Θεραπεία των Εκ Γενετής Αγγειακών Βλαβών | Dr. Tzermias\nΣυνήθως οι γονείς είναι οι πρώτοι που παρατηρούν τη βλάβη στο δέρμα του παιδιού. Στην περίπτωση αυτή το καλύτερο που έχουμε να κάνουν είναι να επισκεφθούν άμεσα έναν εξειδικευμένο δερματολόγο. Φαινόμενα πανικού αλλά και αδιαφορίας ή υποτίμησης τέτοιων ευρημάτων δεν αποτελούν σίγουρα την καλύτερη αρχική αντιμετώπιση.\nΗ ορθή και έγκαιρη διάγνωση καθώς και η σωστή ενημέρωση αποτελούν τα πρώτα ενδεικνυόμενα βήματα. Περιστατικά τα οποία διαγνώστηκαν νωρίς και αντιμετωπίστηκαν σωστά τυγχάνουν εξαιρετικής πρόγνωσης, περιορίζοντας παράλληλα τις οποιεσδήποτε ψυχολογικές, σωματικές και οικονομικές επιβαρύνσεις τόσο για τον/την ασθενή όσο και για την οικογένεια.\nΑντιμετώπιση τριχοειδικών δυσπλασιών\nΟι τριχοειδικές δυσπλασίες αποτελούν μόνιμες παθολογικές μεταβολές, οι οποίες όχι μόνο δεν υποχωρούν με την πάροδο του χρόνου αλλά υπάρχει κίνδυνος περαιτέρω ανάπτυξής τους εάν δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως ακόμα και στις 2-4 πρώτες εβδομάδες ζωής.\nΕδώ και αρκετά χρόνια, ο χρυσός κανόνας για τη θεραπεία των τριχοειδικών δυσπλασιών είναι το παλμικό laser χρωστικής (PDL) και η θεραπεία πρέπει να ξεκινάει το συντομότερο δυνατό. Η συγκεκριμένη συσκευή laser αποκαθιστά τις βλάβες χωρίς καθόλου παρενέργειες. Ουσιαστικά με τα παλμικά laser χρωστικής επιτυγχάνεται μεγιστοποίηση της θερμικής βλάβης στα αιμοφόρα αγγεία, ενώ οι γύρω υγιείς ιστοί παραμένουν ανέπαφοι.\nΣυνήθως απαιτούνται τουλάχιστον δέκα συνεδρίες με μεσοδιάστημα 6-8 εβδομάδων. Η μόνη ανεπιθύμητη ενέργεια είναι η μεταθεραπευτική πορφυροειδής αντίδραση, το οποίο σημαίνει ότι η βλάβη γίνεται πολύ πιο σκούρα για 7 ημέρες. Η σκουρόχρωμη αυτή αντίδραση μπορεί άμεσα να καλύπτεται με μέικ απ. Ωστόσο, αυτό αποτελεί έναν επιπλέον λόγο για να ξεκινά η θεραπεία όσο νωρίτερα γίνεται, έτσι ώστε να ολοκληρώνεται κατά την προσχολική ηλικία προς αποφυγή απουσιών από το σχολείο. Αντιθέτως, κατά τη σχολική ηλικία οι συνεδρίες είναι αναγκαστικά λιγότερες κατά τη διάρκεια των σχολικών διακοπών.\nΗ απόκριση των τριχοειδικών δυσπλασιών στα παλμικά laser χρωστικής (PDL) ποικίλει. Το 75% των βλαβών παρουσιάζει σημαντική βελτίωση, ενώ ένα 25% είναι ανθεκτικές. Ο συνολικός αριθμός συνεδριών με laser επηρεάζει άμεσα το τελικό αποτέλεσμα ενώ στις πρώτες συνεδρίες παρουσιάζεται η μεγαλύτερη βελτίωση λόγω του ότι τα επιφανειακά τριχοειδικά αγγεία είναι τα πλέον ευάλωτα και είναι από τα πρώτα που εξαλείφονται.\nΗ δράση των παλμικών laser χρωστικής (PDL) βασίζεται στην αρχή της επιλεκτικής φωτοθερμόλυσης, σύμφωνα με την οποία είναι δυνατή η επιλεκτική εξάλειψη του εκάστοτε στόχου (π.χ. αγγεία, δυσπλασίες, ευρυαγγείες) ενώ ταυτόχρονα παραμένει άθικτη η φυσιολογική επιδερμίδα και το χόριο. Η χρήση των παλμικών laser χρωστικής αποτελεί μια μέθοδο με υψηλή αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε σχέση με τις άλλες μεθόδους παρέμβασης, λόγω της επιλεκτικής απορρόφησης της δέσμης φωτός του laser.\nΠαράλληλα παρατηρείται μεγαλύτερη βελτίωση των βλαβών κατά τις πρώτες συνεδρίες. Ένας σημαντικός λόγος είναι ότι η επιδερμίδα του βρέφους είναι πιο λεπτή, επιτρέποντας την καλύτερη διείσδυση του laser στη βλάβη. Η μείωση του χρόνου, του αριθμού των πιθανών συνεδριών και του κόστους σε συνάρτηση με το χρόνο έναρξης της θεραπείας είναι καθοριστικοί παράγοντες βάσει πάντοτε της διεθνούς βιβλιογραφίας, για την αντιμετώπιση των εκ γενετής τριχοειδικών δυσπλασιών.\nΑντιμετώπιση αληθών αιμαγγειωμάτων\nΗ ανάγκη για επείγουσα θεραπευτική αντιμετώπιση των αληθών αιμαγγειωμάτων εξαρτάται από την εντόπιση της βλάβης, δηλαδή από το εάν εντοπίζεται σε αισθητικά σπουδαία περιοχή (πρόσωπο) ή από το εάν παρεμποδίζεται η φυσιολογική λειτουργία του ατόμου (όραση, όσφρηση, ακοή), καθώς και από το εάν υπάρχει εξέλκωση.\nΤα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό ένα άλλο φάρμακο, η προπρανολόλη, ως θεραπεία πρώτης γραμμής για την αντιμετώπιση των πιο σοβαρών και περίπλοκων περιπτώσεων αληθών αιμαγγειωμάτων. Σύμφωνα με αρκετές πρόσφατες μελέτες, το ποσοστό ανταπόκρισης στην προπρανολόλη αγγίζει το 98%, ακόμα και σε δύσκολες περιπτώσεις ενώ έχει ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες και για την επίτευξη βέλτιστων αποτελεσμάτων συνιστάται και η χρήση του παλμικού laser χρωστικής (PDL).\nΗ βέλτιστη θεραπεία των επιφανειακών αληθών αιμαγγειωμάτων μπορεί να επιτευχθεί με συνδυασμό χορήγησης προπρανολόλης και εφαρμογή του παλμικού laser χρωστικής ευρύτερου παλμού (PDL). Το συγκεκριμένο laser επιτυγχάνει εξαιρετικά αποτελέσματα λόγω της καταστροφής των διευρυμένων αγγείων. Ουσιαστικά, ο συνδυασμός των δύο αυτών θεραπευτικών παρεμβάσεων σε περιστατικά όπου ενδείκνυται επιφέρει πιο σύντομη και πληρέστερη υποχώρηση των εκ γενετής αληθών αιμαγγειωμάτων. Παράλληλα μειώνεται η συνολική δόση προπρανολόλης που χορηγείται, το οποίο είναι επίσης σημαντικός παράγοντας.


Χαρά Κοσεγιάν | Λογοτεχνία και Λογοτέχνες στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης. Πανελλήνιο συνέδριο Λογοτεχνίας.\nΛογοτεχνία και Λογοτέχνες στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης. Πανελλήνιο συνέδριο Λογοτεχνίας.\nΚαρδίτσα, 24-26- / 11/ 2003\nΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ\n«Λογοτεχνία και Λογοτέχνες στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης»\nΘέμα ανακοίνωσης: « Η Λογοτεχνία , ως πόλος αντίστασης στη μαζοποίηση των λαών. Το παράδειγμα από την Τριλογία του Στρατή Τσίρκα.»\nTo θέμα της ανακοίνωσης μού το έδωσε το θέμα του συνεδρίου. Ζω στο σήμερα , με έχει επανειλημμένα προβληματίσει η θέση του λογοτέχνη στη νέα πραγματικότητα όπως αυτή τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια έχει διαφανεί στον κόσμο. Τι θέλουν να πουν οι λογοτέχνες, σε τι να συμβάλλει η λογοτεχνία, τι να προασπίσει, τι να σημάνει… Για ποιο λόγο εντρυφούμε σε αυτήν… ποιος εντέλει είναι ο στόχος αυτού που εγώ τουλάχιστον θα ονόμαζα «πολιτισμό της λογοτεχνικής γραφής». Με τον όρο «Παγκοσμιοποίηση» οριοθετούμε τη μετάβαση από το εθνικό στο παγκόσμιο επίπεδο νοοτροπιών, συμπεριφορών, ταυτίζοντάς τη με την ισοπέδωση, την εξομοίωση του τρόπου σκέψης, δράσης και αντίδρασης των λαών σε όλον τον κόσμο. Απλουστευμένα και σχηματικά: η σκέψη περνά από το διαδίκτυο, όλοι οι λαοί είναι ένα, σκέφτονται , λειτουργούν και αντιδρούν το ίδιο.\nΣε αυτό το πλέγμα ο λογοτέχνης καλείται να γράψει οτιδήποτε μπορεί να ενδιαφέρει ένα παγκόσμιο κοινό. Τα θέματα κοινά, οι αναφορές κοινές, στόχος ο μέσος αναγνώστης, που όχι μόνο αντιλαμβάνεται τα «κοινά» αλλά αποτελεί κι ένα πολυπληθές αναγνωστικό μερίδιο ιδιαίτερα προκλητικό για τον οποιονδήποτε εκδότη. Κάτι δηλαδή, σαν ελάχιστον κοινός πολλαπλάσιος, να μου επιτρέψετε το συνειρμό από τα μαθηματικά, έτσι κι αλλιώς για υπολογιστική λογική γίνεται λόγος τώρα.\nΕίναι φανερό ότι κανένας λογοτέχνης που σέβεται στον εαυτό του δεν υποκύπτει ανενδοίαστα τουλάχιστον σε μια τέτοια λογική, ακολουθώντας συγκεκριμένες συνταγές επιτυχίας που του υποδεικνύουν, μάλιστα, οι εκδότες του. Όχι γιατί δεν τον ενδιαφέρουν οι πωλήσεις, ή γιατί δεν νοιάζεται για την αναγνωσιμότητα των βιβλίων του. Ό, τι γράφεται και κυρίως ό, τι εκδίδεται γίνεται για να διαβαστεί. Την ορμή της ανακοίνωσης υπηρετούμε όλοι, την ανάγκη για επικοινωνία ζητάμε να πληρώσουμε. Μα όχι χωρίς αρχές και σε λάθος κατεύθυνση. Όχι με στόχο μόνο το μέσο αναγνώστη. Ακόμα κι αν δεν το παραδεχόμαστε, όλοι τον υποψιασμένο καρτερούμε – κι αν είναι λίγοι στο χέρι μας είναι να τους κάνουμε πολλούς κι εγώ από τις παρατηρήσεις μου , νομίζω ότι έχει αυξηθεί σημαντικά το ποσοστό των απαιτητικών αναγνωστών: δεν είναι πρώτα σε πωλήσεις μόνο μέτρια βιβλία και χάρηκα που σε πρόσφατο άρθρο του Νίκου του Μπακουνάκη στο Βήμα, όπου γίνεται λόγος για «κοινωνία αναγνωστών» διάβασα την επιβεβαίωση αυτής της αίσθησης.\nΣτον απαιτητικό λοιπόν αναγνώστη αποβλέπουμε. Αυτόν που μέσα στη μάζα θα αναζητήσει το διαφορετικό, θα επιχειρήσει να ανακαλύψει νέα πράγματα, να δει πώς προσλαμβάνουν τα ίδια προβλήματα άλλοι άνθρωποι αλλού, αν ακόμα, τα θεωρούν προβλήματα, ή είναι κάπως αλλιώς κατανεμημένα στο δικό τους τρόπο σκέψης.\nΓιατί αυτές οι διαφορές και υφίστανται και ανθίστανται. Η ομογενοποίηση των λαών περνά από άλλους δρόμους, αδιάβατα στενοσόκακα για τους υπερπολιτισμένους, τους δικτυωμένους, δεν μου φαίνεται πως κινδυνεύουμε να τα διαβούνε…Η θετική πλευρά της παγκοσμιοποίησης, γιατί υπάρχει τέτοια, είναι η ευκαιρία να νιώσουν οι λαοί πως τα προβλήματά τους είναι κοινά και πως δεν τους εμποδίζουν πια τα σύνορα για να τα διαδηλώνουν από κοινού, αντίθετα τους επιτρέπουν να ενώνουν τα χέρια για να φωνάζουν ενάντια. Αλλά αυτό δεν ανήκει στο οπτικό πεδίο των υπερασπιστών της παγκοσμιοποίησης συλλήβδην, όλων εκείνων, δηλαδή, που δεν μπορούν να τη δουν διττά: από τη μια, ως συνειδητοποίηση του ότι ανήκουμε σε ένα ευρύτερο σύνολο, αλλά από την άλλη, ως διατήρηση των στοιχείων της εθνικής ταυτότητας. Δεν τους ενδιαφέρει. Θα αφήσουνε ήσυχους λοιπόν τους εντελώς ιδιαίτερους λαούς και θα «μας αφήσουνε» ήσυχους.\nΓιατί απ’ αυτό το πρίσμα, η παγκοσμιοποίηση είναι ένας μύθος. Τι σημασία έχει ένα γεμάτο πορτοφόλι στα βάθη στης Ανατολής για τη γυναίκα με τη μπούργκα, τι νόημα προσλαμβάνουν οι οργιαστικές τελετές υπερκορεσμένων καταναλωτικών ανθρώπων που αναζητούν απεγνωσμένα νέες μορφές ηδονικής απόλαυσης; «Αφορά όμως- θα πουν κάποιοι- το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Κάτι υπηρετούν και κάτι έχουν δώσει κι αυτοί που ασκούνται έστω και μόνο στο ερωτικό Άρλεκιν του περιπτέρου. Πολλοί άλλωστε τη γνωριμία τους με το εξωσχολικό βιβλίο ίσως μέσα από κει να την πρωτοέκαναν. Από την άλλη, δεν περιμένουμε να μας διαβάσει ο λαός του Αφγανιστάν, του Πακιστάν ή της Ινδίας…»\nΣωστά. Εμείς όμως περιμένουμε να μάθουμε για τον τρόπο που σκέφτεται ο λαός του Αφγανιστάν, του Πακιστάν, ή της Ινδίας. Γιατί αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε μέλη «ενός οικουμενικού χωριού» διατηρώντας όμως ταυτόχρονα τις ιδιαιτερότητες, τις πολιτιστικές και πολιτισμικές μας καταβολές, τις αρχές και τις αξίες μας. Έτσι αντιπαραβάλλεται η έννοια της παγκοσμιοποίησης με εκείνη της παγκοσμιότητας :\nGlobalisation # Globality\nΑυτή λοιπόν είναι η προσφορά της λογοτεχνίας. Στόχο και αξία έχει να γνωρίσει αυτές τις ιδιαιτερότητες του κάθε λαού στον άλλο. Να αναδείξει την πολιτισμική σύγκρουση. Να κάνει πράξη την ώσμωση, την ενδοεπικοινωνία, την αλληλεπίδραση των λαών ιδιαίτερα στη νέα πραγματικότητα.\nΕίναι ψευδοπρόβλημα και μύθος πως «εμμένοντας πεισματικά –για να γυρίσουμε στα δικά μας- Ελληνόπρεπα και εθνικά» απεμπολείς την αναγνωσιμότητα, περιθωριοποιείσαι, απομονώνεσαι. Δεν εννοώ βεβαίως τη στατική περιγραφή του εθνικού χαρακτήρα, ή όπως έλεγε ο Πλασκοβίτης, «τη συνεχή έξαρση του ελληνικού χώρου, του ρωμαίικου χαρακτήρα, του ελληνικού πάθους». Μιλώ για την ενεργό παρακολούθηση και αποτύπωση του ελληνικού φαινομένου, γεγονός άλλωστε που μπορεί να αυξήσει και τη σημασία της ελληνικής πεζογραφίας στον Ευρωπαικό χώρο. Το ξέρουμε όλοι πως το αναγνωστικό κοινό δεν είναι συμπαγές σύνολο και δεν πρέπει να πέφτουμε στην παγίδα να το αντιμετωπίζουμε ως τέτοιο, φυτεύοντας ίδια λουλούδια που συχνά μάλιστα δεν ξέρουμε και πώς σπέρνονται…Η ζωντανή πεζογραφία είναι η λογοτεχνία των ιδεών , της κριτικής έρευνας, της διαμαρτυρίας, του ελέγχου, του προβληματισμού…Είναι αποτύπωση της εποχής και των αντίρροπων δυνάμεων που κάθε φορά την εκφράζουν και μάλιστα σε ένα συγκεκριμένο τόπο που δρά και παρατηρεί ο λογοτέχνης και ανάλογα με τη θέση που έχει στην κοινωνία. «Η γνήσια τέχνη -έλεγε ο Αργυρίου- . προϋποθέτει έντιμη σχέση με το αντικείμενό της…Πώς να περιγράψει ένας συγγραφέας τους μηχανισμούς μιας κοινωνίας και τους φορείς της όταν ζει έξω από αυτούς;» .\nΟ Τσίρκας αρνήθηκε να γράψει 4ο τόμο στην Τριλογία του, γιατί –γράφει- «σκόνταφτα σε ένα μεγάλο εμπόδιο, ανυπέρβλητο. Δεν είχα βιώματα από την Ελλάδα στα χρόνια του εμφυλίου. Να τα επινοήσω από διηγήσεις, από διαβάσματα; μέσα μου κάτι αντιστεκόταν: θα ήταν σαν να έκανα μια πλαστογραφία, μια αξιόποινο πράξη» . Δεν ξέρω αν συμφωνώ σε αυτό το σημείο με τον Τσίρκα. Ίσως βρίσκω τη θέση υπερβολική. Αλλά σίγουρα δεν θεωρώ ρεαλισμό την ταύτιση με την κρατούσα άποψη, την αποδοχή της εύκολης λύσης…\nΑς μην ξεχνάμε ότι δεν διαβάζουμε Pablo Neruda ή Lorca επειδή ήτανε παγκοσμιοποιημένοι. Συχνά δεν αναγνωρίζουμε ούτε τις βασικές στο χώρο και στα ονόματα διαδρομές του Markes, αλλά εντρυφούμε με μανία στις σελίδες του επιχειρώντας να τα αποκωδικοποιήσουμε, μαζί με τους τρόπους σκέψης και τις στάσεις ζωής των συμπατριωτών του.\nΣε αυτή τη λογική επιθυμώ οι λογοτέχνες μας να σέβονται την ταυτότητά μας και να αρνούνται το συρμό. Να μην προσανατολίζονται στον ανυποψίαστο κι ευκαιριακό αναγνώστη που η ιστορία άλλωστε επισημαίνει ότι δεν έχει διάρκεια…\nMε αυτή την προοπτική η λογοτεχνία έχει και θέση και πολύ χώρο ακόμα να αναδειχτεί. Η νέα τάξη πραγμάτων δεν είναι οπωσδήποτε μια καταστροφική προοπτική. Μπορούμε να λειτουργήσουμε με κίνητρο την «επιθυμία για περιπλάνηση». Να αναζητήσουμε κοινές επιλογές επιδιώκοντας να δημιουργήσουμε σταθερούς και ισχυρούς δεσμούς με τους ανθρώπους. Στα πλαίσια βέβαια της νέας πραγματικότητας. Ενός κόσμου που δεν καθορίζεται τόσο από γεωγραφικά όρια, ενός ανθρώπου που λειτουργεί πολυδιάστατα, που αλληλοκαθορίζεται κι αλληλοεξαρτιέται από τον άλλο άνθρωπο , στον ευρύ χώρο ενός «διαπλανητικού πολιτισμού» που υπακούει στη λογική της σύζευξης, της μείξης, χωρίς όμως απαραίτητα αυτό να σημαίνει απορρόφηση της μιας κουλτούρας από την άλλη. Χωρίς να σημαίνει εκφυλισμό σε ισοπεδωτικό ολοκληρωτισμό , αλλά συμπλήρωση, συνεισφορά, γνωριμία.\nΕίναι θέμα χειρισμού και επιλογών το «αν θα προσανατολίσουμε το μέλλον του πολιτισμού προς μια καλύτερη κοινωνία ή προς τη βαρβαρότητα» κατά πως ισχυρίζονται κι οι σύγχρονοι φιλόσοφοι.\nΤο παράδειγμα από την Τριλογία του Τσίρκα :\nΗ Μυθιστορηματική Τριλογία του Στρατή Τσίρκα με το γενικό τίτλο Ακυβέρνητες πολιτείες περιλαμβάνει- όπως όλοι γνωρίζετε – τη Λέσχη, την Αριάγνη και τη Νυχτερίδα και κατά βάση διαδραματίζεται στην Ιερουσαλήμ, το Κάιρο και την Αλεξάνδρεια, αν και δεν λείπουν οι αναφορές, σύντομες ή εκτενείς, για άλλες πόλεις κι άλλες χώρες.. Από την άλλη, στο έργο κινούνται αλλοπρόσαλλα πρόσωπα, ιδέες, ενώ εκπροσωπούνται «διάφορες πανσπερμίες και ποικίλες ιδεολογίες από άτομα που καταθέτουν ο καθένας τη δική του άποψη, από το δικό του πρίσμα, συνειδητά, με ιδιοτέλεια και κατ’ επάγγελμα, όπως οι πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, ή ασυνείδητα , όπως οι χαμένοι κι οι σπρωγμένοι από τα πράγματα. Υπάρχουν όλοι εκεί: κάθε καρυδιάς καρύδι» . Επιπλέον , ο κεντρικός ήρωας που και στους τρεις τόμους κατά βάση είναι ο ίδιος, είχε την εμφάνιση και τη συμπεριφορά ευαίσθητου διανοούμενου , με παιδεία αντλημένη από τον αγγλοσαξωνικό χώρο και καλή αφομοίωση της νεωτερικής λογοτεχνίας.\nΕίναι λοιπόν ένα κείμενο διαπνεόμενο από κοσμοπολιτισμό , στο οποίο παρότι δίνεται –κατά τον Καβάφη- η μικρογραφία του κόσμου, «εμμένει εθνικά» παρουσιάζοντας τη διαφορετικότητα των λαών που κινούνται στο ίδιο περιβάλλον κουβαλώντας όμως μέσα τους την ιδιαίτερη κουλτούρα τους , τα εθνικά τους στοιχεία, έως και τις συμπεριφορές: αλλιώς ο Ελβετός, αλλιώς ο Έλληνας- Ευρωπαίος, αλλιώς ο Ανατολίτης Εβραίος, αλλιώς ο ανατολίτης –Τούρκος, αλλιώς ο Αιγύπτιος του Καίρου, αλλιώς ο Αιγύπτιος της Αλεξάνδρειας.\nΕίμεθα ένα κράμα εδώ. Σύροι, Γραικοί, Αρμένιοι, Μήδοι,\nγράφεται για την πανσιόν στη Λέσχη κι υπηρετείται μια πολυεπίπεδη εκδοχή των πραγμάτων, καθώς μπορεί να βρίσκονται όλοι μαζί, αλλά ο καθένας προσέρχεται ήδη με την παιδεία και τις απαρχές του, οι οποίες και τον συνοδεύουν και τον καθορίζουν. Το μυθιστορηματικό υλικό αντλείται από το βιωματικό του συγγραφέα, δεδομένου ότι και ο ίδιος είχε και τον αέρα και τα βιώματα του κοσμοπολίτη. Γεννημένος στην Αίγυπτο, μεγαλωμένος στην Αλεξάνδρεια, συνδέθηκε από νωρίς με τα διεθνή πνευματικά γεγονότα, όπως βέβαια και με τα πολιτικά στην εποχική συγκυρία που έζησε και κατά κύριο λόγο έδρασε. «Η Αριάγνη , αλλά και η Λέσχη και η Νυχτερίδα είναι η θεατρική σκηνή για τα ιστορικά και τα πολιτιστικά δρώμενα της εποχής» , σημειώνει η Γιαννακίτσα αλλά μέσα από όλο αυτό ο Τσίρκας είναι κατά κύριο λόγο συγγραφέας «παγκόσμιος» χωρίς να είναι και -χωρίς διόλου να ενδιαφέρεται να είναι- παγκοσμιοποιημένος. Σημαία του , όπως και αιτία της συγγραφικής δράσης η καταγραφή της διαφορετικότητας. «Η εύστοχη μάλιστα χρήση μιας νεωτερικής γραφής πρόσφερε στο έργο μια αμφισημία που ανταποκρίνεται στη ρευστότητα της εποχής, στις αβεβαιότητες της, στην αστάθεια των χαρακτήρων….» Το σημαντικό όμως -επισημαίνει ο Αργυρίου- είναι ότι «έδρασε για τους μεταπολεμικούς Έλληνες πεζογράφους ως σημείο αναφοράς καθώς πρότεινε μια ανανεωτική γραφή σύμφωνα με την οποία «η μορφή παράγει νόημα». «Αλλιώς τα σημαινόμενα καταντούν γυμνασιακές εκθέσεις που ικανοποιούν αδαείς δασκάλους και αμύητους αναγνώστες που διαβάζουν πηδώντας σελίδες».\nΠέρα όμως από τη θεματολογία και τη μορφή αξίζει να «σκύψουμε» με προσοχή και στην ίδια τη γλώσσα. Ο συγγραφέας όχι μόνο δεν ένοιωσε την ανάγκη να απεγκλωβιστεί από τα εθνικά σύνορα μιας μικρής χώρας, και προκειμένου να αυξήσει την αναγνωσιμότητά του να γράψει σε πλατιά ομιλούμενη γλώσσα, αλλά υπηρέτησε αυτή τη γλώσσα της μικρής κοινότητας με μεγάλο σεβασμό, πηγαίνοντάς την παραπέρα, κάνοντάς την υποδειγματική όχι μόνο για αναγνώστες αλλά και για τους επίδοξους ομοτέχνους του. Χρησιμοποίησε τόσο τη θεματολογία όσο και τη μορφή για να αναδείξει αξίες και πρότυπα ταιριαστά στον κάθε λαό.\nΠόσο χαιρόμαστε τη γλώσσα όταν διαβάζουμε στη Νυχτερίδα:\n«Η γη στο Δέλτα στραφτάλιζε κάτω από το φεγγάρι. Μαύρη σιλουέτα σε φόντο ασημί. Μια γκαμούζα σκυμένη πίνει από το κανάλι. Δεντροστοιχίες από ευκάλυπτους και πιο κάτω άλλες με συκομουριές. .. Τόπος προσευχής, αλώνι ή τάφος; ανθρωποι δεν φαίνονται, τα χωριά λουφάζουν σκοτεινά και δίχως κίνηση . μόνο οι χουρμαδιές, λυγερές κι ολομόναχες, ξεπετάγονται μέσ’ από τα λασπόσπιτα και σαλεύουν ψηλά το σπαθωτό τους φύλλωμα Σα λοφίο θυμωμένου τσαλαπετεινού.»\nΚι όλα αυτά συνέβαιναν στο Νταμανχούρ, και πουθενά αλλού στον κόσμο. Είναι δε, τόσο ζωντανά δοσμένα που δεν έχεις καμιά αμφιβολία για το ότι μόλις βρεθείς εκεί θα τα συναντήσεις, θα πιάσεις τον εαυτό σου να τα αναζητάς.. Μέσα από τη γραφή του Τσίρκα είχες την ευκαιρία να διαβείς σοκάκια, να γνωρίσεις μια πόλη που αλλιώς θα χρειαζόταν «μήνες, πολλές μέρες αδειανές…να παίρνω δρόμους που δεν ξέρω που βγάζουνε, να κάνω ανακαλύψεις, μια εσωτερική αυλή, με μπλε μαλτεζόπλακες, τα σχέδια μιας ξεγοφιασμένης καγκελόπορτας, ένα μικρό τζάμι με κίτρινες και τριανταφυλλιές ραβδώσεις σαν ποδοσφαιρική φανελίτσα και πλάι του ένα δέντρο με γυαλιστερό κορμό και φύλλωμα γεμάτο δεκοχτούρες.»[σ. 14]\nΤο ομολογεί και ο Χατζίνης: «Ό,τι δεν βρήκα μέσα στο Αλεξανδρινό κουαρτέτο του Λώρενς Ντάρελ μου το πρόσφερε η Νυχτερίδα. Είδα την Αλεξάνδρεια, όχι βεβαίως όπως τη γνώρισα, αφού ο καθένας πλάθει το όραμα μιας πολιτείας σύμφωνα με τα δικά του μέτρα ,αλλά στις χαρακτηριστικές της εκείνες στιγμές που σε όλους είναι κοινές και που αρκεί μια απλή υπόμνησή τους για να ξυπνήσει τις δικές μας μνήμες. Ένα τοπίο , μια πολιτεία δεν είναι για μας ένα σύνολο δρόμων και οικοδομών ,αλλά προσωπικών αντιδράσεων που δίνουν στα εξωτερικά φαινόμενα ένα ιδιαίτερο χρώμα. Ο Στρατής Τσίρκας είναι ένας αληθινός δεξιοτέχνης του υπαινιγμού, για να μπορεί να ανακαλεί αυτούσιες αυτές τις προσωπικές μας μνήμες» , για το Χατζίνη, ή να δημιουργεί άλλες, ζεσταίνοντας τις αισθήσεις μας, σαν εκείνες στη Χαμένη Άνοιξη για την Αθήνα που μεθώντας ο ίδιος από την ευδαιμονία της παλινόστησης, έχανε κάπου την έννοια του μέτρου. « Τι τα θές! Στιγμές θαρρώ πως ζω στη Βαγδάτη, πώς είμαι ο Χαρούν ελ Ρασίντ, και τριγυρνώ τη νύχτα στις γειτονιές, πού όργωνα τους δρόμους είκοσι δυο χρονώ παλικάρι, πότε ξυστά στους τοίχους και πότε με βροντερά τακούνια όλος αυτοπεποίθηση, στα Πετράλωνα, το Αιγάλεω, την Κολοκυνθού, του Φιλοπάππου, το Παγκράτι, τ’ Αναφιώτικα, τα Κουπόνια… Αθήνα, η πιο ανοιχτή πόλη του κόσμου! Πόση βόλτα χρειάστηκε να κάνω για να σ’ ανακαλύψω κι εσύ να βρίσκεσαι μέσα στα πόδια μου: Μασσαλία, Παρίσι, Πράγα, Βουδαπέστη, Γράμμος. Κι ύστερα Μπούλκες, Σόφια, Μόσχα, Τασκένδη…»\nΗ διαχρονικότητα βεβαίως του Τσίρκα είναι άμεσα σχετιζόμενη με τη λογοτεχνική αξία των κειμένων του, με το ότι δεν αναμάσησε τα ίδια, αλλά και είχε κάτι να πει και το είπε με μαεστρία μοναδική «ακολουθώντας πιο φιλόδοξες λογοτεχνικές δομές, [φτάνοντας τελικά] στην πληρότητα ενός έργου που αποτελεί σταθμό.»\nΕνός έργου, που την παγκοσμιοποίηση δεν την αναζήτησε στη μορφή ή τα εξωτερικά στοιχεία του. Την έκανε πράξη στον εσωτερικό του λόγο, πλουτίζοντάς την με μια γλώσσα υψηλής αισθητικής ποιότητας:\n« Δωμάτια μεγάλα κι αψηλοτάβανα…παντού βιβλιοθήκες με γαλλικές κι εγγλέζικες εκδόσεις. Γκραβούρες με σκυλιά του κυνηγιού και άλογα μια μικρή ακουαρέλα της Μαρί Λωρανσέν, ένα λάδι του Καλμούχου από την εξπρεσιονιστική του περίοδο. Ζούσε ολομόναχος, συντροφιά με τις πίπες του και τα λογιώ χαρμάνια που κατασκεύαζε από εγγλέζικα καπνά, ολλανδικά, αμερικάνικα πολύ μελωμένα, πούρα χαβάνας ψιλοκομμένα και τα λοιπά…Ήταν μελαχρινός, με καλά ξουρισμένο πρόσωπο, ντυμένος ακριβά και διακριτικά. Κοντολογίς εγγλεζόφερνε….»\nKαι βεβαίως μεταφράστηκε. Δεν στάθηκε εμπόδιο η γλώσσα γι’ αυτό. Όπως δεν στέκεται εμπόδιο για να διαβάσουμε και να χαρούμε στα Ελληνικά και Μαρκές, εμπλεκόμενοι με ονόματα αξεπέραστων γλωσσοδετών που αναδύουν μυρωδιές καυτού καλοκαιριού , άγνωστης αύρας. Αυτό μας έλκει, εκεί ζητούμε να ταξιδέψουμε. Από την άποψη αυτή ο λογοτέχνης είναι ο πιο αξιόπιστος πρέσβης της χώρας του στις α-συνοριακές ερήμους της νέας εποχής. Να βγει εκεί –ιδιαίτερα και πολύ περισσότερο τώρα- με τη δική του αλήθεια, να μιλήσει για τα δικά του βιωμένα πράγματα, να αρνηθεί την υιοθέτηση της ισοπεδωτικής μαζικής κουλτούρας. Να στοχεύσει στην ψυχή του άλλου και να στήσει στη συνέχεια αυτί να ακούσει κι εκείνου το τραγούδι.\nΩστόσο χρειαζόμαστε καλούς μεταφραστές. Γιατί είναι αλήθεια πως αποτελεί εμπόδιο η ιδιαιτερότητα της γλώσσας στο άνοιγμα της λογοτεχνίας σε μεγάλες αγορές. Το ζήτημα της μετάφρασης είναι κορυφαίο. Να μην περιορίζεται το ενδιαφέρον στο μύθο και στην πλοκή. Να αποδοθεί και ο λόγος με τη μεγαλύτερη ακρίβεια πιο πιστά στη σκέψη και στη λεπτή γλωσσική απόχρωση που είχε στο νου του ο συγγραφέας. Δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο.\nΑλλά νομίζω πως είναι και θέμα νοοτροπίας. Έλλειψης διεκδίκησης. Ο συγγραφέας καλείται πολλές φορές μόνος του να βρει το μεταφραστή του, να κινήσει τις διαδικασίες πρόσβασης σε ξένους εκδοτικούς οίκους. Κι αυτό είναι θέμα μάνατζμεντ, για να μιλήσω με σύγχρονους όρους, τους οποίους αργούμε να υιοθετήσουμε και περιοριζόμαστε να παρακολουθούμε τους άλλους πώς το κάνουνε. Αλλά είναι ζήτημα ενός άλλου συνεδρίου ή μιας άλλης ανακοίνωσης το πώς μπορεί να πάρει θέση στην παγκόσμια κοινότητα ο συγγραφέας που δουλεύει την κάθε του λέξη , που κάνει λόγο την πιεστική ανάγκη του για κοινοποίηση, που την αλήθεια της ψυχής του καταθέτει, πασχίζοντας να κάνει πράξη την επιθυμία του Κλαούντιο Μάγκρις «ως αναγνώστης πιστεύω στην πολυγαμία και τον πολυθεϊσμό».\nΟ στόχος του «πολιτισμού της λογοτεχνικής γραφής»: σε τι θέλει να συμβάλλει, τι να προασπίσει, τι να σημάνει…\nΗ έννοια της παγκοσμιοποίησης σε αντιπαραβολή με εκείνη της παγκοσμιότητας : Globalisation # Globality\nΗ λογοτεχνία στόχο και αξία έχει να γνωρίσει αυτές τις ιδιαιτερότητες του κάθε λαού στον άλλο. Το ενδιαφέρον της, άρα, εντοπίζεται στην πολιτισμική σύγκρουση.\nΨευδοπρόβλημα και μύθος πως «εμμένοντας πεισματικά Ελληνόπρεπα και εθνικά» απεμπολείς την αναγνωσιμότητα, περιθωριοποιείσαι, απομονώνεσαι. Δεν είναι ρεαλισμός η ταύτιση με την κρατούσα άποψη, ούτε η αποδοχή της εύκολης λύσης… Είναι σεβασμός στην ταυτότητά μας. Δεν είναι εσωστρέφεια…\n΄Ενσταση στο συρμό που η ιστορία επισημαίνει ότι δεν έχει διάρκεια…\nΒεβαίως απόλυτα κατανοητή η ανάγκη για εμπορικότητα. Ο δημιουργός λογοτέχνης γράφει για να διαβάζεται. Θέλει να επικοινωνεί με περισσότερους αναγνώστες. Θεμιτό.\nΑθέμιτο, όταν γίνεται χωρίς αρχές και σε λάθος κατεύθυνση.\nΑναφορά στον Pablo Neruda, στο Lorca, στις διαδρομές του Markes…\nΈνα κείμενο διαπνεόμενο από κοσμοπολιτισμό, στο οποίο δίνεται –κατά τον Καβάφη- η μικρογραφία του κόσμου, αλλά «εμμένει εθνικά» παρουσιάζοντας τη διαφορετικότητα των λαών που κινούνται στο ίδιο περιβάλλον κουβαλώντας όμως μέσα τους την ιδιαίτερη κουλτούρα τους , τα εθνικά τους στοιχεία, έως και τις συμπεριφορές.\nΈμφαση στην εξέταση της θεματολογίας και της μορφής και πόσο αυτή χρησιμοποιείται για να αναδείξει αξίες και πρότυπα ταιριαστά στον κάθε λαό.\nΗ επισήμανση από τον ίδιο το συγγραφέα της αναγκαιότητας να λειτουργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο το κείμενό του.\nKαι βεβαίως μεταφράστηκε. Δεν στάθηκε εμπόδιο η γλώσσα γι’ αυτό. Ωστόσο χρειαζόμαστε καλούς μεταφραστές. Να μην περιορίζεται το ενδιαφέρον στο μύθο και στην πλοκή. Να αποδοθεί και ο λόγος με τη μεγαλύτερη ακρίβεια πιο πιστά στη σκέψη και στη λεπτή γλωσσική απόχρωση που είχε στο νου του ο συγγραφέας. Δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο. Άλλωστε μόνο στην Ελληνική γλώσσα συμβαίνει αυτό;\nΠολυπολιτισμικότητα και εθνική κουλτούρα: διϊστάμενες έννοιες; ή – δυνητικά- αλληλοσυμπληρωματικές; Το παράδειγμα της Λογοτεχνίας.\nΌταν ο κ. Παπασταματίου μου πρότεινε τη χαρά και την τιμή να ανοίξω ένα δίαυλο επικοινωνίας μαζί σας, με ένα σύλλογο, δηλαδή, που ο τίτλος του το 2004 λέει τόσο πολλά και υπαινίσσεται ακόμα περισσότερα , το θέμα αυτού του λογίδριου και – παρακαλώ ευθύς εξαρχής να το δείτε ως πρώτο λόγο στο διάλογο που θα σας παρακαλούσα να ακολουθήσει- ήρθε στα χείλη μου αυτόματα και βίαια. Ήθελα να μιλήσω και να προβληματιστούμε από κοινού για την πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα, και όχι μόνο, της ουσιαστικής κατάρριψης των συνόρων από λαούς που μετακινούνται , που αλλάζουν τη ζωή τους, που επιλέγουν το άγνωστο, φοβισμένοι και τρομαγμένοι πρώτα οι ίδιοι από την πραγματικότητα του οικείου περιβάλλοντός τους, προκαλώντας σε κάποιες περιπτώσεις –στη συνέχεια- και εκείνοι, τον τρόμο των άλλων.\nΚεντρικό σημείο αναφοράς μας τρεις έννοιες: πολυπολιτισμικότητα, παγκοσμιοποίηση, εθνική κουλτούρα.\nΕίναι αλήθεια πως συνηθίσαμε να θεωρούμε πως από τη στιγμή που ένας λαός έρχεται σε επαφή με έναν άλλο κι ανταλλάσσουν ιδέες, ο ένας μαθαίνει για τα στοιχεία του άλλου, καιροφυλακτεί ο κίνδυνος να τροποποιήσει τα δικά του, υιοθετώντας ανεξέλεγκτα τα διαφορετικά . Ζούμε στη Ρόδο και έχουμε όλοι υποστεί τις συνέπειες της ξενομανίας. Για πολλά χρόνια τις βλέπαμε δίπλα μας αισθητά. Σε πολλές περιπτώσεις εξακολουθούμε να τις βλέπουμε και σήμερα.\nΑυτό είναι αλήθεια , αλλά όχι με τη σχέση αιτίου –αιτιατού. Μπορεί να συμβεί. Αλλά δεν είναι σίγουρο. Μπορεί να σημαίνει εξουδετέρωση, – και θα περιγράψω στη συνέχεια στο χώρο της λογοτεχνίας τι σημαίνει αυτό- , αλλά μπορεί να σημαίνει και δημιουργική αφομοίωση. Γιατί δεν είναι καθοριστικός παράγοντας η επικοινωνία, η επαφή, ή ακόμα κι ο συγχρωτισμός των λαών μεταξύ τους. Αυτή έτσι κι αλλιώς είναι η πραγματικότητα του 21ου αι. . Δεν μπορεί ,ούτε και πρόκειται να αλλάξει. Τα σύνορα για τους λαούς –έστω κι αν το αγνοούν οι κυβερνήσεις, έχουν πέσει. Υπ’ αυτό το πρίσμα , την ιστορία πλέον την κινούν οι πολίτες.\nΣυμβιώνουμε πλέον με Ιρανούς, Ιρακινούς, Αφγανούς, Βούλγαρους, Μολδαβούς, Ρώσους , Αλβανούς, όμοια όπως πριν από κάποια χρόνια με Πολωνούς, Βιετναμέζους και τόσους άλλους. Δεν είναι άρα λύση να τους αγνοούμε. Ούτε βέβαια να τους δεχτούμε άκριτα, στο σύνολό τους. Αλλά δεν είναι – για παράδειγμα – όλοι οι Αλβανοί το ίδιο. Με αφορμή το βιβλίο μου , κάνοντας μια μικρή έρευνα γι’αυτό το λαό, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ίσως είναι ο μοναδικός λαός-ή σίγουρα ένας από τους λίγους- που δεν έμαθαν να ξεχωρίζουν το καλό και το κακό, το δίκιο και το άδικο. Δεν είχαν το Θεό να πιστέψουν, να τους βοηθήσει να οριοθετήσουν αξίες, να καλλιεργήσουν ηθικη. Ο Χότζα ήταν ο Θεός τους, σε αυτόν πίστευαν, μόλις αυτός κατέρρευσε τα παρέσυρε όλα. Αστυνομοκρατικό κράτος, πρόσεχαν μόνο να μην τους δει ο χωροφύλακας. Σε διαφορετική περίπτωση μπορούσαν να κάνουν τα πάντα. Γι’ αυτό είδαμε εγκλήματα για εκατό δραχμές. Άμα δεν έχεις συνείδηση να σε σταματήσει, οι εκατό δραχμές και τα δέκα εκατομμύρια είναι το ίδιο ποσό, εφόσον εκείνη τη στιγμή είναι εκείνα που έχεις ανάγκη, και το μόνο που ασπάζεσαι είναι το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Τη θέση μου επιβεβαίωσε και ο κοινωνιολόγος κ. Βασίλης Φίλιας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ισοπεδώνονται όλοι κάτω από το ίδιο σχήμα και πολύ περισσότερο ότι κι αυτός ο λαός δεν έχει πολιτισμό. Το σημαντικό είναι να τον μάθουμε και να τον σεβαστούμε και μεις.\nΜε στόχο να τους εντάξουμε. Μας συμφέρει ως έθνος να το κάνουμε αυτό. Ακόμα και ως κράτος. Σας θυμίζω τη ρήση του Τζόρτζ Κάννιγκ που ως Υπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας είχε το 1820 τονίσει ότι οι Άγγλοι υπήρξαν για τρεις γενιές φιλότουρκοι ακριβώς γιατί ήταν Αγγλόφιλοι. Η έννοια της πατρίδας τον 21ο αι. επιβάλλει να κάνουμε τέτοια ανοίγματα.\nΑυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να χάνονται τα στοιχεία του ενός λαού στην παρουσία του άλλου. Ούτε καν να απειλούνται. Αντίθετα είναι ευκαιρία να ενδυναμώνονται, να αναδεικνύονται, να εμπλουτίζονται. Συσφίγγουν οι λαοί τις σχέσεις τους αλληλοεπηρεαζόμενοι. Τροποποιούνται και οι κουλτούρες. Ο κόσμος προχωράει. Το οικοδόμημα φουσκώνει, που θα έλεγε κι ο Παπανούτσος, εμπλουτίζεται με νέα στοιχεία, γιγαντώνεται, εμφανίζεται υγιές, δεν συρρικνώνεται και φθίνει. Αλλά με τη βασική προϋπόθεση τα στοιχεία που υιοθετούνται και αφομοιώνονται, να είναι ταιριαστά στην υπάρχουσα κουλτούρα. Με σεβασμό στη δική του ο κάθε λαός θα γνωρίσει τη κουλτούρα του άλλου. Με προϋπάρχουσα την εκτίμηση για τη δική του. Άρα καθοριστικός παράγοντας είναι η παιδεία των λαών. Παιδεία που οδηγεί στη γνώση και το σεβασμό και στερεώνει ένα υπόβαθρο ανθρωπιστικών και πολιτιστικών αξιών με κέντρο τον άνθρωπο, το φυσικό και το ιστορικό του περιβάλλον. Κι από κεί και πέρα, κανείς δεν καταστρέφει αυτό που ξέρει κι έχει μάθει να σέβεται. Με στόχο μια καλύτερη κοινωνία. Κι είναι θέμα χειρισμού και επιλογών το «αν θα προσανατολίσουμε το μέλλον του πολιτισμού μας προς αυτήν ή προς τη βαρβαρότητα» κατά πως ισχυρίζονται κι οι σύγχρονοι φιλόσοφοι.\nΜίλησα ως τώρα κυρίως για την πολυπολιτισμικότητα σε σχέση με την εθνική κουλτούρα. Μια τρίτη έννοια είναι η παγκοσμιοποίηση. Κι αυτή μαζί με άλλους πλήττει και το χώρο του αμέσου ενδιαφέροντός μου, το χώρο της λογοτεχνίας, δεδομένου ότι στη νέα πραγματικότητα ο λογοτέχνης καλείται εκ νέου να οριοθετήσει τη θέση του. Τι θέλει να πει, σε τι να συμβάλλει η λογοτεχνία, τι να προασπίσει, τι να σημάνει… Για ποιο λόγο εντρυφούμε σε αυτήν… ποιος εντέλει είναι ο στόχος αυτού που εγώ τουλάχιστον θα ονόμαζα «πολιτισμό της λογοτεχνικής γραφής».\nΟ λογοτέχνης –άκουσα το Βασίλη το Φίλια να λέει πρόσφατα σε ένα συνέδριο που είχα την τιμή και τη χαρά να συμμετέχω- διαφέρει από το φιλόλογο γιατί ο τελευταίος ασχολείται με τη λέξη, ενώ ο πρώτος με τα πράγματα, με την έννοια των γεγονότων, με την έννοια των «όντως όντων». Όχημά του όμως βεβαίως είναι η λέξη, ο λόγος, εν κατακλείδι η γλώσσα. Και η κύρια πολιτιστική μάχη γίνεται σήμερα γύρω από τη γλώσσα. Κι εννοούσε μεθοδευμένα , με στόχο….\nΜε τον όρο «Παγκοσμιοποίηση» γενικά οριοθετούμε τη μετάβαση από το εθνικό στο παγκόσμιο επίπεδο νοοτροπιών, συμπεριφορών, ταυτίζοντάς τη με την ισοπέδωση, την εξομοίωση του τρόπου σκέψης, δράσης και αντίδρασης των λαών σε όλον τον κόσμο. Απλουστευμένα και σχηματικά: η σκέψη περνά από το διαδίκτυο, όλοι οι λαοί είναι ένα, σκέφτονται , λειτουργούν και αντιδρούν το ίδιο. Αυτό εννοούσα με την “εξουδετέρωση “ για να σας θυμίσω αυτά που λίγο πριν είπα.\nΚαι βέβαια σε μια γλώσσα περίπου κοινή, ευκολομετάφραστη, προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις ενός παγκόσμιου λεξικού, που κράτα κι εκείνο το μέσο όρο κι απαιτεί να το σέβονται. Στόχος η κοινοτυπία και επικίνδυνο σημείο η ακρότητα, η γλωσσική ιδιοτυπία, οι νεολογισμοί, η ανάγκη της λεπτομερούς περιγραφής κι οι αποδεκτές -σε άλλες περιπτώσεις- λεκτικές ακροβασίες. Όμως όλα αυτά είναι που καταδεικνύουν μια γλώσσα που επεξεργάζεται συνεχώς, που στο εργαστήρι του δημιουργού σμιλεύεται και -ανάλογα με την τέχνη του καλλιτέχνη- μεγαλουργεί ή φθίνει. Όλα είναι μέσα στο παιχνίδι, κι όλα είναι επιτρεπτά στο γνήσιο λογοτέχνη, αφού εκεί τίποτα δεν θεωρείται ορισμένο και όλα βρίσκονται υπό συνεχή διερεύνηση, γεώργηση και κατάκτηση , που λέει και ο Παντελής ο Μπουκάλας. “ Η γλώσσα δεν είναι τόπος γέννησης, είναι τόπος ανακατάκτησης αυτού που δεν πρέπει ποτέ να θεωρείται δεδομένο…»\n“Αυτή ακριβώς η ποιητική επεξεργασία απουσιάζει σε πεζογραφήματα – συνεχίζει ο Μπουκάλας- που είναι μεν γραμμένα στην Ελληνική ή όποια άλλη γλώσσα, όμως στη βαθιά τους δομή έχουν συνταχθεί κατά το πρότυπο μια απλουστευμένης, επίπεδης και άμουσης εσπεράντο, χαμηλότερης και της τηλεοπτικής κοινής…μια γλώσσα γυάλινη, άτερπνη, ακίνδυνη, μονοεπίπεδη…»\nΑυτό –πρέπει να παραδεχτούμε- ότι συμβαίνει όταν ο συγγραφέας έχει εκ προοιμίου αποφασίσει ότι η δουλειά του εξαντλείται στην υπόθεση.\nΕίναι φανερό όμως ότι κανένας λογοτέχνης που σέβεται στον εαυτό του δεν υποκύπτει -ανενδοίαστα τουλάχιστον- σε μια τέτοια λογική, ακολουθώντας συγκεκριμένες συνταγές επιτυχίας που του υποδεικνύουν, μάλιστα, οι εκδότες του. Όχι γιατί δεν τον ενδιαφέρουν οι πωλήσεις, ή γιατί δεν νοιάζεται για την αναγνωσιμότητα των βιβλίων του. Ό, τι γράφεται και κυρίως ό, τι εκδίδεται γίνεται για να διαβαστεί. Την ορμή της ανακοίνωσης υπηρετεί ο λογοτέχνης, την ανάγκη για επικοινωνία ζητά να πληρώσει. Μα όχι χωρίς αρχές και σε λάθος κατεύθυνση. Όχι με στόχο μόνο το μέσο αναγνώστη. Ακόμα κι εκείνος που δύσκολα το παραδέχεται, τον υποψιασμένο –θέλω να πιστεύω- καρτερεί, στην κοινωνία αναγνωστών επιθυμεί να εισέλθει, στον απαιτητικό αναγνώστη αποβλέπει. Αυτόν που μέσα στη μάζα θα αναζητήσει το διαφορετικό, θα επιχειρήσει να ανακαλύψει νέα πράγματα, να δει πώς προσλαμβάνουν τα ίδια προβλήματα άλλοι άνθρωποι αλλού, αν ακόμα, τα θεωρούν προβλήματα, ή είναι κάπως αλλιώς κατανεμημένα στο δικό τους τρόπο σκέψης.\nΓιατί αυτές οι διαφορές σε ολόκληρο τον κόσμο έστω και στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και σε περιβάλλον πολυπολιτισμικότητας και υφίστανται και ανθίστανται. Η ομογενοποίηση των λαών περνά από άλλους δρόμους, αδιάβατα στενοσόκακα για τους υπερπολιτισμένους, τους δικτυωμένους, δεν μου φαίνεται πως όλοι εμείς που έχουμε διαφορετική εντύπωση κινδυνεύουμε να τα διαβούνε εκείνοι…\nΗ θετική πλευρά όμως της παγκοσμιοποίησης, γιατί υπάρχει τέτοια, είναι η ευκαιρία να νιώσουν οι λαοί πως τα προβλήματά τους είναι κοινά και πως δεν τους εμποδίζουν πια τα σύνορα για να τα διαδηλώνουν από κοινού, αντίθετα τους επιτρέπουν να ενώνουν τα χέρια για να φωνάζουν ενάντια. Αλλά αυτό δεν ανήκει στο οπτικό πεδίο των υπερασπιστών της παγκοσμιοποίησης συλλήβδην, όλων εκείνων, δηλαδή, που δεν μπορούν να τη δουν διττά: από τη μια, ως συνειδητοποίηση του ότι ανήκουμε σε ένα ευρύτερο σύνολο, αλλά από την άλλη, ως διατήρηση των στοιχείων της εθνικής ταυτότητας. Δεν τους ενδιαφέρει. Θα αφήσουνε ήσυχους λοιπόν τους εντελώς ιδιαίτερους λαούς και θα «μας αφήσουνε» ήσυχους.\nΥπ’ αυτό το πρίσμα, η παγκοσμιοποίηση είναι ένας μύθος. Περιγράφεται ως γεγονός, αλλά δεν συντελείται στα εσωτερικά της χαρακτηριστικά. Τι σημασία έχει ένα γεμάτο πορτοφόλι στα βάθη στης Ανατολής για τη γυναίκα με τη μπούργκα, τι νόημα προσλαμβάνουν οι οργιαστικές τελετές υπερκορεσμένων καταναλωτικών ανθρώπων που αναζητούν απεγνωσμένα νέες μορφές ηδονικής απόλαυσης; «Αφορά όμως- θα πουν ίσως κάποιοι κι από το χώρο της λογοτεχνίας- το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Κάτι υπηρετούν και κάτι έχουν δώσει κι αυτοί που ασκούνται έστω και μόνο στο ερωτικό Άρλεκιν του περιπτέρου. Πολλοί άλλωστε τη γνωριμία τους με το εξωσχολικό βιβλίο ίσως μέσα από κει να την πρωτοέκαναν. Από την άλλη, δεν περιμένουμε να μας διαβάσει ο λαός του Αφγανιστάν, του Πακιστάν ή της Ινδίας…»\nΕίναι ψευδοπρόβλημα και μύθος πως «εμμένοντας πεισματικά –για να γυρίσουμε στα δικά μας- Ελληνόπρεπα και εθνικά» απεμπολείς την αναγνωσιμότητα, περιθωριοποιείσαι, απομονώνεσαι. Δεν εννοώ βεβαίως τη στατική περιγραφή του εθνικού χαρακτήρα, ή όπως έλεγε ο Πλασκοβίτης, «τη συνεχή έξαρση του ελληνικού χώρου, του ρωμαίικου χαρακτήρα, του ελληνικού πάθους». Μιλώ για την ενεργό παρακολούθηση και αποτύπωση του ελληνικού φαινομένου, γεγονός άλλωστε που μπορεί να αυξήσει και τη σημασία της ελληνικής πεζογραφίας στον Ευρωπαικό χώρο. Γιατί είναι γνωστό πως το αναγνωστικό κοινό δεν είναι συμπαγές σύνολο και δεν πρέπει ο λογοτέχνης να πέφτει στην παγίδα να το αντιμετωπίζει ως τέτοιο, φυτεύοντας ίδια λουλούδια που συχνά μάλιστα δεν ξέρει και πώς σπέρνονται…Η ζωντανή πεζογραφία είναι η λογοτεχνία των ιδεών , της κριτικής έρευνας, της διαμαρτυρίας, του ελέγχου, του προβληματισμού…Είναι αποτύπωση της εποχής και των αντίρροπων δυνάμεων που κάθε φορά την εκφράζουν και μάλιστα σε ένα συγκεκριμένο τόπο που δρά και παρατηρεί ο λογοτέχνης και ανάλογα με τη θέση που έχει στην κοινωνία. «Η γνήσια τέχνη -έλεγε ο Αργυρίου- . προϋποθέτει έντιμη σχέση με το αντικείμενό της…Πώς να περιγράψει ένας συγγραφέας τους μηχανισμούς μιας κοινωνίας και τους φορείς της όταν ζει έξω από αυτούς;» .\nΑς μην ξεχνάμε ότι δεν διαβάζουμε Pablo Neruda ή Lorca επειδή ήτανε παγκοσμιοποιημένοι. Συχνά δεν αναγνωρίζουμε ούτε τις βασικές στο χώρο και στα ονόματα διαδρομές του Markes, αλλά εντρυφούμε με μανία στις σελίδες του επιχειρώντας να τα αποκωδικοποιήσουμε, μαζί με τους τρόπους σκέψης και τις στάσεις ζωής των συμπατριωτών του, εμπλεκόμενοι με ονόματα αξεπέραστων γλωσσοδετών που αναδύουν μυρωδιές καυτού καλοκαιριού , άγνωστης αύρας. Αυτό μας έλκει, εκεί ζητούμε να ταξιδέψουμε. Από την άποψη αυτή ο λογοτέχνης είναι ο πιο αξιόπιστος πρέσβης της χώρας του στις α-συνοριακές ερήμους της νέας εποχής. Να βγει εκεί –ιδιαίτερα και πολύ περισσότερο τώρα- με τη δική του αλήθεια, να μιλήσει για τα δικά του βιωμένα πράγματα, να αρνηθεί την υιοθέτηση της ισοπεδωτικής μαζικής κουλτούρας. Να στοχεύσει στην ψυχή του άλλου και να στήσει στη συνέχεια αυτί να ακούσει κι εκείνου το τραγούδι.\nΚώς , 23-5-2004\nΣυμβιώνουμε πλέον με Ιρανούς, Ιρακινούς, Αφγανούς, Βούλγαρους, Μολδαβούς, Ρώσους , Αλβανούς, όμοια όπως πριν από κάποια χρόνια με Πολωνούς, Βιετναμέζους και τόσους άλλους. Δεν είναι άρα λύση να τους αγνοούμε. Ούτε βέβαια να τους δεχτούμε άκριτα, στο σύνολό τους. Αλλά δεν είναι – για παράδειγμα – όλοι οι Αλβανοί το ίδιο. Με αφορμή το βιβλίο μου , κάνοντας μια μικρή έρευνα γι’αυτό το λαό, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ίσως είναι ο μοναδικός λαός-ή σίγουρα ένας από τους λίγους- που δεν έμαθαν να ξεχωρίζουν το καλό και το κακό, το δίκιο και το άδικο. Δεν είχαν το Θεό να πιστέψουν, να τους βοηθήσει να οριοθετήσουν αξίες, να καλλιεργήσουν ηθικη. Ο Χότζα ήταν ο Θεός τους, σε αυτόν πίστευαν, μόλις αυτός κατέρρευσε τα παρέσυρε όλα. Αστυνομοκρατικό κράτος, πρόσεχαν μόνο να μην τους δει ο χωροφύλακας. Σε διαφορετική περίπτωση μπορούσαν να κάνουν τα πάντα. Γι’ αυτό είδαμε εγκλήματα για εκατό δραχμές. Άμα δεν έχεις συνείδηση να σε σταματήσει, οι εκατό δραχμές και τα δέκα εκατομμύρια είναι το ίδιο ποσό, εφόσον εκείνη τη στιγμή είναι εκείνα που έχεις ανάγκη, και το μόνο που ασπάζεσαι είναι το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ισοπεδώνονται όλοι κάτω από το ίδιο σχήμα και πολύ περισσότερο ότι κι αυτός ο λαός δεν έχει πολιτισμό. Το σημαντικό είναι να τον μάθουμε και να τον σεβαστούμε και μεις.\nΟ λογοτέχνης –άκουσα το Βασίλη το Φίλια να λέει πρόσφατα – διαφέρει από το φιλόλογο γιατί ο τελευταίος ασχολείται με τη λέξη, ενώ ο πρώτος με τα πράγματα, με την έννοια των γεγονότων, με την έννοια των «όντως όντων». Όχημά του όμως βεβαίως είναι η λέξη, ο λόγος, εν κατακλείδι η γλώσσα. Και η κύρια πολιτιστική μάχη γίνεται σήμερα γύρω από τη γλώσσα. Κι εννοούσε μεθοδευμένα , με στόχο….\nΣας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε,\nαλλά θα με ευχαριστούσε περισσότερο,\nαν τώρα ξεκίναγε μετάξύ μας μια συζήτηση…\nΠοιος θα ήθελε να πει κάτι;\nΘα ήθελα να ευχαριστήσω το ΔΣ της Ιπποκρατείου Βιβλιοθήκης της Κω και την αντιπρόεδρο κ. Μαίρη Φάκκου , διότι με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του νέου βιβλίου μου Ανατέλλει και στη Ντέια [εκδ. Κοχλίας- Σαββάλας] , μου προέτρεψαν να αναπτύξω το θέμα “Παγκοσμιοποίηση και εθνική κουλτούρα: έννοιες που διίστανται ή αλληλοσυμπληρώνονται;” και να έχω την εμπειρία μιας υγιούς και συμμετοχικής συζήτησης και προβληματισμού σχετικά με την πραγματικότητα που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, και όχι μόνο, της ουσιαστικής –δηλαδή- κατάρριψης των συνόρων από λαούς που μετακινούνται, που αλλάζουν τη ζωή τους, που επιλέγουν το άγνωστο, φοβισμένοι και τρομαγμένοι πρώτα οι ίδιοι από την πραγματικότητα του οικείου περιβάλλοντός τους, προκαλώντας σε κάποιες περιπτώσεις –στη συνέχεια- και εκείνοι, τον τρόμο των άλλων.\nΜέσα στο χώρο της βιβλιοθήκης στην Κω καταφέραμε να κουβεντιάσουμε για ουτοπίες: “τα όνειρα χαράζουν τα σύνορα, / πριν τα αντιγράψουν τεχνοκράτες τοπογράφοι” , αλλά και για την αναγκαιότητα – και την προσφορά άρα- της λογοτεχνίας σε έναν κόσμο που δεν καθορίζεται τόσο από γεωγραφικά όρια, που λειτουργεί πολυδιάστατα, που αλληλοκαθορίζεται κι αλληλοεξαρτιέται από τον άλλο άνθρωπο, κι όπου εκείνη καλείται να γνωρίσει αυτές ακριβώς τις ιδιαιτερότητες του κάθε λαού στον άλλο. Να αναδείξει την πολιτισμική σύγκρουση. Να κάνει πράξη την ώσμωση, την ενδοεπικοινωνία, την αλληλεπίδραση των λαών ιδιαίτερα στη νέα πραγματικότητα.\nΑπό την άποψη αυτή ο λογοτέχνης είναι ο πιο αξιόπιστος πρέσβης της χώρας του στις α-συνοριακές ερήμους της νέας εποχής. Οφείλει να βγει με τη δική του αλήθεια, να μιλήσει για τα δικά του βιωμένα πράγματα, να αρνηθεί την υιοθέτηση της ισοπεδωτικής μαζικής κουλτούρας. Να στοχεύσει στην ψυχή του άλλου και να στήσει -στη συνέχεια- αυτί να ακούσει κι εκείνου το τραγούδι.\nΧαρά Κοσεγιάν, διδάκτωρ φιλοσοφίας-λογοτέχνης\nHΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΗ ΡΟΔΟ\nΘΕΜΑ: “Η ΓΛΩΣΣΑ ΕΊΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ”\nΧΑΡΆ ΚΟΣΕΓΙΑΝ, δρ. Πανεπιστημίου Αθηνών -λογοτέχνης\n«Πολυπολιτισμικότητα και εθνική κουλτούρα στο χώρο της Λογοτεχνίας.”\nΚλήθηκα να ανοίξω τη σημερινή ημερίδα με θέμα «Η γλώσσα είναι υπόθεση όλων μας» με θέμα που αφορά τη λογοτεχνία και το λογοτεχνικό γίγνεσθαι, έχοντας στο νου μου δύο βασικούς άξονες. Ο ένας, είναι η σημερινή περιρρέουσα ατμόσφαιρα της πολυπολιτισμικότητας και της παγκοσμιοποίησης που τόσο επιθετικά έχει εισβάλλει κυρίως στο χώρο της λογοτεχνίας δημιουργώντας νέα δεδομένα. Ο δεύτερος, είναι η σταθερά ότι η λογοτεχνία είναι πολιτισμός. Φορέας και στίγμα του. «Η πρώτη ποιότητα λόγου είναι στη λογοτεχνία», λέει ο Κωστής Μπαλάσκας κι ουδείς σήμερα αμφισβητεί σοβαρά την αξία της λογοτεχνίας για την αισθητική και γλωσσική καλλιέργεια του ατόμου. Γι’ αυτό το πώς διδάσκουμε λογοτεχνία και γλώσσα -για να συνδεθούμε και με επόμενη εισήγηση –είναι βαρύτατη ευθύνη και δύσκολο καθήκον.\nΠοιοι είναι όμως σήμερα οι κίνδυνοι της λογοτεχνίας;\nΠοια ή διαμορφωμένη κατάσταση;\nΑυτό είναι αλήθεια , αλλά όχι με τη σχέση αιτίου –αιτιατού. Μπορεί να συμβεί. Αλλά δεν είναι σίγουρο. Μπορεί να σημαίνει εξουδετέρωση, – και θα περιγράψω στη συνέχεια στο χώρο της λογοτεχνίας τι σημαίνει αυτό- , αλλά μπορεί να σημαίνει και δημιουργική αφομοίωση. Γιατί δεν είναι καθοριστικός παράγοντας η επικοινωνία, η επαφή, ή ακόμα κι ο συγχρωτισμός των λαών μεταξύ τους. Αυτή έτσι κι αλλιώς είναι η πραγματικότητα του 21ου αι. Δεν μπορεί ,ούτε και πρόκειται να αλλάξει. Τα σύνορα για τους λαούς –έστω κι αν το αγνοούν οι κυβερνήσεις, έχουν πέσει. Υπ’ αυτό το πρίσμα , την ιστορία πλέον την κινούν οι πολίτες.\nΣυμβιώνουμε πλέον με Ιρανούς, Ιρακινούς, Αφγανούς, Βούλγαρους, Μολδαβούς, Ρώσους , Αλβανούς, όμοια όπως πριν από κάποια χρόνια με Πολωνούς, Βιετναμέζους και τόσους άλλους. Δεν είναι άρα λύση να τους αγνοούμε. Ούτε βέβαια να τους δεχτούμε άκριτα, στο σύνολό τους. Αλλά δεν είναι – για παράδειγμα – όλοι οι Αλβανοί το ίδιο. Δεν ισοπεδώνονται όλοι κάτω από το ίδιο σχήμα. Κάθε λαός έχει το δικό του πολιτισμό. Το σημαντικό είναι να τον μάθουμε και να τον σεβαστούμε και μεις. Κι ίσως σε πολλές περιπτώσεις και να τους εντάξουμε.\nΑυτό δεν σημαίνει ότι χάνονται τα στοιχεία του ενός λαού στην παρουσία του άλλου. Ούτε καν απειλούνται. Αντίθετα, είναι ευκαιρία μέσω της αλληλοεπικοινωνίας και της ανταλλαγής να ενδυναμώνονται, να αναδεικνύονται, να εμπλουτίζονται. Συσφίγγουν οι λαοί τις σχέσεις τους αλληλοεπηρεαζόμενοι. Τροποποιούνται και οι κουλτούρες. Ο κόσμος προχωράει. Το οικοδόμημα φουσκώνει, που θα έλεγε κι ο Παπανούτσος, εμπλουτίζεται με νέα στοιχεία, γιγαντώνεται, εμφανίζεται υγιές, δεν συρρικνώνεται και φθίνει. Αλλά με τη βασική προϋπόθεση τα στοιχεία που υιοθετούνται και αφομοιώνονται, να είναι ταιριαστά στην υπάρχουσα κουλτούρα. Με σεβασμό στη δική του ο κάθε λαός θα γνωρίσει τη κουλτούρα του άλλου. Με προϋπάρχουσα την εκτίμηση για τη δική του. Άρα καθοριστικός παράγοντας είναι η παιδεία των λαών.\nΠαιδεία που οδηγεί στη γνώση και το σεβασμό και στερεώνει ένα υπόβαθρο ανθρωπιστικών και πολιτιστικών αξιών με κέντρο τον άνθρωπο, το φυσικό και το ιστορικό του περιβάλλον. Κι από κεί και πέρα, κανείς δεν καταστρέφει αυτό που ξέρει κι έχει μάθει να σέβεται. Με στόχο μια καλύτερη κοινωνία. Κι είναι θέμα χειρισμού και επιλογών το «αν θα προσανατολίσουμε το μέλλον του πολιτισμού μας προς αυτήν ή προς τη βαρβαρότητα» κατά πως ισχυρίζονται κι οι σύγχρονοι φιλόσοφοι.\nΟ λογοτέχνης –λέει ο κ. Φίλιας – διαφέρει από το φιλόλογο γιατί ο τελευταίος ασχολείται με τη λέξη, ενώ ο πρώτος με τα πράγματα, με την έννοια των γεγονότων, με την έννοια των «όντως όντων». Όχημά του όμως βεβαίως είναι η λέξη, ο λόγος, εν κατακλείδι η γλώσσα. Και η κύρια πολιτιστική μάχη γίνεται σήμερα γύρω από τη γλώσσα. Κι εννοεί μεθοδευμένα, με στόχο….\n“Αυτή ακριβώς η ποιητική επεξεργασία απουσιάζει σε πεζογραφήματα – συνεχίζει ο Μπουκάλας- που είναι μεν γραμμένα στην Ελληνική ή όποια άλλη γλώσσα, όμως στη βαθιά τους δομή έχουν συνταχθεί κατά το πρότυπο μια απλουστευμένης, επίπεδης και άμουσης εσπεράντο, χαμηλότερης και της τηλεοπτικής κοινής… Μια γλώσσα γυάλινη, άτερπνη, ακίνδυνη, μονοεπίπεδη…»\nΕίναι φανερό όμως ότι κανένας λογοτέχνης που σέβεται τον εαυτό του δεν υποκύπτει -ανενδοίαστα τουλάχιστον- σε μια τέτοια λογική, ακολουθώντας συγκεκριμένες συνταγές επιτυχίας που του υποδεικνύουν, μάλιστα, οι εκδότες του. Όχι γιατί δεν τον ενδιαφέρουν οι πωλήσεις, ή γιατί δεν νοιάζεται για την αναγνωσιμότητα των βιβλίων του. Ό, τι γράφεται και κυρίως ό, τι εκδίδεται γίνεται για να διαβαστεί. Την ορμή της ανακοίνωσης υπηρετεί ο λογοτέχνης, την ανάγκη για επικοινωνία ζητά να πληρώσει. Μα όχι χωρίς αρχές και σε λάθος κατεύθυνση. Όχι με στόχο μόνο το μέσο αναγνώστη. Ακόμα κι εκείνος που δύσκολα το παραδέχεται, τον υποψιασμένο –θέλω να πιστεύω- καρτερεί, στην κοινωνία αναγνωστών επιθυμεί να εισέλθει, στον απαιτητικό αναγνώστη αποβλέπει. Αυτόν που μέσα στη μάζα θα αναζητήσει το διαφορετικό, θα επιχειρήσει να ανακαλύψει νέα πράγματα, να δει πώς προσλαμβάνουν τα ίδια προβλήματα άλλοι άνθρωποι αλλού, αν ακόμα, τα θεωρούν προβλήματα, ή είναι κάπως αλλιώς κατανεμημένα στο δικό τους τρόπο σκέψης.\nΚι όλα αυτά βεβαίως να τα κάνει με τη γλώσσα του. Γιατί, πατρίδα του λογοτέχνη είναι η γλώσσα του και δεν εννούμε ασφαλώς τη λεξιμαγεία που φτάνει στα όρια της λεξιπορνείας, αλλά τη γνήσια λογοτεχνία , η οποία δεν έχει στόχο να παίξει με τις λέξεις, αλλά τις χρησιμοποιεί για να εκφράσει αγωνιακές καταστάσεις των ανθρώπων, οι οποίες φυσικά εκκινούν από βιωματικές εμπειρίες αλλά δεν μένουν σε αυτές, απλώνονται και ακουμπούν τις γενικότερες αγωνίες των ανθρώπων κάθε εποχής.\nΔΙΑΛΕΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΉ: ΣΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗς ΚΑΙ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑς\nΚΆΡΠΑΘΟς, 22 /10/2005\nΜΑΛΙΣΤΑ!! ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΙΠΕ Ο Κ. ΜΑΚΡΗς; ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΗΝ Σας ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΩ. ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ\n[[[ΚΥΡΊΕς ΚΑΙ ΚΎΡΙΟΙ, πριν από όλα σας ευχαριστώ]]]]] που με καλέσατε. Και προτάσσω αυτό το ευχαριστώ γιατί μια τέτοια πρόσκληση για έναν άνθρωπο που δραστηριοποιείται –με τις όποιες δυνάμεις του- με όσες δυνατότητες προσφοράς ο καθένας έχει- στο χώρο που συνήθως ονομάζουμε πνευματικό, πολιτιστικό, με δράση στη λογοτεχνία και όχι μόνο , μια τέτοια πρόσκληση λοιπόν , είναι πάντα πρόκληση.\nΝα έρθω στην Κάρπαθο και να μιλήσω για λογοτεχνία στη σύγχρονη εποχή. Σε μια εποχή πολιτισμικής σύγκρουσης, ανταλλαγής και συνεχούς επαφής, ανθρώπων που προέρχονται από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα, με άλλες εμπειρίες, με άλλα προβλήματα, με διαφορετικές συνήθειες, νοοτροπίες, αλλά με έναν κοινό στόχο: να ζήσουν ήρεμα, ειρηνικά, αρμονικά, με ανέσεις στο μέτρο του ανθρώπινου, με αυτό που όλοι λέμε ποιότητα ζωής.\nΚι εκεί νομίζω πως είναι η ουσία. Αν έχει κάποιο λόγο η ύπαρξη και η παρουσία μας σε αυτόν τον κόσμο είναι να μπορεί ο ένας να στέκεται πλάι στον άλλον, να τον βοηθά, να συμπορεύεται μαζί του. Γι’ αυτό, απόψε θα ήθελα να προβληματιστούμε από κοινού για την πραγματικότητα που κι η χώρα μας βιώνει τα τελευταία χρόνια, μια πραγματικότητα ουσιαστικής κατάρριψης των συνόρων από λαούς που μετακινούνται , που αλλάζουν τη ζωή τους, που επιλέγουν το άγνωστο, φοβισμένοι και τρομαγμένοι πρώτα οι ίδιοι από το οικείο περιβάλλον τους, προκαλώντας σε κάποιες περιπτώσεις –στη συνέχεια- και εκείνοι, τον τρόμο των άλλων.\nΕίναι αλήθεια πως συνηθίσαμε να θεωρούμε πως από τη στιγμή που ένας λαός έρχεται σε επαφή με έναν άλλο κι ανταλλάσσουν ιδέες, ο ένας μαθαίνει για τα στοιχεία του άλλου, καιροφυλακτεί ο κίνδυνος να τροποποιήσει τα δικά του, υιοθετώντας ανεξέλεγκτα τα διαφορετικά. Ζώ στη Ρόδο, ζειτε στην Κάρπαθο, όλοι έχουμε υποστεί τις συνέπειες της ξενομανίας. Για πολλά χρόνια τις βλέπαμε δίπλα μας αισθητά. Σε πολλές περιπτώσεις εξακολουθούμε να τις βλέπουμε και σήμερα.\nΑυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να χάνονται τα στοιχεία του ενός λαού στην παρουσία του άλλου. Ούτε καν να απειλούνται. Αντίθετα είναι ευκαιρία να ενδυναμώνονται, να αναδεικνύονται, να εμπλουτίζονται. Συσφίγγουν οι λαοί τις σχέσεις τους αλληλοεπηρεαζόμενοι. Τροποποιούνται και οι κουλτούρες. Ο κόσμος προχωράει. Το οικοδόμημα φουσκώνει, που θα έλεγε κι ο Παπανούτσος, εμπλουτίζεται με νέα στοιχεία, γιγαντώνεται, εμφανίζεται υγιές, δεν συρρικνώνεται και φθίνει. Αλλά με τη βασική προϋπόθεση τα στοιχεία που υιοθετούνται και αφομοιώνονται, να είναι ταιριαστά στην υπάρχουσα κουλτούρα. Με σεβασμό στη δική του ο κάθε λαός θα γνωρίσει τη κουλτούρα του άλλου. Με προϋπάρχουσα την εκτίμηση για τη δική του. Άρα καθοριστικός παράγοντας είναι η παιδεία των λαών. Παιδεία που οδηγεί στη γνώση και το σεβασμό και στερεώνει ένα υπόβαθρο ανθρωπιστικών και πολιτιστικών αξιών με κέντρο τον άνθρωπο, το φυσικό και το ιστορικό του περιβάλλον. Κι από κεί και πέρα, κανείς δεν καταστρέφει αυτό που ξέρει κι έχει μάθει να σέβεται. Με στόχο μια καλύτερη κοινωνία. Κι είναι θέμα χειρισμού και επιλογών το «αν θα προσανατολίσουμε το μέλλον του πολιτισμού μας προς αυτήν ή προς τη βαρβαρότητα» κατά πως ισχυρίζονται και οι σύγχρονοι φιλόσοφοι.\nΘα μου επιτρέψετε τώρα να στραφώ στο χώρο του αμέσου ενδιαφέροντός μου, το χώρο της λογοτεχνίας, και να οριοθετήσω τη θέση της σήμερα στον κόσμο. Τι θέλει να πει, σε τι να συμβάλλει, τι να προασπίσει, τι να σημάνει… Για ποιο λόγο εντρυφούμε σε αυτήν… ποιος εντέλει είναι ο στόχος αυτού που εγώ τουλάχιστον θα ονόμαζα «πολιτισμό της λογοτεχνικής γραφής».\nΣε αυτό το επίπεδο συναντούμε την «Παγκοσμιοποίηση». Με αυτόν τον όρο συνηθίσαμε να οριοθετούμε τη μετάβαση από το εθνικό στο παγκόσμιο επίπεδο νοοτροπιών, συμπεριφορών, ταυτίζοντάς τη με την ισοπέδωση, την εξομοίωση του τρόπου σκέψης, δράσης και αντίδρασης των λαών σε όλον τον κόσμο. Απλουστευμένα και σχηματικά: η σκέψη περνά από το διαδίκτυο, όλοι οι λαοί είναι ένα, σκέφτονται , λειτουργούν και αντιδρούν το ίδιο.\nΣε αυτό το πλέγμα ο λογοτέχνης καλείται να γράψει οτιδήποτε μπορεί να ενδιαφέρει ένα παγκόσμιο κοινό. Τα θέματα κοινά, οι αναφορές κοινές, στόχος ο μέσος αναγνώστης, που όχι μόνο αντιλαμβάνεται τα «κοινά» αλλά αποτελεί κι ένα πολυπληθές αναγνωστικό μερίδιο, ιδιαίτερα προκλητικό για τον οποιονδήποτε εκδότη. Κάτι δηλαδή, σαν ελάχιστον κοινός πολλαπλάσιος, να μου επιτρέψετε το συνειρμό από τα μαθηματικά, έτσι κι αλλιώς για υπολογιστική λογική γίνεται λόγος τώρα.\nΕίναι φανερό ότι κανένας λογοτέχνης που σέβεται στον εαυτό του δεν υποκύπτει -ανενδοίαστα τουλάχιστον- σε μια τέτοια λογική, ακολουθώντας συγκεκριμένες συνταγές επιτυχίας που του υποδεικνύουν, μάλιστα, οι εκδότες του. Όχι γιατί δεν τον ενδιαφέρουν οι πωλήσεις, ή γιατί δεν νοιάζεται για την αναγνωσιμότητα των βιβλίων του. Ό,τι γράφεται και κυρίως ό, τι εκδίδεται, γίνεται για να διαβαστεί. Την ορμή της ανακοίνωσης υπηρετούμε όλοι, την ανάγκη για επικοινωνία ζητάμε να πληρώσουμε. Μα όχι χωρίς αρχές και σε λάθος κατεύθυνση. Όχι με στόχο μόνο το μέσο αναγνώστη. Ακόμα κι αν δεν το παραδεχόμαστε, όλοι τον υποψιασμένο καρτερούμε – κι αν είναι λίγοι- στο χέρι μας είναι να τους κάνουμε πολλούς κι εγώ από τις παρατηρήσεις μου , νομίζω ότι έχει αυξηθεί σημαντικά το ποσοστό των απαιτητικών αναγνωστών: δεν είναι δηλαδή, σήμερα, πρώτα σε πωλήσεις μόνο μέτρια βιβλία που βεβαίως θέλω να πιστεύω πως διαβάζονται και δεν αγοράζονται μόνο για να καλύψουν κενα στις βιβλιοθήκες και μάλιστα στην ίδια απόχρωση με τα υπόλοιπα αντικείμενα του σαλονιού, όπως είχα παρατηρήσει οτι γινότανε στη νεότητα μου. Ελπίζω να προχωρήσαμε να μην έχουμε μείνει ακόμα εκεί, μα αυτή η αλλαγή άλλωστε, είναι και το χρέος όλων όσων δραστηριοποιούμαστε σε αυτόν τον χώρο.\nΣτον απαιτητικό λοιπόν αναγνώστη αποβλέπει ο συγγραφέας. Αυτόν που μέσα στη μάζα θα αναζητήσει το διαφορετικό, θα επιχειρήσει να ανακαλύψει νέα πράγματα, να δει πώς προσλαμβάνουν τα ίδια προβλήματα άλλοι άνθρωποι αλλού, αν ακόμα, τα θεωρούν προβλήματα, ή είναι κάπως αλλιώς κατανεμημένα στο δικό τους τρόπο σκέψης.\nΓιατί αυτές οι διαφορές και υφίστανται και ανθίστανται. Δεν ήρθε ακόμα η ώρα να ομογενοποιηθούν οι λαοί. Κι ας έχουν κοινά προβλήματα. Η θετική μάλιστα πλευρά της παγκοσμιοποίησης, είναι η ευκαιρία να τα διαδηλώσουν από κοινού, να ενώσουν τα χέρια για να φωνάξουν από κοινού. Έτσι δηλαδή, βλέπουμε την παγκοσμιοποίηση. Από τη μια, ως συνειδητοποίηση του ότι ανήκουμε σε ένα ευρύτερο σύνολο, και από την άλλη, ως διατήρηση των στοιχείων της εθνικής μας ταυτότητας\nΥπ’ αυτό το πρίσμα, η παγκοσμιοποίηση είναι ένας μύθος. Περιγράφεται ως γεγονός, αλλά δεν συντελείται στα εσωτερικά της χαρακτηριστικά. Τι σημασία έχει ένα γεμάτο πορτοφόλι στα βάθη στης Ανατολής για τη γυναίκα με τη μπούργκα, τι νόημα προσλαμβάνουν οι οργιαστικές τελετές υπερκορεσμένων καταναλωτικών ανθρώπων που αναζητούν απεγνωσμένα νέες μορφές ηδονικής απόλαυσης, για τους δυστυχισμένους που βιώνουν αυτές τις μέρες τις συνέπειες του καταστροφικού σεισμού στο Πακιστάν και περπατάνε χιλιόμετρα για να ικετέψουν τη βοήθεια που επί 10 μέρες δεν κατάφερε να πάει ; «Αφορά όμως- θα πουν ίσως κάποιοι κι από το χώρο της λογοτεχνίας- το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Κάτι υπηρετούν και κάτι έχουν δώσει κι αυτοί που ασκούνται έστω και μόνο στο ερωτικό Άρλεκιν του περιπτέρου. Πολλοί άλλωστε τη γνωριμία τους με το εξωσχολικό βιβλίο ίσως μέσα από κει να την πρωτοέκαναν. Από την άλλη, δεν περιμένουμε να μας διαβάσει ο λαός του Αφγανιστάν, του Πακιστάν ή της Ινδίας…»\nΣωστά. Αλλά εμείς περιμένουμε να μάθουμε για τον τρόπο που σκέφτεται ο λαός του Αφγανιστάν, του Πακιστάν, ή της Ινδίας. Αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε μέλη «ενός οικουμενικού χωριού» διατηρώντας όμως ταυτόχρονα τις ιδιαιτερότητες, τις πολιτιστικές και πολιτισμικές μας καταβολές, τις αρχές και τις αξίες μας και θέλουμε όλοι να ξέρουμε περισσότερα για όλους. Εκεί είναι και η συμβολή της λογοτεχνίας: να αναδείξει τα στοιχεία της διαφορετικότητας, αυτό που λέμε πολιτισμική σύγκρουση. Και στη συνέχεια, να κάνει πράξη την ενδοεπικοινωνία, την αλληλεπίδραση των λαών ιδιαίτερα στη νέα πραγματικότητα.\nΕίναι ψευδοπρόβλημα και μύθος πως «εμμένοντας πεισματικά –για να γυρίσουμε στα δικά μας- Ελληνόπρεπα και εθνικά» απεμπολείς την αναγνωσιμότητα, περιθωριοποιείσαι, απομονώνεσαι. Η ζωντανή πεζογραφία είναι η λογοτεχνία των ιδεών , της κριτικής έρευνας, της διαμαρτυρίας, του ελέγχου, του προβληματισμού…Είναι αποτύπωση της εποχής και των αντίρροπων δυνάμεων που κάθε φορά την εκφράζουν και μάλιστα σε ένα συγκεκριμένο τόπο που δρά και παρατηρεί ο λογοτέχνης και ανάλογα με τη θέση που έχει στην κοινωνία.\nΟ Στρατής Τσίρκας αρνήθηκε να γράψει 4ο τόμο στην Τριλογία του, γιατί –γράφει- «σκόνταφτα σε ένα μεγάλο εμπόδιο, ανυπέρβλητο. Δεν είχα βιώματα από την Ελλάδα στα χρόνια του εμφυλίου. Να τα επινοήσω από διηγήσεις, από διαβάσματα; μέσα μου κάτι αντιστεκόταν: θα ήταν σαν να έκανα μια πλαστογραφία, μια αξιόποινο πράξη» . Δεν ξέρω αν συμφωνώ σε αυτό το σημείο με τον Τσίρκα. Ίσως βρίσκω τη θέση υπερβολική. Αλλά σίγουρα δεν θεωρώ ρεαλισμό την ταύτιση με την κρατούσα άποψη, την αποδοχή της εύκολης λύσης…\nΣε αυτή τη λογική θα επιθυμούσα οι λογοτέχνες μας να σέβονται την ταυτότητά μας και να αρνούνται το συρμό. Να μην προσανατολίζονται στον ανυποψίαστο κι ευκαιριακό αναγνώστη που η ιστορία άλλωστε επισημαίνει ότι δεν έχει διάρκεια…\nΘα ήθελα τώρα όλα αυτά να σας τα δείξω με ένα παράδειγμα:\nΘα σας μιλήσω για την Μυθιστορηματική Τριλογία του Στρατή Τσίρκα, η οποία με το γενικό τίτλο Ακυβέρνητες πολιτείες περιλαμβάνει- όπως πολλοί γνωρίζετε – τη Λέσχη, την Αριάγνη και τη Νυχτερίδα και κατά βάση διαδραματίζεται στην Ιερουσαλήμ, το Κάιρο και την Αλεξάνδρεια, αν και δεν λείπουν οι αναφορές, σύντομες ή εκτενείς, για άλλες πόλεις κι άλλες χώρες..\nΈτσι, στο έργο κινούνται αλλοπρόσαλλα πρόσωπα, ιδέες, ενώ εκπροσωπούνται «διάφορες πανσπερμίες και ποικίλες ιδεολογίες από άτομα που καταθέτουν ο καθένας τη δική του άποψη, από το δικό του πρίσμα, συνειδητά, με ιδιοτέλεια και κατ’ επάγγελμα, όπως οι πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, ή ασυνείδητα , όπως οι χαμένοι κι οι σπρωγμένοι από τα πράγματα. Υπάρχουν όλοι εκεί: κάθε καρυδιάς καρύδι» . Επιπλέον , ο κεντρικός ήρωας που και στους τρεις τόμους κατά βάση είναι ο ίδιος, είχε την εμφάνιση και τη συμπεριφορά ευαίσθητου διανοούμενου, με παιδεία αντλημένη από τον αγγλοσαξωνικό χώρο και καλή αφομοίωση της νεωτερικής λογοτεχνίας.\nγράφει για την πανσιόν στη Λέσχη κι είναι αλήθεια, γιατί εκεί βρίσκονται όλοι μαζί, αλλά ο καθένας προσέρχεται με την παιδεία και τις αρχές του, οι οποίες και τον καθορίζουν. Το μυθιστορηματικό υλικό αντλείται από τα βιώματα του συγγραφέα, δεδομένου ότι και ο ίδιος είχε και τον αέρα και τις εμπειρίες του κοσμοπολίτη. Γεννημένος στην Αίγυπτο, μεγαλωμένος στην Αλεξάνδρεια, συνδέθηκε από νωρίς με τα διεθνή πνευματικά γεγονότα, όπως βέβαια και με τα πολιτικά στην εποχική συγκυρία που έζησε και κατά κύριο λόγο έδρασε. «Η Αριάγνη , αλλά και η Λέσχη και η Νυχτερίδα είναι η θεατρική σκηνή για τα ιστορικά και τα πολιτιστικά δρώμενα της εποχής» , αλλά μέσα από όλο αυτό ο Τσίρκας είναι κατά κύριο λόγο συγγραφέας «παγκόσμιος» χωρίς να είναι και -χωρίς διόλου να ενδιαφέρεται να είναι- παγκοσμιοποιημένος. Σημαία του , όπως και αιτία της συγγραφικής δράσης η καταγραφή της διαφορετικότητας. «Η εύστοχη μάλιστα χρήση μιας νεωτερικής γραφής πρόσφερε στο έργο μια αμφισημία που ανταποκρίνεται στη ρευστότητα της εποχής, στις αβεβαιότητες της, στην αστάθεια των χαρακτήρων….» Το σημαντικό όμως -επισημαίνει ο Αργυρίου- είναι ότι «έδρασε για τους μεταπολεμικούς Έλληνες πεζογράφους ως σημείο αναφοράς καθώς πρότεινε μια ανανεωτική γραφή σύμφωνα με την οποία «η μορφή παράγει νόημα». «Αλλιώς τα σημαινόμενα καταντούν γυμνασιακές εκθέσεις που ικανοποιούν αδαείς δασκάλους και αμύητους αναγνώστες που διαβάζουν πηδώντας σελίδες».\nΤο ομολογεί και ο Χατζίνης: «αυτό που μου πρόσφερε η Νυχτερίδα, είναι ότι είδα την Αλεξάνδρεια, όχι βεβαίως όπως τη γνώρισα, αφού ο καθένας πλάθει το όραμα μιας πολιτείας σύμφωνα με τα δικά του μέτρα ,αλλά στις χαρακτηριστικές της εκείνες στιγμές που σε όλους είναι κοινές και που αρκεί μια απλή υπόμνησή τους για να ξυπνήσει τις δικές μας μνήμες. Ένα τοπίο , μια πολιτεία δεν είναι για μας ένα σύνολο δρόμων και οικοδομών ,αλλά προσωπικών αντιδράσεων που δίνουν στα εξωτερικά φαινόμενα ένα ιδιαίτερο χρώμα. Ο Στρατής Τσίρκας είναι ένας αληθινός δεξιοτέχνης του υπαινιγμού, για να μπορεί να ανακαλεί αυτούσιες αυτές τις προσωπικές μας μνήμες» , ή να δημιουργεί άλλες, ζεσταίνοντας τις αισθήσεις μας, σαν εκείνες στη Χαμένη Άνοιξη για την Αθήνα που μεθώντας ο ίδιος από την ευδαιμονία της παλινόστησης, έχανε κάπου την έννοια του μέτρου. « Τι τα θές! Στιγμές θαρρώ πως ζω στη Βαγδάτη, πώς είμαι ο Χαρούν ελ Ρασίντ, και τριγυρνώ τη νύχτα στις γειτονιές, πού όργωνα τους δρόμους είκοσι δυο χρονώ παλικάρι, πότε ξυστά στους τοίχους και πότε με βροντερά τακούνια όλος αυτοπεποίθηση, στα Πετράλωνα, το Αιγάλεω, την Κολοκυνθού, του Φιλοπάππου, το Παγκράτι, τ’ Αναφιώτικα, τα Κουπόνια… Αθήνα, η πιο ανοιχτή πόλη του κόσμου! Πόση βόλτα χρειάστηκε να κάνω για να σ’ ανακαλύψω κι εσύ να βρίσκεσαι μέσα στα πόδια μου: Μασσαλία, Παρίσι, Πράγα, Βουδαπέστη, Γράμμος. Κι ύστερα Μπούλκες, Σόφια, Μόσχα, Τασκένδη…»\nΕδώ νομίζω πως πρέπει να τελειώσω και ζητώ συγγνώμη αν σας κούρασα.\n← Υποδειγματική διδασκαλία νεολληνικού κειμένου της Γ ΄Λυκείου. Δημήτρης Χατζής.\nΗ Μουσική στην Πεζογραφία του Εικοστού αιώνα (δημοσιευμένο στο ένθετο Λογοτεχνία και Μουσική του περιοδικού Δίφωνο, Δεκέμβρης 2004) →


Πόντοι επιβράβευσης αγορών - vapebay.gr\nVapebay - Πόντοι Αγορών\nΌσο Ψωνίζετε ..... Κερδίζετε!\nΕπωφεληθείτε απο τις αγορές σας!\nΘέλοντας να σας ευχαριστήσουμε για τις αγορές σας στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα, δημιουργήσαμε την νέα υπηρεσία "Πόντοι Αγορών".\nΜε την υπηρεσία αυτή κερδίζετε έκπτωση με κάθε αγορά σας την οποία μπορείτε να εξαργυρώσετε οποιαδήποτε στιγμή!\nΔημιουργήστε ένα "Λογαριασμό Πελάτη" στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα και... ξεκινήστε τις αγορές σας!\nΚάθε προϊόν σας ανταμείβει με διαφορετικούς πόντους ανάλογα την αξία του.\nΟι "Πόντοι Αγορών" είναι στη διάθεση σας ακόμη και για την επόμενη αγορά σας.\nΟι Πόντοι Αγορών ισχύουν για όλους τους πελάτες;\nΗ υπηρεσία "Πόντοι Αγορών" είναι διαθέσιμη για όλους τους πελάτες που πραγματοποιούν παραγγελία μέσω του ηλεκτρονικού μας καταστήματος.\nΔεν ισχύει για παραγγελίες που πραγματοποιούνται στα καταστήματα μας ή για τηλεφωνικές παραγγελίες.\nΠως θα λάβετε τους Πόντους Αγορών σας;\nΑφού πραγματοποιήσετε την παραγγελία σας και γίνει επιβεβαίωση της εξόφλησης της οι "Πόντοι Αγορών"\nπιστώνονται στοv προσωπικό λογαριασμό σας του ηλεκτρονικού μας καταστήματος (vapebay.gr).\nΜπορείτε να ενημερωθείτε για το σύνολο των "Πόντων Αγορών" σας όταν συνδεθείτε στον λογαριασμό σας στο vapebay.gr.\nΣτο προσωπικό λογαριασμό σας θα βρείτε τη καρτέλα "Οι Πόντοι Επιβράβευσης μου" στην οποία κάνοντας κλικ μπορείτε\nνα ενημερωθείτε αναλυτικά για τους πόντους που έχετε συλλέξει, πότε, από ποια παραγγελία προέρχονται και μέχρι πότε ισχύουν.\nΠως μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τους πόντους που έχετε συλλέξει;\nΠριν ξεκινήσετε τη διαδικασία της επόμενης αγοράς σας, συνδεθείτε στο λογαριασμό σας κάνοντας κλικ "Σύνδεση" δεξιά πάνω της σελίδας. Αφού συνδεθείτε στο λογαριασμό σας και επιθυμείτε να εξαργυρώσετε τους πόντους σας, πατήστε στη καρτέλα "Οι Πόντοι Επιβράβευσης μου" και διαλέξτε την επιλογή "Εξαργύρωση". Αυτόματα θα δημιουργηθεί ένας κωδικός, που αντιστοιχεί στο ποσό έκπτωσης που έχετε κερδίσει και θα εμφανιστεί στην ολοκλήρωση της παραγγελίας σας. Οταν επιλέξετε τα προϊόντα και ολοκληρώσετε την αγορά σας, αντιγράψτε το κωδικό που θα εμφανιστεί στο πεδίο "Κουπόνια" και πατήστε ΟΚ. Το ποσό έκπτωσης σας θα εμφανιστεί στο σύνολο της αγοράς σας.\nΣε περιπτώσεις επιστροφής ή ακύρωσης παραγγελιών, οι ανάλογοι "Πόντοι Αγορών" αφαιρούνται από τον Λογαριασμό σας.\nΟι "Πόντοι Αγορών" ισχύουν για συγκεκριμένα προϊόντα και μόνο σε αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθεί η έκπτωση.


Ισπανία: Μεγάλη διαφορά υπέρ της αντιπολίτευσης «δείχνει» δημοσκόπηση\nΠρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011, 13:55\nΜε 12 μονάδες προηγείται το αντιπολιτευόμενο συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα (PP), έναντι του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSOE), όπως φάνηκε σε δημοσκόπηση που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, τρείς περίπου μήνες πριν τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές της Ισπανίας, που θα πραγματοποιηθούν το Νοέμβριο.\nΣτη δημοσκόπηση του ινστιτούτου DYM, που δημοσιεύεται στην εφημερίδα ABC, το PP συγκεντρώνει ποσοστό 47,6%, ενώ το PSOE 35%. Με μια τέτοια διαφορά στις εκλογές, το ΡΡ, θα μπορούσε να εξασφαλίσει άνετα την απόλυτη πλειοψηφία στο ισπανικό κοινοβούλιο.\nΗ δημοσκόπηση διενεργήθηκε το διήμερο 2-3 Αυγούστου, σε δείγμα 1.076 ενηλίκων και είναι η πρώτη αυτού του είδους μετά τις 29 Ιουλίου, οπότε ο πρωθυπουργός Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο, προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 20 Νοεμβρίου.\nΟ Θαπατέρο, είχε ανακοινώσει τον Απρίλιο ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφιος για την πρωθυπουργία της χώρας. Οι Σοσιαλιστές επέλεξαν τον Αλφρέδο Πέρες Ρουμπαλκάμπα, 60 ετών, πρώην υπουργό Εσωτερικών, για να δώσει τη μάχη απέναντι στον ηγέτη του PP, Μαριάνο Ραχόι, στις εκλογές του Νοεμβρίου.\nΤελευταία ενημέρωση: Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011, 13:55


All In The Wild Gallery (Μπανφ, Καναδάς) - Κριτικές\nΞενοδοχεία κοντά σε: Two Jack Lake\nAll In The Wild Gallery: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: All In The Wild Gallery\nAll In The Wild Gallery, Μπανφ - Κριτικές\nΝο 30 από 50 δραστηριότητες - Μπανφ\n105A Banff Avenue, Μπανφ, Εθνικό Πάρκο Μπανφ, Αλμπέρτα T1L 1B6, Καναδάς\nΉμουν σε αυτή τη γκαλερί μια φορά πριν δεν ξέρουν τι να περιμένουν και ήρθαν στο σπίτι με μερικές όμορφες αρκούδες παίζουν με σκουπίδια για να φέρει πραγματικά μια αίσθηση του τι κάνουν οι άνθρωποι για να επηρεάσει την άγρια ζωή μας. Αυτή τη φορά...έφερα έναν φίλο για να δείξω πόσο ωραία είναι αυτές οι εικόνες και ποιες είναι οι ιστορίες πίσω από αυτές. Ήρθα σπίτι με 4 κομμάτια, 2 τοπία και 2 λύκους. Ο πολύ ενημερωμένος και ασθενής εργάτης μου βοήθησε να διαλέξω τα κομμάτια που χρειαζόμουν για να γεμίσω έναν κενό τοίχο στο σπίτι μου και ακόμα και τη σωστή διάταξη αυτών για να δείξω τέλεια αντίθεση. Αναφέρθηκε ακόμη και στην ιστορία πίσω από μια φωτογραφία την οποία ο φίλος μου πήρε στο σπίτι και ήταν μάλλον ανυψωτική. Πραγματικά ένα υπέροχο μέρος για να περάσετε λίγο χρόνο και να δείτε τα μήκη που Jason Leo Bantle πηγαίνει για να πάρει τέτοιες φωτογραφίες που κόβουν την ανάσα. Αξίζει μια επίσκεψη και μια αγορά.Περισσότερα\nΌμορφες φωτογραφίες και γκαλερί\nΘα μπορούσα να μείνω εδώ όλη την ημέρα. Απολύτως όμορφες φωτογραφίες που συλλαμβάνουν την καρδιά και τη ζωή του Καναδά. Το προσωπικό ήταν φιλικό και φαίνεται να απολαμβάνει τους θεατές όσο και οι αγοραστές.\nΠολλά στοιχεία εδώ είναι πέρα από τον προϋπολογισμό μου, αλλά μου άρεσε πολύ να ρίξω μια ματιά σε αυτό το μέρος. Υπάρχουν πολλά πραγματικά όμορφα αντικείμενα που θα ήθελα να έχω στο σπίτι μου. Σίγουρα αξίζει τον κόπο των υλικοτεχνικών προκλήσεων να μεταφέρουμε τα πράγματα...στο σπίτι. Απλά όμορφη.Περισσότερα\nΚάθε φωτογραφία που θα ήθελες να έχεις πάρει ποτέ\nΓια όσους ενδιαφέρονται για την άγρια φύση, αυτός είναι ο τόπος. Ο Jason Leo Bantle, ο ιδιοκτήτης / φωτογράφος, βρίσκεται σε πολλά από τα μέρη του κόσμου όπου η άγρια φύση εξακολουθεί να βασιλεύει υπέρτατη και έχει πάρει την πιο εκπληκτική εικόνα. Η επιλογή των...εικόνων είναι τεράστια και κάθε εικόνα θα έρθει σε σχεδόν οποιοδήποτε μέγεθος θέλετε. Υπάρχουν επίσης βιβλία και άλλο σχετικό υλικό προς πώληση. Εάν έχετε δείξει ποτέ τη φωτογραφική μηχανή σας σε ένα critter, ή ξοδευμένος χρόνος σε εξωτερικούς χώρους ελπίζοντας να δει άγρια ζώα, υπάρχει κάτι εδώ για σας.Περισσότερα\nΧρειάζομαι περισσότερο χώρο στους τοίχους\nΤόσες πολλές φανταστικές φωτογραφίες που καθιστούν πολύ δύσκολο να επιλέξετε πραγματικά ένα. Ο βοηθός γνώριζε πολύ καλά, μας έδωσε πολλές πληροφορίες για τα διάφορα ζώα και το τοπίο.\nΈνα μάτι για τη φύση\nΠερπατήσαμε για μια ματιά και κατέληξε να επιστρέφουμε τρεις φορές για να κοιτάξουμε με θαυμασμό τη φωτεινή φωτογραφία της άγριας φύσης του Jason Leo Bantle, πριν αγοράσει μια εκτύπωση του "Cradle of Comfort" - μια όμορφη εικόνα μιας μητέρας αρκούδας και του cub . Αλλά...υπάρχουν τόσα πολλά να διαλέξετε (συμπεριλαμβανομένου του φαλακρού αετού που έχει μια "κακή μέρα φτερό"), όλα συλλαμβάνονται με ένα μάτι εμπειρογνώμονας, σαφώς λαμπρό εξοπλισμό και την υπομονή να περιμένουν ακριβώς το σωστό πυροβολισμό. Τα μικρά γράμματά του, που λένε τις ιστορίες ιστορικού κάποιων φωτογραφιών φωτίζονται επίσης.Περισσότερα\nΑγοράσαμε 2 στοιχεία. Η δουλειά είναι εκπληκτική. Οι τιμές είναι λογικές. Το προσωπικό ήταν φιλικό και γνώστη. Ακόμα και τα ψώνια παραθύρων αξίζει τον κόπο. Περπατήστε, διαβάστε τα άρθρα. Αγκαλιάστε τις εικόνες.\nΕξαιρετικές φωτογραφίες άγριας φύσης ....\nΌμορφες φωτογραφίες άγριας φύσης που θα σας κόψουν την ανάσα. Ένα πρέπει να σταματήσει για όσους ενδιαφέρονται για τη φωτογραφία ή την άγρια φύση!\nΟ σύζυγός μου, εγώ και ο σκύλος μας περπατούσαν στο Canmore και συναντήσαμε αυτή τη συλλογή. Το σημάδι έξω σχετικά με τη μεταφορά κατοικίδιων ζώων μας έκανε να γελάσω (είπε κάτι κατά την έννοια των κατοικίδιων ζώων καλώς ήλθατε, δεν έχει σημασία αν έχετε χελώνα,...λύκο, γάτα ή σκύλο, εφ 'όσον δεν κάνουν λάθος τότε καλως ΗΡΘΑΤΕ) . Όπως αναφέρθηκε, ταξίδευαμε με το σκυλί μας και εκτιμούσαμε ότι το κατάστημα ήταν φιλικό προς τα ζώα και αποφάσισε να πάει για μια ματιά. Το έργο σε αυτή τη συλλογή είναι απόλυτα εντυπωσιακό! ! Δεν θυμάμαι τη γυναίκα που μας βοήθησε στο κατάστημα (και ζητώ συγνώμη γι 'αυτό) αλλά ήταν απολύτως θαυμάσιος και πολύ ενημερωμένος για τις φωτογραφίες και τις ιστορίες του καλλιτέχνη που πήγαν πίσω τους. Καταλήξαμε να αγοράζουμε 3 κομμάτια για να πάρουμε σπίτι και να πλαισιώσουμε. Αξίζει άφθονα να σταματήσει και να ελέγξει αυτόν τον καναδικό καλλιτέχνη!Περισσότερα\nΗ δεύτερη φορά μου στο Μάνφ και εγώ έπρεπε να σταματήσουμε ξανά για να δούμε τις φωτογραφίες. Είμαι ο ίδιος φωτογράφος και πραγματικά μου άρεσε να παίρνω το έργο. Μου αρέσει ιδιαίτερα η επιλογή των πλαισίων, των ματ και των αναλογιών πτυχών του έργου. Η...δουλειά σπάνια είναι 4 x 5, αλλά πιο συχνά πιο κοντά στα 2 x 4 και που πραγματικά παγιδεύει το μάτι μου. Πολύ καλά.Περισσότερα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του All In The Wild Gallery και από προηγούμενους επισκέπτες.


Ακουστικά για Nexus 6P - Smartphones - Insomnia.gr\nΑρχική Forums Gadgets Smartphones Ακουστικά για Nexus 6P\nΑκουστικά για Nexus 6P\nΑπό τον Dinos_12345, 26 Δεκεμβρίου 2016 στο Smartphones\nΚαλησπέρα! Προχθές μου χάλασαν τα Xiaomi piston 2 που είχα 2+ χρόνια. Θέλω να πάρω κάτι αντίστοιχο σε ποιότητα, και ήχου και κατασκευής. Τιμή κάτω από 20 ευρώ.\nΚοιτούσα και τα Apple earpods στο Αμαζον αλλά έχει μόνο σε non retail packaging με πολλούς να λένε πως είναι ψεύτικα και κοντά 2000 να λένε πως είναι όντως κανονικά. Κάνουν 7.5 λίρες. Τι λέτε;\nΤα Earpods δεν θα λειτουργούν τα κουμπιά. Εγώ λέω να πάρεις πάλι τα Piston 2. Όχι τα 3 δεν είναι τόσο καλά όσο τα 2.\nΑν βρείς κανένα λινκ δεν το βάζεις; Τα ψάχνω αλλά τίποτα. Έχουν μπεί 4 φορές στο πλυντήριο και δεν έχουν πάθει τίποτα, και που χάλασε το καλώδιο πάνω στο jack\nΕγώ πήρα αυτά ως αντικαταστάτες των 2 και είναι πολύ καλα. Το μόνο αρνητικό είναι το χρώμα.\nΣκέφτομαι για τα hybrid. Σε ήχο πόσο κοντά είναι;\nΔεν έχω παρατηρήσει καμία διαφορά. Απλά αν μπορεις βάλε τα σιλικονακια του αυτιού που έχεις ήδη στα καινουρια γιατί μπορεί να μην σου ταιριάζουν αυτά που έχουν μέσα (λείπει το μεσαίο μέγεθος).\nΠήρα αυτά τελικά. http://www.gearbest.com/earbud-headphones/pp_566702.html\nΠως είναι σε σχέση με τα Pistons 2;\nΔημοσ. 30 Δεκεμβρίου 2016\nΘα σου πω σε κανένα μήνα που θα έρθουν, ακόμα δεν έχει ενεργοποιηθεί το tracking number σκέψου\nΔημοσ. 23 Ιανουαρίου 2017\nΧελόου πάλι. Τα ακουστικά μόλις τα παρέλαβα. Είναι απίστευτος ο ήχος τους. Πολύ βαθύς ήχος, ακούς πιο πολλές λεπτομέρειες στο κομμάτι που παίζει. Συγκεκριμένα στο some chords του deadmau5 που έβαλα για να δω πως είναι το μπάσο του, άκουσα και ένα beat που με άλλα ακουστικά δεν το είχα ακούσει. Κλασσικά σε φουλ ένταση δεν ακούω τον κόσμο γύρω μου. Η συσκευασία είναι λες και πάρα iPhone. 20 ευρώ έκαναν και έχουν αίσθηση 150.\nΠαίζουν και όλα τα κουμπιά. Καλύτερα από Pistons for sure.\nΦίλε μου καλημέρα, ενδιαφέρομαι και γω για τα συγκεκριμένα, ως αναβάθμιση από τα pistons 2.1 που έχω. Από μπάσο ( που ήταν και το μόνο μείον των pistons ) βλέπω τα παν πολύ καλά. Από ένταση σε σχέση με τα προηγούμενα είδες αισθητή διαφορά; Αξίζει κατά πολύ η μετάβαση;\nΕίναι λίγο περίεργο το σχήμα τους και θέλει συνήθεια, αλλά εγώ πιστεύω πως είναι καλό upgrade. Θα ήθελα να έβρισκα πάλι τα piston 2.1, αλλά δεν τα βρήκα. Καθαρά για λόγους συνήθειας. Σε ένταση, εγώ τουλάχιστον στα 3 τελευταία επίπεδα νιώθω ότι μου τρυπάνε το τύμπανο.


Άξια Λόγου: Το όνειρο\nΤο όνειρο είναι μια δραστηριότητα του κοιμώμενου ανθρώπου με την οποία το Εγώ, που επιθυμεί να κοιμηθεί, προσπαθεί να μειώσει τα κίνητρα που τείνουν να ξυπνήσουν τον κοιμώμενο. Εξ ου οι δύο πολύ γνωστές φράσεις του Φρόυντ: «Το όνειρο είναι ο φύλακας του ύπνου», και «Το όνειρο είναι η εκπλήρωση μια επιθυμίας». … Τα συμπεράσματα του Φρόυντ βρίσκουν την απλούστερη εφαρμογή τους στις περιπτώσεις όπου η διαταρακτική τάση παρεμβαίνει ανεμπόδιστα προερχόμενη από την πραγματικότητα ή από το Εγώ. Αυτό συμβαίνει όταν το Εγώ και η αίσθηση της πραγματικότητας δεν είναι αρκετά ανεπτυγμένα, όπως στα παιδιά. Ας θυμηθούμε ένα παράδειγμα του Φρόυντ:\nΈνα αγόρι εικοσιδύο μηνών έχει επιφορτιστεί να προσφέρει σε κάποιον, σε ένδειξη συγχαρητηρίων, ένα καλάθι με κεράσια. Το κάνει εμφανώς δυσαρεστημένος, παρά την υπόσχεση ότι θα πάρει και ο ίδιος κεράσια για ανταμοιβή. Την επόμενη μέρα διηγείται πως ονειρεύτηκε ότι «ο Χέρμαν έφαγε όλα τα κεράσια».\nΑυτά τα όνειρα «παιδικού» τύπου, παρουσιάζονται επίσης και στον ενήλικα, ιδιαίτερα υπό την πίεση επιτακτικών σωματικών αναγκών (πείνα, δίψα, σεξουαλικές ανάγκες, ανάγκη ούρησης).\nΣυνήθως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά: το όνειρο φαίνεται να στερείται νοήματος, έχει ένα συναισθηματικό τόνο αινιγματικό ή ουδέτερο. Ο ονειρευόμενος λέει για το όνειρο του ότι είναι παράλογο, ασυνήθιστο, περίεργο. Κατ’ αρχήν η σκέψη του ονείρου δεν έχει τη δομή της σκέψης της εγρήγορσης: το έκδηλο περιεχόμενο είναι μια σύντμηση του λανθάνοντος περιεχομένου (συμπύκνωση). Κάθε έκδηλο στοιχείο εξαρτάται από πολλές λανθάνουσες σκέψεις (υπερπροσδιορισμός). Το συναισθηματικό φορτίο αποσπάται από το αυθεντικό του αντικείμενο και προσκολλάται σε ένα βοηθητικό αντικείμενο (μετάθεση). Η αφηρημένη σκέψη εκφράζεται με οπτικές αναπαραστάσεις (εικαστικότητα): χρησιμοποιεί σύμβολα είτε οικουμενικά, είτε σύμβολα πολιτισμικής ή ατομικής προέλευσης (συμβολισμός). Τέλος το Εγώ του ονειρευόμενου, εφόσον πλησιάζει στη σκέψη της εγρήγορσης, εισάγει στα παράγωγα του ονείρου μια λογική σειρά ή μια μεροληπτική ερμηνεία (δευτερογενής επεξεργασία). Αυτοί οι μηχανισμοί από τους οποίους οι τρεις πρώτοι χαρακτηρίζουν την «πρωτογενή διεργασία», δεν έχουν μόνο μια περιγραφική αξία, έχουν μια λειτουργία: στο όνειρο παιδικού τύπου, η ικανοποίηση μπορεί να υπάρχει χωρίς παραμόρφωση γιατί δεν προκαλεί αντίδραση από την πλευρά του Εγώ. Εάν αντίθετα η επιθυμία ή το συναίσθημα που διαταράσσουν τον ύπνο είναι τέτοιας φύσης ώστε να προκαλούν μια σύγκρουση με το Εγώ, το όνειρο δεν μπορεί να εκπληρώσει τη λειτουργία του ως φύλακας του ύπνου παρά εάν η σημασία του είναι επαρκώς συγκαλυμμένη. Οι μηχανισμοί επεξεργασίας του ονείρου επιτρέπουν ένα συμβιβασμό ανάμεσα στις απαιτήσεις του Εγώ και στα απωθημένα κίνητρα. Συχνά, η δραστηριότητα της άμυνας του Εγώ είναι αυτό που φαίνεται τόσο καθαρά στο έκδηλο περιεχόμενο. Αυτή τη δραστηριότητα ονόμασε ο Φρόυντ λογοκρισία στην Ερμηνεία των ονείρων.\nΠαράδειγμα. – Μια νέα γυναίκα, παντρεμένη, ονειρεύεται ότι πηγαίνει σε ένα κτήριο. Της δείχνουν ένα λεύκωμα με φωτογραφίες, διαλέγει συνοδό για μια χορευτική βραδιά, της δίνουν ένα εισιτήριο. Καταλαβαίνει ότι πρόκειται για άλλο πράγμα, αλλά καθησυχάζει τους ενδοιασμούς της: αυτός που διάλεξε είναι ένας ευγενικός άνδρας που δεν θα απαιτούσε περισσότερο από όσα θα μπορούσε να του παραχωρήσει. Η γυναίκα γίνεται δημοσιογράφος, για να καταλάβει τι γίνεται. Εδώ το όνειρο γίνεται πιο συγκεκριμένο. Φεύγει. Πυροβολούν εναντίον της, μέσα στη νύχτα. Διαφεύγει πάλι και πηδά σε ένα λεωφορείο που κινείται.\nΑυτό το όνειρο παρουσιάζει εικονικά μια επιθυμία απιστίας. Είναι εύκολο να ακολουθήσουμε την ανάπτυξη της άμυνας του Εγώ. Η επιλογή ενός συνοδού για μια χορευτική βραδιά συγκαλύπτει την επιλογή ενός εραστή. Η ονειρευόμενη το καταλαβαίνει … ώστε πρέπει να καταπολεμήσει την ενοχή της με εκλογικεύσεις: ο εκλεχτός δεν θα απαιτήσει τίποτα που δεν μπορεί να του προσφέρει. Γίνεται δημοσιογράφος, για να πληροφορηθεί. Αυτά τα μέτρα άμυνας αποτυγχάνουν: το Εγώ καταφεύγει τότε στη σύγχυση, στην αμνησία, ενός μέρους του ονείρου και στη φυγή. Αλλά η σύγκρουση ανάμεσα στη σεξουαλικότητα και στην ενοχή οξύνεται. Ο πυροβολισμός μέσα στη νύχτα είναι ένας συμβιβασμός, ένα σύμβολο ταυτόχρονα σεξουαλικό και τιμωρητικό. Παρόμοια το πήδημα στο λεωφορείο συμφιλιώνει τη φυγή με τη σεξουαλική σχέση, που συχνά συμβολίζεται με τη μετακίνηση με κάποιο μεταφορικό μέσο. …\nΤα τελευταία χρόνια μια από τις πιο πρωτότυπες συνεισφορές στην ψυχανάλυση των ονείρων έγινε από τον Μπέρτραμ ντ. Λιούην. Για τον συγγραφέα αυτόν, ο ύπνος είναι η επιστροφή στην κατάσταση στοματικής ικανοποίησης του βρέφους, που κοιμάται μόλις χορτάσει. «Η οθόνη του ονείρου» αντιπροσωπεύει το μητρικό στήθος και την πραγματοποίηση της επιθυμίας για ύπνο. Οι προσυνειδητές η ασυνείδητες παρασιτικές επιθυμίες που απειλούν να ξυπνήσουν τον κοιμώμενο, σχηματίζουν τα οπτικά περιεχόμενα του ονείρου και πραγματοποιούν άλλες επιθυμίες εκτός από αυτήν του ύπνου.\n(ΤΟ ΒΗΜΑγνώση, 2007, σελ. 59-63)\nΑναρτήθηκε από Δημήτρης στις 9:23 π.μ.


Είδαμε την κόρη του Πλούταρχου στην πρεμιέρα του και δεν πιστεύαμε πόσο όμορφη είναι! (photos) - 24ωρο\n18 Νοεμβρίου 2019 00:22\nΗ δεσποινίδα Κακοσαίου μοιάζει πολύ τόσο στον διάσημο πατέρα της όσο και στη μητέρα της Μαρία. Οι δύο ευτυχισμένοι γονείς πέντε παιδιών έχουν σκύψει πάνω από τα “θέλω” των παιδιών τους και τους βοηθούν να ανοίξουν τα φτερά τους προς όποια κατεύθυνση εκείνα επιθυμούν.\nΔείτε την παρακάτω σε φωτογραφίες…\nΠροηγούμενο άρθροΤσιτσιπάς: "Έπαιξα με πολύ θράσος και ψυχή."\nΕπόμενο άρθροTσιτσιπάς: Έξαλλοι πανηγυρισμοί των Ελλήνων στην κερκίδα. "Όλο το Λονδίνο είναι μπλέ" – video


ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: Μοναχή Χριστοδούλη (1893-1997) ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ. ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ.\nΜοναχή Χριστοδούλη (1893-1997) ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ. ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ.\nΜοναχή Χριστοδούλη (1893-1997) ΑΓΙΟΙ ΤΟΠΟΙ.\nΗ μοναχή Χριστοδούλη ( κατά κόσμον Βασιλική Πιτετσέλοβα- Vasila Petechelova) γεννήθηκε στα μέρη του Καυκάσου το 1893. Ηταν ουνίτισσα - γραικοκαθολικιά. Αφησε τα μέρη της και ήλθε στην Αγία Γη το 1923-24. Στα Ιεροσόλυμα ασπάστηκε την Ορθοδοξία, ύστερα από κατήχηση και βάπτιση. Εζησε εβδομήντα χρόνια στην Θεοβάδιστη Γη. Αρχικά πήγε στο γυναικείο ρωσικό μοναστήρι της Αγίας Ταβιθάς στην Ιόππη-Γιάφα, κατόπιν στη μονή του Τιμίου Προδρόμου, δίπλα στον Ιορδάνη ποταμό μέχρι το 1967. Εγινε ο Πόλεμος των έξι ημερών και αναγκαστικά έφυγε και αυτή, για το μοναστήρι του Προφήτου Ελισσαίου, στην Ιεριχώ, δίπλα στον μακαριστό γέροντα Γαβριήλ, εκεί που είναι η συκομορέα του Ζακχαίου. Διακόνησε εκεί για αρκετά χρόνια, και όταν κοιμήθηκε ο γέροντας Γαβριήλ, εξίσου αγία μορφή, πήγε στη μονή του Αββά Γερασίμου του Ιορδανίτου, στο γέροντα Χρυσόστομο Ταβουλαρέα, και έζησε τα τελευταία δέκα χρόνια της επίγειας ζωής της.\nΤην θυμάμαι εκεί, όταν πέρασα ως λαικός, ως προσκυνητής, τον Αύγουστο του 1994. Μιλούσε καλά την ελληνική γλώσσα. Σύμφωνα με μαρτυρία του γέροντα Χρυσοστόμου, ήταν αγία μορφή η γερόντισσα Χριστοδούλη. Είχε απλότητα, ταπείνωση, ήταν σαν μικρό παιδάκι. Στη Λαύρα του Αββά Γερασίμου κοιμόταν στην ύπαιθρο, κάτω στο χώμα. Είχε κοντά της πάντα τις κοτούλες της και καμιά εικοσαριά γάτες. Αγαπούσε τα ζωντανά και μιλούσε μαζί τους. Περπάταγε πάντα ξυπόλυτη, χειμώνα - καλοκαίρι, και ποτέ της δεν φόρεσε σανδάλια. Ηταν άνθρωπος της προσευχής και της ησυχίας. Δεν ενόχλησε ποτέ κανέναν. Εφυγε για τους ουρανούς το 1997, εντελώς απαρατήρητη,\nέτσι αθόρυβα, όπως αθόρυβα ήλθε το 1923 από τον Καύκασο.Να έχουμε την ευχή της.\n"Να τα λες, και να τα γράφεις εσύ όλα αυτά, που ασχολείσαι με τα "ιντερνέτια" και τα "μαραφέτια", μου λέει συνεχώς ο γέροντας Χρυσόστομος, ο ηγούμενος της Μονής του Αββά Γερασίμου. Να γνωρίζει ο κόσμος ότι αγίους γέροντες και μοναχούς δεν βγάζει μόνον το Αγιον Ορος, ούτε άγιες μοναχές και άγιες μορφές μόνον η Ελλάδα και τα μοναστήρια της, αλλά παντού υπήρξαν και υπάρχουν άγιοι, όπως κι εδώ στην Αγία Γη, στους Αγίους Θεοπερπατημένους Τόπους! Γράφε τα και λέγε τα γιατί εγώ δεν σκαμπάζω "γρι" από τούτα δω τα "κολοκύθια", και αφού οι άνθρωποι τα παρακολουθούν, γράφε τα, οπότε μέσα στο τόσο κακό και τη βρωμιά και αυτών των "κουπεπετιών"(ίντερνετ)...να διαβάζουν και κάτι καλό, μπας και το μιμηθούν! Γράφε γερο-Ιγνάτιε, γράφε..."\nΑΜΗΝ, και Δόξα τω Θεώ...άπειρες φορές.


Nara Thai Restaurant, Charlestown - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nΝο 36 από 38 Εστιατόρια - Charlestown\nL 1 165 Pacific Hwy, Charlestown, Lake Macquarie, Νέα Νότια Ουαλία 2290, Αυστραλία\nΠραγματικά ωραίο φαγητό, εξαιρετική ιδιοκτήτη\nΜην μπείτε στον κόπο να πάτε!!!!!!!!\nΔιασκεδαστική δείπνο με ζωντανή μουσική.\nΥπόκωφος και τρόπος για πολύν καιρό ανακαίνιση\nΉσυχο βραδινό μετά από μια πολυάσχολη ημέρα\nΆμεση υπηρεσία φαγητού σε πακέτο.\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Nara Thai Restaurant και από προηγούμενους επισκέπτες.\nΔιεύθυνση: L 1 165 Pacific Hwy, Charlestown, Lake Macquarie, Νέα Νότια Ουαλία 2290, Αυστραλία


Teleferico (Μαδρίτη, Ισπανία) - Κριτικές - TripAdvisor\nΞενοδοχεία κοντά σε: Royal Botanic Garden\nTeleferico, Μαδρίτη - Κριτικές\nΝο 176 από 830 δραστηριότητες - Μαδρίτη\nPaseo Pintor Rosales s/n, 28008 Μαδρίτη, Ισπανία\n“Πάντως η βόλτα και η θέα άξιζαν !”\nΤο τελεφερίκ αυτό δεν είναι μέσο μεταφοράς , είναι μέσο ψυχαγωγίας ! Τουλάχιστον έτσι μας εξήγησαν... διαβάστε περισσότερα\nΜια αφ υψηλού βόλτα στη Μαδρίτη με ένα κάπως παλιό τελεφερίκ που σε αφήνει σε ένα όμορφο πάρκο με... διαβάστε περισσότερα\nΠάντως η βόλτα και η θέα άξιζαν !\nΤο τελεφερίκ αυτό δεν είναι μέσο μεταφοράς , είναι μέσο ψυχαγωγίας ! Τουλάχιστον έτσι μας εξήγησαν οι υπάλληλοι για να δικαιολογήσουν την υψηλή τιμή του εισητηρίου του . Πάντως τόσο η βόλτα , αλλά και η ίδια η θέα κάτω άξιζαν όλα τα χρήματα που...Περισσότερα\nΜια αφ υψηλού βόλτα στη Μαδρίτη με ένα κάπως παλιό τελεφερίκ που σε αφήνει σε ένα όμορφο πάρκο με ωραία θέα.Εκεί κοντά υπάρχει και ένα τεράστιο λούνα πάρκ με κάπως ακριβή είσοδο.\nΦτάσαμε στο τελεφερίκ για να βρούμε ότι έκλεισε λόγω του ανέμου (16 μίλια / ώρα σύμφωνα με την εφαρμογή τηλεφώνου μας). Δεν υπήρχε τίποτα στην ιστοσελίδα για να πει ότι έκλεισε, οπότε ίσως τηλεφωνήστε μπροστά αν σχεδιάζετε ένα ταξίδι το φθινόπωρο / το χειμώνα.\nΩραία έλξη. Το ταξίδι δεν είναι υψηλό, η θέα δεν είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα πολλά House's και τα τρία και όχι μια πόλη της πόλης της Μαδρίτης. Ωραία, αλλά όχι wow\nΤο Telef rico de Madrid προσφέρει στους κατοίκους και τους τουρίστες μία από τις πιο υποβλητικές απόψεις της πόλης.\nΤι έκπληξη! Είχαμε ταξιδέψει στη Μαδρίτη αρκετές φορές πριν και δεν ήξερα για το Telef rico de Madrid (Λιμάνι της Μαδρίτης). Δείτε τη Μαδρίτη από ένα καταπληκτικό σημείο στον ουρανό, μπορείτε να δείτε μνημειακά κτίρια, αυτοκινητόδρομους, πάρκα και κήπους στα πόδια σας. Το σύστημα διαθέτει...80 καμπίνες που χωρούν 6 επιβάτες. Με μέγιστο αριθμό 1200 ατόμων ανά ώρα, ταξιδεύει στις 3. 5 μέτρα ανά δευτερόλεπτο και διαρκεί 11 λεπτά για να ολοκληρώσει το ταξίδι μεταξύ των δύο σταθμών του Parque del Oeste με το Casa de Campo.Περισσότερα\nΓια 6 ευρώ ανά στροφή μπορείτε να πετάξετε μέσα από τον αέρα της Μαδρίτης. Μπορείτε να απολαύσετε μια όμορφη θέα στα αξιοθέατα όπως το βασιλικό παλάτι. Η πλήρης διαδρομή διαρκεί περίπου 20 λεπτά και πιστεύω ότι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία στη Μαδρίτη.\nΜεγάλη αξία & θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη\nΠερπατήσαμε σε αυτό, εντοπίζοντάς το στο πάνω αριστερό μέρος του χάρτη διαδρομών. Διατίθεται μόνο στο τουριστικό βιβλίο της Δανίας κάτω από δραστηριότητες για παιδιά και πραγματικά φαίνεται εκτός του τουριστικού μονοπατιού. Είναι περίπου 10 - 15 λεπτά με τα πόδια από τον αιγυπτιακό ναό μέσα...από τα πάρκα. Σε EUR 6 επιστροφή για έναν ενήλικα είναι μια συμφωνία. Είναι 2. 5 χλμ. Και διαρκεί περίπου 10 - 15 λεπτά. Χτίστηκε το 1969 και φαίνεται πρωτότυπο χωρίς επενδύσεις. Το πάρκο που πηγαίνετε είναι ωραίο, αλλά όλα τα σημάδια που λένε τι βλέπετε έχουν ξεθωριάσει έτσι δεν υπάρχει καμία χρήση. Το καφέ είναι κλειστό. Κρίμα. Δεν υπάρχει τίποτα στο τελεφερίκ για να πει τι βλέπεις στον ορίζοντα. Έτσι, μια πολύ διαφορετική εμπειρία από το Emirates Skycar στο Λονδίνο, αλλά για Eur 6 αξίζει τον κόπο. Ίσως πάρτε ένα πικνίκ, καθώς δεν υπάρχει τίποτα να αγοράσετε εκεί!Περισσότερα\nΔιασκέδαση σε ένα περιορισμένο μέρος της πόλης\nΜπορούμε εύκολα να περπατήσουμε από το Sol προς την Όπερα και από εκεί οδηγήσαμε στο Rosaleda del Parque del Oeste. Περίμεναμε στη γραμμή 20 λεπτά και στη συνέχεια περπατήσαμε στην γόνδολα και βγήκαμε πάνω από το Rio Manzanares προς το πράσινο του Casa de Campo....Είναι ένα ενδιαφέρον ταξίδι, μακριά από τους περισσότερους ξένους τουρίστες, με μια αλλαγή σκηνικού και βλάστησης, κυρίως κωνοφόρων, σίγουρα μερικές οκτάβες κάτω από τη φασαρία της πόλης. Μια ωραία βεράντα στον προορισμό σας προσφέρει μια καλή θέα στην πόλη, μια μακρινή θέα στο πάρκο ψυχαγωγίας και ένα κενό του πληθυσμού της πόλης, ειδικά εκείνων που κινούνται προς το πάρκο ψυχαγωγίας.Περισσότερα\nΔεν υπάρχουν πληροφορίες!\nΠήγε (και πάλι!) Στο Telef rico στο Casa de Campo σε μια ζεστή μέρα το Σεπτέμβριο. Είχα πρόσφατα μια επιχείρηση στο γόνατό μου, έτσι ώστε ενώ κινητό, εξακολουθούν να βρίσκονται σκάλες ένα πρόβλημα. Θέλαμε να φάμε στο εστιατόριο και μας ενοχλούνταν ότι ο ανελκυστήρας δεν...ήταν σωστός και ακόμα πιο ενοχλημένος όταν ανεβαίναμε 2 σκάλες για να ανακαλύψουμε ότι το εστιατόριο ήταν κλειστό. Πουθενά σε κανένα από τα τερματικά δεν υπήρχε καμία ένδειξη για αυτό - αλλά αυτό είναι χαρακτηριστικό των τουριστικών αξιοθέατων στη Μαδρίτη, φοβάμαι! Τίποτα δεν κάνει εκεί ούτως ή άλλωςΠερισσότερα\nΩραία διαδρομή σε μια ηλιόλουστη μέρα, δεν υπήρχε τίποτα να κάνεις ή ανατρέξτε στο επάνω μέρος. Το καφέ και το εστιατόριο ήταν κλειστό. Πήγαμε κατευθείαν προς τα κάτω .\nΘεματικά πάρκα, Θέατρα


Μετατρέψτε το HEIF αρχείο σας σε STL - ImageToStl\nΜετατρέψτε το HEIF αρχείο σας σε STL\nΧρησιμοποιήστε το δωρεάν και γρήγορο διαδικτυακό μας εργαλείο για να μετατρέψετε την HEIF (High Efficiency Image File Format) εικόνα ή το λογότυπό σας σε 3D STL (Standard Triangle Language) αρχεία πλέγματος / μοντέλου κατάλληλα για εκτύπωση με εκτυπωτή 3D ή για φόρτωση στο αγαπημένο σας πακέτο επεξεργασίας 3D.\nΠώς να μετατρέψετε το HEIF σε STL?\nΑκολουθούν 3 απλά βήματα για τη δημιουργία ενός αρχείου STL από ένα αρχείο HEIF.\nΚάντε κλικ στο κουμπί "Μεταφόρτωση αρχείου" και επιλέξτε ένα HEIF για μεταφόρτωση. Το μέγιστο μέγεθος αρχείου είναι 100MB.\nΟρίστε τις διαστάσεις και άλλες επιλογές και κάντε κλικ στο κουμπί "Μετατροπή σε STL" για να μετατρέψετε το HEIF σε STL.\nΠώς μπορώ να μετατρέψω το αρχείο μου HEIF σε STL;\nΠρώτα κάντε κλικ στο κουμπί "Μεταφόρτωση...", επιλέξτε το αρχείο HEIF που θέλετε να ανεβάσετε. Επιλέξτε τυχόν επιλογές διαμόρφωσης. Όταν ολοκληρωθεί η μετατροπή HEIF σε STL, μπορείτε να κάνετε λήψη του αρχείου STL σας αμέσως.\nΠόσος χρόνος χρειάζεται για να μετατρέψω το HEIF μου σε STL;\nΣτόχος μας είναι να επεξεργαστούμε όλες τις μετατροπές HEIF σε STL όσο το δυνατόν γρηγορότερα, αυτό συνήθως διαρκεί περίπου 5 δευτερόλεπτα, αλλά μπορεί να είναι περισσότερο για μεγαλύτερα πιο σύνθετα αρχεία, γι' αυτό να είστε υπομονετικοί.\nΠόσο ακριβής είναι η μετατροπή HEIF σε STL;\nΕίναι ασφαλές να μετατρέψω το HEIF μου σε STL στο ImageToStl.com;\nΝαι φυσικά! Δεν αποθηκεύουμε το αρχείο HEIF που μας υποβάλλετε. Το αρχείο STL που προκύπτει, μόλις δημιουργηθεί, διαγράφεται 1 ώρα μετά τη μεταφόρτωση και ο σύνδεσμος λήψης θα λήξει μετά από αυτό το διάστημα.\nΜπορώ να μετατρέψω HEIF σε STL σε Linux, Android, iOS ή Mac OS;\nΝαί! Το εργαλείο μας HEIF έως STL θα εκτελείται σε οποιοδήποτε σύστημα με σύγχρονο πρόγραμμα περιήγησης ιστού. Δεν απαιτείται εξειδικευμένο λογισμικό για την εκτέλεση οποιουδήποτε από τα εργαλεία μετατροπής μας.\nΔημοφιλή HEIF εργαλεία\nHEIF σε 3MF\nHEIF σε ABC\nHEIF σε AMF\nHEIF σε BLEND\nHEIF σε CTM\nHEIF σε DAE\nHEIF σε FBX\nHEIF σε GLB\nHEIF σε IDTF\nHEIF σε OBJ\nHEIF σε OFF\nHEIF σε PLY\nHEIF σε WRL\nHEIF σε X\nHEIF σε X3D\nHEIF σε XYZ\nHEIF σε ZIP\nHEIF σε DXF\nHEIF σε AVIF\nHEIF σε BMP\nHEIF σε DDS\nHEIF σε DPX\nHEIF σε EXR\nHEIF σε FAX\nHEIF σε GIF\nHEIF σε JFI\nHEIF σε PCD\nHEIF σε PCX\nHEIF σε PNG\nHEIF σε PSB\nHEIF σε PSD\nHEIF σε SVG\nHEIF σε TGA\nHEIF σε TIFF\nHEIF σε WEBP


Το έργο στο Λιμένι και οι όποιες ενστάσεις... | ManiVoice Greece\nΠολλοί κάτοικοι μας έθεσαν το θέμα περί επεμβάσεων στον αιγιαλό πάνω απ' τα βράχια.\nΗ αλήθεια πάντως είναι ότι αυτή η επέμβαση έγινε με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή στην ακτογραμμή και στα βράχια, βέβαια με την προϋπόθεση ότι δεν θα επεκταθεί παρακάτω.Πάντως λειτουργικά ήταν απαραίτητη.\nΚατά την άποψή μας προτιμότερο είναι στο μέλλον, να δημιουργηθεί χώρος στο πρανές του παρακειμένου χωραφιού.\nΌμως δημοσιεύουμε και τις παρακάτω φωτογραφίες στο Λιμένι πάλι για να δείτε που έχτισαν κάποιοι αγαπητοί συμπολίτες.\nΗ ευαισθησία μας για το θέμα συνίσταται στο γεγονός ότι τα ιδιαιτέρου κάλλους βράχια της Μάνης αποτελούν τμήμα της εμβληματικής φυσιογνωμίας της περιοχής και στη Μέσα και στην Έξω Μάνη. Η αλλοίωσή τους όπως φαίνεται στις φωτογραφίες από την οικοδομική δραστηριότητα ακόμη και αν είναι νόμιμη είναι σοβαρή διατάραξη του τοπίου της Μάνης.\nΗ σημερινή κατάσταση του τοπίου στη Μάνη\nΥποβλήθηκε από Δημήτρης Μαριόλης (χωρίς επαλήθευση) στις Σάβ, 2016-06-11 17:15 .\nΤο φυσικό περιβάλλον στη Μάνη, πράγματι είναι κάτι ιδιαίτερο που πρέπει να διαφυλαχθεί.\nΤο πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι για κάποιους, έννοιες όπως "τοπίο", "παράδοση", "προστασία αιγιαλού" κλπ αποτελούν γραφικότητες, που πρέπει να παραμερίζονται στο όνομα του κέρδους και της "ανάπτυξης".\nΌπως επίσης "γραφικοί", "τουρίστες" ή "ξένοι" χαρακτηριζόμαστε από εκείνους, όλοι εμείς που προβληματιζόμαστε για αυτά τα θέματα ...


Posted on March 20, 2017 08:03:13\nΕικοστή ένατη αγωνιστική για το Παγκύπριο πρωτάθλημα των Ακαδημιών (U13, U14, U15 και U16) και η ομάδα μας είχε απέναντι της, τον ΑΠΟΕΛ. Ο απολογισμός μας ήταν δύο ήττες, μία ισοπαλία και μία νίκη.\nΔείτε τα αποτελέσματα:(29η αγωνιστική – 18/3)\nU13: Η ομάδα μας νίκησε εντός έδρας με 3-1. Τα γκολ για την ομάδα μας πέτυχαν οι Κλεάνθους(2΄και 6΄) και Δημητρίου(28΄). Σε είκοσι εννιά αγώνες μετρούμε δώδεκα νίκες, τέσσερις ισοπαλίες και δεκατρείς ήττες. Βρισκόμαστε στη 12η θέση της βαθμολογίας, έχοντας 40 βαθμούς μετρώντας 48 γκολ υπέρ και 53 κατά.\nU14: Η ομάδα μας εξήλθε ισόπαλη εντός έδρας με 1-1. Το γκολ της ομάδας μας πέτυχε με πέναλτι ο Σχίζας(70΄). Σε είκοσι εννιά αγώνες μετρούμε έντεκα νίκες, τέσσερις ισοπαλίες και δεκατέσσερις ήττες. Βρισκόμαστε στη 10η θέση της βαθμολογίας, έχοντας 37 βαθμούς, μετρώντας 39 γκολ υπέρ και 46 κατά.\nU15: Η ομάδα μας έχασε εκτός έδρας με 1-0. Σε είκοσι εννιά αγώνες μετρούμε τέσσερις ήττες, πέντε ισοπαλίες και είκοσι νίκες. Βρισκόμαστε στην 3η θέση της βαθμολογίας, έχοντας 65 βαθμούς και μετρώντας 87 γκολ υπέρ και 22 κατά.\nU16: Η ομάδα μας έχασε εκτός έδρας με 3-1. Το γκολ της ομάδας μας πέτυχε ο Σαββίδης με πέναλτι στο 80΄. Βρισκόμαστε στην 1η θέση της βαθμολογίας, έχοντας 75 βαθμούς και μετρώντας 81 γκολ υπέρ και 16 κατά.\n«Το πιο μάγκικο και «καρυδάτο» πρωτάθλημα θα το πανηγυρίσουμε όλοι μαζί…»\nΑγωνιστική δράση της εβδομάδας\tApril 24, 2018\nΤην ταυτότητα του!\nΠρώτη αλλά καθοριστική!\nΗ μάχη του “Άνφιλντ” με ΣΟΥΠΕΡ αποδόσεις στην Bet on Alfa\nΈνα χιλιάρι και πάμε…!\nΚυριακή 6 Μαίου κόντρα στην ΑΕΚ!\nΚλείστε τα αυτιά σας, ανοίξτε τα μάτια σας και πάμε με αποφασιστικότητα!\nΈξι ποδοσφαιριστές μας στο όριο για να χάσουν τον τελικό!\n3ο ετήσιο τουρνουά της Ακαδημίας μας εις μνήμη Παναγιώτη Κάνια!\nΑυτός ο «κυανόλευκος» κόσμος μας το αξίζει και θα το πανηγυρίσει!(Φώτορεπορτάζ)\nΔεν τα κατάφεραν οι U18!


ღ ΣΚΕΨΕΙΣ ღ ღ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ღ ღ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ღ: Διαταραχή άγχους και πανικού\n• Κλείνω τα μάτια και εισπνέω αργά και βαθιά ώστε ο αέρας να γεμίζει αργά όλο το χώρο στους πνεύμονες. Εκπνέω αργά επιτρέποντας στους πνεύμονες να αδειάσουν τελείως. Επαναλαμβάνω αυτή τη διαδικασία 2-3 φορές εγκαταλείποντας το σώμα μου στην πολυθρόνα ή το κρεβάτι.\n• Σφίγγω διαδοχικά όλες τις μυϊκές περιοχές του σώματος και τις χαλαρώνω αρχίζοντας από τα πόδια και μετά ανεβαίνοντας σιγά-σιγά μέχρι με το μέτωπο.\n• Σφίγγω και χαλαρώνω διαδοχικά πατούσες, γάμπες, μηρούς, γλουτούς, κοιλιακή χώρα, στήθος, ώμους (σηκώνοντας ψηλά τα χέρια και σπρώχνοντας προς τα πάνω), λαιμό, σαγόνι (σφίγγοντας τα δόντια), γλώσσα (πιέζοντας προς τον ουρανίσκο), μάτια (άνοιγμα και κλείσιμο) και μέτωπο (συνοφρυώνοντας τα φρύδια).\n• Για να υποβοηθήσω τον εαυτό μου να χαλαρώσει ακόμη περισσότερο κατεβαίνω τα νούμερα από το δέκα μέχρι το ένα ενώ παράλληλα νιώθω όλα μου τα μέλη να χαλαρώνουν όλο και περισσότερο.\nΑναρτήθηκε από rhodos1gr στις 21:26


Sportotal.gr - Δώρο της Φενέρ στους «αιώνιους», έμπλεξε η Αρμάνι\n28/03/2019 - 23:52\nΔώρο της Φενέρ στους «αιώνιους», έμπλεξε η Αρμάνι\nΗ Φενέρμπαχτσε απέδειξε γιατί είναι το μεγαλύτερο φαβορί για την φετινή Ευρωλίγκα, διαλύωντας την Αρμάνι Μιλάνο στην Ιταλία με σκορ 104-90, έχοντας ως κορυφαίο τον Νίκολα Κάλινιτς.\nΜία νίκη που βολεύει τους αιώνους και ανησυχεί ακόμα περισσότερο το συγκρότημα του Πιανιντζάνι, το οποίο την επόμενη αγωνιστική παίζει στην Εφές και απειλείται ακόμα και με αποκλεισμό.\nΗ Αρμάνι ξεκίνησε δυνατά την αναμέτρηση, όμως είχε δεν είχε λογαριάσει τον Μπόμπι Ντίξον. Ο Αμερικανός της Φενέρμπαχτσε, ο οποίος αγωνίζεται ως Τούρκος, είχε τους 10 από του 16 πόντους της ομάδας του, με το ματς να φτάνει το 9-16 στο Mediolanum Forum.\nΜε τον Τζέιμ άποντο, αλλά τον Ταρζέφσκι κομβικό, η Αρμάνι μείωσε στους 2 (14-16) αλλά ο Ντίξον ξανά και ο Ντατόμε στη συνέχεια, έκλεισαν το δεκάλεπτο στο 17-22 στο Μιλάνο.\nΟι παίκτες του Ζέλικο, όσο έβλεπαν «άσφαιρο» τον Τζέιμς, τόσο ανέβαζαν ρυθμούς. Ο Γκριν και ο Κάλινιτς οδήγησαν την ομάδα τους στο 24-30, με τον παλιό παίκτη του Ολυμπιακού να σκοράρει για τρεις και να διαμορφώνει το 32-38. Ο Ντίξον πήρε την σκυτάλη στο σκορ και ο Μέλι έδωσε αέρα 10 πόντων στην ομάδα του (32-42).\nΗ Αρμάνι είχε πόντους μόνο από τους Νάναλι και Τζέρελς, οι δύο τους ήταν οι μοναδικοί ενεργοί του Πιανιντζάνι, με τον πρώτο να είναι η αιτία του 42-49 με τον 13ο πόντο του. Ο Ντίξον δεν είχε πει την τελευταία του λέξη, αφού με τρίποντο σε επίθεση εννιά δευτερολέπτων, έκανε το 42-52 που ήταν και το σκορ του ημιχρόνου..\nΟ Νάναλι έμοιαζε λες και έπαιζε μόνο του απέναντι στην Φενέρ, γρήγορα μείωσε την απόσταση και ο Τζέρελς δίπλα του έκανε το 61-67, σε ένα δεκάλεπτο που ο Τζέιμς ακόμα έμενε σε ρηχά νερά. Από ασίστ του πάντως ο Μίτσοφ σκόραρε για τρεις και στη συνέχεια μετά από αμυντικό ριμπάουντ και κερδισμένες βολές, ροκάνισε την απόσταση στους 3 (66-69).\nΤο δεκάλεπτο έκλεισε με γκολ φάουλ του Νάναλι που έστειλε το παιχνίδι στο 68-73, δίνοντας ελπίδες στους Ιταλούς. Πως όμως με αυτό το 3λεπτο της Φενέρ στην τέταρτη περίοδο; Ο Νάναλι μείωσε και πάλι στους τρεις, αλλά η ομάδα του δέχθηκε ένα 10-0 σερί με τον Κάλινιτς να μην αστειεύεται.\nΣκόραρε και για το 74-87 ενώ αργότερα ήταν και η αιτία του 94-78, με τους γηπεδούχους ουσιαστικά να έχουν πετάξει λευκή πετσέτα. Ο Γκριν έκανε το 100-81, σε ένα ματς.. γκιλοτίνα για τους Ιταλούς που πλέον παίζουν την ύπαρξή τους απέναντι στην Εφές στην Τουρκία.\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ήττα σοκ για Παναθηναϊκό - ο Ρούντι «πάγωσε» το ΟΑΚΑ με θεότρελο buzzer beater\tΔεν μπορεί o Ολυμπιακός, ήττα κι από την Ζαλγκίρις »


Annihilation: Στο νέο trailer οι νόμοι της φυσικής παύουν να ισχύουν - Unboxholics.com\nAnnihilation: Στο νέο trailer οι νόμοι της φυσικής παύουν να ισχύουν\nΗ “Area X” του Alex Garland θα σας στοιχειώσει\nΣύμφωνα και με συναφές δημοσίευμα του Coming Soon,η Paramount Pictures και η Skydance έθεσαν στην κυκλοφορία καινούργιο trailer για το Annihilation, το ανερχόμενο φιλμ του δημιουργού του Ex-Machina (2015).\nO Alex Garland μέσα από αυτό το ιδιότυπο κινηματογραφικό υβρίδιο επιστημονικής φαντασίας, περιπέτειας και τρόμου, θα μυήσει το κοινό αυτήν την φορά στα μυστικά της “Area X”, μίας δυστοπικά φουτουριστικής πλάσης στην οποία οι φυσικοί νόμοι ανατρέπονται.\nΜέσα από την διασκευή του πρώτου μέρους της τριλογίας «Southern Reach» του Jeff VanderMeer, η Natalie Portman μας συστήνεται ως η Lena, μία ειδήμων στην επιστήμη της Βιολογίας, η οποία εξορμεί μαζί με άλλες τρεις γυναίκες ειδικούς ώστε να ανακαλύψουν τον λόγο για τον οποίο η προηγούμενη αποστολή απέτυχε να ερευνήσει την αφιλόξενη εκείνη περιοχή. Πολλά από τα μέλη της τότε ομάδας δεν κατάφεραν να επιστρέφουν ποτέ. Μοναδικός επιζών του όλου εγχειρήματος ήταν ο σύζυγος της ηρωίδας ο οποίος γύρισε απίστευτα αλλαγμένος από τον άγνωστο αυτόν τόπο. Εκεί η ζωή αναπτύσσεται με έναν ολότελα διαφορετικό τρόπο. Οι ισχύοντες κανόνες δεν έχουν κανένα αντίκρισμα στην “Area X”.\nΤην Portman πλαισιώνουν οι: Jennifer Jason Leigh, Gina Rodriguez, Tuva Novotny και η Tessa Thompson, ενώ στον ρόλο του συντρόφου της θα δούμε τον Oscar Isaac. Πίσω από την παραγωγή του όλου project βρίσκεται ο Scott Rudin.\nΗ πρεμιέρα του Annihilation στο σινεμά θα πραγματοποιηθεί στις 23 Φεβρουαρίου του 2018 όσον αφορά τις Η.Π.Α., τον Καναδά και την Κίνα. Η διανομή του σε άλλες χώρες του εξωτερικού θα γίνει μέσω του Netflix, δύο εβδομάδες αργότερα, με την Ελλάδα να υποδέχεται το Annihilation στις 22 Φεβρουαρίου του 2018. Παρακάτω ακολουθεί το τελευταίο trailer:\nTags: trailer oscar isaac jennifer jason leigh annihilation alex garland natalie portman tessa thompson tuva novotny gina rodriguez netflix


Μουσείο διαμαντιών Αμβέρσας - MONOPETRO\nKoningin Astridplein 19 – 23\nTel. +32 (0)3 202 48 90\nΕΚΘΕΣΗ «ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ» - Als Stenen Spreken\nΗ Αμβέρσα ήταν γνωστή ως κέντρο διαμαντιών του κόσμου για αιώνες. Για περισσότερο δε από 100 χρόνια είναι η παγκόσμια πρωτεύουσα εμπορίου, κατεργασίας αλλά και μεταπώλησης των διαμαντιών. Και αν και το εμπόριο των διαμαντιών τα τελευταία 20 χρόνια δεν διακινείται πια μονοπωλιακά, καθότι περισσότεροι έμποροι, περισσότερα κέντρα επεξεργασίας και διανομής των διαμαντιών έχουν εμφανιστεί στο διεθνές σκηνικό δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι στην πόλη αυτή κατοικεί το μεγαλύτερο μουσείο διαμαντιών στον κόσμο. Μουσείο διαμαντιού υπάρχει σε πέντε ακόμη Ευρωπαϊκές πόλεις.\nΤο Μουσείο Διαμαντιών της Αμβέρσας βρίσκεται δίπλα στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης. Άνοιξε τις πόρτες του για άλλη μια φορά στο κοινό, μετά από ανακαίνιση που κόστισε $500.000.\nΤο μουσείο χρηματοδοτείται και λειτουργεί υπό την αιγίδα της πόλης της Αμβέρσας, της ακμάζουσας «αδαμαντοκοινότητάς της», αλλά και του HRD.\nΗ ανακαίνιση αφορούσε την επέκταση του εκθεσιακού χώρου, καθώς και την απόκτηση νέων εκθεμάτων. Επιπλέον, αναβαθμίστηκε το σύστημα ασφαλείας ενώ και ο ακουστικός οδηγός ξεναγεί τους επισκέπτες στην γλώσσα της επιλογής τους, το επίπεδο και το ρυθμό τους. Οι επιδείξεις της «ιστορίας διαμαντιών» και «η γοητεία του διαμαντιού» έχουν βελτιωθεί, ενώ υπάρχει ένα πρόγραμμα αποκαλούμενο συναίσθημα με το διαμάντι. Δίνεται έμφαση στην ζωντανή παρουσίαση της επεξεργασίας του διαμαντιού, χρησιμότατης στην εκπαίδευση των παιδιών. Εκτός από το κοίταγμα και το άκουσμα, ο επισκέπτης βρίσκεται πραγματικά βυθισμένος στο συναρπαστικό κόσμο αυτής της θαυμάσιας μικρής πέτρας. Πολλές εκπλήξεις αναμένουν τον επισκέπτη στις αίθουσες θησαυρών, όπου οι θαυμάσιες συλλογές κοσμημάτων και εικόνων τους, μας ταξιδεύουν από τον 16ο αιώνα μέχρι σήμερα. Εκτίθενται αντίγραφα των κοσμημάτων του βρετανικού στέμματος, όπου αναπαρίστανται δύο από τα παγκοσμίως μεγαλύτερα διαμάντια: το koh-ι-Noor και το Cullinan ι. Δεν παραλείπονται επίσής και οι σύγχρονοι δημιουργοί. Το κατάστημα, το λόμπι και η περιοχή υποδοχής έχουν επιμορφωθεί επίσης.\nΕίναι μια «εικόνα και ένα υγιές» μουσείο, μια συνολική και μοναδική εμπειρία για τις αισθήσεις. Οι εμπειρογνώμονες αλλά και οι απλοί θαυμαστές του διαμαντιού, όλοι θα βρούν τις απαντήσεις που ψάχνουν.\nΒιβλιοθήκη (τηλ. +32 (0) 3 202 48 97): βιβλία, περιοδικά, φωτογραφικές διαφάνειες και βίντεο αποθεμάτων όλα σχετικά με τα διαμάντια. Για τη μελέτη στο δωμάτιο ανάγνωσης και από τη ρύθμιση μόνο.\nΣτο Κατάστημα του μουσείου πωλούνται βιβλία για τα διαμάντια και μοντέρνα δώρα.\nΕκπαιδευτικό τμήμα (τηλ. +32 (0) 3 202 48 91): οργανώνει διαλέξεις, εργαστήρια, εκδηλώσεις και τους θεματικούς περιπάτους (κατόπιν παραγγελίας), κ.λπ.