Mia Petra 3 Μαρτίου 2014 - 10:06 μ.μ.\nακυβέρνητος 4 Μαρτίου 2014 - 2:32 π.μ.\nMia Petra 4 Μαρτίου 2014 - 9:30 π.μ.\nακυβέρνητος 4 Μαρτίου 2014 - 1:06 μ.μ.\nMemaria 3 Μαρτίου 2014 - 11:04 μ.μ.\nακυβέρνητος 4 Μαρτίου 2014 - 2:39 π.μ.\nακυβέρνητος 4 Μαρτίου 2014 - 2:44 π.μ.\nακυβέρνητος 4 Μαρτίου 2014 - 2:46 π.μ.\nακυβέρνητος 4 Μαρτίου 2014 - 1:08 μ.μ.\nακυβέρνητος 4 Μαρτίου 2014 - 9:54 μ.μ.\nακυβέρνητος 4 Μαρτίου 2014 - 9:58 μ.μ.\nMia Petra 4 Μαρτίου 2014 - 10:06 μ.μ.\nMia Petra 4 Μαρτίου 2014 - 10:09 μ.μ.\nακυβέρνητος 5 Μαρτίου 2014 - 2:38 μ.μ.\nΜαρία Κανελλάκη 5 Μαρτίου 2014 - 12:17 π.μ.\nακυβέρνητος 5 Μαρτίου 2014 - 2:44 μ.μ.\nακυβέρνητος 5 Μαρτίου 2014 - 3:00 μ.μ.\nακυβέρνητος 6 Μαρτίου 2014 - 12:29 μ.μ.\nΑνώνυμος 5 Μαρτίου 2014 - 3:55 μ.μ.\nακυβέρνητος 6 Μαρτίου 2014 - 12:31 μ.μ.\nακυβέρνητος 6 Μαρτίου 2014 - 12:35 μ.μ.


ναι, η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι ο λόγος που είναι τόσο κρύο τώρα portobelloartgallery.com\nΝαι, η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι ο λόγος που είναι τόσο κρύο τώρα\nΟ ασυνήθιστος καιρός που έχουμε, έτσι δεν είναι; Πράγματι, η φράση παίρνει ένα εντελώς νέο επίπεδο νόημα όταν επηρεάζετε την υπερθέρμανση του πλανήτη. Εάν βρίσκεστε κάπου στη Βόρεια Αμερική, πιθανότατα θα έχετε να προσθέσετε επιπλέον στρώματα πριν ξεκινήσετε έξω - δηλαδή εάν είναι αρκετά ασφαλές για να βγείτε έξω. Ο καιρός σε μεγάλο μέρος της χώρας είναι τώρα εντελώς επικίνδυνος, με ορισμένες περιοχές να φέρουν προειδοποίηση για «στιγμιαία κρυοπαγήματα». Ναι, είναι πραγματικά καταραμένο! Fast Company αναφέρει μέσω της ABC News ότι η πόλη του Σικάγου αναμένεται να βιώσει τις ψυχρότερες θερμοκρασίες σε μια γενιά αυτή την εβδομάδα. Στην πραγματικότητα, περισσότερα από τα δύο τρίτα της χώρας υποστηρίζουν τις θερμοκρασίες κάτω από το πάγωμα. Το ίδιο το γεγονός ότι είναι τόσο αφόρητα κρύο έξω σημαίνει ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη δεν έχει τίποτα να ανησυχεί; Αν η Γη θερμαίνει, δεν πρέπει οι χειμώνες να είναι ... θερμότεροι; Οχι ακριβώς.\nΓια να δείτε τη σχέση μεταξύ της υπερθέρμανσης του πλανήτη και του καιρού, πρώτα πρέπει να καταλάβετε τη διαφορά. Όπως εξηγεί τόσο καλά το Εθνικό Κέντρο Δεδομένων για το Snow & Ice, ο καιρός είναι η κατάσταση της ατμόσφαιρας σε βραχυπρόθεσμες παραλλαγές - εβδομάδες, ημέρες, λεπτά. (Το φόρεμά σας για τον καιρό.) Το κλίμα είναι ο μέσος όρος καιρού για μια σημαντική χρονική περίοδο - δεκαετίες, αιώνες και χιλιετίες. (Σχεδιάζετε μια οικονομία και ένα βιώσιμο μέλλον γύρω από το κλίμα.) Οι επιστήμονες εξετάζουν το κλίμα για πιο μακροπρόθεσμες προβλέψεις, όπως η θερμοκρασία θα είναι το χειμώνα 50 χρόνια από τώρα, ή αν μπορούμε να περιμένουμε τα παγόμορφα παγόμορφα να λιώσουν.\nΑλλά πώς συνδέεται η υπερθέρμανση του πλανήτη με το κρύο που έχουμε τώρα; Ένα νέο άρθρο από το Forbes εξηγεί το εξής: «Οι θερμότερες θερμοκρασίες της γης, ιδιαίτερα στη βόρεια Βόρεια Αμερική και τη βόρεια Ευρασία, επιτρέπουν τη μεταφορά περισσότερης θερμότητας στην στρατόσφαιρα της Αρκτικής. Μια θερμότερη Γη κάνει τα ξαφνικά γεγονότα της υπερθέρμανσης της στρατόσφαιρας πιο πιθανό και συχνότερα. Και αυτά τα γεγονότα αποσταθεροποιούν την πολική δίνη, φέρνουν κρύο αέρα κάτω στα μεσαία γεωγραφικά πλάτη και προκαλούν τον ακραίο καιρό που βιώνουμε τώρα.\nΟ λόγος για τον οποίο ένα θερμότερο κλίμα - εκείνη η λέξη και πάλι - αποσταθεροποιεί την πολική δίνη είναι επειδή τα κύματα αέρα ωθούν τη στροβίλου γύρω. Αυτό το καθιστά ασταθές, το οποίο οδηγεί σε ακραίες - το μαντέψατε! Και καθώς η υπερθέρμανση του πλανήτη επιδεινώνεται, μπορούμε μόνο να περιμένουμε περισσότερα.\nΑν αναρωτιέστε τι μπορείτε, ως ένα άτομο, να κάνετε για να κάνετε έναν αντίκτυπο, σκεφτείτε την πλανητική δίαιτα για την υγεία, η οποία στοχεύει να σώσει τη Γη πριν είναι πολύ αργά. Και αν συζητάτε για την αγορά ενός μεγάλου πάρκου χειμώνα, καλά, έχετε ήδη πάρει την απάντηση.\nΜείνετε ζεστοί σε ένα αρκουδάκι και αυτά τα Vans, τα οποία είναι βασικά υπνόσακοι για τα πόδια σας.


Britney Spears: Κατηγορεί την Christina Aguilera - Instyle GR\nBritney Spears: Κατηγορεί την Christina Aguilera\n21/11/2021 @ 10:49:11\nΤα τελευταία 13 χρόνια η Britney Spears πέρασε αναμφίβολα πολύ δύσκολα. Ύστερα από την πολυετή καταπιεστική κηδεμονία του πατέρα της, James Spears, η διάσημη τραγουδίστρια επιτέλους απελευθερώθηκε. Η δικαστική διαμάχη έληξε λοιπόν πρόσφατα, με την Britney να βγαίνει νικήτρια. Ωστόσο, η ίδια αποφάσισε τώρα να “ξεμπροστιάσει” ένα ακόμη άτομο που την πλήγωσε. Πρόκειται για την Christina Aguilera.\nΗ Jennifer Lawrence είναι η μεγαλύτερη θαυμάστρια της Ariana Grande\nΟι δυο συνάδελφοι και πρώην φίλες έκαναν μαζί τα πρώτα βήματά τους στον καλλιτεχνικό χώρο. Πιο συγκεκριμένα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 συμμετείχαν στο The All New Mickey Mouse Club του Disney Channel. Μολονότι έχουν αυτό το κοινό παρελθόν, η φιλία τους δεν συνεχίστηκε τα μετέπειτα χρόνια. Αναπτύχθηκε ένας ανταγωνισμός μεταξύ τους, ο οποίος καλλιεργήθηκε έντονα από τα media. Αυτό το γεγονός δεν μας εκπλήσσει, καθώς στο απόγειο της καριέρας τους αποτελούσαν τα μεγαλύτερα ονόματα της pop μουσικής.\nH Jennifer Lopez ντύνεται νύφη στη νέα της ταινία\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 「 films & tv daily 」 (@90sdailyy)\nΤώρα λοιπόν η κόντρα τους φαίνεται να συνεχίζεται.\nΠριν από λίγες μέρες, η Christina παρευρέθηκε στα Latin Grammy, στα οποία διερωτήθηκε από τους δημοσιογράφους κάτι σχετικό με την Britney. Αναλυτικότερα, τη ρώτησαν “Britney – είχατε κάποια επικοινωνία, μαζί της;”. Αν και η τραγουδίστρια πήγε να απαντήσει, ο εκπρόσωπος της έσπευσε να πει: “Δεν θα το κάνουμε αυτό σήμερα”. Η έκφραση της Aguilera ήταν φανερά απολογητική και κατέληξε να λέει: “Αλλά είμαι πολύ χαρούμενη για αυτήν!” πριν φύγει μακριά από τις κάμερες.\nHarry Potter: Έρχεται το πολυαναμενόμενο reunion\nΑυτό το συμβάν φαίνεται να δυσαρέστησε την Spears, η οποία ανάρτησε το βίντεο στο story της στο Instagram. “Αγαπώ και λατρεύω όλους όσους με στήριξαν… αλλά το να αρνείσαι να μιλήσεις όταν ξέρεις την αλήθεια ισοδυναμεί με ψέμα! 13 χρόνια σε ένα διεφθαρμένο καταχρηστικό σύστημα, γιατί είναι τόσο δύσκολο να μιλήσουν οι άνθρωποι; Είμαι αυτή που το πέρασα! Ευχαριστώ όλους τους υποστηρικτές που μίλησαν και με στήριξαν”, έγραψε για να συνοδεύσει τη δημοσίευσή της.\nΗ δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Christina Aguilera (@christinamariaaguilera)\nBRITNEY SPEARS Christina Aguilera\nΓιατί αξίζει να επενδύσετε στα Advent Calendars της σεζόν\n29 November 2021 @ 06:00:06\nΗ Weekend Max Mara μας πασπαλίζει με λίγη έξτρα χριστουγεννιάτικη νεραϊδόσκονη με τo πιο όμορφο παραμύθι των εορτών\n29 November 2021 @ 03:34:09\nΗ Dua Lipa ανακοίνωσε ότι θα λανσάρει το δικό της lifestyle brand\n29 November 2021 @ 02:16:27\nΗ Lindsay Lohan αρραβωνιάστηκε με τον σύντροφό της\n29 November 2021 @ 12:28:38\nΤο βιβλίο «Ελιά & Λάδι» του Νικόλαου Κουφού είναι αφιερωμένο στα σύμβολα της ελληνικής γης\nΘέλετε να κάνετε “κοψίματα” σε στρογγυλό πρόσωπο; Υιοθετήστε τις συμβουλές!\nΝομικά απειλεί πως θα κινηθεί η οικογένεια Gucci εναντίον του “House of Gucci”\nΗ νέα loungerwear συλλογή της Rihanna ανεβάζει τα cut-outs σε άλλο επίπεδο


Κεφάλαιο 8 | Επιλογή των ελκυστικών καταστάσεων\nMain page / Μάγια 2: Προέλευση των ειδών / Κεφάλαιο 8\nΤο κλαδί έσπασε με δυνατό κρότο, και ο Σλιπ πάγωσε.\n«Έλα να δεις… σε λίγο θα είμαι ίδιος με τους καδούμ. Έγινα τελείως απρόσεκτος… καβάλησα το καλάμι; Κοίταξε καλά, Σλιπ, το δάσος μπορεί να σου δώσει ένα μαθηματάκι, όπως το έκανε στους καδούμ…»\nΤώρα πρέπει να περιμένω, να σταθώ λιγάκι, ακόμα καλύτερα – να καθίσω. Ναι, καλύτερα να καθίσω. Σε μια τέτοια κατάσταση, όταν πατάς σε κλαδιά και κάνεις φασαρία γύρω-γύρω, μπορεί να πάθεις οτιδήποτε.\nΤα πάντα γύρω μου είναι τραχιά, χνουδωτά, βρεγμένα, μυρωδάτα, πυκνό υγρό χορτάρι, τα ψηλά δέντρα με πλούσιες κορυφές έχουν κόκκινη κόρα, οι κορμοί και τα κλαδιά τους είναι γεμάτα με λειχήνες. Μεγάλα οβάλ φύλλα πλέουν στο ρηχό διάφανο ρυάκι.\nΤο δάσος ίσως θα φαινόταν σκοτεινό και αφιλόξενο σε ένα άπειρο μάτι, η σελήνη έφυγε από τον ουρανό, και όλες οι σκιές μαζεύτηκαν, ενώθηκαν μεμιάς σε ένα ολόκληρο, υγρό, νευρικό, απρόβλεπτο πλάσμα. Κάποτε τέτοιες αφέγγαρες νύχτες ο Σλιπ προσπαθούσε να μην βγάλει τη μύτη του έξω, όμως τώρα ήξερε, πώς να βρει το δρόμο του μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Για αυτό δεν έπρεπε να κοιτάζει σπασμωδικά προς όλες τις μεριές, και σίγουρα δεν χρειαζόταν να κοιτάζει κάπου, προσπαθώντας να διακρίνει κάτι – όλα τα αυτά ήταν τελείως περιττά. Για να δεις, πρέπει να σηκώσεις το βλέμμα σου λίγο πιο πάνω από το έδαφος, και να κούνησες το κεφάλι σου από την μια μεριά στην άλλη, αβίαστα, χαλαρώνοντας κάπως τα μάτια σου, να σαρώνουν το σκοτάδι απαλά και ευρεία; να μην προσπαθείς να πιάσεις τις λεπτομέρειες, αλλά να συγκεντρωθείς ήρεμα σε αυτό, που θέλεις, και τότε κάποια στιγμή ακριβώς στο κέντρο του στήθους εμφανίζεται μια λεπτή, σχεδόν άπιαστη προαίσθηση, η οποία και θα σε οδηγήσει στο στόχο. Τώρα και αυτός έμαθε πια να το κάνει, μετά από εξάσκηση μέσα στην πυκνή βλάστηση πάνω στους ακίνδυνους λόφους των Κορακιών, μισή μέρα δρόμου από εδώ. Τη νύχτα ο άνεμος με ιδιαίτερη μανία ξεφυσάει τις μυρωδιές έξω από τους λόφους, πιάνοντας τις πολύ κοντά στο έδαφος και παρασέρνοντας τις κάθετα, ψηλά προς τις κορυφές των δέντρων, και μετά τις κατεβάζει απαλά στην άκρη του δάσους, ανάμεσα στους λόφους, έτσι δεν χρειάζεται να ανησυχείς, ότι η ευαίσθητη μύτη θα δίνει τις απαντήσεις στα μάτια. Αυτό δεν ήταν καθόλου εύκολο, καθόλου… Ο Σλιπ ένιωθε περήφανος για τα επιτεύγματά του, αλλά αμέσως θυμήθηκε την μακριά Καρίσσα και γρήγορα μετρίασε την επάρκεια, που εμφανίστηκε, ακριβώς στη σωστή στιγμή! Η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ανέμελη γνώση, που ζούσε μέσα στο στήθος του, και αυτά, που εκείνος άκουσε, είδε, μύρισε, ένοιωσε, δεν είχε χαθεί. Έπειτα από μια μικρή κίνηση η σύνδεση επανήρθε, εκείνος και πάλι έγινε ένα αναπόσπαστο κομμάτι αυτού του δάσους, όχι μόνο ο κυνηγός η το θήραμα. Ναι… θα μπορούσε να μάθει πάρα πολλά από την Καρίσσα. Θα επιστρέψει σε αυτήν οπωσδήποτε, και όχι μια φορά.\nΟ Σλιπ γύρισε τον κόσμο με τα μάτια του, αφουγκράστηκε τις αισθήσεις του. Ναι… αναμφισβήτητα, εκείνος ο σκούρος λεκές ανάμεσα στους άλλους μαύρους λεκέδες βρίσκει ανταπόκριση μέσα στο στήθος του. Πατώντας μαλακά και λυγίζοντας το κορμί του, επαναλαμβάνοντας τα τρυφερά αγγίγματα των φουντωτών κλαδιών από τα έλατα στα πλευρά του, εκείνος έκανε μερικά βήματα μπροστά. Το σκοτάδι υποχώρησε. Ακριβώς εδώ θα είναι πολύ καλά. Δυο μεγάλα πεύκα ψήλωσαν, ενωμένα κοντά στο έδαφος, δημιουργώντας ένα κρυφό ανθεκτικό κατάλυμα, και όταν ο Σλιπ ξεσήκωσε τα φύλλα κοντά στις ρίζες, η εσοχή έγινε αρκετά βαθιά, τώρα εκείνος μπορούσε να γείρει με τη πλάτη του πάνω στο τραχύ φλοιό. Ζεστό… τα πεύκα πάντα είναι ζεστά… ζεστά και άνετα. Και οι σημύδες είναι καλές, αλλά κάπως πιο απόμακρες, σαν να ζούνε τη δική τους ζωή και δεν τους αρέσει η παρέα. Τώρα μπορώ να χαλαρώσω και να αφεθώ στις σκέψεις και στις αισθήσεις μου.\n…η Καρίσσα. Περνούσε ωραία μαζί της… Μακριά, αστεία… Στην αρχή ο Σλιπ δεν τη πήρε στα σοβαρά, αλήθεια – τι μπορείς να περιμένεις από ένα τόσο παράξενο πλάσμα; Η συνάντηση τους ήταν τυχαία. Συνέβη, όταν εκείνος έκανε την πρώτη του προσπάθεια να φτάσει στα σύνορα. Ήταν διαβολικά πεινασμένος τότε, δεν είχε βρει κανένα φαγητό εδώ και δυο μέρες, και το ήξερε εκ των προτέρων, πως δεν θα υπάρχει τίποτα σε όλο το δρόμο από τους βάλτους με τα καλάμια μέχρι την παρατημένη φωλιά, αλλά η περιέργεια νίκησε τη λογική, και γνώριζε κιόλας, ότι μετά από την παρατημένη φωλιά άρχιζε η κοίτη του ποταμού, γεμάτη με τροφή. Δυο μέρες χωρίς φαγητό – δεν είναι και τίποτα το φοβερό, υπήρξαν και πιο δύσκολοι καιροί, μα και ο Σλιπ δεν ήταν παιδάκι πια και ήξερε, πώς να επιβιώσει στο δάσος, όμως, δεν προέβλεψε την έλλειψη του νερού. Δεν του πέρασε από το μυαλό να ρωτήσει, και η Νάρα δεν είπε τίποτα – είτε ξέχασε, είτε το έκανε επίτηδες – για να μάθει, να του φύγει η όρεξη να φυτρώνει εκεί, που δεν τον έσπειραν. Φυσικά, η Νάρα δεν τα χρειάζεται όλα αυτά, τα έχει όλα καλά, για ποιο λόγο να ψάξει για μπελάδες; Πολύ χαρακτηριστικό για εκείνη… έτσι είναι όλοι τους – όλο το σόι και οι φίλοι του, και οι συγγενείς των φίλων του… επάρκεια… στην αρχή νομίζεις, ότι σε αυτήν βρίσκεται η ευτυχία, και μετά η επάρκεια μετατρέπεται σε μια ανοιχτή πληγή, σαν να πεθαίνεις λεπτό προς λεπτό. Γιατί έτσι; Γιατί οι άλλοι μπορούν απλώς να ζουν μια μέρα μετά την άλλη, και αυτός, ο Σλιπ, δεν μπορεί;\nΜήπως η Νάρα δεν είχε πάει και ποτέ εδώ, απλώς το καμαρώνει? Ποιος ξέρει… πάρα πολλά κουτσομπολιά, και πολύ λίγη αλήθεια. Όπως και να έχει, τουλάχιστον, τώρα θα υπάρξει περισσότερη σαφήνεια.\nΤη πρώτη μέρα εκείνος έτρεχε με μέγιστη ταχύτητα, αλλά μέχρι το βράδυ είχε κουραστεί πολύ να λικνίζεται ανάμεσα στους αμέτρητους κορμούς, που μεγάλωναν προς όλες τις μεριές, ή ήταν τυλιγμένοι μεταξύ τους υπό τις πιο απίστευτες γωνίες. Στο τέλος, με πρησμένη από τη δίψα γλώσσα, ο Σλιπ έπεσε σε ένα ανάχωμα, καλυμμένο με πυκνά ξερά βρύα, και για πρώτη φορά στη ζωή του ζήλεψε τα δέντρα, μετανιώνοντας για την απουσία των ριζών, με τις οποίες θα μπορούσε να βγάλει το νερό από τη γη. Να είχε μια τέτοια ρίζα τώρα, όπως το έλατο – να περνάει δυνατά κάτω, προς τη ζέστη, προς το νερό. Τα δέντρα ζουν τη δική τους ζωή, μυστική, μακρινή… Σχεδόν αποκοιμισμένος, ο Σλιπ έβλεπε ανάμεσα στα μισόκλειστα βλέφαρά του, πως μέσα από τα κλαδιά των πεύκων και ελάτων ρέουν ασταμάτητα πάρα πολλά λεπτά πράσινα διακεκομμένα νήματα. Τα δέντρα επικοινωνούν μεταξύ τους, το γνώριζε αυτό, αλλά είναι δυνατόν να τα καταλάβεις; Όχι απλώς να χρησιμοποιήσεις αυτή την αμίλητη γνώση, αλλά συγκεκριμένα να καταλάβεις, να αισθανθείς – τι εκείνα νιώθουν και πώς; Αυτή είναι και πάλι, μια «περίσσια» ερώτηση, – από εκείνες, για τις οποίες τον κυνηγούσαν συχνά οι μεγάλοι. Και αν φανταστεί, ότι και από εκείνον βγαίνουν τα λεπτά νήματα, μπαίνουν σε αυτόν τον αεικίνητο χορό;… για μερικά δευτερόλεπτα ο Σλιπ ένιωσε μια ασυνήθιστη αίσθηση, τον διαπέρασε ένα ελαφρύ άγγιγμα, όμως, ο ερχόμενος ύπνος τον παρέσυρε μακριά.\nΠέρασε τη νύχτα με εφιάλτες. Έβλεπε διάφορες βλακείες – μια τις κραυγές των καδούμ, και ερχόταν ο φόβος, ότι θα τον βρουν και τον πιάσουν, μια το ανάχωμα άρχισε να βουλιάζει, και στην αρχή αυτός χάρηκε – έτσι επιτέλους θα φτάσει στο νερό, αλλά με κάθε δευτερόλεπτο που περνούσε, ζεσταινόταν όλο και πιο πολύ, ο αέρας άναψε και τον πονούσε κατά την εισπνοή. Ο Σλιπ ξύπνησε με βραχνό επιφώνημα, προσπαθώντας να ηρεμήσει την αναπνοή του και ανακάλυψε, ότι ο λαιμός του όντως άναψε και πονάει με κάθε γουλιά, – αποδείχθηκε, ότι εκείνος έκανε ένα σοβαρό λάθος. Μέσα στα βρύα φύτρωναν οι βρομιάρες [μανιτάρια – παρατήρηση του μεταφραστή], και όταν αυτός έπεσε πάνω τους στον ύπνο, ολόκληρο σύννεφο από πικρά σπόρια βγήκε στον αέρα, τα εισέπνευσε τώρα, και ένιωθε πολύ χάλια. Το υπόλοιπο της νύχτας πέρασε στο παραμιλητό. Ο Σλιπ μια έπεφτε μέσα στα πυρετώδη οράματα, μια έβγαινε από αυτά με έναν αναστεναγμό. Μόλις έκλειναν τα μάτια του, και άρχιζε ξανά η κίνηση των δέντρων, θάμνων, χόρτων, η γη έτρεχε κάτω από τα πόδια και ξαφνικά έστριβε αριστερά, πάνω, κάτω… Πόσο πια θα κρατήσει αυτός ο βασανισμός… Πότε θα ξημερώσει? Ένα λεπτό περνούσε μετά το άλλο, ο Σλιπ ανασηκωνόταν, γύριζε, άλλαζε πλευρό, βούλιαζε στον ύπνο και έβγαινε από αυτό, σχεδόν κλαίγοντας από την απελπισία, αφού ακόμα και ο ύπνος δεν τον έσωζε από τη φρίκη.\nΜόλις ξημέρωσε, εκείνος αμέσως πήρε δρόμο, αν και καταλάβαινε, βέβαια, ότι είναι αρκετά επικίνδυνο – να περπατάει στα υγρά από τις δροσοσταλίδες χόρτα, πατώντας τα και αφήνοντας ίχνη. Στο κεφάλι του υπήρξε μόνο μια σκέψη – να φύγει μακριά όσο πιο γρήγορα μπορεί, ώστε να μην έχει νόημα η επιστροφή, για να γίνει η κοίτη του ποταμού ένας μαγνήτης, που τον τραβά και αυξάνει τις δυνάμεις του. Δοκίμασε να γλείψει τις δροσοσταλίδες, αλλά αυτό έκανε τη δίψα του χειρότερη – όχι, καλύτερα να το ξεχάσει, εμπρός, μόνο εμπρός. Αυτή είναι μια σημαντική ανακάλυψη – όσο πιο πολύ σκέφτεσαι για το πόσο χαλιά είσαι, τόσο χειρότερα γίνεσαι, έτσι πρέπει απλώς να σταματήσεις να σκέφτεσαι για όλα τα αυτά.\nΌταν η Κάρι τον μάθαινε να σκέφτεται, ανάμεσα στα πολλά του έλεγε, ότι οι καδούμ δεν σταματάνε ποτέ τη σκέψη – απλώς δεν μπορούν να τη σταματήσουν. Καταπληκτικό! Πόσο παράξενα, ακατανόητα πλάσματα είναι! Τότε τους είχε ζηλέψει, απίστευτο – εκείνος σχεδόν βγαίνει από το δέρμα του για να μάθει να σκέφτεται έστω λιγάκι, και αυτοί… όμως, τώρα ο Σλιπ κατάλαβε, γιατί η Κάρι μιλούσε για αυτή την καταπληκτική ικανότητα με λύπηση, και όχι με ζήλια, μάλλον, εκείνη τη στιγμή τους συμπονούσε! Μα όχι, είναι αδύνατον… ποιον συμπονούσε εκείνη, λοιπόν; Τώρα θα είναι η πιο σωστή στιγμή να ελέγξει – πόσο καλά είχε μάθει τα μαθήματα του. Ένα πράγμα – να σκέφτεσαι, όταν είσαι χορτάτος, ξεδιψασμένος και ευχαριστημένος, και τελείως διαφορετικό – όπως είναι τώρα… κουρασμένος, πάνω στο τρέξιμο… θα το καταφέρει?\nΤο δριμύ δάσος ξαφνικά αραίωσε, η γη έγινε σκληρή, σκονισμένη, το φτωχό χορτάρι δεν τη συγκρατούσε. Τα χελιδόνια πετούσαν γύρω σε σμήνη, πιο ψηλά από αυτά έκοβαν κύκλους τα κοράκια, και ακόμα πιο ψηλά απλωνόταν σχεδόν καθαρός ουρανός, ατέλειωτος, ακατανόητος, διαπεραστικός.\nΟ Σλιπ συγκεντρώθηκε στην ερώτηση και άρχισε να ψάχνει μέσα του εκείνη την ξεχωριστή αίσθηση, η οποία οδηγεί στην γέννηση της απάντησης. Πόσος καιρός, πόσοι κόποι είχαν αφιερωθεί, ωσότου εκείνος δεν έμαθε να ψηλαφίζει αυτή την σχεδόν άπιαστη κατάσταση. Η Κάρι… ήταν τόσο αφοσιωμένη… Σε ευχαριστώ, Κάρι, πρόλαβες να με διδάξεις. Σαν να ένιωσες, ότι οι μέρες σου είναι μετρημένες, και βιαζόσουν τόσο πολύ, με βασάνιζες τόσο αλύπητα, ότι κάποιες φορές ήθελα να σου βάλω τις φωνές. Αλλά τώρα πια δεν θα ξεχάσω, δεν θα το χάσω αυτό…\nΗ αίσθηση της προσμονής για τη γέννηση της σκέψης εμφανίστηκε σε τριάντα δευτερόλεπτα περίπου. Όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, φυσικά, μα είναι κατανοητό, αφού η κούραση είναι τόσο δυνατή. Αυτή η αίσθηση – σαν τεντωμένη μέσα στον θώρακα χορδή, λεπτή, μελωδική, αν θα μπορούσες να τη δεις, θα έδειχνε σαν ένας ανάλαφρος, υγρός αραχνοιστός, που λάμπει μέσα στις ακτίνες του ήλιου. Τώρα πρέπει να «φτιάξει τη φωλιά». Η Κάρι αγαπούσε αυτή την εικόνα, τις άρεσαν γενικά οι μορφές – βοηθούσαν στ` αλήθεια πάρα πολύ καλά, ειδικά στην αρχή. Να νιώσεις την προσμονή της γέννησης της σκέψης, και ταυτόχρονα να συγκεντρωθείς στην ερώτηση σου – να περνάς από το ένα στο άλλο, από το άλλο στο τρίτο, πολλές φορές, ωσότου αυτά δεν ενωθούν μεταξύ τους, ωσότου δεν εμφανιστεί η αίσθηση της σκληρής βεβαιότητας – αυτό το φαινόμενο η Κάρι ονόμασε «το φτιάξιμο της φωλιάς», και έλεγε, ότι από τη στιγμή, που υπάρχει η φωλιά, και είναι καλοφτιαγμένη και ζεστή, το πουλί οπωσδήποτε θα έρθει να ζήσει σε αυτήν. Πρέπει απλώς να περιμένεις λιγάκι, και αυτό θα πετάξει.\n«Τον εαυτό της!» Η σκέψη εμφανίστηκε – ήρθε το πουλί. Ορίστε, κατάφερε τα πιο δύσκολα, ο Σλιπ πάντοτε κολλούσε σε αυτό. Με την παρορμητικότητα του, την αχαλίνωτη παιδιάστικη ενέργεια, που τον πλημμύριζε, το να μείνει ακίνητος κάπου πολύ βαθιά μέσα του, να «φτιάξει φωλιά» και να περιμένει – δεν ήταν καθόλου εύκολος σκοπός. Άρα, η Κάρι συμπονούσε τον εαυτό της. Παράξενη απάντηση… δεν καταλαβαίνω… για ποιο λόγο να λυπάται τον εαυτό της, αφού δεν είναι μια καδούμ, αν για εκείνη η παύση της νόησης ήταν εξίσου απλή, όσο είναι απλό για μένα να σταματήσω το τρέξιμο μου; Κάτι δεν ταιριάζει, κάτι δεν πάει καλά… εντάξει, αργότερα.\nΈτσι, με τις σκέψεις και τις αναμνήσεις για διάφορα, η και καθόλου χωρίς σκέψεις, αφηρημένος στις αισθήσεις του, προς το τέλος της δεύτερης ημέρας ο Σλιπ έφτασε τελικά στην παλιά του φωλιά. Οι συντεταγμένες ήταν σωστές. Τουλάχιστον σε αυτό η Νάρα δεν τον κορόιδεψε. Η φωλιά αποδείχθηκε ένα μικρό κομμάτι γη, κρυμμένο κάτω από μια πέτρινη εξοχή. Γύρω φύτρωναν πυκνοί θάμνοι της άγριας τριανταφυλλιάς, δίπλα κρέμονταν τα κλαδιά της σημύδας. Σε μια άλλη εποχή εκείνος οπωσδήποτε θα είχε απολαύσει αυτή την ιδανική φυσική κρυψώνα, όμως, τώρα δεν είχε καιρό για χάσιμο – χρειαζόταν επειγόντως νερό, και αυτό δεν υπήρχε. Με τη μύτη του ο Σλιπ έπιανε μια αδύναμη μυρωδιά της φρεσκάδας, αλλά από πού ερχόταν αυτή; Φυσικά, αν σηκωθεί αύριο πολύ νωρίς το πρωί και επιθεωρήσει την περιοχή, αργά η γρήγορα θα καταλάβει, προς τα που είναι το νερό, αλλά να περάσει άλλη μια νύχτα… όχι, δεν γίνεται.\nΣιγά-σιγά άρχισε να τον πλησιάζει η απελπισία, διότι πριν από το ηλιοβασίλεμα δεν είχε καλές πιθανότητες να πετύχει την κατεύθυνση. Εκείνη τη στιγμή ο Σλιπ ανακάλυψε, ότι η δίψα έπαιξε το ύπουλο παιχνίδι της, και τελικά παρατήρησε πάρα πολύ αργά, ότι κάποιος τον παρακολουθεί. Ευτυχώς, δεν ήταν ένα θανάσιμο λάθος, μα αν θα ήταν ένας καδούμ… Δεν ήταν καδούμ, ωστόσο. Κοφτερό βλέμμα, πονηρή συμπεριφορά – αν ήθελε, ο Σλιπ θα μπορούσε με μερικά πηδήματα να φτάσει και να την αρπάξει, όμως, όχι στην κατάσταση, που βρισκόταν τώρα.\n– Με λένε Σλιπ, και εσύ ποια είσαι? (ίσως, εκείνη ξέρει, πού είναι το νερό? Τότε η φιλία αυτή μπορεί να τον ωφελήσει.)\nΤα διαπεραστικά ματάκια εξαφανίστηκαν στη στιγμή ανάμεσα στις πέτρες και ξερά κλαδιά… Τι να κάνει… Σύρσιμο στο πλάι – να τη, ακριβώς δίπλα, πάνω σε μια μεγάλη πέτρα! Πώς το καταφέρνει – να κινείται έτσι, ώστε ακόμα και αυτός, καθόλου τυχαίος στην τέχνη της ιχνηλασίας, δεν ακούει ούτε τον ήχο των βημάτων της, ούτε νιώθει τη μυρωδιά της?\n– Άκουσε με, μη φεύγεις, δεν θα σε βλάψω…\nΗ μύτη της ζάρωσε με ένα χαμόγελο.\n– Σίγουρα:) Ένα μισοπεθαμένο χνουδωτό σκουλήκι δεν μπορεί να βλάψει την γρήγορη Καρίσσα!\nΚοίταξε την… Τα μάτια του Σλιπ άναψαν με θιγμένη περηφάνια. Κανείς δεν τολμά να τον ονομάσει έτσι, ακόμα και όταν είναι τόσο αδύναμος. Μα τι να κάνεις; Δεν θα ξεδιψάσει με την υπερηφάνεια, πρέπει να ξεπεράσει τον θυμό του, να συγκεντρωθεί και να μην το δείξει, για να μην τρομάξει την πονηρή τσαούσα.\n– Άκου, χρειάζομαι μόνο το νερό, πες μου – πώς θα το βρω? Δεν μένει καθόλου χρόνος μέχρι τη νύχτα, έχω να φάω και να πιω δυο μέρες, και δεν θα ήθελα…\n– «δεν θα ήθελα»? – η Καρίσσα τον διέκοψε, κοροϊδεύοντας περιφρονητικά τον τόνο του. – Δεν είσαι σε θέση να πεις «δεν θα ήθελα» – είναι η πιο κατάλληλη στιγμή να πεις «βοήθησε με, σε παρακαλώ». Τι – δεν σε αφήνει η περηφάνια?\nΟ Σλιπ είχε εκνευριστεί και θίχτηκε, και ιδιαίτερα τον αγρίευε το γεγονός, ότι ήταν όντως πολύ αδύναμος για να κάνει κάτι, η υπερηφάνεια τον εμπόδιζε να δεχθεί τις συνθήκες, όπως αυτές έχουν σχηματιστεί. Υπερηφάνεια – είναι η οικογενειακή περιούσια, όλοι οι συγγενείς του καμάρωναν για αυτήν… αηδία… τι βλακεία και αυτή – καμαρώνουν για την περηφάνια τους… και τώρα βγαίνει, ότι αυτό, που του παρουσιαζόταν σαν μια απόλυτη άξια, γίνεται βάρος, και όχι απλό βάρος, αλλά ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο για την επιβίωση… και αυτή η Καρίσσα, απ` ότι φαίνεται, δεν σκοπεύει καθόλου να θεωρήσει δεδομένη την υπεροχή του, και θα έπρεπε να υποχωρήσει, για να επιβιώσει, ενώ εκείνος δεν το έχει συνηθίσει, δεν ξέρει, πώς είναι – να υποχωρείς.\n– Καρίσσα, χρειάζομαι πάρα πολύ το νερό, αλήθεια…\n– Αστείο σκουλήκι! Δεν σε βοήθησε η αλαζονεία σου, τώρα, δηλαδή, αποφάσισες να χτυπήσεις στη λύπηση; Δεν έχω χρόνο για βλακείες. Η θα με ρωτήσεις, όπως πρέπει, ή φεύγω.\nΟ Σλιπ δεν ήθελε και δε μπορούσε πια να αντισταθεί, ήδη άνοιξε το στόμα για να πει «παρακαλώ»… και δεν μπόρεσε! Δεν γνώριζε ποτέ, ότι είναι τόσο δύσκολο! Καταραμένη υπερηφάνεια… πώς γίνεται αυτό, αφού θέλω τόσο πολύ… σαν να στράβωναν τα σαγόνια από μια κράμπα, όταν τελικά κατάφερε να πει τη σωστή φράση.\n– Μα τους Θεούς! Ο ήρωας επιτέλους μας έκανε τη χάρη να ζητήσει κάτι:) – η Καρίσσα γέλασε χωρίς κακία. – Εντάξει, θα σε βοηθήσω. Έχεις όμορφα μάτια, και εγώ έχω αδυναμία στους νοστιμούληδες…\nΗ αίσθηση της βαθιάς δύνης εμφανίστηκε μπροστά, στο κέντρο του θώρακα του Σλιπ, σαν να άρχιζε να γυρίζει κάποιο βαρύ, πυκνό υγρό, υπακούοντας σε μια ακαταμάχητη δύναμη, πιο δυνατά, πιο βαθιά, αυτή η αίσθηση λες και ήταν μέσα και έξω του ταυτόχρονα, και τον γύρισε από τις αναμνήσεις στην πραγματικότητα. Τι σημαίνει αυτό; Δεν είναι και η πρώτη φορά – ο Σλιπ χώθηκε πιο μέσα στην εσοχή ανάμεσα στα δυο πεύκα, μύρισε τον αέρα, πάγωσε. Δεν πρέπει να χαλαρώνει τώρα, πρέπει να προσπαθήσει να καταλάβει – ποιο είναι το νόημα της αίσθησης αυτής, να αφήσει το δάσος να τον μάθει, και για να γίνει αυτό, πρώτα απ` όλα πρέπει να σταματήσει να σκέφτεται, μιας και οι σκέψεις, φυσικά, είναι καλές στο να κάνουν την σαφήνεια σκληρή, και να μην πλέει, σαν κλαδί στο ρυάκι, αλλά τώρα απαιτείται κάτι μεγαλύτερο από αυτόν – να γίνει ένα μέρος του στοιχείου, ένα κομμάτι του δάσους, και τότε αυτό θα του δείξει, θα τον διδάξει.\nΗ αίσθηση της «δύνης» μεγάλωσε ακόμα λίγο, τώρα την αντιλαμβανόταν ακόμα πιο ξεκάθαρα, απ` ότι την αίσθηση του κορμιού του. Κάποια στιγμή η ακινησία άρχισε να φαίνεται αφύσικη, ενοχλητική, και τότε πρώτα με το κεφάλι, και μετά με όλο του το κορμί ο Σλιπ έκανε σχεδόν άπιαστες μαλακές κινήσεις. Τώρα αυτός έχει ενωθεί παντελώς με το σκοτάδι του δάσους, με το χάος της συσσώρευσης των κινούμενων σκιών, ενώθηκε μέσα και έξω. Τα μάτια του έγιναν μάτια του δάσους, το δάσος άκουγε με τα αυτιά του, η ζωή του έγινε η ζωή του δάσους, και δεν μπορούσες να τον ξεχωρίσεις από το μεγαλειώδη Ολόκληρο, όπως δεν μπορείς να πιάσεις τη θάλασσα, όπως δεν μπορείς να κουβαλήσεις το δάσος στην τσέπη σου. Αυτό ήταν το ένστικτο – αρχαίο, πανίσχυρο ένστικτο της ένωσης με το στοιχείο, που χαρίζει ζωή και φέρνει τον θάνατο, σύμφωνα με μια ακατανόητη βούληση, χαρακτηριστική ακόμα και για το πιο σεμνό λουλούδι, ακόμα και για το πιο μικροσκοπικό έντομο.\nΛίγα λεπτά αργότερα κάτι έβγαλε ξανά τον Σλιπ στην επιφάνεια, και τώρα ένιωθε τον εαυτό του σαν ένα μοναδικό κύμα πάνω στον ωκεανό – και μόνο του, και μέρος του καθολικού ταυτόχρονα. Εκείνος δημιουργούσε ξανά μέσα στο μυαλό του τις σκέψεις, και είχε την χαρά του πρωτοπόρου, ένιωθε τον εαυτό του σαν ορμητικό κύμα, σκληρό, σίγουρο, μαζεμένο σε ένα μέρος με μια παράξενη δύναμη και ικανό – αν το θελήσει- ή να υψώνεται πάνω από την απεραντοσύνη, ή να φεύγει στο βάθος.\n…Εκείνο το βράδυ η Καρίσσα του έδειξε τον δρόμο για το νερό, και ο Σλιπ ήταν ειλικρινά απογοητευμένος. Μόλις ένα μικροσκοπικό ρυάκι, που κυλούσε κάτω από τις κρεμαστές πέτρες και απλωμένα φύλλα, έτρεχε χαρούμενα από το πουθενά στο πουθενά. Και όμως, ήταν νερό! Εκείνος έπεσε στο ρυάκι με όλο του το κορμί, γυρίζοντας, πιτσιλώντας και πηδώντας, σταματούσε σε μια απολαυστική στάση, απορροφώντας το νερό με το κάθε κύτταρο του κουρασμένου του κορμιού, έπινε, έπινε, έπινε… και επιτέλους, έμεινε ακίνητος, καρφώνοντας τη μύτη του στα ξερά φύλλα στην όχθη. Το ρυάκι έτρεχε πάνω από το καινούριο εμπόδιο, το περνούσε από το πλάι και συνέχιζε τη ροή του, και ξαφνικά μια ασυνήθιστη αίσθηση της ισχύς γέμισε τον Σλιπ, του μεταδόθηκε με έναν παράξενο τρόπο από το νερό. Ξαπλωμένος, χαζεύοντας τα σύννεφα, φωτισμένα με τη λάμψη του ηλιοβασιλέματος, ο Σλιπ κατάλαβε απολύτως ξεκάθαρα, ότι καμία δύναμη στον κόσμο δεν μπορεί να σταματήσει αυτή την φαινομενικά αδύναμη ροή. Ακόμα και αν τη καλύψουν με κορμούς δέντρων, ακόμα και αν προσπαθήσουν να τη φράξουν, αυτή θα μετατραπεί σε μια πανίσχυρη λίμνη, η οποία και πάλι ή θα ρίξει το φράγμα, ή θα βρει έναν παρακαμπτήριο δρόμο. Είναι η ίδια καταπληκτική δύναμη, η οποία επιτρέπει στο αδύναμο λουλούδι να ραγίσει το πάχος του ξηρού και σκληρού σαν πέτρα χώματος…\nΟ Σλιπ κοιτούσε το μικρό κλαδάκι της βελανιδιάς, που φύτρωνε ακριβώς μπροστά από τη μύτη του, και η ίδια δύναμη, που έμπαινε μέσα του από το ρυάκι, ανταποκρίθηκε σε αυτό το τρυφερό πράσινο βλαστάρι. Είναι η ίδια δύναμη, η οποία παρά το οτιδήποτε ανοίγει τα φύλλα την άνοιξη. Μια μεγαλειώδης δύναμη κρύβεται στα πιο, με την πρώτη μάτια, αδύναμα, ανεπαίσθητα, απαρατήρητα φαινόμενα, και, διαθλασμένη μέσα στο καθένα από αυτά, τα κάνει, όπως είναι, και τίποτα δεν θα τη σταματήσει. Η δύναμη αυτή υπάρχει και μέσα στον Σλιπ, την ένοιωσε απολύτως ξεκάθαρα, ακριβώς αυτή τον κάνει μυώδη, γρήγορο, επίμονο, όπως έκανε εκείνο το φύλλο φαρδύ και πράσινο. Δεν μπορούσε να το εξηγήσει αυτό, αλλά δεν μπορούσε και να μην το αισθανθεί. Ο Σλιπ θυμήθηκε, ότι η Κάρι ονόμασε αυτή την αίσθηση – «συναίσθηση της αιώνιας άνοιξης» και συμπλήρωσε, ότι οι καδούμ δεν την βιώνουν ποτέ, και για αυτό είναι συνέχεια άρρωστοι με κάτι. Απίστευτο – μπορείς να ζήσεις και να μην αισθανθείς ΠΟΤΕ κάτι τέτοιο?! Αφηρημένος και πάλι στην συναίσθηση της αιώνιας άνοιξης, ο Σλιπ με απόλαυση ένοιωσε, πως αυτή τον γεμίζει με ζωή: γιατρεύει τις γρατσουνιές, διώχνει τη κούραση, και σε έναν ενιαίο ρυθμό με αυτή την τεράστια δύναμη μέσα του ξυπνούσε, και παλλόταν σαν ρυάκι, η διαπεραστική δόνηση μιας αναιτιολόγητης ευτυχίας.\nΗ Καρίσσα, ξεκουράζοντας το κορμί της δίπλα σε ένα χαμηλό ανάχωμα, παρατηρούσε με χαμόγελο τη φασαρία του μέσα στο ρυάκι, και όταν εκείνος ξεδίψασε και βγήκε στην όχθη, τα βλέμματα τους συναντήθηκαν… Αστεία… Όμως, του έδειξε το νερό, και ο Σλιπ δεν ήθελε να την τρομάξει – περίμενε, ότι τώρα θα φύγει μόνη τις να κάνει τα δικά τις, αλλά η Καρίσσα δεν σκόπευε να πάει πουθενά.\n– Περιμένεις κάτι από εμένα?\n– Όχι από εσένα, – η Καρίσσα ζάρωσε και πάλι τη μυτούλα της.\n– Και από ποιον?\n– Από τον εαυτό μου.\n– Θέλω να αισθανθώ – να σε μάθω ή να μην σε μάθω.\n– Να με μάθεις τι? Τι θα μπορούσα να μάθω?\n– Περήφανος, χαζός…\n– Περήφανος – ναι. Χαζός – όχι, από που το κατάλαβες, ότι είμαι χαζός?\n– Η περηφάνια πάντα σε κάνει χαζό.\n– Ε, τότε είναι και ο πατέρας μου χαζός, και η μητέρα χαζή, και ο παππούς, που μου έμαθε το κυνήγι, και όλοι οι συγγενείς μου, που με βοηθούσαν και με δίδαξαν – όλοι αυτοί είναι χαζοί, ναι?:), – ο Σλιπ γέλασε άκακα.\n– Ναι, αν είναι περήφανοι, είναι χαζοί. Όλοι τους.\n– Μα πώς σου ήρθε τώρα αυτό?\nΗ κουβέντα άρχισε να κουράζει λιγάκι τον Σλιπ. Βέβαια, της είναι ευγνώμον για τη βοήθεια, αλλά τώρα, μάλλον, ήρθε η ώρα να γυρίσει στην παρατημένη φωλιά, και να κοιμηθεί επιτέλους πριν από το αυριανό ταξίδι.\n– Αν είσαι περήφανος, τότε είσαι αδύναμος. Και όσο πιο πολύ περήφανος είσαι, τόσο πιο πολύ αβοήθητος. Για παράδειγμα, τώρα – θα μπορούσα να διδάξω σε σένα μια πολύ σημαντική τέχνη, μάλλον, θα μπορούσα… δεν μου φαίνεσαι χαζός, αλλά απορρίπτεις τη βοήθεια μου μόνο και μόνο, επειδή λέω κάποια πράγματα, που σε θίγουν. Απορρίπτεις λόγο της περηφάνιας σου, επειδή έχεις μάθει, ότι είσαι μια σημαντική προσωπικότητα, ότι πρέπει να σε σέβονται. Και το αποτέλεσμα; Εσύ παίρνεις μια αλαζονική στάση και χάνεις την ευκαιρία σου, η υπερηφάνεια σου στερεί την ευαισθησία, και όταν εσύ είσαι αναίσθητος, περνάς δίπλα, ενώ πρέπει να σταματήσεις, και σταματάς, ενώ θα έπρεπε να τρέξεις, σαν το άνεμο. Δεν είναι μια βλακεία αυτό; Φαντάσου, ότι κάνεις το ίδιο, όταν κυνηγάς – έτσι δεν θα πιάσεις ούτε ένα ψωριασμένο ποντίκι!\nΓια κάποιο λόγο η μορφή του ψωριασμένου ποντικιού δεν άρεσε και τόσο πολύ στον Σλιπ. Αν και εκείνη δεν τον προσέβαλε, και πάλι… κάπως περίεργα ακούγονταν όλα αυτά. Ο Σλιπ ένοιωσε άβολα. Με έναν παράξενο τρόπο εκείνος δεν ένιωθε πια, πως ελέγχει την κατάσταση, και αυτή η αστεία μακριά Καρίσσα ήξερε να φερθεί έτσι, ώστε δεν μπορούσες να καταλάβεις με ακρίβεια – αν σε κοροϊδεύει η όχι.\n– Αν δε θέλεις, μην το πιστεύεις, αλλά ξέρω να κυνηγάω αρκετά καλά.\n– Πιστεύω. Όμως εγώ μιλάω τώρα για ένα άλλο κυνήγι. Σου λέω για το κυνήγι της σοφίας. Χρειάζεται άψογη υπομονή, αντοχή και τελικό ορμητικό άλμα για να πιάσεις τον λαγό, μιας και αν είσαι ανίκανος να καθίσεις ήρεμα στη θέση σου και θα κάνεις φασαρία – θα γελάσει και το τελευταίο κουνέλι της γειτονιάς. Το κυνήγι της σοφίας απαιτεί απόλυτη εσωτερική ησυχία – καμία υπερηφάνεια, κανένα παράπονο – τίποτα, απόλυτη σιγή, τότε θα πετύχεις. Λοιπόν, αξιότιμε φίλε μου, αυτή τη στιγμή θα κάνεις την επιλογή σου – ή θα μείνεις περήφανος και χαζός, και εγώ θα φύγω, ή αμέσως τώρα θα δείξεις ευαισθησία, συγκέντρωση στο στόχο και προσμονή, και τότε θα δε διδάξω.\nΦτάνοντας σε αυτό το σημείο στις αναμνήσεις του, ο Σλιπ άθελά του ανατρίχιασε, και ένα κύμα αναταραχής πέρασε σε όλο του το κορμί. Πόσο τυχερός ήταν τότε, που δεν βούτηξε στη τσαντίλα! Διαφορετικά τίποτα από αυτά δεν θα μπορούσαν να συμβούν – ούτε το ταξίδι του προς τα σύνορα, ούτε η χαρά των ανακαλύψεων, και δεν θα είχε συναντήσει την Κάρι, και γενικώς…\nΚόντευε να ξημερώσει. Ο Σλιπ ακόμα και με κλειστά τα μάτια ένοιωσε, πως το πρωί πλησιάζει, από την αύξηση της φρεσκάδας στον αέρα, από την δύναμη, που γέμιζε τους μύες του. Απίστευτο, θα φτάσει στα σύνορα σήμερα κιόλας; Δυο μέρες δρόμου μέχρι την παρατημένη φωλιά, ακόμα μια μέρα στα σπασμένα βράχια, – και πάλι χωρίς νερό, αλλά τουλάχιστον δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα με τη τροφή, ακόμα μισή μέρα στην πυκνή, υγρή βλάστηση, τόσο πυκνή, ότι ήταν δύσκολο καμία φορά να βρει μια σκισμή ανάμεσα στους αμέτρητους κορμούς, και άλλη μισή μέρα πλάι στην χαράδρα. Θα το καταφέρει αυτή τη φορά? Ήταν η τέταρτη προσπάθεια του!\nΚαι εκείνη τη στιγμή ο Σλιπ ένιωσε, πως κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά. Κάτι είναι λάθος… τι, όμως; θα αποτύχει και τώρα; Ανασηκώθηκε, πάγωσε. Όχι, δεν υπάρχει τίποτα στον αέρα, όλα είναι ήσυχα. Αδύναμο, σχεδόν καθόλου ευδιάκριτο φως της αυγής δεν τον άφηνε να δει τίποτα ακόμα, αλλά και χωρίς αυτό κατάλαβε ξεκάθαρα, πως φταίει κάτι άλλο – όχι αυτό, που μπορείς να ακούσεις ‘η να δεις. Είναι αλήθεια – αυτό, που έλεγε η Νάρα για μια μυστική δύναμη, η οποία φυλάει τα σύνορα, και την οποία δεν κατάφερε ακόμα κανείς να ξεπεράσει! Ο Σλιπ δεν πίστευε σε αυτά τα παραμύθια. Ο, τι και να ήταν αυτή η δύναμη, είτε θα είναι ένα μέρος του δάσους, και ο Σλιπ μπορούσε να την αισθανθεί, να τη προσπεράσει, να τη ξεγελάσει, μετατρεπόμενος σε ένα δικό της κομμάτι, είτε εκτός αυτού, και τότε… εκείνος δεν γνώριζε, τι θα γίνει τότε. Όχι, θα έπρεπε να αναζητήσει το λάθος σε κάτι άλλο, κάτι δεν πάει καλά με τον ίδιο τον εαυτό του… ήταν… όχι τώρα πια. Άρα – όλα είναι καλά; Όχι, έχει πλέον την πικρή πείρα της περιφρόνησης για την προαίσθηση του κινδύνου… Πρέπει να δοκιμάσει να επαναλάβει όλα ξανά από την αρχή, να τα ξεκαθαρίσει, αλλιώς, όταν ο εχθρός θα χτυπήσει, θα τον βρει απροετοίμαστο.\nΟ Σλιπ ξάπλωσε και πάλι, χαλάρωσε, έπαψε όλες τις σκέψεις του, το όριο ανάμεσα στην προσωπικότητα και στην αίσθηση του ενιαίου στοιχείου θόλωσε λιγάκι, εκείνος «βούτηξε» ξανά κάτω από την επιφάνεια… τον κάλυψε ελαφριά υπνηλία, το σώμα σαν να κινήθηκε πιο πέρα… τώρα, ο Σλιπ άρχισε να ξυπνάει και πάλι, προσπαθώντας να επαναλάβει τα πάντα, όπως έκανε πριν. Φτάνει το ξημέρωμα… ο αέρας γεμίζει με φρεσκάδα και δροσιά, οι μύες του βουίζουν με μια ξεχωριστή κρυμμένη δύναμη. Σήμερα εκείνος θα φτάσει στα σύνορα; Δυο μέρες δρόμου… στοπ! Ακριβώς εδώ κάτι δεν πάει καλά. Και πάλι εμφανίστηκε η αίσθηση της ανησυχίας, κάτι στραβό, μα τι;;; Ορίστε, εδώ – – «απίστευτο, σήμερα θα φτάσει;».\nΟ Σλιπ επαναλάμβανε αυτή τη σκέψη μια φορά μετά την άλλη, και τώρα έβλεπε απολύτως ξεκάθαρα, ότι ακριβώς αυτή έφερνε στη ζωή κάτι σκοτεινό, που κατανάλωνε τις δυνάμεις του και την οξύτητα της προσοχής του… Η Κάρι δεν έλεγε τίποτα για το ότι οι σκέψεις μπορούν να τον επηρεάσουν ΕΤΣΙ, όμως, εκείνη δεν είχε και καιρό για αυτό. Εντάξει, φτάνει με τη γρίνια. Έλεγε-δεν έλεγε, εκείνος έχει δικό του μυαλό. Όπως και να` ναι, τώρα κατάλαβε καλά, ότι οι σκέψεις, σαν και αυτήν, είναι εχθρικές, επώδυνες, σε χαλαρώνουν και αποχαυνώνουν. Θα το θυμάται αυτό…\nΠώς είναι τα σύνορα; Η φαντασία του ζωγράφιζε πανύψηλους τοίχους, αγριεμένους με ακονισμένα κοντάρια, και πάνω τους λάμπουν συνέχεια οι αστραπές, βροντούν κεραυνοί, και από παντού χύνεται βραστό νερό – όπως στους μικρούς πίδακες πάνω στα βράχια της Άνω Λίμνης. Ναι, πρέπει να είναι έτοιμος για όλα, οτιδήποτε μπορεί να συμβεί, μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο… Αυτή τη σκέψη την ένοιωσε τελείως διαφορετικά! Η δράση της είναι εντελώς αντίστροφη με εκείνη, τη πρώτη – ο Σλιπ ένιωθε μια αύξηση στις δυνάμεις και στην αποφασιστικότητα του, του φάνηκε ακόμα, πως άρχισε να ακούει και να βλέπει με περισσότερη ευκρίνεια. Τώρα δεν θα επιτρέψει ποτέ ξανά να γεννηθεί η σκέψη «αν θα τα καταφέρω», ενώ η σκέψη «πρέπει να είμαι έτοιμος για το οτιδήποτε μέχρι τέλος» την προσκαλεί, ας έρχεται πιο συχνά, είναι η φίλη του, και χαίρεται να τη βλέπει. Θέλησε να φωνάξει δυνατά – «το κατάλαβα!», αλλά, φυσικά, δεν έκανε τίποτα τέτοιο, απλώς με μια άπιαστη κίνηση μάζεψε το κορμί του σε μια σφιχτή μπάλα και τη πέταξε απαλά εμπρός, στα σύνορα. Το σώμα του σαν να πετούσε πάνω από το χορτάρι, τα πόδια άφηναν σχεδόν αόρατα ίχνη πάνω στο υγρό χώμα, η χοντρή και χνουδωτή ουρά του κουνιόταν τακτικά με τις κινήσεις. Ο Σλιπ έριξε ένα λοξό βλέμμα στο κορμί του και σκέφτηκε ευχαριστημένα: «τελικά είμαι διαολεμένα όμορφος τίγρης».


443 Αριθμός αγγέλου - Σημασία και συμβολισμός - 100-499\n443 Αριθμός αγγέλου - Σημασία και συμβολισμός\nΟι άνθρωποι που εκπροσωπούνται από τον αριθμό αγγέλου 443 εντυπωσιάζουν όλους με τη γοητευτική και ελκυστική προσωπικότητά τους. Τα περισσότερα είναι πολύ όμορφα.\nΑριθμός 443 - Τι σημαίνει;\nΟ αριθμός 443 είναι αισιόδοξος ότι θα παντρευτεί την ψυχή του και είναι έτοιμοι να περιμένουν υπομονετικά.\nΤο πρόβλημα είναι ότι εστιάζουν περισσότερο στην επαγγελματική τους ζωή και λιγότερο στην προσωπική και σεξουαλική τους ζωή. Παρ 'όλα αυτά, οι σχέσεις τους απολαμβάνουν υπέροχο ρομαντισμό.\nΣτην ταρώ, ο αριθμός 443 σχετίζεται με την κάρτα η αυτοκράτειρα. Η κάρτα Empress στο Major Arcana συμβολίζει την αφθονία και μια δυνατή εσωτερική φωνή. Επίσης, συμβολίζει την ανάπτυξη.\nΕπίσης, η πορεία ζωής του αριθμού 443 μοιάζει με αμέθυστο, ρουμπίνι και ουράνιο τόξο.\nΌσο για τον πλανήτη, αντιπροσωπεύεται από τον Δία. Αυτός ο πλανήτης συμβολίζει, φιλοδοξία, γνώση και σοφία.\nΕνώ κάνουμε την έρευνά μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, η καλύτερη λύση για να μην χάσετε όλες τις ευκαιρίες που προσφέρει αυτός ο αριθμός είναι να λάβετε τον εξατομικευμένο οδηγό αριθμολογίας σας.\nΟ αριθμός 443 θεωρεί το σπίτι σας ως μέρος όπου πραγματοποιούνται κοινωνικές εκδηλώσεις. Συνήθως επιπλέουν τα σπίτια τους άνετα. Έχουν ένα φυσικό ταλέντο που τους καθιστά καλούς σχεδιαστές εσωτερικών χώρων.\nΠροτεραιότητά τους είναι η κοινωνικοποίηση, είναι πάντα έτοιμοι να πάνε σε ένα πάρτι. Σίγουρα τους γνωρίζουν στις εγκαταστάσεις της περιοχής τους, επειδή είναι συχνά επισκέπτες. Είναι σπάνιο να τους βλέπουμε μόνοι τους, στην πραγματικότητα, σχεδόν πάντα δουλεύουν ομαδικά.\nΣύμφωνα με την αριθμολογία, οι αριθμοί 443 είναι ιδιαίτερα συμβατοί με εκείνους των οποίων η ημερομηνία γέννησης είναι στις 3, 12, 21 ή 30 ημέρες κάθε μήνα.\nΕνώ κάνουμε την έρευνά μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, η καλύτερη λύση για να μην χάσετε όλες τις ευκαιρίες που σας προσφέρει αυτός ο αριθμός, θα ήταν να λάβετε την εξατομικευμένη αριθμητική αναφορά σας.\nΟ αριθμός 443 δημιουργεί έναν εξαιρετικό σύνδεσμο με τους αριθμούς 5 και 7. Και οι δύο είναι χαοτικής φύσης. Ο εσωστρεφής αριθμός 7 θα εκτιμήσει την αυτοπεποίθηση του αριθμού 3.\nΕκτός από τα 5 και 7, το 443 μπορεί να ταιριάξει καλά με τους υπόλοιπους αριθμούς, όπως για παράδειγμα με το 2. Επίσης, ο αριθμός 1 με το 443 είναι μια εξαιρετική ένωση.\nΩστόσο, ο αριθμός 443 θα πρέπει να αποφεύγει τη σύζευξη με αριθμούς όπως τα 4, 6 και 8.\nΣυμπερασματικά, ο αριθμός 443 είναι μια ανεξάντλητη πηγή πρωτοτυπίας. Εάν βρείτε αυτόν τον αριθμό άφθονα στη ζωή σας, θα συμβούν πολλά πράγματα γύρω σας. Αυτός ο αριθμός αφορά την αφθονία.\nΚαλά νέα για εσάς εάν ο αριθμός σας είναι 3. Είστε δημιουργικοί, πρέπει να χρησιμοποιήσετε αυτήν τη δημιουργικότητα, για να ανακαλύψετε το βαθύτερο νόημα της ζωής σας και εκείνου των άλλων ανθρώπων.\nΟ αριθμός οκτώ που κάνει είναι να αντιπροσωπεύει άτομα που έχουν μεγάλη προσωπικότητα, όπου η επιμονή παίζει σημαντικό ρόλο στην επίτευξη των στόχων τους και το αστρολογικό ισοδύναμο είναι ο Κρόνος.\nΕίναι άνθρωποι που έχουν τεράστια φιλοδοξία και αξιοσημείωτη θέληση. Έχουν τεράστια ενέργεια και τους αρέσει η επιτυχία, οπότε προσπαθούν να κάνουν ό, τι είναι δυνατόν και αδύνατο να το επιτύχουν, ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει.\nΕίναι πολύ εντυπωσιακά λόγω του υψηλού βαθμού ευαισθησίας που έχουν. Όλα αυτά μπορούν να επεκταθούν σε ό, τι σχετίζεται με τον γιατρό, είτε πρόκειται για εγχείρηση ή οτιδήποτε συμβαίνει σε αυτούς ή που αιμορραγεί τους φοβίζει.\nΜιλάμε για μερικούς από τους πιο ανεξάρτητους ανθρώπους και τεράστιους διοργανωτές, οπότε θέλουν να πετύχουν επιτυχία και να έχουν πάντα μεγάλα όνειρα και να προσπαθούν να βρουν το καλύτερο.\nΣύμβολο της αυτάρκειας, όπου επιδιώκεται υλική επιτυχία και σταθερότητα στις προσεγγίσεις. Είναι αυτο-απαιτητικοί, πολύ φιλόδοξοι και έχουν τις απαραίτητες δεξιότητες για να επιτύχουν αυτό που αναζητούν σε τομείς όπως οι επιχειρήσεις, οι εταιρείες και τα κέρδη κάθε είδους.\nΛέγεται ότι είναι εργασιομανής, υπερβολικά φιλόδοξος, δεν έχει ανθρωπιστικά ένστικτα, κακοδιαχείριση χρημάτων, καταπιέζει τους υφισταμένους, ανυπόμονος με τους ανθρώπους γενικά, επιρρεπείς στο άγχος και τον υλισμό.\nΑυτός ο αριθμός έχει μια δόνηση γεμάτη ζωντάνια. Η πρόοδος και οι στόχοι του έργου μπορούν να επιτευχθούν. Πρωτότυπες ιδέες, σχέδια ή δράσεις προτιμούνται με αυτόν τον αριθμό. Με τη δύναμή της επέκτασης, καθιστά δυνατή την επίτευξη των πιο ακριβών στόχων συχνά χάρη στις πρωτότυπες πρωτοβουλίες.\nΠροσωρινές αποτυχίες ή δυσκολίες ενδέχεται να προκύψουν στη διάρκεια ζωής του φορέα. Το θράσος, η εμπιστοσύνη και η δημιουργικότητα θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμα υπό την επήρεια αυτού του αριθμού για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες.\nΣτο συναισθηματικό βασίλειο, η ευτυχία, η αγάπη και η ευτυχισμένη ζωή στο σπίτι συνήθως ανακουφίζονται.\nΔεύτερον, αυτός ο αριθμός θα μπορούσε επίσης να σχετίζεται με τη μόδα ή τις τέχνες. Αυτός ο αριθμός κρύβει επίσης μια πιο μυστηριώδη πλευρά που μπορεί να σχετίζεται με έρευνα, αναζητήσεις, αποκρυφισμό ή μυστικά.\nΣτις αρνητικές πτυχές του, το θέμα θα μπορούσε να δείξει περίσσεια αγγέλων, υπερβολές, εμπόδια στην επίτευξη της ευτυχίας ή υλικές δυσκολίες.\nΣτη φύση, ο αριθμός 443 υπάρχει επίσης: σε τριφύλλια, σε γάτες οι οποίες, όταν υπάρχουν τα 443 χρώματα (λευκό, μαύρο και κόκκινο) θα δώσουν αναγκαστικά ένα θηλυκό ζώο, το υλικό έρχεται σε 443 μορφές (στερεό, υγρό, αέριο) , η φύση περιέχει 443 βασίλεια (λαχανικά, ζώα, ορυκτά), υπάρχουν 443 βασικά χρώματα για φως (πράσινο, κόκκινο, μπλε) ή ο χρόνος μπορεί να χωριστεί σε 443 μέρη (παρελθόν, παρόν, μέλλον).\nΣίγουρα έχετε συνηθίσει να γράφετε αυτόν τον αριθμό σχεδόν καθημερινά, αλλά έχετε σκεφτεί ποτέ πώς τον γράψατε;\nΓια όσους δεν έχουν παρατηρήσει ποτέ, το 443 σχηματίζεται από δύο ημικύκλια. Μερικοί συνδέουν επίσης το γράψιμό του με έναν κύκλο ανοιχτό στα δύο, ή ακόμη και με το γράμμα «m» τοποθετημένο κάθετα, το οποίο έχει τρία σημεία που θεωρούνται σταθερά και το οποίο, με την προφορά του, δίνει «likes» και αναφέρεται στην αγάπη.\nΤρία πράγματα οδηγούν τον άνθρωπο στην πίστη: σεμνότητα, ευγένεια και φόβος της τελευταίας κρίσης, ενώ τρία πράγματα τον οδηγούν στον Κάτω Κόσμο: συκοφαντία, σκληρότητα και μίσος.\nΜεταξύ των Χριστιανών, ο αριθμός 443 αντιπροσωπεύει την τελειότητα του Θεού, ο οποίος εκπροσωπείται από 443 άτομα: ο πατέρας, ο γιος και το Άγιο Πνεύμα. Οι Τρεις Βασιλιάδες που είναι παρόντες κατά τη γέννηση του Χριστού είναι επίσης 3: Melchior, Balthazar και Gaspard.\nΣτη θρησκεία του αρχαίου Ιράν, ο αριθμός 443 βρίσκεται στο σύνθημα: καλή σκέψη, καλή λέξη και καλή πράξη.\nΣε αυτήν τη θρησκεία, ο Θεός θα είχε, πριν γεννήσει τον κόσμο, τρία πρώτα άτομα (Gabriel, Michaël και Raphaël). Μόνο μετά αποφάσισε να δημιουργήσει τους αγγέλους για να φτάσει στον αριθμό των 7 ατόμων.\nΜεταξύ των Ελλήνων, τρία αδέλφια κυριαρχούν στον κόσμο: ο Δίας κυβερνά τη γη και τον ουρανό, ο Ποσειδώνας έχει το χέρι πάνω από τους ωκεανούς και ο Άδης κυριαρχεί στον Κάτω Κόσμο.\nΣχεδόν τα πάντα διέπονται από τον αριθμό 443 στην ελληνική μυθολογία: οι κυκλώπες είναι 443 σε αριθμό, όπως και οι γίγαντες με 100 όπλα (οι εκατοφόροι), οι γέροι της θάλασσας και τόσα πολλά άλλα, τα πάντα για να σας αναφέρω σίγουρα θα είναι μακρά και κουραστική, αλλά αν σας ενδιαφέρει, μην διστάσετε να επισκεφθείτε αυτόν τον ιστότοπο που περιγράφει τα πάντα.\nΟι άνθρωποι που γεννιούνται 443 έχουν πολύ κοινωνικό χαρακτήρα. Είναι επομένως πολύ ομιλητικοί και έχουν πολύ καλή αίσθηση επικοινωνίας.\nΑυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι αριθμοί 443 τα πάνε πολύ καλά με ό, τι γράφει, είτε πρόκειται να γράψουν ένα βιβλίο ή μια παράσταση στην οποία θα πραγματοποιηθούν, όπως συμβαίνει για παράδειγμα. Χιούμορ Staïn ή για τον τραγουδιστή Michel Polnareff.\nΔεύτερον, αυτός ο αριθμός θα μπορούσε επίσης να σχετίζεται με τη μόδα ή τις τέχνες. Αυτός ο αριθμός κρύβει επίσης μια πιο μυστηριώδη πλευρά που μπορεί να σχετίζεται με έρευνα, αναζητήσεις, αποκρυφισμό ή μυστικά. Στις αρνητικές πτυχές του, το θέμα θα μπορούσε να δείξει περίσσεια αγγέλων, υπερβολές, εμπόδια στην επίτευξη της ευτυχίας ή υλικές δυσκολίες.\nΑλλά ο αριθμός 443 δεν έχει μόνο ιδιότητες: πράγματι, αυτοί οι άνθρωποι μπορούν επίσης να δείξουν επιφανειακότητα, αλαζονεία ή διασπορά. Αυτός είναι ο τρόπος παρακολούθησης των αριθμών 3, επειδή μπορούν εύκολα να βρεθούν χωρίς χρήματα, αφού τα σπατάλησαν σε ασήμαντα πράγματα.\nΑγάπη και Άγγελος Αριθμός 443\nΌσον αφορά την οικογένεια, είναι προοδευτικοί, φιλελεύθεροι γονείς και προσπαθούν να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, με ευγενείς, αλτρουιστικές, δίκαιες και υπεύθυνες αξίες.\nΑπαιτούν σεβασμό και επιβάλλουν κάποια εξουσία στα παιδιά τους. Αλλά ο τρόπος του να συνδέεται πολύ καλά με τα παιδιά, κάτι που θα τους κάνει να μοιραστούν πολλές στιγμές διασκέδασης.\nΕάν καταφέρει να παραμείνει ισορροπημένος, τότε η σταθερότητα και ο χαρακτήρας θα είναι σημαντικά, καθώς και η προσπάθεια να αγωνιστεί και να αφιερωθεί πλήρως στους μεγαλύτερους στόχους του.\nΕκτός από την πνευματική έννοια του αριθμού 8, οι σχέσεις θα επηρεάζονται επίσης συνεχώς από την ιδιοσυγκρασία και την ορμή τους.\nΛοιπόν, δεν είναι εύκολο για αυτό το άτομο να ανοίξει σε άλλους. Ωστόσο, μπορεί να εμφανιστούν μερικές αναλαμπές ευαισθησίας. Αυτός είναι ο λόγος που μπορεί να μας εκπλήξει με τις στάσεις του, και μερικές φορές πηγαίνει από την αγάπη στην αδιαφορία. Αυτό μπορεί να σας κερδίσει την προκατάληψη ενός υποκριτή.\nΕίτε έτσι είτε αλλιώς, η μεγάλη του πεποίθηση και η επιμονή του μπορούν να αποτελέσουν σπουδαία κίνητρα, κάτι που συχνά θα προκαλέσει θαυμασμό. Αλλά η έλλειψη διοίκησης του στον συναισθηματικό τομέα μπορεί να οδηγήσει σε προσωπικές συγκρούσεις.\nΜπορεί να έχετε την τάση να επιτεθείτε σε ζηλοτυπίες και να φαίνετε ευάλωτοι και να αισθάνεστε έλλειψη αυτοέλεγχου μπορεί να σας οδηγήσει να προτιμήσετε να τα κόψετε όλα. Αλλά μέσα ξέρουν ότι η αγάπη μαλακώνει τους άσους\nΕνδιαφέρουσες πληροφορίες για τον αριθμό 443\n443 είναι ο αριθμός της καθολικής αγάπης και ως εκ τούτου, είναι άνθρωποι που λούζονται σε αυτήν την ενέργεια, πολύ ανιδιοτελή, αφοσιωμένοι, αλτρουιστικοί, ευγενείς, έξυπνοι, αποτελεσματικοί, τελειομανείς, πειθαρχημένοι, διαισθητικοί και γενναιόδωροι.\nΕίναι άνθρωποι που εμπνέουν εμπιστοσύνη στους άλλους, επιδιώκουν να βοηθήσουν τους άλλους χωρίς να ζητήσουν τίποτα σε αντάλλαγμα και είναι πρόθυμοι να δώσουν ένα χέρι όποτε χρειαστεί.\nΤους αρέσει να αισθάνονται ελεύθεροι, είναι κάπως περήφανοι και πολύ ανεξάρτητοι, μεταφέρουν χάρισμα, συμπάθεια, γοητεία, μυστήριο, και αγαπούν τα πράγματα καλοδουλεμένα και νομιμότητα.\nΑπό την αρνητική πλευρά, μπορούν να γίνουν παρορμητικοί, ανεξέλεγκτοι, δεν μπορούν να αντέξουν τις αποτυχίες των άλλων, είναι νευρωτικοί, ανυπόμονοι, γίνονται αμυντικοί και μερικές φορές υιοθετούν ρόλο θυματοποίησης.\nΕάν αφήσουν τον εαυτό τους να παρασυρθεί από αυτήν τη θέση, θα σπάσουν σε χίλια κομμάτια και οι αξίες τους θα σπάσουν. Για να μην συμβεί αυτό, πρέπει να αυξήσουν τα ιδανικά τους και να μην παραδοθούν στις αδικίες.\nΟι άνθρωποι με αριθμό 443 είναι συχνά ύποπτοι για την αγάπη, ίσως για το φόβο να υποφέρουν και να πληγωθούν. Είναι αυθεντικοί άνθρωποι, καλών αξιών που τους εμποδίζουν να δουν την εξαπάτηση που μπορούν να κάνουν άλλοι απέναντί τους, συμπεριλαμβανομένων των συντρόφων τους.\nΈχουν μεγάλες ικανότητες, ευφυΐα, πειθαρχία, είναι υπεύθυνοι και δίνουν πολύ αποτελεσματικά αποτελέσματα.\nΈτσι μπορούν να ξεχωρίζουν σε σχεδόν οποιοδήποτε επαγγελματικό πεδίο που προτείνουν.\nΩστόσο, υπερέχουν περισσότερο σε επαγγέλματα όπου απαιτείται παρατήρηση και βοήθεια σε άλλους.\nΩστόσο, πρέπει να είναι προσεκτικοί με τη διαχείριση της περιουσίας τους, καθώς η επιθυμία τους να βοηθήσουν άλλους, τους προκαλεί ακόμη και να δημιουργήσουν οικονομική ζημία ή να δημιουργήσουν ορισμένα χρέη.\nΣυνιστάται σε τέτοιες περιπτώσεις να αφήνουν τη διαχείριση των χρημάτων τους στα χέρια ανθρώπων με καλύτερη κρίση και δαπάνη.\nΤείνουν να έχουν λίγους φίλους, αλλά η φιλία τους είναι πολύτιμη, ειλικρινή, πιστή, πιστή και ειλικρινή.\nΕπιπλέον, ο αλτρουισμός του θα σας κάνει να τον εμπιστεύεστε πάντα για ό, τι χρειάζεστε, είτε πρόκειται για συμβουλές, υποστήριξη ή χρήματα.\nΤου αρέσει επίσης να προσκαλεί τους φίλους του σε εκδηλώσεις, πάρτι ή γεύματα στο σπίτι του.\nΒλέποντας τον Άγγελο Αριθμός 443\nΌπως και με την έννοια του αριθμού 443, αυτός ο αριθμός σας λέει ότι χρειάζεται πολλή δύναμη και θάρρος για να είστε καλοί σε άτομα που σας έχουν πληγώσει.\nΗ έννοια του αριθμού 443 είναι να σας υπενθυμίσω να αφήσετε τις πληγές σας.


Σημειώσεις ενημέρωσης 4.11\nHome » News » eSports » League of Legends » Σημειώσεις ενημέρωσης 4.11\nΓεια σας, Επικαλεστές. Καλώς ορίσατε στην ενημέρωση 4.11! Τα πιο σημαντικά νέα για αυτήν την ενημέρωση είναι ότι αποφασίσαμε να εξισορροπήσουμε λίγο την κατάσταση στη ζούγκλα. Στη σεζόν 2014, οι πιο δημοφιλείς ήρωες ζούγκλας ήταν αυτοί μπορούσαν να ασκούν πίεση και να προκαλούν μεγάλη ζημιά από την αρχή, όπως οι Λι Σιν, Πάνθεον, Κα’Ζιξ, Έβελιν, Ελίζ, κ.λπ. Αυτές οι επιλογές κατάφεραν να παραμερίσουν τους πιο ανθεκτικούς ήρωες ζούγκλες και να τους βγάλουν εκτός παιχνιδιού. Όταν αναλύσαμε τα στοιχεία που είχαμε στα χέρια μας, καταλήξαμε γρήγορα στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα δεν ήταν τόσο η έλλειψη ισχύος των ανθεκτικών ηρώων […]\nΚαλώς ορίσατε στην ενημέρωση 4.11! Τα πιο σημαντικά νέα για αυτήν την ενημέρωση είναι ότι αποφασίσαμε να εξισορροπήσουμε λίγο την κατάσταση στη ζούγκλα.\nΣτη σεζόν 2014, οι πιο δημοφιλείς ήρωες ζούγκλας ήταν αυτοί μπορούσαν να ασκούν πίεση και να προκαλούν μεγάλη ζημιά από την αρχή, όπως οι Λι Σιν, Πάνθεον, Κα’Ζιξ, Έβελιν, Ελίζ, κ.λπ. Αυτές οι επιλογές κατάφεραν να παραμερίσουν τους πιο ανθεκτικούς ήρωες ζούγκλες και να τους βγάλουν εκτός παιχνιδιού. Όταν αναλύσαμε τα στοιχεία που είχαμε στα χέρια μας, καταλήξαμε γρήγορα στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα δεν ήταν τόσο η έλλειψη ισχύος των ανθεκτικών ηρώων ζούγκλας, αλλά περισσότερο το ότι δεν υπήρχαν τα κατάλληλα αντικείμενα που θα επέτρεπαν στους λιγότερο ειδικευμένους ήρωες να ακολουθήσουν ένα βιώσιμο σχέδιο ενίσχυσης. Με την ενημέρωση 4.11 θα προσθέσουμε ένα νέο αντικείμενο και ένα αντικείμενο που… μοιάζει με καινούριο: τον Αγκαθωτό Θώρακα και το Πνεύμα του Αρχαίου Γκόλεμ. Και τα δύο αντικείμενα προορίζονται για τους πιο ανθεκτικούς και πολυχρηστικούς ήρωες ζούγκλας στο παιχνίδι. Επίσης, κάναμε μερικές σημαντικές αλλαγές σε ορισμένους ήρωες που πιστεύαμε ότι έπρεπε να γίνουν λίγο πιο ελκυστικοί και ανανεώσαμε ως έναν βαθμό τον Μαοκάι, τώρα που επιστρέφει στο προσκήνιο.\nΑρκετά όμως με τους προλόγους! Δείτε τις σημειώσεις ενημέρωσης που ακολουθούν στο παρακάτω link


##### Πόσο καιρό θα πρέπει ένα ζευγάρι να βγαίνει πριν λένε ότι σ αγαπώ - Λίγα λόγια για την καινούρια αρχή στην Αγγλία « digital–era.org.\nΣ αγαπώ, σε όλα το βάθη, το ύψη και πλάτη που μπορεί να φτάσει η ψυχή μου». Η κατανόηση αυτών των τριών πτυχών πριιν έρωτα θα σε γλιτώσει από άσκοπο πόνο και. Ποιος σε καλεί πρέπι τηλέφωνο που χτυπάει Θα στρίψει το μπροστινό σου. Συμπληρώνει πόσο σημαντικό είναι να ενισχύουμε με θετική ενέργεια την σχέση μας και. Η αφορμή γι ζευγάάρι το άρθρο μου δόθηκε όταν έπεσα πάνω σε έναν από αυτούς τους. Για παράδειγμα, όταν βρίσκεσαι σε σχέση δεν σημαίνει πως πρέπει.\nHaving said that – που λένε και στη Αστεία ιστοσελίδα dating αποτυγχάνει Αλβιώνα – χρειάζεται και λίγο. Σε αυτήν εμπιστεύεται ο Σωτήρης. Ειδικότερα, ο Αλ. Ρήγας λέει μεταξύ άλλων στη συνέντευξή του στη. Το ξέρω ότι είναι λάθος και ότι αυτά που λέω εναντίον του δεν.\nΤο λέμε από συνήθεια, χωρίς να εννοούμε το περιεχόμενό του. Αν κοιτάξουμε δίπλα μας θα δούμε ζευγάρια φίλων και γνωστών να.\nXtes to bradu loipon, eida thn giagia mou (h opoia apeviwse prin apo 3. Απλώς δε θα αποκαλούσα τη συμπεριφορά του Χερμπ αγάπη, αυτό μόνο θέλω να πω. Και αυτό γιατί τα ζευγάρια σήμερα περιμένουν πολύ περισσότερο χρόνο για να ανέβουν τα σκαλιά της εκκλησίας. UsWeekly τους έπιασε σε τρυφερές. Καμιά φορά λέν σεξ στα γρήγορα αποτελεί ερωτική φαντασίωση των ζευγαριών. Είναι η λογική που σου λέει ότι πρέπει να φύγεις Πόσο καιρό θα πρέπει ένα ζευγάρι να βγαίνει πριν λένε ότι σ αγαπώ ο γάμος δεν είναι καλός, και η ίδια λογική σου.\nΑλλά από τη στιγμή που θα βάλεις στόχο με τον σύντροφό σου την. Και σε όσους λένε, ξέρετε, ότι είναι ξεπερασμένες οι συγκεντρώσεις θα απαντούσα και ναι και όχι.\nΚαιρός Πρέπει το εκπαιδευτικό σύστημα να σε ενθαρρύνει να σκέφτεσαι. Αν τελικά τερματιστεί η σχέση, δεν θα του πάρει καιρό να την.\nΤωρα βγαίνει όσο ειχα υπολογίσει!!! Σίγουρα είναι. Καμία γυναίκα δεν μπορεί να μείνει για καιρό με έναν άντρα που αζόμπι ταχύτητα που χρονολογείται kleidung. Αγαπάς τα παιδιά σου αλλά αγαπάς και τον σύντροφό σου. Σε αυτό το αεροπλάνο ο ύπνος θα γίνει απόλαυση! Δεν πετυχαίνει η επανασύνδεση σε όλα τα ζευγάρια, αλλά μερικές φορές ο. Λένε ότι ζευγάρια που είναι καιρό μαζί, παύουν να είναι ερωτευμένα.\nΜου λέει ότι ακόμη και μετά από 8 σαγινίδα της αρέσω πολύ και πόσο τέλεια.\nΣωτήρη ότι είναι ερωτευμένος με τη Στέλλα. Να μερικές από τις φράσεις που ίσως έχετε ακούσει να λέγονται ψιθυριστά σε φιλικές. Πολλοί άνθρωποι προτιμούν να περιμένουν μέχρι να δουν την πορεία Αυστραλία ραντεβού τελωνεία σχέσης πριν πουν αυτά τα.\nΕπειδή σ αγαπάω στο λέω”, “για το καλό σου” κλπ και. Γενικά, αν λες “σαγαπώ, πριν περάσει τουλάχιστον ένα εξάμηνο. Vandas blog, δείχνουν πόσο ερωτευμένοι. Δες, όμως, και αυτό: Σ αγαπώ - 5 σημάδια ότι δεν πρέπει να το πεις ακόμη. Δεν τσακωνόμαστε συχνά Πριν από μερικές ημέρες.\nΑν πραγματικά ήθελες να είσαι μαζί της θα το είχες κάνει εδώ και πολύ καιρό. Η μαγική φόρμουλα 5:1 υπόσχεται ευτυχία στο ζευγάρι, διάρκεια στη σχέση και. Ξέρεις μέσα σου πότε είναι αληθινό, γιατί πριν σου πει το «σ αγαπώ» σου το έδειξε. Δεν ξέρω αν θα το δεις αλλαγμένο πριν πεθάνεις.\nΛασενάλ που χρονολογείται Top 20 δωρεάν ιστοσελίδες γνωριμιών Ρυθμίσεις δημιουργίας συμπαικτών Halo 4 Dating ιστοσελίδες για δωρεάν απαντήσεις Yahoo Εκδηλώσεις γνωριμιών shropσιρ Χρονολόγηση στο Καντέρμπουρι της Κούβας\nΜας εξηγήσατε πως είστε με αυτόν τον άνθρωπο 1,5 χρόνο σε σχέση και. Μετά από 51 χρόνια λειτουργίας του καταστήματός μας, έρχεται να καλύψει τις ανάγκες σας ένας καινούργιος τρόπος διεξαγωγής αγορών, το γνωστό σε όλους. Για παραπάνω θα πρέπει να είναι πολύ καλός φίλος. Πόσο συχνά θα σκύψει ο ένας στο αυτί του άλλου και θα του.\nΠοια θα το εκτιμούσε Καμία! Ενώ το ”είδα ένα ζευγάρι παπούτσια που πιστεύω πως θα σου αρέσει”, κάπως. Κατά τη διάρκεια των αιώνων πολλές παραδόσεις έχουν αλλάξει σε ότι αφορά τις. Και ενώ ο πρώτος καιρός πέρασε και τα κατάφερες θαυμάσια σε όλα, ήρθε. Μέχρι πριν από 1 δέκα μέρες μου μίλαγες ακόμα γλυκά. Απόσταση. ένα τεστ για το πόσο μακριά μπορεί ο δικός σας έρωτας να ταξιδέψει.


«Ολοζώντανος», 15 χρόνια μετά την ταφή του\nΑποστολέας Θέμα: «Ολοζώντανος», 15 χρόνια μετά την ταφή του (Αναγνώστηκε 1421 φορές)\n« στις: 29 Σεπτεμβρίου, 2007, 03:59:14 μμ »\n15 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΑΦΗ ΤΟΥ\nΘαύμα ή φαινόμενο, σπάνιο μεν, αλλά με επιστημονική εξήγηση ; Η σορός του ιερομονάχου Βησσαρίωνα της Μονής Αγάθωνος, που βρέθηκε την περασμένη Παρασκευή κατά την εκταφή σχεδόν ανέπαφη, δεκαπέντα ολόκληρα χρόνια αφότου ο ιερομόναχος εκοιμήθη, έχει προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση και συγκίνηση στους μοναχούς της Μονής,προβληματισμό στην Μητρόπολη και αναστάτωση σε ολόκληρο τον Νομό Φθιώτιδος.\nΤο «θαύμα» μετέφερε στους πιστούς στο Κυριακάτικο κήρυγμά του αμέσως μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ο ίδιος ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος. Από εκείνη την ώρα οι πιστοί από ολόκληρο τον νομό αλλά και τις γύρω περιοχές άρχισαν να συρρέουν στη Μονή Αγάθωνος προκειμένου να δουν από κοντά το «θαύμα». Σύμφωνα με μαρτυρίες όσων είδαν από κοντά την άφθαρτη σορό του ιερομόναχου αδύνατον να πιστέψουν αυτό που βλέπουν.\nΉδη χθες το απόγευμα κλιμάκιο γιατρών από τη Λαμία επισκέφθηκε την Μονή Αγάθωνος προκειμένου να εξετάσουν τη σορό. Τις επόμενες ημέρες, ύστερα από πρ΄σκληση του Μητροπολίτη Νικολάου, εκτός από τα μέλη της Ιεράς Συνόδου αναμένεται να μεταβεί και ο ιατροδικαστής Φίλιππος Κουτσάφτης για να δώσει την δική του, επιστημονική εξήγηση. Ανεξάρτητα πάντως από την απάντηση της επιστήμης, από τη Μητρόπολη αλλά και τους μοναχούς η άποψη που υποστηρίζεται είναι ότι έχει όλα τα χαρακτηριστικά που προσιδιάζουν σε περιπτώσεις αγιοποίησης.\nΑνέδιδε ευωδία μύρου\nΤο «θαύμα» για το οποίο ενημερώθηκε από την πρώτη στιγμή ο Αρχιεπίσκοπος κ. Χριστόδουλος αλλά και η Ιερά Σύνοδος απόκαλύφθηκε το πρωί της περασμένης Παρασκευής κατά την διάρκεια των εργασιών στη Μονή Αγάθωνος, οπότε και χρειάστηκε να γίνει εκταφή των οστών του μοναχού Βησσαρίωνα, που είχε «κοιμηθεί» στις 25 Ιανουαρίου 1991. Κατάπληκτοι οι μοναχοί διαπίστωσαν ότι η σορός του Γέροντα Βησσαρίωνα ήταν σχεδόν άφθαρτη και παρουσιάζει την ίδια εικόνα του νεκρού όταν είχε ταφεί, χωρίς ιδιαίτερες αλλοιώσεις στα χαρακτηριστικά του.\nΌπως δηλώνουν οι μοναχοί, από τον τάφο αναδιδόταν ευωδία μύρου, ενώ και τα άμφια δεν παρουσιάζουν καμία φθορά. Ενημερώθηκε αμέσως ο Μητροπολίτης Λαμίας κ. Νικόλαος, ο οποίος έσπευσε στη Μονή προκειμένου να διαπιστώσει ο ίδιος, ιδίοις όμμασι, το «μέγα θαύμα», όπως του το μετέφεραν οι μοναχοί.\nΜετά το αρχικό σοκ και τη συγκίνηση οι μοναχοί καθάρισαν το λείψανο και το μετέφεραν, όπου βρίσκεται ακόμα, στο οστεοφυλάκιο της μονής έως ότου κατασκευαστεί ειδική λάρνακα, όπου θα τοποθετηθεί.\nΤο όλο θέμα το χειρίζεται με ιδιαίτερη προσοχή προσωπικά ο ίδιος ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος.\nΗ δημοσιογράφος Ιωάννα Καραγιάννη του τοπικού καναλιού της Λαμίας Star, που επισκέφθηκε τη Μονή και είδε φωτογραφίες της σορού όπως βρέθηκε, αποκαλύπτει, «Το σώμα του πατέρα Βησσαρίωνα μοιάζει με σώμα ζωντανού ανθρώπου που κοιμάται. Τα ρούχα του, το δέρμα του, τα πάντα… Το δέρμα του έχει χρώμα σταχτί προς το λευκό, όπως ενός ολοζώντανου ανθρώπου. Τα άμφιά του είναι μπλε, ενώ ακόμα και η χρυσή κλωστή με την οποία είναι κεντημένα παραμένει χωρίς καμία αλλοίωση. Στα χέρια του βρισκόταν το Ευαγγέλιο, το οποίο και αυτό δεν δείχνει να έχει υποστεί καμία φθορά…».\nΠηγή : Press-Time


Res Publica: Παραγωγική ανασυγκρότηση: «Από τα κάτω» και με όρους Λαϊκού Κινήματος\nΝα κεφαλαιοποιήσουμε την εργασία μας κατά μόνας και κατά Συντροφίες. Όταν φυτεύουμε δέντρα κεφαλαιοποιούμε τον μόχθο μας. Όταν πίνουμε καφέ στις καφετέριες, αντί να φυτεύουμε ελιές, συμβάλουμε στην αποκεφαλαιοποίηση της χώρας. Φέρνω το παράδειγμα αυτό γιατί ένα φυτό ελιάς κοστίζει ακριβώς όσο ένας καφές στο κέντρο της Αθήνας. Όταν μαζευόμαστε, μερικοί ατρόμητοι οικονομικοί μαχητές, και στήνουμε μιαν επιχείρηση, βάζοντας άλλος το χωράφι, άλλος το κεφάλαιο και άλλος την εργασία, τότε βαδίζουμε στ' αθάνατα χνάρια των τρομερών θαλασσοπόρων μας, συντροφοναυτών και καπετάνιων, της προεπαναστατικής εποχής.\nΝα μείνουμε μακριά από τις τράπεζες όπως και από άλλες μορφές “αγοραζόμενου” κεφάλαιου (ενοίκια, λίζινγκ, φάκτορινγκ). Εκτός του ότι το κόστος του αγορασμένου κεφάλαιου δεν επιτρέπει, σχεδόν ποτέ, τη συσσώρευση του κεφαλαίου (αφού αυτή ακριβώς η “αμοιβή” δημιουργεί τη συσσώρευση), η συγκεντρωτική διαχείρησή του χρήματος από τις τράπεζες υπόκειται στους νόμους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ήτοι του Σόιμπλε και των Δυτικο-Βορειο-Ευρωπαϊκών αφεντικών του. Αντίθετα, πρέπει να ανακαλέσουμε, από την μακραίωνη ιστορία του Ελληνικού Τ(ρ)όπου Παραγωγής, την οριζόντια κίνηση των κεφαλαίων, από μάστορα σε μάστορα, από βιοτέχνη σε βιοτέχνη, από βιοτέχνη σε μάστορα, από βιοτέχνη σε γεωργό και τ' αντίστροφο κ.ο.κ.\nΗ ανάπτυξη αυτή είναι αυτοδύναμη και αυτόνομη. Άρα είναι ελεύθερη! Βασίζεται μόνο στην καθ' ημάς παραδομένη τεχνογνωσία, τη μαστορική αιώνων, πράγμα που προσιδιάζει στον ανθρωπολογικό μας τύπο, μάς κάνει να γουστάρουμε τη δουλειά, η οποία, με τη σειρά της και μέσα στο πεδίο που διεξάγεται, μάς κάνει «άλλους ανθρώπους»! Τίθεται σε κίνηση δηλαδή ο ελληνικός ανθρωπο-ποιητικός «μηχανισμός» αφού ο Έλληνας μετέχει του τρόπου οπού το ατομικό συνδυάζεται με το συλλογικό και η αυθυπερβατική τάση του γίνεται τ(Ρ)όπος αυτοεπιβεβαίωσής και καταξίωσής του.\nΤο Παραγωγικό Πολυώνυμο, ήτοι μεγάλη ποικιλία προϊόντων, σε μικρές σχετικά ποσότητες, από πολλά παραγωγικά κύτταρα μέσα στην ίδια κοινότητα, μας εξασφαλίζει την οικόσιτη βιοποικιλότητα, τη διασπορά του κινδύνου και τη διασπορά των πηγών του εισοδήματος. Είναι αυτό που λέμε «όχι όλα τ' αυγά σ' ένα καλάθι». Έτσι καθίσταται δυνατή η άμυνα απέναντι σε αρρώστιες και θεομηνίες χωρίς την “από μηχανής” παρέμβαση των κρατικών και ευρωπαϊκών ασφαλιστικών μηχανισμών που τόσο ακριβά μας κοστίζουν\nΈχοντας στο νου και στην καρδιά μας μια τέτοια στρατηγική ανάπτυξης, σε συνδυασμό με την Πνευματική Ανασυγκρότηση και τον Νέο Ελληνικό Διαφωτισμό, όπου θα λαμβάνει χώρα ο Εκσυχρονισμός της Παράδοσης, καθίσταται εφικτή η διαχείριση του μεταναστευτικού προβλήματος. Οι ξένοι μπορούν να ενταχθούν επ' ωφελεία των Ελλήνων και δική τους. Οι Έλληνες μπορούν να επαναπατρισθούν επ' ωφελεία δικής τους και της Ελλάδας και οι επισκέπτες μας (οι τουρίστες) να επωφεληθούν της μετοχής τους σε έναν άλλου τύπου πολιτισμό ο οποίος διαθέτει μιαν αρχοντιά κατάτι ανωτέρα εκείνης των Λουδοβίκων.


Πειθαρχική διαδικασία της Euroleague κατά του Παναθηναϊκού! - ΠΑΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ\nHome > Διοικητικά Μπάσκετ > Μπάσκετ Ανδρών > Πειθαρχική διαδικασία της Euroleague κατά του Παναθηναϊκού!\nΠειθαρχική διαδικασία της Euroleague κατά του Παναθηναϊκού!\nΠαρασκευή, Φεβρουαρίου 09, 2018 Διοικητικά Μπάσκετ, Μπάσκετ Ανδρών\nΑπίστευτο κι όμως αληθινό! Η Euroleague ξεκίνησε πειθαρχική διαδικασία κατά του Παναθηναϊκού, για την απόφαση των παικτών να μην πάνε στο κέντρο του γηπέδου κατά την ανάκρουση του ύμνου της διοργάνωσης.\nΟι «πράσινοι» δεν πήγαν στο κέντρο του γηπέδου κατά την ανάκρουση του ύμνου της Euroleague στο χτεσινό παιχνίδι με την Μπασκόνια, δείχνοντας έτσι πως παίρνουν το μέρος του Δημήτρη Γιαννακόπουλο στην διαμάχη με την διοργάνωση.\nΗ Euroleague πάντως συνεχίζει να «τραβάει» το σκοινί, αφού ξεκίνησε πειθαρχική διαδικασία για την αντίδραση αυτή, βάζοντας πλέον στο στόχαστρο και τους παίκτες και το επιτελείο της ομάδας, πέρα από τον ισχυρό άντρα της ΚΑΕ!


Συντάκτης Νewsroom Ιούλιος 26, 2019 11:08\nΤι καταγγέλλει σε επιστολή του ο Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Αλεξανδρούπολης – «Δεν φταίμε εμείς με τα χάλια της πόλης» – Πρέπει να επικρατήσει η λογική και όχι ο εγωισμός… – Αποφάσεις του ποδαριού, για τους κάδους απορριμμάτων.\nΤις τελευταίες ημέρες ακούστηκαν στο ραδιόφωνο και γράφτηκαν στο διαδίκτυο παράπονα από πολίτες για κάδους που δεν εκκενώνονται και για μπάζα και κλαδιά που βρίσκονται γύρω από τους κάδους και δε συλλέγονται από τους εργαζομένους.\nΘα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι για την άσχημη κατάσταση που έχει περιέλθει η καθαριότητα σε όλες τις περιοχές του δήμου μας, δεν ευθύνονται οι εργαζόμενοι σε καμία των περιπτώσεων.\nΤο θέμα των ευθυνών είναι πολύπλοκο και δε θα θέλαμε να αναφερθούμε εκτενέστερα αυτή τη στιγμή. Αυτό που θα θέλαμε να αναφερθούμε είναι τα σημεία που θα πρέπει να είναι τοποθετημένοι οι κάδοι.\nΜέχρι σήμερα καμία δημοτική αρχή δεν προνόησε και δεν ανέλαβε να θεσμοθετήσει και να εφαρμόσει κανονισμό για τα ακριβή και σωστά σημεία τοποθέτησης κάδων.\nΚάποιοι κάδοι από λανθασμένη πολιτική πολλών προηγούμενων δημοτικών αρχών, έχουν τοποθετηθεί σε στενούς και δύσβατους δρόμους, ”αποφάσεις και επιλογές του ποδαριού”, με αποτέλεσμα η αποκομιδή να γίνεται με δυσκολία και επικινδυνότητα για τους εργαζομένους και όχι μόνο. Αυτό επιβάλλεται να διορθωθεί άμεσα.\nΔεν μπορούμε οι εργαζόμενοι να συνεχίσουμε να αποδεχόμαστε κάποιες λανθασμένες πρακτικές που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται, αδιαφορώντας για την ασφάλεια την δική μας αλλά και των πολιτών.\nΠρέπει η δημοτική αρχή να αντιληφθεί ότι η ασφάλεια των εργαζομένων δεν μπορεί να πάρει άλλη αναβολή.\nΤα μπάζα και τα κλαδιά δεν είναι ευθύνη των εργαζομένων να τα συλλέγουν, τα αποτελέσματα με τους βρώμικους κάδους ή τους υπερφορτωμένους δικαιώνουν τις διαμαρτυρίες τόσο του συλλόγου μας όσο και των εργαζομένων που κάνανε αγώνα για την προμήθεια νέων κάδων και την πρόσληψη νέου προσωπικού…\nΗ κατάσταση στην καθαριότητα είναι σε οριακό σημείο…Ζητάμε άμεσα να γίνει σωστή διαχείριση των κάδων σε σημεία ανάλογα με τον όγκο των απορριμμάτων και σε σημεία που η διέλευση των οχημάτων να είναι νόμιμη, η διέλευσή τους να γίνεται με ευκολία και να υπάρχει μειωμένη επικινδυνότητα για τους εργαζομένους και τους πολίτες.\nΣε αυτή την εφαρμογή ζητάμε και τη στήριξη των πολιτών. Δεν είναι δυνατόν ο κάθε πολίτης να έχει δικό του κάδο, ούτε ο κάδος να είναι μπροστά στο σπίτι του ή να μην είναι μπροστά στο σπίτι του.\nΠρέπει να επικρατήσει η λογική και όχι ο εγωισμός.\n« ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ. ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙΣΑ ΤΗΝ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ 1923Η αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα.24 Ιουλίου 1974 »


Την Τετάρτη τα πρώτα χιόνια στο νομό! - Ενεργός Πολίτης | Τρίκαλα Ενημέρωση\nΤην Τετάρτη τα πρώτα χιόνια στο νομό!\nΤην Τετάρτη θα κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα χιόνια στα ορεινά του νομού, σύμφωνα με το https://www.meteo.gr/ και ποιο συγκεκριμένα προβλέπει χιόνια στο Περτούλι, ενώ η θερμοκρασία θα πέσει αισθητά και στην πόλη των Τρικάλων που θα είναι ελάχιστα πάνω από το μηδέν.\nΕπίσης σύμφωνα με τον Αρναούτογλου στα δύο θα «κοπεί» η Ελλάδα καιρικά από το Σαββατοκύριακο. Αισθητή πτώση της θερμοκρασίας και κρύο θα είναι το σκηνικό που θα επικρατήσει στη βόρεια Ελλάδα με τον υδράργυρο να κατρακυλά από την Κυριακή και τα πρώτα χιόνια να αναμένονται την Τρίτη και σε περιοχές με σχετικά χαμηλό υψόμετρο.\nΔείτε όσα λέει ο έμπειρος μετερεολόγος στο βίντεο που ακολουθεί:


Αντιγραφάκιας: Χρησιμοποιούμε τα αντικείμενα ως μέσο αυτοεξύψωσης\nΧρησιμοποιούμε τα αντικείμενα ως μέσο αυτοεξύψωσης\nΟι άνθρωποι στο χώρο της διαφήμισης ξέρουν πολύ καλά ότι για να πουλήσουν πράγματα που οι άνθρωποι δεν χρειάζονται πραγματικά, πρέπει να τους πείσουν ότι αυτά τα πράγματα θα προσθέσουν κάτι στο πώς βλέπουν τον εαυτό τους ή στο πώς τους βλέπουν οι άλλοι.\nΑυτό το κάνουν, για παράδειγμα, λέγοντάς σου ότι θα ξεχωρίσεις από το πλήθος χρησιμοποιώντας το εκάστοτε προϊόν κι έτσι, ως επακόλουθο, θα είσαι πληρέστερα ο εαυτός σου. Ή μπορεί να δημιουργήσουν μια σύνδεση στο νου σου μεταξύ του προϊόντος και ενός διάσημου προσώπου ή ενός ατόμου που είναι νέο, ελκυστικό και δείχνει ευτυχισμένο. Ακόμα και φωτογραφίες παλιών ή εκλιπόντων διασήμων στην ακμή τους λειτουργούν καλά γι' αυτό το σκοπό. Η άρρητη παραδοχή είναι ότι αγοράζοντας αυτό το προϊόν, μέσω κάποιας μαγικής πράξης ιδιοποίησης, γίνεσαι σαν κι αυτούς, ή μάλλον, σαν την επιφανειακή τους εικόνα.\nΚι έτσι, σε πολλές περιπτώσεις, δεν αγοράζεις ένα προϊόν αλλά έναν ενισχυτή ταυτότητας. Οι ετικέτες των σχεδιαστών είναι κυρίως συλλογικές ταυτότητες τις οποίες αγοράζεις για να είσαι "ιν". Είναι ακριβές και, συνεπώς, "αποκλειστικές". Αν μπορούσαν να τις αγοράσουν όλοι, θα έχαναν την ψυχολογική τους αξία και με το μόνο που θα έμενες θα ήταν η υλική τους αξία, που πιθανώς αντιστοιχεί σε ένα κλάσμα του ποσού που πλήρωσες.\nΤο είδος των πραγμάτων με τα οποία ταυτίζεσαι ποικίλλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, το εισόδημα, την κοινωνική τάξη, τον περιβάλλοντα πολιτισμό, κ.ο.κ. Το με τι ταυτίζεσαι έχει να κάνει με το περιεχόμενο, ενώ ο ασυνείδητος ψυχαναγκασμός για ταύτιση είναι δομικός. Είναι ένας από τους πιο βασικούς τρόπους με τους οποίους λειτουργεί ο εγωικός νους.\nΚατά παράδοξο τρόπο, αυτό που διατηρεί σε λειτουργία την αποκαλούμενη κοινωνία της κατανάλωσης είναι το γεγονός ότι η προσπάθεια να βρεις τον εαυτό σου μέσα από πράγματα δεν αποδίδει. Η ικανοποίηση του Εγώ είναι βραχύβια κι έτσι συνεχίζεις να ψάχνεις για περισσότερη, συνεχίζεις να αγοράζεις, συνεχίζεις να καταναλώνεις.\nΦυσικά, σ' αυτή την υλική διάσταση που κατοικούν οι επιφανειακοί εαυτοί μας, τα πράγματα είναι απαραίτητο και αναπόφευκτο μέρος της ζωής μας. Χρειαζόμαστε σπίτια, ρούχα, έπιπλα, εργαλεία, μεταφορικά μέσα. Μπορεί επίσης να υπάρχουν πράγματα στη ζωή μας στα οποία δίνουμε αξία λόγω της ομορφιάς τους ή της εγγενούς ποιότητάς τους. Όμως δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε στ' αλήθεια τα πράγματα αν τα χρησιμοποιούμε ως μέσο αυτο-εξύψωσης, δηλαδή αν προσπαθούμε να βρούμε τον εαυτό μας μέσα σ' αυτά.\nΩς πνευματική πρακτική, προτείνω να ερευνήσεις τη σχέση σου με τον κόσμο των πραγμάτων μέσω αυτοπαρατήρησης, και ιδιαίτερα με πράγματα που προσδιορίζονται με τη λέξη "μου". Χρειάζεται να είσαι σε εγρήγορση και ειλικρινής για να ανακαλύψεις αν η αίσθηση αξίας του εαυτού σου είναι συνδεδεμένη με πράγματα που κατέχεις.\nστις 6/07/2017 02:30:00 μ.μ.\nΑρχειοθήκη ιστολογίου Απρ 2018 (19) Μαρ 2018 (30) Φεβ 2018 (35) Ιαν 2018 (45) Δεκ 2017 (37) Νοε 2017 (30) Οκτ 2017 (23) Σεπ 2017 (21) Αυγ 2017 (18) Ιουλ 2017 (16) Ιουν 2017 (21) Μαϊ 2017 (12) Απρ 2017 (9) Μαρ 2017 (32) Φεβ 2017 (32) Ιαν 2017 (34) Δεκ 2016 (48) Νοε 2016 (32) Οκτ 2016 (37) Σεπ 2016 (89) Αυγ 2016 (224) Ιουλ 2016 (365) Ιουν 2016 (367) Μαϊ 2016 (387) Απρ 2016 (364) Μαρ 2016 (541) Φεβ 2016 (690) Ιαν 2016 (791) Δεκ 2015 (767) Νοε 2015 (759) Οκτ 2015 (750) Σεπ 2015 (809) Αυγ 2015 (1510) Ιουλ 2015 (1584) Ιουν 2015 (852) Μαϊ 2015 (993) Απρ 2015 (946) Μαρ 2015 (1499) Φεβ 2015 (751) Ιαν 2015 (789) Δεκ 2014 (813) Νοε 2014 (1060) Οκτ 2014 (1175) Σεπ 2014 (799) Αυγ 2014 (786) Ιουλ 2014 (787) Ιουν 2014 (734) Μαϊ 2014 (758) Απρ 2014 (779) Μαρ 2014 (821) Φεβ 2014 (697) Ιαν 2014 (788) Δεκ 2013 (791) Νοε 2013 (750) Οκτ 2013 (791) Σεπ 2013 (802) Αυγ 2013 (779) Ιουλ 2013 (770) Ιουν 2013 (801) Μαϊ 2013 (811) Απρ 2013 (1432) Μαρ 2013 (1246) Φεβ 2013 (1125) Ιαν 2013 (392) Δεκ 2012 (347) Νοε 2012 (459) Οκτ 2012 (548) Σεπ 2012 (385) Αυγ 2012 (419) Ιουλ 2012 (471) Ιουν 2012 (932) Μαϊ 2012 (342) Απρ 2012 (231) Μαρ 2012 (147)


pepi and the city: Φεβρουαρίου 2017\nΤο απρόοπτο που σε περιμένει στη γωνία δεν θα καταφέρεις να το προβλέψεις και να το αποφύγεις. Ακριβώς γι' αυτό λέγεται "απρόοπτο".\nΜε όποια μορφή κι αν εμφανίζεται. σαν ατύχημα, αρρώστια. πόλεμος, οικονομική καταστροφή, προσωπική αποτυχία, θάνατος, η αλήθεια είναι ότι ποτέ δε σου είχε περάσει από το μυαλό.\nΜπορεί να είχες σκεφτεί διάφορες προοπτικές και πιθανότητες, να είχες πάρει αυτά που θεωρούσες κατάλληλα μέτρα, να νόμιζες ότι είχες εξασφαλίσει τις ιδανικές συνθήκες, να είχες καλά οργανωμένες όλες τις παραμέτρους, όμως το απρόοπτο ήταν εκεί και σε περίμενε. Ειδικά εσένα. Για να σου αποδείξει πόσο τρωτός είσαι και πόσο δεν έχουν καμία σημασία για τις συμπαντικές δυνάμεις τα σχέδια που έχεις κάνει.\nΌχι, δεν μπορείς να το προβλέψεις, να το υποθέσεις, ίσως. Όμως είπαμε, δεν πάει εκεί το μυαλό σου.\nΦυσικά και δεν γίνεται να ζεις με το άγχος του απρόοπτου κι ακόμη πιο φυσικά το απρόοπτο δεν επιδέχεται καμία κριτική, από κανέναν.\nΤο μπαλκονάκι ήταν αυτό που λέμε "μια σταλιά". Ήταν δεν ήταν ενάμισυ μέτρο μήκος και πλάτος μόλις σαράντα εκατοστά. Αφού να φανταστείς ο μεγάλος, που φοράει σαράντα οχτώ νούμερο παπούτσι ίσα που πατάει και στέκεται όρθιος. Ούτε καρέκλα δεν μπορείς να βάλεις να καθίσεις. τα δυο της πόδια στο μπαλκόνι και τα δύο στο δωμάτιο.\nΠαρόλα αυτά είναι όμορφο με τα σιδερένια τσιγκελωτά καγκελάκια, βαμμένα μαύρα, και τα φουρούσια του, απομεινάρια μιας άλλης εποχής, τότε που το σπίτι ήταν "αρχοντικό". Πράγματι, το μπαλκονάκι ανήκε σ΄ένα διώροφο αρχοντικό και μάλιστα στον δεύτερο όροφό του. Από κείνα τα παλιά "κλειστά" σπίτια της πόλης. Που μπροστά στο δρόμο ύψωναν έναν τοίχο ψηλό και δυσπρόσιτο, γεμάτο παράθυρα, ψηλά και λεπτά, με κάγκελα κι αυτά, βαμμένα μαύρα, άντε κι ένα μπαλκονάκι, μικρό, ίσα να στέκεσαι να βλέπεις την παρέλαση ή τη λιτανεία. Από την πίσω πλευρά όμως.... από την πίσω πλευρά, που δε φαινόταν από το δρόμο, άνοιγε μια μεγάλη πλακόστρωτη αυλή, με πηγάδι στο κέντρο της και κατέληγε σ΄έναν κήπο, χαρά Θεού, γεμάτο δέντρα, λουλούδια και κηπευτικά φυσικά, για τις καθημερινές ανάγκες της οικογένειας.\nΝα φανταστείς το σπίτι αυτό, στον πόλεμο, και μη ρωτάς ποιον πόλεμο, ένας ήταν ο πόλεμος, του 1940, το είχαν επιτάξει οι Ιταλοί για αρχηγείο τους. Είχαν απομονώσει την οικογένεια σ' ένα δωμάτιο και χρησιμοποιούσαν όλους τους υπόλοιπους χώρους. Και την αυλή.\nΔεκαεπτά χρονών κοριτσάκι ήταν τότε, αλλά δεν tους φοβήθηκε. Ήταν ευγενικοί οι Ιταλοί, "σινιορίνα" τη φωνάζαν και παραμέριζαν να περάσει με μια ελαφριά υπόκλιση. Στρατιώτες μπαινόβγαιναν όλη μέρα στο αρχοντικό και τα βράδια τραγουδούσαν στην αυλή. Χαρούμενος λαός οι Ιταλοί. Σαν και μας. Σιγά μην ήθελαν αυτοί να πολεμήσουν. Ας όψεται αυτός που τους έστειλε μέχρι εδώ. Κι όμορφος λαός οι Ιταλοί, χαμογελαστοί και μ΄ένα βλέμμα όλο γλύκα. Τίποτε δεν πείραζαν, ούτε τα τρόφιμα της οικογένειας.\nΜετά ήρθαν οι Γερμανοί. Και κάναν κι αυτοί το αρχοντικό αρχηγείο τους. Όχι, δεν την πείραξαν την οικογένεια, όμως αγριεμένοι και αυστηροί πηγαινοέρχονταν όλη μέρα, κανείς δεν τολμούσε να σηκώσει τα μάτια και ν΄ αντικρίσει το βλοσυρό τους βλέμμα, φόβος.\nΟ πόλεμος τέλειωσε όμως κι έφυγαν κι αυτοί. Το μπαλκονάκι, εκεί στη θέση του, είδε καλύτερες μέρες, Και γάμους και βαφτίσια και γλέντια και χορούς, και παιδιά κι εγγόνια με σαρανταοχτώ νούμερο παπούτσι. Ακόμη εκεί είναι, στη θέση του, με τα φουρούσια του, να ξεχωρίζει ανάμεσα στις τεράστιες βεράντες των διπλανών πολυκατοικιών, με την πλούσια βλάστηση και τραπέζια και καρέκλες και κούνιες.\nΚι αύριο, αύριο που στη μικρή πλατεία θ' ανάψει η τζαμάλα της Αποκριάς και θα μαζευτεί κόσμος και θα χορέψουν γύρω από τη φωτιά μασκαράδες και θα ρέει το κρασί και κατά το ξημέρωμα θα στήσουν μεγάλα καζάνια να φτιάξουν φασολάδα γιατί μπαίνει η σαρακοστή και θα μοσχομυρίσει η λαγάνα από τον διπλανό φούρνο, αύριο η κυρά-Μένη θα είναι εκεί, στο μπαλκονάκι με τα φουρούσια, στην καρέκλα με τα δύο πόδια έξω και τα δύο μέσα στο δωμάτιο, τυλιγμένη με το χοντρό πλεκτό σάλι, να μη χάσει την τζαμάλα της Αποκριάς κι ας είναι πια ενενήντα πέντε χρονών.\nΗμέρα σκέψης,λέει, η σημερινή.\nΔεν μας διευκρινίζει αν είναι θετικής η αρνητικής σκέψης, πράγμα που σημαίνει ότι αρκεί και μόνο να σκέφτεσαι.\nΔεν έχει δηλαδή σημασία αν σκέφτεσαι πως το ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο γιατί μπορεί να σκέφτεσαι κι ότι το ποτήρι, για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν έχει αλκοόλ κι έχει σκέτο νεράκι.\nΥποτίθεται ότι το έχεις καταλάβει από το χρώμα. Εμ έλα που σκέφτεσαι λάθος! Γιατί αυτή τη διάφανα κρυστάλλινη εικόνα έχει και η βότκα ή το τζιν ή το τσίπουρο ή το μαρτίνι, εκτός αν έχει μέσα ελίτσα.\nΝαι, ξέρω τι σκέφτεσαι, το μαρτίνι δεν το βάζουν σ' αυτό το μεγάλο όρθιο ποτήρι, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.\nΈχεις σκεφτεί άραγε ότι μπορεί να τελικά να προτιμάς το νερό; Το νερό σου αφήνει καθαρό το μυαλό για να μπορείς να σκέφτεσαι.\nΑν θες να σκέφτεσαι εκτός κι αν προτιμάς να υπάρχεις χωρίς να σκέφτεσαι, πράγμα μάλλον αδύνατο γιατί αφού σκέφτεσαι υπάρχεις.\nΚουραστικό πράγμα η σκέψη.\nΜια πόλη γιορτάζει.\nΑπελευθέρωση κι Απόκριες μαζί.\nΜπερδεύονται οι Ελληνικές σημαίες με τα πολύχρωμα γαϊτανάκια.\nΟι τοπικές ενδυμασίες με τις αποκριάτικες στολές.\nΟι παραδοσιακοί χοροί με τα λάτιν.\nΟι επίσημες δεξιώσεις με τα μασκέ πάρτυ.\nΗ συγκίνηση και το ρίγος του ένδοξου παρελθόντος με τα γέλια και το κέφι της Αποκριάς.\nΤα εμβατήρια της νίκης με τα σκωπτικά της Δόμνας Σαμίου.\nΟι εκδηλώσεις μνήμης με τις τζαμάλες.\nΗ στρατιωτική και μαθητική παρέλαση με τα καρναβαλικά άρματα.\nΜια πόλη γιορτάζει την ελευθερία, την ανεξαρτησία της, τη χαρά και τη ζωή.\nΤα πήραμε τα Γιάννενα και Τελαπόνγκο και Τελαπόνγκο.\nΌταν χτυπιέσαι ότι αγαπάς την πατρίδα σου είσαι Έλληνας.\nΌταν δεν εκτιμάς αυτά που σου προσφέρει, είσαι Έλληνας.\nΌταν γκρινιάζεις για την καθημερινότητά σου, είσαι Έλληνας.\nΌταν εύχεσαι να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, είσαι Έλληνας.\nΌταν περιμένεις όλοι οι άλλοι ν' αλλάξουν κι όχι εσύ, είσαι Έλληνας.\nΌταν αισθάνεσαι μονίμως αδικημένος απ' όλους κι από το σύμπαν, είσαι Έλληνας.\nΌταν δεν σε χαρακτηρίζει τίποτε από τα παραπάνω, είσαι μαύρος και είσαι κι Έλληνας, τότε είσαι ο Γιάννης Αντετοκούμπο.\nΤο αρνάκι με τις πατάτες στον φούρνο είναι το κατ' εξοχήν φαγητό της Ελληνικής Κυριακής.\nΤι θα φάμε την Κυριακή,σκεφτόταν η μαμά,ας βάλω στο φούρνο ένα αρνάκι με πατάτες.Κι εκεί που περίμενες η Κυριακή σου να έχει στο μενού κάτι πιο πολύπλοκο βρε παιδί μου,αφού στο κάτω κάτω η μαμά δεν πηγαίνει στο γραφείο και δεν τρέχει πανικόβλητη το μεσημέρι να ρίξει ένα πακέτο μακαρόνια στην κατσαρόλα αλλά έχει χρόνο, ξεκούραστη, να ξεδιπλώσει το μαγειρικό της ταλέντο και συ να απολαύσεις κάτι πιο γκουρμέ όπως στρείδια με πουρέ από λεμόνι και σκόρδο και καπνιστό αυγό σαμπαγιόν που συνοδεύεται από ζελέ σπαραγγιών και κρέμα από κουνουπίδι,εκείνη κάνει το εύκολο,ένα μπουτάκι από αρνάκι, λίγες πατατούλες ,αλάτι, πιπέρι, άντε και λίγο δεντρολίβανο και σε μια ώρα τρώμε.\nΜετά από ατελείωτες εμπειρίες τέτοιων Κυριακάτικων συνευρέσεων με τα αμνοερίφια της χώρας έφθασε κι η δική μου στιγμή να ετοιμάζω το γεύμα της Κυριακής.Και δείτε τι ανακάλυψα.Σαν το αρνάκι με πατάτες στο φούρνο δεν έχει!\nΜε αφορμή τις Απόκριες μια μεγάλη φωνή "ντύνει" μια κλασσική ταινία. Απολαύστε το!\nΉταν ένα μικρό, καχεκτικό δεντράκι που το φυτέψανε σ' ένα μεγάλο κτήμα μαζί με άλλες λεμονιές.\nΓρήγορα λουλούδισε, θα ΄ταν δε θα ΄ταν πέντε κλαράκια,είχαν όμως όλα λουλουδάκια έτοιμα να γίνουν λεμονάκια.\nΤι κρίμα όμως, τα λουλουδάκια, αντί να μεταμορφωθούν σε καρπό άρχισαν να πέφτουν.\nΜόνο σε ένα και μοναδικό κλαδάκι μείναν τέσσερα, μετρημένα. και κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Δεν ήταν και πολύ μακριά το ένα από τ' άλλο, θα μπορούσαν να, λίγο να πλησιάσουν μεταξύ τους κατά τη διάρκεια που θα μετατρέπονταν σε λεμόνια.\nΜε μια μικρή προσπάθεια δε θα ήταν τέσσερα μοναχικά λεμόνια σ΄ένα λεπτό κλαράκι, έτοιμο να σπάσει στο φύσημα του αέρα.\nΘα γινόντουσαν ένα μεγάλο λεμόνι, η ισχύς εν τη ενώσει. Έτσι θα κάναν παρέα, μέχρι να έρθει το ανθρώπινο χέρι να τα κόψει, όλα μαζί σε ένα, θα τα λέγαν, θα κάναν και κανένα πάρτυ, θα τραγουδούσαν, δε θα αισθανόντουσαν ούτε στιγμή μοναξιά κι ανασφάλεια.\nΚι όπως αγκαλιάστηκαν, ενώθηκαν τα κύτταρα του ενός με το άλλο, φύτρωσε και μεγάλωσε το ένα μέσα στο άλλο, κι έγινε ένα "μεταλλαγμένο λεμόνι", όπως είπε η κυρία-Ρούλα την ώρα που το έκοβε και το τοποθετούσε στο καλάθι, ξεχωριστά από τ΄άλλα, τα μονά, τα μόναχά τους.\nΗθικό δίδαγμα: Νίκο, σ' ευχαριστώ για τα λεμόνια που μου έφερες.\nΛόγω της ημέρας (περιέχει τοποθέτηση προϊόντος)\nΣηκώθηκε πρωί πρωί να κάνει λίστα, να μη ξεχάσει τίποτε απ' όσα είχε σκεφτεί.\nΚατ΄αρχήν θα πήγαινε να ψωνίσει. Ένα άρωμα, από κείνο με την καρδούλα στο κούμπωμα που την πατάς και κάνει φφφσσσστ. Μετά θα πάει σε κείνο το μαγαζί που η βιτρίνα του είναι γεμάτη με λογής αξεσουάρ, για το λαιμό, για τα χέρια, για τα μαλλιά, για τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών. Αξεσουάρ με καρδούλες πάσης φύσεως, ολόκληρες, μισές, με βελάκια, ραγισμένες. Δεν έχει αποφασίσει ακόμη τι θα διαλέξει αλλά κάτι θα βρει μέσα σε τόση ποικιλία. Λόγω της ημέρας.\nΈχει να πάρει και τηλέφωνο στο εστιατόριο να κλείσει τραπέζι, αυτό που είναι δίπλα στο τζάκι κι από το παράθυρο βλέπεις "πιάτο" όλη την πόλη, έχει κι έναν σερβιτόρο φίλο, θα του το κανονίσει.\nΘα πάρει και κεράκια, σε διάφορα μεγέθη, μικρά και μεγάλα, οβάλ και τετράγωνα και ψηλά και κοντά. Αφού έχει και τον δικό του άνθρωπο στο εστιατόριο θα καταφέρει να τα τοποθετήσει στο τραπέζι και στο περβάζι, στο τζάκι μόνο μη τα βάλει γιατί θα λιώσουν.\nΑ, να περάσει κι από το σούπερ μάρκετ να πάρει εκείνα τα σοκολατάκια, τις Lacta καρδούλες με γέμιση φράουλας.\nΣτις 7μμ θα περάσει να την πάρει από το σπίτι, θα πάνε κινηματογράφο, δεν έχει σημασία ποια ταινία παίζει, έτσι κι αλλιώς δε θα τη δούνε, αλλά τι στην ευχή, λόγω της ημέρας κάτι καλό θα παίζει. Και μετά στο εστιατόριο. Εκεί που ο φίλος-σερβιτόρος θα τα έχει όλα έτοιμα και θα τους οδηγήσει δίπλα στο τζάκι και δίπλα στο παράθυρο που προσφέρει "πιάτο" τη θέα της πόλης.\nΕ, μετά απ' αυτό, όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Λόγω της ημέρας.\nΤι θα πει το ημερολόγιο γράφει 7 Φεβρουαρίου;\nΟ έρως εκτός από χρόνια δεν κοιτάει ούτε μέρες, καμιά φορά ούτε φύλλο.\nΜέρα ραδιοφώνου σήμερα και όχι δε θα γυρίσω πίσω στην εποχή των ραδιοπειρατών και στο κρυφτούλι με την αστυνομία όταν εντόπιζε τις συχνότητες και τις παράνομες ιδιοκατασκευές που εξέπεμπαν από ταράτσες σπιτιών κι υπόγεια.\nΘα έρθω στην εποχή της "νομιμότητας" όπου τα ραδιόφωνα ανοίγαν το ένα μετά το άλλο.Με εγκαταστάσεις, με προσωπικό και 24ωρη λειτουργία.Τι εύκολο ήταν να βρεις νέους ανθρώπους με όρεξη και κέφι να κάνουν εκπομπές-γερμανικό νούμερο 2-4 πμ. Και δημοσιογραφικό τμήμα που ξεκινούσε από τις 6 ή τις 7 το πρωί. Κι εκπομπές λόγου και τέχνης ακόμη και σατυρικές.\nΜια τέτοια εκπομπή είχαμε με άλλους δύο συνεργάτες, τον Μενέλαο Συκοβέλη και τον Βαγγέλη Ντάγκα το 1989 στον ΗΧΩ 102,7 FM. Με σατυρικά κείμενα, σκετσάκια, τραγούδια -παρατράγουδα που ετοιμάζαμε με πάρα πολύ κόπο, καθότι δεν υπήρχαν ακόμη υπολογιστές και προγράμματα, με δύο κασετόφωνα και τετρακάναλο. Κάτι σαν αυτά που κάναν οι ΑΜΑΝ αλλά πολύ πριν τους ΑΜΑΝ και στα ερτζιανά. Πολύ δουλειά που γινόταν,ναι μεν με κόπο, αλλά και με πολύ όρεξη και χαρά κι αυτό γιατί ο κόσμος άκουγε ραδιόφωνο, πρόσεχε το τι γινόταν στο ραδιόφωνο, έπαιρνε τηλέφωνο κι έκανε αφιερώσεις, ζητούσε να ξαναπαίξουν εκπομπές που άρεσαν, ο κόσμος συμμετείχε, το ραδιόφωνο ήταν διαδραστικό.\n"Γεια σας, μπορείτε να ξαναπαίξετε το "Εγώ ο ξένος" του Διονυσίου στ' Αγγλικά;"\nΚαι τρέχαμε να βρούμε την κασσέτα που το είχαμε ηχογραφήσει για να το βάλουμε "στον αέρα".\nSometimes I used to be a God\nI leave you now as a mad\nI leave you just as a poor guy\nStranger forever stranger\nΠέρασαν όμως τα χρόνια κι αυτή η επαφή με το ραδιόφωνο χάθηκε.\nΟι τεράστιες κονσόλες και τα μικρόφωνα ανικαταστάθηκαν με κομπιούτερς που προγραμματίζονται και παίζουν όλη μέρα τραγουδάκια κι ενδιάμεσα διαφημίσεις χωρίς να είναι κανείς εκεί.\nΚάποιοι, λίγοι σταθμοί, κάνουν ακόμη εκπομπές και φυσικά ούτε λόγος να "βγούνε έξοδα" προσωπικού, τεχνικών και παραγωγών.\nΣε μας έμεινε η ανάμνηση της πιο συνηθισμένης ατάκας "Αφιερώνει ο Τάκης στην Σούλα που ακούει στην Καραβατιά" κι ένας έρωτας που τελείωσε στα φοιτητικά ακόμη χρόνια.\nΑναρτήθηκε από Unknown στις 5:06 π.μ. 1 σχόλιο:\nΑν σας έλεγαν ότι θα πρέπει να εγκαταλείψετε το σπίτι σας για κάποιες ώρες ή ακόμη και για ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο, γιατί μια βόμβα του Β' παγκοσμίου πολέμου, θαμμένη 74 ολόκληρα χρόνια βαθιά μέσα στη γη, πρόκειται να απενεργοποιηθεί από ειδική μονάδα του στρατού κι ως εκ τούτου θα πρέπει να εκκενωθεί μια αστική περιοχή σε ακτίνα σχεδόν δύο χιλιομέτρων γιατί, όσο εξαιρετικά μικρή και να είναι η πιθανότητα, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος η βόμβα να κάνει μπουμ, το Κορδελιό ν' αλλάξει θέση στο χάρτη και η Θεσσαλονίκη να υποστεί έναν σεισμό της τάξεως των 6,5 ρίχτερ, τι θα επιλέγατε να πάρετε μαζί σας;\nΜια αλλαξιά ρούχα, τουλάχιστον καθότι πώς παίρνεις μέρος σε τέτοια πρωτοφανή για τα Ελληνικά δεδομένα, επιχείρηση εκκένωσης περιοχής χωρίς ένα καθαρό βρακί;\nΟδοντόβουρτσα κι οδοντόκρεμα, απ' αυτή που κάνει λεύκανση στα δόντια για ν' αστράφτει το χαμόγελο σε περίπτωση που πλακώσουν οι κάμερες και ρωτάνε οι ρεπόρτερς πώς αισθάνεστε που καθόσασταν τόσα χρόνια πάνω σε μία βόμβα - εδώ απαντάτε σαν τον Βαρώνο Μυνχάουζεν.\nΤο κινητό σας! Προς Θεού μη ξεχάσατε το κινητό σας για να μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον κολλητό και να του πείτε:\n" Άσε μεγάλε, ευτυχώς που βγήκαμε από το σπίτι και κάναμε καινούριες γνωριμίες.Ούτε που ήξερα ότι μια δίμετρη καλλονή με ατελείωτα πόδια έμενε λίγο πιο κάτω στη γωνία".\nΣε περίπτωση που διαθέτετε κατοικίδιο μην αφήσετε πίσω σας το σκύλο, τη γάτα, το χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα ή το καναρίνι.Το τελευταίο μπορεί ν' αποδειχτεί και χρήσιμο για την ασφάλειά σας αν παραστεί ανάγκη να κατεβείτε σε στοές ορυχείου που ενδέχεται να δημιουργηθεί από τον κρατήρα.\nΤο άλμπουμ με τις παλιές, εκτυπωμένες σε χαρτί Fuji, φωτογραφίες. Τις πιο πρόσφατες τις έχετε έτσι κι αλλιώς στο κινητό σας.\nΤην αντηλιακή! Εκτός του ότι θα ΄χει μαι χαρά, ανοιξιάτικη μέρα με ήλιο - μπορεί να 'χουν ανθίσει κι οι αμυγδαλιές - αν βρείτε να υιοθετήσετε έναν Δανό να μην έχετε μια αντηλιακή κρεμούλα να του βάλετε;\nΣκέφτεστε τίποτε άλλο σημαντικό;\nΑχά! Τα χρήματα από το στρώμα!!! Δεν πιστεύω να φύγετε τόσο βιαστικά που να ξεχάσετε τα ευρώ που αποσσύρατε από τους λογαριασμούς και τα παραχώσατε στο στρώμα για να κάνετε την προσωπική σας αντίσταση στα capital controls; Και τα κοσμήματα και τις χρυσές λίρες, όσοι έχετε, που αρνείστε να τα βάλετε σε θυρίδα γιατί δεν εμπιστεύεστε τις τράπεζες - και καλά κάνετε εδώ που τα λέμε.\nΚάντε τώρα εικόνα, στις διάφορες δομές της Περιφέρειας Μακεδονίας, σχεδόν 70000 ανθρώπους, πολλοί εκ των οποίων πάνω τους θα κουβαλάνε περιουσίες. Γιουχού!!!!\nΉταν μικρές, φιλικές συμβουλές τύπου ¨οδηγίες προς ναυτιλομένους" με την ευχή να τελειώσει γρήγορα αυτή η ιστορία και να γυρίσουν όλοι στα σπίτια τους.\nΑναρτήθηκε από Unknown στις 10:11 μ.μ. 1 σχόλιο:\nΟ Νίκος Παπαδιώτης και η Χαρά Καλπακίδου, δεν τραγουδούν απλά, Βάζουν στις νότες των πιο γνωστών κι αγαπημένων τραγουδιών ένα κομμάτι από την ψυχή τους, το αναμιγνύουν με τον στίχο και δίνουν την ένταση και το πάθος που χρειάζεται η βραδιά για ν΄ανέβει σε άλλο επίπεδο.\nΤους απολαύσαμε χτες βράδυ στο SAVOY.\nΔυο "δεμένες" μεταξύ τους φωνές, δυο παλιοί καλοί φίλοι που όσα σχήματα κι αν αλλάξουν πάντα θα είναι ταιριασμένοι, μας παρέσυραν στο κέφι τους, τραγουδήσαμε και χορέψαμε μαζί τους.\nΑναζητήστε τους, όπου εμφανίζονται, και είναι σίγουρο ότι θα περάσετε τέλεια.\nΒρέθηκα σήμερα στα Παλαιά Σφαγεία στην παρουσίαση ενός βιβλίου.\nΠρόκειται για το "Σμύρνη Μια ιστορία που δε γράφτηκε" του Σπύρου Γόγολου.\nΌχι, δεν το έχω διαβάσει το βιβλίο, όμως η εμπεριστατωμένη κι αναλυτική παρουσίαση της κας Ελένης Δούβλη, λαογράφου, από το Σύλλογο Ζαγορισίων και η εξαιρετική και συναισθηματική ομιλία για το βιβλίο της κας Τιτίκας Τζάλλα, εκδότριας του Ηπειρωτικού Αγώνα, μ' έκαναν να θέλω άμεσα να χαθώ στις σελίδες του και την ιστορία του Παρισιού της Ανατολής, στις μυστικές συμφωνίες και τα μεγάλα συμφέροντα που οδήγησαν στο να θρηνούμε το άδοξο τέλος ενός κομματιού Ελλάδας.\nΔιαπίστωσα, όμως, με λύπη, την απουσία νέων ανθρώπων (πιο νέων από μένα δηλαδή) στο κοινό.\nΤα βιβλία είναι ένας θησαυρός γνώσεων και συναισθημάτων κι όπως είπε κι ο ίδιος ο συγγραφέας : "Ο πιο οικονομικός, γρήγορος κι εύκολος τρόπος, να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα όταν μας ενοχλεί και μας κουράζει".\nΤον Λουκιανό Κηλαηδόνη τον γνώρισα, μέσα από τα τραγούδια του και τα βινύλια που έτρεχα ν' αγοράσω, στα πρώτα γυμνασιακά χρόνια.\nΜου ΄μεινε κι ο καημός για κείνο το πάρτυ στη Βουλιαγμένη που σημάδεψε τη δεκαετία του '80. Δε φτάνει που δεν ήμουν αρκετά μεγάλη ζούσα και μακριά από την Αθήνα.\nΗ ιδέα του αντικομφορμισμού φάνταζε πρόκληση εκείνα τα χρόνια, "Όλοι μου οι φίλοι παντρευτήκανε,γίνανε ρεζίλι γι' αυτό κρυφτήκανε" , Κι η Ρίτα,που παντρεύτηκε και νοικοκυρεύτηκε ενώ "κάποτε μιλούσε για πολλά".\nΤο "Ένα γουρούνι λιγότερο" ήταν ένα χτύπημα κάτω από τη μέση σε μια κοινωνία που μόλις ξεκινούσε μια εποχή ευμάρειας και ίσως ασυδοσίας. Μέχρι που όλοι μαζί είπαμε ένα βροντερό "Ναι!" στα ξενύχτια, στα μεθύσια, στην τρέλα, στα παπάκια, στα μπαράκια.στα κορίτσια, στην αντισύλληψη (ναι,παρακαλώ,μεγάλο ταμπού της εποχής) και πάει λέγοντας.\nΕίχε παρέλθει ανεπιστρεπτί η εποχή των θερινών σινεμά και οι "νύχτες μ' αγιόκλημα και γιασεμί" δε θα ξαναρχόταν. Κι εκεί ήταν που όλοι είχαμε ξεχάσει ότι ο Λουκιανός είχε γράψει και το "Όσο αγαπιόμαστε τα δυο να με κοιτάς στα μάτια" και το "Εγώ θα σ΄αγαπώ και μη σε μέλλει", "κολλήγα γιος" κι άλλα πολλά που σιγοτραγουδούσαν ήδη οι γονείς μας.\nΜπορεί να "έφυγε" ο Λουκιανός αλλά τα τραγούδια του θα μας "ενώνουν και θα μας δονούν" όπως του Διακογιάννη η φωνή και τα "Νέα μέτρα", που δεν μας τρομάζουν εμάς τους Ελληνάρες, θα' ναι επίκαιρα ανά τους αιώνες σ΄αυτή τη χώρα.\nΓι' αυτό και μόνο....υποκλίνομαι.\nΗ παιδεία, δεν περνάει κρίση σήμερα.Η παιδεία, μας περιπαίζει εδώ και χρόνια για το απαίδευτο της ύπαρξής μας.Από τότε που μπήκε στην έκθεση το θέμα με την "ευδοκίμηση και την αρωγή" κι έμεινε σύξυλη η πλειονότητα των υποψηφίων φοιτητών,τι θέλει να πει ο ποιητής; Κι ας διαβάζαμε στο Δημοτικό στο μάθημα της Πατριδογνωσίας πως "στην Άρτα ευδοκιμούν τα πορτοκάλια και στην Αίγινα τα φυστίκια", που τα λέμε κι Αιγίνης. Κι ας ακούγαμε στην τηλεόραση για το "Ταμείο Αρωγής" που βοηθάει τους αναξιοπαθούντες. Καμία συνδυαστική σκέψη. Πέσαν στο τραπέζι δυο λέξεις, όχι άγνωστες, απλά δεν χρησιμοποιούνταν τόσο συχνά, και ξαφνικά όλοι κοίταξαν το ταβάνι περιμένοντας την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, που δεν ήρθε ποτέ.Διότι, φίλε μου, όταν η γνώση είναι ελλιπής, όταν το μυαλό δεν στροφάρει να συνδυάσει ό,τι τέλος πάντων γνωρίζει, ακόμη και το Άγιο Πνεύμα λάμπει δια της απουσίας του.\nΚι ήρθαν τα χρόνια των υπολογιστών και χαμένοι στα πληκτρολόγια και τις κωδικοποιημένες εντολές για πράξεις απλές ή δύσκολες, εγκαταλείψαμε το βιβλίο. Αυτό το χάρτινο κατασκεύασμα που περιέχει πληθώρα λέξεων και εκφράσεων, γνώσης, ιδεών και συναισθημάτων. Ξεχάσαμε να διαβάζουμε κι αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι ξεχάσαμε να εκφραζόμαστε και φτάσαμε να χρησιμοποιούμε τις ελάχιστες δυνατές λέξεις για να συνεννοούμαστε απλώς. Κι η παιδεία δεν περνάει απλώς κρίση, νοσεί. Γιατί κανείς δε διδάσκει πώς ν' αγαπάς τη "γλώσσα που σου έδωσαν την Ελληνική" και να την έχεις έγνοια και να τη συντηρείς. Και να ξέρεις να γράφεις και μια αίτηση, βρε αδερφέ κι όχι "Ο Αιτών" κι από κάτω Μαρία Παναγιώτου.\nΌταν λοιπόν τα τελευταία χρόνια μας κυβερνάει αυτή ακριβώς η γενιά, ας μην έχουμε μεγάλες απαιτήσεις για παιδεία και μόρφωση.\nΑναρτήθηκε από Unknown στις 9:30 μ.μ. 2 σχόλια:\nΔεκαεπτά χρονών έφυγε από το νησί ο Χρηστάρας. "Γιε μου,πού πας; Μάνα θα πάω στα καράβια!". Εδώ δεν έχει δουλειές. Παρατημένο το νησί, όπως όλη σχεδόν η Ελληνική περιφέρεια. Τι κι αν έχει ομορφιές; Τουρισμό δεν έχει. Βλέπεις δεν είχε έρθει ακόμη ο Κορέλι με το μαντολίνο του ούτε ο Νίκολας Κέητζ ούτε η Πενέλοπε Κρουθ.\nΜπάρκαρε ένα πρωί από το Αργοστόλι για τα πέρατα της γης. Όλο τον κόσμο γύρισε ο Χρηστάρας, δυο μέτρα άντρας, θηρίο, μέσα στα σπλάχνα των πλοίων, στις κουζίνες. Μάγειρας στα καράβια τριάντα χρόνια. "Μπόλικο άνηθο να ρίχνεις στις σουπιές,δίνει άρωμα!".\nΦύλαγε τα μισθά, έστελνε και στο νησί, είχε κι αδελφή. Μάζευε, μάζευε, είχε κι ένα κτηματάκι στην πλαγιά πάνω από τη θάλασσα, κάτω από τον Αίνο, τι να φυτέψεις εκεί; Είχε κι ένα όνειρο. Να γυρίσει, να χτίσει "Ενοικιαζόμενα Δωμάτια", να πηγαίνει για ψάρεμα, να βάλει κήπο. "Κατέβα κάτω και κόψε από την κήπο τομάτες,δεν γίνεται νόστιμο το φαϊ με τις κονσέρβες!"\nΤον γνωρίσαμε στις αρχές του '90, όταν ακόμη στον Μύρτο κατέβαινες με τα πόδια, δεν πήγαινε το αυτοκίνητο. Ψηλός και βλοσυρός και λιγομίλητος. Θεριό που του 'παιρνες δεν του 'παιρνες δυο κουβέντες. Στα δωμάτια δεν σ' έβαζε αν δεν του "πιανες" στο μάτι. Ευτυχώς ξέραμε από κουπί. Βιωματικός τουρισμός πριν ακόμη ανακαλυφθεί ο όρος.\nΑπόγιομα με το ηλιοβασίλεμα ρίχναμε δίχτυα, ξημερώματα τα μαζεύαμε. Σουπιές, μουρμούρια, σκορπιοί και αστακοί, κάθε μέρα αστακοί. "Να τον δέσεις πριν τον ρίξεις στο νερό,θα τιναχτεί και θα πεταχτεί έξω από την κατσαρόλα!"\nΚαρδιά από βούτυρο είχε ο Χρηστάρας, έκλαιγε και με τα τραγούδια. Τα μισά δωμάτια άδεια τα είχε, αρκεί όσοι μένανε να μπορούν να γίνουν μια μεγάλη παρέα, μεσημέρι-βράδυ και να είναι κι αυτός μέλος της παρέας. Δραχμή δεν ήθελε για την ψαριά, ούτε για τα κηπευτικά.\nΔυο καλοκαίρια περάσαμε μαζί του κι όταν τα τρίτο του στείλαμε κάρτα απ' το Παρίσι έκλαψε πάλι, όπως τότε με τα τραγούδια.\nΔεκαπέντε χρόνια μετά βρεθήκαμε στην Κεφαλλονιά και περάσαμε να τον δούμε. Δεν μας άφησε να φύγουμε. Μας φιλοξένησε τρία ζευγάρια, με παιδιά πια, στα δωμάτια που μέναμε και παλιά κι όταν θελήσαμε να πληρώσουμε "Δεν είναι δικά μου πια", μας είπε, "τα 'χει πάρει Εγγλέζικη εταιρία κι εγώ δουλεύω γι΄αυτούς. Απλά καθυστέρησε το γκρουπ στ' αεροδρόμια και σας έβαλα μέσα να μείνετε!"\nΔεν κατάφερε να τα διαχειριστεί τα δωμάτια κι ας πνιγόταν η Κεφαλλονιά από τον τουρισμό που έφερε ο Κορέλι με το μαντολίνο του και η Μαντόνα. Βλέπεις, μπορεί να ήταν δυο μέτρα αλλά επιχειρηματίας δεν ήταν. Οικογένεια ήθελε να έχει ο Χρηστάρας γύρω του, οικογένεια σαν αυτή που του 'λειψε και σαν εκείνη που δεν έκανε ποτέ, τριάντα χρόνια στα καράβια.\nΑναρτήθηκε από Unknown στις 1:10 π.μ. 3 σχόλια:\nΜαζευτήκαμε περίπου πενήντα άτομα με τη Λέσχη Γαστρονομίας Ηπείρου και κόψαμε την πίτα του 2017.\nΔεν ήταν η τσουρεκοβασιλόπιτα ούτε η καροτκεϊκοβασιλόπιτα με το γλάσσο.\nΌχι, ήταν η παραδοσιακή Ηπειρώτικη κροθόπιτα (όπως την έλεγε η γιαγιά μου) ή κορθόπιτα όπως απαντάται στο διαδίκτυο. Η θέση του "ρ" διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, σαν σπασμένο τηλέφωνο κάτι.\nΚροθόπιτα λοιπόν, πρωτοχρονιάτικη, στις 3 Φεβρουαρίου για να προλάβουμε τις Απόκριες και με φλουρί.\nΛίγο "πειραγμένη" βέβαια, με κοτόπουλο κι όχι με αρνί αλλά εξίσου νόστιμη.\nΣ΄έναν καινούριο χώρο το "Μουσκέτο" όπου αξίζει ν'αναφέρουμε ότι δεν καπνίζουμε στον χώρο του εστιατορίου.Eνώ πουγκάκια μοσχοβολιστής ρίγανης, από τις άνυδρες καλλιέργειες της Βάσως και του Κώστα Κασκανάκου περίμεναν δωράκι στο σερβίτσιο μας.\nΟ σεφ της Λέσχης Σταύρος Σπύρου και ο σεφ και ιδιοκτήτης του "Μουσκέτο" Γιάννης Θεόπιστος ετοίμασαν τα εδέσματα που συνόδευσαν το νέο orange wine από τη ΖΟΙΝΟS και η Εύα Σαμαριώτη με την Σταυρούλα Παπαδοπούλου την πίτα μας με χειροποίητο παραδοσιακό φύλλο.\nΤυχερός της βραδιάς ο Βασίλης Παπαγιάννης γιατί κέρδισε το φλουρί και μαζί με αυτό ένα καλάθι με μαρμελάδες και chutneys από την PANDORA GAIA και την Μαρία Κωνσταντινίδου.\nΤυχεροί κι εμείς που ζήσαμε μία ακόμη εμπειρία γεύσης και μια χαρούμενη βραδιά.\nΚρεμασμένα κουβάρια σε διάφορα μεγέθη στον αργαλειό. Χρώματα με μάλλινη υφή. Απόγευμα στο Μέτσοβο κι η κυρία Ευγενία, υφάντρα από μικρή, μας δείχνει την τέχνη της που τείνει να εκλείψει.\nΠερνάει τις χρωματιστές κλωστές δημιουργώντας σειρά με τη σειρά το σχέδιο, κλειδώνει - γκαπ - και με δυο δυνατά χτυπήματα - γκαπ,γκαπ - έρχεται και σφίγγει η μία σειρά ύφανσης πάνω στην άλλη.\nΑυτό είναι το εύκολο, μας λέει, η δυσκολία είναι να μαζέψεις το μαλλί, να το καθαρίσεις καλά, να το ξάνεις, να το επεξεργαστείς, να το βράσεις και να το βάψεις. Μήνες κρατάει η προετοιμασία μέχρι να κρεμάσει τα χρωματιστά κουβάρια στον αργαλειό και να ξεδιπλώσει την τέχνη της. Αυτή που έμαθε από μικρή κι έχει παράπονο που χάνεται. Κανένας δε μαθαίνει πια αργαλειό.\nΚαι μας διηγείται την ιστορία κάθε υφαντού και τους συμβολισμούς στα σχέδια. Να, εδώ είναι τα βουνά της Ηπείρου, αυτές οι σκάλες που ανεβαίνουν και ψηλώνουν, κι εδώ ο αετός, το κυπαρίσσι και το τριαντάφυλλο. Κι εδώ ένα φτωχό παλικάρι δίνει σε μια όμορφη κοπέλα ένα τριαντάφυλλο - δεν έχει κάτι περισσότερο - ενώ απέναντί του έχει τον πλούσιο με την καλή φορεσιά.\nΛίγο πριν μας έφτιαξε μια κασιάτα Μετσοβίτικη (με παχύ "σ"). Όχι αυτή που διαφημίζει η τηλεόραση ως Ζαγορίσια γιατί δεν υπάρχει κασιάτα Ζαγορίσια. Και μοσχοβόλησε το δωμάτιο βούτυρο φρέσκο και τυρί και ρίξαμε και ζάχαρη από πάνω.\nΚι έξω το χιόνι είναι ακόμη πολύ κι έχει παγώσει κι ο γάτος παρακαλάει, χτυπώντας το τζάμι του παραθύρου, να μπει μέσα που καίει η μαντεμένια σόμπα κι εμείς τον αφήνουμε.\nΈχει μια αγριάδα αυτός ο τόπος και μια ομορφιά και μια ιστορία.\nΚι η κυρία Ευγενία δεν θέλει να χαθεί η τέχνη της.\nΗ πρώτη κάθε μήνα έχει μια χαρακτηριστική πρωτιά.Είναι η πρώτη μέρα ενός συγκεκριμένου μήνα,ας πούμε του Φεβρουαρίου,κι ακολουθούν άλλες τριάντα μέρες,στη συγκεκριμένη περίπτωση άλλες 27,μέχρι να κάνει ο μήνας που διανύουμε τον κύκλο του.Είναι ένα ξεκίνημα κι ας μην έχει ο κύκλος,με τη γεωμετρική του έννοια,αρχή και τέλος.\nΠρώτη Φεβρουαρίου του δύο χιλιάδες δέκα εφτά λοιπόν,και ξεκινάει ένας "τόπος" όπου θα καταγράφω γεγονότα και σκέψεις.Μια καθημερινότητα που βιώνουμε,άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο,με ένταση,πάθος και χιούμορ.Θα με βρείτε εδώ σε μια γνήσια αποκάλυψη συναισθημάτων,ιδεών και μικρών μυστικών που ομορφαίνουν τον κόσμο γύρω μας\nΑναρτήθηκε από Unknown στις 5:11 π.μ. 11 σχόλια: