maya's random thoughts: 2007\nΟ μονόλογος της λερωμένης μοκέτας\nΕίμαι η μοκέτα του σαλονιού σου. Ποτέ δε σου άρεσα, το ξέρω. Ήταν μάλλον γιατί δε με διάλεξες, σου έλαχα. Ήρθα πακέτο με το διαμέρισμα που νοίκιασες και δεν μπορούσες να με ξεφορτωθείς χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη (εκτός αν ήθελες να αναλάβεις τα έξοδα αντικατάστασης. Που δεν ήθελες). Είμαι κολλημένη στο πάτωμα και δεν έχω λόγο στο ποιος θα με πατήσει. Και με έχουν πατήσει πολλοί. Ανήκω βλέπεις σε ένα διαμέρισμα που πολλοί το έχουν κάνει προσωρινή κατοικία τους, αλλά κανένας σπίτι. Ποιος αντέχει να ζήσει για πολύ σε 20 τετραγωνικά χωρίς θέρμανση; Κανέναν δεν κατηγορώ που δεν έμεινε. Ούτε κανένας τους μου λείπει.\nΕνώ λοιπόν δε σου άρεσα, βρεθήκαμε να συγκατοικούμε. Τα πηγαίναμε καλά, με καθάριζες εβδομαδιαία με την ηλεκτρική σκούπα και τέλος πάντων διατηρούσαμε μια αξιοπρεπή σχέση. Μέχρι που ένα βράδυ με λέρωσες. Δεν ήταν ένα βράδυ σαν όλα τα άλλα. Ήταν το βράδυ που γύρισες σπίτι με τον Μιχάλη. Τον Μιχάλη δεν τον είχα ξαναδεί, τον είχα ακουστά όμως, από κάτι ψυθιριστά τηλεφωνήματα. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί του μιλούσες ψιθιριστά. Μόνη σου ήσουν στο σπίτι κάθε φορά που του μιλούσες. Εκτός από μία φορά που ήταν ο Δήμος εκεί. Τότε το έκλεισες το τηλέφωνο και είπες στο Δήμο ότι στο έκλεισαν εσένα. Δεν ξέρω αν το πρόσεξε ο Δήμος, αλλά κοκκίνησες όταν το έλεγες αυτό. Εγώ φυσικά το πρόσεξα.\nΑ ναι, ο Δήμος. Παρόν στη ζωή σου τους τελευταίους μήνες. Σαν κι εμένα ένα πράγμα. Κι αυτός σου 'λαχε, κατά μία έννοια. Είχες κουραστεί να είσαι μόνη σου, σ'αυτή τη μεγάλη πόλη. Ήθελες μια συντροφιά, αλλά ποτέ δεν ήσουν ιδιαίτερα δημοφιλής. Ο Δήμος έδειξε ενδιαφέρον, γιατί όχι; Ήταν μια αξιοπρέπής επιλογή. Μέχρι να προχωρήσεις πιο πέρα, τουλάχιστον. Παράπονο δεν είχες, καλά περνούσατε. Όλα τα χατήρια σου έκανε, σ'ερωτεύτηκε, βλέπεις. Κι εσύ τον πατούσες, όπως πατάς εμένα. Όχι επειδή είσαι κακός άνθρωπος, αλλά επειδή δεν είσαι συνηθισμένη να κοιτάς κάτω.\nΤέλος πάντων, επιστρέφω στη νύχτα που με λέρωσες. Λοιπόν...Ο Μιχάλης είναι ήδη στο σπίτι σου, θέλει λέει να του δανείσεις το βιβλίο που του ΄λεγες. Άρχισε να ξεφυλλίζει το βιβλίο. Να βάλω μουσική Μιχάλη μου, ρωτάς τάχα αδιάφορα. Βεβαίως λέει αυτός και στρογγυλοκάθεται στο πάτωμα. (Από έπιπλα μόνο το κρεβάτι, ένα τραπέζι και μία καρέκλα στα 20 τετραγωνικά, τι να έκανε ο έρμος). Πετάγεσαι εσύ στο μπάνιο, ψεκάζεσαι με λίγο άρωμα και κοιτιέσαι καλά καλά στον καθρέφτη. (Σε είδα, ξεχνάς ότι η πόρτα του μπάνιου σου ποτέ δεν έκλεινε καλά; Και ναι, και ό Μιχάλης σε είδε. Του χάρισες ένα χαμόγελο ικανοποίησης).\nΔε θα προχωρήσω σε λεπτομέρειες για το τι ακολούθησε. Λίγο-πολύ όλοι έχουμε δει κάτι ανάλογο σε ταινίες. Άραγε θα ξέραμε τι να κάνουμε χωρίς αυτές; Το ένα έφερε το άλλο λοιπόν και τσουπ: Δίνεις μία με το πόδι σου στο ποτήρι με το κρασί (είχε αυτοσερβιριστεί ο Μιχάλης όσο ήσουν στο μπάνιο. Εσύ, κυρία! Του είπες ότι δεν πίνεις). Έτσι λούστηκα εγώ με κρασί κόκκινο φτηνιάρικο. Ώσπου να στεγνώσω είχε φύγει ο Μιχάλης κι εσύ ήσουν σε μια γωνιά και έκλαιγες.\nΤην άλλη μέρα το πρωί σου τηλεφώνησε ο Δήμος. Και καθώς του μιλούσες πρόσεξες τον λεκέ πάνω μου. Βρήκες μια δικαιολογία για να του το κλείσεις γρήγορα και έπεσες στα γόνατα προσπαθώντας να με καθαρίσεις. Και δώστου το κλάμα. Δεν καθαρίζουν με δάκρυα το κρασί, σου φώναζα, αλλά πού να με ακούσεις. Το βράδυ που γύρισες σπίτι, έφερες ένα κακάσχημο πράσινο χαλάκι (ήταν σε προσφορά) και το έστρωσες επάνω μου.\nΤον Δήμο δεν τον ξαναείδες. Ήθελες και ήθελε. Αλλά αποφάσισες να τιμωρήσεις τον εαυτό σου και να μην κάνεις αυτό που σε έκανε να νιώθεις πιο γυναίκα. Πώς να δικαιολογήσεις στον εαυτό σου παραπάνω από μία μέρα ευτυχίας; Ο Μιχάλης ποτέ δεν έμαθε τι έγινε εκείνη τη νύχτα. Όταν σε ρώτησε για το καινούριο σου απόκτημα του είπες ότι ποτέ δε σου άρεσα και πως επιτέλους βρήκες τον τρόπο να μη με βλέπεις. Πρόσεξε όμως ότι από τότε ήσουν πιο γλυκειά μαζί του, σαν να τον υπολόγιζες παραπάνω, σαν τα μάτια σου ξαφνικά να κατέβηκαν στο ύψος του.\nΑπό εκείνη τη μέρα δεν ανασήκωσες το πράσινο χαλί ούτε μία φορά. Δεν ξαναείδες τον λεκέ. Κάθε φορά όμως που βλέπεις το χαλί, ξέρεις τι σκεπάζει. Ξέρεις ότι -όπως κι εμένα- ούτε αυτό το χαλί ουσιαστικά το διάλεξες. Και όσο και να θέλεις να το ξεχάσεις εγώ θα είμαι πάντα από κάτω και θα έχω πάντα τον λεκέ: σουβενίρ της μόνης νύχτας που έκανες αυτό που ήθελες, της νύχτας που σε τρόμαξε ο ίδιος σου ο ευατός. Και αν τώρα πατάς το νέο χαλί, από κάτω και πάλι εμένα ουσιαστικά πατάς. Τουλάχιστον πιο πριν το έκανες χωρίς προσχήματα και χωρίς δικαιολογίες. Τουλάχιστον πριν μου έδινες την άδεια να είμαι το χαλί σου.\nPosted by Μάγια at 12:53 16 comments:\nΟ μονόλογος του πικραμένου ξυπνητηριού\nΕίμαι το ξυπνητήρι σου. Το πικραμένο ξυπνητήρι σου. Δεν ήμουν πάντα έτσι. Όταν με αγόρασες ήμουν γεμάτος όρεξη για δουλειά. Ούτε μπαταρία δε χειάστηκε να αγοράσεις- συμπεριλαμβανόταν στην τιμή. Και σημειώνω ότι 2 χρόνια μετά ακόμα δεν έχει χρειαστεί να την αλλάξεις.\nΔεν ξέρω αν θυμάσαι, αλλά από την αρχή ήμουν στρατιώτης. Κι εσύ ο στρατηγός. Ό,τι ώρα και αν με πρόσταζες πάντα έκτελούσα το καθήκον μου. Ακόμα και αν το προηγούμενο βράδυ το είχαμε περάσει με ποτά και παρέες ή προσπαθώντας να τελειώσουμε μια εργασία που έπρεπε να παραδώσεις την επόμενη μέρα.\n(Φυσικά και μιλάω στο πρώτο πληθυντικό. Τι νόμισες; Ότι κοιμάμαι όσο εσύ ξενυχτάς; Όχι! Είμαι καταδικασμένος να κοιμάμαι όταν εσύ κοιμάσαι και να ξυπνάω για να σε ξυπνήσω. Αυτή είναι η δουλειά μου).\nΠοτέ δε με συνήθισες. Κάθε πρωί ξελαρυγγιάζομαι για να σε ξυπνήσω. Το ξέρω ότι σε εκνευρίζει ο ήχος μου. Κι εμένα το ίδιο! Αλλά, βλέπεις, δεν τον διάλεξα! Αυτός μου 'λαχε! Αν και -στην τελική- μήπως αν είχα διαφορετικό ήχο θα σε εκνεύριζα λιγότερο ή θα ξυπνούσες ευκολότερα; Δεν ξέρω...κάτι μου λέει πως όχι. Παραδέξου το. Δεν είναι ο ήχος μου που σε εκνευρίζει αλλά το ότι σημάνει την αρχή όσων δε θες να αντικρύσεις. Την αρχή της μέρας σου.\nΈκανα που λες υπομονή σχεδόν ένα χρόνο. Δικαιολογούσα τη συμπεριφορά σου. Όλοι οι άνθρωποι έτσι είναι, παρηγορούσα τον εαυτό μου, δεν ξυπνούν εύκολα το πρωί. Να είσαι υπομονετικός, έλεγα, και σιγά σιγά θα σε συνηθίσει. Στο κάτω κάτω αυτή σε αγόρασε και ήξερε πολύ καλά ποια είναι η δουλειά σου. Στο κάτω κάτω σε χρειάζεται...\nΤο τι κακοποίηση υπέστη, δε λέγεται! Βρισιές, φωνές, ιπτάμενα μαξιλάρια (το πώς πάντα βρίσκεις το στόχο σου με κλειστά μάτια είναι ένα θαύμα). Μερικές φορές με εξορίζεις, γιατί νομίζεις ότι αν είμαι μακριά και αναγκαστείς να σηκωθείς για να με κάνεις να σωπάσω θα ξυπνήσεις στην πορεία. Θα ξεχάσω εγώ το βράδυ που πέρασα στο συρτάρι των καλτσών και άκουγα μία ανέραστη να μιξοκλαίει όλη νύχτα; Μάτι δεν έκλεισα).\nΤέλος πάντων, κάποια στιγμή η υπομονή μου εξαντλήθηκε. Σταμάτησα να ενδιαφέρομαι. Γιατί θα πρέπει δηλαδή να με νοιάζει αν θα πας στη δουλειά σου καθυστερημένα; Ή αν θα ξεχάσεις να πάρεις το χάπι σου; Και χωρίς ποτέ να έχω ακούσει ένα ευχαριστώ! Θαρρείς ότι για μένα είναι εύκολο να ξυπνάω; Και να ξεκινάει η μέρα μου με βρησίδι και σφαλιάρες;\nΓι'αυτό λοιπόν, εδώ και μερικούς μήνες, δε σε ξυπνώ. Ή μάλλον, σε ξυπνώ όποτε εγώ θέλω. Κάποιες μέρες χτυπάω κανονικά, στην ώρα μου, κύριος. Και κάποιες άλλες δε χτυπάω καθόλου. Ή χτυπάω αργότερα. Και πάνω που νομίζεις ότι έχω χαλάσει για τα καλά και σκέφτεσαι σοβαρά να με πετάξεις, τότε αρχίζω να λειτουργώ κανονικά για περίπου μια εβδομάδα. Και φτου και απ'την αρχή.\nΚαι το πιστεύεις; Από τότε που άρχισα αυτό το βιολί, δε με καταριέσαι πια τόσο πολύ. Μέχρι και καινούριες μπαταρίες θα μου φέρεις σήμερα. Το είδα στη λίστα για τα ψώνια σου!Ποτέ πριν δε με κράτησες τόση ώρα στα χέρια σου, ποτέ πριν δε με ρώτησες τι έχω, ποτέ πριν δεν ανησύχησες για μένα. Μέχρι που σου χάλασα τη ρουτίνα. Μέχρι που σταμάτησα να σου δίνω αυτό που θεωρούσες δεδομένο. Αυτό που στην τελική έχεις ανάγκη.\nPosted by Μάγια at 19:17 13 comments:\nΟ μονόλογος της αζευγάρωτης κάλτσας\nΕίμαι μια από τις κάλτσες σου. Είναι εύκολο να καταλάβεις ποια ακριβώς. Ξεχωρίζω, βλέπεις, ποικιλλοιτρόπως: Όχι μόνο είμαι μία από τις ελάχιστες έγχρωμες παρουσίες μέσα σε αυτή τη μαυρίλα που ονομάζεις συρτάρι καλτσών, αλλά είμαι και η μόνη αζευγάρωτη. Σόλο. Μπουκάλα. Χήρα.\nΦυσικά δεν ήμουν πάντα έτσι. Όπως όλες οι καθωσπρέπει κάλτσες, είχα κι εγώ το ζευγάρι μου. Μαζί μας αγόρασες μία μέρα που διάβασες σε ένα περιοδικό ότι τα ρούχα επηρρεάζουν τη διάθεσή μας και ότι αν φοράμε όλο σκούρα να μην αναρωτιόμαστε γιατί τα βλέπουμε όλα μαύρα (δεν ισχύει μόνο για τα γυαλιά ηλίου, δηλαδή). Είπες λοιπόν κι εσύ να βάλεις λίγο χρώμα στη ζωή σου σε μία προσπάθεια αυτοθεραπείας της -σχεδόν μόνιμα- κακής σου διάθεσης. Ξεκίνησες με εμάς: ένα ζευγάρι μωβ (ανοιχτό μωβ, όχι πεθαμενατζίδικο) κάλτσες.\nΜε τον Μίμη δεν είμασταν και από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια. Ούτε μαλώναμε. Αλλά ήταν το ζευγάρι μου. Αγκαλιά κοιμόμασταν στο συρτάρι σου και αποχωριζόμασταν μόνο όταν μας φορούσες (που δεν ήταν πολύ συχνά). Και βέβαια στο πλυντήριο, ευρύτερα γνωστό στον καλτσόκοσμο ως το εβδομαδιαίο όργιο. Τα σόδομα και τα γόμορα γίνονται εκεί μέσα, μπλέκουν οι κάλτσες τα μπούτια τους, δεν ξέρουν ποια πηγαίνει με ποια. Στην αρχή τσινούσα. Μπορεί ο Μίμης να μην ήταν φωτομοντέλο, αλλά ήταν δικός μου. Δεν ήθελα να τον δω με καμιά άλλη. Μετά όμως συνειδητοποίησα πως δεν έιχα άλλη επιλογή από το να πάω με το ρεύμα. Στη πιο χαλαρή αυτή μου προσέγγιση συνέβαλε βέβαια και το γεγονός ότι κάποιοιες από τις άλλες κάλτσες θα μπορούσαν να ήταν φωτομοντέλα. Άσε που είναι τόσο γρήγορες οι στροφές μέσα στον κάδο που ζαλίζεσαι και ούτε πολυκαταλαβαίνεις με ποιον πηγαίνεις ή πού είναι ο Μίμης. Και στο τέλος κάθε πλύσης, περίμενα πώς και πώς τη στιγμή που θα μας ξαναέκανες ζευγάρι και θα κοιμόμασταν αγκαλιά.\nΜια Κυριακή σαν όλες τις άλλες λοιπόν είδα τον Μίμη για τελευταία φορά. Δεν το ήξερα βέβαια πως ήταν η τελευταία φορά, αλλιώς θα του έλεγα κάτι πιο γλυκό από "καλά να περάσεις με την καινούρια" (είχαμε νέα άφιξη στο συρτάρι και ένιωθα λίγο παραμελημένη. Όχι μόνο από τον Μίμη, αλλά βλέπεις μόνο σε αυτόν είχα το δικαίωμα να παραπονιέμαι). Κυριακή λοιπόν είναι πάντα η μέρα του πλυντηρίου. Πάντα ξυπνάς αργά τις Κυριακές, πίνεις τον καφέ σου και μετά βλασφημάς που έχεις να βάλεις πληντύριο. Όλα έμοιαζαν να ακολουθούν αυτή τη ρουτίνα. Μετά την πλύση μας άπλωσες να στεγνώσουμε. Δεν μπορούσα να δω τον Μίμη, αλλά δεν ανησύχησα. Μου έκρυβε τη θέα ένα πουλόβερ και φαντάστηκα θα ήταν από πίσω του (ποτέ δεν έμαθες να πλένεις ή να απλώνεις σωστά, παρεμπιπόντως).\nΌταν το βράδυ μας μάζεψες και άρχισες να μας κάνεις ζευγάρια, σκεφτόμουν ότι πραγματικά μου είχε λείψει ο καλός μου και τι ωραία που θα ήταν αν περνούσαμε ένα ήσχυχο κυριακάτικο βράδυ αγκαλιά. Σε έβλεπα να παίρνεις κάλτσα μετά την κάλτσα και να τις ζευγαρώνεις και έκλεισα τα μάτια περιμένοντας τη σειρά μου. Όταν τα ξαναάνοιξα, συνειδηποίησα πως ήμουν μόνη στο καλάθι. Όλες οι άλλες κάλτσες είχαν ξαναβρεί το τάιρι τους, μα ο Μίμης πουθενά. Εσύ μουρμούρισες κάτι, πήγες πίσω στο πλυντήριο, κοίταξες και κάτω από την απλώστρα...πουθενά ο Μίμης. Είχα ακούσει στο παρελθόν για κάλτες που εξαφανίζονται μυστηριωδώς κατά την πλύση, αλλά νόμιζα ότι ήταν θρύλος. Να που έλαχε σε μένα (και στον καημένο τον Μίμη) να επαληθεύσουμε το θρύλο.\nΑπό εκείνο το βράδυ είμαι μόνη μου και σε αχρηστία. Συνεχίζω να μένω στο συρτάρι, γιατί δεν πετάς τίποτα, οπότε δε σου πήγε καρδιά να με ξεφορτωθείς. Από τότε λοιπόν περιμένω. Γιατί ο θρύλος λέει πως, έτσι όπως εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς, κάποιες από τις εξαφανισμένες κάλτσες ξαναεμφανίζονται, κάποιες φορές μήνες αργότερα. Αφού λοιπόν το α μέρος του θρύλου είναι αλήθεια, ίσως να είναι και το β.\nΔεν είναι εύκολο να περιμένεις. Με τρώει η αγωνία για το πού να βρίσκεται ο Μίμης. Και για το αν με σκέφτεται καθόλου. Όλες οι άλλες κάλτσες κοιμούνται κάθε βράδυ αγκαλιά με τα ταίρια τους κι εμένα με τρώει η ζήλια. Και έχω τη ζήλια μου έχω γίνει πικρόχολη και καμιά άλλη κάλτσα δε μου μιλάει πια. Ούτε στο πλυντήριο με βάζεις πλέον, αφού δε με φοράς. Το πλυντήριο δε μου λείπει. Μου λείπει το να με φορέσεις, να θυμηθώ ποια είμαι να νιώσω χρήσιμη. Πολλές φορές εύχομαι να χαθεί στο πλύσιμο κάποια άλλη κάλτσα και ίσως τότε να μας κάνεις ζευγάρι, και ας μην ταιριάζουμε. Στο κάτω-κάτω δε θα μας δει κανείς. Αλλά με αυτή τη σκεψη μελαγχολώ, γιατί συνειδητοποιώ ότι ποτέ κανένας δε θα ξαναείναι το ζευγάρι μου.\nΚαι, το πιστεύεις; Όσο περνάει ο καιρός τόσο πιο πολύ εκτιμώ τον Μίμη και αυτό που είχαμε. Και τόσο πιο πολύ μου λείπει. Το ίδιο που έχεις πάθει κι εσύ με τον Σταύρο. Μόνο που ο Σταύρος δε χάθηκε στην πλύση, αλλά χάθηκε κι αυτός χωρίς να δώσει εξήγηση. Και από τότε σε έχουν φάει κι εσένα τα γιατί και τα και άμα.\nΗ διαφορά μας είναι ότι εσυ ποτέ δε θα μάθεις με σιγουριά αν ο Σταύρος ήταν όντως το ζευγάρι σου. Αυτά τα πράγματα τα ξέρουν σίγουρα μόνο οι κάλτσες. Κι έτσι θα μπορέσεις κάποια στιγμή να συνεχίσεις τη ζωή σου, γιατί όσο περνάει ο καιρός θα σου φαίνεται ότι ο Σταύρος μάλλον δεν ήταν το ζευγάρι σου και κάποιος καινούριος που γνώρισες σου ταιριάζει πιο πολύ.\nΚαι όταν κάποια στιγμή έρθει η ώρα σου να ξανακοιμηθείς ευτυχισμένη στην αγκαλιά κάποιου, εγώ θα κοιμάμαι ακόμα μόνη μου στο ίδιο συρτάρι. Και δε θα ξέρω τι είναι πιο δύσκολο να αντέξω: Την αναμονή για κάτι που μάλλον δε θα επιστρέψει ποτέ, ή τη γνώση ότι έχασα το μοναδικό ζευγάρι που θα μπορούσα να έχω.\nPosted by Μάγια at 16:00 14 comments:\nΟ μονόλογος της γριάς ατζέντας\nΕίμαι η ατζέντα σου. Η γριά ατζέντα σου. Και να θέλω να κρύψω την ηλικία μου δεν μπορώ. Ένα τεράστιο και χρυσαφί (τι κιτσ, θεέ μου) 1985 δεσπόζει στο κατά τα άλλα λιτό εξώφυλλό μου. Είμαι δηλαδή 22 ετών. Αυτό για να καταλάβεις σε ατζεντοχρόνια μεταφράζεται σε μαθουσάλας και βάλε. Οι νορμάλ άνθρωποι παίρνουν καινούρια ατζέντα κάθε χρόνο. Οι νορμάλ άνθρωποι μάλλον παίρνουν καινούρια ατζέντα κάθε χρόνο και τη χρησιμοποιούν. Εσύ με αγόρασες τέλη του 1984 (ή μήπως δεν με αγόρασες καν; μπορεί να ήμουν και δώρο) και από τότε δε με έχεις αλλάξει. Είχες την πρόθεση να το κάνεις παραπάνω από μία φορά. Σχεδόν πάντα πριν το ξεψύχισμα της χρονιάς αγόραζες μία καινούρια ατζέντα και πάντοτε υποσχόσουν στον εαυτό σου ότι αυτή τη φορά θα τη χρησιμοποίούσες, αυτή τη φορά θα αντέγραφες ονόματα, διευθύνσεις και αριθμούς από εμένα στην καινούρια και θα προγραμμάτιζες μεθοδικά την καινούρια χρονιά.\nΠοτέ δεν το έκανες όμως, ή τουλάχιστον ποτέ δεν το ολοκλήρωσες. Δώδεκα χρόνια τώρα εμένα κουβαλάς στη τσάντα σου. Δε σε ενοχλούν τα μισοσχισμένα μου φύλλα. Όπως δε σε ενοχλούν οι ρυτίδες στα πρόσωπα αυτών που αγαπάς. Δε σε ενοχλεί που πολλές φορές οι καταχωρήσεις έχουν ξεθωριάσει από την πολυκαιρία και χρειάζεται να βάλεις τα γυαλιά σου και να μαντέψεις πριν σηκώσεις το ακουστικό για να τηλεφωνήσεις. Δε σε ενοχλεί που σε πολλά γράμματα (αχ αυτό το "Κ" και το "Τ") δεν υπάρχει πλέον χώρος για νέες εγγραφές και αναγκάζεσαι να τις στριμώχνεις ανάμεσα στις παλιές. Δε σε ενοχλεί που δεν έχω αρκετό χώρο για να συμπληρώνεις ηλεκτρονικές διευθύνσεις. Δε σε ενοχλεί που πολλά από τα ονόματα στις σελίδες μου, είναι πλέον ονόματα νεκρών.\nΌχι, όλα αυτά δεν έχουν σημασία για σένα. Είμαι η ατζέντα σου, μεγαλώσαμε μαζί. Μαζί κάναμε νέους φίλους, μαζί χάσαμε κάποιους παλιούς. Μαζί αγωνιούσαμε πάνω από το τηλέφωνο περιμένοντας κάποιον να πάρει ή παλεύοντας την πανόρμηση να πάρουμε εμείς. Μαζί σχιστήκαμε, μαζί ξεθωριάσαμε.\nΑλλά ακόμα την κάνουμε τη δουλειά μας. Είμαστε εδώ, πιστές στο καθήκον. Κάποιες φορές χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο ή περισσότερη προσπάθεια απ'ότι παλιά. Αλλά είμαστε εδώ, περήφανες για την ηλικία μας και για ό,τι κουβαλάμε.\nPosted by Μάγια at 13:41 15 comments:\nΟ μονόλογος της φαφούτας χτένας\nΕίμαι η χτένα σου. Η φαφούτα χτένα σου. Ε, πως να αυτοαποκαλεστώ η καψερή αφού μου λείπουν μερικά δόντια; Από την κακομεταχείριση το έπαθα. Σαν κακοποιημένη σύζηγος που παρόλα όσα μου κάνεις εγώ κάθε πρωί σου γλυκοφιλώ τα μαλλιά πριν πας στη δουλειά.\nΜπορεί να είμαι φαφούτα, αλλά δεν είμαι και τόσο γριά. Ούτε και άσχημη θα με λεγες. Απλώς συνηθισμένη. Καστανή, κοντούλα...αν είχα και μεγαλούτσικα οπίσθια θα μπορούσε να πει κανείς ότι έχω όλα τα χαρακτηριστικά της μέσης ελληνίδας. Όχι ότι υπονοώ ότι η μέση ελληνίδα είναι φαφούτα. Προς θεού!\nΚαλύτερα να τις κόψω τις αναλογίες με τη μέση ελληνίδα πριν παρεξηγηθώ. Ας μιλήσω για τον εαυτό μου (είμαι άραγε η μέση χτένα;). Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί με αγόρασες! Για όσους δεν με έχουν γνωρίσει, είμαι αυτό που οι παλιομοδίτες θα έλεγαν τσατσάρα. Που σημαίνει ότι δεν είμαι κατάλληλη για τα μακριά πυκνά μαλλιά σου. Ούτε για το ανυπόμονο του χαρακτήρα σου. Ούτε για την τεμπελιά σου. Βγαίνεις από το μπάνιο κυρία μου και χωρίς να έχεις χρησιμοποιήσει ίχνος μαλακτικής περιμένεις με δυο χτενιές να σου ξεμπερδέψω την κώμη. Για βάστα καλή μου! Χτένα είμαι, δεν είμαι ο Vidal Sassoon wash and go!\nΘα στο πω μια και καλή! Δεν είμαι εγώ για σένα. Χρειάζεσαι βούρτσα. Επαγγελματική, πώς το λένε. Ειδική για μακριά μαλλιά και απαιτητικούς χαρακτήρες σαν και την αφεντιά σου. Ανεκτική στην κακομεταχείριση. Που να έχει όλα της τα δόντια.\nΓια κάποιον ανεξήγητο για μένα λόγο όμως, δε θες να με αλλάξεις. Είσαι πλάσμα της συνήθειας, το ξέρω. Άσε που δε νοιάζεσαι και πολύ για τα μαλλιά σου. Τι είπες; Θες να με πας στον ορθοδοντικό να μου βάλεις μασέλα; Ε δεν είμαστε με τα καλά μας! Για δοκίμασε να πας στον ορθοδοντικό και να με καθίσεις στην καρέκλα και να με συστήσεις ως ασθενή...Ε ρε γέλια που θα κάνουμε!\nΔεν επιδέχομαι επισκευής, χρυσή μου. Θα είμαι φαφούτα μια ζωή. Και με τους ρυθμούς που πας δε θα μου μείνει δόντι για δόντι. Χαλάρωσε λίγο. Δώσε μου πέντε λεπτά παραπάνω κάθε μέρα, φέρσου μου πιο τρυφερά και θα δεις ότι δεν είμαι και τόσο άχρηστη. Ίσως ποτέ να μην φτάσω στο υψηλό επίπεδο μιας επαγγελματικής βούρτσας, αλλά τουλάχιστον εγώ σε ξέρω τρίχα προς τρίχα. Εγώ τα μεγάλωσα αυτά τα μαλλιά. Εγώ τα χαϊδεύω κάθε μέρα. Εγώ τα μυρίζω - και τι ωραία που μυρίζουν! Τα αγαπώ αυτά τα μαλλιά και αγαπώ και σένα. Και ας με κατάντησες φαφούτα.\nΈτσι λοιπόν. Δώσε μου πέντε λεπτά παραπάνω την ημέρα. Καμιά φορά μόνο τόσο χρειάζεται για να καλυτερέψουν τα πράγματα.\nPosted by Μάγια at 11:57 2 comments:\nΟ μονόλογος του χαλασμένου αναπτήρα\nΕίμαι ο αναπτήρας που πάντα έχεις στη δεξιά τσέπι του παντελονιού σου. Όποιο παντελόνι κι αν φοράς, τα τελευταία πέντε χρόνια, πάντα με τοποθετείς προσεκτικά στη δεξιά του τσέπη. Έτσι είμαι πάντα (και εύκολα) διαθέσιμος.\nΉμουν δώρο της πρώτης (και μοναδικής όπως προέκυψε αργότερα- αλλά αυτό βέβαια δεν το ήξερες τότε) επαιτείου σας με την Αναστασία. Μεγάλη αγάπη με την Αναστασία, κι ας μην ήτανε η πρώτη. Και -παρόλο που λόγω της πρακτικής φύσης σου αρχικά ξίνισες με το δώρο (μα καλά αναπτήρα μου πήρε; έχω τόσους!)- από εκείνη τη μέρα με έχεις πάντα μαζί σου.\nΧωρίς να θέλω να περιαυτολογήσω, ήμουν όμορφος στα νιάτα μου. Γυαλιστερός και φρέσκος, σαν τη σχέση με την Αναστασία. Πάντα ετοιμοπόλεμος, πάντα άναβα με την πρώτη, πάντα η φλόγα ήταν δυνατή (κάποιες φορές πολύ δυνατή, ίσως. Αλλά ποτέ δε σε καψε πολύ. Καμιά φορά οι φλόγες καίνε περισσότερο αφού σβήσουν, βλέπεις).\nΑναπόφευκτα, όμως μετά από κάποιον καιρό άρχισαν τα προβλήματα. Στην αρχή ήθελα μόνο γέμισμα. Μετά αλλαγή πέτρας. Μετά άρχισε να ξεχαρβαλώνεται και το καπάκι. Και το εξωτερικό μου γέμισε γρατσουνιές και όλη η αρχική γυαλάδα αποτελεί πλέον παρελθόν. Όπως η σχέση σου με την Αναστασία. Στην αρχή ήταν μικρά προβλήματα που μπορούσες να λύσεις. Αλλά σιγά σιγά οοι γρατσουνιές έγιναν όλο και περισσότερες και πιο δύσκολο να κρυφτούν. Και άρχισε και η σχέση σας να ξερχαβαλώνεται, σαν το καπάκι μου, και να κρέμεται από μια κλωστή.\nΚαι όπως ήταν αναμενόμενο, η κλωστή έσπασε, το καπάκι έπεσε, η σχέση τελείωσε. Έκανες τα πάντα για να μας επισκευάσεις, αμφότερους. Κανένας τεχνίτης δε δέχτηκε να με αναλάβει και τίποτα δεν κατάφερε να αλλάξει γνώμη στην Αναστασία και να της ξανανάψει τη φλόγα.\nΗ Αναστασία λοιπόν έφυγε. Πάνε, νομίζω, πέντε χρόνια. Πέταξε μακριά. Εμένα όμως αρνήσε να με πετάξεις, με κρατάς πάντα στη δεξιά σου τσέπη, γέρο, ξεχαρβαλωμένο και γρατσουνισμένο. Ξέρεις πολύ καλά ότι ποτέ πια δε θα ξαναδείς τη φλόγα μου να καίει, κι όμως, κάθε φορά που θέλεις να ανάψεις τσιγάρο, πάντα μου δίνεις μια ευκαιρία, πάντα πρώτα προσπαθείς να το ανάψεις με τη δική μου φλόγα.\nΑπολαμβάνω την εμπιστοσύνη που μου δείχνεις...και αναγνωρίζω τη δύναμη της ελπίδας. Όμως κουράστηκα. Είμαι γέρος και από καιρό σε αχρηστία. Κουράστηκα να με κουβαλάς μαζί σου και να με φορτώνεις με προσδοκίες που ξέρω ότι δεν μπορώ πια να ικανοποιήσω. Πέταξέ με. Αναγνώρισέ μου το δικαίωμα να πεθάνω. Ελευθέρωσέ με.\nΚαι ίσως τότε να ελευθερωθείς κι εσύ.\nPosted by Μάγια at 12:06 7 comments:\nΚρυώνω και με έπιασε νοσταλγία για το καλοκαίρι...και τα ηλιοβασιλέματά του!\nPosted by Μάγια at 16:48 5 comments:\nΟ μονόλογος του λεκιασμένου καθρέφτη\nΕίμαι ο καθρέφτης σου. Ή μάλλον εσύ είσαι ο καθρέφτης μου. Μην απορείς! Όλα είναι θέμα οπτικής! Κάθε φορά που με κοιτάζεις βλέπω τον εαυτό μου στο τζάμι των ματιών σου. Ακριβώς όπως βλέπεις εσύ τον εαυτό σου στο δικό μου τζάμι.\nΕίμαι ο καθρέφτης σου. Ο αιωνίος λερωμένος. Θα το πω και ας σε ντροπιάσω. Δεν με καθάρισες ούτε μια φορά από τότε που μετακόμισες σ'αυτό το διαμέρισμα, 6 μήνες τώρα. Ναι, ήμουν ήδη βρώμικος. Είχαν δει βλέπεις πολλά τα μάτια μου. Και αφού δε με καθάρισες εσύ, έχω μια μόνιμη θολούρα πάνω μου. Και κάποιες φορές ξεχνιέμαι και νομίζω ότι αυτή η θολούρα είναι η πραγματικότητα και ότι τίποτα δεν είναι καθαρό και γυαλιστερό. Ούτε τα πλακάκια του απέναντι τοίχου (και αυτά τα καθαρίζεις σχολαστικά, το ομολογώ).\nΜοιάζουμε εμείς οι δυο, ξέρεις. Τα μάτια σου είναι κι εσένα μονιμως θολά. Μάλλον κι εσύ έχεις δει πολλά και μάλλον κανένας δε νοιάστηκε να σε καθαρίσει. Ή έτσι σε βλέπω εγώ εξαιτίας της δικής μου θολούρας. Ή μήπως πάλι η δική μου θολούρα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο αντικατοπτρισμός της δικής σου;\nΜπερδεύτηκα. Τι τις θέλω εγώ τις φιλοσοφικές αναζητήσεις; Στο κάτω-κάτω ένας καθρέφτης είμαι. Αυτό που ξέρω είναι αυτό που βλέπω. Το ίδιο κι εσύ. Ξέρεις τι είναι αυτό που βλέπεις. Κι όταν σ'αρέσει και κοιτιέσαι με τις ώρες, κι όταν βλασφημάς τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια σου και τα ποτά της προηγούμενης νύχτας. Ξέρεις. Είσαι εσύ, αυτή είναι η όψη σου, αυτά είναι τα μάτια σου, αυτό είναι το χαμόγελό σου.\nΚαι αυτό είναι το μυστικό μας.\nΚαι οι δύο ξέρουμε πώς είναι τα μάτια σου πραγματικά, όσο κονσίλερ κι αν βάλεις για να κρύψεις τους μαύρους κύκλους. Ξέρουμε ποιο είναι το πραγματικό σου χαμόγελο, κι ας φοράς χίλια δυο άλλα ψεύτικα κατά καιρούς. Και οι δύο ξέρουμε πως έχεις ήδη την πρώτη σου ρυτίδα. Και δύο άσπρες τρίχες.\nΑναρωτιέμαι αν ξέρεις όμως, ότι υπάρχουν φορές (λίγες αλλά υπάρχουν!) που τα μάτια σου δεν είναι θολά, αλλά έχουν μια λάμψη αληθινή και καθαρή. Και τότε φεύγει και η δική μου θολούρα και νιώθω πιο καθαρός και από τα πλακάκια απέναντι.\nΚαι κλείνω τα μάτια μου και το μόνο που θέλω είναι να είμαι καθρέφτης. Ο δικός σου καθρέφτης.\nPosted by Μάγια at 12:03 6 comments:\nΟ μονόλογος του παραπεταμένου στυλό\nΕίμαι το στυλό που δε χρησιμοποιείς πια. Δε θα με εκπλήξει αν δεν έχεις καν επίγνωση της ύπαρξής μου. Ωραία λοιπόν, θα σε βοηθήσω να θυμηθείς. Φαντάζομαι τη μολυβοθήκη πάνω στο γραφείο σου τη θυμάσαι. Μέσα έχει μόνο τρία στυλό: δύο μπλε και ένα κόκκινο. Εγώ είμαι το μπλε νούμερο δύο. Μην ψάχνεις να βρεις νούμερο επάνω μου, ανόητε. Μεταφορικά μιλάω. Αυτοπροσδιορίζομαι ως νούμερο δύο, αφού το νούμερο ένα μπλε στυλό της καρδιάς και του χεριού σου είναι -προφανώς- το άλλο μπλε.\nΚαι σε ρωτώ: Τι έχει αυτό που δεν έχω εγώ; Είμαστε ακριβώς της ιδίας μάρκας, σου κοστίσαμε ακριβώς τα ίδια χρήματα (ξοδεύτηκες πάλι, παρεμπιπτόντως: μισό ευρώ έκαστο) και γράφουμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο (0.5 μύτη για να ακριβολογούμε). Εξήγησέ μου σε παρακαλώ, γιατί το άλλο το χρησιμοποιείς κάθε μέρα ενελιππώς κι εμένα ποτέ; Είναι μήπως επειδή είναι νεότερο; Πφφφ, σιγά τη διαφορά, θα 'ναι δε θα ΄ναι τρεις μήνες. Και αυτό από την ημερομηνία αγοράς, γιατί για την ημερομηνία παραγωγής, ένας θεός ξέρει!\nΑυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί τον αγόρασες! Καλά δεν τα πηγαίναμε οι δυο μας; Δε σου ήμουνα πιστό; Πάντοτε έγραφα ό,τι με διέταζες, χωρίς λάθη, χωρίς να αφήσω σταγόνα μελανιού να μουτζουρώσει τα χαρτιά σου. Και ποτέ δεν παραπονέθηκα, ούτε απείλησα με απεργία, και ας έγραφα χιλιόμετρα βαρετών αριθμών και ακαταλαβίστικων συμβόλων. Δεν είσαι, βλέπεις, κανένας συγγραφέςας να περνάει κι εμένα ευχάριστα η ώρα μου. Λογιστής είσαι. Παρόλα αυτά εγώ ευχαριστιόμουν τις ώρες που περνούσαμε μαζί. Στο κάτω-κάτω δεν είχα και άλλη εναλλακτική να προτιμήσω. Ούτε και ήξερα πώς να την αναζητήσω.\nΜέχρι που έφερες το άλλο μπλε στυλό. Και από τότε με αγνοείς. Όχι, δεν με πέταξες. Προτιμάς να με βασανίζεις κρατόντας με σε αχρηστία. Προτιμάς να με ξεφτιλίζεις, αφήνοντάς με να σε βλέπω με το άλλο.\nΓιατί ξέρεις πως δεν μπορώ να φύγω. Γιατί ξέρεις πως -όσο κι αν πονάω- αν κάποτε αποφασίσεις να με ξαναχρησιμοποιήσεις, θα σε υπηρετήσω. Αφού μόνο αυτό έχω μάθει να κάνω.\nPosted by Μάγια at 11:25 2 comments:\nΑυτήν την εικόνα είδα μόλις ξύπνησα σήμερα...και χαμογελάω από τότε! :)\nPosted by Μάγια at 10:43 4 comments:\nΟ μονόλογος μιας κούπας\nΕίμαι η κούπα του καφέ σου. Όχι μια οποιαδήποτε κούπα, αλλά η κούπα. Αυτή που εδώ και χρόνια φιλοξενεί τον πρωινό- και όχι μόνο- καφέ σου.\nΔεν ξέρω γιατί διάλεξες εμένα από όλες τις κούπες για να γίνω η κούπα σου. Δεν έχω υψηλή συναισθηματική αξία για σένα- ή τουλάχιστον δεν είχα όταν με διάλεξες. Δεν ήμουν δώρο κάποιας μεγάλης αγάπης, ούτε η κούπα που είχες από μικρό παιδί. Δεν είμαι ακριβή, ούτε ιδιαίτερα όμορφη. Κι όμως με διάλεξες. Μάλλον κατά τύχη. Έρχεται για όλους τους ανθρώπους η στιγμή που πρέπει να διαλέξουν μια κούπα για τον καφέ τους και να της μείνουν πιστοί για πάντα ή μέχρι αυτήν να σπάσει.\nΈχω ταπεινή καταγωγή. Οι άλλες κούπες στο ντουλάπι δεν το ξέρουν γιατί είναι νεότερες, αλλά ήμουν το δώρο όταν αγόρασες 2 κουτιά γάλα, τότε που αποφάσισες να αρχίσεις να τρως πιο σωστά, 9 χρόνια πριν. Το γάλα το πέταξες 2 εβδομάδες μετά. Και σου μεινα εγώ, μια ανάμνηση των υποσχέσεων που δίνουμε στον εαυτό μας και ποτέ δεν κρατάμε.\nΕίμαι άσπρη και στα νιάτα μου είχα πάνω μου το λογότυπο της γαλακτοκομικής εταιρείας που με προσέφερε ως δώρο. Κόκκινο ήταν. Τώρα έχει ξεθωριάσει τόσο που μοιάζει με παλιά πληγή. Η ουλή της ιδιοκτησίας, όπως τη λέω. Δεν με πειράζει, γιατί μου θυμίζει από πού έρχομαι και πως τώρα είμαι ελεύθερη. Τουλάχιστον από τον παραγωγό μου, αφού τώρα βλέπεις ανήκω σε σένα. Αναρωτιέμαι αν ποτέ θα είμαι πραγματικά ελεύθερη. Αλλά, θα μου πεις, τι θα έκανα τότε; Δεν ξέρω καν αν θα υπήρχα. Υλικά θα υπήρχα, αλλά θα μπορούσα να σκέφτομαι όπως τώρα; Θα ήμουν πάντα άδεια και κρύα...Προτιμώ λοιπόν να είμαι η κούπα σου, προτιμώ να είμαι ιδιοκτησία σου, αν είναι να νιώθω γεμάτη πού και πού. Να νιώθω τη ζεστασιά του νερού καθώς διαλύει τον καφέ, τα χέρια σου γύρω μου, την ανάσα σου καθώς μυρίζεις τον καφέ και καθώς τον γεύεσαι...\nΈχω βέβαια και τα παράπονά μου. Μερικές φορές το νερό είναι πολύ καυτό. Και πονάω. Άλλες πάλι δεν είναι αρκετά ζεστό και ο καφές δεν διαλύεται καλά και με γρατσουνάει. Κάποιες μέρες βιάζεσαι τόσο που πίνεις μια γουλιά και φεύγεις, αφήνοντας με να σιγοκρυώνω και να μετράω τις ώρες μέχρι να γυρίσεις.\nΑλλά ξέρω πως δεν το κάνεις επίτηδες και πως κατά πάσα πιθανότητα αύριο θα είναι καλύτερα τα πράγματα. Και ξέρω πως ό,τι κι αν γίνει το βράδυ θα γυρίσεις σπίτι, θα με πλύνεις, θα με σκουπίσεις, θα με βάλεις στο ντουλάπι και εγώ θα κοιμηθώ ήσυχα. Γιατί θα ξέρω πως το άλλο πρωί όταν ανοίξεις το ντουλάπι πάλι εμένα θα διαλέξεις, με κλειστά τα μάτια. Και θα ξυπνήσουμε σιγά-σιγά μαζί.\nPosted by Μάγια at 12:29 No comments:\nΜε δυο ποιήματα\nΉταν από τις λίγες φορές που η Μάγια ξυπνούσε μόνη της, χωρίς να χτυπήσει το ξυπνητήρι. Τι ώρα να ήταν; κάθισε για λίγα λεπτά στο κρεβάτι ακίνητη, κοιτάζοντας το ταβάνι και προσπαθώντας να ξεδιαλύνει αυτήν την παράξενη αίσθηση με την οποία είχε ξυπνήσει. Ήταν θλίψη, ανησυχία ή μήπως φόβος; Δεν μπορούσε να το προσδιορίσει, ούτε να το βάλει σε λεκτικά καλούπια. Το μόνο που μπορούσε με σιγουριά να πει είναι πως ήταν μια δυσάρεστη αίσθηση. Ναι, αυτό μπορούσε να το πει σίγουρα.\nΑρχικά δεν έδωσε μεγάλη σημασία. Σηκώθηκε, πήγε στην κουζίνα και άρχισε μηχανικά να χτυπάει τον καφέ της, όπως κάθε πρωί. Όσο πιο πολύ ξυπνούσε όμως, τόσο η παράξενη αυτή αίσθηση γινόταν και πιο έντονη. Και όσο πιο έντονη γινόταν, τόσο πιο απροσδιόριστη έμοιαζε.\nΗ ματιά της έπεσε σε μια φωτογραφία πάνω στο τραπέζι, τραβηγμένη πριν χρόνια. Αυτή και ο Φίλιππος σε μια εκδρομή στο Πήλιο τον καιρό που είχαν πρωτογνωριστεί. Ο έρωτάς τους ήταν εμφανής από τις ματιές τους και μόνο. Η Μάγια κοίταξε τη φωτογραφία και με ένα χαμόγελο πικρής νοσταλγίας αναρωτήθηκε πώς θα φαινόταν οι ματιές τους αν κάποιος τους φωτογράφιζε τώρα και αν θα είχαν έστω και ένα ίχνος από την τότε λάμψη και, μ’αυτή τη σκέψη, τράβηξε το βλέμμα της από τη φωτογραφία, θαρρείς και έτσι θα ξόρκιζε την απάντηση που προσπαθούσε μήνες τώρα να μην αποδεχτεί.\nΚαθώς σκεφτόταν ένοιωσε την ανάγκη να γράψει. Είχε πολύ καιρό να το νιώσει. Ήταν κάτι που γινόταν συχνά και έντονα στα παιδικά της χρόνια και που σιγά-σιγά ατονούσε, μαζί με την παιδικότητά της, σαν να αρνούνταν να συμβιβαστεί με αυτό που η Μάγια είχε γίνει. Την αίσθηση αυτή την είχε ονομάσει έμπνευση, χωρίς να ξέρει αν όντως αντιστοιχεί σε κάτι τέτοιο. Το μόνο που ήξερε ήταν ότι κάθε φορά που της συνέβαινε αυτό ένιωθε μια ακατανίκητη επιθυμία να γράψει ένα ποίημα, επιθυμία που ζητούσε εκπλήρωση όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Έπαιρνε τότε οτιδήποτε ήταν κοντά της και έμοιαζε με χαρτί και έγραφε με μανία. Γρήγορα, σαν να κινδύνευε να ξεχάσει αυτά που πήγαινε να γράψει και χωρίς να μπορεί ποτέ να καταλάβει τι ήταν αυτό που έγραφε, προτού το τελειώσει. Τότε μόνο η ένταση καταλάγιαζε και μπορούσε να διαβάσει όλα όσα έγραφε και να χαρεί έπειτα την ηρεμία της δημιουργίας. Ποτέ δε θεώρησε τον εαυτό της ποιητή, χαιρόταν όμως αυτές τις στιγμές αφάνταστα και νοσταλγούσε τις εποχές που η «έμπνευσή» της την επισκεπτόταν πιο συχνά.\nΈτσι και τώρα ένιωθε αυτή την ορμή μετά από πολύ καιρό. Γρήγορα σηκώθηκε από το τραπέζι, πήρε μια χαρτοπετσέτα και ένα στυλό και άρχισε να γράφει. Λίγο μετά, και αφού ένιωσε την ψυχή της να ηρεμεί άφησε από τα χέρια της το στυλό, σήκωσε τη χαρτοπετσέτα και διάβασε αυτά που είχε γράψει.\nΤα φύλλα που πέφτουν\nπαίρνουν μαζί τους το λίγο φως\nπου είχε απομείνει στην άκρη των ματιών σου.\nγύρω από μία ξεχασμένη πραγματικότητα\nπου κάποτε άξιζε, αλήθεια, πολύ.\nΜα όταν αγγίζουν το έδαφος\nΌλα γυρνούν στη μνήμη.\nΤο δάκρυ φτάνει ως την άκρη των ματιών\nΑλλά είναι πολύ αργά για να κυλήσει.\nΤης άρεσε αυτό που έγραψε. Και όσο περισσότερο το διάβαζε τόσο καταλάβαινε ότι κάθε στίχος αντιστοιχούσε σε ένα κομμάτι του εαυτού και της ζωής της. Κοίταξε το ρολόι. Η ώρα ήταν ακόμη 7. Η παράξενη αίσθηση δεν είχε φύγει ακόμη. Ξαναδιάβασε το ποίημά της. Κάθε στίχος και ένα κομμάτι της. Κάθε λέξη και μια αλήθεια.\nΤα φύλλα που πέφτουν παίρνουν μαζί τους το λίγο φως\nΤον τελευταίο καιρό ένιωθε πως όλα στη ζωή της έχουν γίνει ανυπόφορα προβλέψιμα. Η δουλειά της, η σχέση της με το Φίλιππο… Κυρίως η σχέση της με το Φίλιππο. Ένιωθε ένα-ένα και τα τελευταία κομμάτια που τις έδιναν ζωντάνια και χαρά να την εγκαταλείπουν. Όπως τα φύλλα πέφτουν από τα δέντρα και τα αφήνουν γυμνά και κρύα. Με τη διαφορά ότι στην περίπτωσή της ένιωθε πως δε θα ξαναβγούν…\nΎστερα στροβιλίζονται γύρω από μία ξεχασμένη πραγματικότητα που κάποτε άξιζε, αλήθεια, πολύ.\nΤον τελευταίο καιρό που ένιωθε ότι η ζωή της γίνεται όλο και περισσότερο ανυπόφορη, προσπαθούσε να θυμηθεί ποια ήταν τα όνειρά της για αυτήν. Πώς ένιωθε η ίδια πριν από δέκα χρόνια. Τα σχέδια που έκανε για τη δουλειά της και πώς θα γινόταν η καλύτερη, πώς θα έμεναν για πάντα ερωτευμένοι με το Φίλιππο και θα έκαναν τη δικιά τους τέλεια οικογένεια… Τότε ένιωθε όλη τη ζωή μπροστά της. Εκείνη ήταν η πραγματικότητά της και άξιζε για εκείνη όσο τίποτε άλλο. Και τώρα όλα όσα είχαν αξία τότε, τα όνειρα για δουλειά και αγάπη, φαίνονται να την εγκαταλείπουν. Η ζωή της είναι γεμάτη συμβιβασμούς, επαγγελματικά και προσωπικά. Ο έρωτας έχει ξεθωριάσει κι έχει δώσει τη θέση του στην αδηφάγο συνήθεια και αυτή φαίνεται ανίκανη να κάνει σχέδια για το μέλλον.\nΜα όταν αγγίζουν το έδαφος όλα γυρνούν στη μνήμη\nΑλλά είναι πολύ αργά για να κυλήσει\nΕίχε αρκετούς μήνες που σκεφτόταν πόσο πολύ διαφέρει η ζωή της από αυτό που θα ήθελε για τον εαυτό της. Εκείνο το πρωινό όμως είχε καταφέρει να το αποδεχτεί σε όλη του την έκταση και να νιώσει όλον τον πόνο που αυτή η αποδοχή προκαλούσε. Ήταν σαν να είχε φτάσει στο σημείο μηδέν, στο σημείο που απαιτούσε δράση πριν τα πράγματα ξεφύγουν από κάθε δυνατότητα ελέγχου. Ήταν το σημείο αυτό που έπρεπε να αναλογιστεί με κάθε λεπτομέρεια όλα αυτά που ήθελε για τον εαυτό της και που όμως του τα στέρησε. Να νιώσει όλον τον πόνο της αποδοχής της αποτυχίας της να γίνει και να έχει αυτά που επιθυμούσε.\nΔεν ήταν ο καιρός όμως για δάκρυα. Δεν ήταν ο καιρός για «γιατί». Κάτι τέτοιο μόνο χειρότερα θα τα έκανε τα πράγματα. Ήταν ο καιρός για δράση. Ήταν ο καιρός να δώσει μια ευκαιρία στον εαυτό της να γίνει όλα αυτά που μπορεί να γίνει και δεν τον άφησε. Να πάρει πίσω όλα αυτά που τον άφησε να θυσιάσει στο βωμό της σιγουριάς και της ασφάλειας. Και επιτέλους να ελευθερωθεί από τα δεσμά που η ίδια είχε επιβάλλει στον εαυτό της και να πετάξει προς τα όνειρά της. Όχι, δε θα έκλαιγε άλλο για τα φύλλα που έπεσαν. Θα έκανε όμως ό,τι περνούσε από το χέρι της για να κάνει καινούρια φύλλα να βγουν και να νιώσει ξανά μετά από πολύ καιρό ζωντανή και ευτυχισμένη.\nΗ ώρα ήταν ακόμη 7:15. Είναι παράξενο πόσο γρήγορα τρέχει η σκέψη, ακόμα και στις στιγμές που νομίζεις ότι θα έπρεπε να πηγαίνει πιο αργά για να ζυγίσει καλύτερα όλες τις εναλλακτικές και να μην οδηγήσει σε αποφάσεις που μπορεί το άτομο να μετανιώσει. Κάτι τέτοιες στιγμές όμως η σκέψη μοιάζει συμπυκνωμένη και, σπρωγμένη από την ένταση των συναισθημάτων πιέζει για άμεσες αποφάσεις.\nΤέτοια ώρα θα έφευγε για τη δουλειά. Σήμερα όμως δεν ήταν μια συνηθισμένη μέρα. Το άσχημο συναίσθημα που την έπνιγε από το πρωί είχε δώσει τη θέση του σε μια αίσθηση ικανοποίησης για όσα είχε καταφέρει να παραδεχτεί στον εαυτό της και για όσα ήταν έτοιμη να κάνει. Δεν θα πήγαινε λοιπόν στη δουλειά. Ούτε θα έβγαινε με το Φίλιππο. Για την ακρίβεια είχε ασυνείδητα αποφασίσει να μην ξαναπάει σ’ αυτή τη δουλειά και να μην ξανασυναντήσει το Φίλιππο. Ήξερε πως κανένας δε θα καταλάβαινε τη συμπεριφορά της. Ίσως κάποιοι να νομίσουν ότι τρελάθηκε. Για πρώτη φορά όμως δεν την ένοιαζαν οι άλλοι. Θα έφευγε απλώς μακριά από αυτήν την πόλη, από αυτή τη δουλεία, από αυτόν τον άνθρωπο και από όλα όσα της θύμιζαν πόσο είχε προδώσει τον εαυτό της. Δεν ήθελε να πληγώσει κανέναν, αλλά κάτι τέτοιο θα γινόταν έτσι κι αλλιώς με την πορεία που είχε πάρει η ζωή της. Καλύτερα λοιπόν να γίνει τώρα. Όσο νωρίτερα, τόσο λιγότερος ο πόνος για όλους.\nΈβαλε λίγα πράγματα σε μια βαλίτσα. Δεν ήθελε να πάρει τίποτα μαζί της που να της θυμίζει την παλιά της ζωή. Θα έφευγε μακριά εκείνη τη μέρα κιόλας. Πρώτη φορά στη ζωή της θα έκανε κάτι τόσο τολμηρό. Πρώτη φορά θα αψηφούσε τον πόνο τον αγαπημένων της μπροστά στη δική της ευτυχία. Φοβόταν. Αλλά της άρεζε. Δεν την ένοιαζε αν θα την καταλάβαινε κανείς. Της αρκούσε που επιτέλους κατάλαβε εκείνη.\nΗ τελευταία πράξη της προηγούμενης ζωής της ήταν η εξήγηση στο Φίλιππο. Εδώ και μήνες έβλεπαν και οι δυο τους ότι η κατάσταση μεταξύ τους είχε φτάσει σε αδιέξοδο. Τώρα ήταν η ώρα να του πει πως αυτή βρήκε τη δική της διέξοδο και να τον αφήσει ελεύθερο να βρει κι αυτός το δικό του δρόμο. Έτσι, έβαλε μέσα σε ένα φάκελο δύο ποιήματα. Αυτό που την είχε κάνει πριν από λίγο να συνειδητοποιήσει την κατάσταση σε όλη της την έκταση και ένα ακόμα, που ήλπιζε να τον κάνει κάποτε να καταλάβει.\nΓιατί τα μάτια μου είναι θολά\nΕνώ στα πόδια μου απλώνεται ο παράδεισος\nΓιατί τα χέρια μου τρέμουν\nΤην ώρα που ετοιμάζομαι την ευτυχία να αγγίξω\nΊσως γιατί τα όνειρά μου\nΒρίσκονται πέρα απ’την αλήθεια\nΊσως γιατί τα πέταλα της σκέψης μου\nΜπορεί και να ‘χω αρχίσει να τα χάνω\nΕιλικρινά, δεν ξέρω\nΝομίζω όμως πως προχθές\nΣτα μάτια σου ένα άστρο είδα να πέφτει.\nPosted by Μάγια at 09:45 No comments:\nΠάλι ξύπνησα το βράδυ από το ουρλιαχτό.\nΝόμιζα πως ερχόταν απ'εξω. Σηκώθηκα να πιω νερό και - περνόντας μπροστά από τον καθρέφτη- είδα: Το στόμα μου ήταν ανοιχτό και με τα χέρια μου τραβούσα τα μαλλιά μου. Προσπάθησα ν'αλλάξω στάση, μα η εικόνα μου στον καθρέφτη η ίδια. Ανοιχτό στόμα, τρόμος στα μάτια, τα χέρια σε απόγνωση. Α! Για μια στιγμη...! Μπορώ να κουνήσω το χέρι μου! ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΟΥΝΗΣΩ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΟΥ ΧΕΡΙ! ΧΑ! Σε νίκησα, τρόμε! Ανοίγω τη βρύση. Κί ύστερα στρέφω το βλέμμα μου προς τον καθρέφτη θριαμβευτικά. Κι όμως...τίποτα δεν έχει αλλάξει. Τα μάτια μου είναι ακόμα φοβισμένα και τα χέρια μου ακόμα τραβάνε τα μαλλιά μου. Ανοιγω κι άλλο τη βρύση...κι άλλο...κι άλλο. Μα τίποτα δεν αλλάζει στον αντικατοπτρισμό. Βάζω το κεφάλι μου κάτω από τη βρύση. Ξύπνα, ξύπνα, φωνάζω. Μα αντί για λέξεις ακούω μόνο ένα ουρλιαχτό. Το δικό μου ουρλιαχτό. Αυτό που ξυπνάει τους άλλους ανθρώπους τη νύχτα. Αυτό που φέρνει το σώμα μου σε απόγνωση.\nΑυτό που πάντα θα βλέπω όταν κοιτάω στον καθρέφτη.\nPosted by Μάγια at 11:50 2 comments:\nΟ χρόνος λιώνει\nΟ χρόνος κυλάει. Ο χρόνος λιώνει. Χθες σε είχα στα χέρια μου και σήμερα ξύπνησα στην έρημο. Δίπλα μου μόνο ρολόγια. Τικ-τοκ, τικ-τοκ: λιωμένα, ξεψυχισμένα. Το πουκάμισό σου στο πάτωμα. Το ξέχασες άραγε, ή δεν άντεχες την μυρωδιά μου πάνω του; Πώς θα ζήσω από δω και πέρα σε αυτήν την έρημο; Πώς θα ξεφορτωθώ τα λιωμένα ρολόγια που κινούν τους δείκτες τους με τους δικούς τους ρυθμούς; Αυτά θα ορίζουν από δω και πέρα τις μέρες μου. Αυτά μόνο θα έχω να κοιτάω, ή τον άσπρο τοίχο, τρώγοντας σοκολάτα και καπνίζοντας τσιγάρα άφιλτρα. Ίσως να αρχίσω και να πίνω. Και το πουκάμισό σου από το πάτωμα ποτέ δε θα σηκώσω.\nPosted by Μάγια at 10:04 No comments:\nΔεν σου είπα ψέματα ποτέ\nΔεν σου είπα ψέματα ποτέ.\nΚαι όταν σου είπα πως τα μαλλιά σου είναι ωραία ξεχτένιστα, το εννοούσα. Γιατί όταν τα χτένιζες ήσουν άσχημος.\nΚαι όταν σου είπα ότι θέλω να είμαι μαζί σου, το εννοούσα. Ήταν καλυτερη εναλλακτική από την μοναξιά και -βλέπεις- όλοι οι καλύτεροί σου ήταν πιασμένοι.\nΚαι όταν σου είπα ότι με κάνεις να νιώθω ωραία, το εννούσα. Δεν ήταν δα και τόσο δύσκολο.\nΔεν σου είπα ψέματα ποτέ. Ψέματα λέω μόνο σε αυτούς που αγαπώ.\nPosted by Μάγια at 10:31 No comments:\nενώ ετοιμάζομαι την ευτυχία ν'αγγίξω\nΊσως γιατί τα όνειρά μου βρίσκονται πέρα απ'την αλήθεια\nΊσως γιατί τα πέταλα της σκέψης μου έχουν σκορπίσει\nΜπορεί και να ΄χω αρχίσει να τα χάνω\nΕιλικρινά δεν ξέρω\nστα μάτια σου έν' άστρο είδα να πέφτει\nPosted by Μάγια at 10:01 No comments:\nπαίρνουν μαζί τους το λίγο φως που είχε απομείνει\nΎστερα στροβιλίζονται γύρω από μία ξεχασμένη πραγματικότητα\nπου κάποτε άξιζε, αλήθεια, πολύ\nόλα γυρνούν στη μνήμη\nΑλλά είναι αργά για να κυλήσει\nPosted by Μάγια at 10:21 3 comments:\nΉξερες εσύ ότι το πακέτο με τα φυστίκια περιέχει ξηρούς καρπούς; Εεεε;\nΚάνω copy-paste μερικά παραδείγματα από το παραπάνω άρθρο:\n--Warning: Contains nuts on packet of nuts\n--Warning: Platform ends here" on the end of rail station platforms\n--May cause drowsiness" on sleeping pills\n-- "May irritate eyes" -- on a can of self-defence pepper spray;\n-- "Do not open door while airborne except in emergency" -- on emergency exit doors in planes;\n-- "Removing the wheel can influence the performance of the bicycle" -- from a Dutch bicycle manual;\n-- "Do not iron clothes on body" -- from packaging on a steam iron.\nΈχοντας ζησει στην Αγγλία βρίσκω το παραπάνω άρθρο απόλυτα ακριβές και καθόλου υπερβολικό! Το τι self=explanatory διευκρινήσεις σε πακέτα, ταμπέλες κλπ μπορεί να βρει κανείς δεν λέγεται! Εκτός από αυτά του άρθρου, σπεύδω να προσθέσω:\n1. Βρίσκομαι σε ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία του Λονδίνου. Θέλω να πάω στον έκτο όροφο. Στην πτέρυγα που είμαι υπάρχουν 2 ασανσέρ. Πατώ το κουμπι, φτάνει το ένα, στο οποίο και μπαίνω. Φάτσα-κάρτα ύπάρχει επιγραφή ασημί με σκαλιστά μαύρα γράμματα που λέει: "Αυτό το ασανσέρ πηγαίνει μόνο μέχρι τον 5 όροφο. Αν θέλετε να πάτε στον 6 μπορείτε: α) να χρησιμοποιήσετε αυτό το ασανσέρ μέχρι τον 5 όροφο και από εκεί -χρησιμοποιώντας τις σκάλες στα δεξιά σας να πάτε στον 6 ή β) Να επιστρέψετε στο εισόγειο και να χρησιμοποιήσετε το άλλο ασανσέρ.\nΝα΄'ναι καλά οι άνθρωποι! Αλλιώς τι θα κανα η έρμη; πώς θα πήγαινα στον έκτο; σιγά μη σκεφτόμουν από μόνη μου να πάω με τις σκάλες. ή να πάρω το άλλο ασανσέρ. μπορεί να σπούδασα, αλλά δεν είμαι και einstein, όλα κι όλα!\n2. Όχι ακριβώς στην ίδια κατηγορία, αλλά στην ευρύτερη οικογένεια της ευθυνοφοβίας. Έκανα master στο Λονδίνο σε ένα από τα μεγαλυτερα πανεπιστήμια- στου οποίου τις εστίες και έμενα στον τέταρτο όροφο. Το δωματιάκι μου - όπως και κάθε δωμάτιο- είχε ένα παράθυρο, το οποίο δεν μπορούσαμε να το ανοίξουμε διάπλατα. Επειδή -όσο να πεις- τον θέλεις τον φρέσκο αέρα πού και πού, κατέβηκα στον υπεύθυνο της εστίας να του ζητήσω να μου το ξεμπλοκάρει. Εκεί έμαθα ότι για λόγους ασφαλείας είναι επίτηδες μπλοκαρισμένο. Μπορώ να το ξεμπλοκάρω; ρωτώ. Βεβαίως, μου απαντάει. Αλλά πρώτα πρέπει να υπογράψετε αυτό. Το αυτό ήταν μία υπεύθυνη δήλωσή ότι δεν θα αυτοκτονήσω από το συγκεκριμένο παράθυρο. Επιπλέον, αν αυτοκτονήσω θα μου επιβληθεί πρόστιμο. Και ερωτώ τώρα εγώ: α) αν αυτοκτονήσω επιτυχώς, το πρόστιμο θα βαρύνει τους δικούς μου; και β) αν αυτοκτονήσω από το παράθυρο του διπλανού δωματίου, ποιος θα το φάει το πρόστιμο; ε;\nΑυτά είναι τα δύο πιο τρανταχτά παραδείγματα που μου ήρθαν αμέσως αμέσως στο μυαλό. Προσθέστε τις δικες σας εμπειρίες!!\nPosted by Μάγια at 16:08 1 comment:\nDebate με τον Λιακόπουλο\nΟ συνδυασμός: blog --> http://rodiat7.blogspot.com/2007/05/17-05-2007.html + χρόνος για σκότωμα + λιακόπουλος γενικότερα, οδηγεί - αναπόφευκτα- στο παρακάτω post..\n(σε μαύρο το απομαγνητοφωνημένο διάγγελμα του κ. Λιακόπουλου, σε μωβ και greenglish τα σχόλιά μου...θερμές ευχαριστίες στο blog από το οποίο πήρα την απομαγνητοφώνηση http://rodiat7.blogspot.com/2007/05/17-05-2007.html)\nΓεια σας αγαπητοί φίλοι.\ngeia sou kai sena\nΝόμοι οι οποίοι πρόκειται να κυκλοφορήσουνε,\neee...den thelw na eimai to spasiklaki tis ypothesis, alla nomizw (kai syggnwmi pou tolmw na sas diorthwsw kyrie liakopoule) oti oi nomoi den kykloforoune, opws gia paradeigma oi efimerides! (peripou opws o gaidaros den petaei)\nκαι βεβαίως να εφαρμοστούνε αφ' ής στιγμής ετοιμάστηκαν, όχι τόσο στην Ελλάδα όσο στο εξωτερικό για το διαδίκτυο, για το ιντερνέτ, πρόκειται να βρεθούν μπροστά μας.\nvre mania aytoi oi nomoi...oxi mono kykloforoun (ki oploforoun isws? :P) alla tsoup! tha vrethoun kai mprosta mas!\nΝόμοι οι οποίοι πλέον δεν το αναγνωρίζουν πια όπως, ούτως ή άλλως, ήταν αναγνωρισμένο σαν μέσο τύπου, πώς είναι -ξέρω'γώ- οι τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και τα λοιπά, οι εφημερίδες και τα περιοδικά, αλλά σαν ένα επίσημο χώρο στο οποίο θα γίνονται (γκουχ γκουχ) ανακοινώσεις ισολογισμών, ανακοινώσεις εταιρειών, το ένα το άλλο κ.τ.λ. επίσημος χώρος, αναγνωρισμένος απ' το κράτος.\nΤι σημαίνει αυτό; Τα πε.. Ολο και περισσότερα μάτια, επίσημα πλέον θ' αρχίσουν να γυρίζουν προς το ιντερνέτ. Ξέρουμε ότι ο χώρος αυτός είναι ο χώρος τον οποίο όλοι ονειρευόμασταν να έχουμε σαν μέσον επικοινωνίας.\nsygkinithika twra...apo ena oneiro tou liakopoulou ksekinise to internet kai koitakste poso makria eftase!\nΜερικοί όμως, αγαπητοί φίλοι, τον ονειρεύονται σαν μέσο να πουλούν ναρκωτικά, να πουλούν όργανα παιδιών, να πουλούνε την αρρώστεια τους, (koita an kapoios thelei na poulisei tin gripoula tou kai kapoios thelei na tin agorasei, esena ti se peirazei?! :P) την παιδεραστία, ή να το χρησιμοποιούν, αγαπητοί φίλοι, για εκβιασμούς -έχουν συλληφθεί πάρα πολλοί για εκβιασμούς μέσω ιντερνέτ κ.τ.λ. (se periptwsi pou den to kserate eseis mikroi kai asxetoi tiletheates) σύσταση συμμοριών και ξέρω'γώ.(ti? den ksereis?! aisxos kai katesxyni!! )\nΑυτούς όλους, οι οποίοι κάνουν περίεργα πράγματα (boooo...periiiiierga pragmata opws -sygxwra me panagitsa mou- to na lene ti gnwmi tous!!!) , πρέπει να τους εντοπίσουμε και να τους βάλουμε στην άκρη, διότι στο τόσο περιμένουν όλοι να πούνε "α, τι γινεται στο ιντερνέτ; στο ιντερνέτ βγαίνουν όλοι και βρίζουν ασύστολα, ασύστολα, βρίζουν συνέχεια, ή εκβιάζουν ή κάνουν το ένα ή κάνουν το άλλο".(kanoun to ena i to allo? kai poio einai to ena kai poio einai to allo? berdeytika!!) Αρα, αφ' ής στιγμής είναι ένας επίσημος χώρος το ιντερνέτ, δε μπορεί βρε αδερφέ όλοι ανώνυμα να βγαίνουν και να μιλάνε, όπως εγώ είμ' ο Λιακόπουλος Δημοσθένης και μιλάω, έτσι λέει θα πρέπει να μιλούν όλοι. Αυτό είναι που πράγματι θέλουμε; Εγώ βγαίνω επώνυμα και μιλάω, δε κολώνω, είναι σαφές, βγαίνω και μιλάω. (ax safes einai pou na min itane!!)\nΟλοι βγαίνουν και μιλάνε όμως επώνυμα; Οχι, είναι κρυμμένοι πίσω από ένα com (note to self: an pote vrethw ypo katadiwksi na paw na kryftw pisw apo ena com. thanks mr liakopoulos! ), πίσω από ένα κανονισμό, πίσω από μια διάταξη (note to self no2: se periptwsi pou to com den einai diathesimo otan trexw na swthw i einai overcrowded apo olous aytous tous ksediantropous pou kryvontai pisw tou, yparxoun kai enallaktikes!! life is good!) , οι οποίες όμως θα λείψουν, και δυστυχώς θα λείψουν όλες. (tiii?!? pws?!? OLES? ki egw pou tha kryftw?!) Γιατί; Διότι η νέα τάξη των πραγμάτων έχει βάλει τα τσιράκια της μέσ' στο ιντερνέτ διεθνώς (aaaaa, e pes to nte na katalavoume ki emeis!) , και βεβαίως και στην Ελλάδα (oxi mono diethnws diladi alla KAI stin ellada!), τα οποία τι κάνουνε; (tiiiii?!) Βγαίνουν και κάνουνε μέσω διαδικτύου, μέσω ιντερνέτ, τέτοιες υπερβολές, τέτοιες ασχήμιες , τέτοιους εκβιασμούς και το ένα και το άλλο (grrr...pali ayto to ena kai ayto to allo...synexizw na min katalavainw!) , που, αναγκασμένο πλέον το κράτος, ε, εντός ή εκτός εισαγωγικών (entos i ektos? to entos eisagwgikwn fantazomai einai i aytou eksoxotis liakopoulos ws kratos!) , θα πει "ααα, όλοι πρέπει ν'ά'ναι φανεροί" και βεβαίως στο ιντερνέτ όχι μόνο θά'ναι όλοι φανεροί -εγώ για παράδειγμα φαίνομαι νά'μαι ο Λιακόπουλος και μιλάω επώνυμα. (e ma exeis katantisei kourastikos! grapsto sto koutelo sou vre aderfe "eimai o liakopoulos kai milaw epwnyma" na isixasoume ki emeis!)\nΠροσέξτε: (malista kyrie kathigita) Δε θα μπορείς να λες ό,τι θες! Αυτά που τυχόν εγώ λέω στο ιντερνέτ, αλλά δε λέω στη τηλεόραση διότι υπάρχει μία Αρχή (με τόνο ειρωνικό και αντίστοιχη χειρονομία) η οποία την επιβλέπει και θα μας κάνει ντα όλους κ.τ.λ. (nta kake dimosthenako, nta!) είναι γνωστό αυτό (tois pasoi), θα υπάρξει και στο ιντερνέτ μέσα σε μια νύχτα. Και ξέρετε τι θα γίνει τότε; Θα φιμωθούν όλες οι ελεύθερες φωνές. (kati pou vevaiws vevaiws esy mr liakopoulos den thes!) Οι ελεύθερες φωνές, που τι; Θέλουν ν' ασκήσουν κριτική ή θέλουν να πουν ελεύθερα τη γνώμη τους. Γιατί υπάρχουν εντός εισαγωγικών ελεύθερες φωνές που δεν είν' ελεύθερες (pali berdeytika), αλλά είναι τσιράκια, τα οποία τα παίρνουνε χοντρά (χτύπημα στο τραπέζι) ή για να δυσφημούν εταιρείες ή για να δυσφημούν ξέρω'γώ πρωθυπουργούς (wishful thinking) ή για να δυσφημούνε ξέρω'γώ απλούς ανθρώπους (makria apo mas!) και να τους εκβιάζουν και να τους λένε "δώσε τόσα για να το βουλώσω", "κι εγώ δε θα σταματήσω", λέει ο άλλος, "άμα δεν κάνετε αυτό κι αυτό, άμα δεν ακουμπήσετε τόσα", (ola ayta oi eleythereas fwnes pou den einai eleytheres alla tsirakia? mwre bravo!) και το ένα και το άλλο. ( e exeis katantisei varetos!)\nΚαταλαβαίνετε, αγαπητοί φίλοι, ότι τέτοιους ανθρώπους πρέπει όλοι οι φίλοι του διαδικτύου, όλοι αυτοί που είναι ερωτευμένοι με τις τηλεπικοινωνίες, (erwta, erwtaaaa mou erwta erwtaaaa erwta mou erwta erwtaaaa erwta mou! sorry alla tairiaze to laiko asma!) να τους απομονώσουν. Διότι, οι άνθρωποι αυτοί -έτσι;- οι άνθρωποι αυτοί τι κάνουν; (tiiii kyrie kathigita?) Κάνουν κακό στο διαδίκτυο.(e as fwnaksoume ekeini tin kyria apo tin proigoumeni paragrafo na tous kanei nta!) Με ποια έννοια; Οτι αυτούς θα χρησιμοποιήσει η νέα τάξη των πραγμάτων για να πει "να, είδατε τι γίνεται;" Για παράδειγμα, αν κάποιος φτιάξει μια ιστοσελίδα όπου ασκεί κριτική σε διακόσους διαφορετικούς ανθρώπους, και κάθε μέρα ασκεί κριτική σε έναν, κι αν κάποιος είναι πολύ στραβός του ασκεί κριτική ξέρω'γώ μια φορά το μήνα, -έτσι;- θα πούνε "αυτός ασκεί κριτική". Αν κάποιος θέλει να φτιάξει μια ιστοσελίδα.. κάνω εγώ μια ιστοσελίδα ( kai web designer o dimosthenis!) τώρα και πιάνω εσένα που με βλέπεις και κάθε μέρα σε βρίζω, χρόνια, συνέχεια, σε βρίζω, σ' εκβιάζω με κρυφά μηνύματα (opws ta heavy metal tragoudia -makria apo mas- pou exoun ta krymena minymata ama ta paikseis anapoda?) , με αυτά, δώσε τόσα, κάνε αυτό κ.τ.λ. [genikotero sxolio gia tis teleytaies 2 protaseis: meta apo 3 anagnwseis synexize na min vgazw noima!]\nΚάτι τέτοιο, εννοείται, δε μπορεί να γίνεται αγαπητοί φίλοι για πλάκα. (ennoeitai) Κανείς δε μπορεί να είναι τόσο ανώμαλος νά'χει τέτοιες εμπάθειες.(ti les kale edw yparxoun anwmaloi pou se parakolouthoun!!) Γίνεται από άτομα που τα παίρνουν. Αυτοί λοιπόν που τα παίρνουν και κάνουν τέτοια, είναι και εκείνοι τους οποίους θα εκμεταλλευτεί η νέα τάξη των πραγμάτων και θα πει: "Δείτε ασχήμιες στο ιντερνέτ, δείτε ανωμαλίες!" (wow i nea taksi pragmatwn milaei!!) Αρα, όχι μόνο όλα φανερά θα λέγονται όλα και ενυπόγραφα, που εμένα προσωπικά βέβαια δε με πειράζει, (deite to koutelo! ) και πιστεύω ούτε και σας, ούτε τους σοβαρούς επαγγελματίες οι οποίοι υπάρχουν, στην Ελλάδα υπάρχουν οι καλύτεροι επαγγελματίες ιντερνέτ, για προσφορά υπηρεσιών μέσω ιντερνέτ, να κάνουν τη ζωή μας πιο δύσκολη, (3':28 απο το τέλος) (gkoux gkoux) είτε πολυκαταστήματα μέσω ιντερνέτ, που παν' τα πράγματα κατευθείαν σπίτι, γιατί στη σύγχρονη εποχή, κακά τα ψέμματα, ειδικά στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, οι μετακινήσεις έχουν γίνει πολύ δύσκολες.\nΚαταλαβαίνουμε λοιπόν, κάτι τόσο χρήσιμο, κάτι τόσο απλό, κάποιοι τα παίρνουν κι είναι σαφές, γιατί δε μπορεί να υπάρχουν εμπάθειες τώρα, για.. όταν κάποιος για χρόνια ολόκληρα συνέχεια, συνέχεια το ίδιο πράγμα, σημαίνει ότι δε μπορεί κανείς να είναι τόσο ανώμαλος κ.τ.λ. άρα τα παίρνει, είναι σαφές. (peri anwmalias ta eipame stin proigoumeni paragrafo) Ο λόγος του επομένως ακυρώνεται, ειδικά όταν είναι και ανώνυμος και κρυφός -φλώρικος κοινώς. (a re liakopoule braveheart!) Οπότε, καταλαβαίνετε αγαπητοί φίλοι, ότι η νέα τάξη των πραγμάτων.. ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΙ ΛΕΩ ΤΩΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ.. (malista kyrie syggnwmi pou aferethika!!) Ασχετα αν μερικοί συμφωνούν με όλα όσα λέω ή με τα μισά ή καθόλου και τό ένα και το άλλο. ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙ Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΙ "ΔΕΙΤΕ ΡΕ ΤΙ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝ' ΑΥΤΑ".. (polylogou ayti i nea taksi pragmatwn!)\nΑρα, όχι μόνο θα είναι επώνυμα όλα όσα λέγονται στο ιντερνέτ, αλλά θα περνούν κι από λογοκρισία, κι οι ιστοσελίδες θ' αρχίσουν να κατεβάζουν στόρια (kalokairaki erxetai vlepeis ti na sou kanoun ki aytes!) , και όλοι θα δρούνε μόνο με τους κανόνες που η νέα τάξη των πραγμάτων θα βάζει. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι οι πράκτορες της νέας τάξης των πραγμάτων είναι αυτοί που όχι δρούν ανώνυμα -οι πιο πολλοί είν' ανώνυμοι στο ιντερνέτ, αυτό δεν πειράζει- αλλά δρουν περίεργα, δρουν όχι ανώνυμα, απλά δρουν ανώμαλα.(den iksera oti to anwmala einai to antitheto toy anwnyma! telos pantwn to paravlepw kai synexizw: afou loipon den droun anwnyma poio to provlima sou? (ypenthymizw to kyrigma merikes paragrafous prin peri epwnymias klp). Διότι, οι εμμονές, ξαναλέω (ki ayto emmoni den einai?!) , συνέχεια το ίδιο, το ίδιο, το ίδιο, κάποιος να το κάνει.. ξαναλέω.. (ksana?!!) γίνεται μια.. υπάρχουν ιστοσελίδες για παράδειγμα, που γράψαν ότι "ο Λιακόπουλος αυτά που λέει δε στέκουν με τίποτα", "τί' ν' αυτά;", λέει, "απαράδεκτα" έγραψ' ο άλλος. Δικαίωμά του να τα γράψει, κριτική ασκεί.. ή να γράψει ο άλλος "εμένα δε μ' αρέσουν τα βιβλία του Λιακόπουλου", δικαίωμά του να τ' αρέσει ή να μη τ' αρέσει, και μένα μ' αρέσουν άλλα, άλλα δε μ' αρέσουν. Εγώ είμ' εκδότης, εκδίδω πάσης φύσεως βιβλία.(kai se eixa pareksigisei nomiza oti eksedides mono koula vivlia. apologies :p)\nΩστόσο, αγαπητοί φίλοι, σκεφτείτε κάποιον που με εμμονή.. αλλά αυτό που έγινε; στις σελίδες που είπα έγινε μια φορά στους έξι μήνες, μια φορά στους πέντε μήνες, μια φορά το χρόνο, μια φορά τη διμηνία.. για κάτι συγκεκριμμένο. Σκεφτείτε όμως, ξαναλέω (eipes kati gia emmoni?!) , να κάνω εγώ μια σελίδα που πιάνω κάποιον.. πιάνω ας πούμε τον πρωθυπουργό της χώρας και τον βρίζω συνέχεια, συνέχεια, συνέχεια, συνέχεια. Δε μπορεί τόσο πια.. τόση ανωμαλία! Αρα, από κάπου θα τά 'παιρνα εγώ για να κάνω αυτό το πράγμα, έτσι δεν είναι; Οταν κάτι το κάνεις συνέχεια τα παίρνεις! (poly psinomai na kanw twra ena sxolio peri aynanismou....) Κι όταν τα παίρνεις, είσ' αναξιόπιστος, είσ' ένα ρεμάλι, ένα τίποτα. (episis tyflwnesai, koufenesai ktl..)\nΚαταλαβαίνουμε λοιπόν αγαπητοί φίλοι, ότι αυτού του είδους τις ιστοσελίδες θα εκμεταλλευτούνε και τι θα γίνει; Εγώ, πάντοτε ό,τι λέω γίνεται.(meta ton profiti ilia kai ton nostradamo oxi to xaos, alla o dimosthenis!) Αν δεν περιχαρακώσουμε (mipws ennoeis perifrourisoume?) την ελευθερία την πραγματική του λόγου, όχι την ελευθερία "τα παίρνω και λέω", -έτσι δεν είναι;- (etsi etsi, pws alliws...)"και βρίζω και κάνω και ράνω".. Αν δεν περιχαρακώσουμε την ελευθερία του λόγου την πραγματική, εκείνο που θα κάνουν είναι όχι μόνο επώνυμα θα πρέπει να μιλάνε όλοι αλλιώς κλείνεις, αλλά τι; Θα πρέπει να περνάει από λογοκρισία κάθε τι που λένε, κι οποιοσδήποτε μιλάει όχι μόνο λογοκρισία: Πρόστιμα, φέσια, όπως τρώνε τα κανάλια τα τηλεοπτικά. (adynato na parakolouthisw!!)\nΧαμός! Τι έκανες στην ιστοσελίδα σου; τι είπες; αυτό; επιτρέπεται να το πεις; Δέκα χιλιάδες ευρώ! Πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ! Χίλια ευρώ! Δεν έχεις ιστοσελίδα. Ξαναβγήκες; Ποινικό αδίκημα! Φάε και τόση φυλακή!\nΑγαπητοί φίλοι, καταλαβαίνετε ότι αυτά που λέω ισχύουν στην τηλεόραση, στα ραδιόφωνα και στις εφημερίδες. Τα ίδια θα 'ρθούν στο ιντερνέτ. Για να μπορέσουν να τα περάσουν όμως θέλουνε πολλά παραδείγματα και πολλούς σπιούνους -για να μη τη λέξη "ρουφιάνους", αν και θα τους άξιζε (eee....molis tin eipes!) - οι οποίοι κάνουν αυτή τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό της νέας τάξης των πραγμάτων. Αυτό το μήνυμά μου, παρακαλώ να το κάνετε λινκ παντού (gia ayto na eisai sigouros!) , για να το δούνε όπου μιλούν ελληνικά. Και θα πρέπει να βγει και στ' αγγλικά (stiriksou panw mas se mas tous ellines tis ksenitias!) , για να περάσει το πραγματικό μήνυμα για το πραγματικά ελεύθερο ιντερνέτ. Ευχαριστώ πολύ, σας εύχομαι ΔΥΝΑΤΑ ΚΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ. (ti akrivws simainei ayti i eyxi? ase, kalytera pou den katalavainw...)\nΌχι για πονηρά μυαλά!\nΣυνάδελφός μου (γυναίκα) κάπου γύρω στα 40 κάτι, μόλις εμφανίστηκε στο γραφείο κρατώντας το παραπάνω αντικείμενο επειδικτικά.\n"Είναι όντως πολύ ανοιχτόμυαλοι οι άνθρωποι εδώ στο Λονδίνο" σκέφτηκα. Μία γυναίκα δεν φοβάται να έρθει στη δουλειά με ένα αντικείμενο που -στην τελική- δεν ξέρεις πότε θα σου χρειαστεί βρε αδερφέ! Όταν την ρώτησα τι είναι (καθότι πλασάρω πολύ αθώο προφίλ στη δουλειά) δεν πήρα την απάντηση που περίμενα. Όχι, τελικά οι άγγλοι ίσως να μην είναι και τόσο ανοιχτόμυαλοι! Μου είπε ότι πρόκειται για banana guard, μία θήκη δηλαδή όπου βάζεις ερμμ..την μπανάνα σου για να την προστατέψεις από της κακοτοπιές της καθημερινότητας. Health and safety που λένε εδώ στο Αγγλία.\nΗ εν λόγω συνάδελφος μου εξήγησε πόσο χρήσιμο της έχει φανεί το gadget αυτό, και μου έστειλε και link για το website που τα πουλάει. Και ρωτάω εγώ: Φαίνομαι τόσο στερημένη;;\n"Μην ντρέπεσαι" θέλω να της φωνάξω! "Ας απενοχοποιήσουμε τον δονητή, είτε πρόκειται για μπανάνα, είτε για κάτι που έχει απλώς το σχήμα της! " Συγκρατούμαι όμως και συνεχίζω να το παίζω χαζή, γελόντας κάτα από τα μουστάκια μου (αν και δεν έχω μουστάκια, κάνω κερί). Και αναρωτιέμαι τι ακριβώς κάνει το κουμπάκι Νο2...\nPosted by Μάγια at 12:30 2 comments:\nΉ μάλλον της χθεσινής μέρας! Χαλαζοκαταιγίδα στο Λονδίνο. (Το ξέρω ότι δεν υπάρχει τέτοια λέξη, αλλά θα εισηγηθώ τη νομιμοποίηση της χρήσης της, αφού αυτό ακριβώς ήταν!)\nΕυτυχώς εκείνη την ώρα έβαζα πλυντήριο (ποτέ δε φανταζόμουν ότι θα μου φαινόταν τόσο φιλόξενο και ζεστό το κατά τα άλλα απαίσιο και μουντό πλυντήριο της γειτονιάς!). Σήμερα έχει ήλιο. Προς το παρόν.\nPosted by Μάγια at 09:08 No comments:\nΜα τι οργασμός χρωμάτων- και διαθέσεων. Εξαντρίκ στυλιστικές προτάσεις από το ζεύγος Κλίντον. Μουσταρδί και Ροδί οι νέες τάσεις της μόδας. Τύφλα να 'χει ο Γαβαλάς. Μέχρι και στο solarium τον ξεπέρασαν!\nPosted by Μάγια at 13:01 No comments:\n(Μάλλον αποτυχημένη) Προσπάθεια εντυπωσιασμου (aka πρώτη δημοσίευση)\nΠοια είμαι; Μαγια, κατά βάθος συγγραφές (το βάθος αναφέρεται στο γεγονός ότι μόνο εγώ το ξέρω, αφού σταμάτησα να γράφω συστηματικά περίπου στα 13), κατά πλάτος ακόμα ψάχνομαι (βλέπε περνάω τις ώρες μου σε γραφείο μπροστά σε υπολογιστή, προσποιούμενη ότι δουλύω - καλή ώρα- ενώ σερφάρω στο ίντερνετ, μορφώνμαι με την wikipedia, ψωνίζω online και ονειρεύομαι πώς θα γίνω μία μέρα μεγάλη και τρανή συγγραφέας). Θα μπορούσα βέβαια να αφιερώνω όλον αυτόν τον χρόνο στο γράψιμο, αλλά περιμένω την εμπνευση! (Είμαι σίγουρη ότι της είχα δώσει ραντεβού, αλλά πού να πάρει σειρά, η δόλια, όταν υπάρχουν τόσα video να δει κανείς στο youtube και τόσες προσφορές στο amazon. Για να μην αναφέρω το facebook! - το myspace το έχω ξεπεράσει πλέον, το τσεκάρω μόνον 2-3 φορές την ημέρα-).\nΣήμερα λοιπόν αποφάσισα ότι ένας από τους λόγους που δεν γράφω (ενώ είμαι απόλυτα πεπεισμένη ότι είμαι γεννημένη συγγραφέας) είναι ότι δεν με εκφράζει η πληκτρολόγηση. Ναι αυτό είναι. Είμαι φαίνεται της παλιάς σχολής, μία καθώς πρέπει συγγραφέας, η οποία γράφει κυρίως για την χαρά της πράξης της γραφής, για την ηδονή που της δίνει να κρατάει το στυλό και να βλέπει τις άσπρες σελίδες να γεμίζουν με μαύρα (ενίοτε και μπλε) γράμματα. ( έχω συναρπαστική ζωή, το ξέρω).\nΤώρα που νιώθα υπεράνω, μάλλον θα πρέπει να εξηγήσω πώς - αφού τόσο περιφρονώ την πληκτρολόγηση (και τους υπολογιστές κατ' επέκταση και την νέα τεχνολογία κατα ακόμη πιο επέκταση)- πώς λοιπόν όλα αυτά εμφανίζονται σε οθόνη υπολογιστή με γραμματοσειρά verdana (εγώ tahoma ήθελά αλλα δεν είχε!) και εναμισάρι διάστιχο. Ε ναι λοιπόν. Τα γράφω στο χέρι και μετά τα πληκτρολογώ. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι είμαι απλώς αργόσχολη. Στο οποίο σπεύδω να αντιπαραθέσω ότι, αν όντως ήμουν αργόσχολη, απλώς θα σκάναρα τις σελίδες του ταπεινού μου τετραδίου (κι επειδή μ'αρέσει να ακριβολογώ, δεν πρόκειται καν για τετράδιο. Ένα τιποτένιο μπλοκ Α4 είναι!). Δεν το κάνω όμως: Τρανή απόδειξη ότι όχι μόνο δεν είμαι αργόσχολη (τι κακεντρέχεια, θεέ μου!), αλλά είμαι επίσης και συμπονετική φύση, αφού δεν υποβάλω τους αναγνώστες μου (τις ορδές των αναγνωστών μου) στην επίπονο διαδικασία αποκρυπτογράφησης των ορνιθοσκαλισμάτων μου.\n[Επίσης ενώ είμαι απίστευτα καλή στο να λέω ψέματα face to face, είμαι τελείως άχρηστη στο να λέω ψέματα γραπτώς. Πράγμα που αναπόφευκτα με οδηγεί στην ομολογία: Δεν έχω σκάνερ. Ούτε υπολογισή (τουλάχιστον όχι υπολογιστή που δουλεύει όπως πρέπει) στο σπίτι.]\nΑφού ξέπλυνα από πάνω μου την αμαρτία του ψέματος, συνεχίζω.\nΣε αυτό το blog λοιπόν έχω σκοπό να γράφω ότι μου έρχεται στο μυαλό. Να φλυαρώ χωρίς λόγο (και χωρίς αναγνώστες, φαντάζομαι). Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω ακριβώς γιατί το κάνω. Η φίλη μου η Μαρία λέει πως τα μη θεματικά blogs δεν έχουν επιτυχία. Για αυτό κι εγώ δεν θα της πω ότι έφτιαξα το δικό μου μη θεματικό blog. Όχι. Θα περιμένω την επιτυχία και μετά θα της στείλω το θριαμβευτικό link. Εκτός αν -περιμένοντας την επιτυχία- μου έρθει θεία έμπνευση και το κάνω θεματικό το blog μου, στην οποία περίπτωση θα της στείλω το link ευχαριστώντας την για τη συμβουλή και υπενθυμίζοντάς της ότι όπως εγώ την ακούω έτσι πρέπει να με ακούει κι αυτή. Όλο και κάτι θα θέλω να της ζητήσω στο άμεσο μέλλον!\nΑυτά προς το παρόν. Ώρα να γυρίσω στη δολειά.\nΣτιχάκι της ημέρας (γιατί έχουμε και βαθύτερες ανησυχίες):\nμα εγώ φτερά δεν έχω\nΚι ακόμα και αν είχα\nθα ήταν από κερί\n(Αν αποτύχω ως συγγραφέας θα εκδόσω ημεροδείκτη τοίχου με τέτοιου τύπου στιχάκια πίσω από κάθε μέρα. Το παραπάνω θα είναι το στιχάκι της Πρωτοχρονιάς εννοείται)\nPosted by Μάγια at 07:49 2 comments:\nΉξερες εσύ ότι το πακέτο με τα φυστίκια περιέχει ξ...\n(Μάλλον αποτυχημένη) Προσπάθεια εντυπωσιασμου (aka...


Αξιόπιστοι και εξαιρετικά γρήγοροι κβαντικοί υπολογισμοί με τρανζίστορ γερμανίου\n15-01-2020 11:27 PM\nΗ ανάπτυξη των κβαντικών υπολογιστών φαίνεται να πηγαίνει πολύ γρήγορα. Τα δομικά στοιχεία ενός τέτοιου υπολογιστή είναι τα λεγόμενα κβαντικά μπιτ (quantum bits). Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι ερευνητές σε όλο τον κόσμο έχουν μελετήσει νέα και υπάρχοντα συστήματα που λειτουργούν ως κβαντικά μπιτ, συμπεριλαμβανομένων των τρανζίστορ . Αυτοί οι μικροσκοπικοί διακόπτες είναι παρόντες σε δισεκατομμύρια στα κυκλώματα των υπολογιστών, των τηλεφώνων και των τηλεοράσεων μας.\n«Έχουμε δουλέψει με τρανζίστορ ως δομικά στοιχεία για έναν κβαντικό υπολογιστή εδώ και αρκετό καιρό», λέει ο Nico Hendrickx, πρώτος συγγραφέας και υποψήφιος διδάκτορας στο QuTech. «Μέχρι τώρα, όμως, δεν ήταν δυνατό να εκτελεστούν κβαντικοί υπολογισμοί χρησιμοποιώντας μόνο τρανζίστορ. Χρειάζονταν και άλλα στοιχεία και αυτό περιόριζε την αναβάθμιση. Τώρα δείχνουμε ότι ένα μόνο τρανζίστορ μπορεί να λειτουργήσει ως κβαντικό bit χρησιμοποιώντας γερμάνιο.»\n«Το πρώτο τρανζίστορ από το 1947 κατασκευάστηκε από γερμάνιο. Η όλη επανάσταση των ημιαγωγών και συνεπώς τα κινητά μας τηλέφωνα και όλα τα άλλα ηλεκτρονικά θα μπορούσαν θεωρητικά να βασίζονται στο γερμάνιο αντί στο πυρίτιο» , λέει ο κύριος ερευνητής Menno Veldhorst. «Ούτως ή άλλως, ήταν γνωστό το 1947 ότι το γερμάνιο έχει στην πραγματικότητα καλύτερες ιδιότητες ως ημιαγωγός από το πυρίτιο. Αλλά αποδείχτηκε ότι υπήρχαν δυσκολίες στην κατασκευή, οι οποίες καθιστούσαν το πυρίτιο το υλικό επιλογής για τη βιομηχανία ημιαγωγών».\n«Γνωρίζαμε ήδη ότι το γερμάνιο θα μπορούσε να είναι ένα εξαιρετικό υλικό για την παραγωγή κβαντικών μπιτ, αλλά οι προκλήσεις στην κατασκευή παρέμειναν ως κωλύματα για μεγάλο χρονικό διάστημα», λέει ο Hendrickx. «Έχουμε λύσει τώρα αυτά τα προβλήματα και μετά από αυτό πήγαμε πολύ γρήγορα. Στο άρθρο του περιοδικού Nature, δείχνουμε ότι μπορούμε να κάνουμε αξιόπιστους και εξαιρετικά γρήγορους κβαντικούς υπολογισμούς με γερμάνιο».\n«Αυτό σημαίνει ότι η χρήση του γερμανίου ωρίμασε σε περίπου ένα χρόνο από την κατασκευή του υλικού σε μια πλατφόρμα στην οποία μπορούν να εκτελεστούν οι κβαντικοί υπολογισμοί», λέει ο Veldhorst. «Αυτή η εξέλιξη είναι πρωτοφανώς γρήγορη και αυτό είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρα στο δρόμο για έναν λειτουργικό κβαντικό υπολογιστή.»\nΟι ερευνητικές ομάδες σε όλο τον κόσμο αναπτύσσουν το γερμάνιο ως υλικό για κβαντικά μπιτ. «Η QuTech είναι ο κορυφαίος φορέας στον τομέα αυτό. Έχουμε αναπτύξει γρήγορα την κβαντική τεχνολογία με βάση το γερμάνιο και είμαστε αισιόδοξοι για τις δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης. Επιπλέον, εξετάζουμε ήδη πώς μπορούμε να συνεργαστούμε με εταίρους από τη βιομηχανία με το μεγάλο πλεονέκτημα ότι οι μέθοδοι μας ταιριάζουν με την υπάρχουσα τεχνολογία που παρείχε τη βάση για την τρέχουσα εποχή της πληροφορίας μας», καταλήγει ο Veldhorst.\nΤρανζίστορ Γερμανίου Κβαντικοί Υπολογιστές Κβαντικά Μπιτ (Quantum Bits)\nΕΚΛΟΓΕΣ Ε.Ε.Φ. - Κυριακή 30.05.2021 Γενική Συνέλευση


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ: ΝΕΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ: Έρχεται δεύτερο «μνημόνιο» για να μας πάρει τα ρέστα\nΝέα δεινά αναμένουν τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Η κυβέρνηση κραδαίνει απειλητικά το αντιλαϊκό-αντεργατικό Μνημόνιο και τα Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας του συστήματος αναλαμβάνουν πάλι το βρώμικο και «μαύρο» ρόλο τους.\n«Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι», λέει, «πολλοί» κι ας έδειξε η δική τους «απογραφή» 768.000 άτομα συμπεριλαμβανομένων 160.000 ένστολων και 200.000 που δεν καλύπτονται από το καθεστώς της μονιμότητας! Γι’ αυτό και προβλέπεται «λουκέτο» σε υπηρεσίες και οργανισμούς, πάγωμα των προσλήψεων και «κινητικότητα» κάθε είδους ακόμη και σε υποχρεωτική βάση.\n«Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι», λέει «ακριβοί». Γι’ αυτό και ετοιμάζεται μισθολόγιο με τρία βασικά χαρακτηριστικά: «παγωμένους» χαμηλούς βασικούς μισθούς, καθιέρωση «δεικτών παραγωγικότητας» με βάση τους οποίους θα ρυθμίζεται ο μισθός, κατάργηση όλων των επιδομάτων (πλην των οικογενειακών) και ενσωμάτωση μικρού μέρους αυτών. Ένα μισθολόγιο που θα είναι περισσότερο «νέο» παρά «ενιαίο», καθώς θα στηρίζεται στην εξατομίκευση της αμοιβής και, ως εκ τούτου, στο σπάσιμο της συλλογικότητας. Διακηρυγμένος στόχος η μείωση κατά 40% των ονομαστικών αποδοχών μας σε βάθος τριετίας.\n«Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι», λέει, «προνομιούχοι και βολεμένοι». Φτάνει πια η προπαγάνδα που θέλει να μας διασπάσει. Είμαστε όλοι θύματα της ίδιας ληστρικής επιδρομής και αν την αφήσουμε να περάσει θα σαρώσει ανεπανόρθωτα τις κατακτήσεις όλων μας.\nΕίναι φανερό λοιπόν ότι το ζήτημα δεν είναι το χρέος και η διαχείρισή του. Το ζήτημα είναι η συνολική αναδιάρθρωση όχι μόνο στα δικαιώματα αλλά και στις συνειδήσεις μας. Το σύστημα βρήκε την ευκαιρία που τόσα χρόνια περίμενε για να ανατρέψει δεδομένα «αγκάθια», όπως η μόνιμη και σταθερή δουλειά, οι αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις, η συλλογικότητα και η διεκδίκηση. Στόχος είναι να τσακιστεί κάθε αντίσταση, να υποταχθούμε και να αποδεχτούμε μοιρολατρικά και με σκυμμένο το κεφάλι τα μέτρα. Και όλα αυτά είναι μόνο η αρχή. Τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση δεν είναι προσωρινά και το αν και πόσο θα προχωρήσουν δεν θα εξαρτηθεί παρά μόνο από τη δυνατότητά μας να αντισταθούμε και να βάλουμε φραγμό στα σχέδια που θέλουν την εξόντωσή μας.\nΜπορεί η κυβέρνηση να έχει του χεριού της τη συνδικαλιστική ηγεσία σε ΑΔΕΔΥ, ομοσπονδίες κ.λπ., όμως δεν μπορεί να ελέγξει τους εργαζόμενους ούτε να παραγράψει το δίκιο τους. Η πραγματικότητα δεν επιδέχεται φτιασιδώματα. Το χτύπημα στο βιοτικό επίπεδο είναι κάτι χειροπιαστό πλέον. Μπορεί ο αντίπαλος να φαντάζει πιο δυνατός αλλά το δίκιο δυναμώνει και ενώνει.\nΕκλογές για εκπρόσωπο στην ΑΔΕΔΥ\nΓι’ αυτό πρέπει να σκεφτούμε πολύ καλά πριν ψηφίσουμε τον μοναδικό εκπρόσωπο του Εθνικού Τυπογραφείου στην ΑΔΕΔΥ. Είναι φανερό ότι όποιος κι αν εκλεγεί από τις δύο μεγάλες παρατάξεις θα στηρίζει τις αποφάσεις τους και θα είναι άλλο ένα κουκί στην κόντρα για το ποιος θα ελέγχει το τριτοβάθμιο όργανο. Οι παρατάξεις ΠΑΣΚ- ΔΑΚΕ στηρίζουν και στηρίζονται από τα δυο μεγάλα κόμματα και η ψήφος σε αυτές πιστώνεται ως στήριξη στο έργο των εναλλασσόμενων κυβερνήσεων που είναι υπεύθυνες για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Παρά τα μεγάλα λόγια δεν θέλουν να υψώσουν τοίχο στην κυβερνητική πολιτική. Οι μεγαλοστομίες του τύπου «η κατάργηση του 13ου ή 14ου μισθού είναι αιτία πολέμου» και άλλα τέτοια φαιδρά δεν είναι παρά κοροϊδίες και στάχτη στα μάτια μας. Είναι δυνατό μετά από τρία χρόνια δυσφορίας για τη στάση της ΑΔΕΔΥ απέναντι στα μεγάλα προβλήματα να ξαναδώσουμε «ψήφο εμπιστοσύνης» στις κυρίαρχες παρατάξεις που την ελέγχουν;\nΗ κατάσταση αυτή πρέπει να αλλάξει. Και γι’ αυτό πρέπει ο καθένας μας από την πλευρά του να δίνει το «παρών» με κάθε τρόπο. Τέλος στην απάθεια. Να αποδοκιμάσουμε με την ψήφο μας αυτούς που συνδέουν τα συμφέροντά τους με την εκάστοτε κυβέρνηση. Να αντισταθούμε στην επίθεση με κάθε τρόπο και να συμβάλλουμε και με την ψήφο μας στη δημιουργία μετώπου αντίστασης. Τέρμα πια οι αυταπάτες! Ας δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε οι φόβοι της κυβέρνησης για ένα θερμό φθινόπωρο να βγουν αληθινοί.\nΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ: Υποψήφιοι για την εκλογή εκπροσώπου στην ΑΔΕΔΥ:


Πώς θα αξιοποιήσετε ένα άδειο δωμάτιο του σπιτιού σας - Μηλέικα Νέα: Ειδήσεις για τη Μήλο\nΕάν δε δέχεστε συχνά επισκέψεις, τότε δε χρειάζεται να προσαρμόσετε το δωμάτιο αυτό ως ξενώνα. Αντί αυτού, μπορείτε να τοποθετήσετε σε αυτό το γραφείο σας έχοντας έναν προσωπικό χώρο για εργασία ή και μελέτη. Ακόμα και αν το σπίτι δεν είναι ο χώρος εργασίας σας, το δωμάτιο αυτό κάλλιστα μπορεί να αποτελέσει το χώρο όπου θα οργανώνετε τις καθημερινές σας υποχρεώσεις και θα σας χαρίζει απομόνωση ώστε να δουλέψετε στον υπολογιστή σας.\nΕάν η γυμναστική περιλαμβάνεται στο καθημερινό σας πρόγραμμα, μπορείτε κάλλιστα να μετατρέψετε το δωμάτιο αυτό του σπιτιού σε γυμναστήριο. Μπορείτε να τοποθετήσετε λοιπόν τα όργανα γυμναστικής της επιλογής σας, διάφορα στρώματα και -γιατί όχι;- να κάνετε την προπόνησή σας εκεί ακόμα και με τη βοήθεια του γυμναστή σας.\nΣτην περίπτωση όπου έχετε παιδιά, θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα εάν μετατρέψετε το δωμάτιο αυτό σε play room. Τα παιδιά αγαπούν πολύ να έχουν το δικό τους χώρο και να μπορούν να παίξουν ξέγνοιαστα. Ταυτόχρονα, θα μάθουν να είναι υπεύθυνα, αφού θα πρέπει να οργανώνουν και να διατηρούν το χώρο αυτό τακτοποιημένο.\nΕάν διαθέτετε πολλά ρούχα, παπούτσια και αξεσουάρ και οι αποθηκευτικοί χώροι του σπιτιού σας νιώθετε ότι δεν επαρκούν, μπορείτε κάλλιστα να μετατρέψετε το δωμάτιο αυτό σε walk-in closet. Μπορείτε να τοποθετήσετε κρεμάστρες και να οργανώσετε τα ρούχα, τα παλτό σας, τα αξεσουάρ σας και τα παπούτσια σας, καθώς θα τα έχετε όλα συγκεντρωμένα στον ίδιο χώρο. Ακόμα, έχετε την επιλογή να τοποθετήσετε έναν ή περισσότερους καθρέπτες στο χώρο, ώστε να δοκιμάζετε άνετα τους αγαπημένους σας συνδυασμούς ρούχων.\nΓια όσους αγαπούν πολύ το σινεμά, ας σκεφτούν να μετατρέψουν το δωμάτιο αυτό σε home theater. Προμηθευτείτε έναν άνετο καναπέ, μία τηλεόραση με μεγάλη οθόνη ή προτζέκτορα και είστε έτοιμοι. Τα τελευταία μπορείτε με λίγο ψάξιμο να τα βρείτε σε πολύ λογικές τιμές. Εάν πάλι είστε λάτρεις των βιβλίων, τότε η μετατροπή του δωματίου αυτού σε αναγνωστήριο νομίζω είναι ό, τι πρέπει για εσάς. Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα, τοποθετώντας τη βιβλιοθήκη σας ή και διάφορα ράφια με τα αγαπημένα σας βιβλία, και φυσικά μία άνετη πολυθρόνα ή καναπέ ώστε να διαβάζετε εκεί. Ο φωτισμός παίζει πολύ σημαντικό ρόλο επίσης για το διάβασμα, για αυτό και δώστε προσοχή στα φωτιστικά που θα επιλέξετε για το χώρο αυτό.


Κύριε Δένδια μπορούσατε απλώς να αντιγράψετε τον Προκόπη Παυλόπουλο...\n6/04/2021 - 0:43πμ\nΟρθότατη απόφαση η επίσκεψη του Νίκου Δένδια στην Σερβία.\nΘα μπορούσε όμως και καλύτερα. Και επειδή ο Νίκος Δένδιας δεν είναι φοβικός, αντίθετα είναι πατριώτης και με δική του προσωπικότητα, είναι κρίμα που δεν αντέγραψε την ιστορική επίσκεψη του Προκόπη Παυλόπουλου στο Βελιγράδι, όπου με την συμπεριφορά του έκανε τους σέρβους να τον τιμήσουν με το ανώτατο παράσημο της χώρας, πολύ μετά την έξοδο του από το προεδρικό μέγαρο! Γεγονός που κάνει αυτή την τιμή Ακόμα πιο σημαντική.\nΑς θυμηθούμε λοιπόν, πως παρουσίαζε η Καθημερινή την επίσκεψη του τ. ΠτΔ Προκόπη Παυλόπουλου στο Βελιγράδι:\nΟ κ.Παυλόπουλος ξεναγήθηκε στον Πύργο Νεμπόισα από τον Σέρβο υπουργό Πολιτισμού Βλάντιμιρ Βουκοσάβλιεβιτς. Ο Πύργος ανακαινίστηκε το 2011, χάρη στην ελληνική δωρεά, η οποία αποτελεί την μεγαλύτερη δωρεά στον τομέα του πολιτισμού που έχει λάβει ο Δήμος Βελιγραδίου. Η ανακαίνιση του Πύργου δρομολογήθηκε το 2007, και χρηματοδοτήθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών, το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων (ΕΚΒΜΜ), τη Βουλή των Ελλήνων και το δήμο του Βελιγραδίου. Ο Πύργος διαμορφώθηκε σε ένα μουσείο τεσσάρων ορόφων .Στον πρώτο όροφο παρουσιάζονται πολυμεσικά η ζωή, οι ιδέες και το έργο του Ρήγα Βελεστινλή, ενώ οι υπόλοιποι όροφοι είναι αφιερωμένοι στον απελευθερωτικό αγώνα των Σέρβων και στην ιστορία του Βελιγραδίου. Η συνέχεια εδώ


e-patha » Γενικά\nO επισκέπτης από το νέφος του Όορτ\nΑναμενόταν πιο εντυπωσιακός απ’ ό,τι προκύπτει. Όμως ακόμα δεν απογοητευόμαστε. Ίσως μας εκπλήξει.\nΣτα μέσα Νοεμβρίου θα τον δούμε με γυμνό μάτι ή θα τον διαλύσει ο Ήλιος και θα χαθεί για πάντα;\nετικέτες κομήτης ISON\nΌποτε περνάω από την πλατεία Δικαστηρίων το βραδάκι, ακούω τα κοράκια (κοράκια νομίζω είναι) που φωνάζουν και μαζεύονται στα δέντρα για το βραδινό τους ύπνο. Ωραία εικόνα.\nΜου έρχεται στο νου το Strange fruit της Billie Holiday.\nΤο παράξενο φρούτο είναι κορμιά που κρέμονται στα δέντρα για να τα φάνε τα κοράκια και ο άνεμος και ο ήλιος. Μαύρα ανθρώπινα κορμιά στον αμερικάνικο νότο, κρεμασμένα από την ΚΚΚ.\nΣαν σήμερα, 17 Ιουλίου πέθανε η Billie Holiday.\nετικέτες Billie Holiday, strange fruit\nΗ διεύλευση της Αφροδίτης από τον Ήλιο\nΗ Αφροδίτη θα περάσει μπροστά από το δίσκο του Ήλιου. Η επόμενη διεύλευση θα γίνει σε 105 χρόνια, οπότε καταλαβαίνετε…\nετικέτες Αφροδίτη, διεύλευση, Ήλιος, ψηλά\nΤο φετινό καλοκαίρι οι Ξέμπαρκοι με τον Καββαδία μας συντρόφευαν καθημερινά.\nΟ Yara yara ποταμός στην Αυστραλία. Φώτα του Μέλμπουρν. Βαρετά κυλάει ο Γιάρα Γιάρα, ανάμεσα σε φορτηγα πελώρια και βουβά….\nΑπό σήμερα ξεκινάει στο Μύλο η έκθεση «Leonardo da Vinci, εφευρέτης και επιστήμονας». Διαρκεί μέχρι τις 5 Ιουνίου. Έχουμε καιρό.\nΠαγκοσμίως, η έκθεση έχει προσελκύσει μέχρι σήμερα περίπου 5.000.000 επισκέπτες και στην Ευρώπη 2.000.000. Στον Χώρο Τέχνης και Πολιτισμού του Μύλου, όπου θα φιλοξενηθεί, σε συνολικό εμβαδόν 2.000 τετραγωνικών μέτρων (μαζί με τους λειτουργικούς χώρους), θα παρουσιαστούν χειροποίητες ρέπλικες 25 μηχανών του Ντα Βίντσι, 118 «ομοιοτυπικά» αντίγραφα σχεδίων, σημειώσεων, σκαριφημάτων, επιστολών και μελετών και 8.000 ηλεκτρονικές εικόνες.\nΟι επισκέπτες της έκθεσης, την οποία διοργανώνει η εταιρία INTERFORM ΑΕ, θα μπορούν όχι απλά να δουν τα 25 μηχανήματα -κατασκευασμένα με ξύλο και μέταλλο από τεχνίτες που ακολούθησαν κατά γράμμα τις οδηγίες του Λεονάρντο- αλλά και να τα θέσουν σε λειτουργία!\nΗ έκθεση θα εγκαινιαστεί στις 9 το βράδυ της 4ης Φεβρουαρίου, στον Πολυχώρο του Μύλου και θα διαρκέσει μέχρι τις 5 Ιουνίου του 2011. Τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας – Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας , του Δήμου Θεσσαλονίκης και της ΔΕΘ.\nΥποστηρικτές της είναι ο ΕΟΤ, τα επιμελητήρια Ελληνοϊταλικό, Εμπορικό & Βιομηχανικό και Βιοτεχνικό Θεσσαλονίκης, το Υπουργείο Πολιτισμού (Μουσείο Φωτογραφίας) και το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.\nΤο εισιτήριο για την είσοδο στην έκθεση είναι: 8 € των ενηλίκων, 4 € το παιδικό/μαθητικό, 12 € το ομαδικό.\nΜάθετε περισσότερα στο site www.leonardodavinci.gr\nΈνα πολύ όμορφο βίντεο! Εικόνες ανθρώπων που ζουν κοντά στη φύση.\nΝομίζω πως πρέπει να εξυμνήσω την έβδομη τέχνη!\nετικέτες BBC, γη, φύση\nΠριν από μερικούς μήνες, τον Απρίλιο, είχε λάβει χώρα στη Βέροια και τη Νάουσα το δεύτερο Πανελλήνιο Συνέδριο Ημαθίας. Εκεί μας είχαν προτείνει να επισκεφτούμε τη βιβλιοθήκη της Βέροιας, αλλά εγώ δεν….\nΣήμερα άκουσα στην τηλεόραση πως η βιβλιοθήκη της Βέροιας βραβεύτηκε από το ίδρυμα Bill and Melinda Gates με το βραβείο «Πρόσβαση στη Μάθηση» (Access to Learning Award-ATLA) για το έτος 2010. Το βραβείο αυτό (ένα εκατομμύριο δολλάρια) δόθηκε στη βιβλιοθήκη για τη δημιουργική χρήση των υπηρεσιών πληροφόρησης και τεχνολογίας.\nΣυγχαρητήρια στο διευθυντή, τους υπαλλήλους και σε όλους όσοι βοήθησαν και βοηθούν. Σίγουρα πρόκειται για ανθρώπους εμπνευσμένους και δημιουργικούς και εργατικούς.


Πετράκης: «Είναι τιμή μου» | Onsports.gr\nhome ΠοδόσφαιροFootball LeagueΠετράκης: «Είναι τιμή μου» Κοινοποιήστε\nΠετράκης: «Είναι τιμή μου»\tΣυντάκτης: Γιώργος Κυριακόπουλος\nΔημοσίευση: Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011 15.00\nΤιμή του χαρακτήρισε την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του Εθνικού Αστέρα ο Γιάννης Πετράκης μιλώντας στο Onsports.\tΟ νέος, πλέον, προπονητής των «ερυθρόλευκων» της Καισαριανής, μίλησε για τη νέα… σελίδα στην καριέρα του, υποσχόμενος πως θα κάνει ότι καλύτερο μπορεί προκειμένου η ομάδα να βγει από την ζώνη των πλέι άουτ, καθώς έχει αυτή τη δυνατότητα, βάσει υλικού. - Κ. Πετράκη ποιος ήταν ο λόγος που πήρατε την απόφαση να αναλάβετε την τεχνική ηγεσία του Εθνικού Αστέρα;\n«Είναι και τιμή και χαρά να δουλέψω σε αυτό το ιστορικό σωματείο, που εκπροσωπεί μια σπουδαία συνοικία στην Αθήνα και από την μεριά τη δική μου θα προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο προκειμένου η ομάδα να ξεφύγει από τη δύσκολη και να προχωρήσει προς τα μπροστά».\n- Ήταν άμεση η απάντησή σας στην πρόταση που ήρθε από τη διοίκηση της ομάδας;\n«Όλα τα πράγματα τα επεξεργάζομαι. Είχαμε μία επικοινωνία με τον πρόεδρο αλλά μετά από κάποιες ώρες συμφωνήσαμε. Θα μπορούσα να πω πως η απόφαση πάρθηκε άμεσα. Άλλωστε δεν υπήρχε και πολυτέλεια χρόνου, καθώς ο Εθνικός Αστέρας βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή».\n- Ποιους τομείς θεωρείτε πως πρέπει να βελτιώσει ο Εθνικός Αστέρας για να ανατραπεί η κατάσταση;\n«Ο οποιοσδήποτε προπονητής μέσα σε μικρό διάστημα δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Η ομάδα είναι σε καλή κατάσταση, είναι καλά δουλεμένη από τον προηγούμενο προπονητή και από συγκυρίες και κακές στιγμές δεν είχε τα αποτελέσματα που θα ήθελε. Αυτό που έχω στο μυαλό μου είναι πως θα κάνω το καλύτερο που μπορώ για να γίνει πιο παραγωγική».\n- Όταν υπάρχει αλλαγή στην τεχνική ηγεσία, πολλοί προπονητές ρίχνουν το βάρος στην ψυχολογία. Εκεί θα στηριχθείτε κι εσείς;\n«Ο ψυχολογικός παράγοντας είναι σημαντικός στον αθλητισμό. Αξιολογώ την σπουδαιότητα του συγκεκριμένου παράγοντα αλλά δεν θα στηριχθώ μόνο σε αυτό την δεδομένη χρονική στιγμή».\n- Την Δευτέρα ο Εθνικός Αστέρας θα αντιμετωπίσει τον Εθνικό σε ένα κρίσιμο ματς…\n«Είναι ένα παιχνίδι οριακό για τις δύο ομάδες. Έχουν τους ίδιους στόχους και θα προσπάθησε κάθε ομάδα να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Νομίζω ότι θα γίνει σπουδαίο παιχνίδι από όλες τις πλευρές».\n- Ο Εθνικός Αστέρας έχει την δυνατότητα να αποφύγει την διαδικασία των πλέι άουτ;\n«Το υλικό που έχει ο Αστέρας είναι πολύ καλό. Θεωρώ ότι έχει την δυνατότητα να αποφύγει και για αυτό θα παλέψουμε».\tΚατηγορία: Football League


Ανάβρυτα - Βικιπαίδεια\nΑνάβρυτα ονομάζεται δενδρόφυτο αγρόκτημα, έκτασης περίπου χιλίων εκατό στρεμμάτων, σε τετράγωνο σχήμα, που βρίσκεται μεταξύ Αμαρουσίου και Κηφισιάς και συγκεκριμένα ανατολικά της κυρίας οδού (Κηφισίας), στο ύψος του Νοσοκομείου ΚΑΤ. Συγκεκριμένα καταλαμβάνει τον χώρο δυτικά της πλατείας Ηρώων μέχρι το Ζηρίνειο Γυμναστήριο Κηφισιάς και από την περιοχή Παληάγιαννη στα ανατολικά ως την περιοχή Αλωνίου του Αμαρουσίου στα νότια. Η ονομασία παραπέμπει σε πολλά νερά. Πράγματι “ανάβρυτο” λέγεται κάθε πηγή και επειδή στην περιοχή υπήρχαν πολλές πηγές πήρε την ονομασία “Ανάβρυτα”. Παλαιότερα, το αγρόκτημα περιελάμβανε και ένα πηγάδι με άφθονο νερό, εκτός από το νερό που αντλήθηκε από τις δύο γεωτρήσεις που πραγματοποιήθηκαν.\nΤο κτήμα ανήκε στον Ανδρέα Συγγρό. Στις εκτάσεις του, μάλιστα, βρίσκεται η έπαυλη του Ανδρέα Συγγρού, που κτίσθηκε τα έτη 1872-1873 και βασίστηκε στην μελέτη του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ. Η χήρα του Ανδρέα Συγγρού, Ιφιγένεια, κληροδότησε την όλη έκταση στην Ελληνική Γεωργική Εταιρεία (το μετέπειτα “Βασιλικόν Ινστιτούτον Γεωπονικών Επιστημών”) "ίνα χρησιμεύη διαρκώς εις την μόρφωσιν καλών γεωργών και κηπουρών", σύμφωνα με ρητή διάταξη της διαθήκης της.\nΗ Εταιρεία παρέλαβε το κτήμα το 1922 και το 1927 ίδρυσε μέσα σ’ αυτό το "Πρακτικόν Γεωργικόν Σχολείον Ιφιγενείας και Ανδρέου Συγγρού", στο οποίο γίνονταν δεκτά κατά προτίμηση γόνοι της τάξης των γαιοκτημόνων που φιλοδοξούσαν να ασχοληθούν με τη γεωργία. Η φοίτηση ήταν διετής και στους αποφοίτους δεν δινόταν δίπλωμα, για να μην θελήσουν στη συνέχεια να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά απλό πιστοποιητικό φοίτησης, στο οποίο τονιζόταν η ιδιαίτερη επίδοση του καθενός, υπό την προϋπόθεση ότι ο βαθμός του στις ασκήσεις και τα μαθήματα ήταν άνω του "λίαν καλώς". Η επιτυχημένη πορεία των εργασιών του πρακτικού αυτού γεωργικού σχολείου παρουσιάζεται σε ένα ειδικό έντυπο με τίτλο “Θετικά αποτελέσματα Γεωργικού Σχολείου Συγγρού” που εκτύπωσε το 1939 η Ελληνική Γεωργική Εταιρία. Από το 1941, όμως, και μέχρι το σχολικό έτος 1946-1947, διακόπηκε η λειτουργία του, καθώς οι Γερμανοί κατακτητές προκάλεσαν σ’ αυτό πολλές και σημαντικές καταστροφές. Η "Σχολή Αναβρύτων", πάντως, ανασυγκροτήθηκε μετά την Κατοχή και επαναλειτούργησε με κυριότερα τμήματα το μελισσοκομικό και το πτηνοτροφικό.\nΣτο βόρειο τμήμα του αγροκτήματος ιδρύθηκε και λειτούργησε, επίσης, βάσει του Ν.1596/1950, το "Εθνικόν Εκπαιδευτήριον Αναβρύτων", που ακολούθησε το παράδειγμα των σχολείων "Schule Schloss Salem" της Γερμανίας και "Gordonstoun" της Σκωτίας, τα οποία είχε ιδρύσει ο παιδαγωγός Κουρτ Χαν. Περιελάμβανε τρεις τάξεις της στοιχειώδους εκπαιδεύσεως (Δημοτικό σχολείο) και όλες τις τάξεις του Γυμνασίου, απόφοιτος του οποίου ήταν και ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος.\nΚατά τη διάρκεια της δικτατορίας, το Εκπαιδευτήριο υπήχθη στο “Βασιλικόν” (κατόπιν “Εθνικόν”) Ίδρυμα “Ο Βασιλεύς Παύλος”. Μετά την μεταπολίτευση, το Εκπαιδευτήριο μετετράπη σε “Πρότυπο” (“Πρότυπη Σχολή Αναβρύτων”), ισότιμο με τα αντίστοιχα δημόσια πρότυπα σχολεία, περιοριζόμενο μόνο στις έξι τάξεις της Μέσης Εκπαιδεύσεως. Από το 1977 λειτούργησε εκεί το πρώτο μεικτό κλασικό λύκειο, από την επιτυχημένη λειτουργία του οποίου αποφασίστηκε αρμοδίως, στη συνέχεια, η κατάργηση των αμιγών γυμνασίων και λυκείων, καθώς και οργανικά ανεξάρτητο επαγγελματικό λύκειο.\nΗ Σχολή είχε τόσον εξωτερικούς, όσο και "εσωτερικούς" μαθητές, οι οποίοι διέμεναν σε οικοτροφείο, στεγαζόμενο σε ιδιαίτερα κτίρια. Από το 1982 και μετά η επιλογή των μαθητών γίνεται με κλήρωση. Από το 2013 οι μαθητές οφείλουν να δώσουν εξετάσεις για την είσοδό τους στο σχολείο στα μαθήματα: Μαθηματικά και Γλώσσα .\nΗ όλη περιοχή (του πρώην αγροκτήματος) Αναβρύτων, που καλύπτεται κατά το μεγαλύτερο μέρος από πευκώνες, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους πνεύμονες πρασίνου στην περιοχή της ελληνικής πρωτεύουσας. Το καλοκαίρι του 1981, όλη η έκταση κινδύνευσε να αποτεφρωθεί από πυρκαγιά, τελικώς, όμως, αποτεφρώθηκε έκταση περίπου 400 στρεμμάτων δάσους.\nΙστορικό του κτήματος Ανδρέα Συγγρού\nΦωτογραφίες από το δασόκτημα των Αναβρύτων\nΠειραματικό Λύκειο Αναβρύτων\nΑνακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ανάβρυτα&oldid=6522939"\nΤελευταία επεξεργασία στις 17 Ιουνίου 2017, στις 13:31


Η Γυναικα Του Σαιξπηρ - Θεατρο (BKS.0900254)\nΑρχική > Βιβλία > Θέατρο > Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ\nΓΚΡΙΡ ΖΕΡΜΕΝ στην κατηγορία ΘΕΑΤΡΟ\nΣυγγραφέας: ΓΚΡΙΡ ΖΕΡΜΕΝ\nΗ Ζερμέν Γκριρ με αφετηρία την 'Αννα Σαίξπηρ, σύζυγο του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα για την οποία ελάχιστα είναι γνωστά, μελετά την εικόνα και τη θέση της γυναίκας στην Αγγλία του 16ου αιώνα. Η Ζερμέν Γκριρ συνδυάζει τη λογοτεχνία με την ιστορική μεθοδολογία και τις μαρτυρίες για τη ζωή στο Στράτφορντ και τοποθετεί την ιστορία του γάμου του Σαίξπηρ στο κοινωνικό της πλαίσιο. Οι υποθέσεις για τη ζωή της κόρης του γεωργού που παντρεύτηκε τον σπουδαιότερο ποιητή της χώρας δεν είναι καθόλου κολακευτικές, παρόλο που εκείνη στάθηκε στο πλευρό του. Εξάλλου η παράλειψη του ονόματός της από τη διαθήκη του Σαίξπηρ έχει ερμηνευτεί ως απόδειξη του ότι από τη πλευρά του συγγραφέα ο γάμος αυτός ήταν ένα τρομερό λάθος. Ωστόσο, ο ίδιος ο Σαίξπηρ στα έργα του παρουσιάζει την ανεύρεση μιας άξιας συζύγου ως θριαμβευτική έκβαση.\nΜε τη χρήση πολλών αποσπασμάτων από το έργο του καθώς και το έργο πολλών μελετητών του, η συγγραφέας ρίχνει φως στις ιδιαίτερες στιγμές της ζωής του συγγραφέα και ταυτόχρονα μας δίνει αναρίθμητες πληροφορίες για το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής. Οι προτάσεις που διατυπώνονται στο βιβλίο είναι σαφώς τολμηρές, αλλά μέσα σε ένα προσεκτικά ερευνημένο πλαίσιο μοιάζουν λιγότερο απίθανες από τις διάφορες προκαταλήψεις των σαιξπηριστών.\nΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ (BKS.0900254)\nΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ BKS.0900254 ΓΚΡΙΡ ΖΕΡΜΕΝ ΓΚΡΙΡ ΖΕΡΜΕΝ ΘΕΑΤΡΟ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ


Περπάτημα στην Πάρνηθα (μέρος Α) - Flowmagazine\nΌλοι μας ψάχνουμε τρόπους να γυμναστούμε και να διατηρήσουμε το σώμα σε μια καλή φυσική κατάσταση. Την στιγμή όμως που …\nΠερπάτημα στην Πάρνηθα (μέρος Α)\nΠερπάτημα σε μονοπάτια ορεινά, σε έλατα και καλντερίμια. Εξερεύνηση παρθένων περιοχών με υπέροχα δάση. Μία δραστηριότητα που οδηγεί σε νέες προορισμούς, χαρίζει υγεία και εικόνες!\nΗ Πάρνηθα βρίσκεται κοντά στην Αθήνα. Έχει τις δικές της μοναδικές ομορφιές, θαυμάσιες διαδρομές και δραστηριότητες. Κρύβει την δική της γοητεία, που σίγουρα θα την ανακαλύψουμε, περπατώντας την.\nΗ πεζοπορία είναι πολύ αναπτυγμένη στην Πάρνηθα. Δύο ορειβατικοί σύλλογοι, αλλά και μεμονωμένοι ορειβάτες, σε συνεργασία με το Δασαρχείο Πάρνηθας, έχουν δημιουργήσει ένα πυκνό δίκτυο καλοδιατηρημένων μονοπατιών, το οποίο καλύπτει όλη την έκταση του βουνού. Πολλά από τα μονοπάτια περνούν μέσα από πηγές, πυκνά δάση και ξέφωτα. Υπάρχει πλήθος επιλογών ανάλογα με την υψομετρική διαφορά που μπορούμε να καλύψουμε (0-800μ.), την απόσταση (500-5.000 μ.) και τον χρόνο (30΄- 6 ώρες) που χρειαζόμαστε. Παράλληλα, στη διαδρομή παρατηρούμε διάφορες ζώνες βλάστησης: τα έλατα, τα πεύκα, τα πουρνάρια, τα κέδρα, τα πλατάνια, τα φρύγανα.\nΤα σημαντικότερα μονοπάτια είναι σηματοδοτημένα είτε με απλά κόκκινα σημάδια στους βράχους και τα δέντρα, είτε με κόκκινες ταινίες ή τέλος με ειδικά σημάδια για κάθε μονοπάτι, όπως κόκκινο τρίγωνο, κόκκινο τετράγωνο, κίτρινος ρόμβος κ.ο.κ. Με αυτόν τον τρόπο, ακολουθώντας το ίδιο σχήμα και χρώμα, μπορεί ο ορειβάτης να βρει το μονοπάτι.\nΠληροφορίες: ΕΟΣ Αθηνών τηλ.: 210-3238706 ΕΟΣ Αχαρνών τηλ.: 210-2464666.\nΣυνοπτικά οι διαδρομές που προτείνονται απεικονίζονται στο χάρτη. Οι σημαντικότερες διαδρομές είναι οι εξής:\nΑΓ. ΤΡΙΑΔΑ – ΣΚΙΠΙΖΑ- ΜΟΛΑ: Ξεκινάει από την Αγ. Τριάδα, ακολουθεί βόρεια πορεία και με ήπιες κλίσεις διασχίζει ολόκληρο το ελατοδάσος του Δρυμού. Διέρχεται από το ύψωμα του Λαγού (1.170μ), την πηγή της Σκίπιζας και καταλήγει στο εκκλησάκι του Αγ. Πέτρου στη Μόλα. Εύκολη πορεία, υπό σκιάν στο μεγαλύτερο τμήμα της και με εξαιρετική θέα προς την δυτική Αττική και την Θήβα. Μέσος χρόνος διαδρομής 2 ώρες.\nΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΜΠΑΦΙ – ΚΟΡΟΜΗΛΙΑ –ΣΦΑΚΙΖΑ – ΘΡΑΚΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ: Από το καταφύγιο Μπάφι με Ανατολική πορεία ακολουθούμε για 15 περίπου λεπτά τον περιφερειακό δρόμο προς Μόλα, στη συνέχεια κατηφορίζουμε προς τις πηγές Κανταλίδι και Κορομηλιά και με Νότια πορεία πλέον καταλήγουμε στους Θρακομακεδόνες. Κατά τη διαδρομή διασχίζουμε δάση ελάτης, μαύρης Πεύκης, Χαλεπίου Πεύκης και αειφύλλων πλατυφύλλων. Ποικιλία χρωμάτων και μορφών συνδυασμένη με εξαιρετική θέα προς Ευβοϊκό, Πεντέλη, και Σαρωνικό. Μέσος χρόνος διαδρομής 3 ώρες.\nβουνό, δάσος, διαδρομή, μονοπάτια, παρνηθα, περπάτημα


Μητσοτάκης στην Le Figaro: Η οδός της έντασης οδηγει σε μέτρα από την ΕΕ σε βάρος της Τουρκίας - News Freedom\nΑρχική Πολιτική Μητσοτάκης στην Le Figaro: Η οδός της έντασης οδηγει σε μέτρα από...\nΜητσοτάκης στην Le Figaro: Η οδός της έντασης οδηγει σε μέτρα από την ΕΕ σε βάρος της Τουρκίας\nΟ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μιλάει με θερμά λόγια για την ισχυρή και έμπρακτη στήριξη της Ελλάδας από τον Γάλλο Πρόεδρο Emmanuel Macron, σε συνέντευξη που δημοσιεύεται σήμερα στη γαλλική εφημερίδα «Le Figaro».\n«Θα ήθελα να αξιοποιήσω αυτή την ευκαιρία ώστε να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο Emmanuel Macron για την διαρκή και ισχυρή στήριξή του, με λόγια αλλά και με έργα. Όπως γνωρίζετε, η Ελλάδα και η Γαλλία είναι παραδοσιακοί σύμμαχοι, στρατηγικοί εταίροι, και προσωπικά θεωρώ τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας μία από τις κινητήριες δυνάμεις πίσω από την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και την ανανέωση της Ένωσής μας» επισημαίνει.\nΟ Πρωθυπουργός χαρακτηρίζει «ενθαρρυντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση» την προοπτική έναρξης των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία, τονίζοντας ότι το θέμα που θα συζητηθεί θα είναι ακριβώς αυτό που αναφέρουν τα συμπεράσματα της τελευταίας Συνόδου Κορυφής (1-2 Οκτωβρίου), δηλαδή η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.\nΣτη συνέντευξη που παραχώρησε στη δημοσιογράφο Alexia Kefalas, o κ. Μητσοτάκης υπενθυμίζει ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καταδικάζει απερίφραστα την παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και ξεκαθαρίζει ότι «η απόφαση της Τουρκίας να ανοίξει ένα τμήμα της περίκλειστης περιοχής της Αμμοχώστου (Βαρώσια), στο κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου, συνιστά μία απαράδεκτη πρόκληση. Αποδυναμώνει τις προσπάθειες για την αποκλιμάκωση της έντασης».\nΗ οδός της έντασης οδηγει σε μέτρα από την ΕΕ σε βάρος της Τουρκίας\nΣτο πλαίσιο αυτό, ο κ. Μητσοτάκης σημειώνει ότι η Ελλάδα και η ΕΕ επιθυμούν τη βελτίωση των σχέσεων με την Τουρκία κάτι που όμως προϋποθέτει την τήρηση των κανόνων. Και παραπέμπει στα συμπεράσματα του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου όπου γίνεται επίκληση των άρθρων των Ευρωπαϊκών Συνθηκών για την επιβολή κυρώσεων καθώς και στην ξεκάθαρη αναφορά ότι τυχόν συνέχιση μονομερών και επιθετικών ενεργειών από την πλευρά της Τουρκίας θα επιφέρει συνέπειες από την πλευρά της Ευρώπης. «Δύο δρόμοι βρίσκονται μπροστά μας: Αυτός του διαλόγου και της διπλωματίας, του διαλόγου που βασίζεται στον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, δίχως μονομερείς ενέργειες και στο πλαίσιο του σεβασμού των κανόνων καλής γειτονίας. Η δεύτερη οδός είναι αυτή της κλιμάκωσης και της έντασης, η οποία αναπόφευκτα θα οδηγήσει στη λήψη μέτρων από την Ευρώπη σε βάρος της Τουρκίας. Η Ελλάδα έχει ήδη αποδείξει έμπρακτα ότι πιστεύει στον πρώτο δρόμο», τονίζει ο Πρωθυπουργός.\nΑυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα ενότητας, αλληλεγγύης και αποφασιστικότητας για την προάσπιση των συμφερόντων της ίδιας και των κρατών μελών της. Το Συμβούλιο επανέλαβε επίσης την απόλυτη αλληλεγγύη του προς την Ελλάδα και την Κύπρο, καταδικάζοντας απερίφραστα την παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άλλωστε, η απόφαση της Τουρκίας να ανοίξει ένα τμήμα της περίκλειστης περιοχής της Αμμοχώστου (Βαρώσια), στο κατεχόμενο κομμάτι της Κύπρου, συνιστά μία απαράδεκτη πρόκληση. Αποδυναμώνει τις προσπάθειες για την αποκλιμάκωση της έντασης.\nΜοναδική πυξίδα μας είναι το Διεθνές Δίκαιο. Δύο δρόμοι βρίσκονται μπροστά μας: Αυτός του διαλόγου και της διπλωματίας, του διαλόγου που βασίζεται στον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, δίχως μονομερείς ενέργειες και στο πλαίσιο του σεβασμού των κανόνων καλής γειτονίας. Η δεύτερη οδός είναι αυτή της κλιμάκωσης και της έντασης, η οποία αναπόφευκτα θα οδηγήσει στη λήψη μέτρων από την Ευρώπη σε βάρος της Τουρκίας. Η Ελλάδα έχει ήδη αποδείξει έμπρακτα ότι πιστεύει στον πρώτο δρόμο. Η έναρξη των διερευνητικών επαφών ανάμεσα στις δύο χώρες αποτελεί ένα ενθαρρυντικό βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Είναι προτιμότερο να δώσουμε μία ευκαιρία στη διπλωματία, προκειμένου να βρούμε μία κοινά αποδεκτή λύση. Εάν, τελικά, εξακολουθούμε να μην μπορούμε να συμφωνήσουμε, τότε θα πρέπει να απευθυνθούμε στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.\nΠροηγούμενο άρθροΣχεδόν 58 εκατομμύρια τηλεθεατές παρακολούθησαν το ντιμπέιτ Πενς- Χάρις\nΕπόμενο άρθροΗ Ζανέτ Τσίπρα έχει άποψη για όλα: Τώρα σχολιάζει την παραίτηση Κοντονή


Wengen: Ίσως το ωραιότερο χωριό της Ευρώπης! - Echoes.gr NetRadio -\nWengen: Ίσως το ωραιότερο χωριό της Ευρώπης!\nΠόση ομορφιά μπορεί να χωρέσει σε έναν τόπο;\nΤο Wengen είναι ένα χωριό σκαρφαλωμένο στα 1.300 μέτρα των Ελβετικών Άλπεων από όπου ατενίζει την απαράμιλλη ομορφιά του τοπίου που το περιβάλει.\nΑποτελεί τουριστικό κέντρο από τα τέλη του 1800 και είναι αυτό που ενέπνευσε τη συγγραφέα Mary Shelley, να γράψει το "Frankenstein" την εποχή που ταξίδευε στην Ελβετία. Το ορεινό χωριό με τους 1.300 περίπου μόνιμους κατοίκους, έχει χαρακτηριστεί από πολλούς διάσημους καλεσμένους του ως το “ωραιότερο χωριό της Ευρώπης”.\nΤο Wengen στην κοιλάδα Lauterbrunnen, μιας από τις βαθύτερες κοιλάδες της Αλπικής αλυσίδας, είναι γεμάτο από ξύλινα σαλέ που βρίσκονται διάσπαρτα στις πλαγιές του, ενώ είναι από τα ελάχιστα χωριά της γηραιάς ηπείρου όπου δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα! Οι κάτοικοι αλλά και οι επισκέπτες του χωριού εξυπηρετούνται από οδοντωτό σιδηρόδρομο και με τελεφερίκ, εποχιακά.\nΗ ιστορία του Wengen στο χώρο της πολιτικής, της επιστήμης και του αθλητισμού είναι μεγάλη και μάλιστα από το 1930 φιλοξενούνται εκεί οι γνωστοί αγώνες ski Lauberhorn. Ο χειμώνας βρίσκει το χωριό να σφύζει από ζωή και οι επισκέπτες αυξάνουν τον αριθμό των κατοίκων στους 10 χιλιάδες!\nΤο Ελβετικό θέρετρο είναι ιδανικό για όσους αγαπούν τις χειμερινές δραστηριότητες αλλά και για όσους προτιμούν να απολαμβάνουν την ηρεμία και την χαλάρωση που προσφέρει η φύση. Μικρό, παραδοσιακό, με φιλικούς κατοίκους και με θέα σε ολόκληρη την κοιλάδα, το χωριό αυτό κερδίζει τις εντυπώσεις με την πρώτη ματιά.


Αρθροσκόπηση Γόνατος: Τι είναι; Πώς γίνεται; Πόσο διαρκεί;\nΑρχική ›› Αρθροσκόπηση Γόνατος\nΗ αρθροσκόπηση γόνατος είναι μια ελάχιστα επεμβατική, χειρουργική τεχνική, η οποία μας δίνει την δυνατότητα να διαγνώσουμε αλλά ταυτόχρονα και να θεραπεύσουμε βλάβες της άρθρωσης του γόνατος. Πραγματοποιείται μέσω δύο πολύ μικρών δερματικών οπών (αρθροσκοπικές πύλες) από τις οποίες εισάγονται το αρθροσκόπιο και τα εξειδικευμένα αρθροσκοπικά εργαλεία.\nΗ αρθροσκόπηση μας επιτρέπει να έχουμε ορατότητα με μεγάλη ευκρίνεια και λεπτομέρεια μέσα στην άρθρωση του γόνατος, αντιμετωπίζοντας τραυματισμούς με έναν ελάχιστα επεμβατικό τρόπο, πολύ πιο σύντομο και ατραυματικό από ό, τι ήταν παραδοσιακά δυνατό μέχρι τώρα.\nΑνάλογα με την εκάστοτε βλάβη, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να διαρκέσει από 30 λεπτά έως μερικές ώρες. Στο τέλος της αρθροσκόπησης, το υγρό αποστραγγίζεται, οι τομές κλείνουν με ράμματα και το γόνατο επιδένεται με έναν επίδεσμο συμπίεσης για ελαχιστοποίηση της πιθανότητας οιδήματος ή αιμάρθρου.\nΠοιοι είναι οι συχνότεροι λόγοι για την αρθροσκοπική χειρουργική γόνατος;\nΟι συχνότεροι λόγοι για την πραγματοποίηση αρθροσκοπικής χειρουργικής επέμβασης γόνατος περιλαμβάνουν:\nΟι ρήξεις συνδέσμων.\nΟι ρήξεις μηνίσκων.\nΗ ύπαρξη εντός της άρθρωσης ελεύθερων οστεοχόνδρινων τεμαχίων.\nΗ πρώιμη αρθρίτιδα.\nΗ αστάθεια της επιγονατίδας.\nΟι φλεγμονές της άρθρωσης όπως υμενίτιδα, φλεγμονή της αρθρικής μεμβράνης, σηπτική αρθρίτιδα κτλ.\nΤα οστεοχόνδρινα κατάγματα.\nΜερικά από τα πλεονεκτήματα της αρθροσκόπησης γόνατος είναι:\nH υψηλή διαγνωστική της ακρίβεια.\nΟ ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος, λόγω της ατραυματικής διαδικασίας και του σεβασμού προς τους ιστούς του γόνατος.\nΤα σχεδόν μηδενικά ποσοστά μολύνσεων.\nΗ μη ανάγκη νοσηλείας, με τον ασθενή να εξέρχεται την ίδια μέρα, μερικές ώρες μετεγχειρητικά.\nΗ ταχύτατη αποκατάσταση με την άμεση επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες και εργασίες.\nΤο καλύτερο αισθητικά αποτέλεσμα χωρίς την ύπαρξη των κλασσικών δερματικών ουλών μετά από χειρουργείο.\nΤι συμβαίνει κατά τη διάρκεια μιας αρθροσκόπησης στο γόνατο;\nΑν και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, η τυπική χειρουργική επέμβαση αρθροσκόπησης γόνατος ακολουθεί κάποια βασικά στάδια. Η σειρά αυτή έχει ως εξής:\nΟ ασθενής αφού πρώτα μεταφερθεί στην χειρουργική αίθουσα, υποβάλλεται σε μια μορφή αναισθησίας (συνήθως σε ήπια γενική αναισθησία ή σε περιοχική αναισθησία).\nΕφόσον η διαδικασία της αναισθησίας ολοκληρωθεί, ο ασθενής τοποθετείται σε χειρουργική κλίνη με ειδικά στηρίγματα.\nΟ Ορθοπαιδικός Χειρουργός στη συνέχεια θα πραγματοποιήσει δύο (συνήθως) μικρές δερματικές τομές (αρθροσκοπικές πύλες) μεγέθους μερικών χιλιοστών στην άρθρωση του γόνατος.\nΜέσω των αρθροσκοπικών πυλών εισάγεται το αρθροσκόπιο, το οποίο είναι εξοπλισμένο με μια μικροσκοπική κάμερα υψηλής ανάλυσης που επιτρέπει στον ορθοπαιδικό χειρουργό να οπτικοποιήσει τον τραυματισμό και να επιβεβαιώσει τη διάγνωση.\nΤο αρθροσκόπιο είναι συνδεδεμένο με πηγή ψυχρού φωτισμού, καθώς και με αντλία υγρού (φυσιολογικός ορός) για να ξεπλένει αλλά και για να διατείνει την άρθρωση.\nΟι λαβίδες, το shaver, ή οποιαδήποτε άλλο εξειδικευμένο αρθροσκοπικό εργαλείο είναι απαραίτητο για την διόρθωση της βλάβης του γόνατος σας, εισάγονται απέναντι από την κάμερα\nΜετά το πέρας του χειρουργείου γίνεται συρραφή των δερματικών τομών και ελαστική περίδεση της άρθρωσης.\nΤι συμβαίνει μετά την αρθροσκόπηση γόνατος;\nΑμέσως μετά τη χειρουργική επέμβαση, θα μεταφερθείτε σε θάλαμο βραχείας νοσηλείας όπου θα γίνει η πρώτη αλλαγή τραύματος και θα πάρετε το εξιτήριο σας λίγες ώρες μετεγχειρητικά.\nΜαζί με το εξιτήριο θα λάβετε αναλυτικές οδηγίες για την μετεγχειρητική αποκατάσταση, την φαρμακευτική αγωγή σας καθώς και το πλάνο των επανεξετάσεων σας.\nΚατά τις πρώτες 1-2 βδομάδες θα πρέπει να ξεκουράσετε το γόνατο σας και να κάνετε χρήση παγοθεραπείας αρκετές φορές ημερησίως.\nΣε μερικές περιπτώσεις, μόνο για τις πρώτες μέρες, προτείνεται η χρήση βακτηρίων για να φορτίζεται το σκέλος στα όρια του πόνου.\nΠόσο μπορεί να διαρκέσει η περίοδος ανάρρωσης μετά την αρθροσκόπηση γονάτου;\nΗ περίοδος ανάρρωσης μετά από χειρουργική επέμβαση αρθροσκόπησης γόνατος εξαρτάται από τον ασθενή και το μέγεθος του προβλήματος του. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ασθενείς είναι σε θέση να επιστρέψουν στην εργασία γραφείου εντός μίας εβδομάδας. Οι περισσότεροι ασθενείς μάλιστα επιστρέφουν σε πλήρη δράση και φυσιολογικό τρόπο ζωής μέσα σε 1 έως 2 μήνες.\nΥπάρχουν επιπλοκές κατά την αρθροσκόπηση γόνατος;\nΗ αρθροσκόπηση γόνατος θεωρείται γενικά ως μια πάρα πολύ ασφαλής χειρουργική επέμβαση, αλλά όπως και σε όλους τους άλλους τύπους υπάρχει κίνδυνος επιπλοκών. Ευτυχώς τα ποσοστά αυτά είναι εξαιρετικά χαμηλά ( <1%).\nΟι επιπλοκές αυτές μπορεί να είναι:\nΕν τω βάθει φλεβική θρόμβωση.\nΟίδημα και δυσκαμψία άρθρωσης.\nΙατρογενής χόνδρινη βλάβη.\nΕίναι φυσιολογικό να έχετε άμεσα μετεγχειρητικά ένα ήπιο οίδημα καθώς και δυσκαμψία της άρθρωσης, κάτι που βελτιώνεται μετά από τις πρώτες ημέρες ειδικά αν ακολουθηθεί το πλάνο αποκατάστασης.\nΗ απόλυτη εξειδίκευση και η εμπειρία ενός Ορθοπαιδικού Χειρουργού του επιτρέπουν την άριστη αντιμετώπιση των προβλημάτων του ασθενή με όλες τις σύγχρονες μεθόδους.