Sailkatugabeak « Etxebarri\nIra17 by arantzabal\nAlfonso Sastre Espaloian izan zenekoa gogoratu dut. Asko ikasi genuen Espaloian eta hau izan zen egun horietako bat. Begira ibili naiz ia noiz izan zen, ia argazkirik banuen… Eta testu bat ere topatu dut, orduan idatzitakoa, dagoeneko existitzen ez den agerkari baterako:\nEz zen bidalia etorri Euskal Herrira, Rosa Lopez eta Isabel San Baldomero moduan. Senadore izandako bi hauek aldarrikatzen dute beraien eskubidea munduan hara eta hona ibiltzeko, baina beraiena bakarrik, paterak akorduan hartu barik. Galarazten zaienei errespetu gutxi erakutsita.\nAlfonso Sastre eta Rogelio Botanz. Espaloia, 2005eko maiatzaren 20an.\nBestelakoa da Alfonso Sastrek eman zigun mezua: herrien arteko gerrarik egon behar ez denekoa , ezta klaseen arteko bakerik ere. Mirestekoa, bai Sastrek eta Eva Forest bikote idazleak duten bizitzeko era koherentea. Aspaldi afaldu barik nengoen, utopia aldarrikapen bihurtzen duten komentarioak entzuten. Noiz entzuten dira ba? Kuba eta Venezuelatik ekarri duten baikortasun hori bai, posible da oraindik. Sinistuta nago.\nAfari ostean taula gainera. Rogelio Botanzekin atera zen. “Kultura erresistentziako kide batekin” Sastrek dioen moduan. Ez da ulertzekoa jende gehigok mezu hau entzun ez izana. Gerturatu beharko lukete antzokietara, kultura etxeetara, gaztetxeetara, liburuetara, kantura eta poesiara. Ze Sastrek dioen moduan: “bizitzaren kontu hau egun\nbatean amaitu egiten da, egun bat heldu eta ez gaude gure kalean. Egun batean gure auzoan esango dute: hil da bat. Egun bat da inoiz ezer izan ez bagina moduan”.\nEta Rogeliok gehitu: Musikaren kontu hau egun batean amaitu egiten da. Egun batean dagoeneko ez gaude gure antzokian. Egun batean gure auzoan esango dute itxi egin dutela. Egun bat da, arnasa bizia izan ez bagina moduan.\n*2005/05/20-ko testua, bere horretan.\nIra14 by arantzabal\nIritzi bat diot, ze zenbat buru… Hau da, iritzi hau ez da inola ere zuk zer egin behar duzuka idatzitakoa.\nAukera bat dira lizentziak, eta aukera interesgarria cc lizentziak bai norbanakoentzat bai enpresa txiki, ertain zein handientzat. Blog honetan agertzen dena inork lau haizetara zabaltzea gura balu aukera luke: lana kopiatu, banatu edota nahieran erabili. Kasu honetan, aitortu-partekatu berdin. Blog sarrera hauetatik dirua irabaziko banu (inposiblea, edozeinek dakienez) eta nire pentsura inork irabazterik nahi ez banu, beste lizentzia aukera batzuk ere banituzke, adibidez: “aitortu, ez komertziala, lan eratorririk gabe”. Baina zein da kontua? ba hizkuntza oso txiki batean jarduteko hautua egin dudala eta hemen agertzen den argazkiren bat, edo testuren bat, edo… inork erabili nahi balu, ba hortxe luke, erabilgai: “eman ta zabal zazu”. Hori dut jardunbide hizkuntzari lotutako bizitza-hautuetan ere eta nahi nuke horrela izaten jarraitzea euskarak duen egoera duen bitartean. Tamalez, bizi naizen artean. Urte honetan bertantxe erabili du erakunde publiko batek azterketa batean blogeko testu bat. Baina erabili nahi balu irabaziak dituen enpresa batek ere erabil ahal izango lituzke. Erabili ditu. Duina da erabiltzea eta duina irabaziak dituenak ere erabiltzea. Zero arazo. Eta Wikipediak ere hartu eta erabiliko balu poza, poz handia emango lidake.\nEstutu dagigun torlojua pixka bat: argitaratu dut blog honetan 8 egun lantzen egon naizen artikulu bat. Luzea, paperean dozena erdi orri beharko lituzkeena. Artikulu horretan euskaraz sekula irakurri ez den istorio eder bat dago (dena da uste bat…). Behin idatzita, zabaltzea ere nahi nuke eta saiatu naiz horretan. Bisita asko izan ditu artikuluak eta ikusten dut estatistiketan ez bakarrik artikulu honetara, beste hainbat ere interesatu zaizkiela bloga ezagutu dutenei eta denbora dezente egin dute beste hainbat artikulu irakurtzen ere (berriz diot, dena da ustea). Istorio horrek eragin du zeresana eta hori ikusi du Goienako kazetariren batek. Testua, egindako argazkiak eta 12 minutuko bideoa hartu eta zabaltzen du Goienak ere 48 ordu pasa ostean. Aldizkarian zati handi bat jaso du, eta gehiago nahi duenari ematen dio aukera blogeko lotura eskainiz eta esanez bideoak eta argazki gehiago daudela. Eta erabili du kazetariari interesatzen zaion istorio zatia bere webgunean ere. Ni pozarren, ze idatzi dudana blogean zabaldu du baita Goienak ere. Jakin badakit zenbat klik izango dituen segituan blogak, izan ere, Goienaren eragina blog xume honen aldean ikaragarria da (kendu beroarena honi ere). Zabaltzeaz gustura eta baita euskaraz idazten dugun komunitate txiki honetako bazterreko blog hau ezagutzera eman duelako ere. Bisita asko blogera. Eta beste asko geratuko ziren Goienak argitaratutakoarekin nahikotzat jota. Hau poza! Berez, hau da, legez, ez luke ezta eskatu beharrik ere Goienako kazetariak baimenik. Blogeko edukiak cc-by-sa dira.\nBerriz ere beste buelta bat: Blogaria animatu eta topatu du beste istorio polit bat. Atzetik zebilen, eta pare bat asteko lanketa behar izan badu ere polita geratu zaio. Kostata konbentzitu du istorio kontatzailea, eta esan dio blogariari: “laguna zaitudalako eta blog hau gertukoa dudalako animatu naiz elkarrizketa egitera”. Berriz ere eduki multimedia bat eta inork gutxik ezagutzen zuen gertakari bat oinarri duena. Goienak, oraingoan, hain luzea ere ez zen testua eta fusilatu du goitik behera, argazkiak hartu eta erabili, bideo guztia jarri Goienaren euliarekin. Lan osoa hartu eta erabili. Egia esan, hori egin dezake eta egin du. Euskara zuzenketa batzuk ere egin dizkio, beharrezkoak zituelako 😉 Ez zuen baimen beharrik. Asko zabaldu da eta bereziki euskarazko testuetan “eman ta zabal zazu” horretan sinisten dudanez, ez dago batere txarto. Pozik? ba bai eta ez. Aitortu dute nik egin dudala eta bloga ere aipatu da. Hori bai, bisitak Goienan geratu dira bakarrik. Denak. Den-denak. Eta pare bat asteko lanaren emaitza Goienako kazetari bizkorrak eta Goienak berak jaso ditu. Ez da horrenbeste bisita kopuruan katramilatzea, baina aitortza ere badakar klikak. Bai, “eman ta zabal zazu” esaten diozu zeure buruari, baina… Elkarrizketatuari kale egin diodan sentsazioa ere badut. Joko-arauak hala ere, argiak dira: legea, cc-by-sa lizentziapean. Ez du lege-hausterik egin Goienak. Goienak zabaldu du. On egin dio euskarari eta bla bla bla guztia. Pozik bai, baina… Bai, ze demondre! Pozik. Zoratzen ez, baina pozik.\nBat gehiago torlojuari? Hirugarren istorio on bat (esan dut dena dela ustea ;-). Kasu honetan (fikzioa hau ere) argitaratu du istorio on hau Goienak ze istorio kontatzailea oso identifikatua dago tokiko kazetaritzarekin eta ez Facebookekin. Kazetariaren nomina Goienak ordaintzen du. Erakundeen laguntzak, Goienakideen urteroko ekarpenak, Debagoieneko komertzioak, banner erosleak, zerbitzuak, spotak… dira lagungarri kazetaritza profesionala egiteko. Eta, noski, ikus-entzule-irakurleak dira oinarri garrantzitsuena kazetari horrek aurrerakin bat eraman dezan etxera. Bezero kopuru horiei esker da posible nominak ordaintzea. EITB-ko kazetari bizkorrak ikusi du Goiena telebistan eguerdian istorio on hori. Eta EITB taldeak hartu du osorik goiena.eus webgunetik, izan ere, han dena dago cc-by-sa lizentziapean, momentuz. Egia esan, zain-zain egongo ziren ze dozena-erdi ordu baino gutxiago behar izan dituzte istorio hau informatiboetan eta “Biba Zuek!” programan emateko (adibide bat da…). EITB-k zein saioaren ekoizleak egin lezakeen? bai. Aitortu eta partekatu berdin egingo badu bai, behintzat. Hurrengo astean Wikipediak ere hartu du istorioa eta argazkiak, eta txukun-txukun geratu da edonork erabiltzeko moduan lizentzia horri esker.\nEman dute EITBn, Eulia EITBrena. Iragarkiak EITBrenak. Aurkezlearen sarrera, EITBrena; “Biba zuek” saioarena, saioko gidoilariek egindakoa. Eta osteko tertuliarako gaia ere izan da beste dozena bat minuturako. Egia esan, beste batzuetan legetxe, ekoiztetxetik Goienara ere deitu dute istorioaren oinarria den emakumearen telefono eske, ez istorioaz galdezka ze badute eskura. Ez zaio eman telefono zenbakia, emakumeak baimena emango zain daudelako Goienako kazetariak. Poza? ze poz? Bueno, pozen bat ere egon daitekeela ezin ukatu, baina… Ufff. Torlojua estu.\nEgile eskubideen lizentzien artean oreka bilatzen dute lizentzia hauek. Sorkuntza lanaren eskubideak arautzeko modu bat dira. Ona. Uste dut gehitu behar diegula lizentzia on hauei torlojua larregi ez estutzea. Hau neure iritzia, ez legea. Zergatik? euskarari komeni ez zaion pausoa emateko tentazioa handia izan daitekeelako, bereziki, enpresa diren hedabideetan (ez nire blogean, bistan da). Beste lizentzia batekin jarduteko eragozpenik ez dute jarriko ez dirulaguntzetan, ez dute izango bazkideek, ez komertzioek, ez bannerrak kontratatzen dituztenek… Betiko copyright-etatik (oso ohituak gaudenak euskal literaturako liburuetan irakurtzera, esaterako) euskal hedabide gehienek darabiltzaten Creative Commmons lizentzietara aldea badago. Bata zein bestea dira egokiak, baina ez denentzat. Wikipediarako, adibidez, batzuk dira bakarrik erabilgarriak eta askok dugu ekimen hau maite. Ez dago inori zer erabili esaka jardun beharrik, baina sortzailea babestea ezin ahaztuzkoa dela uste dut. Eta bai, baita enpresa argitaratzailea ere.\nHortik aurrera, ba cc-by-sa lizentziak egokia dirudi bihurkina apurtzen ez den bitartean. Tortsio indar handiarekin torlojua larregi estutzeak horixe ekar lezake-eta.\n4 Comments Posted in Sailkatugabeak\nUmoreaz ikuspuntu bi\nIra7 by arantzabal\nGosaltzen irakurri nuen Berria paperean Telleria eta Labakari egindako elkarrizketa. Umorea zen gai zentrala. Ematen du gaiak bai. Gauza askotan egongo dira ados elkarrekin, baina nabaritu daitezke diferentziatxo batzuk ere eta interesgarria iruditu zaizkit, oso. Bereziki interesgarria, hitz honekin aipatzen ez den arren, bezeroa erdigunean jartzeaz dihardutenean. Ezin burutik kendu hedabide baten jokaeraz hausnartzeko ere eman didala, izan ere, esan egin behar da umoretik eta hedabide batean ere: ESAN. Baina nola, zeinentzat, goitik behera, behetik gora, parez-pare, zirikatzaile, mitinero, sarrera (harpidetza) ordaindu duen hori kontuan izanda, funtzionatzen duen hori egitea nahikoa den… Hemen entresaka bat, umorearenaz. Hedabideenaz beste baten…:\nAntton Telleria: Eta munduak stand-up komedia egiten du eta euskaldunok berriz, bakarrizketak. Iruditzen zait dela nahi gabe azpitalde batean sartzea. Nik stand-up-aren alde egiten du: stand-up-a euskaraz.\n“Ze askotan badirudi: “Hau da nik egin nahi dudana eta hau da niri gustatzen zaidana”. Baina ez dezagun ahaztu jendea zu ikustera joan dela, sarrera bat ordaindu duela, ondo pasatu nahi duela, eta zu zerbitzu bat eskaintzeko ere bazaudela.\nNirea oso komediaren zerbitzura egiten dudan hautaketa da.\nNiri gustatzen zait umorea norabide guztietan egitea, sinisten dudalako eta gustatzen zaidalako pentsatzea umorea errealitatearen isla bat dela, eta, alde horretatik, umorea behetik gora soilik egin behar dela esaten duen jendea hipokrita xamarra iruditzen zait, ze gu, bizi, norabide guztietan bizi gara. Kontziente naiz horregatik zauri batzuk irekiko ditudala, baina aldi berean irabazten dit beti umorea egin nahi horrek.\nNi jabetzen naiz, eta ez zait gustatzen, erabat norabide batean eta helburu batekin umorea egiten ari zarenean, zure testuak hartzen duela halako mitin puntu bat.\nNik uste dut aitortu beharko litzaiokeela umoregileari umoregile izatearen lizentzia.\nAne Labaka: Nik ulertzen dut umorea arma politiko bat ere badela, eta oholtzan nagoen momentutik nahi dudala, gainera, gauza batzuetan eragin. Orduan bai, umorearen zerbitzura, baina baita umorea beste gauza batzuen zerbitzura ere.\nEta ni saiatzen naiz goitik beherako umore hori ez egiten, ni umorera iristen naizelako atzean hausnarketa batekin, eta ez dudalako sinisten umorea dela umorea bere horretan.\nNik ikusten dut ia ezinezkoa dela umorea umorea egite hutsagatik hori. Eta ez dut esaten umoreak balio duela gizartea eraldatzeko, bakarrik zuk pentsatu duzulako umoregile gisa zein mezu nahi duzun hor kamuflatu; esaten dut bestela ere gizartea ohituta dagoela eta historikoki umore hari batetik gatozela, eta barre egiten diola horri, hain zuzen ere zuk erdi nahi gabe bota duzun mezu horrek funtzionatzen duelako. Eta niretzat da: “zergatik funtzionatzen du gaur egun bizi garen gizartean txiste mota horrek?”.\nNik sentitzen dut sortzaile gisa ezin naizela erdian egon.\nBertsotan ere, zenbateraino den pertsona, pertsonaia, bertsolaria… Defendituko badugu umorea egin daitekeela denari buruz eta adierazpen askatasun hori, nik defenditzen dut, gainera, orduan, kritikarako eta analisirako prest egon behar dugula.\nPaperean ikusi ez nuen argazkia. Horrela ezagutu omen zuten elkar.\nElkarrizketa osoa bideo-zatiekin eta guzti ere atera dute Berria.eus-en: https://www.berria.eus/ahomentan2021/09/05/umoreaz-serio.html\nDebagoiendar queer asanblada\nUzt14 by arantzabal\nBarka titularra bihurritzea, sarrerak irakurtzeko idazten dira-eta… 🙂 Euskaltzaindiak beste baldekada bat berba onartu ditu. Batzuk onartu, beste batzuk moldatu, beste batzuk eguneratu… Atentzioa deitu didate hainbatek. Eta horien artean daude:\nZergatik? ba gazteago eta eztakitzerrago nintzen garaian, euskal filologian nenbilela, liluratu gintuelako Sarasolak “Euskara batuaren ajeak” liburuarekin: ” Asanblada. Espainol mozorrotuaren mukuru hau erruz erabiltzen da oraindik, edozein moduz idazten dutenen artean, eta erruz ikusten da hormetan eta, euskaraz ez dakitenen eskutik. Hitzak tradizio ezin urriagoa du, are Frantziako Legebiltzarra izendatzeko. Hortik kanpo ezta arrastorik ere”. 1997. urtea zen… Harrezkero, arrastoa heldu da hormetatik Euskaltzaindiaren hiztegiraino.\nZenbat poztu naizen! Orain dela 20 urte ez zen posible. Nago, egin duela hedabideetatik hiztegira, baina ez bakarrik. Politikarien adierazpen askotan dago, elkarteetako ordezkarienetan eta baita kalean. Debagoiendar, debabarrendar, beterritar… Txantxiku ere hiztegiratu da, zoologiako sarrera moduan. Pozik irudikatu ditut debagoiendar batzuk, sekula baino debagoiendarragoak diren horiek, eta ez Elorregiko biribilguneagatik bakarrik.\ndebagoiendar berbaren adibidea Goienako kazetari batek idatzitako albiste batetik hartu dute, 2017ko albiste batetik: https://goiena.eus/debagoiena/1496399830280-bigarren-saria-arizmendi-ikastolako-abesbatzarentzat Arizmendi ikastolakoen adibidetik dator Euskaltzaindiaren hiztegira debagoiendar hitza, beraz.\nGoiena komunikazio taldearen izena ere Euskaltzaindiak egindako eguneratze batetik heldu zen. Garaia zen bueltaka zebilen berba eta baita Urbia ere, pentsa! Baina momentu onean heldu zen Euskaltzaindiaren erabakia eta txintxo-txintxo erabakitakoaren zabalkundea egin da. Akademiak lortua du guztion errespetua eta ederra da hori euskaldunondako. Goienak eman du zeresana eta egin du bidea.\nGoien sarrera ere egunotan eguneratu dute: “azken eguneraketa 2021-07-09”.\nBeharbada, egunotan onartu diren arren zaharruno usaina dutenak ere badaude: nezeser-ek eman dit zer pentsatua, edo peripatetiko berbak. Enterradore berba ere onartu du Euskaltzaindiak sekula baino lan gutxiago duen ofiziorako. Eta ez, zaharruno ez dago onartuta oraindik.\nSarrera berria hiztegian. Eta gogoratu naiz Tokikomeko aldizkari bateko kide batek esan zidanaz berba hori eposta batean erabili nuen haserrealdi batean: “Iban, putakeria eskapatu zaizu teklatutik, eta burutik ateratzeko hitza da sozialki emakumeak gutxiesteko erabilia izan den kontzeptu den heinean”. Orain hiztegira joan da nire burutik kentzen nenbilenean. Baziren txakurkeria edo jukutria, baina…\nQueer, remake, telelaguntza, heteropatriarkal, zaurgarritasun, biral, patera, chef, estelada, inmatrikulatu, jihadismo… bogan daudenak ere ageri dira. Eta bai, baita koronabirus edo deskonfinamendu, deskonfinatu, entzerratu…\nBiluztu eta eskumalde moduko berbak gorriz markatzen ditu Xuxenek oraindik. Euskaltzainek bizkaieratik datozenekin eskuzabalago jokatu dutela bistan da, Xuxenek ere ez ditu markatuko laster, seguruenik.\nAldaketak-eta Euskaltzaindiaren webguneko lotura honetan:\n1 Comment Posted in Sailkatugabeak\nmaiatza19 by arantzabal\nGerra kazetaritzaz-edo eskatu zidaten kolaborazio bat Euskadi Irratitik. Norako eta Amaraunarako; zertarako eta Enbeita eta Urretabizkaiaren tertuliaren sartzeko Nagore Tellerian gonbidapenez. Ezer baino lehen esan dezadan errespetu handia diodala gerra kazetaritzari eta neuk ere miresten dudala langintza hori. Hau esanda, ba zer esan injustuki kontrajartzen zaion kazetaritza lokalaz. Tokikoa… Egia esan, tokikoa ere bada borroka-kazetaritza.\nHiru borroka-zelai aipatuko ditut, behinik behin:\nErakundeak eta alderdi politikoak. Esango du norbaitek tokikoak ez direnek ere badutela borroka-zelai… eta halaxe da. baina…\nNorbera parte den komunitatea da albiste: auzo-elkarte, kultura mugimendu, kirol talde, ekologista talde, enpresa txiki, komertzio… lokalak ez direnek ere borroka-zelai? akaso, baina…\nDibortzio-bikoteak: “Negazionistak edo ez”; eta, “Euskal Herria Askatu edo lazo urdina”; edo, “eskola publikoa eta ikastola”; edo, “Atez ate edo bosgarrena”; edo…\nHiru taldeak dira iturriak, eta beharrezkoak denak. Informazio asko sortzen dute, gainera. Baita ezkutatzen ere batzuetan. Eta hiru esparruetan (alderdi-politikan, komunitatean eta dibortzio-bikoteetan) bada aldagai bat garrantzitsua eta tokiko kazetariari eragiten diona zuzen-zuzenean: informantea eta notizia dela lehengusina, laguna, auzokoa, ezaguna. Horrek eragiten du berezko presio bat eta zergatik ukatu, baita autozentsura ere. Borroka-kazetaria da tokikoa: gertuko ingurumariarekin eta norbere buruarekin ditu irabazteko eta galtzeko borrokak eta borrokak.\nGehitu borroka horri borroka prekarioa dela. Kazetaritza, berez, ez delako munduko ofiziorik estimatuena soldata handiak irabazi nahi dituenarendako. Tokiko kazetaritza ildo beretik. Afiziotik behar du ofizio honek, metro karratu gutxian interesdun testuak sortzeko abilidadea, eta behar du kontatu-nahia. Istorio onak ateratzea, erakargarri egitea, harripean dauden horiek ateratzea, ezkutatu nahi direnen bila jardutea… langintza zirraragarria.\n2020/10 erret-dekretuak komunikabideen ekoizpena eta banaketa zerbitzu esentzialen barruan sartu zituen pandemia hasi zenean. Pedro Sanchezek. Ez geunden haren zain beharrezkoak ginela sinisteko, baina beno, sartu gintuzten esentzialen zakuan: albaitariak, supermerkatuak, bankuak, banaketa enpresak, notarioak… Hara! ondo pentsatuta… gu ere bagara notarioak. Zeinek jasoko ditu ba herriko kultura elkarte horrek egiten dituen deialdiak edo udalak antolatutako kontzertuak? Edo zirku-karpa jarri dutela herrian? Imajinatu herri-prentsarik ez dagoela. Urteetan egindakoa galduko genuke jasoko ez balitz. Notarioaren testigantzak segurtasun juridikoa ematen die hitzarmenaren parte-hartzaileei eta bere neutraltasunak egiaren presuntzioa ematen du. Sakontzen jarraituta… neutraltasunetik ez, baina inpartzialtasunetik guk geuk ere egiak bilatzen ditugu kazetaritzatik. Egien bilaketan, notarioen kontrara, kazetariak azkura ere sortu behar du. Baita gertukoenei ere, eta ziurrenik gehiagotan behar luke zirikatzaileago, kazetariago.\nKazetaritzak ezer behar badu edozer baino gehiago da SINESGARRITASUNA, baita parte den hedabideko mantxetak ere, eta horretarako ez dago beti jai guztiak jendetsuak, parte-hartzaileak eta giro ezin hobekoak direla esaten ibiltzerik behin eta berriz. Eta hori lortzeko berezko duena eta ezinbestekoa duena da INPARTZIALTASUNA. Gaiak jarrera horretatik lantzea, istorioak kontatzea, ez-objektibo izanda, baina bai objektibotasunaren bila jardunda, zan ere, objektiboa zein da ba! Besterik da bilaketa horri uko eginda jartzea kameraren edo teklatuaren aurrean.\nInpartzialtasuna… Gure ikus-entzule-irakurleek ere ez daukatena, portzierto. Eta eskubide osoz, noski. Bezeroak beti du… Hala ere, demasa da gero ezkerrekoagoa denak ezkerreko agerkariak kontsumitzea eta eskumakoago denak eskumarengoak bakarrik. Horrek gizarte hau hausten du gehiago. Urruntzen ditu pertsonak, zatitzen du, ikusezin bihurtu bestea. Sarrionandiari irakurri berri nion asko ez dela liburu baten sarreran: “Norberaren egiak besteenekin osatzen dira; besteen ikuspegiak isilduz eta desitxuratuz ez dago gizarte osasunik”.\nSinisten dut entzuten dakien kazetariarengan eta jendeari zer pentsatu behar den esaten ez duen kazetaritza moldean. Testuingurua zorrotz marrazten duen kazetaritza aldarrikatzen dut, iturriek (pluralean) diotena entzuteko patxada hartzen duena. Badaukagu zertan inbertitu. Eta iritziak? iritziak editorialetan, tertulietan, iritzi zutabegileendako… Enbetita eta Urretabizkaiarendako, kasu. Zuen txanda bikote, horiek ere baditugu-eta beharrezko.\nApi26 by arantzabal\nAstean batzar orokorra izan dugu Markeskuan. Pandemia garaian giro lasaian egitea ez da gutxi, baina gehituko nuke lan-giro onean egin dela. Toki hedabideetako ordezkaritza zabala eta puntu guztiak aho batez onartuak. Hori lortu egiten da; ez da bakarrik etortzen. Lan ona egin du administrazio kontseiluak eta Tokikomeko estrukturak. Presidentzia aldaketa ere egin zen. Eta han bota nituenetako batzuk ekartzen ditut blog honetara. Batzarrean, noski, beste hamaika kontu landu ziren, baita plan estrategikoaren baitan egindako kudeaketa plana ere.\nNew York Times; Financial Times; The Guardian, BBC, … Horiek ditugu begiz jota eta jarraitzen ditugula esaten hasi nintzen. Mundu mailako hedabideak zertan dabiltzan aztertuta uste dut jakingo dugula guretzako zeintzuk izango diren erronkak. Aurrera begira ez gaude bertan goxo egoteko. 43 herrialdetako ia 300 profesionalei (kazetari, kudeatzaile, editore…) egindako inkestatik ateratako ondorio batzuetatik abiatuta nabarmendu nituen puntu gutxi hauek:\nIdeia berriak: inkestatutako profesional hauek diotenez, ideia berriak datuen neurketetatik eta audientziatik etorriko dira. Badakigu gure bezeroa zein den eta estandar bat aterako genuke. Baina 2021ean ez du horrek balio. Pertsonalizatuagoa behar du gure jardunak.\nKontuz Facebook, Instagram, Whatsapp… Asmatu beharko dugu guk horiek erabiltzen eta ez beraiek gu. Horiek dira pertsonalizazioa saldu, baina masan hartzen dituztenak erabakiak. Hori bai, guk baino datu gehiago dauzkate gure erabiltzaileez eta ez dituzte errespetatzen.\nHarpidetza digitalak: diru-sarrera moduan. Publizitatearen aurretik egunen baten? 3 urtean datu-baseak ondo osatuta. Kliketatik harpidetza digitaletara. APP-aren garrantzia.\nInteligentzia artifiziala. Langai bat da. Ikusten dut gutako bakoitzak podcastak egiten hastea zail. Ez delako sarrerarik egongo. Baina makina batek gure albisteak irakurriko balitu, esaterako? Inkestatuek diote “5G iraultza” baino garrantzitsuagoa izango dela inteligentzia artifizialak dakarrena. Tokikom ari da lanean duela hiru urtetik gai honetan. Asko dugu aurreratua eta hori posible da batera bagoaz, ez hedabideak banan-banan.\nKudeaketa aurreratua: sakatu behar dugu honetan. Euro bakoitzari distira ateratzen jardun dugu ezinbestean, eta oraindik ere badaukagu zeregina efizientzian, efikazian eta efektibitatean. Gure irakurleak merezi du.\nSINESGARRITASUNA lortzea da erronka. Ez batzuek aitortuko digutena, gehiengoak onartuko diguna baizik.\nInkestatutako %88k diote inpartzialtasuna izango dela gakoa hurrengo urtetan.\nGure txikian ere udaletako folletoiak edo propagandak ugaritzen ari dira; baita alderdien zein alderdi-ingurukoen sare sozialak. Anonimoak ere nahieran. Ez dira kazetaritza! Egia absolutuak jasotzen ditugu whatsappez. Horren aurrean inpartzialtasunez jokatzeak ekarriko digu dagoeneko maila handian onartzen zaigun sinesgarritasuna.\nZalantzarik ez, gure proiektuak izango dira partzialak ere parekidetasunaren defentsan, euskararenean, gertukoarenean, zero kilometroko komunitatearen defentsan…\nHerrietako politikariak ere saiatzen dira hedabideak saihesten. Hedabidea erabiltzera ere hel daitezke. Eta ezin dutenean zuzenean nahi dute heldu bozka ematen duen herritarrengana. Eta zer da hori herritarrendako? propaganda: Ez dago galderarik, ez testuingururik, ez datu kontrasterik. Eta hori da kazetaritzaren egitekoa. Onartu dagigun ez dugula beti behar beste denborarik hartzen kontrasterako. Eta derrigor-derrigorra da edozein albistetan hainbat iturriri kontsulta egitea.\nKAZETARITZA hobea egin beharko dugu. Baita agintean daudenak haserretzen badira ere diren kolorekoak direla. Hori bai, inpartzial eta denei lekua eginez.\nTokikometik egin beharko dugu aurrera makinetan, prozesuetan, efikazian, kudeaketan… Beharbada gehiago egin genezake kazetaritzan, hau da, edukian. Beharbada, eta horrela adostuko bagenu, bada langai dugun arlo inportantea, inportanteena ez bada. Ez gara zerotik hasten, eta asmatuko dugu komunitatearekin batera egiten.\nMakina bat lan, denon artean errazago eta hobeto egingo ditugunak. Zer ginateke gutako bakoitza Tokikom sortuta ez balego? Tokikom dagoelako gara profesionalagoak eta izango gara eraginkorragoak urtez urte.\nZorion animo eta mezu asko jaso ditut. Publikoak zein pribatuak. Den-denak eskertu nahi ditut. Gure txikian, Euskal Herrian, behar dugu elkarri igurztea ere. Pa bana bueltan.\nElgetako Gaztetxeak 25 urte\nMar17 by arantzabal\nHogeita bost. Banu, balego eta balitz. Gazi-gozoa da urteurrena. Aurrera goazen seinale bada, baina atzera begiratu eta urrun dagoela ikustearen seinale ere bai. Ahaztuxe geratu da Elgetako Gaztetxea. Itxita aspaldian. Zer eta giltzak udalari entregatuta.\nErabaki zuen gazte talde batek ekintzara pasatzea orain dela 25 urte. Jarduera aurrera eramateko lokal bat behar zen. Ez zen beste erremediorik izan, egin beharreko sukalde lan guztiak egin ostean. Demostratu zen herriak irabazi egingo zukeela Gaztetxe bat izanda. Hasiera hura horrela azaldu zuen fanzine batean Elgetako Gazte Asanbladak: “Haurreskolaren eraikuntza okupatzea pentsatu genuen. Pentsatu eta egin, 1996ko martxoaren 22an, aipatutako eraikuntza okupatu genuen”.\nIlusionagarria izan zen hasiera: indarra zegoen, eztabaida luzeak, edozein Gaztetxetako bizikidetza arazoak, rollo onetik asko, antolakuntzarako orduak, egin gura handia, bozketa bako batzar jendetsuak (eta dena esatera %80tik gora emakumeek osatua). Mugimendua zegoen eta herria(n) bizitzeko gogoa. Konplikatua ere bai. Josi behar izan zituen asanbladak berak gazte askoren nahiak eta pentsatzeko modu diferenteak. Bazegoen oinarria, asanblada bera lehenago sortua zelako eta hainbat ekintza eginak zeudelako lokalik izan ez arren. Eztabaidak eztabaida, funtzionatu zuen Gaztetxe eredu bat eraiki zen Elgetan. Gaztetxea zabaltzeak eragin zituen ehunka kontzertu izatea herrian, emakumeen aldarriak bideratzea, aldizkari bat izatea, ETAren alternatiba demokratikoa bideoa erakutsi zen, film asko pantailaratu, HIESari lotutako hitzaldiak, sexologiakoak, dantza ikastaroak, AHTren kontrakoak, Intsumisioaren aldekoak, Elgoibarko gaztetxekoekin trukeak, jaiak, Asentzio eguna, Sagardo eguna… Zenbat gauza! Hori zen hori agenda!\nOkupatu zen hilabete horretan bertan ETAk hil zuen bonba lapa baten bitartez, Irunen, Ramon Doral. Ertzaintzako inspektorea zeta EAJko kidea. Gogoratzen dut EGIk akanpada egin nahi zuelako hilabete horretan Gipuzkoan. Gipuzkoan eta herrigunean egin zuten lehenengo aldiz. Orduko prentsak jaso zuen moduan “hausnarketa asko egin genituen, kontuan izanik azken topaketetan arazoak izan ditugula beste gazte talde batekin, baina ezin gara beti beldurpean bizi” zioen Eneko Goia gazteak. Gaztetxea erabilgai utzi zitzaien EGI-ko gazteei. Hauteskunde orokorrak ziren Espainian 1996an, eta bor-bor zen giroa udal hauteskundeetatik bueltan. Herri Batasunako mahai nazionaleko kideak espetxeratu zituzten ETAren bideoaren zabalpenarekin lotuz, esaterako.\n“Lazo urdina” us “Euskal Herria Askatu!” garaiak ziren eta egun haietan Elgetan zeuden ehunka pegatinetan nabari zen:\nGaur itxita dago Gaztetxea. Udalak teilatua ere konpondu zion aspaldi, baina ez dirudi erabilpen argirik izango duenik epe laburrean, behintzat. Pena ematen dit, eta izan zenak ematen du zer pentsatua. Hori bai, gaur 15-25 urte dituztenek beste modu batera bizi dute aisialdia, ekintza, testuingurua irakurtzeko modua, harremanak izatekoa… bizitza bera. Eta hori errespetatu besterik ez dago. Pena? bai; irakasgairik gazteendako? ez.\nHori bai, herri honek galdu zuen Gaztetxea eta horrekin batera identitate zati bat, kultura zati bat, jai egiteko modu bat, elkartzeko gune bat, gazte izateko era bat… gauza askotxo 25 urte geroago ospatzen jarduteko.\nArdotxo bat hartu dagigun ia inor gogoratu ez den arren 25 urteurrena izan badenik ere. Ardotxo peleoi hori ez, kriantzatxo bat, mesedez. Nola aldatu diren gauzak, kamarada.\nIra30 by arantzabal\nOspatzeko eguna ere bada. Bai, ospatzekoa. Ze ospatzekoetarako sortu zen Plateruena eta zeozer ikasiko genuen honezkero. Ondo ospatuta geratu dira milaka ekitaldi. Milaka bai, milaka. Bestela faltako liratekeen milaka horiek.\nEta ibili denak badaki zein gozatu hartu ditugun kafe antzokian. Nik neuk, jende gutxien batu dituzten ekitaldiekin, esaterako. Txikia zelako handi Plateruenan. Euskal Herritik kanpoko artisten distirak laguntzen zuelako “kantuaren kantoia” handi egiten Berri Txarrak-en ondoan. Eta gozatu ordu txikietan ere, lagunartea ere bazelako Plateruena. Non kantatu zenezake, bihar bat ez balego moduan, “galtzetan gordetzeko koblak” antzokiko ateak ixtear daudela?\nGaur ez da atzo, ordea. Eta hori da gako inportante bat. Baita ekitaldi xumeenek beharko luketela ikus-entzule gehiago, hori ere bazen-eta helburuetako bat beti lortzen ez zena. Eta antolatutakoek ez zuten malkorik behar eta bai alegrantzia. Atzo bezala, egindakoaz harro egoteko eguna da gaur ere. Txaloak dira Plateruenarendako, bertsoetako azken puntu on baten ostekoak legetxe.\nPlateruena izan da hiruko zirkulua ondo baino hobeto ulertu eta aktibatu duen ekimena. Hiruretan behar delako fokoa jarri. Hurrenkera horretan:\nArtista: harrera egitetik bertatik zaindu dutena, ahal zena eta ez zena egin duena artistaren alde negozioaren kontra bazen ere, eta, era berean, ulertu duena artistaren beharrak ez direla dirutan neurtzen. Bezero ere izan da zelanbait artista bera, baina premium bezero. Kamerinoan egoteko aukera izan duenak badaki artista sentiarazten zutela munduko kultur gizon-emakume. Plateruenak prestigiatu du artista eta kultura.\nBezeoa: beti izan dute bezeroa presente, ateak zeharkatzen zituen momentutik bertatik. Garbi, zerbitzuan bizi-bizi eta irrifartxo batekin. Tabernako zerbitzariek nola zuzendaritzako kideek. Desorduetan ere aldarte ona galdu barik (hainbatetan irabazita ere :-). Etxeko sentiarazi dute herritarra, eskualdekoa, Euskal Herrikoa eta haratagokoa. Arigunean zen bezeroa, terminoa sortu aurretik ere.\nAntolatzailea: detaile txikietan ikusten da kulturzalea den edo ez. Antolatzailearen gustuko den taldea oholtzan izanagatik sarrera salmentan atean egonda, edo artistak ura behar duela konturatuta, edo kontuak artistaren alde borobilduta, edo artistari afaria emanda, edo eszenategiak dizdira egin dezan soinu, argi eta dekoratuak zainduta. Basikoa da antolatzailea kulturzalea izatea eta gaineratuko nuke Plateruenaren kasuan euskaltzalea ere badela. Badira bi aldagai sarriago bilatu beharko genituzkeenak edozein delarik ere kultura espazioa edota erakundea.\nGogoan dut Plateruena zabaltzear zegoen momentua. Egun pare bat lehenago elkarrizketatu gintuzten Euskadi Irratian Plateruenako zuzendaria eta Espaloiko lantaldekoak. Espaloia kafe antzokia ere zabaldu berri zen eta kazetariak galdetu zionean zidarginari ia dena prest zegoen, baietz borobila izan zen erantzuna: “dena prest kultura eta jendea hartzeko”. Ilusioa bor-bor. Egia zen ilusioa gainezka zela, amets bati bide ematen zebiltzala Berbaro tabernako kontzertuetan hazia zuen gune eraginkorrago bat zabalduz. Egia zen baita ere plateroak bazebiltzala, koadrila osoa, hormak margotzen bezperan, norbaitek egindako patata tortilla baten truke. Horratx gakoetan gakoena. Plateruena sortu zutenek sinistu zuten erreminta inportantea zela helburuak lortzeko eta lan egiten zuten horretarako. Sekretua lana baita, ez besterik. Pintura sikatzeko denborarik gabe zabaldu zen Plateruena eta itxiko da hango pareta sikuek noiz hartuko kultura proiektu duin bat.\nGaur ospatzeko eguna da ze izan da ezinbesteko ekimena euskal kulturari hauspoa emateko. Horrekin geratzen naiz. Ez malkorik. Etor bitez ekimen berriak, begi onekin hartu bezate erakundeek eta doituago bada ere izan bezate zidargin berriek, gutxienez, orain arte plateruek izandako indarra eta arrakasta. Eskarmentua badago eta azpiegitura ere bai ekimen berritzaileetarako.\n“Gure begiek ez dute malko isurtzeko gogorik”.\nCOVID-19 gaitzak eragindako datuak goiena.eus-en\nIra9 by arantzabal\nAbuztu hau ez da izan aurreko urteetakoen antzerakoa. Beldurrak izan du lekua gure jardunean. Horregatik, informazio gosea handitu delako, jende gehiago izan delako Debagoienean, Covid-19 aipatze hutsak hautsak arrotzen dituelako… Goiena.eus-en gora egin dute datuek. Iazko albiste kopuru antzerakoa argitaratuta ere trafikoak asko egin du gora. Datu nabarmenenak:\n%42,49 erabiltzaile gehiago sartu dira Goiena.eus-en. Guztira 60.295 izan dira, iaz 42.314.\nSaio/bisita kopuruak ere nabarmen egin dute gora, %83,46. Guztira 283.587 bisita izan ditu webguneak aurtengo abuztuan, iaz 154.575 izan ziren.\nTrafikoaren iturriari dagokionez, organikoak (Bilatzaileetatik datorren trafikoa; Google etab) eta Sare sozialetakoak behera egin du. Trafiko zuzenak aldiz nabarmen egin du gora (zuzenean nabigatzailean Goiena.eus idazten dutenak dira hauek), iazko %26.6tik %35era. Horrek fideltasuna erakusten du, eta beraz datu esanguratsua da.\nKoronabirusaren kanal berezia (11.647 bisita) eta datuen orria (7.015) asko ikusi dira.\nKultura posible da\nUzt19 by arantzabal\n“Jaiak” berba aipatzen baduzu garaiotan narrutuko zaituzte! Eta “bertan behera politika” jarriko da martxan, ziztu bizian, hori baita: zuhurrena, denborekin doana, seguruena, prebentiboena, lan gutxiago eskatzen du gainera. Eta normalitate honek, antza, ez du merezi beste buelta bat, egiteko modu berri bat, ondoko herrietan asmatuta daudenak eta asma genitzakeen aldaerak.\nAtzo beste eredu bat bizi izan nuen. Ez ziren “jaiak”, baina bai “jaialdia”. Musikaire ez dago bertan behera. Osasuntsu dago, sekulako lana egiten dutelako Arriolako lagunek. Osasuntsu dago ohitura sortu dutelako jendeak goza dezan. Eta badakigu kultura eta ohitura lotuta egoten direla sarri. Horrela diote Musikairekoek: Kulturak udan ilargia maite du, eta hego haizearen laztana. Ilargipe epelean, kultura zuzenean iristen da bihotzera, bihotza sentibera baitago udako gauetan. Elorrion, udan, kultura kalera irteten da\nEta sentibera gaude bai. Pandemia gogor honek ematen digu beldurra. Eta beldurra oso humanoa da, noski, baina beldurretik ardurara salto egin eta atzoko moduko kontzertuak antolatzeak gutxienez horixe erakusten du, ardura dutela: osasunarekiko ardura, batetik; euskal kulturarekikoa, bestetik. Zorionak baino ezin eman kultur zale hauek kulturarekiko duten arduragatik. Bikain.\nSeguruenik eredua bera da interesgarria. Oso argi izan dute eta horrela aipatzen zidan urte pila bat antolakuntzan dabilen lagunak: “nahi bada ahal da”. Eta bueltako bidean ezin kendu burutik esaldia. Horixe baietz! Nahi bada ahal da.\nEta jarri zuten kontzertua aire zabalean, zelai handi batean, eta aulkiak distantzietara, desinfektatuak, eta polizia lanik egin barik, eta sarrera leku bakarretik, eta hidroalkoholarekin eskuak garbitu ostean, eta denok maskarekin… 400 lagunendako lekua! Pentsatzen egon nintzen Euskal Herrian makina bat zelai daudela ba horrelakoak egiteko…\nEta etxeko marka, Elorriokoa: parajea oso ondo zainduta. Soinuan euroak aurreztu barik, inguruko arbolak ere argiztatuta, puntualitatea, kontzertua hasi aurretik off ahotsa: aurkezpena, gomendioak arduratsu jokatzeko, hurrengo emanaldietan zer izango den, musikaire babesten duten enpresak… dena ondo grabatua, bi ahotsetara, soinu argiarekin… Hasi zen kontzertua profesional.\nHau dena urte asko lan eginda ikasi dutela ez dut dudarik, baina batez ere egiten dute kultura zaleak direlako: antolatzaileek mimoz jokatzen dutelako sortzaileekiko, lehenik; bigarrenik, antolakuntza pegarik gabekoa egiteak zein garrantzia duen badakitelako; eta, hirugarrenik, ikus-entzulea beti dutelako buruan, eta esango nuke baita ere bihotzean.\nMusikaire da ezohiko jaialdi bat; eta bere programa, mazedonia moduko bat. Mazedonia honetan nahasten dira osagai oso ezberdinak, beti erakargarriak eta kalitatezkoak; nahasten dira baita arte motak eta jatorriak ere. Garik oso kontzertu ona egin zuen, bikaina. Eta hori horrela izan zedin behar beharrezkoak dira kultura bizi dutenak, besteak beste, ondorioz, biziarazten digutelako kultura eta behar beharrezkoa dugulako pandemia garaiotan. Eskertuta elorrioarrei.\nIban Arantzabal(e)k CC: Iritzi bat, eta ez legeaz bidalketan\nGoiena(e)k Debagoiendar queer asanblada bidalketan


âTxirristi mirristi, gerrena plat, olio zopa, kikili salda, urrup, edan edo klik, ikimilikiliklikâ abesten zuen Mikel Laboa euskal kantautoreak, eta sorgin baten irudia agertzen zitzaigun denoi buruan, araoa errezitatzen edabe miraritsua prestatu artean. Marie de Jongh konpainiaren proiektu berri honek neskato/emakume bat du protagonista, haurtzaroan hain zuzen sorginen beldur bazen ere, haietako bat bilakatuko dena.\nEkhi, umetan, hamaika arrazoigatik beldurtzen zen, baina baziren bi gauza guztien gainetik beldur izugarria eragiten ziotenak: norbait babesgabe dagoela ikusteak eta Sorginek, mendi tontor bateko etxola zaharkitu batean bizi ziren emakume bakarti eta maltzurrek. Ekhi, maite zuen armiarmatxoa salbatzeagatik, beldur ugari gainditzen joan zen. Hala kontatzen digu Ekhik berak, urteek aurrera egin ahala âsorginâ bihurtu den emakume edadetuak.\n7 urtetik aurrerakoentzat â Euskarazko ikuskizuna.\n2020eko urtarrilaren 15an 04:23etan


EHUko ikertzaileek egonaldiak egin ahal izango dituzte Columbiako Unibertsitatean | El Correo\nZurekinEHUko ikertzaileek egonaldiak egin ahal izango dituzte Columbiako Unibertsitatean\nEHUko ikertzaileek egonaldiak egin ahal izango dituzte Columbiako Unibertsitatean\nColumbiako Unibertsitateko liburutegia. / E. C.\nIkertzaileek AC4 zentrora joango dira sei hilabetetik urtebetera bitarteko egonaldiak egitera\nELCORREO.COM Sábado, 15 julio 2017, 23:00\nInternational Agirre Program jarriko da martxan 2017-2018 ikasturtean, eta horri esker, Euskal Herriko Unibertsitateko ikertzaileek egonaldiak egin ahal izango dituzte Columbiako Unibertsitateko AC4 zentroan, New Yorken.\nPrograma berria aurreko ostiralean aurkeztu zuten, Bilboko Bizkaia Aretoan, EHUko errektore Nekane Balluerkak, Agirre Lehendakaria Centerreko zuzendari Juan Jose Ibarretxek eta Columbiako Unibertsitateko AC4 zentroko zuzendari Joshua Fisherrek.\nAgirre Lehendakaria Center gizarte zientzien esparruko diziplinarteko ikasketen zentro bat da, EHUri eta bere Euskampus Nazioarteko Bikaintasun Campusari lotua. 2011n, Columbiako Unibertsitateak eta George Mason Unibertsitateak lankidetza hitzarmen bat sinatu zuten, giza garapen iraunkorraren euskal ereduari buruzko ikerketa programa iraunkor bat martxan jartzeko, Lehendakari Agirre izenekoa eta Juan Jose Ibarretxe doktoreak zuzendua. EHU 2013an batu zitzaion programari.\nHitzarmen haren harira, eta New Yorkeko unibertsitate entzutetsuak agertutako interesa dela eta, orain ikertzaile gonbidatuen programa jarri da martxan, Agirre Lehendakaria Centerrek sustatuta. Programa horren bitartez, EHUko ikertzaileak Columbiako Unibertsitateko AC4 zentrora joango dira sei hilabetetik urtebetera bitarteko egonaldiak egitera. Horrela, besteak beste, harremanak izan ahalko dituzte AC4ko akademiko eta profesionalen sare zabalarekin eta euskal presentzia gehiago zabalduko dute mundu osoan.\nJuan José Ibarretxe Markuartu, Upv\nKorterraza Gasteizek Artiumen egingo du 8. edizioa uztailaren 20tik 22ra Bezeroak haragia «nahi duen erara» erosi ahal izango du Mercadonako euskal dendetan


Udalak Iturrigorritik ateratako su egurra salduko du bigarren urtez. — Berbia\nUdalak Iturrigorritik ateratako su egurra salduko du bigarren urtez.\nPagadian zuhaitz motz berriak sortzeko egingo den kimaketetatik ateratako su egurra erosteko eskaera apirilaren 3tik 17ra udal bulegoetan egin behar da.\nTradizioz gure basoetan izan diren pago motzak mantentze aldera Iturrigorriko pagadian LIFE biodibertsitatea programa gauzatzen ari dira. Hala, aurten ere, 40-70 urte bitarteko pagoei adarrak moztuko zaizkie. Hortik sortzen den egurra, sutarako salduko da.\nSu egurra, 20-60 zentimetro bitarteko diametroa duten 5 metro inguruko enborretan emango da eta guztira, 13-15 tonako kamioikadak salduko dira. Guztira, Itturrigorritik, halako 25en bat kamioi ateratzea aurre ikusten da. Herritarrei, su egur kamioikada 550 eurotan erosteko aukera eskaintzen zaie.\nSu egurraren garraio eta zamatze lanak Udalaren kontura izango dira. Kamioia eskatzaileak aldez aurretik esandako tokian hustuko da. Kontuan hartu behar da, hori bai, egurra uzteko aukeratzen duen lekua Oñatin egon behar duela, kamioia bertaraino iristea ahalbideratu beharko duela eta ezingo dela egurra eremu publikoan utzi.\nInteresa duenak oinarrizko baldintza batzuk ere bete behar ditu: Oñatin erroldatuta egon behar du eta erositako su egurra norberaren etxeko kontsumorako izan behar da. Alegia, ezin da su-egur hori beste bati saldu. Su-egurra deskargatuko den lekua eskaera orrian adierazi beharko da eta hori, lehen esan bezala, ezin izango da lur publikoan egon.\nEskabideak aurkezteko epea datorren asteartean, apirilaren 3an irekiko da eta 15 egunez luzatuko da, apirilaren 17ra arte, hain zuzen ere. Eskaera horiek udal bulegoetan presentatu behar dira.\nBaserri edo etxebizitza bakoitzeko eskatzaile bakarra onartuko da. Deskuidoan, jasotako eskaerak berez ateratzen diren kamioikadak baino gehiago badira, esleipena zozketa bidez erabakiko da. Horretan, lehentasuna, aurreko urteko zozketan sarituak izan ez zirenak izango dute. Egurra, azkenik, esleitu edo zozketa egin ondorengo bi hilabeteetan entregatuko da.


Tuterako alkatearen ustez, oposizioetan euskara ez da derrigorrez balioetsi behar | Gizartea | Berria\nUdaltzaingoko inspektore izateko deialdian bost puntu dituzte atzerriko hizkuntzek, eta bat ere ez euskarak. Aldatzeko eskatu du Arartekoak\nEneko Larrarte, Tuterako alkate izendatu berritan, 2015ean. IÑIGO URIZ / FOKU\nTuterako Udalak ez dio kasurik egingo Nafarroako Arartekoak egindako oharrari, eta herriko Udaltzaingoaren inspektore izateko lan eskaintza publikoan ez du kontuan hartuko euskaraz jakitea. Hala salatu du Administrazioan Euskaraz taldeak. Alkateak ohartarazi du Nafarroako eremu ez-euskalduneko lan eskaintza publikoetan ez dutela nahitaez euskara balioetsi behar.\nIazko maiatzaren 25ean argitaratu zuen deialdia udalak. Baldintzetan zehaztu zen alemanez, frantsesez eta ingelesez jakitea baloratuko zela: hizkuntza bakoitza bost punturekin. Euskara ez zen aipatzen. Administrazioan Euskaraz taldeko ordezkari Joseba Otanok Nafarroako Arartekora jo zuen, «euskaraz jakitea atzerriko hizkuntzak jakitea baino gutxiago balioesten zelako» kexa jartzera. Irailean bidali zuen Francisco Javier Eneriz arartekoak balorazioa Tuterako udaletxera. Idatzian, euskaraz jakitea atzerriko hizkuntzak jakitea baino gutxiago ez baloratzeko eskatu zion Eneko Larrarte alkateari (Ezkerra).\nArartekoak gogora ekarri zion legez berezko bi hizkuntza daudela Nafarroan: «Bata ofiziala da Nafarroa osoan (gaztelania), eta bestea, partzialki koofiziala (euskara)». Ohartarazi zuen Nafarroako erakundeek betebehar batzuk dituztela euskararekin, «eremu euskaldunean ofiziala izatearen eta gainerako eremuetan babesa izatearen ondorioz».\nAlkatearen arabera, «legeak ez du esaten» eremu mistoan erakunde publikoek euskara ezinbestean baloratu behar dutenik, «egin daitekeela baizik». «Inguru horietan ez bada derrigorrezkoa, are gutxiago ez-euskaldunean». Hurrengo deialdiren batean Larrartek esan du ezen, Tuterako Udalak euskara kontuan hartzea erabakiko balu, «arartekoari kasu egin» eta atzerriko hizkuntzen besteko balioa izango duela.


Arrano arrantzalea 65.000 bisitariren irakasle izan da - Deia\nArrano arrantzalea 65.000 bisitariren irakasle izan da\n2014an Urdaibai Bird Centerrek martxan jarritako ingurumen-hezkuntza ekimenak arrakasta lortu du\ni. fradua 17.12.2019 | 20:38\nEn las visitas a Urdaibai Bird Center, abierto los fines de semana, se disfruta tanto como se aprende, especialmente los niños. Foto: Urdaibai Bird Center\nEn las visitas a Urdaibai Bird Center, abierto los fines de semana, se disfruta tanto como se aprende, especialmente los niños.\nGautegiz Arteaga - Urteak dira arrano arrantzalea Urdaibaiko paduretara bueltatzeko proiektua hasi zela. Baina biodebirtsitatearen onuraz gain, hegaztia irakasle bilakatu da. Hala, eta Gautegiz Arteagako Oruetako hezegunean kokatutako Urdaibai Bird Center ardatz izanik, "6 urtean 65.000 pertsonak baino gehiagok hartu dute parte ingurumen-hezkuntzako proiektu honetan".\nEusko Jaurlaritzarekin eta Bizkaiko Foru Aldundiarekin lankidetzan, ingurumen-hezkuntza programak arrakasta izan du. Arrano arrantzalea tresna didaktiko gisa erabiltzeko asmoz, "gure ekosistema urtarrak eta, bereziki, gure padurak balioan jar-tzeko". Plana 2014an hasi zen, "eta, ordutik, Txingudiko Ekoetxearekin batera lan egin da. Ondoren, 2016an, Arabako Garaio eta Landa parkeak sartu ziren proiektuan, eta, horri esker, EAEko hiru lurraldeetara zabaldu zen, eta, zehazki, espezie hori bi mende baino gehiago igaro ondoren ugaldu ahal izateko aproposak diren eremuetara".\nArrano arrantzalea gako izanda, 6.437 ikasle pasatu dira Urdaibai Bird Centerretik. Hegaztiaren gaineko hezkuntza-moduloak, bestetik, 52.000 gora pertsona jaso dit. Udazken partean egiten dute ikastetxeentzako, eta aurtengoan ere arrakasta izan dute. Iragan den urrian, "arrano arrantzalea bezalako hegazti enblematiko baten berreskurapena ezagutzeko eta kontzientziatzeko bisita monografikoen bidez. Bisita horietarako, ikastetxeek ingurumen-hezkuntzako hainbat material dituzte eskuragarri webgunean, bisiten aprobetxamendua hobetzera bideratuta", diotenez. Arrano arrantzalea "zeharkako" elementua da, "paduren beste alderdi batzuk ezagutzeko aukera ematen duena, hala nola ekologia, paisaiaren garrantzia edota paduraren berezitasuna".\nBeste hainbat gako Hezkuntza-planak, hala ere, baditu beste hainbat atal. Nazioartekotzea da bat, zeinen bitartez "bideokonferentziak egin dira Afrikako, Amerikako eta Europako ikastetxekin, bai eta Euskal Herriko beste zentro batzuekin ere". Familiak ere erakarri dituzte: ingurumen- hezkuntzako jarduerak diseinatu dira. "Hain zuzen ere irtenaldiak paduretara, hegazti ikusgarri hori bertan behatzeko". Hitzaldiak ere antolatu dira, noizean behin.\nEskerrak eman nahi izan dituzte Urdaibai Bird Centerretik, "2014tik proiektu hau bultzatu duten 400 irakasleri baino gehiagori eta programan arte hartu duten 12.000 ikasleri baino gehiagori, bai eta Txingudiko Ekoetxeari eta Garaio eta Landako probintzia-aparkalekuei ere, EAEko hiru lurraldeetan proiektua garatzen ekarpen handia egin dutelako".


Lucrecia Martel zinegilea Tabakalerara etorriko da urtarrileanEuskal pantailaren gunea\nArgentinako zineman bide berria ireki zuen zinegilea da Lucrecia Martel, eta hil honen 26an bere film berria, Zama (2017) estreinatuko du areto komertzialetan. Hori dela eta, Donostiako Tabakaleran zinegilearen hiru film luze proiektatuko dituzte urtarrileko Fokuan, eta Martel bera Donostian izango da urtarrilaren 10ean, asteazkena.\nCannesen, Berlinen, Venezian, Toronton, New Yorken, Sundancen, Rotterdamen… estreinatu ditu Martelek bere filmak 2001ean La ciénaga bakarkako lehen film luzea aurkeztu zuenetik. Zinegile ezezagun izatetik nazioartean ospea eskuratzera igaro zen bat-batean, eta bere lana mundu osoko instituzio eta unibertsitateek aztertu dute.\nHiru izan dira bakarka zuzendutako film luzeak, eta laugarrena heldu aurretik, lanok ikusteko aukera eskainiko dute Tabakaleran:\nUrtarrilaren 5ean, ostirala, 19:00etan La ciénaga (2001)\nUrtarrilaren 13an, larunbata, 18:00etan La niña santa (2004)\nUrtarrilaren 19an, ostirala, La mujer sin cabeza (2008)\nBaina emanaldiak ez ezik, zinegilearekin berarekin solasaldia ere programatu du Tabakaleran Elias Querejeta Zine Eskolarekin elkarlanean. Urtarrilaren 10ean, asteazkena, izango da, 18:00etan hasita, eta bertaratuek Martelek bere zinemagintzaren errepasoa nola egiten duen entzuteko aukera izango dute.\nHorrez gain, otsailaren 3an, larunbata, Zama film berriaren inguruan argitaratutako El mono en el remolino. Notas del rodaje de Zama, de Lucrecia Martel (Selva Almada) literatur lanaren eta Años Luz (Manuel Abramovich, 2017) dokumentalaren aurkezpenak ere egingo dituzte. Lehena 18:00etan izango da, eta proiekzioa 19:30ean abiatuko dute.\nUrtarrilean zehar, halaber, martelen hiru film labur (Rey muerto, Pescados eta Nueva Argirópolis) proiektatuko dituzte Tabakalerako Horman.\nEloy de la Iglesia omenduko dute Kutxa Kultur Arteguneak eta Filmategiak\nClaude Lanzmann omenduko du Filmategiak\nAlbisteak Aleak Drama Emanaldiak Erakundeak Zikloak\nElias Querejeta Zine Eskola La ciénaga La mujer sin cabeza La Niña Santa Lucrecia Martel Tabakalera Zama


«Guztia dago kutsatuta, baina gizartearen zati handi batek ez du aldatzeko intentziorik»\n09 iraila, 2019 Elkarrizketa 450\nNaturarekiko eta bizitza osasuntsuaren inguruko benetako kontzientzia du Angela Linskeyk (Birstall, Ingalaterra, 1949). Duela urtebete eskasetik bizi da Ordizian, ia 40 urtean Jesus Mari Gonzalez senarra zuenarekin batera landa eremuan bizi ondoren, Abaltzisketako Naera Haundin azken urteetan. Baserrian bizi eta baserritik bizitzea izan zen hartu zuten erabakia, eta nekazaritza ekologikoa haien aukera. Toki askotan ezagunak ziren ekoizten zituzten produktuengatik, baina baita ingurumenarekiko oso konprometituta egon diren bikotea osatzen zutelako ere.\nNekazaritza ekologikoa geroz eta jende gehiago erakartzen ari da. Zuk eta zure senarrak 1970eko hamarkada inguruan ekin zenioten.\nIngelesa irakasten nuen garai hartan. Jesus Mari nire ikaslea zen. Horrela ezagutu genuen elkar. Ingelesa hobetzeko intentzioarekin, Ingalaterrara joan ginen eta han jende oso interesgarria ezagutu genuen. Naturarekiko kontzientzia handia zuen jendea zen. Politikoki bat gentozen haiekin, baina politikoki bat etortzea baino gehiago zen, elikadurari dagokionez ere kontzientzia zutenak ziren. Elikagaien inguruan asko ikasi genuen. Nondik datozen eta zein onura duten besteak beste. Hori izan zen abiapuntua. Ingalaterran 18 urte igaro ondoren Euskal Herrira bueltatu ginen.\nNon kokatu zineten?\nBizimodua aldatu nahi genuen, pentsatzen genuelako hori zela bide egokia. Urnietan baserri batean bizitzeko erabakia hartu genuen eta han hasi ginen pixkana-pixkana. Ingeles irakasle lana, baserriko lanarekin uztartzen nuen garai hartan. 1979an zen hori. Hiru urte igaro genituen bertan.\nBaserria utzita, euskara behar-beharrezkoa denez, Lazkaon egon ginen ikasten. Ezagun batzuei baserrian laguntzen ere ibili ginen garai hartan.\n1984an, berriz, Abaltzisketako Naiera Haundi baserria erosi genuen. Bertan igaro genuen gure bizitzako zati oso garrantzitsu bat, 34 urte. Igarotako denboragatik bakarrik ez, bizimodu filosofia desberdina zen, gure pentsakerarekin bat zetorren filosofia. Asko ikasi genuen eta ikasitako hori praktikan jarrita ia 40 urte igaro ditugu, baserria saldu genuen arte. Iaz izan zen hori. Orain, Ordizian bizi naiz.\nZergatik aukeratu zenuten nekazaritza ekologikoaren bidea?\nElikadura osasungarriagobat nahi genuelako. Ikusten genuen, elikatzeko modua okerrera zihoala eta ez genuen horrelakorik nahi guretzat. Gaur- gaurkoz arrazoi genuela uste dut, nahiz eta horrek ez nauen batere pozten.\nNolakoa izan zen bide hori aukeratzea?\nEuskal Herrian ez zen oso ezaguna nekazaritza ekologikoa. Katalunian izan ziren lehenetarikoak. Ingalaterran, adibidez, hemen baino aurreratuago zeuden arlo horretan. Bigarren Mundu Gerra baino lehen bazegoen nekazaritza ekologikoaren aldeko mugimendu bat, eta Jesus eta biok ere hortxe sartu ginen Ingalaterran bizi ginen bitartean. Handik informazio asko jaso genuen. Urnietako baserrian ikasitako hura praktikan jartzen hasi ginen, nahiz eta hemen produktu ekologikoak aurkitzea zaila zen.\nGarbi geneukan baserritik ateratzen genituen elikagaiez elikatu eta biziko ginela, guk geuk landatu eta zaindutakoekin. Erositakoak ez zigun konfiantzarik ematen.\nOsasunagatik egin zenutela aipatu duzu.\nBai, osasunagatik batez ere, baina ez gureaz bakarrik, baita lurraren osasunagatik eta gizarte osoaren osagunagatik ere. Gizartearen zati handi bati guk aukeratutako bizimodu horrek lan handia suposatzen dio, gehiegizkoa; norberak jan behar duena norberak landatzea eta zaintzea. Jendeak nahiago du edozer gauza jan, eta ondoren medikamentuak hartu.\nNire familia Ingalaterran bizi da. Badakit han baserri batean bizi nahi izatekotan ingurukoak laguntzeko prest izango genituela, ideia oso ona dela iritzita. Naturarekiko beste konzientzia bat dute.\nEuskal Herrian oztopoak izan zenituzten?\nErabaki hau hartu genuenean inguruko batzuek ez zuten ulertu. Ez ginen babestuta sentitu. Aldentzen ere hasi ziren batzuk. Ez eztabaidagatik, baizik eta gure aukerarengatik, baserrian bizi eta baserritik bizitzeagatik.\nEta bai, gauzak aldatzen ari dira. Gazteengan kontzientzia sortzen ari da. Baina orain lan oso handia dugu egiteko hori guztia aldatu aurretik. Guztia baitago kutsatuta eta gainera gizartearen zati oso handi batek ez du aldatzeko batere intentziorik. Pentsatzen dute horrela oso ondo bizi direla. Horrek aldatu egin behar du, baina oso zaila da.\nIngurukoekin erlazioak aipatu dituzu…\nBegetarianoa naiz, eta nahiko zorrotza gainera. Barazkiak, frutak, zerealak eta lekaleak jaten ditut, arrautza egosiak, eta baita gazta pixka bat ere. Haragirik ez, ezta arrainik ere. Esnerik ere ez dut edaten. Beganoa izan nahiko nuke. Bestalde, azukre asko kontsumitzen dute beganoek, eta hori ere ez dut nahi. Ez da hain erraza guztiz koherentea izatea.\nNire elikatzeko modua erabaki bat da, bizitzeko filosofia bat eta benetan onuragarria delako egiten dut. Eta horrek, askotan gertukoekin ditugun harremanetan eragin du. Lagunekin elkartzerakoan arazo bat ere izan daiteke.\nAdibide bat jarriko dizut. Bazkari bat antolatzerakoan, normalean ez gaituzte kontutan hartzen. Bazkaria ordaindu dut, baina ia ezin izan dut ezer ere ez jan. Horrelakoak gertatu zaizkit, eta azkenean ez joatea erabakitzen duzu.\nBeste batzuk, saiatzen dira gehiago ulertzen, eta egoera zelebre xamarrak sortzen dira. Begira, behin familiako baten etxera bazkaltzera joan eta galdetu zidan: ‘Haragia jan gabe jarraitzen duzu ezta?’. Baietz erantzun nion eta berak ‘ondo orduan, arraina jarri dut eta!’. Ez nion ezer esan, baina garbi dago ez duela ulertzen zer den begetarianoa izatea.\nMedikamentuak ere aipatu dituzu. Zer duzu esateko medikamentuen kontsumoaren inguruan?\nGehiegi kontsumitzen direla. Borondate falta dago orokorrean. Jendeak nahiago du medikamentuak kontsumitzea elikadura zaindu baino. Botiken kontsumoa ikaragarria da hemen, Ingalaterran ez nuen horrelakorik ezagutu. Beldurgarria da. Edozer gauzagatik, txikikeriak izanda ere, botikak hartzen ditu jendeak. Gure gorputzarentzat ez da ona. Daukaguna sendatzeko asmoarekin hartu, eta beste zerbaiti eragiten diote botikek.\nEgia da, bizi esperantzak gora egin duela. Baina ondo bizi al dira? Eta hori, kontutan hartuta adin askoko pertsonei buruz hitz egiten ari naizela, eta gazteak zirenean orain baino hobeto jaten zutela. Zer gertatuko da elikadura ez osasungarria daramaten gazteak zahartzen direnean? Nola egongo dira? Ikustekoa izango da.\nBorroka luzea dago aurretik, baina ez gizarteak ez boterea dutenek ez dute beste norabide bat hartzeko benetako saiakerarik egiten, ezta asmorik ere.\n«Erabakia hartu genuenean batzuek ez zuten ulertu. Ez ginen babestuta sentitu»\n«Jendeak nahiago du medikamentuak kontsumitzea elikadura zaintzea baino»\n«Gizarte arloaz, politikaz eta administrazioaren funtzionamenduaz ere ikasi dut»\nDuela gutxi ogia albiste izan da. Saltoki askotan salgai duten ogiaren kalitatea zalantzagarria dela eta, osagaiak zehaztera behartuta daude, jendeak erosten duenaren informazio osoa izan dezan.\nIngalaterran bizitzen egon ginenean , Gure eguneroko ogia izenburua duen liburua irakurri genuen. Idazleak kontatzen du okindegi industrial batera egindako bisitan izandako esperientzia. Oso inpaktatuta gelditu ginen eta gu geu hasi ginen etxean ogia egiten. Ez zen oso ona, baina hori jatea nahiago genuen.\nJendeak ez daki zer erosten duen, baina interesa ere ez dute jartzen. Saltoki askotan ogi integral moduan saltzen duten hori, ez da benetako ogi integrala. Gari-garia baino ez diote gehitzen. Fermentazio laburrekoak dira gainera. Azken finean, ez dira osasungarriak.\n20 urte inguru nituenean, Ingalaterran, erosketak egiten nituen tokian bazegoen ogi bat, gainontzekoak baino askoz garestiagoa. Oso ona zegoen, eta on egiten zidan. Okinari galdetu nion ogi horren prezioaren zergatia. ‘Beste modu batean egindakoa delako’, erantzun zidan. Ez nuen oso ondo ulertu zer esan nahi zuen horrek, eta ez nion gehiago galdetu. Orain konturatzen naiz zer esan nahi izan zidan.\nGarestiagoa izanda ere, garbi daukat zein den aukera egokia. Nahiago dut jatekoan gehiago gastatu, hori eginda oporretan joaterik ez badut ere.\nPortugalen 16 urtez azpikoei zuzenduta dauden eta azukrea daramaten produktu industrialen publizitatea debekatu dute. Ze iritzi duzu horren inguruan?\nAurrerapauso bat da hori. Portugal atzetik dagoenaren irudia dugu sarri eta horrelako erabakiek kontrakoa erakusten dute.\nZure bizimodura bueltatuz, zer suposatu dizu horrenbeste urtean baserrian bizi izanak?\nKalean bizita ikasiko ez nituzkeen gauza asko ikasi ditut nekazaritzari eta naturari dagokionez: urtaroek duten garrantziaz, noiz landatu eta nola zaindu landareak, faunak inguruan duen garrantziaz, eta beste gauza asko. Pozgarria da ikustea hainbat eskolatan baratze txikiak jarri dituztela, Itsasondoko Herri Eskolan bezala. Horrela, txikitatik barazkiak eta frutak nondik datozen ikasten dute. Haiekin kolaboratzen aritu nintzen denbora batean.\nGizarte arloaz, politikaz eta administrazioaren funtzionamenduaz ikasteko ere balio izan dit baserriko esperientziak. Baserritik bizi ahal izateko, administrazioak nola funtzionatzen duen ikasi behar izan genuen. Batzuk laguntzeko prest daude, beste batzuk ez ordea.\nHerrietan, baratze sarearen bidez, lur eremuak landu ditzakete herritarrek.\nBaratze ekologikoak egiteko proposamena Abaltzisketako udaletxean egin genuen duela urte asko, Jesus Mari herriko alkate izan zenean. Proposamena ez zuten batere ongi jaso.\nHorrez gain sagardo ekologikoa egiteko eta hantxe baserriko produktuak saltzeko eraikin bat egitea proposatu zuen. Aldundia ados zegoen, eta beraz aurrera atera zen proiektua. Baina denborarekin hasierako ideia apurtu egin zen. Negozio batean bilakatu nahi zuten. Gaur egun itxita dago.\nOrain Ordizian bizi zara pisu batean. Nolakoa da zure egunerokoa?\nEtxea zaindu, jatekoa prestatu, mendira joateko ohitura dut, frantsesa ikasten ari naiz, Donostiako lagunak bisitatzera joaten naiz, Ingalaterrara ere egin ohi dut bidaiaren bat edo beste. Hori da nire bizimodua.\n« GoiBerri 340. zenbakia [pdf]\nOporrik ez, eskerrik asko »


Laos, berriro ikusi arte! - www.txiribuelta.eus\nLaos, berriro ikusi arte!\nArgitaratua: 12 Azaroa 2019\nLaos atzean utzi dut. Azkeneko egunak erlojupekoaren kontra egin ditudala iruditu zait. Mugara ailegatzeko egunak justu nituen ,eta ia apenas ezer ikusi barik igaro ditut kilometroak, baita gauez ibiltzea tokatu zait ere (ederra eltxo zopa jan dudana!!!)\nAtzera begiratuta Laos bisitatu beharreko herrialdeen artean kokatuko nuke. Iparraldean, hasieran, jendea itxia, arrotza.... iruditu zitzaidan. Baina euskaldunak askotan ere horrelakoak izaten gara. Mendialdeko izaera izango da! Ibilbide gogorrak topatu nituen bertan, mendi koxkorren artean. Eta bizikletari zinez eragin nion, neure burua zalantzan jarri arte ere. Egun batzuetan ibili ginen haserre bizikleta eta biok. Baina azkenik lagunak egin ginen berriro, eta bidean gozatu genuen hasieran bezala. Nahi baino motelago, nahi baino nekatuago, eta nahi baino arazo gehiagorekin... baina horrelakoak dira bidaia abenturak!\nGeroago, jendea zabaltzen hasi zen... irribarreak, agurrak... erdialdea eta hegoaldea zeharkatuz. Vientianetik, hiriburutik, hegoalderantz urjauziak eta kobazuloak nonnahi aurkitu ahal dira. Nik batzuk bakarrik bisitatu ditut, lehor garaia dagoeneko hasia da eta ez dira orain bereziki ikusgarriak. Baina kobazulo zalea bazara, hauxe da zure herrialdea!\nBidean hainbat txirrindulari topatu ditut, normalean errepidean, kontrako norabidean. Eta beti gertatzen den bezala, elkartu, agurtu, hitz egin... eta batez ere bihotza alaitu! Ez dakit zergatik, baina txirrindularien artean beti gertatzen da gauza bera. Berdin du nongoa zaren, edo hizkuntza berean mintzatzen zaren edo ez, bizikleta gainean egun batzuk bakarrik emango dituena edo urteak daramana... zaletasun berbera duen beste lagun bat topatu duzu bidean, eta horrek alaitzen du eguna! Eta irribarrearekin jarraitzen du bakoitzak bere bidea.\nAzkeneko bi egunetan halako bi lagun topatu ditut. Ingelesez ni baino okerrago mintzatzen den Serbiako Sergei, Mongolia, Txina eta Vietnam zeharkatu duena, eta dolarrak ez izateagatik Laoseko mugatik Vientianerako bidea bueltan egitea erabaki duena, eta Kaliforniako Joseph, orain dela 18 urte bere herritik atera zena eta Asia erdia baino gehiago zeharkatu duen ingeles irakaslea. Azken honek hainbat “tip” esan dizkit, eta berari esker arazo barik zeharkatu ahal izan dut muga. Hori bai, 5 dolar gehiago ordainduta, ez dakit zer nolako papera ez izateagatik (abisatu zidaten, bai, poliziak dirua eskuratzen duela ateratzeko orduan... ez dakit legezkoa baina ohikoa badela)\nEta Laosek utzi didan sabore goxoarekin Kanbodiak eman dit ongietorria.\nIMG 20191109 133357\nIMG 20191017 124433\nIMG 20191106 130827\nLaosen egindako ibilbidea!


GIGANT Kanaria Handiko Las Palmasen erosi batetik € 39\nErosi gel Gigant Kanaria Handiko Las Palmasen\nZakila Handitzeko Gel Gigantea aspalditik ezaguna da. Baina hori eskatzeak Kanaria Handiko Las Palmasenek ez du funtzionatuko, Espainiak ez baitu produktu hori farmaziei hornitzen. Mezularitza baten bidez jaso edo posta bulegoan jaso dezakezu. Ez da denbora asko beharko produktu bat webgune ofizialean eskatzeko.\nGigant Gel eskuragarri dago prezio merkean. Beharrezkoa da eskaera orriaren eremuak idaztea - izena eta telefono zenbakia, eta ondoren, zuzendariak ordu bateko epean zehaztutako zenbakira deituko du eta produktua prezio murriztuan jasoko duzu. Zurekin harremanetan jarriko gara eskaera argitzeko eta galdera guztietarako zure helbidera bidaltzeko. Gaur egun soilik% 50eko deskontua dago, prezioa € 39.\nNola erosi Kanaria Handiko Las Palmasen Gigant\nZakila handitzeko gel eraginkorrena Gigant da. Horrelako arazoren bat baduzu, aurkeztutako gelak azkar eta eraginkortasunez konpontzen lagunduko dizu. Espainiak aspalditik frogatu du sendagaiaren eraginkortasuna. Espainiako Kanaria Handiko Las Palmasen webgune ofizialean eska dezakezu. Utzi eskaera eskaera orrian eta itxaron iritzia jasotzeko. Mezua jasotzen duzunean eskaera ordaindu dezakezu. Orain bakarrik eska dezakezu% 50eko beherapenarekin.\nGigant Gelak konposizio berezia eta guztiz naturala du. Bizkortu produktua errentagarri lortzeko, erosi Espainian (Kanaria Handiko Las Palmas). Webgune ofizialean botika eraginkorra eskatu behar baduzu, idatzi zure datu pertsonalak eskaera orrian, Gigant € 39 beherapen prezioan jasotzeko. Horren ondoren, operadorea zurekin harremanetan jarriko da eskaera berresteko. Postariaren bidez zehaztutako helbidera bidaltzeko prezioa desberdina izan daiteke hiri desberdinetan. Egin eskaera eta garaiz jaso Kanaria Handiko Las Palmasen.\nGigant La Corunan Gigant Lanzaroten\nEskatzeko Gigant Kanaria Handiko Las Palmasen % 50 bakoitza


Larunbatean hasiko da Banakako Jai Alai World Tourra - Urola Kostako Hitza : Urola Kostako Hitza\nFinalerdietako bi partidak abenduaren 21ean izango dira, eta finala, berriz, hilaren 28an. Txapelketa guztia Zumaiako Aitzuri frontoian jokatuko da.\nMunduko Pilota Batzarrak atzo arratsaldean egin zuen Banakako Jai Alai World Tour jaialdiko aurkezpena Aitzuri frontoian. Bertan izan ziren Gaizka Muniategi Xistera Klubeko Elkarteko gerentea, Fernando Azkarate Munduko Pilota Batzarreko presidentea, Gotzon Enbil Zumaiako kirol zinegotzia, Kepa Arroitajauregi kirol zuzendaria eta Aimar eta Arbe pilotariak.\n2007. urtean hasitako txapelketa hau lehendabiziko aldiz jokatuko da Zumaian. “Munduko Pilota Batzarretik oso pozik gaude hemen egoteaz. Horregatik eskerrak eman nahi dizkiogu Gotzon Enbili eta Zumaiako herriari. Aurten, hemen emango diogu bukaera denboraldiari eta harro gaude orain arte egindako lanarekin. Denboraldia oso ondo doa, eta ongi amaitu nahi dugu. Datorren urteari begira ere, horrela mantentzeko nahia dugu, eta ahal bada, hobetu”, esan zuen Azkaratek.\nBanakako txapelketa hiru egunetan jokatuko da, eta aurreko urteetatik alderatuta, frontoi luzean jokatuko da. “Azken bi urteetan Bilbon jokatu da, frontoi laburrean, eta beraz, edizio honetako aldaketa nagusia hori izango da”, kontatu zuen Arroitajauregik. Goikoetxea eta Lopez izango dira taldeburuak eta finalaurrekoetan hasiko dira lehiatzen. “Iaz Lopezek irabazi zuen, eta duela bi urte Goikoetxeak. Aurten, beraien herrian, batak zein besteak frontoi luzeko banakakoa jokatuko dute”, jarraitu zuen.\nLarunbatean, abenduaren 15ean, hasiko da txapelketa Aitzurin, 19:00etan. Lehenengo final laurdena Aimarren eta Arberen artekoa izango da, eta bigarrena, berriz, Olharanen eta Olharen artekoa. “Aimar eta Arberen arteko partida irabazten duenak Goikoetxea izango du aurkari finalaurrekoetan, eta beste partidako irabazleak, aldiz, Lopez”. Finalaurrekoak abenduaren 21ean jokatuko dira, 19:00etan, eta finala berriz, hilaren 28an, ordu berean. “Ziur aski ordu erdi lehenago Zumaiako pilota eskolako haurren arteko partidak izango dira”, gogoratu zuen Arroitajauregik.\nGotzon Enbil kirol zinegotziak hain zuzen frontoiak Zumaian duen garrantzia nabarmendu zuen. “Orain dela bi urte inauguratu zen Aitzuri. Urte asko egon gara Zumaian frontoirik gabe, eta hau egin zenetik ematen du herriko elkartean ere ume eta gazte gehiago daudela, hau da, pilota indarra hartzen ari dela. Horrelako jaialdiek ere laguntzen dute indarberritzen, eta, gainera, umeek pilotari onak ikusteko aukera dute”. Bide batez Enbilek eskerrak eman zizkien Munduko Pilota Batzarrari eta zestako bi enpresei. “Guretzat, herrian bi pilotari esanguratsu izanda, oso garrantzitsua da horrelako txapelketa bat hemen jokatzea. Ea final zumaiar bat ikusteko aukera dugun”.\nSarrera guztiak 10 eurotan salduko dira. Final laurdenetakoak frontoiko leihatilan bakarrik egongo dira salgai, baina hurrengo bi jaialdietakoak aurretiaz erosi ahalko dira frontoiko tabernan eta egunean bertan leihatilan. “Txapelketa dotorea da eta pilotariak jokatzeko gogotsu daudela esan digute. Espero dugu ikusleak ere gozatzea”, amaitu zuen Arroitajauregik.


Felix Linares Jose Ignacio Ceberio, Manuel Septien Ortiz eta Pablo Barriorekin\nFélix Linares Jose Ignacio Ceberio, Manuel Septien Ortiz eta Pablo Barriorekin, gaur\nEITBko aurkezle eta kazetariak hiru idazle hauen literatur lanen aurkezpena gidatuko du Bilboko Bidebarrieta Kulturguneko liburutegian asteazken arratsaldean.\nFélix Linares Bidebarrietako Kulturguneko aurkezpenean\nAurtengo Bilboko Liburu Azokaren baitan, Bidebarrieta Kulturguneak hiru literatur lanen aurkezpena eskainiko du gaur arratsaldean, ekainaren 9an. Jose Ignacio Cebeiro, Manuel Septien Ortiz eta Pablo Barrio idazleek Los collares eléctricos, Las dos vidas de Martín de Munibe eta El sitio del fin del mundo aurkeztuko dituzte, hurrenez hurren. Félix Linares EITBko aurkezle eta kazetariak gidatuko du ekitaldia 19:00etatik aurrera.\nLos collares eléctricos umore melankolikoaz idatzitako eleberria da, "agian protagonistak umorearekin bakarrik gainditu ditzakeelako bere zalantzak".\nJosé Ignacio Ceberio diseinatzaile grafikoa da. Bilbon jaioa, Zumo de Ciprés ipuin liburua idatzi du, eta, besteak beste, Grupo Prisa Nazioarteko Mikrorkontaketa Lehiaketa irabazi du.\nLas dos vidas de Martín de Munibe (Manuel Septien Ortiz)\nHorrez gain, Manuel Septien Ortiz Bidebarrietako liburutegiko areto nagusian izango da Las dos vidas de Martín de Munibe aurkezten. Martin de Munibe, Thomas de Toulouse ezizenez ezaguna, liburu debekatuen kontrabandista eta inkisizioaren iheslaria da. Bere izaera subertsibo eta heretikoagatik debekatutako liburuak, baita erotikoak izateagatik zentsuratu diren lanen artean mugituko da.\nManuel Septien Ortiz institutuko irakaslea da Gasteizen eta Nubes de Tiza eta Aquella temporada en el invierno argitaratu ditu eleberrigile gisa.\nAzkenik, Pablo Barriok El sitio del fin del mundo eleberria aurkeztuko du, umorez betetako fabula libertarioa da eta "piraten mito erromantikotik edaten du. Ez ditu piratak gaizkile gisa ikusten, boteretsuek ezarritako arauen aurka matxinatzen diren pertsonak dira".\nPablo Barriok beti izan zuen idazteko tentazioa, eta berrogei urte bete ondoren, bere buruari esan zion: "Orain edo inoiz ez". 2003an Toribio Altzaga saria irabazi zuen Ama, hor al zaude? antzezlanarekin. Ordutik, antzerkia idazten du.


Louise Bourgeois, edo hutserako eskailera - Txuspo Poyo\nBere garaian Txuspo Poyok Louise Bourgeoisi eskaini zion heriotza-ohar honetan, niretzat oso deigarria izan da haren heriotzaren berri ematen zuen egunkariko orrialdea modu materialean inbaditzen duen eskailera-gurutzaketa. Elementu arkitektoniko hori hain adierazgarria eta, aldi berean, hain sinbolikoa denez, oroimenean bizirik ditudan irudiak etorri zaizkit burura; esate baterako, Siriako Malulako udalerrian dagoen Teklako monasterioko ikonoaren zati bat. Arimak eskailera monumentalean gora doaz zerurantz, eta, igoera horretan, guzti-guztiak beltzez margotuta dauden aingeru deabrutuek haietako batzuk botatzen dituzte bertatik. Zoritxarrez, irudi horrek irakurketa berriak eduki ditzake, orain dela hilabete batzuk indar yihadisten eta Siriako armadako indarren arteko borroken erdian harrapatuta geratu zelako udalerri hori. Baliteke gaur ikono hori desagertu izana, borrokek neurri handi batean suntsitu dutelako Malulako ondare arkitektoniko eta artistikoa.\nArtearen historiaren ikuspegitik, niretzat irudi saihestezina ere badira Joan Mirók hogeiko hamarkadan margotu zituen eskailerak. 1926ko “Ilargiari zaunka egiten dion txakurra” lanean, esaterako, aipatutako ikonokoa bezain monumentala den eskailerak margolanaren ezkerraldea betetzen du. Edonola ere, testu hau prestatzean harri eta zur geratu naiz 1947an Joan Miró eta Louise Bourgeois New Yorken elkar ezagutu zutela jakitean. Geroxeago, hain zuzen ere, Louisek berak nahikoa gutxiesgarriak ziren hitzez aitortu zuen haien topaketa atsegina izan zela, baina haren “estilo jostariak” ez zuela inolako eraginik eduki bere lanetan, “nire lanak askoz ere oldarkorragoak direlako”.\n“indarkeriazko egitate ororen atzean, frustrazio sexuala dago”\nGora doan eta ukigarriaren mundua zein ukiezinaren mundua lotzen dituen mugimendu bertikal horren sinboloa den eskaileraren inguruko elkarrekiko interesa sinbologia jorratzeko bi era desberdinetan dibertsifikatzen da bi kasuetan. Joan Mirórentzat, eskailera elementu naturalen, lurraren eta zeruaren arteko lotunea da, tamaina handiagoko oinarria lurrean dago ainguratuta, gaueko zeruari eusten dio eta, azken batean, gaueko “iheserako eskailera” da, bere esanetan.\nLouise Bourgeoisentzat, ordea, erdian eskailera zeukatela sortu zituen gelaxkek ez gaituzte inora eraman nahi, artistak berak idatzi zuen bezala: “eskailera-mailen goiko aldera iristen zarenean, ez dago ezer, baina, hala ere, (bizitzen) jarraitzeko, aurrera jarraitu beharra dago, horren ondorioz berriro hasi behar bagara ere”. Bere kasuan, “hutsera garamatzaten eskailerak dira”, beraz.\nHonako hauxe kontuan hartuta bizitzen jarraitzeko adorea ematen digun sinbolo hori eskaileran ikusteko bi moduak desberdinak diren arren, baliteke hain urrunak ez izatea: bakartzeko prozesua, barruko ihesaldi mirotarra edo kanporaketa eta emozioak zein ikarak agerian uzteko egindako apustu ezin zintzoagoa, sarri-sarritan eta obsesio nahikoaz Louise Bourgeoisentzat horren guztiorren helburu nagusia aita zela aintzat edukita. Bere esanetan, hain zuzen ere, aita “ez zen inoiz etxekoa izan”. Inolako zalantzarik gabe, hortik datoz Txuspo Poyok haren heriotza-oharretan adierazitako hitzak: mater-ializing the father. Artistak berak askotan azaldu zuen 1938an bere sorterria den Frantzia utzi zuela atzean Robert Goldwater arte-historialariarekin ezkondu ondoren New Yorken finkatzeko eta, horrela, aitarengandik urruntzeko. Sarritan, aitaren aurkako matxinada horren adierazgarri ziren bere eskulturak eta marrazkiak, bere ustez aitaren jarrera traizioa izan zelako bere amarentzat nahiz familia osoarentzat. Malaise-sentsazio horrek bere lan guztiak zipriztindu zituen, eta beste faktore batzuetara ere hedatu zen; esate baterako, indarkeria. Horrez gain, “indarkeriazko egitate ororen atzean, frustrazio sexuala dagoela” adierazi zuela eta bere jarrera pertsonal zein artistikoa nolakoa zen kontuan hartuta, aitzindarietakoa izan omen zen arte garaikidean erabat feminista zen jokabidea erakusteko orduan.


Bizkaia munduari lotuta. Gazteentzako aukerak nazioartean. Bizkaia Goazen 2030 - Bizkaia.eus\nGazte bizkaitarren ezagutza eta nazioarteko prestakuntza sustatzea\nBizkaiko pertsona gazteen ezagutza eta nazioarteko prestakuntza sustatzeko beken bi deialdi erregulatzen dituzten bi Foru Dekretu argitaratu ziren: London School of Economics (Erresuma Batua) erakundean prestatzeko bekak eta Europar Batasunarekin lotuta dauden gaietan espezializatzeko ikasketak egiteko bekak.\n2016tik, guztira 34 laguntza eman dira deialdi horien bidez.\nGazteei zuzendutako gida bat argitaratzea, atzerriko mugigarritasunaren ingurukoa, beren prestakuntza hobetzen laguntzeko\nKanpoko mugikortasunari buruzko gidaliburu eguneratu bat argitaratzearen helburua herritartasun europarra duten pertsonen EBren barruko mugikortasunari buruzko oinarrizko alderdiak, ezarrita dauden oinarriak eta eskubideak eta, halaber, eskubide horiekiko dauden ustezko salbuespenak aztertzea izan da. Behin 2016an argitaratuta, 2017an egin zen bezala, 2018an gida eguneratu da.\nLehen fase baten, gidaren edukiak prestatzeko ikerketak egin ziren eta informazio eguneratua bildu zen. Ostean gidaren maketazioa eta eguneratze grafikoari ekin zitzaion eta Bizkaiko Foru Aldundiaren web atarian argitaratu zen.\nEskuragarri dago euskeraz, erderaz eta ingelesezko laburpen bat.\nBizkaia Katedra martxan jartzea\n2016an tresna bat diseinatzen hasi ziren agintaldiko helburu estrategikoak horien ildo, hitzarmen, beka eta Bizkaiko Foru Aldundiak ezagutzaren belaunaldia sortzeko eta lurraldeko prestakuntza indartzeko egiten dituen gainerako ekintza guztiak batu eta lerrokatzeko. Hala, 2017an aurrera eramandako hitzarmenez gain, 2018an Euskampus Fundazioarekin sinatutako hitzarmena osatu da, Bizkaia Katedraren sorrera eta edukiak definitzera bideratuta dagoena.\nProgramaketari jarriki, BBK-rekin akordioa bat sinatu da Bizkaia BBK Bekak sortzeko. Hala, prestakuntza aurreratua eskainiko zaie atzerriko goi-mailako unibertsitateetan unibertsitateko tituludun gazteei, eta Bizkaiko goi-mailako enpresa batean lanerako kontratua egingo zaie ondoren (guztira 11 beka eskainiz). Honez gain, Bizkaia Talentekin akordio bat egin da graduondoko ikasleen trukerako Idaho, Nevada, Pitssburgheko unibertsitateetan, beste batzuen artean. Bestalde, 2017 eta 2018an lanean jarraitu da, aurreikusitako etapei jarraiki, bai Nevadako (AEB) Unibertsitateekin dagoen hitzarmenean, baita UPV/EHU-ko Bizkaia Zientifikoa izeneko hitzarmenean ere.\nBeste alde batetik, Deustuko Unibertsitatearekin hitzarmen bat sinatu da lurraldean HUB finantzario bat diseinatzeko. Praktikak egiteko bideratuta dauden lau elkarlanerako hitzarmenak ere sinatu dira Deusto, UPV, Mondragon eta Zaragozako Unibertsitateekin. UNEDeko laguntza ere mantentzen da.\nTrebakuntzaren arloko politiken lerrokatzea bigarren etapa batean aurrera eramatea aurreikusi da, behin programako ekimenen norabidea ezarrita.\nBasque Talent Network sarea sustatzea\n2016an, 2017an eta 2018an Basque Talent Network sarea sustatu da jarduketa hauen bitartez:\nBe Basque Talent Meetings (BBTM): azalpen-hitzaldiak eta topaketak euskaldunekin eta, oro har, profesionalekin (jatorrizko lurraldea edozein dutela), sarea indartzeko, lehiakortasuna sustatzeko elementua baita mundu mailako talentua aurkitzeko eta Euskadirekin lotzeko.\nBe Basque Talent Conference (BBTC): egun batean egiten da, eta parte hartzen duten profesionalei lurraldeko oraingo eta etorkizuneko egoera sozioekonomikoa eta zientifiko-teknologikoa ezagutzeko aukera ematen zaie. Horrez gainera, talentuaren mugikortasunarekin zerikusia duten gaien gainean eztabaidatu ahal dute, tailer tematikoetan parte hartu eta elkarrizketa pertsonalak izan jardunaldian dauden euskal erakundeetako ordezkariekin.\nGuztira, 24 hitzaldi eta topaketa antolatu dira munduko hainbat tokitan (Boston, Geneva, Berlin, Dublin, Zürich, Londres, Dusseldorf, Munich, Helsinki, Kopenhage, Boston, Amsterdam, Hanburgo eta Kolonia), eta 677 profesionalek hartu dute parte haietan.


2013 abuztua | AEK :: barnetegiak\n2013(e)ko abuztuak 19 Albisteak\nBarnetegiak 2013.. txissspun!\nBarnetegi ibiltariak 2013 bukatu dira.. edo hasi direla esan genezake. Esperientzia politak bizi izan ditugunak, baina ez, ez da hemen bukatuko sortutakoa… Hemendik aurrera euskaraz elkar ezagutuko dugu hobeto, duda barik. Eta asmo berriak eta proiektu interesanteak sortuko dira ibiltarietan elkartutako jendearekin…. beraz, ibiltariak bukatu baino, hasi direla esan genezake altu!\n15 egunetako ibilbideari eutsi diogu, alai, elkar lanean, euskaraz… eta horrela jarraitzeko asmoa dugu.\nElosu, Legarda eta hainbat herri gelditu zaizkigu ezagutzeko, eta bizikletaz zein oinez, babarrunak eta paellak dastatu behar ditugu. Eta nola ez, bilboko jaietan ohikoa dugun hitzordua…. Beraz, laster egongo gara!!!!!\nAh…. gauzatxo bat ahaztu zaigu… korrika 18an gertatu bezala, hau ere MUNDIALA IZAN DA! beste behin ere, BIBA ZUEK!!!!\n2013(e)ko abuztuak 9 Albisteak\nAzkeneko bi egunetan Nafarroako Erriberatik ibili gara. Lizarrako jaietan parranda txiki bat bota ostean, Tuteraraino abiatu ginen. Aurtengo etaparik luzeena izan genuen, eta gure gorputzek nabaritu egin zuten. Arrigarai euskaltegiaren parean, AEKidea dugun Aris genuen zain, Jesuiten ikastetxean lo egiteko lekua berak lotu zigun eta. Mila esker, Aris!\nAtzo aldiz, egun berezia izan zen guretzako. Egunez jendea igerilekuetan eta Tutera ikusten eman genuen goiza eta arratsalde erdia. Gero, 18:00etan txirringa hartu eta Bardeak zeharkatu genituen. Ederrak gure Bardeak! Lur gorri eta marroiak nahasten dira inguruko berdearekin. Eta ilunabarrak Bardeetako bihotzean harrapatu gintuen. Gozatu egin genuen momentua…. Gaua gero eta ilunagoa egiten zen bitartean, argiak piztu eta koloretako sugea osatu genuen, ixilean, gaua bereziak merezi zuen bezala…. Eta azkenik, Zarrakastelura gau itxian ailegatzean, zelan ez, herriko festak eta 35 txirrindulari herria zeharkatzen. Etorri garela somatu da herrian, bai!\nGaur, Irunberrira goaz. Urtero egiten dugun geldialdia hauxe ere, bertakoekin ezin gustorago egoten gara eta.\nGosaria bukatzen ari da, bizikletak prestatzen hasteko momentua…. Gero arte euskalakariok!!!!!\n2013(e)ko abuztuak 6 Albisteak\nMingaina dantzan, gurpilak bueltaka\nGurpilek bueltaka jarraitzen dute, mingainak askatzen diren einean…\nOrain dela lau egun Urduñan (Aupa Laudioko beteranoak ere!) elkartu eta…. zenbat jende! Pozarren hasi ginen aurtengo ibilbide berezi honetan. Badira 14 urte AEK-k bizikletazko ibiltaria antzolatzen dituela. 14 urte eta emaitza gero eta hobea da. Aurten, ikustekoa da zer nolako euskalakari artalde batu garen! Lehenengo asteburuan 45 lagun (Getxoko Egizu Euskara Taldeari mila esker!, eta bereziki Dabideri! :-P) elkartu, eta ze nolako jarioa!!!! Lagun zaharrak agurtu, lagun berriak ezagutu, izenekin nahastu…. eta betiko galdera: Denok gaude? Zenbat gara?!!!!\nGaur, Lizarrako jaietan agertu gara, Otxandio, Opakua eta Etxarri-Aranatzen gau bana igaro ostean.\nEta ibiltari honen beste helburu bat bertako hiztunekin harremanak sortzea denez… bagoaz ikastolako txosnara afaltzen. Menu goxoa eta konpainia ezin ederra, beti ere Euskal Herria euskalduntzen dutenena! Biba zuek!!!!\nEta irudiek hitzek baino balio handiagoa dutenez… hortxe egunotako argazki sortak!


UPV/EHUk Brian L. Bayne irakaslea Honoris Causa Doktore eta 479 doktore barriak izentauko ditu - bizkaie.biz\nUPV/EHUk Brian L. Bayne irakaslea Honoris Causa Doktore eta 479 doktore barriak izentauko ditu\nBizkaie! 2015-04-21 15:13\nDatorren barikuan, apirilak 24, 18:00etan, UPV/EHUko Areto Nagusian (Sarriena auzoa z/g. Leioa), EHUk Brian L. Bayne irakaslea Honoris Causa doktore izentetako ekitaldia ospatuko dau. Zeremonia berean, 2014ko 479 doktore barriak eta 2011-12 ikasturteko doktoregoko 34 sari bereziak be izentauko ditue.\nDatorren barikuan, apirilak 24, 18:00etan, UPV/EHUko Areto Nagusian (Sarriena auzoa z/g. Leioa), Universidad del País Vasco/Euskal Herriko Unibersidadeak Brian L. Bayne irakaslea Honoris Causa doktore izentetako ekitaldia ospatuko dau. Zeremonia berean, 2014ko 479 doktore barriak eta 2011-12 ikasturteko doktoregoko 34 sari bereziak be izentauko ditue.\n479 doktore barriak\nDanetara, igaz 208 emakumek eta 271 gizonek irakurri eben tesia UPV/EHUn. 2014an, beraz, 479 tesi egin ziran. Era berean, 2011/12ko doktoregoko 34 sari bereziak be emongo dira ekitaldi honetan. Sari horreek emoten jakez nazinoarte mailan izan daben garrantziagaitik, zientziari egin deutsien ekarpenagaitik eta era adierazgarrian jakintza barriaren sorreran lagundu izanagaitik nabarmendutako tesiei.\nBrian L. Bayne, Honoris Causa Doktorea\nBrian L. Bayne britainiar irakasle eta ikertzaile bikainaren lanak oihartzun zabala izan dau mundu osoan azken 40 urteetan, itsas organismoen fisiologia eta ekologiari lotutako gaietan. 150 lan zientifiko argitaratu ditu. Gainera, zabalkunde handia izan daben liburuak idatzi eta argitaratu ditu, eta haren lanak komunidade zientifikoan dauen eraginari jagokon H indizea 60tik gorakoa da. Bayne irakaslearen curriculumaren alderdi nabarmenetako bat kudeaketa lanerako dauen gaitasuna da, eta itsas ikerkuntzeari lotutako Erresuma Batuko erakunde garrantzitsuenetan ibili da arduradun lanetan. Itsas kutsadurearen arloan egin dituan lan zientifikoek eta bere institutuan arazo horreek aztertzeko diziplina anitzeko nazinoarteko talde bat eratzeak aukera ugari sortu ditue UPV/EHUko taldeen prestakuntza eta lankidetzarako, batez be Zoologia eta Animalia Zelulen Biologia Saileko Zelulen Biologia ingurumen toxikologian taldearentzat.\n- Segizioaren sarrerea.\n- Bryan L. Bayne irakaslea UPV/EHU Honoris Causa doktore izentetako Proposamenaren Aktearen irakurketea, José Luis Martín Unibersidadeko idazkari nagusiaren eskutik.\n- Doktore barrien eta Bryan L. Bayne irakaslearen sarrerea.\n- Bryan L. Bayneren laudatioa, Enrique Navarro irakaslearen eskutik.\n- Bryan L. Bayne irakaslea UPV/EHUko Honoris Causa doktore izentetako ekitaldia.\n- Bryan L. Bayne doktorearen berbaldia UPV/EHUko Klaustroan sartzeko.\n- UPV/EHUko doktoregoari buruzko txostenaren irakurketea, Master eta Doktorego Eskolako zuzendari Gabriela Chotro doktorearen eskutik.\n- Doktoregoko Sari Berezia lortu dabenei saria emotea.\n- Doktore barrien izentapena.\n- Ohorezko aurreskua.\n- Hezkuntza, Hizkuntza Politika eta Kultura sailburu Cristina Uriarte andrearen berbaldia.\n- Unibersidadeko errektore Iñaki Goirizelaia jaunaren berbaldia.\n- UPV/EHUko abesbatzaren emonaldia.\nEkitaldia streaming bidez emitiduko da zuzenean hemen.


Beotibar pilotalekuko eta epaitegiko eraikinen arteko pasabideak itxi dituzte - Tolosa - Tolosaldeko ataria\nBeotibar pilotalekuko eta epaitegiko eraikinen arteko pasabideak itxi dituzte\nTolosaldeko Ataria 2021-06-22 19:00\nGernikako Arbola ingurua berrurbanizatzeko lanak amaitu arte itxiko dira anbulatorioa eta Alondegia plaza lotzen dituzten pasabideak; bitartean, epaitegi atzetik edo San Frantzisko kaletik joan ahal izango dute oinezkoek.\nApirilean hasi ziren Gernikako Arbola ingurua berrurbanizatzeko lanak, oinezkoei lehentasuna eman eta eremua tolosarrentzat atseginagoa, irisgarriagoa eta seguruagoa egiteko helburuarekin. Lau fasetan ari dira lanak garatzen, eta guztira 5 hilabeteko iraupena izatea aurreikusten da.\nLanen eraginez, gaurtik aurrera, itxita daude Beotibar frontoia eta epaitegiaren arteko pasabideak, anbulatorioa eta Alondegia plaza lotzen dituztenak. Obra amaitu arte egongo dira itxita; dena den, oinezkoak epaitegi atzetik edo San Frantzisko kaletik igaro ahal izango dira.\nObrak amaitzean, tolosarrek "paseatzeko espazio gehiago eta irisgarriagoa" izango dutela adierazi dute udaletik, "espaloiak zabaltzearekin batera, arrapalak birkokatu eta espaloi eta bidea maila berean jarriko direlako".


Pruebas de acceso al Conservatorio Superior – Ferminmusic.com\nWeb CSMN, información pruebas de acceso:\nGoi Mailako Kontserbatorioan sartzeko probak\nBihar, asteazkena, irekiko da Nafarroako Goi Mailako Kontserbatorioan (CSMN) datorren ikasturterako sarrera-probetan izena emateko epea. Sarbide-probak ekainaren 18an, 19an, 22an eta 23an izango dira. Oraingoan, modu telematikoan egingo dira lehen aldiz.\nCSMNk ahalegin handia egin behar izan du egungo egoerara egokitzeko. Hortaz, hautagaiek bertara joan beharrik gabe egin ahal izango dituzte sarbide-probak, egoera berrira egokitutako probekin.\nNafarroako Goi Mailako Kontserbatorioak lau espezialitate ezberdin eskaintzen dizkie etorkizuneko ikasleei. Interpretazioan (klasikoa eta jazza), konposizioan, pedagogian (bai klasikoan, bai jazzean) eta musikologian goi mailako ikasketek osatzen dute CSMNren hezkuntza eskaintza.\nCSMNk bere irakaskuntza-lanarekin jarraitu du larrialdi-egoera ezarri zenetik, eta bere eskolak online garatzen jarraitu du, teknologia berrien integrazioari eta ikastetxeko hezkuntza-komunitate osoak egindako ahaleginari esker.\nprevious post: Maialen anuncia nuevo disco y gira para 2021 de la mano de El Dromedario Records desde la academia de OT\nnext post: Euskadiko Orkestra presenta su nueva marca


Kamishibai: ipuinak sortu eta kontatzeko teknika japoniarra. :: ikasi :: Udako Euskal Unibertsitatea\nKamishibai: ipuinak sortu eta kontatzeko teknika japoniarra.\nIkastaroak :: Literatura, Pedagogia\nHasiera-data: 2013(e)ko urriaren 2a\nAmaiera-data: 2013(e)ko azaroaren 20a\nOrdutegia: Astean zehar. 18:00-20:30\nIkastaro hau asteazken arratsaldez (18:00-20:30) emango da, ondoko datetan: urriak 2, 9, 16, 23, 30 eta azaroak 6, 13, 20.\nKamishibaia ipuinak kontatzeko teknika bat da, Japonian sortua. Kami hitzak papera esan nahi du; shibaia, hitzak, antzerkigintza. Azken urteotan gero eta gehiago zabaltzen ari da Mendebaldean. Orobat, kamishibaiak interes berezia piztu du, besteak beste, hizkuntzen irakaskuntzarako.\nIdazlea eta ingeles irakaslea. IKAJAko kidea (International Kamishibai Association of Japan), eta kamishibai askoren itzultzaile eta egokitzailea. Noriko Matsui-ren 'Kamishibai antzezteko gida' liburuaren itzultzailea.\nbloga: Ezkabako talaiatik\nKamishibai teknika zer den ezagutzea.\nEuskaraz dauden kamishibai batzuk ikustea.\nKamishibai teknika erabiltzen ikastea.\nZer den kamishibai;\nKasmihibai tresna didaktikoa.\nNoriko Matsuiren Kamishibaia antzezteko gida izanen da ardatza, kamshibai teknika ikasteko esku-liburua, eta ikastaroa praktikari begira dago diseinatua.\nNUPek 2 kreditu-aske edo ECTS 1 emango dizkio ikastaroa gainditzen duten partaideei.\nIzena emateko epea: NUPeko kideentzat (ikasle, irakasle, AZLak...) irailaren 2tik aurrera. Unibertsitate komunitatetik kanpokoentzat: irailaren 16tik aurrera.\nIzen ematea Nafarroako Unibertsitate Publikoan egin behar da.\nKultura Jarduerak. Ikasgelategiko 019. ikasgela. Arrosadiako campusa. Iruñea.\nTelefonoa: 948 16 89 72 / 948 16 84 78\nOrdutegia: 8:30etatik 14:30etara\nOn line, web gunearen bidez: Kultura Jarduerak\nNUP, Iruñea, hezkuntza, hizkuntzak, ipuinen funtzioa, antzerkilaritza


Irakasbil | Euskara irakasleen intereseko gaiak: hizkuntza, euskaltegien kudeaketa, soziolinguistika, estatistika datuak, iritziak eta abar. | Testu-ereduak C1 Mintzamena: Arbia eta artoa\nArgitaratua: osteguna, 29 iraila 2016, 1:40\nArbia eta artoa\nArantxa Artze: Galdetzen digute… baserrian betidanik izan direla arbia eta artoa ganaduentzako. Beno, arbia ganaduentzako, eta, artoa, oiloentzako; baina horiek ea gure giza kontsumorako balioko ote luketen, galdetzen dute.\nJakoba Errekondo: Zalantzarik gabe.Bai, bai, bai.\nArantxa Artze: Maneatu pixka bat, eta barrura.\nJakoba Errekondo: Aber, arbia guk urtetan jan izan dugu. Eta ez hori bakarrik, baizik eta nik esango nuke, seguruena, gure euskal kulturako gastronomian daukagun bitxikeriarik ederrenetako bat dela arbia, eta, oraindik ere, gutxi aprobetxatzen dela. Oraindik, Euskal Herrian, toki batzuetan, arbi-garak jaten dira. Eta arbi-gara da arbia garatzen hasten denean, goratzen, loratzen, tontortzen hasten denean, arbiaren burutik, buruaren gainetik, hosto… negu guztian egon diren hosto handi, zakar horien tartetik, bada, gara fin-fin, eta, beno, esango genuke esparrago baten tankerako txorten bat hazten da — muturrean gero loreak emango dituena —, eta txorten guri-guri hori, bada, beno, da luxu bat.\nEta hori da, bada, guk, garai batean, arbia raka-raka jango genuen. Hostoak, eta buruak ere bai. Eta, beno, arbi-klase asko dira, eta, oraindik ere, batzuk jaten dira. Batzuk modan ere badatoz kanpotik: Daikon arbia, azenario zuria deitzen dena, eta horrelakoak… Baina, hemen, arbia jan dugu… asko.\nEta artoa, zer esanik ez. Artoa etorri zen… guk gure janari izateko Ameriketatik ekarri genuen, eta gero pasa zen aziendaren janaria izatera; patatarekin gertatu zenaren kontrakoa. Ekarri zenean izan zen, lehenengo, lorategietan-eta erakusteko; gero, azienda jaten hasi zen, eta, gero, guk jatera pasatu da. Baina bai, artoa ere bai, eta artoak berak adierazten du, hitzak berak adierazten du oinarrizko janaria dela. “Artoa” hitza grezieratik dator, eta horixe esan nahi du: eguneroko oinarrizko janaria; edo, ogia, itzulpena egingo genukeena.\nHorregatik, Ameriketatik, artoa, gaur egun ezagutzen dugun artoa, hau da, Zea mays espeziea ekarri baino lehenago, edo, jaten hasi baino lehenago, artatxikia deitzen duguna jaten genuen — gaztelaniaz “mijo” deitzen dutena, eta, oraindik ere, Afrika erdiaren oinarrizko janaria dena —, eta hari ere artoa deitzen zitzaion; gero artatxiki bihurtu zen, noski, beste buru handi hori ekarri genuenean.\nEee, baina bai, oinarrizko janaria da, eta ez hori bakarrik, baizik eta, atzerago joaten bagara, duela bi-hiru mila urte, menditan, janaria sortzeko soroak-eta egiten hasi zenean jendea, hasi ginenean euskaldunak saroietan, edo olatan, egiten genuen. Eta saroi horiek sortzeko — horiek dira jantoki edo, esango genuke, bazka edo larre-toki borobilak, oraindik ere toki askotan nabarmenak direnak, eta lurraldeari goitik begiratuko bagenio abioi batetik oso-oso garbi ikusiko genituzkeenak; erdi-mugarri bat daukate, eta mugarri horren izena da “artamugarria”. Hau da, familia batek, edo klan batek, edo jende-multzo batek bizitzeko beharko lukeena sortuko lukeen lurralde bati mugarria jartzeko garaian, “artamugarria” deitzen zaio. Hau da, janaria emango diona, bere aziendarekin eta bere landareetatik —…\nOrduan, bada… garbi dago, ezta, artoa zer den.\nOrduan, jan lasai.\nJakoba Errekondoren azalpena\nEuskadi Irratia: Landaberri irratsaioa (2016-03-02)\nC1-M-T-Arbia eta artoa.pdf


Erromeria, antzinako usadioetan oinarrituta — dantzan.eus\nHemen zaude: Hasiera › Hemeroteka › Erromeria, antzinako usadioetan oinarrituta\nUrteetan mamitu ondoren, Iremiñe dantza taldeak bihar antolatu du\nErromeria markesaren lorategiaren aurrealdetik irtengo da 18:00etan, lehen kotxerak zeuden tokitik. Kalejiran eta txistu eta danbolinaren doinuekin Elizondoraino igoko da, Abeletxe auzotik pasa eta Iremiñe zelairaino. Han Gelatxo taldearekin erromeria egingo dute.\nTrikitixaz gain, valsak, tangoak eta antzerako doinuak dantzatu ahal izango dira. Handik, berriz ere, erromeri zaleak Elizondoko plazara jaitsiko dira, eta 21:00ak aldera Ikastolako pilotalekuen afari merienda eta Gelatxo taldearen emanaldia izango dira.\nLehengo erromerietan, Narbaizaren esanetan, «ez zen egun bezala koadrilan dantzatzen, bikoteka baizik, berdin valsa zein trikitixa bat». Eta larunbatean, ahal dela, usadioak jarraitzen saiatuko dira.\nJanzkerak ere ez zuen egungoarekin zerikusirik. Horregatik, ahal izanez gero, antzinako erromerietan izaten zen janzkerarekin joatea eskatu dute antolatzaileek: mutilek, marradun praka ilunak, alkandora zuria, txalekoa, txapela, galtzerdi beltzak eta abarketa zuriak; neskek, berriz, gona eta alkandora edo soinekoa. Amantala eta ilean zapia ere ezinbestekoak izaten ziren.\n31 urteko historia\nLehengo jantzirik eduki ezean, praka edo gona urdina eta kamiseta zuria janzteko proposatu dute. «Antzinako erropak izatea zaila da, horregatik, denok antzera jantzita joateko, arrantzale itxuran janztea proposatu dugu», azaldu du Narbaizak.\nIremiñe taldekoek ikastaroa ere antolatu dute jaien aurretik. «Jendeak euskal dantzak eta bestelakoak ere ondo dantzatzen ez zekitela eta ikastarotxo bat egiteko eskatu ziguten. Uste baino askoz jende gehiago batu zen», dio Narbaizak.\nDuela 31 urte jaio zen Iremiñe. Roberto Maiztegi, Rafael Albizuri eta Miguel Albizuri berriztarrak izan ziren sortzaileak eta beronen lehen dantzariak. Garai hartan, egun San Pedro bezperan dantzariek Elizondoko plazan egiten duten entsegua Iremiñe zelaian egiten zuten. Horregatik jarri zioten izen hori taldeari. Hirurek gazte talde bati dantzan erakutsi eta horrela osatu zuten lehen taldea. Orduan Valentin Lasuen eta Maribi Urutxurtu ziren taldearen txistulariak.\nLehen talde horretako kideek eurak zekizkiten dantzak erakutsi egin behar zituztela pentsatu zuten, eta herritarrei deialdia egin zioten. Ordutik taldea asko hazi da, eta egun ehun lagunetik gora osatzen dute, 35 heldu inguru eta 80 haur baino gehiago.


Aitzakiak - - Anboto.org\nIgor Galarza Intxausti 2022-01-21 08:30\nIgaro dira urteko datarik berezi, nekagarri eta garestienak. Batzuek oraindik beraien poltsikoei begiratzen die, zenbateko zuloa egin duten kalkulatzeko edo biziraun dutela sinisteko. Urte osoan behar ditugu aitzakiak gura ditugunak eta gura ez ditugunak egiteko: kintaden bazkari tradizionala, unibertsitateko ikaskideena, eta, nola ez, familiako bazkari-afariak. Beti sentitzen gara astun egun horietan, gorputzak gozatzen utziko ez baligu legez. Tradizioa denez, eta aurreko belaunaldiek ere horrela egin izan dutenez, guk ere ezin muzin egin horri. Aitzakia horiek ezarritakoak dira, sentitzen ez ditugun aitzakiak.\nBadaude, ordea, aitzakia onak. Eta ez naiz ari zapaturo parrandan ateratzeko behar ditugun estimulu horiez. Normalean aitzakia horiek beste norbaiti sorpresa emateko helburuagaz sortzen dira, aitzakiaz harago doan zerbait esan gura diozulako. Seguruenik Gabonetako bazkarian edo kintadan existituko ez den elkartasun bat sortuko da. Sorpresa jaso duenak momentu horretatik aurrera zor bat du, jaso beste eman beharraren zorra. Kasu horretan, ederra da zorra, alde biak betetzen dituelako. Batek jaso izanaren pozak bestearen emanari zentzua janzten dio.\nAitzakiak ez direla behar errepikatzen dugun arren beti gaude bateren bat edukitzeko zain. Bidaia luze baten osteko itzulera, bizitzako etapa berri baten ataria edo amestutako lan bat eskuratzea. Bada, aitzakia ederrak dira horiek zoriontzeei protagonismoa kendu eta garena baloratzeko. Horrek betetzen gaitu gehien, eta ez dugu zertan data berezirik itxaron. Egun oro da desberdina, ez itxaron betiko aitzakia zaharrei, eta sortu berriak.


Doinua: langile baten semea naiz\nBanketxeetan egin dituzten\nbankero-jaunen gainean jarri\nJustizia dabil malgu\nindar apurrik ba al du?\nHaiei eskerrak izango baitu\nKasu bakanetan salbu\nbankuak ezin du galdu\n“zor publikoan” irabaziak\nGure enpresei egina die\nbaina batzuen jarrera dugu\n“neurriak” hartzen dituzte beti\nTxikia bada galera\nlangile denak kalera!\nLehen bezainbat ez irabaztea\nEnpresariek gurean bizi\nerreparatuz gero ondora,\nez da gero broma!\nklase ertainak zinez bizi du\nEzin zutena amestu:\nLangileak euren esku!\nEsklabutzaren izen berria


Urdaibaik eta Kaikuk irabazi dute Lekeition lehiatu dituzten Bizkaiko Traineru Txapelketak - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nUrdaibaik eta Kaikuk irabazi dute Lekeition lehiatu dituzten Bizkaiko Traineru Txapelketak\nGizonezkoen proban talde bermeotarrak Santurtzi eta Zierbena izan zituen atzetik. Emakumezkoenean, aldiz, Deustu eta Ondarroa sailkatu ziren bigarren eta hirugarren.\nBizkaiko Traineru Txapelketak lehiatu zituzten atzo Lekeition, eta Urdaibai nagusitu zen gizonezko estropadan; Kaiku, aldiz, emakumezkoenean. Biek ala biek iazko emaitza errepikatu dute.\nHamabigarren aldiz lortu du talde bermeotarrak Bizkaiko Txapelketa irabaztea. Badirudi denboraldi hasieran emandako itxura kaxkarra iraganeko kontuak besterik ez direla, izan ere, aurreko igandean [uztailaren 14a] lortutako bigarren postuaren ostean, indarberituta ekin zion Urdaibaik atzo lanari.\nHirugarren txandan itsasoratu zen aldamenean Santurtzi, Zierbena eta Kaiku zituela, eta beraien arteko lehia estua espero zen. Hala ere, lehen ziabogan jada tarte polita atera eta hurrengoetan ondo mantenzten jakin zuen talde bermeotarrak. 20minutu 56 segundu eta 41 ehunenetan ezarri zuten irabazleek denbora, eta zortzi segundu gehiago behar izan zituen Santurtzik. Hirugarren luzera arte Zierbenak estu hartu zuen biagrren sailaktua, baina 10 segundotako tartearekin helmugaratzea lortu zuen. Kaiku, aldiz, hasiera hasieratik atzeran gelditu zen eta txapelketako sailkapenean Ondarroak hartu zion aurre. Bigarren txandan gailenduz, probaren irabazleek baino 31 segundo gehiago behar izan zituen talde ondarrutarrak bukaeran, eta uztailaren 31n Hondarribian lehiatuko duten Euskadiko Txapelketarako sailkatu dira.\nKaiku Bizkaiko Txapelketako irabazlea. Argazkia: CDR Kaiku AKE\nEtxeko taldeak, Isuntzak, maila ona eman zuen, eta horren adierazle da lortutako seigarren postua. Arkote, Deustu, Busturialdea, Getxo eta Portugalete izan zituen atzetik. Busturialdea lehenengo txandan lehiatu zen, eta urdaibaik baino 3 minutu gehiago behar izan zituen helmugan. Bestalde, Gipuzkoako Traineru Txapelketan parte haru zuen Mutrikuk. Donostian lehiatu zuten proba eta hamargarren sailaktu zen lehen txandan itsasoratuta.\nEmakumezkoen proban, txapelketa hasi eta bukatu jaun eta jabe izan zen Kaiku (12:26,05). Bigarren sailkatutako Deusturi 12 segundo atera zizkion, eta bikoitza Ondarroari. Isuntza izan zen laugarrena, irabazlearengandik 32 segundotara. Lauek parte hartuko dute Euskadiko Txapelketan.