RESTAURANTES | creando cocina\nGurekin kolaboratu duten jatetxeak:\nAbOIZ jatetxea Bizkaiko Garai herrian kokatutako euskal landetxe zahar bat da. Dani García sukaldariak, bere sukalde taldearekin batera, askotariko platerak sortzen ditu gustu guztietarako, non sukaldaritza tradizionala joera berritzaileenekin bateratzen den. Beti eskualdeko kalitatezko produktuekin lan eginez.\nDonostiako erdialdean kokatutako jatetxe moderno honek dastatzeko menu bat eskaintzen du sorkuntzetan zapore eta ehundura desberdinak konbinatuz bidaia hau esperientzia paregabea izan dadin. Bere lan filosofia sasoiko lehengai iraunkorren erabileran eta ahaztutako produktuak birbaloratzean oinarritzen da. Jatetxea Paulo Airaudo sukaldariaren eskuetan dago.\nJatetxe hau 1942az geroztik dago Hondarribiko herri politean. Txapartegi anaiak, Mikel, Kepa eta Gorka buru dira eta Alameda jatetxea zuzentzen dute. Michelin izar batek babesten du 1997az geroztik, maila kontzeptuala eta garapen praktikoa, zapore dotoreak, harmonikoak eta sinesgarriak oinarri ditu.\n1980an ireki zen jatetxe hau, Donostiako Gros auzoan kokatua, hirian erreferentzia da egindako lan onagatik. Bai instalazioen bai eskaintza gastronomikoaren etengabeko bilakaeran.\nAmalur Taberna Bizkaiako Durango herrian kokatuta dagoen taberna da, Jon Biota sukaldariaren esku. Gildak eta Marianitoak dira bertako espexislitateak.\nEste restaurante inaugurado en 1980, situado en el barrio de Gros de San Sebastián, es una referencia en la ciudad por su buen hacer. En continua evolución tanto de sus instalaciones como de su oferta gastronómica. Desde los desayunos, pasando por los aperitivos hasta los diferentes menús y la carta.\nDonostiako Alde Zaharreko paraje paregabean kokatuta, euskal sukaldaritza tradizionala eskaintzen dute, pintxo-barra handia eta haragia, iberikoa eta arraina ardatz dituen menu zabala, baita ardo sorta zabala ere.\nJatetxe hau bisitatzeko eta errepikatzeko arrazoietako bat da Hondarribia Gipuzkoako herri ederrean dagoela. Baserri berritu honetan plazer gastronomikoez goza dezakezu, gure eskualdeko kalitatea eta sasoiko produktuak beste eremu geografiko onenekin nahastuz.\nErabat zaharberritutako baserri historikoa, Euskal Herriaren bihotzean kokatua. Euskal sukaldaritza bikaina, sasoiko produktuak eta Igor Ezpeletak produktu freskoekin egindako platerak.\nKafetegi-jatetxe hau Donostiako alde zaharrean dago, San Telmo museoaren ondoan. "Artisauen Batasuna" zaharra da, Patricio Fuentes sukaldaria da sukaldaritza tradizionaleko eta gustu handiko leku enblematiko honen agintaria.\nDonostiako jatetxe historikoa, Juan Mari Arzaken aiton-amonek 1897an eraikitako etxean kokatua. Juan Mari Arzak eta bere alabak Elena zuzendaritzapean erreferentzia da sukaldaritza abangoardistaren eta tradizionalaren munduan. Munduko jatetxe onenetariko bat da.\nJatetxe hau oso ondo kokatuta dago Donostiako alde zaharraren bihotzean, bi jangela ditu eta bertan euskal sukaldaritza modernoaren jakiak dastatu ahal izango ditugu. Sukaldeaz arduratzen den talde gazte eta esperientziaduna aurkitzen dugu Ander González buru duela.\nAitor Elizegi sukaldariaren proiektuetako bat da gustu handiz eta funtsa gordez berritutako gatz biltegi zahar hau. Sukaldari ezagunak menu zehatza eta berritzailea garatu du, euskal eta nazioarteko sukaldaritza uztartzen dituena, plater begetarianoentzako lekua gordez. Hori guztia, bertako eta kalitate goreneko produktuetan arreta jarriz.\nAiete Palacio hoteleko jatetxeak euskal eskaintza gastronomiko aberatsa du, sukaldaritzako sofistikazioarekin harritzen duena beirazko jantokiko argi dotorearen azpian. Platerak sormenezkoak, originalak eta minimalistak izateagatik bereizten dira.\nDonostiako taberna sarituenetako bat. Bere barra koloretsuak eta dekorazioak Donostiako pintxoetatik liluragarrienean murgiltzen gaituzte. Plater hotz eta beroen aukera zabala, hainbatetan delicatessenetik gertu.\nDonostiako Aquarium enblematikoaren goialdean kokatuta dago Kontxako badiara bista zoragarriak dituen jatetxe zoragarri hau. Ezaguna da gure sukaldaritzako sustraiekin argi eta garbi lotuta dauden proposamen orekatuengatik eta kalitate handiagatik.\nArabako Ortogoienen kokatutako euskal baserri tipikoa. Garaian garaiko platerak, arraina eta haragia erretako landa parrilan plantxan egindako haragia eskaintzen ditu.\n2015eko martxoaren 27an Kursaal kafetegi berriaren (Donostia) ateak irudi berritu eta zainduarekin ireki ziren. Donostiarren topagune berria eta hiria bisitatzen duten guztientzako geralekua bihurtzeko helburuarekin hasi zuten ibilbide hau.\nBere kokapen bikainak Kursaal kafetegia erraz iristeko leku bihurtzen du, Gros auzoko Kursaal Kongresu Jauregitik eta Zurriola hondartzatik 50 metrora.\nSukaldariak, Juan Veloz mexikarrak, esperientzia gastronomiko bikainaz gozatuko zaitu.\n1951az geroztik tradizio gastronomiko garbiena irudikatzen du Tolosako Gipuzkoako herri ederrean. Parrila tekniken maisua izateagatik ezaguna, "Txuletaren tenplua" bezala ezagutzen da.\nCasa Nicolasa, Nicolasa Praderak 1912an sortutako jatetxea, euskal sukaldaritzan erreferentzia izan da, non sukaldari gazte gutxik osatu duten prestakuntza. Donostiako bihotzean (Gipuzkoa) kokatua eta goi mailako sukaldaritza tradizionalarekin, bere azken 25 urteetan Jose Juan Castillo sukaldari handiak zuzendu zuen.\nDonostiako Alde Zaharrean kokatutako jatetxea, 1956an sortua eta Pablo Loureiro Rodil sukaldariak zuzentzen duena. Ospetsua sasoiko barazki, arrain, itsaski eta kalitate handiko haragiengatik. Bere giza taldeari esker, etxean bezala sentiaraztea helburu duen jatetxea, xehetasun txikienak ere zainduz.\nCeresio7 jatetxea dagoen eraikin historikoaren goiko solairuan, terraza du Milaneko horizontearen ikuspegi pribilegiatuak dituena. Jatetxe hau Dsquared2 taldekoa da. Dean eta Dan Caten establezimenduaren diseinuarekin loturiko guztian bete-betean sartu ziren giro oso berezia sortuz. Lekuak kanpoko bi igerileku ere baditu. Jatetxe bikain hau Italiako sukaldaritzako buruetako batek zuzentzen du, Elio Sironi handiak.\nDamadá jatetxeak 2019an irekiko ditu ateak Donostiako Antiguo auzoan. Establezimendu honen zuzendaritzan David Arellano eta Mariana Moran daude. Bere sukaldaria, David, zortzi urte daramatza Martín Berasategiren agindupean eta Michelin izarra lortu zuen eMe B Garrote jatetxeko sukaldari nagusia izan zen. Bere filosofia profesionalak produktua baloratzen du eta bezeroen gozamena egiten du.\nJatetxe hau Algortan (Getxo) dago, beste leku bat da eta oso giro atsegina du. Harrituko zaitu inoiz utziko ez duen sukaldearekin, Natxo Apecetxe arduratuko da sukaldeak gure ahosabaian gozatzeko ardura izateaz.\nBeasainen (Gipuzkoa) dagoen jatetxea, menu zabala eta hain erakargarria eskaintzen du mahaikideentzat. Garaian garaiko produktuekin asko lan egiten dute eta xehetasunak zaintzen dituzte. Sukaldea Iban Mate sukaldariak zuzentzen du.\nGetarian kokatutako jatetxe ospetsua, gure kostaldeko herri ederrenetako batean. Pedro Arregui-k sortu zuen eta lehengaiekiko errespetu maximoko filosofia eta elementuen denborazaletasuna hasieratik mantentzeagatik aitortu zuten.\nZurriola hondartzaren ondoan kokatutako jatetxea, sukaldaritza japoniarra eta peruarra elkartzen diren eta euskal sustraiak ahazten ez diren ...\nZapore eta lehengai bikainen eztanda harrigarria ingurune atsegin eta berezian ...\nEnea se aleja del modelo de restaurante tradicional y se basa en la opacidad de su gestión y relaciones con los proveedores. Enseñando de donde vienen las cosas, cómo se tratan y en cómo creen que se tienen que hacer, el objetivo de Enea es ofrecer un momento de felicidad. Siempre respetando los gustos, costumbres y rarezas. Por lo tanto, os invitamos a venir a nuestra casa a que os sintáis cómo en la vuestra.\n1930ean eraikitako eraikin batean kokatuta dagoen jatetxe hau 1992an ireki zen eta Roberto Ruízek zuzendu zuen gaur egun Tolosako gizartearen ikonoa eta Gipuzkoako gastronomiaren mundurako erreferentzia. Produktuak biluzteagatik eta dekoraziorik gabe aurkezteagatik merezi duen protagonismoa eskaintzeagatik nabarmentzen da.\n1984an Ganbarak ateak ireki zituen Donostiako Alde Zaharrean. Pintxoengatik famatua, jatetxe atsegina ere badu, kalitate handiko produktu freskoak aurki ditzazun. Sasoiko espezialitateengatik eta arrainengatik ere nabarmentzen dira.\nDonostiako Gros auzoan kokatuta dagoen taberna-jatetxe honek euskal eta mexikar sukaldaritza nahasten ditu eskaintza gastronomiko anitzarekin. Bruno Oteiza sukaldari euskal-mexikarra Mexikoko abentura baten ondoren itzuli zen bere herrira, eta han irabazi zuen Biko jatetxearekin.\nGran Sol taberna Fuenterrabian eta Gipuzkoan pintxoen erreferentzietako bat da. Gordetzen dituen sariak kontaezinak dira. Pintxo bero eta hotz ugari ditu, formula tradizionalenetatik hasi eta ausartenetaraino. Tabernaren ondoan jatetxe xarmangarri bat eta terraza bat dituzte.\nGastroteka Danontzat Hondarribiko alde zaharraren (Gipuzkoa) bihotzean dago. Sukaldaritza jatetxeko jatetxe honen buru, Gorka Irisarri sukaldaria dago. Bata derrigorrezkoa izatea Kantauri isurialdeko herri eder honetan.\nIrungo Irela Basabe-k zuzentzen du, Gasteizko sukaldari sortzaile Félix Manso-rekin batera, Irun herriko taberna-jatetxe nagusia, pintxoengatik hainbat sari irabazi dituena. Taberna oso dinamikoa da pintxo-barra ikusgarriarekin eta azken joerak islatzen dituen arbelarekin, baita eguneroko menua eta zatiak ere. Jatetxea intimoa eta bakartua da, berezko ukituak dituen produktuaren gastronomia zaindua.\nHika bodega espazioa enologia eta gastronomia elkarrekin elkartzen diren espazio integratzailea da, azken espazioa Roberto Ruizek eta bere taldeak zuzendu eta koordinatzen dute, HIKA BY ROBERTO RUIZ kontzeptuaren arabera, Frontoiak emandako esperientzia izanik.\nGipuzkoako hiriburuko luxuzko hotelak goi mailako jatetxea du eta bertan Jesus Caballero sukaldariak produktu, kalitate, berritzaile eta bere lurraldean errotutako sukaldaritza erakusten digu. Establezimendu honen enklabea paregabea da Donostiako hirian.\nViura hotela, Arabako Errioxako bihotzean kokatua, upategi enblematikoenez inguratuta. Juan Carlos Ferrandok sukaldaritza zainduaz gozatuko zaitu lehengai bikainekin (barazkiak, arraina eta haragia), sasoiko eta sasoiko produktuak lehenesten ditu sormen ukituarekin eta postre harrigarriekin. Xehetasunen arreta eskaintzen dute, afaldu ondoren gozatzeko terraza eta ardo-taberna daude, ardo aukera zabala dastatu eta erosteko.\nIzen bereko baserrian dago, Zornotzako parke botaniko handi baten erdian kokatuta. Jauregibarria baserria 1803koa da eta herriko zaharrenetakoa da. Sukaldaritza tradizionala eta plater erabat berritzaileak eskaintzen dituzte, Slow Food mugimenduaren filosofiari arreta berezia eskainiz. Beñat Ormaetxea sukaldari ospetsuak zuzentzen du.\n1962az geroztik produktu bat eta sasoiko sukaldaritza eskaintzen ditu, non Kantabriako onena dastatu ahal izango dugun kostaldeko Getariako herrian. Bere haurtzaindegietako itsaski gozoak eta upategi handi bat goza ditzakegu.\nIosu Carriónek zuzentzen du Hondarribiko herri ederrean kokatutako jatetxe hau, Butroi pasealekuan bertan eta Txingudiko badiara ikuspegi zoragarriak dituena. Sasoiko eta kalitatezko produktuekin lan egiten duen sukalde gaztea bere plateretan zaindu eta dastatzeagatik nabarmentzen da.\n1968an sortutako jatetxea, Astigarragan kokatua eta Kako familiak zuzentzen duena. Ospetsua euskal sukaldaritzako plater tipikoenak prestatzeko arretaz aukeratutako produktuengatik.\nKarlos Arguiñano Hotel Jatetxea Zarautz izeneko Gipuzkoako kostaldeko herri eder batean dago. Hondartzaren ertzean dagoen leku pribilegiatu batean kokatuta, Kantauri itsasora ikuspegi zoragarriak ditu. Familiako jatetxe honetan, sasoiko eta kalitatezko produktuak ekoizten dira, gure ingurunea errespetatuz, oso langile eta trebatutako talde batekin.\nGastrobar eta osteria Donostiako erdialdean terraza atsegin eta berezi batekin. Ismael Iglesias sukaldariaren zuzendaritzapean, ostra dastatzeko leku berria eskaintzen du eta etengabe berritzen ari den sasoiko sukaldaritzako plater bikainak eskaintzen ditu.\nBilbon kokatutako euskal-asiar sukaldaritza jatetxea. Lan egin merkatu freskoak eta sasoiko produktuak. Talde gazte eta gogor batek osatzen du Iván Abril buru duela.\nEspazio atsegina, soila eta modernoa, Durangoko gunerik modernoenean kokatua eta non Koldo eta Iñigo anaiek bezeroen gogobetetasuna kontuan hartuta lan egiten duten pertsona gogotsu eta profesionalez osatutako talde txiki bat zuzenduz.\nHondarribian (Gipuzkoa) dago, paseo zoragarria eta gozatzeko bistak dituena; sukaldea Aitor Amutxastegik zuzentzen du.\nKokarta jatetxea euskal sukaldaritza tradizionalaren onena sormen ukituaz gozatzeko leku atsegina da. Produktuen kalitatea sukaldeko oinarrizko zutabea da eta horregatik sasoiko produktuak erabiltzen dituzte.\n2002ko abenduan ireki zituen ateak tradizioan oinarritutako sukaldaritza abangoardista eginez abiapuntu gisa baina forma, zapore eta ehundura berrietara irekita. Sukalde naturala kokatuta dagoen espazioarekin eta bere despentsekin konprometituta dago. 2008an Michelin izar batekin aitortu zuten.\nDonostiako alde zaharrean, bere nortasuneko jatetxe-taberna hau aurkituko duzu.\nBere menua urtaro guztietan aldatzen da merkatuaren eskaintzaren arabera, sukaldaritza nazionala eta nazioartekoa modu sortzailean nahasten dituzten plater goxoak eskaintzen ditu, beti ere kalitate oneneko produktuak erabiliz, horrela nabarmentzeko moduko ahosabairako asebetetze osoa lortuz. ezin da bestela izan Joselitoren iberiarrak.\nFuenterrabian (Gipuzkoa) kokatutako euskal txuletegia, jangela eta terraza polita ditu, baita ardo zaleentzako eskaintza bikaina ere. Arantza eta Jon Ayala jabeak Maitre d 'eta barbakoa dira, hurrenez hurren. Bere espezialitatea parrilla da, baina Asier Alcalde sukaldariarekin ere kontatzen dute beren elaborazioen zainketa eta lan ona egiteko.\nJatetxea Villa Murgiako hotel batean dago, Gorbeiako Parke Naturalaren magalean eta Gasteiztik hamar minututara. Espazio modernoa, beiraztatutako terraza handiarekin non Rubén Gonzalezek sukalde modernoa eta sinplea zuzentzen duen.\nLa Cepa aurkezpenik behar ez duen establezimendu horietako bat da. 1948an ateak ireki zituenetik, Donostiako ezinbesteko geralekuetako bat bihurtu da. Haien Jabugo urdaiazpikoa, noski, eta gainerako txistorra bezala, fama dute eta galiziar olagarro kazola tipikoak, tripakiak, etxeko albondigak ... dagoeneko klasikoak dira.\nJoaquín Pollos da tradizio eta tradizioa arnasten duen familia negozio honen jabea, eta hortik ez du iota bat ere aldatu nahi izan "Zeren bere sorreratik beti ezaugarritu duen ildo beretik jarraitu nahi dut eta bakarra bihurtu du establezimenduak, gainditzen zaila den kalitatea eskaintzen duena ”.\nLa Fábrica jatetxea, Donostiako Alde Zaharrean kokatua, 2005eko abenduan inauguratu zen. Iñigo Bozal sukaldariak zuzendutako talde gazte batek osatzen du. Giro atsegin eta epelean, bertako sukaldaritzaz goza dezakezu, ukitu modernoko tradizioan oinarrituta.\nDonostiako Alde Zaharraren bihotzean dago. Hemen "Donostiako horma" zaharrean jan dezakegu. Modu berritzaile batean prestatutako euskal sukaldaritza tradizionala eskaintzen digute. Produktuen kalitatea ezinbesteko baldintza da. Sasoiko eta fresko produktuak eskaintzen dituzte zapore maximoa eta kalitatezko eguneroko eskaintza bermatzeko.\nGasteizen kokatutako jatetxe hau abangoardiako elementuekin nahastutako sukaldaritza tradizionalarekin identifikatzen da baina beti, sasoiko produktuarekin bandera gisa. Mikel Fiestras sukaldariaren espazio gastronomikoaren identitatea da.\nLanziego jatetxeak, Donostiako erdialdean, jangela zabala du. Aukera ugari eskaintzen ditu, baita kalitate handiko eta arreta handiko zerbitzua ere, sukaldaritza tradizionala eta sinadura konbinatuz.\nJatetxe klasiko hau Oiartzun herrian (Gipuzkoa) dago eta Maria Luisa Eceiza da, familia negozio honen ardura duen laugarren belaunaldia. 1986an Michelin izarra jaso zuen. Errezeta klasikoak, kazolak eta produktua dira jatetxe honetako sukaldaritza.\nMirador de Ulía jatetxea dagoen txaleta 1939. urtean eraiki zen. Terraza toki pribilegiatua da. Rubén Trincadoren zuzendaritzapean, sukaldaritza berritzailea eta apologetikorik gabekoa baina sukaldaritza tradizionalean sustraituta dagoena, teknika aurreratuenak zapore eta usainetan aplikatzen ditu mahaikidea platerean duen konposizioarekin harritzeko, baina batez ere zehaztasunarekin. Michelin izar 1arekin aitortu zuten 2011n.\nJatetxe honen filosofia bertako sasoiko produktuen erabilera da, eta bertako sukaldariak Basque Culinary Centerren trebatu diren lau urteetan ikasitako teknikak aplikatzen zaizkie zapore tradizionalak alde batera utzi gabe. Ordizian kokatuta dago, Gipuzkoan.\n"Belle Epoque" ren erdian inauguratu zen Café Oquendo-k 1924ko abuztuaren 2an ireki zituen ateak publikoarentzat, Lorenzo Iriondo eta Vicenta Arregui-ren eskutik. Kokapen pribilegiatua duenez, Victoria Eugenia Antzokia eta Kursaaletik gertu dagoelako, Donostiako Zinemaldian zinemetako izarretarako igarobideetako bat izateagatik da ezaguna.\nPatxikuenea Euskal Herriko baserria da, Jaizkibel mendiaren magalean kokatua, 200 urte baino gehiago dituena, Lezoko kanpoaldean belardi berdez eta zuhaitz oparoez inguratutako leku lasai batean kokatua. Patxikueneak lehengai onena bilatu eta bilatzen du, gero gure mahaian bakarrik hitz egin dezan. Haragi eta arrain plantxan espezializatutako jatetxea, Aitor Manterolak zuzendua. 2014an Donostian ospatu zen Gastronomika Azokan parrilla nazional onenaren saria eman zitzaien.\nDonostiako erdialdean kokatutako jatetxea, barazkiak eta merkatuko produktuak nagusi diren sukaldaritza sinplea du ezaugarri. Che f Loren Herrero jatetxe honen aurrean dago.\nJatetxea 2017an ireki zen Donostiako Egia auzoan. Jatetxe moderno eta atsegina da, terraza polita duena. Sukaldaritza modernoak, kalitateak eta produktu bikainek definitzen dute Ismael Iglesias sukaldariaren buru den jatetxea.\nAlegia herrian kokatzen den Route 33 jatetxean taberna-kafetegia dago, pintxo eta pintxo ugari dituena. Félix Garrido sukaldari ospetsuak zuzendutako sukaldea, bertako kalitate handiko produktuak dastatzeko.\nSardara taberna Fuenterrabia San Pedro kalean dago. Barrualdea zurez, harriz eta hormigoiz apainduta dago, diseinu minimalista eta egungoa mantenduz. Pintxo ugari aurki ditzakegu hiriko establezimendu nabarmenetako bat izanik.\nRestaurante ubicado en Gernika (Vizcaya) que tiene una amplia oferta gastronómica desde desayunos hasta una selección de "pintxos", además de menús del día y menús concertados para grupos. A los fogones se encuentra el chef Lolo Gómez.\nGourmet sagardotegi hau Donostiako Alde Zaharreko Matia kalean dago, oso kalitate oneko produktua eskaintzen du eta parrilla bikaina du ezaugarri. Sagardotegi honetako sukaldaria Paola Cerchiara da.\nTopa jatetxea, Galdakaon, Vizcaya-n kokatua, euskal gastronomia tradizionalaren ibilbide zabala eskaintzen du. Txuleta plantxan edo carrillo txirlak bezalako espezialitateekin. Aurrean, Manu Jugo sukaldari gaztea.\nGros auzoko Trinchete jatetxea Euskal Autonomia Erkidegoko zaharrena da, baita monumentu gisa ageri dena. Bi jangela handi ditu, non Donostiako otordu klasikoak eskaintzen dituzten.\nTxalupa taberna-jatetxea Donostiako Alde Zaharreko Fermín Calbetón kalean dago. Ingurune desberdineko bi gela ditu, non pintxoak, plantxan egindako platerak, koktelak eta askoz gehiago aurki ditzakezun.\nEstablezimendu hau Gastroleku taldekoa da.\nSergio Humada sukaldari gipuzkoarrak proiektu pertsonal baten aldeko apustua egin du eta bertan bi jatetxe "Casa Humada" zigilupean elkarrekin biziko dira. Lasarte-Orian (Gipuzkoa) kokatuta, jatetxe gastronomikoa (Shuma) eta "tradizionalagoa" (Txitxardin) ditu. Sergio, oso gaztetatik, sukaldaritza desberdinetatik igaro da eta bere sorterrira itzuli aurretik Bartzelonako Vía Veneto jatetxe ospetsuko sukaldari nagusia izan zen.\nGetariako Txokoa Getariako kostaldeko herri politean dagoen jatetxea da. 1953an ireki zituen ateak eta 2014az geroztik Enrique Fleischmann sukaldari mexikarrak zuzentzen du bere sukaldea, non tradizioa, berrikuntza eta abangoardia dira esperientziaren funtsezko osagaiak.\nTrinitate plazako ateetan eta Donostiako Abuztuaren 31 kalera begira genero janariaren tenplu txiki hau aurkituko dugu, sofistikaziorik gabe baina bizitza osoko jatetxearen bertuteekin. Hiriaren bihotzean, estalitako terraza atseginarekin, lehen mailako lehengaiez goza dezakegu.\nCelayako Unibertsitatea Mexikoko Celayan ( Guanajuato) kokatzen den unibertsitate pribatua da. Celayako Unibertsitateko Gastronomian lizentziadunaren helburua jarduera gastronomikoen arloan profesional zuzenak trebatzea da, elikagaien eta edarien zerbitzuen enpresak estrategikoki burutzea, zuzentzea eta ustiatzea ahalbidetzen duten gaitasunak, trebetasunak eta gaitasunak garatuz. erabateko kalitatearen ikuspegia, industria gastronomikoa estatuko eta nazioarteko bikaintasun maila altuagoetara eramango duena.\nUrepel jatetxea bere eskaintza merkatuko sukaldaritza tradizionalean oinarritzen duen espazio gastronomikoa da, kalitatezko lehengaiekin egina. Donostiako Salamanca pasealekuan aurkituko duzu.\nLekua duela gutxi berritu dute. Osatzen duten elementu apaingarriei esker, Urepel jatetxeak aire dotorea eta erromantikoa du, bikotearekin, zure familiarekin edo zure lagun taldearekin bazkaltzera edo afaltzera joateko aproposa.\n2005ean Via Fora sortu zen eta ez zen lan erraza munduko gastronomiaren nerbio zentroan jatetxe berri bat irekitzea, ezinezko lana zirudien. Ander Etchebarria Manresa sukaldaria, Bartzelonan jaioa, ama katalana eta aita Eibarréskoa (horrek bere arrastoa uzten du). Sukaldaritza bere pasio handia dela erabaki zuen eta, berak dioen bezala, benetan gustatzen zaiona ardo ona jan eta edatea da, eta horrek sukaldari bikaina bihurtu du. Bartzelonako Ostalaritza Eskolatik igaro ondoren, Bartzelonako Takika berri mitikoan trebatu zen eta Donostiako Astelenan bertan sukaldatu zuen profesional handi honek.\nJatetxea Milanen bihotzean dago, zehazki Park Hyatt hotelean, Vittorio Emanuele galerian.\nLeku minimalista, Vun Andrea Aprea sukaldari napolitar gazte baten feudoa da, Italiako botako produktu onenez gozatzeko.\nJatetxeak Michelin izarra du.\nTaberna-jatetxe honek 2014an ireki zituen ateak Donostiako erdialdeko San Marcial kalean. Gaur egun, San Telmo museoan dago sukaldaritza bikaina eskaintzen, produktu tradizionalak eta abangoardiako sukaldaritza nahastuz. Hori guztia Paul Arrillaga sukaldaria buru duen talde gazte baten bidez.


Bambú (iguanarik gabeko lekua) (Ikuspuntuak Book 1) (Basque Edition) eBook: Angel Gallo: Amazon.es: Tienda Kindle\nBambú (iguanarik gabeko lekua) (Ikuspuntuak Book 1) (Basque Edition)\nAngel Gallo (Autor)\nInoiz ez da erraza suertatzen iraganeko mamuak aldentzea. Are gutxiago literalki aldendu behar direnean.Istorioa: Lamiak bere herritik alde egiten du, oporretan. Bere bizitzako azken gertakariengandik ere alde egin nahi du, halakorik egin ez dezan bere buruak saiakera latzak egiten dituen arren. Ihesaldi horretan ametsak, reggae musika, iragana, eguzkia, Karibea, animaliak, etorkizuna, kondairak, etorkizuna, lagunak, oihanak, pertsonak eta beste izaki arraro asko agertuko dira. Egia ametsetatik desberdintzea zaila gertatuko den puntura arte. Puntu hori existitzen bada behinik behin.Liburua: Oso hizkuntza erraza darabilen liburua; akaso horregatik, askok gaztetxoentzako aproposa dela diote, eta beste askok berriz euskara irakurriaren munduan hasten direnentzako. Modu azkar eta zuzen batean idatzia, pertsonai bitxi bat agertzen digu, Lamia, eta bere pentsaera xelebreari hurbiltzeko parada eskaintzen du. Errealismo magikoaren ildotik, urruneko herrialde exotikoetara joateak zer suposatzen duen erakutsiko digu baita.\nLibros parecidos a Bambú (iguanarik gabeko lekua) (Ikuspuntuak Book 1) (Basque Edition)\nClasificación en los más vendidos de Amazon: n.° 161.435 de Pago en Tienda Kindle (Ver el Top 100 de pago en Tienda Kindle)


Koronabirusa | Asuncion Intranet\nEgoera epidemiologikoari buruzko informazio eguneratua\nEgoera epidemiologikoari buruz\nActualización situación COVID: 30 de noviembre al 6 de diciembre\nActualización situación COVID: 23 al 29 de noviembre\nProtocolo para visitas a pacientes COVID hospitalizados\nSe reactivan las visitas a pacientes ingresados reforzando el control de los acompañantes\nNuevas normas anti-COVID para la socialización interna\nPROTOCOLO DE CONSENSO DE TRATAMIENTOHOSPITALARIO EN PACIENTES ADULTOS CON INFECCIÓNPOR SARS-CoV-2\nADAPTACIÓN DE LOS PROTOCOLOS DE LA RED NACIONAL DE VIGILANCIAEPIDEMIOLÓGICA (RENAVE) /JULIO 2020\nPROTOCOLO DE ACTUACIÓN ANTE CASOS CON SOSPECHA DE INFECCIÓNPOR SARS-CoV-2\nEl dpto. de Salud solicita que volvamos a ingresar pacientes de COVID 19\nADAPTACIÓN DE LOS PROTOCOLOS DE LA RED NACIONAL DE VIGILANCIAEPIDEMIOLÓGICA (RENAVE)\nMEDIDAS DE PREVENCIÓN DE APARICIÓN DE CASOS YCONTAGIOS FRENTE A COVID-19 de ASUNCION KLINIKA\nEntzuten ari garenez, koronabirus bidezko infekzio-kasuak antzeman dira Euskadin, eta horietako batzuk, zehazki, osasun-arloko profesionalen artean. Oso garrantzitsua da guk guztiok neurri batzuk hartzea, infekzioaren intzidentziak gora egin ez dezan.\nJarraian, guztiok jarraitu beharreko gomendioen laburpena aurkezten dizuegu. Neurri errazak dira, eta bete daitezela sustatu behar dugu.\nKORONABIRUS bidezko infekzioaren prebentzioa\nEuskadin koronabirus bidezko infekzio-kasuak izan ondoren – Horietako batzuk osasun-arloko profesionalak dira –, eta infekzio-intzidentzia areagotuko dela aurreikusten denez, Osasun Sailak eta Osakidetzako Zuzendaritzak honako gomendio hauek eman nahi dizkiete profesional-taldeei. Koronabirusak, alderdi askotan (transmisioa, morbi-hilkortasuna), gripearen birusen oso antzeko profila du. Adin handieneko eta komorbilitatea duten pertsonak dira arrisku handiena dutenak infekzioa hartzen badute; immunitaterik ez dutenez, litekeena da infekzioa birusarekin kontaktuan jartzea. Osasunerako berezko arriskuaz gain, osasun-profesionalek kontu handiz ibili behar dugu gure pazienteei birusaren infekzioa ez transmititzeko. Zuen laguntza behar dugu gomendio horiek eraginkorrak izan daitezen eta lanean jarraitu ahal izan dezagun kalitatezko arreta emateko.\nEskuetako higiene-neurriak ahalik eta gehien zorroztea urarekin eta xaboiarekin, bai pazientearen artean, bai espazio komunetan azalerekin kontaktua izan aurretik eta ondoren, hala nola kontsultetan, bilera-geletan/txosten-geletan, sendaketa-geletan, erauzketa-geletan eta ekipo informatiko komunen erabileran.\nProfesionalek maskara kirurgikoa erabili behar dute arnas klinika (koronabirusaren susmorik ez) duten pazienteekin kontaktuan daudenean.\nArnas klinika duten paziente guztiei maskara kirurgikoak erabiltzea gomendatuko zaie.\nKoroabirusaren paziente susmagarriak artatzen dituzten profesionalek dagokion NBE erabiliko dute, jarduera-protokoloak ezartzen duen moduan.\nSukarra edo arnas klinika akutua duten profesionalek ez dute beren lanpostura joan beharko, eta Prebentzioko Oinarrizko Unitatearekin (PUU) harremanetan jarriko dira.\nKontaktutzat hartu diren eta hartu beharreko neurrien berri eman zaien profesionalak Osasun Publikoa eta Oinarrizko Prebentzio Unitatea (OPU) kontrolatuko dira.\nBirusaren transmisioa murriztea profesionalen artean – Antolaketa-arauak\nKoronabirus-kasuren bat identifikatzen den ESIetan, eten egingo da irakaskuntza-jarduera (graduaurreko edo bestelako praktikak).\nUnitate eta zerbitzuetan mota guztietako taldeak edo bilerak saihestu behar dira.\nProgramatutako prestakuntza-jarduera presentzial guztia eten egingo da, guztiz saihestezinak diren kasuak izan ezik; izan ere, 10 pertsonako gehieneko taldeetan egingo da, eta pertsonarteko distantzia 1.5-2 metrokoa izango da.\nBilerak aurrez aurrekoak ez diren eta telelana posible den sistemen bidez egingo dira.\nIkastaro, kongresu edo konbentzioetara joateko baimen guztiak etengo dira.\nSenideek ospitaleratutako paziente bakoitzeko pertsona bati eta Larrialdi Zerbitzuari egin beharreko bisitak murriztuko dira. Laguntzaileek ez dute sukarrik izan behar, ezta arnasketa-sintoma akuturik ere.\nPazienteak ezin izango dira gelatik irten ospitalean dauden bitartean.\nDeskargatu Osakidetzaren dokumentu ofiziala\nsintomak dituzten paziente eta profesionalentzat\n688 67 06 48


Samsung-ek Galaxy S9 mini bertsioan abiarazi dezake Gadgeten berriak\nSamsung-ek Galaxy S9 mini bertsioan abiarazi dezake\nUrteak igaro ahala, telefono adimendunen tamaina handitzen joan da. Hazten joan ahala, markoak murriztu egin dira, ia gutxieneko arte. Gaur egun Samsungek bi modelo ditu merkatuko gama altuan: Galaxy S9 eta Galaxy S9 +, baina baliteke familia laster zabaltzea.\nGalaxy S5 mini Samsung konpainia korearrak merkatuan atera zuen gama altuko azken terminal txikia izan zen. Galaxy S6 merkaturatzearekin batera, mini bertsioak desagertu zirenEz dakigu salmenta faltagatik edo Samsung-en gama zabala zelako eta ez zuen zentzurik bere enblematikoaren eredu txiki bat abian jartzeak.\nGalaxy S9 mini-ren lehen aipamena @MMDDJ Twitter erabiltzailearen bidez aurkitzen da eta Geekbench zerrendan ikus dezakegun moduan gama ertaineko gailua izango da. Barruan, Snapdragon 660 bat aurkituko dugu, 8 nukleo dituena 1.84 GHz-ra 4 GB RAM-rekin batera. Barruan, espero bezala, Android Oreo aurkitzen dugu. Modeloaren zenbakia ez dator bat merkatuan dagoen beste modelo batekin, SM-G8750.\nEz dago jakiterik Galaxy S9 mini edo beste gailu bat den, zenbakiketa hori ez baita azken urteotan erabilitakoarekin bat egiten. Galaxy S5 Active SM-G-870A zen. Samsung erabiltzen ari da SM-89XA modelo aktiboetarako. Gainera, Galaxy S Active gamako modeloek gama altuko zehaztapen guztiak dituzte.\nLitekeena da SM-g8750 izan Asiako merkatura soilik zuzendutako eredua, Koreako konpainiak herrialdean gehien saltzen duten smartphone fabrikatzaileen rankingean posizioak berreskura ditzan,% 100 ziur egoteko modurik ez dagoen arren.\nArtikuluaren bide osoa: Gadgeten berriak » telefonia » Telefono mugikorrak » Samsung-ek Galaxy S9 mini bertsioan abiarazi dezake\nHona hemen nola aldatuko duen Microsoftek konputazio kuantikoaren mundua\nPokemon GO Fest porrotak 1,5 milioi dolarreko kostua du Niantic-i


Agenda 2030 Gasteizko Udal Foroan\nMaiatzaren 25an Agenda 30 Gasteizko Udal Foroan izan ginen, Aldabe gizarte etxeko areto nagusian. Ekitaldian udal ordezkari bezala Ana Oregi alkateordea egon zen eta Ekialdeko ordezkariak Chayma Redjil, Maria Barahona, Naual Loukia eta Iratxe Etxebarria izan ziren.\nForoan ikastetxe bakoitzeko ordezkariek proposamenak (gune berde gehiago hiri erdian, garraio publikoa bultzatzea, txorien habiak ipintzea, etab.) eta konpromisoak (hiria garbi mantentzea, gune berdeak zaintzea, etab.) irakurri zituzten.\nAmaia atezainaren agurra\nOstegunean, ikastetxeko atezainaren agurra izan genuen, Amaiaren agurra alegia. Amaia oso pertsona garrantzitsua izan da DBH eraikinerako urte hauetan zehar. Egunerokotasunean erakutsi duen lan-ahalmena, eskuzabaltasuna, sinpatia, eta batez ere, bihotz onari esker, Ekialde guztia konkistatu du. Eta, nola ez, ikastetxeak merezitako agurra eskaini zion, benetan hunkigarria!!\nMila esker, Amaia, zaren bezalakoa zarelako, Ekialdetik onena opa dizugu!! Laster arte!!\n2021-22 Ikasturteko Batxilergoko Sari Berezien eskabidea egiteko epea laster irekiko da. Informazio guztia ondorengo estekan eskuragarri duzue:\nEPEA? Maiatzaren 25etik 27ko 14:00ak arte\nZER? 16 Batxilergoko Sari Berezi\n2021-2022 ikasturtean, batxilergoko edozein modalitatetako bigarren maila EAEko zentroren batean eginda eta gaindituta izatea\nIkasleek batxilergoko bi ikasturteetan gutxienez 8,75 puntuko edo gehiagoko kalifikazioa izatea, batez beste.\nHizkuntza Ikastaroen Behin-betikoa\nHizkuntzak atzerrian ikasteko beken behin-betiko ebazpena argitaratu da. Ebazpena ondorengo estekan eskuragarri duzue.\nZorte on parte hartzaileei!!\nGasteizko Udala Udan Gozatu kanpaina prestatzen ari da, 2022ko Udako Opor Jardueren eskaintza izango dena. Apirilaren 4tik 19ra izena emateko epea irekitzen da, maiatzak 9an zozketa eginez. Ondorengo orrietan informazio guztia aurkituko duzue:


2022-23 ikasturtea: baimen-eskaerak – Orereta Ikastola\n2022-23 ikasturtea: baimen-eskaerak\nDatorren ikasturterako plangintzari eta antolaketari ekin behar dio zuzendaritza-taldeak. 2022-23 ikasturtean lanaldia murrizteko, eszendentzia eskatzeko edota gisa horretako beste asmorik baldin baduzu, eskertuko genizuke zure eskaera hemendik erregistratzea. Otsailaren 28a da horretarako azken eguna.\nORDAINDUTAKO LIZENTZIA. EAEko Ikastolen lan hitzarmen kolektiboko III. titulua, III. kapitulua, 36. artikulua


'12 cm' erakusketa antolatuko dute Pasaia eta Hendaiako Udalek : Oarsoaldeko Hitza\n'12 cm' erakusketa antolatuko dute Pasaia eta Hendaiako Udalek\nAurten ere elkarlanari eutsi diote bi udalek, izan ere, erakusketa bateratuaren 24. edizioa izango da. Pasaian hilaren 13tik urtarrilaren 19ra izango da ikusgai.\n2018ko '12 zm' erakusketaren artxibo irudia.\nPasaiako eta Hendaiako Udalek antolatutako 12 cm erakusketak 24 urte beteko ditu, kasik mende laurdena eta bi erakundeen arteko elkarlanaren eredu argiena da. Pasaian egingo du lehen geldialdia 12 cm erakusketak; hilaren 13tik 2020ko urtarrilaren 19ra arte ikusgai izango da, San Pedroko Udal Aretoan asteartetik larunbatera 18:30etatik 20:30etara eta igande eta jaiegunetan, 11:30etatik 13:30etara. Inaugurazio egunean, mokadutxoa jango dute eta zuzeneko musika emanaldia eskainiko da.\nJarraian Lapurdira eramango dute. Urtarrilaren 29tik otsailaren 15era Hendaiako Mendi Zolan Kulturguneak hartuko du erakusketa. Margolanak Nafarroako Erriberan ere ikusi ahalko dira, izan ere, Arguedasen jarriko dute berriro 12 cm erakusketa martxoaren 29tik apirilaren 13ra arte.\nParte hartzeko bi baldintza ezarri dituzte antolatzaileek: bi margolan aurkeztu beharko dira eta tamaina 12 zentimetrokoa izan beharko du gehienez, (markoa edo euskarria barne). Ohi bezala, Imanol Irigoien margolariak erakusketan parte hartuko du. Altzako artistak erakusketa esanguratsu bezain bitxia dela adierazi du, “aurkeztutako miniaturazko lanen kolore zein askotariko forma ederrak gozatzeko aukera emango die bisitariei”. Irigoienek bi lan aurkeztuko ditu: 12 cm (R. Ugarte gogoan) eta Castelao oroitzen, bere autokarikatura oinarri.


kritiken hemeroteka » Durduzatik dardarara\nDurduzaz eta dardaraz / Amelie Nothomb (Joxan Elosegi) / Igela, 2003\nDurduzatik dardarara Karlos del Olmo / Berria, 2004-02-07\nBerriren berri euskal kritikari bat kexu agertu da Euskal Herrian benetako kritikarik ez ei dagoelako, hau da, kritikari (propagandista ote?) dihardutenen arabera, liburu baztergarririk ez dagoelako. Inon ez bide da liburu baten gaineko kritika txarrik agertzen. Baliteke hala jazotzea. Baina ez dirudi hala denik. Euskal Herrian hizkuntza eta kultura normalizaturik baleude, halako egoera bat salatzeko modukoa ez ezik, guztiz tamalgarria ere litzateke. Baina euskal kazeta, irrati, telebista eta aldizkari batzuetan genero literatura dramatikoa, poesia, kritika bera, biografia, zientzi fikzioa… batzuen gaineko iruzkinik (edo aiputxorik, sikiera) ere agertzen ez den bitartean, egile eta itzultzaile saiatu batzuk sancta santorum, olinpotxo eta parnasotxo guztietatik at dauden artean, hainbat argitalpen ikusezin direla, literatur kritika hutsezko aldizkari espezializatu barik edukitzeke, alegia, egile, itzultzaile eta argitaratzaile guztiak berdintasun egoeran ez dauden arteraino, kritika negatiboez berba egitea baikorregi izatea da. Mingarri ez esatearren. Egia da, propaganda larregi dabil bazterretatik; marketingak, adiskidekeriak eta taldetxoek zabal-zabalik kurritzen dituzte gure literatur bideak. Bada, halere, kritika txarra baino gauza latzagorik. Askoz ere hilgarriago gertatzen denik: ezereza, aipu (ez on, ez txar) bat bera ez jasotzea, gardena izatea, hau da, inortxo ere ez izatea letren errepublikan, enbaxadorerik ez izatea irakurleen aurrean. Hustasuna. Kanpoko espazio hotz, ilun eta mugagabean, beste izarrak ñirñirka eta harrapaezin ikusteko kondena. Eta kritikan (propagandan?) dihardutenek honako honen moduko liburuen gainean jardun barik, txar iritzitakoen nork du eskua, bestalde, txartasunaz berba egin ahal izateko? kritikan jardunez gero, argitaratze ahalegin batzuk ahuntzaren gauerdiko eztula gertatuko lirateke. Tamalez.\nFrantsesez argia ikusi eta handik bost urtera, bost baino ez! Amélie Nothomb-en eleberri hau euskaraturik jasotzea, berez, normalizazioaren izenean eginiko hainbat saio handiguratsu baino askozaz ere eraginkorrago da. Gaur egungo klasiko horietako bat delako, guretzat, ia labatik harako ogia. Argitaletxe xume baina ausart batek plazaratu duelako, beste batzuen baliabiderik izan barik ere. Itzultzaileari azalean bertan dagokion tornua aitortzen diolako. Joxan Elosegiren itzulpenaz gozatzeko aukera dugulako. A, eta idazlea bera itzultzaile-interpretea izan delako. Propaganda hats larregi?


Irakurri gehiago 2013-14/15 ZIRKULARRA: Guraso eskolak / XIV Hezkuntza Jardunaldiak / -i buruz\n2014ko urtarrilaren 20tik 23 arte XIV. HEZKUNTZA JARDUNALDIAK antolatuko ditu LAUDIO IKASTOLAk. Urrun daudela ematen badu ere, antolakuntzako hainbat gai itxi behar dugu hurrengo egunetan.\nIrakurri gehiago HEZKUNTZA JARDUNALDIAK-i buruz\nAditu gehienen arabera, gela barruko interakzioak emaitza ikusgarriak lortu ditu ikasketa prozesua hobetzen, eta salbuespenik gabe gainera. Baina ez da bide bakarra. Gurasoen prestakuntzak, esaterako, eragin handia du umeen hezkuntzan.\nGurasoek ikastaroren bat egiten aritzeak edo bestelako heziketa saioren batean parte hartzeak badu ere bere biziko garrantzia. Mundu osoan zehar ikasketetan arrakasta neurtzeko egiten diren azterketek agerian utzi dute horrek errendimendu akademikoa hobetzen duela.\nIrakurri gehiago HAUR ETA LEHEN HEZKUNTZAKO GURASO ESKOLAK ABIAN-i buruz


Abokatua mina diru - istripua bide-trafikoaren legeak - Alemaniako abokatu konektatuta. Handiena lege-ataria.\nAbokatua mina diru - istripua bide-trafikoaren legeak\nZiren parte hartzen duten Siegburg istripu batean\nAbokatuak roll inguruan, hardworking legeak, iritziak, akordioak, hitzarmenak eta irudikatzeko bere bezeroei epaitegianurteaz geroztik handitu egin da kopurua erregistratuta abokatuak etengabe handitzen ari da. Antza denez, gatazkak, horrek ekar pertsona edo enpresek gero eta gehiago hartu konplexua neurriak, eta, beraz, duten esperientziadun profesional bat behar da. Nahiz eta galdera inguruan mina dirua abokatu bat garrantzitsu bat izan daiteke laguntza bere erreklamazioak lesio bat jasan zentzuzko Formularioa. Parte-hartzea abokatu bat kalte-Mina eta sufrimendua, hala ere, benetan da beti beharrezkoa lortzeko kalte-ordaina. Zer kostuak abokatua, bada, orduan prozesu bat. Ez bakarrik kostu txapa kalte kasuan trafiko istripu izan daiteke aldarrikatu ikastaroa likidazioa kalte arabera kutsatzen duenak, baina bat ere ez da forma kalte-Ordaina, eta horrek estaltzen ondorioz, fisikoa eta buru-urritasunak. Hau eskaintzen ordaina guztiz subjektiboa sentsazioak, eta, beraz, osatzen ezaugarri bereizgarria kalte. Da, zehazki, alderdi hori subjektibotasun egiten da zaila, aldiz, hala ere, baieztapen by mina dirua.\nAbokatu bat laguntzeko ahal zauritu dagokionez betearazteko bere eskubidea aholkua eta aholku.\nHala ere, lege-aholkularitza eta ordezkaritza ez da derrigorrezkoa. Era berean, Laidotutako festa aurkeztu behar da, ezinbestean, auzia. Da, halaber, ikastaro bat likidazioa atera auzitegi posible da, edo gabe abokatu baten Mina eta sufrimendua. Batez ere, kasuan out-of-auzitegi eztabaidak aseguru Zauritu festa batekin topo zure erreklamazioak, adibidez, delako tratamendu bat errorea, erraza belarriak gor erori denean duzu seinalatu gabe abokatu bat zure Mina eta sufrimendua. Bat kualifikatua arte erasoa, izango da aseguru-enpresa gehiago izan daiteke prest, ordainketa-betebeharrak.\nHemen aurkituko duzu trafikoa abokatuak aholkatzen Siegburg\nAdibidez, deitu ahal izango abokatu Mina eta sufrimendua ondorioz mediku-erantzukizun batera Gutun bat, eta, beraz, aseguru presiopean jarri. Judiziala baieztapen betebehar bat ordaindu kalte ospatzen da testuinguruan prozedura zibila. Horretarako, aplikazio bat behar da, kasuan-ukiezina kalte bat da, hain-izeneko zehaztugabea ekintza Performance, eta horrek balioa Gatazka diskrezioa epaileak. Hau da, halaber, printzipioz, eta gabe abokatu bat posible delako, aurretik auzoan kantxan, ez abokatu kontrastea da auzoan kantxan. The eskubidedunak izan daiteke irudikatzen hemen, beraz, neure burua. Normalean hau ez da gomendagarria, hala ere, da dagoeneko delako formulazioa Erreklamazioa Xehetasunak izan daiteke ondorengo konpontzen zenbatekoa konpentsazio funtsezkoa da. Hemen ikusi ahal izango duzu Begirada batean, nola ahal izango duzu eman behar eskatzeko lesio bat Mina eta sufrimendua, edo gabe abokatu bat: Ikasiko duzu gida honetan, zer baldintza bete behar dira, eta, beraz, ondoren, hortz bat, galera, erreklamazio bat egiteko Mina eta sufrimendua. Horrez gain, hemen aurkitu ahal izango duzu konpentsazio bat taula batera iraganean ordaindutako kalte-galera hortzak. Irakurri duzun gida honetan, noiz mina diru Zumbo ordainduko da, zer zenbatekoa, kalte-ordaina ordaindu beharreko zenbatekoa guztira buruz, eta zergatik da onuragarria izan daiteke Zumbo, mina dirua abokatu bat betearazi. Orduan ubeldurak ondoren, istripu bat edo eraso bat, galdera hori Eragin askotan: 'nire kalte-ordainak Mina eta sufrimendua. Hemen ikasiko duzu zer den, kontuz ibili, bada hala nola, erreklamazio bat egin nahi. Bizikleta istripu askotan eskuz esku doa pertsonala lesioa erreklamatzeko Mina eta sufrimendua justifikatzeko. Nola da egoera bada txirrindulari zauritu ez zen kaskoa jantzita.\nIzan daiteke gisa jarri culpable, kontribuzio arduragabekeria eta murriztu kalte-Mina eta sufrimendua. Erantzuna ez da hemen Lepoan bat besterik ez da ohiko Sintoma bat sedentario bulegoan ez dira mina, eguneroko, baina, halaber, maiz ondorio Istripu bat.\nHala nola, ahal izango dute justifikatu, zenbait kasutan, Mina eta sufrimendua. Zer lege honen oinarria erreklamazioa oinarritzen da, eta zer gehiago, garrantzitsua da ezagutzen duzu hemen. Merezi du, istripu baten ondoren abokatu bat. Ia beti erantzuna: Bai Guztiak ondoren, Kaltetutako aseguru-enpresak dira, aurrean kasu honetan, zein profesional adituek aurre egiteko. Gida honetan, ikasiko duzu, eta zein neurritan abokatu bat egin ondoren, istripu bat lagun dezake. Rhin haran bat da, garrantzitsuena garraio ardatzak Alemanian. Bat botatzen ukondoa haustura, bat erreklamatzeko Mina eta sufrimendua. Bertan zenbatekoa, hala nola, beharrezkoa izan daiteke, eta zer da. Zer judizio egin ziren testuinguru honetan parte alemaniako epaitegiak. Honi buruzko informazio gehiago hemen.\nМеждународни Данъчни Декларации


Gasteiz eta Araba eremu gorritik atera dira, maiatzaren 3ko Udalerrien ebazpenak(Beste leiho batean irekiko da) jaso duenez. Ondorioz, bertan behera geratu dira indarrean zeuden murrizketa gehigarriak.\nJarraian jasota daude maiatzaren 4tik aurrera gure udalerrian indarrean egongo diren neurriak. Halaber, eskuragarri daude Eusko Jaurlaritzak argitaratutako ohiko galderei erantzunak(Beste leiho batean irekiko da).\nMugikortasuna: Gasteiz eta Araba, berriz irekita\nBerriz baimendu da udalerritik eta lurraldetik ateratzea. Debekatuta dago eremu gorrian dauden udalerrietara eta lurralde historikoetara joatea (Bizkaiak eta Gipuzkoak eremu gorrian jarraitzen dute) eta Euskaditik irtetzea, ezbada araudiak jasotako salbuespenengatik.\nBilkurak: lau lagun gehienez\nGehienez lau laguneko taldeak elkartu daitezke. Bizikideei dagokienez, bizikidetza-unitate osoa elkartu daiteke.\nOstalaritza: barrualdea 20:00ak arte irekita\nTaberna eta jatetxeen barrualdea 06:00etatik 20:00etara ireki daiteke berriro. Enkarguak 21:00ak arte jaso daitezke, eta etxera bidalketak 22:00ak arte egin daitezke.\nDebekatuta dago barran edo zutik kontsumitzea. Gehienez lau lagun egon daitezke mahai bakoitzean eta taldeen artean 1,5 metroko distantzia bermatu behar da.\nBarrualdeetan edukieraren %50 bete daiteke.\nKirola: seiko taldeetan\nKirolari ezarritako debekuei buruzko galde-erantzunak (Eusko Jaurlaritza)(Beste leiho batean irekiko da)\nGehienez sei laguneko taldeetan egin daiteke kirola. Muga honek ez die eragiten talde profesional eta federatuen txapelketei.\nHonako jarduera hauek baimentzen dira:\nLehiaketa profesionalean edo federatuan murgilduta dauden taldeen entrenamenduak eta kirol-lehiaketak.\nGimnasioetan, kirol-klubetan edo kiroldegietan programatutako ikastaroak edo jarduerak.\nJarduera fisikoa eta kirol-jarduera aire zabalean egitea, gehienez sei pertsonako taldeetan.\n22:00etatik 06:00etara, etxean\nGaueko mugikortasuna 22:00etatik 06:00etara mugatuta dago, araudiak baimendutako egoeretan izan ezik.\nDendak, 21:00ak arte\nDendak eta bestelako jarduera soziokonomikoak 21:00ak arte egon ahalko dira irekita.\nKultura eta gizarte-jarduerak\nKultura-jarduerak gaueko 21:00ak baino lehen bukatu beharko dira.\nKultu-lekuetan gehienez beren ohiko edukieraren %35a bete daiteke. Beilatoki eta ehorzketetan, sei pertsona egon daitezke gehienez leku itxietan eta 30 leku irekietan.\nEremu gorrian sartu edo bertatik ateratzen diren udalerrien zerrenda astelehenero berritzen da, Osasun Sailak argitaratzen dituen udalerrien ebazpenetan(Beste leiho batean irekiko da).\n16/2021 Dekretuak(Beste leiho batean irekiko da), martxoaren 26koa.\n13/2021 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), martxoaren 6koa.\n7/2021 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), otsailaren 12koa.\n4/2021 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), urtarrilaren 22koa.\n1/2021 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), urtarrilaren 12koa.\n47/2020 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), abenduaren 22koa.\n44/2020 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), abenduaren 10ekoa.\n42/2020 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), abenduaren 1ekoa.\n39/2020 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), azaroaren 20koa.\n38/2020 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), azaroaren 6koa.\n36/2020 Dekretua(Beste leiho batean irekiko da), urriaren 26koa.\nAzken iruzkina ikusi (Noiz egina: atzo 08:18) | Ikus edukia\nZu78 atzo 08:18


Arrakasta zinemaldian - Landarbaso Abesbatza\nEgilea Director | 29 iraila 2019\nJoan den irailaren 21ean, 12etan, Donostiako Belodromoan, “Zinemaldia; concierto & proyección” kontzertua eman zen, 67.Donostiako nazioarteko Zinemaldiaren programazioaren barruan. Kontzertu hau Euskadiko Orkestra Sinfonikoak, SGAE Fundazioak eta Zinemaldiak berak antolatua da, ohiko proposamena bihurtu dena 2700 laguneko edukiera duen gune honetan. Aurten, kontzertu horrek Errenteriako Landarbaso Abesbatzaren lankidetza berezia jaso du, EOSek gonbidatua eta Juanjo Oconen zuzendaritzapean. Kontzertu-ikuskizunean, besteak beste, Elkano, La gran aventura de los Lunnis y el libro mágico, Arrugas, Handia, Errementari… filmetako musika izan zen entzungai, aldi berean filmeen irudien muntai bat ere ikusten zelarik.\nLandarbaso Abesbatzak ilusio handiz bizi izan zuen emanaldia, EOSekin estilo honetako musika proposamen batean lan egiten zuen lehen aldia zelako. 2015ean EOSekin batera Fernando Velazquez getxoarraren “Concert Suites / Music for Films” diskan parte hartu zuen. Oraingoan, aldiz, emanaldia kontzertu baten barruan egin zen eta Errenteriako koruak atseginez parte hartu zuen, bertaratutako artista guztien lan handi baten barruan. Landarbaso Abesbatzak programako hiru obratan hartu zuen parte: Elkano, La gran aventura de los Lunnis y el libro mágico eta Errementari, azken obra honen lau mugimenduetatik hirutan. Antolakuntzak eta Juanjo Ocon zuzendariak berak helarazitako zorionek Landarbaso Abesbatzaren lan ona erakutsi zuten kontzertu jendetsu honetan.


Leku interesgarriak bisitatzeko, Zelaikoa turismo baserria landetxea agroturismo-tik, Zestoa Gipuzkoa\nZelaikoa Landaetxea Gipuzkoan kokatua dago. Zumaiatik minutu gutxira, Zarautztik 10 minutura eta Donostiatik 20 minutura. Ekainberri kobazuloa (UNESCO izendatua) Zestoan dago eta baita bainuetxe famatua ere. Gipuzkoa eta Bizkaiako kosta ezagutzeko toki aproposa duzue Zelaikoa.\nZelaikoatik hurbil dauden herriak:\nDeba: 5 mins.\nZumaia: 10 mins.\nMutriku: 10 mins.\nDonostia: 25 mins.\nDonostia Gipuzkoako hiriburu administratiboa da, eta, beraz, Euskal Autonomia Erkidegoa osatzen duten hiru lurraldeetako batean dago. Iberiar Penintsularen ipar-ekialdean dago, Frantziarekiko mugatik 30 kilometrora. Izan ere, Donostia-Baiona mugaz haraindiko ardatza Europar Batasunaren (EB) hego-mendebaldeko garapen sozial, ekonomiko eta turistikoko gune garrantzitsu bat da). Gehiago irakurri\nEuren artean komunikatzeko beharrak bultzatuta, gure arbasoek ibilbide sare konplexua sortu eta guri utzi ziguten. Gehiago irakurri.\nZumaian egiten du bat itsasoarekin Urola ibaiak; Orion, berriz, Oriak. Ibai horien ahoen artean, eskualde bizi-bizia da Urola Kosta. Ez da gero erraza gainerakoak baino erakargarriagoak diren tokiak hautatzea... Kostaldeko lau herriak ezagutzea da gure gomendioa. Gehiago irakurri\nBi gertakarik bilakatu dute Loiola etengabeko erromesaldi-gune:1491n, Iñigo López de Loyolaren jaiotzak; eta, 1521ean, bere konbertsioak.Gehiago irakurri


JARDUNALDIAK: Auzolan Topaketak I,Usurbilen | Basherri Sareko webgunea\nPosted by: Basherriko Administratzailea 9 years ago\nIzena emateko klikatu <hemen>...Auzolan egitasmoak urte eta erdiko ibilbidea du. Tarte hortan, Krisi Orokorra eta Herri Garapenari, Euskal Herriko gizarte antolakuntza historikoaren elementuak diren Auzolana eta Batzarrari eta euskal kulturari buruko hausnarketa egin da. Egungo gizarte eredua eutsiezina dela eta dituen gabeziak aintzat hartuz, bertzelako eredu bat beharrezkoa dela uste dugu, eta bide hortan urratsak ematen hasteko konpromisoa hartu dugu egitasmoaren parte hartzaileok.\nUsurbilen irailaren 30etik urriaren 2a bitartean eginen diren Auzolan Topaketak I izanen dira egitasmoaren lehendabiziko ekimena. Hiru egunetan zehar, Krisi Orokorrari, Herri Garapenari eta Cooperativa Integral Catalanari buruzko solasaldiak, gizarte-gaiak arloka jorratzeko batzarrak (elikadura, energia, hezkuntza, kultura, osasuna...), Tokiko Txanponei eta Tokiko Batzarrei buruzko eztabaidak, \_"Auzolanaren Kultura\_" liburuaren aurkezpena eta Euskal Herriko Auzolan Sarearen eraketa eginen dira.


Alborapena (ikerketa kuantitatiboa) – Gizapedia\nAgian alborapena aldagai estatistiko bakunaren ezaugarriaren adieran bilatzen ari zinen.\nAlborapena gertatzen da ikerketa kuantitatibo batetik jasotako konklusioek errealitatean benetan denaren aldean errore sistematikoa dutenean gertatzen da, ikerketa behar bezala ez diseinatu eta garatzeagatik. Ohartzekoa da lagin-tamaina handitzeak, datu gehiago jasotzeak alegia, ez duela berez alborapena murrizten. Alborapen-mota bi daude: alde batetik, hautapen-alborapena dago, laginean jasotako elementu edo subjektuek populazioaren adierazgarriak ez direnean; bestetik, informazio-alborapena neurketan eta datu-bilketan gertatzen dira.\nOrobat, alborapena estimatzaile baten batezbestekoa estimatu nahi den parametroaren balioarekin bat ez datorrenean gertatzen da. Ikus, Alboragabetasuna eta alborapena: estimatzaile alboragabeak eta alboratuak.


Ortzadar 150613 by Deia.com - issuu\nortzadar Larunbata, 2013ko ekainaren 15a. 313 zenbakia\nLITERATURA IBILTARIA Idazle eta kultur eragileek Euskal Herria zeharkatu dute eskolen eskutik -- 4-5. orrialdeak --\nPERU MAGDALENAK â€˜EGIAâ€™ DIO Artista durangarrak bidaia goraipatzen du bere nobela berrian -- 2. orrialdea --\nLarunbata, 2013ko ekainaren 15a\ngorazarrea Peru Magdalena idazle durangarrak ‘Egia Esan’ eleberria kaleratu berri du. Bertan, “aitatasunaren inguruko hausnarketa bat” egitea proposatzen dio irakurleari, bidaia luze eta berezi baten bidez MARTA MORALES\nita-seme erlazio baten testigantza eta bidaiaren gorazarre bat”. Horrela laburbildu du Peru Magdalenak Egia Esan bere azken lanaren muina. Errealitatetik hartutako fikzioa, non filosofia, bidaiak, norberaren bizipenak eta abenturak biltzen diren. Aipatu eleberria “aitatasunaren inguruko hausnarketa bat” dela dio egileak. Baina, aldi berean, hori baino askoz gehiago ere badela ziurtatu du. Idazle durangarrak kaleratu berri duen liburu honetan filosofiarekin egingo du topo irakurleak, baita bizitzaren eta artearen inguruko hainbat hausnarketa aurkitu ere. Finean, “abenturarako aldarri bat” dugu Egia Esan.\nsaiatzea”, gaineratu du, irribarretsu, durangar artista eta idazleak.\nKimu izango da abentura horren protagonista, desagertutako aitak aspaldi Mongoliara eginiko bidaia berregingo baitu, bere zuztarretaraino heldu guran. Horrelako bidaia ere egin zuen Peru Magdalenak (Durango, 1980). Hala ere, eleberri hau ez da autobiografikoa, “errealitatetik hartutako fikzioa” baizik. Bere esanetan: “Dena da errealitatetik hartutako fikzio bat, errealitatea bera fikzio bat baita –zehaztu du–; fikzio elkar-adostu bat, gura badugu, baina sorkuntza bat. Hainbat geruzatako errealitateak bakarrean batu eta horrekin ziurrago bizi garela sinisteko sorkuntza bat”.\nNorberaren barruko itsasoa hausteaz gain, irakurlearen itsasoan ere eragina izango duen liburua izatea nahi du idazle bizkaitarrak. Dena den, argi dauka guztien gustukoa izatea ezinezkoa dela. “Norbere baitako intuizio eta arketipo batzuk ukitu behar ditu liburuak. Lehenagotik barrenean geneukan zerbait dakarrela iruditu behar zaigu”, nabarmendu du. Guztietan ez da horrela gertatzen, baina horrek ez du arduratzen. “Ondo dago hori. Ez zaigu zertan dena gustatu behar. Askatasunean topatzen dira sinkroniak”, arrazoitu du.\nERREALITATE MITOLOGIKOA Are gehiago, oroi-\n“Eskua erre aurretik argi-zuzia norbaiti pasatzeko idazten dut”, azaldu du Peru Magdalenak. ORTZADAR\ntzapenak ere norberak sortutakoak direla azpimarratu du Magdalenak. “Guk hautatzen ditugu, moldatu, ezabatu, ametsekin eta bizitakoekin eta imajinazioarekin konbinatu… Gutako bakoitza, Azurmendik esan bezala, errealitate mitologiko batean bizi da”, baieztatu du. Idazle durangarraren errealitate mitologiko honetan elementu anitz topa daitezke: aita, semea eta biloba izanda, Egia Esan idazterako orduan informazio nahikoa topatu zuen bere baitan. Gainera, laster aitita ere izango dela aitortu du: “Neurean ere oinarritu naizela esan daiteke, beraz”. Era askotako testuak harilkatzen ditu egileak eleberri honetan: kantak, poemak, lekukotasunak,… hainbat marrazki ere tartekatzen direla hitzen artean: Kimuren aitak bidaian zehar idatzitako koaderno beltzean agertzen direnak, hain zuzen. Gainontzeko guztia fikzioa bada ere, mapak errealak direla ziurtatu du idazleak. “Eskuz baldar egindakoak, baina errealak. Beste kontu bat litzateke pertsonaien barneko mapa marrazten\nAURRERA EGIN NAHIAN Norberaren baitan bizipenak, intuizioak eta hausnarketak etengabe pilatzen dira. Batzuetan, aurrera egin ahal izateko, horiek guztiak atzera utzi behar dira. Eta horixe da Magdalenak hautatu duen bidea bere istorioa kontatzeko. “Azken urteetako ene bizitzako zenbait oinarri totemiko islatu, beraien isla utzi eta aurrera jarraitzeko idatzi ditut”, azaldu du. Beraz, aho biko labana da bere azken lana. “Julio Cortazarrek esaten zuen bezala, liburu bat aizkora bat izan behar da, norberaren barruko itsaso izoztua hautsiko duena”.\nMagdalenak helduentzat idatzitako hirugarren eleberria da Egia Esan. Aurretik, Lile narrazio liburua eta Hutsik poema bilduma ditu argitaratuta. Haur literaturan, berriz, Ilania album ilustratua eta Katixa eta Txomintxo eta Perutxo ipuinak. “Guztiak ditut maite, guraso harroen moduan: izan txiki, handi, argal, hankamotz ala txori”, aitortu du. Izan ere, askotan, idazteak berak idatzitakoak baino gehiago ematen diola aitortzen du durangarrak. “Eskua erre aurretik argi-zuzia norbaiti pasatzeko idazten dut. Testigua pasatzen denean, argi horiek finkatuagoa geratzen dira, eskuz libreago sentitzen naiz, eta, orduan, ondorio eta edertasun argitsuagoen bila joateko libreagoa naiz”, azpimarratu du keinuen artean.\n“LITERATURA BILAKETA DA” Peru Magdalenak ez du uste literatura mezua denik. Bere ustez, literatura bilaketa da: “Literatura, zintzoa bada, norbere barruan ematen den bilaketaren zuzeneko emisioa da, bere misterio, lanbro eta haize sailkaezinekin”.\nPeru Magdalena, Unai Abaunza musikariarekin (badakite berba eta musika uztartzen). ORTZADAR\nBatetik bestera TITULUA: ‘ZINEGOTZIA’\nABUR, pare bat kontu paraliterariok eman didate atentzioa Fermin Etxegoienen bigarren eleberriaren aurkezpenetik. Batetik, Inazio Mujika Iraola editoreak aurkeztu duela, Alberdania ez dakigu iraungitik Ereinerako saltoa publiko eginez. Bestetik, eta ez da dirudien bezain kontu hutsala, portadak. Ez da itsusia portada, nola esan, begiratzen zaila baizik. Eta kasu isolatua balitz, tira, baina ez ote den euskal ediziogintzan tendentzia bilakatzen ari. Hara, horrela aurkeztu zaigu, beraz, Zinegotzia, 2013ko ekainaren 6 batean. Izan ere, eleberrian kontakizun dena fikziozko egun horretantxe garatzen baita, hasi eta buka, osoki. Eta akaso egokiena zatekeen iruzkin hau ere egun berean ateratzea. Barka, hartara, beranta. Egun bakarrean gertatzen da, aktualitate aktualitateena harrapatzen du –ETA-ren armen uztea, M15-a, baina baita zabor bilketaren inguruko kakanahastea ere, berriago diren erresistentzia bide baketsuak, etab.–, eskuineko zinegotzi bat izanik protagonista. Eta Euskal Herriaren independentziarekin bukatzen da endemas, edo –spoiler!– hori sinestarazten zaigu kontakizu-\nnaren luze-zabalean. Baina tramarik apenas dauka eleberriak, aurrera egiteko gako bakarretakoa da zerbait pasako dela etengabe gogoraraztea. Eta trama ez bada lakio aski eraginkorra, behintzat izan daitezela nobelako hausnarrak behar bezain pisutsuak. Izan dezake grazia eskuineko politikari batek nazioaz, independentziaz, politikaz orokorrean uste dituenak aletzea, oso ohikoa ez dena akaso. Eta kolpe onak dituela ezin uka. Baina oro har aurrez uste baino ahulxeagoak suertatzen dira gisa horretako pasarteak. Hartara, politika estuari buruzkoak baino, jakingarriagoak iruditu zaizkit adibidez familiarekikoak, nola egiten den familia eredu tradizionalaren gaineko laudorioa, irakurketa ironikorik ez bagenu preokupagarria ere izango litzatekeena. Gogoan daukat Etxegoienen lehen eleberri sarituak –Kritika saria, Euskadi saria– bere garaian ekarri zuen polemika. Egin zitzaion kritika garrantzitsuena izan zen Autokarabanaren estiloa zaila dela irensten. Gogoan daukat nirekin funtzionatu zuela, iruditu zitzaidala eleberriak protagonista zuen krapula harekin ondo ezkontzen zela. Bigarren eleberri honetan ere aurki-\ntuko dugu lehenengoko hizkera trabatu, nahasi, zabar hura. Baina diferentzia handi batekin: lehen nobela lehen pertsonan idatzia zegoen, bat zetorren narratzaile ere bazen protagonista harekin. Diferentzia da orain hemen hirugarren pertsonako narratzaile orojakile baten aurrean gaudela –ustez, bukaera aldera sopresa berri bat izango baita horrekin ere–, eta zein den, zer den ez dakigula, bada, ez duela berdin ematen estilo horrek. Are pasarte batzuetan gaizki ere ematen du.\nTramarik apenas dauka Etxegoienen bigarren eleberriak, aurrera egiteko gako bakarretakoa da zerbait pasako dela etengabe gogoraraztea\nHala nahasten dira batetik gauza nahasgarriak, eta bestetik kolpe onak. Adibide bat jartzearren: 25-26 orrialdeetan trakets antza kontatua irakurriko dugu saltzaile katalan trajedunaren pasarte bat –harira ondo datorren ere ez dakidana–. Eta jarraian kolpe bat dauka kontakizunak, zinegotziak eskua aho-sudurretara eramatean narratzaileak esaten duenean: “Berehala bururatu zitzaion norbaitek pentsa zezakeela eskuin eskua aho-sudurretan zeramala bezperako botazioan izan zuen jarrerak lotsatzen zuelako”. Eta modu horretan ibili da irakurle hau Etxegoienen eleberri berriarekin, batetik bestera, gozakaitz maiz, plazer hartuz gutxiagotan.\n5. Bizkartzainaren lehentasunak\n5. Euskal Herria kartografian...\nJose Mari Esparza. Iragarri/Berria.\n3. Aldjezairia askatuta\n6. Haurren Hiria\nTxomin Peillen. Txalaparta.\nFrancesco Tonucci. Txatxilipurdi.\nFermin Etxegoien. Erein.\n3. Alkasoroko benta Mikel Taberna. Susa.\n6. 612 euro Jon Arretxe. Erein.\nBernardo Atxaga. Marta Cárdenas (ilus.). Erein. 352 orr. 27 euro.\nPatxi Zabaleta. Pamiela. 384 orr. 23 euro.\nLiteratura ondarearen sintesia Literatura oso baten hausnarketa eta sintesi bat eskaintzen du Atxagak ‘Obabakoak’ liburuan. Munduari eta gizakiari erantzuna emateko abiapuntu eta estilo bereizia. Sinbolismoaren eta erromantizismoaren garaietatik landu eta garatu den tradizioa izan da berea ere. Literatur tradizio zaharra, ahozkotasuna, Modernitatea, zer ez; dena dago egilearen eskura eta guztion ondare da dagoeneko. Ondare aberats horrekin zer egin, horra Atxagaren azierto zoragarria.\n‘Labarreko itsasargia’ Oihane Fernandez. Alex Orbe (ilus.). Elkar. 88 orr. 12,50 euro.\nZoroen herriko kronikei buruz\nGiuseppe farozain isilaren misterioa\n“Absurdoa logikari zaio ortziko zulo beltzak materiari zaizkiona. Absurdoa eta ortziko zulo beltzak logikaren eta materiaren ukoa, muga eta antitesia dira; baina aldi berean, bien ala bien alfa eta omega. Kosmosa kaosaren salbuespena da, logika absurdoaren salbuespena den bezalaxe. Kaosa eta absurdoa dira ereduak; kosmosa eta logika, berriz, salbuespenak...”\nHUTSEN ZERRENDA Aurreko alean (312. zbk.), Ines Medinari buruzko erreportajean, Skoto Gallery da izen zuzena, eta ez SCOTT Gallery. Argazki-oinari dagokionez, artista ez dabil psikoanalisia lantzen New Yorken gaur egun, 2000. urtean baizik.\nEditorial Iparraguirre S.A. Zuzendaria: Bingen Zupiria Ardura: Iñaki Mendizabal Elordi (mendi@deia.com) Koordinazio lana: Amaia Santana (asantana@deia.com) Diseinua: Jesús Santamaría Maketazioa: Naroa Etxebarria Zuzenketak: Iratxe Gaztañaga Portadako argazkia: Naroa Etxebarria Lege Gordailua: BI 1720-06\nDeserriaz, genero identitateaz, protagonistez… Literaturaz Hendaiatik Bilboraino, Euskal Herri osoa igaro du Literatura Eskola ekimenak, urritik maiatzera bitartean JON ANDER URKIAGA EGIDAZU\nITERATURA ardatz hartuta, gai ugari eta molde askotakoak landu dira aurten ere Literatura eskolan. Hilero larunbat goiz bat hartu eta lau orduz batu izan dira literaturazaleak aldian aldiko idazle, literatura aditu zein unibertsitate irakasle baten gidaritzapean.\nahal izan zuen”, kontatu zuen Alvarezek. Kontinente zaharrera itzuli zenean, baina, mutil jantzita ibiltzen uzteko eskatu zion Aita Santuari, eta Espainiar Erresumako erregeari soldata bat galdegin zion erresumaren alde eginiko lanaren ordainetan. “Eskaera biek baiezko erantzuna jaso zuten”.\nGENEROA ETA NAZIOA Amaia Alvarezek (Bilbo, 1978) Katalina Eleizegi eta Katalina Erauso. Genero eta nazio identitateak euskal antzerki modernoan izenpean eman zuen otsailean bere Literatura eskola Gasteizko Ignacio Aldekoa kultura etxean.\nErausoren historia zein istorioa batu zuen Katalina Eleizegik Erauso Kateriñe (1962) liburuan. Alde batetik, transgenero terminoaren inguruan eraikitako identitate-gatazka azaleratu zuen Eleizegik, eta beste alde batetik, klaseen arteko gatazka, “morroiak liluratuta jarraituko dio Katalina Erausori bera doan leku guztietara”, dio Alvarezek. Honek garrantzitsutzat jotzen ditu Katalina Eleizegik euskal literaturari eginiko ekarpenak: “Batetik ideal hegemonikoaren aurrean identitatearen mugak gainditu zituen eta marigizona estigmari aurre egin zion, eta bestetik, erakutsi zuen identitatea ez dela finkoa eta hertsia, hots, gatazkatsua eta dinamikoa dela”.\nNaziotasunak eta generoak elkartzen ditu Katalina Eleizegi ( Donostia, 1889 - Lizarra, 1963) eta Katalina Erauso (Donostia, 1592 - Veracruz, 1635), Alvarezen ustez. Lehena aitzindaritzat har daiteke XX. mendeko euskal antzerkigintzan. Bigarrena, berriz, XVI. mendeko moja-soldadua zen. Bata zein bestea aztertuz gero, genero identitatea eta nazio identitatea presente dauden kontzeptuak dira. “Euskal sentimendua legoke nazio identitatearen atzean, zer aukeratzen dugun eta zer inposatzen diguten. Genero identitatearen baitan, berriz, emakume zein gizon izatea nola bizi dugun, nola sentitzen dugun”. Tradizioaren eta modernitatearen arteko talkaren isla dira Erauso eta Eleizegi. “Historian zehar emakumeek onak izan behar izan dute, zintzoak, kristauak eta amaren papera esleitu izan zaie beraien erabaki eskumenetik kanpo”, baina hizlariak azaldutakoaren arabera, rol hori ez zetorren guztiz bat bere unibertsitate-tesiko oinarri diren emakume biekin. “Katalina Erauso moja sartu nahi izan zutenean, berak Amerikara ihes egin zuen gizon jantzita. Bertan merkatari eta soldadu izan zen eta emakume birekin nolabaiteko harremanik ere izan zuela uste da. Emakume horietako bat, baina, ezkonduta egon eta bere senarrarekin izandako duelu batean zauritu egin zen Erauso. Horren ondorioz aitortu behar izan zuen emakumea zela, eta soldadu izanik eginiko lana medio eta birjina zela frogatu ondoren, bere bizia salbatu\nHITZAK ABERRI Durangon ospatu ohi den Zilar\nAstea ekitaldi kulturalak migrazioak izan zituen oinarri aurtengo edizioan, eta testuinguru horretan kokatu zen martxoko Literatura eskolako topaketa ere. Sorterritik urrun. Migrazioak euskal literaturan izenburupean, euskaldunek kanpora alde egin behar izan dutenean idatzi izan dutena eta kanpotik etorritakoen gainean idatzirikoa izan zuen ardatz Gotzon Barandiaranek (Larrabetzu, 1974) gidatutako jardunaldiak. Literaturatik gogoetatik adina izan zuen saio hau zalantza batetik abiatu zen: Zer da migrazioa? Hautazkoa ala derrigortuta egindako bidaia bat da? Ondorioetako bat izan zen ez direla gauza bera, besteak beste, Joseba Sarrionandiak erbesteratu politiko izatearen ondorioz deserritik idatzi izan dituen testuak, edo Pedro Mari Otañok idatzi zituen bertsoak lan bila Amerikara joan ostean, testuak ez direlako berdinak, eta idatzi dituztenen egoerak ere ez. Durangon plazaratutako galdera askori Sarrionandiak berak jar zekiekeen ahotsa: “Geratu\negiten gara ala joan? / Hala ere, geratzen garenean ez gara apur bat joaten? / Eta joaten garenean ez gara geratu egiten? (...) Abiatzen dena ez da egundo inon geratuko? / Ala itzuliko da? Baina, itzultzen dena abiatu zen lekura itzultzen da ala?”. “Artzain joan izan denak bere egonleku berriaz abesten du, bere bizi-baldintza kaskarren inguruan idazten du. Baina derrigortasun politikoak bultzatuta joan izan direnek ez dute kontatu izan emigratu duten herri horretan zer gertatzen den, Euskal Herrian baleude bezala idatzi izan dute gehietan. Onartu ere ez dute egin izan erbestean daudenik”. Baina nola idatzi izan dugu kanpotik etorri direnen inguruan? Euskaldunak kanpora joan direnetan bakoitzaren bizipenetik idatzi izan dutela\nizan zen ondorioetako bat, baina etorkinen inguruan idazterakoan fikzioa dela nagusi. Horrelako testu bat aztertzerakoan idazleek hartzen dituzten ikuspuntuak desberdindu behar direla adierazi zuen Barandiaranek; ez dela gauza bera etorkinak ikuspuntu arrazista batetik salatzea, edo beraiekiko enpatiaz idaztea. Kasu batean eta bestean, ikuspuntua erabat desberdina dela izan zen ateratako ondorio nagusia. “Euskal Herritik kanpora joan garenetan bi jokamolde nagusitu dira historikoki: gure herritik kanpo gaudela onartu eta hartu gaituen herria aintzat hartzea edota atzerrian egonda ere burua Euskal Herrian dugula idaztea. Kanpotik etorri direnei buruz idazterakoan, berriz, ikuspuntuak hainbat izan direla esan daiteke: epairik egin barik idaztea, etorkinei ahots propioa ematea... Baina hirugarren erpin bat faltako litzateke Euskal Herriko literaturan, literatura eskolara gerturatutakoen irudiko, Euskal Herrira etorri direnek idatzi dutena ezagutzea, hain zuzen ere. JOHN CHEEVER 2012-2013 ikasturteko Literatura eskolak Bilbon izan zuen agurra maiatzaren 25ean. Azken ekitaldiak luxuzko gonbidatu bi izan zituen; batetik, Harkaitz Cano (Lasarte, 1975), Twist liburu golardatuaren autorea, eta bestetik, John Cheever (Massachusetts, 1912New York, 1982) idazle estatubatuarra. Canok Cheeverren nondik norakoak izan zituen mintzagai.\nGure artean, Raymond Carver eta bere errealismo zikina John Cheever baino estimatuagoak direla adierazi zuen Canok: “Baina azken urteotan, horren izen hedaturik eduki ez duten beste idazle estatubatuar batzuk ere heltzen ari zaizkigu”. Carverren idazteko era minimalista dela esan zuen lasartearrak, ezer gertatzen ez denetan gertatzen den hark omen du garrantzia; Cheeverrekin, aldiz, alderantzizkoa gertatzen omen da, “gehiagorekin gehiago kontatzen da haren lanetan. Barrokismoa, ametsak… denerako lekua dago haren nobeletan”. Cheeverren kasuan, haren ipuingintza nobelagintza baino preziatuagoa dela aipatu zuen Canok; hala ere, estatubatuarraren nobelak ez dira arbuiagarriak inondik inora, Wapshot familia ardatz harturik The Wapshot Cronocle eta The Wapshot Escandal nobelak izanik aipagarrienak. “Nobela ederrak dira bi horiek, fantasia eta irudimen handikoak. Kontatzen dituen gauzen sineskortasuna ez da hain handia, baina ez du inporta, hori delako kontatzen dituen gauzen errealismoarekin bat doana”. Egunerokoak ere utzi zituen Cheeverrek bere ondasunen artean, eta horiek ba omen dira estilo carvertarrekoak. Canok aipatutakoaren arabera, eta Cheeverren semeak idatzitako testu batek dioenez, estatubatuarrak bere burua sendatu nahi izaten zuen egunerokoen bitartez. Lasartearraren hitzetan, Alan Pauls kritikariak, adibidez, Cheeverren egunerokoak haren obra mardularen emaitzarik gorengotzat jo zituen.\nHarkaitz Cano, Gotzon Barandiaran eta Amaia Alvarez hizlari gisa aritu dira eskoletan. JAVIER COLMENERO/JUAN\nLAZKANO/JOSE RAMON GOMEZ/AINARA GARCIA\nMarkos Zapiainek Jose Luis Alvarez Enparantza ‘Txillardegi’ (Donostia, 1929-2012) izan zuen mintzagai azaroaren 17an, Donostian. Ekintzaile politiko eta euskalari izateaz gain, eta bere izen-abizenak euskara batuari estuki lotuta joatearekin batera, ugariak dira donostiarrak euskal literaturaren historiarako utzi zituen altxorrak, ‘Leturiaren egunkari ezkutua’, ‘Elsa Scheelen’ edo ‘Exkixu’, besteak beste.\nGizon erlijioso, alkoholiko eta tendentzia suizidadun honen lehen editore eta The New Yorker aldizkariko sortzaileak, Harold Rossek, hain ipuin etsigarriak zergatik idazten zituen galdetu omen zion Cheeverri, baina etsigarriak izanik ere ezin ziola ipuin horiek erosteari muzin egin, gaineratu. Eta ugariak dira Cheeverrek argitaratu narrazioak. Horietariko asko, gainera, The New Yorker aldizkari garrantzitsuan argitaratu zituen, besteak beste, pantaila handira eramandako The swimmer narrazioa. Canoren arabera, idazle poetikoa eta elaboratua zen Cheever, Carver baino erreferentzialagoa eta erudituagoa. Eta bizimodu arruntegia izan ez zuen idazle honek jarri zion azken puntua ikasturte honetako Literatura eskolari.\nOihartzun gisara abestua eta idatzia izan den ‘balada’ ikusgarria Bilboko Marzana aretoak bere lehen banako erakusketa antolatu du, Patxi Ezquieta (Iruñea, 1960) artistaren eskutik. Nafarrak ‘Une saison en atelier’ obra sortu du, propio galeria honetarako, eta hilaren 21era arte egongo da ikusgai. Teknika eta formatu desberdinetako marrazkiez osatuta, urte oso bat eman du bere tailerrean lau multzo nagusitan banatu dituen irudi hauek sortzen AINHOA LORES\nENBORALDI bat tailerrean da erakusketa honen titulu euskaratua. Denboraldi bat, urte bat hain zuzen ere, eman baitu Patxi Ezquieta margolariak marrazki sorta hau sortzen, egun Bilboko Marzana galerian ikusgai ditugunak. “Arthur Rimbauden Une saison en atelier prosazko poemari erreferentzia egin nahi nion. Ez da bere ilustrazio bat, baina marrazki kopurua biltzeko ausazko titulu bat ere ez. Izenburu hau duela urtebete hasitako ibilbide guztian egon da presente, aurreko erakusketarekin (Gabinete de la pérdida del tiempo) lotuta dago”, azaldu du artistak. “Momentu horretan umore zuriko obratzat hartua izan zena, artistentzat txiste gisara hartua”, gaineratu du. Bilduma hau “balada bat” da, “oihartzun gisara abestua eta idatzia, sufrimendutik sortua baina asmo ederrekin. Gauerdian eginiko aitorpenak edo bizitza erdi batean, itxura erromantikoa eta izaera epikokoa”, deskribatu du iruindarrak. Iraganeko asmoak gainditzeko, fikziozko identitate bat adierazi nahi du Une saison en atelier erakusketak, horrelaxe adierazi du Ezquietak berak. Oso aspektu gazteetan barneratuak gelditzen diren nahiak ahazteko, ahaleginaren bitartez marrazki eta binetak egitera mugatua. “Leku berean denbora asko ematen baduzu zahartuta zaudelako da. 40 urte egon zaitezke mugitu gabe, baina zure nahia edo gogoa tinko mantendu daiteke, inolako gorabeherarik gabe. Bere egunak eta gauak dituen denboraldia da”. Iruindarrak lau multzotan banatu du Bilboko aretorako propio sorturiko obra guztia: Las pequeñas cobardías taldea dugu lehena, ebakuntza-gela batean dantzari dauden mediku eta erizaina ageri direla. “Odoltsua, ustekabeko prestaketa lan bat bailitzan”, aipatu du artistak. Bigarrenak aldiz, Jorge Negrete no es Machín du izenburua, gainditze eta ahaleginezko istorioa izango litzateke hau. Bertan ia desagertua dagoen eztei-gorteiatzearen pausoak erakusten ditu. Los días perdidos dugu hurrengoa, “egun batek aurrekoa salatzen duen unea”, erakusten duena, Ezquietaren esanetan. “Irudi hauena kontraesan bat da, baina ordenatuta egon daitezenaren ardura hartu dut. Nik uste dut norberak hurrengo egunetik bakarrik aurreko eguna galduta dagoenaren sentsazioa duela”. Marrazkietan arrainik harrapatzen ez duen arrantzale bat irudikatzen du margolariak.\n‘Egun galduak’ deritzon sailak “egun batek aurrekoa salatzen duen unea” erakutsi nahi du. DAVID DE HARO\nAzkenik, Pamplona: talde honetan autoreak bere erizainaren sastadak pairatzen ditu lan egitera bultzatzeko asmoz. Obrak “zerbait barregarria baina era berean bizia, umoretsua, ironiarekin eta tristeziarekin” islatzen du. Paperean egindako marrazkiak dira denak, eta edozein material erabiliz: ikatz-ziri, tinta, pigmentu, argizari , arkatz koipetsu eta abarrekin sortutakoak. “Material guztia mahaiaren gainean dago eta paperean aplikatzen dut modu azkarrean, berehala, asmoa zein den oso argi izan gabe. Aurrean dudan lehenengo gauzarekin hasten naiz zikintzen, nahiz eta batzuetan modu pausatuago batean egiten dudan”. Batzuetan hitzak eta esaldiak ere idazten ditu Ezquietak eta marrazkiak bukatzen dituenean estudioko hormetan itsasten ditu une oro ideia zein den gogorarazteko. “Ikusten dudanean hormak beteta daudela, euskarri zurrunetan jartzen ditut. Paretak garbi geratzen dira eta berriro hasten naiz. Une hau berezia izaten da ez dudalako ezer gogoratzen”, aitortu du iruindarrak. LABEA ETA IZOZKAILUA Bere “tailerrak” ere\ndeskribatu dizkigu artista honek, lan egiteko txokoak, “estudioa orokorra eta irreala den leku bat da. Ideien, pentsamenduen eta ametsen jarioa hartzen duen espazio handi eta argitsua. Beste tailerra, txikia, zikina eta usaintsua da, eta oroitzapen guztiak izaten ditut bertan. Esan daiteke batek labea duela eta besteak, izozkailua”. Eskarmentu handiko artista dugu Patxi Ezquieta, Bilboko Arte Ederretako fakultatean egin zituen ikasketak eta bertan, 1984an, bere lehenengo obra aurkeztu zuen. Ordutik hona erakusketa ugari egin ditu –gehienak Nafarroan–, baita sari mordoa irabazi ere. Maroko eta Almerian urte dezente egon da bizitzen eta bere pinturetan leku bietan jasotako eragina islatzen da. Etorkizunari begira, sartuko al da Ezquieta bere tailer irrealean sortzeko asmoarekin? Momentu honetan ez dakiela aitortu du berak, baina “erizainak modu atseginez egon daitezkeen ospitale bat” eraiki nahiko lukeela aurreratu du.\nEINTZUK dira irriaren erreferentziak? Zertaz egiten dute irri euskaldunek? Zeintzuk dira irriaren fabrikazioaren sekretuak? Nola aritzen da bertsolaria jendeari irria sortzeko? Zeintzuk dira irriaren mugak? Galdera guzti horiek burmuinean izanda, euskal barreari buruzko ikerketa egin du Eric Dicharry-k (1969, Baiona), Barandiaran Fundazioan lortu duen beka bati esker.\nIkerketak utzitakotik, ideia nagusia da euskaldunok badugula umorea eta, horrela, gure umoreari buruzko aurreiritziak ezabatu nahi izan ditu. Izan ere, Le rire des basques liburuan sei orrialde eskaini dizkio egileak aurre suposizio horiek gezurtatzeko: “Erdaldunek pentsatzen baitute guk ez dugula umorerik”. Liburua frantsesez argitaratuta dago, baina landa-lanean burututako elkarrizketak euskaraz izan direnez, jatorrizko bertsioan utzi ditu eta aurkezten diren bertso guztiak ere euskaraz daude. “Liburua elebiduna dela esan daiteke, azken finean zubiak eraikitzeko lana da”, baieztatzen du. KULTUR EZAGUTZA EZINBESTEKOA Ibilbide antro-\npologikoa egin du euskal Iparraldean zein Hegoaldean euskaldunon barreaz datuak jasotzeko eta informazioa lortzeko. “Irrien gibelean ibili naiz Saran, Uztaritzen, Baionan, Donostian edota Bilbon”, kontatzen du. Bertso saioetan parte hartu du eta sesio bakoitzean irriaren zain egon da, barrearen iturria zein den ikertuz. Behaketa hori izan da ikerlana egiteko erabilitako teknika bat eta, bestea, elkarrizketa izan da. Beraz, bertsolaritzan zentratutako euskal barrea landu du bereziki baionarrak. “Umoreak politikarekin harreman estua du eta bertsolariek errealitatea eta fikzioa nahasten dituzte barrea eragiteko”, gehitzen du.\nmenperatzen ez duzulako fitsik konprenituko”. Hegoaldeko umorea Espainiako aktualitateari lotuta dago eta, aldiz, Iparraldekoa Frantziakoari. Horregatik, argi dio umorea egoera politikoaren arabera aldatzen dela: “Orain bake prozesuan sartu garenez, uste dut umorea ere desberdina izango dela”.\nHau dek euskal umoria! Bertsolaritza ardatz gisa hartuta, behaketa eta galdeketa bidez jaso du euskaldunon barreari buruzko informazioa Eric Dicharry ikertzaile eta sortzaile lapurtarrak. Jasotakoa ‘Le rire des basques’ liburuan argitaratu du\nUmorearen eta bertsolaritzaren artean harreman estua dagoela uste du. “Bertsolarien figura umoreari esker definitzen da eta jendea irri egiteko biltzen da eurak ikustera”. Horrez gain, umorean eragiten duen beste faktore bat gaurkotasuna da. “Ezin duzu irri egin berriak ez badituzu ezagutzen, egoera politikoa ez baduzu\nHorrenbestez, jakin eta ezagutu egin behar da umorea izateko, alegia, ezjakintasunarekin ezin dela umorerik izan, umorea eta kultur ezagutza batera baitoaz. Umorea ulertzeko hausnarketa eta interpretazioa ezinbestekoak dira. “Lehendabizi hizkuntza ulertu behar duzu eta gero adostasuna behar duzu, PPko militante baten umorea eta ezker abertzaleko batena ez delako bera izanen”. Horren atzetik, ulermen linguistikoa eta kulturala behar da, “erreferentziak ez badituzu menperatzen, ez dituzu ulertzen, eta ez baduzu kaptatzen, ez duzu irri eginen”. Horregatik, testuinguru soziala ezagutu behar da –bertan politika eta ekonomia sartuta– umorea izateko, baita gizarte horretako esanahi kulturalak ere. ELEA ERABILTZEKO LIBERTATEA Ikergai honetan ideologiak biziki rol garrantzitsua du egilearen iritzian (“ez dugu irri eginen utopia partekatzen ez badugu”). Izan ere, norbere utopia ez bada praktikatzen, alegia, mundua behatzeko dugun ikuspegia ez badugu partekatzen, jendeak ez du bere gauzez barre egiten. Lana egiten jardun duen bitartean, irri egiteaz gain, liburuan argitaratutako ondorioak atera ditu eta, pertsonalki, hemendik aurrerako ikerlanak umorearekin lotuko dituela ezagutzeko balio izan dio.\nBuruan bueltaka izan dituen galderei erantzuna bilatuta, Barandiaran Fundazioak ikerketa egiteko utzi dion askatasuna azpimarratu nahi izan du: “Lanean hasten zarenean zeure buruarekin hizketan hasten zara eta hor sar daiteke auto zentsura, demokrazian zentsura egon ez arren, norberarena delako handiagoa”. Hori batez ere lengoaiaren erabilerari dagokionez dio, “diktadura isiltasunarekin badoa demokrazia elearekin doalako”. Horregatik, dio auto zentsura dagoenean demokraziari ez zaiola oparirik egiten. Izan ere, elea urrezko lengoaia da eta, askotan, “olerkiaren libertatea falta da gizartean”, bertsolariek duten libertate hori.\nUmorea eta bertsolaritza, biak bat. “Bertsolarien figura umoreari esker definitzen da eta jendea irri egiteko biltzen da eurak ikustera”, dio Dicharryk. ORTZADAR\nNORTASUN AGIRIA Ibilbide antropologikoko lehen urratsak Zuberoako maskaradak ikertzen hasi zenean egin zituen Eric Dicharryk. Gero, bertso-eskoletan bertsoak irakasteko bidea, bertso-hezkuntza, aztertzen hasi zen. Orain, euskal barreari buruzko ikergaia jorratu du azken hiru urteotako lanari esker. Horrekin batera, Txingudi Badiaren sorkuntza prozesua ikertzen dabil, CPIE Euskal Itsasbazterraren aldizkarian idazten du eta antzerki konpainia batean dihardu lanean.


Zuntz naturala langai duten 12 artista emakumeren obrak jarri dituzte ikusgai\nKultura > Artea > Sorkuntza\n"Berehalakotasuna, produktibitatea eta kostu baxua" oinarri dituen egungo gizartean, bestelako proposamena luzatu du Garaion sorguneak: belaunaldiz belaunaldi, material naturalez eta mimoz egindako lanak goraipatu nahi dituzte, eta horretarako erakusketa paratu dute zuntz naturalekin lan egiten duten 12 artista emakumeren obrak bilduz.\n2018ko azaroaren 07a\nDenboraren Harira du izena erakusketak eta azaroaren 9tik 25era izango da zabalik, Garaionen bertan (Arabako Ozaeta herrian). Zuntzaren erabilera anitzak argitara ematea eta "antzinatik emakume askok landare zuntzen bidez sortutako eguneroko tresna zein artelanak egiteko ohitura goraipatzea" dute helburu.\nArtistek landare zuntzekin sortutako horma-irudiak, eskulturak, beirateak… aurkituko ditugu, baita latxa, merino edota alpaka artilearekin ehundutako artelanak ere. Kasu batzuetan tindagai naturalekin tindatuak, beste batzuetan artoaren ile eta zurtoinekin egindakoak. Zumea, artilea, feltroa, kotoia, lihoa, zeta, haria… ikusiko ditugu erakusketan.\n"Denboraren balioa berreskuratu nahi dugu", diote antolatzaileek.\nKanal honetan artxibatua: Sorkuntza\nSorkuntza kanaletik interesatuko zaizu...


Maitane Alonso, Sodupeko txoko batetik mundu zientzia eta teknologiaren azokarik garrantzitsuenetako batera - UPV/EHU\nMaitane Alonso, Sodupeko txoko batetik mundu zientzia eta teknologiaren azokarik garrantzitsuenetako batera\nUPV/EHUko Medikuntza Graduko bigarren mailako ikasle horrek elikagaien kontserbazioa luzatzen duen makina bat asmatu du, eta sari bat jaso du Estatu Batuetan\nLehenengo argitaratze data: 2019/09/11\nMaitane Alonso Monasterio, Phoenix-eko zientzia eta teknologia azokan\nMaitane Alonso Monasterio, UPV/EHUn Medikuntzako bigarren maila hasi berri duena, etxe ondoko txoko batean hasi zen elikagaien bizitza baliagarria luzatuko zuen makina bat garatzen. Duela gutxi, makina horrek iraunkortasunaren arloko lehen saria eta mikrobiologiako bigarren saria jaso ditu Phoenix-en (AEB) egiten den zientzia eta teknologiaren arloko munduko txapelketarik handienean.\nMaitanek txikitatik hartu du parte Elhuyarren udalekuetan eta zientzia azoketan; hortxe jaio zen ikerketarekiko duen interesa. Eta makina hori asmatzeko txinparta aitaren barbakoekiko afizioa izan zen: beti gelditzen zen janari asko soberan, baina ez zen beti aprobetxatzen. “Nire buruari esan nion hori ezin zitekeela izan. Ikertzen hasi nintzen, eta ikusi nuen mundu osoko janariaren heren bat bota egiten zela kontserbazio arazoengatik. Mundu mailako arazoa da; horregatik, zerbait egitea erabaki nuen", azaldu du Medikuntzako ikasleak.\nGainera, “gaur egun hartzen ditugun gaixotasunetako asko elikagaiak gaizki kontserbatzeak eragindakoak dira; izan ere epe luzera minbizia eragin dezaketen produktu kimikoak botatzen dizkiete. Ecofriendly moda gero eta ezagunagoa da, eta hori ondo dago; alabaina, uste dut gizartea ez dagoela prest kontserbazio metodo guztiak bazter uzteko. Oreka bat aurkitu beharko genuke”, gehitu du Alonsok.\n«Aurrera egin eta mundua aldatzeko modu bakarra ideiak babestu eta sustatzea da»\nSteve Jobsek garaje batean lehen Mac ordenagailua garatu zuen bezalaxe, Maitane bere etxe ondoko txokoan hasi zen lanean, toki eta baliabide gutxirekin. Deskarga elektrikoak ematen zituen generadore bat eta haizagailu bat erosi zituen. “Deskarga horien bidez, airean dauden molekulak bereiz ditzaket, eta haizagailua erabiltzen dut molekula horiek produktuaren gainetik bultzatzeko; hala, molekulek mikroorganismoak hiltzen dituzte. Gero, zirkuitu itxi bat sortzen dut aire hori bera erabiliz, energia gutxiago erabiltzeko”, azaldu du Alonsok. Makinaren izena “Aire tratatudun ontziratzea" da, eta prozesu horri egiten dio erreferentzia.\nHala ere, asmakizunaren prototipo bat eraikitzea ez zen erraza izan, baliabide mugatuak zituelako. Gauzatu ahal izateko, hainbat ikastaro egin zituen eta informazio ugari bildu zuen. Azkenean, Kilse SL, MAGMA, J-Pack, Eurozon, Harakintza, Luis Thate eta Ameztoi Anaiak enpresen babesarekin (instalazioak utzi zizkioten), probak egin ahal izan zituen, eta bere ideiaren etxeko bertsio bat eraiki.\nAurrerapen horiek ikusita, Maitaneren familiak bide horretatik jarraitzera animatu zuen eta, familiaren babesarekin, 16 urte baino ez zituela, 2016-207 urtean, Elhuyarrek antolatzen duen Zientzia Azokan bere burua aurkeztu zuen. “Nire ideia jendearekin partekatzeko modu bat zela iruditu zitzaidan”, esan du Alonsok. Lehen saria jaso zuen. Maitanerentzat, esperientzia “sinestezina” izan zen hainbeste pertsonarekin partekatu ahal izatea.\nSari horri esker, MAGMA taldeak sustatzen duen Exporecerca Jove azokan parte hartzeko aukera izan zuen, Bartzelonan. Beste maila bat zen, hainbat egunetako estatu mailako azoka bat, beste urrats bat arrakastarako bidean. Makina, txostenak eta triptiko batzuk aurkeztu zituen bertan. Berriz ere lehen saria eskuratu zuen. “Ezustekoa izan zen”, baieztatu du Alonsok.\nHurrengo urratsa 17 urterekin eman zuen, Txileko ESI AMLAT nazioarteko azokara joan zenean. Herrialde bakoitzak bere ordezkaria bidali zuen; kasu honetan, ez zen lehiaketa bat, erakusketa bat baizik. Mila parte hartzaile baino gehiago zeuden, eta makina NASAko ordezkariei erakusteko aukera izan zuen. “Esperientzia benetan aberasgarria izan zen; herrialde ugaritako jendea ezagutu nuen, eta guztiek zituzten primerako ideiak”, kontatu du Alonsok.\n“Horretarako, aurretik aipatutako enpresen eta Elena Sevillanok, Medikuntza eta Erizaintzako irakasleak, utzi zidan UPV/EHUko laborategiaren laguntza izan nuen. Aurretik aurkitutako guztia modu zientifikoagoan frogatu genuen. Unibertsitateak bere instalazioak uztea alderdi garrantzitsua izan zen; izan ere, etxean ez daukat laborategi sekreturik”, esan du Alonsok.\nMITek Maitane izena jarriko dio asteroide bati\n«Milioiak ekar ditzakeen negozio bat izan arren, nik ikasten jarraituko dut; bokazioz egiten dudan zerbait da»\n"Sinestezina da proiektua aurkezten jarraitu ahal izatea, gero eta maila altuagoetara eta jende gehiagorengana iristea, eta are laguntzeko aukera ere izatea. Egia bihurtutako ametsa da”, adierazi du Alonsok. Amaitzeko, hau esan du: “aurrera egin eta mundua aldatzeko modu bakarra ideiak babestu eta sustatzea da. “Iraunkorrago bihurtzeko premiazko aldaketa behar duen mundu batean bizi gara”.\nGainera, aurtengo udan bizitako esperientziei esker, hitzaldiak eman ditu Iruñako planetarioan, Planeta STEM ekimenaren barruan. Han, bertatik bertara kontatu du nola bihurtzen den ideia bat proiektu eta nola den posible gazteek euren proiektuak garatu ahal izatea.\nEtorkizunari dagokionez, Maitanek makina ahal bezain laster merkaturatu nahi du, eta espero du bere bi pasioek, ikerketak eta medikuntzak, elkarri lotuta egoten jarraituko dutela. Gainera, asmakizun honekin gosez hiltzen ari den jende askori laguntzeko nahia du. “Milioiak ekar ditzakeen negozio bat izan arren, nik ikasten jarraituko dut; bokazioz egiten dudan zerbait da”, adierazi du Alonsok.\nInprimatu Maitane Alonso, Sodupeko txoko batetik mundu zientzia eta teknologiaren azokarik garrantzitsuenetako batera


Aurtengoa denboraldi polita izan da, Candanchun ibili gara urte osoa, bere alde on eta txarrarekin.\nOna, gertu dagoela, eskiatzen ikasteko leku paregabea dela, eguraldi txarrarekin ere badauzkala aukerak, beti dagoela jendea trabesia egiteko eta Canfraceko dutxak.\nTxarra, monotonia, mendi eskiak eskaintzen dituen aukera zabalekin pena bat da leku bakarrera mugatzea.\nBeti bezela, tenporada pasatzen joan ahala sasoia hartzen joan naiz, eta punturik onenean denboraldixa bukatzian egon naizela esango nuke. Halere, aurtengoan ere sasoi hori ez dudala nahi beste aprobetxatu iruditzen jata, neretzat politxena mendixan ibiltzia da, eta aurten ere denboraldixak eskuetatik ihes egin didan sentsaziuakin bukatu dot\nAurtengo altxor preziatuena Chamonix Zermatt egitia izan da zalantzaripe, baina egon dira beste harri bitxi batzuk ere, Pierrara bigarrengoz jutia Javikin, eta Candanchuko Javitxuko tubua eskixekin bajatzia Isasi eta hauen laguntzaz, adibidez. Azkenian horrelaxe izan da tenporada, Javi gora eta Javi behera, kar kar kar\nAurten lasterketeri dagokionez, Euskal Herriko kopako lasterketak eta mundu mailako lasterketa bat egitea izan dira helburu, eta ondoren mendiaz disfrutatzea, azken hau nahi beste in ez doten arren.\nLasterketen arluan domina batzuk ere eskuratu ditut zortez. Halere, gorago egotea oso gaitza da ikusita ze sasoi dauken aurrekoek, eta ni sasoiagatik baino, habilidadiagatik mantentzen naizelako, baina gure kirola ez denez, desplazamenduengatik gehiago eskiatzea gaitza daukat.\nZe kontutan hartu aurtengo denboraldiko zenbakixak: 52 egun eskiatuta, 90.000m desnibel positiboa 1.000km eskien gainean (Pierrak eta Chamonix-Zermatek asko batzen dabe, 7 egunetan 20.000m!!). Bada zeozer, kontutan hartuta lan karga handixena eski denboraldi bete betian tokatzen jatala, baina, gustoko tokixan aldaparik ez!


«NORA», EMAKUMEEN ROAD TRIP BAT | Kultura | GARA Euskal Herriko egunkaria\nLARA IZAGIRREREN FILM BER\n«NORA», EMAKUMEEN ROAD TRIP BAT\n«Euskaraz egiteko gogoa nuen, beste pelikula amaitu ostean barruan zerbait piztu zitzaidan», aitortu du Lara Izagirrek\nOletako jatetxean, mahai baten bueltan jesarri gara Lara Izagirre zuzendaria eta Ane Pikaza eta Itziar Ituño aktoreekin. Zinemaz jardun gara. Pelikulari buruz. Etorkizunaz. Badira bost bat aste filmatzen hasi zirela, baina ez zaio neke aurpegirik sumatzen Lara Izagirre gidoilari eta zuzendariari: «Ondo nago, normalean pelikulak astean sei egunez filmatzen dira, guk astero bost egun ematen ditugu lanean, eta atsegina egiten ari zait».\nZornotzan hasi zuen filmaketa, Urdaibaiko irudiak hartu zituzten gero, eta bertan katramilatzen da egoera. “Nora” filma «road trip ezohikoa» dela aitortu digu Izagirrek. Zornotza, Urdaibai, Lekeitio eta Hendaian grabatuko dute, «eta amaiera protagonistak aukeratutako lekuan izango du, bitxia izango da».\nLantaldean ere Euskal Herriko langileak dira nagusi. Ipar Euskal Herriko teknikariak daude, tartean Jean Minondo soinu teknikaria. «Plazer handia da bera hemen egotea, beste pelikula bat egiteko eskaintza ere izan zuen, eta oso pozik gaude gurekin dagoelako». Aspaldi Euskal Herrian filmik ez duela egiten Jean Minondok. Pozik sumatzen zaio lantaldean.\nAne Pikazarentzat ere aukera paregabea izan da film hau egitea. «Paper nagusia daukat, eta egunero ari naiz lanean, lantalde guztiarekin; pelikuletan normalean eszena batzuk, sekuentzia batzuk grabatzen ditu aktore bakoitzak, baina ni denbora guztian agertzen naizenez egunero ari naiz lanean, eta sekulako aukera da niretzat», aitortu du pozik. Hotz egiten du gauez Lekeition, baina protagonista praka laburrekin eta tirantedun kamisetarekin ageri da. Atseden une guztietan jaka handi bat jartzen diote jantziez arduratzen direnek.\nMahaian parez pare dauka Itziar Ituño. Gasolindegiko emakumea da bera, «paper txikia da, baina oso polita», adierazi digu berak poz-pozik. «Metafora asko aipatzen dira, oso egoera hunkigarriak sortzen dira… gau osoa daukagu aurretik, ea zer ateratzen den», beti bezain baikor. Aspaldion, lan eta lan ari da. “La casa de papel” telesailarekin laugarren denboraldia hasiko dute aurki, eta Argentinan, Brasilen edota Portugalen sekulako arrakasta dauka. Baina Itziar Ituñorentzat etxera etorri eta hemengo ekoizpenetan lan egitea aukera paregabea da. «Hau etxea da, hemen lan egitea etxean egotea da. Eta asko eskertzen da. Oso lasai egiten da lan hemen, ezagutzen duzun jendearekin, hau oso gustura egiten dudan lana da», esanez babesten ditu ondoan dituen zuzendaria eta aktore nagusia. Eta egia esan, euskal antzerki eta zinemagintzako izen handiak daude “Nora” filmean parte hartzen: Klara Badiola, Loli Astoreka, Ramon Barea. Eta gazteagoak diren Iñigo Aranbarri, Joseba Usabiaga edo Kepa Errasti.\nItziar Ituño baikorra da zinemak egun Euskal Herrian duen egoerarekin. «Zinema indartsuago dago, zeren telebistak porrot egin du, erabateko porrota fikzioari dagokionez, ez dago euskarazko fikziorik, eta zinema osasuntsuago ikusten dut, euskarazko zinema gehiago dago eta aukera gehiago daukagu aktore eta profesionalok ere. Plataforma berriek apustu egin dute Euskal Herrian kokatzeko, eta horrek aukerak zabaltzen ditu. Euskaraz serieak egiteko unea da hau, eta euskarazko ekoizpen on bat egiteko unea dela deritzot».\nLara Izagirrek baietz diotso albotik Itziarri. Eta berak ere euskararen aldeko hautua egin duela gogorarazi diogu, “Un otoño sin Berlin” egin ostean. Eta baietz berak berriz ere, «euskaraz egiteko gogoa nuen, beste pelikula amaitu ostean barruan zerbait piztu zitzaidan, eta aukera hau baliatu gura izan dut euskaraz egiteko», aitortzen du Izagirrek. Euskara da hizkuntza nagusia filmean, baina ez bakarra. «Nora protagonistaren aita erdalduna da, eta beragaz gaztelaniaz egiten du, bere aitita hona lanera etorri zen; ama, ordea, euskalduna du eta euskaraz aritzen da». Filmaren beste pasarte batean Nora ingelesez arituko da turista amerikar batekin. «Ni batzuetan ez naiz konturatzen zein hizkuntzatan ari garen ere, eta hori seinale ona iruditzen zait», bota du Lara Izagirrek, euskaraz aritzearen normaltasuna azpimarratuz.\nLara Izagirrek pelikulak gauzatu ahal izateko sortu zuen Gariza ekoiztetxea. «Pelikulak egiteko sortu nuen, baina bidean konturatu naiz emakumeok zailtasun gehiago ditugula filmak egiteko», azpimarratu du, eta horregatik aukera duen bakoitzean genero berdintasunerako erabakiak hartzen ditu zuzendari zornotzarrak. «Norbait kontratatu behar duzunean –egin du gogoeta zuzendariak– eta erabakitzeko aukera daukazunean, berdintasunetik egitea zilegi da, botere hori baliatu behar da berdintasunetik egiteko; hemen emakumeak eta gizonak berdin daude, hori da naturalena».\nEta horrela da. Zuzendaritza ia osoa emakumeek osatzen dute. Ugari dira emakumezkoak, eta euskaldunak gainera. Iparra oso argi dauka “Nora” filmeko zuzendariak. Eta road trip honetan erakutsiko du.


Euskadi Literatura sariak 2018: Karmelo Iribarren, Eider Rodriguez...\nEuskadi sariak, Eider Rodriguez, Kepa Altonaga eta Irene Aldasororentzat\nAzken eguneratzea: 2018/10/17 16:10 (UTC+2)\nGaztelaniazko Literaturan, Karmelo Iribarren da irabazlea. Haur eta Gazte Literatura, Euskarazko Saiakera eta Euskarazko Literatura Itzulpena sailetan dira nagusi Rodriguez, Altonaga eta Aldasoro.\nEuskadi Literatura sarien irabazleak iragarri dituzte\nKarmelo C. Iribarren (Gaztelaniazko Literatura, Mientras me alejo), Eider Rodriguez (Euskarazko haur eta gazte literatura, Santa Familia), Kepa Altonaga (Euskarazko saiakera, Patagoniara Hazparnen barrena) eta Irene Aldasoro (Euskarazko literatura itzulpena, Gailur Ekaiztsuak) idazleek irabazi dituzte Euskadi Literatura Sariak, Eusko Jaurlaritzako Kultura Sailak gaur iragarri duenez.\nIrabazleen zerrenda honek urriaren 1ean iragarritako irabazleenarekin bat egingo du. Egun horretan, iragarri zituzten irabazleak Euskarazko Literatura (Eider Rodriguez), Literatura Lanen Ilustrazioa (Yolanda Mosquera) eta Gaztelaniazko Saiakera (Santos Zunzunegui) ataletan. Eider Rodriguezek, beraz, bi sailetan irabazi du saria urte berean.\nJon Bilbao buru izan duen epaimahaiaren arabera, Mientras me alejo Karmelo C Iribarren donostiar poetaren liburua “zentzuduna, sinplea, eraginkorra eta hunkigarria da”, eta “itxurakeriarik gabeko poesia” gordetzen du, “ironikoa eta malenkoniatsua”.\nSanta Familia Eider Rodriguezen lanari dagokionez, “ausarta bezain eraberritzailea da”, Imanol Mercero buru izan duen epaimahaiaren hitzetan: “Irakurleari hausnarketarako bide ugari eskaintzen zaizkio, kasurako balizko xede irakurle den nerabearentzat nortasuna eraikitzeko lagungarriak izan daitezkeenak”.\nKepa Altonagak Patagoniara Hazparnen barrena lanari esker irabazi du Euskarazko Saiakeraren ataleko saria, “istorio harrigarria bezain zoragarria”, epaimahairen arabera. “Idazketa samurra, arina, estilo freskoa eta dinamikoa du, baina, aldi berean, mamitsua da oso”, ebazpenak dioenez.\nAzkenik Irene Aldasorok Gailur ekaiztsuak Emily Bronteren eleberriaren itzulpenagatik jaso du saria, Euskarazko Literatura Itzulpena modalitatean. Epaimahairen uste, “Irene Aldasorok lortu du XIX. mendeko Yorkshireko Gailur Ekaiztsuak XXI. mendeko irakurle euskaldunarentzat gozagarri izatea, eta literatura unibertsala, beste behin ere, euskarazko prosagintzarentzat aberasgarri izatea”.\nAtal bakoitzeko irabazleak 18.000 euroko saria (beste 4.000 euro eskura ditzake bere lana beste hizkuntza batean argitaratzen bada) jasoko du, eta sariak banatzeko ekitaldia azaroaren 27an egingo dute Gasteizen, Artium museoan.