«O Νικ Μάρβελ και ο Πόλεμος με το Θηρίο». - Page 2 - Γενική Λογοτεχνία - SFF.gr - Επιστημονική Φαντασία, Μυθοπλασία, Τρόμος\nΕντάξει... δεν θα έλεγα ότι φημίζομαι για την παρατηρητικότητα μου! Μόνο το κεφάλι του πιτσιρικιού είχα προσέξει!\nΠάντως είμαι περίεργη να μάθω πως εμπλέκεται ο Νικ Μάρβελ με τον μαρμαρωμένο βασιλιά, αν και δεν έχω ιδέα για το τι είναι και τι κάνει ο Νικ.\nEdited October 29, 2009 by asxeth\nΚαι να που οι Καθολικοί στα ξαφνικά νοιάστηκαν για έναν θρύλο της Ορθοδοξίας...Άραγε σίγουρα ο συγγραφέας ονομάζεται Μαρκ Ελίας Τζόουνς ή Παπα Μάξιμος; Κάτι σαν τον Μενεστρελ του Μιραβαλ ένα πράγμα.\nΗ αλήθεια είναι ότι κι εγώ παραξενεύτηκα πολύ όταν είδα ότι ένας ξένος συγγραφέας ενδιαφέρεται για τον μαρμαρωμένο βασιλιά. Πολύ θα ήθελα μα μάθω μερικές πληροφορίες για τον συγγραφέα... nickmarvel δώσε μας αν μπορείς κάποιες πληροφορίες και δυο λόγια για την υπόθεση.\nΆσχετο... στο biblionet λέει ότι η γλώσσα πρωτοτύπου είναι τα αγγλικά. Γιατί δεν βρήκα τα βιβλία στο αγγλικό ή το αμερικάνικο amazon;\n
Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ παραξενεύτηκα πολύ όταν είδα ότι ένας ξένος συγγραφέας ενδιαφέρεται για τον μαρμαρωμένο βασιλιά. Πολύ θα ήθελα μα μάθω μερικές πληροφορίες για τον συγγραφέα... nickmarvel δώσε μας αν μπορείς κάποιες πληροφορίες και δυο λόγια για την υπόθεση.
Άσχετο... στο biblionet λέει ότι η γλώσσα πρωτοτύπου είναι τα αγγλικά. Γιατί δεν βρήκα τα βιβλία στο αγγλικό ή το αμερικάνικο amazon;
\nΜπες στο www.biblionet.gr και γράψε το όνομα του συγγραφέα. Η φωτογραφία πάντως δεν πείθει.\nΕλπίζω το νέο βιβλίο να είναι διαθέσιμο σε περισσότερα βιβλιοπωλεία από ότι το πρώτο (το οποίο δεν το βρήκα πουθενά).\nΔεν είναι μετάφραση το βιβλίο οπότε δεν πρόκειται να βρείς τίποτα σε μετάφραση ή παρόμοιο. Σε κάποιο PM παλειότερα με τον ΝικΜάρβελ είχαμε μιλήσει για ακριβώς αυτό το θέμα, αλλά δεν θυμάμαι την ιστορία ακριβώς τι έχει γίνει με τον συγγραφέα.\nΠαρατηρητή, το βιβλίο θα το βρείς σχεδόν αποκλειστικά σε συγκεκριμένα βιβλιοπωλεία που πουλάνε αποκλειστικά βιβλία χριστιανικού περιεχομένου. Αν κάποιος άλλος το βρήκε και το διάβασε ας πεί που.\nΝαι, εννοούμε τον γνωστό μαρμαρωμένο βασιλιά!\nΑγαπητή Άσχετη η αγία σοφία από πίσω από το Νικ ( το εσωτερικό της τεσπά ) δε σου δίνει ένα μικρό hint ;)\nΆντε και στο Νικ Μάρβελ 3 η 7η σάλπιγγα ( αν και θα είναι ποιο πιασάρικος τίτλος για το Νικ Μαρβελ 7 )\nΗ παρατηρητικότητα είναι αρετή. Το «η 7η σάλπιγγα» είναι για το Νικ Μαρβελ 12.\nΠροσδοκώ να διαβάσω τα βιβλία που έχουν ήρωα τον Νικ Μάρβελ με τον ίδιο ζήλο που προσδοκώ να κάνω τ' άντερά μου πλεξούδα.\nΜην κάνεις πλεξούδα τ' άντερά σου... προτίμησε τα μαλλιά σου. Τίποτε δεν έμαθες από την Ραπουνζέλ;\nΟ Νικ Μάρβελ είναι ο ήρωας ενός μυθιστορήματος φαντασίας. Περιγράφει τη ζωή στα 2018, αλλά χρησιμοποιεί σαν πλαίσιο το γεωπολιτικό-στρατιωτικό περιβάλλον ενός κόσμου, όπου έχει σχεδόν επιβληθεί η Παγκοσμιοποίηση και η Νέα Τάξη πραγμάτων. Παρουσιάζει τον αγώνα κάποιων περιθωριακών ομάδων στην μάχη τους για επιβίωση, σ’ έναν κόσμο που γίνεται συνεχώς σκληρότερος, πιο απάνθρωπος και τελείως ανελεύθερος.Η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα κι όσοι διάβασαν το πρώτο βιβλίο –χωρίς προκατάληψη- ομολογούν ότι κεντρίζει συνεχώς το ενδιαφέρον για το τι θα γίνει παρακάτω...\nΟ Johnes υπήρξε αγγλικανός. 5 χρόνια πριν την κοίμησή του –που συνέβη προ διετίας- ήλθε σε επαφή με την Σταυροπηγιακή Μονή του Αγίου Ιωάννου, στο Essex, όπου και τελικά βαπτίστηκε. Πέθανε Ορθόδοξος.Το βιβλίο μεταφράστηκε κατευθείαν από το πρωτογενές υλικό του Johnes και προσαρμόστηκε στην ελληνική πραγματικότητα από τον κ. Γιάννη Μηλιώνη. Δεν πρόλαβε να κυκλοφορήσει σε άλλη γλώσσα. Γι’ αυτό δεν το βρήκες.\nΜπορείς σίγουρα να το βρεις από τις Εκδόσεις Σταμούλη, στην Αβέρωφ, απέναντι από το Πολυτεχνείο.\nΔεν είναι μετάφραση το βιβλίο οπότε δεν πρόκειται να βρεις τίποτα σε μετάφραση ή παρόμοιο. Σε κάποιο PM παλιότερα με τον Νικ Μάρβελ είχαμε μιλήσει για ακριβώς αυτό το θέμα, αλλά δεν θυμάμαι την ιστορία ακριβώς τι έχει γίνει με τον συγγραφέα.\nΠαρατηρητή, το βιβλίο θα το βρεις σχεδόν αποκλειστικά σε συγκεκριμένα βιβλιοπωλεία που πουλάνε αποκλειστικά βιβλία χριστιανικού περιεχομένου. Αν κάποιος άλλος το βρήκε και το διάβασε ας πει που.\nΧαίρομαι που σε ξαναβρίσκω Darkchilde. Μια φίλη από τα παλιά καλά χρόνια...\nEdited November 28, 2009 by nickmarvel\nΑγαπητέ Νικ Μάρβελ, έχω να σου κάνω κάποιες καλοπροέραιτες παρατηρήσεις, κάποιες παρατηρήσεις επί του βιβλίου και κάποια γενικότερα σχόλια.\nα) Είναι ελαφρώς αγενές να κουοτάρεις σχόλια που δεν βρίσκονται πλέον στο τόπικ. Για κάποιο λόγο, αποφασίστηκε να μην υπάρχουν, οπότε το να τα επαναφέρεις είναι το ίδιο αγενές με το περιεχόμενο των σχολίων per se.\nβ) Θεωρώ πως το βιβλίο είναι καθαρά προσυλητιστικού χαρακτήρα και, ως τέτοιο, θα 'πρεπε να μένει μακριά απ' τα παιδιά. Όμως, για έναν ενήλικα, το βιβλίο είναι ρηχό. Οπότε, τείνω να συμπεράνω πως γράφτηκε για να προσυλητίσει παιδιά, πράγμα που προσωπικά βρίσκω εγκληματικό. Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν ελεύθερα και να διαμορφώνουν απόψεις για θέματα όπως η θρησκεία ή η πολιτική σε μεγαλύτερες ηλικίες.\nγ) Αν θέλεις ικανοποιείς την περιέργειά μου γιατί κράτησες τα σχόλια για ένα μήνα πριν απαντήσεις ομαδικά σ' αυτά.\nδ) Τα μαλλάκια μου, εν αντιθέσει με το εντερικό μου σύστημα, δεν έχουν το απαραίτητο μήκος για να τα φτιάξω στις πλεξούδες της Ραπουνζέλ.\nε) Τελικά το βιβλίο ποιος το έγραψε; Και ας πάει το παλιάμπελο με το πρώτο βιβλίο. Το δεύτερο, που γράφτηκε ΜΕΤΑ τον θάνατο του Johnes κι αυτά που πρόκειται ν' ακολουθήσουν (μιας και αναφέρεσαι ακόμα και στο 12ο) ποιος τα γράφει; Και με ποιο όνομα θα κυκλοφορήσουν;\nEdited November 28, 2009 by Sonya\nΜερικές απορίες...Τι θα πει:«να κουοτάρεις σχόλια»;Πώς δεν βρίσκονται τα σχόλια στο τόπικ; Από πού τα βρήκα;Τι θα πει: «το περιεχόμενο των σχολίων per se»;Τι εννοείς με το: «γιατί κράτησες τα σχόλια για ένα μήνα πριν απαντήσεις ομαδικά σ' αυτά». Σήμερα απάντησα ομαδικά σ’ αυτά. Δεν μπαίνω καθημερινά εδώ.Θα ήθελα να μου εξηγήσεις τι εννοείς με όλα τα παραπάνω.Μερικές αγένειες...Είναι ελαφρώς αγενές...είναι το ίδιο αγενές...Δεν θα απαντήσω στις αγένειές σου με το ίδιο ύφος.Μερικές επισημάνσεις...«Θεωρώ πως το βιβλίο είναι καθαρά προσηλυτιστικού χαρακτήρα...»Το τι θεωρείς και τι όχι είναι προσωπική σου άποψη. Παιδιά που βαφτίστηκαν στην θρησκεία του τόπου και προέρχονται από Ορθόδοξες οικογένειες δεν «προσηλυτίζονται» διαβάζοντας κάτι σχετικό με την πίστη τους. Αντίθετα, μήπως εσύ με τις «περίεργες» τοποθετήσεις σου προσπαθείς να προσηλυτίσεις άλλους, και ειδικά, παιδιά που ανήκουν σε μία χώρα της οποίας το Σύνταγμα ρητά αναφέρει για την «Επικρατούσα Θρησκεία» και στο άρθρο 16 λέει ότι «σκοπός της παιδείας είναι η ανάπτυξη της Εθνικής και Θρησκευτικής συνειδήσεως των παιδιών». Αυτά λέει το Σύνταγμα, που είναι ο υπέρτατος νόμος της χώρας.Αν εσύ έχεις παιδιά, μεγάλωσέ τα όπως νομίζεις, αλλά δεν νομίζεις ότι είναι τουλάχιστον περίεργο να θέλεις να επιβάλεις στο σύνολο, τον τρόπο που θα ζήσει και θα μεγαλώσει τα παιδιά του;Δεν είναι, λοιπόν, τουλάχιστον περίεργο μια μικρή μειοψηφία ανθρώπων που φρονούν διαφορετικά να θέλει να επιβάλει την δική της κοσμοθεωρία στα παιδιά των βαπτισμένων Ορθόδοξων Χριστιανών;Λες: «... για έναν ενήλικα, το βιβλίο είναι ρηχό». Δεν εκπροσωπείς όλους τους ενήλικες. Πολλοί, το βρήκαν θαυμάσιο. Είναι τίτλος τιμής για μας, που το βιβλίο αυτό πολεμιέται από κάποιους χώρους και από κάποιους συγκεκριμένους ανθρώπους με τέτοιο μένος.Είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι «Τα παιδιά μεγαλώνουν ελεύθερα και διαμορφώνουν απόψεις για θέματα όπως η θρησκεία ή η πολιτική σε μεγαλύτερες ηλικίες»; Τόση αφέλεια; Δεν άκουσες ποτέ ότι τα παιδιά «διδάσκονται» από το περιβάλλον κι ό,τι είναι οι γονείς, συνήθως γίνονται κι αυτά;Για «τα μαλλάκια σου», ξέχνα το. Είπα να κάνω ένα αστείο χωρίς να έχω φυσικά υπ’ όψιν μου το χαρακτήρα σου... αν σε είχα γνωρίσει δεν θα είχα χαριτολογήσει, να είσαι σίγουρη.Και τέλος... κάποιες πληροφορίες...Ο Johnes τον οποίο προσεγγίσαμε πριν 5 τουλάχιστον χρόνια, μας εμπιστεύθηκε ένα υλικό εν πολλοίς αδιαμόρφωτο και εν μέρει μόνο ολοκληρωμένο με τη δέσμευση να το μεταφράσουμε, να το ολοκληρώσουμε και να το δημοσιεύσουμε. Προφανώς εκείνος γνώριζε την κατάστασή του κι ότι δεν είχε πλέον καιρό. Υπάρχουν, απ’ ό,τι γνωρίζω, τουλάχιστον 4 DVD υλικό σε διάφορα στάδια ολοκλήρωσης.΄Και κλείνοντας, θα σου συνιστούσα να είσαι πιο ήπια στην επικοινωνία μια κι έχεις και κάποια ευθύνη στο forum. Άλλοι δεν θα έχουν προφανώς την δική μου υπομονή σε τέτοιου είδους αντιμετώπιση.\nΔεν θα κάτσω να συζητήσω μαζί σου (ή και με οποιονδήποτε άλλο εδώ μέσα) για θρησκευτικά ζητήματα. Το φόρουμ είναι για την φαντασία, την επιστημονική φαντασία και τις τέχνες γύρω από αυτές. Αν θεωρείς ότι η θρησκεία υπόκειται σε κάποιον απ' αυτούς τους κλάδους, σ' αυτή την βάση και μόνο, μπορούμε να πούμε ό,τι θέλεις. Είπα την προσωπική μου γνώμη για ένα βιβλίο που θεωρώ πολύ κάτω του μετρίου και το οποίο, με όλο τον σεβασμό στον αποθανόντα συγγραφέα του, δεν θα πρότεινα σε κανέναν και, ειδικά, σε παιδιά. Για να προλάβω το ένθερμο, ορθόδοξο ζήλο σου, το αυτό ισχύει για οποιοδήποτε βιβλίο πραγματεύεται την έννοια 'θρησκεία' από μία μεμονωμένη οπτική γωνία κι όχι από την φιλοσοφική και ιστορική σφαιρικότητα. Καλή σου νύχτα.\nEdited November 29, 2009 by Sonya\nΑγαπητέ Νικ Μαρβελ,\nτο 'οτι κάποιος βαφτίστηκε δεν σημαίνει ότι είναι χριστιανός ή οτιδήποτε επειδή βαφτίζεται σε μία ηλικία στην οποία δεν μπορεί να αποφασίσει μόνος του/μόνη της. Κι εγώ βαφτίστηκα, και θεωρώ ότι ήταν λάθος να με βαφτίσουνε. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ, ασχέτως του τι λέει η βάφτιση. Μάλιστα ψάχνω τρόπο να αναιρέσω την βάφτιση. ΕΙΜΑΙ ΑΘΕΗ.\nΚατά δεύτερον, είναι οι θρησκευόμενοι που προσπαθούν να επιβάλλουν την δική τους θέση στους υπόλοιπους και όχι το αντίθετο.\nΔεν πρόκειται να κάτσω να συζητήσω άλλο σε αυτόν τον χώρο, που δεν έχει σχέση με τέτοια θέματα. Αν θέλεις έλα στο forum των άθεων/αγνωστικών : http://forum.atheia.gr\nΚατ' ἀρχὰς νὰ ζητήσω συγγνώμη γιὰ μιὰ παρανόηση ποὺ προκλήθηκε ἐξ αἰτίας μου. Τὰ πὸστ ποὺ κουόταρε ὁ ΝίκΜάρβελ ἔγιναν ὁρατὰ πρὶν ἀπὸ δυὸ μέρες, ὅταν ἀποφάσισα, ὡς moderator τῆς "Γενικῆς Λογοτεχνίας", νὰ τὰ ἐμφανίσω. Οἱ ἀπόψεις μου γιὰ τὴν δημοκρατία εἶναι πάγιες: ὅλοι ἔχουν δικαίωμα νὰ ἐκφράσουν τὴν ἄποψή τους, ἀνεξάρτητα ἂν συμφωνῶ ἢ διαφωνῶ μ' αὐτήν.\nὩστόσο, συγκρατηθεῖτε λιγάκι, πρὶν ἐμφανίσω τὸ ρόπαλο τοῦ Ἡρακλέους. Δὲν εἴμαστε παιδάκια νὰ μαλώνουμε κατ' αὐτὸν τὸν τρόπο. Ὁ ΝίκΜάρβελ (ἢ ὅποιος, τέλος πάντων, κρύβεται πίσω ἀπ' ὅλη αὐτὴν τὴν ἱστορία), ἔγραψε ἕνα βιβλίο ποὺ ἀπευθύνεται σὲ κάποιο κοινό. Καί, ἀντὶ νὰ σχολιάζουμε τὸ ἴδιο τὸ βιβλίο, λέμε ἄλλα ἀντ' ἄλλα, τῆς Παρασκευῆς τὸ γάλα. Διάβασε κανεὶς τὸ βιβλίο; Κι ἂν ναί, τὸ βρῆκε καλό, μέτριο ἢ κακό; Καὶ γιατί; Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθεῖ ἐδῶ. Τὰ ζητήματα θρησκευτικῆς πίστης δὲν ἔχουν θέση σ' αὐτὸ τὸ φόρουμ. Δόξα τῶ Θεῶ (ἢ τῆ τεχνολογίᾳ), ὑπάρχουν ἀντίστοιχα φόρουμ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΥΤΟ ΕΔΩ!\nΚαὶ γιὰ νὰ κλείσουμε τὸ θέμα: οἱ προσωπικὲς πεποιθήσεις ὀνομάζονται ἔτσι διότι εἶναι προσωπικές. Δὲν πρέπει νὰ δεχόμαστε οὔτε προσηλυτισμοὺς ὁποιουδήποτε εἴδους οὔτε εἰρωνικὰ/ἐπιθετικὰ σχόλια κατὰ τῶν ἀπόψεων αὐτῶν.\nΑὐτὰ τὰ ὀλίγα ἀπὸ ἐμένα, κι εὐχαριστῶ γιὰ τὴν προσοχή σας.\nΔεν θα κάτσω να συζητήσω μαζί σου (ή και με οποιονδήποτε άλλο εδώ μέσα) για θρησκευτικά ζητήματα., Το φόρουμ είναι για την φαντασία, την επιστημονική φαντασία και τις τέχνες γύρω από αυτές. Αν θεωρείς ότι η θρησκεία υπόκειται σε κάποιον απ' αυτούς τους κλάδους, σ' αυτή την βάση και μόνο, μπορούμε να πούμε ό,τι θέλεις. Είπα την προσωπική μου γνώμη για ένα βιβλίο που θεωρώ πολύ κάτω του μετρίου και το οποίο, με όλο τον σεβασμό στον αποθανόντα συγγραφέα του, δεν θα πρότεινα σε κανέναν και, ειδικά, σε παιδιά. Για, το αυτό ισχύει για οποιοδήποτε βιβλίο πραγματεύεται την έννοια 'θρησκεία' από μία μεμονωμένη οπτική γωνία κι όχι από την φιλοσοφική και ιστορική σφαιρικότητα. Καλή σου νύχτα.\nΟ Νικ Μάρβελ είναι βιβλίο (και τα 2 βιβλία) φαντασίας.Εσύ έθεσες πρώτη «θρησκευτικά ζητήματα».Δεν επέδειξα κι ούτε προτίθεμαι να επιδείξω «ένθερμο, ορθόδοξο ζήλο». Απλά απάντησα με λογικά επιχειρήματα και σεβασμό στις, με τρόπο επιθετικό, διατυπωμένες «προσωπικές σου γνώμες».Καλή κι ευλογημένη νύχτα και σε σένα.\nΕίναι τιμή σου να υποστηρίζεις με θάρρος και ευγένεια τη γνώμη σου. Όμως άλλοι δεν νοιώθουν σαν και σένα και πολλοί τιμούν το βάπτισμά τους.Λυπούμαι για όποιους προσπαθούν να επιβάλλουν την άποψη τους και μάλιστα στον θρησκευτικό τομέα. Κάποιοι χρησιμοποιούν και ύβρεις και προσβολές στην προσπάθειά τους αυτή.Στο forum.atheia.gr είναι ήδη η Αλεξάνδρα μας. Μπορείς να κουβεντιάσεις ό, τι θέλεις μαζί της. Είναι σα να κουβεντιάζεις με μένα.Σου εύχομαι καλή δύναμη γιατί ο δρόμος είναι μακρύς...\nΑν και πιστεύω ότι το ίδιο θα ενεργούσες σε κάθε περίπτωση, σου οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ, adinol, γιατί δεν είναι πολλοί που αντιμετωπίζουν με ευγένεια κάποιον που πιθανώς δεν συμφωνεί με τις απόψεις τους.Πιστεύω ότι έβαλες τα πράγματα στη σωστή βάση κάτι που είχε να γίνει –σε ό,τι αφορά το πρόσωπό μου τουλάχιστον- από την πρώτη μου εμφάνιση στο sff εδώ και δύο χρόνια.Και κάτι ακόμα... κατάλαβα από τα γραφόμενά σου τι σημαίνει «κουοτάρω». Προφανώς, αυτόν που απαντά σε quote. Θα αρχίσω να το χρησιμοποιώ...Υ.Γ. Αντιμετωπίζω κάποιο bug στο κείμενο που κουοτάρω. Ενώ βάζω παραγράφους, στο τελικό είναι όλο το κείμενο μαζεμένο.\nΠιστεύω ότι έβαλες τα πράγματα στη σωστή βάση κάτι που είχε να γίνει –σε ό,τι αφορά το πρόσωπό μου τουλάχιστον- από την πρώτη μου εμφάνιση στο sff εδώ και δύο χρόνια.\nΔύο χρόνια! Λίγο εκτός θέματος, αλλά αν μου επιτρέπεται να ρωτήσω... Δύο χρόνια μπαίνεις κάθε τόσο σε αυτό το φόρουμ για έναν και μόνο λόγο, την προώθηση ενός και τώρα δύο βιβλίων.\nΣτα άλλα... σου μυρίζουμε άσχημα; Άποψη για άλλα βιβλία δεν έχεις; Ταινίες, τηλεοπτικές σειρές; Επιστημονική Φαντασία, Τρόμος, Fantasy πλην Nick Marvel; Άλλοι αγαπημένοι συγγραφείς; Γνώμες σε υπόλοιπες συζητήσεις μας; Υπάρχει λόγος που δεν συμμετέχεις;\nΜας θυμάσαι μια στις δύο όποτε έχεις νέο γιά ένα και μόνο βιβλίο; Θα πεις, μέχρι και το παρατσούκλι σου nickmarvel είναι. Θεμιτό αλλά τόσο κόλημα;\nΕγώ είμαι ο Ντίνος. 46 χρονών από Χαλκίδα. Όλοι το ξέρουν αυτό. Εσένα πως σε λένε. Πόσον χρονών είσαι; Με τι ασχολείσαι; Σε πειράζει που ρωτάω; Μπορεί να μη συμφωνώ πάντα στον εκνευρισμό που βγάζουν τα άλλα μέλη, και φίλοι μου, προς το άτομο σου, είναι έτσι όμως ο τρόπος που "κρύβεσαι" που μου προκαλείς καχυποψίες. Secret agenda μου βγαίνει στα αγγλικά, αυτό δηλαδή που παρουσιάζεις. Μπαίνεις εδώ μόνο για έναν σκοπό, χωρίς πρόθεση για κάτι παραπάνω. Πιθανό να μην μας αντέχεις για τις απόψεις μας. Πετάς τη διαφήμιση και εξαφανίζεσαι. Ζητώ συγνώμη που σκέφτομαι έτσι. Όλοι οι άλλοι όμως δεν είναι μόνο adinol μόνο Sonya και μόνο Darkchilde. Εύχομαι να καταλαβαίνεις τι εννοώ.\nΣτα άλλα... σου μυρίζουμε άσχημα; [...]\nΛοιπόν, ναι. NickMarvel να σε βοηθήσω να καταλάβεις πώς βλέπω εγώ το όλο πράγμα.\nΦαντάσου ένα πάρτυ. Ένα ανοιχτό πάρτυ, χωρίς προσκλήσεις. Ο κόσμος έχει μαζευτεί, κάνει καινούριες γνωριμίες, ανταλλάσει απόψεις, πίνει ποτά, ακούει μουσική. Ξαφνικά, ανάμεσα στους άλλους, μπαίνει και ένας τύπος, ο οποίος το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να προωθήσει ένα προϊόν. Πουλάει ένα συγκεκριμένο ποτό. Ή CD μουσικής. Ή ρούχα. Ή τσιγάρα. Δεν έχει σημασία, πιάνεις την ιδέα: Ο τύπος αυτός δεν έχει έρθει να διασκεδάσει, ούτε να ανακατευτεί με τον κόσμο. Θελεί μόνο να σπρώξει το προϊόν του. Ίσως δεν το κάνει για τα λεφτά, ίσως το κάνει επειδή πραγματικά πιστεύει ότι είναι καλό και θα ωφελήσει όλους αυτούς που βρίσκονται εκεί. Αλλά αυτό, για μένα τουλάχιστον, δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι δεν ταιριάζει, NickMarvel. Δεν πρόκειται να προσελκύσει κανέναν αν χάνεται για κανα δυο ώρες και όταν εμφανίζεται το μόνο που λέει είναι "Λοιπόν; Το διαβάσατε το βιβλίο που σας πρότεινα;"\nΠώς πιστεύεις ότι θα έβλεπαν οι άνθρωποι του πάρτυ αυτόν τον κομήτη-πλασιέ;\nΛάθος marketing. Και ασχέτως με τις απόψεις μου και τις απόψεις σου επί του θέματος, επίτρεψέ μου να σου πω, αν και θα έπρεπε να το έχεις καταλάβει εδώ και καιρό: Σε τελέιως λάθος χώρο. Η γνώμη μου.\nΚοίτα, δεν είσαι ο πρώτος και δεν θα είσαι ο τελευταίος. Μου έρχονται πρόχειρα στο νου τουλάχιστον δύο άλλοι που πάτησαν εδώ μέσα απλώς και μόνο για να πουλήσουν δέκα ή είκοσι βιβλία παραπάνω (γιατί περί αυτών των αριθμών πρόκεται) -και ποιος ξέρει τι έχουν δει οι παλιότεροι από μένα.\nΑλλά, φίλε μου, είσαι μακράν ο πιο επίμονος. Και κατά συνέπεια μακράν ο πιο ενοχλητικός, και μιλάω πάντα μόνο για μένα.\nΤελευταία συμβουλή και εξαφανίζομαι οριστικά από αυτό το topic:\nΆσ' το, NickMarvel. Δεν δουλεύει. Κι εσύ δεν θα κουράζεσαι τσάμπα, κι εμείς θα εκνευριζόμαστε λιγότερο.\nΒασικά υπάρχουν 2 τουλάχιστον εκδοτικοί οίκοι που οι ιδιοκτήτες τους έχουν λογαριασμούς και μπαίνουν μόνο για να κάνουν ανακοινώσεις-δελτία τύπου, όπως και σε άλλα 10 φόρα. Δεν είναι κάτι μεμπτό αυτό κατά τη γνώμη μου, απλά διαβάζουμε τι γράφουν, τους αγνοούμε στα σχόλια και τελείωσε η ιστορία.\n[...] υπάρχουν 2 τουλάχιστον εκδοτικοί οίκοι που οι ιδιοκτήτες τους έχουν λογαριασμούς και μπαίνουν μόνο για να κάνουν ανακοινώσεις-δελτία τύπου, [...]\nΌχι, δεν αναφερόμουν στους εκδοτικούς, που πολύ καλά κάνουν και μας ενημερώνουν για τις εκδηλώσεις και τις καινούριες εκδόσεις τους, αλλά τελικά δεν έχει και σημασία. Σημασία έχει που ούτε εκείνοι στους οποίους αναφερόμουν δεν επέστρεφαν κάθε τρεις και λίγο για να μας... υπενθυμίσουν το θέμα και σίγουρα δεν αρπάζονταν με την πρώτη αρνητική κριτική.\nΣταματώ εδώ προσπαθώντας να μην εμπλακώ περισσότερο στην κουβέντα -ήδη απέτυχα μία φορά. Έτσι κι αλλιώς η συμβουλή μου λίγες πιθανότητες έχει να ακολουθηθεί.\nΛοιπόν, ας πούμε λίγα λόγια για τον Νικ Μάρβελ και τον πόλεμο με το θηρίο. Ναι, μπήκα στον κόπο να το διαβάσω (καιρό πριν και, προφανώς, επέλεξα να μην το κρατήσω στην βιβλιοθήκη μου, οπότε συγχωρέστε μου την ανυπαρξία λεπτομέρειας), από καθαρή περιέργεια. Λοιπόν, αποκόμισα τα εξής:\nΤο βιβλίο θυμίζει ιστορίες του κατηχητικού. Δεν ξέρω κατά πόσο είχε κανείς σας κατήχηση σαν παιδί, αλλά θα σας δώσω μια ιδέα: "και τότε ο Βασίλης, καταλαβαίνοντας πόσο κακό ήταν που είχε πάρει την καραμέλα από το βάζο, γονάτισε και, με δάκρυα στα μάτια, ζήτησε συγχώρεση απ' τον καλό Χριστούλη." Κάτι τέτοιο. Καλό, καλό, σωστό, λάθος και, στο τέλος, προφανώς ο Νικ Μάρβελ νικάει το "θηρίο". Μέχρι αυτού του σημείου, το βιβλίο θα ήταν απλά αστείο, μια ατυχής έμπνευση, ένας κακός τρόπος προσυλητισμού, ή, αν θέλετε να δώσετε αγαθές προθέσεις στον συγγραφέα του, μια ανώριμη προσπάθεια σύγχρονου ιεραποστολισμού. Για όσους αρέσκονται σε μετρίου γραφής ηθικοπλασίες, μπορεί να ήταν και διασκεδαστικό. Εμένα, σαν γραφή, με άφησε παγερά αδιάφορη και σαν υπόθεση με κούρασε.\nΌμως, το πρόβλημα με τον Νικ Μάρβελ δεν σταματάει στο ότι είναι κακογραμμένο, με τραγικά τετριμμένη υπόθεση και κουραστικές ηθικοπλασίες. Προεκτείνεται στο μένος (γιατί περί μένους πρόκειται) που πολεμάει τον Χάρι Πόττερ. Προφανώς, ο συγγραφέας του αδυνατεί να κατανοήσει την έννοια της φαντασίας και θεωρεί μάλλον πως η κα Ρόοουλινγκ είναι ιέρεια του σατανά στο όγδοο επίπεδο της κόλασης. Η 'μαγεία' που υπάρχει στα βιβλία ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ του Πόττερ, εδώ λαμβάνει τον ρόλο του θηρίου. Έτσι, μπορεί εύκολα να δηλητηριάσει οποιαδήποτε αγνή, παιδική ψυχή, κάνοντάς την να πιστέψει πως 'μαγεία', σαν αυτή που (κάπου εκεί νομίζω πως η Ρόουλινγκ θα είχε κάνει σαματά απ' τις οθφαλμοφανείς ομοιότητες αν είχε έστω το 1/10000 των πωλήσεών της ο Νικ Μάρβελ) χρησιμοποιεί ο δημοφιλής μικρός μάγος, είναι αυτόματα το 'κακό'.\nΤελειώνοντάς το, βρήκα τον εαυτό μου έκθαμβο μπροστά στην μανία κάποιων ανθρώπων να περάσουν τα πιστεύω τους με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο στους άλλους. Αυτό, από μόνο του, είναι εκνευριστικό, αλλά, τουλάχιστον, όταν έχουμε να κάνουμε με ενήλικες, τουλάχιστον έχουν αναπτυχθεί κάποιες φυσικές άμυνες (σκέψη, κρίση, εμπειρία) που μπορούν να αντιταχθούν στον φανατισμό. Όμως, το τραγικό είναι πως αυτό το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά (καθώς δεν έχει να δώσει τίποτε απολύτως σε κάποιον ενήλικο ή, έστω, έφηβο). Απευθύνεται σε ηλικίες που ακόμα δεν έχουν σχηματίσει τον πυρήνα του χαρακτήρα και των πιστεύω τους. Βέβαια, πλέον τα παιδιά δέχονται τόσα ερεθίσματα που ένα τόσο μέτριο βιβλίο λίγο κακό μπορεί να κάνει κι επιπλέον, ένα παιδί που θα πάρει δώρο από κάποιον δικό του άνθρωπο αυτό το βιβλίο πάει να πει ότι μπολιάζεται καθημερινά με παρόμοια ερεθίσματα, οπότε επαφύεται στο μέλλον να δείξει κατά πόσο μπορεί ν' αποτινάξει τον ζυγό τον ετερόκλητων πεποιθήσεων και να μάθει να σκέφτεται για τον εαυτό του.\nΣαν κατακελίδα, το βιβλίο δεν έχει να δώσει τίποτα. Η πλοκή του είναι κλεμμένη, η γλώσσα φτωχή και το πείραμα ατυχές. Θα το έδινα σε παιδί (στην κόρη, για την ακρίβεια, κάποιου καλού φίλου που ξέρω με τι τρόπο έχει μεγαλώσει και πως κάτι τέτοιο δεν θα την επηρεάσει), μόνο και μόνο για να έχω και την γνώμη ενός υγιώς σκεπτόμενου ατόμου που βρίσκεται μέσα στα ηλικιακά πλαίσια που απευθύνεται το βιβλίο.\nΛοιπόν απο αυτό και μόνο καταλαβαίνω οτι είσαι προκατελημένη απέναντυ στο συγκεκριμένο βιβλίο ακόμα και πρίν το διαβάσεις. Αρχικά ανακοινώνεις οτι προτημάς να κάνεις τα έντερα σου πλεξούδα απο το να το διαβάσεις και έπειτα το διαβάζεις! Και εν πάση περιπτώση θέλεις να έχεις μια πιο σωστή άποψη για το θέμα. Οκ σέβομαι τις παραγράφους σου που αναφέρεις τα μειωνεκτήματα του βιβλίου, αλλα η άποψη για το περιεχόμενο είναι κάτι που θα πρέπει να αφήσεις τον καθένα να το εκλάβει με όποιον τρόπο θέλει. Οχι επειδή είμαστε και καλά άθεοι, απορρίπτουμε ως κλειστόμυαλο και οπισθοδρομικό κάθε τι που έχει να κάνει με την θρησκεία έτσι; Διότι καλώς τα χώνουμε στους Ευαγγελιστές αλλα και αρκετοί που βρίσκονται στην εντιπέρα όχθη δεν είναι καλύτεροι...\nnickmarvel να σε ρωτήσω, πιστευεις οτι το heavy metal είναι μουσική του διαβόλου;\nΠροκατειλημμένη ή όχι, η Sonya εξέφρασε την άποψή της επί ενός βιβλίου που έχει διαβάσει. Αν κάποιος θέλει να πει κάτι περισσότερο, ας το κάνει ιδιωτικά.\nΠαρακαλώ στη συνέχεια σε αυτό το topic να γράφονται posts σχετικά με το βιβλίο από ανθρώπους που το έχουν διαβάσει. Και ΤΙΠΟΤΑ άλλο.\nΦίλτατε, το βιβλίο το διάβασα πριν από ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ. Το αναφέρω, εξάλλου. Κι απ' τον ενθουσιασμό με τον οποίο με γέμισε, βγήκε το πόρισμα σχετικά με την προθυμία μου να ΞΑΝΑδιαβάσω οτιδήποτε έχει να κάνει με τον Νικ Μάρβελ. Με τον ίδιο τρόπο που κράζω τον Μούρκοκ ΑΦΟΥ διάβασα τον Έλρικ (και σε παραπέμπω στο αντίστοιχο τόπικ). Επιπλεόν, πόσο στα σοβαρά μπορεί κάποιος ουδέτερος αναγνώστης να πάρει ένα βιβλίο που αυτοδιαφημίζεται σαν η απάντηση της ορθοδοξίας στον Χάρι Πόττερ; Πραγματικά, έχω χεσμένη όσο δεν παίρνει την Ρόουλινγκ και ο Χάρι Πόττερ είναι ένα βιβλίο που επίσης δοκιμάστηκε και δεν κατέληξε στα ράφια της βιβλιοθήκης μου (ενώ, αντίθετα, πληρώνω μ' ευχαρίστηση για δύο ώρες κινηματογραφικής μεταφοράς, είναι διασκεδαστικά τα εφφέ κι αγαπώ τον Ρέιφ Φάινς και τον Άλαν Ρίκμαν), γιατί επίσης το βρίσκω τραγικά μέτριο σαν υπόθεση, αν και κλάσεις ανώτερο του Νικ Μάρβελ σαν γραφή.\nΔεν έχω θέμα με κανέναν συγγραφέα που περνάει μια ιδέα και άποψη για κάποια θρησκευτική πεποίθηση στα βιβλία του. Το έχουν κάνει συγγραφείς όπως ο Λιούις, που αποτελούν κορυφή στον χώρο της φαντασίας. Απ' αυτό το σημείο, μέχρι την γραφή ενός βιβλίου ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ με σκοπό την ΚΑΤΗΧΗΣΗ (για να μην αναφέρω την πολύ βαρύτερη λέξη του προσυλητισμού), υπάρχει τόση απόσταση που, όταν στο ένα μέρος ξημερώνει, στο άλλο πέφτει η νύχτα. Εντούτοις, μπορείς να το διαβάσεις και να κρίνεις για τον εαυτό σου. Και δεν έχει να κάνει με το κατά πόσο ο αναγνώστης (στην συγκεκριμένη περίπτωση εγώ) είναι ένθεος ή άθεος, ορθόδοξος ή κάτι άλλο. Το ΒΙΒΛΙΟ αυτό καθεαυτό είναι φανατισμένο υπέρ μιας άποψης και κατά μιας άλλης κι ο ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ είναι αυτό (μαζί με την γενική μετριότητα) που το ρίχνει τόσο χαμηλά.\nΣ' αυτό το σημείο, οφείλω και μια συγνώμη απ' τον Νικ Μάρβελ, καθώς του την είπα χωρίς να φταίει και τον κατηγόρησα αδίκως για αγένεια. Προς ενημέρωσή σου, κάποια ποστ που ανέφερες στα κουότα σου όντως δεν υπήρχαν για κάποιο διάστημα, γι αυτό και νόμισα πως τα είχες κρατήσει, Όμως, στο μεσοδιάστημα επανήλθαν και, προφανώς τα είδες, οπότε απολογούμαι και για το προκλητικό τους περιεχόμενο και για την άδικη "κατηγορία" πως τα είχες "κρατημένα" κάπου. No hard feelings, I hope.\nEdited December 2, 2009 by Sonya\nΣυμφωνώντας με τη σωστή παρατήρηση του tetartos, δε συνεχίζω τις απαντήσεις δημόσια, όμως για να μη μένουν αιωρούμενες εντυπώσεις και παρεξηγήσεις έστειλα PM σ’ όσους είχαν την ευαισθησία να σχολιάσουν το topic.Επί της ουσίας, λοιπόν, θα ήθελα να ρωτήσω την Sonya, που διάβασε το «Ο Νικ Μάρβελ και ο πόλεμος με το θηρίο» για το θέμα της «Ευχής», που είναι διάχυτη σ’ όλο το βιβλίο.Θα μπορούσαμε άραγε να θεωρήσουμε την «Ευχή» σαν ένα μάντραμ ή ένα «ξόρκι» απ’ αυτά που συναντούμε στο φανταστικό μυθιστόρημα;Υ.Γ. Ζητώ βοήθεια γι’ αυτό που συμβαίνει στα post μου. Ενώ παραγραφοποιώ το κείμενό μου, μετά το ανέβασμα εμφανίζεται όλο «χύμα».\nEdited December 2, 2009 by nickmarvel\nΥ.Γ. Ζητώ βοήθεια γι’ αυτό που συμβαίνει στα post μου. Ενώ παραγραφοποιώ το κείμενό μου, μετά το ανέβασμα εμφανίζεται όλο «χύμα».\nΕίναι bug. Ελπίζουμε να διορθωθεί στο μέλλον.\nΗ "ευχή" (ευχαριστώ που μου θυμίζεις λεπτομέρειες, έχει φορτωθεί πολύ ο σκληρός μου), έχει την έννοια της προσ-ευχής κι όχι την έννοια της καθαρής ευχής. Επί προσωπικού, μ' ενοχλεί αυτό. Το βρίσκω πολύ κατηχητικό και λιγότερο ευχή με την έννοια της καλής νεράιδας. Επίσης, ο τρόπος που χρησιμοποιείται επίσης θυμίζει μάθημα θρησκευτικών. Θα σε παρακαλούσα, καθώς έχει περάσει πραγματικά πολύς καιρός από τότε που το διάβασα κι επίσης ίσως θα ήθελαν κι άλλα άτομα να συμμετάσχουν στην κουβέντα, να παραθέτεις κομμάτια του κειμένου, πάνω στα οποία μπορούμε ν' ανταλλάξουμε τις λογοτεχνικές μας, πάντα, απόψεις επί του βιβλίου.\nΣ’ ευχαριστώ Merlin,Υπομονή, λοιπόν.Υ.Γ. Ακόμη, δεν μου δίνει τη δυνατότητα για bold κ.λπ. ή για emoticons κι όποιο από τα άλλα controls.\nΛέγοντας «ευχή» δεν εννοώ την προσευχή γενικά ή την «ευχή με την έννοια της καλής νεράιδας». Εννοώ την «μονολόγιστη ευχή» όπως αυτή εφαρμόζουν στις μονές ή και απλοί πιστοί με στόχο τη «φυλακή της καρδίας»· το «αδιαλείπτως προσεύχεσθε», δηλαδή.


***** ΞΕΝΟΔΟΧΕΊΑ STEIGENBERGER WILTCHER'S, ΒΡΥΞΈΛΛΕΣ *****\nΤο κομψό Steigenberger Wiltcher'S 5 αστέρων προσφέρει γρήγορη πρόσβαση στα Καθεδρικός Ναός των St. Michael και St. Gudula, Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου και Statue of Europe "Unity in Peace". Αυτό το ξενοδοχείο με πρωτότυπο στιλ της αρχιτεκτονικής ανακαινίστηκε το 2012. Αυτό το ξενοδοχείο προσφέρει απαράμιλλες υπηρεσίες και παροχές αναψυχής όπως σάουνα, σολάριουμ και health club.\nΒρίσκεται σε επιχειρηματικό χώρο κοντά στο σταθμό του μετρό Louise, καθώς και σε παλάτι και μουσεία στις Βρυξέλλες. Τα Άγιος Βονιφάτιος, Μουσείο Camille Lemonnier και Μουσείο Αρχιτεκτονικής La Loge απέχουν μόλις 650 μέτρα από το ξενοδοχείο.\nΑυτό το ξενοδοχείο αποτελείται από Ευρύχωρο δωμάτιο Deluxe, Luxury Σουίτα 1 Υπνοδωματίου και Executive Σουίτα 1 Υπνοδωματίου, γνωστά για τα δερμάτινα έπιπλα. Διαθέτουν ανεξάρτητη ρύθμιση κλιματισμού, μίνι μπαρ, δορυφορική τηλεόραση, θυρίδα ασφαλείας για λάπτοπ και ιδιωτικό μπαλκόνι. Τα άνετα δωμάτια του ξενοδοχείου διαθέτουν θέα προς την πόλη. Οι επισκέπτες έχουν στη διάθεσή τους ξεχωριστά που διαθέτουν στεγνωτήρα μαλλιών, παντόφλες και τζακούζι σε κάθε δωμάτιο.\nΤο πρωί σερβίρεται πλουσιοπάροχο πρωινό με μπουφέ. Οι επισκέπτες μπορούν να χαλαρώσουν στο lounge εστιατόριο, το οποίο σερβίρει ωραία φαγητά της εποχικής κουζίνας. Προσφέρονται χαλαρωτικά ποτά στο νυχτερινό μπαρ.\nΕίναι 15 λεπτά με τα πόδια για το σταθμό του τρένου Brussel Kapellekerk. Απέχει 15 λεπτά με αυτοκίνητο από το αεροδρόμιιο Διεθνές Βρυξελλών.\nΟι επισκέπτες έχουν στη διάθεσή τους υπηρεσίες πορτιέρη, υπηρεσίες αχθοφόρου και υπηρεσία στάθμευσης οχημάτων, καθώς και κομμωτήριο, ανελκυστήρα και γκαράζ.\nΤο ξενοδοχείο παρέχει κούνιες και μίνι club για παιδιά. Το κέντρο φίτνες διαθέτει γυμναστήριο και μαθήματα φίτνες.\nSteigenberger Wiltcher'S, Βέλγιο\n3 αστέρων Eden in Γενεύη - website\n5 αστέρων The Levante Parliament in Βιέννη - website\n4 αστέρων Beethoven in Βιέννη - website\n4 αστέρων Leonardo in Βιέννη - website\n4 αστέρων Savoy in Άμστερνταμ - website\n4 αστέρων Das Tigra in Βιέννη - website\n2 αστέρων Flipper in Άμστερνταμ - website\n2 αστέρων Vijaya in Άμστερνταμ - website\n4 αστέρων Nh Centro in Γρανάδα - website\n3 αστέρων Planas in Σαλού - website\n[StarCount stars] Green in Krasków - website\n4 αστέρων City in Βηρυτός - website\n3 αστέρων Ruleta Augustus in Σαλού - website\n3 αστέρων El Guilhem in Μαρακές - website\n2 αστέρων Express By Holiday in Λίβερπουλ - website\n[StarCount stars] N10 in Μαρακές - website\n[StarCount stars] Bateau A in Κάννες - website\n3 αστέρων Romance in Μαρακές - website\n[StarCount stars] Sherazade in Μαρακές - website\n3 αστέρων Fords in Cebu - website\n4 αστέρων Yha in Λίβερπουλ - website\n3 αστέρων Dar Al Jawhara in Μαρακές - website\n4 αστέρων Harrington Hall in Δουβλίνο - website\n4 αστέρων Orient in Krasków - website


Το 80% των γυναικών, οι τέσσερις στις πέντε δηλαδή, δηλώνουν ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης "κόβουν δρόμο" για την ερωτική επαφή. Τρεις στους πέντε άνδρες ασπάζονται αυτή την άποψη, σύμφωνα με έρευνες που έκαναν τα περιοδικά Shape και Men’s Fitness και το Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας.\nΜάλιστα ειδικά για τις Ελληνίδες το ίντερνετ, με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις ιστοσελίδες γνωριμιών, είναι το πιο προσφιλές "όχημα", όταν θέλουν να απιστήσουν.\nΠάντως σε κάθε περίπτωση οι άνδρες, που ψάχνουν ερωτικό ταίρι στο Ίντερνετ, είναι σαφώς λιγότεροι από τις γυναίκες. Προτιμούν να σερφάρουν για να ανακαλύπτουν τις νέες τάσεις στα γκάτζετς, κινητά, τάμπλετ, κάμερες και άλλα, παρά να "ψαρέψουν" τον επόμενο στόχο τους, όπως σημειώνει ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Δρ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης.


Η άγνωστη ιστορία του ευεργέτη με το 1.7 εκ. ευρώ και η χαμένη ευκαιρία του Ρεθύμνου! - Rethemnos Live\nΗ άγνωστη ιστορία του ευεργέτη με το 1.7 εκ. ευρώ και η χαμένη ευκαιρία του Ρεθύμνου!\nΈνας άνθρωπος που οι Τρικαλινοί χαρακτήριζαν «ευεργέτη», ο χειρουργός Ιωάννης Παντελιδάκης έφυγε προ ολίγων εβδομάδων από τη ζωή, στα 95 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια περιουσία. Ο Ρεθεμνιώτης γιατρός, ήταν από την Κοξαρέ Ρεθύμνου και η ιστορία του ήταν συνδεδεμένη με την προσφορά και την αλληλεγγύη.\nΟ Ιωάννης Παντελιδάκης εγκαταστάθηκε από νέος γιατρός στα Τρίκαλα και ίδρυσε την ομώνυμη κλινική επί της οδού Αμαλίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόσφατα είχε αγοράσει το ξενοδοχείο «Διβάνη» το οποίο και ανακαίνισε πλήρως πριν το μετονομάσει σε “Hotel Pantelidaki”.\nΤο όνομα του γιατρού ήρθε στο προσκήνιο, όταν ξεκίνησε η καταμέτρηση των περιουσιακών του στοιχείων στο γραφείο του ξενοδοχείου του. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, τα χρήματα που βρέθηκαν στο γραφείο του αγγίζουν το 1.700.000€ και έχουν ήδη κατατεθεί στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων! Από βδομάδα αναμένεται η αποσφράγιση και του σπιτιού ώστε να γίνει η καταμέτρηση και των περιουσιακών στοιχείων που διατηρούσε εκεί. Έτσι θα ολοκληρωθεί η δικογραφία και ακολούθως θα ανοίξει η διαθήκη του εκλιπόντος.\nΣε δημοσίευση στο blog του από το 2010, ο δάσκαλος Νίκος Δερεδάκης ανέφερε ότι, “το καλοκαίρι του 2010 ο Παντελιδάκης επισκέφθηκε το Ρέθυμνο, μαζί με τη γραμματέα του, με σκοπό να κάνει μια μεγάλη δωρεά στην πόλη. Συναντήθηκε με το Δημοτικό Σύμβουλο κ. Χαμογιωργάκη και του ανακοίνωσε την πρόθεσή του. Ο κ. Χαμογιωργάκης, έκλεισε ραντεβού με τον δήμαρχο. Εκεί, στο γραφείο του Δημάρχου, ο Παντελιδάκης ανέπτυξε το σκεπτικό του. Είπε ότι διαθέτει 7 εκ. ευρώ για να τη λειτουργία ενός ιδρύματος, στη μνήμη του πατέρα του, που θα ονομάζεται «Παντελιδάκειο ίδρυμα». Σκοπός του ιδρύματος θα είναι να χορηγεί υποτροφίες σε φτωχούς φοιτητές του Ρεθύμνου για τις σπουδές τους.\nΟ Δήμαρχος του είπε ότι δεν μπορεί να του δώσει το έργο αφού το κόστος του είναι μεγάλο και τα 7 εκ. ευρώ δεν επαρκούν. Ο κ. Παντελιδάκης του είπε ότι το πρόβλημα δεν είναι τα χρήματα και θα αναλάβει ο ίδιος το κόστος, ανεξαρτήτως ποσού. Ο κ. Δήμαρχος του αντιπρότεινε άλλο έργο, αλλά ο κ. Παντελιδάκης είπε ότι ήθελε να είναι σε κεντρικό σημείο. Έτσι, τελείωσε η συνάντηση και ο κ. Δήμαρχος δώρισε στον υποψήφιο δωρητή των 7 εκ. ευρώ, μια σειρά από χάρτες του Ρεθύμνου, κι ο γιατρός αναχώρησε για τα Τρίκαλα”.\nπηγές trikalavoice.gr, deredakis.blogspot.com


Mud ( Ένα καλοκαίρι ) - Κριτική | Περιοδικό Move It\nΟ 14χρονος Έλις ζει σε ένα πλωτό σπίτι, στις όχθες ενός ποταμού στο Άρκανσας, με τους γονείς του. Ένα πρωί το σκάει από το σπίτι για να συναντήσει τον καλύτερο του φίλο, Νέκμπον. Τα δύο αγόρια λαχταρούν να εξερευνήσουν μια βάρκα που είδαν ψηλά στα δέντρα, στις όχθες του Μισισιπή, απομεινάρι μιας τρομερής πλημμύρας. Σκαρφαλώνουν για να ανακαλύψουν ότι κάποιος ήταν εκεί πριν από αυτούς.\nΕπίσημη συμμετοχή στο Διαγωνιστικιό Τμήμα του 65ου Φεστιβάλ Καννών 2012 Η ιστορία Ο Τζεφ Νίκολς είχε την ιδέα, που αργότερα εξελίχθηκε στο «Ένα Καλοκαίρι», ενώ έκανε έρευνα στη Δημόσια Βιβλιοθήκη του Άρκανσας. Είχε βρει μια φωτογραφία ενός δύτη σε ποτάμι με εκπληκτικό εξοπλισμό, σε κάποιο βιβλίο. Η εικόνα αυτή ξύπνησε τη φαντασία του. «’Αρχισα να σκέφτομαι τι άνθρωπος είναι, που μπορεί να μένει, πως μπορεί να είναι η ζωή του». Έχοντας ήδη τεράστια λατρεία για το Μαρκ Τουαίην, και τις περιπέτειες του, ο Νίκολς ξεκίνησε από εκεί να χτίζει την ιστορία του Μαντ. Το «Ένα καλοκαίρι», όπως αναφέρει ο ίδιος είναι το αποκορύφωμα της δουλειάς του ως σεναριογράφο και σκηνοθέτη. Είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του, και η πιο φιλόδοξη. Το σκηνικό στον ποταμό, οι έφηβοι πρωταγωνιστές, θυμίζουν την κλασική ιστορία «Χακλμπέρι Φιν» του Μαρκ Τουαίην (την οποία μάλιστα ο Νίκολς είχε ζητήσει από τους νεαρούς πρωταγωνιστές να έχουν διαβάσει πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα).\nMια ιδιαίτερη ιστορία ενηλικίωσης από τον ταλαντούχο δημιουργό του "Take Shelter" σε περιβάλλον που θυμίζει το "Beasts of the southern wild" και με εξαιρετική ερμηνεία (για μία ακόμη φορά) από τον Μάθιου ΜακΚόναχι.\nΤραχύ και λυρικό ταυτόχρονα, σε γοητεύει με ύφος και ατμόσφαιρα, αν και το τέλος δεν είναι αντάξιο των περιστάσεων.\nΠρώτη δημοσίευση: 18 Ιουλίου 2013, 21:10\nΕνημέρωση: 25 Ιουλίου 2013, 11:36\nMud (Ένα καλοκαίρι)


Αναληψη χρηματων μονο με Αστυνομικη ταυτοτητα; - Μπλα Μπλα - Insomnia.gr\nΑναληψη χρηματων μονο με Αστυνομικη ταυτοτητα;\nΞεκίνησε από Luxx, Φεβ 07 2010 05:14 μμ\nΔημοσίευση 07 Φεβρουάριος 2010 - 05:14 μμ\nΕχει ληξει η καρτα μου ( την εχει φαει και το atm, μετα καταλαβα οτι δε δεχοταν τον κωδικο επειδη ειχε ληξει!! ) και το βιβλιαρακι το εχω στο πατρικο μου. Μου ειπαν οτι μπορω να παω στη τραπεζα και μονο με την Αστυνομικη μου ταυτοτητα να τραβηξω λεφτα, εφοσον η καρτα ειναι στο ονομα μου. Ισχυει; Γιατι εχω μεινει τσιτσιδι και η καινουρια καρτα θα αργησει να ερθει! Εμπορικη εχω.\nΔημοσίευση 07 Φεβρουάριος 2010 - 05:17 μμ\nΝαι, αν και θα έπρεπε να έχεις λάβει καιρό τώρα την νέα κάρτα, ρώτα και γι' αυτό.\nΔημοσίευση 08 Φεβρουάριος 2010 - 03:38 μμ\nΕχει ληξει η καρτα μου ( την εχει φαει και το atm, μετα καταλαβα οτι δε δεχοταν τον κωδικο επειδη ειχε ληξει!! ) και το βιβλιαρακι το εχω στο πατρικο μου. Μου ειπαν οτι μπορω να παω στη τραπεζα και μονο με την Αστυνομικη μου ταυτοτητα να τραβηξω λεφτα, εφοσον η καρτα ειναι στο ονομα μου. Ισχυει; Γιατι εχω μεινει τσιτσιδι και η καινουρια καρτα θα αργησει να ερθει! Εμπορικη εχω.Με την αστυνομική σου ταυτότητα σου δίνουν εως 600 ευρώ (αυτό ισχύει στην Αγροτική)\nΔημοσίευση 08 Φεβρουάριος 2010 - 06:49 μμ\nΕκανα αναληψη 800 ευρω τελικα σημερα. Ευχαριστω.\nΔημοσίευση 17 Νοέμβριος 2010 - 01:23 μμ\nΤο ότι μπορεί κανείς να κάνει ανάληψη με ταυτότητα είναι αρκετά ανησυχητικό. Ένας μπορεί να φτιάξει πλαστή ταυτότητα αν βρει τα στοιχεία από κάπου (συνήθως όχι τόσο δύσκολο). Δεν θάπρεπε να ζητάνε και κάποιον κωδικό ρε αδερφέ στα γκισέ;\nΝομίζω στη Citibank το κάνουν. Σε άλλη όμως;\nΔημοσίευση 17 Νοέμβριος 2010 - 01:30 μμ\nΌντως ανησυχητικό. Φαντάσου να ταξιδεύεις μόνο με την αστυνομική σου ταυτότητα. Κάποιος θα μπορούσε να πλαστογραφήσει την ταυτότητά σου και να πετάξει αεροπορικός πχ. Η για παράδειγμα να μπορεί να ανοίξει λογαριασμό μόνο με την ταυτότητα. Θα μπορούσε να ανοίξει λογαριασμούς στην τράπεζα κλπ κλπ. Πέρα από την πλάκα μήπως μας προετοιμάζουν για την κάρτα του πολίτη; Επιστροφή στην κορυφή\nΔημοσίευση 17 Νοέμβριος 2010 - 01:38 μμ\nγίνεται και σύγκριση της υπογραφής με το δείγμα από το άνοιγμα του λογαριασμού\nΔημοσίευση 17 Νοέμβριος 2010 - 03:23 μμ\n... και το πιο βασικό, συγκρίνουν τη φωτογραφία της ταυτότητας με τον κάτοχό της!\nΔημοσίευση 17 Νοέμβριος 2010 - 03:25 μμ\nLuxx σου ζητησαν αυτοι τον αριθμο λογαριασμου ή δε χρειάστηκε να τον ξέρεις;\nΔημοσίευση 17 Νοέμβριος 2010 - 03:57 μμ\n... και το πιο βασικό, συγκρίνουν τη φωτογραφία της ταυτότητας με τον κάτοχό της!Δηλαδή αν φτιάξω εγώ πλαστή ταυτότητα με τα στοιχεία ενός τρίτου λές να αφήσω την φάτσα του πάνω;\nΔημοσίευση 17 Νοέμβριος 2010 - 06:03 μμ\nΚαλά για να σταματήσω την πλάκα οι αστυνομικές ταυτότητες έχουν τουλάχιστο υδατογράφημα και γραμμή όπως τα χαρτονομίσματα, βέβαια στην πράξη δεν έχω δει κανένα να τις ελέγχει. Η φωτογραφία πήγαινε με την υπογραφή καθώς υπάρχουν ιστορίες που άτομα πήραν δάνειο με ταυτότητες που φαίνονταν ότι δεν είναι δικές τους (παρόλο που φαίνεται αμέσως ότι φωτογραφία και άτομο δεν έχουν καμία σχέση).


zoornalistas: Όποια φωνή δεν λιβανίζει τον πρωθυπουργό δεν ακούγεται\nΌποια φωνή δεν λιβανίζει τον πρωθυπουργό δεν ακούγεται\n«Δεν γίνεται να είμαστε σε μια περίοδο οικονομικής ανάταξης και αυτή να μην πηγαίνει μαζί με την άνοδο των μισθών και την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών -αυτό δηλαδή που συνοψίζεται στο σύνθημα της δίκαιης ανάπτυξης... Η ΝΔ ακολουθεί μια πολιτική η οποία ουσιαστικά διευρύνει τα κέρδη μιας πολύ μικρής μερίδας του πληθυσμού»..\nΑυτό είπε μεταξύ άλλων «Στο Κόκκινο Πάτρας 107,7» η πρώην υπουργός Εργασίας Έφη Αχτιόγλου με αφορμή την παρουσία της το απόγευμα της Δευτέρας στην εκδήλωση της Ν.Ε. Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα “Η Επιστροφή στην κανονικότητα του Εργασιακού Μεσαίωνα”.\n«Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκρότησε ένα ισχυρό πόλο προς τον οποίο κοιτούν όλοι προοδευτικοί και δημοκράτες πολίτες του τόπου. Στόχος να συνομιλήσουμε με τους πολίτες και να τους ενημερώσουμε για την ακολουθούμενη πολιτική γιατί, πάρα πολλά πράγματα που συμβαίνουν δεν μπορούν να φτάσουν στα αφτιά των πολιτών. Στα ΜΜΕ επικρατεί ένα τοπίο, ιδίως στα κεντρικά, όπου οποιαδήποτε φωνή δεν λιβανίζει τον πρωθυπουργό και την οικογένειά του στην ουσία δεν ακούγεται. Ένα δεύτερο είναι να μπορέσουμε να οργανώσουμε μια ασπίδα αντίστασης σε πολιτικές που ξηλώνουν μια σειρά από μέτρα που πήραμε, κυρίως για την προστασία των εργαζόμενων, των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων και μέτρα κοινωνικής προστασίας. Να συζητήσουμε επίσης δικές μας επιτυχίες αλλά


Η Μερόπη Προβληματίζεται... Μήπως είναι προβληματική?: Κύπρος - Ιστορική διαδρομή (γ΄-τελευταίο μέρος)\nΚαι φτάσαμε αισίως στο γ΄ και τελευταίο μέρος της ιστορικής διαδρομής της Κύπρου. Είναι αλήθεια ότι ήταν λίγο «βαρύ» το θέμα καλοκαιριάτικα, αλλά βλέπω ότι είχε ανταπόκριση.\nΤο διαίρει και βασίλευε των Άγγλων:\nΚατά τη διάρκεια του ένοπλου αγώνα της ΕΟΚΑ η Αγγλία, όπως το συνήθιζε, είχε έντονη μυστική διπλωματία με την Τουρκία, την οποία διαβεβαίωνε ότι δεν θα έδινε λύση στο νησί, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της, αλλά ακόμα και την ενεργό συμμετοχή της. Τότε προβάλλει ως εναλλακτική λύση του Κυπριακού η διχοτόμηση. Και ενώ στην Αθήνα υπήρχαν μαζικές διαδηλώσεις του λαού υπέρ της Ένωσης, στην Τουρκία υπήρχαν αντίστοιχες διαδηλώσεις υπέρ της διχοτόμησης ή ακόμα και υπέρ της ανάκτησης της Κύπρου από την Τουρκία. Γνωστά είναι και τα γεγονότα τότε το Σεπτέμβριο του 1955 στην Κωνσταντινούπολη που είχαν ως αποτέλεσμα το διωγμό των Ελλήνων. Τον Απρίλιο του 1956 ο σερ Τζων Χάρντιγκ εισηγήθηκε στην αγγλική κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει τους Τούρκους για να τρομοκρατήσει τους Έλληνες «με τη χωρίς ηθικές αναστολές χρήση της διπλωματίας (ruthless use of diplomacy), με σκοπό να δεχθούν αναστολή 15 χρόνων στην εφαρμογή της αυτοδιάθεσης». Πράγματι η κυπριακή Αστυνομία «ενισχύεται» με επικουρικό σώμα που αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από Τουρκοκύπριους, οι οποίοι χρησιμοποιούνται εναντίον των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, ακόμα και για βασανισμούς. Το ρήγμα μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ήταν πια γεγονός. Το 1957 ιδρύεται και η εξτρεμιστική οργάνωση των Τουρκοκυπρίων ΤΜΤ που προβαίνει σε προκλήσεις (ακόμα και φόνους) και διακηρύττει ότι η μόνη αποδεκτή λύση είναι η διχοτόμηση. Ξεσπούν αιματηρές ταραχές μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Οι Ελληνοκύπριοι συνειδητοποιούν ότι βρίσκονται σε ένα αδιέξοδο. Ο απελευθερωτικός, όπως νόμιζαν αγώνας, μεταμορφώθηκε σ’ ένα δισεπίλυτο ελληνοτουρκικοαγγλικό πρόβλημα. Να γιατί στο προηγούμενο ποστ εξέφρασα την άποψη ότι η ένοπλη αυτή εξέγερση και μάλιστα με αίτημα την «Ένωση και μόνο την Ένωση», ήταν ένα λάθος. Ακόμα και η επίσημη Ελλάδα, πιεσμένη από τους «συμμάχους» της, δεν ήταν πρόθυμη να υποστηρίξει αυτό το αίτημα. Ενώ οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ έδιναν τη ζωή τους (άδικα επαναλαμβάνω) γι’ αυτό το σκοπό, ο Αβέρωφ (υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας στη κυβέρνηση Καραμανλή) συζητούσε με την Αγγλία και Τουρκία λύσεις που κάθε άλλο παρά την Ένωση προέβλεπαν. Ή μάλλον, για να ακριβολογούμε, μερικά από τα σχέδια προέβλεπαν την Ένωση μέρους του νησιού, μετά από τη διχοτόμηση του.\nΣυμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου:\nΤο 1958 η προσφυγή της Ελλάδας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ με αίτημα την αυτοδιάθεση, καταποντίζεται, εξαιτίας των χειρισμών της Τουρκίας και της υποστήριξης που είχε από την Αγγλία, τις ΗΠΑ και τις ισλαμικές χώρες. Ο ένοπλος αγώνας της ΕΟΚΑ φθίνει. Ο Γρίβας, με την προτροπή και της Αθήνας, εξαναγκάζεται σε κατάπαυση του πυρός. Οι Άγγλοι πραγματοποιούν εξονυχιστικές έρευνες σε όλο το νησί με στόχο την πλήρη εξάρθρωση της ΕΟΚΑ. Η επίσημη ελληνική κυβέρνηση υπό τον Κ. Καραμανλή, πιέζεται να λύσει το Κυπριακό. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, το πρώτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου του 1959 έγιναν στη Ζυρίχη συνομιλίες μεταξύ των Πρωθυπουργών και Υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας που κατέληξαν στη Συμφωνία της Ζυρίχης. Οι συνομιλίες επαναλήφθηκαν στο Λονδίνο λίγες μέρες αργότερα με τη πενταμερή συμμετοχή αυτή τη φορά (Ελλάδα, Τουρκία, Αγγλία, Μακαρίου ως εκπροσώπου των Ελληνοκυπρίων και Κουτσούκ ως εκπροσώπου των Τουρκοκυπρίων) και κατέληξαν στη Συμφωνία ίδρυσης της ανεξάρτητης (?) Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι Συμφωνίες αυτές υπήρξαν αποτέλεσμα σκληρής ανάγκης και τρόπον τινα εκβιασμού των Άγγλων, οι οποίοι έθεσαν το δίλημμα ή οι Συμφωνίες ή το σχέδιο Μακμίλλαν (το οποίο ας σημειωθεί προέβλεπε τριμερή διχοτόμηση της Κύπρου μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Αγγλίας). Οι Συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου που έδιναν στρατιωτικές Βάσεις, κατά κυριαρχία, στους Άγγλους, έθεταν και το σπόρο για μελλοντικές διαφωνίες και διχασμό μεταξύ των δύο κοινοτήτων γιατί, μεταξύ άλλων προέβλεπαν α) «εγγυήτριες δυνάμεις» (Αγγλία, Ελλάδα και Τουρκία), οι οποίες μάλιστα είχαν δικαίωμα ακόμα και μονομερούς επέμβασης στην Κύπρο, β) δυσανάλογη με την πληθυσμιακή σύνθεση συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων στα νομοθετικά σώματα και την κρατική μηχανή (ενώ οι τελευταίοι ήταν μόνο 18% του πληθυσμού είχαν συμμετοχή 30%), γ) δικαίωμα αρνησικυρίας (VETO) στους Τουρκοκυπρίους σε σημαντικά νομοθετήματα, δ) χωριστούς δήμους στις μεγάλες πόλεις, ε) παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων από Ελλάδα (ΕΛΔΥΚ) και Τουρκία (ΤΟΥΡΔΥΚ), στ) αδυναμία τροποποίησης του Συντάγματος από την Κυπριακή Βουλή κ.α. Η Τουρκία που είχε αποχωρήσει από την Κύπρο και είχε παραιτηθεί το 1923 από κάθε δικαίωμα στο νησί, επανήλθε θριαμβευτικά.\nΕδώ μπαίνει και μια προσωπική μνήμη. Το 1960 που ήρθαν στην Κύπρο η ΕΛΔΥΚ και ΤΟΥΡΔΥΚ πήγαμε με την οικογένεια μου στη Λευκωσία, στην επίσημη υποδοχή. Ήταν κάτι σαν πανηγύρι για μας τα παιδιά. Εγώ, 8 χρονών κοριτσάκι τότε, φόραγα ένα κόκκινο φορεματάκι. Δεν ξέρω αν με πέρασαν για Τουρκοκύπρια, λόγω του χρώματος τους φουστανιού, αλλά μου έκαναν πολλές χαρούλες οι Τούρκοι στρατιώτες της ΤΟΥΡΔΥΚ, κάτι που πυροδότησε πολλά πειράγματα από την οικογένεια. Χα χα χα!\nΠερίοδος ανεξαρτησίας (1960 έως σήμερα)\nΜε εκλογές που διεξήχθηκαν χωριστά για τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους, στις 13 Δεκεμβρίου 1959, Πρόεδρος της Κύπρου εκλέχτηκε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ο Γ΄ και Αντιπρόεδρος ο Τουρκοκύπριος Φαζίλ Κουτσούκ. Αντίπαλος του Μακαρίου ήταν ο Ιωάννης Κληρίδης (πατέρας του Γλαύκου Κληρίδη), τον οποίο υποστήριξε το ΑΚΕΛ. Εδώ θα κάνω μια παρένθεση και θα πω ότι ίσως ήταν λάθος η ανάμιξη του θρησκευτικού ηγέτη Μακαρίου στην πολιτική για τόσο πολύ χρόνο. Σε κάθε περίπτωση και αν ακόμα ήθελε θεωρηθεί ότι η ανάμιξη του την πρώτη φορά ήταν αναπόφευκτη, έπρεπε, μετά την πρώτη θητεία του ή έστω τη δεύτερη, να αφήσει πια την πολιτική στα χέρια των πολιτικών που θα είχαν περισσότερες δυνατότητες ελιγμών και διπλωματίας και κυρίως μεγαλύτερη δυνατότητα προσέγγισης των Τουρκοκυπρίων.\nΤα μεσάνυχτα της 15ης προς τη 16η Αυγούστου 1960 ο μέχρι τότε Κυβερνήτης της Κύπρου Σερ Χιου Φουτ ανάγνωσε προκήρυξη της Βασίλισσας της Αγγλίας (ναι ήταν από τότε η Ελισάβετ), με την οποία η Μ. Βρετανία εγκατέλειπε την κυριαρχία της στο νησί, πλην των περιοχών των βρετανικών βάσεων (Δεκέλειας και Επισκοπής). Στις 16 Αυγούστου 1960 εγκαθιδρύθηκε και επίσημα η Κυπριακή Δημοκρατία.\nΚαι άρχισαν νέες περιπέτειες για τους ταλαίπωρους Κύπριους (Έλληνες και Τούρκους) που οι Άγγλοι είχαν φροντίσει να τους χωρίσουν. Καμιά πλευρά, δυστυχώς, δεν ήταν αποφασισμένη να κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να συμβιώσει ειρηνικά με την άλλη. Τα κυριότερα γεγονότα – σταθμοί που οδήγησαν στην τραγωδία του 1974 και ακολούθως στη σημερινή κατάσταση ήταν τα πιο κάτω:\n13 Νοεμβρίου 1963. Ο Μακάριος προτείνει στους Τουρκοκύπριους να τροποποιηθούν 13 σημεία του Συντάγματος, για να μπορέσει να λειτουργήσει η Δημοκρατία καλύτερα. Μέχρι τότε υπήρξε αδυναμία ψηφίσεως σημαντικών νομοθετημάτων (κυρίως φορολογικών), λόγω του VETO της τουρκοκυπριακής πλευράς. Παράλληλα υπήρξε άρνηση του Μακαρίου για τη δημιουργία χωριστών Δήμων, όπως προβλεπόταν από τις Συμφωνίες. Μεταξύ των σημείων που προτείνονται προς τροποποίηση ήταν να παραιτηθούν οι Τουρκοκύπριοι από το δικαίωμα αρνησικυρίας (VETO), να περιοριστεί η συμμετοχή τους στην Κυβέρνηση, να καταργηθούν οι χωριστοί δήμοι κλπ. Όπως ήταν φυσικό αρνείται η Τουρκία, πριν ακόμα οι Τουρκοκύπριοι προλάβουν να απαντήσουν.\nΔεκέμβριος 1963. Με αφορμή ένα επεισόδιο μεταξύ Ελληνοκυπρίων αστυνομικών και δύο τουρκοκυπρίων που συνόδευαν μια συμπατριώτισσα τους πόρνη που κατέληξε σε ανταλλαγή πυροβολισμών με αποτέλεσμα να σκοτωθεί η κοπέλα και ένας από τους συνοδούς της, άρχισε διακοινοτική αιματηρή σύρραξη. Εξαπλώθηκε η σύρραξη σε όλη την Κύπρο με εκατέρωθεν νεκρούς. Οι άντρες του Σαμψών (μετέπειτα πραξικοπηματικού «Προέδρου») εισβάλλουν στο προάστιο της Λευκωσίας Ομορφίτα και ακολουθούν εκκαθαρίσεις. Υπάρχουν θύματα μεταξύ των αμάχων Τουρκοκυπρίων, κάτι που εξαγριώνει τους τελευταίους. Η Τουρκική Αεροπορία βομβαρδίζει στόχους στο νησί, μεταξύ των οποίων και νοσοκομείο. Οι Βρετανοί προτείνουν το διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων, κάτι που αποδέχεται ο Μακάριος (για τα γεγονότα αυτά βλ. δημοσιεύματα της Ελευθεροτυπίας).\n30 Δεκεμβρίου 1963. Ο βρετανός στρατηγός Γιανγκ χαράζει την «πράσινη γραμμή» στη Λευκωσία. Ο διαχωρισμός των δύο κοινοτήτων ήταν γεγονός. Οι Τουρκοκύπριοι αποσύρονται σταδιακά σε έξι μεγάλους τουρκικούς θυλάκους, όπου οργάνωσαν δική τους διοίκηση. Δεν θα ξεχάσω το 1964 που είδα ένα καραβάνι ανθρώπων πεζών και με οχήματα να περνούν από το χωριό μου φορτωμένοι με την οικοσκευή τους. Ήταν οι Τουρκοκύπριοι από ένα μικτό γειτονικό χωριό που έφευγαν από αυτό και πορευόντουσαν προς τον τουρκοκυπριακό θύλακα που δημιουργήθηκε μεταξύ της Κερύνειας και της Λευκωσίας. Το χωριό μου (ο Καραβάς) ήταν αμιγώς ελληνοκυπριακό και δεν είχα έλθει μέχρι τότε σε μεγάλη επαφή με τους τουρκοκύπριους, τους οποίους κάπως φοβόμουν. Όμως η θέα αυτών των ταλαίπωρων ανθρώπων που περπατούσαν αποκαμωμένοι στους δρόμους του χωριού μου, δεν μου δημιουργούσε κανένα φόβο, μόνο θλίψη.\nΦεβρουάριος του 1964. Αποφασίζεται από το Μακάριο η δημιουργία της Εθνικής Φρουράς που θα αποτελείτο αμιγώς από Ελληνοκύπριους, πράγμα που απαγορευόταν από τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Καλείται ο Γ. Γρίβας στην Κύπρο και αναλαμβάνει τη διοίκηση του στρατού. Ένα ακόμα μέγα λάθος. Την 1η Ιουνίου 1964 γίνεται υποχρεωτική η στρατολογία. Με μυστική συμφωνία μεταξύ Γ. Παπανδρέου και Μακαρίου μεταφέρεται μυστικά στρατός και από την Ελλάδα. Οι Έλληνες που μεταφέρονται με τον τρόπο αυτό στην Κύπρο φέρουν ψευδώνυμα. Θυμάμαι ένα οικογενειακό φίλο (έλληνα αξιωματικό) που τον γνωρίσαμε στον Καραβά με το όνομα Δ. Σιδέρης. Χρόνια αργότερα τον συνάντησα στην Αθήνα και μου συστήθηκε ως Δ. Μάζης (αυτό ήταν το πραγματικό του όνομα).\n21 Απριλίου 1967. Δικτατορία στην Ελλάδα, η οποία έμελλε να δώσει το τελειωτικό κτύπημα στο νησί.\nΝοέμβριος 1967. Ο Γρίβας καταλαμβάνει το τουρκοκυπριακό χωριό Κοφίνου, όταν μερικοί Τουρκοκύπριοι επιχείρησαν να «κόψουν» το δρόμο Λευκωσίας – Λεμεσού. Λέγεται ότι εκεί διαπράχθηκαν ωμότητες υπό την ανοχή ή ακόμα και την καθοδήγηση του Γρίβα. Κατόπιν απαιτήσεως του Μακαρίου ο Γρίβας ανακαλείται στην Αθήνα.\nΔεκέμβριος 1967. Ο ελληνικός στρατός που είχε μεταφερθεί με μυστικότητα στην Κύπρο επί Γ. Παπανδρέου, αποσύρεται από την ελληνική Χούντα. Μένουν μόνο οι αξιωματικοί, γιατί δεν υπήρχαν ακόμα Κύπριοι αξιωματικοί.\n8 Μαρτίου 1970 η Χούντα αποπειράται να δολοφονήσει το Μακάριο.\n1971 Ο Γρίβας επιστρέφει κρυφά στην Κύπρο και με το πρόσχημα ότι ο Μακάριος δεν επιδιώκει πια την Ένωση δημιουργεί την ΕΟΚΑ Β΄, η οποία αναλαμβάνει ανατρεπτική δράση εναντίον του Μακαρίου και της νόμιμης κυπριακής κυβέρνησης.\n27 Ιανουαρίου 1974 πεθαίνει ο Γ. Γρίβας στην Κύπρο από καρδιακή προσβολή. Τον έλεγχο της ΕΟΚΑ Β΄ αναλαμβάνει πια ο δικτάτορας Δημήτρης Ιωαννίδης.\n2 Ιουλίου 1974 ο Μακάριος στέλνει επιστολή στους δικτάτορες των Αθηνών καλώντας τους να ανακαλέσουν στην Αθήνα τους Ελλαδίτες αξιωματικούς που βρίσκονταν ακόμα στην Κύπρο (ως αξιωματικοί της Εθνικής Φρουράς) και καθοδηγούσαν την ΕΟΚΑ Β.\n15 Ιουλίου 1974 Οι δικτάτορες απάντησαν στην επιστολή με το πραξικόπημα. Εξαπέλυσαν εναντίον του Προεδρικού Μεγάρου, της Αρχιεπισκοπής και άλλων στόχων στρατιωτική δύναμη που διοικείτο από χουντικούς Ελλαδίτες αξιωματικούς. Πυρπόλησαν το Προεδρικό Μέγαρο. Ο Μακάριος κατόρθωσε να διαφύγει από δευτερεύουσα έξοδο την οποία δεν είχαν προλάβει να καταλάβουν οι πραξικοπηματίες. Πρόεδρος ορίζεται ο αιματοβαμμένος Νικόλαος Σαμψών.\n19 Ιουλίου 1974. Ο Μακάριος που είχε διαφύγει μέσω Μάλτας, έφτασε στο Λονδίνο και από κει στη Νέα Υόρκη, όπου κατήγγειλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών. Έκανε όμως και ένα λάθος, κατά τη γνώμη μου. Κάλεσε τις άλλες δύο «εγγυήτριες δυνάμεις» (Αγγλία, Τουρκία) να επέμβουν. Όχι ότι οι Τούρκοι περίμεναν την έκκληση του Μακαρίου να επέμβουν, ήταν έτοιμοι από καιρό προς τούτο και πάντως σίγουρα ήταν έτοιμοι και αποφασισμένοι από 15 Ιουλίου που εκδηλώθηκε το προδοτικό πραξικόπημα. Άλλωστε ο τουρκικός στόλος και τα στρατεύματα είχαν ήδη ξεκινήσει κατευθυνόμενοι προς Κύπρο, την ώρα που ο Μακάριος μιλούσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Αργότερα όμως η Τουρκία , που έψαχνε δικαιολογίες, χρησιμοποίησε και αυτή την έκκληση του Μακαρίου ως δικαιολογία.\n20 Ιουλίου 1974. Οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις εισβάλλουν στην Κύπρο. Μεταξύ άλλων τα τουρκικά αεροπλάνα έριχναν προκηρύξεις σε κακογραμμένα ελληνικά ότι τάχα έρχονταν ειρηνικά να προστατεύσουν τους Τουρκοκύπριους και παράλληλα να αποκαταστήσουν τη συνταγματική τάξη. Τι τραγική ειρωνεία… Στην Κύπρο οι πραξικοπηματίες είχαν διαλύσει τη Διοίκηση και μεταφέρει στρατιωτικές δυνάμεις από τη βόρεια ακτή στη Λευκωσία, για να πνίξουν την αντίσταση. Ο Αττίλας με 40.000 στρατό, 200 άρματα μάχης και διαρκή υποστήριξη από την αεροπορία, γρήγορα εξαπλώθηκε βρίσκοντας ασθενή αντίσταση, λόγω του προηγηθέντος πραξικοπήματος. Την προσωπική μου εμπειρία από εκείνο το τραγικό καλοκαίρι την έχω διηγηθεί σε παλαιότερο ποστ. Βέβαια τα τουρκικά στρατεύματα, δυστυχώς, δεν ήρθαν ειρηνικά. Σκότωσαν, βίασαν, βομβάρδισαν, ξερίζωσαν πληθυσμούς, λεηλάτησαν, βεβήλωσαν.... Και ήρθαν για να μείνουν και όχι για να αποκαταστήσουν τη συνταγματική τάξη. Ακόμα εκεί είναι…\n13 Φεβρουαρίου 1975 οι Τουρκοκύπριοι ανακηρύσσουν μονομερώς τα κατεχόμενα από τον τουρκικό στρατό μέρη της Κύπρου στο λεγόμενο «Ομόσπονδο Τουρκοκυπριακό Κράτος».\n13 Αυγούστου 1977 πεθαίνει ο Μακάριος από καρδιακή προσβολή. Η σωρός του τίθεται σε λαϊκό προσκύνημα. Θυμάμαι ότι ήμουν στην Κύπρο τότε και είχα πάει κι εγώ να τον «αποχαιρετήσω». Η ζέστη ήταν αποπνικτική, είχε ήδη μείνει η σωρός πολλές μέρες και είχε αρχίζει να μυρίζει. Ενώ περίμενα υπομονετικά στην ουρά, γίνεται μια αναταραχή, ένας χαμός. Καταφτάνει ο Κωνσταντίνος (ο τέως βασιλιάς καλέ). Είχε έλθει από Λονδίνο να «προσκυνήσει» κι αυτός. Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που είδα τον Κωνσταντίνο (Κοκό) από κοντά.\nΑκολουθούν οι Πρόεδροι, προερχόμενοι πια από τους πολιτικούς (επιτέλους) ο Σπύρος Κυπριανού (1977-1988), ο Γιώργος Βασιλείου (1988-1993), ο Γλαύκος Κληρίδης (1993-2003), ο Τάσσος Παπαδόπουλος (2003-2008) και ο Δημήτρης Χριστόφιας (2008).\n24 Απριλίου 2004. Διεξάγεται το Δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν. Το ΟΧΙ ήταν προαποφασισμένο (κατά τη γνώμη μου) από τον Τάσσο Παπαδόπουλο, από την ημέρα που εκλέχτηκε Πρόεδρος. Γι’ αυτό δεν έκανε ό,τι μπορούσε να βελτιωθεί το σχέδιο υπέρ των θέσεων μας. Π.χ. δεν έθεσε κόκκινες γραμμές δηλ. το έσχατο σημείο κάτω από το οποίο δεν θα υποχωρούσε η Ελληνοκυπριακή πλευρά, όπως έκαναν οι Τουρκοκύπριοι. Ακόμα ήλπιζε ότι θα αποχωρήσει η τουρκική πλευρά από τις συνομιλίες, όπως έκανε μέχρι τότε. Όταν όμως είδε ότι η Τουρκοκυπριακή πλευρά παραμέρισε τον Ντεκτάς και παρέμεινε στις συνομιλίες, προέτρεπε μυστικά την τουρκική πλευρά να αποχωρήσουν μαζί (βλ. το ωραίο ντοκυμεντέρ «το δηλητήριο» που γυρίστηκε με την επιμέλεια του Κύπριου δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη). Το αποτέλεσμα ήταν να διαμορφωθεί ένα σχέδιο που δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες των Ελληνοκυπρίων και να απορριφθεί με ένα ηχηρό ΟΧΙ από την πλευρά τους, ενώ οι Τουρκοκύπριοι το αποδέχτηκαν.\n1 Μαΐου 2004 η Κύπρος εντάσσεται και επισήμως στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό το θεωρώ ένα μεγάλο επίτευγμα κυρίως του Κώστα Σημίτη, ο οποίος θα έχει πάντα τη συμπάθεια μου, παρά τα όποια λάθη του.\nΣτις 3 Σεπτεμβρίου 2008 αρχίζουν απευθείας συνομιλίες μεταξύ του Προέδρου της Κύπρου Δημήτρη Χριστόφια και του ηγέτη των Τουρκοκυπρίων Μεχμετ Αλί Ταλάτ. Ελπίζω να κοιτάξουν και οι δύο το κοινό μας μέλλον ως Κυπρίων που πρέπει να ζήσουν ειρηνικά στην κοινή πατρίδα. Έγιναν λάθη και από τις δύο πλευρές. Ας φροντίσουν να μην τα επαναλάβουν. Σε μας τα λάθη στοίχισαν βέβαια περισσότερο, αλλά και οι Τουρκοκύπριοι υπέφεραν και υποφέρουν ακόμα, κάτω από την πίεση του τουρκικού στρατού και των εποίκων. Αν με ρωτήσετε πώς αυτοπροσδιορίζω τον εαυτό μου, μετά από όσα πέρασε η Κύπρος, αλλά και εγώ προσωπικά, θα σας απαντήσω το εξής: Επειδή πιστεύω πολύ στη δύναμη του αυτοπροσδιορισμού (ανεξαρτήτως γονιδίων, επιμειξιών κλπ) νιώθω Ελληνίδα αλλά συγχρόνως και Κύπρια. Ζω στην Ελλάδα πάνω από τριάντα χρόνια, έχω παντρευτεί με Ελλαδίτη, έχω κάνει παιδιά που έχουν διπλή υπηκοότητα (ελληνική και κυπριακή). Δεν ξεχνώ τις κυπριακές μου ρίζες. Τώρα πια θεωρώ συμπατριώτες μου και τους Τουρκοκύπριους που έχουν κι αυτοί δικαίωμα να ζουν ειρηνικά στην κοινή πραγματικά ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ πατρίδα. Το ανεξάρτητη το τονίζω, γιατί υπήρχε εποχή (στα μαθητικά και πρώτα νεανικά μου χρόνια) που ήμουν κι εγώ υπέρ της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα. Προερχόμενη από οικογένεια εκπαιδευτικών (πατέρας, παππούς κλπ) γαλουχήθηκα με το όραμα (ή μήπως ψευδαίσθηση) ότι ανήκουμε στη μητέρα πατρίδα. Τώρα πια ωριμάζοντας και συγχρόνως διαβάζοντας και μελετώντας την ιστορία βλέπω ότι ήταν λάθος αυτή η τακτική. Δώσαμε στους Άγγλους και κατ’ επέκταση και στην Τουρκία όπλα να διχοτομήσουν το νησί μας και να σπείρουν το διχασμό στους κατοίκους της….\nΜε τα τελευταία ποστ έκανα μια κατάθεση ψυχής. Με συγχωρείτε αν σας ζάλισα και σας κούρασα.\nΑυτή την εικόνα του Πενταδάκτυλου αντικρίζω από τη βεράντα του σπιτιού των γονιών μου που τώρα πια είναι στη Λευκωσία. Θλίψη......\nΥ.Γ. Μερικοί από τους σχολιαστές μου και ειδικά ο Μιχ. Μιχαήλ που είναι Κύπριος δημοσιογράφος και έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με το θέμα, αμφισβητεί ότι ο Μακάριος κάλεσε από το βήμα του ΟΗΕ τις εγγυήτριες δυνάμεις να επέμβουν και να αποκαταστήσουν τη συνταγματική τάξη στην Κύπρο. Ίσως να έχει δίκιο. Εγώ αυτή την πληροφορία την πήρα από διάφορα ΜΜΕ, μεταξύ των οποίων και την εκπομπή του Αλέξη Παπαχελά "οι φάκελλοι" στο ΣΚΑΪ (βλ. κι εδώ). Ίσως όμως πράγματι να μην έκανε ακριβώς έκκληση και να παρεξηγήθηκαν τα λόγια του. Πάντως ακόμα και αν έκανε την έκκληση αυτή, επαναλαμβάνω ότι δεν είχε έννομη επιρροή (όπως λέμει κι εμείς οι νομικοί) στην εισβολή των Τούρκων. Η εισβολή είχε ήδη αποφασιστεί τουλάχιστον από 15 Ιουλίου 1974 που έγινε το προδοτικό πραξικόπημα των Συνταγματαρχών. Όπως αναφέρω δε και παραπάνω, όταν εκφωνείτο ο λόγος του Μακαρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας, τα τουρκικά πολεμικά πλοία πλησίαζαν ήδη προς την Κύπρο.\nΜεροπη, πολυ καλο και το γ' μερος του αφιερωματος στη μαρτυρικη Κυπρο.\nΘα ηθελα σε μερικα πραγματακια ακομη να μας πεις τη γνωμη σου.\n1) Τι πιστευεις εσυ που δεν ζεις εκει, οτι θελουν οι κατοικοι του νησιου; Εννοω και απο τις δυο κοινοτητες. Αν και τα τελευταια χρονια απο οσο ξερω εχουν ερθει και πολλοι Τουρκοι, οποτε μαλλον αλλοιωνεται κατα καποιο τροπο η θεληση των Τουρκοκυπριων.\n2)Την αποψη σου για το Μακαριο την εγραψες, αν και ακροθιγως. Για τους επομενους προεδρους απο το 1977 μεχρι σημερα θα με ενδιεφερε να διαβασω την γνωμη σου στο κατα ποσο βοηθησαν την πατριδα τους και τη λυση του Κυπριακου.\n3)Και μια ερωτηση ολιγον συνομωτικη θα ελεγα αλλά εγω την εχω αυτη την απορια. Ο θανατος του Γιαννου Κρανιδιωτη πιστευεις οτι ηταν ατυχημα;\nΚαι δυο ακομα σχολιακια στο θεμα. Προσωπικα δεν θεωρω κανενα θεμα βαρυ, αλλά εχω την εντυπωση οτι θα ηταν καλυτερο να μπει αργοτερα και οχι εν μεσω καλοκαιριου.\nΚαι κατι τελευταιο. Εγω που δεν εχω επισκεφθει ακομα το νησι (ειναι κατι που θα κανω σιγουρα στο μελλον) θλιβομαι με τη φωτογραφια απο τον Πενταδακτυλο. Πολυ ομως.\nΝα σε ευχαριστησω για τις πολυ χρησιμες αναρτησεις σου. Θεωρω οτι δεν θα ειχες καποιο προβλημα να τις κρατησω στο "αρχειο" μου, ετσι δεν ειναι;\n3 Αυγούστου 2008 - 5:01 μ.μ.\nΌταν βρέθηκα στην Κύπρο έμεινα έκπληκτος,γιατί ακουσα πλήθος Κυπρίων,όλων των κομμάτων, να καταφέρονται με βαρύτατους χαρακτηρισμούς εναντίον του Καραμανλή-θείου και του Αβέρωφ για τις συμφωνίες του Λονδίνου και της Ζυρίχης!Σημειώνω ο Καραμανλής-θείος είναι ο μόνος Ελληνας πολιτικός που δεν επισκέφθηκε την Κύπρο,ούτε ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας,προφανώς ήξερε τι τον περίμενε!\nΛογικό νάχετε παράπονα και απ'το Μακάριο,από ένα σημείο και μετά έκανε και κείνος προσωπικό παιγνίδι,αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι στην έξαρση του εθνικισμου η πολιτικη του΄΄εφικτού΄΄,την οποία προώθησε αξιοποιώντας και το κύρος του στις αδέσμευτες χώρες,κράτησε όρθια την Κύπρο.\nΗ προδοσία στην Κύπρο αρχισε με την απόφαση της χούντας να αποσύρει τις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις!Αν αυτες οι δυνάμεις παρέμεναν στην Κύπρο οι Τούρκοι ούτε που θα διανοούνταν απόβαση!\nΚεφάλαιο Τάσσος:Εδώ κατά τη γνώμη μου το ΑΚΕΛ την πάτησε!Πιστεύω ότι ο Χριστόφιας θάθελε να διαπραγματευθεί το σχέδιο Ανάν,αλλά έκανε πίσω εγκλωβισμένος ανάμεσα στη στήριξη της κυβέρνησης του Τασσου και στις οποιες παγίδες του σχεδιου Ανάν.\nΔεν προδικάζω το αποτέλεσμα των επαφών του με τον Ταλάτ,ίσως κάτι καλό προκύψει,καθώς τώρα ο Χριστόφιας έχει πιο λυμένα τα χέρια του.\nΗ δράση του Σαμψών είναι λίγο πολύ γνωστή , θάθελα τα σχόλια σου για το Γιωρκάτζη και τον, ομολογούμενο ή μη,σκοτεινό ρόλο του.\nΣε παρακαλώ,διόρθωσέ με,αν κάπου έκανα λάθος.\nΣυγνώμη,τόσα που έγραψα μου βγήκε ολόκληρη ανάρτηση!\n3 Αυγούστου 2008 - 5:28 μ.μ.\nείναι λίγο δύσκολο να πω τι ακριβώς περιμένουν ή τι επιθυμούν οι Κύπριοι σήμερα. Ένα ποσοστό (κυρίως οι οπαδοί του τέως Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου) επιθυμούν το status quo το σημερινό. Με τις δύο κοινότητες χωριστά. Ίσως θεωρούν ότι η επανένωση θα αποβεί σε βάρος των Ελληνοκυπρίων, λόγω και της ύπαρξης των Εποίκων στο νησί. Άλλοι (οι περισσότεροι ίσως) θέλουν την επανένωση με τη δημιουργία διζωνικής ομοσπονδίας. Αυτό νομίζω ότι θα επιδιώξει ο Χριστόφιας, ο οποίος θεωρώ ότι εγκλωβίστηκε την προηγούμενη περίοδο από την πολιτική του Τ. Παπαδόπουλου. Οι Τουρκοκύπριοι νομίζω ότι δεν είναι ελεύθεροι να δράσουν. Πιέζονται από την παρουσία του τουρκικού στρατού. ΔΕν ξέρω αν θα μπορέσούν να υπερβούν αυτή την πίεση. Θα δούμε.\nΟι επόμενοι Πρόεδροι, μετά το Μακάριο, νομίζω ότι έκαναν ότι μπορούσαν, αλλά δεν τους βοήθησαν οι διεθνείς συγκυρίες. Κατά κακή μας τύχη, κατά τον κρίσιμο χρόνο, Πρόεδρος ήταν ο Τάσσος. Ξέρω ότι μερικοί το θεωρούν καλή τύχη, αλλά όχι εγώ.\nΓια τον Κρανιδιώτη τι να σου πώ? Όλα δείχνουν ότι ήταν ατύχημα. Δεν έχω ενδείξεις για το αντίθετο.\n3 Αυγούστου 2008 - 8:00 μ.μ.\nναι έχεις δίκιο ο Κ. Καραμανλής, ο Αβέρωφ και ο Μητσοτάκης είναι πολύ αντιπαθείς στην Κύπρο. Για τους δύο πρώτους θεωρούν ότι πίεσαν το Μακάριο να υπογράψει τις Συμφωνίες. Το Μητσοτάκη τον αντιπαθούν, γιατί θεωρούν ότι έριξε την Ένωση Κέντρου που ίσως κάτι θα έκανε για την Κύπρο. Ο Μακάριος από ένα σημείο και πέρα πράγματι προώθησε το εφικτό, αλλά έπρεπε να το κάνει πολύ νωρίτερα και να μην αφήσει τα πράγματα να διαμορφωθούν από το Γ. Γρίβα και τους συνεργάτες του. Μεταξύ των τελευταίων και ο Πολ. Γιωρκάτζης, ο οποίος υπήρξε πολύ αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Λέγεται ότι ακολουθούσε μεθόδους "μαφίας". Ας σημειωθεί κάπως έτσι έχασε και ο ίδιος τη ζωή του, δολοφονήθηκε. Τη χήρα του παντρεύτηκε αργότερα ο κουμπάρος του Τάσσος Παπαδόπουλος.\nΝαι πιστεύω και εγώ ότι ο Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ δεν είχαν ελευθερία κινήσεων επί Παπαδόπουλου. Τώρα έχουν. Για να δούμε αν θα μπορέσουν να κάνουν κάτι....\n3 Αυγούστου 2008 - 8:07 μ.μ.\nΈχω την εντύπωση πως τώρα που πολλοί Ελληνοκύπριοι επιχειρηματίες άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι τη μερίδα του λέοντος από τις επενδύσεις στο βόρειο τμήμα καρπούνται πλέον οι δυτικοευρωπάιοι κι όχι οι ίδιοι, αρχίζουν να μετανιώνουν για τον αγώνα υπέρ του "ΟΧΙ" που έδωσαν το 2004...\nΠάντως είναι πολύ αντιερωτικό το θέαμα με την ημισέληνο στο νησί της Αφροδίτης...\n3 Αυγούστου 2008 - 11:24 μ.μ.\nΜερόπη μου όπως τα γράφεις είναι ,τώρα αν υπάρχουν και λεπτομέρειες που δεν γνωρίζουμε(που θα υπάρχουν) αυτό είναι άλλη υπόθεση.Η δική μας γενιά τουλάχιστον αυτά τα έχει ζήση λίγο πολύ.Το 74 το ζήσαμε σίγουρα πολύ πολύ γιατί είμασταν πιο μεγάλες παρόλο που θυμάμαι και τα γεγονότα του 63 64 και ας ήμουν μόνο 6-7 χρονών θυμάμαι τα αεροπλάνα από το 63.Πολλά τα λάθη των Κυπρίων ΄Λυπάμε που θα το πω αυτό αλλά δεν πιστεύω κανέναν για καμιά λύση δεν μπόρεσαν να το λύσουν εν καιρώ ειρήνης και θα το λύσουν τώρα με την απειλή όπλων?ΔΕΝ ΞΕΡΩ ,ΜΑΚΑΡΙ\n4 Αυγούστου 2008 - 7:37 π.μ.\nτώρα που μίλησε ο Χριστόφιας και οι υπόλοιποι του ΑΚΕΛ και είπαν τι ακριβώς έγινε στις Συνομιλίες, συνειδητοποίησαν οι Κύπριοι ότι ο Τάσσος τους δεν πολέμησε, δεν αγωνίστηκε να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία που μας δόθηκε.\nΌσο για την εικόνα του Πενταδάκτυλου, όχι μόνο αντιερωτική, θλίψη είναι. Τώρα τελευταία απέναντι από το σπίτι μας στη Λευκωσία κτίστηκαν νέες οικοδομές που έκρυψαν εν μέρει τη θέα προς τον Πενταδακτυλο. Οι γονείς μου, αντί να στενοχωρηθούν που τους έκρυψαν τη θέα, χάρηκαν...\n-@ stalamatia μου,\nκι εγώ είμαι λίγο έως πολύ επιφυλακτική για τη δυνατότητα λύσης, αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία...\n4 Αυγούστου 2008 - 10:03 π.μ.\nΑγαπητή Μερώπη, είμαι κι εγώ εγκατεστειμένος στην Ελλάδα μόνιμα από το 1974, αλλά ουσιαστικά είμαι περισσότερα χρόνια, διότι σπούδασα εδώ, και στη Κύπρο πήγαινα μόνο τα καλοκαίρια. Σωστά όλα όσα γράφεις. Διαφωνώ μόνο σε ένα. Η πραγματική ανεξαρτησία, στη θέση που είμαστε σήμερα, θα ήταν η καλύτερη λύση, ναι. Αλλά όταν οι Ελληνες της Κύπρου ήταν το 82% και οι Τούρκοι μόνο το 18% δεν θά ήταν δικαιότερο να είχαμε αυτοδιάθεση? δεν θα ήταν δικαιότερο να είχε γίνει η πολυπόθητη ΕΝΩΣΗ αφού ήταν η επιθυμία της συντριπτικής πλειοψηφίας? Το ότι οι Άγγλοι με τη πολιτική του "Διαίρει και βασίλευε" μοίρασαν τη Κύπρο στα 2 και (το χειρότερο) έβαλαν μέσα στη Κύπρο (μόνιμα καθώς φαίνεται) τη Τουρκία, δεν σημαίνει πως πρέπει να λέμε πως ήταν λάθος ο ΠΟΘΟΣ μας για την Ένωση με την Ελλάδα. Συμφωνώ πως ήταν λάθος ο τρόπος.. ήταν λάθος η ανάληψη του αγώνα χωρίς να ληφθούν υπόψη οι Τουρκοκύπριοι και οι αριστεροί. Δεν ήταν όμως λάθος να αγωνιστούμε με ειρηνικά έστω μέσα, για την Ένωση. Εμείς που μεγαλώσαμε με αυτό το όνειρο, θα πεθάνουμε με μια πίκρα και πόνο ψυχής. Πόνο γιατί πέθαναν άδικα τόσοι πολλοί, πόνο γιατί χάθηκε κάθε πιθανότητα για την Ένωση. Και την ταφόπετρα της Ένωσης την έβαλε το πραξικόπημα\nόσα λάθη κι αν είχαν γίνει μέχτι τότε.\n4 Αυγούστου 2008 - 11:13 π.μ.\nαυτό που θέλω να πω είναι ότι ήταν λάθος ο ένοπλος αγώνας, έτσι όπως έγινε και ήταν λάθος να μη ληφθούν υπόψη οι συνθήκες της εποχής (η επίσημη Ελλάδα που μας απέρριπτε, η ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων κλπ). Ο πόθος ήταν πόθος, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί λάθος ή σωστός.\nΔεν θα έβλαπτε μια ανεξαρτησία πλήρης και ανόθευτη. Δεν θα χάναμε την ελληνικότητα μας. Αντίθετα θα καλλιεργείτο με τις ιδιαιτερότητες και της Κύπρου και αφού αγκάλιαζε και τους Τουρκοκύπριους.\nΑχ ο κακός δαίμονας της Κύπρου ήταν οι Άγγλοι, δεν ξέρω κατά πόσο σήμερα οι Κύπριοι το αντιλαμβάνονται...\n4 Αυγούστου 2008 - 12:01 μ.μ.\nRuthless use of diplomacy is bad politics. Some UK bastards never learn.\n4 Αυγούστου 2008 - 5:12 μ.μ.\nΕ, θα εκτυπώσω και τα τρία μέρη και θα τα διαβάσω με την ησυχία μου και μετά θα...τοποθετηθώ! (Σου θυμίζει κάτι;;;;;) λολ\n4 Αυγούστου 2008 - 5:34 μ.μ.\nΣυγνώμη Ανώνυμε αλλά αυτός είναι ο πόνος μας?που δεν έγινε ένωση?ή που φορτωθήκαμε τους τούρκους μες τα σπίτια μας γιατί θέλαμε να κάνουμε/νε ένωση? Βέβαια δικαίωμα σου να πιστεύεις αυτό το πράγμα απλά απορώ για την προτεραιότητα που θέτεις.\n4 Αυγούστου 2008 - 7:41 μ.μ.\nναι πιστεύω ότι η εξωτερική πολιτική της Βρετανίας ήταν και ίσως ακόμα είναι ruthless.\nναι τύπωσε τα (χα χα χα) και περιμένω την κριτική σου. Ακόμα και τη σκληρή (κριτική)\nδεν χρειάζεται να θυμώνεις. Καλοπροαίρετα είπε ό,τι είπε ο Ανώνυμος. Δίκιο όμως έχεις να οργίζεσαι κατά της Χούντας...\n4 Αυγούστου 2008 - 8:26 μ.μ.\nΜερόπη μου δεν θυμώνω απλά μου έκανε εντύπωση ο τρόπος σκέψης ο οποίος και είναι σεβαστός.\n4 Αυγούστου 2008 - 10:11 μ.μ.\nΜάλλον με παρεξηγήσατε (ο ανώνυμος είμαι, δεν μου δεχόταν τον κωδικό, δεν ξέρω τί λάθος έκανα). Θα ρωτήσω κάτι, και απαντήστε μου ειλικρινά. Αν το 1950 με το γνωστό δημοψήφισμα κατορθώναμε την Ένωση, θα ήταν κακό? ή αν το 1959 αντί της "ανεξαρτησίας" επιτυγχάναμε την ΄Ενωση, θα ήταν κακό? Τα τραγικά λάθη που έγιναν και στη Κύπρο και (κυρίως) στην Ελλάδα (Εθνικό Μέτωπο, ΕΟΚΑ Β΄, Πραξικόπημα) ειχαν σαν αποτέλεσμα την σημερινή ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Δεν είπα πως δεν προτιμώ την ανεξαρτησία (πραγματική όμως, και όχι Ανανική....)\n5 Αυγούστου 2008 - 11:34 π.μ.\nΘα ήθελα να προσθέσω, πως τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις για τη σημερινή κατάσταση τις έθεσαν οι συμφωνίες της Ζυρίχης με τα απαράδεκτα υπερβολικά άδικα δικαιώματα που προέβλεπαν για τους Τουρκοκυπρίους, αλλά και με το δικαίωμα ακόμη και μονομερούς επέμβασης από μια από τις εγγυήτριες δυνάμεις....\n5 Αυγούστου 2008 - 11:47 π.μ.\n19 Ιουλίου 1974. Ο Μακάριος που είχε διαφύγει μέσω Μάλτας, έφτασε στο Λονδίνο και από κει στη Νέα Υόρκη, όπου κατήγγειλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών. Έκανε όμως και ένα λάθος, κατά τη γνώμη μου. Κάλεσε τις άλλες δύο «εγγυήτριες δυνάμεις» (Αγγλία, Τουρκία) να επέμβουν.\nΑφού μιλήσαμε για τον Μακάριο πριν. Νομίζω δεν αξίζει καν τον κόπο να πιστώνουμε τέτοιες θεωρίες συνωμοσίας, ότι τάχα ο Μακάριος φταίει για την εισβολή επειδή κάλεσε τους Τούρκους (νομίζω υπάρχει και βιβλίο με αυτό τον τίτλο) έστω και με μια στιγμιαία αναφορά. Είναι φαιδρό να πιστεύει κανείς ότι η Τουρκία που ήθελε να εισβάλει από το 1964 (ακόμα και το 1958 είχαν πει στους Βρετανούς αν δεν μπορείτε εσείς στέλουμε το δικό μας το στρατό και καθαρίζουμε) περίμενε μια ανακοίνωση του Μακάριου στον ΟΗΕ. Ο Μακάριος την Βρετανία εννοούσε, η οποία είχε και σχέδιο επέμβασης για να σταματήσει την εισβολή (υπαρχει στους φάκελους του Foreign Office) αλλά επειδή οι ΗΠΑ δεν ήθελαν να βοηθήσουν ο Κάλλαχαν τα μάζεψε και πήγε σπίτι του.\nΕν πάση περιπτώσει στις δικαιολογίες δεν φτάνει κανείς την Τουρκία. Όταν διαβάσουμε την τουρκική προπαγάνδα της εποχής για την Κύπρο ανακαλύπτουμε πράγματα και θαύματα. Π.χ. Αναφέρατε σε προηγούμενο ποστ τα Σεπτεμβριανά του 1955 όταν οι Έλληνες της Πόλης πέρασαν νύκτα Αγίου Βαρθολομαίου. Πριν να γίνουν οι επιθέσεις όλη η Τουρκία βούιζε με την φήμη ότι τάχα οι Ε/Κ θα έσφαζαν όλους τους Τ/Κς στην Κύπρο. Μετά το σπίτι του Κεμάλ στην Θεσσαλονική δέχεται βομβιστική επίθεση (προβοκάτσια φυσικά) και ξαφνικά οι Έλληνες της Πόλης βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα και μετά έλα να βρεις το δίκαιο σου. Φωνάζει ο κλέφτης να φοβάται ο νοικοκύρης με άλλα λόγια...\nΕδώ για περισσότερες πληροφορίες για τα Σεπτεμβριανά\nΑν δεν ήταν η δήλωση του Μακαρίου θα ήταν οι ποταμοί αίματος που θα έτρεχαν όταν ο Σαμψών θα σκότωνε όλους τους Τ/Κ. Άσχετο που δεν θα τολμούσε να τους πειράξει, μόνο όταν έγινε η εισβολή έγινα αγριότητες σε βάρος των Τ/Κ.\n5 Αυγούστου 2008 - 2:24 μ.μ.\nΔεν μπορώ να ξέρω πως θα ήταν τα πράγματα αν η ένωση γινόταν το 1950 ή λίγο αργότερα .Αν ήταν εφικτό να γίνει θα είχε γίνει όμως δεν δικαιολογεί το πραξηκόπημα το 1974 γιατί και οι πέτρες ξέρανε τι θα ακολουθήσει.Άλλο είναι να επιθυμούμε κάτι και άλλο είναι να το αποκτήσουμε .Χαίρομαι που έβαλες και όνομα πήγα στο μπλογκ σου.\n5 Αυγούστου 2008 - 3:53 μ.μ.\nη Ένωση ως πόθος δεν ήταν κακός. Αντίθετα θα έλεγα. Όμως μετά και τη μη αποδοχή ακόμα και από την ίδια την Ελλάδα του αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος ήταν πια φανερό ότι την εποχή εκείνη τουλάχιστον δεν ήταν δυνατή. Έπρεπε να αγωνιστούμε για ανεξαρτησία, ανόθευτη, χωρίς εγγυητές κλπ. Έτσι δεν θα έβαζαν και οι Εγγλέζοι τους Τούρκους στο παιχνίδι. Να μου πεις αυτά τα λέμε εκ των υστέρων. Ναι συμφωνώ, αλλά μόνο όταν αναλογιζόματε τα λάθη μας μαθαίνουμε απ'αυτά.\n5 Αυγούστου 2008 - 4:17 μ.μ.\n-@ Sceptic Anonymous μου,\nναι το ξέρω ότι οι Τούρκοι ήταν έτοιμοι από καιρό για την εισβολή, δεν περίμεναν την έκκληση του Μακαρίου, ούτε βέβαια ήταν αυτή η αιτία της επέμβασης τους. Άλλωστε ίσως να είχαν ήδη ξεκινήσει τα πολεμικά τους πλοία, όταν ο Μακάριος έκανε την έκκληση στις εγγυήτριες δυνάμεις, αλλά δεν παύει, κατά τη γνώμη μου, να ήταν λάθος. Ένας συνετός πολιτικός έπρεπε να το σκεφθεί.\n5 Αυγούστου 2008 - 4:23 μ.μ.\nκαι οι πέτρες το ήξεραν, μόνο οι πραξικοπηματίες παριστάνουν ακόμα και σήμερα ότι δεν το ήξεραν...\nΑχ Μερόπη μου, σήμερα άρχισα να διαβάζω σιγά-σιγά το πρώτο μέρος από αυτό το υπέροχο πόνημά σου!\nΘα το κρατήσω και εγώ στο αρχείο μου για να το δω με την ησυχία μου σε πιο χαλαρούς καιρούς!\n5 Αυγούστου 2008 - 6:24 μ.μ.\nΈχω και κάποια άλλα σχόλια να κάνω αλλά προς το παρόν θα σχολιάσω το «μέγα» ζήτημα του καλέσματος από τον Μακάριο της Τουρκίας να επέμβει.\nΑυτός ο ισχυρισμός δεν είναι τίποτε άλλο ένα ΜΕΓΑΛΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΨΕΜΑ.\nΟ Μακάριος ΔΕΝ κάλεσε την Τουρκία να παρέμβει.\nΚάλεσε τα Ηνωμένα Έθνη να δράσουν για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης.\nΚι αυτό το έπραξε ενσυνείδητα διότι γνώριζε τις πρόνοιες των συνθηκών εγγύησης και τον κίνδυνο μονομερούς επέμβασης της Τουρκίας.\nΌσοι διαβάσουν την ομιλία του Μακαρίου δεν θα βρουν καμία αναφορά που να καλεί την Τουρκία, ούτε καν τις εγγυήτριες δυνάμεις να επέμβουν.\nΚαι ας σημειωθεί παρακαλώ ότι την ώρα που μιλούσε ο Μακάριος στα Η.Ε. τα τουρκικά αποβατικά πλοία βρίσκονταν στα παράλια της Κερύνειας.\nΑυτά για αποκατάσταση της ιστορική αλήθειας χωρίς επηρεασμούς και προκαταλήψεις.\n5 Αυγούστου 2008 - 7:59 μ.μ.\nκαλά κάνεις και το επισημαίνεις. Εγώ πάντως διάβασα ότι κάλεσε τις εγγυήτριες δυνάμεις να επέμβουν. Και μάλιστα το διάβασα σε πολλές πηγές. Το ότι βέβαια η Τουρκία ήταν έτοιμη από καιρό να επέμβει και το έναυσμα το έδωσε το πραξικόπημα είναι ηλίου φαεινότερο. Και δεν αμφιβάλλω ότι τα τουρκικά πολεμικά πλοία είχαν ήδη ξεκινήσει όταν μιλούσε ο Μακάριος στον ΟΗΕ. Όμως παρόλα αυτά αν έγινε αυτή η έκκληση προς τις εγγυήτριες δυνάμεις (λέω αν) είναι λάθος. Πάντως έχω την εντύπωση ότι κάποτε είχα ακούσει και ηχητικό ντοκουμέντο με την έκκληση αυτή. Δεν είμαι όμως 100% σίγουρη.\nΜιχάλη μου θέλω να σε διαβεβαιώσω ότι δεν έχω καμιά προκατάληψη εναντίον του Μακαρίου. Όπως είδες αναφέρω ήδη στο ποστ ότι η έκκληση αυτή δεν έπαιξε κανένα ρόλο στην εισβολή του Αττίλα, η οποία είχε προαποφασιστεί.\n5 Αυγούστου 2008 - 8:20 μ.μ.\nδιάβασε τα ποστ με την ησυχία σου και περιμένω σχόλια.\n5 Αυγούστου 2008 - 8:21 μ.μ.\nΑγαπητή μου Meropi\nΜε τις αναφορές μου σε καμιά περίπτωση δεν σου αποδίδω προθέσεις.\nΌσον αφορά την ομιλία του Μακαρίου, δυστυχώς έχουμε το φαινόμενο να γράφει κάποιος μια ανακρίβεια και να την ανακυκλώνουν οι υπόλοιποι.\nΈτσι για την ιστορία παραθέτω τα σχετικά αποσπάσματα από την ομιλία του Μακαρίου:\n«ΚΑΛΩ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να τεθεί ένα τέλος στην αφύσικη αυτή κατάσταση, που δημιουργήθηκε με το πραξικόπημα των Αθηνών. ΚΑΛΩ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ να κάνει χρήση όλων των τρόπων και μέσων που διαθέτει, ώστε να αποκατασταθούν χωρίς καθυστέρηση η συνταγματική τάξη και τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Κύπρου».\n«Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν εγκαταστήσει μία ειρηνευτική δύναμη στην Κύπρο. Η παρουσία της δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική υπό συνθήκες πραξικοπήματος. Το ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΛΕΣΕΙ το ελληνικό στρατιωτικό καθεστώς να αποσύρει τους Έλληνες αξιωματικούς, που υπηρετούν στην κυπριακή εθνοφρουρά, και να θέσει τέλος στην εισβολή τους στην Κύπρο».\nΠιστεύω ότι αυτή η παράθεση διαλύει κάθε μύθο που πλάστηκε γι αυτή την υπόθεση που στόχο έχει να μειώσει τις όποιες ευθύνες εκείνων που άνοιξαν την πόρτα στον Αττίλα.\nΚανένας μας δεν πρέπει να έχει προκαταλήψεις έναντι οποιουδήποτε.\nΚαι πιστεύω ότι είμαστε σωστοί μόνο αν μπορούμε να δούμε τα πράγματα, όπως ήδη είπα, χωρίς προκαταλήψεις και παραμορφωτικούς φακούς.\nΝα δούμε την ιστορία κατάφατσα…\nΜερώπη... Σταλαματία, δεν ήμουν ίσως αρκετά σαφής. Συμφωνώ με όλα όσα λέτε. Δεν είπα νομίζω κάτι διαφορετικό από σας. Να προσθέσω ήθελα, σε όσα είχατε πει. Όσο για το πραξικόπημα, δεν ήταν απλά ένα λάθος. Ήταν ΠΡΟΔΟΣΙΑ. Για μένα ήταν η μεγαλύτερη προδοσία στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Έζησα από κοντά πολλές καταστάσεις γιατί υπηρετούσα όταν έγινε το πραξικόπημα και η εισβολή.\nΌμως αισθάνομαι πρώτα ότι είμαι Έλληνας και ύστερα Κύπριος, δεν υπάρχει Έθνος Κυπριακό...\nΣταλαματία, μπήκα κι εγώ στο blog, σου, πολύ καλό. Αλλά στα ... ιστομαγειρέματα σου ... μου έτρεχαν τα σάλια!!!\nΜερόπη μου με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα και τα τρία μέρη και ιδιαίτερα το τελευταίο. Ηταν πολύ κατατοπιστικά και είναι θετικό να διαβάζουμε τη γνώμη κάποιου που ζει το πρόβλημα εκ των έσω.\nΝα καταθέσω και τη δική μου γνώμη που έχει διαμορφωθεί όχι από προσωπικές εμπειρίες, αλλά επειδή εδώ στο Λονδίνο συναναστρέφομαι με πολλού Κυπρίους και ειδικά μία πρώην συγκάτοικος είναι και πολύ καλή φίλη μου (τώρα έχει φύγει πίσω στην Κύπρο και εργάζεται εκει).\nΘα επικεντρώσω τα σχόλια μου στο τρίτο μέρος που έχει και την μεγαλύτερη βαρύτητα. Αυτά που έχω διαβάσει για τον Μακάριο συμφωνούν απόλυτα με όσα έγραψες. Επίσης για την συνεισφρά των Αγγλων στην σημερινή κατάσταση του νησιού νομίζω συμφωνούν οι περισσότεροι Κύπριοι.\nΓια το σήμερα τώρα. Αρχικά να σου πω ότι το δείγμα τω φίλων Κυπρίων δεν είναι αντιπροσωπευτικό γιατί αν διεξάγωνταν εκλογές στους γνωστούς μου ο Χριστόφιας θα έβγαινε με 90%!! Πάντως οι περισσότεροι έχουν πολλές ελπίδες από αυτόν. Νομίζω ο Τάσσος ήταν κακός πρόεδρος στην εξωτερική πολιτική και αυτό θα φανεί περισσότερο σε βάθος χρόνου.\nΠραγματικά πολύ καλό το αφιέρωμα στην Κύπρο!\nΜε τέτοιον επίλογο τι να συμπληρώσει κανείς.\nΤα είπες όλα Μερόπη και κυρίως νηφάλια, αντικειμενικά και έξω από τα δόντια.\nΕπί του θέματος: οι βρετανοί κοιτούσαν το συμφέρον τους και δεν είχαν υποχρέωση να ενεργούν ως υπάλληλοι των ελληνικών επιδιώξεων.\nΤο ζήτημα βρίσκεται στο αν οι έλληνες και (ή) οι Κύπριοι ήταν σε θέση να δούνε ρεαλιστικά κάποια πράγματα, όπως γράφει πολύ σωστά η Μερόπη.\nΤο να τα ρίχνουμε όλα στους άγγλους ή στους τούρκους είναι η εύκολη λύση.\nΈτσι, τα λάθη μας παραμένουν, εξωραϊζονται, εξομαλύνονται, δικαιολογούνται και παραμένουμε στον μακάριο ύπνο μας δαιμονοποιώντας τους πάντες και προσκομίζοντας αρχαίους τίτλους ιδιοκτησίας, λες και τα κράτη είναι χωράφια και εμείς καταγγέλουμε σε κάποια αρμόδια πολεοδομία τις παρανομίες του γείτονα...\n6 Αυγούστου 2008 - 5:35 μ.μ.\nκατάφερες αν όχι να με πείσεις, τουλάχιστον να μου δημιουργήσεις αμφιβολίες για το συγκεκριμένο περιστατικό με το Μακάριο στον ΟΗΕ. Ήδη έβαλα υστερόγραφο στο κείμενο μου, όπου το αναφέρω.\n-@ mike μου\nκοίταξε, απ' ότι θυμάμαι στο α' έτος στη Νομική μελετώντας για την έννοια του έθνους, είχα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα κριτήρια του έθνους δεν είναι τόσο η γλώσσα και η θρησκεία (φαντάσου το Βέλγιο, τις Ινδίες όπου μιλιούνται πολλές γλώσσες και υπάρχουν πολλές θρησκείες, αλλά η αίσθηση περί κοινού παρελθόντος και κοινού μέλλοντος. Κακώς λοιπόν τόσο εμείς όσο και οι Τουρκοκύπριοι και οι άλλοι κάτοικοι της Κύπρου (Μαρωνίτες, Αρμένιοι) δεν προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε τέτοιο αίσθημα περί κοινού παρελθόντος και κυρίως κοινού μέλλοντος. Θα είχαμε γλυτώσει από πολλές κακοτοπιές.\n6 Αυγούστου 2008 - 6:47 μ.μ.\nβλέπω ότι γύρισες από Ιταλία μπράβο!!\nΛοιπόν η πλειοψηφία των Κυπρίων, αλλά και πολλοί Ελλαδίτες (μη εξαιρουμένου και του ακροδεξιού Καρατζαφέρη) προσέδωσαν τότε το 2004 στον Τ. Παπαδόπουλο διαστάσεις ήρωα. Εγώ θεωρώ ότι ήταν απλώς μια από τις πολλές ατυχίες της Κύπρου να είναι αυτός Πρόεδρος τότε. Θα μου πεις σου άρεσε το σχέδιο Ανάν όπως διαμορφώθηκε? Θα σου απαντήσω ΟΧΙ δεν μου άρεσε, αλλά θεωρώ ότι φταίει κυρίως αυτός που δεν φρόντισε να το βελτιώσει και κυρίως να δώσει στο μεσολαβητή του ΟΗΕ κόκκινες γραμμές, κάτω από τις οποίες δεν είμασταν διατεθειμένοι να υποχωρήσουμε (οι τουρκοκύπριοι ας σημειωθεί έδωσαν τέτοιες κόκκινες γραμμές). Αν απορείς τι είναι οι κόκκινες γραμμές είναι το έσχατο σημείο υποχώρησης μας σε διάφορα θέματα.\n6 Αυγούστου 2008 - 6:56 μ.μ.\nμη νομίζεις κι εγώ για πολλά χρόνια (στα νιάτα μου) δεν έβλεπα τα γεγονότα και την ιστορία κατάματα, χωρίς προκαταλήψεις. Σιγά σιγά ωριμάζοντας και παράλληλα διαβάζοντας διάφορα κείμενα έφτασα στη σημερινή μου θέση. Ποια είναι αυτή? Ότι αφού είδαμε ότι με τη μετεμφυλιακή Ελλάδα και τις εξαρτήσεις της (δικαιολογημένες ή όχι) δεν επρόκειτο να βρούμε άκρη, να μας υποστηρίξει, έπρεπε να στραφούμε στην Ανεξαρτησία και μόνο στην Ανεξαρτησία, χωρίς εγγυήτριες δυνάμεις και βλακείες.\n6 Αυγούστου 2008 - 7:01 μ.μ.\nΜερώπη μου, για να διαμορφωνόταν μια κοινή αίσθηση "Έθνους" Κυπριακού, θα έπρεπε για πολλά-πολλά χρόνια να υπήρχε κοινή διδασκαλία στα σχολεία όλων των κατοίκων της Κύπρου, έτσι ώστε σιγά-σιγά να έχει οικοδομηθεί αυτή η κοινή καταγωγή κλπ. Έτσι νομίζω. Διότι δεν είναι εύκολο να ξεριζώσεις όλα όσα για αιώνες έχουν εσταλαχθεί στις ψυχές των ανθρώπων και μεταδίδονται από γενεά σε γενεά. Και δεν νομίζω να μπορούσε κανείς να το επιβάλει.\n6 Αυγούστου 2008 - 10:02 μ.μ.\nΧαιρομαι που μας τα θυμίζεις. Ξέρεις, ολοι μας βυθιζόμαστε στην καθημερινότητα και αδιαφορούμε για την ιστορία. Κακώς, γιατί η ιστορία κάνει επιδεικτικά κυκλους και ποτέ δεν ξέρεις πότε θα ξεκινησει ο καινούργιος\n7 Αυγούστου 2008 - 12:10 π.μ.\nσυμφωνώ μαζί σου. Έπρεπε πάνω απ' όλα να υπάρχει κοινή παιδεία. Να μη ζούμε σε δύο παράλληλους κόσμους. Γιατί αυτό κάναμε δυστυχώς...\nΠράγματι για να ξέρουμε να ερμηνεύουμε τα γεγονότα, χρειάζεται πού και πού να θυμόμαστε την ιστορία μας. Με την αναδρομή που έκανα, θυμήθηκα κι εγώ μερικά πράγματα που τα είχα ξεχάσει.\n7 Αυγούστου 2008 - 8:43 π.μ.\nΔιάβασα και τις τρείς αναρτήσεις απνευστί... ήταν πάρα πολλά αυτά που δεν ήξερα για τους Αγγλους ... πάντως τελείως συναισθηματικά θα ήθελα να είμασταν ένα κράτος. Συγχαρητήρια για τις αναρτήσεις αλλά και για τον τρόπο σου προσπαθώντας να μείνεις πιο πολύ στα γεγονότα προκειμένου να διαμορφώσει ο αναγνώστης την γνώμη του ξέροντας παράλληλα την δική σου. Χαιρετώ.\n7 Αυγούστου 2008 - 11:43 μ.μ.\nχαίρομαι που σου άρεσαν οι αναρτήσεις μου για την Κύπρο. Ξέρεις, είναι πολλοί Ελλαδίτες που δεν γνωρίζουν βασικά πράγματα για την Κύπρο, γι' αυτό αποφάσισα να ανεβάσω αυτές τις αναρτήσεις. Π.χ. πολλοί Ελλαδίτες μου αναφέρουν συχνά με διάθεση κριτικής ότι περισσότεροι Κύπριοι δεν θέλουν την Ένωση με την Ελλάδα, μη γνωρίζοντας τι ακριβώς έχει προηγηθεί και έχει μεταστραφεί η κοινή γνώμη στην Κύπρο.\n8 Αυγούστου 2008 - 7:50 π.μ.\nΚαλημέρα. Ήθελα να πω κι εγώ ότι είναι πολύ χρήσιμα (και καλά γραμμένα)όσα γράφεις στις 3 αναρτήσεις. Οι περισσότεροι Ελλαδίτες δεν γνωρίζουν πράγματι πολλά για τη Κύπρο, τους αγώνες της και τα προβλήματα της. Σχετικά με τον αγώνα του '55-59, θα ήθελα να προσθέσω κάτι που κανένας δεν αναφέρει στις επαιτίους ή στις διάφορες δημοσιεύσεις. Πως, εκτός από την ΕΟΚΑ, υπήρχαν άλλες 2 οργανώσεις, η ΠΕΚΑ και η ΑΝΕ, από τις οποίες τη πρώτη στελέχωναν τα πολιτικά πρόσωπα του αγώνα, ενώ τη δεύτερη τα .... πιτσιρίκια που είχαν αποστολή να ρίχνουν φυλλάδια (προκυρήξεις), να μεταφέρουν σημειώματα κλπ. Και η συμμετοχή συνολικά στις 3 οργανώσεις ήταν πάρα πολύ μεγάλη (παρά τη μη συμμετοχή της επίσημης αριστεράς).\n8 Αυγούστου 2008 - 10:03 π.μ.\nΣωστή η επισήμανση σου για τις άλλες οργανώσεις που δεν ήταν, ωστόσο, παρά παρακλάδια της ίδιας της ΕΟΚΑ και ελέγχονταν πλήρως από αυτήν.\nΌσον αφορά την αριστερά, θα πρέπει να διαχωρίσουμε κάτι:\nΑ) Από τη μια η αριστερά δεν ευνοούσε την ένοπλη δράση οπονθενδήποτε και αν προερχόταν.\nΒ) Οι οργανωτές της ΕΟΚΑ προγραμματισμένα άφησαν έξω την αριστερά.\nΓ) Παρά το ότι το ΑΚΕΛ διαφωνούσε με την ένοπλη μορφή αγώνα, πρωτοστατούσε στις ενέργειες πολιτικού χαρακτήρα.\nΠρωτοστατούσε στις διαδηλώσεις, στις απεργιακές κινητοποιήσεις, στις εκδηλώσεις απελευθέρωσης και μη εκτέλεσης των καταδίκων και άλλα παρόμοια.\nΕπίσης βοηθούσαν στη μεταφορά φυλλαδίων και κάποτε οπλισμού.\nΕπομένως η αριστερά θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι δεν συμμετείχε στο ένοπλο σκέλος.\n8 Αυγούστου 2008 - 11:08 π.μ.\nαγαπητή Μερόπη καλημέρα ¨:)\nπραγματικά δεν ξέρουμε πολλά πράγματα, αλλά εγώ τουλάχιστον γνωρίζω πάρα πολύ καλά πόσο επιθυμούσαν την ένωση με την Ελλάδα οι Κυπριοι, (και επαναλαμβάνω την γνώμη μου πάντα ήθελα και θέλω την ένωση, αλλά πλέον πρωταρχικό είναι να ενωθεί το νησί ) όμως πραγματικά δεν ήξερα τη έκταση του βρωμερού παιχνιδιού των Αγγλων, νόμιζα ότι ο Μακάριος έφερε περισσότερη ευθύνη και οι Αγγλοι μικρότερη.\nΔυστυχώς για μας η γνώση της Ιστορίας μας αλλά και η ενημέρωση μας ήταν και είναι πάντα κατευθυνόμενη. Χθες βράδυ με αφορμή τα όσα δι9άβασα έιχα μετά μια κουβέντα με φίλους, οι οποίοι ισχυρίζονταν (αφού μου είπαν ότι ως μεγαλύτεροι θυμοταν πιο καλά από εμένα ) οτι δεν κάλεσε πίσω η Χούντα τον στρατό αλλά τους έδιωξε ο Μακάριος. Τέλος πάντων δεν επέμενα διότι δεν είχα όρεξη να τσακωθώ, αλλά τουλάχιστον είναι από τα λίγα που γνωρίζω...θυμάμαι παλιότερα τους γονείς μου να λένε ότι μ αυτά που έχουμε κάνει στους Κυπριους δεν θα έπρεπε ούτε να μας μιλάνε..."\nAnyway οι ιστορίας μας έχει στιγμές τόσο ένδοξες αλλά και τόσο μαύρες ...\n8 Αυγούστου 2008 - 12:38 μ.μ.\nΜεροπη μου, η ιστορική σου αναδρομή ηταν παρα πολυ χρήσιμη και διαφωτιστική για μένα .Συντομη , περιεκτική και πανω απο όλα ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΗ .\nΤα προσωπικά σου δε βιώματα της έδωσαν μια άλλου είδους ζεστασιά και ζωντάνια.. Μίλησες στην καρδιά μου. Σε ευχαριστώ.\nΠερισσότερα οταν γυρίσω. Σου γράφω απο ιντερνετ καφέ εν μέσω απίστευτων πυροβολισμών .\nΜα είναι τοσο τραγικά αδιανόητο να παίζουν πόλεμο με τέτοια μανία, οι πιτσιρίκοι σήμερα.\nΊσως όμως αν γνώριζαν την πραγματική φρίκη του πολέμου-όπως εσύ- , να καταλάβαιναν τι κάνουν .\nΔεν τους το εύχομαι βέβαια.\nΣε αφήνω τώρα,δεν αντέχω άλλο, οι βόμβες πέφτουν γύρω μου βροχή!\n8 Αυγούστου 2008 - 3:38 μ.μ.\n-@ mike μου,\nτώρα δα μου θύμισες ένα σύνθημα που λέγαμε όταν είμασταν μικρά. "ΕΟΚΑ - ΠΕΚΑ - ΑΝΕ". Και επίσης ένα άλλο που το λέω καμιά φορά στα παιδιά μου και γελάνε με το παιδαριώδες του συνθήματος "1, 2, 3 κάτω η Αγγλία, 4, 5, 6 κάτω οι Εγγλέζοι". Χα χα χα!\nναι η αριστερά δεν συμμετείχε στον ένοπλο αγώνα, αλλά ούτε και ο Γρίβας την ήθελε να συμμετάσχει. Μάλιστα προς το τέλος του αγώνα ο Γρίβας έκανε και κάτι προβοκάτσιες με τους αριστερούς. Μερικούς τους "βάφτιζε" προδότες και τους εκτελούσε με συνοπτικές διαδικασίες. Στο χωριό μου είχαν εκτελέσει ένα καημένο αριστερό ταξιτζή (η κόρη του ήταν συμμαθήτρια μου στο δημοτικό). Του απέδιδαν ότι καμιά φορά έπαιρνε στο ταξί του Άγγλους.\n8 Αυγούστου 2008 - 5:02 μ.μ.\nκαι βέβαια η Χούντα απέσυρε το Δεκέμβριο του 1967 τη Μεραρχία που είχε πάει επί Γ. Παπανδρέου στην Κύπρο. Κατόπιν πιέσεως των ΗΠΑ και Μ. Βρετανίας. Μάλιστα τότε ο δικτάτορας Παπαδόπουλος έκανε δήθεν συνομιλίες με τους Τούρκους στον Έβρο.\n8 Αυγούστου 2008 - 5:07 μ.μ.\nόταν πας σπιτάκι σου τύπωσε τις αναρτήσεις και διάβασες τις με την ησυχία σου, γιατί φαντάζομαι τα πιτσιρίκια με τον "πόλεμο" δεν θα σε άφησαν να ηρεμήσεις στο ιντερνετ καφέ. Χα χα χα!\n8 Αυγούστου 2008 - 5:09 μ.μ.\nΜερώπη, δεν έγραψες ολόκληρο το σύνθημα, φαντάζομαι πως δεν το ξέχασες:" ΕΟΚΑ, ΠΕΚ(Α),ΑΝΕ..ΠΙΑΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΥΤΣΙΟΥΚΚΙ ΤΖΑΙ ΒΑΛΤΕ ΤΟΝ ΧΑΜΑΙ"! Το θυμάσαι?\n12 Αυγούστου 2008 - 12:01 π.μ.\nΜερόπη μου είσαι απαράδεκτη!\nΒρίσκομαι σε διακοπές και με αναγκάζεις με αυτά τα συναρπαστικά σου ποστ αντί να κόβω βόλτες στο νησί να παρασύρομαι και να τα διαβάζω όλα.\nΈχοντας ζήσει σαν και εσένα τα γεγονότα από την Ελλάδα και έχοντας διαβάσει αρκετά σχετικά με το Κυπριακό, βλέπω ότι οι διαπιστώσεις σου είναι ακριβώς οι ίδιες με τις δικές μου και αισθάνομαι ότι τα ποστ αυτά είναι σαν να τα έχω γράψει ο ίδιος.\nΤο μόνο που θα είχα να προσθέσω για τον Τάσσσο είναι η αποψη μου ότι η θητεία του ήταν καταστροφή για την Κύπρο γιατί ήταν ανίκανος ή δεν επιθυμούσε την επιλυση του τότε που υπήρχαν οι πιό μεγάλες πιθανότητες να δωθεί μια λύση.\nΜετά δε από τόσα χρόνια το ερώτημα που έχω και δεν γνωρίζω την απάντηση είναι: Θέλουν σήμερα οι Ελληνοκύπριοι να συμβιώσουν με τους Τουρκοκύπριους ή ζούν ακόμα με την ψευδαίσθηση ότι κάποτε θα γυρίσουν τα πράγματα στο 1960;\n12 Αυγούστου 2008 - 7:47 μ.μ.\nχάρηκα που σου άρεσαν τα ποστ μου για την Κύπρο. Αφορμή στάθηκαν πολλές ερωτήσεις που μου κάνουν συχνά Ελλαδίτες φίλοι μου σχετικά με το Κυπριακό. Πολλοί ξέρεις αγνοούν την ιστορική διαδρομή της Κύπρου και αρκετοί είναι επικριτικοί απέναντι στους Κύπριους που δεν θέλουν την Ένωση λέει. Τα έγραψα λοιπόν για να καταδείξω ότι, κατά τη γνώμη μου, οι Κύπριοι άργησαν να το πάρουν απόφαση ότι η Ένωση δεν ήταν και δεν είναι εφικτή και ότι έπρεπε να αγωνιστούν για την Ανεξαρτησία.\nΤώρα για τη συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους. Δυστυχώς είναι πολλοί πια που πιστεύουν ότι καλύτερα να ζούμε χώρια, ακόμα και σε δύο χωριστά κράτη, για να μην έχουμε την Τουρκία στα πόδια μας. Εγώ δεν είμαι μια απ' αυτούς. Κι εγώ δεν θέλω την Τουρκία στα πόδια μου βέβαια, αλλά πιστεύω ότι η ομοσπονδία ίσως είναι η καλύτερη λύση. Τώρα πόσο ποσοστό πιστεύει στη μια ή άλλη λύση πραγματικά δεν ξέρω... Υποθέτω ότι το ποσοστό είναι 50 - 50%\n13 Αυγούστου 2008 - 11:59 μ.μ.\nΥπάρχουν ακόμα, δυστυχώς, ελληνοκύπριοι (όπως και ελλαδίτες) που δεν το κατάλαβαν ότι η ένωση πέθανε την 1η Απριλίου 1955 και τάφηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1959.\nΚαι όσο δεν το καταλαβαίνουν, δεν μπορούν να δουν οποιαδήποτε άλλη προοπτική για την Κύπρο μας.\n14 Αυγούστου 2008 - 9:30 π.μ.\nέχεις μεγάλο δίκιο σ' αυτό που λες. Ότι η Ένωση τάφηκε το 1959. Και δυστυχώς Μακάριος - Γρίβας δεν είχαν τη σύνεση να το καταλάβουν. Ξέρεις τι σκέφτομαι καμιά φορά? Μήπως η τύχη της Κύπρου ήταν διαφορετική (προς το καλύτερο εννοώ) αν πρώτος πρόεδρος της Κύπρου έβγαινε ο Ιωάννης Κληρίδης που τότε υποστηριζόταν από το ΑΚΕΛ. Ίσως να προσέγγιζε καλύτερα τους Τουρκοκύπριους και ίσως να μην άφηνε το Γρίβα να αλωνίζει. Μην εθελοτυφλούμε τα πρώτα τουλάχιστον χρόνια ο Μακάριος τον άφηνε να αλωνίζει. Και το Γιωρκάτζη επίσης. Ακόμη παρέπαιε μεταξύ Ένωσης και Ανεξαρτησίας, με το Γρίβα κάθε φορά να του θυμίζει τον «όρκο της Φανερωμένης».\nΞέρω ότι μάλλον δεν συμμερίζεσαι τη γνώμη μου περί πρώτου Προέδρου και επίσης ξέρω ότι όλα αυτά είναι υποθετικά, αλλά δεν παύω να το σκέφτομαι. Και να εκνευρίζομαι όταν ακόμα και σήμερα βλέπω τους Παπάδες (τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο) να θέλουν να αναμιγνύονται στην πολιτική και να εχουν γνώμη επί παντός επιστητού. Δεν θα ξεχάσω δε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου που το 2004 στο Δημοψήφισμα απειλούσε τους πιστούς με την κόλαση.\n14 Αυγούστου 2008 - 11:38 π.μ.\nΔεν ξέρω κατά πόσον αν πρώτος πρόεδρος της Κύπρου ήταν ο Ιωάννης Κληρίδης, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.\nΌπως φαντάζομαι ξέρεις, στην ιστορία δεν υπάρχει αν.\nΩστόσο μπορούμε να κάνουμε κάποιες εκτιμήσεις.\nΚαι ίσως, με δεδομένη την επιρροή του ΑΚΕΛ προς τον Ι. Κληρίδη τα πράγματα να εξελίσσονταν περίπου έτσι όπως τα περιγράφεις.\nΔυστυχώς όμως δεν εξελίχθηκαν έτσι.\nΕκείνο που συνήθως σημειώνω είναι ότι μας έφαγαν τα συνθήματα και η μονοπώληση του πατριωτισμού.\nΚαι δυστυχώς βλέπω ότι στις μέρες μας άρχισαν να αναβιώνουν παρόμοιες καταστάσεις.\nΤους πιστούς δεν τους απειλούσε ο αρχιεπίσκοπος αλλά ο άλλος (επέτρεψε μου να τον χαρακτηρίσω γραφικό) ο μητροπολίτης Κερύνειας.\nΟ (σημερινός) αρχιεπίσκοπος (τότε μητροπολίτης Πάφου) υποσχέθηκε στους πρόσφυγες ότι αν ψήφιζαν Όχι θα τους έδινε αυτός τις αποζημιώσεις από την απώλεια των περιουσιών τους!!!\nΤόση υποκρισία, τόση αναισχυντία, τόση εκμετάλλευση του πόνου των ανθρώπων από τους ταγούς της θρησκείας της αγάπης…\n15 Αυγούστου 2008 - 9:28 π.μ.\nδιαβάζω στις χθεσινές ειδήσεις ότι υπήρξε αντιπαράθεση (φραστική) του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, ο οποίος επιμένει να ανακατεύεται στην πολιτική και του Χριστόφια με θέμα τους χειρισμούς της Κυπριακής κυβέρνησης στο Κυπριακό. Ως πότε θα αφήνουμε τους Παπάδες να ανακατεύονται????\n20 Αυγούστου 2008 - 4:41 μ.μ.\nΑγαπητή Μερόπη καλημέρα, σε διαβάζω από καιρού εις καιρόν και έχω πολύ καλή εντύπωση και για το blog σου και τις απόψεις που διατυπώνεις.\nΔιάβασα σήμερα και την ιστορική αναδρομή σου, ιδιαίτερα επίκαιρη ενόψει της 3ης του Σεπτέμβρη...\nΔεν θα σχολιάσω "ανακρίβιες" και παραλείψεις που πολλές τις θεωρώ αυτονόητες (παραλείψεις) λόγω της έκτασης του κειμένου, θα συμφωνήσω όμως με το Μιχάλη ότι ο Μακάριος δεν προσκάλεσε τις εγγυήτριες δυνάμεις στην Κύπρο αλλά σε κάθε περίπτωση αυτά είναι πλέον παρελθόν...\nΑυτό που με απασχολεί και γι αυτό μπήκα στον κόπο να σου αφήσω το σχόλιο είναι τι θα γίνει στο μέλλον μετά τις απευθείας διαπραγματεύσεις.\nΠροσωπικά δεν έχω έννομο συμφέρον -που λέτε κι εσείς οι νομικοί- και για αυτό θα περιμένω τη δική σου θέση για τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που για μένα αν δεν οδηγηθούν σε αδιέξοδο θα είναι καταστροφικές για την Κύπρο καθώς πιστεύω ότι ξεκινούν από λάθος βάση με ευθύνη του σημερινού Προέδρου Χριστόφια.\nΑνεξάρτητα από το αν πρέπει να έχουν γνώμη και βαρύνουσα άποψη οι παπάδες που καλά θα κάνουν να ασχολούνται με τα του οίκου τους, νομίζω ότι ο Μητροπολίτης Πάφου (αν δεν κάνω λάθος) έχει δίκιο.\nτο Κυπριακό από πρόβλημα εισβολής και κατοχής ο Χριστόφιας το υποβάθμισε σε πρόβλημα ενδοκοινοτικών διαφορών την επίλυση των οποίων μάλιστα θα συζητήσει με τον πλέον αναρμόδιο τον τουρκοκύπριο ηγέτη Ταλάτ όταν ο Ερντογάν πολύ πρόσφατα ξεκαθάρισε με τον πλέον επίσημο τρόπο ποιος έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο στα κατεχόμενα.\nΠεριμένω να σε διαβάσω και ειλικρινά εύχομαι να επαληθευτούν οι προσδοκίες σου και να διαψευστούν οι δικές μου εκτιμήσεις.\n26 Αυγούστου 2008 - 8:34 π.μ.\nσ' ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Δεν είμαι πιστός οπαδός του Χριστόφια. Απλώς έχω μια μικρή ελπίδα ότι αυτός, απαλλαγμένος από εθνικισμούς και θρησκοληψίες, ίσως (το τονίζω το ίσως) μπορέσει να κάνει κάτι για το κυπριακό που οι άλλοι Πρόεδροι δεν μπόρεσαν να κάνουν.\nΕπί 34 χρόνια Λύκε μου φωνάζουμε ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής και κανείς δεν μας άκουσε. Είχε προηγηθεί και αυτό το προδοτικό πραξικόπημα, υπήρχαν κι αυτές οι Συνθήκες Εγγύησης που ανακάτευαν την Τουρκία ως δήθεν εγγυήτρια δύναμη και το πράγμα δεν ήταν και δεν είναι τόσο απλό. Γιατί λοιπόν να εμμείνουμε σε μια πολιτική που επί τόσα χρόνια δεν απέδωσε καρπούς?? Μια διαφορετική αντιμετώπιση του θέματος, μια καλύτερη προσέγγιση προς τους Τουρκοκύπριους, νομίζω ότι τη θέση μας δεν πρόκειται να την κάνει χειρότερη. Το πολύ πολύ ίσως να την κάνει κάπως καλύτερη. Αυτό ελπίζω. Δεν είμαι σίγουρη όμως....\n26 Αυγούστου 2008 - 4:08 μ.μ.\nΠολύ ενδιαφέροντα αυτά που παρουσιάζετε με αγάπη για την Κύπρο, ανεξάρτητα εάν ορισμένα θέματα που θίγονται πολλές φορές δεν είναι ακριβώς και η πραγματικότητα.\n1 Σεπτεμβρίου 2008 - 9:37 μ.μ.\nΤελικά ο νικητής ήταν το σχέδιο Μακμίλλαν μιας και στο νησί υπάρχουν 3 κυβερνήσεις: η Ελληνοκυπριακή, η Τουρκοκυπριακή και οι Βρετανικές βάσεις...\nΑρα η "απλή" διχοτόμηση θα ήταν καλύτερη λύση...\nΤην άποψη μου για τον Τάσσο Παπαδόπουλο στην έγραψα στο προηγούμενο σου ποστ. Αν δεν λαϊκιζε ίσως οι Ελληνοκύπριοι να είχαte δεχτεί το σχέδιο Ανάν και το νησί θα ήταν λιγότερο χωρισμένο.\nΠολλοί πίστευαν ότι με την είσοδο της Κύπορυ στην Ε.Ε. θα λυνότανε το Κυπριακό αλλά έσφαλαν μιας και οι διμερείς διαφωνίες δεν είναι δουλειά της Ε.Ε.. Αλλωστε δεν έχει δώσει λύση ούτε Στο πρόβλημα με την χώρα των Βάσκων αλλά ούτε και στο Ιρλανδικό.\nΗ άποψη μου είναι ότι το μέλλον του νησιού πρέπει να το καθαρίσετε πρώτα από όλα εσείς οι Κύπριοι και μετά εμείς οι Ελλαδίτες ή οι Τούρκοι της Τουρκίας.\nΤο ντοκυμεντέρ θα το δω μία άλλη φορά.


Το Novileague ήρθε με 500,000€ και καθημερινά δώρα*! (*Ισχύουν όροι & προϋποθέσεις)\nΟ διαγωνισμός θα περιλαμβάνει 50 αγώνες, έναν κάθε μέρα. Τα μέλη της Novibet θα μπορούν εντελώς δωρεάν να μαντεύουν το σκορ στον επιλεγμένο αγώνα της ημέρας. Αυτός που θα φτάσει στις 20 σωστές προβλέψεις στο διαγωνισμό κερδίζει 500,000€! Αν πάλι κανείς δεν καταφέρει να γράψει ιστορία με 20+ επιτυχημένες προβλέψεις, τότε αυτός που θα έχει τις περισσότερες κερδίζει 50,000€!\nΜάθε περισσότερα για το Novileague500* και γράψε τη δική σου ιστορία! Μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου, στο Novileague500* θα υπάρχουν ανατροπές και μεγάλες συγκινήσεις…\nΜίλαν - Ρόμα


Επένδυση στην πλωτή αιολική ενέργεια στην Ελλάδα ετοιμάζει η Hexicon – 1 Voice\nτην Απρ 13, 2022 14:12\nΗ Hexicon είναι εταιρεία καθαρής τεχνολογίας που αναπτύσσει έργα αιολικής ενέργειας σε βαθιά νερά διεθνώς. Η εταιρεία έχει τη δική της πατενταρισμένη τεχνολογία, την TwinWind.\nΣτην εγχώρια αγορά ενέργειας εισέρχεται η Σουηδική Hexicon, εξειδικευμένη εταιρεία στην πλωτή αιολική ενέργεια, εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Στοκχόλμης.\nΣτο πλαίσιο αυτό, σημειώνει ανακοίνωση, δημιούργησε μαζί με την ελληνική επενδυτική εταιρεία ΕΑΜΑΑ την κοινοπραξία Hexicon Power SA που θα αποτελέσει το όχημα για την έναρξη της ανάπτυξης πλωτών υπεράκτιων αιολικών έργων στα ανοικτά των ελληνικών ακτών.\n«Η Ελλάδα έχει σημαντικές προοπτικές για την ανάπτυξη θαλάσσιων αιολικών πάρκων, καθώς το αιολικό δυναμικό της είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη. Γι αυτό και η εταιρεία μας θέλει να αξιοποιήσει το νέο νομικό πλαίσιο για την υπεράκτια αιολική ενέργεια που αναμένεται φέτος.\nΑυτή είναι μια σημαντική στρατηγική κίνηση για εμάς. Βλέπουμε μεγάλες ευκαιρίες στην Ελλάδα καθώς η κυβέρνηση της χώρας κινείται δυναμικά για να προωθήσει τη μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας», δήλωσε ο Marcus Thor, Διευθύνων Σύμβουλος της Hexicon.\nΗ Hexicon είναι εισηγμένη εταιρεία στο χρηματιστήριο της Σουηδίας, πρωτοπόρος στο κομμάτι της πλωτής αιολικής ενέργειας πάνω στην οποία δραστηριοποιείται εδώ και 10 χρόνια. Η Hexicon είναι εταιρεία καθαρής τεχνολογίας που αναπτύσσει έργα αιολικής ενέργειας σε βαθιά νερά διεθνώς. Η εταιρεία έχει τη δική της πατενταρισμένη τεχνολογία, την TwinWind. Ο σχεδιασμός TwinWind του διπλού στροβίλου αυξάνει την ενεργειακή απόδοση, μειώνει τα κόστη αλλά και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Πέρα από την ανάπτυξη της δικής της πλωτής πλατφόρμας, η Hexicon αναπτύσσει projects διεθνώς (Σκωτία, Νορβηγία, Ιβηρική Χερσόνησος, Νότιος Κορέα, κα), σε συνεργασία με εταιρείες όπως η Shell, η Bechtel, η CIP και η Aker Offshore Wind.\nHexiconΕλλάδαεπένδυσηπλωτή αιολική ενέργεια\nΠάτρα: Μυστήριο με κυβερνοεπίθεση στην κεντρική φαρμακαποθήκη


Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καρκίνου: Μην τον φοβάστε – MY SELVI\nΠαγκόσμια Ημέρα Κατά του Καρκίνου: Μην τον φοβάστε\nPosted on 4 Φεβρουαρίου 2016\nΌταν ήμουν μικρή άκουγα συνέχεια τη λέξη καρκίνος. Άκουγα τους μεγάλους να μιλάνε για κάτι κακό, κάτι τρομακτικό. Μια μέρα όταν μου είπε η μητέρα μου ότι ήταν καρκίνος, πλάνταξα στα κλάμα, χωρίς να ξέρω ακριβώς το γιατί, μέχρι που μου εξήγησε ότι αυτό ήταν απλά το ζώδιο της και δεν έπρεπε να στεναχωριέμαι.\n4 Φεβρουαρίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου σήμερα και θέλησα να επισκεφτώ και να μιλήσω με ανθρώπους, που έχουν έρθει αντιμέτωποι μαζί του και βγήκαν νικητές. Έτσι αποφάσισα να επισκεφτώ τα γραφεία του Συλλόγου Καρκινοπαθών Σερρών. Είχα αγωνία για τους ανθρώπους που θα συναντήσω και για το πως θα με υποδεχτούν.\nΤην πόρτα μου άνοιξε η πρόεδρος του συλλόγου, Αγγέλα Μούλιαρα, με ένα πλατύ χαμόγελο, που δεν σου άφηνε ίχνος υποψίας ότι αυτός ο άνθρωπος βίωσε τον δικό του γολγοθά. Όμως όλες οι κυρίες εκεί με υποδέχτηκαν με χαρά, ευδιάθετες με αρκετή δόση χιούμορ η καθεμία. Τίποτα δεν πρόδιδε ότι η καθεμιά ξεχωριστά είχε δώσει τον δικό της προσωπικό αγώνα με τον καρκίνο.\nΌλες πρόθυμες να συζητήσουμε και να μου εξιστορήσουν τη δική τους ιστορία, τη δική τους μάχη. “Δεν έχεις πολύ χρόνο, θα πεθάνεις”, είχε πει ο γιατρός πριν 17 χρόνια σε μία από αυτές. Μου το έλεγε και γελούσε γιατί η ίδια τον διεύψευσε.\nΤο άλφα και το ωμέγα στη μάχη με τον καρκίνο είναι η ψυχολογία, ισχυρίστηκαν όλες ομόφωνα. Είναι η πηγή που σου δίνει τη δύναμη να συνεχίσεις και να βγεις νικητής. “Έλα αγάπη μου, έχω καρκίνο, 5 με 6 μήνες ζωής μου δώσανε”, μου αφηγήθηκε κάποια άλλη, όταν πριν από χρόνια διαγνώστηκε με καρκίνο και έπρεπε να το ανακοινώσει στον άντρα της.\nΗ μάχη δεν είναι εύκολη, ο αγώνας είναι άνισος. ” ‘Οταν διαγνώστηκα με καρκίνο στα 26 μου χρόνια, ήθελα να βάλω τέλος στη ζωή μου. Ευτυχώς που δεν το έκανα”, μου εξομολογήθηκε μια κυρία γεμάτη συγκίνηση.\nΟ Σύλλογος Καρκινοπαθών Σερρών αριθμεί 610 μέλη, πολλά όμως δεν είναι ενεργά γιατί φοβούνται να το πουν. Όχι, ο καρκίνος δεν είναι ταμπού. Μόνο εάν τον κοιτάξεις κατάματα, μπορείς να τον κερδίσεις. Μόνο εσύ ο ίδιος μπορείς να του απαγορεύσεις να κλέψει τη χαρά σου. Να στηρίξεις τον εαυτό σου για να βγεις νικητής. Γιατί σε αυτή τη μάχη είστε δύο, εσύ και αυτός.\nΟ Σύλλογος Καρκινοπαθών Σερρών, ιδρύθηκε το 2005. Από τα ιδρυτικά του μέλη η πρόεδρος κ. Αγγέλα Μούλιαρα και η ταμίας κ. Πασιαλή Βασιλική. Παρέχει ψυχοκοινωνική στήριξη, οργανωμένη αλληλοβοήθεια, ενημέρωση για πρόληψη και θεραπεία. Διοργανώνει διάφορες εκδηλώσεις για ενημέρωση, μία από τις οποίες ήταν με τίτλο “Καρκίνος του μαστού – δεν τον φοβάμαι”, με κεντρική ομιλήτρια την κ. Νατάσα Παζαϊτη- Καραμανλή.\nΕίχαν πολλά ακόμα να μου πουν και να μου διηγηθούν, όμως δεν θέλησα να τις κουράσω περισσότερο. Η σωστή πρόληψη και ενημέρωση σώζει ζωές και κυρίως η καλή ψυχολογία. Εγώ στα μάτια τους είδα τη δίψα για ζωή και δημιουργία.\nΦεύγοντας από το “δεύτερο σπίτι τους”, τα γραφεία του Συλλόγου, σκέφτηκα πως αξία τελικά στη ζωή έχουν λίγα πράγματα και μετρημένα. Αυτά τα μικρά, καθημερινά, που πολλοί αγνοούμε. Ο καρκίνος δεν είναι ρατσιστής, δεν κάνει διακρίσεις. Δεν ξέρεις πότε και εάν θα σου χτυπήσει την πόρτα.\nΕγώ εύχομαι να έρθει η στιγμή, που ο καρκίνος θα είναι απλά και μόνο ένα ζώδιο! Όπως στην μικρή μου ηλικία!\nΤο Myselvi την Παρασκευή διασκεδάζει στους ΜΠΛΕ\nΜία φορά, και έναν καιρό…..ήταν οι ΜΠΛΕ