(9,357 άτομα το έχουν διαβάσει)\nΕισαγωγικά 1. Εκκλησιαστικοί αγώνες και συγγραφικό έργο 2. Η ομάδα των παραμυθητικών επιστολών 3. Διακριτική συμπεριφορά προς τους πενθούντες 4. Θνητός ο άνθρωπος για το συμφέρον του. Και των νέων ο θάνατος ευεργεσία 5. Τα σημαντικότερα παραμυθητικά επιχειρήματα α. Ο άνθρωπος γεννιέται θνητός. Δεν εξαιρείται κανείς β. Και η κτίσις θνητή: Ο ουρανός, η γη, τα άστρα γ. Ούτε αναλγησία και απάθεια, ούτε όμως υπερβολική λύπη. Μετρημένος πόνος, μετριοπάθεια δ. Η πρόνοια τον Θεού και στον θάνατο. Ούτε τύχη, ούτε πεπρωμένο, ούτε κακός Θεός ε. Τα όρια της ζωής τα ορίζει ο Θεός με σοφία. Οι άνθρωποι αδυνατούμε να τα καταλάβουμε στ. Η συμβίωση δημιουργεί οικειότητα. Να ευχαριστούμε το Θεό για όσο διάστημα μας εχάρισε αγαπητά πρόσωπα ζ. Ο θάνατος νέων ανθρώπων ευεργεσία και γι αυτούς που φεύγουν και γι’ αυτούς που μένουν η. Ο θάνατος δεν είναι τέλος, αλλά αρχή της αληθινής ζωής. Θα συναντηθούμε όλοι εκεί θ. Παράδειγμα ο Ιώβ και η μητέρα των Μακκαβαίων ι. Με ανδρεία τον πόνο, για το καλό των συγγενών μας και των άλλων ια. Φυλακή το φθαρτό σώμα. Είναι καλύτερα χωρίς αυτό ιβ. Με την προσευχή ο Θεός στέλνει παρηγοριά και ανακούφιση Επίλογος\nΧωρίς αμφιβολία ο ωραιότερος καρπός της Καππαδοκίας είναι οι τρεις μεγάλοι Καππαδόκες Πατέρες του 4ου αιώνος, Μ. Βασίλειος, Γρηγόριος Θεολόγος και Γρηγόριος Νύσσης, οι οποίοι εσφράγισαν ανεξίτηλα όχι μόνο την πολιτιστική, την πνευματική ιστορία της πατρίδας τους αλλά του Χριστιανισμού γενικότερα και μάλιστα της Ορθόδοξης Καθολικής Εκκλησίας. Και σήμερα ακόμη μετά την τραγική καταστροφή της Μικρασίας και το ξερρίζωμα του Ελληνισμού, οι ιδιότυποι σχηματισμοί των βράχων της με τα ποικίλα πυραμιδοειδή ή κωνικά σχήματά τους φιλοξενούν και προβάλλουν στους επισκέπτες αυτό που επ’ αιώνες και χιλιετηρίδες ελάμπρυνε και καταξίωσε την Καππαδοκία, δηλαδή την ελληνορθόδοξη, την ελληνοχριστιανική της ιστορία και ταυτότητα. Εκκλησίες, μοναστήρια, ασκηταριά, τοιχογραφίες ζωντανεύουν τους άψυχους βράχους και το φυσικό τους περιβάλλον, το οποίο χωρίς αυτήν την πνευματική παρουσία θα ήταν απλώς ένα αξιοπαρατήρητο γεωλογικό φαινόμενο, σαν τους βράχους περίπου των Μετεώρων της Θεσσαλίας, χωρίς τα μοναστήρια και τα άλλα μοναστικά ιδρύματα.\nΑυτή η ελληνορθόδοξη ταυτότητα που κραυγάζει μέσα από τα σιωπηλά τώρα και εγκαταλελειμμένα μνημεία, άρχισε να σχηματίζεται και να μορφοποιείται με την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου, ενισχύεται με την πρώιμη διάδοση του Χριστιανισμού επί της εποχής ήδη των Αποστόλων, και ολοκληρώνεται στη ζωή και στο έργο των τριών μεγάλων Καππαδοκών Πατέρων του 4ου αιώνος. Ο χαρακτηρισμός του αιώνος αυτού ως χρυσού αιώνος στην ιστορία της χριστιανικής γραμματείας και θεολογίας οφείλεται βασικώς στην πληθωρική και ανεπανάληπτη πνευματική παραγωγή αυτών των τριών μεγάλων θεολόγων, οι οποίοι με την εκπληκτική ελληνική τους παιδεία εμορφοποίησαν και διέπλασαν την προηγουμένως άπλαστη και απλοϊκή χριστιανική διδαχή και ζωή σε όλους σχεδόν τους τομείς, στο δόγμα, στη λατρεία, στο Μοναχισμό, στην στάση έναντι της αρχαιοελληνικής παιδείας, στην απόκρουση των αιρέσεων, στη συγκρότηση συνόδων, στην κοινωνική πρόνοια και φιλανθρωπία, στην πνευματική πορεία και τελείωση, στην οριστική επικράτηση του χριστιανικού πλέον Ελληνισμού έναντι του παγανιστικού Ελληνισμού, που φιλοδόξησε αλλά απέτυχε, λόγω της παρουσίας τους, να επιβάλει ο σύγχρονός τους Ιουλιανός ο Παραβάτης.\nΟ μετά τους διωγμούς ελεύθερος και προστατευόμενος πλέον από την πολιτεία Χριστιανισμός κινδύνευε να αλλοιωθεί και να εκκοσμικευθεί σε δύο επίπεδα· στο επίπεδο της διδασκαλίας και της θεολογίας με την άκριτη και υπερβολική χρήση της φιλοσοφίας στη διασάφηση και διατύπωση των δογμάτων, που εγέννησε και γεννά τις αιρέσεις, και στο επίπεδο της χριστιανικής ζωής με την χαλάρωση των ηθών και την απώλεια του ασκητικού πνεύματος του Ευαγγελίου. Οι Καππαδόκες Πατέρες χρησιμοποίησαν εξισορροπητικά και διορθωτικά στο επίπεδο του δόγματος την προηγούμενη θεολογική παράδοση, ιδιαίτερα την παράδοση των Αλεξανδρινών θεολόγων Κλήμεντος και Ωριγένους, με την οποία τους συνέδεσαν οι προ αυτών Καππαδόκες άγιοι και Πατέρες Αλέξανδρος Ιεροσολύμων, Φιρμιλιανός Καισαρείας, Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός, χωρίς φιλοσοφικούς ακροβατισμούς· στο επίπεδο του ήθους για να αποτρέψουν την χαλάρωση των ηθών και το κοσμικό πνεύμα, προέβαλαν την ευαγγελική αυστηρότητα και ασκητικότητα και οργάνωσαν τον Μοναχισμό, ο οποίος διεφύλαξε και διαφυλάττει το ασκητικό πνεύμα του Ευαγγελίου. Η ακτινοβολία και η επίδρασή τους στην μετά ταύτα πορεία της Εκκλησίας σε όλους τους τομείς είναι μεγαλειώδης και προσδιοριστική.\n1. Εκκλησιαστικοί αγώνες και συγγραφικό έργο\nΑυτό που σχεδόν όλοι οι ερευνητές εντοπίζουν στην περίπτωση του Μεγάλου Βασιλείου είναι το μεγάλο κατόρθωμά του να ενώσει και να συνδυάσει την εκκλησιαστική δράση, τους πολυποίκιλους αγώνες του εναντίον του Αρειανισμού, με το πλούσιο συγγραφικό έργο, αξιοθαύμαστο επίσης και ποικίλο, έχοντας μάλιστα εκ φύσεως ασθενική κράση, η οποία μαζί με την αυστηρή άσκηση του προκαλούσαν συχνά προβλήματα υγείας. Πέθανε πολύ νέος, σε ηλικία 49 ετών, τα μισά από τα οποία διέθεσε σε σπουδές στα μεγαλύτερα τότε κέντρα παιδείας, στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα. Επιστρέφοντας το 355 στην Καισάρεια από την Αθήνα, όπου οι σπουδές του διήρκεσαν περισσότερα από τέσσερα έτη, ήταν 25 ετών, στο ήμισυ της επίγειας ζωής του. Έμεινε για λίγο εκεί ως διδάσκαλος της ρητορικής, για να αναλάβει στη συνέχεια επί δύο έτη κοπιαστικά ταξείδια, στην Αίγυπτο, στην Παλαιστίνη, στη Συρία και στη Μεσοποταμία, προκειμένου να γνωρίσει τα μεγάλα κέντρα του ασκητικού βίου, προς τον οποίο είχε αρχίσει να κλίνει με την επίδραση της αδελφής του Μακρίνας, η οποία ήδη από το 351 μαζί με τη μητέρα τους Εμμέλεια εμόναζαν σε κτήμα τους στον Πόντο κοντά στον ποταμό Ίρι. Εκεί στην απέναντι όχθη, εμόνασε και αυτός στην συνέχεια επί πέντε έτη περίπου, από το 357 μέχρι το 362, μαζί με τον Γρηγόριο Θεολόγο, μελετώντας έργα της χριστιανικής γραμματείας και ιδιαίτερα του Ωριγένη, και προγραμματίζοντας την οργάνωση του μοναχικού βίου. Η επικράτηση του Αρειανισμού, ο οποίος με την υποστήριξη του αυτοκράτορος Ουάλεντος δεν έβρισκε πουθενά εμπόδια, ούτε και στην Καππαδοκία, ήταν σίγουρα η αιτία να εγκαταλείψει τη μόνωση και να εισέλθει το 362 στις τάξεις του κλήρου σε ηλικία 32 ετών.\nΣτα υπόλοιπα 17 έτη της ζωής του, οκτώ ως πρεσβύτερος στην Καισάρεια και εννέα ως επίσκοπος από το 370, αναδεικνύεται σε ηγέτη της Ορθοδοξίας στην Ανατολή, ιδιαίτερα μετά τον θάνατο του Μ. Αθανασίου το 373. Έφερε όλο το βάρος του αγώνος της αντιπαραθέσεως με τον κρατικό πλέον Αρειανισμό, και σε θεολογικό και σε εκκλησιαστικοπολιτικό επίπεδο, και οδήγησε σε θρίαμβο την Ορθοδοξία, που επικυρώθηκε με την Δευτέρα Οικουμενική Σύνοδο του 381, τον οποίο όμως δεν πρόλαβε ο ίδιος να ζήσει, γιατί εκοιμήθη δύο χρόνια ενωρίτερα, την 1η Ιανουαρίου του 379.\nΗ συγγραφική του παραγωγή συμπορεύεται αυξητικά με την διαρκώς αυξάνουσα ποιμαντική και εκκλησιαστική του δράση, ενώ θα περίμενε κανείς να συμβεί το αντίθετο. Είναι εντυπωσιακό το συγγραφικό του έργο. Οι Ομιλίες του σε ερμηνευτικά, ποιμαντικά και ηθικά θέματα, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν αυτές Εις την Εξαήμερον και Προς τους νέους, τα Ασκητικά, τα Δογματικά και η μεγάλη συλλογή των Επιστολών του, είχαν πολύ μεγάλη διάδοση και επίδραση στην μετέπειτα ανάπτυξη της Θεολογίας σε Ανατολή και Δύση.\nΑπό τις 366 επιστολές που δημοσιεύθηκαν στην Πατρολογία του Migne αμφισβητήθηκε η γνησιότητα ολίγων, ώστε για τις 320 περίπου να μη θέτει η έρευνα πρόβλημα πατρότητος. Αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο περίπου της συνολικής συγγραφικής του παραγωγής και καλύπτουν είκοσι περίπου χρόνια ζωής, από τον καιρό της επιστροφής του στην Καισάρεια από την Αθήνα μέχρι το τέλος της ζωής του. Η πολυσχιδής δράση του Βασιλείου ως ποιμένος, ως εκκλησιαστικού πολιτικού, ως μοναστικού ηγέτου, ως ερμηνευτού της Αγίας Γραφής και των δογμάτων της πίστεως και αγωνιστού της Ορθοδοξίας αντικατοπτρίζεται μέσα στην ποικιλία των θεμάτων που διαπραγματεύεται στις επιστολές του, από τα υψηλότερα θεωρητικά και πρακτικά θέματα μέχρι τα πιο καθημερινά και απλά της δικής του ζωής, των συγγενών και των φίλων στα κείμενά τους αποκαλύπτεται, μαζί με την θεολογική εμβρίθεια και λογιοσύνη, η ανθρώπινη ζεστασιά και η απλότητα του υποδειγματικού και όντως μεγάλου ποιμένος και διδασκάλου. Όπως έχει παρατηρηθή, δεν έχουν άδικο όσοι δέχονται ότι οι επιστολές αποτελούν το σπουδαιότερο τμήμα της συγγραφικής παραγωγής του Μ. Βασιλείου.\n2. Η ομάδα των παραμυθητικών επιστολών\nΑνάμεσα στις πολυάριθμες επιστολές του υπάρχει μία ομάδα επτά επιστολών, τις οποίες ο Μ. Βασίλειος αποστέλλει σε πρόσωπα που πενθούσαν για το θάνατο αγαπημένων συγγενών τους με σκοπό να ελαφρώσει τον πόνο τους και να τους παρηγορήσει. Παρόμοιες επιστολές έχουν συντάξει και άλλοι Πατέρες της Εκκλησίας, η συγκέντρωση και μελέτη των οποίων παρουσιάζει όχι μόνο ερευνητικό, αλλά προ παντός πνευματικό και ποιμαντικό ενδιαφέρον. Όλοι μένομε βουβοί και αμίλητοι μπροστά στο μυστήριο του θανάτου, αδυνατώντας να ψελλίσουμε ένα λόγο που θα ανακουφίσει και θα στηρίξει τους πονεμένους, ή άλλοτε αγνοώντας στοιχειώδεις πλευρές της ψυχολογικής τους καταστάσεως τους πληγώνουμε με τον αδιάκριτο λόγο μας. Ακόμη και οι κληρικοί, από τους οποίους περιμένει κανείς περισσότερη ευαισθησία, γνώση και αποτελεσματικότητα σ’ αυτήν την δύσκολη ποιμαντική διακονία τους, ή αδιαφορούν και παραμένουν μόνο στα τελετουργικά της εξοδίου ακολουθίας ή αγνοούν την στοιχειώδη και δοκιμασμένη παραμυθητική επιχειρηματολογία, ως και την ενδεδειγμένη λεπτότητα και προσοχή στην πιο δύσκολη αυτή ανθρώπινη στιγμή του πόνου από τον αποχωρισμό αγαπητών προσώπων.\nΤα ίδια ισχύουν και για τους ψυχολόγους και ψυχιάτρους, οι οποίοι αποκομμένοι από την μακραίωνα παράδοση της ελληνικής παιδείας, της προχριστιανικής και της χριστιανικής, προσπαθούν είτε με κοινόλογα ατομικής εμπνεύσεως επιχειρήματα να στηρίξουν και να ενισχύσουν, είτε τελικά να βοηθήσουν με την χρήση φαρμάκων, τα οποία όμως αδυνατούν να αλλάξουν την ψυχική κατάσταση, απλώς επιδρούν στις σωματικές λειτουργίες και εκδηλώσεις, μερικές φορές με καταστρεπτικές συνέπειες, όταν η χρήση τους είναι αλόγιστη και υπερβολική. Διδάχθηκε ποτέ στα Τμήματα Ψυχολογίας η στάση της αρχαίας ελληνικής ποιήσεως απέναντι στους πενθούντες, ιδιαίτερα των διαφόρων φιλοσοφικών σχολών της αρχαιότητος, οι εκπρόσωποι των οποίων, μεγάλοι διανοηταί και φιλόσοφοι, ανέπτυξαν και το γραμματειακό είδος του Παραμυθητικού Λόγου με κατασταλαγμένη δομή και επιχειρηματολογία; Ακόμη και στις Θεολογικές μας Σχολές, στα μαθήματα της Ποιμαντικής ή της Ποιμαντικής Ψυχολογίας, ελάχιστη αξιοποίηση γίνεται της παραμυθητικής γραμματείας των Πατέρων της Εκκλησίας, οι οποίοι σημειωτέον αντίθετα με μας εγνώριζαν την παραμυθητική γραμματεία των αρχαίων Ελλήνων, την χρησιμοποιούν όπου δεν αντιβαίνει στην χριστιανική διδασκαλία και την συμπληρώνουν αποδοτικά και αποτελεσματικά με το ανακουφιστικό κήρυγμα για την πρόνοια του Θεού, την νίκη κατά του θανάτου, την ελπίδα της αναστάσεως, τα βραβεία της υπομονής, την μικρή αξία των εγκοσμίων και προσωρινών μπροστά στο μεγαλείο των αιωνίων και μενόντων.\nΟ καθηγητής της Λατινικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική μας Σχολή Κ. Γρόλλιος με τη διδακτορική του διατριβή Τέχνη αλυπίας, προσπαθώντας να βρει τις πηγές από όπου αντλεί τα παραμυθητικά του επιχειρήματα ο λατίνος συγγραφεύς Σενέκας έχει επιτελέσει σπουδαίο ερευνητικό έργο με τη συγκέντρωση πλούσιου υλικού από την αρχαία ποίηση και φιλοσοφία, και με την κωδικοποίηση των βασικών παραμυθητικών επιχειρημάτων, που εχρησίμευαν ως κοινοί τόποι. Στο χώρο της θεολογικής ερευνάς αξιόλογη, αλλά πολύ στοιχειώδης, είναι η μικρή μελέτη του αειμνήστου πατρολόγου καθηγητού Δ. Μπαλάνου με τίτλο «Πώς παρηγορούν τους πενθούντας οι Πατέρες της Εκκλησίας». Πρέπει να προβάλουμε περισσότερο και να αξιοποιήσουμε την παραμυθητική επιχειρηματολογία των Πατέρων, η οποία υπάρχει όχι μόνο στις παραμυθητικές επιστολές αλλά και σε πολλούς επιταφίους λόγους, αλλά και σε άλλα συγγράμματα σχετικά με την επίγεια ζωή και την μεταθανάτια ύπαρξή μας.\nΑπό τις επτά παραμυθητικές επιστολές του Μ. Βασιλείου οι δύο απευθύνονται σε ζεύγος εγγάμων, προς το Νεκτάριο η μία και προς την σύζυγό του η άλλη ξεχωριστά, οι οποίοι είχαν χάσει τον μονάκριβο γιό τους και είχαν ανάγκη συμπαραστάσεως. Ανήκουν στα πρώτα γραπτά κείμενα του Μ. Βασιλείου, γραμμένα περί το 358, πριν γίνει κληρικός, όταν εμόναζε στο ησυχαστήριο του Πόντου. Πιθανώτατα ο παραλήπτης να είναι ο μετέπειτα πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νεκτάριος, που ανήλθε εκ λαϊκών στον πατριαρχικό θρόνο διαδεχθείς τον άγιο Γρηγόριο Θεολόγο και αφήνοντας κατόπιν ως διάδοχο τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο (381-397). Φαίνεται ότι ο Βασίλειος είχε γνωρίσει αμφοτέρους και είχε συνδεθή μαζί τους φιλικώς κατά την διάρκεια των σπουδών του στην Κωνσταντινούπολη.\nΥπάρχει και τρίτη επιστολή με θέμα τον θάνατο τέκνου. Απευθύνεται στον πατέρα φοιτητού, «πατρί σχολαστικού», ο οποίος είχε σταλή να σπουδάσει αλλά σε λίγο τον έφεραν πίσω νεκρό. Ο χρόνος συγγραφής της επιστολής δεν είναι δυνατόν με ακρίβεια να καθορισθεί, τοποθετείται πάντως στα έτη της επισκοπικής διακονίας του Βασιλείου στην Καισάρεια (370 – 379).\nΑπό τις απομένουσες τέσσερις άλλες επιστολές η μία δεν μας κάνει γνωστόν τον παραλήπτη της. Γράφτηκε μετά από κοπιαστικό ταξείδι του Μ. Βασιλείου, πιθανώς αυτό που έκανε προς την Αρμενία το 372 για να οργανώσει την εκεί Εκκλησία προς απόκρουσιν του Αρειανισμού. Δεν γνωρίζουμε επίσης ούτε την ηλικία ούτε την συγγενική σχέση του αποθανόντος προς τον παραλήπτη ή την παραλήπτρια της επιστολής. Γίνεται απλώς λόγος για την «παραληφθείσαν ψυχήν».\nΟι άλλες τρεις επιστολές απευθύνονται σε συζύγους που έχασαν το άλλο μέλος της συζυγίας· οι δύο προς γυναίκες που έχασαν τους άνδρες τους και η τρίτη προς άνδρα που έχασε την νεαρή γυναίκα του. Οι αποθανόντες δύο άνδρες ήσαν αξιωματικοί του στρατού, ονομαζόμενοι Βρίσων και Αρινθαίος. Ο Βρίσων ανεχώρησε πάνω στην ακμή της ηλικίας του και άφησε επίσης σε νεαρή ηλικία χήρα την γυναίκα του και ορφανά τα παιδιά τους. Είναι άγνωστος ο χρόνος συγγραφής, προέρχεται μάλλον από την περίοδο της αρχιερατείας του Μ. Βασιλείου στην Καισάρεια. Ο Αρινθαίος ήταν διαπρεπής αξιωματικός του στρατού, γνωστός για την συμβολή του στη νίκη εναντίον των Γότθων το 355. Απέθανε το 378 λίγους μήνες πριν από το θάνατο του Μ. Βασιλείου, ο οποίος κατά το έτος αυτό έγραφε αυτήν την επιστολήν «Προς την ομόζυγον Αρινθαίου», η οποία έμενε μόνη στη ζωή, προστάτις της ηλικιωμένης μητέρας της και της νεαρής κόρης της. Η τρίτη από αυτές τις επιστολές παρηγορεί άνδρα, του οποίου δεν γνωρίζουμε το όνομα, ο οποίος έχασε την γυναίκα του ενωρίς εις το άνθος ακόμη της ηλικίας της και πριν αποκτήσουν παιδιά. Είναι άγνωστος ο χρόνος της συγγραφής, σύμφωνα δε με μερικά χειρόγραφα ο παραλήπτης ονομαζόταν Μάξιμος.\nΗ ανάλυση του περιεχομένου κάθε επιστολής ξεχωριστά έχει βέβαια πολύ ενδιαφέρον, θα απαιτούσε όμως πολύ χώρο και χρόνο και δεν θα απέφευγε τις επαναλήψεις, αφού, πολλές φορές χρησιμοποιούνται τα ίδια παραμυθητικά επιχειρήματα. Θα επιχειρήσουμε λοιπόν συνδυαστικά και συνθετικά την παρουσίαση του περιεχομένου με επιγραμματική συναγωγή στο τέλος των βασικών παραμυθητικών επιχειρημάτων.\n3. Διακριτική συμπεριφορά προς τους πενθούντες\nΣτο πρώτο μέρος των επιστολών ο Μ. Βασίλειος συνήθως διαβεβαιώνει ότι θα ήθελε να είναι ο ίδιος παρών προσωπικά στις δύσκολες στιγμές του πόνου· ότι δεν πίστευε στην αρχή την δυσάρεστη είδηση και ευχόταν να μην είναι αληθινή· ότι θα επιθυμούσε η επιστολή του να είχε ως αντικείμενο ευχάριστο θέμα. Δεν αναβάλλει το καθήκον της συμπαραστάσεως. Αφού οι πολλές ποιμαντικές φροντίδες και η σωματική του ασθένεια δεν επιτρέπουν την αυτοπρόσωπη παρουσία του, σπεύδει αμέσως να γράψει επιστολή. Θα επιθυμούσε και ο ίδιος για όσους ζουν εν ευσεβεία η ζωή τους να ήταν ανέφελη, χωρίς προβλήματα και θλίψεις. Διαβεβαιώνει ότι και ο ίδιος επόνεσε και εδάκρυσε και πληγώθηκε από την φοβερή είδηση. Ακόμη και αν ήταν κανείς από πέτρα και από διαμάντι, σκληρός και ανθεκτικός, δεν θα μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος· «Πώς ουκ αν, και ει αδαμάντινοι ήμεν, τας ψυχάς κατεκάμφθημεν;».\nΔημιουργεί από την αρχή ο διακριτικός παρηγορητής γέφυρες επικοινωνίας. Δείχνει εν πρώτοις την αγάπη και το ενδιαφέρον του· δεν αρχίζει αμέσως την διδασκαλία αφ’ υψηλού πως δεν πρέπει κανείς να λυπάται και να πενθεί. Είναι εύλογα, δικαιολογημένα ο πόνος και η θλίψη. Γνωρίζει στο σημείο αυτό την σχετική διδασκαλία των Στωϊκών για πλήρη απάθεια και αταραξία που δεν είναι όμως ρεαλιστική και ανθρώπινη. Ξεπερνά μερικές φορές ακόμη και την κατασταλαγμένη στην ελληνική φιλοσοφική παράδοση στάση της μετριοπαθείας και δικαιολογεί απολύτως τον πόνο, παραδέχεται ότι τραυματίσθηκε και αυτός από το «αφόρητο πάθος», ότι στέναξε και δάκρυσε και ένοιωσε το κακό να τον εγγίζει στο βάθος του. «Εφ’ ω όσον μεν εστέναζα και όσον αφήκα δάκρυον τί χρη και λέγειν; Και γαρ τις ούτω λίθινος την καρδίαν ή έξω παντελώς της ανθρωπίνης φύσεως, ώστε απαθώς ενεγκείν το συμβάν ή μετρίω πάθει την ψυχήν καταληφθήναι;».\nΠροσχωρεί στην αρχή ολοκληρωτικά προς το μέρος των πενθούντων, συμμερίζεται την ψυχολογική τους κατάσταση, γίνεται ένα με αυτούς, συμπάσχει. Διερμηνεύοντας τις σκέψεις και τα αισθήματά τους περιγράφει το μέγεθος της συμφοράς, το πως ενώ όλα πήγαιναν καλά και ήσαν πολύ λίγες οι αφορμές για λύπη, ξαφνικά όλα άλλαξαν από βάσκανο οφθαλμό· «Καίτοι γε εδόκει τα μέχρι του παρόντος ολίγα είναι τα λυπούντα υμάς, εν τοις πλείστοις δε κατά ρουν υμίν τα πράγματα φέρεσθαι· αλλ’ αθρόως, βασκανία δαίμονος πάσα του οίκου εκείνου η ευθηνία και φαιδρότης ηφάνισται και εγενόμεθα τω βίω διήγημα σκυθρωπόν».\nΚατανοεί τόσο πολύ τον πόνο και τις πληγές του θανάτου, ώστε πιστεύει ότι τις πρώτες ημέρες πρέπει κανείς να σιωπά μπροστά στους πενθούντες. Ακόμη και τα παρηγορητικά λόγια ενοχλούν τότε, όπως ενοχλεί τον φλεγμαίνοντα οφθαλμό και το πιο απαλό επίθεμα.\nΣτο ψυχολογικό αυτό πλησίασμα των πενθούντων εντάσσεται και η αναφορά στα χαρίσματα και στα πλεονεκτήματα των αποθανόντων. Έχομε εδώ την παρεμβολή εγκωμιαστικών στοιχείων. Στην περίπτωση του ζεύγους που έχασαν τον γιό τους, εις μεν τον πατέρα γράφει ότι μέσα από τα πατρικά χέρια και στο άνθος της ηλικίας του έφυγε αυτός που ήταν «οίκου λαμπρού διαδοχή, έρεισμα γένους, πατρίδος ελπίς, γονέων ευσεβών βλάστημα υπό μυρίαις ευχαίς εντραφέν», εις δε την μητέρα, που είναι φυσικό να πονά περισσότερο, γράφει ότι έχασε γιο, που τον μακάριζαν όλες οι μητέρες, όσο ζούσε, και εύχονταν τέτοια να είναι και τα δικά τους παιδιά, όταν δε πέθανε τον έκλαυσαν, σαν να είχαν χάσει η κάθε μια δικό της παιδί. Τα ίδια περίπου γράφει και στον πατέρα του φοιτητού, τον οποίον ενώ τον έστειλαν στο άνθος της ηλικίας του να σπουδάσει, τον υποδέχθηκαν «σιωπώντα την μακράν ταύτην και απευκτήν σιωπήν».\nΧαρακτηρίζεται ο νεαρός φοιτητής ως «αυτό της ηλικίας άγων το βιώσιμον, διαπρέπων εν χοροίς ομηλίκων, ποθεινός διδασκάλοις, από ψιλής της εντεύξεως εις εύνοιαν δυνάμενος και τον αγριώτατον επισπάσασθαι, οξύς εν μαθήμασι, πράος το ήθος, υπέρ την ηλικίαν κατεσταλμένος, και πλείω τούτων ειπών ελάττω αν τις είποι της αληθείας». Αναγνωρίζει ότι ο φυσικός δεσμός της συγγενείας προκαλεί στους φυσικούς γονείς περισσότερο πένθος. Θέτει σε πρώτη θέση την φυσική πατρότητα και μητρότητα ως προς την ένταση του πένθους, σε σχέση με τον πόνο των πνευματικών πατέρων, των επισκόπων και των κληρικών· «ηλίκον έσται της οδύνης το βάρος πατρί τω κατά φύσιν, όπου γε ημίν τοις κατά την εντολήν ωκειωμένοις τοσούτον της καρδίας το κατηφές ενεγένετο».\nΣτο πρώτο μέρος λοιπόν των παραμυθητικών επιστολών ο διακριτικός παρηγορητής συνιστά άμεσο εν πρώτοις ενδιαφέρον και επίσκεψη είτε προσωπική είτε δι’ επιστολής με έμπρακτη φανέρωση της αγάπης. Απορρίπτει την απάνθρωπη απάθεια και αταραξία των Στωϊκών ως αφύσικη και απραγματοποίητη, και συνιστά την μετριοπάθεια που την είχαν διδάξει και πολλοί από τους αρχαίους Έλληνες σοφούς. Ασφαλώς θα ενεθυμείτο στην περίπτωση αυτή ο Μ. Βασίλειος ότι ακόμη και ο Χριστός εδάκρυσε για τον θάνατο του φίλου του Λαζάρου. Γράφει λοιπόν προς την σύζυγο του Αρινθαίου ότι πρέπει να γίνει υπόδειγμα ανδρείας· ούτε να αποδιώξει τελείως την λύπη από την καρδιά της, αλλά ούτε και να επιτρέψει στην λύπη να την αφανίσει· «και ούτω το πάθος μέτρησον, ως μήτε εκβαλείν της καρδίας μήτε καταβληθήναι υπό της λύπης».\n4. Θνητός ο άνθρωπος για το συμφέρον του. Και των\nνέων ο θάνατος ευεργεσία\nΣτο δεύτερο μέρος των επιστολών, που είναι και εκτενέστερο, διατυπώνει ο Μ. Βασίλειος τα κύρια παραμυθητικά επιχειρήματα τα οποία αντλεί είτε από την μακρά παράδοση της αρχαίας ελληνικής γραμματείας είτε από την Αγία Γραφή και τη διδασκαλία της Εκκλησίας. Είναι χρήσιμο εδώ να επισημάνουμε ότι, ενώ σε επιτάφιους λόγους του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου π. χ. κυριαρχεί στο πρώτο μέρος το εγκωμιαστικό στοιχείο, και οι λόγοι ουσιαστικώς είναι εγκωμιαστικοί και μόνο προς το τέλος παίρνουν παραμυθητικό χαρακτήρα, στις παραμυθητικές επιστολές το εγκωμιαστικό στοιχείο του πρώτου μέρους είναι μικρό, ενώ το δεύτερο μέρος που κυριαρχείται από παραμυθητικά επιχειρήματα είναι εκτενέστερο του πρώτου.\nΥπενθυμίζει, εν πρώτοις, ο Μ. Βασίλειος ότι τα δάκρυα και οι θρήνοι, ακόμη και αν στέναζαν και δάκρυζαν όλη τους τη ζωή όλοι οι άνθρωποι μαζί με τους πενθούντες δεν μπορούν να εξισώσουν τον οδυρμό με το μέγεθος του πάθους· και το ρεύμα των ποταμών αν γίνει δάκρυ, δεν αρκεί να δώσει πλήρη θρήνο για το συμβάν. Ασφαλώς χρησιμοποιεί εδώ το επιχείρημα της αρχαίας ελληνικής ποιήσεως ότι τα δάκρυα δεν ωφελούν, ενώ αποφεύγει να χρησιμοποιήσει το αρχαιοελληνικό επίσης επιχείρημα ότι οι θρήνοι δεν ευχαριστούν τους νεκρούς. Πρέπει σ’ αυτές τις περιπτώσεις να χρησιμοποιεί ο άνθρωπος τον σώφρονα λογισμό, ο οποίος και κατά τον καιρό της ευτυχίας ξέρει να ορίζει τα μέτρα, αλλά και στον καιρό της θλίψεως ξέρει να υπενθυμίζει ότι ο ανθρώπινος βίος είναι γεμάτος από τέτοια πάθη, από συμφορές και από θλίψεις. Το γνωστό αυτό επιχείρημα ότι η δυστυχία και τα δεινά του βίου είναι μία αδήριτη πραγματικότητα, ότι δεν είμαστε μόνο εμείς δυστυχείς αλλά είναι κοινές οι συμφορές στους ανθρώπους, το ενισχύει περισσότερο ο Μ. Βασίλειος προβάλλοντας ιδιαιτέρως το αναπότρεπτο του θανάτου, τον οποίο κανείς δεν μπορεί να αποφύγει. Δεν τον απέφυγαν οι πρόγονοί μας, ούτε θα τον αποφύγουν και οι απόγονοί μας. Ο άνθρωπος γεννιέται από θνητούς γονείς και γεννά θνητά παιδιά στη συνέχεια. Υπάρχει από την αρχή θεϊκή νομοθεσία, από τον Αδάμ μέχρι των ημερών μας, σύμφωνα με την οποία όσοι έρχονται στη ζωή θα απέλθουν στον κατάλληλο χρόνο. Έτσι έχουν διαταχθή τα ανθρώπινα, και δεν χρειάζεται να αγανακτούμε για κάτι που είναι κοινός νόμος της φύσεως. Όσοι προήλθαμε από τη γη, επιστρέφουμε πάλι στη γη, και κανείς δεν είναι τόσο μεγάλος, ώστε να αποφύγει την διάλυση του θανάτου. Στην σύζυγο του Νεκταρίου γράφει ότι, όταν γεννήθηκε ο γιός σου και ευχαρίστησες γι’ αυτό το Θεό, γνώριζες πάντως «ότι, θνητή ούσα θνητόν εγέννησας. Τί ουν παράδοξον, ει απέθανεν ο θνητός;». Της συνιστά να στρέψει παντού τα μάτια της για να διαπιστώσει ότι όλα στον κόσμο είναι θνητά και όλα υπόκεινται στη φθορά, ο ήλιος, τα άστρα, τα ζώα, τα φυτά· όλα οδηγούνται στο θάνατο, τίποτε δε θα μείνει αιώνιο. Αυτό είναι ικανό να παραμυθήσει, γιατί δεν πρέπει να βλέπουμε και να μετρούμε μόνο αυτό που συμβαίνει σε μας, αλλά να το συγκρίνουμε με αυτά που συμβαίνουν σε όλους τους ανθρώπους· «μη καθ’ εαυτό μέτρει το πάθος· αφόρητον γαρ ούτω φανείταί σοι· αλλά τοις ανθρωπίνοις πάσι συγκρίνουσα, εντεύθεν ευρήσεις αυτού την παραμυθίαν».\nΗ συνείδηση βέβαια της κοινής αυτής μοίρας, της κοινής πορείας προς τον θάνατο, δεν καταλήγει στον Χριστιανισμό σε μια μοιρολατρική αποδοχή του πεπρωμένου, της ειμαρμένης, ούτε στην αποδοχή της διαρχίας, της ύπαρξης ίσης προς το Θεό δύναμης ενός κακού Θεού, όπως συμβαίνει σε πολλές θρησκείες και φιλοσοφίες. Δεν κυριαρχεί στον κόσμο η τυφλή τύχη ούτε δρα ανεξέλεγκτα το κακό. Δεν είναι απρονόητα τα ανθρώπινα πράγματα. Το Ευαγγέλιο διδάσκει ότι ακόμη και ένα στρουθίο, ένα σπουργίτι, δεν πέφτει χωρίς το θέλημα του Θεού. Ό,τι συμβαίνει, συμβαίνει γιατί είναι θέλημα του Θεού που εντάσσεται στα πλαίσια της σοφίας και της δικαιοσύνης του. Δεν γνωρίζουμε εμείς τις βουλές του Θεού, είμαστε αμαθείς και πολύ μικροί για να εξιχνιάσουμε τα άρρητα σχέδιά Του. Γι’ αυτό δεν πρέπει να γογγύζουμε και να δυσανασχετούμε, αλλά να αποδεχόμαστε με εγκαρτέρηση το γεγονός του θανάτου που εντάσσεται και αυτό μέσα στην πρόνοια και στο ενδιαφέρον του Θεού για τον άνθρωπο και είναι προς το συμφέρον του. Υπάρχουν για τον κάθε άνθρωπο συγκεκριμένα όρια ζωής, που τα έθεσε ο Θεός· Αυτός μας φέρνει στη ζωή, Αυτός ορίζει και το τέλος μας· «Θεός ο τα ημέτερα οικονομών, ο τας των χρόνων οροθεσίας εκάστω νομοθετών, ο αγαγών εις την ζωήν ταύτην, αυτός και μετέστησεν».\nΠρέπει μάλιστα στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι η θέση αυτή του Μ. Βασιλείου, περί του ότι ο Θεός έχει ορίσει την αρχή και το τέλος της ζωής κάθε ανθρώπου, που την διατύπωσε επιγραμματικά στην ομιλία «Ότι ουκ έστιν αίτιος των κακών ο Θεός», προκάλεσε στην χριστιανική γραμματεία ατέρμονες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις που διήρκεσαν μέχρι και τον 15ο αιώνα και είχαν σαν αποτέλεσμα την συγγραφή πολλών έργων από πολλούς και μεγάλους Πατέρες και θεολόγους με θέμα το πως καθορίζονται τα όρια της ζωής. Είναι το γνωστό σε λίγους πρόβλημα «Περί όρων ζωής». Η σχετική διατύπωση του Μ. Βασιλείου στο έργο που αναφέραμε έχει ως εξής: «Θάνατοι δε επάγονται των όρων της ζωής πληρωθέντων, ους εξ αρχής περί έκαστον έπηξεν η δικαία του Θεού κρίσις, πόρρωθεν το περί έκαστον ημών συμφέρον προβλεπομένου».\nΟ θάνατος λοιπόν, σε οποιαδήποτε ηλικία κι αν έλθει, αποτελεί οικονομία του Θεού, την οποία ο άνθρωπος πρέπει να αποδέχεται όχι μόνο χωρίς γογγυσμό, αλλά και με ευγνώμονα διάθεση και με ευχαριστίες προς το Θεό, διότι είναι προς το συμφέρον και εκείνου που φεύγει από την ζωή αλλά και εκείνων που μένουν. Σε άλλο του έργο ο Μ. Βασίλειος, στην ομιλία του Εις την μάρτυρα Ιουλίτταν ερμηνεύοντας το χωρίο του Αποστόλου Παύλου «Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, εν παντί ευχαριστείτε», απαντά διά μακρών στην εύλογη ένσταση πώς είναι δυνατόν μία πονεμένη ψυχή να μην ξεσπά σε θρήνους και δάκρυα, αλλά να ευχαριστεί το Θεό, σαν να είναι ο θάνατος κάτι καλό και όχι κάτι δυσάρεστο και απορριπτέο;\nΗ απάντηση στο καίριο αυτό ερώτημα κορυφώνει την παραμυθητική επιχειρηματολογία των επιστολών συμπληρωμένη από όσα λέγει στην ομιλία που αναφέραμε. Φαίνεται ολοφάνερα ότι υπάρχει μία σοφή μεθοδολογία της πατερικής αντιμετωπίσεως των πενθούντων, η οποία αποβλέπει στην σταδιακή ανόρθωση και ενίσχυσή τους. Συμμετέχει εν πρώτοις κανείς στο πένθος και στη λύπη, γιατί αυτό δημιουργεί ψυχική εγγύτητα και οικείωση· ούτε επιχαίρουμε ούτε αδιαφορούμε για τον ξένο πόνο. Η συμμετοχή βέβαια αυτή πρέπει να είναι μετρημένη και αξιοπρεπής, να μη καταλήγει σε υπερβολές, με το να αντιγράφουμε και να μιμούμαστε τις εκδηλώσεις των πενθούντων από τη μια πλευρά ή από την άλλη πλευρά με επιτιμητικό ύφος και με επιπλήξεις για την αμαρτία και την ανταπόδοση να προσπαθούμε να τους παρηγορήσουμε. Αυτό είναι πολύ φορτικό στους ταλαιπωρημένους ψυχικά και δεν έχει καμμία επίπτωση παραμυθητική.\nΑφού περάσει η έξαρση του πόνου, και όταν θα έχει υποχωρήσει το κακό, τότε πρέπει να ασχολείται κανείς με την παραμυθία των πονεμένων και των πενθούντων «συγχωρήσαντα κενά και άπρακτα εκβοήσαι και ολοφύρεσθαι ήδη του κακού υπανέντος τι και χαλάσαντος, τότε εμμελώς και πράως της παρακλήσεως άπτεσθαι».\nΑυτή λοιπόν η προσεκτική, η εμμελής και γεμάτη πραότητα παραμυθία που περιλαμβάνει την συμμετοχή στο πένθος, την αποδοχή της προνοίας του Θεού με εγκαρτέρηση, χωρίς γογγυσμούς, φθάνει στο σημείο να συνιστά και ευχαριστία προς το Θεό για το γεγονός του θανάτου. Πώς όμως κατοχυρώνει ο Μ. Βασίλειος την όντως χριστιανική αυτή αντιμετώπιση του θανάτου, ο οποίος αρπάζει αδιακρίτως νέους, μεσήλικες και ηλικιωμένους; Ποιά λογική και ποιά τάξη βρίσκεται πίσω από αυτά;\nΠαραδέχεται εν πρώτοις ο Μ. Βασίλειος ότι δεν μπορούμε οι άνθρωποι να εξηγήσουμε λογικά γιατί ο Θεός δεν έχει ορίσει για όλους τον ίδιο χρόνο ζωής, «αλλά άνισα τίθησιν ημίν του βίου τα πέρατα». Αυτό είναι ακατάληπτο, ακατανόητο, ενώ αντίθετα αποδεχόμαστε με κατανόηση τον θάνατο των γερόντων που ολοκλήρωσαν τον επί γης βιολογικό κύκλο. Ο πόνος για τον χωρισμό προσφιλών προσώπων επιτείνει τα ερωτηματικά. Γιατί συνέβη αυτό σε μένα, σε μας; Τί εξυπηρετεί αυτός ο θάνατος, σε τί ωφελεί αυτός ο επώδυνος χωρισμός; Ενώ όμως φαίνεται καταρχήν δύσκολη η απάντηση με καθαρώς ενδοκοσμικά και ανθρώπινα κριτήρια, είναι εύκολη, όταν στηρίζεται κανείς σε πνευματικά κριτήρια. Ακόμη και αν αγνοούμε τους λόγους και τις αιτίες των θλίψεων, και ο πόνος είναι δυσβάστακτος, πρέπει να τις αποδεχόμαστε, γιατί δεν οφείλονται, όπως είπαμε, ούτε στην τυφλή και ανόητη τύχη ούτε στη δράση κάποιου κακού Θεού· εντάσσονται στο σχέδιο του Θεού ο οποίος με σοφία οικονομεί τα πάντα και από αγάπη για μας· όλα γίνονται για το συμφέρον και του αναχωρούντος από τον κόσμο, αλλά και αυτών που απομένουν.\nΟι παραλαμβανόμενες από τον Θεό διά του θανάτου ψυχές ωφελούνται για δύο βασικώς λόγους. Εν πρώτοις, διότι η επί πλέον στη γη διαβίωση και παραμονή για όλες τις ηλικίες συντελεί στο να διαπράττουμε περισσότερες αμαρτίες, να γεμίζουμε από κακίες. Έπειτα θα ήταν φοβερός ο θάνατος, αν περιορίζονταν οι ελπίδες μας μόνο σ’ αυτήν την ζωή, οπότε το να έρχεται πιο γρήγορα θα ήταν δυσάρεστο και λυπηρό, αφού μας στερεί από το να απολαύσουμε αυτήν την ζωή περισσότερο χρόνο. Η χριστιανική όμως ελπίδα επεκτείνεται πολύ περισσότερο, δεν περικλείεται στα όρια αυτής της ζωής, αλλά αποβλέπει στην μέλλουσα ζωή που είναι αιώνια, χωρίς τέλος. Για τους κατά Θεόν ζώντας η αληθινή ζωή αρχίζει μετά τον θάνατο, γι’ αυτό και δεν πρέπει να λυπούνται «ως και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα». Αλλά και όσοι απομένουν εδώ στη γη ωφελούνται από τον θάνατο προσφιλών τους προσώπων. Δεν στέλνει ο Θεός χωρίς λόγο, ματαίως τις θλίψεις. Δοκιμάζει με αυτές την υπομονή, την αγάπη και εμπιστοσύνη προς αυτόν, μας οδηγεί με αυτές προς την τελείωση, στο να γίνουμε καλύτεροι, αν τις δεχθούμε με την πρέπουσα υπομονή και με ευγνωμοσύνη. Όσοι υπομένουν με υπομονή το γεγονός του θανάτου και δεν δυσανασχετούν εναντίον του Θεού εξομοιούνται με τους μάρτυρες, θα λάβουν τον μισθόν των μαρτύρων, ενώ όσοι γογγύζουν ούτε μπορούν να διορθώσουν το κακό και επί πλέον με την αγνώμονα στάση τους απέναντι στο Θεό χάνουν την σωτηρία τους, καταστρέφονται: «Καταδεξώμεθα το συμβάν· δυσανασχετούντες γαρ ούτε το γενόμενον διορθούμεθα και εαυτούς προσαπόλλυμεν. Μη κατηγορήσωμεν της δικαίας κρίσεως του Θεού. Αμαθείς εσμεν ώστε τα άρρητα αυτού κρίματα δοκιμάζειν. Νυν σου λαμβάνει την δοκιμήν ο Κύριος της προς αυτόν αγάπης. Νυν πάρεστί σοι καιρός διά της υπομονής την μερίδα των μαρτύρων λαβείν».\nΣε πολλά σημεία των παραμυθητικών επιστολών διατυπώνει αυτές τις σκέψεις, επιλέγουμε όμως την πιο περιεκτική· «Αι θλίψεις αύται ουκ αργώς τοις δούλοις του Θεού παρά του επισκοπούντος ημάς Κυρίου γίνονται, αλλ’ επί δοκιμασία της αληθινής προς τον κτίσαντα ημάς Θεόν αγάπης. Ως γαρ τους αθλητάς οι των αγώνων κάματοι τοις στεφάνοις προσάγουσιν, ούτω και τους Χριστιανούς η εν τοις πειρασμοίς δοκιμασία προς την τελείωσιν άγει, εάν μετά της πρεπούσης υπομονής εν ευχαριστία πάση τα οικονομούμενα παρά του Κυρίου καταδεξώμεθα. Αγαθότητι Δεσπότου διοικείται τα πάντα. Ουδέν των συμβαινόντων ημίν ως λυπηρόν υποδέχεσθαι χρη, καν προς το παρόν άπτηται της ασθενείας ημών. Ει γαρ και τους λόγους αγνοούμεν, καθ’ ούς έκαστον των γινομένων ως καλόν παρά του Δεσπότου ημίν επάγεται· αλλ’ εκείνο πεπείσθαι οφείλομεν ότι πάντως συμφέρει το γινόμενον ή ημίν διά τον της υπομονής μισθόν, ή τη παραληφθείση ψυχή ίνα μη επί πλέον τη ζωή ταύτη επιβραδύνασα της εμπολιτευομένης τω βίω κακίας αναπλησθή. Ει μεν γαρ εν τη ζωή ταύτη η των Χριστιανών ελπίς περιώριστο, εικότως χαλεπόν αν ενομίσθη το θάττον διαζευχθήναι του σώματος· ει δε αρχή του αληθινού βίου τοις κατά Θεόν ζώσιν εστι το των δεσμών τούτων των σωματικών την ψυχήν εκλυθήναι, τί λυπούμεθα, “ως οι μη έχοντες ελπίδα”»;\nΗ πιο δυσπαράδεκτη βέβαια απάντηση βρίσκεται στους προώρους θανάτους των παιδιών, των νέων ανθρώπων, που φεύγουν πριν από την ώρα τους, και προκαλούν ιδιαίτερα στις μητέρες πολύ μεγαλύτερο πόνο από τον πόνο του τοκετού. Πώς λοιπόν να αφήσει το κλάμμα και να ευχαριστήσει το Θεό; «Πώς καταλιπούσα τους θρήνους, ευχαριστίας φωνάς αναλάβει;». Εν πρώτοις πρέπει να αναλογιζόμαστε ότι για το παιδί κοντινότερος συγγενής και από τον πατέρα και από την μητέρα είναι ο Θεός, και πιό συνετός προστάτης και κηδεμών και οικονόμος της ζωής του. Είναι παράλογο να μην επιτρέπουμε στο Θεό να φροντίζει αυτός με τη σύνεση και τη σοφία του τα δικά του παιδιά και να αγανακτούμε σαν να στερούμαστε αποκλειστικά δικά μας πρόσωπα. Χρησιμοποιείται και εδώ, κατάλληλα προσαρμοσμένο, το παραμυθητικό επιχείρημα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, σύμφωνα με το οποίο ιδιοκτήτης όλων των επί γης πραγμάτων και των ανθρώπων είναι ο Θεός· στους ανθρώπους δίνονται όλα από το Θεό ως δάνειο για να επιστρέψουν πάλι σ’ αυτόν. Το διετύπωσε αυτό σαφέστατα η Αγία Γραφή λέγοντας «Του Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής, η οικουμένη και πάντες οι κατοικούντες εν αυτή».\nΣτους ανθρώπους φαίνεται ακατάληπτος και δυσερμήνευτος ο λόγος για τον οποίο ο Θεός «άνισα τίθησιν ημίν του βίου τα πέρατα», δεν δίνει σε όλους τον ίδιο χρόνο ζωής, αλλά άλλοι φεύγουν ενωρίς και άλλοι αφήνονται περισσότερο χρόνο για να ταλαιπωρούνται στον οδυνηρό αυτό βίο. Μπορούμε και εδώ να εντοπίσουμε χρήση του αρχαιοελληνικού παραμυθητικού παραδείγματος ότι ο ανθρώπινος βίος είναι δυστυχής, είναι γεμάτος από δεινά, και επομένως ο θάνατος σώζει από τις συμφορές της ζωής. Στον πατέρα του φοιτητού γράφει, ότι το ότι έφυγε πρόωρα, πριν χορτάσει τη ζωή και αναδειχθεί κοινωνικά και κάνει παιδιά και οικογένεια, αυτά δεν πρέπει να αυξάνουν το πένθος, αλλά αντίθετα συντελούν πιο πολύ στην παρηγορία. Πρέπει να ευχαριστούμε τον Θεό που δεν άφησε ορφανά παιδιά, γυναίκα χήρα που θα παραδινόταν σε μακροχρόνια θλίψη ή που θα συζούσε στη συνέχεια με άλλον άνδρα και θα παραμελούσε τα παιδιά από τον προηγούμενο γάμο. Το γεγονός έπειτα ότι δεν έζησε ο νέος πολλά χρόνια, αυτό πρέπει να το θεωρούμε ότι είναι το μεγαλύτερο από τα αγαθά. Φαίνεται παράξενη αυτή η θέση, σήμερα μάλιστα που κυριαρχεί η αντίληψη για την μακροζωία ότι είναι πολύ μεγάλο αγαθό και όλοι ευχόμαστε «χρόνια πολλά» και διαπιστώνουμε ότι το μεγαλύτερο αγαθό είναι η υγεία, «πάνω από όλα η υγεία», γιατί η ασθένεια οδηγεί στον θάνατο. Ο Μ. Βασίλειος εκφράζοντας την χριστιανική αντίληψη για την παρούσα ζωή, πως αυτή αποκτά νόημα και αξία, όταν χρησιμοποιείται για την σωτηρία και την αγιότητα, ενώ αντίθετα είναι επιζήμια, όταν είναι γεμάτη από κακίες και πάθη, λέγει αποφθεγματικά, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ροπή των ανθρώπων στην αμαρτία, ότι όσο πιο πολύ ζει κανείς τόσο πιο πολλές αμαρτίες διαπράττει· «η γαρ επί πλείον ενταύθα διατριβή πλειόνων κακών εστιν αφορμή». Ο νέος που έφυγε ευεργετήθηκε, γιατί δεν έκανε κακό στη ζωή του, δεν έμπλεξε σε δολοπλοκίες και σε συμμαχίες με πονηρούς ανθρώπους ούτε αναμίχθηκε στις κακίες της αγοράς, δεν είπε ψέμματα, δεν φάνηκε αγνώμων, φιλήδονος, σαρκολάτρης, δεν σπιλώθηκε γενικώς από τις κηλίδες της αμαρτίας, αλλά έφυγε καθαρός με πολύ καλές προοπτικές. Δεν τον έκρυψε η γη, αλλά τον υποδέχθηκε ο ουρανός· «Ου γη κατέκρυψε τον αγαπητόν, αλλ’ ουρανός υπεδέξατο». Η φράση αυτή πέρασε και στον ύμνο που ψάλλει η Εκκλησία προς τους αγίους μάρτυρες. «Πανεύφημοι μάρτυρες υμάς ουχ η γη κατέκρυψεν αλλ’ ουρανός υπεδέξατο». Δεν παραλείπει ο Μ. Βασίλειος στις περιπτώσεις θανάτου τέκνων να επικαλεσθεί το παράδειγμα του πολύαθλου Ιώβ, που είδε την ίδια στιγμή να πεθαίνουν τα δέκα του παιδιά από την πτώση της στέγης του σπιτιού και όμως ο μεγάλος εκείνος αθλητής της υπομονής δεν γόγγυσε, δεν δυσανασχέτησε, αλλά μέσα στην υπερβολική εκείνη συμφορά, είπε τα περίφημα εκείνα λόγια που αποτελούν καλό μάθημα για όλους· «Ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλετο· ως τω Κυρίω έδοξεν ούτω και εγένετο. Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας». Αναφέρει επίσης το παράδειγμα της μητέρας των επτά Μακκαβαίων παίδων, η οποία βλέποντάς τους να οδηγούνται στο μαρτύριο, ούτε στέναξε, ούτε έχυσε αγενές δάκρυο, αλλά τους προέπεμψε με ευχαριστίες προς το Θεό.\nΔεν αποστερούνται οι γονείς τα παιδιά τους, όταν πεθαίνουν· τα επιστρέφουν σε κείνον που τους τα έδωσε. Δεν καταστρέφεται, δεν αφανίζεται η ζωή τους αλλά μεταβάλλεται προς το καλύτερο. Λίγος είναι ο χρόνος της αναμονής και του χωρισμού· το ίδιο κατάλυμα μας περιμένει· εκεί θα συναντηθούμε· έστω και αν ο ένας φεύγει νωρίτερα και ο άλλος αργότερα. Αρκεί εμείς που μένουμε να μιμηθούμε την αγνότητα και καθαρότητα των νέων που φεύγουν, για να αξιωθούμε και εμείς την ίδια ανάπαυση.\nΠολύ ενδιαφέρουσα είναι και η επιχειρηματολογία στις περιπτώσεις του θανάτου ενός από τους συζύγους. Στον άνδρα που έχασε την γυναίκα του γράφει εν πρώτοις ότι λυπήθηκε πολύ, όταν σκέφθηκε ότι η κοινότης των ευσεβών έχασε ένα ηγετικό μέλος της, αλλά και διότι αντιλαμβάνεται ότι ένα σπίτι προηγουμένως χαρούμενο, ξαφνικά μετέπεσε σε κατήφεια και σε θλίψη, και μία συζυγία αρμονική διαλύθηκε πιο γρήγορα από όνειρο. Έμοιαζαν και ταίριαζαν τόσο πολύ, ώστε στον ένα καθρεπτιζόταν η αρετή του άλλου. Γι’ αυτό και ο επιζών πρέπει μέσα στον πόνο να κρατήσει ψηλά την αξιοπρέπεια και μεγαλοψυχία του και να μη δυσανασχετεί, γιατί τώρα στερείται το αγαπημένο του πρόσωπο, αλλά να ευγνωμονεί τον Θεό, γιατί του εδώρησε από την αρχή μία τόσο προικισμένη σύζυγο. Γιατί ο μεν θάνατος είναι κοινός στους ανθρώπους, το να συμβιώσει όμως κανείς με αγαθή γυναίκα είναι προνόμιο λίγων ανθρώπων που μακαρίζονται από το Θεό. Άλλωστε και το ότι υποφέρει και λυπάται για το χωρισμό είναι και αυτό δείγμα της μεγάλης αυτής δωρεάς του Θεού, αφού υπάρχουν πολλοί που ανακουφίζονται, όταν πεθαίνει ο σύζυγος ή η σύζυγος σε περιπτώσεις αταίριαστων γάμων. Ο ίδιος ο γάμος άλλωστε δόθηκε από το Θεό ως μία παρηγοριά για τον θάνατο· «επεί και ο γάμος αυτός του αποθνήσκειν εστι παραμυθία». Επειδή δηλαδή λόγω της αμαρτίας εισήχθη ο θάνατος, και δεν ήταν πλέον δυνατόν να παραμένει ο άνθρωπος εν τη ζωή, ο Θεός ως δημιουργός επενόησε την διά του γάμου διαδοχή των γενεών, ώστε να εξασφαλίζεται η διάρκεια της ζωής. Δεν πρέπει να στεναχωρούμεθα, όταν φεύγει γρήγορα ένα μέλος της συζυγίας, όχι μόνο γιατί έτσι γλυτώνει από πολλές κακίες και αμαρτίες, αλλά και γιατί έφυγε σε νεαρή ηλικία, ως άνθος που ακόμη ήταν ευώδες και ποθητό. Πορεύθηκε πιο γρήγορα σε δρόμο που και εμείς θα βαδίσουμε και αυτό δεν είναι άξιο οδυρμών, γιατί μπορεί εμείς που μένουμε να είμαστε σε χειρότερη θέση, αν με το να ζήσουμε περισσότερο περιπέσουμε σε περισσότερες αμαρτίες και τιμωρηθούμε ως εκ τούτου περισσότερο.\nΣτην σύζυγο του Βρίσωνος γράφει ότι η ευαίσθητη φύση της είναι εύλογο να την κάνει να πονά, να υποφέρει, και να αισθάνεται σαν διχοτομημένη με τον χωρισμό του συζύγου, αφού κατά την διδασκαλία του Κυρίου, άνδρας και γυναίκα δεν είναι πλέον δύο, αλλά ένα σώμα, από το οποίο με τον θάνατο αποκόπτεται το μισό. Επαναλαμβάνει και εδώ το επιχείρημα ότι πρέπει να ευχαριστεί το Θεό, γιατί αξιώθηκε να ζήσει με τέτοιο άνδρα, την απουσία του οποίου αισθάνονται όλοι, ο ίδιος ο βασιλεύς, οι ανώτεροί του, οι στρατιώτες. Έφυγε αυτός ο γενναίος άνδρας από τη ζωή αήττητος, πριν τον νικήσει κάποια ασθένεια ή τον μαράνει ο χρόνος, αλλά πάνω στην ακμή της ηλικίας του και μέσα στη δόξα των πολεμικών κατορθωμάτων. Η θύμηση των αρετών του είναι αρκετή παρηγοριά του πόνου, όπως επίσης και τα παιδιά που άφησε σαν έμψυχες εικόνες για να αναπληρώνουν την απουσία του. Η ευθύνη για την ανατροφή των παιδιών αποσπά το νου από τα λυπηρά, και η μέριμνα του πώς θα περάσει κανείς τον υπόλοιπο χρόνο χριστιανοπρεπώς αποτελούν καλή ασχολία των λογισμών. Έτσι η χηρεύσασα θα γίνει και καλό παράδειγμα για τις άλλες συνομήλικες χήρες γυναίκες για τον κατ’ αρετήν βίο.\nΠρος την σύζυγο του Αρινθαίου γράφει μεταξύ άλλων ότι λυπήθηκε ιδιαιτέρως αναλογιζόμενος την τιμή που έτρεφε προς τον ίδιο αλλά και την παντοειδή προς την Εκκλησία προστασία στους αγώνες εναντίον των αιρετικών. Ο χρόνος βέβαια είναι ικανός να απαλύνει τον πόνο και να δώσει διέξοδο στους λογισμούς. Είναι πάντως χρήσιμη ιδιαίτερα σ’ αυτές τις περιπτώσεις η διδασκαλία της Αγίας Γραφής. Το ότι στερήθηκε τον άνδρα της είναι κοινή τύχη με άλλες ομοιοπαθείς γυναίκες, εις το ότι όμως είχε τέτοιο άνδρα καμμία άλλη γυναίκα δεν μπορεί εξ ίσου να σεμνύνεται. Δεν πρέπει λοιπόν να αγανακτεί για την στέρησή του, αλλά να ευγνωμονεί τον Θεόν, γιατί έζησε όσο επέτρεψε ο Θεός από την αρχή μαζί του. Ήταν πράγματι υπόδειγμα ανθρώπου· όλων τα μάτια εστρέφοντο προς αυτόν, και όλοι διηγούντο τα κατορθώματά του στους πολέμους, που έμοιαζαν με απίστευτους μύθους. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι πέθανε ο Αρινθαίος. Έφυγε πάντως με υπερηφάνεια και δόξα, χωρίς να καμφθεί από τα γηρατειά ή από κάτι άλλο. Μέγας στην παρούσα ζωή, μέγας και στην μέλλουσα. Δεν τον εζημίωσαν σε τίποτε τα κοσμικά αξιώματα, αφού προς το τέλος της ζωής του καθάρισε την ψυχή του από κάθε κηλίδα με το Αγιο Βάπτισμα. Αυτό που χρειάζεται τώρα η πενθούσα σύζυγος είναι να μετατοπίσει τις φροντίδες και τα ενδιαφέροντά της από τα παρόντα στα μέλλοντα και να αξιωθεί με αγαθά έργα να καταλάβει και αυτή τον ίδιο τόπο της αναπαύσεως. Πρέπει να αντιμετωπίσει με εγκαρτέρηση το θάνατο για να στηρίξει την γερόντισσα μητέρα και τη νεαρή κόρη, στις οποίες απέμεινε η μόνη παρηγοριά. Να γίνει υπόδειγμα ανδρείας και στις άλλες γυναίκες και να μετρήσει κατά τέτοιο τρόπο τον πόνο, ώστε ούτε να τον διώξει παντελώς από την καρδιά της, ούτε να αφήσει την λύπη να την καταπιεί. Και κοντά σε όλα αυτά να υπολογίζει στον μισθό της υπομονής, τον οποίο υποσχέθηκε ο Χριστός ως ανταπόδοση των πράξεών μας.\n5. Τα σημαντικώτερα παραμυθητικά επιχειρήματα\n[Σημ.: Παράθεση κειμένων του Μεγάλου Βασιλείου και σχετικές παραπομπές θα βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο απ’ όπου και το παρών απόσπασμα]\nα. Ο άνθρωπος γεννιέται θνητός. Δεν εξαιρείται κανείς\nβ. Και η κτίσις θνητή: Ο ουρανός, η γη, τα άστρα\nγ. Ούτε αναλγησία και απάθεια, ούτε όμως υπερβολική λύπη. Μετρημένος πόνος, μετριοπάθεια\nδ. Η πρόνοια του Θεού και στον θάνατο· ούτε τύχη, ούτε πεπρωμένο, ούτε κακός Θεός\nε. Τα όρια της ζωής τα ορίζει ο Θεός με σοφία. Οι άνθρωποι αδυνατούμε να καταλάβουμε\nστ. Η συμβίωση δημιουργεί οικειότητα. Να ευχαριστούμε το Θεό για όσο διάστημα μας εχάρισε αγαπητά πρόσωπα\nζ. Ο θάνατος νέων ανθρώπων ευεργεσία και γι’ αυτούς που φεύγουν και γι’ αυτούς που μένουν\nη. Ο θάνατος δεν είναι τέλος, αλλά αρχή της αληθινής ζωής. Θα συναντηθούμε όλοι εκεί\nθ. Παράδειγμα ο Ιώβ και η μητέρα των Μακκαβαίων\nι. Με ανδρεία τον πόνο, για το καλό των συγγενών μας και των άλλων\nια. Φυλακή το φθαρτό σώμα. Είναι καλύτερα χωρίς αυτό\nιβ. Με την προσευχή ο Θεός στέλνει παρηγοριά και ανακούφιση\nΤελειώνοντας επιθυμώ να τονίσω ότι και στον χώρο αυτό της συγγραφής των παραμυθητικών επιστολών κατόρθωσαν οι Καππαδόκες Πατέρες να αξιοποιήσουν τα αγαθά της αρχαιοελληνικής παιδείας και να την συνεχίσουν, πλουτισμένη και μεταμορφωμένη μέσα στο φως του Ευαγγελίου, ως ελληνοχριστιανική παιδεία. Τα παραμυθητικά επιχειρήματα της αρχαίας ελληνικής ποιήσεως και φιλοσοφίας, όσα δεν σχετίζονται με την πλάνη της ειδωλολατρείας και τις αδυναμίες του αυτόνομου φιλοσοφικού στοχασμού, παραλαμβάνονται και χρησιμοποιούνται, ενώ διατυπώνονται πολλά νέα ισχυρότατα επιχειρήματα από την διδασκαλία του Χριστού, των Αποστόλων και των Αγίων. Σφραγίζονται μάλιστα από προσωπικά βιώματα και εμπειρίες των Μεγάλων Καππαδοκών Αγίων, που εδοκίμασαν οι ίδιοι σε περιπτώσεις συγγενικών και φιλικών τους προσώπων τον πόνο και την δοκιμασία του θανάτου. Ο Μ. Βασίλειος εδοκίμασε ο ίδιος την πικρή γεύση του θανάτου του πατρός του εν πρώτοις· σε πολύ νεαρή ηλικία κατόπιν του χαριτωμένου αδελφού του Ναυκρατίου, τον οποίο ακολούθησε και ο θάνατος της μητέρας του για τον οποίο γράφει προς τον Ευσέβιο, επίσκοπο Σαμοσάτων· «Και τώρα αυτήν που είχα μοναδική παρηγοριά στη ζωή μου, την μητέρα, την στερήθηκα λόγω των αμαρτιών μου. Και μη με κοροϊδεύεις, γιατί σε τέτοια ηλικία θρηνώ για την ορφάνια· να με συγχωρήσεις, γιατί δεν μπορώ να αντέξω τον χωρισμό εκείνης, της οποίας τίποτε αντάξιο δεν βλέπω ανάμεσα σ’ αυτούς που έμειναν». Εφήρμοσε ο ίδιος όσα εδίδαξε περί του ότι η αναλγησία και η απάθεια είναι αφύσικη και αντιανθρώπινη, ενώ η μετριοπάθεια φυσική και δικαιολογημένη. Ύψωσε συγχρόνως την εσχατολογική προσδοκία και την ελπίδα της συναντήσεως των αγαπημένων προσώπων σε αποτελεσματικό φάρμακο του πόνου για τους Χριστιανούς που πιστεύουν και ελπίζουν σε σχέση με τους λοιπούς «τους μη έχοντας ελπίδα».\n(Απόσπασμα από το βιβλίο του π. Θεοδώρου Ζήση, «Ηθικά Κεφάλαια»)\nΔημοσιεύτηκε στην κατηγορία ΘΕΟΛΟΓΙΑ Tags: θάνατος, βιβλία, Μέγας Βασίλειος, Θεόδωρος Ζήσης, παρηγορία, πένθος, πενθούντες, "Ηθικά Κεφάλαια", παραμυθητικές επιστολές\n« Ως μη έχοντες ελπίδα (Απόστολος Παπαδημητρίου)\nΛόγος στη γιορτή της Υπεραγίας Δέσποινάς μας Θεοτόκου όταν οδηγήθηκε από τους γονείς της στον Ναό (Όσιος Θεοφύλακτος, Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος) »


ŠKP Bratislava MKS Piotrkowianin ζωντανά αποτελέσματα, livescore και live streaming - SofaScore\nŠKP Bratislava - MKS Piotrkowianin Ζωντανά αποτελέσματα, livescore και live streaming\n12. Αυγ 201808:45\nŠKP Bratislava MKS Piotrkowianin ζωντανά αποτελέσματα (και ζωντανή μετάδοση, live streaming βίντεο του αγώνα*) ξεκινάει στις 12.8.2018. και ώρα 08:45 UTC ώρα στο Club Friendly Games - International. Στο SofaScore ζωντανά αποτελέσματα μπορείτε να βρείτε όλα ŠKP Bratislava εναντίον MKS Piotrkowianin τα προηγούμενα αποτελέσματα με τους H2H αγώνες. Οι σύνδεσμοι ŠKP Bratislava εναντίον MKS Piotrkowianin με τα βίντεο Στιγμιότυπα βρίσκονται στην καρτέλα "μέσα" και εμφανίζονται για τους πιο γνωστούς αγώνες όταν ανέβουν στο YouTube η το Dailymotion. Δεν είμαστε υπεύθυνοι για κανένα περιεχόμενο που αφορά τα video για οποιαδήποτε νομική ανησυχία παρακαλούμε επικοινωνήστε με τους νόμιμους κατόχους των βίντεο ή με τους λογισμικού μεταφόρτωσης τους.\nΜπορείς να παρακολούθησεις ŠKP Bratislava εναντίον MKS Piotrkowianin ζωντανά στο ίντερνετ αν είσαι κατοχυρωμένο μέλος της bet365, της ηγετικής ιντερνετικής εταιρίας στοιχημάτων που έχει κάλυψη για περισσότερο από 70.000 αθλητικές εκδηλώσεις με ζωντανά στοιχήματα κατά τη διάρκεια ενός χρόνου. Αν αυτός ο αγώνας καλύπτεται από τη ζωντανή κάλυψη της bet365 μπορείς να παρακολουθήσεις τον χάντμπολ αγώνα ŠKP Bratislava MKS Piotrkowianin στο iPhone, iPad, Android ή Windows κινητό σου. Είναι ακόμα εύκολο να βρεις τις καλύτερες φάσεις και νέα από τις πιο δημοφιλής κατηγορίες αθλημάτων όλου του κόσμου. Τα ζωντανά προγνωστικά της bet365 μπορούν να ιδωθούν στην κατηγορία χάντμπολ ζωντανά αποτελέσματα του SofaScore. Δεν προσφέρουμε πρόγραμμα τηλεόρασης εδώ, αν θέλεις να παρακολουθήσεις αυτόν τον τον αγώνα είναι πιθανό να το βρείς σε κάποια δημοφιλή κανάλια όπως iTV, BBC, Al Jazeera Sports, Sky Sports, Gol TV, Canal+, SportTV, Fox Soccer, Setanta, ESPN, κτλ.\nŠKP Bratislava ζωντανά αποτελέσματα, πρόγραμμα και σκορ\nMKS Piotrkowianin ζωντανά αποτελέσματα, πρόγραμμα και σκορ\nΗ εφαρμογή SofaScore Livescore είναι διαθέσιμη σε iPhone και iPad, σε Android μέσω Google Play και στα κινητά τηλέφωνα με λειτουργικό Windows. Μπορείτε να βρείτε την εφαρμογή μας σε όλα τα καταστήματα σε πολλές διαφορετικές γλώσσες ως ''SofaScore''. Εγκαταστήστε την εφαρμογή του SofaScore και ακολουθείστε ŠKP Bratislava MKS Piotrkowianin live score στο κινητό σας τηλέφωνο!\n*ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ - To Sofascore.com σε συνεργασία με την bet365 προσφέρει πάνω από 70000 γεγονότα σε Ζωντανή Μετάδοση ανά χρόνο. Ωστόσο, να σημειωθεί ότι τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας για το stream τέτοιων γεγονότων, συνήθως κατέχονται σε επίπεδο χώρας και γι'αυτό, ανάλογα με τη τοποθεσία σας, μπορεί να υπάρχουν ορισμένα γεγονότα, που ίσως να μη μπορείτε να τα δείτε λόγω των παραπάνω περιορισμών. Πριν μπείτε στην bet365 και βάλετε χρήματα στον λογαριασμό σας για να δείτε ŠKP Bratislava MKS Piotrkowianin ή οποιοδήποτε άλλο συγκεκριμένο γεγονός μέσω του ζωντανού stream της bet365, συνιστάται να ελέγξετε με την bet365, εάν μπορείτε να δείτε το stream αυτού του γεγονότος, στη τοποθεσία διαμονής σας. Μάθετε περισσότερα επικοινωνόντας με την bet365 εδώ , μέσω τηλεφώνου, ταχυδρομείου, ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ή συνομιλίας.


Δέκα θεωρίες συνωμοσίας για τη δολοφονία του JFK - EL\nΉταν 22 Νοεμβρίου του 1963, όταν ο 35ος πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες του Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ.\nΈνα μεγάλο ποσοστό Αμερικανών εξακολουθεί να πιστεύει ότι αυτό που στην πραγματικότητα συνέβη στις 22 Νοεμβρίου του 1963, παραμένει άγνωστο.\nΔεν είναι λίγοι εκείνοι που αρνούνται να πιστέψουν το επίσημο πόρισμα της Επιτροπής Γουόρεν, ότι δηλαδή ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ έδρασε μόνος του.\nΣύμφωνα με δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν από το 2003 -40ή επέτειο της δολοφονίας-, ποσοστό μεγαλύτερο του 70% των Aμερικανών πολιτών εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο δράστης της δολοφονίας δεν ήταν μόνο ένας.\nΑμέσως μετά τη δολοφονία του Κένεντι στο Ντάλας, άρχισαν να εκφράζονται φόβοι για την ύπαρξη σχεδίου συνωμοσίας.\nΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ CIA: Η ισχυρή Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (η γνωστή CIA) εμφανίζεται σχεδόν σε όλες τις θεωρίες συνωμοσίας, το ίδιο και οι Μυστικές Υπηρεσίες, το FBI και το Πεντάγωνο. Οι συνωμοσιολόγοι θεωρούν ότι η CIA ήθελε να εκδικηθεί τον Κένεντι για την αποτυχημένη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων στην Κούβα ή ότι η CIA φοβόταν μήπως αποδυναμωθεί, προς όφελος του Πενταγώνου.\nΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ των ΗΠΑ (Fed): Λίγους μήνες πριν από τη δολοφονία του, ο Κένεντι υπέγραψε διάταγμα που παραχωρούσε στον υπουργό Οικονομικών το δικαίωμα να εκδίδει «silver certificates» (ένας τύπος χαρτονομίσματος που τυπωνόταν στις ΗΠΑ ως το 1964). Οι συνωμοσιολόγοι θεωρούν ότι η αμερικανική κεντρική τράπεζα, δηλαδή η Ομοσπονδιακή Τράπεζα Αποθεμάτων, ελεγχόταν από μία ισχυρή μυστική οργάνωση διεθνών τραπεζιτών, που φοβούνταν ότι η κίνηση αυτή θα δώσει στον υπουργό Οικονομικών τον έλεγχο της Fed.\nΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ: Δεδομένης της έντασης στις σχέσεις ανάμεσα στην κομμουνιστική Κούβα και τις ΗΠΑ, οι υποψίες στρέφονταν είτε στον Κουβανό ηγέτη Φιντέλ Κάστρο -ο οποίος θα επιδίωκε να εκδικηθεί για την αποτυχημένη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων- είτε σε εξόριστους πολέμιους του Κάστρο, οργισμένους επειδή ο Κένεντι επέτρεψε την αποτυχία της εισβολής.\nΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ: Αφεντικά της μαφίας φέρεται να εξοργίστηκαν με τον Κένεντι, όταν το FBI έβαλε στο στόχαστρο το οργανωμένο έγκλημα υπό την ηγεσία του αδελφού του JFK, του τότε Γενικού Εισαγγελέα Ρόμπερτ Κένεντι. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, η μαφία έστειλε τον Τζακ Ρούμπι να δολοφονήσει τον Όσβαλντ, προκειμένου να μη γίνει γνωστή η συνωμοσία.\nΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΖΟΝΣΟΝ: Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, ο Λίντον Τζόνσον, αντιπρόεδρος του Κένεντι, ήθελε να ανατρέψει τον πρόεδρο για να αναλάβει την εξουσία ο ίδιος. Μάλιστα, κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Τζόνσον ήθελε να αποκρύψει ένα σκάνδαλο διαφθοράς ή ότι μεγιστάνες της βιομηχανίας τον πλήρωσαν για να δολοφονήσει τον Κένεντι, γιατί θεωρούσαν ότι θα εκπροσωπούσε καλύτερα από τον Κένεντι τα συμφέροντά τους.\nΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ: Ύποπτες σκιές, σιλουέτες υποτιθέμενων εκτελεστών και η παρουσία καπνού που εμφανίζονται σε φωτογραφίες και βίντεο ενισχύουν εδώ και χρόνια την υποψία ότι υπήρχε και δεύτερος εκτελεστής πέραν του Λι Χάρβεϊ Οσβαλντ. Ηχογραφήσεις λέγεται ότι αποδεικνύουν πως, πέραν των τριών πυροβολισμών από το τουφέκι του Όσβαλντ, υπήρξε και ένας τέταρτος. Ο τέταρτος πυροβολισμός λέγεται ότι ακούστηκε από ψηλά, από το δρόμο όπου δολοφονήθηκε ο Κένεντι.\nΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ… UFO: Δεν μπορεί να υπάρξει ολοκληρωμένη λίστα με θεωρίες συνωμοσίας χωρίς κάποιον… ιπτάμενο δίσκο. Η θεωρία των UFO υποστηρίζει ότι ο Κένεντι δολοφονήθηκε, επειδή ενδιαφερόταν έντονα για την εξωγήινη ζωή και απειλούσε να αποκαλύψει μυστικά προγράμματα της CIA. Αυτοί που την υποστηρίζουν παραθέτουν ως «απόδειξη», μεταξύ άλλων, μία επιστολή που υποτίθεται ότι απέστειλε ο Κένεντι στην CIA, με την οποία ζητούσε πρόσβαση σε απόρρητα έγγραφα σχετικά με τους ιπτάμενους δίσκους, δέκα ημέρες πριν από το θάνατό του. Λέγεται ότι έλαβε απάντηση από τον επικεφαλής της CIA, στην οποία του γνωστοποιούσε ότι δεν είναι σε θέση να του παραδώσει τα απόρρητα εκείνα έγγραφα.\nΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ KGB: Οι ψυχροπολεμικές εντάσεις της εποχής οδήγησαν κάποιους στο συμπέρασμα ότι οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες -η KGB- διέταξαν τη δολοφονία του Κένεντι. Ο δράστης Όσβαλντ είχε περάσει δύο χρόνια στην τότε Σοβιετική Ένωση, είχε Ρωσίδα σύζυγο και δεσμούς με Σοβιετικούς διπλωμάτες. Μέχρι και σήμερα κυκλοφορεί αυτό το σενάριο, που θέλει την KGB να στρατολόγησε τον Όσβαλντ και να τον έβαλε να σκοτώσει τον Κένεντι.\nΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥ: Αυτή υποστηρίζει ότι ο Κένεντι δολοφονήθηκε από έναν ζηλόφθονο ομοφυλόφιλο. Σύμφωνα με τον πρώην εισαγγελέα της Νέας Ορλεάνης, Τζιμ Γκάρισον, ο πιλότος Ντέιβιντ Φέρι ήταν ο «εγκέφαλος» της δολοφονίας Κένεντι. Ο πρόεδρος ήταν ό,τι δεν ήταν ο Φέρι: επιτυχημένος, γοητευτικός, δημοφιλής, πλούσιος και αρρενωπός. Ο Γκάρισον είναι πεπεισμένος ότι εκείνοι που βρίσκονται πίσω από τη δολοφονία είναι ομοφυλόφιλοι, που απλώς ήθελαν νεκρό τον πρόεδρο.\nPrevΠροηγούμενο ΆρθροΑνακοίνωση του ΚΙΝΑΛ για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων\nΕπόμενο ΆρθροΣυνεχίζεται το δράμα των Ελλήνων στρατιωτικών – Στις Τουρκικές φυλακές θα κάνει γενέθλια ο Δημήτρης ΚούκλατζηςNext


Ο ΣΑΛΙΓΚΑΡΟΣ στερούμενος τροφής αποβάλλει τις βλαβερές τοξίνες και αναδεικνύει τον καλύτερο εαυτό του.\nΗ πενία, η λιτότητα, η αφαίρεση, η μοναχικότητα είναι απολύτως απαραίτητα για την ανθρώπινη πνευματικότητα. Μιά λεπτομέρεια, όμως: Ως αποτέλεσμα επιλογής! Διότι ως εξαναγκασμός έχουν ακριβώς τα αντίστροφα αποτελέσματα: Την θεοποίηση των αντιθέτων, ήτοι του πλούτου, της πληθωρικότητας, της κοινωνικής επίδειξης – αναγνώρισης.\nΟι ψυχικοί οφθαλμοί εύκολα τυφλώνονται απ’τα πολλά. Η καθημερινή επιστροφή στις πρωταρχικές έννοιες - ανάγκες είναι επιβεβλημένη για να κάνεις έστω κι ένα βηματάκι στη ζωή.\nΚαι ιδού η μέγιστη πανούργα παγίδα του MATRIX: Η προσκόλληση στα πράγματα! Τους αρχαίους πλούσιους τους έθαβαν μαζί με τα κτερίσματά τους. Τους σύγχρονους πλούσιους –αλλά και πτωχούς- καταναλωτές θα μας θάβουν μαζί μ’ένα συρφετό πολυαγαπημένων λίαν επίφοβων για την ψυχική μας ισορροπία γκατζετοαντικειμένων. Η τελευταία δε, αν απωλεσθεί, έστω και μετά θάνατον, θα επιφέρει ολέθρια αποτελέσματα στο μεγαλειώδες ανεξιχνίαστο συμπαντικό ταμπλώ όπου επικολλώνται οι ψυχές και οι πράξεις, πέραν των επιγείων ανερχόμενες


Αφαίρεση Σπίλων Σε Προσιτό Κόστος | Regen\n211 418 3888 (Γενική χειρουργική)\nΟι σπίλοι, ευρέως γνωστοί και ως «ελιές», αποτελούν την κλινική εκδήλωση καλοήθους (μη καρκινικού) πολλαπλασιασμού των δερματικών κυττάρων. Συνήθως εμφανίζονται ως καφέ ή μαύρες αναπτύξεις και μπορούν να εμφανιστούν σε διαφορετικά σημεία του σώματος, είτε μεμονωμένα, είτε ως ομάδες.\nΟι περισσότεροι σπίλοι εμφανίζονται στην πρώιμη παιδική ηλικία και κατά τα πρώτα 25 χρόνια της ζωής ενός ατόμου. Είναι φυσιολογικό να έχουμε από 10 μέχρι 40 περίπου σπίλους μέχρι την ενηλικίωση.\nΚαθώς περνούν τα χρόνια, οι σπίλοι συνήθως αλλάζουν αργά, αυξάνονται ή / και αλλάζουν χρώμα. Μερικές φορές, αναπτύσσονται και τρίχες πάνω στον σπίλο. Ορισμένοι σπίλοι ωστόσο μπορεί να μην αλλάζουν καθόλου, ενώ άλλοι μπορεί σταδιακά να εξαφανιστούν με την πάροδο του χρόνου.\nΣε γενικές γραμμές δεν θεωρούνται ανησυχητικοί, ωστόσο αν έχετε πολλούς στο πρόσωπο και το σώμα, θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά από έναν εξειδικευμένο και έμπειρο δερματολόγο και να γίνει χαρτογράφηση τους, ώστε να εντοπιστεί οποιαδήποτε αλλαγή στο μέγεθος και το σχήμα τους, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί ο γιατρός να χρειαστεί να προχωρήσει σε αφαίρεση σπίλων που θεωρούνται ύποπτοι για μελλοντικές κακοήθειες.\nΤι προκαλεί την εμφάνιση τους;\nΟι σπίλοι εμφανίζονται όταν τα κύτταρα στο δέρμα αναπτύσσονται συμπλεγματικά αντί να εξαπλώνονται σε όλο το δέρμα. Αυτά τα κύτταρα ονομάζονται μελανοκύτταρα και δημιουργούν τη χρωστική που δίνει στο δέρμα το φυσικό χρώμα του. Οι σπίλοι μπορεί να σκουραίνουν μετά από έκθεση στον ήλιο, κατά τη διάρκεια της εφηβείας ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.\nΥπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι σπίλων και η μέθοδος αντιμετώπισης της κάθε περίπτωσης, εξαρτάται από τα αίτια εμφάνισης του. Οι σπίλοι μπορεί να είναι:\nΚοινοί: Είναι οι κλασικές ελιές που έχουμε όλοι στο σώμα μας και μπορεί να είναι είτε συγγενείς είτε επίκτητοι. Έχουν κλασικό καφέ χρώμα και μπορεί να είναι επίπεδοι ή να προεξέχουν.\nΔυσπλαστικοί: Γνωστοί και ως άτυποι σπίλοι, συχνά τους μπερδεύουμε με το μελάνωμα, καθώς έχουν ανόμοια άκρα ή ακαθόριστο σχήμα, αλλά είναι καλοήθεις (μη καρκινικοί). Ωστόσο ένα άτομο με δυσπλαστικούς μπορεί να έχει περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσει μελάνωμα στο μέλλον, οπότε είναι πιο πιθανό να προχωρήσουμε σε αφαίρεση σπίλων σε αυτή τη περίπτωση.\nΚυανοί: Μπορεί να είναι συγγενείς ή επίκτητοι, έχουν σκούρο μπλε χρώμα και παραμένουν αναλλοίωτοι.\nΤύπου Halo: έχουν ένα λευκό περίγραμμα σαν φωτοστέφανο (εξ’ ου και η ονομασία τους από την αγγλική λέξη Halo που σημαίνει φωτοστέφανο). Με την πάροδο του χρόνου μοιάζουν σαν να «ξεβάφουν» και το χρώμα τους εξασθενεί.\nΤύπου Becker: Πολύ σκούρες ελιές που συνήθως μπορεί να έχουν και τρίχες πάνω.\nΤύπου Spitz: Εμφανίζονται σε παιδιά και εφήβους πριν την ηλικία των 20, είναι συνήθως κόκκινοι και προεξέχουν.\nΕπιδερμικοί: Συγγενείς ή επίκτητοι, είναι σκληροί στην υφή και μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και στο τριχωτό του κεφαλιού.\nΣμηγματογόνοι: Εμφανίζονται συχνότερα στο τριχωτό της κεφαλής και είναι πλούσιοι σε σμηγματογόνους αδένες. Καλό είναι σε αυτή την περίπτωση η αφαίρεση σπίλων να γίνεται πριν την ενηλικίωση του ατόμου.\nΠώς μπορώ να ξέρω αν είναι καρκίνος;\nΗ συντριπτική πλειονότητα των σπίλων δεν είναι επικίνδυνη. Οι σπίλοι που είναι πιο πιθανό να εξελιχθούν σε καρκίνο είναι αυτά που μοιάζουν πολύ διαφορετικοί από άλλους υπάρχοντες σπίλους ή εκείνους που εμφανίζονται για πρώτη φορά μετά την ηλικία των 25 ετών.\nΕάν παρατηρήσετε αλλαγές στο χρώμα, το ύψος, το μέγεθος ή το σχήμα ενός σπίλου, θα πρέπει να το δει ένας δερματολόγος. Θα πρέπει επίσης να ελέγξετε σπίλους που αιμορραγούν, εκχυλίζουν, σας προκαλούν φαγούρα ή γίνονται ευαίσθητοι ή επώδυνοι.\nΕξετάστε το δέρμα σας με έναν καθρέφτη ή ζητήστε από κάποιον να σας βοηθήσει. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή σε περιοχές του δέρματος που εκτίθενται συχνά στον ήλιο, όπως τα χέρια, τα χέρια, το στήθος, το λαιμό, το πρόσωπο, τα αυτιά, τα πόδια και την πλάτη.\nΕάν ένας σπίλος δεν αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Εάν δείτε σημάδια αλλαγής σε ένα υπάρχοντα σπίλο, ή εάν έχετε ένα νέο σπίλο ή να προχωρήσετε σε αφαίρεση σπίλων για αισθητικούς λόγους, καλό είναι να απευθυνθείτε σε έναν εξειδικευμένο δερματολόγο.\nΤα ακόλουθα στοιχεία είναι σημαντικά χαρακτηριστικά που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την εξέταση των σπίλων. Εάν ένας σπίλος εμφανίζει οποιοδήποτε από τα σημάδια που αναφέρονται παρακάτω, κλείστε αμέσως ραντεβού με έναν δερματολόγο, καθώς θα μπορούσε να είναι καρκινική ένδειξη:\nΑσυμμετρία: Το ήμισυ του σπίλου δεν ταιριάζει με το άλλο μισό.\nΌρια: Το περίγραμμα ή οι άκρες του σπίλου είναι θολές ή ακανόνιστες.\nΧρώμα: Το χρώμα του σπίλου δεν είναι το ίδιο σε ολόκληρο το σχήμα του.\nΔιάμετρος: Η διάμετρος ενός σπίλου είναι μεγαλύτερη από τη γόμα ενός μολυβιού.\nΕξέλιξη: Ο σπίλος αλλάζει σε μέγεθος, σχήμα ή χρώμα.\nΤο μελάνωμα είναι μια μορφή καρκίνου του δέρματος. Το πιο κοινό σημείο εμφάνισης του μελανώματος στους άνδρες είναι το στήθος και η πλάτη και στις γυναίκες, είναι το πόδι.\nΕάν ένας δερματολόγος πιστεύει ότι ένας σπίλος πρέπει να αξιολογηθεί περαιτέρω, θα κάνει βιοψία ξυρίζοντας ή κόβοντας ολόκληρο το σημείο έτσι ώστε να μπορεί να αξιολογηθεί κάτω από το μικροσκόπιο.\nΑυτή είναι μια απλή διαδικασία και εάν ο δερματολόγος πιστεύει ότι ο σπίλος μπορεί να είναι καρκινικός, η ολική αφαίρεση σπίλων θα σας προφυλάξει από την εξάπλωση του καρκίνου.\nΕάν ο σπίλος αποδειχθεί καρκινικός, ο δερματολόγος θα αφαιρέσει ολόκληρο τον σπίλο ή την ουλή από το σημείο της βιοψίας αφαιρώντας ολόκληρη την περιοχή και ένα χείλος φυσιολογικού δέρματος γύρω από αυτό, και ράβοντας ξανά το σημείο.\n© 2022 Regen.gr


Κόστιτς, ο «εκλεκτός» για τον πάγκο του Ηρακλή - Metrosport.gr\nΚόστιτς, ο «εκλεκτός» για τον πάγκο του Ηρακλή\nΣε συμφωνία με τον 46χρονο Σλοβένο πρώην προπονητή του Αχαρναϊκού ήρθε ο Σπύρος Παπαθανασάκης.\nΗρακλής 13.08.2017 09:30\nΌπως ακριβώς μετέφερε όλες τις προηγούμενες ημέρες το ρεπορτάζ της «Μetrosport» και του metrosport.gr ο Σπύρος Παπαθανασάκης είναι αποφασισμένος να προχωρήσει μόνος του στη συγκρότηση της ομάδας του Ηρακλή που θα αγωνιστεί τη νέα σεζόν στο πρωτάθλημα της Football League.\nΣύμφωνα με χθεσινοβραδινές πληροφορίες, μάλιστα, ο «Καναδός» έχει ήδη καταλήξει στον «εκλεκτό» του, όσον αφορά τη θέση του προπονητή και αυτός δεν είναι άλλος από τον Μίλος Κόστιτς. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν, μάλιστα, πως ήδη έχει επιτυχθεί πλήρης συμφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές.\nΟ 46χρονος Σλοβένος τεχνικός έχει θητεύσει στη Football League κατά τη διάρκεια της περσινής σεζόν, έχοντας καθίσει στον πάγκο του Αχαρναϊκού από τον Δεκέμβριο ως τον Μάρτιο.\nΤο ξεκίνημα της προπονητικής του καριέρας έγινε από τις μικρές εθνικές ομάδες της Σλοβενίας για να ακολουθήσει η θητεία του στον Ερυθρό Αστέρα από τη θέση του βοηθού προπονητή. Ακολούθησε το πέρασμά του από τη βελγική Λιρς, επίσης ως ασίσταντ κόουτς, ενώ η πρώτη του απόπειρα ως πρώτος προπονητής έγινε στη Ζελέζνιτσαρ της Βοσνίας.


Rodosblog Χρυσόστομος ! Ειδήσεις: Αυτό είναι το σχέδιο του Πούτιν για να εξαπλωθεί στον κόσμο: Νέος σιδηρόδρομος 20.000 χλμ που φτάνει μέχρι την Αμερική!\nΑυτό είναι το σχέδιο του Πούτιν για να εξαπλωθεί στον κόσμο: Νέος σιδηρόδρομος 20.000 χλμ που φτάνει μέχρι την Αμερική!\nΘα λέγεται Trans-Eurasian Belt Development (TEPR)...\nΔεν είναι ουτοπία, αλλά το σχέδιο που παρουσίασε ο Βλαντιμίρ Γιακούνιν, πρόεδρος των Ρωσικών Σιδηροδρόμων στον Πρόεδρος της Ρωσίας Β.Πούτιν .\nΠρόκειται για ένα γιγαντιαίο σχέδιο. Το στρατηγικό κομμάτι αυτού του δρόμου θα βρίσκεται στο σημείο Bering, εκεί που οι δύο ήπειροι, Ευρώπη και Αμερική, έχουν κενό 88 χιλιομέτρων. Εκεί θα γίνει γέφυρα και υποθαλάσσιο τούνελ....\nΑυτή η φαραωνική διαδρομή, η οποία θα ενώνει για πρώτη φορά απευθείας δύο ηπείρους, θεωρείται «η ζώνη του μέλλοντος». Εκτιμάται ότι το κόστος της θα ξεπερνάει κάθε φαντασία και μέτρο. «Θα κοστίσει πολλές εκατοντάδες δισεκατομμύρια, αλλά τα οικονομικά οφέλη θα είναι τόσο τεράστια που θα καλύψουν πολλές φορές την επένδυση», εκτιμά ο Γιακούνιν.


Κατερίνα Τσάβαλου: «Πάθαινα κρίσεις πανικού εξαιτίας του. Μούδιαζαν όλα κι άσπριζα»\nby Δημήτρης Μπιτολάς 04/02/2021 13:06 26/09/2021 21:52 1078\nΚατερίνα Τσάβαλου: Η γνωστή ηθοποιός φιλοξενήθηκε στην τηλεόραση του «Alpha», όπου και παραχώρησε μία αποκαλυπτική συνέντευξη. Μεταξύ άλλων, η Ελληνίδα ηθοποιός απαντά σε όλους όσοι την έχουν σχολιάσει για την αλλαγή στα κιλά της μετά την εγκυμοσύνη. Η ίδια εξομολογείται πως βίωσε την πρώτη της εγκυμοσύνη που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, ενώ παραδέχτηκε πως δεν περίμενε να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια. Επίσης, η διάσημη ηθοποιός περιέγραψε στις δηλώσεις της, τι ήταν εκείνο που ερωτεύτηκε στον άνδρα της και δήλωσε πως έχει δεχτεί παρενόχληση στο χώρο της δουλειάς της. Αυτό όμως που θεωρεί χειρότερο ήταν ο εργασιακός εκφοβισμός που δέχτηκε η ίδια και άλλοι συνάδελφοι της από γνωστό καλλιτέχνη πρώτης γραμμής. Αναλυτικότερα:\nΚατερίνα Τσάβαλου: Όσα είπε στην αρχή\n«Είναι δύσκολα λόγω της κατάστασης. Δεν έχω δουλειά. Έχω τα ξεσπάσματά μου. Λέω… Θα ξαναβρώ δουλειά; Περνάω χρόνο με την κόρη μου και μου αρέσει. Αλλά χρειάζεται μια ισορροπία.\nΕγώ είμαι από αυτές που παίρνω τηλέφωνο και λέω θέλω να κάνω κάστινγκ. Στη δουλειά μας δίνουμε πάντα εξετάσεις. Ο ερχομός της κόρης μου με έκανε να επιμένω στην αξιοπρέπειά μου δεν κάνω εκπτώσεις. Θέλω να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος, δήλωσε αρχικά, η Κατερίνα Τσάβαλου.\n«Πήρα 25 κιλά στην εγκυμοσύνη. Πάντα έτρωγα αλλά δεν πάχαινα. Στην εγκυμοσύνη πήρα κιλά. Tα έχω χάσει τα κιλά, αλλά δεν είμαι όπως πριν. Αλλά δεν με νοιάζει. Μου στέλνουν όμως μηνύματα και μου λένε είσαι πάλι έγκυος; Το θεωρώ πολύ αδιάκριτο. Δεν είμαστε ενωμένες οι γυναίκες. Πέφτει μπούλινγκ!\nH Kατερίνα συγκινήθηκε όταν μίλησε για την πρώτη αποτυχημένη εγκυμοσύνη. Είναι περίεργο. Στεναχωρήθηκα. Γι΄ αυτό δεν πρέπει μια γυναίκα να το λέει στην αρχή ότι είναι έγκυος. Δεν είναι προκατάληψη», ανέφερε μετά η ίδια.\nΚατερίνα Τσάβαλου: Τι δήλωσε στη συνέχεια\nΓια τον σύζυγό της Δημήτρη Στεργίου: Μας γνώρισε μια κοινή φίλη. Εγώ με το που τον είδα τρελάθηκα. Και εκείνος αλλά δεν το έδειξε. Βγήκαμε και γίναμε ζευγάρι αμέσως. Μου είπε αμέσως να μείνουμε μαζί. Μου αρέσει ότι είναι άντρας παλαιάς κοπής. Μετρημένος στα λόγια. Είναι ειλικρινής και προστατευτικός. Έχει χιούμορ. Με θεωρεί πολύ προσγειωμένη. Όταν με βλέπει στο θέατρο έχω περισσότερο τρακ.\nΓια την παρενόχληση και το εργασιακό εκφοβισμό που βίωσε, η Κατερίνα Τσάβαλου, ανέφερε: Έχω υποστεί και στο ξεκίνημα και πιο μετά. Τον ξέρουμε τον άνθρωπο αυτόν ναι. Το χειρότερο ήταν όμως η πολύ κακή συμπεριφορά που βίωσα πάνω και κάτω από τη σκηνή. Ήταν ένας συγκεκριμένα που ήταν και ο επικεφαλής και φερόταν άσχημα. Να παίζεις και την ώρα της παράστασης να κάνει ήχους, να λέει ότι βαριέται. Πάθαινα κρίσεις πανικού πάνω στη σκηνή. Με αυτό τον άνθρωπο δε μιλάμε. Τις κρίσεις πανικού την έχεις από μικρή ηλικία και ενεργοποιούνται από κάποιο γεγονός.\n19/05/2022 20:41 78\n19/05/2022 18:09 91\n17/05/2022 21:21 190\n16/05/2022 18:03 16/05/2022 19:02 189


Πέντε λάθη που κάνουν ακόμα και οι πιο μεγάλοι leaders με τους εργαζομένους τους | It's Possible\nαρχικηΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΠέντε λάθη που κάνουν ακόμα και οι πιο μεγάλοι leaders με τους εργαζομένους τους\nΕίναι πολύ πιθανό, να έχεις πέσει κι εσύ σε ένα κακό αφεντικό. Εδώ θα πρέπει να σκεφτείς κάτι: Όλοι κάνουν λάθη. Ακόμα και οι εργοδότες. Ακόμα και οι πιο μεγάλοι leaders. Βέβαια, αυτοί που είναι πραγματικά σπουδαίοι, μαθαίνουν από τα λάθη τους και δεν τα επαναλαμβάνουν.\nΚοιτούν να λύσουν έναν πρόβλημα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, χωρίς να κάνουν δύσκολη την ζωή της ομάδας τους. Θέλουν πάντα να ακολουθούν την καλύτερη στρατηγική. Το inc.com ανοίγει το παραπάνω θέμα. Και σημειώνει τα 5 λάθη που κάνουν ακόμα και μεγάλοι leaders, με τους εργαζομένους τους. Ίσως πρέπει να τα δεις, να τα σημειώσεις και να τα αποφύγεις, όταν δημιουργήσεις το δικό σου project.\n1- Δεν ακούνε τους εργαζομένους: Μπορείς να βγάλεις χρήσιμα συμπεράσματα, ακούγοντας τους εργαζομένους σου. Κάποιοι πέφτουν στην παγίδα και δεν το κάνουν. Έτσι, από την μια δεν μπορούν να εντοπίσουν δυσλειτουργίες που πιθανόν να υπάρχουν στην επιχείρηση, ενώ από την άλλη κάνουν τους εργαζομένους να νιώθουν ότι δεν έχουν «φωνή». Μια καλή λύση, είναι να οργανώνεις ως leader κάποιες συνεντεύξεις μαζί τους, στις οποίες θα σου παραθέτουν τη γνώμη και τα σχόλια τους για το πως λειτουργεί καθημερινά η εταιρία.\n2- Μη παροχή επαρκών πληροφοριών στους εργαζομένους: Οι πραγματικά μεγάλοι ηγέτες ενημερώνουν τους υπαλλήλους τους, όταν υπάρχουν αλλαγές. Τους λένε όσα περισσότερα μπορούν, όσο πιο γρήγορα μπορούν, για να αποφύγουν μια πτώση στο ηθικό. Λένε στους εργαζομένους τα θετικά και τα αρνητικά μιας στρατηγικής, έτσι ώστε να αποφύγουν τις δυσάρεστες εκπλήξεις. Υπάρχουν αρκετοί leaders που είναι αδύναμοι επικοινωνιακά σε αυτό. Και είναι ένα σημαντικό πράγμα.\n3- Δεν κοουτσάρουν τους εργαζομένους: Στα σπορ, βλέπουμε τους αθλητές να έχουν έναν προπονητή. Αλλά στην επιχειρηματικότητα, το κοουτσάρισμα, δυστυχώς, δεν είναι τόσο συχνό. Όσο σπουδαίοι κι αν είναι κάποιοι leaders, συνήθως δεν έχουν το χρόνο ή την γνώση για να το κάνουν. Ωστόσο, είναι μια πολύ χρήσιμη διαδικασία. Έτσι μπορείς να ανεβάσεις το επίπεδο της ομάδας, και να πετύχεις καλύτερα αποτελέσματα, πιο σύντομα.\n4- Δεν λένε μπράβο: Πολλοί ηγέτες παραμελούν να δείξουν την εκτίμηση τους προς τους εργαζομένους τους. Δεν λένε μπράβο. Στις επιχειρήσεις δεν μετρούν μόνο οι ικανότητες και το όραμα του leader. Παίζει ρόλο και η δύναμη που προέρχεται από την ομάδα. Πρέπει να την εκτιμάς. Και να το λες ανοιχτά.\n5- Κλείνουν την «πόρτα»: Είναι πολύ χρήσιμο -τακτικά και επικοινωνιακά- να συμμετέχουν οι εργαζόμενοι στις αποφάσεις που λαμβάνει ο leader. Δεν το κάνουν όλοι. Είναι όμως μια καλή τακτική που «μικραίνει» τις αποστάσεις μέσα σε μια εταιρία. Και κάνει τους εργαζομένους να νιώθουν ότι πορεύονται όλοι μαζί -και ο leader- προς τον ίδιο στόχο.\nΆνθρωπος στο Πακιστάν καταδικάστηκε σε θάνατο για «βλάσφημα» posts στο Facebook


Και ο Θεός έπλασε τη ... γυναίκα και μας έβαλε στον πιο γλυκό "μπελά"!!! | Manslife.gr\nΤην έκτη μέρα της δημιουργία -λέει ένας όμορφος θρύλος- κι αφότου ο Θεός είχε πλάσει τον άντρα σκέφτηκε πως ... ούτε ο Παράδεισος δεν είναι τέλειος για έναν άνθρωπο μόνο. Κοίταξε με συμπόνια τον Αδάμ και διαπίστωσε τις "αδυναμίες" του. Είχε ανάγκη από συντροφιά. Και τότε ο Θεός βάλθηκε να φτιάξει ένα πλάσμα διαφορετικό από εκείνον. Κι άρχισε να παλεύει με τον πηλό του.\nΏρες μετά ένας Άγγελος τον πλησίασε δειλά για να ρωτήσει με τι καταπιάνεται.\n- Φτιάχνω τη Γυναίκα, την σύντροφο του Αδάμ, είπε ο Θεός.\n- Και γιατί Κύριε παιδεύεσαι τόσο; ρώτησε ο Άγγελος.\n- Γιατί θέλω να είναι διαφορετική από τον Άντρα. Να είναι απαλή αλλά να έχει ατσάλινη θέληση. Να είναι ευαίσθητη αλλά γεμάτη αποφασιστικότητα. Να ξέρει να αγαπά αλλά και να συγχωρεί. Να δείχνει εύθραυστη αλλά να σηκώνει τον κόσμο στα χέρια της, όταν χρειάζεται.\nΦιληθείτε ... κάνει καλό - Το φιλί ως "φάρμακο" και τονωτικό υγείας\n- Και πώς θα τα φτιάξεις όλα αυτά; είπε απορημένος ο Άγγελος.\n- Από το πλευρό του Αδάμ θα τα φτιάξω, απάντησε ο Θεός. Αλλά θα δώσω στη Γυναίκα άλλα προτερήματα. Θα την κάνω μάνα, για να της μάθω να πονά και να συμπονά. Θα την κάνω σύντροφο για να μάθει να πορεύεται και να συμπορεύεται. Θα την κάνω οικοδέσποινα για να μάθει να νοικοκυρεύει σπίτια και ζωές. Θα την κάνω ταπεινή για να υπηρετεί τον Άντρα και συνάμα να τον εξουσιάζει. Θα την κάνω ίδια με εκείνον σε δυνατότητες, κατώτερη σε ρώμη και σωματική δύναμη αλλά θα της δώσω ένα σημαντικό πλεονέκτημα: θα μπορεί πάντα με τον τρόπο της να ορίζει τη μοίρα του. Κι ανάλογα θα τον κάνει ευτυχισμένο ή αξιολύπητο.\nΟ Άγγελος έφυγε κουνώντας το κεφάλι χωρίς να καταλάβει εντελώς τι σόι πλάσμα ήταν αυτό που έφτιαχνε ο Θεός του. Μόνο όταν είδε την Εύα πρόσεξε το χαμόγελο της που φώτιζε τον κόσμο, το δάκρυ της που τον σκοτείνιαζε, την αγκαλιά της που τον ζέσταινε, τα λόγια της που τον γλύκαιναν, τα φιλιά της που του 'διναν πνοή και νόημα και το βλέμμα της που τον έκανε να μοιάζει επιτέλους ανθρώπινος. Και τότε ο Άγγελος κατάλαβε πως ο Άντρας βρήκε τον "μπελά" του. Τον πιο γλυκό όμως μπελά.\nΕτοιμαστείτε για τις έξυπνες οικιακές συσκευές που ... σας ξέρουν καλά! (βίντεο)


Σχολεία: Νέα ημερομηνία βάζουν στο τραπέζι οι ειδικοί για το άνοιγμα τους\nΣε γρίφο για δυνατούς λύτες εκτυλίσσεται για ακόμη μία φορά το πότε θα ανοίξουν τα σχολεία. Μπορεί η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως να τόνισε και σήμερα ότι είναι προτεραιότητα να ανοίξουν στις 8 Ιανουαρίου αλλά φάνηκε επιφυλακτική και οι ειδικοί εκφράζουν τους προβληματισμούς τους.\n«Πορευόμαστε με βάση τις εισηγήσεις των ειδικών. Θα ζητήσουμε να μας υποδείξουν τη σύστασή τους βάσει των επιδημιολογικών στοιχείων, μία εβδομάδα νωρίτερα», δήλωσε, μιλώντας στο Mega. Επιπλέον, η κα. Κεραμέως αναγνώρισε ότι η φετινή χρονιά ενέχει μία αναστάτωση για όλους τους μαθητές και κυρίως για όσους θα δώσουν Πανελλήνιες εξετάσεις. «Μόλις ανοίξουν τα σχολεία, θα δούμε πως έχει προχωρήσει η ύλη και θα εξετάσουμε εάν χρειάζεται οποιαδήποτε προσαρμογή σε κάθε πτυχή της εκπαίδευσης», σημείωσε.\nΓια να μαθαίνεις πρώτος/η τα νέα:\nTAGS : Νέα Επικαιρότητα Ελλάδα κορονοϊός καραντίνα\nΠοια είναι τα εποχιακά φρούτα και λαχανικά για υγεία και οικονομία;\nΠως μπορείς να βρεθείς στα γυρίσματα του reunion των Friends\nΠοια αντρικά ζώδια νοσταλγούν τις πρώην τους\nΗ Ανδριάνα Μπάμπαλη τραγουδά Army Of Lovers\nERTFLIX: Το Πλούσιο περιεχόμενο του κατακτά τους τηλεθεατές


Πώς να χρησιμοποιήσετε το πληκτρολόγιο οθόνης στα Windows 7, 8 και 10\nΤα Windows προσφέρουν ένα πληκτρολόγιο οθόνης που σας επιτρέπει να πληκτρολογείτε ακόμη και αν δεν έχετε πρόσβαση σε φυσικό πληκτρολόγιο. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο με μια οθόνη αφής, αλλά μπορείτε επίσης να το χρησιμοποιήσετε για να πληκτρολογήσετε με ένα ποντίκι - ή ακόμη και για να πληκτρολογήσετε με έναν ελεγκτή παιχνιδιών από τον καναπέ σας.\nΣτα Windows 10 και 8, υπάρχουν στην πραγματικότητα δύο πληκτρολόγια στην οθόνη: το βασικό πληκτρολόγιο αφής που μπορείτε να εμφανίσετε από τη γραμμή εργασιών και ένα πιο προηγμένο πληκτρολόγιο οθόνης στις ρυθμίσεις Ευκολία πρόσβασης. Θα σας δείξουμε πώς να ανοίξετε και τα δύο.\nΓια γρήγορη πρόσβαση στο πληκτρολόγιο από τη γραμμή εργασιών στα Windows 10, κάντε δεξί κλικ στη γραμμή εργασιών και βεβαιωθείτε ότι είναι ενεργοποιημένη η επιλογή "Εμφάνιση κουμπιού αφής πληκτρολογίου" στο μενού περιβάλλοντος.\nΘα δείτε ένα εικονίδιο πληκτρολογίου να εμφανίζεται κοντά στο δίσκο του συστήματος ή στην περιοχή ειδοποιήσεων. Κάντε κλικ σε αυτό το εικονίδιο ή πατήστε με το δάχτυλό σας για να τραβήξετε το πληκτρολόγιο της οθόνης.\nΑφού ανοίξετε το πληκτρολόγιο οθόνης, μπορείτε να πατήσετε ή να κάνετε κλικ στα κουμπιά για να στείλετε την εισαγωγή πληκτρολογίου. Λειτουργεί όπως το κανονικό πληκτρολόγιο: επιλέξτε ένα πεδίο κειμένου κάνοντας κλικ ή πατώντας σε αυτό και στη συνέχεια χρησιμοποιήστε τα κουμπιά στην οθόνη με το δάχτυλο ή το ποντίκι σας.\nΤα εικονίδια στην επάνω δεξιά γωνία σάς επιτρέπουν να μετακινήσετε ή να μεγεθύνετε το πληκτρολόγιο. Το κουμπί πληκτρολογίου στο κάτω μέρος του πληκτρολογίου της οθόνης σάς επιτρέπει να επιλέξετε διαφορετικές διατάξεις.\nΣΧΕΤΙΚΟ: Πώς να διαχειριστείτε τις δυνατότητες προσβασιμότητας στα Windows 10\nΥπάρχει επίσης ένα πιο προηγμένο πληκτρολόγιο οθόνης, το οποίο αποτελεί μέρος των ρυθμίσεων Ευκολία πρόσβασης. Για πρόσβαση σε αυτό, ανοίξτε το μενού Έναρξη και επιλέξτε "Ρυθμίσεις". Μεταβείτε στην Εύκολη πρόσβαση> Πληκτρολόγιο και ενεργοποιήστε την επιλογή "Πληκτρολόγιο οθόνης" στο επάνω μέρος του παραθύρου.\nΑυτό το πληκτρολόγιο περιλαμβάνει αρκετά περισσότερα πλήκτρα και λειτουργεί περισσότερο σαν ένα παραδοσιακό, πλήρες πληκτρολόγιο υπολογιστή από το πληκτρολόγιο αφής. Είναι επίσης ένα κανονικό παράθυρο στην επιφάνεια εργασίας που μπορείτε να αλλάξετε το μέγεθος και να ελαχιστοποιήσετε, σε αντίθεση με το νέο πληκτρολόγιο αφής. Θα βρείτε μερικές πρόσθετες επιλογές που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να τη διαμορφώσετε εάν κάνετε κλικ στο κουμπί "Επιλογές" κοντά στην κάτω δεξιά γωνία του πληκτρολογίου. Μπορείτε να το καρφιτσώσετε στη γραμμή εργασιών σας όπως θα κάνατε σε οποιοδήποτε άλλο πρόγραμμα εάν θέλετε να το ξεκινήσετε πιο εύκολα στο μέλλον.\nΜπορείτε επίσης να αποκτήσετε πρόσβαση σε αυτό το πληκτρολόγιο στην οθόνη σύνδεσης των Windows 10. Κάντε κλικ στο κουμπί "Ευκολία πρόσβασης" στην κάτω δεξιά γωνία της οθόνης σύνδεσης - στα αριστερά του κουμπιού λειτουργίας - και επιλέξτε "Πληκτρολόγιο οθόνης" στο μενού που εμφανίζεται.\nΤα Windows 8 και 8.1 λειτουργούν παρόμοια με τα Windows 10, αλλά η επιλογή της γραμμής εργαλείων βρίσκεται σε λίγο διαφορετικό μέρος. Για να αποκτήσετε πρόσβαση σε αυτό, κάντε δεξί κλικ στη γραμμή εργαλείων σας, επιλέξτε "Γραμμές εργαλείων" και βεβαιωθείτε ότι το "Touch Keyboard" είναι επιλεγμένο.\nΣτη συνέχεια, θα δείτε ένα εικονίδιο πληκτρολογίου αφής να εμφανίζεται στα αριστερά του δίσκου συστήματος ή της περιοχής ειδοποιήσεων. Κάντε κλικ ή πατήστε για να ανοίξετε το πληκτρολόγιο αφής.\nΜπορείτε επίσης να ανοίξετε το παραδοσιακό πληκτρολόγιο οθόνης σε αυτές τις εκδόσεις των Windows. Για να το κάνετε αυτό, κάντε δεξί κλικ στο κουμπί Έναρξη στη γραμμή εργασιών στα Windows 8.1 ή κάντε δεξί κλικ στην κάτω αριστερή γωνία της οθόνης σας στα Windows 8. Επιλέξτε "Πίνακας Ελέγχου". Στο παράθυρο του Πίνακα Ελέγχου, κάντε κλικ στο "Ευκολία πρόσβασης", κάντε κλικ στο "Κέντρο ευκολίας πρόσβασης" και, στη συνέχεια, κάντε κλικ στο "Έναρξη πληκτρολογίου στην οθόνη".\nΜπορείτε να καρφιτσώσετε το πληκτρολόγιο στη γραμμή εργασιών για να το αποκτήσετε πιο εύκολα στο μέλλον, αν θέλετε.\nΜπορείτε επίσης να αποκτήσετε πρόσβαση στο πληκτρολόγιο οθόνης στην οθόνη σύνδεσης των Windows 8. Κάντε κλικ ή πατήστε το εικονίδιο "Ευκολία πρόσβασης" στην κάτω αριστερή γωνία της οθόνης σύνδεσης και επιλέξτε "Πληκτρολόγιο οθόνης" στο μενού που φαίνεται να το ανοίγει.\nΣτα Windows 7, μπορείτε να ανοίξετε το πληκτρολόγιο οθόνης κάνοντας κλικ στο κουμπί Έναρξη, επιλέγοντας "Όλα τα προγράμματα" και μεταβαίνοντας στο Αξεσουάρ> Ευκολία πρόσβασης> Πληκτρολόγιο οθόνης.\nΘα βρείτε επίσης ένα κουμπί "Έναρξη πληκτρολογίου οθόνης" στο Κέντρο ευκολίας πρόσβασης του πίνακα ελέγχου, αλλά αυτό κάνει το ίδιο πράγμα με την άμεση εκκίνηση του πληκτρολογίου.\nΓια ευκολότερη πρόσβαση στο μέλλον, μπορείτε να κάνετε δεξί κλικ στο εικονίδιο "Πληκτρολόγιο οθόνης" στη γραμμή εργασιών και να επιλέξετε "Καρφιτσώστε αυτό το πρόγραμμα στη γραμμή εργασιών".\nΔεν φαίνεται τόσο λεπτό όσο στα Windows 8 και 10, αλλά το πληκτρολόγιο οθόνης λειτουργεί παρόμοια. Επιλέξτε ένα πεδίο κειμένου και ξεκινήστε να πληκτρολογείτε με το ποντίκι, το δάχτυλό σας ή οποιαδήποτε άλλη συσκευή εισόδου έχετε.\nΓια να χρησιμοποιήσετε το πληκτρολόγιο οθόνης στην οθόνη σύνδεσης των Windows 7, κάντε κλικ στο κουμπί "Ευκολία πρόσβασης" στην κάτω αριστερή γωνία της οθόνης και ελέγξτε την επιλογή "Πληκτρολογήστε χωρίς το πληκτρολόγιο (Πληκτρολόγιο οθόνης)" στο λίστα που εμφανίζεται.\nΤο πληκτρολόγιο στην οθόνη είναι κάτι παραπάνω από απλή πληκτρολόγηση κειμένου Οι συντομεύσεις πληκτρολογίου λειτουργούν και σε αυτό, όπως θα έκαναν σε ένα φυσικό πληκτρολόγιο. Κάντε κλικ ή πατήστε ένα πλήκτρο τροποποίησης - όπως τα πλήκτρα Shift ή Alt - και θα παραμείνει "πατημένο" μέχρι να επιλέξετε το επόμενο πλήκτρο που θέλετε να πληκτρολογήσετε.