Μια τραγική νύχτα\nαπό libra Την / Το Τετ Νοε 10, 2010 1:21 pm\nΑυτή είναι μια αλλόκοτη ιστορία για την Candy Candy και το Vampire Knight.\nΠροσοχή, έχει πολύ αίμα, πολλά δαγκώματα και φαγώματα.\nΘα συνηστούσα σε Αλμπερτοφάνς και ανθρώπους που φοβούνται το αίμα να μην συνεχίσουν.\nΈχει επεξεργασθεί από τον/την libra στις Τετ Νοε 10, 2010 1:23 pm, 1 φορά\nΑπ: Μια τραγική νύχτα\nαπό libra Την / Το Τετ Νοε 10, 2010 1:23 pm\nΟ ταλαντούχος Τέρρενς Γκράντσεστερ πλάι στην λαμπερή Σουζάνα Μάρλοου ένωσαν τις ζωές τους σε μια τελετή που θα μείνει αξέχαστη σε όσους παραβρέθηκαν και η Νέα Υόρκη θα τη συζητάει για πολύ καιρό. Ο περιζήτητος εργένης σε χαμηλούς πάντα τόνους δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η τόσο λαμπερή τελετή ήταν δώρο προς τη νέα σύζυγο του για την οποία θα έκανε τα πάντα για να την ευχαριστήσει.\nΗ Κάντυ έκλαιγε απαρηγόρητη στο λόφο της Κυρίας Πόνυ. Ο Τέρρυ παντρεύτηκε κιόλας τη Σουζάνα. Πόσο πολύ τον αγαπούσε ακόμα! Πόσο πόναγε που τον έβλεπε στο πλάι της. Πόσο σκληρό ήταν να πει 'Αντίο για πάντα'. Πόσο μεγάλο είναι αυτό το 'για πάντα'; Στο μυαλό της ήρθε η φωνή του Άλμπερτ 'Μικρούλα μου είσαι πιο όμορφη όταν γελάς παρά όταν κλαις', αλλά κανείς και τίποτα δεν μπορούσε να παρηγορήσει την Κάντυ απόψε.\nΜέσα από τα δέντρα ακούστηκε ένας θόρυβος. Το σκοτάδι ήταν πυκνό και το φεγγάρι έριχνε το λιγοστό φως του στα φύλλα, αλλά η Κάντυ δεν μπορούσε να διακρίνει ποιος ήταν:\n"Άλμπερτ!", ψέλλισε αλλά αμέσως σώπασε. Έβαλε τα χέρια της στο στόμα της για να καλύψει τη δυνατή κραυγή που πήγε να της ξεφύγει μόλις αντίκρισε τον άντρα που εμφανίστηκε πίσω από τους θάμνους.\nΟ άντρας την κοίταξε με βλέμμα χαμένο και σωριάστηκε μπροστά της ημιλιπόθυμος. Ήταν παντού καλυμμένος με αίματα και δεν είχε πια δυνάμεις σχεδόν ούτε να μιλήσει. Η Κάντυ έτρεξε αμέσως κοντά του προσπαθώντας να διακρίνει που ήταν τραυματισμένος ο άγνωστος περαστικός. Μάταια. Το σώμα του ήταν γεμάτο πληγές και αίματα. Η Κάντυ προσπάθησε να χαμογελάσει για να δώσει κουράγιο στον ασθενή:\n"Πείτε μου που πονάτε. Είμαι νοσοκόμα, μπορώ να σας βοηθήσω", είπε με ενδιαφέρον.\nΟ άντρας την κοίταξε βαθειά στα μάτια. Αυτά τα πράσινα μάτια και το χαμόγελό της κατάφεραν να εισβάλουν στην παγωμένη του καρδιά και να τον κάνουν για μια στιγμή να μαλακώσει:\n"Πρέπει να συνεχίσω. Πρέπει να ξεφύγω…"\n"Σας κυνηγάν;" Η Κάντυ τρόμαξε.\n"Πρέπει να ξεφύγω, αλλιώς θα με σκοτώσουν…"\n"Μπορείτε να στηριχτείτε πάνω μου; Μπορείτε να περπατήσετε;"\n"Δεν υπάρχει χρόνος", ο άνδρας ανασηκώθηκε και την πλησίασε:\n"Είσαι τόσο όμορφη! Πως σε λένε;"\n"Κάντυ Γουάιτ Άρντλευ κύριε, μη σηκώνεστε..."\nΗ Κάντυ ένιωσε το παγωμένο χέρι του να χαϊδεύει τρυφερά το μάγουλό της. Η ματιά του αιχμαλώτισε τη σκέψη της. Ένιωσε ότι δεν μπορούσε ούτε να σκεφτεί, ούτε να κινηθεί. Τον κοίταζε σαν υπνωτισμένη. Ο άντρας την πήρε αγκαλιά και με μια κίνηση του χεριού του απομάκρυνε τις ξανθιές της μπούκλες από τον λαιμό της. Έσκυψε πάνω της. Η Κάντυ ένιωθε ανατριχιαστική την ανάσα του στο δέρμα της, αλλά δεν μπορούσε να αντιδράσει. Η γλώσσα του ακούμπησε το δέρμα της κι αυτή άρχισε να τρέμει και αμέσως μετά ένας δυνατός πόνος καθώς ένιωθε τα δόντια του να τρυπάν το δέρμα της και να καρφώνονται βαθειά στο λαιμό της. Ένιωσε όλα να θολώνουν. Ο αέρας ήταν πιο παγωμένος και ο μόνος ήχος που ακουγόταν ήταν ο ήχος αυτού του άντρα καθώς ρουφούσε λαίμαργα το αίμα της.\nΣχεδόν λιπόθυμη η Κάντυ προσγειώθηκε στα χέρια του Ρίντο. Ο Ρίντο την κοίταξε τρυφερά και της ψιθύρισε:\n"Θα έρθω να σε βρω μικρή μου", της είπε και σηκώθηκε όρθιος έχοντας ανακτήσει και πάλι τις δυνάμεις του. Από τους θάμνους ακούγονταν γρήγορα βήματα να πλησιάζουν:\n"Δεν θα με προλάβεις ούτε αυτή τη φορά Κιρίγιου", είπε και έτρεξε μακριά από τον λόφο.\nΟ Κιρίγιου είδε το σώμα της Κάντυ και έσκυψε επάνω της:\n"Δεν θα τη γλυτώσεις αυτή τη φορά Κουράν" φώναξε και σταμάτησε κοιτώντας την Κάντυ.\n"Πρέπει να τον πιάσω πριν κάνει κακό και σε άλλους", της ψιθύρισε ο Κιρίγιου.\n"Πιες αυτό και θα σε βοηθήσει", της είπε και έβαλε ένα μπουκαλάκι με κόκκινο υγρό στη χούφτα της καθώς την εγκατέλειψε κυνηγώντας τον Ρίντο Κουράν.\nαπό libra Την / Το Τετ Νοε 10, 2010 1:25 pm\n"Άλμπερτ", φώναξε σαστισμένη η Κάντυ καθώς μπήκε αιφνιδίως στο γραφείο του και η βαλίτσα έπεσε από το χέρι της. Ο Τζωρτζ απομακρύνθηκε απότομα από την αγκαλιά του Άλμπερτ και βγήκε αμέσως έξω από το γραφείο αποφεύγοντας το βλέμμα της.\nΟ Άλμπερτ κουμπώνοντας το πουκάμισό του, δεν ήξερε τι να της πει, τι να της εξηγήσει:\n"Κάντυ! Τι κάνεις εσύ εδώ τέτοια ώρα; Είναι σχεδόν μεσάνυχτα", ρώτησε με αγωνία.\n"Άλμπερτ… Τι συμβαίνει;" η Κάντυ τον κοιτούσε σαν χαμένη.\nΟ Άλμπερτ δεν μπορούσε να της απαντήσει. Δεν μπορούσε να της λέει άλλα ψέματα αλλά και την αλήθεια ήταν δύσκολο να την ξεστομίσει:\n"Κάντυ, αυτό που είδες... Μην με φέρνεις σε δύσκολη θέση Κάντυ. Δεν πρέπει να πεις σε κανέναν ότι είδες... Καταλαβαίνεις;"\n"Μην ανησυχείς Άλμπερτ. Το μυστικό σου είναι ασφαλές μαζί μου", τον καθησύχασε η Κάντυ.\nΟ Άλμπερτ έτρεξε και την αγκάλιασε:\n"Καλή μου Κάντυ..." είπε αλλά σάστισε: "Κάντυ είσαι παγωμένη!"\nΗ Κάντυ τον κοίταξε στα μάτια:\n"Άλμπερτ, έχω να σου πω κάτι πιο περίεργο από αυτό που μόλις είδα".\nΗ Κάντυ έκατσε και εξήγησε στον Άλμπερτ αυτό που της είχε συμβεί. Ο Άλμπερτ δεν πίστευε στα αυτιά του. Είχε ακούσει για ιστορίες με βρικόλακες αλλά αυτό; Πως να το πιστέψει αυτό; Η Κάντυ βρικόλακας;\n"Και τι θα συμβεί τώρα Κάντυ;"\n"Θα φύγω Άλμπερτ. Θα πάω να αναζητήσω τον Κουράν. Μόνο αυτός μπορεί να μου δώσει απαντήσεις. Θα ψάξω όσο χρειαστεί. Θα τον αναζητήσω στα πέρατα της Γης. Άλλωστε όπως διάβασα στη βιβλιοθήκη στο εξής έχω όσο χρόνο θέλω μπροστά μου. Δεν μπορώ να μείνω εδώ. Δεν θέλω να πληγώσω τους αγαπημένους μου, αλλά ούτε μπορώ να με δουν όλοι να παραμένω στην ίδια ηλικία. Για φαντάσου! Τι θα τους εξηγήσω; Τι θα τους πω; Μόνο σε σένα ήρθα Άλμπερτ. Να σε αποχαιρετήσω και να σε ευχαριστήσω για όλα όσα έκανες για μένα".\n"Κάντυ! Πως να το χωνέψω; Πως να δεχτώ ότι δεν πρόκειται να σε ξαναδώ", ρώτησε ο Άλμπερτ με σπασμένη από την αγωνία φωνή.\n"Δεν χρειάζεται να ανησυχείς πια για μένα πια Άλμπερτ. Θα ζω για πάντα στην αιωνιότητα και στη σκέψη μου θα ζει για πάντα το χαμόγελό σου. Πρέπει να φύγω Άλμπερτ", είπε η Κάντυ και τον πλησίασε:\n"Η μυρωδιά σου έχει αρχίσει και γίνεται έντονα προκλητική όσο περνάει η ώρα."\nΤον κοίταξε για μια τελευταία φορά και εξαφανίστηκε από το γραφείο του αφήνοντάς τον σαστισμένο.\nαπό libra Την / Το Τετ Νοε 10, 2010 1:33 pm\nΟ Τέρρενς ακούμπησε το ποτήρι με το ουίσκι στο χερούλι της πολυθρόνας και συνέχισε να κοιτάζει τη φωτιά που έκαιγε στο τζάκι. Οι σκέψεις του ήταν χαμένες κοιτώντας στον καναπέ τον νεαρό Τέρρυ που τον είχε πάρει ο ύπνος. Ο νεαρός έμοιαζε τόσο πολύ με αυτόν όταν ήταν νέος! Ο εγγονός του ακολουθούσε πιστά τα βήματα του παππού του στο θέατρο. Είχε 5 χρόνια μέχρι να αποφοιτήσει ακόμα, αλλά ο Τέρρενς ήταν σίγουρος ότι θα έκανε μεγάλη καριέρα.\nΓύρισε το κεφάλι προς το παράθυρο για να δει για μια ακόμη φορά το χιόνι να πέφτει πυκνό έξω, αλλά ξαφνικά τα έχασε. Ήταν εκείνη! Τα ίδια αθώα μάτια. Η ίδια μορφή. Το μυαλό του έπαιζε παράξενα παιχνίδια. Έβλεπε τη μορφή της όπως πριν από 35 χρόνια που την αντίκρισε για τελευταία φορά στο νοσοκομείο της Νέας Υόρκης. Κατευθύνθηκε προς το μπαλκόνι και άνοιξε την μπαλκονόπορτα. Το κρύο πάγωσε το πρόσωπό του και ο αέρας που ανέπνεε πάγωσε τα πνευμόνια του.\n"Τέρρυ", είπε η Κάντυ συγκινημένη.\n"Μα πως; Δεν είναι δυνατόν!", είπε ο Τέρρυ κοιτάζοντας τη μορφή της. Στο πρόσωπό του είχε χαραχτεί όλη η αγάπη του γι'αυτήν. Μια αγάπη που δεν πέθανε όλα αυτά τα χρόνια. Μια αγάπη που ζούσε μέσα του και σιγόκαιγε ακόμα.\n"Δεν είμαι εγώ Τέρρυ. Δεν είμαι ζωντανή πια. Είμαι νεκρή!"\n"Είσαι τόσο όμορφη Κάντυ! Σαν άγγελος!", της είπε ο Τέρρυ μη ξέροντας τι να πιστέψει.\n"Ή σαν δαίμονας"\n"Είμαι κι εγώ νεκρός; Για να μπορώ να σε βλέπω; Γιατί σε αυτή τη ζωή δεν μπόρεσα να σε έχω κοντά μου. Τώρα πια για να ακούω τη φωνή σου να ψιθυρίζει το όνομά μου πρέπει να είμαι στον παράδεισο".\n"Δεν υπάρχει παράδεισος.. Μόνο η κόλαση υπάρχει. Τόσα χρόνια... Τόσα χρόνια περιπλανούμαι και διψάω, διψάω για το αίμα σου, μόνο για το αίμα σου Τέρρυ", είπε η Κάντυ και χάιδεψε απαλά τον λαιμό του.\nΟ Τέρρυ χωρίς να χάσει λεπτό και μη έχοντας καν συναίσθηση της κατάστασης τράβηξε δυνατά τον γιακά του πουκαμίσου του σκίζοντάς τον και αφήνοντας εκτεθειμένο στο βλέμμα της το λαιμό του.\n"Είναι δικό σου Κάντυ. Ότι είχα πάντα ήταν δικό σου. Αν μπορώ να κάνω το ελάχιστο για σένα ακόμα και τώρα, θα το κάνω με όλη μου την καρδιά. Όλη μου η ζωή ήταν πάντα δική σου", είπε ο Τέρρυ νιώθοντας πως ήταν γι'αυτόν η ώρα να πεθάνει στην αγκαλιά της γυναίκας που αγαπούσε. Και ήταν διατεθειμένος να το κάνει χωρίς δεύτερη σκέψη. Χωρίς κανέναν δισταγμό.\n"Είναι τόσο δελεαστική η πρότασή σου Τέρρυ!", του ψιθύρισε.\n"Πάρε με μαζί σου Κάντυ. Πάρε ζωή από τη ζωή μου", παρακάλεσε ο Τέρρυ.\n"Αυτό θα κάνω Τέρρυ" είπε η Κάντυ και πλησίασε τον λαιμό του:\n"Θα κυλάς για πάντα μέσα μου. Για όλη την αιωνιότητα".\nΟ Τέρρυ ένιωσε τα χείλη της στο λαιμό του και μετά έναν πόνο. Ένιωθε σιγά-σιγά τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν. Τα μάτια του πετάριζαν καθώς η Κάντυ έπινε και την τελευταία γουλιά από το αίμα του. Στα χέρια της πια κράταγε σφιχτά το άψυχο σώμα του. Δεν υπήρχε γουλιά που να μη ήπιε. Ένιωθε το αίμα του να κυλάει μέσα της. Δεν άκουσε ούτε μια κραυγή, ούτε μια αντίρρηση από τα χείλη του, ούτε μια διαμαρτυρία καθώς ο Τέρρυ άφηνε την ψυχή του στα χέρια της. Έσκυψε από πάνω του δακρυσμένη:\n"Τώρα Τέρρυ θα ζεις για πάντα μέσα μου. Είσαι για πάντα δικός μου".\nΑκούμπησε το σώμα του στο μπαλκόνι και έφυγε μακριά. Η αναζήτησή της δεν είχε ακόμα τελειώσει.\nαπό libra Την / Το Τετ Νοε 10, 2010 1:34 pm\n"Κάναμε-σαμα" φώναξε η Γιούκι και έτρεξε προς το μέρος του. Ο Κάναμε την έσφιξε επάνω του και η Γιούκι πλησίασε ανυπόμονα το λαιμό του. Άκουγε το αίμα του να τρέχει στις φλέβες του και το μυαλό της είχε θολώσει. Ακούμπησε τα χείλη της στο λαιμό του και με τη γλώσσα της τον έγλυψε απαλά. Ο Κάναμε απομακρύνθηκε. Η Γιούκι σάστισε:\n"Δεν θα πάρεις αυτό που ζητάς Γιούκι", της είπε αυστηρά.\n"Κάναμε-σαμα;" ψέλλισε η Γιούκι σαστισμένη. Δίψαγε τόσο για το αίμα του και ο Κάναμε πρώτη φορά της το αρνιόταν.\nΟ Κάναμε έσκυψε και τη φίλησε στο στόμα. Πήρε λαίμαργα τα χείλη της και συνέχισε να την φιλάει καθώς την έσπρωξε προς το κρεβάτι του. Την έριξε με μια απότομη κίνηση και ξάπλωσε επάνω της συνεχίζοντας να τη φιλάει δυνατά:\n"Δεν θα ξαναπιείς ούτε σταγόνα από εμένα Γιούκι αν δεν με φωνάξεις με το όνομά μου. Μετά από τόσο καιρό κι ακόμα με φωνάζεις σάμα. Σύντομα θα είσαι γυναίκα μου", διαμαρτυρήθηκε ο Κάναμε.\n"Κάναμε-σα..." ψέλλισε η Γιούκι αλλά δεν πρόλαβε να τελειώσει την πρόταση γιατί ο Κάναμε έσκυψε και κάρφωσε δυνατά τα δόντια του στο λαιμό της. Ρούφαγε λαίμαργα το αίμα της και μόλις σταμάτησε την κοίταξε με τα μάτια του κατακόκκινα:\n"Ούτε γουλιά για σένα Γιούκι".\n"Κάναμε, Κάναμε" ψέλλισε η Γιούκι και λιποθύμησε.\nΟ Κάναμε τη σκέπασε και ξάπλωσε δίπλα της. Ήταν αποφασισμένος. Θα την κέρδιζε ολοκληρωτικά με κάθε κόστος.\nαπό libra Την / Το Τετ Νοε 10, 2010 1:35 pm\nΤο φως στο σοκάκι ήταν λιγοστό. Ο Ζέρο διέκρινε στο δρόμο σωριασμένη μια λεπτή φιγούρα. Πλησίασε. Οι ξανθιές της μπούκλες έπεφταν στους ώμους της και τα πράσινα μάτια της τον κοίταγαν ξεψυχισμένα.\nΟ Ζέρο τραβήχτηκε απότομα και έβγαλε το Bloody Rose του σημαδεύοντας την:\n"Κιρίγιου" ψέλλισε η Κάντυ.\nΟ Ζέρο την κοίταζε εξεταστικά. Βλέποντάς την τόσο αδύναμη τη σήκωσε στην αγκαλιά του και τη μετέφερε στο δωμάτιο του Κρος. Ο Κρος την περιποιήθηκε και της έδωσε μια ταμπλέτα αίματος. Αμέσως η Κάντυ άρχισε να ξαναβρίσκει τις αισθήσεις της. Τα μάτια της έπεσαν πάνω στον Ζέρο που στεκόταν ακουμπισμένος στον τοίχο και την κοίταζε.\n"Σ'ευχαριστώ", του είπε τρυφερά.\nΟ Ζέρο έμοιαζε να χάνετε στο βλέμμα της:\n"Ποια είσαι;", τη ρώτησε με καχύποπτο ύφος.\n"Με λένε Κάντυ. Έρχομαι από πολύ μακριά".\n"Το όνομα που φώναζες. Κιρίγιου. Γιατί το φώναζες;"\n"Τον αναζητώ. Τον ξέρεις;"\nΟ Ζέρο δεν απάντησε.\n"Πες μας τι ζητάς;"\n"Έρχομαι από την Αμερική. Πριν πολλά χρόνια με δάγκωσε ο Κουράν και ο Κιρίγιου που τον ακολουθούσε μου έδωσε λίγο αίμα. Από τότε αναζητώ τον Κουράν. Δεν ξέρω γιατί... αλλά τον αναζητώ".\n"Είναι ο αφέντης σου. Γι'αυτό τον αναζητάς", είπε ο Ζέρο φέρνοντας στο νου του τη φιγούρα της Σιζούκα.\n"Εσείς ποιοι είστε;", ρώτησε η Κάντυ.\n"Είμαι ο Ζέρο Κιρίγιου. Ο άντρας που σε βοήθησε πρέπει να ήταν ο πατέρας μου. Πριν πόσο καιρό τους συνάντησες;"\n"Πριν 90 χρόνια"\n"Τότε μάλλον ο παππούς του…"\nΟ Ζέρο ένιωσε μια περίεργη σύνδεση με την Κάντυ. Την πλησίασε και έκατσε κοντά της. Άρχισε να τη ρωτάει για τη ζωή της και να της εξηγεί κάποια πράγματα που πιθανών δεν ήξερε. Αυτή τη γυναίκα τη βοήθησε ο πρόγονός του και τώρα ήταν σειρά του να της σταθεί.\nΗ Γιούκι ξύπνησε εξαντλημένη και πεινασμένη. Δίπλα της κοιμόταν ο Κάναμε. Κοίταξε το πρόσωπό του. Τόσο όμορφο! Η μυρωδιά του, τόσο λαχταριστή! Πλησίασε απαλά προς το λαιμό του. Άκουγε το αίμα του να κυλάει και στο μυαλό της ηχούσαν ήδη οι γουλιές της καθώς ρούφαγε το αίμα του. Ο Κάναμε άνοιξε απότομα τα μάτια του και την έσπρωξε μακριά.\n"Γιούκι... θέλεις κάτι από μένα;"\n"Δεν σε άκουσα καλά Γιούκι"\n"Θέλω το αίμα σου Κάναμε", είπε αποφασιστικά η Γιούκι και ο Κάναμε γύρισε ελαφριά το κεφάλι του προβάλλοντας το λαιμό του.\nΗ Γιούκι ρίχτηκε επάνω του με όλη της τη δύναμη και τρύπησε άγαρμπα και λαίμαργα το λαιμό του σε διάφορα σημεία αφήνοντας τα σημάδια από τα δόντια της. Ο Κουράν αδύναμος και εξασθενημένος άφησε το κεφάλι του να πέσει προς τα πίσω.\n"Έτσι θα πρέπει να μου απευθύνεσαι Γιούκι".\n"Είμαι τόσο καιρό εδώ Ζέρο. Πότε θα με πας στον Κουράν; Πρέπει να τον δω", διαμαρτυρήθηκε η Κάντυ. Ο Ζέρο την κοίταξε ερευνητικά.\n"Είναι τόσο σημαντικός για σένα Κάντυ;", ρώτησε και ο τόνος του έκρυβε ζήλια και παράπονο. Το τελευταίο διάστημα πέρναγε πολύ χρόνο μαζί της. Και μόνο η παρουσία της δίπλα του ήταν αρκετή. Μύριζε το αίμα της και λαχταρούσε να το δοκιμάσει. Τελευταία έπαιρνε περισσότερες ταμπλέτες αίματος από όσες συνήθως.\n"Τον αναζητώ όλη μου τη ζωή. Θέλω να τον βρω. Να μου εξηγήσει…"\n"Δεν εξηγούν οι αφέντες Κάντυ", της είπε ο Ζέρο και την πλησίασε. Απομάκρυνε τα μαλλιά της από τον λαιμό της και έσκυψε επάνω της. Η Κάντυ έμεινε ακίνητη. Πρώτη φορά την πλησίαζε κάποιος έτσι μετά από τον Κουράν. Ο Ζέρο ακούμπησε τα χείλη του στο λαιμό της. Το αίμα της κυλούσε πιο έντονα καθώς η καρδιά της χτυπούσε δυνατά. Ένιωσε έντονους τους παλμούς της στα χείλη του. Άγγιξε το απαλό της δέρμα με τα κοφτερά δόντια του και τα βύθισε με δύναμη στο λαιμό της. Η Κάντυ ένιωθε την ανάσα της να κόβεται καθώς άκουγε τον Ζέρο να ρουφάει λαίμαργα το αίμα της. Ο Ζέρο τραβήχτηκε και σκούπισε το αίμα που έτρεχε από το στόμα του νιώθοντας την πείνα του να έχει καταπραϋνθεί. Η Κάντυ κουλουριάστηκε προσπαθώντας να επανακτήσει τις δυνάμεις της. Πλημυρισμένη από συναισθήματα που δεν είχε ξανανιώσει ντρεπόταν ακόμα και να αντικρύσει τον Ζέρο.\nΤο σώμα της Κάντυ είχε αρχίσει να πονάει. Μετά από τόσα χρόνια η επίδραση του αίματος που της είχε δώσει ο Κιρίγιου είχε εξασθενήσει. Σύντομα θα ξέπεφτε στο Επίπεδο Ε. Ο Ζέρο την κοιτούσε και προσπαθούσε να τη βοηθήσει. Η ταμπλέτα που της έδωσε σχεδόν δεν είχε καμία επίδραση επάνω της. Η Κάντυ κοίταξε τον Ζέρο και τον πλησίασε απειλητικά. Τον έσπρωξε ρίχνοντάς τον στο πάτωμα. Έσκυψε από πάνω του και πλησίασε στον λαιμό του. Ο Ζέρο τύλιξε τα χέρια του γύρω της:\n"Μη διστάζεις Κάντυ", την παρότρυνε.\n"Θα με σκοτώσεις αν σε αγγίξω;", ρώτησε ανυπόμονα η Κάντυ.\n"Όχι εσένα", είπε ο Ζέρο και ένιωσε τα δόντια της Κάντυ να καρφώνονται στο λαιμό του. Την κράτησε πιο σφιχτά στην αγκαλιά του μέχρι που ένιωσε τις δυνάμεις του να εξασθενούν. Μόλις η Κάντυ ένιωσε τα χέρια του να χαλαρώνουν γύρω της τραβήχτηκε μακριά του και τον κοίταξε. Ένιωθε το αίμα του να τρέχει μέσα της. Είχε πάνω από 50 χρόνια να νιώσει αυτό το συναίσθημα. Από τότε που στράγγιξε το αίμα του Τέρρυ. Αλλά αυτή η σύνδεση με τον Ζέρο ήταν πιο δυνατή. Είχε νιώσει το αίμα της να φεύγει από μέσα της στα χέρια του και είχε πιει κι αυτή το δικό του. Αυτή η σύνδεση αίματος έμοιαζε πιο δυνατή από οτιδήποτε γνώριζε ως τώρα η Κάντυ. Έπεσε και έμεινε στην αγκαλιά του για ώρα.\nαπό libra Την / Το Τετ Νοε 10, 2010 1:36 pm\n"Οι κρίσεις της Κάντυ γίνονται όλο και πιο έντονες. Όλο και πιο συχνές. Ανησυχώ τελευταία Ζέρο. Πρέπει κάπως να τη βοηθήσουμε".\n"Πιστεύεις ότι ο Κουράν θα την βοηθήσει;"\n"Ο Κουράν ήταν πάντα πρόθυμος και συνεργάσιμος αλλά για ένα τέτοιο θέμα δεν μπορώ να ξέρω. Όμως εσύ Ζέρο τόσο καιρό επιμένεις να μην τον δει η Κάντυ; Γιατί το κάνεις αυτό;"\nΟ Ζέρο έφερε και πάλι στη μνήμη του τη Σιζούκα:\n"Δεν μπορείς να ξέρεις πόσο άσχημα μπορεί να συμπεριφερθεί ένας αφέντης Διευθυντή Κρος. Φοβάμαι πως αν η Κάντυ πέσει στα χέρια του Κουράν ο Κουράν δεν θα αφήσει ανεκμετάλλευτο το γεγονός. Για ποιον άλλο λόγο να την αφήσει ζωντανή αν δεν είχε σκοπό να τη χρησιμοποιήσει άλλωστε".\n"Καταλαβαίνω τους φόβους σου Ζέρο, αλλά ακόμα κι έτσι ο Κουράν είναι ο μόνος που μπορεί να τη βοηθήσει. Θέλεις να του μιλήσω εγώ;"\n"Όχι. Αυτό θα το κάνω εγώ", είπε ο Ζέρο και βγήκε από το γραφείο του Κρος.\nαπό libra Την / Το Τετ Νοε 10, 2010 1:37 pm\n"Δεν έχω κανέναν λόγο να σε κρατάω ζωντανό. Η παρουσία σου εδώ είναι μεγάλη πρόκληση για μένα", είπε ο Κάναμε χωρίς καν να γυρίσει να κοιτάξει τον Ζέρο.\n"Δεν θα με σκότωνες χωρίς να με ακούσεις".\n"Τι σε κάνει να το πιστεύεις αυτό Κιρίγιου;"\n"Δεν θα έκανες κάτι που θα πλήγωνε τη Γιούκι, σωστά;" απάντησε με σιγουριά ο Ζέρο.\nΟ Κάναμε τον κοίταξε ψυχρά:\n"Λέγε γιατί είσαι εδώ;"\n"Υπάρχει κάποια γυναίκα που θέλει να σε συναντήσει. Κάποια που έκανες κάποτε από άνθρωπο βρικόλακα", είπε ο Ζέρο που με δυσκολία κρατιόταν ψύχραιμος. Τα μάτια του πέταγαν σπίθες από το μίσος, την οργή και το θυμό που ένιωθε.\n"Αν είχα κάνει κάτι τέτοιο θα το ήξερα Κιρίγιου. Δεν μπορεί να υπάρχει τέτοια γυναίκα".\n"Είναι τόσο σίγουρη ότι ήσουν εσύ, όσο σίγουρη είναι και για το όνομά της".\n"Ας έρθει να μου το πει η ίδια τότε", είπε ο Κάναμε και γύρισε την πλάτη στον Ζέρο ο οποίος έφυγε αμέσως από το γραφείο του.\nΣτο διάδρομο συνάντησε τη Γιούκι. Αυτή σάστισε με την απρόσμενη επίσκεψη του Ζέρο. Νιώθοντας ότι δεν απειλείται στο χώρο της πλησίασε να του μιλήσει:\n"Πως είσαι Ζέρο;"\n"Δεν σε αφορά".\n"Ούτε αυτό σε αφορά" απάντησε ο Ζέρο και απομακρύνθηκε.\nΗ Γιούκι τον κοιτούσε λυπημένη να φεύγει. Ο Ζέρο που τόσα είχαν περάσει μαζί και που τόσο πολύ τον αγαπούσε, τώρα πια δεν της μιλούσε καν. 'Πόσο σκληρός είσαι Ζέρο; Ποτέ δεν με άφησες να μπω στην καρδιά σου'.\nΌταν μπήκε στο γραφείο του Κάναμε η Γιούκι τον πλησίασε:\n"Κάναμε τι ήθελε ο Ζέρο εδώ".\n"Θέλει να μου γνωρίσει κάποια. Θα σου πω όταν θα ξέρω περισσότερα. Εσύ όμως Γιούκι γιατί είσαι τόσο αναστατωμένη; Επειδή είδες τον Κιρίγιου;"\nΗ Γιούκι έριξε τα μάτια της χαμηλά:\n"Δεν μου μίλησε καν", ψέλλισε.\n"Ακόμα τον αγαπάς Γιούκι;"\n"Το ξέρεις πιο καλά από μένα Κάναμε. Ένα κομμάτι της καρδιάς μου πάντα θα ανήκει στον Ζέρο".\n"Πόσο σκληρή είσαι Γιούκι! Θα ήθελες να είσαι μαζί του, έτσι;"\nΗ Γιούκι αγκάλιασε τον Κάναμε:\n"Δίπλα σε σένα θέλω να είμαι Κάναμε. Μην το ξεχνάς ποτέ αυτό. Μην αμφισβητήσεις ποτέ τα συναισθήματά μου. Είσαι η αρχή του κόσμου μου και θα είσαι και το τέλος αλλά και όλος ο κόσμος μου", είπε η Γιούκι και τον φίλησε.\nΟ Κάναμε έσκυψε και τη δάγκωσε τρυφερά αφήνοντας το αίμα της να τρέξει στο λαιμό της. Από τα χείλη της Γιούκι έφυγε ένας αναστεναγμός καθώς αφηνόταν στην αγκαλιά του.\nΟ Ζέρο που απομακρυνόταν ένιωσε ξαφνικά τη μυρωδιά από το αίμα της. Γύρισε πίσω και κοίταξε το κτίριο. Δεν υπήρχε τίποτα μέσα του που να τον έφερνε πια κοντά της. Το μυαλό του, η καρδιά του και το αίμα του ήταν μόνο για την Κάντυ.\nαπό libra Την / Το Τετ Νοε 10, 2010 1:38 pm\nΟ Ζέρο έσπρωξε την πόρτα και άφησε την Κάντυ να περάσει πρώτη. Ο Κάναμε κοίταξε με περιέργεια το πρόσωπό της. Τα όμορφα χαρακτηριστικά της τράβηξαν την προσοχή του. Μπορούσε να ακούσει την καρδιά της να χτυπάει δυνατά από ανυπομονησία.\nΗ Κάντυ γύρισε προς το μέρος του Ζέρο:\n"Δεν είναι αυτός Ζέρο", είπε η Κάντυ.\n"Είναι ο μοναδικός Κουράν. Μπορείς να είσαι βέβαιη γι'αυτό!"\n"Δεν είναι αυτός. Είμαι σίγουρη".\n"Έλα κάθισε κοντά μου", την παρότρυνε ο Κάναμε.\nΗ Κάντυ πλησίασε διστακτικά.\n"Πότε συνάντησες τον Κουράν;"\n"Πριν 90 χρόνια".\n"Χμ! Δεν ήμουν εγώ Ζέρο. Η φίλη σου συνάντησε τον Ρίντο".\nΤο αίμα του Ζέρο πάγωσε. Μα τότε ο Κάναμε δεν μπορούσε να βοηθήσει ούτε την Κάντυ. Αν δεν ήταν αυτός που την δάγκωσε τότε… ήταν κι αυτή στην ίδια μοίρα με αυτόν.\n"Κάντυ Γουάιτ Άρντλευ".\n"Λοιπόν Ζέρο. Τι ζητάς από εμένα; Τι μπορώ να κάνω εγώ για τη φίλη σου;", ρώτησε με βλοσυρό ύφος ο Κάναμε.\n"Ξέρεις τι μπορείς να κάνεις".\n"Μπορώ μόνο να υποθέσω. Εκτός κι αν εσύ θες να μου ζητήσεις κάτι" είπε ο Κάναμε κοιτώντας τον προκλητικά.\nΟ Ζέρο τον κοίταξε οργισμένος. Ο Κουράν θα έκανε ότι μπορούσε για να τον ταπεινώσει:\n"Δως της το αίμα σου Κάναμε"\n"Και γιατί να θέλω να το κάνω αυτό;"\n"Για να κοιμάσαι ήσυχος πια Κάναμε. Αν το κάνεις δεν θα έχεις να με φοβάσαι πια για τη ζωή της Γιούκι".\nΟ Κάναμε κοίταξε την Κάντυ και άφησε το λαιμό του εκτεθειμένο μπροστά της. Η Κάντυ πλησίασε δειλά και κάρφωσε τα δόντια της στο δέρμα του ρουφώντας του το αίμα. Ο Κάναμε γύρισε τα μάτια στον Ζέρο όσο ένιωθε το αίμα του να φεύγει από μέσα του:\n"Εσύ όμως δεν θα έχεις λόγο να κοιμάσαι ήσυχος Κιρίγιου", είπε καθώς ένιωθε τα χείλη της Κάντυ να αποτραβιούνται από το λαιμό του.\nΤα μάτια του Ζέρο πέταγαν σπίθες από το θυμό του. Τράβηξε από το χέρι την Κάντυ προς το μέρος του:\n"Δεν θα χάλαγα τον ύπνο μου για κάποιον σαν κι εσένα Κουράν".\n"Δεν θα συμφωνούσα μαζί σου Κιρίγιου".\nΤη διαμάχη διέκοψε η Γιούκι που μύρισε το αίμα του Κάναμε και έτρεξε προς τα εκεί:\n"Κάναμε!", φώναξε και έτρεξε προς το μέρος του.\n"Ποια είναι αυτή; Γιατί έχει το αίμα σου πάνω της;"\n"Είναι μια φίλη του Κιρίγιου. Έφτασε να υποχρεωθεί σε μένα για να τη βοηθήσει".\nΗ Γιούκι έξαλλη κοίταξε την Κάντυ με ζήλια:\n"Από πού την ξέρεις αυτή για να φτάσεις να ρίξεις τον εγωισμό σου τόσο Ζέρο;", φώναξε η Γιούκι και ο Ζέρο της απάντησε εκνευρισμένος:\n"Την ξέρω όσο χρειάζεται για να παρακαλέσω τον Κουράν για αυτήν".\nΗ Γιούκι με δάκρυα στα μάτια χαστούκισε τον Ζέρο:\n"Σε μισώ", του φώναξε, "σε μισώ με όλη μου την ψυχή".\nΗ Κάντυ σαστισμένη δεν μπορούσε να αρθρώσει κουβέντα.\nΟ Κάναμε άρπαξε τη Γιούκι από το χέρι:\n"Τόσο πολύ τον αγαπάς Γιούκι; Τόσο που να ζηλέψεις αυτό το αθώο κορίτσι;"\n"Άφησέ με Κάναμε" τραβήχτηκε η Γιούκι και πήγε απειλητικά προς το μέρος της Κάντυ.\nΗ Κάντυ σαστισμένη ψέλλισε το όνομα του Ζέρο, γεγονός που έκανε ακόμα πιο έξαλλη τη Γιούκι. Η ασφάλεια από το Bloody Rose βγήκε και ο Ζέρο ακούμπησε την κάνη στον κρόταφό της:\n"Μην τολμήσεις να την αγγίξεις Γιούκι".\nΗ Γιούκι πάγωσε. Τον κοίταζε με μάτια δακρυσμένα:\n"Θα έφτανες μέχρι εκεί για χάρη της;", τον ρώτησε με παράπονο. Η Γιούκι πλησίασε την Κάντυ και έβαλε τα δόντια της στο λαιμό της ρουφώντας μέχρι και την τελευταία σταγόνα της. Άφησε το σώμα της άψυχο να πέσει κάτω. Ο Ζέρο δεν τόλμαγε να αντιδράσει. Η Γιούκι τον κοίταξε στα μάτια:\n"Δεν θα έφτανες μέχρι εκεί τελικά Ζέρο".\nΟ Ζέρο δεν απάντησε. Πάτησε τη σκανδάλη την ώρα που ο Κάναμε τρύπαγε το στήθος του και ξερίζωνε την καρδιά του. Τα δυο σώματα έπεσαν στο πάτωμα. Ο Κάναμε έτρεξε προς τη Γιούκι:\n"Σου είχα πει ότι αν αποφασίσεις να φύγεις ή θα σε σκότωνα ή θα με σκότωνες εσύ Γιούκι", πήρε το Bloody Rose από τα χέρια του Zero και αυτοπυροβολήθηκε.\nΟι τελευταίοι απόγονοι της οικογένειας Κουράν έσβησαν μαζί εκείνο το τραγικό βράδυ.


Αυτός είναι ο λόγος που θέλεις να φας ακόμα κι όταν δεν πεινάς ~ ialmopia.gr | Τοπική ηλεκτρονική εφημερίδα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας\nΓιατί μετά από μια κουραστική ημέρα στη δουλειά θέλουμε να καταναλώσουμε μια ολόκληρη πίτσα; Η αλήθεια είναι ότι, πολλές φορές, καταφεύγουμε στο φαγητό μόνο και μόνο για να νιώσουμε καλύτερα. Με ποιο τρόπο όμως καταλήξαμε όμως να ταυτίζουμε το φαγητό με την συναισθηματική ανακούφιση;\nΤο θέμα απασχόλησε την επιστημονική κοινότητα της Νορβηγίας και για καλή μας τύχη αποφάσισαν να το ψάξουν λίγο παραπάνω. Μετά από μακροχρόνια έρευνα λοιπόν, βρήκαν ότι όλα ξεκινούν από την παιδική ηλικία και, πιο συγκεκριμένα, τον τρόπο που οι γονείς μας μάς έμαθαν να αντιμετωπίζουμε τις αναποδιές της ζωής. Και ναι, η απάντηση είναι με το φαγητό.\nΟι περισσότεροι γονείς χρησιμοποιούν το εύκολο και γρήγορο φαγητό (συνήθως γλυκές λιχουδιές ή αλμυρά σνακ) σαν μέσο ανακούφισης από τα αρνητικά συναισθήματα (αρκεί να θυμηθείτε, πόσες φορές σας πήραν παγωτό για να μη γκρινιάζετε). Και κάπως έτσι, μεγαλώνουμε πιστεύοντας ένα κουτί μπισκότα μπορεί να πάρει μακριά τα νεύρα που νιώθουμε μετά από έναν τσακωμό.\nΓια την ακρίβεια, οι ερευνητές συγκέντρωσαν 801 παιδιά ηλικίας 4 ετών και μελέτησαν τις διατροφικές τους συνήθειες μέχρι τα δέκα τους χρόνια, κάθε φορά που έκλειναν τα 6, τα 8 και τα 10 τους χρόνια αντίστοιχα. Αν και το 65% των παιδιών έδειξε δείγματα συναισθηματικής κατανάλωσης φαγητού, τα παιδιά των οποίων οι γονείς τούς προσέφεραν comfort food για να τα κάνουν να ηρεμήσουν όταν ήταν 4 και 6 ετών ήταν πιο πιθανό να αναπτύξουν την συνήθεια να καταφεύγουν στο φαγητό σε έντονες συναισθηματικές στιγμές σε ηλικίες 8 και 10 ετών.


Himara - Χειμάρρα - Chaonia: Οδοιπορικό στην Βόρειο Ήπειρο\nΟδοιπορικό στην Βόρειο Ήπειρο\nΣτις 30 Απριλίου έως 3 Μαΐου 2009 τέσσερα μέλη του Δ.Σ. της Κίνησης για την Αναγέννηση της Βορείου Ηπείρου, πραγματοποιήσαμε περιοδεία στην Βόρειο Ήπειρο. Στην αποστολή έλαβαν μέρος οι Δημήτρης Περδίκης, Κώστας Αρβανιτάκης, Δημήτρης Γεωργίου και Τζένη Αρβανιτάκη. Ξεκινήσαμε το μεσημέρι της 30ης Απριλίου από την Αθήνα, για να φθάσουμε για διανυκτέρευση στην Δερβιτσάνη. Με τον χώρο αποσκευών γεμάτο με παραμύθια και εικονογραφημένα έντυπα από την ελληνική ι στορία και μυθολογία, θελήσαμε να φτάσουμε στις λιγότερο «προνομιούχες» περιοχές. Να βρεθούμε με τα παιδιά της Βορείου Ηπείρου, τους δασκάλους τους και τους ιερείς. Να τους συμπαρασταθούμε και να καταγράψουμε τα προβλήματά τους.\nΠρώτος σταθμός, την 1η Μαΐου, το κοιμητήριο των πεσόντων ηρώων του 1940-41. Σε έναν ειδυλλιακό χώρο δίπλα στις όχθες του Αώου, κοντά στην Κλεισούρα. Το υπέροχα ανακαινισμένο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, εκεί δίπλα σε έναν τεράστιο σταυρό τα μνήματα των ηρώων μας. Προχωράμε και φθάνουμε στην Κλεισούρα, μοιράζουμε παραμύθια στα παιδιά. Διαπιστώνουμε τον υψηλό βαθμό ελληνοφωνίας αλλά και την ανυπαρξία ελληνικού σχολείου ή φροντιστηρίου. Συνεχίζουμε και φθάνουμε στην Πρεμετή όπου η ύπαρξη ενός ελληνικού φροντιστηρίου με έξη μόλις μαθητές δεν είναι ότι το καλλίτερο για μία τέτοια πόλη. Ίσως απουσιάζει η ισχυρή προσωπικότητα που θα εμπνεύσει στον ελληνισμό της περιοχής την διεκδίκηση των δικαίων του.\nΣτην συνέχεια φθάνουμε στην Τσαρτσόβα με τα γύρω χωριά της Βλαχοϋψηλοτέρα, Βαλοβίστα και Σέρανη. Ο Ελληνισμός εδώ δραστήριος και κυρίαρχος. Όμως και εδώ ελληνικό σχολείο δεν υπάρχει παρά το ότι παιδιά υπάρχουν αρκετά. Σίγουρα η συνοριακή διάβαση της Μέρτζανης που λειτουργεί εδώ και λίγα χρόνια έδωσε νέα πνοή στην περιοχή. Θαυμάσια η ταβέρνα της κυρίας Άννας.\nΑνηφορίζουμε τις κατάφυτες πλαγιές της Πίνδου και φθάνουμε στο Λιασκοβίκι, το χωριό αυτό από καθαρά ελληνικό, έγινε μεικτό με αρκετούς μουσουλμάνους. Συναντάμε την δασκάλα του ελληνικού φροντιστηρίου, την κυρία Έντα Ντάνκα. Επισκεπτόμαστε το σχολείο όπου φοιτούν 36 μαθητές. Καθαρό και περιποιημένο. Λειτουργεί χάρη στις προσπάθειες του ιερέα Ελευθέριου Καρακίτσου και της οργάνωσης «Οι φίλοι του πολιτισμού». Ο ανωτέρω ιερέας είναι ένας αφανής ήρωας που συντηρεί πολλά σχολεία από το Λιασκοβίκι μέχρι την λίμνη Οχρίδα. Συνεχίζουμε το ταξίδι μας και φθάνουμε ψηλά στην Πίνδο, στο Γερμένι, όπου καταλύσαμε στο ξενοδοχείο «Ο Γιώργος». Ο υπεύθυνος του ξενοδοχείου, ο Βλαδίμηρος, είναι εξυπηρετικός και πρόσχαρος.\nΤο επόμενο πρωί αποχαιρετούμε τον Βλαδίμηρο και ξεκινάμε για την Μπορόβα. Εδώ λειτουργεί φροντιστήριο ελληνικής γλώσσας με πολλά παιδιά. Πίσω από την εκκλησία, σε ένα κτήριο με πολλές ελλείψεις, τζάμια σπασμένα, κουφώματα μισοξυλωμένα, χωρίς θέρμανση. Μία ηρωική δασκάλα έρχεται από την Κορυτσά και προσπαθεί να επιτελέσει το έργο της. Οι συνθήκες δύσκολες αλλά οι μαθητές της είναι ότι το καλλίτερο. Μοιράζουμε τα βιβλία στα παιδιά. Μιλάμε και με τον ιερέα, τον πατέρα Χρήστο. Πολλά τα προβλήματα, πολλοί κάτοικοι έχουν ξενιτευθεί στην Ελλάδα, ο δρόμος δύσκολος, όλο στροφές, οι δουλειές λίγες.\nΣτην συνέχεια φθάνουμε στην Ερσέκα. Η ελληνορθόδοξη εκκλησία βρίσκεται στις παρυφές της πόλης. Συναντάμε τον ιερέα, πατέρα Ανέστη και τον επίτροπο της εκκλησίας. Στο προαύλιο της εκκλησίας μία τροχοβίλα λειτουργεί σαν σχολείο με λίγους μαθητές. Ο ιερέας μας πληροφορεί για την έντονη δραστηριότητα που αναπτύσσουν οι Ευαγγελιστές. Προσηλυτίζουν πολλούς κατοίκους με διάφορα υλικά ανταλλάγματα. Στην είσοδο και στην έξοδο της πόλης υπάρχουν πινακίδες που γράφουν «καλωσήλθατε» και «καλό ταξίδι» αντίστοιχα, σε τέσσερις γλώσσες, αλβανικά, ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά. Στις πινακίδες οι επιγραφές στα ελληνικά και μόνο είναι μαυρισμένες με σπρέυ. Αυτή η συνεχής προσπάθεια «κάποιων» να καταστρέψουν οτιδήποτε το ελληνικό μας εξοργίζει. Τίποτα το χειρότερο από τον ευεργετηθέντα αχάριστο.\nΣυνεχίζουμε το ταξίδι μας, μετά από μία σύντομη στάση στο Μόλασι, όπου μοιράσαμε και εδώ παραμύθια στα παιδιά. Φθάνουμε στο Βυθκούκι, πρώτη φορά βρισκόμαστε εδώ. Όμορφο το χωριό, ορεινό, γεμάτο πλατάνια, καστανιές και καρυδιές. Δεν είχαμε φανταστεί πως θα συναντούσαμε τέτοιον ελληνικό παλμό εδώ. Στο υπόγειο, κάτω από την εκκλησία του Αγίου Νικοδήμου, λειτουργεί το ελληνικό «κρυφό σχολειό», σε δύο δωμάτια. Η δασκάλα, Αγγελική Νάτση και ο ιερέας, πατήρ Δημήτριος είναι άξιοι συνεχιστές των ηρωικών μορφών της τουρκοκρατίας. Μοιράσαμε, όπως παντού και εδώ τα βιβλία μας και συνεχίσαμε για την Κορυτσά όπου και διανυκτερεύσαμε.\nΤο πρωί αναχωρήσαμε για την Μοσχόπολη, ο δρόμος ανακαινίζεται και έτσι πραγματοποιήσαμε το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής υπό βροχή, μέσα στην λάσπη. Η Μοσχόπολη ήταν κάποτε ένας φάρος της ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Η ακαδημία της διάσημη. Το τυπογραφείο της, το δεύτερο που δημιουργήθηκε στα Βαλκάνια. Οι εκκλησίες της υπέροχες. Δύο φορές καταστράφηκε και ερημώθηκε από αλβανικές ορδές. Τώρα προσπαθεί πάλι να πάρει κάτι από την παλιά της λάμψη.\nΕπισκεπτόμαστε το «σχολείο» που στεγάζεται σε ένα… καφενείο. Οι μαθητές αρκετοί και ο δάσκαλος Βασίλης Τσούκας επιτελεί άψογα το έργο του. Το «σχολείο» αυτό, όπως και τα προηγούμενα, συντηρείται από τον πατέρα Ελευθέριο και τους «φίλους του πολιτισμού». Παρακολουθούμε το μάθημα. Στα μάτια των παιδιών βλέπουμε την δίψα για μάθηση, την δίψα για Ελλάδα. Μοιράζουμε στους μαθητές ότι έχουμε φέρει. Οι ανάγκες εδώ, όπως και στα άλλα «σχολεία» που πήγαμε είναι πολλές. Βιβλία, τετράδια, μολύβια, κιμωλίες. Για όλα υπάρχουν ανάγκες. Σκεφτόμαστε κάποια σχολεία στην Αθήνα, όπου οι μαθητές έχουν τα πάντα και απλώς τα σπάνε.\nΑφήνουμε το «σχολείο» και ο δρόμος μας οδηγεί στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Υπέροχες τοιχογραφίες, τόσο έξω στο περιστύλιο όσο και μέσα στον ναό.\nΑργότερα στα καταστήματα που επισκεπτόμαστε αφήνουμε από ένα βιβλίο. Μας ευχαριστούν, «μια ελληνική σημαία, άμα ξανάρθετε» μας λέει κάποιος. Ξεκινάμε το μακρύ ταξίδι της επιστροφής.\nΉταν ένα οδοιπορικό στην άγονη γραμμή της Βορείου Ηπείρου. Κάποιοι ισχυρίζονται πως Βόρειος Ήπειρος είναι μόνο η Δρόπολη και ο Βούρκος. Οι περιοχές δηλαδή που είχαν αυθαίρετα χαρακτηρισθεί ως οι μειονοτικές από το καθεστώς του Χότζα. Τους διαψεύδουμε. Η Βόρειος Ήπειρος αρχίζει από τις ακτές της Αδριατικής, βόρεια της Αυλώνας και τελειώνει στις Πρέσπες και στην λίμνη Οχρίδα. Πρέπει όλοι, η ελληνική πολιτεία, οι οργανώσεις, κάθε Έλληνας να βοηθήσει αυτόν τον τόπο να β ρει τον δρόμο προς την δικαίωσή. Για να μπορέσει και πάλι να ζήσει και να μεγαλουργήσει στις ρίζες του, όπως εδώ και χιλιάδες χρόνια. Μάταια προσπάθησαν όλα αυτά τα χρόνια οι Αλβανοί να θάψουν αυτόν τον Ελληνισμό. Όσο αποκαλύπτεται, όλο και πιο πολύ λάμπει σαν διαμάντι.\nΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ 30-04-2009 ΕΩΣ 03-05-2009\nΜπορόβα, το «σχολείο»\nΜπορόβα, στο μάθημα\nΚάθε γλώσσα επιτρεπτή, εκτός Ελληνικών\nΒυθκούκι, το «σχολείο»\nΜοσχόπολη, στο μάθημα\nPosted by akroqeravnos at 10:29 AM


Όλοι μας έχουμε παρατηρήσει δυσοσμία στον εαυτό μας κάποια στιγμή. Μπορεί να ήταν μια πολύ ζεστή μέρα, και να ιδρώσαμε. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τη δυσοσμία, και τις περισσότερες φορές, αρκεί ένα γρήγορο ντους για να επανέλθουν όλα στο φυσιολογικό. Όχι πάντα, όμως.\nΜερικές φορές, οι οσμές του σώματος, μας προειδοποιούν για πράγματα που συμβαίνουν στην υγεία μας, και πρέπει να προσέχουμε. Συγκεκριμένα, κάποιες ασθένειες παράγουν μερικές ιδιαίτερες μυρωδιές, που αν τις παρατηρήσουμε, πρέπει να μιλήσουμε με τον γιατρό μας. Ποιες είναι αυτές;\nΑν η αναπνοή σας το πρωί είναι συστηματικά άσχημη, ακόμα και αν βουρτσίζετε τακτικά τα δόντια σας, μπορεί να πάσχετε από άπνοια ύπνου που δεν έχει διαγνωστεί. Είναι μια πάθηση που κάνει την αναπνοή σας να σταματά και να αρχίζει πάλι κατά την διάρκεια του ύπνου. Μπορεί να προκαλέσει ροχαλητό, αναγκάζοντάς σας να αναπνέετε από το στόμα, ξηραίνοντάς το. Αυτό επιτρέπει στα μικρόβια να πολλαπλασιάζονται γρηγορότερα, προκαλώντας την κακή αναπνοή.\nΥπάρχει μια επιπλοκή του διαβήτη, η διαβητική κετοξέωση, κατά την οποία ο οργανισμός δεν έχει αρκετή ινσουλίνη, τα επίπεδα σακχάρου εκτινάσσονται, συνεπώς ο οργανισμός αρχίζει να διασπά λιπαρά για να παράγει ενέργεια. Αυτό αφήνει στον οργανισμό κατάλοιπα αυτής της καύσης, ένα από τα οποία είναι η ακετόνη (το γνωστό ασετόν), και δημιουργεί αυτή την περίεγη οσμή. Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 το αντιμετωπίζουν συχνότερα από εκείνους με διαβήτη τύπου 2. Μπορεί να σας κάνει να ουρείτε συχνότερα, και να χάνετε υγρά, συνεπώς η αναπλήρωση αυτών των χαμένων υγρών είναι αναγκαία.\nΤο πόδι του αθλητή είναι μια μυκητίαση που ξηραίνει το δέρμα γύρω από τα δάκτυλα των ποδιών, το κάνει κόκκινο και μπορεί να δημιουργεί φουσκάλες. Οι μύκητες και τα βακτήρια στην περιοχή προκαλούν την άσχημη μυρωδιά. Ακόμα χειρότερα, αν ξύσουμε το πόδι μας και δεν πλύνουμε αμέσως τα χέρια μας, η μόλυνση μπορεί να μεταφερθεί και σε άλλα σημεία του σώματος, όπως οι μασχάλες. Όσο περισσότερο μένει απαρατήρητη και χωρίς θεραπεία η μόλυνση, τόσο πιο ευαίσθητο γίνεται το δέρμα της περιοχής, και τόσο πιο επιρρεπές στα βακτήρια.\nΌταν το λεπτό έντερο δεν παράγει αρκετή λακτάση, το ένζυμο που απαιτείται για την επεξεργασία της λακτόζης, τότε ο οργανισμός έχει δυσανεξία στο σάκχαρο αυτό του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων. Συνεπώς, η λακτόζη αυτή στέλνεται κατευθείαν στο παχύ έντερο για να αποβληθεί, προκαλώντας ιδιαίτερα δύσοσμα κόπρανα, πρήξιμο και αέρια. Η ένταση των συμπτωμάτων διαφέρει από οργανισμό σε οργανισμό, αλλά θα ήταν καλό να μιλήσετε με τον γιατρό σας.\nΜια ουρολοίμωξη μπορεί να κάνει τα ούρα σας να μυρίζουν πολύ έντονα. Αυτό συμβαίνει επειδή βακτήρια έχουν εισέλθει από την ουρήθρα στον οργανισμό, και πολλαπλασιάζονται μέσα στην ουροδόχο κύστη, προκαλώντας την μόλυνση. Οι ουρολοιμώξεις, όμως, μπορούν να προκληθούν και όταν γενικότερα κάτι δεν επιτρέπει στην κύστη να αδειάζει σωστά, που σημαίνει ότι από πίσω μπορεί να κρύβεται ένα πρόβλημα πιο σημαντικό, όπως πέτρες στα νεφρά ή διαβήτης.


Aristocrat: Λανσάρει το σύστημα διαχείρισης καζίνο Oasis 360\nCasino Online > Η Aristocrat φέρνει το σύστημα διαχείρισης καζίνο, Oasis 360, στην Ασία\nΗ Aristocrat φέρνει το σύστημα διαχείρισης καζίνο, Oasis 360, στην Ασία\ncasino, casino ειδήσεις, ειδήσεις καζίνο, καζινο\nΜία ενδιαφέρουσα είδηση για το online καζίνο μεταδίδει το Inside Asian Gaming, και αφορά την πάροχο λογισμικού Aristocrat.\nΟ εκπρόσωπος της ιστοσελίδας Lloyd Robson, μίλησε στην αίθουσα τύπου της G2E στο Λας Βέγκας και είπε: «Δεν έχουμε ένα σύστημα στην Ασία, προς το παρόν, όμως πολλοί πελάτες τις τελευταίες μέρες, μέσω της G2E, έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον για το σύστημά μας, Oasis 360».\nΕπίσης προσέθεσε: «Ενώ είμαστε ένας πολύ δυνατός παίκτης στην παραγωγή και στο περιεχόμενο στην Ασία, τα συστήματά μας δεν είναι κάτι που έχουμε επεκτείνει πρόσφατα, αλλά στο παρασκήνιο αυτής της εκδήλωσης και σε αυτή τη χρονική συγκυρία, είναι κάτι που πραγματικά θέλουμε να εξερευνήσουμε.\nΟ Ρόμπσον είπε πως είχε ήδη ακούσει για το ενδιαφέρον για το Oasis 360 από πελάτες στο Μακάου, στις Φιλιππίνες, στην Κορέα και στο Βιετνάμ: «Πραγματικά, τα τυπικά μας φρουτάκια τα πάνε πολύ καλά στην Ασία. Έχουμε δυνατή θέση στην αγορά, και το επίπεδο τον πελατών μας είναι πολύ υψηλό. Έτσι, ψάχνουμε τώρα τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να αναπτυχθούμε στην μέσα στην Ασία».\nΓια το εξάμηνο που τελείωσε στις 31 Μαρτίου, η Aristocrat ανακοίνωσε κέρδη μετά φόρων ύψους 183.2 εκατ. δολλαρίων, 2.8% υψηλότερα από πέρσι. Τα έσοδα ήταν 1.12 δισ. δολλάρια, 28.5% από την αντίστοιχη περσινή περίοδο.\nΠεριγράφοντας το Oasis 360, η Aristocrat έχει πει ότι συγκεντρώνει πληροφορίες από τα μηχανήματα για τα φρουτάκια στα επίγεια καζίνο, και τις μεταδίδει σε ένα δίκτυο υπολογιστών για ανάλυση. Το προσωπικό των καζίνο χρησιμοποιεί αυτές τις πληροφορίες για να εντοπίσει προβλήματα,παραβιάσεις ασφαλείας, επιβραβεύσεις παικτών κ.α. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, το Oasis 360 είναι το πιο διαδεδομένο σύστημα διαχείρισης καζίνο στην Αμερική.\nΤον προηγούμενο Νοέμβριο, η Aristocrat αγόρασε το Big Fish Games, με έδρα το Σιάτλ, για 990 εκατ. δολλάρια, σαν μια προσπάθεια να πάρει θέση στην αγορά των ΗΠΑ.\nΜόλις αυτόν το μήνα, ο διευθυντής της ιστοσελίδας Ian Blackburne ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει τον Φεβρουάριο του 2019, για να αντικατασταθεί από τον πρώην διευθυντή της Virgin Australia, Neil Chatfield. Η αλλαγή, είπε η ιστοσελίδα, είναι μέρος μιας ανανέωσης που προχωράει. Ο Blackburne έπιασε δουλειά ως μέλος του συμβουλίου το 2009.


Ivy Bridge: Νέα γενιά επεξεργαστών από την Intel\nΝέα chips επεξεργαστών που είναι μικρότερα σε μέγεθος -καθώς μπορούν να χωρέσουν περισσότερα τρανζίστορ- προσφέρουν όμως βελτιωμένη ταχύτητα και μειωμένη ενεργειακή κατανάλωση ανακοίνωσε η Intel. Η ονομασία τους είναι "Ivy Bridge" και χρησιμοποιούν 3D τρανζίστορ, τα λεγόμενα Tri-Gate, μία καινοτομία των μηχανικών της Intel που επιτρέπει την τοποθέτηση περισσότερων σε ένα chip. Ως αποτέλεσμα οι επεξεργαστές Ivy Bridge -αν και παρομοιότυποι με τους Sandy Bridge- είναι σημαντικά μικρότεροι από αυτούς (22 έναντι 32 νανόμετρα). Όπως δήλωσαν στελέχη της Intel, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης των νέων chips, αυτά θα είναι διαθέσιμα για μαζική παραγωγή στα τέλη του έτους ή στις αρχές του επόμενου. Σύμφωνα μάλιστα με τους ειδικούς, λόγω του μειωμένου μεγέθους τους, θα είναι κατάλληλα σύντομα και για ενσωμάτωση σε smartphones ή tablets, βάζοντας την Intel και στο παιχνίδι των mobile συσκευών.


Ιταλικό Πρωτάθλημα Ράλλυ- Το καλύτερο τοπικό πρωτάθλημα του κόσμου! - GRally\nΟλοκληρώθηκε απόψε 23 Νοεμβρίου το Ιταλικό Πρωτάθλημα Ράλλυ του 2019, το Campionato Italiano Rally όπως είναι ευρύτερα γνωστό, με νέο πρωταθλητή τον Giandomenico Basso! O 46χρονος Πρωταθλητής Ευρώπης κατέκτησε το τρίτο του Campionato επικρατώντας στον τελευταίο αγώνα του, μικτού φυσικά, θεσμού, το χωμάτινο Tuscan Rewind στο οποίο ο συναγωνισμός άγγιξε τα κόκκινα!\n5 πρωταθλητές Ιταλίας εκ των οποίων οι 3 πρωταθλητές Ευρώπης (!), 2 Πρωταθλητές Χωμάτινων Ράλλυ, 2 πρωταθλητές Ασφάλτινων Ράλλυ, ο 9 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Motocross (!!!) συμμετείχαν κι ανάμεσα σε όλους αυτούς και ο Έλληνας πρωταθλητής του 1999, ο Γιάννης Παπαδημητρίου.\nΤέσσερις οδηγοί με τέσσερα διαφορετικά αυτοκίνητα διεκδικούσαν, σχεδόν επί ίσοις όροις, τον τίτλο, και όλοι τους ήθελαν τη νίκη για να τα καταφέρουν. Σοφά υπήρχε συντελεστής 1,5 στον τελευταίο γύρο του πρωταθλήματος, ώστε το ενδιαφέρον να παραμένει ψηλά, όσο το δυνατόν, μέχρι το τέλος, ενώ παράλληλα ο αγώνας προσμετρούσε και στο Πρωτάθλημα Χώματος, με ότι αυτό συνεπάγεται στην ποσότητα και την ποιότητα των συμμετεχόντων.\nΟ Giandomenico Basso (Skoda Fabia R5) εκκινούσε τον αγώνα με ελαφρύ βαθμολογικό προβάδισμα, έναντι των Simone Campedelli (Ford Fiesta R5 MK2), Andrea Crugnola (VW Polo R5) και Luca Rossetti (Citroen C3 R5), ενώ οι Umberto Scandola (Hyundai i20 R5), Paolo Andreucci (Peugeot 208 T16), Renato Travaglia (Skoda Fabia R5) ήταν εκεί να κυνηγήσουν βαθμούς για το χώμα και να «ρυθμίσουν» το αποτέλεσμα.\nΗ εξέλιξη του αγώνα ήταν συναρπαστική! Καλύτερα από όλους ξεκίνησε ο Campedelli παίρνοντας το προβάδισμα από την πρώτη κιόλας ειδική του Σαββάτου, ενώ επικράτησε και στη δεύτερη της ημέρας. Κάπου εκεί άρχισε την επίθεση του ο Crugnola, ο οποίος ήταν ο ταχύτερος στην υπερειδική της Παρασκευής και κερδίζοντας 3 σερί ειδικές έφτασε σε απόσταση βολής από την κορυφή. Κορυφή στην οποία πατούσε ο «χωμάτινος» Scandola εκμεταλλευόμενος κλατάρισμα του Campedelli μέχρι την 6η από τις 8 ειδικές του ράλλυ. Μια άκυρη εκκίνηση όμως στην προτελευταία διαδρομή του αγώνα κόστισε στον οδηγό του Hyundai i20 R5 10 δευτερόλεπτα και μαζί το προβάδισμα το οποίο πέρασε στον Rossetti ο οποίος καιροφυλακτούσε, με τον Basso να κερδίζει την ειδική και να φτάνει σε απόσταση αναπνοής.\nΣτην τελευταία ειδική, μπήκαν οι 3 από τους 4 διεκδικητές του τίτλου Rossetti, Crugnola και Basso με διαφορά μικρότερη των 4 δευτερολέπτων μεταξύ τους, με τον Campedelli να ακολουθεί 16 δευτερόλεπτα πίσω ελπίζοντας σε ένα θαύμα, ενώ ο Scandola αποχώρησε δίχως να εμπλακεί στη μάχη των τριών!\nΜε super χρόνο στην τελευταία ειδική ο Giandomenico Basso (Skoda Fabia R5) κέρδισε τον αγώνα και κατέκτησε τον Ιταλικό Πρωτάθλημα Ράλλυ για το 2019! Ο Rossetti (Citroen C3 R5) είχε κλατάρισμα στην προσπάθεια του να διατηρηθεί εμπρός, ενώ ο Campedelli (Ford Fiesta R5 MK2) βγήκε από το δρόμο και εγκατέλειψε. O Crugnola (VW Polo R5) ολοκλήρωσε δεύτερος σε ένα, αν μη τι άλλο, συναρπαστικό φινάλε! Το βάθρο συμπλήρωσε ο 11 φορές πρωταθλητής Ιταλίας Paolo Andreucci με Peugeot 208 T16, ενώ πίσω του τερμάτισε ο Πρωταθλητής Ευρώπης Renato Travaglia (Skoda Fabia R5).\nΟι Γιάννης Παπαδημητρίου- Allan Harryman (Skoda Fabia R5 Evo) ολοκλήρωσαν τον αγώνα στην εξαιρετικά τιμητική 5η θέση της γενικής κατάταξης, σε έναν αγώνα στον οποίο δήλωσαν συμμετοχή 30 αυτοκίνητα της κορυφαίας κατηγορίας! Η επίδοση αυτή συγκαταλέγεται σίγουρα στις καλύτερες της καριέρας του Έλληνα Πρωταθλητή ο οποίος φαίνεται πως ξαναβρίσκει ρυθμό και πως έχει ακόμα να δώσει πολλά στο χώρο των αγώνων, στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς!\nΟ συμπατριώτης μας ξεκίνησε μουδιασμένα τον αγώνα, ανέβασε όμως σταδιακά ρυθμό και με όπλο την τεράστια εμπειρία του κατάφερε να ολοκληρώσει πίσω από τους κορυφαίους Ιταλούς οδηγούς σήμερα. Οι χρόνοι του ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστικοί, με αποκορύφωμα την 5η επίδοση γενικής στην τελευταία ειδική του αγώνα! Ο Παπαδημητρίου, με παραστάσεις από αγώνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, έκανε τη διαφορά στη μεγαλύτερη διαδρομή του ράλλυ μήκους 27 χιλιομέτρων, στην οποία σημείωσε 5ο, 6ο και 8ο χρόνο στα τρία περάσματα της, αποδεικνύοντας την εξαιρετική φυσική του κατάσταση αλλά και την τέλεια διαχείριση των ελαστικών του.\nΜακάρι να βλέπουμε τους Παπαδημητρίου- Harryman πιο συχνά στους αγώνες, στην Ελλάδα ή το εξωτερικό, να ακολουθούν ολοκληρωμένα κάποιο θεσμό και να ανεβάζουν το επίπεδο του συναγωνισμού. Πολλά συγχαρητήρια!\nΦωτογραφίες: Αρχείο GRally, ACI\nPrevious PostWRC 2019- 14. Rally Australia- review- Ματαιώθηκε το Ράλλυ Αυστραλίας\nNext PostΠρόγραμμα Ελληνικών Αγώνων Ράλλυ 2020- Μία από τα ίδια…


Babis Galanakis - Φωτογράφος\nΗ Videoview δημιουργήθηκε το 2008 με πολύ αγάπη και μεράκι, έχοντας σαν βασικό της στόχο την καινοτομία στις βιντεοσκοπήσεις γάμων, βαπτίσεων και κάθε άλλου είδους κοινωνικών εκδηλώσεων. Χρησιμοποιώ αρμονικά το φυσικό φως και το εξωτερικό περιβάλλον δίνοντας έτσι μοναδικότητα και φυσικότητα στην στιγμή.\nΛατρεύω να αποτυπώνω τις ξεχωριστές στιγμές των ανθρώπων, και το συναίσθημα που εισπράττω όταν βλέπω το έκπληκτο βλέμμα τους να κοιτάζουν τις φωτογραφίες ή το video τους.\nΘα χαρώ να δουλέψουμε και μαζί.\nΕλεύθερη Φωτογράφιση Δείτε όλα τα δείγματα\nΑεροφωτογραφία Δείτε όλα τα δείγματα


Διαλειμματική νηστεία - Η απόλυτη μέθοδος - Apollonas G. Kapsalis\nΑπόΑπόλλων Γ. Καψάλη 25 Ιουνίου, 2019\nΗ διαλειμματική νηστεία έκανε δυναμικά την εμφάνιση της τα τελευταία 5 χρόνια με το νέο hype, δηλαδή την κετογονική διατροφή. Ένας συνδιασμός που αποφέρει σίγουρα αποτελέσματα, αλλά χρήζει ειδικού χειρισμού.\nΠάρα πολλοί ακολούθησαν την διαλειμματική νηστεία, αλλά κρατώντας τις παλίες κακιές διατροφικές συνήθειες δηλαδή με πάρα πολλούς υδατάνθρακες. Έτσι, ενώ είδαν στην αρχή αποτελέσματα βρέθηκαν αργότερα σε αδιέξοδο καθώς δεν μπόρεσαν να χάσουν άλλα κιλά.\nΗ σωστή εφαρμογή της διαλειμματικής νηστείας σε ένα “καθαρό” διατροφικό πλάνο είναι απαραίτητη. Η νηστεία πρέπει να είναι συνεχώμενη για 16 ή ακόμη και 18 ώρες χωρίς να καταναλωθεί κάποια τροφή.\nΦυσικά, μπορούμε να καταναλώσουμε κάποια ροφήματα τα οποία δεν θα “σπάσουν” την νηστεία. Εδώ θα προτείνω να δείτε το βίντεο για το τι μπορούμε να πιούμε κατά την διάρκεια της διαλειμματικής νηστείας από το κανάλι μου στο YouTube.\nΚάνοντας μια σωστή αρχή, θέτουμε τα θεμέλια για μια επιτυχημένη πορία με μακροπρόθεσμους στόχους. Με λίγα λόγια επιλέγουμε έναν νέο τρόπο ζωής για υγεία και ευεξία χωρίς αρνητικά αποτελέσματα.\nΣωστή εκτίμηση του πλάνου\nΌπως αναφέρθηκε στην αρχή του άρθρου, για να δουλέψει πλήρως θα χρειαστεί να ακολουθηθεί και η κετογονική δίαιτα. Έχοντας ένα διατροφικό πλάνο που μας κρατάει σε κέτωση ιδιαίτερα για κάποιους που είτε είναι αρχάριοι ή έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας το να είναι σε κέτωση είναι απαραίτητο.\nΗ συνεχής διακοπή της κέτωσης δημιουργεί πρόβλημα. Θέλουμε να είμαστε σε κέτωση ώστε να χρησιμοποιούμε λίπος για ενέργεια όχι γλυκόζη. Πάντα θέλουμε να εκμεταλλευτούμε τα προτερήματα που μας δίνει η κέτωση.\nΘα χρειαστεί να περάσουν 3 ως 5 μέρες για να μπεί κάποιος σε κέτωση και για να μπορέσουμε να πούμε ότι έχει γίνει fat adapted δηλαδή καίει λίπος για ενέργεια ίσως να περάσουν 6 μήνες. Ας δούμε όμως τι σημαίνει το να είναι κάποιο λιποπροσαρμοσμένος – fat adapted.\nΕπειδή κάποιος θα ρωτήσει, καλά μας είπες ότι όταν είμαστε σε κέτωση καίμε λίπος τώρα πρέπει να περάσουν 6 μήνες; Το θέμα δεν είναι περίπλοκο αλλά πολύ απλό θα έλεγα. Όταν κάποιος είναι σε κέτωση για 4 μέρες και βγεί από την κέτωση θα χρειστεί να περάσουν ξανα 3 με 5 μέρες για να ξαναμπεί σε κέτωση, δηλαδή κέτο προσαρμογή – keto adaptation.\nΤώρα κάποιος που είναι για μήνες ή ακόμη και χρόνια σε κέτωση δηλαδή fat adapted, αν βγεί εκτός κέτωσης με μια νηστεία 16 ή 18 ωρών θα είναι πίσω σε κέτωση ίσως και νωρίτερα. Ιδιαίτερα αν το ποσοστό για παράδειγμα των υδατανθράκων που τον έβγαλαν εκτός κέτωσης είναι μικρό θα μπορέσει να μπει ξανα σε κέτωση μόλις η ινσουλίνη πέσει δηλαδή σε 1 με 2 ώρες.\nΑυτό έχει να κάνει με τι προσαρμογή έχει κάνει ο καθένας. Όχι μόνο κέτο προσαρμογή αλλά και λίποπροσαρμογή. Στο παρακάτω βίντεο κάνω μια εκτενέστερη ανάλυση της διαλειμματικής νηστείας το οποίο θα βοηθήσει όχι μόνο τους αρχάριους αλλά και τους έμπειρους φίλους της Κέτο διατροφής.\nΚΕΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΗ | ΣΥΝΤΑΓΕΣ\nΗ στέβια έκανε μια πολύ δυναμική είσοδο στη ζωή μας τα τελευταία περίπου 10 χρόνια. Κάποιοι την αποκαλούν την βασίλισσα όλων των γλυκαντικών…\nΤι είναι η φλεγμονή και πώς είναι χρήσιμη για το σώμα;\nΟι αναφορές που έχουμε κάνει στην φλεγμονή είναι πάρα πολλές. Ειδικά στην κετογονική διατροφή ο στόχος μας είναι να αποφύγουμε τις φλεγμονές. Τι…\nΗ διαλειμματική νηστεία όπως είδαμε και στο πρώτο μέρος, είναι μια διατροφική μέθοδος η οποία εφαρμόζεται σε κυκλικές περιόδους πριν και μετά την…


Γατάκια με παρεγκεφαλίτιδα και αναπηρικό αμαξίδιο • MyCat\nΤο MyCat είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 95,884 εγγεγραμμένα μέλη και 713,895 μηνύματα σε 22,526 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το MyCat άλλα 543 άτομα.\nH Gourgourita έγραψε στις 18:00, 27-07-18:\nΚαλησπέρα στην γατο-ομάδα\nΟ λόγος του μηνύματός μου δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστος, όπως αντιλαμβάνεστε κι από τον τίτλο... Επειδή είναι μεγάλη ιστορία θα προσπαθήσω να την συνοψίσω για μπω στο κυρίως θέμα.\nΠριν λίγους μήνες βρήκα στην αυλή μου μια αδεσποτούλα θηλυκιά γάτα, η οποία έμεινε έγκυος. Μόλις γέννησε λοιπόν η κυρία Πόπη τα τέσσερα γατάκια της στην αποθήκη, έτρεξα μετά την δουλειά, μάζεψα όλη την φαμίλια σε μία κούτα και την έβαλα στο πατάρι του σπιτιού μου. (Ο λόγος της μετακόμισης; Η "πολυαγαπημένη" μου γιαγιάκα που όπου βρει νεογέννητο γατί το ξεπαστρεύει... ). Εν πάσει περιπτώσει, τα γατάκια μεγάλωναν καθώς η Πόπη ήταν άριστη μαμά. Αλλά, κοντά στον ένα μήνα άρχισα να παρατηρώ ότι τα δύο από τα τέσσερα γατάκια ήταν περιέργως πολύ μικρά και υποανάπτυκτα σε σχέση με τα αδερφάκια τους. Η μάνα τους πλέον μου έδινε την εντύπωση ότι δεν τα θήλαζε, γιατί σπανίως την έβλεπα μέσα στην κούτα κι αυτά ήταν πετσί και κόκκαλο. Άρχισα λοιπόν να τα ταίζω εγώ στην αρχή με μπιμπερό, μετά με κονσερβα αραιωμένη μπας και δυναμώσουν.\nΝα μην σας τα πολυλογώ, έχουμε φτάσει στους 2+ μήνες και τα δύο αυτά γατάκια είναι πλήρως καλοταισμένα όμως συνεχίζουν να έχουν αδυναμία συντονισμού των κινήσεών τους. Το κεφαλάκι του ενός τρέμει σαν να έχει πάρκισον και κουτρουβαλάνε αριστερά-δεξιά μόλις κάνουν δύο βήματα. Η διάγνωση ήταν παρεγκεφαλίτιδα. Τους δίνω αντιβίωση για 14 ημέρες. Με την αντιβίωση υπήρξε μια σχετική βελτίωση, όχι τόσο στον συντονισμό όσο στο ότι δυνάμωσαν λιγάκι. Τους έδωσα και πάστα για σκουλίκια, χθες τους πήρα και πολυβιταμινούχα πάστα.\nΠραγματικά σπαράζει η καρδιά μου να τα βλέπω έτσι. Τα αδερφάκια τους είναι διαολάκια, σκαρφαλώνουν παντού, παίζουν με την μάνα τους, τρέχουν σαν τρελά! Αυτά τα δύο προσπαθούν να ακολουθήσουν αλλά το μόνο που καταφένουν είναι να χτυπάνε παντού! Στο τέλος απογοητεύονται, ξαπλώνουν ανήμπορα κοιτώντας τα αδερφάκια τους που παίζουν και κουνάνε μόνο τα ποδαράκια τους σαν να τους λένε ελάτε και σε μας να παίξουμε.... Ο γιατρός μου είπε θεραπεία για παρεγκεφαλίτιδα δεν υπάρχει.... κι αυτά είναι αδεσποτάκια οπότε, δύσκολα τα πράγματα!\nΘα ήθελα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας πιθανά σενάρια που μου περνάνε από το μυαλό και να μου πείτε την γνώμη σας:\n-Οπωσδήποτε τα δύο αυτά γατάκια θα μείνουν στο πατάρι μέχρι να χρονίσουν, ΜΗΠΩΣ και με τον χρόνο σιγά σιγά δυναμώσουν. Ο φίλος μου θα προσπαθήσει να φτιάξει ένα αναπηρικό αμαξίδιο (θα πάρουμε ροδάκια από κάποιο παιδικό αυτοκινητάκι) και με πατέντα θα το προσαρμόσει πάνω τους μήπως το αμαξίδιο τα βοηθήσει να δυναμώσουν και να συντονίσουν τα πόδια τους! Αύριο λοιπόν θα πάμε να βρούμε ροδάκια... Το θέμα είναι ότι τα γατάκια αυτά δεν είναι ανάπηρα στα πίσω τους πόδια, ώστε να κινούνται με τα μπροστά, αλλά γενικότερα δεν μπορούν να συντονίσουν τις κινήσεις τους. Οπότε, ναι μεν έχω κάποιες ελπίδες με το θέμα του αμαξιδίου αλλά από την άλλη νομίζω θα συνεχίσουν να βασανίζονται... Για παράδειγμα, τώρα έστω πάνε κανονικά στην άμμο (ασχέτως αν κουτρουβαλάνε μέσα στα ίδια τους τα κακάκια μέχρι να βγουν από την αμμολεκάνη), ενώ με το αμαξίδιο δεν θα μπορούν ούτε αυτό να κάνουν. Έχετε κάποια ίδεα για το πως να τα στηρίξουμε στα πόδια τους; Λογικά το δικό τους αμαξίδιο πρέπει να είναι με τέσσερις ρόδες για να στέκονται... άμα αναποδογυρίσει όμως;;; Βασικά πως σας φαίνεται η ιδέα για αμαξίδιο σε γατάκι με τέτοιο πρόβλημα;;; Αν επρόκειτο για παράλητο γατάκι νομίζω τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα πάντως...\n- Το τελευταίο σενάριο που περνάει από το μυαλό μου είναι το πιο λυπηρό, αυτό της ευθανασίας... δυστυχώς αν το αμαξίδιο δεν τα βοηθήσει, τότε πραγματικά θα είναι μία τυρρανία να ζουν κλεισμένα σε ένα πατάρι για πάντα... Είναι τόσο κρίμα πραγματικά να έχουν τόσο όρεξη για ζωή και να μην μπορούν να ζήσουν! Με ακούν που μπαίνω στο πατάρι και στην προσπάθειά τους να τρέξουν να 'ρθουν κοντά μου χτυπάνε παντού! Τρώνε σαν λυσσασμένα, γουργουρίζουν όταν τα χαιδεύεις, πάνε τουαλέτα μόνα τους... αλλά;;; τι ζωή θα είναι αυτή κλεισμένα σε 4 τοίχους να κάθονται ξαπλωμένα και απλά να κοιτάνε γύρω τους τα ντουβάρια;! Πφφφφφφ αρχίζω να ξεμένω από ελπίδα όταν το σκέφτομαι...\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη Gourgourita : 27-07-18 στις 19:00.\nH Aleksa αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 1 γάτα και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 18,224 μηνύματα.\nH Aleksa έγραψε στις 21:24, 27-07-18:\nΚαλησπέρα φίλη μου\nΚατ'αρχάς μπράβο σου που προστάτεψες και φρόντισες τη γατούλα με τα μωράκια της μα, πάνω απ'όλα, που δεν το βάζεις κάτω και ψάχνεις τρόπους να κάνεις πιο εύκολη τη ζωή των δυο μικρών που δυστυχώς διαγνώστηκαν με παρεγκεφαλίτιδα.\nΕπειδή η λύση του αμαξιδίου δεν δείχνει να βοηθάει για το συγκεκριμένο πρόβλημα (για την ώρα τουλάχιστον), αυτό που θα σου πρότεινα κατ'αρχήν είναι, να μη μείνεις στην διάγνωση του πρώτου κτηνίατρου, αλλά να πάρεις και μια δεύτερη γνώμη από κάποιον άλλον ειδικό με κύριο σκοπό τη διερεύνηση των δυνατοτήτων βελτίωσης της κατάστασής τους. Υπάρχει άραγε κάποιο φαρμακευτικό σκεύασμα που θα μπορούσε να το κάνει αυτό, κάποια βιταμίνη; Λ.χ. έχω διαβάσει οτι όσο τα γατάκια βρίσκονται ακόμα στην ανάπτυξη, βοηθάει πολύ η άφθονη λήψη βιταμίνης Β. Πιθανόν και κάποιο σύμπλεγμα βιταμινών που ονομάζεται Felovite. Επειδή όμως δεν έχω τις απαραίτητες επιστημονικές γνώσεις και ο ρόλος μου, όπως και όλων μας εδώ, είναι καθαρά συμβουλευτικός, θα σου συνιστούσα να μη δοκιμάσεις κανένα από τα δυο, πριν ρωτήσεις κάποιον κτηνίατρο.\nΤα γατάκια, όπως είπες, έχουν όρεξη για ζωή κι αυτό είναι από μόνο του ένας αίσιος οιωνός.\nΕύχομαι όλα να πάνε καλά και σύντομα να μας ενημερώσεις με ευχάριστα νέα.\nH dimitradra έγραψε στις 08:48, 28-07-18:\nΚαλημέρα και από μένα.... Με την σειρά μου θα σου πω ένα τεράστιο μπράβο που όχι μόνο μαζεψες την μάνα με τα γατάκια αλλά που προσπαθείς να βοηθήσεις και αυτά τα 2 μικρά που είναι άρρωστα..\nΘα συμφωνήσω απόλυτα με την Αλεξάνδρα.... Πρέπει οπωσδήποτε να πάρεις και μια δεύτερη γνώμη γιατρού - εξειδικευμενου είναι προτιμότερο - σε περιπτώσεις νευρολογικές. Είχα διαβάσει παλιότερα για μια παρόμοια ιστορία - εδώ στην κρητη μαλιστα - που βρήκαν ένα γατάκι με εγκεφαλιτιδα, δεν μπορούσε να συντονίσει τις κινήσεις του, κάποιοι γιατροί είπαν ευθανασία γιατί δε θα γινόταν καλά ομως το γατάκι μεγάλωσε και το μόνο που του έμεινε ήταν ένα τρέμουλο του κεφαλιού και μια πολύ μικρή αστάθεια. Άρα πιστεύω πως με την ΣΩΣΤΗ θεραπεία και αυτά τα μικρά μπορούν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή (ακόμα και αν τους μείνει ένα μικρό τρέμουλο ή μια μικρή αστάθεια).\nΤο αμαξίδια και εγώ θεωρώ, όπως και η Αλεξάνδρα, πως δε θα τους βοηθήσει στην περίπτωση τους και αυτό γιατί δεν είναι ανάπηρα.. Μάλλον θα τους εμποδίζει περισσότερο...\nΤο σύμπλεγμα βιταμινών b βοηθάει στην τόνωση του νευρικού συστήματος... Άρα ρωτήστε τον κτηνίατρο τι θα μπορούσαν να παίρνουν για τόνωση.\nΗ ευθανασία για μένα είναι λύση μόνο όταν το ζώο είναι καταδικασμενο. Αυτά τα καημένα με την κατάλληλη φροντίδα, με πολλή στοργή και αγάπη μπορούν να έχουν μια κανονική ζωή.... Επομένως γιατί να τα σκοτώσουμε?\nΨάξε για δεύτερη - και τρίτη ίσως - γνώμη γιατρού και δώσε τους την ευκαιρία να ζήσουν... Ίσως δεν πρέπει να τα απομονωσεις από τα άλλα δύο... Το να είναι όλα μαζί και τα άλλα δύο να παίζουν ίσως σιγά σιγά πιθανότατα να τα βοηθήσει...\nενημέρωνε μας... Αχχχχχ να μπορούσα να πάρω το ένα ή και τα δύο\nH Gourgourita έγραψε στις 18:13, 28-07-18:\nΕυχαριστώ για τα καλά λόγια και τις συμβουλές σας κορίτσια\nΟ κτηνίατρος μου είχε πει ότι χρειάζονται τόνωση και μου πρότεινε πολυβιταμινούχα πάστα για μικρά γατάκια την οποία και πήρα. Στα συστατικά λέει ότι περιέχει συμπλεγμά βιταμινών Β. Χθες μάλιστα, καθώς αγόραζα τροφή για τις οικόσιτες γάτες μου, βρήκα χάπια με μαγιά μπύρας! Αυτά είχα διαβάσει σε παλαιότερο ποστ είναι πλούσια σε βιταμίνη Β. Τα πήρα αλλά θα ρωτήσω πρώτα τον γιατρό αν μπορώ να τους δίνω πολυβιταμινούχα πάστα ΚΑΙ τα χαπάκια μη τυχόν πάθουν υπερβιταμίνωση. Τον συγκεκριμένο γιατρό τον εμπιστεύομαι αρκετά (θεωρείται από τους καλύτερους της περιοχής)... Έπειτα λόγω επαρχίας πραγματικά δεν γνωρίζω καθόλου αν υπάρχει γιατρός με εξειδίκευση σε νευρολογικά θέματα σκύλου-γάτας, καθώς το 80% των γιατρών εδώ έχουν εξειδίκευση στα γίδια και στα πρόβατα άντε και στα κυνηγόσκυλα Αν γνωρίζει κάποιος από Βόλο έναν τέτοιο γιατρό ας μου στείλει το όνομά του παρακαλώ!\nΛοιπόν, έχω νέα ευχάριστα! Πήγαμε με τον φίλο μου στο γνωστό παιχνιδάδικο και αφού φάγαμε τον τόπο βρήκαμε ένα πλαστικό φορτηγάκι παραλίας. Ο φίλος μου το έκοψε-το "έραψε" και το προσάρμοσε στο μέγεθος των μικρών. Κατέβασα από το πατάρι τον μαυροασπρούλι που είναι ο πιο ζωηρός από τα δύο (δεν ήθελα να απογοητευτώ με το καλημέρα σας με το αδερφάκι του), έφερα ένα παλιό καλσόν (για την ακρίβεια pretty-κολάν που δεν σκίζεται - χρησίμευσε και κάπου η αηδία!) και έδεσα απαλά τον μικρό πάνω στα ροδάκια. Η χαρά που έκανε κορίτσια δεν περιγράφεται!!! Άρχισε να γουργουρίζει σαν τρελός και να ζυμώνει με τα πατουσάκια του! Πιστεύω χαρηκε γιατί επιτέλους στηρίχτηκε όρθιος χωρίς τρέμουλο και χωρίς να κουτρουβαλάει συνεχώς! Μόνο και μόνο αυτή του η αντίδραση μου έδωσε κουράγιο και δύναμη! Πίστευα ότι θα δυσανασχετούσε που έχει κάτι δεμένο πάνω του (όπως όλες σχεδόν οι γάτες) αλλά αυτός κατενθουσιάστηκε! Βέβαια το καροτσάκι είναι σε πειραματικό ακόμα στάδιο, θέλει βελτιώσεις για να μην τον εμποδίζει στην κίνηση και να μην ξεγλιστά μέσα από αυτό... αλλά ο μικρός χάρηκε τόσο πολύ που επιτέλους έφαγε όρθιος και ΕΜΕΙΝΕ ορθιος για πάνω από 15 λεπτά! Το καλό με το καροτσάκι πάντως είναι ότι αν φτιαχτεί σωστά μπορεί να έχει σχετική αυτονομία και να μην χτυπάει. Το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό γιατί έτσι όπως πέφτουν με το κεφάλι κάτω τα καημένα πιστεύω κάποια στιγμή θα μείνουν στον τόπο.... Μπορούν έστω να το φοράνε κάποιες ώρες τις ημέρας, να παίρνουν τα πάνω τους και μετά θα τους το αφαιρώ. Α! μόλις μάλιστα έβγαλα τον μικρό από το καροτσάκι, το πρώτο λεπτό έμεινε όρθιος στα πόδια του , όπως είχε συνηθίσει να είναι με το αμαξίδιο! Μέτα από λίγο όμως έφαγε την πρώτη κωλοτούμπα και επανήλθαμε στην πραγματικότητα....\nΠάντως οι πρώτες ενδείξεις δεν ήταν καθόλου απογοητευτηκές !!!\nΘα "τελειοποιήσω" όσο μπορώ το καροτσάκι του μαυροασπρούλι και μετά σειρά έχει ο παρδαλούλης.\nΘα προσπαθήσω να ανεβάσω και βιντεάκι να τον δείτε στο καροτσάκι του τι χαρές έκανε!\nH dimitradra έγραψε στις 19:10, 28-07-18:\nΠραγματικά χαίρομαι τόσο πολυ για σένα και τον φίλο σου που προσπαθείτε να βρείτε μια λύση που θα βοηθήσει αυτά τα μικρά... Μπράβο μπράβο και ξανά μπράβο!!!!!!!!!!!\nΔυστυχώς στην επαρχία πάσχουμε από κτηνίατρους ... Τεσπα... Θα μπορούσες (το έχω κάνει εγώ προσωπικά γιατι ήθελα μια ακόμη γνώμη για τη θηλυκια μου γάτα, και πραγματικά ήταν πολύ ευγενικοί και πρόθυμοι να μου μιλήσουν και από το τηλέφωνο) να επικοινωνήσεις με το κτηνιατρείο Αιλουρος... Θα βρεις το site και τα τηλέφωνα στο ίντερνετ.. Βρίσκεται στο Φάληρο... Πάρε τηλέφωνο, πες πως είσαι επαρχία και άρα αδύνατον να πας, πες τους την περίπτωση και ρώτα τους τι άλλο θα μπορούσε να βοηθήσει τα μικρά πέρα από αυτά που ήδη τους δίνεις και κάνεις.... Μια συμβουλή και μια επιπλέον βοήθεια να σου δώσουν αν γίνεται...\nΗ βιταμίνη b θα τα βοηθήσει σίγουρα.... Διάβασα και σε ένα παρόμοιο ποστ εδώ για το felovit, το οποίο στο ανέφερε ηδη η Αλεξάνδρα, που αυτός που το έδινε στο γατάκι είδε μεγάλη βελτίωση.... Είμαι βέβαιη πως εφόσον τα γατάκια έχουν όρεξη και τρώνε και θέλουν να παίξουν πως μπορούν σιγά σιγά και μεγαλώνοντας να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή... Έβλεπα πριν λίγο ένα βίντεο στο YouTube με γάτα που έχει παρεγκεφαλιτιδα και όμως πέρα από την αστάθεια και τον μη συντονισμό των άκρων του ζει μια χαρά... Διάβασα επίσης πως τα ίδια τα ζώα βρίσκουν μόνα τους διάφορα "κολπάκια" για να μπορούν να προσαρμόζονται στην ιδιαιτεροτητα τους.... Θεωρώ λοιπόν πως και αυτά τα μικρά με την αγάπη σας και τη φροντίδα σας θα βρουν τον τρόπο τους... Να είστε πάντα καλά και φυσικά να μαθαίνουμε νέα τους..\nΕννοείται πως περιμένουμε εναγωνίως το βιντεακι\nH Gourgourita έγραψε στις 19:53, 28-07-18:\nΔεν μπόρεσα να ανεβάσω βιντεο σε μορφή zip, ζητούσε κλειδί ασφαλείας (?!). Τέλος πάντων, θαυμάστε τον σε φώτο δεν είναι κούκλος;;;;\nΝαι Δήμητρα, αυτό ελπίζω κι εγώ! να μεγαλώσουν και να βρουν την άκρη μόνα τους! Ο μαυροασπρουλης πιστεύω το έχει... ο άλλος ο μικρούλης με προβληματίζει ακόμα... θα ανεβάσω σύντομα νέα του, να μη μου μείνει παραπονεμένος.\nΤο felovit ψάχνοντας στο internet τις προάλλες δεν το βρήκα... να το 'χει κτηνίατρος έδω το αποκλείω εφόσον ακόμα και διαδικτυακά φαίνεται δυσεύρετο ... γνωρίζεις κάποιο site που να το πουλά;\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη Gourgourita : 28-07-18 στις 20:01.\nH dimitradra έγραψε στις 20:24, 28-07-18:\nΜα τι γλυκός που είναι!!!!! Ψυχή μου ομορφη.... Αχού το μωρέ... Το λάτρεψα\nΜάλλον καταργήθηκε...και εγώ που έψαξα λίγο δεν το βρίσκω πουθενά στο ίντερνετ...\nΔώσε στα μικρά πολλά φιλάκια και κάνε τους από μια μεγάλη αγκαλιά\nH Aleksa έγραψε στις 20:46, 28-07-18:\nΚατέβασα από το πατάρι τον μαυροασπρούλι που είναι ο πιο ζωηρός από τα δύο (δεν ήθελα να απογοητευτώ με το καλημέρα σας με το αδερφάκι του), έφερα ένα παλιό καλσόν (για την ακρίβεια pretty-κολάν που δεν σκίζεται - χρησίμευσε και κάπου η αηδία!) και έδεσα απαλά τον μικρό πάνω στα ροδάκια. Η χαρά που έκανε κορίτσια δεν περιγράφεται!!! Άρχισε να γουργουρίζει σαν τρελός και να ζυμώνει με τα πατουσάκια του! Πιστεύω χαρηκε γιατί επιτέλους στηρίχτηκε όρθιος χωρίς τρέμουλο και χωρίς να κουτρουβαλάει συνεχώς! Μόνο και μόνο αυτή του η αντίδραση μου έδωσε κουράγιο και δύναμη!\nΣυγκινήθηκα μ'αυτή του την αντίδραση...Ένα τόσο δα πλασματάκι, που επιτέλους απολαμβάνει την κίνηση χωρίς πόνο,-πράγμα που για τα άλλα του είδους του(και όχι μόνο), θεωρούνται αυτονότητα και δεδομένα.\nΈνα καλό μάθημα δύναμης, θέλησης για ζωή κι αισιοδοξίας για όλους μας!\nΚούκλος και γλυκύτατος είναι!\nΠιστεύω οτι η αγάπη που τα περιβάλλετε κι εσύ, αλλά κι ο σύντροφός σου που αυτοσχεδίασε φτιάχνοντάς το και κάνοντας την ιδέα σας πράξη, θα κάνει το θαύμα της και λίγο-λίγο θα φέρει σημαντική βελτίωση.\nΓια το Felovit που έψαξα κι εγώ, δυστυχώς δεν το βρήκα στην Ελλάδα να το πουλάνε κάπου, όμως μάλλον θα μπορέσεις να το παραγγείλεις από Amazon που απ'ότι γράφει, στέλνει και στην Ελλάδα το συγκεκριμένο προϊόν.\nH Gourgourita έγραψε στις 11:42, 30-07-18:\nΗ αντίδρασή του ήταν ανεκτίμητη! Ο γλυκούλης μου... Κι εγώ που νόμιζα ότι θα εκνευριστεί που τον έδεσα εκεί πάνω... Θα προσπαθήσω να ανεβάσω το βιντεάκι να τον καμαρώσετε! Του δώσαμε και όνομα, Lucky (Τυχερός) που στα ελληνικά γίνεται Λάκης\nΠροσπαθήσαμε να βάλουμε και το αδερφάκι του στο καροτσάκι, αλλά αφενός είναι πιο μικρόσωμος και ξεγλιστράει από αυτό, αφετέρου είναι σε χειρότερη κατάσταση και δεν μπορεί να δώσει δύναμη με τα μπροστινά του πόδια... Ευελπιστώ να στρουμπουλέψει κι αυτός λίγο και να δυναμώσει για να ξαναδοκιμάσουμε. Περιμένω ακόμα να μου στείλουν και τα χάπια με μαγιά, ίσως το βοηθήσουν...\nAleksa και να φανταστείς στο παρελθόν ο σύντροφος μου κι εγώ δεν δίναμε ποτέ ιδιαίτερη σημασία στις γάτες, ήμασταν περισσότερο λάτρεις των σκυλιών. Μέχρι που βρήκα την βασίλισσα του άβαταρ μου έτοιμη να γίνει μεζεδάκι αδέσποτων σκυλιών, την πήρα σπίτι κι από τότε καταλάβαμε τι εστί γατοπαράδεισος\nH dimitradra έγραψε στις 13:34, 30-07-18:\nΕίδες πως νιώθουν τα ζώα όταν θέλει κάποιος να τα βοηθήσει, και όχι να τους κάνει κακό, και κάθονται ήρεμα και ήσυχα και παίρνουν τη βοήθεια??? Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ θα δεθουν αυτά τα δύο μικρά με εσάς.... Θα περπατάνε και θα γουργουριζουν, στο λέω με απόλυτη σιγουριά... Η αγάπη και η αφοσίωση που θα πάρετε από αυτά τα δύο δεν θα τη χωράει ο νους σας!!!!\nΟι γάτες είναι υπέροχα ζώα.. Τρυφερά, πιστά αλλά και ανεξάρτητα ταυτόχρονα... Και μόνο όταν ζήσει κάποιος μαζί τους το καταλαβαίνει... Και εγώ ήμουν σαν εσένα... Περισσότερο προς τα σκυλιά μέχρι την στιγμή που ήρθε στο δρόμο μου ο πρώτος μου γάτος... Από τότε άλλαξα τελείως.. Θα σου πω και σαν άνθρωπος.. Τώρα μάλιστα με τις 3 που έχω είναι μαγικά.. Ο μικρός δε, με κοιτάζει στα μάτια και με λατρεύει... Περπατά και γουργουριζει... Ανοίγει τα μάτια του και μου μιλάει, νιώθει απόλυτη ασφάλεια δίπλα μου και είναι ένα υπέροχο πλάσμα που δεν ακούει και τρέχει στα 3 ποδαράκια του... Αλλά ξέρει πως το έσωσα, όπως ακριβώς και εσύ αυτά τα μικρά...\nH Gourgourita έγραψε στις 23:49, 30-07-18:\nΑνοίγει τα μάτια του και μου μιλάει, νιώθει απόλυτη ασφάλεια δίπλα μου και είναι ένα υπέροχο πλάσμα που δεν ακούει και τρέχει στα 3 ποδαράκια του... Αλλά ξέρει πως το έσωσα, όπως ακριβώς και εσύ αυτά τα μικρά...\nΑχ ο γλυκούλης μου πράγματι τα ζωάκια που έχουν κάποιες "αδυναμίες" είναι τα πιο αγαπησιάρικα..!\nΒιντεάκι δεν μπρώ να ανεβάσω, έχει κάποιο κλείδωμα το φόρουμ λογικά.\nΕυχαριστώ για τα καλά σας λόγια και για το κουράγιο που μου δώσατε γιατί ένα βάρος το είχα... μακάρι σε λίγους μήνες όταν μεγαλώσουν τα μικρά να στέκονται στα πόδια τους και να "τελείωσει" αισίως η περιπέτειά τους.\nH Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,049 μηνύματα.\nH Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 11:33, 12-08-18:\nΑρχική Δημοσίευση από Gourgourita\nΚαλημερα καλη μου φιλη! Εισαι φοβερη πραγματικα με ολο αυτο που κανεις! Ενα μεγαλο μπραβο!\nΟσον αφορα το βιντεο,μπορες να ανεβασεις βιντεο απο το γιουτιουμ,με το σχετικο κουμπι που θα βρεις επανω δεξια στην μπαρα,οταν πατησεις Απαντηση και οχι γρηγορη απαντηση.\nΒεβαια θα πρεπει πρωτα να εχεις ανεβασει το βιντεο σου στο γιουτιουμπ.\nΑν δυκσολευτεις στειλε μου πμ να σου πω ακριβως βημα βημα πως να το ανεβασεις,παντα μεσα απο το γιουτιουμπ.\nH whativedone αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένη. . Έχει γράψει 189 μηνύματα.\nH whativedone έγραψε στις 14:55, 12-08-18:\nΣου εύχομαι να πάνε όλα κατ'ευχην με τα γατάκια σου! Αυτο που κάνετε με τον φίλο σου ειναι δύσκολο και αξιέπαινο.\nΝα μας λες τα νεα τους!\nH Gourgourita έγραψε στις 12:00, 16-08-18:\nΣας ευχαριστώ πολύ! Ελπίζω να το έκανα σωστά και να μπορείτε να δείτε το βιντεάκι! Είναι η πρώτη αντίδραση του Λάκη μόλις τον βάλαμε στο "καροτσάκι" του:\nΟ Λάκης πλέον είναι πολύ καλύτερα, όσο μεγαλώνει αρχίζει να βρίσκει τον τρόπο να βολεύει έτσι τα πόδια του ώστε να περπατάει χωρίς να πέφτει (που και που μόνο κάνει καμία κουλουτουμπίτσα). Τρώει περισσότερο από όλους και αλίμονο αν κάποιο αδερφάκι του πλησιάσει το μεζεδάκι του, γρυλίζει σαν τρελός! Στην αμμολεκάνη δε δίνει ρεσιτάλ! Σκάβει σαν τρελός, βέβαια τον στόχο δεν τον πολυπετυχαίνει, όλα ακάλυπτα μένουν, αλλά η προσπάθεια μετράει Το κυριότερο όμως είναι ότι έχει μάθει να πέφτει έτσι ώστε να προστατεύει το κεφάλι του και δεν χτυπάει Μάλιστα μας έχει βγει και παιχνιδίαρης, προσπαθεί να τρέξει σας τρελός ο καημένος κι εκεί κάπου σκουντουφλάει, αλλά σηκώνεται και συνεχίζει! Θα ανεβάσω βιντεάκι να τον δείτε τώρα που μεγάλωσε.\nΤο αδερφάκι του ο Μάκης, δεν τα παέι τόσο καλά όμως και στεναχωριέμαι κάθε φορά που τον βλέπω να παιδεύεται... κάποιες μέρες παρουσιάζει σημαντική βελτίωση (στέκεται στα πόδια του, κάθεται κοντά στα αδέρφια του) και κάποιες άλλες είναι σε κακή κατάσταση (μόνιμα ξαπλωμένος και απομονωμένος από όλους, του φέυγουν κακάκια εκτός άμμου με τα οποία λερώνεται γιατί είναι ασταθής)... ελπίζω μεγαλώνοντας να δυναμώσει κι αυτός, έχει μείνει αρκετά πίσω σε ανάπτυξη. Ακόμα και ο Λάκης μοιάζει διπλάσιος πλέον δίπλα του... Τις τελευταίες ημέρες τρώει μεν λιγότερο δε, και μόλις φάει σέρνεται πίσω σε μια σκοτεινή χαρτοκούτα και κοιμάται μου δίνει την εντύπωση ότι έχει κατάθλιψη αν κρίνω από το βλέμμα του ο καημένος\nΤα χάπια με τη μαγιά μπύρας και η πολυβιταμινούχα πάστα πάντως τα βοήθησαν σημαντικά! Δίνω πλέον και στις μεγάλες μου γάτες και έχουν φτιάξει μια γούνα οι άτιμες...!\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη Gourgourita : 16-08-18 στις 12:05.\nH dimitradra έγραψε στις 16:59, 16-08-18:\nΑχχχχχ οι αγάπες μου... Τα αγάπησα....Είναι τόσο όμορφος, τόσο γλυκός...\nΑν κατάλαβα σωστά ο Λάκης έχει βρει τον τρόπο να περπαταει δίχως το αυτοσχέδιο καροτσάκι?? Αχχχχχ το αδελφάκι του σκέφτομαι... Ο γιατρός αλήθεια τι έχει πει???\nΝα είστε πάντα καλά εύχομαι που τα βοηθάτε τόσο πολύ... Μπράβο σας... Δώσε από ένα μεγάλο φιλάκι στα ζουζούνια αλλά σε παρακαλώ ένα πιο δυνατό ακόμη στο μικρό αδύναμο αδελφάκι του Λάκη\nH Aleksa έγραψε στις 19:20, 16-08-18:\nΓεγονός είναι οτι ο Λάκης, εκτός από γλυκύτατος και πανέμορφος, είναι και μαχητής της ζωής. ΄Εχει θέληση και αγαπάει τη δραστηριότητα, όπως κάθε γατάκι στην ηλικία του, με αποτέλεσμα να εκπλήσσει κάθε μέρα με τις επιδόσεις του.\nΕύχομαι να συνεχίσει αυτή την ελπιδοφόρα πορεία, ωσότου ολοκληρωθεί το μικρό-μεγάλο θαύμα.\nΌσο για τον Μάκη, το αδύναμο ακόμα αδελφάκι του, εύχομαι κι εκείνο σιγά-σιγά να ακολουθήσει τα βήματα του Λάκη, έστω και λίγο αργοπορημένα. Με σύμμαχο τη φροντίδα και την αγάπη σας, πιστεύω θα τα καταφέρει.\nH Gourgourita έγραψε στις 19:02, 17-08-18:\ndimitradra ναι, πλέον ο Λάκης δεν χρειάζεται βοήθεια, στέκεται μόνος του όρθιος. Απλά περπατάει κάπως σαν κροκοδειλάκι να φανταστείς... Ο γιατρός το ξεκαθάρισε εξ αρχής ότι για τη περίπτωσή τους θεραπεία δεν υπάρχει, μόνο τρόποι να καλυτερέψουμε κάπως την ποιότητα ζωής τους... Απ'ότι έψαξα κι εγώ πράγματι θεραπεία στο πρόβλημα της παρεγκεφαλίτιδας δεν υπάρχει ακόμα και για διάγνωση σε άνθρωπο.\nΓια τον Λάκη Aleksa δεν έχω καμία αμφιβολία πλέον ότι θα τα καταφέρει. Κάνει ότι και οι υπόλοιπες γάτες της ηλικίας του, παίζει με την ουρά της μάνας του, κυνηγάει (με το βλέμμα) μύγες, γλύφεται για να καθαριστεί . Το μοναδικό πράγμα που δεν μπορεί να κάνει είναι να πηδήξει και νομίζω τον στεναχωρεί λίγο αυτό. Για παράδειγμα, στο πατάρι έχω αφήσει ανοιχτό το παράθυρο για να δροσίζονται και να βολτάρει η μαμά τους. Πλέον ο Χαλκίνο και η Πουμίτα την ακολουθούν (δείτε φώτο με την συμμορία) αλλά ο Λάκης και ο Μάκης δεν μπορούν να πηδήξουν για να βγουν έξω. Καμιά φορά, όταν έχω χρόνο, τα βάζω πάνω στο περβάζι του παραθύρου για να δουν τον έξω κόσμο και τρελαίνονται απο την χαρά τους! Την πρώτη φορά μάλιστα τα γλυκά μου δεν μπορούσαν να διαχειριστούν τον αέρα που τα φυσούσε στο πρόσωπο, όντας πάντα κλεισμένα μέσα, έτσι έκλειναν τα μάτια τους και μάζευαν τα αφτιά τους πίσω... Ψυχούλες...\nΣήμερα ο Μάκης ( που τον καλοκοίταξα και μπορεί να είναι και "η" αλλά είναι πολύ μικρός ακόμα για να καταλάβω το φύλο) ήταν καλύτερα, έφαγε πολύ, κάθησε παρέα με τα αδέρφια του. Δεν ξέρω τι παθαίνει και πότε είναι καλά πότε όχι... Σήμερα μάλιστα εντόπισα και σκουλικάκια στα κακά του. Του έδωσα πάστα panacur που μου έδωσε ο κτηνίατρος. Το συγκεκριμένο γατάκι πάντως έχει πολύ συχνά σκουλίκια, του δίνω πάστα καθαρίζει για μία-δύο εβδομάδες και μετά πάλι τα ίδια. Σε κανένα άλλο δεν έχω παρατηρήσει κάτι, αν και προληπτικά τους έχω δώσει. Γνωρίζετε αν μπορώ να του δώσω χαπάκι για ενδοπαράσιτα σε αυτή την ηλικία; είναι τριών μηνών.\nH Aleksa έγραψε στις 21:01, 17-08-18:\nΤριών μηνών ίσως μπορεί να πάρει αποπαρασίτωση σε χάπι που είναι πιο ισχυρό από την πάστα για τα σκουληκάκια. Προσοχή! Όχι ολόκληρο, γιατί η δόση ρυθμίζεται ανάλογα με το βάρος, μάλλον θα χρειαστεί να το τεμαχίσεις. Πάντως είναι απαραίτητο να συμβουλευτείς τον κτηνίατρο σχετικά με τη δόση και το είδος του φαρμάκου, προκειμένου να μη ρισκάρεις να κάνεις κάτι μόνη σου, αφού ο Μάκης είναι το πιο μικρόσωμο κι η υγεία του είναι αρκετά εύθραυστη. Ο γιατρός θα κρίνει τι είναι καλύτερο για το συγκεκριμένο γατάκι, δεδομένου το κινητικό πρόβλημα που έχει. Αν είναι καταλληλότερο το χάπι, ή κάποια αμπούλα που αντιμετωπίζει ταυτόχρονα τα ενδο και εξωπαράσιτα. Η επανάληψη της δόσης γίνεται κάθε 3 μήνες περίπου.\nΣε ότι αφορά το φύλο του γατιού, δεν είναι νωρίς να καταλάβεις αν είναι αρσενικό ή θηλυκό. Δες θέμα μας αυτό, για να σε βοηθήσει.\nΠολύ μ'αρέσει η φωτογραφία με τη γατο-συμμορία.\nΛογικό κι αναμενόμενο Λάκης και Μάκης να στεναχωριούνται που δεν μπορούν ν'ακολουθήσουν τ'αδελφάκια τους στις τσάρκες τους.Δεν πειράζει, αφού εκ των πραγμάτων δεν γίνεται, ας απολαμβάνουν τη θέα από το παράθυρο όποτε μπορείς να τα ανεβάζεις. Και μ'αυτό θα χαίρονται και πιο ασφαλή από εξωτερικούς κινδύνους θα είναι τα δυο τους.\nH dimitradra έγραψε στις 21:10, 17-08-18:\nΤα γλυκά μου... Νιώθω πόσο πολύ τα αγαπάς και νοιάζεσαι για αυτά και χαίρομαι αφάνταστα που βρέθηκαν στο δρόμο σου... Χίλιες φορές θα σου πω μπράβο!!!!\nΕιμαι σίγουρη πως με τον καιρό η κατάσταση τους θα βελτιώνεται... Ο Λάκης ήδη έχει καλυτερέψει όπως φαίνεται αλλά και το αδελφάκι του πιστεύω πως μέρα με την μέρα θα δυναμώνει όλο και περισσότερο... Το ότι δεν μπορούν να πηδηξουν δεν πιστεύω ότι τα ενοχλεί τόσο όσο νομίζουμε εμείς... Εννοώ πως μαθαίνουν τα ζωάκια που έχουν κάποια μικρή αναπηρία να ζουν με αυτήν και να προσαρμόζονται... Το βλέπω και εγώ καθημερινά στον Ραμονάκο που δεν μπορεί να πηδηξει απευθείας πάνω στους πάγκους ή στα τραπέζια... Έχει βρει τον τρόπο του να σκαρφαλώνει διαφορετικά... Ετσι και ο Λάκης και ο Μάκης θα βρουν τον δικό τους τρόπο σιγά σιγά...\nΓια τα σκουλήκια... Η πάστα εινσι πολύ Light... Σε ηλικία 3 μηνών - και ανάλογα φυσικά με τα κιλά τους - μπορείς να τους βάλεις αμπούλα... Πάντα όμως με συνεννόηση με το γιατρό... Το χάπι δε γνωρίζω αν δινεται ακόμη.... Σε κάθε περίπτωση ρώτησε τον κτηνίατρο, να τα πας να τα εξετάσει και να τα ζυγίσει για να τους χορηγήσει το κατάλληλο φάρμακο στην κατάλληλη δόση...\nΝα μας λες νέα τους γιατί πολύ τα έχω αγαπήσει αλήθεια σου λεω\nH Gourgourita έγραψε στις 18:25, 18-08-18:\nAleksa είδα το link κι όμως ΑΚΟΜΑ δεν μπορώ να καταλάβω το φύλο του "Μάκη" είναι πολύ μικρόσωμος για την ηλικία του, να φανταστείς στο μέγεθός του ήταν τα ζιζάνια αδέρφια του σχεδόν στον πρώτο μήνα... πριν μια εβδομαδα ήμουν σίγουρη ότι ήταν αρσενικό (είχε πρησμένα μπαλάκια ) τώρα μου φαίνεται ότι ξεπρήζονται όμως... Τέλος πάντων, μικρό το κακό! Θα φανεί στην πορεία, δε νομίζω να παρεξηγηθεί κιόλας Μέσα μου βέβαια έυχομαι να είναι αρσενικό για να μπορέσει να ζήσει μαζί με τον Λάκη στον ίδιο χώρο. Σε περιπτώση που είναι θηλυκό δεν ξέρω κατά πόσο ένας τόσο αδύναμος οργανισμός θα αντέξει την στείρωση... ( + άλλος ένας λόγος για να αγχώνομαι δηλαδή).\nΘα ρωτήσω τον κτηνίατρο για την δόση του χαπιού. Ή ακόμα καλύτερα για αμπούλα που πρότεινε η dimitradra. Σήμερα πάντως δεν είδα τίποτα στα κακάκια. Το θέμα είναι ότι μόλις φάει πάστα γίνεται αμέσως καλά αλλά μετά από μία εβδομάδα ξανά τα ίδια... Δεν ξέρω κατά πόσο είναι καλό σχεδόν κάθε δεύτερη εβδομάδα να παίρνει αγωγή για ενδοπαράσιτα, όπως και να 'χει πρόκειται για φάρμακο... Θα δοκιμάσω όμως κάτι πιο δραστικό μήπως και δεν ξαναβγάλει.\ndimitradra νομίζω έχω το σύνδρομο της ελληνίδας γατομάνας -> "δεν θα τα δώσω για υιοθεσία γιατί ποιός άλλος θα τα προσέξει καλύτερα από μένα;!" κι έτσι έκανα το πατάρι γατο-αποικία\nΠως σκαρφαλώνει δηλαδή ο Ραμονάκος σου; γατζώνεται με τα νύχια του; Γιατί έχω σκεφτεί όταν μεγαλώσουν (και βεβαιωθώ ότι δεν θα πολυ-σκουντουφλάνε) να τους κάνω κάτι σαν τσουλήθρα με υφασμάτινη επένδυση για να ανεβαίνουν πάνω στο παράθυρο, ενώ έξω στην ταράτσα θα κλείσω με συρματόπλεγμα μια περιοχή (σαν πάρκο μωρού) για να βγαίνουν χωρίς να κινδυνεύουν να πέσουν από την ταράτσα. Δεν έχω αποκαλύψει ακόμα το σχέδιο στον φίλο μου, του τα λέω ένα-ένα και μεθοδευμένα χαχα άλλα θα τους το φτιάξει, είμαι σίγουρη\nH dimitradra έγραψε στις 11:06, 19-08-18:\nΚαλημέρα... Κοίτα να δεις... Η πάστα, ο σωστός τρόπος χορήγησης εννοώ, είναι 1 γραμμή ανά 5 μέρες.. Αυτή που έδινα τουλάχιστον εγώ.. (banminth).... Έχει 4 γραμμούλες και τελειώνει σε 20 ημέρες συνολικά... Η panacur έχει νομίζω λίγο διαφορετικό τρόπο χωρίς όμως να είμαι σίγουρη... Μήπως δεν την έχει πάρει σωστά την πάστα? (βέβαια ότι θα χρειαστεί πιθανότατα και λόγο πιο δραστικό τρόπο θεραπείας είναι το μόνο σίγουρο)....\nΠως σε νιώθω που δε μπορείς να τα δώσεις... Μα φυσικά πως γίνεται να εμπιστευτείς σε κάποιον άλλον - και μάλιστα άγνωστο??? Ούτε με σφαίρες!!!! - την φροντίδα τους και το μεγάλωμα τους???? Και θα βλέπεις καθημερινά πως θα σου ανταποδιδουν την αγάπη τους... Θα τους έχεις λίγο λίγο παραπάνω αδυναμία!!!!!\nΟ Ραμόν μπορεί να πηδάει σε χαμηλά ύψη... Στο κρεβάτι μου, σε καρέκλα, μέχρι 60 πόντους μέγιστο... Από εκεί και πέρα θέλει λίγο βοήθεια... Αν θέλει να δει έξω από το παράθυρο και πρέπει να ανέβει στο τραπέζι πηδάει στο ονυχοδρομιο (έχει 3 ύψη χαμηλό μεσαίο και ψηλό) και από εκεί στο τραπέζι... Για να κατέβει το ίδιο... Στον πάγκο της κουζίνας ανεβαίνει στην καρέκλα και ύστερα πηδάει.στον πάγκο. ..(πιο μικρός γατζωνε τα νύχια του στον καναπέ ή στο κρεβάτι και ανέβαινε με βοήθεια από μένα που τον εσπρωχνα από τον πισινό του... Η πλάκα ήταν όταν ήθελε να κατέβει από το κρεβάτι... Πήγαινε με την όπισθεν!!!!!!)\nΔηλ Βρίσκει σκαλοπάτια και φτάνει εκεί που θέλει με πλάγιο τρόπο, αυτό ακριβώς που σκέφτεσαι και εσύ να κάνεις στα μικρά.... Μόνο θα προσέξεις ιδιαίτερα την περίφραξη... Να είναι κάτι σταθερό, χωρίς κάποια τρύπα χαμηλά που να μην υπάρχει περίπτωση να κινδυνεύουν..\nH whativedone έγραψε στις 16:32, 20-08-18:\nΣκεφτόμουν κάτι που δεν ξέρω αν θα βοηθήσει τον μικρό στεναχωρημένο αλλά μπορεί κιόλας.\nΕχεις δει αυτά τα κρεματζούλια που βάζουν στα βρέφη; Είναι σε σταθερή βάση -συνηθως σε σχημα Π - και κρέμονται από την "σκεπή" του Π διάφορα παιχνιδάκια και το μωράκι απλώνει τα χεράκια του προσπαθώντας να τα πιάσει.\nΔεν χρειάζεται να αγοράσεις κάτι, δέσε 2 κορδελίτσες στο οριζόντιο στήριγμα μιας καρέκλας (αυτό που ακουμπάμε τα πόδια μας) και τοποθέτησέ την πάνω από το κρεβατάκι του ή βάλτον σε ένα κουτάκι από παπούτσια κάτω από την καρέκλα κλπ Από ότι έχω καταλάβει από ιδέες έχεις μπόλικες, δεν θα δυσκολευτείς .\nΜε αυτό τον τρόπο το σκατουλάκι δεν θα χρειαστεί να περπατήσει και απλά θα είναι ξαπλωμένο στην πλατούλα του, θα κουνάει τα ποδαράκια του για να φτάσει τα κρεμαντζούλια και έτσι και θα διασκεδάζει και θα γυμνάζει σιγά σιγά τα ποδαράκια του.\nΛέω εγώ τώρα ... ελπίζω να τον βοηθήσει\nH Gourgourita έγραψε στις 20:25, 20-08-18:\nH panacur είναι μια γραμμούλα για 3 ημέρες. Ο γιατρός μου είχε πει να δώσω μισή γραμμή στο καθένα γιατί ήταν πολύ μικρά οπότε έβαζα την πάστα στο φαγητό τους γιατί πρακτικά δεν μπορούσα αλλιώς να τη χορηγήσω στο μισό. Πλέον δίνω στον Μάκη μια γραμμή αλλά και πάλι τζίφος, οπότε θέλει κάτι πιο δραστικό προφανώς...\nΓέλασα πολύ με την εικόνα να πηγαίνει όπισθεν για να κατέβει\nΗ περίφραξη θα είναι κλειστή σαν "περιστερώνας", απλά μόνο θα μπορούν να κοιτάζουν έξω. Ας μεγαλώσουν πρώτα με το καλό και πατέντες υπάρχουν\nH Gourgourita έγραψε στις 20:35, 20-08-18:\nΑρχική Δημοσίευση από whativedone\nΣ'ευχαριστώ για την ιδέα Το συγκεκριμένο γατάκι δεν ανταποκρίνεται καθόλου στο παιχνίδι, οπότε δε νομίζω να το βοηθήσει κάτι τέτοιο... Βασικά η έλλειψη ενδιαφέροντος για σκανδαλιές είναι αυτό που με ανησυχεί περισσότερο. Φαίνεται να ενδιαφέρεται μόνο για μαμ κακά και νάνι, κάτι που βέβαια είναι θετικό γιατί δείχνει να καλύπτει τις βασικές του ανάγκες... αλλά παραμένει ανησυχητικό το ότι δεν δείχνει να έχει περαιτέρω επαφή με το γύρω περιβάλλον. Ίσως "πονάει" ή νιώθει δυσφορία που δεν μπορεί να σταθεί όρθιο οπότε αποφεύγει περιττές κινήσεις. Περιμένω να δω την εξέλιξη του πάντως γιατί και ο Λάκης πριν λίγο καιρό έτσι ήταν, αλλά μόλις δυνάμωσε άρχισε να παίζει, να με ακολουθεί και γενικότερα να έχει όρεξη για ζωή. Θα ανεβάσω αργότερα μια φωτογραφία ή βίντεο να δείτε και τον Μάκη, είναι γλύκας! Και ίσως με βοηθήσετε να καταλάβω και το φύλο του, σήμερα τον ξανακοίταξα αλλά δεεεεν\nH dimitradra έγραψε στις 22:00, 20-08-18:\nΠιστεύω πως και ο Μάκης σιγά σιγα μόλις δυναμώσει θα αρχίσει να παίζει λίγο λίγο.. Σίγουρα είναι το πιο αδύναμο και όπως φαίνεται θα έχει την περισσότερη αστάθεια από όλα αλλά θα βρει και αυτό τον τρόπο του στις κινήσεις και σε όλα... Απλώς θέλει περισσότερο χρόνο από τον αδελφούλη του... Θέλουμε γρήγορα βίντεακι του και φώτο... Πως τα έχω αγαπήσει!!!!\nΘα σου δωσω και μια άλλη εικόνα εξίσου αστεία... Όταν είχε πρώτο αρχίσει να ανεβαίνει στο κρεβάτι μου - αλλά δεν μπορούσε εύκολα να κατέβει πάρα μόνο με την οπισθεν - πήγαινε δίπλα στο κομοδίνο. Ανάμεσα σε αυτό και στην ντουλάπα έχω μετακινήσει ένα σκαμνί. Η μία του πλευρά είναι κολλητά στον τοίχο και η αλλη σχεδόν κολλητά στην ντουλάπα... Έβαζε λοιπόν το ένα του πίσω πόδι στον τοίχο ακουμπούσε το σώμα του πάνω στην ντουλάπα και με ακροβατικό πηδάγε στο πάτωμα... Την πρώτη φορά που τον είδα τρελάθηκα... Ήταν τόσο αστεία η κίνηση αυτή αλλά θεώρησα πως είχε γίνει κατά τύχη... Όμως μετά που είδα να το επαναλάμβανει κατάλαβα πως είχε βρει τον τρόπο που τον βόλευε, όσο αστείο και αν ήταν όλο αυτό...\nΑργότερα βεβσια που δυνάμωσε στα ποδαράκια του το σταμάτησε...\nΓιαυτό μην ανησυχείς καθόλου... Και ο Λάκης αλλά περισσότερο και ο Μάκης θα τα καταφέρουν μια χαρά...\nH whativedone έγραψε στις 15:55, 21-08-18:\nΕχω άλλη μια ιδέα...\nΑν τοποθετήσετε τον Μακη σε μια "βαση" με χερούλια; Δηλ. ύφασμα κάτω από την κοιλίτσα του, που συνεχίζεται σαν "χερούλια", ώστε να τον κρατάτε από εκεί με τρόπο που ίσα που να ακουμπουν τα ποδαράκια του κάτω αλλά χωρίς να στηρίζουν όλο το βάρος του;\nΔεν αμφιβάλω ότι θα τα πάει καλά! Εσύ που τον ξέρεις θα κρίνεις αν μπορεί να βοηθηθεί ώστε να επιταχύνει την πρόοδό του.\nH Gourgourita έγραψε στις 19:20, 21-08-18:\nΤο καροτσάκι που του φτιάξαμε έχει μια βάση απο καλσόν όπου ακουμπά η κοιλίτσα τους και οι άκρες του καλσόν δένουν στην πλάτη τους. Από εκεί πολλές φορές τα σήκωνα για να σταθούν στα πόδια τους και να περπατήσουν, όπως σκέφτηκες κι εσύ ο Λάκης ανταποκρίνοταν γιατί έχει δυνατά μπροστινά πόδια. Ο Μάκης όμως όχι γιατί ούτε με τα μπροστινά πόδια έχει πολύ δύναμη συν την αστάθεια στο κεφαλάκι του που δεν μπορεί να το στηρίξει...\nΠλεόν πιστεύω πως ο Μάκης όποτε έχει σκουλίκια χειροτερεύει, είναι πιο αδύναμος. Ήδη αυτές τις 2-3 μέρες που παίρνει πάστα για ενδοπαράσιτα είναι αισθητά καλύτερα, οπότε ίσως σε αυτό οφείλοταν η "κατάθλιψή" του. Από χθες είναι πολύ καλύτερα. Αλλά τον έχω ρημάξει σε αγωγή για σκουλίκια τον καημένο! Ο Γιατρός μου είπε να περιμένω εφόσον πήρε τώρα αγωγή και αν ξαναβγάλει να του δώσω χαπάκι.\nΘετικό σημάδι είναι πως τις τελευταίες 2 μέρες ο Μακούλης χρησιμοποιεί την ουρά του για ισορροπία (την κρατά όρθια σαν κεραία) κι έτσι πέφτει λιγότερο!\nΣτην φωτογραφία μη σας ξεγελά η αγκαλίτσα, ο καρχαριοΛάκης ένα δευτερόλεπτο μετά την λήψη "δάγκωσε" την ουρά του μικρούλη θα ανεβάσω και βιντεάκι να δείτε όλη τη φαμίλια\nH dimitradra έγραψε στις 21:18, 21-08-18:\nΗ αλήθεια είναι πως τα παράσιτα στο έντερο μπορούν να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά στα μικρά.. Δε μου φαίνεται απίθανο ο Μάκης να μη μπορεί να δυναμώσει λόγω των σκουληκιών... Είμαι πάντως σίγουρη πως όταν γίνει θεραπεία με το χάπι, το οποίο σαφώς και είναι πιο δραστικό και αντιμετωπίζει περισσότερα είδη παρασιτων, θα πάρει τα πάνω του...\nΕίναι πανεμορφα τα μικρά... Τα αγαπώ... Μια αδυναμία όμως περισσότερη έχω στον Μάκη, το ομολογώ\nH whativedone έγραψε στις 20:57, 22-08-18:\nΝταξ κυρία... ιδέες τέλος!\nΟ Μάκης είναι αξιολάτρευτος (όπως και το λαμόγιο το αδελφάκι του).\nΘα σωθεί με το χάπι και εγώ το πιστεύω...\nH Gourgourita έγραψε στις 15:35, 23-08-18:\nΤο ίδιο και ο φίλος μου Προσωπικά δεν έχω αδυναμία σε κανένα "αδεσποτάκι", το καθένα εξάλλου έχει διαφορετικό χαρακτήρα και το καθένα την χάρη του.\nΑπλά, πρώτον, έχω ένα κόλλημα περί καθαριότητας και ο καημένος ο Μάκης λόγω αστάθειας είναι μονίμως λερωμένος από την αμμολεκάνη... Δεν θέλω όμως να τον κάνω μπάνιο μη τυχόν κρυώσει ή στρεσαριστεί και χειροτερέψει... προς το παρόν φροντίζω να τρώει καλά και να τον βγάζω από το ανήλιαγο μπουντρούμι του που πάει και κρύβεται. Δεν είναι ιδιαίτερα κοινωνικός ή απλά πονάει και δεν θέλει πολλά-πολλά... Μόλις φάει συνήθως φέυγει καρφί για ύπνο κάπου σκοτεινά... ευτυχώς έχει τον Λάκη που πάντα θα πάει να τον βρει εκεί που είναι χωμένος και του κάνει παρέα.\nΔεύτερον ο Λάκης είναι το πρώτο γατάκι που βρήκα στην αποθήκη μόλις τα γέννησε η μάνα τους, ούρλιαζε γιατί την έψαχνε και η Πόπη όντας καινούρια μαμά δεν ήξερε τι να κάνει για να τα μαζέψει κοντά της... ήταν παγωμένος, αν δεν έκλαιγε θα νόμιζα πως δεν ήταν ζωντανό. Τα υπόλοιπα ήταν σε καλή κατάσταση... τα μάζεψα όλα σε μια κούτα, έβαλα παλιά μου ρούχα μέσα και τον Λάκη συγκεκριμένα τον τύλιξα με ένα πανί. Την επόμενη μέρα πήγα με βαριά καρδιά να τα δω γιατί πίστευα ότι θα τον έβρισκα νεκρό. Αλλά με εξέπληξε! και να που τώρα, παρά και την δεύτερή του ατυχία στην ανάπτυξή του, τα καταφέρνει μια χαρά και ζει μια σχετικά ανεξάρτητη ζωή! Οπότε δεν θα έλεγα ότι του έχω αδυναμία, αλλά καθημερινά με εκπλήσσει! Με γεμίζει θετική ενέργεια γιατί βλέποντάς τον θυμάμαι το παγωμένο ασπρόμαυρο ποντικάκι που αργότερα μεγάλωσε και δεν περπατούσε σαν τα αδερφάκια του... αλλά κάθε μέρα προσπαθούσε να πάει κοντά τους, κάθε μέρα τα κοιτούσε να τρέχουν γύρω του σαν παλαβά, να πηδάνε στο παραθυράκι, να παίζουν με την μάνα τους και πιστεύω μέσα του έλεγε "Μια μέρα θα το κάνω κι εγώ αυτό!!!" ΚΑΙ ΤΟ ΈΚΑΝΕ. Κάθε πρώι βρίσκεται πίσω από την πόρτα της σοφίτας ξαπλωμένος και με περιμένει, μόλις μπαίνω με κοιτάει μέσα στα μάτια σαν άνθρωπος ... και ο γλυκός μου είναι και λίγο αλλήθωρος όταν με κοιτάει πάντα θα σκάσω ένα χαμόγελο και θα μου φτιάξει την ημέρα.\nΕίναι ένα γατάκι με απίστευτα θετική προσωπικότητα, καλόκαρδος, φιλικός, δυναμικός, φωνακλάς, φαγανός, λάτρης της καθαριότητας και παιχνιδιάρης. Σπάνιος συνδυασμός δε νομίζετε;\nεδώ ο γλυκός αλληθωρούλης μου\nκαι τα δύο αδερφάκια παρέα [YOUTUBE] https://youtu.be/fxvzUxe0O-Q[YOUTUBE]\nH dimitradra έγραψε στις 17:58, 23-08-18:\nο καημένος ο Μάκης λόγω αστάθειας είναι μονίμως λερωμένος από την αμμολεκάνη....\nΚάθε πρώι βρίσκεται πίσω από την πόρτα της σοφίτας ξαπλωμένος και με περιμένει, μόλις μπαίνω με κοιτάει μέσα στα μάτια σαν άνθρωπος ... και ο γλυκός μου είναι και λίγο αλλήθωρος όταν με κοιτάει πάντα θα σκάσω ένα χαμόγελο και θα μου φτιάξει την ημέρα.\nΚαι όμως μια μικρή αδυναμία στον Λάκη διαπιστώνω πως έχεις ... Κοίτα πόσα πράγματα έγραψες για αυτόν ... Δεν είναι κακό ούτε ξεχωρίζεις κάποιο από όλα.. Απλά σε έχει κερδίσει λίγο λίγο παραπάνω...\nΑχχχχχ ο μακουλης.... Μονίμως λερωμένος.... Να τον καθαρίζεις με μωρομαντηλα... Εγώ έτσι τον καθάριζα τον Ραμόν, ο οποίος και αυτός πριν αλλά και μετά το χειρουργειο έμπαινε στην άμμο και δεν μπορούσε να βρει την ισορροπία του στα 3 πόδια... Έπεφτε μέσα στα κακά του καθ μέχρι να σηκωθεί γύρναγε από δω και εκεί και γινόταν ένα με αυτά.... Τι βρώμα θεέ μου.. Και πετάγονταν ΌΛΑ απέξω και μάζευα η έρμη... Ακόμα και τώρα όταν πάει να τα καλύψει δυσκολεύεται και μερικά βγαίνουν.....\nH Gourgourita έγραψε στις 18:27, 23-08-18:\nΧαχα έλα που δεν κάθεται να τον καθαρίσω όμως... Όποτε είναι για αποπαρασίτωση ή καθαρισμό μια χαρά βρίσκει την δύναμη με τα πίσω ποδαράκια του για να με γρατσουνίσει ο άτιμος... που να τον κάνω και μπάνιο δηλαδη καμιά μέρα, σαν το γαϊδούρι θα κλωτσάει!\nΜπορεί να έχω έναν θαυμασμό παραπάνω στον Λάκη, μέχρι εκεί\nH Gourgourita έγραψε στις 15:41, 01-08-19:\nΑποφάσισα να σας γράψω τα νέα των τρελογατιών μου, για όσες/όσους θέλετε να μάθετε τι απέγιναν ο Λάκης και η Μινούλα (ο Μάκης ήταν κιουρία τελικά ) τώρα που μεγάλωσαν. Θα παραθέσω ίσως την όποια "εμπειρία" αποκόμισα, όσον αφορά τη φροντίδα που χρειάζονται οι γάτες με πρόβλημα στη παρεγκεφαλίτιδα, σε περίπτωση που κάποιο άλλο μέλος βρει γατάκι σε παρόμοια κατάσταση.\nΆρχικα, τα αδελφάκια είναι πλέον σχεδόν 1,5 έτους, απόλυτα υγιή και αχώριστα όπως ήταν από μωρά. Η Μινούλα στειρώθηκε τον Φεβρουάριο, για να μην έχουμε κανένα απρόοπτο. Τα έχω μόνιμα πλέον στο μπαλκόνι μου, με ένα κλειστό σπιτάκι για τον χειμώνα (νάυλον, κουβερτάκια κτλ) και μια καρέκλα με μαξιλάρες για ατελείωτο άραγμα τώρα το καλοκαίρι. Τους έχω μια κλειστή τουαλέτα και μπόλικα παιχνίδια για να μη βαριούνται (αν και τώρα το καλοκαίρι δεν έχουν την παραμικρή όρεξη για παιχνίδι με τόση ζέστη). Τα γατάκια δεν τα αφήνω να μπουν καθόλου μέσα στο σπίτι, αφενός γιατί οι 2 σπιτόγατές μου δεν τα θέλουν με τίποτα, αφετέρου διότι δεν θέλω να μάθουν στο περιβάλλον ενός σπιτιού, καθώς α)μετά δεν θα θέλουν να είναι στο μπαλκόνι β) εαν κάποια στιγμή δω πως έχουν βαρεθεί σε σημείο κατάθλιψης το μπαλκόνι, και τα κατεβάσω κάτω στην αυλή σαν τελευταία επιλογή, δεν θέλω να μπαίνουν σε ξένα σπίτια καθώς δεν έχουν τα γρηγορα αντανακλαστικά για να ξεφυγουν εαν κάποιος τα απειλήσει/τα κυνηγήσει ή έστω τα σπρώξει... Προσωπικά στο μπαλκόνι δεν με ενοχλούν, και τα καλούλια μου δεν μιλάνε δεν λαλάνε, οπότε δεν ενοχλούν ούτε τους γείτονες. Τώρα θα μου πείτε, αυτά τα ρώτησες αν είναι η ζωή στο μπαλκόνι ποιοτική; σίγουρα όχι. Αλλά και τι να κάνω; Πέρασαν μήνες ολόκληροι με προσωπική στεναχώρια και άγχος για το τι θα απογίνουν. Τώρα όμως που μεγάλωσαν και τα βλέπω ήρεμα και πως ακόμα και με αυτά τα λίγα είναι ευχαριστημένα , έχω ηρεμήσει κι εγώ. Γενικότερα πάντως, και τα 4 αδερφάκια βγήκαν πολύ καλόβολα, κοινώς χαλβάδες, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ένα καλό μέρος για ύπνο και καλό φαγητό! Σε περίπτωση που είχαν έντονη προωπικότητα και θέλαν εξερεύνηση τότε σίγουρα δεν θα μπορούσα να τα δεσμεύσω σε ένα μπαλκόνι και αναγκαστικά θα τα άφηνα ελεύθερα στην αυλή (με στεναχώρια και άγχος σε μόνιμη βάση).\nΟι συμβουλές μου λοιπόν σε όποιον έχει ένα γατάκι με παρεγκεφαλίτιδα είναι οι εξής:\n1) Κάνε υπομονή μέχρι να φτάσουν 8-10 μηνών. Από αυτή την ηλικία και μετά το γατάκι σου δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα "φυσιολογικό"γατάκι. Γενικότερα, ένα γατάκι με παρεγκεφαλίτιδα αργεί να αναπτυχθεί (εξάλλου δεν του είναι εύκολο να φάει ή να μασήσει λόγω του τρέμουλου) και θέλει χρόνο μέχρι να βρει τα βήματά του και να δυναμώσει. Φυσικά, πάντα θα σκουντουφλάει, αλλά τουλάχιστον θα είναι λειτουργικό.\n2) Πάρ'του μια κλειστή τουαλέτα οπωσδήποτε! Θα σε ευγνωμονεί καθώς θα ακουμπά στα τοιχώματα για ισορροπία και δεν θα γίνεται σνιτσελάκι μεσα στα ίδια του τα κακάκια. Επίσης θα γλιτώσεις πολύυυυυ καθάρισμα. Δεν θες να δεις πως σκάβει στην άμμο γατούλα με παρεγκεφαλίτιδα... πίστεψέ με! όπως και να 'χει επιβάλλεται καθημερινό καθάρισμα με φτυαράκι για να μη λερώνονται και συχνή αλλαγή της άμμου.\n4) Και μιας και πιάσαμε σκ___κουβέντα, μην τους δίνεις συχνά υγρές τροφές, ΕΑΝ έχεις παρατηρήσει ότι κάνουν πολλά κακάκια ή σε μορφή διάρροιας. Γενικότερα στα γατάκια αυτά παρατηρήσα μια υπερδραστηριότητα στην τουαλέτα, σχεδόν αφύσικη. Τους δίνω μόνο ξηρά τροφή, μουλιασμένη σε λίγο νερό και πολύ σπάνια κονσέρβα και από τότε δεν έχουν κανένα πρόβλημα.\n5) Πάντα να μουλιάζεις λίγο την ξηρή τροφή τους. Η γάτα με παρεγκεφαλίτιδα έχει ένα χαρακτηριστικό τρέμουλο στο κεφάλι (σαν πάρκισον) που την δυσκολεύει να εστιάσει στο μπολάκι της ή να μασήσει κανονικά την τροφή της. Τα δικά μου, μέχρι να το αντιληφθώ, κατάπιναν αμάσητα την τροφή τους, με αποτέλεσμα και να βασανίζονται αδίκως και να μην χορταίνουν επαρκώς αφού από κάποια στιγμή και μετά απογοητεύονταν και τα παρατούσαν. Επίσης , οτιδήποτε φαγητό τους δώσεις, βεβαιώσου ότι είναι κομμένο σε πολύ μικρές μπουκίτσες για να μην υπάρξει πρόβλημα πνιγμού.\n6) Οι πολυβιταμίνες βοηθάνε αρκετά! Παρατήρησα μεγαλύτερη σταθερότητα και δύναμη στο βάδισμά τους όταν τους έδινα ημερησίως πολυβιταμίνη. Η μαγιά μπύρας επίσης βοηθά, αλλά η πολυβιταμίνη ακόμα περισσότερο.\n7) Βεβαιώσου ότι ο χώρος στον οποίο κινούνται δεν έχει αιχμηρά αντικείμενα (πχ συρματοπλεγμα). Απέκλεισε την γάτα σου απο την προσβαση σε πολύ ψηλά έπιπλα, πχ τραπεζι. Η καρέκλα είναι ένα επιτρεπτό ύψος για μια γάτα 8-10 μηνών αλλά προσωπικά τους έχω βάλει ένα τελάρο κάτω από την καρέκλα, σαν σκαλοπατάκι, για να ανεβοκατεβαίνουν ακόμα πιο άνετα.\nΤο μασαζ στα ποδαράκια τους δεν βοήθησε καθόλου, στην δικιά μας περίπτωση τουλάχιστον... Αυτό όμως που βοήθησε πραγματικά ήταν να τα σηκώνω ώστε να πατάνε στα πίσω πόδια και να τα βάζω να περπατουν μερικά βήματα μόνο σε αυτά. Στράτα στρατούλα όπως κάνουμε με τα μωρά ένα πράγμα. Εξτρα μπόνους, να γίνεται σαν άσκηση έχοντας βάλει φαγητό στο μπολάκι τους με στόχο να φτάσουν σε αυτό! Επίσης, τα παιχνίδια βοήθησαν πολύ! Μπαλάκια και ποντικάκια σε σκοινί, τρελή εξάσκηση και για τα 4 πόδια τους και τους βοηθούν να εστιάζουν πιο γρήγορα.\nΒέβαια όλα αυτά θα είναι σε θέση να τα εκτελέσουν αφού μεγαλώσουν αρκετά, οπότε μην απογοητεύεστε. Τα δικά μου ανταποκρίθηκαν μετά τους 6 μήνες, οπότε υπομονή!\nΑυτάααα, δεν μου έρχεται κάτι άλλο στο μυαλό. Ιδού και μερικές φώτο για το πως μεγάλωσαν ο Λάκης & η Μινούλα!\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη Gourgourita : 01-08-19 στις 15:50.\nH Gourgourita έγραψε στις 15:51, 01-08-19:\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη Aleksa : 01-08-19 στις 19:31. Αιτία: εμφάνιση φωτο.\nH Aleksa έγραψε στις 19:51, 01-08-19:\nΜπράβο σου Gougourita που κατάφερες, όχι χωρίς προσπάθεια και με υπομονή, να αναστήσεις αυτά τα υπέροχα αδερφάκια που μας κοιτάζουν ευτυχισμένα κι αγαπημένα.\nΟ Λάκης και η Μινούλα σε ευγνωμονούν για την αγάπη και τη φροντίδα που τα περιβάλλεις, κι εμείς σε ευχαριστούμε για τις χρήσιμες συμβουλές που σίγουρα θα βοηθήσουν πολλούς γατογονείς που αντιμετωπίζουν ανάλογες περιπτώσεις.\nH Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:54, 01-08-19:\nΠαρα πολυ χρησιμα ολα αυτα,σε ευχαριστουμε πολυ γουργουριτα!\nΚαλα τα μικρα ειναι ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ! Πανεμορφα! Και καλοθρεμενα απο οτι βλεπω!!!!!\nΜακαρι να ειχαν περισσοτερο χώρο βεβαια.\nΠαρολα αυτα σημασια εχουν να ειναι ευχαριστημενα και αυτα για την ωρα ετσι δειχνουν! Ποσο χαιρομαι!!\nΝα εισαι καλα φιλη μου και μπραβο για την υπομονη σου!\nΚαι να μου τα φιλησεις!Ρουφηχτα!\nΓατούλα ζητά αναπηρικό καροτσάκι - Από Fideloudi\nΤο τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 14-01-12 στις 18:10.


Aυτοκτόνησε ο πρώην Υφυπουργός Εσωτερικών Λεωνίδας Τζανής- Είχε δει το όνομά του στη λίστα | Amazonios.net\nΒλέπεται αρχισαν να νοιώθουν τύψεις και ειδικά οταν ελέγχονται γίνονται αυτόχειρες για να μην εξευτελιστούν.Ο Λεωνίδας Τζανής βρέθηκε κρεμασμένος στο σπίτι του.Ρεπορτάζ για την αυτοκτονία αυριο.\nΜε ένα απλό άρθρο στη δανειακή σύμβαση μας παίρνουν τον ορυκτό μας πλούτο…\nΜέχρι πριν από 2 χρόνια μας πιπίλιζαν το μυαλό ότι η Ελλάδα δεν έχει καθόλου ορυκτό πλούτο όταν εδώ και δεκαετίες υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις ότι είμαστε μια πολύ πλούσια χώρα. Και ξαφνικά με το που μπαίνουμε στο ΔΝΤ…και τα μνημόνια έρχονται το ένα μετά το άλλο, οι πολιτικοί μας «ανακαλύπτουν» ότι έχουμε τεράστια κοιτάσματα. Μα γιατί έτσι ξαφνικά; Η νέα δανειακή σύμβαση περιλαμβάνει υποθήκευση του συνόλου των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Ελλάδας, με επέκταση του επαίσχυντου άρθρου 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου ή περίληψη επιπλέον ειδικού άρθρου με[……..]


Οι ένοπλες δυνάμεις της Ρωσίας και της Συρίας δεν ήταν άμεσα διαθέσιμες για να σχολιάσουν αυτές τις πληροφορίες. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εδρεύει στη Βρετανία, υποστήριξε ότι τα ρωσικά τζετ χρησιμοποίησαν θερμίτη, μια εμπρηστική ουσία, στις βόμβες που έριξαν στις πόλεις Σαρακέμπ του Ιντλίμπ και αλ Λαταμέναχ της Χάμα, νοτιότερα, το Σάββατο και την Κυριακή.\nΈνας εργαζόμενος σε υπηρεσία διάσωσης από το Σαρακέμπ είπε ότι τα πολεμικά αεροσκάφη έριξαν βόμβες φωσφόρου αλλά ο ίδιος δεν είχε ακούσει να γίνεται χρήση θερμίτη. Πρόσθεσε μάλιστα ότι η χρήση φωσφόρου δεν αποτελεί νέα εξέλιξη. "Είναι φυσιολογικό, τις χρησιμοποιούν συχνά", είπε ο Λάιτ Αμπντάλα, μέλος των Λευκών Κρανών, μια οργάνωσης διάσωσης που δρα σε περιοχές των ανταρτών.\nΤο Συριακό Παρατηρητήριο υποστήριξε ότι βόμβες θερμίτη χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά από τη συριακή κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2016. Την περασμένη εβδομάδα οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έπληξαν με πυραύλους τόμαχοκ μια αεροπορική βάση στη δυτική Συρία. Αυτή η πυραυλική επίθεση ήταν η "απάντηση" της Ουάσινγκτον στη φερόμενη επίθεση με χημικά όπλα στην πόλη Χαν Σεϊχούν. Η Δαμασκός αρνείται ότι χρησιμοποιεί χημικές ουσίες και ότι ευθύνεται για αυτήν την επίθεση.\nΚΥΠΕ - ΑΠΕ - ΜΠΕ - Reuters/ΚΧΡ/ΓΧΡ)


Μοντέρνες ιδέες διακόσμησης με διάφανες καρέκλες τραπεζαρίας\nΑρχική Εσωτερικοί χώροι Τραπεζαρία Σχέδια για μοντέρνες διάφανες καρέκλες τραπεζαρίας (Εικόνες & Βίντεο)\nΣχέδια για μοντέρνες διάφανες καρέκλες τραπεζαρίας (Εικόνες & Βίντεο)\n31 Δεκεμβρίου, 2018 4:34 πμ\nΜοντέρνες ιδέες διακόσμησης με τις πιο εντυπωσιακές διάφανες καρέκλες τραπεζαρίες.\nΒρήκαμε και σας παρουσιάζουμε καταπληκτικά σχέδια για μοντέρνες καρέκλες τραπεζαρίας. Ο δημιουργός τους, είναι ο πιο γνωστός σύγχρονος σχεδιαστής, εν ονόματι Philippe Starck. Ο οποίος έβαλε την ακεραιότητα στον πυρήνα των σχεδίων του, παράγοντας ποιοτικά προϊόντα με μακροζωία και ανθεκτικότητα.\nΤο έργο του Starck δεν επικεντρώνεται μόνο στη δημιουργία προκλητικών και δαπανηρών μεμονωμένων κομματιών. Αντ’ αυτού, τα σχέδια του είναι πολύ χρήσιμα οικιακά αντικείμενα. Τα προϊόντα του είναι συχνά στυλιζαρισμένα, εξορθολογισμένα και οργανικά στην εμφάνισή τους.\nΡίξτε, λοιπόν, μια ματιά στα παρακάτω εντυπωσιακά σχέδιά του, και αντλήστε έμπνευση για το δικό σας σπίτι. Πάρτε ιδέες για μια γρήγορη διακοσμητική αναβάθμιση της τραπεζαρίας, που θα είναι ταυτόχρονα μοντέρνα και μινιμαλιστική. Δημιουργήστε το δικό σας διακοσμητικό ύφος με τη βοήθεια μας και τις ιδέες μας.\nΟι διάφανες καρέκλες μπορούν να αναδείξουν ένα όμορφο τραπέζι και να κάνουν ένα μικρό δωμάτιο να φαίνεται πιο ευρύχωρο.\nΟι συγκεκριμένες καρέκλες μπορούν να αναδείξουν εντυπωσιακά ένα στρογγυλό τραπέζι, ειδικά αν είναι ξύλινο.\nΕίναι η τέλεια ιδέα για μια γρήγορη διακοσμητική αναβάθμιση της τραπεζαρίας, που θα είναι ταυτόχρονα μοντέρνα και μινιμαλιστική.\nΔείτε ένα βίντεο με μερικές από τις δημιουργίες του Philippe Starck. Εντυπωσιακές διάφανες καρέκλες για όλα τα γούστα.\nΠροηγούμενο άρθρο5 φυτά που απωθούν τα κουνούπια\nΕπόμενο άρθροΜοντέρνες κουζίνες που χρησιμοποιούν την κλασσική γεωμετρία


Τρι. 3 ΑΥΓ 21 11:21\n11.08.2016 - 13:48\nΤην αποθέωση έζησε το μεσημέρι, στο αεροδρόμιο της Αθήνας η χρυσή ολυμπιονίκης Άννα Κορακάκη. Την υποδέχθηκε εκ μέρους της κυβέρνησης ο υπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Κουρουμπλής. Η «χρυσή» Άννα έφτασε με καθυστέρηση καθώς έχασε την πτήση της στη Ρώμη από την καθυστέρηση των ιταλικών αρχών στον έλεγχο για τα όπλα της.\nΚορακάκη: Αυτό το μετάλλιο σημαίνει τα πάντα\n«Δεν το έχω συνειδητοποιήσει ακόμη», δήλωσε η χρυσή Ολυμπιονίκης του Ρίο στη σκοποβολή.\nΝομίζω θα μου πάρει καιρό. Αυτό το μετάλλιο σημαίνει τα πάντα. Ήταν όνειρο ζωής. Πριν ακόμη γίνω αθλήτρια, πάντα θαύμαζα τους Ολυμπιονίκες, τους πρωταθλητές. Μπορεί να είσαι παγκόσμιος πρωταθλητής, αλλά αυτό το μετάλλιο να μην έρθει ποτέ. Εκπληρώθηκε εις διπλούν το όνειρό μου», είπε χαρακτηριστικά η 20χρονη αθλήτρια κατά την υποδοχή της.