Argia 2333 by Argia Astekaria - issuu\n- EDITORIALA -\nAtaka esturako, ilusioa eta informazioa porretarako sasoia datorkigu irakurle eta, urtero moduan, abuztuan ez da izango ARGIA aldizkaririk. Neurri batean behintzat ganbara arindu beharrean gaude gu ere eta asmo horrekin helduko diogu abuztuari. Hemen izango gaituzu berriz irailaren hasieran, datorkigun urte bukaera beroari heldu eta zeuretzat galbahe lana egiteko prest. Garai latzak bizi ditugu eta aurrera begirakoak ere estuak dira. Gu ere ikuspegi ekonomikotik oso estu ari gara; ez da berria gurean, baina egia da urte oparoagoetan gu ere goxoago ibili garela. Gerrikoa estutu beharrak, esate batera, 2012ko soldatetan %14ko beherakada egitera behartu gaitu. Gure lehen helburua lanpostuei eustea da, eta gure produktuei eta beren kalitateari ere bai. Hala, eta 2010etik igoerarik egin ez dugula kontuan hartuta, irailetik aurrera aldizkariaren salneurria %5 igoko dugu, 0,15 euro aleko. Krisia sortu duten bankuak aurrera ateratzeko herritarron dirua erabiltzen dela jakiteak, trumoiak sortzen ditu gure barnean. Bai, guk ere sumindura saldoka dugu, baina lanerako eta salaketarako gogoa ere bai. Eta zer demontre, baita ilusioa ere, ARGIAn behintzat gaur gaurkoz dosi handitan gainera. Badakigu une giltzarria dela egungoa eta halakoetan ezin dela lo geratu. Gurean udazkena ere beroa izango da, zorionez arrazoi positiboengatik: bai aldizkarian bai Interneten aldaketak egingo ditugu. Aldizkarian, adibidez, iritzi saila goitik behera berrituko dugu eta kultura sailean ere izango da berririk. Interneten izango dira aldaketarik handienak eta gure ataria goitik behera berrituko da udazkenean. Krisiak krisi, gu gora goaz irakurle kopurutan. CIESek aurtengo lehen seihilekoan emandako datuen arabera, ARGIAk 57.000 irakurle ditu Hego Euskal Herrian, iaz baino %7,1 gehiago. Interneteko datuekin ere pozik gaude: 5.000 lagunek irakurtzen dute egunero argia.com (CIES). Baina Interneteko kasuan irakurri bakarrik ez, gero eta jende gehiagok ikus-entzun ere egiten gaitu, bai geuk ekoiztutako bideoetan, dokumentaletan edo bai gero eta arrakasta handiagoa duen gure Beranduegi web telebistan: oraindik ikusi ez baduzu, horretara animatzen zaitut irakurle, gure produktu izarretakoa da eta zorionez beste batzuek ere hala iritzi diote (aurten Rikardo Arregi Kazetaritza Saria jaso du). Indarrez eta ilusioz gabiltza etxe barruan eta baita kanpoan ere. Besteak beste, Herri Ekimeneko Euskal Hedabideek udazken hasieran sortuko duten elkarte berria gogo handiz ari gara bultzatzen. Elkartearen ardatza garbia da, bakarka baino elkarrekin hobeto egingo diogu aurre bizi dugun sasoi gogorrari. Asko gara euskarazko komunikabideak, izaera anitzekoak eta hainbat aburukoak, bidea ez da erraza izango, baina elkarlanaren koskari ere heldu beharrean gaude. Lau astez, beraz, ez gaituzu paperean ikusiko, plazerik baduzu Interneten bai. Zeuri ere, hala badagokizu, oporraldi ona opa dizugu, hartu atseden eta itzuli indartsu, datozkigun garaiak gogorrak bezain ilusionagarriak izan daitezke eta. Hori bai, argi izan, errealitatea ondo ulertzea eta informazioa izatea inoiz baino giltzarriago da sasoi gaitz hauetan; ataka estuan, herritar informatuak beti izango ditu baliabide gehiago aurrera egiteko. Informazioak jantzi egiten du pertsona, eta askeago. Geure independentziatik, horretan saiatzen gara.\nGurean udazkena ere beroa izango da, zorionez arrazoi positiboengatik: bai aldizkarian bai Interneten aldaketak egingo ditugu. Aldizkarian, adibidez, iritzi saila goitik behera berrituko dugu eta kultura sailean ere izango da berririk. Interneten izango dira aldaketarik handienak eta gure ataria goitik behera berrituko da udazkenean.\n- NON ZER -\n2012ko uztailaren 29a, 2.333. zenbakia\nAsteko gaia G\nJabetza: Komunikazio Biziagoa, S.A.L. Lehendakaria: Ixabel Bereziartua. Zuzendaria: Xabier Letona. Zuzendariaren albokoa: Pello Zubiria. Astekariko erredakzio-burua: Estitxu Eizagirre. Asteko Gaia-Pertsonaia: Mikel Garcia. Iritziak: Mikel Asurmendi. Kultura: Garbine Ubeda Goikoetxea. Aisia: Unai Brea. Termometroa: Urko Apaolaza. Euskara: Onintza Irureta. Interneteko erredakzio-burua: Lander Arbelaitz. www.argia.com: Gorka Bereziartua, Jon Torner. Multimedia: Axier Lopez. Argazkilaria: Dani Blanco. Produkzioa: ANTZA, S.A.L. Kudeaketa eta salmenta: Berdaitz Goia. Harpidetzak: Karlos Olasolo. Idazkaritza Teknikoa: Aloña Soraluze. Publizitatea: Idoia Arregi, Maite Arrieta, Ixabel Bereziartua, Olatz Korta. Administrazioa: Marijo Aiertza, Mari Karmen Loiarte. Harrera: Jone Arzallus. HELBIDEAK: Gipuzkoa: Industrialdea, 15. 20160 LasarteOria. Tel: 943 371545. Faxak: 943 373403 (erredakzioa), 943 361048 (komertziala). Lapurdi, Nafarroa Beherea eta Zuberoa: Xalbardin baita. 64122 Urruña. Tel: 559 476000. Faxa: 559 476001. Nafarroa: Gazteluko Plaza 44, 3. eskuina. 31001 Iruñea. Tel: 948 222285. Bizkaia: Eleizalde 1, 2-D. 48600 Sopela. POSTA ELEKTRONIKOA. Komertziala: komertzial@argia.com. Harpidetzak: harpidetza@argia.com. Erredakzioa: kazeta@argia.com. Interneten: www.argia.com. Lege.gordailua: SS-837-2012. ISSN: 0213-909X. Batzorde.parekidea: 72562 E. Inprimategia: Antza S.A.L. Informatika: iametza interaktiboa S.L. Urtebeteko harpidetza. Hego Euskal Herria: 138 euro. Ipar Euskal Herria: 168 euro. Espainia: 138 euro. Beste atzerriak: 173 euro. Airez: 271 euro. Komunikazio Biziagoa S.A.L. Ametzagaiña Taldeko partaidea da.\nArantxa Urretabizkaia: «Urte hauetan sei bozka desberdin eman ditut». SUSTRAI COLINA / 5 Arrantza. Jasangarria izango da, edo ez da izango. MIKEL GARCIA IDIAKEZ / 6\nPierre Hazan: «Ez dut inposatutako bakean sinesten». SUSTRAI COLINA / 11\nIritziak Zirtak Ni ez naiz idazlea. ANGEL ERRO / 16 Gora Pro Nobis ASISKO URMENETA / 17 G Eskola umeen euskarazko adierazkortasuna! PAKO SUDUPE / 17 G Txandan Dabilen harria. IGOR ESTANKONA / 18 G Udako ekaitz baten faseak edo. ENEKO OLASAGASTI / 19 G Bertso berriak Murrizketekin jarriak. XABI PAYA / 20 G G\nErdiko kaiera Liburuak. Uda betean gozatzekoak. ERREDAKZIOA / 21 Itxaro Borda: «Iragana mitifikatzea gure jarduera nagusietarik bat da». IRATXE ESNAOLA / 28 G Ezpalak JON TORNER / 30 G Abarrak MIKEL GARCIA IDIAKEZ / 31 G Ihesi Danubio, hamaika nortasuneko ibaia. LARRAITZ ARANDO / 32 G Denbora-pasak ANA ZAMBRANO, KIKE AMONARRIZ / 36 G Osasuna JUAN LARRAZ / 37 G Landareak JAKOBA ERREKONDO / 38 G Denboraren makina NAGORE IRAZUSTABARRENA / 39 G G\nTermometroa Frackinga. AEBetako enpresen nahietara egokitutako plana. UNAI BREA / 40 G Sare sozialak. Twitter euskaraz, hurrengoa zer? ONINTZA IRURETA AZKUNE / 44 G Bero-beroan JUAN MARI ARREGI, ONINTZA IRURETA AZKUNE / 46 G Maltzagatik XABIER LETONA / 47 G Net Hurbil Zor eztanda gainditu deshazkunde selektiboarekin. PELLO ZUBIRIA / 48 G\nPanfleto banatzailea. GARBINE UBEDA GOIKETXEA / 50\nOHARRA Datozen asteetan ez da ARGIA kaleratuko, udako oporraldia dela eta. Irailaren 2an itzuliko gara.\n-DEABRUAREN ABOKATUA -\n“Urte hauetan sei bozka desberdin eman ditut” Arantxa Urretabizkaia 65 urte eta erretiratzeko asmorik ez. Sustrai Colina Argazkia: Dani Blanco\nHemen orori buruzko orotariko iritzi-emaile bat. Nire iritzi guztiak behin-behinekoak dira. Bertsolariak bezala, gaia jarri eta bota. Ia guztiari buruz botako nuke bertso bat, baina ez naiz ia ezeri buruz bi folio idazteko gai. Horregatik berotzen dizkizute belarriak? Lerrokatuta dagoenari asko kostatzen zaio lerrokatuta ez dagoenarekin eztabaidatzea, eta nik urte hauetan sei bozka desberdin eman ditut. Horri, herri honetan %1eko desadostasuna duena beste espaloian salduta dagoela kontsideratzen dela gehituz gero... Literaturaz hitz egin eta bakea! Literatura? Oso jende gutxiri asko interesatzen zaio, baina gehiengoari ez zaio piperrik ardura! Euskadi Sarien inguruko eztabaidak ez al ziren mundu gerren parekoak? Hain pastel txikiarentzat hainbeste indar xahutzea erridikulua iruditzen zait. Eskerrak Sarrionandiak eskemak puskatu dituen, ze Euskadi Sariko finalista izateari uko egin zion bat Espainiako Sari Nazionalean parte hartzen ikusi nuela esango banizu... Kazetaritzaren etikaren izenean, trapu zaharrak astintzeari utzi eta zure azken nobelaren gai nagusia den zahartzaroaz hitz egiteko aginduko nizuke! Gizarteak, beldurra baino gehiago, gorrotoa\ndio zahartzeari. Ezin da zaharra izan, inork ez du zaharra izan nahi, eta patetikoa da adin batetik gora itxura gaztetzeko egiten duguna. Zahartzaroari buruzko ideologia falta zaigu. “Zahartu gara zahartu, ta ez gaude konforme...“, bertsio berria dago modan? Egizu proba: itxurak itxura, parekoari gazteagoa dirudiela esan eta %100ek sinistu eta eskertu egingo dizu. Noiztik dauka “zahar” hitzak konnotazio negatiboa? Lehen ez al zeuden adin batetik gorakoak gizartearen gailurrean? Eta zu 65 urte betetzear eta oraindik lan finkorik gabe! Baina, gaur egun, nork dauka lan finko eta segurua? Goizetik gauera mileurista bihurtu nintzelako bukatu nuen 3 Mariak. Badakit horixe dela askatasunaren prezioa. Badakit estutasun horiek dauzkala aske bizitzeko hautuak. Nik uste nuen idazle batentzat askatasuna liburua aurkeztean inork ulertzen ez dituen teoriak agertzea zela. Idazle batek ez daki zer egin duen, zer egin nahi izan duen baizik. Horregatik, hainbesteko sermoiak bota beharrean, utzi ditzagun gure lanak jendearen eskuetan, eta irakurleek esan dezatela egin dugunak merezi duen ala ez! n 2012 KO\n- ASTEKO GAIA -\nJasangarria izango da, edo ez da izango Gauza jakina da: itsasoa agortzen ari gara, arrainak ugaldu daitezkeen baino azkarrago ustiatzen, eta espezie ugari desagertzea aurreikusten dute azterketek. Saihesteko, arrantza jasangarriaren aldeko aldarria ahobatezkoa da, baina praktikan ez du hori bultzatzen Europar Batasunean prestatzen ari diren Arrantza Legeak. Hala ere, arrantza jasangarria alternatiba bideragarria dela erakutsi dute Ziburu-Donibaneko arrantzaleek. Mikel Garcia Idiakez Argazkiak: Dani Blanco\nDONIBANE LOHIZUNEKO PORTUAN aurkitu dugu Imanol Ugartemendia, Sans Peine barkuan. â€œIzen frantsesa du barkuak, hala zuen erosi genuenean, eta ezin aldatu, zorte txarra ematen omen du-eta, superstizio kontuakâ€?. Ugartemendiak 30 urte ditu eta 12 urte daraImanol Ugartemendia bere barkuan, Donibane Lohizunen.\nmatza arrantzan. Hiru lagun aritzen dira barku berean, neguan bi baino ez, eta urtean hiru bat astez eskolatik datorren gazte bat izaten dute ikasten. Astean behin gasolioa bota, goizero 7etan abiatu eta 30 bat kilometro itsasoratzen dira; tretza jaurti, krakada egin, eta\narratsaldean portura berriz, 5ak edo 6ak aldepixka bat harrapatzen dutenentzat, salmenta ra. Arrantzatzen dutenaren %70-80 legatza zuzenerako benta bana dute Ziburun eta da, gainerakoa batez ere itsas aingira, hegaluDonibanen. Horrez gain, arrantzale kooperazea eta abadira, baita lotxa pixka bat ere. tibak saskiak egiten ditu arrainarekin, 20 Bi urtez pelagikoetan aritu zen Ugarteeurotan adibidez, banatzeko, eta barnealdean mendia, arraste teknika suntsitzaileak erabilpromozioa egiten dute jendeak eskaria egin tzen dituzten barku handietan alegia: “Baldezan. Kooperatibekin funtzionatzen dute dintzak askoz okerragoak ziren. Hilabete Ziburu-Donibanen, nahiz eta gaur egun osoa joaten ginen kanpora eta ez nuen batere indarra eta eragina galdu duten. Azkainen maite. Arrain asko hartzen zen, eta diru gutxi Itsas-ama ekimena abiatu du gazte batek, irabazten. Arrain guztia lehertzen duzu, asko Ugartemendia eta gainerakoei arraina erosi uretara botatzen duzulako bueleta saskiak egiten ditu banatzetan, hila, txikiak direnak-eta, ko. Eta Etxalde mugimendua“Ezin gara ibili jangelan umeei beraz ez da ona”. Barku txiki rekin biltzen ari dira, nekazaVietnamdik ekarritako panga bat erosi eta bestelako arrantzarien gisan ideiak hartzeko, ren aldeko apustua egin zuen. ematen, hemen arrantzatutakoa bitartekariak saihestuz arraina Ziburu-Donibane Lohizunen, portuan saldu gabe geratzen den ahalik eta modu egokienean arrantzaleek, arrain-saltzaileek nola banatu. “Arrainari irteera eta apezak elkarte bana dute eta bitartean. Denok sentsibilizatzea ematea da helburua, prezio duibarkua erosi nahi duenari netan, eta ongi bizitzea”. beharrezkoa da” laguntzen diote. Barkuaren LEO BELAUSTEGI, ONDARROA 12 MILIA Kontrako norabidean balioaren %10 uzten dio elkarte bakoitzak –guztira %30 inguDeskribatutako irudia ez da ohiru, beharraren arabera–. Ordainetan, elkarte koena, ordea. Teknika suntsitzaileekin gainarrantzatzen duen eredu industriala nagusitu da bakoitzari asteko salmentaren %5 itzuli behar Europan. Bidean aurkitzen duten guztia harradio arrantzaleak. Sektorean lan egin nahi patzen duten sare pelagikoak dira teknika eraduten belaunaldi gazteak laguntzeko sortu sokorrenetakoa. “Bolanta famosoak izan genizen ekimena. “150 bat arrantzale izango gara tuen urte askoan, gero desagertu egin ziren eta hemen, eta lauzpabost barku handi baino ez azken urteetan Euskal Herrian min izugarria dira geratuko, gainerakoek 12 metro baino egiten digu arraste pelagikoak, hondoko arrasgutxiago dute. Guretzat artisau-arrantza da teak dena xehe-xehe egiten du”, dio Eugenio 12 metro baino gutxiagoko barkutan egiten Elduaien Gipuzkoako Kofradien Federazioko dena, eta amua erabiltzen dugu; ingurukoek presidenteak. Imanol Ugartemendiak kontatu bolintxa ere erabiltzen dute, antxoak edo sardigu arrain pila bat hartzen zutela pelagikoetan dinak harrapatzeko, eta baten batzuek sare aritu zenean, “dena nahastuta eta dena hila, eta ttipiak ere bai. Hegoaldean, Hondarribian, ondoren esaten duzu, txikia da, bada botako Getarian… barku handiak nagusitu dira, dugu… Izugarrikeriak ikusi ditut: arrantzatuhorretarako subentzioak ukan dituztelako, takoaren %15 gorde eta gainerako guztia urebaina gaur egun ez dago subentziorik gehiatarat botatzen da. Ados, amua go eta behar dituzte pagatu edo bolintxa bakarrik ez duzu mantenua-eta, nola egin orain, “Agintariei ahoa betetzen zaie egiten ahal, baina gutxiago dirurik ez dagoenean? Ezin da hitzekin, artisau-arrantza, arrantzatu ahal da, modu zengehiago halako barkurik erosi, eta gainera, ze arrain harrapa- kostakoa... baina gero baxurakooi tzudunagoan, eta pelagikoak tzeko? Barku ttipiekin arrain kuota oso txikiak uzten dizkigute, kendu egin behar dira, hori segur”. Kontua zera da, barku gutxi hartzen duzu, gastua ere ez gaituzte benetan baloratzen” askok produktore handiekin txikiagoa da eta bururako arazo gutxiago, dudarik gabe. NireEUGENIO ELDUAIEN, GIPUZKOAKO dutela tratua, arraina tonaka tzat irtenbide ona da. Ez naiz KOFRADIEN FEDERAZIOKO PRESIDENTEA arrantzatzen dute eta horren araberako tasa kobratzen dute; aberastuko, baina oso ongi bizi gero arrain hori inork nahi ez naiz, eta nirekin arrantzatzen badu ere, galtzen utzi arren, gutxiengo bat duten biek familia dute, seme-alabak, eta kobratzea ziurtatzen dute. ederki bizi dira. Eta ez dut ezer suntsitzen”. Inguraketa sare handiek ere ustiaketa borPelagikoetako sarraskiak zuzenean ikusi titza egiten dute, eta haztegien edo gizentze ostean, argi du Urruñako arrantzaleak, artikaiolen negozioa ugari zabaldu da Europan. sau-arrantzak izan behar du etorkizuna. ItsaLeo Belaustegi arrantzaleak ez du begi onez soan jasotakoa Ziburuko portuan lurrean jarikusten: “Erreboiloa (gaur arrain-haztegietan tzen dute, arrain-saltzaileak etorri eta gehien dagoen arraina) kilo bat gizentzeko enkantean diru gehien eskaintzen duenak hiru-lau kilo arrain pentsu behar du eta koneramaten du pieza. Sare txikiarekin denetik 2012 KO\nG ORKA R UBIO / A RGAZKI P RESS\ntraesana da hori, nola da posible kilo bat hazteko itsasoko beste hiru kilo irin jaten ematea? Itsasoko arraina zaintzea eta mantentzea da bidea, itsasoan sortu behar da arraina eta bertatik atera behar dugu, horretarako gune babestuak finkatuz, haztegi naturalak. Baina akuikulturaren atzean interes ekonomiko eta politiko asko dago”. Arrantza ilegala ere, noski, kaltegarria da itsasoarentzat, eta arrantza guztiaren %20 inguru ilegala da munduan, ikerketen arabera. Ilegala da, esaterako, kuotak ez errespetatzea, hartutako espezieez eta pisuez informazio faltsua ematea, teknika debekatuak erabiltzea… “Legatzaren aferan, gure etsai handienak Ondarroan daude –gaineratu digu urruñarrak–, han badirelako barku batzuk esaten dutenak amua baino ez dutela erabiltzen, baina egunero 20.000 amu botatzen dute, ez dituzte beraien kupoak errespetatzen, gehiegi harrapatzen dute, eta gu zirkuitu berean gaude, amuko legatza harrapatzen dugulako. Badira astero ilegalki deskargatutako legatz tonak Pasaian, Galizian, Ondarroan… eta horrek min handia egiten digu, lehiaren ondorioz oso merke saldu beharra daukagulako, 3 euro eta erdian edo 4 eurotan. Badaude baita ere barku frantsesak baina espainiarrek erosiak, kupo frantsesaren gainean lan egiten dutenak. Lehia horretan tanta bat baino ez gara gu”. Euskal Herrian, azken finean, eredu industrialak indarra hartu du azken hamarkadetan, barku handiak sustatu dituen diru-laguntza politikak lagunduta. “Baina hegaluzetan adibidez teknika bera mantentzen jarraitzen dugu, kanaberarekin”, nabarmendu du Elduaienek. Aldiz, harrapa dezaketen hegalabur kuotaren %70 teknika erasokorrak erabiltzen dituen Espainiako multinazional bati saltzea erabaki dute aurten Gipuzkoako eta Bizkaiko baxurako arrantzaleek. “Hegalabur kuota oso gaizki banatuta zegoen eta gure kuota oso txikia\nZiburu-Donibanen, 150 bat arrantzale dira. Gehienek artisau-barkuak dituzte, 12 metrotik beherakoak (ezkerreko argazkian). Arrantza tradizionalaren aldean, sare pelagikoak (hurrengo orrialdean lehenengo irudian) teknika oso erasokorra dira, bidean aurkitzen duten guztia harrapatzen baitute. Azken argazkian, haztegia Irunen, ugaritu den negozioa.\ngeratu zen –argudiatu du Elduaienek–. Hain txikia, kasik lan gehiago ematen digula etekina baino. Egoera honetan, gasolioaren prezioarekin eta ditugun gastuekin, baietz esan behar izan diogu Mediterraneoko proposamenari. Ekonomikoki arnasa hartzeko balio izan digu, baina urtebeterako akordioa da eta urtea ondo joanez gero agian hurrengoan ez dugu zertan hori egin behar”. 12 miliako babes eremua Helburua ezin da izan ahalik eta arrain gehien harrapatzea, garbi du Leo Belaustegik. Artisau-arrantzaren alde egiten du: itsasertzetik gertu, tresneria eta aparailu jasangarriekin, arrainari bere ugalketa zikloa amaitzen utziaz –arrautzak ipini baino lehen harrapatzen baita orain–, kasu eginez biologoei ea zenbat arrantzatu daitekeen eta kuota horiek errespetatuz, kofradien kontrolpean. Ondoren, hartutako guztia saltzea da gakoa, bere hitzetan: “Hortik etorriko da elikadura subiranotasuna. Ezin gara ibili Txinatik ekarritako tilapia eta Hego Amerikako legatza jaten, jangela publikoetan umeei Vietnamdik ekarritako panga ematen, hemen arrantzatutakoa portuan saldu gabe geratzen den bitartean. Kontsumitzaileok sentsibilizatzea beharrezkoa da, kostaldeko nahiz barnealdeko izan”. Ondarroa 12 Milia elkarteko kide da Belaustegi, eta Euskal Herrian kostatik 12 miliako eremu babestua sortzea eskatzen dute: “12 milia horietan, amuekin eta sare txikiekin arrantzatzea baino ez litzateke baimenduko, itsasoa eta arrain espezieak mantentzeko. Sektorearen aldetik babes gutxi jaso dugu, arrantzaleek uste dutelako euren jardueraren aurka doala, ezingo luketelako eremu horretan nahieran arrantzatu, baina epe luzera beharrezkoa da harrapaketa mugatzea, gure ingurunea haztegi natural bihurtzea. Babesguneak eguneroko arrantza bul-\ntzatuko luke eta belaunaldi berriak erakarriko lituzke, gure portuetako jarduera ekonomiko eta kulturala berreskuratuzâ€?. Arrantzaren Legea, 2013rako prest â€œEzin dugu atungorririk hartzen ahal, batzuek gaizki jokatu eta dena suntsitu dutelako. Nire barkuarekin ez genuenez 2005ean atungorririk arrantzatu, orain legeak dio ezin ditudala harrapatu, duela 100 urtetik nire familiak hemen zimarroia hartu duen arren. Suntsitzai-\nleek aldiz, subentzioak izan dituzte barkuak erosteko, ondoren porrot eginarazi dituzte barkuak, eta gelditu direnek nahi dutena harrapatu dezakete. Barku handiek nahi dutena egiten duteâ€?, kexu da Imanol Ugartemendia. Legeak handiak hobesten dituela dio, eta txikiek kontrol zorrotzak pasatzen dituztela, handien arau-hausteen aurrean ezikusiarena egiten den bitartean. Elduaienentzat, arazoa da Europakoak ez diren barkuek legez kanpo jokatzen dutela, kuoten gaindi arrantzatzen\nArrantza dutela, “eta gero arrain hori dela, erabaki zehatzik eta partehemen saltzen da, lehia desleiala hartze jakinik ez delako azalegiten digute merkatuan”. Eurotzen; espezie asko proposamepar Batasunaren legediaren netik at geratzen dela, horien atzean dagoen politikakeria salagainbehera areagotuz; egokitze tu du Belaustegik: “Europak neurriak artisau-arrantzari baino banatzen ditu kuotak, eta interes ez zaizkiola inposatuko; ez duela ekonomiko-politikoen arabera bultzatzen inguruan inpaktu txiegiten du, Frantziak, Italiak, kiena eragiten duten barkuak Erresuma Batuak eragin handia izatea lehentasuna; ez dituela dute Arrantza Batzordean eta neurri eraginkorrak hartzen horien interesak inposatzen dira, arrain hilak berriz itsasora botaadituek jarritako mugak errespetzea saihesteko –ez baitu debetatu ordez kuotak igo egiten katzen “soberako” arrainen dituzte beti. Legedia ipintzen harrapaketa masibo eta bereizi dute, baina berau betetzeko gabea–; edota gizentze haztebaliabiderik ez da ezartzen eta gien aldeko apustua egiten duela. azkenean itsasoan ahal duenak Kuota indibidual transferiga“Pelagikoetan baldintzak askoz ahal duena egiten du. Krisi rriak onartzeko erabakia, puntugaraiotan, gainera, denak balio okerragoak ziren. Barku ttipiekin rik polemikoenetakoa izan duela dirudi eta ingurumenak, arren, aurrera aterako dela dirunaturak eta bioaniztasunak sufri- arrain gutxi hartzen duzu, gastua di. Orain arte, baxurako arrantzen dute gehien”. tzan kofradiek banatzen dute ere txikiagoa da eta bururako Europar Batasuna lantzen kuota itsasontzien artean, baina ari den Arrantza Politika Bate- arazo gutxiago. Niretzat irtenbide kuota indibidualekin barku ona da” ratua 2013rako izango da marbakoitzak, metro kopuru batetik txan. Gipuzkoako kofradiak gora, bere kuota izango luke, eta IMANOL UGARTEMENDIA, ARRANTZALEA nahi izanez gero saldu egin ahalbeldur direla aitortu du presidenteak, baxurako arrantza beti ko luke. “Europar Batasunak ateratzen delako kaltetuen, tarta banatzerako esan du ez dela diru gehiago emango barkuak orduan. “Itsas zabalekoek botere handiagoa hondoratu edo desegiteko, eta hortaz, errentadute, multinazionalak sartu dira tartean, bangarri ez zaidan barkua baldin badaukat baina kuak, akzionistak… eta haien aldeko erabaez badaukat aukerarik desegiteko, zein bide kiak hartu ohi dira. Batzuei ahoa betetzen hartu dezaket? Kuota pribatua salerostea. Eta zaie hitzekin, baina gero neurriak ez dira zeinek erosiko ditu kuota horiek? Enpresa behar bezala hartzen: jasangarritasuna, artihandiek ziurrenik, Pescanovak-eta, arrantza sau-arrantza, kostakoa… ari dira beti, eta eredu jakin bati heltzeko. Larria da, itsasoa prigero gure tarta beti da besteena baino txikiabatizatzea dakar, negoziazioen esku uztea”, goa, kuota oso txikiak uzten dizkigute, ez gaiohartarazi du Belaustegik. tuzte benetan baloratzen”. Ez dira garai errazak, gasolioaren prezioSektoreko elkarte eta talde ekologista ugari ak ere kalte egin die arrantzaleei, baina itsakritiko agertu dira Europak onartu nahi duen soa beti izan da lanbide gogorra, eta etorkiarrantza lege berriarekin. Besteak beste, adiezuna itxaropentsu ikusten dute razi dute diskurtso berdea ezerezean geratzen elkarrizketatuek. “Oraindik urte asko segituko dugula uste dut, gazteentzat ere alternatiba bat izan daiteke, baina horretarako gauzak Kolapsoa 2048rako ongi egin behar dira. Europan erabakiak hartzen dituzte gu kontuan hartu gabe eta arazo Itsasoaren egungo ustiaketak ez du ez hanka ez bururik. handia da hori: kasu gehiago egin behar zaio Ikerketen arabera, arrainek birsortzeko duten gaitasuna baino arrantzaleari, ze problema dituen galdetu, eta erritmo azkarragoan harrapatzen ditugu. Science aldizkariaren horren arabera lan egin. Kalte gehien egiten azterketak dio erritmo honetan 2048rako kolapsatuko direla duenak ordaindu behar luke, eta ez batzuen arrain erreserbak. Datuen arabera, Europar Batasunak kaltea denon artean ordaindu”, dio Elduaieezarritako tamaina baino txikiagoa duelako edo interesatzen nek. Berdin pentsatzen du Ugartemendiak: ez zaien espeziea delako, europar arrantzaleek harrapaturiko “Suntsitzen dutenei ez litzaieke utzi beharko arrainen %40-60 artean baztertzen dute eta arrantzatzen den bide horretan segitzen”. Azken guztitik erdia baino zertxobait gehiago baino ez dugu jaten finean, bestelako arrantza bide–30 milioi tona arrain alboratzen da urtero munduan–. ragarria, zentzuduna eta preAreago, europar uren %72 gainarrantzatuta dauden bitartean, miazkoa dela frogatzen du berak EBn kontsumitzen dugun bi arrainetik bat kanpotik ekarria da. egunero. n\n- PERTSONAIA -\nÂŤEz dut inposatutako bakean sinestenÂť Bake prozesuak 8.000ko mendiak dira. Ez dago gailurrik sherparik gabe. Sustrai Colina Argazkiak: Dani Blanco\nProzesuaren zein puntutan gaude? Bake prozesu hau aurreko bake prozesuen emaitza baizik ez da. Orain arteko saiakerek porrot egin arren, bakea sendotzeko indarkeria errefusatu beharraz jabetzeko balio izan dute. Abertzale gogorrenek esklusiboki bide baketsu eta politikoen alde egiteko erabakiak heltze prozesu bat eskatzen zuen, eta nazio-\narteko komunitatearen esku hartzeak Aieteko bake konferentzia burutzeko baldintzak sortzen lagundu du. Ezinbesteko mugarria da Aietekoa. Handik hiru egunera etorri zen borroka armatuaren atea behin betiko itxitzat ematen zuen ETAren adierazpena. Horrek euskal gizarte osoak, ezker-abertzalearen sektore guztiak barne, indarkeria errefusatzen 2012 KO\nPierre Hazan duela islatzen du, eta ziurrenik, baita Espainiak eta Frantziak eskuz esku eramandako borroka antiterroristak tantoak bereganatu dituela ere. Testuinguru horretan aro berri bat zabaldu da, esperantzaz betea, oraindik ere arazo korapilatsuak konpontzeke dauden arren. Aieteko adierazpenaren lehen puntua berehala bete zuen ETAk. Bigarrenak Espainiako eta Frantziako estatuei elkarrizketa abiatzea eskatzen zien; bete gabe jarraitzen du. Egia da, baina azken hilabeteotako jarrera aldaketak azpimarratu nahi nituzke. Batetik, joan den ur rian, egun Espainiako gobernu-buru denak pragmatismo handia erakutsi zuen, Alderdi Popularreko goiarduradun guztiek, Aznar buru, kritika bortitzak egiten zituzten bitartean isiltasunari eutsiz. Bestetik, Espainiako justiziak Sortu legeztatu izana esanguratsua da, mezu zehatz eta jakina igortzen duen konfiantza neurria delako. Azkenik, Espainiako hauteskundeek, g ehieng o absolutua duen gobernu berri bat ahalbidetzeaz gain, argi eta garbi utzi dute indarkeria ezaren bideak babes garrantzitsua duela euskal gizartean. Denentzat berria den ingurumarian gaude, eta esango nuke eragile bakoitza bere tokia eta papera zedarritzen ari dela, estrategiak ez daudela oraindik arras finduta. Antzeko zerbait gertatzen da Parisko Gobernuan ere. Ez dago gai honen inguruko erabateko adostasunik, ez doaz denak arrasto berean, ez dira denak Barne ministroaren ustekoak. Espero dut hurrengo hilabeteetan eragile desberdinak Aietek suposatzen duenaz jabetuko direla, eta araberako urratsak emango dituztela. Zure baikortasunaren kontrapuntu, atxiloketek jarraitzen dute, Espainiak ez dauka Parot doktrina deuseztatzeko asmorik, preso gaixoek kartzelan segitzen dute... Trantsizio prozesu batean gaude, eta trantsizio prozesuak ez dira inoiz homogeneoak, koherenteak eta aldebakarrekoak izaten. Eragile bakoitza ez da baitezpada homogeneoa bere baitan, sokak aurrera eta atzera egiten du, eta epe luzera aztertu behar dira mugimenduak. Ulertzen dut ezker-abertzalean antsia zabaltzea, baina ez da ahantzi behar aski gatazka zaharra dela, lau hamarkadatik gorako indarkeria bizi izan dugula, eta denbora perspektiba horretatik kudeatu behar dela. Berehalako emaitzak jaso nahi izateak bete ezin diren exijentziak sortzea dakar. Horregatik, emaitzen inguruko itxaropen umila behar dugu, baina aurrera egiteko determinazio irmoa.\nNola ezkontzen dira bake prozesu baten pausokera motela eta gizarte honek denborarekin duen harreman frenetikoa? Egia da twitt-aren aroan bake prozesu bat ez dela oso sexia. Bake prozesu bat geldoa da, kaotikoa, zaila. Bi bake prozesutik batek porrot egiten du lehen bost urteetan. Horixe da errealitatea, ez makilatxo magikoaren berehalakotasuna. Hori pragmatismo handiz kudeatu behar da, arrazionaltasunez. Bakoitzak ulertarazi behar die bere jarraitzaileei nahikeria handia beharko dela, pazientzia izugarria, eta oztopoak gainditzeko egoskorkeria. Eragileek ezin dute gauetik goizera dena konponduta egongo dela saltzen ibili. Bake prozesuen logika ez da hori. Erdibideko konpromiso asko egongo dira, batzuk oso mingarriak, eta bidea ez da batere samurra izango. Presoen gaia, edo ETAk ar mak entregatzea zein egitura desmantelatzea oso gai konplexuak dira. Eragile bakoitzak bere interesak dauzka, eta bakerako urratsak ez dira inorentzat kanpotik diruditen bezain errazak izaten. Jokoan dagoenak hori eta gehiago merezi du, ordea. Orain arte ez bezala, gatazkaren konponbidean lehen mailako protagonistatzat seinalatu duzue Frantzia. Estatu batek bestea mugiarazi dezake? Frantziak beti esan du euskal auzia Espainiari zegokiola, baina Aieteko adierazpenak zuzenean jotzen du Eliseoko aldaba, eta espero dut atea irekiko dutela. Oso gai labainkorrak daude bideratzeke. Horietariko bat, Frantzian zehar, euren sorterritik urrun dauden 150 euskal preso politikoen hurbiltzea. Guk oso baikorki baloratuko genuke preso horiek Euskal Herritik ahal bezain bat gerturatzea, eta Frantziako Estatua soberanoa izaki, sine-\nNortasun agiria 1956ko uztailaren 15ean Alexandrian (Egipto) sortu zen suitzarra. Egun, Genevako unibertsitatean eta Parisko Sciences Po-n justizia trantsizionaleko irakaslea da. Aurrez, NBEko berriemaile izan zen LibĂŠration eta Temps egunkarientzat, AEBetako bakearen institutuko kolaboratzaile nagusi zein Harvardeko zuzenbideko irakasle, eta baita NBEn giza-eskubideen goi komisarioaren aholkulari politiko ere. Liburu anitzen egile izateaz gain, bake prozesu askotan hartu du parte, eta Brian Currin buru duen gatazka konpontzeko Nazioarteko Harremanetarako Taldeko sei kideetako bat da.\nAZKEN HITZA Prentsa â€œArazoa baino gehiago, soluzioa da prentsa. Normala da kazetariek gehiago jakin nahi izatea, espekulatzen ibiltzea, eta eragileak presionatzea gauzak azkarrago joan daitezen. Hala ere, prentsak gizartearen normalizazio nahia islatzen badu, eta horrek eragile politikoak ernatu eta trabak gainditzeko jarreran jartzen baditu, ni pozikâ€?.\ntsi nahi dut une egokia dela iruditzen zaionean gisa horretako konfiantza neurri bati bide emango diola. Horrek dinamika bertutetsuak ekar ditzake, gatazkaren xake-taulan pieza bat mugitzen duen orok nahitaez eragiten baitie beste guztiei. EAEko legebiltzarrerako hauteskundeek zenbateraino mugitu dezakete xake taula? Hauteskunde giroa ez da onuragarriena bake prozesuetarako. Alderdi bakoitzak, izatez eta ekitez, bozka ehizarako bokazioa du eta karta oportunistak jokatzeko tentazioa gailendu daiteke. Alabaina, parez pare izan ditudan Euskal Herriko eragile politiko gehienek oso garbi dute exijentzia elektoralak zeintzuk diren, baina era berean, badakite pragmatikoak eta arrazionalak izan behar dutela geroz eta bake prozesu sendoagorantz doan norabideari eusteko. Hurrengo EAEko hauteskundeek paisaia politikoa berriz marraztuko dute, Espainian dinamika berria sortzeko aukerak zabalduz. Hori hala, eta Sorturen legeztatzeak zabaldutako bideari jarraiki, garrantzitsuena alderdi guztien arteko elkarrizketa abiatzea izango da. Hala balitz, biktimen gaia gai-ordenean egongo litzateke. Biktimak beti dira talde esanguratsua munduko edozein gatazkaren konponbidean. Alta, ez dute sekula talde homogeneoa osatzen, eta euskal gatazka ez da salbuespena horretan. Ez da egia biktima guztiak alderdi politiko baten estoldetan daudenik, nahiz eta alderdi politiko guztientzat biktimen instrumentalizazioa oso tentagarria izan. Biktima bakoitzak dauka bere historia, bere ideologia, bere ingurua, eta pertsonak diren neurrian, garapen bat izan dezakete. Horregatik, oso garrantzitsua da biktima guztien sufrimendua onartzea. Ezin dugu ETAren atentatuetan ia mila lagun hil ez balira bezala segi. Ezin dugu\nEspainiako Estatuak urratutako giza-eskubideen aurrean begirik itxi. Demokrazia aurretik zein demokrazian, jende askok galdu du bizia. Horiek oro errealitate ukaezinak dira, baina biktimak egoteak ez du esan nahi bake prozesua bertan behera laga behar dugunik. Iraganaren dimentsioa aintzat hartu behar da, baina etorkizunera begiratzeko, orainaldian bizitzen ikasteko. Ulertu dezaket biktima batzuentzat oso mingarria izan daitekeela, jasangaitza, baina beste biktima asko prest daude euren sufrimendu pertsonalaz gaindiko aurrerabideak urratzeko. Iraganaren dimentsioaz ari garela, nola ulertzen duzu kontakizuna berehala egiteko alde guztien antsia? Ez al dira aurreragoko lanak? Gizarte batek bere iraganaren jabe izatea erabaki dezake, baina gizarte bat elementu desberdinen arteko aniztasunak ezaugarritzen du beti. Horregatik, alde guztiak saiatzen dira sendo agertu eta euren errelatoari indarra ematen, berau gailendu dadin. Hori oso sanoa iruditzen zait, dagoeneko ez baikaude konfrontazio armatu batean, konfrontazio ideologiko eta memorial batean baizik. Apurka-apurka hitzak artikulatzen ari dira, eta kontakizun bakarra ez harilkatzeak ez nau batere kezkatzen. Alderantziz, osasungarria iruditzen zait memoria desberdinak agertzea. Amerikako Estatu Batuetako XIX. mendeko gerra zibilak aztertzen baditugu, oraindik ere oso errelato desberdinak egiten dira Estatu Batuen iparraldean ala hegoaldean. Demokrazia baten baitan alta, ideia desberdinak adierazi daitezke, eta aniztasun horrek ez luke arazo izan behar. Funtsean, bata bestearen ondoan bizi ahal izatea da kontua, indarkeriarik gabe, elkar errespetatuz. Horregatik, berradiskidetzeaz baino nahiago dut normalizazioaz hitz egin, eta bakoitzak bere posturak mantendu arren, sanoa iruditzen zait memoria eta enpatia lan hori. Bidearen parte da.\nZein da bide horretan justiziak bete beharreko prozesu bat hamar sarrailako atea baldin papera? bada, bederatzi bertakoek irekitzen dituzte, Justizia penalaren arloan, aterabidearen ataeta gure esperientziak eta savoir-faire-ak ertzerian, krimenen errudunen aurkako ekinbide ko hamargarrena zabaltzen laguntzeko baizik judizialek jarraitu behar dutenentz galdetzen ez dute balio. Bertakoek egiten dute gerra eta da amnistiaren mozorropean. Galdera juridibertakoek bakea. Eurak dira bake prozesurakoa izan arren izugarrizko mami politikoa ko baldintzak sortu ditzaketenak, eta eurak dauka, eta eragile politikoei dagokie auzia eurentzat balio duen bakea eraikitzeko indatrenkatzea. Ez dago formula rra dutenak. Ez dut inposatutamatematikorik, hari mutur aniko bakean sinesten. Horregatik, â€œDenentzat berria den tzek baldintza dezaketen delibertakoek Euskal Herriaren beroa da, eta eragile politiko ingurumarian gaude, eta esango etorkizuneko egiturari eta izadesberdinen arteko jokoak eka- nuke eragile bakoitza bere tokia teari bur uz eztabaidatzeko rriko du justizia penalak hartu bidea erraztea baizik ez da gure eta papera zedarritzen ari dela, beharreko bide egokienari lana. Zentzu horretan, espero estrategiak ez daudela oraindik dut Aieteko adierazpen arrakasburuzko adostasuna. Justizia restauratiboari dagokionez, tatsuaren lehen urtebetetzeak arras findutaâ€? aldiz, iraganaren narraziora aukera emango digula bake itzultzen gara, eta hor niretzat prozesuari beste bultzada bat erlijio bat osatzetik oso urrun dauden eredu emango dioten eta etorkizun berri bati begira andana dago. Egun, munduan, Egia eta jarriko gaituzten urrats gehiago agertzeko. Berradiskidetzearen inguruko 40 bat batzorZerk bultzatzen zaitu zu halako ur arreetan sarde daude. Hamar baino gutxiagok eman tzeko urratsa ematera? dituzte emaitza asebetegarriak, asko bidean desegin edo porrot entzutetsuak izan dira, Azken 25 urteetan gatazka anitz jarraitu baina horrek ez du esan nahi baliagarriak ez ditut, kazetari bezala lehenik, eta bake prodirenik. Batzorde horiek, eta justizia trantsizesuetako eragile bezala gero. Azken lau zionalak oro har, urteetako gatazkaren ondohilabeteetan Kolonbian, Ekialde Hurbilean, rioz pitzatutako konfiantza berreskuratzea Burundin, Nepalen eta Balkanetan izan dute xede, azken hau, justizia penala, egiaren naiz, eta jabetzen naiz ze gaitza den bakea, bilaketa, konponketa, eta ez errepikatzeko jendeak zenbaterainoko itxaropenak dituen bermeen inguruan ardazten delarik. Baina eta eragile politikoen maltzurkeriak nola berriz diot, bakoitzak urratu behar du bere zapuzten duen guztia. Euskal Herrian ez eredua, ez dago makilatxo magikorik. dago Bosnian gailentzen ari den etorkizun ezaren sentimendurik, ez dago Burundin Ez ote da iraganari buruz hitz egitea bezain dag oen pobrezia eta ustelkeriarik, edo garrantzitsua etorkizuna ehuntzen hastea? Nepaleko diskriminazio inpunerik. Hemen Denok dakigu bakoitzak etorkizun desberdin aurre-baldintza positiboak daude, beste bat amesten duela. Batzuek autodeterminaerrealitate batzuekin alderatuta baikor izatezioa nahi dute, beste batzuek orain arteko ko motiboak, eta ni bezala berraegitura politikoa, baina hortaz bertako eragile diskidetze edo normalizazioaren politikoek eztabaidatu beharko dute, ez ni gaia bizi duen batentzat liluragabezalako kanpoko eragileek. Jendeak uste rria da hori, ur arreenetan igeri baino askoz paper xumeagoa da gurea. Bake egiteko bezain liluragarria. n\n- IRITZIAREN LEIHOA -\nZAngelErro IRTAK I DA Z L E A\ntua berak burutu zuela, José Saramagoren Lisboako Setioaren Historia eleberrian bezala. Euskal irakurleak, Jon Alonsoren itzulpena leituta, gogoratuko du bertan argitaletxe bateko zuzentzaileak Historiako liburu batean baiezko esaldi bat ezezko bihurtzeko erabakia hartzen duela, eta horrekin historia bera eta bere istorio propioa aldatzea lortzen duela, banakoak (irakurleak?) Kontakizun Handian eragiteko eta eraldatzeko daukan ahalmenaren aldarrian, ez bada idazle sakralizatuaren figuraren kontrako ikonoklastia betean. Idatzitakoaren jabea ez da idazlea gehiago. Gauza jakina da, nekatzeraino errepikatua, idazlea, jainkoa bezala, hil dela. Norberak idatzitako edozer gauza oker itzul baitezake (baita poetarik handienak ere), oker zuzen baitezake (baita ARGIAko testu orraztailerik zintzo eta arduratsuenak ere) edo oker uler baitezake edozein irakurlek. Nola dakit nik, modu arranditsuan esateagatik, hitz hauekin eraiki dudan zutabe honek zutik iraunen duela nire eskutik kanpo? Horregatik ez bada ere uko egiten diot idazlea hitza nire buruari aplikatzeari. Apalkeriaren adierazgarritzat har daitekeela onartzen dut, edozer gauza interpreta daitekeela onartzen dudan bezala. Idazten duen norbaitek idazten duela baino gehiago ez luke esan beharko. Martutene eleberrian, esaterako, Martin idazleaz hau hausnartzen du Julia bere itzultzaileak (eta bikoteak): “Liburuez ari dira [Lynn eta Martin]. Pentsatzen du honezkero neskak badakiela idazlea dela. Nahiko luke jakin nola esan dion. I write? Nolanahi ere ziur da ez diola I’m a writer esan, hori sekula ez”. Uztaileko arrats bero honetan ez zait deus desegokiagorik bururatzen (jainkotasuna une batez berreskuratzeko). n\nainkoek ez badute deus desegokia egiten, orduan dagoeneko ez dira jainkoak inondik ere. Esaldi hau, mende eta mende luzeetako moralitatearentzat lehergarria, zentzu etimologikoan iraultzailea, Stéphane Mallarmék idatzia da, gutxien espero daitekeen tokian idatzi ere. Izan ere, gaztetan, bizimodua ingeleseko irakasle eta itzultzaile gisara ateratzen zuenean burutu zuen, mitologiako eskuliburu bat ingelesetik frantsesera itzultzen ari zela. Jatorrizko bertsioak, normala den bezala, justu kontrakoa esaten du: “If the gods do aught unseemly, then they are not gods at all”. Esaldiak hitzez hitz jarraitzen dio Euripidesen aipu ezagunari. Orduan, poeta frantsesak nahi izan zuen bere burua jainkotzat hartu eta, jokaera gisagabea burutuz, hankaz gora jarri Ongiaren oinarri mendeetakoa? Itzultzailearentzat lege ezin hautsizkoa da jatorrizkoa bere horretan ematea. Adagio ezaguna, itzultzailea traidore dela salatzen duena, ez doa ñabarduretan eman daitezkeen zentzu aldaketa txikietatik haratago. Gaizkile bat (edo jainko bat, hots, sorkuntza osoaren jabetza duen izakia) baino ez zen ausartuko itzulpen batean ezezko bat sartzeari. Baina ez dago argi, jainkoak existituko badira, gaizkia obratu behar dutelakoa Stéphane Mallarmék nahita idatzia den ala zuzentzaile hiper-zuzen batek gerora sortua, “si les dieux font rien d’inconvenant” ikusi eta “rien” partikulari “ne” bat falta zitzaiola oker iritzita. Beste hipotesi batek eraman lezake pentsatzera ezen zuzentzaile izengabe horrek, Mallarmérena zela jakin gabe, besteak beste, Mallarmérena ez zelako, Mallarméren testua irudia: akatsen bila arakatzea lanbidea zuenak, bere burua jainkotzat hartu eta ezezko bat sartuz AnttonOlariaga ordura arteko moralitatearen aurkako atenta-\nG O RAsiskoUrmeneta A PRO NOBIS\n- IRITZIAREN LEIHOA PakoSudupe I DA Z L E A\nEskola-umeen euskarazko adierazkortasuna! DANI B LNCO\nurteko semeak egin berri du hiru ko salbuespena: “Tripa-jotzen” izan liteke. eguneko txangoa. Zertan eman Zer da tripa-jotzea, seme? Barillarekin duzue denbora? Batzuek antzerkia superfuerte jotzea eta orduan begira dagoeegiten, eta besteek futbolinean; ni nak tripakoa hartzen du, tripan kolpea. futbolinean. Antzerkian, seme, Gazteleradunek lortu dute D ereduan aukera daukazu beste pertsonaia batzuk izaikasten duten haurrek horrela hitz egitea. teko, besteren larruan sartzeko, beste modu Guk, euskal gurasook galdua ote dugu eusbatera hitz egiten ikasteko edo aritzeko kara gatz-piperduna, ba ote dugu geuk behinik behin. Baina, aita, ez dute testua espresibitaterik euskaraz ari garela? Ala ikasi, antzerki fisikoa egin dute, hara eta umeek bezala, geuk ere erdaratik lortzen hona ibili dira... dugu espresibitatea? Irakasleek eurek ba Futbolinean onenak gu laurok izan ote dute adierazkortasunik euskaraz, gara, aita! “Bi kontra bi” jolastu gara, eskolaumeei txertatu ahal izateko? Eta urlia “superona” da “bolillakin” ematen, euskal hedabideetako esatariek? Kontua sandia “baselinetan” eta ni “trallazo”ekin Gazteleradunek lortu dute da, nik uste, ez dugula lortu: “Efek“gol fantasmak” sartzen. Gero denak D ereduan ikasten duten tua(re)kin jotzea, (gurpila) ematea, baloiguri begira, eta lau onenak “partidazoa” harrotzea edo bola-loratzea, zartakoz jokatu genuen, “golazoak” sartu geni- haurrek horrela hitz egitea. mamu-gola sartzea, partida itzela (muntuen, bederatzi eta bederatzi, eta azkena diala, berebizikoa), gol (mundiala...)” Guk, euskal gurasook guk sartu genuen; orduan pozarekin futnagusiaraztea. galdua ote dugu euskara bolina mugitu nuen (kristona...!). Gurasook, beharbada, gutxi(egi) hitz Ez dakit zenbat aldiz esan diodan “bi gatz-piperduna, ba ote dugu egiten dugu haurrekin; eskoletan, beharbi” ez baizik eta “bi eta bi” esaten dela bada, hizkuntzaren adierazkortasuna ez geuk espresibitaterik euskaraz, gaztelaniaz ez bezala –orain da behar bezala lantzen; eta hedabideen ondo esaten du gehienetan–; eta beste aldetik, menturaz, gutxitxo ditugu euskaeuskaraz ari garela? horrenbestetan, “bi bitara” edo “bi biren raz. Baina zer euskara klase dugu hori! kontra”, baina honetan gehiagotan egiten Erdaraz egitea baino hobea! du huts. Komatxoen artean ipini ditudan Bai, bai!, baina zer euskara hitz edo esapide horiek behin eta berriz klase dugu hori! Badugu hor esaten ditu, hitz horiek bereganatua diote zeregina guraso, irakasle, esatari bihotza, neke da horiei aurre egitea. Euskarazeta erakundeek. n\nProfeta da Euskal Herrian. Kontzertu onak eta txarrak txalotu dizkiogu. Gurtu egiten dugu gurean, eta ez da guztiz sanoa berarekiko dugun maitasun itsua. Baina abestien letrek duten ereserki sinpleen itxura folk horrek liluratu egiten gaitu. Aspaldi eskatu nion Ruperri abesti bakar bat esateko, eta erantzun zidan: “Dylanen edozein”. Dylan Thomas poeta galesak beste berrogeita hamar urte daroaz berpizturik beraz, 1962ko martxoaren 19an Bob Dylanek Bob Dylan argitaratu zuenetik. Ez Dok Amairukoek ere zor diote zerbait, Mixel\nLabeguerie entzunez iritsi zitzaienetik aire hura: “Zenbat itzuli emanen du bonbak,/ Hondarrean dadin hondar?/ Zenbat belaunek dio iritziko/ Armen etsaiari koldar?/ Zenbat galbide behar dun iragan,/ Uso zuri hego-baldar?/ Haizean dabil erantzun oro/ Haizean erantzun oro”. Momentu bakoitzerako abesti bat daukana, desengainatu gaituena baina inoiz ez engainatu, haize hori bezain badezpadako Dylan, joan da Woody Guthrie faltsu hori, maitagarri hori; ea nondik jotzen duen haren ufadak hurrengoan. n\n- IRITZIAREN LEIHOA EnekoOlasagasti ZINEGILEA\nUdako ekaitz baten faseak edo DANI B LANCO\nuk pelikula bat egin nahi genuen. aldetik. Izuturik begiratu dugu ez dakiguEta egin dugu. Bost zuzendarik lako nola gertatu den. Zeru urdina zena leiho bana zabaldu nahi genuen. bat-batean belztuta azaldu da. Gure Errealitate, pertsona, preso, bost begien ñiñietan tximistaren ziztadak historia kontatu. Hainbat eta marraztu dira... Ez. Benetako tximistak hainbat daude gure herri txiki honetan. dira hodei beltzak zuritzen. Ekaitza Belaunaldietako bizitza izan den neurri dator. Ez g ara har ritu ere. Ekaitzak berdinean izango da kontatu beharrekoa, horrela ematen dira eta uda sasoi honetan belaunaldietarako lana. Guztion ase-min errazago. eta onarpenerako. Hainbat eta hain kolore Babesa bilatu dugu gertuen zegoen txidiferentetakoak baitira... Guztiok gaude ringitoan. Eta eman digute. Jendea eskuzazerbait ikasi beharrean bestearengandik. bala da, are gehiago egoerak larriak direHor regatik, eta guztiagatik, guk nean, eta jaio berri bat tartean badago bagenekien ez ginela pelikula bat zer esango dizuet. Ez dakit umerik bakarrik egiten ari. Erosoagoa, ongi duzuen baina ez baduzue jakizue ikusiagoa, “zuzenagoa” delako zenhorrela dela. Orain trumoiaren zarataren bait historia kontatzea eta gureek Hala ere, udako ekaitzekin gertahorietatik, eta beste batzuetatik, tzen dena ezaguna zaigu. Beste zain gaude. Zenbat eta gutxi zeukaten. kontu bat litzateke aldaketa klimatiberanduago entzun Eta pelikula bat egin nahi genuen koarekin zerikusia izango balu, ez. eta egin dugu, neguan. Bakoitzak bere Baina udako ekaitzen prozesua jakibadakizue ekaitza leihoa ireki eta hor barneratu da. na da... Horregatik, orain trumoiaurrunago dagoela. Errealitatea, pertsona, presoa... Ez da ren zarataren zain gaude. Zenbat eta hibernazioa izan baina hortik ere beranduago entzun badakizue ekaiZain gaude pasatu gara. Erditzea udaberriaren tza urrunago dagoela. Zain gaude. amaieraren karietara izan da. Umea Oraindik ez da ezer entzuten. Besteederra da, benetan. Bueno, gurea la ere, ekaitzaren prozesua betikoa izanda zer esango dugu. Uda garaia da. Tximista, trumoia, euri jasa eta ezin hobea da txikia txikitxoa denean ondoren barealdia. Eta g ainera, oraindik. Eguraldiak laguntzen du kalera herri honetan, eguraldia dela eta ez dela, ateratzeko, bere lehen hilabeteak goxoan ez gara etxean geratzen direnetakoak. pasa ditzan. Baina badakigu denok ere ipar Momentu honetan inportanparte honetan eguraldia zein ankerra, eta teena txikia ez bustitzea da. “kapritxosoa” izan daiteken, uda bada ere. Eta busti behar badu euriak Momentu batetik bestera, uda gozatzen harrapatzen gaituelako ahalik hasi berritan, hor ilundu da zerua itsaso eta gutxien izan dadila. n\nB E R T SXabiPaya O BERRIAK XDZ\nDOINUA: Aita izena.\nDOINUA: Pello Joxepe.\nLa Rojak gorriz jantziagatik espainiar kale gorriak, Mariano Raxoi ez zen gorritu iragartzean neurriak: zulorik gabe geratu arren gerrikoen belarriak, alperrik dira eredu berri bat sortzeko aldarriak; batzuek hartu zutena, orain eman behar du gerriak. Horren kontura jartzera noa bertso-sail berri-berriak, murrizketei eginak eta murrizketekin jarriak.\n“Funtzionarioei paga bat kendu” izan zen hurrengo dosi, sosak gutxituz nahiz eta ezin den kotsumitu ez erosi. Olentzero zein Hiru Errege Mago eta Santa Clausi bizitza laster egingo zaie betirako langabezi, Gabonetako pagarik gabe ezingo baitira bizi.\n“Zinegotziak jaits daitezela” prestazioen gisara: (bis) hauteskundeak gastu bezala ikusten hasten bagara, laster alderik ez da egongo guretik diktadurara.\nDOINUA: Albizturtikan Bidaniraino.\nDOINUA: Ari naizela, ari naizela.\nDOINUA: Glu, glu, glu, glu.\n“Langabetuen gastua jaitsi” izan zen lehen erregela, lana galtzeko izan behar baita gorria edo ergela; PPko batekin ezkontzea ondo irteten da bestela... Ezin liteke esan, ordea, sintzeroak ez direla: iragartzean prestazioen neurria jaitsiko dela aho batez aditu baitzen han “izorratu daitezela”.\n“Aurrerantzean BEZa igo bedi” izan zen hurrengo araua; “Premirik bada, BEZa igo beti” izan dadin errefraua. Hala epeka ordainduko da zinera joateko gaua, eta gramoko poltsatxoetan salduko da Cola Caoa.\nMurriztu eta mozteko aro honek amairik ez badu, Aturri eta Ebroko marrak mozten hasiko gara gu.\nBidali zure sortak bertsoak@argia.com helbidera. Aukeratuak orri honetan argitaratuko ditugu.\nUda betean gozatzekoak Oporren usainean gosetzen den horietakoa bazara, irakurtzeko izan ez duzun denbora orain hartuko baduzu, hona hemen ARGIAko erredakzioko kideek luzatutako gomendio sorta. Irensteko modukoak iruditu zaizkigu denak. Gura bazenu.\nEgungo krisiaren azalpena EGILEAREN ikuspegi keynesiarra galbahe, XX. mendeko ekonomiaren historia kontatzen da liburuan. Kontaketa moduagatik, oso interesgarria da ekonomia gustuko izan baina ekonomiaren historian sakondu ez duenarentzat. Lau bloke nagusitan banatzen du historia hau: 1914ra arteko lehen globalizazioa, bi mundu gerren arteko garai berezia, Bigarren Mundu Gerraren ondorengo ongizate estatuaren hamarkadak eta egungo globalizazio edo mundializazio prozesua. Lerroetan aurrera egin ahala, irakurleak laster harrapatzen du zein garrantzi handia duten ekonomiaren alorreko gertaerek historiaren bilakaeran, eta, zalantzaSAIAKERA rik gabe, oso lagungarria da egun bizi dugun ekonomi krisia ulertzeko. Krisi garai bakoitzak bere ezaugarriak eta testuingurua badu ere, nekez esan ahal izango du inork herrialde aberatsetan gertatzen ari den finantza krisia berria denik. Liburuak era samurrean ulertarazten du XX. mendean mundu mailan emandako hazkunde ekonomiko itzela. Autorea globalizazio zale amorratua da, baina ikuspegi kritikoz aztertzen du bere bilakaera eta globalizazioa kontrolatu beharCapitalismo ko litzatekeela uste du. Gabezia garranGlobal. tzitsu batzuk ere baditu liburuak: El transfondo adibidez, oso lerro gutxi eskaintzen dio económico de la ikuspegi militarrak globalizazio horretan historia del siglo XX. izan duen garrantziari, eta ekonomi hazJeffry A. Frieden. kundearen tamainak planetaren jasangaMemoria Crítica, rritasunean dituen ondorio tamalgarriak 2006. aipatu ere ez ditu egiten. 726 orrialde.\nBakarmortuko kronikak Mikel Antza / Ataramiñe.\nNahi gabe idatziak BAKARMORTUKO KRONIKAK Mikel Antza presoaren libur ua da. 2004ko urritik 2005eko ekainaren bitartean idatzia. Idatzi nahi ez nituenak da liburuaren azpititulua. Idazle izan gabe, nekez idatziko luke preso dagoen inork tamainako lekukotasunik. Antzak isolamendu erabatekoa jasan zuen, tortura psikologikoa, bakartasuna, baita hainbat gose greben ondoriozko suntsipena ere. Idazleak bizitakoa narratzea erabaki du, baita imajinazioak eskaintzen dion zoria bertsotan paratzea ere. Ezintasunen eta mendekotasunen espazioan, emaztea eta semea bihotzean, herria gogoan, kantu ezagunak buruz ikasteak lagundu dio bizitzen presoari. Espetxeetako hiztegiaren berri ekarri du. Bakarmortua Antzaren hitza da. Kartzela, labirintoaren labirintoa izaki, berau deskribatzen duen hitza da Bakarmortua. Hiztegikoak dira ere Behatxuloa –Sonia Gonzalez idazleari hartutako mailegua– edo bere esperientziako Guantamoulins; Guantanamo gogoan. Herrimina eta maitemina hitz arruntak dira preso dagoenaren hiztegian.\nMikelAsurmendi 2012 KO\nLa sal de los cerros. Stefano Varese. Casa de las Américas, 2011.\nS ALAKETA ETA SOLUZIOAK . Bietatik du Tristram Stuart Londresko aktibistaren liburuak –gaztelaniazko bertsioa irakurri dut nik, Despilfarro. El escándalo global de la comida–. Zifrak beldurgarriak dira: kontsumitzen dugunaren ia erdia zaborretara doa Europan eta AEBetan; saltoki handi batek 500-600 tona jaki Waste. botatzen ditu urtero, harrapaturiko Uncovering the arrainen %40-60 itsasora hila bueltatzen Global Food dute arrantzale europarrek, eskola Scandal. jangeletan zerbitzatutakoaren %30 Tristram Stuart. inguruk zakarrontzian amaitzen du, EBko Penguin Books, herritarrok egoera onean dauden jakien ia 2009. %20 baztertzen dugu etxean… Baina zenbakien mozkorralditik harago, elikagai katearen panorama argigarria eskaintzen du lanak, hornitzaileek, supermerkatuek, nekazaritza uztek, arrantzak, kontsumitzaileek… atzean ezkutatzen dituzten jarduera zentzugabe eta burugabeak, jana alferrik galtzea eragiten dutenak. Onena, saihestu dezakegun errealitatea dela. Hartu beharko liratekeen neurriez eta geure esku dagoenaz mintzo da Stuart. Aholku burutsuak biltzen ditu, eta jakin badakigu ez dela erraza egoerari buelta ematea, baina guk geuk egin dezakeguna ez da gutxi. Stuartek berak super merkatu ingur uetako kontainerretatik arrantzatutakoaz elikatzen eman ditu urteak eta harrigarria da zein otordu aberatsak egin daitezkeen baztertu den janaria berreskuratuz. Bere esperientzia baliatuta, ekintza ugari erakusten dizkigu, teoriatik praktikara egiten du salto, eta batez ere horrek egiten du interesgarri eta sinesgarri liburua.\nKUBARA badoakizu lagunen bat, ekar diezazula sinfalta. Bestela, saiatu Perun 2006an argitaratu edizioa eskuratzen; besterik ezinean, ingelesezko Salt of the mountain daukazu Amazonen. Stefano Vareseren klasiko gure artean ia ezezaguna irakurritakoan, lehen edizioa argitaratu 1973 hartan gaztea zinen horrek madarikatuko duzu lehenago leitu ez izana. Gaur baldin bazara gazte, garaiz zaude historiagile eta antropologo ezkertiar konprometitu handi horren eskutik ezagutzeko bost mendez inbaditzaile europar zuriei –tartean fusilez bezala ebanjelioz armaturik hurbilutako euskaldunei– aurre eginez bizirautea lortu duen etnia txiki amazoniar baten historia eta izatea. Atzeritarrek campa deitzen dieten Ashaninka jendeen epopeia. 1966-1968an egindako ikerlanaren lehen bertsioari liburuaren bigarren zatian Varesek erantsi dio geroztik Ashaninkez plazaratu artikuluen bilduma. Marcos komandantea edo Evo Morales nola ulertu Varese gabe?\nMikelGarciaIdiakez Stefano Varese.\nZABALTZEN ARI DEN USTEAK dio, herritar arruntok ahal genuenaren gainetik bizi izan garela eta horregatik datozela orain estutasunak poltsiko eta aurrekontuetara. Modu aski bitxia da bizi dugun hondoratze ekonomikoa esplikatzeko, urtetan aberats eta famatuen bizimodua eduki dugula pentsarazten baitu eta gainera, ez du galdetzen zein arraio, kristo eta demonioko erantzukizuna izan duten benetako aberats eta famatuek 2008tik honako ziskoan. Ez da, dena den, pentsamendu ildo berri-berria ere, Jacques Rancièrek duela zazpi urte eskribitutako liburu hau leitu ondoren konturatu naizenez. Kendu gehiegizko luxuak eta jarri gehiegi erabakitzeko gaitasuna, utzi gainontzeko argumentazio guztia bere horretan: hara hor beste krisi bat, Mendebaldearen baloreek bizi dutena esplikatzeko zenbaitek bilatu duten formula, dagokiguna baino gehiago erabaki omen dugula eta horrek berekoi eta indibidualista bihurtu ei gaituela, kontsumoan besterik ez pentsatzeraino. Intelektual eta agintari batzuek demokrazia gehiegikeria gisa ulertzen dutela dio Rancièrek saiakera labur eta zorrotz honetan; herriaren boterea deserosoa eta\nLa haine de la démocratie. J. Rancière. La Fabrique, 2005.\nare, eskandalagarria gertatzen zaiela gaur egungo demokraziaren kritikariei. Ikuspegi horiei aurre egin nahi die Aljerian jaiotako filosofo frantsesak eta horretarako, demokraziaren definizio baterako gakoak ematen ditu, politika, errepublika eta ordezkaritza bezalako kontzeptuekin lotuz eta kapitalismo monolitikoaren postulatuekin batera, ikuspegi marxista klasikoaren hainbat ideia ere auzitan jarriz, kontingentziaren mesedetan. “Demokrazia da, beste ezeren gainetik, politikaren kondizio paradoxiko hori, zilegitasun orok azken zilegitasunaren faltarekin topo egiten duen puntua” dio, liburuko pasarte batean. Berritzaile eta subertsibo izaten jarraitzen du demokraziaren ideiak Rancièren azalpenak irakurri ostean. Ez da batere liburu txarra, geroz era erabaki gutxiago har ditzakegun garai hauetarako.\nZamorako apaiz-kartzela. Hainbaten artean. Txalaparta, 2011. SAIAKERA\n1960KO HAMARKADAN Francoren errejimena jokoz kanpo harrapatu zuten seminarista eta apaiz gazteek. Hiruzpalau urtetan apaiztegiak irauli zituzten, itxialdiak egin, errepresioa salatu, manifestuak kaleratu, ETArekin kolaboratu... Euskal Herri osoan gertatzen ari zen aldaketarekin bat egin zuten apaiz ugarik, eta horietako askok Zamorako kartzelan amaitu zuten. Liburu honetan testuinguru hori guztia ederki asko azaltzen zaigu. Zamorako kartzelan egondako hamaika pertsonaren\nGorkaBereziartua testigantzek utzitako zapore bibentziala dute orriok, lurpean egindako egiazko tunelen eta ihesaldi saiakeren suspensea, lapiko itogarri baten leherketaren bolbora usaina... Liburuak mugak gainditu ditu, eta kartzela hartan izan ziren Espainiako Estatuko beste herrialdeetako askok ere estimatu dute halako bilduma. Gertakizun haiek bertatik bertara bizi izan zituzten 25 lagunek egina da liburua –tartean Juan Mari Arregi ARGIAko kolaboratzailea–, eta Angel Zelaietak eta Edorta Jimenezek koordinatu dute.\nJean Baptiste Baigorri: ingelesez jaio den euskal abenturazalea U RTEA galdera honekin zabaldu zuen Hitzen Uberan blogak: Komikia, loraldi baten atarian? Jakina da komikia ez dagoela batere sustraituta Euskal Herrian (batez ere Hegoaldean) eta oso album gutxi argitaratzen dela. Ez da harritzekoa, beraz, iaz zortzi liburu kaleratu izana loralditzat hartzea. Eta panorama eskas honen erdian, aurkeztu nahi dizuedana bezalako “lore” bat aurkitzea, basamortuan oasi bat topatzea bezalakoa da. Duela gutxi Londresera egindako bidaia batean, Design Museo-ra (Diseinuaren museoa) sartu nintzen. Bertako liburudendako aleei begiradatxoa botatzen ari nintzela, komiki sorta bat ikusi eta bat-batean sekulako ezustekoa berauetako baten izenburua irakurtzean: Jean Baptiste Baigorri 1: Cramond Island. Izenari erreparatuta, egilea euskalduna zen, dudarik gabe: Irkus M. Zeberio. Komikia ingelesez, baina tartean euskarazko esaldi eta erreferentziekin! “Euskal egile ezezagun baten komikia ingelesez eta horrelako leku berezi batean! Ez da hasiera txarra!” nire artean. Hurrengo egunetan, beste liburudenda batzuetan ere ikusi nuen komikia. Ikusten zen ondo banatuta zegoela. Interneti esker jakin dut egilea donostiarra dela eta duela 9 urte joan zela Bartzelonara. Hain zuzen ere, bertako Euskal Etxean aurkeztu zuen komikia maiatzean. Bere webgunean, orden berriaren aldeko ilustratzaile eta komikilaritzat definitzen du bere bur ua, ez dela narrasti humanoidea erantsiz. Eta goiburutzat duen Jaun gabe eta legerik ez leloak, bat egiten du Baigorri protagonistaren pentsaera paramarxista libertarioarekin.\nJean Baptiste Baigorri 1: Cramond Island. Irkus M. Zeberio. Nobrow, 2012.\nKomikiaren estiloa ere libertarioa da. Neurri batean, Estatu Batuetako underground estiloa, El Víbora bezalako komikiak edo TMEOren inguruko egile batzuk ekarri dizkit gogora. Kolore lauak darabiltza. Txuri beltzari kolore bakarra –gorria edo horia– eransten dio orri askotan, beste orri edo binetetan kolore horiek edota berdea konbinatzen dituelarik. Nobrow argitaletxearen orrian irakur dezakegunez, Baigorri, poeta, askatasunaren aldeko borrokalaria eta superheroi existentzialista da.\nAma hilzorian duela jakitean, sasiesklabutzan lan egiten duen sandwich lantegitik ihes egiten du. Orduan, berarekin erdi maiteminduta dagoen ugazaba haragi-jario gizenegiak, bere morroi zatar beldurgarriak bidaliko ditu bere bila. Tartean Karl Marxen berraragiztatze bat ere ezagutuko dugu. Bere abentura epiko eta zentzugabe honetan, talde antikapitalista batean sartuko da, iraultza pizteko asmotan eta helburu nagusi batekin: Eskoziako kutxazain automatikoak, masak ekintzara bultzatuko dituzten era honetako olerkiz betetzea: buru bat koroatua izan daitekeeno, moztu ahal izango zaizkie buruak koroei. Liburuan ez da aipatzen, baina apustu egingo nuke Baigorrik Lucio Urtubiari buruzko filma eta liburuak irakurri dituela! Komikian ugariak dira ikur anarkistak. Bakuninen izena ere ikusiko dugu paretetan margotuta eta txalupa batek, Marc Legasse eta Jakue Pascualen liburu mitikoaren izena darama: Anarkerria. Istorioan erreferentzia geografiko gehiegirik ez badago ere, Cramond Island Eskozian kokatzen da. “Free Scotland” irakurriko dugu pareta batean eta Ingalaterrako erregina burua moztuta ageri da Bank of Scotland-eko billeteetan. Hanhemenka, Euskal Herriari buruzko erreferentziak ere ageri dira: Baigorri eta Etchegaray protagonisten deiturak, Nafarroako kateak –erdian A anarkista dutela–, edo euskarazko bi esaldi: “Zelako krisi, halako bizi” etxe baten atarian irakurriko dugu eta Baigorriren amak hilzorian “Bihotza banoa. Amaia da hasiera” esango du. Zoro kuadrilla zoragarri honen abenturen jarraipenaren zain geratuko gara, euskarara ere itzuliko duten esperantzan.\nEgarri egunak Martutenen\nbatbirulau! Anjel Lertxundi, Antton Olariaga. Galtzagorri elkartea, Alberdania, Erein, Igela, 2011.\nSiestak festa IZEBAK festa bat dira. Eskaintzen dizkizuten ordu horietan esprimitzen dute jolaserako gogoa, zerbait diferentea egiteko indarra, iloben erreakzioak tentatzeko pikardia... Batbirulau! izan liteke izeba rockeroen albuma, orri bakoitzean sorpresa bat zabaltzen duena, dena hitz-jolas, dena irudimentsu... Umeek eskutik kentzen dizuten horietako bat, “hurrengoa nik aukeratuko dut” tirabiran jartzen dituen horietakoa. Orriz orriko eta lerroz lerroko irakurketa militarra puskatzen duena, orri eta lerro denak hankaz gora ditu eta. Dela liburuko izeba-ilobak sutondo giroan daudenean, dela kanpinera joaten direnean, dela mapa mundira murgiltzean, dela mozorroekin trabestitzean, jolaserako bide ematen digu etengabe liburuak: kantu bat kantatzeko, esaera zaharrak bertsionatzen aritzeko, antzerkia egiteko, marrazteko... Liburua bazkalosteko orduak festa bihurtzeko probokazioa da. Umeekin ordu pare hori zukutzeko gogoa sortzen duena, zerbait diferentea egiteko poza pizten duena, haurren erreakzioak tentatzeko pikardia ematen diguna. Horrelakoak zenbat aurkituko dituzu, batbirulau?! 1984-1986koa zen jatorrizko edizioa (Erein), Galtzagorri Elkarteak Klis-Klasikoak bilduman berreskuratu duena. Mila esker, Lertxundi eta Olariaga, haurrekin literaturaz litxarrerian aritzeko eskaini diguzuen goxoki honengatik.\nGARAI BATEAN, bizikletak ziren NOBELA udako. Orain, liburuak. Idazten dutenak irakurtzen dutenak baino gehiago diren garaian, desagertzeko zorian dagoen espezie horretakoa zaitugu. Bejondeizula. Honezkero badakizu zein plazer den bidea, urre bila abiatzea. Poza eta ilusioa daramatzazu aldean. Zoaz, bada, honako edo harako denda edo liburutegira. Hartu eskuan halako eta halako liburua, iraku- Egarri egunak rri kontrazalak, kontuz eta kasu portualdean. emanez irakurri ere, eta abiatu Koldo Izagirre. irakurketa espedizioan. Norbe- Susa, 2012. rak aukeratutako liburua duzu biderik ederrena. Aurkikuntzaren poza! Dena dela, gainerako arloetan ez ezik liburuetan ere zalantza orokorrak bizi zaituen zozoetakoa bazara, noragabe bizi bazara, tori mapa: Koldo Izagirreren Egarri egunak portualdean, artelan hutsa, irakur ezazu Gernikan dituzun Carmelo Ortiz de Elgearen margolanak gozatzen dituzun jarreran. Eta tori mapa, bis. Martutene, Ramon Saizarbitoria. Horra literaturaren bi arkitekto. Esan beharra ote zegoen?\nZer da maitasuna? U RTEAK igaro ditu Mari Luz SAIAKERA Esteban antropologo eta feminista basauriarrak maitasuna aztertzen. Azken mendeetan mendebaldeko gizartean gaina hartu duen “maitasun pentsamenduaz” idatzi nahi zuen liburua; teoria, sinbolo eta ildo multzoa kritikatzeko. Maitasuna eraiki eta bizitzeko modu horrek, genero, klase eta etnia harreman desorekatuak eragiten ditu. Desioa, nortasuna eta subjektua bera ulertzeko modu Crítica del zehatz eta heterosexuala azpi- pensamiento marratzen du. Lehen zatian amoroso. teoria daukazue, eta bigarre- Mari Luz Esteban. nean, hamabi emakume femi- Edicions nistari eta bi gizoni egindako Bellaterra, 2011. elkarrizketak; maitasunaz haien hausnarketak eta bizipenak. Baita kontraesanak ere.\nOnintzaIruretaAzkune 2012 KO\nKomunako gogoetak POLIZIAK deuseztatu zuen komuna autogestionatu batean, Frantziako Estatuko Tarnac herrixkan, idatzi zen liburu hau, irudipenezko kolektibo baten izenean sinatuta. 2005ean Paris inguruko auzune marjinatuetan pizturiko oldarraldia oinarri, azken bi mendeetan kapitalismoak moldatutako gizarte honi errotiko kritika egi-\nten dio. “Gizartearen hitzekin deskribatzen diren arazoek konponbiderik ez dutelako” etsipenezko amorru ekintzailez idatzitakoa da ezker eta eskuinaren dikotomia tradizional antzutik haragoko eztabaida pizteko aldarri hau.\nHeldu den matxinada. Batzorde ikusezina. Itzultzaileak: Oier Gonzalez, Zigor Garro. Txalaparta, 2011.\nBaztertutako haurrak, eta amak\nThe people of the abyss. Jack London. 1903.\nBeste inperio hori K AZETARITZAREN maisulanetako hau euskaraz ez, baina irakurleak inguruko erdaretara itzulita erraz aurkituko du. Britaniar Inperioaren urrezko garaietan, 1902. urtean, progresoaren izenean munduko bazterrak nahastuz era neurrigabean aberasten ari zenean amaitu zuen Jack London kazetari estatubatuarrak Londres eredugarrian. Lehen egunetan ikusitakoak eraginda, metropoliaren aurpegi iluna munduari erakustea erabaki zuen. Zazpi aste egin zituen hiriburuko auzorik txiroenean langabezian zegoen marinelaren paperean. Lehen pertsonan, estilo azkarrean eta aho bizarrik gabe kritika latza eta analisi politikoak tartekatzen ditu autoreak. Giza miseriari duintasunez egindako argazkia eskaintzen du Londonek, injustizia sozial erraldoiaren lekuko eginez irakurlea. Inongo zalatzarik gabe kazetaritzaren lanbideari zentzua ematen dion lan horietako bat.\nSASIKUMEAK, tornuko umeak, abandonuak, expositoak… 1903tik 1980ra Zizurkilgo Fraisoro etxean bazterrean utzitako milaka haur hartu zituzten, eta Eva Garcíak bi urtetan bildutako datuen bidez azaltzen du Fraisororen sorrera eta bilakaera. Baina protagonisten ahotsa ere erabili du, Fraisoron lanean aritutakoen eta haurren idatziak eta testigantzak jasota, baita amenak ere. Egileak, azalean, amak aurretik jarri ditu, eta, mamian, haurrekin batera (eta maiz haurra izan aurretik) Fraisoron amak ere hartzen zituztela azaldu du, gizarteak haurrak eta amak baztertzen zituela. Hala, Fraisoro etxean ezkutatu eta isildu nahi zen errealitate gordin deserosoa argitara eman du.\nFraisoroko amak. Fraisoroko haurrak. Eva Garcia Magriñá. Larramendi Kultur Bazkuna, 2011.\nErrealitatearen peskizan HIGGSEN BOSOIA aurkitu izanak –behin betiko baieztapenaren faltan– kapitulu bat itxi du mekanika kuantikoaren historian. Manjit Kumar filosofo eta fisikariak idatzitako Quantum-ek historia horren hasieraren berri ematen du. Joan den mendeko lehen herenean gertatutako zientzia-iraultza desDIBULGAZIOA kribatzeko, protagonisten biografiak erabili ditu Kumarrek hari gisa. Hala, egin zuten lana ez ezik, hobeto ezagutuko ditugu Einstein, Bohr, Planck eta beste askoren nortasunak. Azalak salatzen duenez, Albert Einstein eta Niels Bohren arteko eztabaidaz luze jardun du egileak liburuan; ez da ahaztu behar Einsteinek ez zituela inoiz onartu mekanika kuantikoaren hainbat alderdi, haren garapenetako funtsezko lana egin bazuen ere. Ez da liburu samurra, baina bai oso interesgarria. Eta oso egokia zientzialaQuantum. ri handi haiek ere pertsonak zirela gogoraManjit Kumar. razteko, beren ahuldade eta guzti. Elhuyar, 2011.\n«Iragana mitifikatzea gure jaidura nagusietarik bat da» Itxaro Bordak Amaia Ezpeldoi detektibe lesbiana ezagunaren azken abentura kaleratu berri du, Boga Boga eleberria. Bakean utzi arte, Bizi nizano munduan, Amorezko pena baño eta Jalgi hadi plazara lanen ostean, Baionara eta Lapurdiko kostara garamatza ikertzaileak. Lesbiana detektibeen generoa bertoko ezaugarriez janzten asmatu du Bordak. Iratxe Esnaola Euskalduntasunaren definizio hertsatua izan da nagusi, orain arte, Amaia Ezpeldoiren aburuz. Euskal mundu ikuskera hegemoniko bat sentitu izan du, ETArena eta zenbait abertzalerena. Amaia Ezpeldoiren liburu guztietan ematen den kritika bera landu dut eleberri honetan ere. Zenbait euskal abertzalek funtzionamendu baztertzailea izan du eta epaile gisa jokatu du gainerako euskaldunekiko. Azken 30 urteetan Iparraldean abertzale batzuek ukan duten eragin ez baikorra kritikatu nahi nuen. Ene literatur ibilbidean hainbestetan egin dudan bezala.\nIragana mitifikatzea gure jaidura nagusietarik bat da. Gertaera bortitzenak ere mitifikatu egiten ditugu, iraganean gaurko bermeak aurkituko bagenitu bezala. Iparraldean gauza oso gogorrak gertatu dira, eta batzuetan, gureak ez ziren arazoengatik eta arrazoiengatik. Argi esanda, Hegoaldeko borroka hona esportatu zelako. Baionatik azken 30 urtean iragan diren talde guztiek urrakoak utzi dizkigute, eta nolabait, odolustu. Orain, erakunde armatuak armak utzi dituenean badugu ordua ahoan bilorik gabe historia aztertzeko. Ez da erraza. Ez dakigu gaurkotasuna Ez da hertsadura bakarra. Ezpeldoik “Badugu super ni zigortzaile nola aztertu. Nik, literaturaren Nolwen Kergelen polizia kapitainarebidez, fikzioan jarri nahi izan ditut bat gure baitan, bereziki, kin duen harremanari aurreiritziz alde guztietako mintzalariak, beren beterik ekiten dio, hura frantses poli- euskalduntasunari loturikoa” ikusmoldea eman zezaten. Iritzi zia delako. polifonia bat nahi nuen. Horixe da, Euskaldunok aurreiritziak ditugu hain zuzen, errealitatean falta zaigukanpotarrei begira. Gureak ez direnei begira. na. Eta literaturak badu abantaila bat errealiBeti erraten dugu: Gora gu eta gutarrak! Eta tatearekiko: aurrera dakioke. besteak, zer? Ezpeldoik islatzen du euskalduETAren armen uztea sarritan nabarmentzen da naren baitan arrotza gurutzatzean gerta daiteeleberrian, iritzi polifoniarako giltzarri bezala. keen eztabaida. Niri ere, euskaldun gisa, zenbait lekutan zalantzak sortu izan zaizkit. Hau Zalantzarik gabe. Aukera eta gakoa da eta ote da ene egiazko lekua? Zer pentsatuko gako horrek ateak ireki ahal ditu. Beharbada, dute besteek hemen ikusiz gero? ikusmolde naifa dut, baina politikaria ez naizenez, naiftasuna zilegi zait. Historiari berriz Barne polizia bat edukitzea bezala. begiratzeko aukera da. Bai zientziaren aldetik, Bai. Badugu super ni zigortzaile bat gure baibai fikzioarenetik. Egoera berria oso garrantan, bereziki, euskalduntasunari loturikoa. tzitsua da, nahiz oraindik ez jakin berritasun Besteari beldur diogu. Emeki-emeki, epaileak honetan nola moldatu. Urte luzez pentsatzedesagertuz joango diren arau subkontzientea ko beldur izan gara, eta pentsatu dugunean, leundu eta apalduko zaigula uste dut. beste pentsamendu orokor eta indartsuagoen makuluez ibili gara. GALek eta ETAk 1980ko hamarkadan Iparraldean belaunaldi osoak markatu zituztela diozu. Kale garbitzailea da Ezpeldoi eta lanbide horrek Iragan mitifikatuaren beldur zara eta berrirasistema kapitalista bortitzaren ondorio larriak kurketa kritikoa proposatzen duzu. pairatzen dituztenak ikustea ahalbidetzen dio.\nistorioa jorratzen den eta guretzako figura erakusleak aurkitzen diren. Kattalin Elizegiz edo Milia Lasturkoaz oroitzen naiz, nahiz ez lesbiana izan. Irudiak errekuperatzea da funtsezkoa. Bestaldetik, hiztegi lesbikoaren errekuperatze lanetan ere ari gara, harremanetarako eta amodioa egiteko baliatzen diren esamoldeen bila.\nErrekuperazio lana da hiztegi hori edo sortze lana? Biak ala biak. Arantxa Urretabizkaia edo Amaia Lasa bezalako idazleek tradizioa hasi zuten, beren poema eta ipuinetan giro homoerotikoak txertatuz. Eta egun, lesbianen aipamenak badira eta erreferentziak metatzen ari zaizkigu. Argitaratzen diren makina bat eleberri lesbikotan protagonisten perfila gaztea, zuria, klase erdi altukoa, profesionala eta ederra da. Bestelako ezaugarriak ditu Ezpeldoiren lagun arteak. Jendartearen lagin bat da 50 urte inguruan dabilen lagun taldea. Beltza da Prezios, judutarra Ilse Traumberg, musulmana Zoko â€“Tunisiako iraultzaz geroztik burka janzten du bere askatasunaren izeneanâ€“; pin-up bular handia da Devi. Adina, lanbidea eta jatorria kontuan hartuz gero, gutxitan adierazi izan da horrelakorik detektibe lesbianen eleberrietan.\nBizi baldintzen okerragotzea islatu nahi zenuen? Karrikak garbitzen ematen du denbora Ezpeldoik, baina ez hori bakarrik. Helburu sozialen artean lehen mailan du bere lanbidea. Metaforikoki ere badu garrantzia. Kaleak garbitzean munduaren, hiriaren, herriaren zaborrarekin tematzen da. Ogibide mespretxagarria irudi duena, premiazkoena da. Kontsumo gizarte kapitalista ikusteko eta kritikatzeko aukera ematen dio Ezpeldoiri. Eta deshazkundea aldarrikatzeko ere bai, esate batera, BaionaAngelu-Miarritze artean autobusez ibiliz beti. Lehen lau nobeletan kotxea pertsonaia bat gehiago zen. Honetan ez. Badira alternatibak beste mundu bat sortzeko. Erreferentzia lesbikoz betea dago liburua. Halabeharrez, atzerrikoak dira denak, salbuespenak salbuespen. Ari gara Euskal Herriko lesbianok erreferentzia propioak sortzen? Oraindik herabeak gara. Eskerrak atzerriko irudi dirdiratsuak baditugun! Hala ere, azken sei zazpi urteetan ari dira literaturan pertsonaia lesbikoak plazaratzen. Ikerketak ere egin dira, hala nola, Desira desordenatuak [Utriusque Vasconiae, 2010], zeinetan literaturaren gure\nâ€œGay jendea, eta bereziki lesbianak, ghettoetan bizi dira ezein adin izanda ere. Urte gutxian aldatuko dela uste dut, baina lesbianen mundua, oraindik, horrelakoa da. Zail da Baionan bi neska elkarri musuka ikustea karrikanâ€?.\nEzpeldoiren lagun arteak ez dio modelo heterosexual normatiboak familiaz egiten duen definizioari jarraitzen. Krisi garaiotan bestelako elkartasun modeloak aldarrikatu behar ditugu? Oso garrantzitsua da jatorrizko familiatik kanpoko harremanen sarea. Izan Euskal Herrian, izan munduan. Baliabide teknikoekin harremanetan egon gaitezke bai lesbianen komunitatearekin eta bai munduarekin. Ez gara ohartzen duen garrantziaz. Bizpahiru aldiz gertatu zait bizitzan lagun eta adiskiderik gabe geratzea. Sarea berriz osatu behar izan dut leku batean edo bestean. Bide ederra da norberaren hazteko eta hezteko. Irauten, bizitzeko molde berriak asmatzen laguntzen digu eta molde horiek bizitzen. Azken bi nobeletan agertzen da lagun taldearen ideia. Eta aurrerantzean ere agertuko da. Gonbida ditzagun irakurleak Ezpeldoiren abenturetara. Irakurketa berez da on. Asko ikasten da, batez ere, ezezagunak zaizkigun giro eta herrialdeez. Amaia Ezpeldoiren bara-bara etengabea da euskal herrietatik, kalaka etengabean dabil jende eta bizimodu ezberdinen artean. Kuriositate horretan aurki dezake irakurtzeko plazera irakurleak. n 2012 KO\nEzpalak Jon Torner\nGaixo dauden presoei buruzko dokumentala egin du Etxeratek GAIXOTASUN larri eta sendaezinenak dituzten presoei buruzko dokumentala egin du Etxeratek. Gaitz isilduak izeneko filmak hamalau presoren bizipenak jaso ditu. “Hamalau gaixotasun dira, hamalau egoera, hamalau bizipen. Baina guztiek dute zerbait elkarrekin: larriki gaixorik egon arren, espetxean jarraitzen dute”, azaldu du Etxeratek ohar batean. Kasu horietan guztietan presoen oinarrizko eskubideak urratuak izaten ari direla salatu du Etxeratek eta senideek egoera hauen aurrean sentitzen duten “ezintasuna” sentitu daitekeela gaineratu du. Inma Berriozabal santutxuarra da gaixotasun larria duen presoetako bat. Berriozabalek 61 urte ditu eta gaitz pluripatologikoa du, Jaiki Hadi gaixo dauden euskal presoen egoeraren jarraipena egin eta laguntza ematen dieten sendagileen elkarteak jakitera eman duenez. Besteak beste, diabetes mellitus II, B hepatitia, bronkioetako asma, psoriasia, belaun protesia, hipertentsioa, sinusitia eta insomnio kronikoa ditu.\n‘Lur’ entziklopedia Internetez deskarga daiteke osorik LUR Hiztegi Entziklopedikoa eta Lur Entziklopedia Tematikoa osorik deskarga daitezke Internetez, Open Data Euskadi webgunetik. 1991 eta 1995 urteen artean argitaratu zen hiztegia, 10 liburukitan banaturik; eta 1999an entziklopedia tematikoa, hamairu liburukitan. 2011n hasitako bidea borobildu du horrela Open Data Euskadik. Iaz, euskarazko Wikipedian 11.000 artikulu berri sareratu ziren Lur entziklopediaren edukiekin, eta aurtengo udaberrian entziklopedia zein hiztegia sarean kontsultatzeko aplikazio informatikoa aurkeztu zuen Eusko Jaurlaritzaren Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzak. Entziklopediak deskargatzeko: http://opendata.euskadi.net.\nPasazaite argitaletxe berriak bere lehen liburua kaleratu du: Andrej Longo italiarraren (argazkian) Hamar, Josu Zabaletak euskaratua. Napoliko ikuspegirik gogorrena erakusten duten hamar egoera erretratatu ditu Longok liburuan. Argitaletxearen aurkezpen ekitaldian Ion Olano idazleak adierazi zuenez, narratiba liburuak eta euskarara itzuliak izango dira guztiak, euskal irakurleekin eta euskararekin “konpromiso argia” dutelako. Itzultzailearen lanari garrantzia eman nahi diotela azaldu zuen, ez dela “soilik kredituetan agertzen den izen bat” izango. Toki berezia emango diote argitaletxearen webgunean, baita antolatzen dituzten jardueretan ere. Atzerriko literatura euskaratuko dute, batez ere argitaratuak izan diren herrialdeetan irakurleen “onespena” irabazten jakin dutenak, nahiz eta nazioartean “oihartzun handirik” ez izan. Argitaletxearen beste sustatzaileetako bat Xabi Queiruga galiziarra da.\nJosé Mendiague (1845-1937) Hazparnen (Lapurdi) jaio eta Ameriketan bizi izan zen olerkari, bertsolari eta euskaltzaleari buruzko pastorala eskainiko du Arrokiagako herriak uztailaren 29an eta abuztuaren 5ean. Mendiagueren rola bi lagunek jokatuko dute, gaztea zenekoa Beñat Larrorik eta heldua zenekoa Rene Oihenartek. Haren emaztearena, berriz, Xantiana Etxebestek egingo du. Orotara 3.500 lagun inguru esertzeko tokia izango da Arrokiagako herritarrek eginiko zurezko jarlekuetan. Leku gehiagoren beharra izanez gero ondoko belardian ere kokatu ahal izango dira. Pastorala arratsaldeko 15:30ean hasiko da baina, aurretik, pastoraleko partaideek kantatutako meza (10:30ean) eta denei irekia den bazkaria egingo dira. José Mendiaguek euskarazko lan ugari idatzi zituen eta horietako batzuk Montevideoko (Uruguai) Euskal Erria aldizkarian argitaratu ziren. Bestalde, Piarres Xarritonek 1992an Mendiagueren idazlan guztiak batu eta liburu batean argitaratu zituen.\nHonelako albisteak egunero irakurtzeko, jaso hari@ DOAN e-postaz: www.argia.com/harpidetza_haria.php\nAbarrak Mikel Garcia Idiakez\nBlues maitale baten apustua IZAN BADIRA interes ekonomiko eta turistikoak atzean izan gabe jaiotako jaialdiak, makrokontzertuen kulturatik aldendu eta gustuko musika eta maila handiko musikariak eskaintzea helburu duten jaialdiak. Hein batean, abiapuntu horri eusten dio oraindik ere Hondarribiko Bluesaldiak, eta hori du balio handiena. Nazkatuta zegoen Carlos Malles hondarribiarra, hain gogoko duen musika zuzenean entzuteko urrutira joan beharraz nazkatuta, eta talde horiek herrira ekartzea erabaki zuen. Udalaren babesarekin, Blues Hondarribia Musika Elkartearen laguntzarekin eta ahalegin handiarekin, aurrera atera zen lehenengo edizioa. Jendearen harrera ona ikusita, Udalak diru gehiago jarri du ordutik, baina boluntario lanak oinarrietako bat izaten jarraitzen du. Pasio eta talde lan horri esker entzun ahal izan ditugu uztailean Eric Sardinas, Robert Cray, Sharrie Williams, Zora Young edota Hondarribia Blues saria jaso duen Tail Dragger. Eta entzun ahal izan ditugu, aurreko sei edizioetan, Johnny Winter, Solomon Burke, James Cotton, Willie ‘Big Eyes’ Smith eta Pinetop Perkins, beste askoren artean –iaz zendu ziren azken biak–. Zaleen gozamenerako eta kuriositatez hurbiltzen garenontzako, aukera paregabea da bluesaren izen handiez –bluesaz oro har– gozatzeko. Giro berezia sortzen da, musika doinu tarteka malenkoniatsu tarteka biziek, tronpeta-solo luzeek, perkusio erritmoek, ahots beltz sakonek, bluesak duen estetika interesgarriak… Hondarribiko kaleak zipriztintzen dituenean. Doan eta aire librean, Bentako karpa handian dira emanaldi jendetsuenak, gainerakoak neurri txikiko agertokietan egiten dira, herrian barreiatuak. Apezpiku plaza da begikoen dudan lekua, Alde Zaharreko\nH ONDARRIBIA B LUES\nTail Dragger musikariak jaso du aurten jaialdiaren txapela, Bentan eskainitako kontzertuan.\neliza atzean. Xarma berezkoa du, eta aulkietan ez ezik, belardian eta karelean eserita, balkoitik adi edo harri-galtzadan gora paseoan entzun daitezke saioak, lasai ederrean, jendetzarik gabe. Rockin’ Blues Gospelaren printzesaren ahots indartsua, JW Jonesen gitarra erakustaldia, Huckleberry Finn boskotearen parranda giroa, Playing For Change bandaren estilo uztarketa izan ditugu aurten, besteak beste. Zazpi urteren ostean, mailaz gain esango nuke filosofia eta grina mantentzeko gai izan dela jaialdia, eta ez da makala.\nDanubio, hamaika nortasuneko ibaia Larraitz Arando Argazkiak: Larraitz Arando/Garikoitz Iturbe\nBetidanik gustatu zaigu bizikletaz bidaiatzeak duen xarma berezia. Bizikletetatik herrialde eta inguruak beste modu batean begiratzen ikasi dugu. Hona hemen Danubio ibaiaren ertzetan egindako ibilbidean pilatu genuen sentsazio bilduma.\nI AZKO UDAN , guraso izan berri ginela, bizikletaz bidaiatzen jarraitu nahi izan genuen. Hori dela eta, urtebeteko haurrarekin bizikletaz egiteko ibilbide egoki baten bila hasi ginen. Aproposa iruditu zitzaigun Danubio bide herrikoia.\nTxirrindazaleentzat klasikoena Bide honek badu oihartzuna txirrindularien artean; baliteke Europako zikloturistentzat bide ezagunena izatea. Ibaia ardatz hartuta, Europa erdialde eta ekialdean barrena paisaia zoragarriak eta kul-\ntura tartekatzen dituen bide erosoa da. Erosotasunaz gain, ibilbidean zehar prezio eta estilo guztietara egokitzen diren jan eta lo egiteko aukerak daude. Gainera, Alemaniako eta Austriako zatietan behintzat, ez dago inolako galbiderik. Horren\nIhesi: Danubio bizikletaz\nguztiaren baturak bilakatu zuen Danubio gure erronka. Behin ere ez ginen garbaitu hara joateko erabakia hartzeaz.\nIbaiaren iturburuaren bila... baina okerreko trenean Horrelakoetan, aklimatazio txiki bat egitea gustuko dugu. Gauden herri horretara ohitu eta bertako jende, janari eta azpiegiturek nola funtzionatzen duten ezagutzea. Hori egin ondoren, iturburua Stuttgartetik 120 kilometro ingurura daukan Danubio ibaia gure obsesio bihurtu zen. Gehiago itxaron gabe, tramankuluak trenean sartu eta Oihan Beltzaren ondo-ondoan dagoen Donaueschingen hirirantz abiatu ginen. Trena martxan, okerreko trenean sartu ginela ohartu ginen; Ulm hirira bidean gindoazen. Hasia zen, bada, mapa gaineko traza bere kabuz hitz egiten, nortasun propioa hartzen. Eta hala, Ulmetik ekin genion bizikleta gaineko abenturari.\nRegensburg eta Straubing arteko etapan, Ulmetik abiatu eta bosgarren egunean.\nGoian, Steunheim eta Neuburg artean geldialdia egiten. Behean, Danubio ibaia Ulm hirian. Alemaniako etapei dagozkie orrialde honetako hiru argazkiak. F RANZFOTO -CC B Y S A\nAbiapuntua: Stuttgart Europako maparen gainean gure ibilbiderako traza nagusia marraztu genuen, marra kurbatua, Danubioren sorburutik hasi eta Budapesteraino. Alemania, Austria eta Hungariatik igarotzen den zatia, alegia. Halere, traza aske utzi nahi genuen, puntu finkoetara lotu gabe. Gerora, bizitza propioa hartuko zuen. Opor sasoia heltzeaz bat, bizikletak kartoizko kaxetan sartu eta hegazkinez Euskal Herritik Stuttgartera salto egin genuen. Gauak ilundutako hiri alemaniar batean lur hartu genuen. Jende urduriaren joan-etorriak inguratzen gintuen. Gu ere urduri. Ilun. Haurra gosetuta. Bizikletak kaxetan. Azken trenak martxan. Lo egiteko tokia bilatzea bilakatu zitzaigun xede nagusi. Eta hirian barna gure ekipaiarekin sartzeko modurik errazena bizikletak muntatu eta pedalei emanda mugitzea zen. Hurrengo goizean berehala ohartu ginen herri arrotz batean geundela. Tranbiaren inguruko argibideak eman zizkiguten udaltzainak, fast food usaina, arkitektura ezberdineko etxeak, hizkuntza, jendearen tankera...\nDatu praktikoak Hegazkinez: Nora: Stuttgart (Alemania). Itzulera nondik: Budapest (Hungaria). Bizikletak Euskal Herritik eramateko: Kutxetan. Gurpilak aire gabe eta pedalak kenduta. Itzulerako bidaian erabiltzekoak Budapesteko bizikleta denda batean aurkitu genituen. Iturburura nola gerturatu: Stuttgartetik ibilbide hasierara trenez gerturatu daiteke. Alemanian trenak bizikletak barruan eramateko egokiturik daude. Ibilbidearen zailtasuna: Erraza. Laua. Aldapa gutxiko ibilbidea. Bide motak: Bidegorriak, pista lasaiak, lokaztutako pista zatiren bat. Zati motzak dira trafiko ondoan igaro beharrekoak. Seinaletika: Alemania eta Austriako zatian oso argia. Hungarian berriz, ez dela hain argia adierazi ziguten. Lo egiteko aukerak:Ibilbide osoan lo egiteko leku ugari. Aterpeak, Zimmer frei (alokatzeko gelak) eta ostatuak. Prezioa: 40 euro (bi pertsona eta gosaria). Kanpinak ere ugari. Aurrez erreserbarik egin gabe ere, ez dugu lekua aurkitzeko zailtasunik izan. Jateko aukerak: Elikagaiak saltzen dituzten denda eta supermerkatuak herrietan eta hirietan. Zimmer frei askotan sukaldea dago. Bidean plater konbinatuak: 6-8 euro. Hizkuntza: Alemana (Alemania eta Austrian). Ingelesarekin erraz moldatu daiteke. Hungarian hungariera, toki turistikoetan ingelesez ongi moldatzen dira.\nBudapest, atseden egunak.\nAlemaniako zatia Alemania hegoaldean dagoen Bavaria land-etik igarotzen da Danubio. Etapa gehienak lasaiak eta lauak dira. Hasi bezain pronto ohartu ginen Alemaniak oso garaturik dituela bizikletaz ibiltzeko azpiegiturak. Herri eta hiri guztiak daude bidegorriz loturik, eta hiri barruetan badira zebrabide bereziak, seinaleak, bizikleta irudiak semaforoetan... Harrigarria da ibaiaren nortasuna nola aldatzen den ibilbidean zehar. Ikusgarria, halaber, inguruak ibaira egokitzeko izan duen gaitasuna. Alemaniako tartean Danubioren aurpegi ezberdinak ezagutu genituen. Hasieran zereal soroetatik eta zuhaitz hostotsuen ingurutik igarotzen den ibai bare eta emankorra ikusi genuen. Tarteka ordea,\nherri koloretsuetan sartu eta irteten den ibaiak alai bilakatzeko gaitasuna zuen. Hiri handietan, berriz, berdeguneetan atseden hartzen duen Danubio zabala ikusi genuen. Eta aurpegi itsusia ere badu batzuetan: Grossemehring inguruetan, zentral termikoen tximinia erraldoien ondoan bizi den ibai iluna. Ibaiaren nortasunaz gain, tarte honetako Alemania eta alemaniarrak oso interesgarriak dira. Alde batetik, Bavariako historiak identitate berezia ematen die bertakoei. Bestalde, ibilbideko herri eta hiriek eskaintza kultural zabala dute: hainbat garaitako arkitektura, museoak, kontzertuak... Bizitasuna. Sentsazio horiek guztiek indarra ematen ziguten pedalei eraginez kilometroak erraz egiteko. Eta konturatu orduko, Alemania eta Aus-\ntriaren arteko mugara heltzen hasi ginen. Bat-batean, bizikletarion kopuruak gora egin zuen. Akabo lasaitasuna eta bakardadea. Behin eta berriz elkarrekin topo egiten genuen aurpegi ezagunek; familiak, adinekoak, gazteak, taldeak... Giro alaia izan zen nagusi Alemaniako azken zatian. Izan ere, bidearen zati ezagunenera gerturatzen hasi ginen. Alemaniako Passau hirian, mugan bertan, hasten baita Danubioko bide klasikoa. Austria, paisaia basatia Austrian sartuta, guztiak berdintsu jarraitzen du. Herri koloretsuak, hizkuntza bera, argi seinalatutako bideak... Bideko giroan, ordea, sekulako aldaketa nabaritu genuen. Zikloturistentzat klasiko bihurtu den Passau-Viena tartean sartuak ginen, eta hori oso agerikoa zen. Zati honek osagai interesgarriak ditu: paisaia basatia, mahastiz ingu-\nratutako Erdi Aroko herriak, Mauthausengo kontzentrazio esparrua, atseden leku erosoak, Viena... Agian horren guztiaren baturak egiten du ibilbideko zati hau hain ospetsu.\nHarrigarria da ibaiaren nortasuna nola aldatzen den ibilbidean zehar. Ikusgarria, halaber, inguruak ibaira egokitzeko eduki duen gaitasuna Danubio, tarte horretan, basati bihurtzen da. Mendi altuen artean eta baso sakonetan barrena sartzen da, jira eta bira harroak eginez, eta Sch枚gen bezalako meandro dotorea sortuz. Batzuetan, meandroen artean, ibaia txalupaz gurutzatzera\nbehartuta egongo da txirrindularia. Zati basati horri Linz hirian esan genion agur. 2009an Europako kultur hiriburu izendatu zuten hiri handi, moderno, monumental eta kulturaz betea da Linz. Hortik kilometro gutxira, Mauthausengo kontzentrazio esparruaren ondotik pasa ginen. Iragan ilunagatik ospetsua den leku hori ezagutu nahi genuen, eta a bazterrean utzi eta barrura sartu ginen. Ibilbide bera egiten ari ginenetatik, ez ginen ziklista bakarrak izan. Zati honetan, ikusgarriak iruditu zitzaizkigun Wachau-ko mahastietan sortzen diren pasaiak. Oraindik ere tontorretan zaindari jarraitzen duten gaztelu desitxuratuen azpian, mahastiz inguratutako Erdi Aroko herri txiki eta dotoreetatik igaro baikinen. Eta halako batean erabat aldatu zitzaigun ingurua. Etxe pilaketek, urbanizazio masiboek, trafikoak, obrek... hiri erraldoira gerturatzen ari ginela adierazi ziguten. Konturatu orduko, Vienak irentsi gintuen.\nMauthausengo kontzentrazio esparrua, ibilbidearen Austriako zatian.\nVienatik Budapestera trenez Kontrako noranzkoan zetozen bidaiarien bitartez, Vienatik aurrerako bide eta seinaleak kaskarragoak zirela jakin genuen. Horrez gain, trafikodun errepideetan luzaro ibili beharko ginela ere adierazi ziguten. Nahiko arrazoi ziren planak aldatzeko. Viena lasai ikusi eta Budapestera trenez abiatzea erabaki genuen. Eta Budapesteko egonaldi lasaiari esker, Euskal Herrira indarberrituta heldu ginen. n\nDatu Pertsonalen Babesa - LOPD Legedira egokitzeko prozesua (euskaraz, pertsonalizatua)\nSIGACUS 943 453 588 路 www.sigacus.com\nDenbora-pasak Ana Zambrano\n9 10 11 12 13 14 15 P. TAPIAS\n5 8 1 7 4 9\n7 3 4 6 8 5\n8 1 7 2 6 4 9\n6 1 9 5 8 7 3 2\n1 7 2 4 6 3 9 8 5\n8 3 9 5 2 1 4 7 6\n2 6 9 1 7 5 8 3\n1 5 3 4 9 8 7 2 6\n8 7 4 2 6 3 5 9 1\n9 1 7 6 8 4 2 5 3\n5 7 8 9 1 2 3\nEzker-eskuin: 1. Behi, Eskua. 2. Aginaga, Sm. 3. Lar, Hileta. 4. Tragoa, Sei. 5. Sr, Otzana, Nahiz. 6. Aiuta, Denborale. 7. Nondik, Erruki. 8. Oker, Maitakeria. Goitik behera: 1. Baltsamo. 2. Egarri. 3. Hira, Une. 4. In, Gotor. 5. Ahotan. 6. Egiaz, Dm. 7. Sal, Adia. 8. Esneki. 9. Ustean. 10. Amai, Bea. 11. Nork. 12. Arre. 13. Haur. 14. Ilki. 15. Zeia.\neta baldintza berberetan ematen dizkizut zuri. Gutunazalak jaso eta urte batzuetara, Churchillen ondorengoa krisi sakon baten erdian egokitu zen eta pentsatu zuen iritsia zela lehen gutunazala zabaltzeko tenorea. Barruan orri bat zegoen, esaldi honekin: – “Bota erru guztiak nire bizkar gainean!”. Agindutakoa bete arren, egoera ez zen batere hobetu eta handik bi astera bigarren gutunazala zabaltzea erabaki zuen. Begiak arranpalo, hauxe irakurri zuen: – Prestatu bi gutunazal!\n4 2 1 2 8 6\nEa norbaiti lagungarri gertatzen zaion istoriotxo hau. Agidanez, Winston Churchillek lehen ministro kargua utzi zuenean, botereak bere ondorengoari emateko, bien arteko bilera pribatua antolatu zuen. Bilera horretan, Churchillek bi gutunazal eman zizkion, honako azalpenekin batera: – Bi gutunazal hauek oso egoera larrian sentitzen zarenean bakarrik zabalduko dituzu. Aurrena lehenengoa zabaldu, eta egoerak ez badu denbora tarte laburrean hobera egiten, bigarrena. Nik neronek baldintza horietan jaso nituen,\nGoitik behera: 1. Ukendu. 2. Edateko beharra. 3. Haserrea. Tarte, garai. 4. Indioaren sinboloa. Sendo, irmo. 5. Ahoz aho. 6. Egiatan. Dezimetro. 7. Saldu aditzaren infinitiboa. Deiadarra, auhena. 8. Esnez egindako elikagai. 9. Zerbait hala izango delakoan. 10. Bukaera. Emakumezko izena. 11. Zeinek. 12. Kolore. 13. Ume, sein. 14. Atera, irten. 15. Feria, azoka (Bizkaian).\nEzker-eskuin: 1. Esnea ematen duen abere. Ahalmena, boterea. 2. Argazkian: Usurbilgo auzoa. Samarioaren sinboloa. 3. Sobera, gehiegi. Hilaren alde egiten den ospakizuna. 4. Zurrutada. Bost gehi bat. 5. Estrontzioaren sinboloa. Agintzen zaiona muzindu gabe egiten duena, mantsoa. Edo. 6. Laguntza. Ekaitz. 7. Zein lekutatik. Bestearen zoritxarrak deitoratzera bultzatzen gaituen sentimendua. 8. Zuzen ez dagoena. Gaitzesgarritzat hartzen den maitasuna.\nOsasuna Juan Larraz\nNola hartu aurre jaiotza goiztiarrei? ERDITZE GOIZTIARRA da Bestetik, saiakuntzak Haur oso goiztiarren etorkizuna jaiotza-inguruko gaixotaegin dira umetoki-lepo sun nahiz heriotza-tasen laburtua duten emakuarrazoi nagusia. Zenbat Pisua (gramotan) 500-750 751-1.000 1.001-1.250 1.251-1.500 me haurdunekin. Ikereta goiztiarragoa izan keta horietan, emakume %55 %88 %94 %96 jaioberria, orduan eta Bizirik irauten haurdunaren umetokiko arrisku handiagoa arazo- dute lepoa neurtu da, baginaak izateko (ikus taula). ko ekog rafia bidez, %65 %43 %22 %11 Gaur egun, laguntza Osasun arazo haurdunaldiko 20. bidezko ugalketa-teknike- larriak dauzkate astearen inguruan. Prokin asko gehitu da haurgesteronarekin tratatudunaldi anizkoitzen tasa. tako emakume taldeak Teknika horiekin lortzen diren haur- tan egindako saiakuntzak. Erditze %45eko murrizketa izan zuen predunaldien ia %45ean bikiak sortzen goiztiar bat izan duen emakumeak maturitate-tasan, eta %43koa jaiodira, eta %7an hirukiak edo gehiago. hurrengo erditzea ere goiztiarra iza- tza-inguruko morbimortalitateLaguntza bidezko ugalketa-teknikak teko arrisku handiagoa izango du. tasan. Haurdunaldi anizkoitzen eta ama adinean aurrera joatea dira kasuan, progesteronak ez dakar gaur egun haurdunaldi anizkoitzak inolako onurarik haurdun talde gehitzearen bi kausa nagusiak. horretan ere. Prematuritate-tasak aldatu egiten Ebidentzia zientifiko horrekin, dira herrialde batetik bestera. Espaiprogesterona bidezko prebentzio niako Estatuan, adibidez, zifra ofitratamendua eskaini beharko zaie ziala %9koa da, eta AEBetan aurrerantzean aldez aurretik seme%13koa. Arazoa aski larria den alaba goiztiarren bat izan duten arren, prematuritate-tasa apenas emakume haurdunei, baita baginaaldatu den azken hamar urteotan. ko ekografia bidez egindako neurHistorikoki, prematuritatea murrizketan umetoki-lepo laburtua duteteko egin izan diren saio eta ahalenei ere. N EREA S AINZ D E M URIETA gin guztiak etsigarriak gertatu dira. Bide luzea geratzen da oraindik Amak bere jarduera gutxitzea, prematuritatea errotik desagertzeko, ohean atsedena hartzea, umetokiaHaurdun talde horrekin egindako baina aurrerapauso horiek pozgaren uzkurraldiak gutxitzeko trata- ikerketek frogatu duten bezala, rriak eta itxaropentsuak dira, tresna mendu medikua, eta antibiotiko amari haurdunaldiko 16. astetik erraz eta segurua eskaintzen baitiote bidezko terapia luze-zabal erabilita- aurrera progesterona emateak ginekologoari. ko tratamenduak izan dira, baina ez %35ean murrizten du prematuritaOraintsuko argitalpen mediku dute arrakastarik lortu. tea errepikatzeko arriskua. Proges- batek esan duenez, umetoki-lepo Azkenaldian aurrerapauso teronak ez dauka inolako albo- laburtua duten emakumeengan pesagarrantzitsuak izan dira prematuri- ondoriorik, ez amarentzat ezta rioa ezartzeak murriztu tatearen prebentzioan. Ikerketaren haurrarentzat ere. egiten du prematuritatea, lerroak bi izan dira funtsean: alde Haurdunaldi anizkoitzetan, aldiz, baina ikerketa gehiago batetik, inoiz garaiz aurreko umeren progesteronak ez dakar inolako behar dira datu horiek bat izan duten emakume haurdune- onurarik. egiaztatzeko. n Babeslea: iametza Interaktiboa\nLandareak Jakoba Errekondo\nMARRUBI USAINA duen menda, menda usaina duen geranioa, limoi usaina duen luisa-belarra... Hamaika usaintzeko gaude. Lurrinen soroak oparoak dira. Soroak, soloak edo dena delakoak. Denak latinezko solum ez al dira, bada? Lurra, horixe da soroa. Euskaldunon neolitotik gelditu zaigun ikuskera: soroa da lurra, landu daitekeen lurra, geuk emankorrago egiten dugun lurra. Honelaxe zioen Gernikako Gaztetxea tartean Busturialdea Auzolanean taldeak antolatutako Soloan Berriketan deituriko topaketarako deialdiak: “Udaberria martxan! Ari dira soloak berpizten. Lurraren indarra jaso, elikatu, lagun artean konpartitu, Lurrari jabetasuna eman. Udaberriaz berritu. Usainekin mozkortu. Koloreekin liluratu. Eguzkitan busti, haize finaz garbitu, gogortu, sendotu, elkarren ondoan gozatu, berotu, izerditu, urtu.” Soroa ez den lurrak ere usainak sortzen ditu. Baina Busturiako soloari ere usaina dario, udaberrian bezala urte osoan, ez dago mozkortu beharrik baina, ala bai? Ni baiezkoan... Mozkin dira gaur egun usain gehienak. Badira naturalak, landu gabe bilduak, baina gehienak soroetan edo fabriketan sortutakoak dira. Lurrin asko eta asko artifizialak dira eta imitazio onak badira ere, ez dira. Marrubi usaineko jogurtak jatearen jatez marru-\nbiaren usaina ez dute ezagutuko gure haurrek etorkizunean. Soroetan sortzen diren usainak ere badira. Tartean, sona ikaragarria hartua dutenak. Okzitaniako Tolosan galdetu behar! Hango bioletaren usaina hobetuko duenik ez omen da... Historia luzea du bioleta (Viola sp.) langintzak alde horretan eta etekin ederra atera diote. Usaina, perfumea da landareño horren mozkin ezagunena baina azukretan kristalizatutako loreak, ziropak, marmeladak, likoreak, eztiak... zer ez dute egiten bioletaz? Plater ugaritara ere eramaten dute. “Hiri arrosa” deitzen zaio, bere adreiluzko etxeak direla eta; nik “hiri morea” deituko nioke, otsailero egiten duten bioletaren jaialdira azaldu eta zuzen ote nabilen erabaki... Patxulia aipatu gabe ez diot oporraldiari ekin nahi. Gero eta gehiagotan aditzen dut patxuli usaina, boladan dago. Pogostemon cablin landarearen hostoen esentzia da. Hippyen garaiko lurrina zen, zikin-estalki ona, ez dutxatzearena, drogena eta abar... Lagun baten amonak esaten zuen bezala “badator abuztu nazkagarria” eta egun, egunean bitan dutxatzea derrigorrezkoa dela badirudi ere, izerdi usainak ezkutatzeko: patxulia. Aldamenekoak zer ote dio, baina? Horrek bai mozkortu. Gustatu egin behar!\nZuri-zuri Giro epel eta hezeak perretxikoak eta onddoak suspertzen ditu. Landareak jipoitzen dituzten gaitz gehienak hauek sortzen dituzte. Geurean udaberritik udazkena artekoa nahikoa epel denez heze diren egunetan adi gaitzei! Hona zurina, edo oidioa. Platanoaren (Platanus x hispanica) hostoa lizun antzeko geruza zuriz estali eta kiribildu arteraino estutzen duen hori da onddoa, Microsphaera alni. Haritzak, ametzak... zuhaitz eta landare ugari erasotzen du zurinak. Hostoa ezkutatu, itzaldu, ahuldu, kizkurtu, ihartu eta erortzeraino eramaten du. Ez da gaitz larria, baina pasara ederra ematen dio landareari. Landare askori erasotzen die zurinak. Zuria zuriaz zuritzen dugu, ordea. Zuria da zurinari aurrea hartzeko dugun adiskide onenetakoa: esnea. Esnea landarearentzat eguzkitarako krema bezala da. Azala zailtzen duenez zurinak zailagoa izango du sarrera. 2012 KO\nDenboraren makina Nagore Irazustabarrena\nURDULIZ (BIZKAIA), 1970EKO ABUZTUAK 9, 19:30. Geltoki buruak Plentziara bidaiaririk gabe zihoan tren baten irteera baimendu zuen. Ordurako beste tren bat abiatua zen Plentziatik Bilborantz, hondartzatik zetorren jendez gainezka. Bi trenek bide bakarreko eta ikuseremu urriko zatia igaro behar zuten. Orduko 45 kilometroko abiadura gehiegizkoa izan ez arren, makinistek ezin izan zuten arriskua ikusi. Geltoki burua egindako akatsaz jabetu eta korronte elektrikoa mozten saiatu, baina ez zuen lortu. Garaiko komunikazio teknologia urriak ere ez zion makinistei ohartarazteko aukerarik eman. Talka izugarria izan zen, Euskal Herrian sekula gertatutako tren istripurik larriena: 33 hildako eta 160 zauritu baino gehiago, horietatik 29 larri. Ingurukoak berehala joan ziren laguntzera, besteak beste, DYAko sortzaile eta presidente Juan Antonio Usparitza: “Iritsi nintzenean nahasmena izugarria zen. Laguntzera hurbildutakoek oso borondate ona zuten, baina borondate ona besterik ez; han ez zen antolakuntzarik, gidaritzarik...”. Beste lekuko batzuen arabera, inguruko landaredia trinkoak asko oztopatu zituen erreskate lanak; “gorpuak aurkitzea eta garraiatzea lan nekeza izan zen”.\nEzkerrean, istripuaren irudia; eskuinean, MTU/RTU-1 trena, istripua izan zuten bi lokomotorrak bezalakoa, Bilboko Metroko arduradunek berriki deseginarazi dutena.\nEzbeharraren arrazoi ofiziala “esplikaziorik gabeko giza akatsa” izan zen. Okupatuta zegoen bidea erabiltzeko baimena eman zuen langileak egin zuen akats hori, Urdulizko geltoki buruak, alegia. Hala, Bilboko tren enpresako (Compañía de Ferrocarriles Suburbanos de Bilbao) arduradunek arazo teknikoak baztertu eta erantzukizuna saihestu zuten. Istripua gertatu eta bi egunera, Rafael Martinez epaileak Urdulizko geltoki burua Basauriko espetxean sartzeko agindua eman zuen. Baina, gerora jakin zenez, “esplikaziorik gabeko akatsak” bazuen esplikazioa. Eta ez nolanahikoa. Langileak hamasei orduko lanaldiak egin zituen aurreko lau egunetan, goizeko 5:00etan hasi eta gaueko 23:00etara arte. Gainera, egun horietan geltoki laguntzailea ez zen lanera joan. Hortaz, geltoki buruak, trenen zirkulazioa kontrolatzeaz gain, leihatilan txartelak saldu behar zituen, langak jaso, orratzak aldatu... Hainbat hilabete espetxean eman ondoren, istripuaren “erruduna” aske utzi zuten. Eta handik gutxira hil zen, teorian osasun arazoak medio. Haren ingurukoen esanetan: “Atsekabeak jota hil zen. Istripuak bera ere hil zuen”.\nArrastoak PEZ gozoki biluziek 85 urte bete dituzte PEZ GOZOKI EZAGUNAK Vienan jaio ziren 1927an. Eduard Haas III.ak mentazko pastilla egin zuen, alemanez Pfefferminz, eta hitz hori laburtuz PEZ izen komertziala asmatu zuen. Berehala etorriko ziren gainerako dastakoak, baina izenari eutsi zion Haasek. Gozoki txikiak gordetzeko eta ahora eramateko plastikozko kutxatilak geroago iritsi ziren, 1949an. Eta edukitzaileak berehala hartu zion aurrea edukiari. Irudiz hornitutako kutxatilak bildumagileen grina piztu zuten berehala, eta Mickey Mouseren ale esklusibo baten truke 7.000 dolar ordaindu zituzten orain dela gutxi. T HE FAT P IXEL\nM ETRO B ILBAO\nE L C ORREO\nGoian, PEZ gozokiak. Behean, gozokiak gordetzeko plastikozko kutxatilak, gozokiak berak baino ospetsuagoak eta bildumagileen helburu bihurtu direnak. 2012 KO\nFrackinga AEBetako enpresen nahietara egokitutako plana 2006an hasi ziren SHESA, EAEko hidrokarburoen enpresa publikoa, eta Heyco eta Cambria estatubatuarrak Araban gas naturala ustiatzeko plana diseinatzen. 2005ean George Bushen administrazioak gas ez-konbentzional ustiapenak zenbait ingurumen araudi betetzeaz salbuetsi zituenean, frackinga negozio handi bihurtu zen AEBetan. Hemen antzeko baldintzak lortzen ahalegindu dira Heyco eta Cambria, hiru enpresen arteko bileren aktetan ikus daitekeenez. Unai Brea IAZKO URRIAN, Patxi Lopez EAEko lehendakariak berri ona eman zigun, Euskal Herrian bakerako oinarriak ezartzen ari ziren bitartean berak AEBetara egindako bidaiatik ekarria: erkidegoaren beharrak 60 urtez asetzeko adina\ngas natural du gordeta Arabako lur azpiak, norbaitek ateratzeko zain. Eta hausketa hidraulikoaren, alegia, frackingaren bitartez, luze gabe izango zen gas hori erabilgarri. â€œJendea orduan hasi zen kezkatzen, ea zer ote zen fracking delako\nhoriâ€?, dio Andres Illana Fracking Ez Araba plataformako bozeramailetako batek. Kezka haren emaitza izan zen plataforma, abenduan sortua. Baina 2011ko urrian, Euskal Herrian gutxik zuten frackingaren berri. Horien artean, Ibarretxeren\nJaurlaritzaren asmoak betetzekotan, Subillana Gasteizko zelai honetan egingo dituzte eskisto gasa ustiatzea bideragarria ote den aztertzeko lehenbiziko bi putzuak. Eskuman ageri dena Mikel Otero da, Fracking Ez Araba plataformako kidea.\nFrackinga garaiko administrazioak sortutako SHESA (Euskadiko Hidrokarburo Elkartea) enpresa publikoko kideak. Ingurumen babesa oztopo 2006tik SHESAk Heyco eta Cambria enpresa estatubatuarrekin –azken bi horiek ditu euskal konpainiak bazkide, gasa ustiatzeko proiektuan– egindako bileren aktak eskuratu ditu ARGIAk. Lehenbiziko batzarretan presa zutela agertu zuten Heycoko ordezkariek; 2007. urtea amaitu baino lehen hasi nahi zuten putzuak zulatzen. SHESAkoek erantzun zieten nekez lortuko zela epe horretan lanean hastea, denbora behar baitzen ingurumen baimenak lortzeko. Atzerapena atzerapenaren ondotik, azkenean 2014rako aurreikusi da lehen putzu biak zulatzea, Subillana Gasteiz herritik gertu. Hurrengo bileren aktetatik ondorioztatu daiteke Heycok kezka zuela ingurumenaren babes neurriek bere asmoei eragin diezaieketen atzerapenez. 2007ko urtarrilean, Cambria konpainiako kideek parte hartu zuten lehenengo batzarrean, Heycoko presidente George Yatesek galdetu zuen ea proiektua moteldu\nzezakeen ingurumen aferarik bazen. Orduan zein orain SHESAko ordezkari nagusia denak, Juan Cruz Vicuñak, erantzun zion esanguratsu bakarra zela Gasteizko Mendiek etorkizunean izango zuten babes araudia –dagoeneko oso aurreratuta daude inguru hori parke natural izendatzeko tramiteak–, eta askoz neurri txikiagoan, Subillanako akuiferoa.\nHeyco, Cambria eta SHESAren arteko bileren aktetatik ondorioztatu daiteke lehenbizikoak kezka zuela ingurumenaren babes neurriek eragin zezaketen atzerapenez Ez zuen Vicuñak bere aurreikuspenetan asmatu, akuiferoa baita SHESA eta bere bazkideen proiektuaren aurkariek gehien darabilten argudioetako bat. “EAEko ur erreserba garrantzitsuena da”, azaldu\n- TERMOMETROA digu Andres Illanak, “eta balio estrategiko handia du, erakundeek ere onartua. Gaur egun Bilbo eta Gasteiz urez hornitzen dituzten Zadorrako urtegien alternatiba bakarra da”. Hausketa hidraulikoak arrisku bizian jarriko luke horko ura, Mikel Otero Fracking Ez Arabako kidearen esanetan: “Gehigarri kutsagarriak dauzkaten hainbat milioi litro ur pasaraziko dituzte hortik, eta akuiferora iristeko beldurra dugu. Gainera, akuiferoa ukitu ala ez, sartutako ur gehiena lurpean geratuko da, eta ez dakigu hortik nora zabaldu daitekeen”. Antzeko iritzia agertu digu Javi Carro EAJko legebiltzarkideak. Azken hilabeteetan Carro izan da frackingaren aurka Gasteizko Legebiltzarrean gehien nabarmendu den parlamentarietako bat. “Gure baliabideak era egokian ustiatu behar ditugu, eta kasu honetan akuiferoa da lehentasuna daukana, gas naturalaren aurretik”. Gasa ustiatzearen alde dago Carro, baina ez Eusko Jaurlaritza aurrera darabilen proiektuarekin. “Fracking teknika berrogeialdian sartu behar da, ezer eta inor ez kutsatzeko. Izan A XIER L OPEZ\nFrackinga gaitezen zuhur rak eta babestu ditzagun akuiferoak. Gasak ez du inora alde egingo, izango da denbora teknika seguruagoak garatzeko, baina bitartean itxaron egin behar da. Ez daukagu orain ustiatzeko premiarik, EAE ondo hornituta baitago gas naturalez”.\nFrackingak lur azpian milioika litro ur sartzea eskatzen du. Argazkian, ura gordetzeko tegiak, AEBetako ustiategi batean.\nF RACKING E Z A RABA\nHausketa hidraulikoko putzu bat, Pennsylvanian.\nFracking Ez Araba plataformaren ekintza bat.\nEta hurrengo legegintzaldian zer? Gogoan hartu behar da 2006an, SHESA eta Heyco lehen bilerak egiten hasi zenean, jeltzaleak zeudela boterean EAEn. “Logikoa da”, aitortu du Carrok, “jendeak pentsatzea datozen hauteskundeen ostean EAJk frackingarekin aurrera jarraituko duela, baldin eta berriz itzultzen bada Gobernura. Baina nik espero dut orain esaten ari garenaren arabera jokatuko dugula, alegia, energiaren aurretik akuiferoei lehentasuna emanez, eta frackinga behar beste denbora –hiru urte, bost, edo hogei– berrogeialdian edukiz, alternatiba seguruak garatu arte”. Denborak esango du. Oraingoz, Eusko Jaurlaritzak energiari bur uz dituen asmoak Euskadiko Energia Estrategia 2020 txostenean daude jasota. Haren 166. or rialdean irakur daiteke honakoa: “Garrantzitsua da gas naturaleko erreserbak esploratzeko eta, hala badagokio, ustiatzeko eskaerak eta baimenak izapidetzeko egungo araudia erabat sinplifikatuko duten ekimenak gauzatzea.(...) Hori lehentasunezko jardun-esparru bat izango da energiako iritzi-zentroarentzat (edo Think Tank), zeinaren sorkuntza eta garapena aurreko ekimenetan proposatu den. Zehazki, gas naturalaren esparruan iritzi-egoerak eta araudi-proposamenak sortzea izango da zentro horren erreferentziazko ildoetako bat”. Dani Maeztu Aralarreko legebiltzarkidearen ustez, ez dago alde handirik paragrafo horrek dioenaren eta Heyco eta Cambria enpresen diskurtsoen artean. Maeztu, Javi Car rorekin eta Gasteizko Legebiltzarreko beste kide batzuekin batera, Bartzelonan izan zen martxoan, Gas Ez-konbentzionalaren Foroan, eta John Underwood, Heyco enpresako esplorazio zuzendariaren hitzak entzuteko\nFrackinga aukera eduki zuen. “Arabakoaz hitz egiten zuen dag oeneko eginda balego bezala. Zer aukera zegoen zer etekin aterako zen...”. Maezturen ustez, Heycokoek hain garbi hitz egiteak frogatu egiten du Jaurlaritza gezurretan ari dela, esaten duenean oraingoz esplorazioa besterik ez dela egingo eta horren arabera erabakiko dela ustiapen faseari ekin ala ez. “Garrantzitsuena da kontratuak sinatuta daudela. Beraientzat ingurumena tramite hutsa da. Enpresa horiek ez dute hemendik alde eging o ingur umen inpaktu azterketek esaten badute ezin dela frackinga erabili. Ez, egingo dutena da hemengoei agindu ingurumen inpaktu azterketak positiboak izan daitezela”. Araban gasa ustiatzeko proiektuari buruzko ingurumen inpaktu azterketarik ez da egin oraindik, ordea. Legebiltzarrak, otsailean onartutako legez besteko proposamen baten bitartez –PSEk baino ez zuen kontra bozkatu–, Jaurlaritzari hala eskatu zion, baina legez besteko proposamena izanda, Gobernuak ez du zertan bete, Maeztuk gogorarazi digunez. “Beraiek ematen duten aitzakia da momentuz esplorazioa egingo dutela, ez ustiaketa, eta beraz ez dela beharrezkoa inpaktu azterketa egitea”. PSE bakarrik geratu da posizio horren defentsan. Fracking Ez Arabako Andres Illanak diosku ez daukala ez hanka ez bururik inpaktu azterketa ez egiteak, “legeak hala eskatzen baitu plan estrategikoen kasuan; lehendakariak publikoki adierazi du 60 urterako gasa ateratzeari ekingo zaiola, zer da hori estrategia ez bada?”. Uztailaren 5ean, egunkarietan agertutako albiste batek zioen Europar Batzordeak ere ingurumen inpaktu azterketa egiteko eskatu ziola Jaurlaritzari. Lehenago, urtarrilean, eskari bera egin zuen Gasteizko Udalak –bere lurraldean daude Subillanako putzuak–; PPk ez du frackingaren aurkako jarrera argirik erakutsi gainerako erakundeetan, baina askok uste\ndute Gasteiz aurten Green Capital izateak udala behartu duela tentuz jokatzera. Izan ere, momentuz ez dute eman putzuak egiteko nahitaezkoa den baimena, SHESAk helarazi dion informazioa nahikoa ez dela argudiatuta. Ingurumenari egiten zaion kaltearen aldetik ez dago inongo desberdintasunik esplorazioaren eta ustiaketaren artean, azpiegitura berbera da Illanak azpimarratzen duenez. Are gehiago, esplorazioak izango du ustiaketatik zerbait. SHESA, Heyco eta Cambriaren arteko 2007ko bileren aktetan ikus daitekeenez, lehenbizikoak iradoki zuen azterketa egin bitartean eskuratutako gasa merkaturatzeko, zulatze lanen kostuak berdintze aldera. Aurten bertan, Energiaren Euskal Erakundeko ordezkariek baieztatu dute publikoki hala egingo dela. 2.000 putzutik gora Fracking Ez Araba plataformak publiko egin du Jaurlaritzaren iragarpenetan oinarrituta egindako kalkulu bat: Patxi Lopezek esan bezala 60 urterako gasa badago Araban, hori ustiatzeko 2.000 putzu baino gehiago egin beharko dira herrialdean. Eta horien artean, ezin konta ahala kamioi etengabeko joan-etorrian, horretarako beren-beregi sortutako errepideetan. Frackingak eragindako arazo horiez guztiez gain, plataformako kideek beste arrazoi on bat aipatzen dute haren aurka agertzeko: erregai fosilen aldeko apustua alferrik luzatzea besterik ez da. Alegia, hidrokarburoen gainbeherari aurre egiteko azken saiakera, belaki lehor bati azken ur tantak kosta ahala kosta kendu nahi izatearen parekoa. Garestiegi atera daitekeen ahalegina. Poloniak eman digu adibidea. Hasierako aurreikuspenek ziotena baino %80 gutxiago ateratzea espero dute orain, behin lurra zulatzen hasi direnean. n 2012 KO\nTwitter euskaraz, hurrengoa zer? Duela urtebete pasatxo #twitter euskaraz kanpaina abiatu zenetik atxikipen ugari jaso du eskaerak. Otsailean, AEBetako enpresa erraldoiak euskaratzeko baimena eman zuen, eta abuztuan, ondo bidean, itzulpena prest egongo da. Batzuk hurrengo kanpaina zein izan daitekeen pentsatzen hasiak dira. Onintza Irureta Azkune\nMunduan 34 hizkuntzak lortu dute Twitter itzultzeko baimena, tartean euskarak.\nTWITTER SARE SOZIALAREN euskarria itzultzeak esan nahi du, gutxiasko, 3.000 hitz, esaldi edo termino euskaratu behar direla, beti ere ingelesetik. Hiru hilabete dira euskal erabiltzaileak itzulpen lanetan hasi zirela eta uztailaren 5erako dena eginda egongo zela aurreikusi bazen ere, opor betean bukatzeko asmotan dira. Aldizkaria itxi genuenean %89 zegoen euskaratuta. Bide batez esan, edozein hiztun komunitatek musutruk itzultzen duela tresna, alegia, enpresak hiztunen esku uzten duela itzulpen lana. Twitter enpresak ingelesez sortu zuen\nInterneteko sarea, eta ondoren, hainbat hizkuntza hautatzen joan da bere tresna itzultzeko. Zenbait hiztun komunitatek eskaerak egin dituzte eta Internet bidezko kanpainekin babestu dituzte. Baimena lortutakoan sareko erabiltzaileak lanean hasten dira. Enpresa multzoka aritu da tresna itzultzeko baimenak ematen. Euskara baino lehen, Twitter 28 hizkuntzatan zegoen. Katalana, ukrainiera, greziera, txekiera, afrikaansa eta euskara izan dira trenera igo diren azken sei hizkuntzak. Beraz, euskara lehen 34tan sartu da.\nâ€œWe would like to translate Twitter to Basqueâ€? Lander Arbelaitz ARGIAko kazetariak eta Twitter euskaraz kanpainaren bultzatzaileetakoak, 2010ean ikusi zuen nola katalanak hasi ziren enpresari itzultzeko baimena eskatzeko kanpainarekin. Urtebetera, plataforma lehen zazpi hizkuntzetara zabaldu zutenean (gaztelaniara eta frantsesera, tartean), katalanei esan zieten entzun zietela eta hurrengoak haiek izango zirela. Ideia gustatu, eta euskarak ere hor egon behar zuela pentsatuta, gauza bera egitea erabaki zuen Arbelai-\ntzek. Besteren artean Twitter ba (abildua), feed (jario) enpresako kudeatzaileak, hashtag (traola)... Zergatik mezu hau jasoko zuen: We ez oraingoan? Kasu ezberdiwould like to translate Twitter to na? Hauek ere, erabiltzen Basque, alegia, “Twitter eushasi ginenean inork erabilkarara itzuli nahi dugu”. tzen ez zituela gogoratu Twitter tresna bera erabiliz beharko genuke”. Azkeegindako kanpainak kolpeko nean, tweeten euskarazko erantzuna izan zuen. Bi eguordaina txio izango da. netan kudeatzaileak 1.200 Ondoko pasartea argigarria txio edo mezu jaso zituen; da lokalizazioaren alde egingero abiada makaldu zen. dako ahalegina ikusteko. Pertsonaia ezagunei ere, Jatorrizko testuan ez zen mezua zabaltzeko laguntza horrelako adibiderik azaleskatu zitzaien, hala nola tzen, noski: “Twitterren Patxi López Eusko Jaurlariegunero hamaika gauza gertzako lehendakariari, Xabi tatzen da, azken orduan pinAlonso futbolariari eta Fertxo-poteoan kroketak atera min Muguruza musikariari. Itzultzen ibili direnek jada euskaraz daukate Twitter. dituztela, Orion berriro Arazo teknikoen erruz, sei balea agertu dela, Gaintxuhilabetez atxikipenak egiteko auke- ko eztabaida: tuit ala txio, zein era- rizketan kontrola...”. rarik ez zen izan. Ondoren, Joseba bili? Gaiari lotuta, Gorka Julio sare Kamio erabiltzaileak beste bultzada sozialen erabiltzaile beteranoak, Twitter euskaraz izatearen balioa bat eman zion eskaerari, Guk maite Berrian itzulpengintza-lokalizazioaz Munduko webgunerik garrantzitsuezaitugu, maita gaitzazu zuk ere lelo- idatzi zuen artikulua. Hark Twitter netakoak pixkanaka euskaraz izatea pean mezuak bidaltzera animatuz itzultzeaz baino, euskarara lokaliza- lortu da: Google, Youtube, Facebotzeaz hitz egin zuen. Hala zioen: ok eta Wordpress. Twitter talde twitterlariak. “Aukeran txio nahiago. Arrazoi horretan sartuko da aurki. Lander Tuit ala txio? batzuk: T-z hasten da eta ongi uler- Arbelaitzen ustez, Twitterrekin gertatu denak erakutsi du Internet Enpresak itzultzeko baimena emanbidezko kanpainetan zarata ateratzea da, Itzulpen Zentroa eskura jartzen “Begira zer lortu dugun die itzultzaileei. Orri bat irekitzen lortzen dela: “Begira zer lortu dugun 2.000 inguru du sarean eta pantailaren ezkerral2.000 inguru atxikipenekin. Oraindean sare sozialak daukan eduki atxikipenekin. Euskaraz ez dik euskaratuak ez dauden euskaguztia eskaintzen du ingelesez; esalrriak enpresa handiei eskatzen asmadaukaguna enpresa dika, terminoka... Eskuinean euskatzen baldin badugu emaitzak lor razko baliokidea jartzen joan dira daitezke. Sareak kanpainak antolahandiei eskatzen erabiltzaileak. Boluntarioa sartu eta tzeko bideak ematen ditu. Pena asmatzen baldin badugu ordurako itzulita baldin badago eman eta hizkuntza salbatzeko emaitzak lor daitezke” –itzulpen aukera bat baino gehiago laguntza behar dugula esan behaegon daitezke–, gustukoena bozka rrean, beren erabiltzaileak garela eta LANDER ARBELAITZ, dezake edo bestela norberaren proerrespetuz tratatu nahi bagaituzte, KANPAINAREN BULTZATZAILEA posamena egin. Itzulpenak onartua euskara kontuan hartu behar dutela izateko bozka kopuru gutxienekoa erakutsi behar diegu. Helburu onebehar du. tzen da, berezkoaren esanahi bera nak aukeratu eta Interneten kanpaiOsasungarria denez, eztabaidak du eta gure hiztegian dago, TT Tren- nak egiten hasi beharko genuke. Zerizan dira hainbat termino nola itzuli ding Topic gehien aipatutako gaiei gatik ez Androidak eta erabakitzerakoan. Horren lekuko TxorroTxio deitzea dibertigarria Apple etxearen iPhoda sustatu.com-en Abuztura arte iruditzen zait, haurretako kanta bat neak eta Mac ordenagaiitxaron beharko ‘Twitter euskaraz’ ikus- ekartzen dit gogora... Beste hitz luak hurrengo? Hori ere teko artikuluko iruzkinetan sortuta- batzuk ere asmatu izan ditugu, arro- iritsiko da”. n Babeslea: IVAP\nBero-beroan Euskararen Aholku Batzordeak ESEP onartu du E USKO J AURLARITZAREN barne dagoen Euskararen Aholku Batzordeak Euskara Sustatzeko Ekintza Plana (ESEP) onartu du. ESEPk Euskara 21 du abiapuntu eta aurreko Euskara Biziberritzeko Plan Nagusia ordezkatzera dator. ESEPk Jaurlaritzaren datozen 12 urtetako hizkuntza politikaren eta euskararen normalizazioaren norabidea erakutsiko du. Gipuzkoako Foru Aldundiak ESEP kritikatu du eta bi alde aipatu\nditu: batetik, dokumentua lantzerakoan aldundia “gonbidatu huts” izan dela esan du, eta bestetik, ESEPk euskararen normalizazioan ez dakarrela aurrerapenik, herritarrek euskara berreskuratzeko lortutako adostasunean atzera egin dela.\n185.600 elebidun gehiago E USKO JAURLARITZAK V. Inkesta Soziolinguistikoaren datu guztiak argitara eman berri ditu. EAEkoak martxoan azaldu zituen, eta orain, Nafarroakoak eta Ipar Euskal Herrikoak eskaini ditu.\nInkestako emaitzetan bada begia non jarri. Hona zipriztin batzuk gogoetarako: – Duela 20 urte baino 185.600 elebidun gehiago dago Euskal Herrian, %27 hain zuzen. – Elebidun kopuruak gora egin du, baina euskararen erabilera 1991koa baino txikiagoa da. Alegia, orokorrean euskara gehiago erabiltzen da, baina gaur egungo elebidunek 1991n elebidun zirenek baino gutxiago erabiltzen dute. – Erabilerak gehien eremu formalean egin du gora. Etxean behera egin du, salbu eta guraso eta semealaben artean. – 35 urtetik beherakoen artean euskara erabiltzen dutenak duela 20 urte baino gehiago dira EAEn.\ntALAIAN Kapitalismoak hiltzen du Sistema kapitalistak hil egiten du. Hain salaketa larria ez du lerrook idazten dituenak asmatu; egunerokoak berak erakusten du hemen Euskal Herrian eta mundu osoan. Finantza krisia iritsi arte ere, sistema kapitalistaren hiltzaile senaren froga irmoak genituen. Adibide batzuk: lan segurtasunean ez inbertitzeagatik milaka langile hiltzen dira istripuetan, lan baldintzak jasanezinak eta basatiak dira, eta ordutegiak gehiegizkoak. Milaka langile hiltzen dira produktu kantzerigenoak erabiltzearen ondorioz sortutako gaixotasun profesionalengatik. Milaka langile ari dira bizia galtzen (eta hala segiko dute) amiantoagatik. Orain, krisiarekin, hilketa kapitalistaren modu berria azaldu da: immolazioa eta suizidioa. Ofizialki onartua dago krisiak suizidioaren tasa %40 haztea eragin duela Europan, eta Grezia da suizidio gehien zenbatzen den herrialdea. Hain zuzen, duela aste batzuk 60 urteko gizonezkoa eta 90 urteko bere ama – alzheimerrak jota– suizidatu egin ziren Atenasen, eskutik helduta balkoitik salto egin eta gero. Egoera prekarioan zeuden, eta ez zuten amarentzako egoitza aurkitzeko modurik. Apirilean, 77 urteko Dimitris Christoulas jubilatu greziarrak, tiroz jo zuen bere kopeta Parlamentuaren aurrean. “Ez dut ikusten –utzi zuen idatzita– beste soluziorik, ezen nire bizitzari amaiera duin hau ematea baino, ez baitut nire burua ikusi nahi zabor ontzietan bilatzen. Uste dut etorkizunik gabeko gazteria hori armetan altxatuko dela egunen batean eta herri honen traidoreak Sintagma plazan zintzilikatuko dituztela”. Armetan altxatu eta traidoreak zintzilikatu, ez da erraza izango. Baina beste gauza bat aurreikusi daiteke: gazteen %50 langabezian dago eta horien suizidioak eta immolazioak ugaritu egingo dira. Kapitalismoak hiltzen jarraituko du. Aurre egin behar zaio! JuanMariArregi\nJon Landaburu, Kolonbiako hizkuntzak ikertzen dituen hizkuntzalariak Berrian esanak: “Leku batzuetako ia herritar guztiek lauzpabost hizkuntza indigena hitz egiten dituzte. (...) Eta askok gaztelaniaz eta portugesez ere hitz egiten dute, eta ingelesa ikasten dute eskolan. Hori da lezioa. Haientzat hor gatazkarik egongo balitz, denek hizkuntza bera erabiliko lukete. Gizakiak, ingurua ulertzeko, hizkuntza bat baino gehiago eduki behar du. Estatu elebakarren fantasia europarrak jan digu burua. Hizkuntza aniztasuna oso aberasgarria da”. Mikel Irizar Topaguneko lehendakariak El Correon esanak: “Nire lagun batek Prestige hondoratzen ari deneko irudia erakutsi izan du... Nola nahi dugu jendea ontzi horretara igotzea? Askori higuingarria iruditzen zaie euskara eta marketina lotzea, baina nik uste dut euskal hiztunok eta euskara normalizatzeko eragin nahi dugunok, neurri batean saltzaile izan behar dugula. Lagunak hurbilarazteko erakargarriagoa da pentsatzea belaontzian goazela eta nabigatzea atsegina dela, eta ez esatea hondoa jotzen ari den petrolio-ontzia dela”.\nmaltzagatik Naziotasuna eta eraginkortasuna irailaren 26an ESPAINIA erabateko erreskatearen atarian egon liteke. Grezian, Portugalen eta Irlandan egoera hori eman aurretik zegoen giroa eta Espainiarena ez dira oso desberdinak. Ez dakigu zer gertatuko den, baina Espainiako Gobernuko ministroei entzunez lasai egoteko esanez, egoera kontrolpean dagoela eta ez dela erreskate orokorrik izango, bada pentsa liteke erreskatea gainean dela dagoeneko. Herritarrak datozenera presta daitezen, erreskate zuzenaren zurrumurrua gero eta indartsuagoa da. Esanguratsua da norabide horretan Espainiako gobernu buru ohi Felipe Gonzálezek El País-en adierazi berri duena: “Erreskatearen atarian gaude. Eta Mariano Rajoyri estatu mailako akordioa eskatu dio porrotetik atera ahal izateko. Krisi osoaren sustraiak finantz arauen desegitean daudela uste du Gonzálezek, baina 1998ko Jose María Aznarren agintaldiaren ondorengo hamarkada jarri du egungo porrotaren oinarrian; Jose Luis Rodríguez Zapateroren bi gobernuei egoera ez zuzendu izana ere leporatu die. EUSKAL HERRIAN euskal gehiengo sindikala buru, greba orokorra deitu da datorren irailaren 26rako. Erresistentzia, protesta eta aldarrikapenaren unea da PPren neurri hauek onartzen ez dituztenentzat. Argi dago beste greba orokor batek ez duela egoera konponduko, baina bestelako konponbidearen bidean beste urrats bat gehiago izango da. Sindikatu guztiek deituta,\n2011ko urtarrilekoa greba orokorra izan zen Euskal Herrian, oso aspaldian ez bezalakoa gainera. Orain ikusi beharko da zer egiten duten UGT eta CCOOk. Egun horrekin bat egiten badute, aurrekoaren gisakoa izan liteke, bestela gehiago izango da 2009 eta 2010ean sindikatu abertzaleek bultzatu zituzten haien antzekoa. Hainbat ertz izan dezakete gehiengo sindikalaren aldebakarreko dei hauek. Naziotasuna eta eraginkortasuna dira esanguratsuenak. Euskal gizartean dinamika sindikatu abertzaleek daramaten heinean, nazio esparrua sendotu egiten da, eta indar abertzaleentzat hori beti bada garrantzitsua, areago gaur egun Espainiaren egoera txarrak independentismoa indar-\nEz dira hain aspaldikoak, baina egunetik begiratuta, lekutan geratu dira Espainia seduzitzearen kontu haiek\ntzen duenean. Ez dira hain aspaldikoak, baina egunetik begiratuta, lekutan geratu dira Espainia seduzitzearen kontu haiek. Baina aldebakartasunak badu bere ifrentzua: grebaren eraginkortasuna nabarmen jaisten da era bateratuan ez deituz gero, Euskal Herriko leku askotan desagertzeraino ia. Iraganera begira, ELAk eta LABek makinatxo bat arrazoi izan dezakete UGTk eta CCOOk urte luzetan izandako bazterkeria jokamoldeekin. Deialdi bateratuak ere egin behar badira, alabaina, komeniko litzateke sindikatu nagusienek elkarrengana jo eta hitz egin dezaten, desberdintasunak diren gainerako esparru guztietan egiten den moduan. Akordioetara iristea litzateke helburua, lortzea beste kontu bat da. Baina UGTk eta CCOOk ere argi izan beharko dute euskal sindikalgintza eta protestarako prest dagoen euskal esparru soziala ez direla Madrilen egosten denari begira geratuko eta nagusiki bertako dinamikari eutsiko diotela. Ez da erraza UGTren eta CCOOren posizioa. Batetik, ez dute indarrik Euskal Herrian greba orokor bat haiek bakarrik bultzatzeko eta, alde horretatik, ikusi beharko da zer egiten duten irailaren 26ari begira. Ataka estuan daude, bat egiten badute, berriz agerian geratuko dira, iazko urtarrilaren 27an legez. Egiten ez badute, beste sindikatuei uzten zaie herritarren egoneza eta haserrea biltzeko aukera guztia. Zer egin?\nNet Hurbil Pello Zubiria\nZor eztanda gainditu deshazkunde selektiboarekin Herrialde industrializatuek zor publikoa handitzeko daramaten dinamika geldiarazteko, deshazkundearen aldeko lider batzuek proposatu dute herri-lan erraldoiak gelditzea, gastu militarrak murriztea eta bizi politikoaren kostea gutxitzea. Alegia, deshazkunde selektibo bat abiaraztea, globalizazioa utzi eta ekonomia berriz lekuan kokatuz. DESHAZKUNDEA EZ DA ENGOITIK urrutiko exotikokeria. Décroissance, Decrescita, Decrecimiento, Degrowth... munduak bizi duen krisi erraldoiari buruzko gogoetetan etenik gabe azaltzen den proposamena da. Mundutarrek bizi hobe bat izan dezaten ekonomiak hazi ez baina hertu egin behar duela. Pentsamendu ildo horretako jende ezagunek berrikitan manifestua plazaratu dute ekonomia aurreratuak astintzen dituen zor publikoa dela eta: Dette publique, crise économique et décroissance hereuse (Zor publikoa, krisi ekonomikoa eta deshazkunde zoriontsua). Sinatzaileen artean dira Carlin Petrini Slow Food mugimenduaren liderra, Serge Latouche deshazkundearen teoriko nagusietakoa, Rino Marceca Italian abiadura handiko trenari aurre egiten dion Val di Susa haraneko lehendakaria eta Fabio Salviato Banca Eticaren fundatzailea. “Zor publikoaren larritasuna –diote aurrekarietan– ez da behar adina baloratu. Bera da historiaren gaurko fasean hazkundearen zutoina. Salgaien produkzioa handitzen joateko nahitaezkoa da. Herrialde industrializatuetan gobernu guztiek sustatu dute, izan eskuineko edo ezkerreko”. Zergatik? Estatuek eta lekuko administrazioek diru gehiago gastatu dute modu sistematikoan gero ordaindu\nahalko zutena baino, familiak ere bultzatuz gauza bera egitera, behar baino ugariago produzitutako gauzak ezin zirelako erosi ez bazen zorpetuta: gauzak saldu gabe geratuz gero sistema osoa joango litzateke pikutara. XXI.eko krisia azaldu zenetik, are zor handiagoak egin dituzte, hazkundea berrabiarazi nahian, kontsumoaren bidez. Ez dute emaitza onik lortu, deshazkundezaleon ustez aurrerapen teknologikoak produkzio ahalmena gehiegi handitu duelako. Neurri berriek ez dute langabezia gutxitu, ugaritu baino. Baina makinek lanean segi behar dute, haiekin egina saldu egin behar da eta horretarako zorpean erostea beste biderik ez da. Zor publikoa bereziki handitu dute herri-lan handiek. Sarritan agintari politikoek abiarazi dituzte ez lekuko beharrei erantzuteko, ekonomia mugiarazteko baino. Ingurumena birrinduz askotan, enpresa handientzako bazka dira, horretarako politikarien konplizitatea behar dutelarik. Obra faraoniko horietako asko maiz aipatzen dira, autobideak, tren lasterrak, eta beste, baina badira kalean gutxiago kritikatuak izan arren manifestu honetan espresuki aipatuak: kirol (futbol, tenis, igeriketa, atletismo...) txapelketa nagu-\nOsservatorio Represione gunetik hartutako argazkian, 2011n Italiako Turinen abiadura handiko trenaren kontra eta Val di Susa haraneko herritarren elkartasunez egindako manifestazioa. Decrescita Felice (Deshazkunde Zoriontsua) elkarteak plazaratu duen manifestuan aitzindaritza aitortzen zaie azpiegitura erraldoien kontrako mugimenduei: “Politikari berriak behar ditugu, oraingo eskuineko eta ezkerreko alderdietan hezi direnekiko antropologikoki ezberdinak, hazkundearen dogman formateatu gabeak, joan den mendeko dinamikatik kulturalki ezberdinak (...). Ari dira sortzen. Hazitegiak dira obra publiko handien eraikuntzari eta zerbitzu sozialen pribatizazioari aurre egiten dioten mugimenduak; horiek biak baitira enpresa handien eta kolore guztietako alderdi politikoen arteko aliantzaren ardatzak”. siak, Expoak, urteurrenak, nazioarteko biltzarrak. Tartean, Joko Olinpikoak. “Greziaren zor publikoa gezia bezala hasi zen igotzen Atenasen 2004an egindako Joko Olinpikoekin. Turin da Italiako hiri zorpetuetako bat 2006an neguko Olinpiada ospatu zelako bertan”. Gastu militarrek ere asko gizendu dute zor erraldoia. AEBen kasuan, 1989an Berlingo harresia eroritakoan logika inperialez hasi zen jokatzen. Hasieran etekin handiak eman zizkien arren, “ikusten hasi da egoera bat Erromako inperioaren akaberaren antza hartzen ari dena, han ere probintziak kontrolatzeko beharrezko gastu militarrak handiagoak ziren handik ateratzen zizkieten altxorrak baino”. Herri-lan handiak gelditu Baina krisiaren deskribapenetik –gaur krisiaren jatorria esplikatzea moda bihurtu da– aurreago doaz manifestuan. Proposamenak egin dituzte, ziurrenik mundu osoko mugimendu aurrerazaleei irizpide interesgarriak eskainiko dizkietenak politika ekonomikoak epaitzerakoan edo eskaintzerakoan. Lehenengo hiru erabakiak izan behar dute: herri-lan erraldoiak gelditzea, gastu militarrak murriztea eta bizi politikoaren kostea gutxi-\ntzea. Azkenean, gaitz bera denaren hiru osagaitan esku gogor hartzea. Europako eta munduko agintariek bestelako bideari ekin diote, alegia gastu publikoak murriztea; honek berekin dakar estatuen diru sarrerak murriztea, produkzio sektore osoak blokatzea eta langabezia are gehiago handitzea. Grezian ikusi da, Espainian beste hainbeste. De facto, deshazkunde basatia. Manifestuan, aldiz, oso bestelakoa proposatzen dute: deshazkunde selektiboa. “Zor publikoa gutxitu edo bederen ez handitzearekin batera lanpostuak ugaritzekotan, produkzio jarduerak indartu behar ditugu inbertsioen kosteak gero ustiapen kosteetan lortutako aurrezteekin amortizatuko dituzten sektoreetan”.\nUko eginik ingurumena eta lehengaiak nagusiki hondakin bihurtzen dituzten obra faraonikoei, inbertitu azpiegiturak zaharberritzen energia murrizteko: etxeen isolamenduak hobetzen, eraikin publikoak mantentzen, ur hornidura sareen hobetzen, hondatutako parajeak konpontzen... Energia berriztagarrietan nagusiki autokontsumoari lotuak. Birziklatze bidez materialak berreskuratzea. Lekuko beharrak ahalik eta gehien asetzeko nekazaritza ez kimikoa. Komertzio txikia. Ekoizleen eta kontsumitzaileen arteko kateak laburtzeko banaketa sareak. Enpresa handiek ez baina txikiek edo ertainek, artisauek eta lekuko bulego tekniko berezituek burutu ditzaketen jarduerak.\n- TERMOMETROA Aliantza berri bat antolatu behar da batetik nekazarien, merkatari txikien, enpresa txiki eta ertainen, artisauen eta lekuko profesionalen, eta bestetik obra handien eta zerbitzu publiko oinarrizkoen pribatizazioaren kontra ari diren mugimenduen artean, globalizazioaren saretik aldendu eta lekuko ekonomiak sustatzeko, erregai fosilak ahalik eta gutxien usatuz eta ahalik eta produkzio autonomia handiena eskuratzeko. Sistemaren hondamendiak pertsonak eta herriak zanpatu ez ditzan programa baten lehen lerroak dira. Hondoratzea denbora kontua da, diote manifestuan. Gerta daiteke klimaren krisia lehenago, eta orduan irtenbidea zailagoa izango da. Krisi ekonomikoak atzeratzen baldin badu klimarena, aukera hori baliatzeko osatu behar dira “sare ekonomiko, produkziozko eta sozial alternatiboak, modu independientean eta lekuan lekuko baliabideekin funtzionatzeko gai izango direnak. Historian beti hala izan baita”. Honela bukatzen dute manifestua: “Gizadiaren historiaren fase berriari ekiteko oinarritu beharko da erresistitzeko ahalmenean, trantsizioa dramatikoa izango baita, belaunaldietan barrena pilatutako jakintzan, naturaren baliabideak errespetuz, eraginkortasunez eta adimentsu eraldatzean, elkarrekiko begirunean oinarritutako harremanetan. Gaurko krisia historikoa da, ez koiunturala. Etorkizunik ez duen ekonomia ereduaren krisia da, ezin da ez berregituratu eta ez hobetu ere, beste batez ordezkatu behar da” . n\n- AZKENA GarbineUbedaGoikoetxea\nPanfleto banatzailea DANI B LANCO\niru emakume, zorro bete panfleto satzen dio bere buruari, atearen ertzean antinuklear bizkarrean hartuta, jarrita: hurreratzen den biktima bakoitza Hendaiako saltoki nagusiko atarira zein multzotakoa den igartzea, eta horren heldu dira. Supermerkatua –zeinari arabera, panfletoaren aurrean nola jokatumundu guztiak Champion txiki deiko ote duen asmatzea. tzen dion baina jabe berria duenetik CarreEuskalduna bada, irribarrea zabalduz four den–, herriko zentroa izan ohi da goieta biziki eskertuz hartuko dio papera, zetan, adin batetik gorakoen dantzatoki, “egun on” entzun orduko, aurkeztuko bizitza sozialerako bilgune. Areago gaur, zaion gaia bost axolako bazaio ere. Gaztehil hasierako larunbata. laniaz mintzo den erdalduna bada, “no Aldenik aldeko toldopean, paretari itsaentiendo” lehorra esanez uxatuko du atretsiak diruditen zaindariak izan ohi ditu: bentzia, pausoa bizkortuz, kopeta belztuz, Arcachoneko ostra saltzailea, oinetakoak eta bere hizkuntzan segida eman nahi izajartzeko gurarik ez duten bizpahiru eskale, nez gero, “sí pero yo no soy de aquí” erantsiz, haien zakur akitua eta kutxazain automatihorrek holokausto nuklearretik ere salbakoaren ondoko koska eserleku partikulartuko balu bezala. tzat hartua duen matraka-zalea. Gaur ez Frantses hiztunak “merci” esan eta oro dira ageri. Euriak beldurtuko zituen. har hartu egingo dio esku-orria. Horien Hiru emakume folioz armatuek militarki artean batzuk, zahar jendeak, emakumezhartu dute tokia, edo bederen koek, txanpon-zorrotxoa aterahala nahiko luke taldeko lidetzeko keinua egingo diote rrak, manera zaharretan ikasibadaezpada, eta ufada lasaigatako aktibista ezkertiar beterarria atzetik, eskupekorik tokaHiru emakume folioz armatuek noa, joan den aspaldian tzen ez dela adituta. Beste zenmilitarki hartu dute tokia, edo ingurumenaren aldeko militanbaitek atzera itzuliko dio folioa. tziari full time emana. Erdiko Begietara so, Frantziako lobby bederen hala nahiko luke taldeko pasabidean jarrita, akuilatu eginuklearrak bere alde baliatzen liderrak, manera zaharretan ikasitako ten ditu beste bi kideak, izatez dituen argudioak kantatuko eta arduraz apalagoak, panfleaktibista ezkertiar beteranoa, joan den dizkio buruz. Ez dio ezer distoa luzatzearekin batera leloren kutituko. Aire. aspaldian ingurumenaren aldeko bat ozen bota dezaten, jendea Eguneko sorpresa, hala ere, kontzientziatzeko lanetan erabere katalogazio sisteman aparmilitantziari full time emana ginkorrago, “profesionalago”, teko azpimultzoa osatu behararitu daitezen. Ez da erraza. ko lukeen aiton berriketariak Ibiltari harrituek, lehen koleman dio. Patrika zabaletik pean Jehovahren Lekukoen arkatza atera, eta hartu berri atzaparretan erortzera doazela duen panfletoaren bazterrean susmoa hartuta, maniobra disimulatuak eskema moduko bat zirriborratzen dion inprobisatzen dituzte topaketa saihesteko. bitartean, bizikletetako dinamoaz mintzatu Adibidez, karramarroaren antzean zeharka zaio, dinamoaren bidez sortzen den arginibiltzea, horrek estropezu egiteko aukerak darraz. biderkatuko badizkie ere. Adibidez, hil ala “Hementxe duzu nuklearra saihesteko biziko presak hartuta trostan pasatzea. Adigakoetako bat”, bota dio euforiko, bukatu bidez, telefonotxoa atera eta ministro okuberri duen obra piktorikoa erakutsiz. “Jar patuaren plantak egitea. ditzagun preso guztiak bizikleta estatikoetan Hiruretan herabeenak, mundua salbatzepedalak eragiten, bospasei orduz. Asma ko motibazioa aspaldi galdu eta taldeko dezagun modua ahalegin hori liderraren marmar dogmatikoak berriro ez sare elektrikora hel dadin, eta aditzeagatik etorri denak, soziologia merhortxe argia debalde. Egin dezakea eginez samurtuko du eguarte osoan tela hori planetaren alde, gizarluzatuko den estualdia. Jolas sinplea propotearen kontura bizi ditun eta”. n