiteko. Ondoren, zuntz optikoko sentsore adimenduna dago. Puntu anitzeko zuntz optikoaren sentsorea kanpotik sareta bat da, eta aldizkako tarteak erradiazio ultramorearen bidez aurkitzen dira. Zuntz optikoa gertatzen denean, zuntz optikoaren uhin-luzera tartea bikoitza bada, argi uhina biziki islatuko da eta zuntz optikoa tenperatura-aldaketak edo tentsioak jasaten badira, islatutako uhin-luzera aldatu egingo da. Sentsore mota hau Asko izan daitezke zuntz batean, eta hainbat konektatzeko aplikazioetarako erabil daiteke.\nPuntu bakarreko sentsorea zuntz optikoaren sentsore sarearen oinarrizko hiru osagaietako bat da.\nZuntz optikoak transmisioan bakarrik betetzen du eta besteari puntu anitzeko sentsorea deitzen zaio. Zuntz optiko batek sentsore asko elkarrekin konektatzen ditu eta sentsore askok argi iturria parteka dezakete sareko monitorizazioa gauzatzeko. Ondoren, zuntz optikoko sentsore adimenduna dago.\nPuntu anitzeko zuntz optikoaren sentsorea kanpotik sareta bat da, eta aldizkako tarteak erradiazio ultramorearen bidez aurkitzen dira. Zuntz optikoa gertatzen denean, zuntz optikoaren uhin-luzera tartea bikoitza bada, orduan argi uhina biziki islatuko da eta zuntz optikoa tenperatura-aldaketak edo tentsioak jasaten badira, islatutako uhin-luzera aldatu egingo da. Zuntz optiko bakarrean asko egon daitezke, eta hainbat sentsore aplikazioetarako erabil daiteke konektatuz.\nZuntz optikoa biguna denez, bi dimentsiotakoa edo hiru dimentsiotakoa izan daiteke, beraz, ardatz horizontala espazioko posizioa da eta ardatz bertikala neurketa objektua. Zein arazo konpontzen du sentsore sare horrek? Gauza zer lekutan eta zein indartsu dagoen gertatutakoaren arazoa konpontzen du, hau da, bi dimentsiotako informazioa ematen du. Hau da zuntz optikoko sentsore adimendunak konpondu behar duen arazoa. Oso ezaugarri eta eskakizun nabarmenak ditu, besteak beste, tamaina txikia, erresistentzia handia, egonkortasun ona eta materialetan ezar daiteke. Interferentzia anti-elektromagnetikoa eta ingurumenarekiko erresistentzia.\nZuntz optikoko sentsoreak arrakastaz aplikatu dira hegazkinen egituraren kontrolean. A-380 eta Boeing 787ren ezaugarria da kopuruaren erdia baino gehiago karbono zuntza dela. Adibidez, karbono zuntza erretxinarekin bat dator. Hainbat akats mota daude. Bata geruzen arteko peelinga da. Material hori nahiko sendoa denez, zaila da aluminiozko aleaziozko materialak bezalakoa izatea. Azido karbonikoa probatzea.\nHori dela eta, ikertzaileek zuntz optikoko sentsorea material konposatuan txertatzea aztertu dute. Material horren lodiera 125 mikra ingurukoa denez, zuntz optikoaren sentsoreak oso zuntz sentsore txikia izan behar du, 50 mikra inguruko diametroa duena.\nZuntz optikoaren sentsoreen sarea zuntz optikoko komunikazio sarearen diagnostiko teknologia gisa erabil daiteke.\nSentsoreen sailkapen nagusia