Oraindik ez dut atxeman\nnahi nituzkeen haurren ama\nmaite dudan emazte hori salbu:\nmaite baitzaitut zu, Eternitatea!\nI. NOLA GOGOA KAMELUA\nIzigarri hotz zen. Daleth planetako eguratsa lodian, azken egun hartan, Wotan arratsalde guzia oihanetan gaindi ibili zen. Beroa errainetatik sorbaldetaraino igan zitzaion, oinak astundu, hatsa pixkat laburtu. Haren begi urdinek pago baten ondoan arroka ñabar ttiki bat nabaritu. Pausatu edo... amentsetan sartu behar. Wotanen sorbalda sendoak enborraren kontrara ezarri. Haren arpegi zabalduak haize freskoa jastatu. Egarri zen. Hain urrunera... noraino? Norengana? Oroitzen zen: haren gogoan, hameka planeta ezberdinetako bide eta xendrak zebiltzaten: gomazko zuhaitzak, sasietan, lore-usoak, emazte ainitzen begi urdinak, berdeak, beltxak... haien esku luzeak pereketan lerratzen... Wotani bihotza zauri bat ideki zitzaion bezala jautzikaratu. Fricka bere andereaz oroitzen zen. Frickaren kuxkul xuri-horailez. Frickaren perekez. Frickaren erasiez: «Ez bazina hain ñapurra hobe!). Ez, ez zuen berehala ingariatu... beste emazte batekin bederen. Lehen. menturaz goserik, makina baten bila Fricka utzi zuen, Baruna planetako hyperlogizial zaharra, Galaxietan hoberena, «eskuratu) edo ebatsi nahiz.\nOrduan, lehenengo aldiz etorri zitzaion Erdaren deia. Terminal bat berez piztu zen eta mezu bat pantailan agertu.\n«hyperlogizila gizakumeendako kaltegarria da).\nEta berdintza edo ekuazio ixtoriko segida bat mezuaren azpian bazen: dudarik ez hyperlogozialaren uztea hobe! Bainan nork deitu? Wotanek hori tekladiaz galdegin: nor? nundik?\n«Daleth planetako lurpetik. Erda dut izena,\n«Eta zuk geroa somatzen ahal, beraz?) Pantailan ihardespenak laister agertzen...\n«Nere gogo-dohaineri esker, geroa, eta iragana batzuetan, oraina kasik beti asmatzen ahal ditut».\nEta pantaila betbetan hil egin zen.\nWotan Frickarengana berriz ere itzuli haren erasiak jasan behar! «Zuk emazte guziak abandonatzen dituzu eta, nik zure haurrak haziko! Zuri ahalgea emaiteko!» Erran eta egin: Walhall jauregi-satellitoan, Wotanek utzi zituen zortzi sasi-alabak onhartu zituen. Berak Wotani semeak baizik ez zizkiolakotz eman? Wotanek bere ernazte hori batzuetan maitale, bestetan etsaia, aldizka; baina Erda, terminaletik deitzen zion izaki misteriozko hori, laguna bilakatzen. Lagun fidel harek bakan deitzen zion halere, batzuetan aholku bat emaiteko, bestetan berriak galdatzeko —berriak haren saria balira bezala. Solasaldiek etzuten luzaz irauten Erdaren ihardespenak oso laburrak izaiten ziren. Wotanek xehetasun batzu elki zikion ahatik.\n«Ezin dut ikus». Erda itsua zen beraz. Eta biziduna.\n«Ama-Memoria deitzen naute». Emakumea beraz...\nAzkenean, arrats batean, Frickaren erasiek haren senarra errabiaren errabian ezarri zuten eta, hura Erda ere erasten entseatu: «Nihork ezin nau konpreni.. Zuk zergatik ez didazu ihardespen zehatzik eman nahi?». Eta Wotanek Erdaren hasarrea alferrik igurikatu zuen.\n«Ezin dudalakotz mezu luzerik makinen bidez bidal».\nWotanek Frickaren oihuak belarrietan oraino: harek Erda ere bekaitzen zuen! Erda Wotanek ezagutzen zuen emakume bat zela uste baitzuen! Zergatik? Halere... Ea...». Erda, ezin ote diogu buruz buru elgarri hitz egin?».\nTerminalako pantailan mapa segida bat agertu; gero eta zehatzagoa: Daleth planeta... kontinente bat... sumendi lerro bat... zelai bat... bidexka bat, hiru iturri, lizar baten lekua... Eta Wotan, Fricka bekaitza zelakotz, Dalethera airatu zen eta planeta ttiki sumendiz betera nekez lurreratu.\nOrai, Daletheko oihanetan etzan zuen bere gorputz horaila eta pago baten azpian lotan zegoen.\nZerbaitek arpegia doi doia hunkitu ziolakotz jauzian iratzarri zen, eskua laser-fusilako zizpan jadanik. Haren inguruan nihor ez! Zerk hunkitu zuen? Xori baten hegalak ala... Brast jeiki zen. Lurrean, atzik ez. Izaki ttiki bat belar puxtuka bat mugitzen ari zen. Euli bat? Ez. Baina zerbait bidexkan xendran herrestan ari zen. Erro mehe bat. Ez. Ez erroa. Xurda xuri bat. Zelata ote? Wotan tiroa emaiteko prest... Lurrean, xurda xuria elastiko bat bezala luzatzen eta laxatzen. ZERBAITI LOTUA BALITZAIO BEZALA. Xurda lurrean landatua zen. Hobe ez hunkitzea! Noraino «zihoan»? Wotanek segitu zuen: pagoaren gibeleraino, zirudienez. Pagora hurbiltzen boza entzun zuen. Boz hits beti berdina.\nOrduan, Wotanek pagoaren gibelean ikusi zuen. Lañotik, sahats-lerro batetik (errekario baten seinala) ateratzen ari zen.\nAiratuz. Ez zuelakotz hegalik, baina haren oinek ez zuten lurra hunkitzen. Zango luze meheek urratsak airean egiten, izaki hura planetako eguratsarendako arinegia balitz bezala. Haren aho ezpain gabekoak, hitz bakotxa aparte ahoskatuz, berriz galdegin:\n— Bai. Zu Erda zaitut?\n— Ez. Ama- Erdak- ni- igorri. Zuk- harmak- utzi- behar.\nEmazte burusoila ezki gazte bateko adarrari esku batez eratxiki zitzaion. Wotanek, hura kasu eginez ikustatuz, emakumea zela pentsaerazi zion xehetasuna hauteman: izakia bularduna iduritu zitzaion. Haiek ez ziren bularrak, bi giharre-mordo baizik; haiek hirukantoinetakoak ziren eta izakiak ahoskatzen zuen silaba bakotxean zinbalen gisan goititzen: hatsa hatzekoak ziren beraz... Izakia bi zangoduna zen; haren larrua, urdinska, turkes urdina. Harek belarriak normalak zituen, sudurra, haurtxo batena, begiak, itsu batenak bezain hetsiak. Wotanen soa gorputzara lerratu: jaka luze xuri batez jauntzia zen. Izakia Wotan bezain handia, 2mokoa. Beso-zangoek mehe eta maguak iduri. Esku luze luzeak, bana hiru erhidunak, azazkalik gabekoak.\nIzakia geldi-geldirik Wotanen zai zegoen.\n«— Nor zara?\n— Ni-Norn 1. Ama- Erdak- lurpean- egon behar.\n— Erdak- ez- ulertzen.\n— Nola entzun gaitu ba?\n— Ni- Erdari- lotua. Hemendik» erranez, izakiak, bizkarra eman eta, bere xoriatzapar urdinxkaz belarriaren azpia Wotani erakutsi? Wotanek lurrean atxeman zuen xurda xuria han sartzen zen. Norn 1-k xurda eskuan hartu eta Wotani luzatu. Wotanek gerrikoan zuen hunkigailua hurbildu eta hasperen bat eman; argi gorririk ez, xurda hunki zezakeen beraz. Baina gizonaren erhiak xurda hunkitzean indar eletriko ahul baten kilika ezagutu eta jautzikaratu. Xurda beroa zen, gainera. Biziduna: azkenean ulertu zuen. Xurda zain bat zela, lurpeko Ama-Erdaren burumuinetik heldua.\nOrdu erdi baten buruan, Wotanek bazekien zer pentsa: hots, Norn 1 Erdaren mezulari harek, nahiz eta hitz egiten ahal izan, guttiegi ulertzen ziola. Norn 1 k ere bai:\n«Nik- ezin- hitz- guziak- uler- ez-eta -Erdara- itzul. Zuk- Erdarengana- joan- behar. Zuk harmak- hemen- utz».\nWotanek harengan fida ote zitekeen? Halere ez zirudien kaltegarria ez, aditzik ez zuen ezagutzen izaki erdi emakume bitxiak... EKINTZATIK KANPO bizi balitz bezala.\n«Eta Erdak nahi dudan guzia ikasiko dit?\nIzaki harek bihotz zimikorik ez zuela ezagutzen dudarik ez. Wotanek bere gerrikoa lurrean laister ezarri zuen, erhi urdinen hunkitzeko beldurrez. Bainan eskumuturrean zuen «eskutel»-a, mikro-irrati tresna, ez zuen kendu! Norn 1k bidea erhiz erakutsi. Wotan bidezkara itzuli eta, handik so egin zion: Norn 1 pagoarenpean zetzan kurubildurik, Wotanen gerriko eta laser fusila altsoan, bekokia belaunetan, lotan.\nIguzkiak lañoak zilatu.\nBidexka, errekañoaren hegiz hegi. Ura, xuria zen. Urrunago, gauza xuri bat hegal-hots ezti batekin airatu: Wotanek zisne bat izitu zuen. Bidexka bihurgune batean errekatik urruntzen. Bihurgunearen erdian, Wotan Norn 1 lizar bateko adarretan kokatua ikusi eta hasarretu.\n«Eta nik nere harmak zuri utzi? Zer nahi didazu ba?».\nBaina hura ez zen Wotan bezain surninkorra: ÐZu-Wotan?»\n— Zer, nor naizen? Ez nauzu ezagutzen?\n— Ez. Zu- Urderrekatik- heldu. Zuk- nere- ahizpa- ikusi. Ni- Norn 2»\n— Ixilgune bat, Norn 2 norbait entzuten ari zen bezala. Harek belarritik dilindan zuen zain xuria dardaratu ote zen? Wotan ez zen segur.\n— «Ama- Erdak- eta- zuk- elgar- senditu- behar. Zu- iturrira- joan».\nWotanek bidexkan gora Norn 2 nekez segitu. Ostoak marmarka; ura ere bai... Iturria? Beste bihurgune baten buruan, lizar alimale bat agertu. Lizarretik 10m-ra iturburu bat ixurtzen, ur xirrista mehe garbia... Wotan hara laister egin, zanga zanga edaten hasi, eta batbatean xutitu, lazdura gaitz bat hesteak hozten ari zitziola. Gorputz guzia gogortu, eta hotzari laister ohitu. Lizar handiari buruz itzultzean beste buru urdin soil bat agertu zitzaion: beste Norn batena, naski. Norn 1, Norn 2, Norn 3... Wotanek lehenengo aldiz hurbildik ikusten zuen. Iguzki argizpi batean, kasko urdina haurtxo batena bezain leuna. Betazal hetsiek arrain-zakatzak iduri... ez. Wotanek hobeki ikusten orai. Haiek ez ziren betazalak. Larruak betazal baten makurdura osatzen, zuen, baina azpian, ximur mehe bat besterik ez zen: hura ezin ideki; izakiak ez zuen begirik. Hiru Nornak Wotanengana zalantzatu gabe etorri ziren halere; behar ba saguxarren gisan erradar barneko bat bazutelakotz.\nHirugarren Norna, adar batetik esku batez, dilindan, ixilik egon.\nNorn 2-k fitxik ez balu entzun bezala erran\n«Erda- lizarretik- zuri- heldu. Ahizpak- zu- lotuko). Wotan hotzikaratu.\n«Lotuko? Nik ez dut nahi».\nBi Nornak ixil ixil eta geldi geldiak egon ziren.\nWotanek haien «bular» bitxiei so eginez haiek hitz egiteko bakarrik hatsa hartzen zutela nabaritu zuen. Asea zen. Bizkarra eman eta bidexkara itzuli zen. Nornak beti mutu; berdin bide zitzaien... Beherago, oihanetako bakean, Norn 1 lurrean kokoriko atxeman zuen, bere harmak altzoan. Wotan hurbiltzean, zaintzaleak xutitu eta Wotani gerrikoa eta fusila ihardoki gabe itzuli zizkion. Wotan gerrikoa lotzean ulertzen entseatu...\nAho hortz gabekoa polliki ideki, lepoaren azpiko giharreak polliki goititu: ÐBai».\n— «Erdak ezin nau beste era batez konpreni?»\n— Ez duzu gezurrik erraiten?».\nIxilgune bat. «Gez... Ge-zur-ra? Ge-zurrra zer?».\nWotanek, irriño herabe bat ezpainetan, gezurra ere zer den ez zekien izaki urrutiari amor eman. Mentura betidanik izan zitzaiolakotz tentaldirik ederrena... Haren erhi sendo horailak polliki makurtu, gerrikoa polliki deslotu eta Norn 1-i polliki luzatu. Esku palmatuek zalantzarik gabe gerrikoa hartu... Eta Wotan-ek, lehen bezala, Norn 1 kurubildurik, gerriko-fusila ixterretan eta burua belaunetan belarrean utzi, berriz ere enbor zilartsuen artetik aldapan gora joaiteko... Haren oinak lehen baino ozenkiago igaiten.\nNorn 3 lizar handiko adarretan zegoen beti, esku batez zintzilik. Wotanek, harengana zuzenki igan eta hutsik zitzaion eskua deplauki hartu. Landare lasto bat bezain hotx eta leuna zen. Erhi lau hexurdunak gizonarenekin pixkanaka gurutzatu. Norn 3-k burua higitu eta, belarritik zintzilik zuen zain xuria lerratu, Wotanen eskumuturrera erori, berotu, besoa ukaldi eletriko ahul batez kilikatuz. Bero goxoa Wotanen gorputz guzira hedatu: Erdaren agurra edo ongi etorriko musua. Zaineko dardara goititzen, gutitzen, beroa aldiz beti berdin; hori ezin zen pereka hutsa izan. Agian kodigo bat. Norn 2-ren boza ozendu: «Zuk- zergatik- Erdari- ez-ihardetsi?»\n— Zer erran dit?»\nNornaren bekainen lekuan, ximur sakon batek, V bat osatuz, bekokia bereixten zion, non kaskoak kakamarro bizkar bat iduri baitzuen. Wotanen besoan, dardara eztia.\n«Nik- ezin- erran... zuk- ezin- konpreni. Erdak- gu- zu- bezalakoak...»\nWotanek egia azkenean asmatu, hots, Erdak harekin elkar hizketan sartzeko Nornak moldatu zituela BAINA GIZAKUMEEZ BAZAKIENA ERABILIZ. Erda itsua zelakotz gauza ainitz Norneri falta... Egia mingarria tximistaren gisa gogoratu zitzaion: Erda beste arrazakoa zitekeen.\n«-Zuk- Erdari- lotu- behar. Ama- Erda- lizarretik- heldu...»\n«Zein bitxia naizen!, pentsatu zuen Wotanek. Emazte minkor baina fidel bat utzi eta, hemen nago zozo hori, nihoiz ez dudan ikusi izaki batengan fidatzeko prest... Halere... harek kontseilu onak beti eman dizkit. Harek bederen joaiteko libro utzi nau. Pil pil bero bat besora hedatu zen. Erdaren deia. Norn 2 lizarraren kontra jarria zen, Wotani begira; erro sendo bat oinen artean airatzeko beldurrez tinko zeukan. Wotanen besoan, ikara beroa bihotz baten erritmoaren arauera goititzen eta gutitzen: Erda adixkidea zuen, baina harek, gizakumeak gaizki ezagutzen eta, nahigabeki kalte egin ziezaiokeen. Wotanek erabaki behar...\n«Norn 2, Erdak ba al daki gizakumeek bizitzeko behar dutena?»\nIhardespena berehala heldu: «Bai. Amak- haien- bizi- legeak- jakin».\nWotan, fitxik erran gabe, Norn 3-ren eskua utzi eta lizarraren kontra bizkarrez eman zen. Fitxik ez zen gertatu. Wotanek inguruetara so egin; Norn 3 beste lizar bateko adarretan kokatua hauteman. Haren esku-atzapar urdinak zerua erakutsi zion. Wotanek, burua altxatu eta, adar lodi batean ikusi zuen; hura ixilki herrestan ari. Zain xuri bat zen, Nornenen bezalakoa. Bai, Ama-Erda lizarretik zainaren medioz heldu zitzaion. Zainari lotu behar baina nundik? Anartean zaina emeki jausten ari zen. Gero eta emekiago, Wotanengana. Wotanek besoa altxatu. Zaina gero eta nekezago jausten, urrunago joaiteko indarra ez balu bezala. Wotan jauzi egin eta adarrari bi eskuz dilindatu zen, esku barna zainaren gainean ezarriz. Zaina, bero eta pil pil. Wotanen bihotza ere bai... Zain xuriak eskumuturra inguratu zion... mahanga hunkitu... eta hura epeldu eta gelditu.\nWotanek Norn 2-ren boza entzun zuen: «Nere- ahizpak- zu- apailatuko. Gero- gogoetak- bildu- zuk. Eta- gogoan- izan- zu-... nor... nortzu... zuk.... nun kausitu... zein... xedeak Erdak- zu- irakurtuko).\nNorn 2k bere beso luze luzez Wotanen zangoak sustengatu. Wotan haize arin bat sendituz Norn 3 jauntziak polliki eta lasaiki kentzen ari zitzaiola ohartu —esku hotzenpean ikaratu egin zen. Nornek bizkarra enborraren kontra berriz eman zioten, zain xuriek besoetatik lizarrari lotzen ziotela, esku bana adar batean. Une baten buruan, zain xuriek, huntza bezala haziz, gorputza sare batez inguratu zioten; Wotan zain sare beroan lasaitu egin zen. Gogoetak bildu behar zituela oroitu eta, begiak hetsi zituen.\nNundik has? Lehenik, Erda gogoratu zitzaion. Azken urte haietan harneka aldiz nolakoa zen asmatu zuen: emazte zahar ile xuridun bat, gorputza xut eta begiak ñir ñir? Ez, itsua zelakotz. Ala neska gazte gogo dohaindun, bular ttikidun mehe bat, esku zalu ederrekin, arpegi hetsi batekin Begiak perde urdin handi handiak... begi berde manetiko itsuak diz diz? Ala ama bat, emazte lodi bat, ile beltzekin... Dena den, nihoiz ez zen Erda itsusia zela pentsatzera ausartu. Orai nola asma... bihotza ilundu zitzaion . «Zein bakarrik naizen!», pentsatu eta berehala, uhain bero bat gorputz guzira batbatean hedatu zitzaion: Erdak gogoetak harrapatzen zizkiola seinale.\nBerekoia izanikan ere, Wotanek ez zuen bere burua gogoan ukaiteko ahala izan; orai aldiz, astia bazuen.\n«Ni nor naizen erran behar... besteendako nor naizen asmatzea errexagoa. Zeta planetako Wotan, Hiru Iguzkitako Nausia. Gure teknologiari esker, ezin hilezkoa (bortizkeriaz salbu). Beste Ezin- Hilezkoentzat- Zetako jauntxoentzat- Programaegile Handia dut titulua. Sonne sistematarrentzat, Walhall jauregi satellitako jabea, lehendakaria. Teknologo eta gerla aireontzi pilotu koordinatzaile trebea. Nere Galaxian etsai baliotsu bat! Nere andretzat (irriño samin bat ezpainetan zuen) senar desiragarri ñapur bat... Ez, ez dut ingañatu, sekulan ez diot gezurrik erran, ihes egin diot bakarrik, ihes eta itzuli, eta ihes, behin eta berriz. Zenbat aldiz nere nahiez itzuli natzaio? Beste emazteak bai, ingañatu ditut, izen faltsuak eta abar emanez... Haientzat zer izan naiz? (OI, eta hila banintz bezala mintzo naiz ). Mirailak errana: 2 mko gizon lirain gotor bat, sorbaldak zabal, gorputz sendo zalu horail bat, arpegia ongi moldatu eta arro, begiak zorrotz eta urdin; irria goxoa omen.\nNere seme alabentzat aldiz... ESPAZIOKO NAUSIETARIK BAT, alaaita hasarrekor bat?Halere denek elgar maite...» Wotanek bere baitan huts bat senditu.\n«Haiei zer eman diet Bizia besterik ez. Hortan da dena. Ez dira nere bezalakoak... ongi hazitakoak... ongi hezitakoak... baina bereziak».\nOroitzen zen. Baruna planetan. Jokogopoilaren bamean. Alabak ur-begi handietan irriz itzulika. Haien beso zango beltxaranak, begiak ñir ñir. Oroitzen zen. Kaitzeko oihanetan ihizin. Sasietako lore-urtsoak, hegaldaka. Thor ttikiaren irri karkaila. Mutikoaren eskuek gas-mailu eletronikoa apailatzen bazekiten jadanik. Haren ile gorriak iguzkitan diz diz aBegira aita!! Gizon batek bezain ongi begistatzen dut!» Thoren begi urdina tximista. Thor... bere semerik maitena.\nWotan bere baitaratu: haurrak aspaldi utzi zituen eta Daleth planetan zegoen, lizarrari zain-sare batez estekatua; zainek dar dar ahul bero bat, pereka antzeko bat hedatzen. Erdak atsegabetik elkhi nahi balu bezala, edo beste gogoeta bat harrapatu nahi balio bezala.\n«Nola bizi naizen erran behar...»\nMetal berotuaren usainean hodiak txistuka. Hyperoilaren usainak zintzurra agortzen. Terminaletako pantaila ttikietan agur eta deien dantza, hori/urdin, hori/urdin. Motur sortu berri bat dilin dilin. Pausa... ikara... lehen hasperena: aireontzia aire eta erdizka... gora... zerura... izarrak dantzan... gora... erdizka... eta JO!\nJO! Laserkanoi ixiletatik, ortzadarrak kurutzatu... galdu... Aire eta jo, nere hyperaltzairuzko arrano pizkorra, nere aireontzi zalu hori... JO kanoiek... behera! Lurraren musua: beste planeta batek metal berri batzu eskeiniko... metalezko ibaiak, aireontzi berriak, erdi biziak, arin arin airatzen...\nMezutik mezura, terminaletako begi berdeak klixketan. Galdera-ihardespenen xingolak heda eta heda... Oihu-oihartzunak. Txanda! Zuri! Hela! Hel! Teleberriezko amarrauna beti dar dar. Berriezko sarea beti bete. Mundufonoaren burrunba... Amarrauna... Ama... Erda.\nWotan ezpainetan gauza hotz bat sendituz iratzarri: Norn 3 ur pixkat eradaten ari zitzaion. Ostoen artean iguzki izpi bat, laranja kolorekoa. Wotanek noiztik lotua zen jadanik ahantzi. Zain sarea maindira bat bezain beroa zelakotz, ez zuen hotzik. Gehienetan begiak hetsirik egoiten zen, Norn 3k eradan eta gorputza ihiztatzen zionean salbu. Orduan, bidexkako beste aldean, bigarren iturria ikusten ahal zuen: putzu bat zen, sakon sakona iduri, pika harri beltzezko hegi batez inguratua. Gero, ingurumena ere ahantzi zitzaion. Barurak gogoa lehenik ahuldu zion eta laister xorroxtu. Gosea itzali. Wotan gizon pizkorra zelakotz, haren gorputza tresna xuxen egonkoi bat, makina ongi olioztatu bat zelakotz, ez zen aise ahultzen. Mugitu gabe bertan egonez bereziki. Bere indarrak atsegin bitxi batekin ematzen senditzen zituen. Oroitzapenetatik amentsetara, amentsetatik lotara, itsasuntzi luze leun leun baten gisan lerratzen eta lerratzen zen... Hatsa eta taupadak gero eta geihago nabaritzen zituen. Bere hatsaren haizeaz... Haizearen hatsaz. Haizeak azala doi doia hunkitzen zion... ez, Erdaren zainek. Bere baitan, taupadak... bere bihotzarenak edo zainenak. Taupadak laisterrago, emekiago... Wotanek pil pil bero haren erritmoa ezin uler... Zer adierazi nahi zioten ba, hitzpereka bitxi haiek? Erregin baten eskaintza zirela bazekien. Berinezko liburu bat, apaindua... Baina erdaraz. Mintzaira amultsu zehatz batez... Amultsua baitzen bai, Erda. Wotani oroitzapen mingarri bat gogoratzen zitzaion bakotxean, garondoan pereka ezti luze bat senditzen zuela ohartu baitzen. Baina nola ihardetsi?\nErdarengana zertarako etorri zen? Zergatik galaxi-erresuma egile indartsu eta izigarri bat bilakatu zen? Emazte-haurrengatik. Bai eta ere mundu eta izakien bermoldatzeko ahalaren bila. Bai, handi-nahiak eraman zuen Erdarengana. Haren ahalak harrapatzeko Daleth planetara lurreratu zen. Eta han zen, lizar batetik dilindan. Wotanek besoa pixkat mugitu eta gauza gogor bat eskumuturrean senditu: Nornak biluztu zuen, baina eskutela utzi zion. Eskutela, galaxien arteko telefono miresgarri hori. Eskutela, bere herritarrekiko lokarria, planeta arrotzetan Wotanek maitasunean ere eskumuturrean zuen dei egiteko makina. Baina besoak loturik ezin erabilia. Berdin zitzaion; lokartu zen.\nBele baten oihuak betbetan izatzarri zuen. Egunsentian. Sonne iguzkia gorria oraino. Harek odol-laranja iduri. Wotan jautzikaratu, beldurraren orratzek lehenengo aldiz eskuak sistatzen zizkiotela: lotua, biluzi gorria, baruraz ahuldua eta bakarrik! Zeru urdinean belerik ez, oihuak beti. Begiak beheitituz xoratu zen. Gorputza astundurik eta xinaurriez betea zuen. Aldi hartan, Nornak heltzean atsegin zuen! Haiek besarkatu zuten, eta haien besoetara berehala erori zen, —lerratzea senditu gabe. Orduan Erdak «deslotu» edo utzi zuela ohartu zen. Aske zen... Boz herabe batek: «hotz dut» zioen: bere bozak. Bere boz, gorputz, oroitzapen eta biziaz asea zen. Lizarraren azpian dorpeki jarri zen. Norn 3k bere espazio-jauntzia ekarri eta, erhi kukulduengatik nekez jauntzi zuen.\nNorn 2 harri nabarrezko gatilu batekin hurbildu zitzaion. Dudarik ez! Edariak ardihuntz esnearen usain goxoa bazuen! Hura, Galaxietan edari indargarrienetarik bat. Aireontzi guzietako pilotuek eramaiten ohi zutena. Erdak Wotanen metabolismoaren legeak ikasi zituela froga. Wotan zanga zanga edan eta laister pizkortu. Norn 2 haren aintzinean, sasi baten barnean atzaparkatua zegoen, hitz egiteko prest iduri: Wotan adi adi. «Erdak- zu- hunkituz- gizakumeen- propietateak- ikasi».\nWotan samurtu zen: Erdarentzat memoria baten osatzeko gauza izan zen. Besterik ez.\n«Atsegin dut. Agur beraz».\nSamintasunez betea eta abiatzeko prest jadanik zutik zela, «Wotan» lasai bat entzun zuen. Hasperen bat emanez jarri zen. F.skuteli begiratu eta harritu 9 egun zintzilik egon zen!\n«Amak- gu- zu- bezalakoak... »\nWotan kexu: «Zer, nere bezalakoak? Ezin zarete normalki ibili, begirik gabekoak zarete...»\n«Erdak- begiak- zertarako?\n— Zuek begien lekuetan zer duzue?» Ixulgune bat; Norn 2 adi adi iduri. «Zain-korapikoak?. Zain-korapiloak? Bai, plexuen gizan... «Zertarako?\n— Erdari- lotuak- izateko. Zuk- lotzeko- begi- bat- kendu- behar».\nWotan, harriduraren harriduran, hatsik gabe gelditu, beldurtu, sumindu, bere baitaratu:\n«Eta gero zuek bezain ongi ulertuko diot?\n— Guk- baino- hobeki. Gu- artekoak. Zu- izaki- osoa.\n— Erdak errana?\nNorn 2k egia erran al zion? Wotanek nahigabeki begietara begiratu zion. («Zoin zozoa naizen! Harek begirik ez du!». Gero, buru soil urdina eskuen artean hartu zuen, ezkerreko matelan zain xuria haunkitzeko.\n— Ge... zurrr... a...? Zer?\n— Zera d....AAA!» Erdaren ihardespenak ukaldi batek bezain bortizki hezurretaraino kilikatu zuen. Zin bat ote? Wotanen eskuek Norn 3ren burua polliki utzi...\nUne bat (luzaz?) ebakitze-bestelakatzearen (mozte-metamorfosisaren) zorian egon zen, zalantzan.\nArrantzalea izan eta, arraina bilakatzeko tentaldiari nora ihes egin? Walhallera? Hori ez! Gammako psimatematikalariek, beren gogo-urbegietan kokoriko, edo Deltako ermitauek beste helbururako bidea erakuts ziezaioketen...\nEz. Wotan ez zelakotz urpeko harpe batean ez eta Deltako elur berdetan bakar bakarra egoiteko egina. Bere bizi guzia bakar hizketan aritu zela segur zen orai. Bide berria, ihardesleak emanen... Eta Erdak proposatu ziona, argi eta garbi: harreman bat.\nAzkenean zergatik erabaki zuen? Goxatu zituen bozkario-atseginak gazigezak iduritzen zitzaizkiolakotz, eta haren xede handiak, haurkeriak? Deus hartu gabe itzultzeko ahalgez? Ez zakien. Zoriona ez zion eman gorputz eder haren kontra hasarrez behar ba.\n«Ederki (nahigebeki irri egin zuen). Begia ken; prest nauzu».\nJadanik Erdari, ez Norneri, hitz egiten zion.\n— Ezkerrekoa. (Wotan eskuina baitzen)\n— «Segi!» Norn 2 erran eta airatu. Norn 3k eskutik hartu zuen. Wotan larru hotza sendituz hotzikaratu...\nII. NOLA KAMELUA LEHOIA BILAKATZEN DEN\nedo ONDAR SALTZALEA\n«Visita interiora terrae\nrestificandoque invenies occultum»\nBiak, lizarra utzi eta aldaparen gora eskuz esku ibili ziren. Norn 3 airean igerika, Wotan kinkili kankala eta erhautsa airearaziz. Zuhaitzen artetik, ur xurruta baten kantua. Wotan, pago erori baten enbor nabarra ixtapekatu eta, behaztopatu, lerratu, tarapataka ipurdiz narrasta, bidexka kasik hikea (ikhea) bilakatu baitzen. Behean, laño urdinean, arroka alimale biribil mordo bat orrazez agertu. Gainean, ur xurruta urdin urdin mehe bat ixurtzen... Ura ote? Ezin. Hura urdinegia baitzen! Wotanek hurbilduz uraren beroa nabaritu: laño urdina, kea zen.\nNorn 3k kaosean gaindi ur ertzeraino lagundu zion. Ura xurrutatik arroken artera ixurtzen, galtzen... Biak gelditu ziren. Norn 3 gezia bezain laister itzali; baina Wotan ez zen hain errexki balditzen. Haren begi zorrotzek harroka handien artean xilua hauteman zuten. Norn 3 handik laister ateratu, harri nabarrezko katilu bat urera murgildu, eta Wotani luzatu. Dudarik ez: edan behar. Ur hori zer zen?\nUsaina, planplemusarena. Zintzurra agorra zitzaiolakotz behar ba, Wotanek katilua hustu zuen. Edaria, beroa. Gozorik gabekoa. Bero ohizko bat zintzurretik paporaino jautsi zitzaion; ezpainetan, xinaurriak. Ura bezain gozagabea bai, baina alkoolaren ondorioak... Wotan ke epelaren erdian goxoki zen. Bere bekokiko izerdia eskuz xukatu zuen. Norn 3 itsuari irriño egin zion. Norn 3-ren beso arina nekez beheratu, ura erakusteko. Wotan, zalantzatu gabe biluztu eta ur urdinera sartu. Han, labradoritazko kristal zabalak miretsiz (arrokak, Lur planeta bezain urdinak) berehala lasaitu egin zen. Norn 3k eskua, luzatu eta uretik ateraerazi zuen. Gero, panpiña erdi airakorrari xiluraino kordoka jarraitu zion. Xilua, harpeko sarbidea zela ageri: harek ur xurruta ingura zezakeen... Hara sartzean, Wotanek Norn 3k bere jauntziak bildu, artoski tolestatu eta sarbideko xoko batean jadanik ezarri zituela nabaritu. Potots lau hexurdun haiek errota bezain laister mugitzen! Biak gelditu ziren. Norn 3 paretaren kontra ezabatu zen. Wotan, zainak airean, erhiak ikertzen ari zitzaion, begia kenduko zion laser aiztoaren alferrik bila. Batbatean, Wotanek eskutela bere eskumuturretik elkhi eta jauntzien gainera botatu: handik goiti, Wotanentzat mezurik ez!\nEsku hotx arin batek Wotan aintzinerazteko bultzatu zuen. Harpea, pasagia hertsi bat zen. Urruntxago, argi urdinxko bat; nundik?\nIbiliz xurruta gero eta gehiago entzuten zen: kanpotik, mutzika; harpetik, durrunda! Pasagia zabaldu. Lurra goxoago eta beroago. «Gela» biribil ttiki batean sartu ziren. Argi urdina zilo batetik heldu; ur xurrutaren gibelean ziren. Wotanek, kilikak senditu eta, lurrari so egin zion: lurra, xuri xuria... Erdaren zainez estalia! Norn 3k —esku hutsik beti— geldierazi zuen. Gero, hurbildu eta eskua ezkerreko betazalan emeki pasatu zion. Wotanek ulertu... Pereka, ez zen amarena ez eta maitearena, barberarena baizik. Tenorea heldu... Beldurrak setsuraino akulatu zuen. Bere sorbaldetan, Norn 3ren esku hotzak: jarri behar zuela. Wotan, bihotza pil pil, xurrutako durrundaz eta edan zuenaz moskortuta, lur xuri berora etzan zen. Begiak hetsi zituen. Gauza epel bat ezkerreko matelan herrestu zitzaion. Batbatean, ximixt gorria. Buruan ukaldi eletrikoa. Begiko sumiña! Wotan bortizki dardarikatu, lurra atzaparkatu, eta berehala lasaitu, hats bahiturik, nigarrak zeriotela. Haren esku xifrituak Erdaren zain epelen kontra polliki ideki. Han egon zen, lurrera jota, ondar-ekaitz baten erdian bezala. Begietan ximixt eta sugar gorriak jautzika. Miñik ez jadanik, baina gogordurak matela eta baldokia hanpatzen zitzaizkion oraino. Miñaren beldurrez, begiak tinko hetsiak zeuzkan. Egina zen. Betikotz okerra bizi behar; zertarako? Zeren truke?\nOrduan hasi egin zen «hura».\nZenbat aldiz etsaien oste baten aintzinean edo etsai bilkura baten erdian egon zen? Zenbat aldiz, buru apal, ele xuri eta ixilgune ausarten erdian, besteen begietatik gorrotoa karrask egiteko zorian hauteman zuen? Mehatxurik ez-hitzez bederen-baina haien gorrotoak gogoa erretzen zion...\nBerdin berdina zen orai; baina gogoa itotzen ari zitzaion uhain erre hori ez zen gorrotoa. Maitasuna zen. Ez gizakumeena. Hutsik gabea. Ez-aditzerik gabea. Mugarik gabea. Osoa. Miresgarria zen.\nArpegian Apirileko haize xuria bezain arin eta epela. Amaren besoak barne zituen. Bai ete ere lehenengo neskaren lehenengo irriñoa, adixkidearen irria, maitearen ezpainak...\nEta izigarria zen. Erdaren gogoa Wotanenean zelakotz, Erdari fitxik ezin gorde... Wotanek, bere bakardadetik betikotz askatua, ez zekien nora ihes egin, nora jo. Hipaka hasi zen...\nBekoki sukardunean esku samur baten pereka. Ostoen hasperenak. Maitearen urrats arinak hulbiltzen ari, boz ezti batek «Hirekin nauk» errepikatzen ziola. Wotanek urratsak azkenean ezagutu: maiterik ez, bere bihotzaren taupadak baitziren. Hitzak, aldiz, ez amentsezkoak. Boz ezti ixil hori, barnekoa: Erdarena. Wotan ihardesten entseatu.\n«Zer nahi didazu zuzen?» (Erdari hika ezin mintza).\n«Hi bilakatu... Zer duk?» Wotan batbatean nahigabeki lasaitu. Bakea nahi zuen eta, Erdak bakea berehala eman zion. Haren emaztearen besoetan loarena. Planeta hartu-berri bateko ilunnabarrarena. Gau urdin-beltzetako izarrena. Deltako arraio-brodatzaleen obrena. Erdak oroitzapen guzi haiek ehundu eta Wotan haietaz estali zuen. Haren azken ixilkeriak zarta-erazteraino.\nWotanek harpe urdun batean gizon horail bat, biluzi gorria, lurrean etzana, ikusi zuen. Bere burua. Lotan. Bakeko urgeldi epelean. Musuak sorbaldetan sendituz iratzarri zen. Musuak, barnekoak Erdarenak. Bakarrik zen. Kanpotik xirula... Xistua... hatsa... ura. Xurrutako ura. Wotan polliki bere baitaratu. Bere gorputzaratu. Bere gorputz begi oker hori lehen aldikotz onhartzeraino. Eskuin aldean, harpeko horma. Ezker aldea, betikotz iluna. Burua itzuli eta xurruta zilota ikusi zuen: handik argi urdina. Esku ikarati eta herabe batez, ezkerreko betazala hunkitu zuen. Miñik ez; erhien azpian, arana ximeldu baten azala idorra. Hain hutsik eta hain agor. Beherago, zerbait; zer? Zakarra? Ez, ez eta orbaina. Hura beroa zen, eta kemen gailu baten gisan dar dar: zain xuri bat. Erdari handik lotua zitzaion. Lotua! Jautzian jeiki zen. Bere baitan berriz ere loratu egin zen uhain beroa, Erdaren agurra. Inguruari so egin zion: Nornik ez. Hobe. Haurkeriak utzi behar. Wotan ez zen gehiago mozkorra ez eta zalantzan. Gizakumetasunari uko eginez ere, bilakatu zena bururaino izan behar! Jakin behar!\nBidea jarraitu zuen. Pasagia jaustea bilakatzen. Urrun, (buruan?) argi bat, laranja kolorekoa edo horia ageri; iguzkiarena ote?\nUrrun. Uste baino urrunago.\nJausbidea luze luze.\nWotani oinak arinak.\nOinenpean, Erdaren zainek luroihal bero bat ehuntzen.\nZainetako dar dar eztia errainetaraino igaiten.\nJausbidea gero eta argitsuagoa. Wotanen gogoan, xori bat xitan bezala, gogo-hegal dar dar epela. Deia. Irriñoa. Elkar-aditzea.\nJausbidea gero eta beroagoa.\nWotani bihotza pil pil.\nArgia, arratsalde eder batena.\nWotanen gogoan xingla bat, gorputzean hotzaldi bortitz bat. Bertan gelditu eta gogoetak bilduz Erdaren mezu hori ulertu. «Wotan... kasu... ingurua mia.. mia...» (Erdak ez baitzekien «ikusi» hitza erabiltzen). Wotani begi okerra zela ahantzi zitzaiolakotz, harpeko tronadura ezker aldean beherago zuela ez zen ohartu. Kaskoa kraskatzeko zorian, Erdak aintzinetik abisatu zuen. Erda, haren baitako lagun miña...\nJadanik Erdak, beldurra eta bihotz zimikoa ematu nahiz, zainetara uhain bero bat hedatu zion, non Wotani bortizki jeiki baitzitzaion haragia. Wotan bere desioaz harritua. NOR desiratzen zuen ba? NORBAIT desiratzen zuela dudarik gabe baitzekien. Nola zekien?\nDENA JADANIK GERTATU BALITZ BEZALA\nBaina denbora ez da ibaia. Maelström da. Halere Erda nolakoa zen ezin oroit. Agian Norn antzeko bat, baina osoa, disdiratsua, beroa. Laranja-kolorekoa. Desiragarria. Haren ganatzea, nundik? Zeren eta Wotan pertol bide batean zegoen!\nArgia ñikatu. Haren gogoan boz ezti batek «Hemen nauk» errepikatzen? Azkenean Wotanek burua makurtu eta argia nundik heldu zen ikusi: harpeko gizonek «gatu zilo» deitzen duten batetik. Handik ahuspez pasatzea, Wotanentzat joko bat; hainbeste planetetan gaindi, egurats-aldatzeek dantzariaren malgutasuna eman baitzioten. Gorputz luze gihartsu zalua aise herrestu, aise iragan... Gogorrena, burua altxatzeko kemena. Wotan burua altxatu eta oihuka xutitu:\nWotanen gorputz gogoetan daldar baketsu amultsua: «Ni». Erda pixkat beherago zegoen. Wotan hari so eta so. Erda ñir ñir zen. Arbeletxeko kolorekoa, zehargia. Gela ttiki bat bezain haundia. Molde gabekoa? Ez. Marmuka edo onddo buru handi bat iduri. Zain xuriak lurretik haragi jelatinezkoan sartzen, barnean izar okil batzu (plexuak) osatzeko. Izakia ez zela mugitzeko egina, bixtan zen! Zangorik ez, begirik ez, burumuinik ez... Baina zain korapilo edo plexu bakotxak burumuin oso baten lana egiten ahal; zain bakotxak janaria kanpoko landaretatik. ateratzen ahal. Oroitzapen eta gogoeta labirinto bat. Besorik ez, setsurik ez, bihotzik ez, baina uhain bero samurra Wotanengan beti oldartzen ari, gogoan boz eztiak «Zer duk nahi?» errepikatzen ziola.\nEta behar ba hala, bestela ezin ziolakotz ihardetsi, Wotan, jautsi eta, gorputza sutan, jelatinazko haragi sagailoaren kontrara babestu. Axal beroa, muxerka bezain leuna, haren ezpainenpean mugitu zen. Wotanek nahigabeki besarkatzearen jestua hasi. Entzun zuen azken hotsa, bere boza: auhena? Deia? Dena berehala ixkuli eta atseginera bortizki murgildu zen.\nIII. NOLA LEHOIA HAURRA BILAKATZEN DEN\nWotan arin, zoriontsu eta akitua zen. Besoak nagiki zabaldu zituen. Betazal eta saihetsetan musuak senditu eta, begi bat ideki zuen... Gaua zen. Begi okerra zela saminki oroitu eta oihu egin nahi... ezin. Ahoan, basaranaren gozoa. Beste begia ideki nahi zuen: alferrik. Beldurrez gogortu zen. Pereka baten uhainak inguratu zuen. Azkenean begia ideki, burua higitu eta Wotan mugitu nahian itzulikatu. Urpean zegoen, ur epel arbeletxeko kolorekoan. Hatsik gabe! Hiltzen ari? Ez; ongi zen. Ura izar zegoela. Erdak irentsi zuelakotz ote? Pereka baten uhainak berriz ere atseginera erarnan zuen. Iratzartzean kezka guziak pikotara joan zitzaizkion, hazten ahal zuela baitzekien. Hazten, bai eta ere oxigena emaiten.\n«Mintza gaiten orai» erran zion boz barneko ezti ixilak. Erdari gogoa zabalik... Wotan Erdaren gogoan —oroitzapen- mezu- gogoeta- laberinto hartan— igerika...\nZein planetan daude? Olharro-zuhaitz adarren hegiz hegi, polliki ixurtzen ari. Haiek, xixtuka aintzina. Erresina edo lerda iduri. Iphurtargiak bezain perde eta dirdiratsuak. Zuhaitz huntako izerdi metaliko guzia jadanik erre dute... tximist bat. Ez dira gehiago erresina; espaziora pindarretan, milioika ahatu dira! Milioi bat pindar guttienez. Gogodunak? Haiek orai asteroidatik asteroidara airatzen ari dira. Kemena edo energia galdu eta, lurrera eroriko dira, erresina berriz bilakatzeko, metalen bila berriz ixurtzeko.\nWotan Erdaren oroitzapen labirintoan igerika...\nItsasoa, zeru berdearen pean, urdin Itsas-bazterreko hondarra, larrosa kolorekoa, epela, balusa bezain goxoa. Oihan ttikiko «zuhaitzek» enborrik ez. Adar latexkorrek zubiak edo korapiloak moldatzen. Haiek oihanpean kokoriko egoiten dira gehienetan, haiek ez baitute ez eguzkirik ez eta jauntzirik —onhartzen. Halere, gutiziatzen baduzu, zurekin eguzkian hil arteraino egonen dira. solasean. Bizia giza-landarei berdin baitzaie. Lagun artea, aldiz, dute balio bakarra.\nBatzu berdeak, beste batzu liligorri kolorekoak. Denek larrua diz diz. Ileak, berdeak ala xanpaña kolorekoak. Haien begi zabal berdeak zuri so, irriñoz. Gizalandareak ttikiak, lirainak eta xugunak izaiten dira beti. Haien jestuak, dantza Zure soak emazteen bular ttiki gotorretatik poxeluz baztertzen, kexarazten baitzaituzte bular geldi geldi haiek. Gizalandareek ez dutelakotz hatsik hartzen. Behar duten gasa larruz hartzen dute. Mutu eta telepatoak dira. Xoko hartan, bi haur berde-anai arrebak behar ba. Haiek zure soa kausitu eta berehala heldu zaizkizu. Jadanik, bozak gogoan dituzu «Gu telepatoak gara, bai; ez beldur! Nahi duzunean bakarrik. Zer uste zinuen ba, telepatook besten gogoetan bortxaz sartzen ahal dugula»ð. Neskatoaren begi berdeak pentsatiak bilakatu. Wotanek alaba balu... Telepatoa balitz... Neskatoak irriño egin: «Zu ezin zara telepatoa bilaka. Baina jendeen jestu eta mugimendu ttiki nahi gabekoak ikertuz ere, ainitz asmatzen ahal! Hala nola...»\nHaren esku berde luzeak ostoak haizean bezala dantzatzen, tolesten, airatzen. itzulikatzen... Eta Wotan ikasten ari... Begi berdetako bakean ito nahiz. Begi-itsasoan. Begi... berde... ber... de... Er... da.\n«Erda... zugan naiz beti! Baina planeta haiek?\n— Nere memoria batean atxeman dituk.\n— Baina itsua izanik nola erakutsi dizkidazu?\n— Ez nauk itsua. Begiez somatzen dituan dardarrak, nik beste era batez somatzen ditiat. Urrundik ere bai.\n— Noraino nahi?\n— «Noiz nahiraino» ere bai.»\nWotan Erdaren oroitzapen-labirintoan igerika.\nAirean, metal urtuaren usaina. Nun? Ezker aldean, jauregi suntsitu hori, suaz berinatua, aise ezagutu du Wotanek: Barunako Jauregi Beltza. A! bai, egia. Azken hiru urte hauetan, Baruna planetan borrokatuz ibili da. Lano eta zurdan. Basamortu hormatu hori Baruna izan dela ezin sinetsia... Sonne eguzkia lodi eta gorria da orai: hozten eta hozten ari... Eguzki zahar bat. Sonnen zahartzeak ez duen egin kaltea, Fenrir erregeren armadak laser eta hypernitroz egin: Baruna planetako lurra, mikroseismoez arraildua, meteoritez xilokatua, zauria bilakatu da. Lehenengo itsas bazterra, leku ainitzetan ukolpez itoa da. Eta Fenrir, Wotanen etsaiak, Baruna hartzeko beti gose! Wotanek borrokaren erdian dela badaki, baina noiz? Berantago. Berantegi... Geroegi.\nHaizean, zartatzeak eta ke horixka. Wotan laserfusilen ortzadarren erdian ibiltzen eta ibiltzen. Haren ondoan, gizandi bizardun gorri bat: Thor, bere seme ederra, besoa altxatzen ari, gasmailu eletronikoa eskuan, etsaiei begiak kiskaltzeko eta gorputzak tetanisatzeko.\n«Kasu, aita!» Erhauts laño beltza Wotanengana airatzen ari! Fenrinen «otsopotamo» famatuak! Haiek, zangoen lekuan lurrin-xirrixtak. Thor oihuka. Wotan lerratu eta erori. Lurretik, otsopotamoa hurbiltzen ikusten du. Makinaren burua ideki da... Wotan kurubilkatu eta lurrean herrestan ari... ea... alde batera joan behar... bertzela otsopotamo hunen «ahora» hurrupatua izanen da, eta barnean desintegratua (ala hormatua, Fenrirek bizirik nahi badu!) Wotan herrestan ari... her... res... tan... her... Erda.\nWotan uhain bero batean dago. Uhaina, arbeletxeko kolorekoa. «Erda? Zer erakutsi didazu ba? Geroa, al'ez? Neure heriotza ote?» Baina Erdak atsegineraino jadanik eraman du.\nWotan Erdaren oroitzapen-laberintoan igerika.\nGauean. Barunako oihanetan, ilargi ttikiek izeiak doi doia argitzen. Wotan ilunpean gogotik gorde. Zai.\nKrask. Adarren artean, bi izar hori hurbiltzen ari. Bi begi hori, diz diz, luze... emaotso batenak. Wotan pozik. Gauerdiko ilargi xurietan, soil tokian, gizaotsoen dantza, ingurutxo erotu hau... Nesken ileak, haizean. Neska batek Wotani begiratu... haren belarri luzeak ilargi betetan xuri xuriak...\nEgunsentian. Egunsentiko lano xurian, Wotanen urratsek bidexka beltxa lehertzen eta lehertzen... Haur-irri bat. Haur-irri bi... irri bikoitz bat. Wotan bidexkan behera. Ez bakarrik. Haren eskuetan, bi haurren esku leun leun pottolo epelak... semearena eta alabarena: lau begi urdinek begirada biritxi bakar bat. Mutiko-neskatoek Wotanen begiak badituzte. Begi... bakar... Begi urdinen erdian irria... begien... erdian... erdi... Erda'n.\n«Erda... une bat kanpoan nintzela uste izan dut.\n— Ez al haiz oroitzen?\n— Hori behin batean gertatuko zaikala?»\nNeska beltxaran lerdenak begiak zeharkien gisa baditu. Nabarrak. Diz diz. Zilarbizizkoak iduri. beltz beltz eta lodiak. Aurpegiak, finak, sorbaldak sendo, bular eta ezpainak gogor. Azazkalak, xuri. Theta Centaurikoek ez dakitelakotz sentimenduen berririk, zure besoetan ere ez du irriñorik egiten. Hura, maitasun-gorroto-bekaizkeririk gabekoa. Betikotz. Hargatik (omen) haren arrazakoek atsegin/miñaren sindroma artoski ikertu dute. Jakintza haren nausiak izan arte.\nGizona (nungoa? Gizakumea da dena den) neskari ekarri diote; ohera etzan dutenean, auhenka ari zen. Ixilik dago orai, baina matrailak tinko dauzka, gogordurak ezin garaituz. Gorputza zauri eta ubeldurez betea du, ixtripuz zauritua, ala borrokan edo, jota izan balitz bezala.\nNeskaren erhiek gorputzeko pundu batzu doi doia hunkitu dizkiote. Pundu hoiek zer dute berezirik? Haiek ez baitira zain zentroak, ez eta organoen lekuak; neskak oihartzun batzu senditu nahi duela badirudi. Gizon zauritua doi doia hunkitu du eta hura berehala lasaitu. Theta planetakoek gogo-eritasunak zer diren ere aspaldi ahantzi dute; haiek botikario eta barberak behar dituzte; medikurik, ez.\nLeihoko berina arbeletxeko kolorekoa da. Wotanek bekokia berinaren gainean ezarri du. Sorbaldan musu bat senditu du... Ahoan, basaranaren gozoa... Ez... berinik ez. Wotan Erdaren uretan zirimolatu; hotzikaratu. Zein hotz duen! Gogoan, Erdaren bozak: «Wotan... emakume bat nahi duk.\n— Erda... zuretzat zer naiz? Maitale ala umegai?»\nErdak beste galdera batez ihardetsi\n— «Wotan... haur bat nahi duk, al'ez?»\nEta Wotanek, harriturik, Erda eta bere buruari baietz aitortu behar... bai, haur bat lehenengo aldiz nahi zuen. Besteak (hiru semeak eta zortzi sasi alabak) nahigabeki egin zituen. Sortzen zirenean urus, handitzen zirenean arro-arro, beregandik iritzi edo sentimenduez bereixten zirenean trixtea bilakatzen zen beti. Bai, haur bat desiratzen zuen! Baina Erdarengandik! Zer amentsa! Erda munstro harek setsu gozamena emaiten zion, bai, baina harek haur bat nola erdituko?\n«Errex duk, Wotan».\nErrex! Irri-karkail mutu batek Wotani sabela astindu.\n«Ea, Wotan... Zera nahi duk: hi bezalako izaki bat, baina bi begiduna, eta nere oroitzapenean gogodohainduna pixkat. Al'ez?\n— Ederki; nik klonatuko haut, baina burumuina hobetuz.\n— Zuk... zer\n— Klonatuko hautala. Hire zerula oso batez kopiatuko hautala. Hire bikoitz bat semea emanen diadala».\nWotan txoratu: seme bat, beste Wotan bat, haurra gizondu eta bere buruarekin burz buru... Araiz! Beldurrez itoa zen. Bere buruaz asea zen. «Erda! Hori ez! Eta bestalde, alaba bat nahi nuke!\n— Ederki; hire hazitik eginen diat beraz».\nWotan, zerulako beste alderdia Erdarena izanen zela pentsatu eta berriz ere izitu, munstro erdi emakume erdi jelatinezko bat asmatzen ari zela. Eta Nornak gogoan ukanez ahalgetu zen. Haiek, amari zainezko kate batez lotuak; gogo berezi gabeko morroinak. Hori ez! Haleta, Erdak Norneri egin ziena, berak ber seme-alaberi beste era batez egiten entseatu zitzaiela ulertu zuen orai... Gogo-pereka batek ematu zuen: «Ez, Wotan, ez beldur. Alaba emakume eder bat sortuko zaigu. Begi urdinduna: hirea\n— Ez... ez nerea... libro!» Wotanek ez zuen sekulan haur batendako askatasuna nahi. Baina Erdarenganako bidean, zer ez zuen lortu eta ikasi? Uhain amultsu batek atsegineko leizera amildu zuen.\nMin pixkat sendituz laister iratzarri zen. Zerbaitek setsua eta ezkerreko betazala tirabiratzen ari balitzaio bezala. Haren inguruan, Erda gorritu eta kasik okildu. Ahoan, basaranaren gozoa gero eta bortitzagoa. Gogoan, mezu ulerkor bat: Wotanek Erdaren atsegiña lehenengo aldiko senditu zuen. Beren umearentzat askatasuna eskatuz goxoaeraziko balu bezala, Erda atsegiñez erditzen ari zen. Eta Erdak amentsetatik atseginera, atseginetik geroko oroitzapenetara ala amentsetara luzaz kulunkatu zuen, nun-noiz-nor zen ahaztuerazteraino.\nEgunsenti arbeletxeko kolorekoan iratzarri zen. Ahoan basaranaren gozoa, ezkerreko begi-ziloan kilikak. Burua makurtuz, jelatinan zerbait zirimolaka ikusi zuen: hura begi zilotik lotua zitzaion. Handik goiti, Wotan ohargabeki iratzartzen eta lokartzen, denborako maelströmen igerika. Boz berria haren gogoan sortu arte.\nBoza, kristala bezain garbia. Glockenspiel edo ezkil-joko bat bezain alaia, firfiratzen. Dena galde, dena irri. Wotani xori bihotz bat bere bihotzaren kontra pilpiratzen zela iduri zitzaion. Xori bihotz arin bat, luma beroaren azpian ezti eztia. Haur bat lehenengo aldiz hezten ari zen — ala alderantziz? Sekulako zorionean sartu zen. Aita-alaben gogoak Erdaren memorietako laberintoan ibiltzen eta galtzen ziren. Joko ainitz asmatu zuten, hala nola\nabererik eztiena, lodiena, urdinena...\nzuhaitzetarik kantariena... Erdaren oroitzapenetako pasagi hunkigaitzetan zein lasterragoka, hiruek, atzo edo biharko oroitzapenak elkarri lapurtuz... Wotanek adixkide zuen, Erdaren uretan zehar ezin zuen besarka ere eta nekez ikusten zuen alaba dohain dun hori. Begiak batzuetan ikusi zizkion: zerua bezain urdinak. Wotanenak.\nWotan Erdaren memoria laberintoan igerika.\nHarek arroka iduri. Zein munduan dago ba? Hurbildik, piromorfita mokor bat edo belogi bat. Hura ez da arroka ez eta belogia. Biziduna da. Hauntzen eta husten da; harengaineko (azaleko ote??) nota berdeak; horitzen eta berriz berdetzen, erritmo baten arabera: berde/hori, berde/hori; berde/hori... Wotanengan, Erdaren boz eztiak: «Erritmoa, formula-moldea duk, Wotan. Nun-nahiko, edozein bizidunen gogoeta-erritmoa. Ezin aldakorra. Nun nahi berdina. Eta kodigo galaxienarteko baten oinarria. Solas-lagunak belogi edo otsoa badirudi ere, hari esker konprenitzen ahal».\n— «Wotan... ez diok ulertzen?» Pausa bat; Wotanek kilika bat garondoan senditu. Boz eztiak: «A bai. Hire burumuinak ezin dik. Gauza ainitz ikas lezakek halere. Adibidez...»\nEta Wotanek ikasten...\n«Haurra, garbitasuna eta ahaztutzea da,\nberriz hastea eta jokoa,\nEta behin batean gertatzekoa gertatu zen. Wotan eta haren alabak Erdaren memoria bati esker planeta urruti bateko berriak ikasi zituzten. Hango bizilagunek, bana beste, giza-akerrak edo satiroak iduri; haiek, zangoetako behatz krsitalezkoez, dantzatzean musika jotzen zuten. Neskatxoak gauza bera oinez egin nahi eta ezin. Wotani dei egin zion\n— «Oinak baditut halere!\n— Bai neretxo, baina planeta hura kanpoan dago.\n— Zer da kanpoan?»\nWotani ilundu zitzaion barnea. Harek ere dantzariak ikusiz mugitu nahi zuela ezin uka! Erdak artoski perekatu zuen eta atsegihetik lotara pixkanaka lerratu zen.\nKanpoan iratzarri zen.\nBegi ziloan min pixkatekin. Harpeko lurrean etzana. Haren ondoan, Erda mordo jelatinazkoaren kontra, neskatxo bat lotan, haren esku ttiki pottoloak Erdari atzaparkatuak. Wotani bihotza jautzikaratu: haien alaba hori, lau urtekoa guttienez! Erdaren bamean hain luzaz egon! Beldurra emaiten zion bere arpegia mirailan ikusteak. Ezkerreko betazala ñir ñir haztakatu zuen: zainik ez; Erdarekiko lokarria galdua zuen. Begi oker, bakarrik eta libro...\nNeskatxoarengana itzuli eta makurtu egin zen. Miretsiz. Haurraren hatsa, haize xuria zitzaion... Haren ezpain freskoek larros ostoak iduri. Wotanek ile horail kizkolak perekatu eta matel ttiki zetatsua haurra iratzarri arte musukatu zuen. Bi begi urdin ideki, zabaldu, hari so egon, bustitu. Neskatxoa hipaka hasi: ez baitzen aitaren gogoari gehiago lotua. Bi beso ttikiek lepoa inguratu ziotenean, Wotanek ere nigar egin. Bere haurraren umeuntzia izan ondoan, zer bilakatu behar? Wotanek lehenik hitzaz eta jestuaz, alabari bere izena ikasi: «Hi, Brünhilde». Neskatxoa, boz baten soinua entzunez, irri egin eta aitaren kontrara babestu. Gero, esku ttikiak Wotani papoa polliki xartakatu zion. Wotanek galdera begi urdinetan irakurtu eta Brünhilderi bigarren hitza ikasi: «Aitað.\nWotan Erdari so egitera ausartu gabe bizkarra eman zion eta, bere alaba besoetan, pasagiara itzuli. Gatu ziloa, lau urte haietan ate naturala (edo Erdak idekia) bilakatu zen. Wotani sensazio ahantziak banaka itzultzen: zer bitxia, hezur mamizko gorputz haren pisua! Bularrak hanpatzen eta husten, bien hatsak pasagiako oihartzun guziak kitzikatzen... Sorbaldaren kontra, haurraren buru beroa...\nPasagiaren erdian, hiru Nomek Wotani bere jauntziak; Brünhilderi jaka xuri bat eta bieri sagar batzu eta ardihuntz esne gatilu bana ekarri zizkieten. Brünhildek itoka edaten zuela ikusi lasaitu egin zen haren aita.\nAteratu behar. Wotanentzat, sortze berri baten griña. Berriz ere gizakumea izaitea hautatu behar. Sonne iguzkiak Wotan liluratu zuen. Brünhildek, gatu ttiki baten gisan kurubilkatu eta, eguzkiari buruz besoak luzatu, harrigarria zelarik non Wotanek ez baitzuen eskuetarik utzi. Haurra aitaren bizarra tirabiratzean ttuttaka ari zen; aita, irrifarraz. Bien begi hain berdinetan, margoak kantuz; iguzkia hain gorri; ostoak hain berde, zerua hain urdin! Zuhaitzetako besoak dantza eta dantza... Wotan xendran lerratzean ere Brünhilderen irria ezin geldi; Wotan alaba beldurgabeko hartaz arro arroa.\nErrekañoaren ondoan, Wotanek, gelditu eta, Brünhilde belarrean ezarri zuen. Haurra, erortzera egin eta, hiru zangoka lehen, laister normalki kurritzen hasi, joko berri hartaz xoraturik. Haren aitak lauazka begiratzen zuen. Brünhildek ahuntx batek bezain aise jauzten eta laister egiten ikasi. Hiru orduen buruan, aita-alabak, seriostasuna Galaxietako zilo beltz guzietara igorriz, elkar laisterkatuz belarrean amildu ziren.\nGauean, Barunako oihanetan, ilargi ttikiek izeiak doi doia argitzen. Wotan, ilunpean gogotik gorde. Zai.\nKrask. Adarren artean bi izar hori hurbiltzen. Bi begi hori, diz diz, luze: emaotso batenak, Signyrenak. Wotan pozik. Signy haren besoetan dago jadanik. Irriz, Wotan alferrik gordetzen entseatu baita. Zeren eta giza otso ilunpean eta urrundik ere ikusten ahal dute. Wotanek Signy gerritik hartu eta zurrezko etxola berrira eraman. Signy miretsi:\n«— Nork altxatu?\n— Nihaurrek. Guretzat». Egina da. Signyk bere herritarrak utzi eta Wotanekin biziko da. Biak etxolan sartu dira.\n«Zaude». Neskak sorbaldatik zintzilik zuen zaku ttikia mahainean ezarri eta handik fruitu bat ateratu. Fruitua irri ezti batekin Wotani ahora eman dio. Wotanek bihotza pil pil, basaranaren Erdaren gozoa ezagutu. Ahalgez, trixteziaz ala itxaropenez? Ez da Signy hunkitzera berehala ausartu, sutondoko aulkian jarrerazi du. Suak neska-otsoaren begi urretsuak argitzen. Arpegi beltxarenean, hortz ttiki zorrotz urdinskoak diz diz. Wotanekin betikotz bizi nahi duela errepikatzen ari da, eta Wotanek, hari amultsuki ihardestean, Erdaren memorian ikusi zituen seme-alaba biritxiak gogoan baditu. Haiek Signyren sabeletik sortuko zaizkiola badaki. Neskaren ile kizkurrak nahigabeki perekatzen ari da. Signyren ahoak Wotanena bilatu...\nEz, denbora ez da maelström. Urgeldia da...\nArgia da jadanik; hegal hots batek Wotan iratzarri du. Beletel eta Zilobeltz, Dalethetik ekarri zituen bele heziak, logelara sartu eta xoko batean kokatu. Signy, Wotanen ondoan, larruzko ohean lo dago oraino. Wotan polliki jarri da, bere maiteari so. Haren atzoko jestuez txoratu arte oroitzen da, eta bereziki nola bi begi eta matelak perekatu dizkion. Bi begiak sanoak balitu bezala.\nFricka bere andrearen jestuaz ere oroitzen da. Baruna planetaraino, giza otsoen zibilizazio primitiboaraino, Signyrenganaraino ihes eginerazi zuen jestuaz. Jestu hargatik, Wotanek Brünhilde bere alaba maitea Frickari utzi dio —Fricka eta Erdari, Brünhilde bere amari telepatikoki lotua baitzaio. Wotanek ezin zuen Walhall jauregi-satellitatik urrun hezi. Bere alaba delakotz, zibilizazio aintzinatu baten teknikak ikasi behar ditu. Bai, Hiru Iguzkitako Nausiaren alabak egon behar; aitak, joan...\nWotan Frickaren jestuaz oroitzen da. Walhallera itzuli zen eguna zen. Walhalleratzean, Wotanek bere semeak aireportuan igurikatzen ari zitzaizkiola irratiaz jakin zuen. Hara lurreratu eta, mutilen lekuan bi gizon atxeman zuen; lau urte iragan! Biak azkar eta ederrak. Ile gorriz, Thor ezagutu zuen; irriño eztiaz, Baldur. Vidar bere amarekin egon zen; hura betidanik amaren alde, aitaren aurka agertu zen hura. Brünhilde aireontzitik ateratu eta, Thor ilundu, Baldur haurrari besoak zabaltzeko kokorikatu. Nestatxoa zalantzatu gabe harengana laister egin eta harekin eskuz esku jauregira joan. Thorek aitarekin, baina ixilik jarraiki zien.\nWotanek bere emaztearekin jauregian topo egin zuen; Vidar haren ondoan zen. «Aitak beste arreba bat ekarri diat» erran zion Thorek Vidari —beren amari so egin gabe. Hori Wotanentzat zaflako bat. Thorek, bere Thorek Brünhilde beste alaben bezalakoa zela uste! Eta egia samiña tximista bezala gogora erori zion: besteek ez zekitela, berak bezala, enpatikoki elkar-aditzea zer den.\nBaldurrek Brünhilde ttikia besarkatu zuen eta gelatik eraman. Besteak ere ateratu, Wotan eta Fricka buruz buru uzteko. Fricka erasten hasi; Wotan ixilik egoiten. Batbatean, menturaz, Frickak Wotani begietara so egin zion. Xuritu egin zen.\nIxilgune luze baten ondoan, Frickak Wotanek sekulan ez dion barkatuko jestua egin: begi okertua eskuz perekatu zion. Wotanek urrikaria ezin onhar. Alabainan, Frickak fitxik ez balio galdegin, ez ikusiarena egin balio, hori ahantz zezakeen behar ba. Eta ahanzten entseatu egin zen, hori bai: jestua eta galdera Frickaren besoetan ahanzten entseatu zen, eta hori lortu —egunsentia arte bederen.\nEgunsentian, iratzarri zen. Iratzarri eta oroitu. Orduan, nihorri agur erran gabe aireontzira itzuli zen, eta aizatu, atseginak ere ezin zuen kendu galdera gogoz errepikatzen...\nEz, ezin kendua.\nZeren eta Frickak «Zer gertatu zaik?» galdegin zionean, lilurazko mundu bat Wotanengan lehertu zen. Handik aintzina bere buruari gezurrik ezin erran. Orduan ulertu zuen bai, Erdarengandik Frickarengana zuzenki itzuli nolako zozkeria egin zuen! Bere emaztea ingañatu zuela segur! Ez harengandik joanez, harengana itzuliz baizik!\nGertatu zena nola erran? Zer erran? Berriz ere gizakumeen arteko mintzaira hitseri itzuli behar, berriz ere hautsi mautsika, hitz edo gogo erdizka elkar aditu— elkar ez aditu!— behar! Gizakumeen elkar hizketako gezurrak ahantzi zitzaizkion. Gertatu zena? Nola adierazi?\nFrickak, ernekiago baina deplauki berriz galdegin:\n«— Wotan... zer gertatu zaik?» Ihardetsi behar... Wotanek ihardetsi zion:


uztaila | 2013 | Bergarako EAJ-PNV\n2013(e)ko uztaila -en artxiboa\nPosted by eajpnvbergara in Denak on 11/07/2013\nEgun hauetan irakurri dut Inazio Arregiren Margola blogean kezka sortu didan kontu bat. “Zero zabor” izenburupean azaltzen du orain urte t´erdi berak hondakinen kudeaketari buruz idatzitako artikuluaren ondorioz Oñatiko Zero Zaborrekoek egin zioten bisita. Berak idatzitakoa kritikatzeaz gain gaiari buruz gehiago ez idaztea eskatu zioten, nonbait beraien tesientzat ez zen komenigarria. Ez hori bakarrik, Goienako kolaboratzaile batek prentsako alean zutabe bat zuelako kontuak eskatu zizkioten. Seguru aski kolaboratzaile honek idazten zuena ere ez zelako beraien gustukoa izango. Zer gertatu da gure herrian iritzi personal bat azaltzen duen norbaiti horrelako presioa egiteko? Nortzu dira Oñatiko Zero Zaborrekoak Goienan nork idatzi behar duen eta ez duen erabakitzeko? Zentsura beste garai bateko kontua zela uste nuen. Norberaren ideiak, tesiak eta planteamenduak defendatzeko argumenturik ez dutenek beste batzuri ahoa ixtea dute helburu. Defentsa kaskarra! Inposaketa eta presioaren aurrean nahiago dut askatasuna. Adierazpen askatasuna eta pentsakera askatasuna galtzen baditugu gureak egin du. Makiavelorekin ez nator bat: helburuak ez ditu horra iristeko tresnak justifikatzen.\n2013ko Uztailak 10\nPosted by eajpnvbergara in Denak on 10/07/2013\nEliseo Garciari, esker onez\nPosted by eajpnvbergara in Denak on 05/07/2013\nMaria Eugenia Arrizabalaga eta Mikel Lete (Antzuolako EAJ-PNVko zinegotziak)\nOrain egun gutxi Eliseo Garcia zendu zaigu. Antzuolako parrokian izan zen haren aldeko hileta elizkizuna joan den ostegunean, ekainaren 27an. Bere familia agurtzeko aukera izan genuen bertan, eta semeak esandako esaldi bat gogora ekarri nahi dugu: “Gure aita zenaren hiztegian ezinezko hitza ez zen agertzen”. Eta hala da, Eliseok ez zuen uste ezinezkoak badirenik. Gogo handiz bizi zen, bizitzak denoi, lehenago edo beranduago, azaltzen dizkigun trabei beti ere aurre eginez, inoiz amore eman gabe.\nEliseo ezagutu dutenei bera definitzeko hitzak eskatu dizkiegu. “Apala”, esan digu batek. “Bere lagunen benetako laguna”, beste batek. Hirugarrengo batek, berriz: “Gogotsua”. Langilea, nekaezina, alaia… Eta hitz politak iruditu zaizkigu, edonork beretzat gogo onez hartuko lituzkeenak.\nHorregatik jaso nahi izan ditugu hitz horiek idatzi honetan, Antzuolarako Euzko Alderdi Jeltzalearen udal hautagaitza osatzea erabaki genuenean –beste behin ere, Alderdirako beste hainbat eginkizunetan jo izan dugun bezala, beregana jo genuelako– baiezkoa emango zigun segurantzarekin.\nZoritxarreko gaixotasunak eragotzi egin zion zinegotzi lanetan jardutea, baina, seguru gaude horretaz, bere gogoa geurekin izan dugula, Antzuolaren eta alderdiaren alde eginez.\nPolitika hain desitxuratua eta itsustua agertzen zaigun garai hauetan Eliseo Garciak ordezkatu izan duen balorea nabarmendu nahi dugu: konpromiso politikoa. Proiektu politiko batean sinesteak berekin daraman eskuzabaltasuna, prestutasuna eta isileko lana. Berak, eta bere moduan beste askok, gauzatu dute auzoz auzo, herriz herri Euzko Alderdi Jeltzalearen egitasmoa.\nESKERRIK ASKO, BIHOTZEZ, ELISEO. KATEARI EUTSIKO DIOGU, EUSKADI ASKATU ARTE.\nImanol Bolinagaren ekarpena\nAste batzuk badira Imanolek utzi gintuela. Bergarara etorri nintzenetik, 18 urte badira jada, bere jakinduria, esperientzia eta laguntasuna etengabe eskaini dizkit. Politikari bezala egindako ibilbidearen berri izan dugu egun hauetan eta bergarar bezala, Bergarako alkate izana azpimarratu nahi nuke. Ez naiz aspektu honetaz arituko oraingoan. Imanol pertsona zen. Letra guztiekin esan nahi dut PERTSONA. Jendeari lagundu bazezakeen ez zuen bi aldiz pentsatuko. Bere baliabide pertsonalak, bere insistentzia, sensibilitatea, tinkotasuna erabiliko zituen edonor laguntzeko. Horietako kasu bat argitaratu nahi nuke gaurkoan.\nBerdin zitzaion arerio politikoa bazen ere, pertsona lehenesten zuen. Jose Luis Elkoro kartzela zegoela, bera kaleratzeko ekimenak sortu ziren. Bergarako alkate ohiak ere aritu ziren horretan lanean, Madrilera joan-etorriak… baina gaiarekin tinko, espetxe arduradunekin, ministro eta zuzendariekin lana gogotik egin zuena Imanol bera izan zen. Justizia egitea da esatea bere tinkotasun eta harremanetarako gaitasuna oso garrantzitsua izan zirela Elkoro etxeratzeko. Hau guztiontzat adibide da. Politikoki diferentzia handiak izanda ere, horien gainetik gizabanakoa lehenestea. Bihotzetik eskerrik asko, Imanol.\nBilduren dirubilketa griña\nPosted by eajpnvbergara in Denak on 04/07/2013\nBergarako Bilduren Udal Gobernua, etxe hutsen errekargua ilegalki ezartzen ari da eta gainera Bergarar asko eta asko haserre bizian daude neurri hauekin. Hemen dugu adibide bat, Bergarako kaleetan aterata\nPosted by eajpnvbergara in Denak on 03/07/2013\n3 de julio, charla-coloquio con Bakartxo Tejeria, Presidenta del Parlamento Vasco, sobre la situación política y temas del parlamento\nYou are currently browsing the archives for 2013(e)ko uztaila\nRT @Irekia: ↪ Guztion ahaleginari esker iritsi gara final handi honetara. Baina bigarren zati osoa geratzen da. ✌🏻 Final handia irabazi… 12 minutes ago\nRT @Irekia: ↪ Hemos llegado a esta gran final gracias al esfuerzo de todos y todas. Aún queda toda la segunda parte. ✌🏻 Si quieres ganar… 12 minutes ago


«Hunki nauen karrika da Pontrique» | «Hunki nauen karrika da Pontrique» – iparraldekohitza\n«Hunki nauen karrika da Pontrique»\nZuri-beltzeko argazkia inprimatua du bere baitan Etxezaharretak: Baionako Pontrique karrika xumearena. Entzuten zaizkio haur oihuak, eta ikusten bizia, katuak, haurrak, dendak eta protestak\nBaionako Pontrique karrika estu eta laburrak barne zabala eraiki dio Luzien Etxezaharretari ( Hazparne, Lapurdi, 1946). Ehun metro eskasek unibertso anitz erakutsi izan dizkiote, taula gain bateko pertsonaiaz beterik. Gidoia eta dekoratua errotik aldatu dira orain, berak garai hartakoa txalotzen du.\nPontrique karrika osoa edo 15. zenbakia duzu hautatu?\n15. zenbakia, baina Baiona Ttipiko karrika berezia da, arrunt. Hunki nauen karrika da, horko jendea ezagutu baitut.\nZerk du berezi egiten?\nBaiona Ttipian badira halako animazioak; ostatuak eta bertze, Cordeliers eta Pannecau karriketan, adibidez. Alta, Pontriquen ez da. Ehun metro eskas dituen karrika da, Baiona Ttipian da, baina ez da ezaguna.\nNoiztik dizkiozu bere espaloiak higatzen?\nTtipitik, amarekin noizbehinka joaten ginen, bere familia han bizi baitzen.\nFamilia karrika duzu, beraz.\nBai. Amatxiren ahizpa hor bizi zen, kadirak konpontzen zituen 17. zenbakian. Oso auzo zikin eta pobrea zen, Ttantta Jeanne, konparazione, 20-30 metro karratutan bizi zen, bertze lau lagunekin! Jende txiro asko egoten zen hor, bizi baldintza gogorretan; ez zuten dutxarik ere, ura bai, elektrika ere bai, baina izugarri baldintza txarretan. Usu, hazpandarrak ziren. Duela 40-50 urtekoaz naiz mintzo.\nGiro beroa izanen zen.\nOroitzen naiz arratsalde guziez emazteak biltzen zirela tea edo kafearen edateko, eta karrika haurrez betea zela eta oihu franko aditzen zela. Pertsonaia asko bazen.\nAurkeztuko dituzu batzuk?\nRibert pintore zaharra zen, zeinak dendetako erakusleihoak pintatzen baitzituen. Garaje batean bizi zen, arazoak zituen. Izan ere, Rose andereak ez zion etxerik utzi nahi, zeina ere bertze pertsonaia bat baitzen: dena kontrolatzen zuen. Hazpandarra zen Rose anderea ere. Nire egoitzaren peko aldean bizi zen.\nZu ere han bizi izan zara?\n25 urtez, Ttantta Jeannen etxe horretan. Maiatz elkartea han sortu genuen. Karrika arrunt aldatu da.\nZertan da kanbiatu?\nDendaz betea zen; ez dakit hortik bizitzen lortzen zutenetz, baina epizeria ttipi franko bazen. Alta, orain, denak desagertu dira. Izugarri karrika bizia zen, mugimendu asko bazen; familiaz beterik. Katu kalea ere bazen: teilatuetan bizi ziren, usoekin batean. Haietako batek hartu ninduen: gau oroz ene beha egoten baitzen, eta biharamun goizean arrapartitzen.\nNolakoa da Pontriqueren oraingo beztimenda?\nKarrika arrunt pobre eta merkea zena, etxe gehienak saldu, berriztu, eta, orain, garestia bilakatua da; nik arrunt guti ordaintzen nuen. Bizitzeko baldintza hobeak dira orain; alde horretatik, hainbat hobe. Ez da ikusten abererik gehiago. Dena bukatu da, Baiona zaharraren bizia galdu da.\nPontrique euskaraz ari zen oihuka?\nBai, Baiona euskalduna zen hor; ene familia, adibidez. Han bizi ziren gehienak ere hala ziren.\nZer bizipenek harrapatu zintuen han bizi zinela?\nOroitzen naiz 1967ko lurrikara hartaz, zeinak Areta [Biarno] desegin baitzuen, agorrilaren 13 batez. Ondoko ostatu batean nintzen, eta dena mugitu zen. Pontrique karrikako mutur bat erori zen horren ondorioz, Pannecau karrikaren puntako etxe hura debekatu zuten.\n25, urte anitz dira.\n1980-1990eko hamarkadetan oso garai bereziak bizi izan genituen. Abertzaleak jin ziren, eta ostatuak ireki zituzten. GALen garai hartaz ere oroit naiz; Monbarreko gertakariaren lekuko izan nintzen nire 5. etxetik: tiroak entzun nituen, eta jende metaketak ikusi. Jende anitz ikusten nuen hortik, gertakari anitz, manifa franko egiten zen orduan. Protesten tokia zen Pontrique karrika. Piarres Xarriton hurbil bizi zen, Tonneliers karrikan, Herria astekaria ere ez zen urrun, Enbata aldizkaria, Mende Berri, Zabal liburu denda Pannecaun, AEK Pontriquen berean… Euskal mundu horren zentroa zen.\nBesta bai, borroka ere bai izan zen garai bateko leloa.\nBaionako bestetan jendea Pannecau karrikan metatzen bazen ere, hemendik aditzen zen marruma.\nEz zara gehiago Pontriquen bizi, baina berak zure baitan jarraitzen du.\nSute batengatik lekuak hustu behar izan nituen. Lehengo Baiona irudikatzeko karrika zen Pontrique; maitasuna nion, ene bizitzaren parte aberatsa zen, zeina pixkanaka- pixkanaka galdu baita, pertsonaia horiek oro zendu baitira. Hetsi berri dute Lestrade okindegia: garai hartako azken lekukoa zen. Berak zuen asmatu Big Mak hanburgerra, tokiko mozkinekilakoa.


HABE IKASBIL: Zezenketen alde ala kontra?\nGai horretaz jardungo dugu sekuentzia honetan. Batetik, audioa ondo ulertu duzun jakiteko ariketa bi dituzu; beste ariketa bat lexikoa aztertzeko; eta azkenik, gai polemiko honen inguruan ikuspuntu bat defendatu beharko duzu rol-jokoan. Ekiteko prest?\nEz da zezenketa gehiago egongo Donostiako Illunben\nDonostiako Aste Nagusia bukatuta, balantzea egiteko garaia iritsi da. Zezenketen gaia izan da gatazkatsuena.\nZezenketak bai ala ez?\nKataluniako Parlamentuan aurki eztabaidatuko dute zezenketak debekatuko diren ala ez lurralde horretan. Horren harira, bi lagunen iritzia jaso dute Euskadi Irratiko Faktoria saioan; hain zuzen ere, ganaduzale batek eta Animalien Defentsarako Elkarteko (ADE) kide batek jardun dute eztabaidan gai horren inguruan.


Boçac Borg - Wikipedia, entziklopedia askea.\nBoussac, Bussière-Saint-Georges, Leyrat, Malleret-Boussac, Saint-Marien, Saint-Pierre-le-Bost eta Saint-Silvain-Bas-le-Roc\n347 (%49.5) 370 (%52.8)\nBoçac Borg (okzitanieraz Boçac Borg, frantsesez eta ofizialki: Boussac-Bourg) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Creuse departamenduan dago, Akitania Berria eskualdean. 2013an 816 biztanle zituen.\n2007an Boussac-Bourg udalerrian erroldatutako biztanleak 789 ziren. Familiak 336 ziren, horien artean 100 pertsona bakarrekoak ziren (68 bakarrik bizi ziren gizonak eta 32 bakarrik bizi ziren emakumeak), 136 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 96 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 469 etxebizitza zeuden, 357 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 43 bigarren erresidentzia ziren eta 69 hutsik zeuden. 466 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 357 etxebizitza nagusietatik 317 bere jabearen bizilekua ziren, 34 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 2 etxek gela bat zuten, 15 etxek bi zituzten, 37 etxek hiru zituzten, 115 etxek lau zituzten eta 188 etxek bost zituzten. 264 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 156 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 170 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nBoussac-Bourg udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 502 ziren, horien artean 359 aktiboak ziren eta 143 inaktiboak ziren. 359 pertsona aktiboetatik 327 lanean zeuden (183 gizon eta 144 emakume) eta 32 langabezian zeuden (17 gizon eta 15 emakume). 143 pertsona inaktiboetatik 67 erretiraturik zeuden, 32 ikasten zeuden eta 44 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Boussac-Bourg udalerrian 365 unitate fiskal zeuden, 835 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.072 euro zen.\n2007an zeuden 28 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 material elektrikoaren fabrikazioko enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 6 eraikuntza enpresak ziren, 3 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 5 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 1 informazio eta komunikazio enpresa zen eta 7 zerbitzu enpresak ziren.\n2009an zeuden norbanakoentzako 15 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 1 ibilgailuen ikuskaritza teknikoko lekua, 1 igeltseroa, 1 zurgina, 3 iturginak, 5 albaitariak eta 2 jatetxeak.\n2000. urtean Boussac-Bourg udalerrian 51 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.668 hektarea erabiltzen.\nBoussac (2,2 km)\nSaint-Silvain-Bas-le-Roc (3,5 km)\nLeyrat (4,3 km)\nSaint-Pierre-le-Bost (4,5 km)\nLavaufranche (5,3 km)\nSaint-Marien (6,7 km)\nMalleret-Boussac (7,4 km)\nBNF: 152514206 (data)


Prestakuntza plana 2019-2020\nHezkuntza Departamentuaren xedea, irakasleen prestakuntzari dagokionez, irakaslanerako beharrezkoak diren trebetasunez irakasleak hornitzea da, Nafarroako hezkuntza sistemaren kalitatea hobetzeko asmoz.\nPrestakuntza jarduerak diseinatzea antolatzea, gauzatzea eta ebaluatzea Hezkuntza Departamentuko hainbat atalek egiten dute, Prestakuntza Atalaren eta ILZen laguntzarekin.\nPrestakuntza beharretara hurbiltzeko asmoz, Irakasleei Laguntzeko bost Zentro daude eta, horiez gainera, Garralda, Irunberri, Altsasu, Corella eta San Adriango aholkularitzak. ILZ bakoitzak bere eragin eremuko guztien kargu hartzen du. Gainera, lurralde guztia hartzen da PNTEren urrutiko prestakuntzako ekintzen bidez.\nIkusi Irakasle zentroen zonaldeak (Nafarroa) mapa handiago batean.\nTuterako I.L.Z.l IES Benjamin de Tudela ikastetxean dago. Bertatik, laguntza eskeintzen die Tutera eta bere zonaldeko ikastetxe guztiei. Gainera, aholkulari bat dugu Corellako IES Alhama de Corella ikastetxean\nKategoriak: Tuterako ILZ\nTafallako I.L.Z. IES Sancho III el Mayor eraikinean dago. Bertan, Tafalla aldeko zonaldeei laguntza eskaintzen die.\nGure helburu nagusia irakasleei giza eta material baliabideak aurkitzen laguntzea da. Horrela, kalitatezko hezkuntza lortzeko bidean atera daitezkeen arazoei hobeto aurre egin dezakete.\nNafarroako erdialdeko zonaldean gaude, Tafalla hirian. Zonalde honen ikastetxe guztiekin lan egiten dugu.\nKategoriak: Tafallako ILZ\nLekarozko ILZ-k eraikin berean mantentzen du bere egoitza. Ondorengo langile hauek ditu:\nLekarozko institutuaren barrutian kokatua dago. Arrapalak dituen solairu bakarreko eraikuntza izaki, sarbide erosoa dauka.\nEgongela (kafetegi zerbitzua)\nMediateka: liburutegia, bideoteka, hemeroteca eta multimedia baliabideak\nFormakuntza jarduetarako hiru gela.\nAholkularitzako hiru bulego\nILZko gelak erabili ahal izateko, aurretik erreserba bat egitea ezinbestekoa da, ILZko formakuntza jarduerek lehentasuna izango dutelarik.\nEskualde honetan landa eremuko eskolak dira nagusi. Eskola hauek ILZren barruti osoan zehar barreiatuta daude. Haur eta lehen hezkuntzako 21 eskola hauek, sare publikokoak dira. Hauetaz gain, Haur eta Lehen Hezkuntzako 8 herriburu ikastetxe daude, zeinetatik 4 zentru publikoak eta gainontzekoak pribatu kontzertatuak diren. Gure zonaldean, 3 Haur Eskola atenditzen ditugu, herri haundietako 4 musika eskolez gain, baita Bigarren Hezkuntzako 4 Institutuak ere.\nIkastetxe mota Zenbat\nLanda eremuno eskolak 21\nEskualdeko herriburu ikastetxeak 8\nHaur Eskolak 3\nMusika eskolak 4\nKategoriak: Lekarozko ILZ\nILZko base datuan bilaketa egiterakoan, zentruko fondoak kontsulta ditzakegu. Hauek izan daitezke:\nHelbidea: Barrio Uharte, z/g, Lekaroz\nPosta kodea: 31795\nKorreo elektronikoa: caplekar@educacion.navarra.es\nTelefonoa: 948 58 06 06\nFaxa: 948 58 18 44\nIruñeko ILZ Informazio orokorra\nILZren helbidea hauxe da: Ustarrotzko Kontzejuaren Kalea, 2, 31016 (Mendillorri BHI eraikina) eta Taxoare kalea, 14 (José Vila eraikinean).\nIruña eta Iruñerriko ikastetxe guztiak hatzen ditu bere gain.\nKategoriak: Iruñako ILZ\nGiza baliabideak (Iruña)\nLIZARRAKO IRAKASLEENDAKO LAGUNTZA ZENTROA\nLizarrako I.L.Z. IES Tierra Estella erakinean dago. Bertan, lanean jarraitzen du,Lizarreria eta Ebro aldeko Lizar-zonaldeei laguntza eskainiz. Gainera, San Adrian zonaldean aholkulari bat dago, inguruko zentroei laguntza hurbila eman ahal izateko.\nKategoriak: Lizarrako ILZ\nIkastetxeetako aholkulariak Tuterako zonaldean\nIkastetxeetako aholkulariak Tafallako zonaldean\nIkastetxeetako aholkulariak Lizarrako zonaldean\nIkastetxeetako aholkulariak Lekarozko zonaldean\nIkastetxeetako aholkulariak Iruñako zonaldean\nCopyright © 2021 · Streamline Pro Theme para Genesis Framework · WordPress · Hasi saioa


Amandarriko kirolariek lehen postuak lortu dituzte Euskadiko Triatloi Sprint Txapelketan - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nAmandarriko kirolariek lehen postuak lortu dituzte Euskadiko Triatloi Sprint Txapelketan\nMikel Arrasate lekeitiarra izan zen bizkorrena Zumaian lehiatu zen triatloian, eta Haritz Garatek bigarren postua lortu zuen. Taldeko garaipena ere lekeitiarrentzat izan zen.\nLekeitioko Amandarri Tritloi taldekoak Zumaiako podiumean. Argazkia: Amandarri TT\nSekulako emaitzak lortu dituzte Lekeitioko Amandarri Triatloi taldekoek Zumaian ospatu den Euskadiko triatloi sprint txapelketan. Guztira 365 triatletak parte hartu zuten proban eta Mikel Arrasate eta Haritz Garatek lekeitiarrek lehen eta bigarren postuak eskuratu zituzten gizonezkoetan.\nLehia estua egon zen gizonezkoetan. Hasieratik jarri zen lasterketa buruan Amandarri taldeko Mikel Arrasate, eta helmugara sartzen ere bizkorrena izan zen. Atzetik sartu ziren jarraian Haritz Garate taldekidea eta Asier Mujika Tolosaldeko Triatloi Taldekoa.\nMikel Arrasate helmugara heltzen. Argazkia: Amandarri TT\nTaldeka ere irabazleak izan ziren Amandarrikoak. Guztira Amandarriko hamasei triatletak parte hartu zuten Euskadiko txapelketan, eta azpimarratzekoak dira, baita ere, Klaudia Erkiagaren eta Aitor Regillagaren lorpenak. Erkiaga bigarren geratu zen junior mailan eta Regillaga beterano 1. mailako txapelduna izan zen.\nHaritz Garate helmugan sartzen. Argazkia: Amandarri TT\nEmakumezkoei dagokionez, Helene Alberdi (Yepa! T.K.) izan zen nagusi hasieratik bukaeraraino eta Maddi Marquet (Atletico San Sebastian) eta Olatz Marquet (Atletico San Sebastian) geratu ziren bigarren eta hirugarren postuetan, hurrenez hurren.\nHorrez gain, Ruben Vliso (Antxintxika Triatloi Taldea) Euskadiko Txapeldun bilakatu zen Sprint Distantziako Triatloian PTWC kategorian.


Informatikarik mugikorrena | Revista\nPDA agenda elektronikoak : Informatikarik mugikorrena\nPatrikan sartzeko moduko ordenagailu ñimiñoak mahai gaineko senide nagusiak behin betirako baztertuko lituzkeela esan izan da, erdi-ametsetan. Benetan pertsonala litzatekeen ordenagailua, erabiltzaileak bidaietan gainean leramakeena, beharrizan elektroniko guztiak beteko lizkiokeena: eskutitza idaztetik hasi eta pelikula ikusteraino. Nolanahi ere, XXI. mendearen hastapen hauetan urruti gaude kimera horretatik. Ordezkatzea… zertarako etxeko ordenagailuak ordezkatu, osatzea aski izanik?\nPDA izeneko hauek zeregin hori betetzen dute. Laguntzaile digital pertsonalak (PDA, ingelesezko sigletan) agenda elektroniko txikiak dira eta idazkera bitartez funtzionatzen dute, horretarako pantailan zuzenean baliatzen den boligrafo elektronikoari esker. Ekarri duten berrikuntza nagusia bistan da: agenda elektroniko klasikoek ez bezala, ez dute erabiltzailea hertsatzen programa multzo itxi baten barruan; alderantziz, hark interesgarri jotzen dituen programekin kargatzeko aukera eskaintzen dute, etxeko ordenagailuan gertatzen den bezala. Horrenbestez, bertan kargaturiko programek egin ditzaketen eragiketa guztietarako balio dute agenda hauek.\nPDA horien funtzio klasikoak betikoak dira: agenda, ohar-kaiera eta kalkulagailua, alegia. Berariazko programa kargatuz gero, ordea, bertan dokumentuak idatzi, kalkulu-orriak maneiatu, posta elektroniko bidezko mezuak igorri eta jaso, eguneko prentsa irakurri, astroen posizioaren berri izan, errepide-mapak kontsultatu, Interneten nabigatu, jolastu eta beste hainbat gauza egin daitezke.\nHona aparatuon klabea: horietako gehienak senide nagusiekin (etxeko ordenagailuekin) uneoro mintzo dira. Erabiltzailearen ordenagailuarekin PDA entxufatzen den bakoitzean (egunero egitea komeni izaten da) bietako datuak sinkronizatu egiten dira elkarrekin. Esate baterako, bi aparatuetako zitak eguneratzen dira, etxean idatzitako Word dokumentuetako akatsak autobusean zuzen daitezke eta agenda elektronikoa prentsaz kargatzen da, kafesnearen aurrean egunkaria patxada ederrean irakurri ahal izateko.\nAparatu hauek konpondu gabe duten kontua testua da. Telefono mugikor batetik mezu labur bat bidali duen edonork (are gehiago, WAP baliatuz Interneten barrena ibilia bada) daki horren aparatu txikian idaztea ikaragarri mantsoa dela. PDA horiek teklaturik ezari hainbat irtenbide bilatu dizkiote. Graffiti izenekoa da hedatuena, gaurkoz: arkatz berezi batekin pantailan idatzi behar du erabiltzaileak letra bakoitza, aurrez zehazturiko eran. Horrela, agendak erraz bereiziko du jabeak idatzi nahi izan duena.\nBeste agenda batzuek teklatu txikia dakarte baina, eskuarki, horrelakoak maneiatzea ez da kontu erraza. Dena edukitzea nahiago duen kontsumitzaileak badu PDA-ren behe aldeari tolesturik eta atxikita, zabaldu behar den teklatua, baliagarri. Eroso-erosoak dira, egiari zor, baina garesti samarrak ere bai. Azkeneko aukera omen den esanera idatzi ahal izatea, ordea, urruti omen dugu oraino.\nMerkatuan dauden PDA aparatuak, funtsez, bi modutan dabiltza: badira Palm sistema operatiboarekin funtzionatzen dutenak (aparatua Palm markakoa ez bada ere) eta Microsoft-en Pocket PC sistemaz dihardutenak. Aurrenekoak, eskuarki, merkeagoak eta erabiltzeko errazagoak izaten dira. Microsoft sistema daramatenek, aldiz, multimedia-aukera ugariago dituzte (bideoak ikusi edota musika entzuteko parada eskaintzen dute; hori bai, tarte labur batean, aparatuaren memoria txiki samarrak dezente mugatzen baitu emanaldia) baina garestiagoak dira eta bateria gehiago gastatzen dute. Nolanahi ere, sistema batean zein bestean ere, etxeko ordenagailua ez bezala, PDA aparatuak berehala piztu eta itzaltzen dira eta ez da derrigorrezkoa aldaketak gordetzea, den-dena automatikoki biltzen baita.\nAldean daramatzagun traste elektroniko txiki horiek guztiak integratzea da egungo joera; bestela, hainbeste aparatu elektroniko erosteko bezainbeste dirurik ezean gerta liteke erabiltzailea aurki.\nMerkatuan salgai ditugu gaur bertan agenda elektroniko gisa dabiltzan telefonoak (Nokia 9310, Ericsson R380), telefono gisa diharduten PDA aparatuak (Handspring Treo), musika erreproduzitzailea daukaten telefonoak (Siemens M-45) eta agenda-funtzioez hornituriko musika erreproduzitzaileak (Apple iPod).\nGehitu horri guztiari argazki kamera digitalak, GPS (satelite bidezko kokatze-sistemak) eta Interneterako hari gabeko konexioak: horra hor erabiltzaile baten beharrizan digital guztiak aseko lituzkeen “denak bat” elektronikoa.\nEspainieraz ondo osaturiko web orria, PDA aparatuez. Aplikazio ohikoenei buruzko balorazioak ez ezik, horrelako aparatuei zuku gehien ateratzeko truku eta gidaliburuen informazioa ematen du.\nHomero, Poe eta beste askoren autore-eskubideak dagoeneko indargabetu direnez, milaka boluntariok ahaleginetan dihardute literaturako urrezko lan horiek edonoren eskutara egon daitezen. Eskaintzen den formatua (testu laua) erabiltzeko oso erraza da esku-agenda batekin.\nEspainierazko orri honek PDA-entzat doaneko programak biltzen ditu, bai Palm, bai Pocket PC sistemetan. Aplikazioak ongi egituratuak, bilaketa erraz eta erosoago gerta dadin. Azken nobedadeak, programarik eskatuenak eta balorazio hoberenekoak jasotzen dituzten zerrendak ere agertzen dira bertan.\nPDA erostean zeri erreparatu?\nPDA beti gainean eramango duzunez, zenbat eta txikiago eta arinago izan, orduan eta erosoago jazoko zaizu.\nHandia, irakurtzeko erosoa izan behar du. Ez izan zekena horretan.\nEz da, inondik ere, nahitaez bete beharreko baldintza: pantaila koloretakoa duen PDA batek askozaz bateria gehiago kontsumitzen du. Kontuan izan zertarako eta zenbatetan erabiliko duzun eta, hortaz, koloreari etekinik aterako diozun.\nAurreikusi, badaezbada: zure PDA argazki kamera edo GPS bihurtzeko, edo memoria handiagoaz hornitzeko, modulurik erantsi nahi izango duzu noizbait, akaso. Ahal dela, saia zaitez gehigarriak onartzen dituen aparatua eskuratzen.\nAgenda merkeagoa eta, eskuarki, erabiltzeko errazagoa nahi baduzu, hautatu Palm sistema operatiboa (PDA ez da marka horretakoa izan behar, nahitaez). Bestela, Pocket PC aukeratu beharko duzu, multimedia funtzioez gozatzeko aukeraren truk, aparatua erostearren diru gehiago ordaintzeko eta bateria gehiago gastatzeko prest baldin bazaude, Windows daukaten ordenagailuekin bakarrik jarduteko.\nZure ordenagailuak USB baliatzeko aukera ematen badizu, ziurtatu PDA-ren konexioa portu horren bidezkoa dela (serie tradizionala baino azkarrago eta erosoagoa baita). Horrez gainera, infragorriez hornitua behar du eta wi-fi edo Bluetooth txartela baldin badu, harik eta hobe.\nGama apaleneko modeloek pila alkalinoekin funtzionatzen dute eta gama garaikoek, aldiz, ion-litioko bateriak darabiltzate (behin eta birritan kargatzeko modukoak).


| Ikasle blogariakeuskaljakintza\nBy Maite on 2006(e)ko martxoak 17 in sailkatu gabe\nAllwear: Nagorek eta Leirek sortu duten modaren inguruko bitakora. Azken tendentziak, diseinuko erropa, osagarriak, albisteakâ€¦ izango dira irakurgai bertan.\nZure Txokoan: Felixuka eta Sorgintxok 😆 sortutako bloga. Orokorrean kulturarekin zerikusia izango duten albisteen berri emango dute: musika, literatura, zineaâ€¦. Irakurleen kolaborazioa ere eskatzen dute.\nEuskadi eta Xakea: Xakearen mundua gustukoa baduzu hau da zure bloga. Asier maixu handiak hemen ipiniko ditu jokaldi desberdinen amaierak, xake txapelketen inguruko azken berriak, liburuakâ€¦\nJun da etorri: Taldeko parrandera handienak (Alaitz eta Nerea) festaz festa etengabe ibiltzen omen dira. Horregatik pentsatu dute bere bloga erabiliz denen berri emateko aukera paregabea dutela. Jaiak gertutik jarraitu nahi badituzu bisita ezazu beraien bloga\nKirolak: Leku honetan kirol munduarekin zerikusia duten albisteak irakurriko dituzu. Lehen bistazo batean Errealaren inguruko albisteak dira nagusi; ez da harritzekoa bere webmasterra den Gonzalo Errealaren zale amorratua baita. Azkar eguneratzen den bloga duzu hau.\nOrdizia K.E.: Lander ordiziko futbol taldean etorkizun oparoa izan dezakeen gaztea da. Futbol taldeko kolore urdina bere bihotzean darama eta hori garbi ikusten da bitakorari bistazo bat ematen badiozue. Ordizia Kirol Elkarteko futbol talde guztien inguruko informazioa aurkituko duzue.\nTxiki Eroak: Nik uste dut Izaskunek eta Nereak etorkizunean maistrak izateko aukera handiak dituztela. Oso gustukoa dute umetxoen mundua eta, horregatik, erabaki dute umetxoekin lotutako gaien inguruko informazioa zabaltzea, bide batez, gure ikastolako eskolaurreko ikasleek egingo dituzten jaialdien berri ere hemen aurkituko dituzu.\nDBH 1eko blogariak\nBerriberriak: BeÃ±at Irastorza\nAnimarruntak: Ioritz Alvarez\nEhiza: Aritz Mendizabal eta IÃ±aki Barandiaran\nMuriduriene82: Marta Muriel eta Irene Usabiaga\nAniberezi: Maria de Juan\nAtortxokora: Aitor Loyarte\nLorezlore: Irene Olano\nTxakurtxiki: Barbara Casero\nLehengizakia: Aroia Moreda\nIepa: Aitzol Garmendia\nTxokotxiki: Noemi Hernandez eta Maider Avaristo\nKirola: Gorka Etxeberria\nInteresgarria: Koldo Crehuet\nDenetarik: Egoitz Lasa eta Xuban Telleria\nKotxeak: Ainara Declara eta Ane Nadal\nBerritxu: Maider Agirre\nBerria: Aiert Otegi\nKirolasko: Omar Gonzalez eta Julen Hidalgo\nModa eta gu: Jone Auzmendi eta Amaia Duran\nModa 93: Ainhoa Bosque\nDogent: Andrea Jauregi\nGazteak: Oihane eta Amaia Ruiz\nNewernews: Natale Unanue eta Amaia Morales\nAisialdia: BeÃ±at Etxeberria\nMunduko berriak: Alazne Agirre\nAnimaliak: Ainara Garate eta Hajar Amalal\nBarÃ‡a: Aratz Garmendia\nEgunez egun: Xabier Crehuet\nTeleberri: Xabier Madrazo eta IÃ±igo Eraso


Hasiera EUROPAKO FUTBOL BIDEAK Txekiar Errepublikako futbolariak Vladimir Coufal Haurtzaroko Story Plus Untold Biography Fact\nGure Vladimir Coufal Biografiak Haurtzaroko Istorioa, Bizitza goiztiarra, Familia, Gurasoak (Vladimir Coufal Sr. eta Alena Drevjana), Emaztea (Hana Coufalova), Bizimodua, Ondare garbia eta Bizitza pertsonala buruzko datuak erakusten ditu.\nBesterik gabe, Eskuineko bizkarreko bizitzaren ibilbidea aurkezten dizuegu, bere hasierako egunetatik ospetsu bihurtu zen arte.\nZure autobiografia-gosea pizteko, hona hemen bere haurtzarotik heldutasunera arteko galeria - Vladimir Coufal-en Bio-ren laburpen ezin hobea.\nVladimir Coufalen Biografia laburpena. Begira bere Life and Rise Story.\nBai, denek daki Txekiar Errepublika 2021. urteaz geroztik nazioarteko futbolean titular izan dela.\nInteresgarriena da Vladimir Coufal kiroletan bere herrialdearen ospea sustatu duen taldeetako bat dagoela.\nHala ere, zale askok ez dakite gainditu zituen erronkak bere ibilbidean arrakasta izateko. Horregatik, bere istorio laburra aurkezten dizugu, interesgarria. Atzerapenik gabe, has gaitezen.\nVladimir Coufal Haurtzaroko istorioa:\nBiografia hasteko, RoboCop ezizena du. Vladimir Coufal jaio zen 22ko abuztuaren 1992an, bere aita, Vladimir Coufal Sr. eta ama, Alena Drevjana, Ostravan, Txekoslovakian.\nDefendatzailea gurasoen arteko batasunetik jaiotako hiru seme-alabetatik zaharrena da. Aukera handia zegoen mutil gaztea jaio zenean kiroletan murgiltzeko, ama gimnasta zelako.\nCoufal, bere gurasoak, emaztea eta semearen argazki arraroa. Ez da askotan familiarekin argazkiak ateratzea lortzen.\nEspero zen bezala, bere amak bera eta anai-arrebak jolas ezberdinetan parte hartzera animatu zituen, bai eskolan eta baita etxean ere.\nCoufalek kiroletan izan zuen argitasun goiztiarrari esker, bere txikitatik futbolean karrera egiteko erabakia hartu zuen.\nKirolari gaztea Petr Coufal anaia eta Jana Coufalova arrebarekin batera hazi zen. Mutil txikia zela, Coufal beti lasai zegoen eta egiten zuen guztia biltzen zuen.\nOrduan, futbola zaletu zen eta bere lagunek baino serioago hartzen zuen. Itxura hain txikia eta hauskorra izan arren, Coufal nekaezin entrenatu zen behar adina sasoi lortzeko.\nLagunak oso harrituta zeuden entrenamendu koherenteak lortzeko zuen erresistentziaz RoboCop ezizena jarri zioten. Sobrietak nekatu gabe hainbat ariketa egiteko dituen gaitasunak azaltzen ditu.\nVladimir Coufal familiaren jatorria:\nEskuineko atzelaria nahiko abertzalea da bere jaioterriaren inguruan. Ez du bere herria harro egiteko aukerarik galtzen. Egia esan, Coufal Moravia-Silesiako Ludgerovice herriko mutil apala da.\nMapak bere jatorrizko lekua erakusten du.\nJatorri-tokiak 4900. urterako 2021 biztanle inguru ditu. Ba al dakizu? ... Coufal-en herrialdean Europako gaztelu gehien daude. 2000 gaztelu eta gaztelu baino gehiago biltzen ditu, munduko antzinako gaztelurik handiena biltzen duena.\nVladimir Coufal familiaren aurrekariak:\nEzin dugu argudiatu RoboCop-en etxeak bere karrerako erabakian parte hartu duela. Kirolarekin sutsu bihurtu zen arrazoia dira lehenik.\nCoufalen aita eta ama langile klaseko herritarrak ziren. Familiari laguntzeko batez beste irabazi duten beste guraso guztien modukoak dira.\nNoski, hiru seme-alaba haztea lan zaila zen. Baina beren menua batera mantendu zuten eta beren seme-alabak beren asmoak jarrai zitzaketela ziurtatu zuten.\nVladimir Coufal Hezkuntza:\nTxekiar Errepublikan derrigorrezkoa da haurrak 6 ordu betetzen dituenean oinarrizko eskolan izena ematea. Coufalen gurasoak nahiko jakitun dira horretaz eta ziurtatzen dute semea eskola atseginean matrikulatu dutela.\nBitartean, eskolan ikasten ari zenean futboleko talentuak elikatzen lagundu nahi zioten. Interesgarria da, RoboCop arduratsua izan zela bere denbora libreko zati bat sasoiko ariketa fisikoa egitean adina ikasten.\nVladimir Coufal Futboleko istorioa:\nOso gaztetan ere, atzelariak inork baino gehiago futbola maite zuela ikusten zen jada.\nBerarentzat asko esan nahi zuela ere esan zenezake. Horregatik, bere gurasoek urrats bat gehiago eman zuten Banik Ostravako gazte akademian matrikulatzeko.\nBertan, Coufal txikiak oso gogor lan egin zuen bere gaitasunak garatzen. Zoritxarrez, bere entrenatzaileek injustuki tratatu zuten eta bere altuera txikia zela eta ahula zela ondorioztatu zuten.\nHala ere, bere taldeko U-12arekin lanean jarraitu zuen eta garaikur batzuk irabazten ere lagundu zien. Bere entrenatzaileek zalantza izateak etsita sentitu beharrean, Coufal-ek harekin oker zeudela frogatzea erabaki zuen.\nOso adin samurretik hasi zen garaikurrak irabazten. Egia esan, bere taldeak nola tratatu zuen baino hobea merezi zuen.\nVladimir Coufal Hasierako Karrera Bizitza:\nBa al dakizu? ... RoboCop-ek errutina bihurtu zuen beti lantzeko, baita bere taldearen entrenamendu orokorraren ondoren ere. Gutsiness eta erabateko erabakia hartu zuen bere ordutegiak koherentea izateko.\nDenbora gutxian, hain sasoian jarri zen, nahi izanez gero egunean hiru partida joka zitzakeela. 17 urterekin, FC Hlucin fitxatu zuen baina 2010era arte ez zen agertu bere klubean bere 18. urtebetetzea ospatu ondoren.\nBegira bere futbol espedizioko lehen egunak.\nGeroago 2012an, Opavarekin fitxatu zuen Hlucin-ek maileguan. Dena bere lekuan jartzen hasi zen, 2. mailako taldea utzi zuenean Slovan Liberec Lehen Ligako klubean sartzeko hilabete batzuk geroago.\nVladimir Coufal Biografia - Road To Fame Story:\nBere ibilbideko une honetan, Banikengandik baztertu zuten jende asko Coufal-era begira hasi zen. Bere istorioa inspirazio bihurtu zitzaien mutil potoloei, beren potentziala erakutsi aurretik ere kritika zuzenak jasan zituzten.\nPatuak nahi lukeen bezala, Coupal eskuineko atzelari izugarria bihurtu zen Liberec-en. Hain izan zen ona bere eginkizunean, aurrelari askok ordu asko eman zituela zelaian nola irabazi asmoz. Gol interesgarriak lortu zituen eta laguntza eman zuen beheko bideoan ikusten den moduan.\nTeknika bikainen erakustaldi koherentearekin, Coufal bere selekzioan parte hartzeko deitu zuten. Bere betebeharra zen bere herrialdeari Liberec-en egin bezala nazioarteko garaikur desberdinak lortzea.\nVladimir Coufal Biografia - Arrakasta:\nAlboan agertzen zen bitartean Patrik Schick, 26 urteko atzelariak bere herrikideek beragandik espero zutena baino gehiago eman zuen. Horrek bere herrialdeko klub handienetako batekin kontratu berria irabazi zion.\nNahiko poztu zen bere herrialdea nazioarteko lehiaketetan ordezkatzeagatik\nHori dela eta, 2018an, hiru urteko hitzarmena sinatu zuen SK Slavia Pragarekin. Bertan Txekiar Ligako tituluak irabazi zituen bi denboraldi jarraian (2018-19 eta 2019-20).\nGaraikur desberdinak irabaztea ohiko bihurtu zen bere ibilbideko hurrengo egunetan.\nBiografia hau idazterakoan, Coufal West Ham United fitxatu zuen 5.4ko urrian 2020 milioi £-ko transferentzia-akordio batean. Ez badakizu, Tomáš Souček, anaia batek, klubean sartzeko konbentzitu zuen.\nGustukoekin agertzeko gai izatea Declan Rice Angelo Ogbonna bere ibilbidearen bedeinkapena izan zen. Gainerakoa, esan bezala, historia da.\nVladimir Coufal emazteari buruz - Hana Coufalova:\nAgian, eskuineko atzelaria ezkondua edo ezkongabea den galdetzen ariko zara. Bere harreman bizitzari buruzko errealitatea Hana Coufalova izeneko emazte ederra duela da.\nBera da bere zoriontasunaren iturria eta askotan bazterretik lagundu dio. Biografia hau idazten ari ginela, bikoteak bi haur ederrekin zorionez ezkonduta daudela aurkitu genuen.\nEmaztea eta seme-alabengandik energia berezi bat gidatzen du.\nCoufal-ek ez zuen emazte eder batekin eta bi haur zoragarriekin betetako ibilbidea baino eskatuko. Zelaira joateaz aparte, bera eta bere familia hainbat uharte (batez ere Nungwi) bisitatu dituzte izaki adoragarri batzuk ikusteko.\nZein modu ederra bere familiarekin kalitatezko momentua pasatzeko.\nZelaian dagoenean, aurre egiteko jokalari gogorra izaten da beti. Bai, Coufalek normalean bere taldekideari lesioa eragin diezaiokeen moduari aurre egiten saiatzen den edonoren aurka egiten du.\nGarai batean zelaian konfrontazio batean sartu zen Jack Grealish. Hala ere, nortasun alaia du futbolean jokatzen ez duenean.\nBatzuetan psikopatia dirudi zelaian, baina beti egiten dut dena taldearen alde. Denak bikainak izan dira gaur; ondo egina, mutilak.\nErraz haserretu liteke jendea berarekin jolasten saiatzen denean.\nEmaztearekin eta seme-alabekin hondartza bisitatzea Coufal-ek ezertarako amore eman ezin duen ohitura da. Hondartzan berarekin topo egiten baduzu, konturatuko zara zein erraza den.\nZer da Vladimir Coufal zaletasuna?\nKirolari gehienek normalean kirolean espezialitate arloarekin lotura ez duen zaletasuna izaten dute. Era berean, Coufalrek igeriketan duen interes handia erakutsi du. Atsegin dut Dominik Szoboszlai, eskuinaldeko atzelariari igerilekuan igarotzea gustatzen zaio semearekin.\nSemearekin gustura ibiltzen da. Izan ere, nahiko pozik jartzen du.\nVladimir Coufal Bizimodua:\nJakina, autoak mugitzeko erraz egiteko beharrezko oinarrizko premiaren parte dira. Hala eta guztiz ere, Coufal-ek ez ditu bideak hari Ngolo Kante or Sadio Mane bere marka hautatzerakoan.\nAuto gutxiago garestiekin konformatu beharrean, ibilaldi exotiko batzuk erosi ditu. Biografia hau osatzeko garaian, ez zegoen bere etxeari buruzko informaziorik. Hona hemen bere BMWaren argazkia, berak dituen auto askoren artean.\nBere auto gogokoenetako bat oparitzen dizuegu. Paseo beltzez maiteminduta dagoela dirudi.\nVladimir Coufal familiaren datuak:\nBere etxeak inoiz ez zion ametsen aukerari uko egin, bere arloan arrakasta izan zuen.\nMoreso, beti pozik egon ziren zelaian animatzen hura jokatzen ikustean. Horregatik, bere familiako kide guztiei buruzko datu gehiago aurkezten dizkizuegu.\nVladimir Coufalen Aitari buruz:\nGuraso guztiek bezala, eskuineko atzelariaren aitak bere haurraren potentzialean sinetsi behar izan zuen bere klubak huts egin zuenean. Coufalen klubak bere ahultasunaz hitz egiten jarraitzen zuenez, bere aitak, Vladimir Coufal Sr.ak, ez zion itxaropen handirik jarri.\nAtzelariaren aitaren arabera, ondo legoke ikusiko balu bere semea eskualdeko txapelketan parte hartzen du. Gutxi zekien patuak Coufal-entzat zuen plan handiagoa.\nZein egun zoragarria izan zen Coufal eta aitari. Jakina, bere aita harro dago talentu gazteak futbolean izan duen norabideaz.\nSorpresa handia izan zen Vladimir Srrentzat, itxura hauskorreko mutila futbolean finkatu zenean. Orain arte, Coufal-en arrakasta ametsa bezalakoa izan da. Sinesgaitza zen ahul gisa markatutako mutiko bat herrialdeko jokalaririk onenetakoa bihurtu izana.\nVladimir Coufalen Amari buruz:\nGurasoen artean pertsona ospetsua Alena Drevjana da, bere ama. 4ko uztailaren 1969an jaio zen eta gimnasta artistiko izatera heldu zen.\nLehen esan dugunez, Coufalen amak Txekoslovakia ordezkatu zuen nazioarteko lehiaketa askotan.\nBere lorpen ospetsuenetako bat 7ko Udako Olinpiar Jokoetako taldekako finalean 1988. postua izatea da.\nNoski, kirol-ahaleginak erraztu zion bere semeari eustea dena erortzen ari zela zirudienean.\nCoufalen amaren argazki arraroa Olinpiar Jokoetan parte hartu zuenean.\nIzan ere, Alena Drevjana ama zoragarria izan da bere hiru seme-alabentzat. Beti ziurtatzen zuen haien bizitzako alderdi guztietan onartzen dituela. Gaur egun, ama zoriontsua da, seme-alabak ametsak betetzeko hazten dituena.\nVladimir Coufal-en anai-arrebei buruz:\nDenok dugu hazi bitartean konektatzen, berriketan eta haserreak botatzen ditugun pertsona hori.\nCoufalentzat, pribilegio hori eman zioten bi pertsonaia garrantzitsuenak bere anaia, Petr Coufal eta arreba, Jana Coufalova izan ziren.\nInteresgarria da bere bi anai-arrebek ez zutela denbora asko igaro patinajean sakontzea erabaki aurretik. Biografia hau idazten ari naizenean, Coufal-en anaia eta ahizpa patinatzaile finkoak eta lehiakorrak dira.\nEzagutu bere anaia, Petr Coufal eta arreba, Jana Coufalova, bakoitza hainbat alditan arituz.\nVladimir Coufal-en senideei buruz:\nTxekiar kirolari ospetsuenetako bat izan arren, ez zaio arreta handirik eman bere familia zabalari. Hori dela eta, bere aiton-amonei, osabei eta izebei buruzko informazioa oraindik ez dago eskuragarri Interneten 2021. urtetik aurrera.\nEskuineko atzealdeko biografia erakargarri hau osatzeko, hona hemen bere bizitza istorioa ulertzen lagunduko duten zenbait egia.\n# 1 gertaera: Saria bere abertzaletasun sakonagatik:\nVladimir Coufal ez da Premier Leagueko txekiar arrakasta bakarra. Bai, aspaldiko laguna, Tomas Soucek, ere handia egin du West Ham United-ekin. Bi herrikideak elkarren ondoan jokatzen ari diren heinean, haien ospea etengabe handitzen da.\n2021eko abuztuan Txekiako enbaxadoreak bikotea aurkeztu zuen Jan Masaryk-en Zilarrezko Domina. Sari diplomatiko horiek jaso zituzten, EPLn parte hartzeak Erresuma Batua eta beren aberriaren arteko harremana sustatu duelako.\nSari honek Coufal eta bere lagunek Ingalaterrako Ligan izan dituzten eraginak aitortzen ditu.\n2021ean West Ham-ekin sinatutako kontratuaren arabera, Coufalek 1.6 milioi euroko urteko soldata irabaziko du. Bere finantza prozedurak futbolarekin lotutako ahaleginetatik datoz.\nBiografia hau idazten ari nintzela, bere ondare garbia 2.2 milioi euroko zenbateko izugarria dela kalkulatu dugu. Ba al dakizu? ... Bere herrialdeko batez besteko herritar batek 23 urtez lan egin beharko du astebetean irabazten duena lortzeko.\nVladimir Coufal West Ham soldaten banaketa -2021 txekiar koruan (CZK)\nUrteko: 47,637,761 txekiar koruna (CZK)\nHilean: 3,969,813 txekiar koruna (CZK)\nAstean behin: 914,704 txekiar koruna (CZK)\nEguneko: 130,672 txekiar koruna (CZK)\nOrduz: 5,445 txekiar koruna (CZK)\nMinutu bakoitzeko: 91 txekiar koruna (CZK)\nBigarren bakoitzeko: 1.5 txekiar koruna (CZK)\nBere soldata taktikoki aztertu dugu erlojuak markatu ahala. Ikusi Coufal-ek zenbat irabazi duen hona etorri zinenetik.\nIkusten hasi zinenetik Vladimir Coufal-en Bio, hau da irabazi duena.\nTxekiar koruna (CZK) 0\n# 3 gertaera: Eroritako soldaduekiko errespetua:\nDenboran zehar eraikitako eraginari esker, Coupal gonbidatu zuten 2020an ekitaldi nazional batera joateko.\nEkitaldia 2. Mundu Gerran britainiar aliatuekin batera borrokatu zuten Txekiar soldaduen omenez antolatu zen.\nIkastaro justuagatik hildako heroien omenezko bisita.\nIzan ere, ekitaldira joateko pribilegioa betirako gordeko duen ohore arraroa dela uste du. Aukerari esker, azkenean Coufalrek errespetua adierazi zien beren aberriaren alde borrokan hil ziren soldaduei.\nBere ezaugarrien ia zati guztiek kalifikazio bikaina dute balorazioetan. Ez da harritzekoa bere osagai bihurtu izana David Moyes'taldea. Coufal-en defentsarako gaitasunak, baita bere mugimendu atributuak ere, defendatzaile ikaragarria bihurtzen dute.\nJokalaria bazara, zure taldean sartu nahi izatea. 2021eko FIFAren balorazioak nahiko onak direla dirudi. Ea bere potentzialetan hobetzen jarraitzen duen.\nFIFAren balorazioek erakusten dute aparteko atzelaria dela.\nBeheko taulan Vladimir Coufal-i buruzko informazio zabala ematen da. Bere bizitza istorioa ahalik eta azkarren zeharkatzeko aukera ematen du.\nIzen-abizenak: Vladimir Coufal\nAdina: 29 urte eta 8 hilabete.\nJaiotze data: 22ko abuztuaren 1992a\nJaioterria: Ostrava, Txekoslovakia\nAita: Vladimir Coufal Sr.\nAma: Alena Drevjana\nAnai-arrebak: Petr Coufal (anaia)\nJana Coufalova (ahizpa)\nemaztea: Hana Coufalova\nHaurrak: Bi haur\nNet Worth: 1.6 milioi libera (2021ko estatistikak)\nUrteko Soldata: 2.2 milioi libera (2021ko estatistikak)\nAltuera: 1.79 m (5 ft 10 in)\nBiografia amaierako oharra:\nHaur gutxi batzuek uko egin zieten ametsei, jendeak ondorioztatzen baitzuen ez zirela nahikoa. Baina, Coufal-ek frogatu du horrelako gizabanakoengandik desberdina dela.\nMunduak bere ahalmenean ezer onik ikusi ez zuenean ere erronka gisa hartu zuen eta ez zuen sekula bere buruarengan sinesteko asmorik hartu. Aitaren eta amaren laguntzari esker, azkenean, futbolean handia bihurtu zen.\nZiur gaude bera idatzi zutenak deitoratzen ari direla inoiz hazteko aukerarik eman ez izana. Noski, RoboCop motibazioa da bere anaia, arreba eta bere ibilbidean arrakasta izan nahi duten beste hainbat haurrek.\nEskerrik asko Vladimir Coufal Haurtzaroko Story Plus Untold Biography Fact irakurtzeagatik. Bere memoriak inork zure aurretik sinestera bultzatu zaituela espero dugu.