Kordoba - Málaga linea - Adif - AV - Adif\nAbiadura handia Costa del Solera heldu da\nKordoba-Malaga abiadura handiko linea eraikitzean, Mediterraneoa eta penintsulako barnealdea abiadura handiarekin lotu ziren lehen aldiz.\nAndaluziako korridorearen barruan dago eta, Madril-Kordoba-Sevilla lineari esker, Malaga, Jaén, Granada Cádiz eta Huelva lotuko ditu.Lineak 155 kilometro ditu (Sevilla-Madril abiadura handiko lineara Kordobako Almodóvar del Río herrian lotu eta Malaga hirira heltzen den arte), eta 22 tartetan eraiki zen. 2.100 milioi euroko aurrekontua izan zuen guztira.\nLinea hori Adif eta Adif Abiadura Handia enpresek abian jarri duten trenbide-sektorea liberalizatzeko prozesuaren baitako hegoaldeko korridorearen zati da, eta, beraz, konpainia berriek aurkeztu dituzten eskaintzetako bat da. Eskaintza horiek laster hasiko dira, esparru-akordioetan ezarritakoaren arabera, bidaiari-trenen operazioarekin.\nLinea 1999an proiektatu zen, NAFAren (Nuevo Acceso Ferroviario a Andalucía) baitan, eta bi fasetan jarri zen abian. Kordoba eta Antequera-Santa Ana arteko lehen 100 kilometroak 2006ko abenduaren 16an hasi ziren zerbitzua ematen. Garai hartan, diseinu abangoardista zuten bi geltoki ere inauguratu ziren: Puente Genil-Herrera eta Antequera-Santa Ana. 2007ko abenduaren 23an Málaga Vialia María Zambrano geltoki berriraino iritsi zen linea; hiri erdigunean, geltoki zaharra zegoen tokian, dagoen trenbide- eta aisia-gune ikusgarria da.\nLineak 155 kilometro ditu guztira, trenbide bikoitzarekin, eta bidaiariak garraiatzeko baino ez da erabiltzen. 350 km/h-ko abiaduran ibiltzeko diseinatuta dago. Almodóvar del Río (Kordoba) herrian Madril-Sevilla linearen bidebanatzea dago, Malaga hirira heltzeko. Ibilbideari esker, 25 kilometro gutxiago egiten ditu Andaluziako bi hiriburuen artean.\nBidaia-denborei dagokienez, Madril eta Málaga arteko bidaiarik motzena 2 ordu eta 20 minututan egiten da. Linearen onurak Algeciras eta Granadako tren-zerbitzuei ere heldu zaizkie.\n2013ko maiatzaren amaieran, hamar milioi bidaiarik erabilia zuten azpiegitura. Data horretan, Madril eta Málaga artean bidaiatzen duten pertsonen % 86 trenez doaz, eta % 14 airez. 2007an, % 72k hegazkina erabiltzen zuen eta % 28k trena.\nXIX. mendeko ohiko linearen trazadura Guadalhorce ibaiaren ibilbideari jarraitzen zion igarobide naturaletik zihoan, Bobadillako Gaitanen haitzarteko horma malkartsuaren ondoan zubiak eta tunelak zituen ibilbide batetik.Ibilbide honen ekialdean abiadura handiko bidea doa, Malaga Kordobako lautadetatik Abdalajis haranera eta Huma mendilerrora iritsiz. Ibilbide horretan hamabost zubibide eta zortzi tunel eraiki ziren.\nAntequeran daude erregulazio- eta kontrol-zentroa, mantentze-oinarria eta trenbide-zabaleraren bi aldagailuak, abiadura handiko linearen eta zabalera konbentzionaleko lineen arteko trenbide-zerbitzuaren trantsizioa ahalbidetzen dutenak.\nAbiadura handiaren etorrerak hiri-konfigurazio berri bat ekarri zion Malagako hiriari, non trenbideak lurperatzeak trenbidea Malagako hiriburuan integratzea ahalbidetu zuen. Lanak egiteko, ahalegin handia egin behar izan zen ingeniaritzan eta hirigintzan, ohiko trenbide-trafikoak eten gabe egin behar izan baitzen.Lurpeko korridoreak 1.932 metroko luzera duten bi tunel paralelo eta atxiki hartzen ditu, bata UIC zabalerako bi biderentzat eta bestea iberiar zabalerako bi biderentzat.\nLuzeenak 1.390 metro ditu\nLuzera guztira: 19 kilometro\nLuzeenak 7 km baino gehiago ditu\nbidaiarientzat: Kordoba, Puente Genil - Herrera, Antequera - Santa Ana eta Vialia Málaga María Zambrano\nTUNELAK ETA BIDEZUBIAK


“Hitz-elkarketa” atal berria Euskaltzaindiaren webgunean - Euskaltzaindia\nHorietako hiru -Hitz-Elkarketa/1 (1987), Hitz-Elkarketa/3 (1991) eta Hitz-Elkarketa/4 (1992)- eskura zituen erabiltzaileak paperezko edizioan, baina ez zegoen bertsio elektronikorik. Orain PDF formatuan ere kontsulta daitezke, webgunean.\nLaugarren lana, Hitz-Elkarketa 2 izenekoa, argitaratu gabe zegoen orain arte. Horren edukia, beraz, lehenbiziko aldiz eskaintzen da, hiru bertsiotan: modu interaktiboan, ordenagailuan nabigatzeko; PDF formatuan; eta ePub bertsioan, irakurgailu elektronikoetara jaitsi eta bertatik nabigatzeko. Lana Miren Azkarate euskaltzain osoak eta Elixabete Perez Gaztelu euskaltzain urgazleak prestatu dute.\n1986ko udaberrian LEF Batzordea sortu zuen Euskaltzaindiak, garai hartan euskaltzain urgazle zen Mikel Zalbideren proposamenez. Gaur egun Zalbide euskaltzain osoa da. Hitz-Elkarketa 2 liburuaren sarreran azaltzen denez, “batzorde honek hitz-elkarketa aztertzeari ekin zion eta, lehenik, Zalbidek berak eginiko euskal hitz elkartuen behin-behineko sailkapen orokorra onartu zuen. Sailkapen hori begien aurrean izanik hasi zen batzordea lanean, eta handik urtebetera argitaratu zen lehen emaitza, Hitz-Elkarketa/1 liburukia”. Beste bi liburuak etorri ziren gero, eta Hitz-Elkarketa 2 argitara eman gabe geratu zen, hasieran aurreikusi baino askoz lan handiagoa eskatzen zuelako.\nAurkezpena honako hauek egingo dute: Andres Urrutia euskaltzainburuak; Miren Azkaratek eta Elixabete Perez Gazteluk; eta Jon Artza Euskaltzaindiko Argitalpen zerbitzuko arduradunak.


7. Oinarrizko sentimenduak by Baldo Calmaestra - issuu\n7. Oinarrizko sentimenduak Eguneroko bizitzan zehar, hainbat egoerek sentipenak eta sentimenduak sorrarazten dituzte nigan, berorien bidez errealitatearen aurrean erreakzionatu egiten dudalarik. Zaporea eta kolorea ematen diote bizitzari: poztu ala goibel du egiten gara, haserrea ala txera agertzen dugu, lasaitasuna ala urduritasuna\nUkitu egiten gaitu bizitzak eta sentikor gara gertatzen den eta gertatzen zaigun orori: sentitu egiten dugu. Beste sentimendu batzuek, aurreko horiek be zala lehen kolpean sumatzen ez baditugu ere, tonua ematen diote bizituz goazenari. Etenga beko baxua bezala dira, egiten eta bizitzen dugun guztia blaitzen duten azpi murmurioa. Bizitzaren maila honi ez zaio lehen kolpean antzematen, baina hartzen eta ematen dugun guztia blaitzen du; presente eta eragile dago beti, eta adi egon behar da sumatu ahal izateko. Badira bizi-konfiantzaz beteriko pertsonak, berorrek dena itxaropenaz ukitua biziarazten dielarik. Zera da: denean nekea merezi duen posibilitate berria atzemateko modu hori, bizi tzari zailtasunen artean ere poza ematen dion ilinti txiki hori. Ez da beste gauza batzuk estal tzen dituen axaleko optimismoa. Badira, aitzitik, bizitzan zehar konfiantza faltaz beterik beldur lauso batek inguratuta doazen pertsonak, bizi tzak eskaintzen dituen ahalbideak ahogozatzeko zailtasun handiak dituztenak. Gertatzen zaiena, egiten, esaten, proiektu egiten dutena\neklip sean eta argi txikitan bezala gelditzen da. Badira esker onekoak diren pertsonak. Ez doaz esklabo gisa eskerrak ematen, baizik eta bizitza duintasun eskertuz eramaten dute, bizitzaren eta bere osagarrien gozoa dastatuz bezala. Ba dira, aitzitik, beren burua eta gauzak etengabeko kexuz daramatzaten pertsonak ere, bizitza pisu gogaikarri balitzaie bezala. Izan ditzakete mo mentu onak, arrakastak, bai eta nolabaiteko zortea ere bizitzan, baina pozik eza da tonu orokorra. Denok ezagutzen ditugu, beren barne indarrez\nbizitzaren astinduei adorez eta erabakiz aurre egiteko gauza diren pertsonak. Beste batzuk eskuzabal hutsak dira; beste batzuengan gupida da nagusi; beste batzuk bizitzak eskaintzen dienari irekiak bizi dira, blokea ditzaketen beldurrik ez dutelarik, beste batzuk\nHorrela joango ginateke pertsona ezberdinei begiratuz, bizitza tonu ezberdinetan biziarazten dieten oinarrizko sentimenduekin batera. Gu geu gaude pertsona horien artean; gertatzen dena da, agian ez dugula astirik hartu, bihotzean ditugun, eta esaten, erabakitzen eta egiten\ndugun oro blaitzen duten sentimendu lauso horien tonalitateari begiratzeko eta antzemate ko. Sentimendu horiek garbituz doaz bizitzan zehar eta hainbat gorabeheren eraginez. Ez gaude sentimendu horiek bizitza osoan erama tera derrigortuak; ikas dezakegu beroriek eza gutzen, argitzen, moldatzen, hezten\nbatzuk indartzen eta besteei atzera eragiten. Badakigu nez, batzuk bizitza sanoa eramaten laguntzen digute, eta besteek bizitza gaixotira zuzentzen gaituzte. Hau luzera bizitzako alor guztietan notatzen da. Guzti horrek, nahitaez, eragina du bizitza espi ritualean. Oinarrizko sentimendu multzo bat behar dugu, geure burua espiritualitatera modu erabat gizatiarrean ireki ahal izateko. Dimentsio espiritualak, beste gauzen artean, soilik funtzio nala baino zabalagoa den errealitate-ikuskera baterantz aldatzea edo bizitza eskuetan hartzera arriskatzea eskatzen du. Beraz nire oinarrizko sentimenduak ezezkorrak badira, zailtasunak izango ditut bizitza espiritualerako, eta hau, nolanahi ere, beldurrezko, gabeziazko eta zu rruntasunezko\nestalgarri bihurtzeko arris kuan izango litzateke. Aitzitik ditudan oinarri zko sentimenduek bizitzaren aurrean konfiantza ematen badidate, errealitate espiritualak egin dezake hegan niregan eta liberazio-bide izan, berri denaren arriskua onartuz, neure buruari harriduraz eta esker onez betetzen uzteko gai izanez\nJesusek, zuzenean eta zeharka, sen timendu hauen erreferentzia egiten du bere irakaskizun eta egintzetan: adibidez mostazaren kasuan, bero rrek konfiantza eskatzen baitu txiki denaren indarrean; edo soroan erein dako haziaren kasuan, berori bere kabuz hazten baita kontrolatua izan beharrik gabe; edo Jesusek bekata riak onartu eta haien aldaketaz fio denean\npertsonen fedeagatik ha rritzen denean\nbere Aitarekiko harremanean\n. Ebanjelioa betea dago oinarrizko jarrera horiek supo satzen dituzten pertsonez, egoerez eta gertaerez, jarrera horiek direlarik Berri Ona onartu ahal izatea ala ez izatea ematen digutenak.\nAsisko Frantzisko da horrelako per tsona baten adibide: lan egin du eta bidea ireki dio bizitzan zehar berri denera irekiz joateko modu horri, eskuzabaltasunez, gauza garrantzit suen alde arriskatzeko gaitasunez, nahiz eta emaitzak ez eduki kontrol pean\nOinarrizko sentimendu sen datu, garatu eta landuz beteriko bi hotz hori jartzen dute agerian, urratsez urrats egin zituen aurkikun tzek eta zailtasun serioen aurrean hartu zituen bizi-hautapenek, bere buruari kreazioaren aurrean, Jainkoaren onginahiaren ispilu gisa, liluratzen uzte horrek, gure alde bere burua eman zuen Jesusen misterio aren aurrean zirraraz betetze horrek.\nBakarka eta taldean lan egiteko Sumatu dituzu zeure baitan dauden oinarrizko sentimenduren batzuk? Azken aldian zeintzuk ateratzen dira gainera? Zailtasunak badituzu, ausart zaitez konfiantzako bati eta maite zaituen bati galdetzera, ea ze bizi-tonalitate erakusten duzun, egiten, esaten eta proposatzen duzun guztian. Zeintzuk dira zure hondoko sentimendu positiboak indartzeko lagungarri dituzun gauzak, irakurgaiak, lagunak, gaiak etab., eta zeintzuk sentimendu negatiboak indartzen dizkizutenak? Irakur Mt 4,26-29 pasartea. Testu honek batzuengan gatazka sortzen du, probidentziakeria bezala eta lanik eta ahaleginik ez egiteko gonbite bezala ikusten dutelako; dena Jainkoagandik pasiboki itxaron beharko balitz bezala. Baina testu honek gonbidatzen du, orobat, honako hau onartzera: bizitzako gauzarik inportanteenak, geure buruari ahaleginak eta adorea exijitu ondoren ere, azpi-azpian ez dutela proportziorik inbertitutakoarekin; konkista baino gehiago opari direla.\n7. Oinarrizko sentimenduak


Aurtengo brigaden aurkezpena Agurainen. Argazkia: Askapena\nAintzat hartu beharrekoa da 1979an Nikaraguan pizturiko Iraultza Sandinista, Euskal Herriko mugimendu internazionalista –ez, Askapena– aztertzean. “Nikaraguako prozesuak euskal herritarron kontzientziak astindu zituen. Hala, mugaz gaindi zegoenaren inguruko jakingura piztu zitzaigun”, dio Juan Jose Peciñak, Askapenako kide ohiak.\nKanpo gatazkekiko kezkak bultzaturik, antolatzeari ekin zion gizarteko sektore batek; tokian tokiko talde internazionalistak sortu ziren. Euren arteko harremana bermatzeko, bestalde, Euskadiko Elkartasun Komiteen Koordinakundea jaio zen; Euskal Herriko erakunde internazionalistak batu zituen askotariko jendea aurki zitekeen batzarrean. “Erakunde anitza zen. Beraz, internazionalismoan sakontzen hasi ginenean, askotariko estrategiak agertu ziren”, dio Peciñak.\nBesteak beste, koordinakundean, ezbaian zegoen Euskal Herriak nazioarteko elkartasunean izan beharreko rola. “Gehienok, Euskal Herrian diseinaturiko internazionalismoan sakontzeko garaia zela uste genuen, gu ere gatazkan murgilduriko herria baikinen. Modu horretan, joan-etorriko elkartasuna zegokeen erdigunean”, argitu du Peciñak. Ordura arte, beste herriekiko elkartasunean besterik ez zuen sakontzen koordinakundeak: “Soilik eman egiten genuen, ezer jaso gabe”.\nHori horrela, erakunde internazionalisten estrategia aldaketa eskatzen zuen aldarria indartzen zihoan; eta, horrek, eragina izan zuen hurrengo urteetan internazionalismoaren praktikan. Aipaturikoa agerian geratu zen 1987ko urriaren 7an Zarautzen eginiko batzarrean, bitan zatitu baitzen Euskadiko Elkartasun Komiteen Koordinakundea: Askapena eta Komite Internazionalistak eragileak sortu ziren egun hartan. Beraz, 1987an hasi zen Askapenaren ibilbidea.\nEuropako borroken presentzia\nGaraian garaiko egoerara moldatu beharra izan du Askapenak, tarteka, estrategien norabidea aldatuz. Bide horretan, 90eko hamarkadaren amaieran –batez ere, 1994ko altxamendu zapatistaren ostean– Europako herri zapalduekiko elkartasunean sakontzea erabaki zuen, ordura arteko jarduera zokoratu gabe. “Europako herri zapalduekiko elkartasunean sakondu behar genuela konturatu ginen, gure guda zelaia den aldetik”, azaldu du Goienetxeak. Hori horrela, Korsika, Bretainia eta Eskozia bezalako herrialdeetara hedatu zuten jarduera esparrua.\nEuropako herriekin elkarlana indartzen jardun du Askapenak azken urteetan. “Europan gogor dihardu inperialismoak. Tresna zapaltzaileak sortzen ditu; eta, horren aurka egin beharra dago. Europako beste erakunde batzuek ere borroka berdinean dihardute, beraz, lagungarri zaigu haiekin estrategiak elkartrukatzea”, esan du Goienetxeak. Zeregin horren bueltan dute, adibidez, NATOren aurkako borroka.\nBrigadak, formazio iturri\nAskapenaren estrategiaren barruan, garrantzia handia ematen diote formaziori; brigadak antolatzen dituzte horren bidean. Askapena sortu aurretik jaio zela brigaden egitasmoa: 1984an antolatu zen Euskal Herriko lehen brigada, Nikaraguarekiko –funtsean, Iraultza Sandinistarekiko– elkartasunean sakontzeko eginiko nazioarteko topaketaren ostean. Garai hartan, batez ere, laborantza kooperatibetan edo eraikuntzan laguntzen zuten brigadako kideek. “Asko ikasten genuen brigada horietan”, dio Peciñak.\nBide horretan, urteek aurrera egin ahala –eta, batez ere, 1987ko estrategia aldaketaren ostean–, Askapenak garrantzia handia eman dio militanteen eta brigadako kideen formazioari; brigaden egitasmoan esku hartzen duenak ez duela zertan erakunde internazionalistako militante izan. “Beste herrietako egoera ezagutzen ez badugu, ezinezkoa da haiei elkartasuna adieraztea. Inguruko injustiziekiko ezjakina den gizartea eraiki gura du sistemak. Beraz, horren aurka egin beharra dago”, azaldu du Peciñak.\nFinean, brigadako kideak eurak dira Euskal Herriaren eta beste herrien arteko zubi lana egiten dutenak. Behin norakora helduta, brigadako kideena da Euskal Herriko egoeraren inguruko informazioa eskaintzearen ardura. Horrez gain, kontrako bidea ere eurei dagokie, hau da, mugaz gaindiko herri horiei buruzko informazioa ekartzea; hitzaldi, tailer eta gisako beste ekimenen bidez. Esan moduan, erakunde internazionalistak joan-etorriko harremanean dihardu beste herriekin. Euskal Herriaren Lagunak (EHL) sarea da etorriko harremanaren adierazle argiena.\nBestetik, gaur-gaurkoz, harrera ona du Askapenaren brigaden egitasmoak. Aurtengo brigadetan 65 bat lagunek parte hartuko dute. Jada hasiak dira aurre lanketarekin. “Formazio saio minimoak jasotzeaz aparte, garrantzitsua izaten da brigadako kideak elkar ezagutzea, gero, denbora luzea igaro behar izango baitute elkarrekin”, dio Goienetxeak. Aurtengoan, Argentina, Uruguai, Bolibia, Brasil, Mexiko, Venezuela, Kuba, Palestina, Herrialde Katalanak, Bretainia-ZAD eta Italiara egingo dute bisita Askapenako brigadek.\nOro har, 2017ko brigada kanpainari dagokionean, “irakurketa positiboa” egin du Askapenak. “Jendearen interesa pizten jarraitzen dute brigadek; eta, gainera, sekulako prestutasuna agertzen dute izena ematen duten horiek”, azaldu du Goienetxeak. Dena den, Askapenak ere badu meriturik egitasmoaren arrakastan: hiru hilabeteren buruan brigadei buruzko 70 hitzalditik gora eskaini dituzte.\n30 urteak, ospatzeke\nLanerako ez ezik, aisialdirako tartea hartzea komeni da usu. Bada, bide horretan dihardute Askapenako kideek, 30. urteurrenaren ospakizun egunaren antolaketan murgildurik. Jada finkatuak dituzte eguna eta lekua: urriaren 7an elkartuko dira Berriozarren. Egun osoko egitaraua prestatzen dihardute; besteak beste, ekitaldi politikoa, bazkaria eta kontzertuak egingo dituzte, hiru hamarkadetako brigada kideak elkartu nahirik.\nUrteurrena ospatzeko hautaturiko lema ere jakinarazi dute: Borrokak uztartzen, herriok burujabe!. “30 urte hauetan borroka anitz ezagutu ditugu; lagun ugari egin dugu bidean. Hori horrela, borrokak uztartzen dihardugu, hein bateko burujabetza bermatuko baitute aliantzek”, dio Goienetxeak.\nEuskal Herriaren Lagunak, datorren elkartasunaren sarea\nEman ez ezik, elkartasuna jaso egiten du Euskal Herriak. Badira urteak munduko herri askotan, Euskal Herriari elkartasuna adierazi nahirik, eragile internazionalistak agertzen hasi zirela. Bide horretan, duela hamar urte talde horiek saretzeko beharra ikusi zuen Askapenak; eta hala, Euskal Herriaren Lagunak (EHL) sarea sortu zuten. Gaur-gaurkoz, Venezuelan, Irlandan, Italian, Alemanian eta Espainiako Estatuko zenbait herritan, besteak beste, aurki daitezke EHL-ko elkartasun komiteak.\n“Euskal Herriaren aurka egindako erasoen arabera antolatu da EHL sarea. Bide horretan, estatuek gure aurka gogor jardun dutenean, indartu egin da EHL”, dio Askapenako kide Izaskun Goienetxeak. Horren adibide, Askapenaren aurkako 2010eko sarekadaren bueltan, mugaz gaindiko eragileek helaraziriko elkartasuna: atxilotuei munduko toki askotatik iritsi zitzaizkien babes mezuak. Egun kargurik gabe libre dauden sei kide atxilotu zituzten sarekada hartan.\nIraultza Sandinista: internazionalismoaren pizgarri Euskal Herrian\nAskapenako lehen asanbladetako bat. Argazkia: Askapena.\nNikaraguako Iraultza Sandinistak esangura handia du elkarte internazionalisten sorreran. Herriko sektore baten kontzientziak astindu zituen, elkartasun eta borroka eremua Euskal Herritik kanpora zabalduz. Horren adierazle, 1980an, matxinatuekin elkartasuna adieraziz, Euskadiko Elkartasun Komiteen Koordinakundeak Donostian eginiko bilkura.\nOrdurako, Iraultza Sandinista martxan zegoen. Hain zuzen, Nazio Askapenerako Fronte Sandinistak (FSLN) 1979ko uztailaren 19an lortu zuen Somoza familiaren diktadura garaitzea, gerrilla-taldeek Managua hiriburuan sartzea lortu zutenean; Anastasio Somozaren agintearen amaieraren hasiera izan zen egun hura.\nIndar ezkertiarrek osaturiko gobernu demokratikoa finkatu zen Nikaraguan; eta, berori, 1990eko otsailaren 25era arte egon zen indarrean. Agintea galdu zuten egun hartan, hauteskundeak Oposizioaren Batasun Nazionalaren aurka galdu ostean. Ordura arte, gobernuaren aurka ziharduen oposizioak, AEBen laguntzarekin.\nGatazkan murgildurik zegoen Nikaragua. Horretaz jakitun, Euskal Herriko militante internazionalistek laguntza bidaltzeari ekin zioten; besteak beste, materiala eta teknikoak –irakasleak edota medikuak, kasu–. Bestalde, erakunde internazionalistek bultzaturiko protesta kanpainek gora egin zuten Euskal Herrian. Tartean da 1981ean Eskuak Nikaraguatik kanpo. Ez dira pasako lemapean antolaturiko kanpaina; osteko urteetan ere antolatu zuten gisakorik.\nKanal hauetan artxibatua: Askapena | Nikaragua | Elkartasuna


Norberaren bidea topatu nahian - Noticias de Gipuzkoa\nNorberaren bidea topatu nahian\nGenero nortasuna eta gai sozialak ardatz hartuta, 'Daniel/a' websaila estreinatuko dute bihar. Hamar minutuko sei atal eskainiko dituzte orotara, eta Eitb.eus atarian egongo dira ikusgai. Websailarekin batera, hiru podcast eta kontzertu bat ondu dituzte egileek, proiektuari ekintza transmedia izena esleituz\nuxue gutierrez lorenzo 27.09.2021 | 11:56\nNorberaren bidea topatu nahian EITB\nLaburbilduta, istorioak bi gazteren egunerokotasuna kontatzen du. Hala deskribatzen du Nora Alberdik (Azpeitia, Gipuzkoa, 1997) Daniel|a| webseriearen mamia. Izan ere, Daniel|a| eta Ipar gazteak ditu telesaila digitalaren protagonistak, eta, Alberdiren hitzetan "edozein gaztek izan ditzakeen kezkak" dituzte pertsonaiek. Genero identitatea, arazo ekonomikoak, unibertsitatea, beharren eta nahien arteko zalantzak€ hainbat buruhausteren inguruan dihardu telesailak. Alberdik zuzendu du ikus entzunezko proiektua, eta Mikel Ayllonek (Laudio, Araba, 1980) idatzi du istorioaren gidoia. Bihar estreinatuko da telesail digitala eitb.eus-en.\nOrotara, hamar minutuko sei atalez osatuta dago websaila, eta lehen kolpean gazteei zuzenduta dagoela dirudien arren, zuzendariak azaldu du "edonor" senti daitekeela identifikatuta lantzen diren gai eta korapiloekin. Websailarekin batera, hiru atalez osatutako podcast-a eta joan den ostegunean egin zuten kontzertua dira proiektuaren gainerako hankak.\nWebsailari dagokionez, Iholdi Beristain eta Leire Ormazabal aktoreek gorpuzten dituzte protagonista nagusiak: Ipar eta Daniela (edo Daniel). Zuzendariak ohartarazi du zein den websailaren gakoa; izan ere, nor bere modura, bi pertsonaia nagusiak ari dira beraien bidea topatu nahian, non dauden eta non egon nahi duten euren buruei galdezka: "Protagonistetako bat, Ipar, ari da bere bidea topatu nahian: berak abeslari izan nahi eta hor dabil bere burua topatu nahian, hausnartzen ea ondo ari ote den unibertsitatean€ dabil gehiago bere genero identitatearen inguruan eta hausnartzen." Bi gazteekin batera, Josuk (Daniel|a|-ren aita) eta Leirek (Josuk lan egiten duen bankuko zuzendaria) osa-tzen dute webserieko pertsonaia taldea. Kokalekuak, Bilbo eta Euskal Herriko Unibertsitatea dira, batik bat.\nTrantsizioa, hausnarketa Galderez eta kezkez jositako produktua da Daniel|a|, eran-tzun itxi eta zuzenik gabeko bilaketa sakon baten emaitza. Izan ere, transexualitatea eta genero identitatea esplizituki jorratzen diren arren, modu zabalean landu nahi izan du gaia lan taldeak: "Genero identitatearen inguruan nahi izan dugu zalantzan utzi. Garbi utzi dugu lehen Daniela zela, eta izaera maskulino baterantz jotzen hasi dela orain erosoago sentitzen delako, baina aldaketa edo trantsizioa ez da erabatekoa, ez da zurruna. Pertsonaiak trantsizio bat bizi du, baina da pertsonaia bat gehiago bere nortasunaren bila", azaldu du Alberdik.\nAre, bere burua islatuta ere ikusten du zuzendariak: "Niri aukera eman dit telesail honek ere hausnartzeko; Daniel|a| pertsonaia ikusita nire buruari planteatu izan diot, eta ni, zein momentutan nago?". Alberdiren esanetan, ikuslearengan sortu daitezkeen hausnarketak berarengandik hasi dira: "Emakume izate horrekin bizi osoan izan ditut gatazkak: emakume naiz? Zer naiz? Eta, egia esan generoa aldagarria da eta bizitza osoan mugimenduan dagoen zerbait da".\nAlberdik zuzendutako lanak Mikel Ayllonen gidoia du oinarri, bi ideiaren juntaduraz sortutako idatzia. "Bi istorioren nahasketa da webseriea. Batetik, idatzi nuen ipuin liburu baten agertzen zen pertsonaia bat, eta bestetik bere lehen zitan banku bat lapurtzen duen bikote baten ideia. Nire ipuineko pertsonaia izango litzateke Daniel|a|, hortik tiraka banuelako trans nortasunean gehiago sakontzeko nahia". Nahi hartatik osatu zuen websailaren gidoia, sakontze ariketa egiteko ikuspuntu bat hautatuz, halabeharrez: "Enfokea hurrengo da: norberaren gorputzak ez dauka inolako arazorik, besteen begiradak dauka, izatekotan, arazoa".\nMolde horretan, websailaren izenburuak ere funtsezko aztarnak ematen dituela azaldu du Ayllonek: "Fluidotasun horretan ibili gara eta izenburua ere hortik dator. Ez dugu nahi izan Danielaren A hori ezabatu, momentu horretan pertsonaia horrela sentitzen delako: gizartearen begiradak eta mugek ez dute norberaren garapena baldintzatu behar".\nLiteraturan zaildua da Ayllon, eta oraingoan ikus-entzunezko formatuan aurkeztu ditu bere burutazioak. Ariketak zenbait erronka suposatu dizkio sortzaileari: "Paperak dena aguantatzen du, eta fikzioan segundo bakoitza diru-tza bat da, asko mugatu behar izan dut istorioa nituen aukera errealetara". Mugak eta trabak tarteko, pozik dago Ayllon emaitzarekin eta proiektuak hartutako norabidearekin.\nPlataforma anitzen bidegurutzean Ayllonen ideia idatziari nahiari bide emanez, EITB-k martxan jarritako lehiaketa batera aurkeztu zuen Irati Agirreazkuenagarekin batera proiektua, eta baita irabazi ere. Orduan ekin zioten ideia abstraktua zena gorpuzteari, lan taldea osatuz. Aktoreak lehenbizi, eta zuzendaria, Nora Alberdi, ondoren. Grabaketak astebetean pilatu zituzten, eta baliabide "urriekin" egin du aurrera proiektuak.\nEkintza transmedia izena esleitu diote proiektuari, eta Ayllonek horren esanahia argitu du: "Media edo bide ezberdinetatik zabaltzen den proiektu bat da, baina bide horiek guztiak elkar lotuta daude eta elkar elikatzen dute batak bestea".\nTeorian esandakoa, praktikan garatzen ari dira orain. Proiektuaren hiru hankek hainbat unetan egiten dute bat. Batetik, Ipar Orratza izeneko podcast-aren hiru atalak Ipar pertsonaiak gidatzen ditu, eta, fikziozko pertsonaiak errealitateko hiru musikari elkarrizketatzen ditu saio horietan. Hain zuzen, Liher taldeko Lide Hernando, Sua taldeko Ane Barrenetxea eta Miren Narbaiza (MICE) bakarlaria. Solasaldietan telesaileko zenbait konturi egiten zaie erreferentzia.\nBigarren bideak, kontzertuak, beste behin uztartzen ditu fikzioa eta errealitatea. Iragan ostegunean eskaini zuten kontzertua, Laudion. Oholtzan Ipar pertsonaia eta Sua taldea elkartu ziren. Era berean, hirugarren hanka, websaila, kontzertuarekin harremanetan dago: kontzertuan webseriean erabiliko dituzten zenbait eszena grabatu zituzten, eta, beraz, kontzertu fisikoaren irudiak ikusgai egongo dira telesailaren ataletan. Halaber, podcast-etan ageri diren musikarien kantuek osatzen dute webseriearen soinu banda.\nBerria bezain beharrezkoa Ayllon eta Alberdi biak ala biak bat datoz: proiektu txikia baina berritzailea da, eta, berritasunean beharrezko. Alberdik lantzen den gaiari egin dio erreferentzia: "Horrelako proiektuak garatu behar dira bai lehen bai orain eta baita gero eta niri iruditzen zait lehen ere gogoa bazegoela genero identitateaz hausnartzeko, baina orain publikoki baduela onarpen edo ikusgarritasun gehiago gaiak. Halere, behar beharrezkoa da ikusgarritasun horretan sakontzen jarraitzea". Ayllonek, berriz, formatuari erreparatu dio: "Nahasketa iruditzen zaigu oso interesgarria dela, osatu dugu istorioaren unibertsoa bide ezberdinak erabilita, eta espero dugu ate bat ireki izana hemendik aurrera aukerak zabaltzen jarraitzeko".\nDéa Kulumbegashvili: "Tengo mis propias opiniones sobre Johnny Depp, pero no soy yo la que va a dar el premio".\nMás de la mitad de los jóvenes trans sufren transfobia fuera de las aulas.\nGipuzkoa: 15 homicidios consumados o en grado de tentativa el año pasado.


Gipuzkoako bazkundeak osoko bilkura ospatu zuen 2021eko jarduerak eta 2022ko ekintza eremu nagusiak aurkeztuz - Gipuzkoako bazkundea\nGipuzkoako bazkundeak osoko bilkura ospatu zuen 2021eko jarduerak eta 2022ko ekintza eremu nagusiak aurkeztuz\nHainbat sektoretako 60 enpresa eta elkartek osatzen dute Gipuzkoako Bazkundearen Osoko Bilkura\n2021ean 8.000 pertsonak baino gehiagok parte hartu dute prestakuntza-ekintzetan edo hedapenjardunaldietan eta enpresen kudeaketa eta lehiakortasunarekin lotutako gaietan\n2022an Bazkundeak arreta berezia eskainiko die Uruguaiko, Esloveniaoko eta Turkiako merkatuei, mugaz gaindiko lankidetzari, eta azpikontratazio industrialari, Eskandinaviako herrialdeei\n22an prestakuntza-jarduera ekintza oinarrietako bat izango da\nDigitalizazioa eta jasangarritasuna protagonismo handia hartzen ari diren gaiak dira Gipuzkoako Bazkundean\nDonostia – 2021eko azaroaren 23a\nGipuzkoako Bazkundeak ekitaldia ixteko Osoko Bilkura egin zuen atzo, azaroak 23, asteartea. 2021eko jardueraren laburpena eta 2022ko jarduera-ildo nagusiak aurkeztu ziren: prestakuntzako, nazioartekotzeko eta garapen lehiakorreko zerbitzuak indartzea eta jarduera berriak abian jartzea, hala nola digitalizazioa, jasangarritasuna, aholkularitza komertziala eta mentoringa, Gipuzkoako enpresen behar berriei erantzutea helburu duena.\nUrteko jardueraren laburpen gisa, azpimarratzekoa da Gipuzkoako Bazkundearen prestakuntza-jardueretan 3.600 pertsonak baino gehiagok parte hartu dutela, eta 4.600 izan zirela elektromugikortasunarekin, industriaazpikontratazioarekin, txikizkako merkataritzaren modernizazioarekin, TicketBai-rekin edo enpresa-ekintzailetzarekin zerikusia duten gaiei buruzko hedapen- edo sentsibilizazio-jardunaldi edo -tailerren batean parte hartu zutenak.\n2022 urteari dagokionez, Gipuzkoako Bazkundeak, enpresak nazioartekotzearen atalean, Uruguain, Eslovenian eta Turkian sakonduko du, Saharaz hegoaldeko Afrika ahaztu gabe. Urte horretako mugaz gaindiko lankidetzak beste bultzada bat ikusi zuen Bihartean erakundearen bidez, Gipuzkoako, Baionako eta Nafarroako ganberek eratutako erakundea.\nPrestakuntza-, enplegu- eta ekintzailetza-jardueretan, 2022 urtea ondokoekin estreinatuko da: marketin digitalean profesionalak espezializatzera bideratutako master berri batekin eta Enplegu Azokaren edizio berri bat garatzeko konpromisoarekin, batez ere gazteentzat.\nAzpikontratazio industrialaren espezializazio-arloak bi berrikuntza ditu: alde batetik, Gipuzkoako enpresen sustapena Eskandinaviako herrialdeetara zabalduko da, eta, bestetik, gure lurraldeko enpresen eskariari erantzunez, indartu egingo da Gipuzkoako enpresaren sustapena gainerako Estatuko lurraldean.\nMerkataritza-ereduen berrikuntza, digitalizazioa eta on-line merkataritza izango dira txikizkako merkataritzara eta pertsonei zuzendutako zerbitzu-enpresetara bideratutako Ganberaren jardueraren ardatz nagusiak.\nOsoko bilkuran, bertan parte hartu zuten enpresei entzuteko tartea ere izan zen, parte-hartze dezenterekin, sektore ekonomiko desberdinen errealitateak eta erronkak partekatuz. Ondorio gisa, industria-jardueraren hazkunderik apalena baieztatu da, hornidura-arazoek eta hornikuntzen kostuek eraginda. Zerbitzuetan errealitatea aldakorragoa da, egoera zailekin garraioaren eta automozioaren zerbitzuen sektoreetan. Merkataritzak eta Ostalaritzak azken hilabeteetako hobekuntza baieztatu zuten, baina pandemiak eragindako kutsatze boladaren aurrean kezka agertu zuten. Jarduera-sektore batzuk kezkatuta agertu ziren langile kualifikatuak aurkitzeko zailtasunagatik eta belaunaldierreleboak dakarren erronkagatik.\n943 000 312 / 685750111


topic_facet:"Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila" topic_facet:"Lanbide Heziketa" topic_facet:"Automatismo Elektrikoak, Pneumatikoak eta Hidraulikoak (Modulua)" topic_facet:"Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa)" topic_facet:"Sistema sekuentzial programagarriak (Modulua)"\nProposatutako gaia: Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila Proposatutako gaia: Lanbide Heziketa Proposatutako gaia: Automatismo Elektrikoak, Pneumatikoak eta Hidraulikoak (Modulua) Proposatutako gaia: Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa) Proposatutako gaia: Sistema sekuentzial programagarriak (Modulua)\nAutomatismo Elektrikoak, Pneumatikoak eta Hidraulikoak (Modulua) Automatizazioa eta robotika industriala (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Elektrizitatea eta Elektronika (Lanbide Arloa) Fabrikazio Mekanikoa (Lanbide Arloa) 1 Fabrikazio Mekanikoko Sistema Automatikoen Programazioa (Modulua) 1 Fabrikazio mekanikoko produkzioaren programazioa (Heziketa Zikloa). Goi maila Gehiago ... 1 Fabrikazio-teknikak (Modulua) 1 Galdaketa eta pulbimetalurgiaren bidezko produkzioa (Heziketa Zikloa). Goi maila 1 Instalazio domotikoen eta automatikoen konfigurazioa (Modulua) 1 Instalazioa eta mantenimendua (Lanbide Arloa) Lanbide Heziketa 1 Mantentze-lan elektromekanikoa (Heziketa Zikloa). Erdi maila Mekanizazioa (Heziketa Zikloa). Erdi maila 1 Sistema automatizatuak (Modulua) 1 Sistema elektroteknikoak eta automatizatuak (Heziketa zikloa). Goi maila Sistema sekuentzial programagarriak (Modulua) Guztiak ikusi ... gutxiago ...


Kutehari: Zuhamuxka ttikia (hamabost zentimetrotik hogeira bitartekoa). Adaska malgu, leun eta gorantz zutituak. Sor berriko hostoek kolore nabarra dute puntetan, denboraren poderioz ilunduko dena. Lore ttipi eta bisexualak, ohiki berdexkak izaten direlarik. Neurrizko dositan, behazun jariorako erabil litezke.\nBiharamun goizean Louisen hiletetan ez zen deus aipagarririk gertatu; akaso, zenbait lagunen ez egote nabarmena zatekeen azpimarratzeko moduko kontu bakarra. Izan ere, bertan ez zeuden ez Amaia —honek hagitz justifikatua zukeen azaldu ez izana, Louisekiko azken liskarra kontuan harturik—, ez Jokin —begi-bistakoak ziren arrazoiengatik—, ezta gure komisario jauna ere —buru-belarri ariko baitzen Jokini sinesgarritasun izpirik izango zuen aitorpena aterarazteko ahaleginetan—.\nHileta xume eta sentituak izan ziren; Louis nolakoa zen jakinda, ezin baitzitekeen bestela izan: barnean nekez eutsitako hunkipen mingotsa; kanpoan, berriz, malko eta bisaia desitxuratu ugari. Amorrua eta harridura airean zeuden.\nPablok eguzkitako antiojo beltzak jantzita zeuzkan eta irmoki heltzen zion Juliari besotik; burua aurreraka eroria zuen eta etsiak harturik zirudien erabat. Juliak planta hobea zuen inondik ere; burua tente eta begia zorrotz. Soineko beltz batek estu-estuan tailatzen zizkion bere gorputzaren forma sentsual haiek guztiak. Ederra atsoa, bai horixe!\nJuliarengana hurbildu nintzenean Pablok bere soinaren kontra estutu zuen pittin bat, neuk antzemateko hainbat. Pablok, bere abailduran tinko eman nahian edo, burua harrotu egin zuen. Efektua erabat kontrakoa izan zen ordea: bere aurpegiko akidura arrasto nabarmenak agerian uzteko baino ez baitzion balio izan. Hirurak kanposantuko bidezidor bihurrituan barna abiatu ginen irteerako aterantz. Bide gehiena isilik egin genuen, begirada lurrean tinkaturik genuela, hitzik xumeena ere soberan bailitzan.\nBat-batean Julia geratu eta, hatz erakuslea nire aurpegiaren pare —jotzeraino kasik— astinduz, lehertu egin zen. Bere baitan gordetako saminak gainezka egin zion eta altzairuzko geruza garrazki zartatu zitzaion. Hitzak malkoekin bat jalkitzen zitzaizkion eutsi ezinezko jarioan:\n— Sasikumeren bat ederki ari da jolasten gurekin! Ez al zara konturatzen? Gu txotxongiloak baino ez gara; kabroi hori aldez aurretik idatzitako antzezlan makabroa gu antzezaraziz hortxe dabil, ederki gozatuz, harietatik tira eta tira!\nPablok guztiz bereganatu zuen neska eta eskuaz gerritik heltzen zion bitartean, besteaz ilea xamurkiro laztantzeari ekin zion, entzuten ez nituen hitzak belarrira murmurikatuz.\n— Berandu baino lehen hutsen bat egingo du, bere ustezko segurantzian irrist ñimiño bat baino ez akaso. Nahikoa izango da hori... —jaurti nuen Julia lasaitu nahian, hitz bat bera ere entzuten zidanetz oso seguru ez nengoen arren.\n— Kontu hau urrunegi iritsi da —esan zuen Pablok ia entzungaitza zen ahotsez—. Hobe genuke denok formula malapartatu hura poliziaren esku jartzea eta kitto! Nahi dutena egin dezatela berarekin. Hartara gure burua bederen salbatu egingo genuke agian...\n— Agian —azpimarratu nuen nik.\n— Eta zer egin behar diagu? Besoak gurutzaturik gure txandaren zain egon? —Pablok urduri antzean.\n— Jokinek ez du Louis hil, ezinezkoa da! —ebatzi zuen Juliak.\n— Itxura batera, zeu zara ideiak garbi dituen bakarra —esan nion bestela bezala—. Horregatik bidali diozu Bilboko abokaturik ospetsu eta garestiena?\nBaieztapenak, nonbait, arras nahastu zuen neska; begiak kliskatu eta desafiozko behakoa luzatu zidan. Ondoren, eta arnasaldi baten tarte laburraz bere buruaren jabe eginik berriro, irribarre lasai nabarmena eskaini zidan.\n— Neure esku dauden bitartekoak oro baliatuko ditut afera honekin behar bezala bukatzeko. Fideltasuna jokoan dago. Gure aita zenarekiko fideltasuna aurrena, nire buruarekikoa hurrena. Ba al dakizu horretaz ezer Markos jauna?\nPablok artean ere irmoki estutzen zion Juliari gerritik baina bere gorputzak lasaituago zirudien, lehengo zurruntasunetik hagitz urrundua; bekozko zimurtua ageri zuen, sakon hausnarrean egoten denaren trazak erakutsiz.\nKanposantutik irten eta taxi geltokian geratu ginen. Hutsa zegoen. Bertan Juliak behin bakarrik begiratu zidan begietara, baina nahikoa izan zen berak adierazi nahi zuena nireganatzeko. Horixe zuen berezi neska hark. Betikara batek baino gehiago iraungo ez zuen begirada iheskor bat aski zuen bere barrena husteko, irmotasunez jantziriko azala zulatu eta inork eutsiko ez liokeen itxura ahul, goxo eta errukarria agerian uzteko. Beste behin ere bere helburua lorturik zuen.\nTaxi bat ikusi zen urrun samar, hilerri aldera zetorren baina geratzeko intentzio handirik gabe. Pablo, jauzi bizkor batez, errepidearen erdian paratu eta besoak nabarmenki astindu zituen taxistaren arreta bereganatzeko asmoz. Nik aukera aprobetxatu nuen Juliari hitz batzuk xuxurlatzeko:\n— Mesede bat eskatu behar dizut Julia!\nEmakumea harrituta zegoen; haatik, berehala buruaz baiezkoa egin zidan. Masail banatan ordu arte behin ere ikusi ez nizkion bi zulotxok azken ukitua ematen zioten aurpegi irriberari.\n— Kasuarekin jarraitzeko ezinbestekoa dut Louisen hilketaren inguruko ahalik eta daturik gehien jakitea...\n— Eta polizi iturriak arrunt itxiak izango dituzu, jakina. Baina ez dut ulertzen neuk zertan lagun zintzakedan.\n— Zuk kontratatutako abokatuaz ari naiz, badakizu, Imanol Rekaldez.\nJuliak buru mugimendu azkar batez baietza eman zidan. Pablo berriz ere guregana inguratu zen. Taxia geratu ez zela eta, amorrarazia zirudien. Ahapeka kexu jarioan hasi berria zegoela, begi keinuz agurtu eta oinez urrundu nintzen. Etxera baino lehen Patxiren tabernatik pasako nintzen: ilunabar hartan bederen whiskyak adoretuko ahal ninduen!\nHurrengo goizean burmuinak milaka orratzez zulaturik sentitu nituen. Ohe ertzean eseri eta aurpegia eskuez igurtzi nuen suspertzeko asmoz; ondo alferrik ordea. Kulunka eta ibilera traketsean sukalderaino iritsi, bezperako kafea katilura bota, eta trago batez edan egin nuen. Ondoren, harraskako txorrotapean burua sartu eta amaigabeko une labur latz batez horrela egon nintzen. Berealdiko min zorrotzak bide egin zuen muin sorgortuetan barna begitartean tinkatu arte. Kanila itxi eta ilea tantaka nuela, leiho ertzera gerturatu nintzen. Kanpoan eguraldia orokorrean gris eta hotz samarra zen, eta argitasunari erreparatuta eguerdi aldea izan behar zuela ondorioztatu nuen.\nLanari ekiteko egun polita zitekeela eta, ez bat eta ez bi telefonoa hartu eta Amaia ostatuz zegoen etxeko jabe eta lagun minari deitu nion. Aspaldi ezagutzen genuen elkar Andoni Martiarenak eta biok. Ez dut zehatz gogoratzen noiztik garen lagunak, baina sekula ez dugu behin ere gure harremana eten. Badira lagun batzuk beti mesede noiz egingo irrikatan egoten direnak eta, zalantzarik gabe, horietako bat zen Andoni.\nOstatura iritsi nintzenean bi edalontzi bete patxaran zeuden mahaiaren gainean. Andoni bertan zegoen, larru beltzezko sofa luze batean eserita lo kuluxka eginez. Itxuraz lodikotea zen, berrogei urte ingurukoa, bibote luzea zuen eta burugaina soiltzen hasia. Gorputza eskuinetara alderatua zuen eta, etengabeko putz eta zurrungak gora-behera, pelutxezko hartz baten goxotasuna zerion. Ni sartzeaz bat deblauki esnatu eta hitzik egiteko astirik eman gabe, lepotik heldu, mahaiaren aurrean eserarazi eta, konturatu orduko, edalontzia eskuan neukan. Patxarana berak egindakoa zen eta aditu baten iritzia nahi omen zuen. Bina basokada edan genituen honetaz eta hartaz, aspaldiko eta orduko kontuez hitz-aspertu bat egiten genuen bitartean. Hirugarrena ere bota behar zuen, ordurako pittin bat beroturik, eserlekutik altxa eta keinu egin nuenean. Hura nahikoa izan zen Andoniren aurpegiera erabat larritzeko. Ezpainak eskugainaz garbitu eta misterio handiz —belarrira eta ahapeka— jakin nahi nuena adierazi zidan:\n— Hamarrak aldera irten duk. Goizero paseo luzea egiten dik eta bazkalordura arte ez duk etorriko.\nOstatuko harrera-lekuan zegoen mostradore txiki batera joan eta atzeko paretan zegoen giltza bat luzatu zidan.\n— Lehenengo solairuan zagok, korridorearen bukaeran.\nGiltza eskuan estutu eta korrika ttikian abiatu nintzen. Hamar bat maila igota, korridore ilunean zehar barneratu nintzen. Alde bakoitzean bospasei ate lerratzen ziren; aurrez aurre, pasilloa bukatzen zen lekuan hain justu ere, ate bakarra. Azken honen sarrailan giltza sartu eta, jiratzerakoan, hots metalikoa entzun zen. Gero, ateari emeki bultzatu eta —une batez horman haztamuka aritu eta gero— etengailuari eragiteaz bat Amaiaren gela neure begien aurrean azaldu zen.\nGela berez guztiz arrunta zen. Arruntegia esango nuke nik. Edozein errepide-ostatuko gela irudiztatu eta halakoxea zen nire aurrean zegoena. Ohe bikoitza, modaz pasatako koltxa gorriztaz estalia; eskuin aldean mesanotxe txikia, gainean lanpara eta iratzargailu bat zituena; ohe-buruaren gainean paisaia idiliko bezain irreala ageri zuen koadroa, sitsak jotako marko batez hornitua; ezker aldean armairu xume eta trinkoa; atearen ondoan mahai luzexka zurezko aulki batekin eta pixka bat atzerago, hormatik zintzilik, ertzak belztutako ispilu meharra. Sabaian, berriz, eta dena era ahulean argituz, kontsumo txikiko bonbilla horietako bat.\nEz nekien ziur zer aurkitu nahi nuen. Zokomiran hasi nintzen kaxoi barrenetan, mesanotxean, perfume eta makillaje ontzien artean, armairuan, naftalina usain sarkorrari nekez eutsiz. Bitxiontzi batean barruan, argazki bat ikusi nuen. Itxura batera argazki arrunta zen. Bertan Amaia hazpegi arabiar nabarmenak zituen neska baten ondoan ageri zen; biak besarkaturik eta irribarrez. Beraien atzean ikusten zen paisaia erabat lehor eta mortua zenez, Afganistanen ateratakoa izan zela ondorioztatu nuen. Ordura arte inork ez zuen aipatu Amaiak Afganistanen lagun kuttunik zuenik. Ba ote zuen horrek zerikusirik Amaia tadjikekin harremanetan jarri izanarekin? Agian erretratu horrek mendeku hutsaren hipotesia alda zezakeen. Edozein gisatara, eta zenbaterainoko garrantzia ote zuen ikuskizun egon arren, aurkikuntza oso interesgarritzat jo nuen.\nApal batean zeuden liburu batzuk ere begiztatu nituen. Gehienak, gutxi-asko, hari berekoak ziren: mugimendu feminista eta emakumeen askapen borrokaren ingurukoak. Liburuok hizkuntza ugaritan zeuden idatzita; gehienak ingelesez, baina baita gazteleraz, alemanez, frantsesez eta grezieraz ere.\nHaien artean bazen bat modu berezi batez atentzioa eman zidana. Liburu lodikotea zen, larruz koadernatua; zinez izugarri ederra zen. Bertan, historian zehar emakumeek jasandako zapalkuntzaren kontaera sakona egiten zen. Orriak parrastan pasa nituen gainbegiratu bat egiten nien bitartean. Aurreko orrialdeetara iritsi nintzenean, eskuz idatzitako zerbait ikusi nuen izkina batean. Izenburuaren gainean zegoen eskaintza zen; baina ez edonolako eskaintza: amodiozko hitzak ziren haiek. Seko maiteminduta dagoen norbaiten sentimendu amultsuak biziki ageri ziren. Sinadura bat ere bai: Peter.\nBigarren aurkikuntza honek kasuarekin lotura zuzena ote zuen duda egin nuen. Agian unibertsitateko laguna zen, edo aspaldiko maitaleren bat. Amaia hain neska erakargarria izanik ez zen, seguruenera, bakarra izango.\nAte aldera inguratu eta irten aurretik azken bistadizoa bota nion gelari. Ezin nuen burutik kendu, halako txukuntasuna ikusita, zerbait orbandu izanaren sentsazio likitsa. Atea zabaldu eta argia itzali behar nuen une berean, mesanotxeko lanpararen azpitik zerbait ageri zela ohartu nintzen. Bertara inguratu, lanpara baztertu eta kartazala aurkitu nuen. Igorlearen izenik ez zen agertzen, baina Venezuelatik bidalitakoa izan zen. Kartazala dagoeneko irekia zegoen. Barrua hatz herabetiz miatuz, ondo tolestutako papera atera nuen: txekea zen. Bi mila dolarreko txeke hartan igorlearen izena argi asko jartzen zuen: Antonio Rico.\nNire baitan erabat barneraturik atera nintzen Amaiaren gelatik. Beste patxaran trago bat hartzeko Andonik luzatutako gonbitari nola edo hala ezezkoa eman eta, kortesia handirik gabe agurturik, kalera irten nintzen.\nEguraldia zozo antzean zegoen; eguzkia nekez gailentzen zitzaien hodei gris potoloei. Jende asko zebilen kalean batera eta bestera. Kiosko batean egunkaria erosi eta begirada bota nion: deus interesgarririk ez. Ingurura begiratu eta taberna ikusi nuen gertu samar. Harantz abiatu nintzen.\nTaberna aurrez aurre nuelarik, zerbait bitxia sentitu nuen garondotik behera. Sentsazio arraroa zen, kilimaren antzekoa, bizkarrezurretik behera etengabe irristatzen zitzaidana.\nTabernara sartu behar nuen une berean, norabidea aldatu eta kalean barrena jarraitu nuen. Lehengo kili-kiliak bere horretan zirauen. Betertzetik atzera begiratu eta nire susmoa baieztatu egin zitzaidan: norbait jarraika nuen.\nMetroko sarrera ikusi nuen nigandik metro gutxitara eta, korrika ttikian sartu egin nintzen. Jendea eurrez zebilen eta bertara sartzen eta nire jarraitzaileari ihes egiten ahalegindu nintzen.\nOndo alferrik ordea!\nBatera edo bestera jokatu beharra neukan. Taktikaz aldatu eta jazarlea identifikatzea erabaki nuen. Metroko hormaren kontra bizkarra bermatu eta egunkariaren atzean gorde nuen aurpegia, disimuluz jendearen emana arretaz aztertzen nuen bitartean. Ez nuen mugimendu susmagarririk igarri.\nSentsazio xelebre horren balizko fidagarritasunaz nire buruari galdezka ari nintzaiolarik metroa, girringa hots metaliko batez, nire parean geratu zen. Jendetzak eramana barrura sartu eta, berehala, jendearen buru amaigabeen tartetik artean kanpoan zeudenei begiratzeari ekin nion. Gehienak negozio gizonak, jubilatuak eta ikasle itxurako gazte arruntak ziren. Lasaitu egin nintzen. Eskua lepoaren jiratik pasa eta izerdi patsetan nengoela konturatu nintzen.\nTrena leunkiro abiatu zen aurrerantz. Jende gehienak, ohi bezala, kristalaz bestaldeko iluntasunean galtzen zen begirada unatua ageri zuen. Nire bihotzaren taupadak normaltasunez aletzen hasterako, nire inguruko jende anonimo haren nondik norakoaz galdetu nion neure buruari; eta hurrengo geldiunea egin genuelarik, trenaren barrunbeetara sartzen zirenen axolagabetasun handienaz barneko arropa erakusten zuen iragarki bateko neska ederrari erreparatu nion.\nAteak automatikoki itxi ziren. Orduantxe, une llabur batez, bristada iheskor baten gisara, irudi ezaguna islatu zen ateko kristalean. Berriro ere iluntasunean murgildu aurretik gizon txiki harroputz haren figura gogoan marraztuta neukan. Bai, ez zegoen duda izpirik ere: Amaiaren itzala zen gizontxo hura zen nire atzetik zebilena.\nEz naiz ongi gogoratzen hurrengo geltokia zein izan zen. Santutxu edo Alde Zaharrekoa agian. Jende mordo bat jaitsi zela, bai. Jende horren tartean inoiz baino lasaiago jaitsi nintzela ere bai. Orduan bizkarrezurreko azkurarik ez nuen sentitu, baina zentzumen guzti-guztiak erne nituen. Jendeak uholdeka jo zuen irteerarantz, itolarrian egon eta ezinbestez, oxigenoaren beharrez, etsi-etsian bere baitan bihurritzen den animalia gris eta geldo baten erara. Eskaileretara iritsi eta, mugimendu azkarrez, axuleiu urdinez estalitako zutabe erraldoi baten atzean gorde nintzen. Bizkarra zutabearen kontra ezarrita neukala, trenbide aldera begiratu nuen. Lehengo iragarki berdina nire parean zegoen. Bertako neskak irribarre egiten zidan beste behin ere, baina orduan bere begietan nola edo halako jakin-min eta konplizitatea antzeman nizkion.\nZutabearen jiran irristatu eta geltokiaren aldera begiratu nuen: hutsa zegoen. Handik laster urrats astunak entzun nituen. Bizar urdineko agurea zen jaisten ari zena. Gabardina maiztu batez jantzita zegoen eta modu nabarian herren egiten zuen. Buruan artilezko txanoa zuen eta gerri jiran paratutako sokak erdi eroritako galtzei apenas eusten zien. Galtzarbean, egunkari paperaz bilduta, paketetxoa zeraman. Arlotea inguru-minguru ibili zen geltokian noraezean bezala, gero lurrean eseri eta, paketetxoa zabaldurik, egundoko ogitartekoa atera eta altxa egin zuen sekulako trofeoa bailitzan.\nBizpahiru minutu pasa ziren pauso arin batzuk entzun ziren arte. Urratsak inguratu ahala ni atzeratu egiten nintzen zutabearen jiratik beti ere. Nire gordelekutik morroi ñañarro hura nire aurrean ikusi nuen. Trenbidearen aurrez aurre zegoen eta, urduri antzean, batera eta bestera begiratzen zuen etengabe. Orduan nik, ustekabean, gainera jauzi egin nion. Lurrera erori ginen. Piztia amorratu baten modura egiten zuen borrokan. Lurretik hainbat bira egin ondoren, trenbidera jausi ginen biok. Nire erasoak hasieran batean guztiz ezustean harrapatu bazuen ere nik uste baino azkarrago erreakzionatu zuen. Hala ere, nik nahi nuen posturan zegoen: bekoz beko biok eta hanka egiteko aukerarik gabe. Paparretik heldu eta hormaren kontra indarrez ezarriz, sabelean egundoko ukaldia jo nion. Horrek arnasestuka jarri zuen gizon ttikia, bere larritasuna handiagotuz. Azkenik zenbait gauza argitzeko tenorea iritsia zen. Egoera ustez kontrolpean nuen; deskuidu ederrean nengoen ordea: supituki, astindu bortitz batez, gatibu zuten neure eskuei itzuri egin eta nik erreakzionatzeko betarik eman gabe, lasterka tunelaren iluntasunean galdu zen. Ni atzetik jarraiki nintzaion tentu handiz. Isiltasun lodi hark bularra estutzen zidan eta sabelean sentsazio desatsegina nuen. Urrats gutxi batzuk aurrera. Bizkarra paretaren kontra beti ere eta oin-puntetan kasik aurreraka. Bat-batean tiro hotsa entzun zen kanoikada baten pare. Arnasari eutsi eta, tiroa sutu zen tokirantz abiatu nintzen itsumustuka. Bigarren tiro hotsa min zorrotz batez heldu zitzaidan. Saihetsean mina nuen, gori-gori jarritako burdinak alderik alde zeharkatu balit bezalakoxea. Ez nuen, ordea, atzera egin. Eskua saihetsean nuela bigarren tiro hau atera zen tokira zuzen-zuzenean joan nintzen, bere baitan bihurritzen zen itzalari hirugarren ahalegina egiteko aukerarik eman gabe. Bortizki bultzatu eta lastoz betetako zaku bat bezala ziplo jausi zen lurrera; pistola ere eskutik erori zitzaion, hots metaliko batez ilunpetan galduz. Ez nuen errukirik izan. Lepotik heldu eta burua trenbidearen gainean ezarri nion, behin eta berriz joz, bere odolaren epelak nire eskua guztiz hartu zuen arte.\n— Urde zikin arraioa! —orro egin nion gupidagabe astintzen nuen bitartean—. Hustu ezak barrena hire burmuinak hementxe utzi nahi ez badituk!\n— Zertan ari haizen kontatu ezean hireak egin dik, entzun?\nBurua, lepoa eta bizkarra trenbidearen gainean astintzeari utzi gabe bota nituen hitzok. Saihetseko mina gero eta handiagoa zen. Banekien ez nuela horrela luzaro iraungo.\n— Hurrengoan, ez ezak zalantzarik izan, ez diat hutsik egingo; hire burua puxika bezala lehertuko diat —hitzak nabarmenki tartekatuz mintzatzen zen; kordeari apenas euts ziezaiokeen seinale.\n— Uste diat ez duala egoera ulertu —egin nuen oihu—, ez baita hurrengorik izango.\nAzken hitz hauen oihartzuna ez zen guztiz ahitu marruma antzeko zerbait sentitu zenean. Hasieran trenbideko bibrazio xumea baino ez zen izan, baina segundo gutxi batzuen buruan, areagotu hainbestean, bere jatorriaren nondik norakoaz ez genuen zalantzarik izan batere.\n— Aska nazak behingoz ero madarikatua! Biok hiltzea nahi duk ala?\nHaren hitz desesperatuei jaramonik egiteke, hortzak estutu eta lepoa trenbidearen kontra gogor estutu nion; lehengo dardara burrunba bilakatua zen dagoeneko.\n— Ez, heu bakarrik joango haiz infernura. Trena metro batera iristen denean jauzi batez atzera egitea nahikoa diat; erreflexu kontua duk, txikito, besterik ez. Orain heuk erabaki.\nAsotsa ikaragarria zen. Argi mehe batek iluntasuna urratu zuen, gizontxoaren aurpegi zurbil desitxuratua ikusteko adina urratu ere. Konturatu orduko lurra ikaran jarri eta argiak deblauki itsutu ninduen; lehen baino irmokiago heldu nion morroiari.\nGizon ttikiak bere indar apurrak bildu eta askatzeko beste ahalegin bortitz bat egin zuen etsita; baina oraingoan ez ninduen ustekabean harrapatu.\n— Aski duk! Dena kontatuko diat!\nTrena jadanik gainean genuen. Une horretan, gizontxoaren gorputzak indar egiteari utzi eta erabat apaldu zen: konortea galdu zuen. Orduan arropatik helduta, egundoko tirada eginez, trenbidetik baztertu eta biok pirritan joan ginen tuneleko bazterra jo genuen arte.\nGizona bere onera itzuli zenean bortizki ikaratu zen; bekoz beko nindukala sentitu zuenean, berriz, behea jo zuen erabat. Itxura batera, hitz egiteko moduan zegoen.\n— Gizon garrantzitsu batek diru mordoa ordaindu zidaan Amaiari jarrai niezaion. Maitasun kontu arrunta duk azken finean.\nNik eskuaz apenas eusten nion saihetseko odol jarioari eta, minaren minez, gorputz guztia uzkurtuta neukan. Ezin nuen denbora asko galdu. Mugimendu azkar batez bere kontra oldartu eta ukabila sudurraren parean paratu nion.\n— Ongi duk —bi eskuak altxatu zituen mintzatzeko prest zegoela adierazi nahian—. Peter Rico izeneko gazteak kontratatu nindian. Amaia aspaldi berarekin ibili omen zuan baina, agi denez, egun batean deus ere esan gabe desagertu zuan. Mutilak kosta ahala kosta bere printzesaren berri izan nahi zian eta dirua barra-barra agindu zidaan. Diru erraza, badakik. Ni neure lana betetzen ari nauk, heu bezalaxe. Orain txostena idatzi, gazte inozo horri bidali eta dirua kobratzeaz bat honetaz guztiaz ahaztea baino ez diat nahi.\n— Eta zer jarriko duk txosten polit horretan zehatz-mehatz? Zergatik habil armaturik eta kirioak airean? Neu ere inozo naizelakoan ala?\nGizonttoak lurrean eserita bizkarra hormaren kontra jarri eta luze bota zuen hatsa. Ondoren, kopeta zimurturik, baiezkoa egin zidan buruaz.\n— Antonio Rico izenak ezer esaten al dik? Venezuelako mafioso handienetako bat duk; Caracaseko negozio zikin gehienak berak kontrolatzen dizkik, baita hein handi batean polizia eta bertako politika bera ere. Peterrek, bere semeak, bere azukre koxkorra bilatzeko esan zidanean, egundoko pagotxa iruditu zitzaidaan. Hala ere, kasuan barneratu ahala, bere aitaren itzal luzea gero eta nabarmenago agertzen zuan nonahi. Bai, bere aitak neska hura urrundu zitean Peterrengandik; beste asmo batzuk omen zizkian prestaturik semearentzat. Ziur asko Caracasko goi-mailako panpinatxoren bat eta ez, noski, neska ikasle erdi hippy bat. Kontua duk mutil gizagaixoak uste duela beste tiporen bat dagoela tartean eta nola edo hala egiaztatu behar omen dik behingoz lasaituko bada. Babalasto alaena! Ustekabe ederra hartu behar dik egia osoa jakiten duenean.\n— Egia osoa?\n— Zera... badakik, Amaiaren gustuei buruz ari nauk. Bazekiat orain dena libre dela eta niri bost axola bere ezkutuko zaletasunak baina Peterrek... ziur asko ez dik ondo hartuko. Jende hura ez duk gu bezalakoa, oso heziketa tradizionala hartzen ditek txikitandik; eskola garestiak, oso kontrol zorrotzak...\n— Amaiak neskak dizkik nahiago, tira, hobeto esanda, neskak bakarrik dizkik gustuko. Hor konpon bakoitza bere joerekin; baina Peter sentibera duk oso. Ez dik ulertuko.\n— Baina arazoa ez duk Peter, ezta? —galdetu nion saihets alde osoa erabat odolez bustirik nuela.\n— Neuk agindutako lana egin diat eta kitto!\n— Estuasun ederrean sartu haiz txikito! Orain ulertzen diat hire urduritasuna eta, dudarik gabe, ez duk gutxiagotarako.\n— Heu joango haiz pikutara behar baino lehenago. Aitak kakatan ere kontrolatzen duen mutil koxkor baten lana hartu duk, oso ondo. Badakik egia osoa esaten badiok hau aitaren kontra oldartuko dela, hark egindako jukutria agerian utziz. Hori, jakina, ez zaiok asko gustatuko gure mafioso jaunari eta bere erantzuna azkarra bezain eraginkorra izango duk. Beste aukera izango lukek xehetasun batzuk isiltzea, bere aitaren parte hartzeari dagozkionak hain justu ere. Hala ere, Amaiaren amodiozko kontuen berri emanez gero mutila minduta geratuko lukek eta, agian, aitak susmoren bat har lezakek. Azken finean nahi duan istorioa asma dezakek, baina hire dirua kobratu nahi duk, noski; horrek ere, semearekiko kontrola hain estua dela kontuan hartuta, aita jakinaren gainean jarriko dik. Ez duk batere xamurra pottoko!\nGure arnasaren larria baino ez zen nagusitzen une hartan. Egoerari absurdu iritzi nion: minutu batzuk lehenago elkar hiltzen ahalegindutako bi lagun ilunpean, elkarren aurpegia ikusi ere ez genuelarik egiten hizketan. Jakin gabe, agian, gure patua bertan margotua zegoela; gure ahots akitua lerratzen zen ilunpe itsu hartan edo, ikusi barik, epel eta lodi sentitzen nuen odol jario etengabe hartan.\nMantsoki eta isilik abiatu ginen argiaren aldera. Gizon txikitxoak unean baino unean astunagoa zen nire gorputzari apenas eusten zion, nire besapean jarrita soinetik helduz, makulu gisara. Tuneletik atera ginenean, une batez geltokiko argiek itsutu egin ninduten. Ondoren, eta ikusmena lausotu samartuta eduki arren, hamaika aurpegi ikusi nituen neure aurrean, neure inguruan... Den-denetan harridurak pintzel berberaz margoturikoa zirudien. Gure itxura jadanik ikusterik ez nuen arren, nire gogoan irudika nezakeen: aurpegi desitxuratuak, arropa belztu zarrastatua, odol arrastoa lurretik... Guztiz patetikoa. Seguruenera jendearen artean ahapekako xurrumurrua hedatuko zen, baina ordurako nire zentzumen sorgortuek isiltasun lodia baino ez zuten aditzen. Edo agian ez, zeren eta isiltasun larri hartan txalo ozen batzuk entzun bainituen; eta orduan lehengo eskale bizar urdin hura ikusi nuen berriro, txaloka erotu beharrean eta niri bizkarrean txapaka eginez, animatu nahian. Ez dut ondo gogoratzen, baina nire baitarik indar apurrak bildu eta irribarre xaloa eskaini niola uste dut. Ez dut sekula ahantziko agure txiro horren imintzio eta espantuetan zetzan goxotasuna.\nZorionez bala ez zen saihetsean gelditu; sartu eta atera egin zen haragia zulatuz. Eta zauriak itxuraz larria bazirudien ere (batik bat botatako odol pilarengatik), garbia eta arin samarra omen zen. Lau egun eman nituen konfiantzako sendagile baten etxean, zauria ondo itxi zela ziurtatu arte. Gure artean geratu zen kontua. Hobeto horrela. Ospitaleko txostenik gabe eta txakurrek muturrik sartu gabe.\nNire etxera iritsi bezain laster, sentsazio gazi-gozoak hartu zidan gogoa. Zigarroa piztu eta, leihora inguraturik, nire gogoetei haizearekin bat haizatzen utzi nien; banan-banan hausnartu eta zain geratu nintzen, aspaldi etorri gabeko argi-printzarik ttikienaren zain. Bertan ikusi nituen kasuari buruz nituen aieru guztiak ke mataza baten itxura harturik, beren baitan nola kiribiltzen ziren eta, emeki-emeki lurrinduz, ezinbestez desegin eta desagertzen zirela leihoaz bestaldera. Une hartan, nire barneko gazia zein aise gailentzen zitzaion gozoari egiaztatu nuen etsirik.\nEgongelara itzuli eta telefonoa hartu nuen mezurik ba ote zegoen.\nJuliaren ahotsa entzuteaz bat azken egunotako unerik atseginena bizitu nuen. Juliaren ahotsa bereziki ezti eta sentsuala iruditu zitzaidan eta bere ezpainen irudia begitandu zitzaidan bere gordinean. Mezua soila zen oso, telegrafikoa kasik. Imanol Rekalde abokatuak bere bulegoan hartuko ninduela esaten zen; ez zegoen zalantzarik Juliak bere lana ederki bete zuela.\nImanol Rekaldek Sabino Arana kaleko eraikin dotore batean zuen bulegoa. Sarreran, aurpegi gogaitua eta eskote zabalegia zituen neska gazteak harrera egin zidan. Nire asmoa azaldu niolarik, telefonoz hots egin zuen eta Rekaldek berehala hartuko ninduela esanez, ondoko gela batean itxaroteko eskatu zidan era hotz eta artifizialegi batez. Itxaron gelara sartu aurretik atzera begiratu nuen neskari azken bistadizoa botatzeko asmoz; baina, tamalez, saihetseko zauriaren ziztada mingarriak nahia erabat zapuztu zidan.\nItxarongela atsegina zen; larruzko besaulkiak, liburuz betetako arasak eta Muranoko beirazko mahai ederra. Arroxakeriaz jositako aldizkaria hartu eta oso famatua omen zen emakume aktore baten ustezko haurdunaldia zela eta, argazki ederrez eta testu ziztrin batez osatutako artikuluari heldu behar nion une berean, lehengo idazkari eder goibela alartzean agertu eta, lan-ikastaroren batean ikasitako ahots artifizialki atseginaz, Imanol Rekalde jauna zain nuela jakinarazi zidan.\nRekalderen bulegoa nik espero bezain anpulosoa zen. Haritzezko mahai mardul baten gainean zeuzkan eskuak pausatuta; bizkarra, berriz, diseinuzko besaulki eder batean modu erosoan bermatua. Itxura batean, arrakastaren arrakastaz gizartearen maila goreneraino etorritako gizon ahalguztidun baten aurrean nengoen. Bere tronutik azaltzen zuen jarrera ia akatsik gabea zen.\n— Markos Gorriti detektibea, ezta?\nEskua luzatu zidan esertzeko eskatuz, karpeta ireki eta, folio batzuk aterata, beraietan tinkatu zituen begiak.\n— Jokinen berri jakin nahi...\n— Jakina, jakina, Jokin Urrutiaren kasua —eten egin zidan zakarki—. Zinez oso kasu... nola esango nuke? Berezia.\nHitzok behin ere begirada niregana zuzendu gabe jaurti zituen; ez zegoen, antza, konfiantza izpirik ere emateko prest.\n— Komisario Mantxola honezkero tripak jaten ariko da inondik ere, frogek ez baitiote bere bertsio perfektua berretsi... gizagaixo demonioa! Hala ere, ez dago zalantzarik ere kasu hau korapilatsua dela, bai... interesgarria oso.\nAbokatuak eskuak zeremoniatsu elkarren artean bildu eta begirada luze eta sakona bota zidan, bere denbora preziatuaren tarterik ttikiena ere merezi ote nuen erabakitzen egongo balitz bezala.\n— Badirudi froga guztiek suizidioaren hipotesia baieztatzen dutela; pistolaren posizioa gorpuarekiko, bolbora arrastoak hatzetan, hatz-markak... Hala ere bere buruaz beste egiteko balizko arrazoiak ez daude, ordea, hain garbi —bekainak altxatu eta ezpain ertza doi bat luzatu zuen—. Jokinen askatzea denbora kontua baino ez da.\n— Baina orduan zergatik egin zuen hitzordua Jokinekin bere buruaz beste egin behar bazuen? Ez da oso zentzuzkoa lagun batekin gelditu eta zain dagoela tiro botatzea bere buruari; suizidioa ondo hausnartutako erabakia izaten da gehienetan, eta ez bat-batean bururatzen den kontua...\n— Kasuaren xehetasun guztiak ez ditut ezagutzen, zertzelada gutxi batzuk baino ez; hala eta guztiz, zenbait informazio... nola esango nuke?... pribilegiatu edo, eskuratzeko parada izan dut.\n— Informazio pribilegiatua?\n— Tira, esan dezagun iturri oneko zenbait datu eskuratu dudala; hala ere, ni kontratatu ninduenak zu Jokinen egoera dela eta jakinaren gainean jartzeko erregutu zidan. Nire ustez ederki asko bete dut hartutako konpromisoa, hortik aurrerakoa bost axola niri. Nire partez, behintzat, ez dut besterik esateko.\n— Agian zure informazioa baliagarri gerta lekidake eta zinez eskertuko nizuke...\n— Hara, Gorriti jauna! —bekozko nabari batek aurpegia goitik behera antzaldatu zion kolpetik—, uste dut argi eta garbi mintzatu naizela: nire bezeroarenganako eta kontratatzailearenganako hartutako konpromisoa bete eta bukatutzat ematen dut. Jokin Urrutia jauna laster kalean egongo da, Julia andereñoak eskatutako mesedea —azken hau nabarmen ahoskatu zuen— bete egin dut zuri haren egoeraren berri emanez. Horrenbestez, zorte ona opatzea besterik ez zait geratzen.\n— Irabazten ohituta zaude, ez da hala Rekalde jauna?\n— Gauzatxo bat esango dizut, adiskide. Ba al dakizu nola iritsi ditudan ospea eta izenona? Besteak baino azkarrago naizelako? Ez horixe! Informazio egokia lortu izan dudalako beti, horra gakoa! Neuk beste inork baino hobeto dakit informazioak zenbaterainoko balioa duen. Zeuk ere nahi al duzu informaziorik? Ondo da. Ziur naiz borondate apur bat jarriz gero konpon gintezkeela.\n— Hara abokatu-izar jauna! Kasu madarikatu honetan sartu nintzenetik egurtu, atxilotu, mehatxatu eta bi aldiz tirokatu naute; bi lagun hil dira eta beste batzuk arrisku bizian egon litezke. Ez dut deus ere galtzeko, neure bizia izan ezik. Oraindik ere ondo ulertzen ez dudan tema malapartatuak mendean hartu nauelako kamioan jarraitzen dut, eta badakit larrua asfaltoan utziko dudala edozein unetan. Bai, denetatik jasan dut azken aldi honetan, eta badakizu zer egin dudan? Koskabiloak estutu eta aurrera egin ahalik eta itxurosoen. Baina asko jakin usteko zu bezalako jendea ezin dut eraman, traje dotoreen azpitik darizuen ustel kiratsak zorabiatu egiten bainau. Zenbat behar duzu zure informazio puta horren truke? Hamabost, hogei mila?\nHamar milako bi billete amorruz bota nizkion; bera, bitartean, zirkinik egin gabe adi-adi zegoen.\n— Ondo da, Gorriti jauna. Informazioa hartutako prezioan emango dizut, nire gustukoa zarelako —billeteak mahai gainetik jaso eta luzatu egin zizkidan—. Neu ere halakoxea izan nintzen gaztetan: altruista eta lerdo totala; baina zure gisako Kixoteak miresten ditut, zinez. Eser zaitez, mesedez.\nItxura batera, bazirudien zorioneko informazio hura ematen ondo egiten zuela ziurtatu nahian zebilela. Ezagun zen ez zegoela ohiturik deus ere debalde ematen. Une batez tximino handi bat begitandu zitzaidan; Tximinoen planeta filmetik ateratako tximino zahar eta sasi-jakintsu haietako bat.\n— Louisen inguruan baditut datu batzuk. Ez dakit zenbaterainoko garrantzia duten, ezta zuretzat batere baliagarriak diren ala ez. Informazioa emandako pertsona fidatzekoa da. Louisen etxean egindako miaketan, ofizialki, ez zen ezer aipagarririk agertu, edo agian bai. Kontua da, kasua oraindik ere sekretupean dagoela, eta informazioa urria dela oso. Agi danean zakar-ontzi batean zera azaldu zen... argazkia. Edo, hobeki esanda, argazki baten puskak; argazkia hamaika puskatan txikituta baitzegoen. Komisaldegiko laborategian argazkia berrosatu zutenean, nor azalduko eta Steve jauna! Louisen lagun mina eta, oker ez banago, lehen hildakoa, ez da hala?\nGuztiz ustekabean harrapatu ninduen Rekalderen informazio hark. Radar indartsu baten pare abokatuaren begi urdinak gain-gainean sentitu nituen, azala nahikoa ez eta nire barrena ere arakatu nahian. Ni ideiak antolatzen ahalegintzen ari nintzen alferrik, ez bainion inongo zentzurik aurkitzen argazkiaren kontu horri. Ez, horrek ez zuen ez bururik ez hankarik.\nRekaldek nire aztoramena antzeman zidalarik, satisfaziozko irribarre xumea moldatu zuen eta, aurrera jarraitzea merezi zuela ziurtaturik, kontakizunari berrekin egin zion:\n— Agian bigarren datu hau interesgarriagoa irudituko zaizu.\nMahai gainean eseri eta hankak era sofistikatu batera gurutzatuz, eskua kokospera eraman zuen esperoan. Ez nuen hitzik egin. Harridura imintzio sotila besterik ez nuen taxutzerik izan. Gure elkarrizketa antzezlan bilakatua zen, zeinean Rekalde zen gidoigile eta antzezle nagusia, noski.\n— Louisi autopsia egin zitzaionean, oso gauza harrigarria agertu omen zen gorpuan.\nBeste isilune bat egin zuen eta nik, bitartean, zigarroa ezpainetan ipini eta piztu egin nuen; gero, une batez, bere irribarrea kearen artean lausotu egin zen.\n— Ezker besoan egin berriak ziruditen orbain larriak omen zituen.\n— Nolako orbainak ordea?\nMahaitik jaitsi eta, pentsakor, pauso gutxi batzuk eman zituen niregana. Aurrez aurre jarri zitzaidan. Zimeltzen hasitako bere azalari kolonia usain sarkorra zerion. Bibotea bi hatzez xamurkiro igurtzi, arnasa sakon hartu eta, begiak itxiz, jarraitu egin zuen.\n— Labana zauriak ziren, adiskide. Labana luze eta zorrotz batez egindakoak hain justu ere.\n— Labana luzea... —atera egin zitzaidan artean ere hausnarrean nengoela.\nEgia esan, ezin nuen imajinatu Louis bezalako gizon lasaikote bat inorekin borrokan eta, are gutxiago, inor berari min egiteko gai izan zitekeenik.\n— Eta horretaz ari garela, Louisi ez zitzaion formularen arrastorik ere aurkitu. Ez soinean ezta bera bizi zen etxean ere.\nAbokatu arraio hark infernuan ere izango zituen kontaktuak informazioa lortzeko. Informazioa eta kontaktuak, bai, horra arrakastaren giltzarria.\n— Agian hemendik ere zerbait probetxugarri atera ahal izango duzu.\nTxosten bat luzatu zidan. Gainbegirada azkarra bota nion. Steveren hilketari buruzkoa zen. Poliziaren zigilua zuen lehenengo orrialdean, bere jatorriaren erakusle.\nAntzezlana bukatua zen eta izarra txalo zaparradaren esperoan geratu zen. Horren ordez, indarrez besarkatu eta bekokian musu eman nion.\nRekalde jauna ahoa bete hortz eta, ziur aski, informazioa eman izanaz arras damuturik, eserita geratu zen niri begira txintik ere esan gabe.\nBulegotik ateratzerakoan harrerako neskari ez nion erreparatu ere egin. Kasua itxuragabeturik azaltzen zitzaidan guztiz. Zenbat eta gehiago sakondu, orduan eta beltzago ageri zen zuloa; argi printzarik ez zen inondik ere ikusten.\nKalean hara eta hona ibili nintzen noraezean. Estanko batean tabako paketea eta egunkaria erosi, eta Patxiren tabernara joan nintzen. Patxik bezperan Athleticek egindako partida eskasaz hitz-aspertua egin zuen; egunero ehunka aldiz mugimendu berbera egin ohi dutenen errutinaz, Negrita zorrotada luzea edalontzi estu luze batera botatzen zuen bitartean.\nOhiko iruzkinari ohiko erantzuna emanez, eseri egin nintzen.\nInguruan, gazte talde bat zegoen, ia gehienak erretzen eta basokada bana kalimotxo aurrean zutela. Algara ozenki egiten zuten, eta Patxik, barratik, mesfidantzaz begiratzen zien.\nPoliziaren txostena mahai gainean paratu eta arretaz irakurtzen hasi nintzen. Itxuraz ez zuen deus berririk esaten. Eta alferrikakotzat jo behar nuen unean berean kasik, datu hura azaldu zen. Lerro xume bat baino ez zen txosten hartan eta ez zioten, antza, aparteko garrantzirik ematen aipamenari. Hildakoa zegoen ohearen eta hormaren arteko zirrikituan, hautsitako iratzargailu bat azaldu omen zen. Horrek ohearen azpiko kristalen misterioa argituko zuen, noski. Baina harrigarriena, iratzargailuak markatzen zuen ordua zen: gaueko ordu bata eta laurden. Txostenak zioenez, iratzargailuko ordua bat zetorren auzitegi-medikuak kalkulatutako heriotza orduarekin.\nBaina ez Juliak Steveren gelan zarata entzun zueneko orduarekin!\nPaperezko mahai-zapi bat atera eta idazteari ekin nion:\nSei loreen kasua.\nKanpamentuko lagunen artean formula banatu, tadjiken erasoaren aurrean.\nJuliaren aita hilik lankideei ihesa erraztearren.\nBi taldetan ihes egin. Batean Amaia, Steve eta Louis; bestean Jokin eta Pablo.\nAmaiak deituta joan omen ziren tadjikak kanpamentura (zergatik?)\nStevek saiatutako bortxaketa zela eta mendekuagatik?\nNor ote Amaiarekin erretratuan zegoen neska?\nTiroketa Pabloren eta nire aurka.\nNire ondoan zegoen gazte koadrilaren algarak areagotu ziren. Paperezko musu-zapi batez estaliriko basoa paratua zuten mahaiaren erdian, musu-zapiaren gainean txanpon bat zegoen. Jolasa ezaguna zen: txanponaren jira txandaka zigarroaz zulatu, norbaiti edalontzi barrura erori arte. Txanpona dagoeneko erdia zintzilik zegoenez, giroa pil-pilean zegoen gazteen artean.\nNik jarraitu egin nuen.\nFormula zatiak bildu behar ziren egunaren bezperan Steve erailik.\nJuliak Steveren logelan ordu biak aldera zarata entzun.\nHautsitako iratzargailuak ordu bata eta laurden markatu.\nSteveri eta Amaiari formula lapurtu.\nOndoko mahaian barre algaraz lehertu ziren. Mutiko potolo kaska-gorri pekadun batek, lelo-lelo eginda bezala, paper errearen errautsen artean basoaren hondoan zetzan txanponari begiratzen zion. Inguruko mutilek oihuka eta builaka zapladak ematen zizkioten bizkarrean.\nLouisi formula aurkitu ez (ostua, akaso).\nStevek Jokini andrea kendu omen zion.\nMutil potoloa denen artean mahai gainera igota, gazte taldea txistu eta txaloka hasi zen. Mutiko galtzaileak aurpegia ilea baino gorriago zuen ordurako. Balantza baldarrak eginez, erdi-dantzan, arropa eranzten hasi zen.\nLouisen heriotza. Jokinekin geratuta omen. Itxura batera suizidioa.\nSteve, bere lagun minaren argazki puskatua zakarrontzian.\nLouisek labana batez eragindako orbainak besoan.\nAmaiak mafiako buru baten semearekin maitasun abentura. Aitak hilero dirua eman semearengandik aparte egoteagatik.\nUstekabean, lehengo barre-algarak irain eta istilu hots bilakatu ziren. Mutil taldearen aurrean xahar ttiki bat zegoen bastoia airean dantzatuz, mehatxuka. Mahai gainean mutil kaska-gorria galtzontzilotan zegoen. Bere besoek soina gurutzatzen zuten; haien azpian zapaldutako mitxelinek muturra erakusten zuten lotsagabeki. Koadrilakoak, debaldeko festa zapuztuko zitzaielako beldurrez edo, xahar erkinari bortizki oldartu zitzaizkion.\nNi, bitartean, Nekrasov, arma trafikatzaile errusiarra, jarri ez jarri egon nintzen une batez. Itxuraz ez zuen loturarik kasuarekin; hala ere, behin eta berriz agertzen zen pertsonaia zen. Gainera, arma trafikatzailea zen aldetik, ez zion muzin egingo halako arma eraginkor bati. Bai, ez zen komeni soka-muturrik besterik gabe baztertzea.\nNekrasov. Aurkikuntzaren berri bai ote? Balizko harremanik?\nAzken errepasoa egin nion idatzitakoari. Hartutako azken trago luzean rona eta goibeldura batera irentsi nituen. Urdailean puntada mikatza sentitu nuen aspaldiko partez. Izan ere, ez nuen aurrerapauso nabarmenik egin kasuan. Ez nuen batere aurrerapausorik egin kasuan.\nArtean ere urdaila kiskaltzekotan nuen, begiak paperetik altxa eta aldamenera, dagoeneko iskanbila larriak zeuden aldera begiratu nuenean. Giroa erabat ekaiztua zegoen eta agureari, paparretik helduta, astindu bortitzak ematen zizkion bisera laranja bat aurrekoz atzera jantzita zeukan mutil kankailu batek. Mahai gainean, bitartean, kaska-gorri pekotsua inguruan barreiaturik zeuden arropak albait azkarren biltzen ahalegintzen zen. Patxi orduantxe ikusi nuen. Pauso azkarrez zetorren barratik, eskuan egurrezko makila zuela. Lepoko zaina handitua eta matrailezurra estutuegi zituen. Nik edalontzia zurrutada batez hustu eta altxa egin nintzen. Urdaila ez ezik zintzurra ere erreta sentitu nuen. Eskua zilbor-aldean paratu eta desatseginezko keinua marraztu nuen. Agurea lurrean zegoen, eta esku-hankak desesperatuki astintzen zituen arintasun harrigarriaz, ur hotzetara botatako basakatuaren modura. Patxi, bitartean, itsumustuka ari zen borrokaren zurrunbiloan, makiladak han eta hemen partituz. Mutil biseradunak tabernariari atzetik heldu eta lurrera bota zuen. Gauean etxera iritsi eta, nekearen zama gorputzetik uxatu nahian, zamarra edozein bazterrera bota ohi dugun zabarkeria berberaz lurreratu zuen Patxi gizagaixoa. Nik aldameneko mahaitik, agure zaharrak erabilitako sardexka eta ia betea zegoen botila hartu nituen. Bitartean, mutil potoloak erabat mendean zuen Patxi eta koadrilakoak, bero-bero, orroka eta builaka ari ziren laguna animatzen. Inor nire presentziaz ohartu ez izana profitatuz, mutil handikotearengana gerturatu nintzen eta, lasaitasun handienarekin, botila buruan lehertu nion.\nBai, mutil ganberro alu horiek ondo ustekabean harrapatu nituen!\nMutil kankailua, kristal apurtuak buru kalparrean eta aurpegia ardoz arrunt bustia, niregana jiratu zen astiro. Bi pauso aurrera emanik azpia dinamitatutako etxe-orratzaren antzera abaildu zen lurrera. Mutilaren lagunek ahoa bete hortz jarraitzen zuten. Isilune labur baten ondoren, ile kizkurra eta ezpain azpian piercinga zituen gazte haietako bat amorruz oldartu zitzaidan. Saihetsean ziztada mingarria sentitu nuen artean guztiz orbainduta ez zegoen bala-zaurian. Mahai baten gainera erori ginen biak. Mutila nire gainean zegoen, ahal zuen bezala jo eta jo. Saihetseko mina, berehala, goragale eta zorabio bilakatu zitzaidan. Orduan, azken indar pizarrak bildu eta, amorru biziz, artean ere eskuan neukan sardexka izterrean sartu nion. Mutilak oihu lazgarria egin zuen; gero, ni libraturik, atzeratu egin zen. Ikara imintzio bat bekozkoan zizelaturik zuela, sardexka izterretik kendu eta odola jarioan atera zitzaion galtzak eta zapata gorrituz.\nOdolaren mintzoak, beste behin ere, bere bidea korritu zuen.\nBerehala, gainontzeko gazteek zauritutako lagunak hartu eta arrapataka alde egin zuten, lurrean kristal hautsiak eta sigi-saga ateraino lerratzen zen odol arrastoa utziz.\nPatxi, artean maldizioka ari zela, herrenka barraraino joan eta eskailerapeko ardo bana atera zigun: Chateron Pinord, erreserbakoa. Agureak, paparra puzturik, kondekoratutako soldadu ohi baten harrotasunaz heldu zion edalontziari. Ardoak inongo ospakizuni baino, gure onera etortzeko genuen beharrari erantzuten zion batik bat. Baita azkar asko helburua bete ere.\nUne hartan bi ustekabek kolpatu ninduten!\nLehenengoa, edalontzia egunkariaren gainean pausatu nuenean gertatu zen. Bertan, kotxea ikus zitekeen uretatik garabi batez ateratzen. Txikitako garaia gogoratu zitzaidan. Behin aitarekin arrantza egitera joan nintzeneko hura hain justu ere. Amua uretaratu eta handik laster egundoko arrainak kosk egin ziolakoan, olio lata herdoildua atera nuen handik. Hala ere merezi izan zuen, zeren eta hura zela eta ez zela aita estreinako aldiz ikusi bainuen barrez. Argazki nagusi haren ondoan gizon gaztea ageri zen; azpian, letra ttikitan, kontatzen zen nola salbatu zion bizia kotxeko gidariari. Hark ere kolkoa puztua zuen, lepoa luzaturik. Orduan, errezelo txarra hartuta, orriak di-da pasa nituen artikulua aurkitu arte. Kotxeko txoferraren argazkia ikusi nuenean, ez nintzen harritu. Dotore eta irribarretsu zegoen. Eta bizirik! Ni poztu egin nintzen.\nOrduantxe gertatu zen bigarren ustekabea. Azken ardo zurrutada hartu berri nuen eta kalera nindoan. Atzean Patxi eta zaharra geratu ziren, barrez eta fanfarroikeriatan.\nAtea irekitzerakoan, tupustean, tabernaren aurrealdeko kristala lehertu zen nire gainera. Ahalegindu nintzen nola edo hala aurpegia besoekin babesten alferrik. Konturatzerako, lurrean etzanda nengoen, aurpegia odoldurik eta kaskarreko ederra hartuta. Han, kanpoan, urrun, motor batzuen burrunba entzun zen korrokada kiratsuaren antzera, berehala apaldu egin zen trafikoaren harrabotsarekin guztiz bat egin arte. Ume mukitsu haiek ere edukiko zuten egun hartan zer kontatua.\nOspitalera iritsi eta harrerako erizainari gelaz galdetu nion. Hurbileko senidea nintzela esan nionean mesfidantzaz begiratu zidan, baina amore eman zuen. Gelaren aurrean bi txakur zeuden guardia egiten. Batak aurikularrak jantzita zeuzkan eta, egiten zituen imintzioengatik, pil-pilean zegoen partidaren bat entzuten ari zen. Besteak, berriz, horma hatzekin atabalatzen zuen zigarroa erretzen zuen bitartean.\n— Nire lehengusu propioa barruan dago.\nBi poliziak berehala atearen aurrean paratu ziren sarrera galaraziz.\n— Ezin duk inor pasa. Kasua oraindik sumariopean baitago.\n— Famili kontua duk. Aspaldi ikusi gabeko senidea, badakik. Nahi baduzue nirekin sartu eta bakea, arazorik ez.\n— Agian beste leku batera lagunduko haugu. Ziur nagok nagusiak galderatxo batzuk gustura egingo lizkiakeela. Bai, horrek pittin bat gozatuko likek! —bota zion aurikularretako poliziak garratz, partida eteteagatik sumindurik.\nEskuak poltsikoratu eta erdeinuzko keinua itxuratuz ukabilak amorruz itxi nituen. Nazka sentimendu bat eztarrira joan zitzaidan, eutsi ezineko goragale mikatzaren modura. Bizitza bizi beharrak bihotzerrea ematen zidan maizegi; zenbait jendek, berriz, urdaila arrunt nahasten zidaten. Une hartan sentitzen nuen guztia goragale hartan mamitzen zen: zinez jasangaitza zen!\nPauso batzuk egin nituen atzeraka. Poliziek arretaz begiratzen zidaten susmo txarrak harturik. Kankailu haien atzean zegoen ateari erreparatu nion. Atea arrunta zen inondik ere, halako leku aseptikoek ematen zioten kutsu funtzionala baino ageri ez zuena. Hala ere ate horren bestaldean pertsona bat zegoen. Arerio bat. Neu bezalako gizagaixo bat azken finean. Nire sentimenak ez zuen zer ikusirik arerioari zor omen zaio begirunearekin, baita zera ere! Agian gertuago zatekeen elkartasunetik edo, zergatik ez, ispilu soila izatetik. Bai, ateaz beste aldean zegoen gizon ttiki hura nire burua isla zezakeen ispilu bakarra zen.\nUne hartan bi taupada sentitu nituen besteak baino nabarmenago. Zerbaitek nire barrutik zirt edo zart egiteko deia egin izan balit bezala izan zen. Orduan, berriz ere poliziengana itzuli eta beren aurpegiaren harridurari begiratu gabe atearen heldulekuari heldu nion indarrez. Atea pittin bat zabaldu zen, barruko garbitasun eta botika usaina aditzeko adina. Poliziak oldartu egin zitzaizkidan atzeraka bultzatuz. Lurrera erori nintzen. Ostikoa sentitu nuen zauriaren aldean eta minaren minez garrasi egin nuen. Zakurretako bat gainean nuen eta eskuburdinak jarri nahi zizkidan. Azken indar pizarrak hankaz atea jotzeko erabili nituen; jakinez nire helburua ez nuela inoiz lortuko.\nOrduan ahots ezaguna entzun nuen.\n— Aski da, libre utzi!\nEz nintzen gehiegi harritu Mantxolaren aurpegi zapala ikustean. Bi eskuekin paparretik helduz altxatzen lagundu zidan. Ondoan zegoen plastiko gorrizko aulkitxoan eserarazi eta, nire buruaren gainean besoa irmoki paretaren kontra bermatuz bere ahots larderiatsuaz zaunka egin zidan.\n— Ondo zagok adiskide! Argi asko hitz egingo diat. Atzo berria eman zidatenean ez nioan jaramon handirik egin: kotxe bat uretara amildu duk Santurtziko portuan. Tira, pentsatu nian nire artean, mozkorren bat izango duk, edo atsoak utzi duen funtzionario gizajoren bat, halakoak egunero gertatzen dituk. Handik puska batera kotxearen balazta manipulatuta zegoela jakinarazi zidatenean, usain txarra hartu nioan kontu honi. Eta orain nor ikusiko ospitalean sesiotan kotxeko gidaria ikusi nahian, eta nire detektiberik kuttunena, Markos Gorriti jaun txit agurgarria lurrean arrastaka.\nNik ez nuen hitz egiteko gogorik. Mantxolarekin behintzat ez. Guztiz ahulduta sentitzen nintzen, aurrera begiratzeko ere dagoeneko adorerik ez duen txorimalo zurkaiztu baten gisara. Bai, prest nengoen Mantxolak, bele beltz zital hark, begiak atera eta lastozko nire soina zirtzilduz barrena han-hemenka barreia zezan.\nBaina bere jokabidea oso bestelakoa izan zen.\nLepotik lagun modura helduta, pasilloan barrena eraman ninduen erretzaileen guneraino. Han zigarroa luzatu eta berak beste bat hartuz isilik eta begira gelditu zitzaidan. Une hartan musker bat sentitu nuen kolkotik behera irristaka zilborreraino, eta bertan pausatu zen zain, Mantxolaren hitzaren zain.\n— Ondo zagok gazte. Argi hitz egingo diat, azpijokorik gabe, ados?\nSekula ikusi gabeko malgutasun imintzioa azaleratu zitzaion komisarioari. Ni harritu eta kezkatu egin nintzen eskuarki.\n— Gela horretan ezezagun bat zagok. Bere izena badiat, noski, baina ziur nagok faltsua dela. Nik ez zekiat nolako loturarik dagoen zuen artean eta bost axola niri hire osaba indianoa bada ere. Ikusi nahi baduk baimena emango diat.\n— Eta prezioa?\n— Gutxi-asko sinesgarria den istorioa, besterik ez.\nTratua zuzena iruditu zitzaidan. Mantxolak Jokin askatu behar izan zuenean egundoko porrota jaso zuen. Ukabilkada latza, bai horixe! Orain nagusiak lasaitzeko zerbait behar zuen. Eta joko hartan nik ez nuen deus ere galtzeko.\n— Ongi duk, istorio ederra kontatuko diat: istorio arrosa...\nAtea zabaldu nuenean bere ohea niregandik urrunegi zegoela iruditu zitzaidan. Urrats gehiegi egin behar nituela bere gorputz ttikia ikusteko, alegia. Leihoko estoreek apenas iragazten zuten argi laru xume bat ohe erraldoiraino. Ohe erraldoia, gorputz ttikia. Panpinatxoa zirudien bere neurrikoa ez zen jostailuzko etxe batean.\nInguratu orduko betazal morexkak pittin bat zabaldu zituen. Bere begietako estoreetatik ere argi gutxiegi pasatzen zen. Aldamenean suero botilatxoa tantaka husten zen itogin temati baten kadentzia gogaikarriaz.\nGizon ttikiak begiak erabat zabaldu zituen. Begi urdin ikaragarriak ziren (une hartan harritu ere egin nintzen, ezin uka, ez bainien ordu arte erreparatu itsasorako leihoak ziruditen begi haiei) zurgagailu eskerga modura inguru guztia berenganatzen zutenak. Ondoren bere ezpainek irribarre ñimiñoa zirriborratu zuten, gu bion arteko tarte izoztua marraza zorrotzena bailitzan alderen alde ebaki zuena.\n— Kaixo detektibe jauna, hau bai ez nuela espero...\nHitzok mihitik jaulki orduko kolkoan ahitu zitzaizkion. Ni bere ondoan eseri nintzen. Deus gutxi nuen eskaintzeko: artean ere patrikaren batean gordeta egongo ziren konpromisozko zenbait hitz labur eta errespetuzko isilune luzea.\n— Ez duk sinetsiko, baina hiri gertatutakoaren berri izan nuenean nire osaba arrantzalearen esana etorri zitzaidaan burura. Zera esaten zian edozein ostatutan txakolin botila aurrean zuela eta uneoro berari (botilari) zuzendurik, haren mintza-lagun bakarra bailitzan: gu denok azken finean arrainak gaituk! Handiak eta ttikiak. Batzuk berdelak beste batzuk atunak; baina den-denok dugu gu baino handiagoa den beste arrain bat gu jateko zain.\n— Hire osaba hura gizon jakintsua zuan inondik ere. Bazekien ederki asko halabeharrari ezin zaiola muzin egin. Inoiz itzuriagatik ere, azkenean barrabiletatik heldu eta itsas hondora eramango hau arrastaka.\n— Ez hago kexatzeko moduan.\nBere zurbilean destaina keinua plasmatu zen.\n— Atzeratzea baino ez diat lortu. Tira, heroi bat sortu ere egin diat. Agintariak zorretan zeudek nirekin inondik ere.\nSueroak bere jario neurtuarekin jarraitzen zuen botila husten. Agian gizon hark arrazoi zuen: denbora kontua baino ez zen.\n— Mundua zabala duk, hoa aparteko leku batera; zera... Ozeano Bareko uharte galduren batera. Badakik, egunez hamakan lo eta gauez txortan beste inongo kezkarik ez duala.\n— Ez diagu erremediorik —etsi egin zuen.\n— Beti zagok aukeraren bat.\n— Ez niretzat, ezta hiretzat ere Markos. Gure patua aspaldi idatzita zagok, alferrik duk entzungor egitea...\n— Diru puta hori jaso arte ez diat amore emango. Ez zeukaat beste zereginik bizitza honetan, ulertzen? Nire ordua iristen denean hileta dotoreak nahi nitizkek, besterik ez: jendeak behingoz zera esan dezan: hara, lurpera daramaten morroi hura bazen norbait.\nBeste hitzik egin gabe alde egin nuen. Nire burua hor ikusten nuen, zuriegiak ziren maindireen pean halabeharrari desafiozko erretolika botaz. Pausoa azkartu egin nuen. Desinfektatzaile usainak gaixotu egiten nau.\nKanpoan Mantxola zain nuen. Ni berriz ikusterakoan apenas eutsi zion irribarre akitu bati. Ilea atzeraka laztandu eta kokotea irmoki igurtzi zuen. Ahoa erdi zabalik zuen eta zalantza adierazten zuen begirada galdua.\n— Hire barrena hustuko huen honezkero.\n— Lasai hitz egin diagu, kitto! Hire ordaina izan duk. Ez nagok zorretan.\nMantxolak esku ahurrak astindu zituen buruari ezezkoan eragiten zion bitartean.\n— Estimatzen haut, Markos, benetan. Bazakiat batzuetan zakar samarra naizela baina nire papera horixe duk...\n— Ez hadi orain polizia zintzoarena egiten hasi, arren. Patetikoa gertatuko lukek.\n— Hara argi-iturri: ez diat inongo azalpenik zor, hi bezalako kaka-umerik agoantatzea gibelak ez zidak agintzen. Ez nauk hire hobe beharrez ari, baina nire lanak baditu arau puta batzuk. Haien artean hi bezalako babalastoak balizko arriskuaz ohartarazi beharra kasu.\n— Bota behingoz edo bake eman ezak!\nBaiezkoa egin zuen harrokeriaz.\n— Atzo San Francisco auzoko zenbait putetxetan sarekada egin genian. Badakik, lantzean behin komeni izaten duk horrelakorik egitea itxura egiteko besterik ez bada. Jendeak eskertu egiten dik eta egunkariek dezenteko sona ematen zietek halako berriei. Morboak saltzen laguntzen dik.\n— Poliziak darabiltzan auto-propaganda bideez hitz egin behar baduk, jakin ezak ondotxo dakidala nolako jukutriak asmatzen dituzuen...\n— Isil hadi behingoz, babo arraioa!\nBeste behin ere egiazko Mantxola ari zitzaidan hizketan.\n— Bai, gustatzen zaiguk putatxo batzuk noizbehinka komisaldegira eramatea bista gozatzeko, ez diat ukatuko. Baina baita galtzak orkatiletaraino jaitsita dauzkan jende dotorea harrapatzea ere.\n— Politikoren bat harrapatu zenuten sarekadan? Aktore ezagunen bat akaso?\n— Putetxeko gela batera sartu ginenean tipo luzexka bat harrapatu genian jo eta su. Galtzerdiak jantzita eta bederatzi milimetroko Checoslov automatikoa mesanotxean jarrita ari zen morroia lanean.\n— Larrua jotzeko era originalagoak ere ikusi izan dizkiat nik.\nPatrikatik erretratu zimurtua atera eta bestela bezala luzatu zidan.\n— Tipo hau...\n— Bai, Pablo eta hire kontra izandako tiroketan parte hartutakoa duk —zaunkan komisarioak—. Bestalde munta txikiko gaizkilea duk, hamar mila duro emanda bere ama ere zula-zula eginda utziko lukeena.\n— Saripeko gaizkina beraz.\n— Tipo batek telefonoz kontratatu omen zizkian taldearen zerbitzuak hogeita bosna billete ordainduta nonbait. Helburua zuei beldurra hezur-muinetan sartzea zuan.\n— Eskerrak helburua hori besterik ez zen! —egin nuen oihu eskua izterrera eramanda.\n— Orain taldeko gainontzekoen arrastoan gabiltzak, baina hiri zegokiana horixe zuan. Jakinaren gainean hago. Hortik kontuak ateratzea hire esku zagok.\nEz genuen hitz gehiago egin. Mantxolaren higuin aurpegia artean ere burmuinetan itsatsita neukala atera nintzen ospitaletik. Mantxolak bere eginbeharra bete zuela eta, kontzientzia pittin bat lasaiago edukiko zueneko segurantzia banuen. «Zoragarri!» pentsatu nuen nire artean, «baietz gaur gauean bere urdaileko ultzera gozoxeago portatu».


“Euskal Herria Sona” jaialdia martxan berriz - Nontzeberri\nHasiera/MUSIKA/“Euskal Herria Sona” jaialdia martxan berriz\n“Euskal Herria Sona” jaialdia martxan berriz\nBartzelonako Euskal Herria Sona jaialdiak kontzertu batzuk eman eta eten egin zuen bere programazioa joan den irailean. Orain, Euskal Herritik kanpoko euskal musikaren jaialdirik handieneko kontzertuak berriz jarriko dira martxan.\nHala, azaroaren 9an, Nikotina rap abeslari tolosarrak eta Senyor Oca talde bartzelonarrak partekatuko dute taula. Azaroaren 15ean, Eskean Kristo euskal rock taldearen eta Barcelona Rock Orchestraren txanda izango da.\nAzaroaren 22an, egun berezia izango da, Zea Mays euskal rock bandak kontzertu potentea eskainiko baitu. Hurrengo egunean, azaroak 23, Bad Sound taldeak dub eta reggae soinuak haizatuko ditu bertako Euskal Etxean, eurekin batera, Maluks talde valentziarra ere izango da.\nAzaroaren 30ean, birziklaturiko objektuen bidez musika sortzen duen Trakamatraka, eta rockaren soinu ederrak sortzen dituen Belatz taldea igoko dira oholtzara.\nEH Sona jaialdiaren egitaraua Anita Parker euskal elektroswing taldeak itxiko du Euskal Etxean bertan.\nEgitarauari buruzko datu guztiak, hemen kontsultatu hala dituzue.\n“Euskal Hitzorduak” Biarritzera heldu dira\nAraban eta azaroan, “Bertxoko” sariketa


Arrazakeriaren aurkako manifestazioak Euskal Herrian, 2021eko martxoaren 21ean\nPandemiak ez du arrazakeriaren aurkako aldarria isilaraziko\nArrazakeriaren aurkako Nazioarteko Egunaren harira, hainbat mobilizazio egingo dira gaur Euskal Herrian. Antolatzaileek aurreratu dutenez, osasun neurriak errespetatuz aterako dira kalera.\nArrazakeriaren kontrako protesta bat, iaz, Iruñean. Argazkia: EFE.\nMigratzaileen babesgabetasuna salatuko du Arrazakeriaren aurkako XXIV. Martxak\nSOS Arrazakeriak eraso arrazista "bortitza" salatu du Bilboko Errekalde auzoan\nKoronabirusak behartutako iazko etenaren ondoren, gaur, martxoak 21, arrazismoaren kontrako aldarriak entzun ahal izango dira berriro kalean. Izan ere, Arrazakeriaren aurkako Nazioarteko Egunaren harira hamaika mobilizazio antolatu dituzte Araban, Bizkaian, Gipuzkoan eta Nafarroan. Dena dela, deitzaileek aurreratu dute osasun neurriak errespetatuz aterako direla kalera.\nSOS Arrazakeria elkartetik salatu dutenez, pandemia garaian migratzaileen egoerak okerrera egin du. Elkartearen esanetan, paperik ez izateak eskubiderik gabeko infernua bizitzea dakar migratzaile askorentzat eta koronabirusak beren egunerokoa zaildu du.\nAre gehiago, egoera irregularrean dauden pertsonen kopurua ere handitu egin dela diote, pandemiak eragindako lanpostu galera tarteko. Horrek, besteak beste, lan-baimen asko berritzea eragotzi du.\n1966an, Nazio Batuen Erakundeak Arrazakeria Desagerrarazteko Nazioarteko Eguna izendatu zuen martxoaren 21a.\nHauek dira Hego Euskal Herriko hiriburuetan iganderako deituta dauden manifestazioak:\nARABA: Elkarretaratzea egingo dute 12:00etan Gasteizko Andre Maria Zuriaren plazan, "Paperak denontzat. Arrazismoa eta xenofobiaren aurka" lelopean.\nBIZKAIA: Manifestazioa 12:00etan Bilboko Mariaren Bihotza plazan, "Arrazakeriak etxerik gabe uzten nau. Etxebizitza denontzat" lelopean.\nGIPUZKOA: Arrazakeria eta xenofobiaren aurkako martxa 11:30ean aterako da Trintxerpeko azokatik eta Donostiako Boulevardean amaituko da.\nNAFARROA: Arrazakeriaren kontrako manifestazioa 12:00etan hasiko da Iruñeko autobus geltokian eta, hiriko kaleak zeharkatu ondoren, Gaztelu plazan amaituko da.\nArrazakeria eta xenofobiaren aurkako martxa, Pasaiatik Donostiara\nIaz korobirusa tarteko arrazakeriaren aurkako XXIV. martxa bertan behera gelditu eta gero, antolatzaileek (SOS Arrazakeria, Medicus Mundi Gipuzkoa eta Euskadiko GGKEen Koordinakundea) berriro heldu diote martxoaren 21erako ekitaldia antolatzeari.\nUrtero bezala, martxa Pasaia eta Donostia artean egingo dute. 11:30ean jarri dute hitzordua Trintxerpeko merkatuan.\nAurten 68 kolektibok egin dute bat martxarekin, orain arteko markak hautsiz. Iazko aurreikusitako leloa berreskuratu dute "Zure papera garrantzitsua da", mezua indarrik galdu ez duela iritzita. Izan ere, paperik ez duten migratzaileek beren eguneroko bizimoduan duten babesgabetasun egoera salatu nahi dute. Aldi berean, egoera horri buelta emateko herritarrak mobilizatzeak duen garrantzia nabarmendu nahi dute.\nArrazakeriaren kontrako astea Nafarroan\nMartxoak 16: "Sistema Penalean eta Kartzela-sisteman dagoen Arrazakeria ikustarazten" hitzaldia Katakraken, 18:00etan.\nMartxoak 17: "Egiturazko arrazakeria COVID 19aren garaian" hitzaldia Tuterako Lourdes hiritarren zentroan, 18:00etan.\nMartxoak 18: "Gizartearen esku-hartzea Arrazakeriaren aurkako jarreretatik" hitzaldia Katakraken, 18:00etan.\nMartxoak 21: Arrazakeriaren kontrako manifestazioa 12:00etan. Autobus geltokian hasi eta Gaztelu Plazan amaituko da.\nMartxoak 22: "Arraza bazterkeria Nafarroako hezkuntzan" mahai-ingurua Katakraken, 18:00etan.\nMartxoak 23: "Arraza bazterkeriaren aurreko ikastetxetako esperientziak" mahai-ingurua Katakraken, 18:00etan.\nHitzaldi guztiak zuzenean jarraitu ahalko dira.


Zerga iruzurraren prebentzioa - Ogasuna - Ogasuna\nOgasun eta Finantza Departamentuaren helburu nagusietako bat da zerga iruzurra justifikatzen duten baldintzapen sozialak desagerraraztea, herri finantzen ezagutza soziala hobetuz eta kontzientziazio fiskala areagotuz.\nHelburu hori lehentasunezko jarduketa lerroen artean jasota dago Euskal Autonomia Erkidegoko Iruzur Fiskalaren kontrako Borrokarako Batzordeak –Foru Aldundiak eta Eusko Jaurlaritza bertako kideak dira– iruzurraren aurka eginiko plan bateratuetan.\nHorrekin bultzatu nahi da zerga obligazioak borondatez betetzea. Horretarako, zerga iruzurrak berekin dakartzan bidegabekeria eta ondorio larriak herritarrei ikusarazi zaie, eta funts publikoen erabilera ezagutaraziko da, hau da, zer zerbitzu ematen diren euren ekarpenarekin eta zer modutan laguntzen duen ekarpen horrek Gipuzkoa lurralde solidario eta orekatuagoa izan dadin.\nIkastetxe gipuzkoarrek proposatutako fiskalitatea berritzeko ideiak 2021


Natura Zientzien Museoa - Alava Turismo\nInicio » Natura Zientzien Museoa\nMuseoa Otxanda Andrearen Dorrean dago; gotorleku hau XV. mendekoa da eta kanpoko fatxadatik harresia babesten zuen. Jauregia XVI. mendean berreraiki zuen Andrés Martínez de Iruña jauntxoak. Alabaren izena jarri zion: Otxanda andrea.\nMuseoaren lehenengo solairuak Geologiaren gaia jorratzen du, bai eta intsektuak biltzen dituzten anbarezko aztarnategiena ere. Bigarren solairuan, botanika eta zoologia dira gai nagusi.\nArabako Natura Zientzien Museoa 1986ko maiatzean ireki zen. Beheko harresi zaharreko Aldabeko atearen ondoan ireki ere, mendebaldera begira, Erdi Aroko dorre eder batean Iruñako eta Arabako Otxanda andrea eta bere senar Gereñako Joan jauna XVI. mendean bizi izan ziren lekuan, hain zuzen.\nZentro publiko honek zerbitzu eta instalazio orekatuak ditu, bai bisitarientzat eta bai ikertzaileentzat; bestalde, eskaintza museografiko erakargarria egiten du bertako erakusketa aretoetan. Horregatik guztiagatik, erreferentzia puntu bihurtu da Natura Zientzien esparruan.\nMuseoaren xede dira Arabako gizarteak natura zientzien esparruan duen aparteko kultura ondarearen iraupena bermatzea, errealitate horren ezaguera zientifikoan aurrera egitea eta jakintza hori kontzientzia kolektibo bilakatzea.\nNatura Zientzien Museoaren bisita birtuala


ELORRIO · Dena prest 2021eko 'Kultur Zopa' programaren hasierarako - Mugalari KulturaMugalari Kultura\nDena prest Kultur Zopa 2021 programaren beste edizio bat jasotzeko. Elorrioko Udalak kulturaren aldeko apustua egiten jarraitzen du, Kultur Zopa 2021 programaren eskutik.\nElorrioko Sugoi taldea.\nIzan ere, irailean Elorriok hitzordu berezia izango du berriro kulturarekin; horrela, 4, 5, 6, 10, 11, 16 eta 18an, ikus-entzule guztiei zuzendutako ikuskizunez beteko dira berriro kaleak. Hala, umeentzako jolas eta animazioetatik hasi eta gazteentzako zein helduentzako kontzertuetara joango diren ikuskizunak Ganondo parkean, Arriola Antzokian eta Elizan gozatu ahal izango dira.\n«Kultur Zopa 2021ek jarraipena eman gura dio kultur emanaldiz betetako udari. Herritar guztiak kulturaz gozatzen jarraitzera animatu gura ditugu, jende guztiarentzat pentsatutako programazioa doan eta segurua izanda» adierazi du Julene Lazkano Gazteria eta Jai zinegotziak. Edizio berri honetarako 9 ikuskizun programatu dira, Estutu, The Lion, Dupla, Selektah 9mm, Sugoi, Segundo Traste, Lara Sagastizabal eta Ana Sagastizabal, Euskadiko Orkestra Sinfonikoa eta Puro Relajoren emanaldiekin eta etxeko txikienentzako jolas eta animazioekin. Horrela, emanaldi guztiak doakoak izango dira, Ganondo parkean, Lara eta Ana Sagastizabalen “Si, fueron ellas. Un paseo por la historia del Teatro Musical” ikuskizuna izan ezik. Azken hori Arriola Antzokian izango da eta sarrerak doan izango dira, baina erreserbatu egin beharko dira aretoaren edukiera ziurtatzeko.\nErreserba egiteko 946 583 192 telefono-zenbakira deitu daiteke irailaren 7tik aurrera goizeko 10:00etatik arratsaldeko 15:00etara. Euskadiko Orkestra Sinfonikoak Elizan eskainiko duen kontzertua ere doakoa izango da eta lekua bete arte sartu ahal izango da bertara. Gainera, irailaren 5ean Elorrion hiru azoka izango dira: artisautza, nekazaritza eta abeltzaintza, udaletxearen ondoko aparkalekuan eta Buzkantz eta Ferixalekua kaleetan


Herritarrek egiten dituzten eskerrak, iradokizunak eta erreklamazioak jasotzea eta bideratzea.\n* Erreklamazioa partikularren ondasun edo eskubideetan izandako lesioengatik bada, eta udal zerbitzuen funtzionamenduaren ondorio, ikus "Kalteak, Ondare Erantzukizunagatik" izapidea.\nProzedura arrunta. Legezko gehienezko epea: ez dagokio\n208/1996 Errege Dekretua, Administrazioaren informazioko eta herritarrei laguntza emateko zerbitzuak arautzen dituena 15-24. art\nEstatuko Administrazio Orokorraren kalitatea hobetzeko esparru orokorrari buruzko 951/2005 Errege Dekretua 14-19. art\nIradokizuna, erreklamazioa edo eskerra jasotzea.\nKexaren edukiaren arabera dagokion zerbitzura bidaltzea.\nHerritarren Arreta Zerbitzua - Orokorra - iradokizun, erreklamazio eta eskertzaren arabera dagokiona.