Ποίηση και Χρόνος | Poeticanet. Περιοδικό για την ποίηση και τη λογοτεχνία.\nΜε μια μικρή δειγματοληπτική και ενδεικτική αναγκαστικά αναφορά θα ήθελα να αναλύσω τον ιδιοσυγκρασιακό τρόπο, με τον οποίο διαχειρίζεται ο Αλμπέρ Καμύ το θέμα του χρόνου στο έργο του, ιδίως στον εμβληματικό του Ξένο, ο οποίος προσιδιάζει αρκετά στον τρόπο των ανθρώπων με Διάχυτη Αναπτυξιακή διαταραχή.\nΤο έργο του Αλμπέρ Καμύ καταγράφηκε στην ιστορία της παγκόσμιας γραμματείας με τον χαρακτηρισμό «λογοτεχνία του Παραλόγου». Γιατί όμως έχει χαρακτηρισθεί ο κόσμος των έργων του Καμύ ως παράλογος; Ο Λόγος των προσώπων του Καμύ, η θέαση του κόσμου, η οπτική τους πάνω στην επικοινωνία και την αλληλεπίδραση των ανθρώπων, ο τρόπος που διαχειρίζονται τα αισθητηριακά δεδομένα είναι διαφορετικά από αυτό που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε μέσον όρο. Ωστόσο αν το αντιμετωπίσουμε κάτω από το πρίσμα της παρέκκλισης μιας διαφορετικότητας θα διαπιστώσουμε ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει παρα-λογισμός και α-λογία. Στο έργο του Καμύ, τόσο το μυθιστορηματικό όσο και το θεατρικό υπάρχουν πολλές διαφορετικές λογικές, με διαφορετικούς τρόπους έκφρασης και διαφορετικές οδούς προσέγγισης. Παράλογος κατ’ ουσίαν είναι ο άνθρωπος που αδυνατεί να κατανοήσει αυτήν την διαφορετικότητα και να την αποδεχθεί ως υπαρκτή, αναμενόμενη και φυσιολογική. Παράλογο είναι το μονοδιάστατο σύμπαν που διαμορφώνουν οι βεβαιότητες της μιας αλήθειας, του ενός και μόνου Λόγου.\nΑμέσως μετά προκύπτει ως εύλογο το ερώτημα πού έγκειται αυτή η διαφορετικότητα των ηρώων του Καμύ, μέσα στην οποία εντάσσεται και η αντίληψη του χρόνου, πώς καταφέρνει ο ίδιος να την καταγράψει, να την αναπλάσει και να την διαχειριστεί; Ο Καμύ έγραψε θεατρικά έργα («Καλιγούλας», «Η παρεξήγηση», «Κατάσταση πολιορκίας») σκηνοθέτησε, έπαιξε ως ηθοποιός και διασκεύασε μυθιστορήματα για το θέατρο, όπως τους «Δαιμονισμένους» του Ντοστογιέφσκι. Τόσο σ’ αυτά όσο και στα μυθιστορήματά του, τα οποία διασκευάστηκαν αρκετές φορές για το θέατρο και για τον κινηματογράφο, διαπιστώνουμε κοινές αποκλίσεις. Επιλέγω ως παράδειγμα τον εμβληματικό του Ξένο και θα προσπαθήσω αμέσως παρακάτω να αναλύσω την δική του οπτική για τον χρόνο.\nΕκτός όμως από τον Ξένο του Καμύ, αν μελετήσουμε προσεκτικά και άλλα λογοτεχνικά έργα που σημάδεψαν την παγκόσμια λογοτεχνία, θα διαπιστώσουμε πως μας δίνουν την ίδια εντύπωση. Ανάλογα πρόσωπα θεωρώ πως είναι ο Πρίγκιπας Μίνσκιν στον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι, ο χωρομέτρης στον Πύργο του Φραντς Κάφκα ή ο Άσερ στην Πτώση του Πύργου των Άσερ του Έντγκαρ Άλλαν Πόε.\nΑλλά γιατί κάτι τέτοιο να μας ενδιαφέρει; Θεωρώ πως είναι σημαντικό για πολλούς λόγους. Αναφέρω την πλευρά που μας αφορά στο παρόν κείμενο. Ενδιαφέρει τον θεωρητικό το πόσο η διαφορετικότητα είλκυσε την προσοχή αρκετών από τους θεωρούμενους πια κλασικούς συγγραφείς, οι οποίοι, παρόλο που δεν γνώριζαν πολλά για τις ψυχοσυναισθηματικές παρεκκλίσεις την επέλεξαν ως τρόπο διερεύνησης του ανθρώπινου ψυχισμού, διαμορφώνοντας λογοτεχνικούς ήρωες που έγιναν σύμβολα της ανθρώπινης μοίρας, της σχέσης του ατόμου με την κοινωνία και τις συμβάσεις της. Βεβαίως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως πρόκειται για μυθοπλαστικά πρόσωπα, και όχι για ρεαλιστική-φωτογραφική απεικόνιση «αληθινών» προσώπων. Γι’ αυτό και ο Καμύ, για παράδειγμα, βάζει τον Ξένο του να βιώνει μια οριακή κατάσταση, κάνοντας έναν φόνο, ο οποίος αφηγηματικά παρουσιάζεται ως «εξ αμελείας», αλλά ο κοινωνικός περίγυρος και ο μηχανισμός καταστολής σπεύδει να τον καταδικάσει ως μια «ψυχρή» δολοφονία, ακριβώς γιατί ο ήρωας είναι διαφορετικός και δεν τον καταλαβαίνει.\nΜε πρωτοπρόσωπη αφήγηση ο Καμύ μάς μεταφέρει στον ενδιάθετο λόγο ενός ανθρώπου που αντιλαμβάνεται τα γεγονότα και τα πράγματα απλά, κυριολεκτικά, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις και αμφισημίες. Η αντίληψη του χρόνου είναι μονοδιάστατη, με έμφαση στην μετρήσιμη πλευρά της που σχετίζεται με τις απλές, βιολογικές μας λειτουργίες: ύπνο, κούραση, φαγητό. Αλλά ταυτόχρονα είναι με έναν ξεκάθαρο τρόπο, παράξενη και αποκλίνουσα. Στο 1ο κεφ. του Ξένου, ο Μερσώ ξεκινά να αφηγείται αναφερόμενος στην αναγγελία του θανάτου της μητέρας του και την περιγραφή της κηδείας της στο γηροκομείο, όπου διέμενε τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής της.\nΣήμερα πέθανε η μαμά. Ίσως και χθες, δεν ξέρω. Έλαβα ένα τηλεγράφημα από το άσυλο: "Μητέρα απεβίωσε. Κηδεία αύριο. Θερμά συλλυπητήρια." Αυτό δεν μού λέει τίποτα. Μπορεί να' ταν και χθες\nΑυτό που μάς ξαφνιάζει είναι η σημασία που δίνεται, από την μια, στην ακρίβεια του χρονικού προσδιορισμού: χθες ή σήμερα καθώς και στην προσπάθεια εξαγωγής ενός βέβαιου συμπεράσματος από τις λιγοστές πληροφορίες του τηλεγραφήματος. Για να πει «σήμερα» ο Μερσώ, πρέπει να είναι βέβαιος. Και η βεβαιότητα δεν μπορεί να προκύψει από μια αποσπασματική και ελλιπή ανακοίνωση. Από την άλλη, εκείνο που ξενίζει είναι το αφοριστικό: Δεν μού λέει τίποτα, που για μας αποκτά και συναισθηματική χροιά. Εξάλλου οι συναισθηματικές αντιδράσεις που αναφέρονται σε όλο το υπόλοιπο κεφάλαιο αφορούν πλευρές που σχετίζονται με τα αισθητηριακά δεδομένα και είναι περισσότερο "σωματικά": κούραση, ναυτία, νύστα, πιάσιμο στο σώμα.\nΟ χρόνος διαστέλλεται και συστέλλεται αναλόγως των συνθηκών, των σκέψεων και των συναισθημάτων του ήρωα. Αυτό δεν είναι κάτι σπάνιο ή εξαιρετικό. Η διαφορά βρίσκεται στην περιγραφή του. Η περιγραφή του από την πλευρά του ανοίκειου, του Ξένου, αυτού που η εμπειρία του παρεκκλίνει της μέσης εμπειρίας των ανθρώπων. Οι σχέσεις του δεν μπορούν να γεωδαιτηθούν με όρους κοινά αποδεκτούς. Κι ενώ κάτι τέτοιο μπορεί να ασκεί μιαν ιδιότυπη έλξη, αποτελεί ταυτοχρόνως και μία από τις κεντρικές αιτίες της δυστυχίας εκείνου του παιδιού που δεν θα μπορέσει ποτέ να παίξει ζάρια όπως οι υπόλοιποι…\nΣτην Αθηνά Βογιατζόγλου\nΈνα σύμπαν δροσιάς\nένα σύμπαν ατελεύτητου αγώνα\nΗ μεμβράνη. Το ευαίσθητο μεταίχμιο. Η ακίνητη πλεύση. Η κατ΄ εξαίρεση ακίνητη ροή. Εκεί ακριβώς δηλαδή όπου μαρτυρείται η ακραία ώσμωση: ναι, ο ποιητικός νους αγγίζει το σώμα του χρόνου. Το αντιλαμβάνεται, διότι συνέχει τη φύση του. Το καταλαβαίνει πλήρως, Αλλά, εξ ορισμού, δεν το καταλαμβάνει. Πώς άλλωστε; Ο απόηχος φτάνει ως εδώ και από όσα προηγήθηκαν αίφνης στον Μικρό Ναυτίλο του Οδυσσέα Ελύτη. Τα δεδομένα των καιρών δεν αποθαρρύνουν τον οίστρο, πλην όμως είναι εκεί, στο βάθος του ποιητικού εγώ. Ήτοι: «Όπως και να στον αιώνα ενός φιλιού / Δεν σε προφταίνω Τύχη»\n(βλ. «Και με φως και με θάνατον», 8).\nΈχω από μήνες ξεχωρίσει ένα πρόσφορο δίστιχο, ανάμεσα σε πλείστα παρόμοια. Επαναφέρει εμμέσως πλην σαφώς το ζήτημα της συσχέτισης της εξόφθαλμης ροϊκότητας του όντος με την καταστατική ρυθμική τακτική του λόγου. Το παραθέτω κατά λέξη: «Οι μέρες κι αν μερώσανε οι μνήμες τους πληγώνουν· / πληγές που δώσαν ευωδιές και χρώματα του χρόνου». Ανήκει στη συλλογή Τι είπε το ποτάμι του Γιώργου Γωνιανάκη, από τις εκδόσεις της στιγμής (2018). Ο ίδιος έχει διευκρινίσει ήδη στην τρίτη από τις εισαγωγικές σελίδες του ίδιου έργου ότι: «Αν και είμαι ξεκάθαρος μπερδεύω συνέχεια / την ποίηση με την πραγματικότητα. / Ευλογημένη σύγχυση κι ωφέλιμη αφέλεια. / Δεν κάνω πλάκα· /σοβαρά μιλάω. / Όταν βιώνεις τα ποιήματα / οι στίχοι ανασαίνουν». Η επαλήθευση είναι προφανής: το ποίημα υπάρχει και ως επαρκώς προμελετημένη απόπειρα χρονο-φωτογράφησης. Εξ ου και η συχνή αναγωγή του ποιητικού υποκειμένου στον φαντασιακά, αλλά πολλαπλώς χρήσιμο σταματημένο χρόνο. Ο στίχος δεν εξωραΐζει, δεν εξορκίζει. Ούτε αναπαλαιώνει αισθήσεις. Απλώς μνημονεύει την πεπρωμένη διασταύρωσή του με το χρόνο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από την πρόσφατη παραγωγή μας: «κι ό, τι ζήσαμε ως τώρα, αποκαΐδια στεγνά / μια καψάλα, της φωτιάς παρανάλωμα, ίδιο κάρβουνο / που αέρα ρουφά, που σφυρίζει στριγκιά κι όλη / νύχτα κουφοκαίει στα σπλάχνα». Ο χρόνος εδώ είναι το μέτρο της οδύνης, ο βηματισμός του σπαραγμού. Δεν υπάρχει χρόνος δίχως πόνο, υπαινίσσεται η εξομολόγηση σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο. Είναι το συλλογικό πρόσωπο του χορού των υπάρξεων : μετρώ εδώ άλλη μια φορά όσα έχω υπογραμμίσει - κι είναι πολλά - διαβάζοντας την θεματολογικά συναρπαστική Ψυχή στα δόντια του Δημήτρη Χουλιαράκη, των εκδόσεων Το Ροδακιό (2019).\nΝαι, το αδιανόητο εκείνο ποτάμι: η ποίηση ως το νερό του χρόνου, όπου ο καθένας μπαινοβγαίνει στο ίδιο σημείο. Στο ίδιο πάντα πέρασμα, οποτεδήποτε κι αν θελήσει. Η βούληση - ύδωρ των ατελεύτητων στιγμών. Το σταθερό όραμα της ανέκκλητης ακύρωσης της φθοράς. Ό, τι δηλαδή τείνει να επικαλείται ο τυπικός στίχος. Έστω κατά τη γέννησή του. Το δευτερόλεπτο που θέλει κατά βάθος να ταυτιστεί με την αθανασία της Ορμής. Η ποίηση της Τορά, της βιβλικής Πεντάτευχου, είναι, φέρ΄ ειπείν, η διεσταλμένη πραγματικότητα, το δυναμικό παρόν σε διάρκεια. Η ίδια η σκέψη των φορέων της Τορά: το αεί. Εν κινήσει μάλιστα.\nΗ ποίηση, ως γνωστόν, αποτυπώνει, μεταξύ άλλων, ό, τι την ελκύει περισσότερο από την επικράτεια των αοράτων. Ο χρόνος διαμορφώνεται καταλλήλως, ώστε να χωρέσουν στις σχισμές, στα όποια ανοίγματα των εννοιών όσα κατάγονται από τη ζώνη των αφάτων, χωρίς να χαθεί τίποτε από την ευτυχή έκλαμψη. Αντιστοιχία τυπική με το σατόρι των Ιαπώνων. Ο χρόνος καθίσταται απόχη του ποιητικού νοήματος. Αρκούν για την περίπτωση οι εξής ενδεικτικοί αφορισμοί από την πλευρά μιας αναστοχαστικής, φιλέρευνης γραφής: «όταν φεύγει η φωνή του, σαν δακτυλικά αποτυπώματα που βγαίνουν από τα χείλη, προχωρούν και διασκορπίζονται τα ηχητικά της κύματα. Γιατί και η φωνή από την αφή κατάγεται, που παραμένει σταθερά η πρώτη των αισθήσεων. Πρώτη η αφή των δαχτύλων και ακολουθεί η αφή των χειλιών σαν μιλούν και προπαντός σαν φωνάζουν για να ακουστούν από αυτήν που βρίσκεται μακριά. Γι΄ αυτό και βλέπουμε κάποιες φορές, όσοι έχουμε την ικανότητα να δούμε, τη φωνή σαν αφή να εκστομίζεται, μην πω και σαν όραση να προχωρά». Κοντολογίς, ο χρόνος του ποιητικώς οράν είναι ο πλούτος του χρόνου. Παρέθεσα απόσπασμα απο την ευφυώς οργανωμένη συλλογή του Σπύρου Λ. Βρεττού, με τίτλο Διαπραγματεύσεις, στις εκδόσεις του Σάμη Γαβριηλίδη (2019).\nΗ ενδιάθετη ροπή μας προς το αδύνατον, το καθ΄ υπερβολήν ονειρικό: εξ ου και η ποιότητα του ελυτικού προτάγματος φέρ΄ ειπείν στη Μαρία Νεφέλη: «πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου / άνθρωπε δώσε της διάρκεια, μπορείς». Η «ισόβια στιγμή» διαρκεί όσο επιταχύνεται η ορμή προς την υπέρβαση των ορίων του γραμμικού χρόνου. Εννοείται ότι έχουμε πάντα κατά νου την πολυπλοκότητα των εκφάνσεων περί το θέμα. Το προϊόν της αποτελεσματικής ποιητικής ρητορείας, όπως έχει κατατεθεί στις οικείες σελίδες, αποτελεί πολύσημο τεκμήριο πυκνώσεων. Τα μηνύματα συσσωρεύονται. Η μια λεκτική πρόσχωση προκαλεί (ή προκαλεί) την επόμενη. Το ποιητικό κείμενο συνιστά ένα είδος συντελεσμένου χρονοφρονήματος. Διαβάζουμε επ΄ αυτών τα εξής αναλυτικά: «Τα περιθώρια ενός βιβλίου δεν είναι ποτέ ξεκάθαρα και αυστηρά περιχαρακωμένα: πέρα από τον τίτλο, τις πρώτες αράδες και το τελικό σημείο, πέρα από την εσωτερική του διαμόρφωση και την μορφή που την καθιστά αυτόνομη, έχει εμπλακεί σε ένα σύστημα παραπομπών σε άλλα βιβλία, σε άλλα κείμενα, σε άλλες φράσεις: κόμπος μέσα σε ένα δίχτυ [. . . ] Μάταια το βιβλίο προσφέρεται σαν ένα χειροπιαστό αντικείμενο· μάταια συρρικνώνεται σε αυτό το μικρό παραλληλεπίπεδο που το περικλείει: η ενότητά του είναι μεταβλητή και σχετική. Άπαξ και την ερευνήσουμε, χάνει την προφάνειά της· δεν υποδείχνει τον εαυτό της, δεν κατασκευάζεται παρά ξεκινώντας από ένα περίπλοκο πεδίο έκφρασης»: ο Μισέλ Φουκώ, στην Αρχαιολογία της γνώσης, όπως τη γύρισε στη γλώσσα μας ο Κωστής Παπαγιώργης στις εκδόσεις του Εξάντα.\nΑπό το ευρύτερο πλαίσιο της δημιουργικής γραφής, στην ενιαία μορφή της, όπου εννοείται ότι χαλαρώνουν αισθητά τα διακριτά όρια ποίησης – πεζογραφίας, συγκρατώ για τις ανάγκες της εποπτικής στιγμής τις εξής χαρακτηριστικές επισημάνσεις. Αναφέρονται στην εσωτερική σχέση, η οποία συνδέει κατ΄ εξοχήν το ενδελεχές κείμενο - διακήρυξη με την υπόσταση του χρόνου: «Αν η ιστορία κάθε μέρας είναι η ιστορία όλων των σκέψεων που κάνουμε μέσα στη μέρα, τότε είναι αδύνατον να γράψουμε την ιστορία αυτής της μέρας, γιατί είναι αδύνατον να βάλουμε στη σειρά όλα τα ασήμαντα πράγματα που σκεφτήκαμε, όλους τους παραδρόμους στους οποίους ξεστράτισαν οι συνειρμοί μας – οπότε κρατάμε απλώς τα γεγονότα, και για την ακρίβεια ένα μικρό ποσοστό απ΄ τα γεγονότα, πιθανότατα παραποιημένο. Επειδή αδυνατούμε να αναπαραστήσουμε τον ίδιο τον χρόνο, παλεύουμε να ανασύρουμε τα πράγματα που τον γεμίζουν:γεγονότα, σκέψεις, συναισθήματα, ερμηνείες – μόνο που ο χρόνος δεν γεμίζει ποτέ εντελώς. Πάντα ένα κομμάτι του περισσεύει, ίσως γιατί οι σκέψεις και τα συναισθήματα μας (ιδίως μάλιστα και τα γεγονότα)συμβαίνουν μεν μέσα στον χρόνο αλλά δεν είναι απόλυτα σίγουρο ότι έχουν διάρκεια: δεν εξαντλούν τον χρόνο, δεν τον αντικαθιστούν. Όλα αυτά συνδέονται νομίζω με το πιο παράξενο όνειρο που έχω δει ποτέ για το Λουξεμβούργο – και δεδομένου ότι το παράξενο με αυτά τα όνειρα είναι πως δεν έχουν τίποτα το παράξενο, το πιο παράξενο όνειρο είναι ταυτόχρονα το λιγότερο παράξενο: κάθομαι απλώς στον καναπέ μου, μέσα σε ένα άγνωστο σαλόνι που στο όνειρο είναι γνωστό, και βλέπω τηλεόραση και δεν κάνω τίποτα κι ο χρόνος κυλάει με τον ρυθμό που κυλάει στην πραγματικότητα, αν και υποτίθεται πως αυτό δεν μπορεί να συμβεί σε ένα όνειρο. Ή οπουδήποτε αλλού εδώ που τα λέμε, αφού το πιο δύσκολο πράγμα που μπορεί κανείς να προσπαθήσει κανείς να μιμηθεί είναι αυτό ακριβώς: ο χρόνος». (Βλ. Χρίστος Κυθρεώτης, Εκεί που ζούμε, εκδόσεις Πατάκη, 2019, σελίδα 266)\nΟ χρόνος του ποιήματος είναι ο χρόνος των εξ αποκαλύψεως ποιοτικών του συνισταμένων. Το ποίημα αναπνέει χρόνο αξιών. Ή όπως έχει τονιστεί: «ένα ποίημα παίρνει την ελευθερία να σκεφτεί και να δει τα πράγματα όπως ποτέ κανείς δεν το έκανε πρωτύτερα, και καλεί τον σύντροφό του, τον αναγνώστη, να το μιμηθεί. Βοηθά το σκοπίμως παραθεωρημένο να κερδίσει την προσοχή που του αξίζει και το εκ πρώτης όψεως τετριμμένο να λάμψει». (Βλ. Γιαν Βάγκνερ Το σπουργίτι του Γκέρικε μετάφραση-σημειώσεις-επίμετρο: Κώστας Κουτσουρέλης, εκδόσεις Κίχλη, 2018). Ο χρόνος του ποιήματος είναι οι πολλαχώς κερδισμένοι χρόνοι.\nΣημείωση: όσα προηγήθηκαν, σπέρματα ιδεών· υλικό περαιτέρω αναπτύξεων.\nΜακράν της Ελλάδος ευρισκόμενοι δυνάμεθα να κρίνωμεν εξ\nυψηλοτέρας περιωπής το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της.\nΗ απόστασις τόπου ισοδυναμεί και προς απόστασιν χρόνου.\nΜακρόθεν βλέποντες, γινόμεθα τρόπον τινά μεταγενέστεροι.\n(Δημήτριος Βικέλας, Άπαντα, τόμος Δ')\nΊσως ο ποιητικότερος ορισμός του χρόνου που έχω συναντήσει. Αλλά και ο κρυπτικότερος ορισμός για την ποίηση. Χώρος και χρόνος συμφύρονται με τρόπο που θα ζήλευε ο... Αϊνστάιν αλλά και οι θιασώτες της αποστασιοποίησης, της ανοικείωσης κ.ο.κ. Πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε αυτό το “μακράν”; Με πτήσεις στον ορίζοντα της διαχρονίας, η ποίηση αποτυπώνει τόσο το αιώνιο όσο και το εφήμερο, μέσα από αυτήν την αναστοχαστική της λειτουργία. Μια εσωτερικά βιωμένη πραγματικότητα, μια αποτύπωση του ψυχολογικού χρόνου ακόμη -του χωροχρόνου εντός- με τα πράγματα μετρημένα στις διαστάσεις που προσλαμβάνουν μέσα μας. Διότι ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι ο τόπος αυτός από όπου βλέπουμε “μακρόθεν” την “Ελλάδα” της καθημερινότητάς μας αν όχι η ποίηση;\nαν όλες οι βιβλιοθήκες βούλιαζαν μέσα σ' ένα μεγάλο κατακλυσμό,\nκαθώς και όλα τα μουσεία, οι επιζήσαντες, αργά ή γρήγορα,\nθ' ανακάλυπταν και πάλι, από μόνοι τους, τη ζωγραφική,\nτη μουσική, το θέατρο που είναι λειτουργίες τόσο φυσικές,\nτόσο απαραίτητες και τόσο ενστικτώδεις όσο και η αναπνοή.\n(Ευγένιος Ιονέσκο, Σημειώσεις και αντισημειώσεις)\nΜπορεί να είναι δυνατόν; Να έχουμε βρει τον μηχανισμό που υπερκερά τον χρόνο; Μπορούμε να φανταστούμε έναν Νώε-ποιητή που ναυλώνει το καράβι του για να διαφύγει τον κατακλυσμό της λήθης με ποιητές και καλλιτέχνες κάθε λογής, που σκοπό έχουν να αφθαρτίσουν την ανθρώπινη εμπειρία; Και όταν όλα στη ζωή αποδεικνύoνται κάποτε ψευδή και απατηλά, μπορούν να λάμπουν αληθινά και παντοτινά μέσα σε ένα ποίημα. Όλος ο χρόνος μπορεί να μετουσιώνεται, να συγκεφαλαιώνεται σε ένα ποίημα. Η ποίηση μπορεί να ζει για πάντα. Αλλά και η ζωή μπορεί να γίνει ποίηση αυθεντική. Ζωή στην τέχνη και τέχνη στη ζωή... Mήπως ο Ιονέσκο εδώ μάς θυμίζει λίγο τον Μαρινέτι; 'Ολα τα κινήματα της πρωτοπορίας άλλωστε δεν υπερθεμάτιζαν τη ζωή έναντι της τέχνης;\nHe advised me that poetry is more about divination than data;\nmore about feelings than facts […] He was urging me to think of\npoems as lived experiences and not as thought-up experiences […]\nas perceptions of the heart […] and not as conceptions of the mind.\n(Gabriel Rosenstock, The Flea Market in Valparaiso)\nΗ σύνθεση χώρου και χρόνου: μια ιεροτοπία, όπως λαμβάνει χώρα στον καιρό της καρδιάς, τον μόνον αρμόδιο, μέσα από αυτήν την συγκινησιακή λειτουργία της ποίησης. Μου αρέσει πάντα να ορίζω την ποίηση ως έναν τόπο συνάντησης. Ο τόπος αυτός είναι η καρδιά, όπως τουλάχιστον αυτή ορίζεται από τη βιβλική και πατερική γραμματεία: ως έδρα του όλου ανθρώπου και των λειτουργιών του, του νου περιλαμβανομένου. Ο τόπος αυτός φλέγεται από αγάπη. Δεν είναι όμως τόπος ξερός και άνυδρος. Από εδώ εκπηγάζει μια ποίηση μυστική, εκστατική και οραματιστική η οποία έχει εκκωφαντικές αναλογίες με τη θρησκευτική εμπειρία καθώς προσεγγίζει το μυστήριο του χρόνου, της ελευθερίας, του έρωτα, του θανάτου... Μια ποίηση που δημιουργεί ανάταση καθώς προσεγγίζει την καρδιά του μυστηρίου της ζωής, αυτό το αμύγδαλο του κόσμου*, κατά πως θα έλεγε ο Ελύτης. Αν και η σύνθεση ως στόχος της διαλεκτικής δεν είναι πάντα εφικτή, όπως τουλάχιστον ένας Μπένγιαμιν μπορεί να βεβαιώσει, στην ποίηση πραγματώνεται απολύτως η ένωση των διεστώτων. Στην ποίηση μπορούμε να ζούμε, όπως και στη ζωή μπορούμε να είμαστε ποιητές- σε κάθε περίπτωση, με σεβασμό και των δύο μυστηρίων.\nΟι περισσότεροι άνθρωποι προγραμματίζουν τις καθημερινές τους ασχολίες με ένα κοινό ρολόι που χτυπά όπως και οι καρδιές τους στον ίδιο ρυθμό για όλους. Όμως ο χρόνος, πιο πολύ σαν μετρονόμος της αυτοσυνειδησίας παρά σαν ρολόι του σύμπαντος, μπορεί να πηγαίνει πιο γρήγορα ή πιο αργά, μπορεί να χτυπάει σε μιαν ατέρμονη ποικιλία ρυθμών ή και χωρίς καθόλου ήχο και να ρυθμίζεται από εμάς, εάν γνωρίζουμε πως υπάρχουν καντράν για να τον θέσουμε σε κίνηση, ή ακόμα και να τον δημιουργήσουμε μ’ έναν καινούργιο τρόπο. Η ποίηση είναι ο μετρονόμος της ζωής, για να μας κάνει να βιώνουμε τη ζωή στην πληρότητά της, να μας κρατάει ζωντανούς καθώς το ρολόι χτυπά μέχρι τον τελευταίο χτύπο της καρδιάς.\nΌπως η μουσική, έτσι και η ποίηση δημιουργεί τον χρόνο κάνοντας χρήση του ρυθμού για να προκαλέσει συναισθήματα. Ο Ουΐλλιαμ Γουόρντσγουερθ μπόρεσε να διαστείλει το συναίσθημα της συγκίνησης δίνοντας ταχύτητα σ’ ένα στίχο, με την ακολουθία κοφτών συλλαβών, ή και να διαστείλει την αίσθηση της παύσης επιβραδύνοντας τον στίχο με μακριές συλλαβές. Συχνά ο Άγγλος Ρομαντικός άλλαζε τον αναμενόμενο ρυθμό ακριβώς στο σημείο που θα γινόταν μια αποκάλυψη, όπως όταν έγραψε στο Βιβλίο Ι του Πρελούδιου για ένα αγόρι τη νύχτα που έκανε σλάλομ όλο και πιο γρήγορα στην παγωμένη λίμνη προσπαθώντας να κυνηγήσει την αντανάκλαση ενός αστεριού, εωσότου σταματήσει ξαφνικά τα παγοπέδιλα· τότε σε πιο αργό ρυθμό κάνει αναδρομή στο νόημα αυτής της εμπειρίας για όλη τη ζωή του, αλλά και για την ίδια την ποίηση.\nΟι ποιητές όχι μόνο χρησιμοποιούν τον ρυθμό για να ενδυναμώσουν τα συναισθήματα, αλλά ακόμη και να τα αναδημιουργήσουν. Ο Τ. Σ. Έλιοτ δημιουργεί μια μοναδική αίσθηση του ποταμού στο ποίημά του «ΙΙ. Βιρτζίνια», από τον κύκλο των πέντε "Τοπίων", κάνοντας χρήση της παρήχησης, της επανάληψης, των μεμονωμένων εικόνων και των απότομων αντιθέσεων.\nΠοτάμι κόκκινο, ποτάμι κόκκινο,\nΚυλά απαλά η ζέστα είναι σιωπή\nΑκίνητη. Θα κινείται η ζέστα\nΠεριμένουν. Πύλες περιμένουν. Δέντρα πορφυρά,\nΔέντρα λευκά, αναμένουν, αναμένουν,\nΑναβάλλουν, σαπίζουν. Ζώντας, ζώντας,\nΣιδερένιες σκέψεις ήρθαν μαζί μου\nΚαι μαζί μου κυλούν:\nΚόκκινο ποτάμι, ποτάμι, ποτάμι. 1\nΟ ίδιος έλεγε: “Είναι αυτονόητο πως το St. Louis με επηρέασε βαθιά, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο περιβάλλον. Αισθάνομαι πως υπάρχει κάτι διαφορετικό στο να περάσεις την παιδική σου ηλικία, δίπλα στον μεγάλο ποταμό. Κάτι που δεν μπορείς να το περιγράψεις σε όσους δεν το έχουν βιώσει.”\nΟ Πολ Βαλερύ επίσης δημιουργεί την αίσθηση της αιωνιότητας στην ποίησή του βάζοντας το συναίσθημα σ’ ένα μοναδικό χρόνο και τόπο, μέσα στην παγκόσμια οπτική μιας ζωής αφοσιωμένης ολότελα στο διάβασμα. Στο Θαλασσινό Νεκροταφείο παρουσιάζει εικόνες του νεκροταφείου που βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα της γενέθλιας του πολίχνης Σετ, προεκτείνοντάς το δίχως όρια προς τον ορίζοντα του ουρανού. Οι εικόνες μαζί με τις αναφορές τους που απαντώνται στην ιστορία της λογοτεχνίας βοηθούν τον ποιητή να αναδημιουργήσει το συναίσθημα της αιωνιότητας ή του απείρου.\nJe m’ abandonne à ce brillante space,\nQui m’ apprivoise à son frêle mouvoir.\nΌμορφε ουρανέ, καθάριε ουρανέ κοίταξέ με\nΕίμαι εγώ που αλλάζω!\nΜετά από τόση έπαρση\nΤόση περίεργη κόπωση\nΡαστώνη, ξεχειλίζω όμως από νέο σφρίγος\nΚι εγκαταλείπομαι σ’ αυτό το λαμπερό διάστημα,\nΠάνω απ’ τα σπίτια των νεκρών περνάει η σκιά μου[…]2\nΌπως ο Γουόρντσγουερθ και ο Έλιοτ, ο Βαλερύ χρησιμοποιεί τον χρόνο για να μοιραστεί τη δύναμη του συναισθήματος, ωθώντας τον αναγνώστη να βιώσει πιο έντονα τη ζωή του, να υπερβεί τον χρόνο ζώντας την κάθε στιγμή πιο έντονα.\nΜε άλλα λόγια, οι ποιητές χρησιμοποιούν τον χρόνο για να υπερβούν τη δική τους ζωή και ύπαρξη σε μια συνομιλία που διασχίζει γενεές ανθρώπων. Δίνουν νόημα σε πανανθρώπινα ερωτήματα, τα οποία όμως γίνονται κατανοητά ως μέρη της κοινής εμπειρίας. Ένας λόγος για να ερμηνεύσουμε αυτό που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε, όπως π.χ. τι συμβαίνει μετά θάνατον, είναι γιατί μας δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε πολύ καλύτερα τη ζωή. Δύο ποιητές που αναφέρουν τι τους συνέβη τη στιγμή του θανάτου τους είναι η Έμιλι Ντίκινσον και ο Γιώργος Σεφέρης. Λέγεται ότι οι ποιητές επιθυμούν να μείνουν αθάνατοι. Η Έμιλι γράφει με συναρπαστική λεπτομέρεια για το πνεύμα της πέρα από τον τάφο, για να δώσει την αίσθηση του βιώματος της θνητής ανθρώπινης εμπειρίας σαν να είναι αέναη, χωρίς τέλος:\nWith Blue-uncertain-stumbling Buzz—\nBetween the light –and me—\nΣαν πέθαινα —\nάκουσα τον βόμβο Μύγας—\nΣαν είναι γύρω η Σιγαλιά του Αγέρα—\nΠροτού τον ζώσει η Θύελλα ξανά—\nΉρθε μια Μύγα να παρεμβληθεί—\nΜε Κυανό—άστατο—αδέξιο Βόμβο—\nΣτων φώτων και σ’ εμέ—τ’ ανάμεσο—\nΚι ύστερα φθίναν τα Παράθυρα—και τότε\nΆλλο δεν έβλεπα πια για να δω—3\nΔεν αναρωτιέται η Έμιλι ποιο είναι το όριο ανάμεσα σ’ αυτό που μπορεί και που δεν μπορεί να κατανοηθεί, αλλά σκόπιμα αντιμετωπίζει το παράλογο, και εδώ το παράλογο είναι το θέμα του δικού της θανάτου: κανένας άγγελος, κανένας ήχος σάλπιγγας, καμιά ουράνια ομορφιά· μονάχα η θανή. Η φωνή που μιλάει στο ποίημα άραγε μας λέει ότι άκουσε τη μύγα αφού πέθανε, ή ότι μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής του το άτομο έχει αντίληψη; Το βέβαιο είναι ότι η ποιήτρια έχει το σθένος να ενατενίσει ακόμη και το τελευταίο πραγματικό λεπτό της δικής της ζωής!\nΑς δούμε και τους τελευταίους στίχους της Σεφερικής Κίχλης:\nκαὶ τὸ τιτίβισμα των πουλιῶν\nΓινόμαστε κοινωνοί της στιγμής του θανάτου. Μπορούμε να θυμηθούμε εκ παραλλήλου τη "σωματοποίηση" του τέλους στον Εκκλησιαστή, κεφ. 12, όπου σταδιακά όλες οι λειτουργίες του πνεύματος και του σώματος αδρανούν σε οκτώ φράσεις οι οποίες απαριθμούνται. Για προφανείς λόγους, ας αναφέρω εδώ αυτές που σχετίζονται με την εξασθένηση του οπτικού πεδίου, της όρασης και της ακοής:\nΚΑΙ μνήσθητι τοῦ κτίσαντός σε ἐν ἡμέραις νεότητός σου, ἕως ὅτου μὴ ἔλθωσιν ἡμέραι τῆς κακίας καὶ φθάσωσιν ἔτη, ἐν οἷς ἐρεῖς· οὐκ ἔστι μοι ἐν αὐτοῖς θέλημα·\n2 ἕως οὗ μὴ σκοτισθῇ ὁ ἥλιος καὶ τὸ φῶς καὶ ἡ σελήνη καὶ οἱ ἀστέρες, καὶ ἐπιστρέψωσι τὰ νέφη ὀπίσω τοῦ ὑετοῦ·\n4 καὶ κλείσουσι θύρας ἐν ἀγορᾷ, ἐν ἀσθενείᾳ φωνῆς τῆς ἀληθούσης,\nκαὶ ἀναστήσεται εἰς φωνὴν τοῦ στρουθίου, καὶ ταπεινωθήσονται πᾶσαι αἱ θυγατέρες τοῦ ᾄσματος·\nὅτι ἐπορεύθη ὁ ἄνθρωπος εἰς οἶκον αἰῶνος αὐτοῦ…\nΑς επιστρέψουμε όμως στην πολύ δυνατή, αλήθεια, Σεφερική εικόνα, που είναι η ξαφνική σιωπή των τζιτζικιών, επειδή τα ακούμε παντού και πάντα τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού· η σιωπή τους αποκαλύπτει πώς μονότονη και υπόκωφη μεν η μουσική τους, όμως μας κάνει παρόντες και ζωντανούς— επειδή δι-αισθανόμαστε κάτι.\nΑττική, Αύγουστος 2019\n1 Η μετάφραση ανήκει στον Αριστοτέλη Νικολαΐδη με κάποιες αλλαγές από εμένα.\nΔες Τ.Σ. Έλιοτ Άπαντα τα Ποιήματα, Κέδρος 1984, σελ. 179.\n2 Μετάφραση δική μου.\n3 Μετάφραση της Αρτέμιδος Γρίβα στο Emily Dickinson Επειδή δεν άντεχα να ζήσω φωναχτά: Ποιήματα και Επιστολές, επιμ. Λιάνα Σακελλίου, Gutenberg 2013, σελ\n(Στάθης Κουτσούνης:«Ουτοπία»– Στιγμιότυπα του σώματος, Μεταίχμιο 2014)\nΗ (πέρα από την προσληπτικότητα της νόησης) έννοια «χρόνος» απασχολεί εμμονικά την Ποίηση.\nΠροσωπικά, σε όλα μου σχεδόν τα ποιητικά βιβλία ο χρόνος παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο (στα δυο μάλιστα συνθέτει και τον τίτλο): ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ΣΕ ΠΤΥΣΣΟΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ, ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΔΙΠΛΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. Π.χ.:\n·Στο διαλογικό ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΗΣ ΜΥΓΑΣ (1983) λέγω και αντιλέγω σχετικά με τον χρόνο:\n-Μ’ εκβιάζει ο χρόνος. / -Τίποτα δεν ξέρει για μας / -Όμως, περνώ την μέρα σαν σπρωγμένος / Και τη νύχτα / Αγωνία να γυρίσω ξαφνικά / Τα μέσα έξω απ’ την Μαύρη Τρύπα / Και να γεννηθώ. // -Δεν γίνεται. / Δεν γίνεται, είναι το σπίτι. /Ξέρεις πως ακοίμητα /Τον ακίνητο χρόνο παραστέκει. (…)\nΉ, παρακάτω, αναφέρομαι στα σμήνη των εντόμων ως :\nΣτρατιές στιγμών / Μιας άλλης, νοητής υποδιαίρεσης του χρόνου. (…)\n-Ο χρόνος ανήκει στο σπίτι. / Εδώ ο γεωμετρικός ο τόπος / Της παραβολής που θα υπάρξω. // Να οι συντεταγμένες του σημείου / Που κάτω του, το ηφαίστειο / Κι η πτύχωση από βασάλτη / Και τα υπόγεια ρεύματα. Και κατεβαίνοντας / Τα οστά. / Και η ακραία γνώση η παλεύοντας / Ν’ ανέβει / Μες απ’ την λάσπη ακτινωτών και διατόμων- // Και ανεβαίνοντας, / Ξανά το σπίτι, το μνημείο μου. / Ίδρυμα, φυλακή, νοσοκομείο / Χάνι στεγάζοντας θίασο μίμων άθλιο / Διαχρονικό. Μα πότε υψώθηκε; // Πριν από μένα ήταν. Και μετά. / Μια εγκατάσταση ελέγχου / Για να μετρά μ’ ακρίβεια / Την περιεκτικότητα του χρόνου / Σε ψυχές κι άλλα ιχνοστοιχεία. / Για να μην προσπαθώ / Να μετατοπιστώ στο μέλλον / Για να’ ναι πάντα σήμερα / Και τρόμος / Ιονίζοντας των νεκρών τον αέρα.(…)\nΚαι, στο βιβλίο Ο ΕΝΟΙΚΟΣ (1989) ο χρόνος παίζει μεγάλο ρόλο:\nΤη στιγμή εκείνη / Έγινε η καταστροφή του Ναού / Με τους οξύλιθους. / Άηχα άνοιξε η νύχτα / Το προαιώνιο πένθος για την Εξορία. // Μες απ’ τη μαύρη τρύπα / Δεξιόστροφος,\nΑργά / Ο ουροβόρος χρόνος / Πάλι ξετυλίχτηκε. // Τότε κατέβηκε μια δύναμη με τον αέρα\nΔιαστρέφοντας την κλίμακα. / Βούιζαν γύρω θύελλα παράσιτα / Στον ιστό μιας απίστευτης κακοφωνίας / Προσπαθούσε. / Νευρικές απολήξεις ανεμίζαν / Άπλωναν κύκλοι, κύματα ναυτίας / Έτριζε να διαρραγεί η μεμβράνη / Έχανα το σήμα / Μπορεί να ’ταν για μένα, μπορεί / Να μην υπήρχα. // Μίλησε με παραβολές / Από τότε που με φωνές ζώων μιλούσα. // Κλήρος σου, είπε, τα ορατά / Και φόρος τα αόρατα. / Όσα θα ονομάσεις κι όσα / Κάποτε / Θα επικαλείσαι. // Θα βρεις τα φύλλα σφραγισμένα ένα ένα / Τα κατοικίδια με το σημάδι του Θηρίου / Προγόνους κι απογόνους σε ημιζωή / Όταν φυσάει απ’ τις σκοτεινές σου ηλικίες. / Και θα ξεχνάς πως οι συγκάτοικοι / Αν αποστρέψεις το βλέμμα, δεν υπάρχουν / Δεν υπήρξαν ποτέ, δεν θα υπάρξουν / Ούτε καν θάνατος, ούτε καν θάνατος. / Θα ’ρχονται όλα / Με τη σκιά τους και τη μοίρα τους / Όπως τα ονειρεύτηκα. / Και θα γνωρίσεις / Τον ένα μες στον ύπνο του άλλου.\nΣτο ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ΣΕ ΠΤΥΣΣΟΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ (1993), πάλι, είναι πάντα εννέα η ώρα. Η «πλοκή» διαδραματίζεται συνέχεια στην ίδια χρονική στιγμή. Διότι:\nΜια στάλα ανεξίτηλο μελάνι. Κι απλώνει / Ολοένα στο μυαλό μου. / Κάνοντας από μόνη της / Σχέδια μαύρα για τον κόσμο. / Για κάποιο λόγο, / Προσπαθεί απεγνωσμένα / Να αποδείξει το ενιαίο. / Μήκη περιγραφής / Στον πτυσσόμενο χρόνο διπλώνοντας / Και ξεδιπλώνοντας.\nΚαι παρακάτω γράφω:\nπαρεμβολή / χρονικός προσδιορισμός.\nΤέσσερις Ιουνίου, λόγου χάρη / Κι άσημο έτος. / Αρχίζεις με την ημερομηνία\nΚαι τελειώνεις / Τελειώνοντας ο χρόνος σου. / Κόβεται ο χρόνος σα μήλο\nΚι έχεις αμαρτήσει. Το κομμάτι / Με το σκουλήκι, για το παιδί. / Που υπήρξε σχεδόν / Παντοδύναμο.\nΣτο δε Ο ΛΕΠΤΟΥΡΓΟΣ (1999) γράφω για τον Ποιητή:\nΟ λεπτουργός, εξόριστος στον αμμώδη χρόνο μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, τυραννιέται απ’ την διπλή του φύση. Είναι ένα ον με τιμή ανθρώπου και χρέος θεού. Με πόθο σφαίρας και μνήμη θηράματος. Σε δρόμο αγγέλου και κατοικία αράχνης. Σε ενοχή βράχου και μετάνοια θάλασσας.\nΓια δόξα μονοκράτορα κι απολαβές σκουληκιού. Για ζωή άνεμο και θάνατο φωτιάς.\nΟ λεπτουργός εκτίει την ζωή του. Έγκλειστος στο τρομώδες άσπρο εκτός φάσματος. Κυρίως τοίχοι γύρω. Υπερδιπλάσιοι απ’ τους ορίζοντες τον χώρο. Προβλέποντας άγνωστες διαστάσεις.\nΜια προβολή τρέχει ταχύτατα στους τοίχους. Ακατανόητες εικόνες σ’ αδιάκοπη διαδοχή. Άπειρα γεγονότα και παραλλαγές, συμπαντικά κι ασήμαντα.\nΣυμβαίνοντας όλα ταυτόχρονα, σημαίνοντας όλα, συγκλίνοντας.\nΑριστερά, ένα τραπέζι. Πάνω του, εύφορα χαρτιά, όπου το μηρυκαστικό του κάποτε, βόσκει ανύποπτο το τίποτα.\nΚάτω απ’ το τραπέζι, άλλο φάντασμα. Ο σκύλος – φύλακας του τίποτα, γρυλίζει στο ποτέ.\nΆγρυπνος, παρακολουθώντας με τα χίλια μάτια του των πεθαμένων.\nΜπροστά, μια ξύλινη καρέκλα. Σαν πρόσθετο μέλος τη φοράει ο λεπτουργός να στηριχτεί. Καθώς ο νους του με στροβίλους θείου, μίλια, άρρυθμα, διατρέχει την ιλιγγιώδη έρημο από σκόνη ανθρώπου.(…)\nΑλλά, για να μην αναφέρομαι συνέχεια εγώ, μόνη μου, στα ποιήματα μου, και για να πάρει κάποια δοκιμιοειδή μορφή το παρόν άρθρο, παραθέτω και το κείμενο του Γιάννη Ζέρβα για ένα από αυτά τα βιβλία μου.\nΗμερολόγιο του διπλού χρόνου, Παυλίνα Παμπούδη, Κέδρος, Δεκ. 2005, σελ. 74\n«Να συγυρίσω τα αόρατα»\nΦανταστείτε μια ευθεία γραμμή να περιστρέφεται. Να διαιρεί ανεμπόδιστη τον χώρο εκατομμύρια φορές. Πόσους νοητούς κόσμους χωρίζει, πάνω και κάτω από τη γραμμή; Εκατομμύρια. Θα αναφέρω μερικούς: Συνειδητό και ασυνείδητο. Φανερό και κρυφό. Δημόσιο και ιδιωτικό. Λογική και συναίσθημα. Έρωτας και ακηδία. Κοινωνία και μοναξιά. Γλώσσα και άλεκτο. Λέξη και εικόνα. Κίνηση και ακινησία. Εύρεση και χάσιμο. Σύνθεση και αποδόμηση. Θάνατος και ζωή. Ατομικό και κοσμικό. Ορατό και αόρατο. Σταματήστε εδώ. Βρήκαμε το στίγμα της Παμπούδη. Στο ραντάρ του ποιητικού διχασμού η Παυλίνα Παμπούδη ορίζει το μεταφυσικό.\nΓιατί ζούν διπλή ζωή οι ποιητές; Πόσο πιο αφοριστικά γίνεται να το πω αυτό; Δεν αναρωτιέμαι καν. Κανείς ποιητής δεν αναρωτιέται. Ξέρουν όλοι. Με τη μέγιστη σαφήνεια. Αυτή είναι η κατάρα της ποίησης. Ξέρει όσα κανείς δεν ξέρει. Ξέρει επακριβώς ακόμη και όλα αυτά που οι ίδιοι οι ποιητές δεν ξέρουν ότι ξέρουν. Ακόμη και αυτά που δεν θέλουν να ξέρουν. Αναζητούμε, μέσα από την ποίηση να αποκαλύψουμε, να αποκωδικοποιήσουμε, να ρηματοποιήσουμε, να συναντήσουμε, να προειδοποιήσουμε, να γλυτώσουμε ίσως, πάντως όχι να μάθουμε. Όταν οι άλλοι χρησιμοποιούν τη γλώσσα για να επικοινωνήσουν, να ορίσουν, να συνεννοηθούν, οι ποιητές μιλούν μια γλώσσα σπλαχνική, μια γλώσσα πρωτόγονη , μια γλώσσα άχρονη, μια γλώσσα εικόνων, μια γλώσσα ιδιωτική. Πώς να αποκρυπτογραφήσεις το άλεκτο με πλήρεις προτάσεις και ορθή σύνταξη; Κάθε ποιητικό έργο (αν πρόκειται για ποιητικό έργο) είναι ένα απόσπασμα από το ημερολόγιο μιας έρευνας που δεν έχει τελειώσει. Που συνεχίζει να περιστρέφεται σε κάθε βιβλίο του ποιητή, σαν τρυπάνι που βυθίζεται λίγο πιο κάτω στο ίδιο σημείο καθώς πασχίζει να διαρρήξει το σκοτάδι και να λαφυραγωγήσει τον κόσμο που κρύβεται κάτω από την διαχωριστική γραμμή.\nΠόσες διπλές ζωές μπορεί να αφορά η ποιητική λειτουργία;\n(Δεν έχει άλλη σημασία το σημαινόμενο.\nΣτην περιγραφή σου\nΌπως κι εσύ)\nΣτην ποίηση δεν υπάρχει συμβολικό. Όλα είναι πραγματικά στην από κάτω μεριά του ποιητικού χώρου. Το συμβολικό είναι μια μετάφραση. Ο ποιητής είναι ένας ανταποκριτής που στέκεται πάνω στη γραμμή διαχωρισμού και μεταφράζει τον ένα κόσμο στον άλλο. Πρόκειται για μεγάλη παρεξήγηση η πεποίθηση ότι ο ποιητής είναι διανοούμενος. Ότι πρόκειται για άτομο με δημιουργικότητα και φαντασία. Φαντασία έχουν οι πεζογράφοι (ίσως). Ο ποιητής είναι επιστήμονας. Αυτό που οι άλλοι θεωρούν φαντασία του ποιητή δεν είναι παρά η εμπεριστατωμένη παρατήρησή του μιας πραγματικής ζωής σε έναν άλλο κόσμο. Η εναργής και οξεία αντίληψη των αντιστοιχιών ανάμεσα στους δύο κόσμους. Η αποκάλυψη της αθέατης διάστασης του κόσμου ως μέρος της υποχρέωσης του ποιητή να την περιγράψει με ακρίβεια, σε όλες της τις διαστάσεις, στο ορατό σύμπαν σε όσο το δυνατόν πιο ακριβή αλλά και όσο το δυνατόν πιο κατανοητή γλώσσα (πράγμα που τον κάνει συχνά ακατανόητο). Καμία παραπέρα ανάλυση δεν έχει νόημα.\n(Δεν θα αφηγηθώ ξανά, η δίγλωσση,\nΘα μεταφράζω τα σημεία\nΑγνοώντας τις εικόνες)\nΟι κόσμοι που χωρίζει η ποιητική γραμμή είναι πάντα δύο. Αλλά βέβαια δεν είναι οι ίδιοι για όλους τους ποιητές.\nΑς επιστρέψουμε στον προκείμενο. Ακινητοποίηση της ευθείας: το φωτεινό στίγμα αναβοσβήνει. Στοιχεία ερευνητή: Π.Π.. Φύλο: θήλυ. Τμήμα: ύπαρξη, Τομέας: θάνατος, Κατηγορία: μεταμορφώσεις, μεταστοιχειώσεις και άλλοι δικτυακοί τόποι, Υλικό έρευνας: προσωπικά δεδομένα (με την ευρεία έννοια). Ερευνητική μέθοδος: αυτοπαρατήρηση πολλαπλών χρονικών σημείων (συνήθως κατ’ οίκον), Μέθοδος αναφοράς: ποίηση ( ενίοτε δήθεν παραμύθια), Ύλη αναφοράς: τυπογραφείο (με μια συγκινητική αφοσίωση, κάποτε δυσερμήνευτη). Καταχωρήσεις: σποραδικές / αποσπασματικές (παλαιότερα με καρτ ποστάλ). Σχόλια: Ερευνητής πεδίου, συμμετέχει στο πείραμα ο ίδιος. Πιστεύει στη σχετικότητα και στην πραγματικότητα των δεδομένων (ταυτόχρονα), κρατάει διπλά βιβλία ως μέρος της παρατήρησης, οι αυτοαναφορές γίνονται τόσο σε πρώτο όσο και σε τρίτο πρόσωπο (συνεπές με την διπλή μέθοδο βιωματικής και εξωτερικής ανταπόκρισης που χρησιμοποιεί ο ερευνητής), παραθέτει το πρωτότυπο, δίνει ημερολογιακή καταγραφή των δεδομένων, παραθέτει προσωπικά σχόλια κατά τη διάρκεια της έρευνας, αλλά και σχόλια εποπτών (των οποίων κρατά ασαφή την ταυτότητα και την σύσταση). Μερικές φορές ξεφεύγουν στο περιθώριο ανήσυχα σχόλια ως προς το νόημα της έρευνάς. Άλλες φορές σημειώνει τα βασικά υλικά.\nΜηνά Καλλικελάδου, Ερμογένους\nΕίναι αργά, είπε ο Φύλακας\nΈχεις κλειστεί απέξω\nΜπορείς να διαφύγεις\nΜόνο προς τα κάτω.\nΈχουν ήδη ταξιδέψει ασυνόδευτες,\nΤώρα, κι αυτές, στα απολεσθέντα\nΣτο Ημερολόγιο του διπλού χρόνου της Παυλίνας Παμπούδη, κορυφώνεται η διαδρομή δώδεκα ποιητικών βιβλίων, αλλά μ’ αυτό, κυρίως, συνεχίζεται η ενότητα που σχηματίζουν τα τελευταία πέντε βιβλία της Το μάτι της μύγας, Ο ένοικος, Ιστορία μιας ώρας σε πτυσσόμενο χρόνο, Ο λεπτουργός, Το μαύρο άλμπουμ, όλα στον Κέδρο, για λόγους διευκόλυνσης, πιστεύω, ως προς τη δυνατότητα πρόσβασης στα πορίσματα της έρευνάς της. Το κεντρικό θέμα της οποίας εκφράζεται ως εξής:\nΛώρος θανάτου ομφάλιος,\nΚαι με τις δύο άκρες του στο χάος\nΠροηγείται το κίνητρο - συναίσθημα:\nΚουβάρι μαύρο ο καιρός\nΘλιμμένη μουσική που ξετυλίγεται\nαπό τ’ αυτί σου πάλι πίσω\nΠροηγείται η επίγνωση:\nΜάταιοι υπολογισμοί, είπε η Νύχτα\nΕφόσον πάντα συμπεριλαμβάνεσαι.\nΓου και α, γα, του και α, τα\nΌλο μαζί :\n‘Όλα αυτά σημειώνονται μ.μ., δηλαδή απόγευμα ( του βίου).\nΥπάρχουν όλα εκείνα τα ποιήματα που σημειώνονται π.μ., απηχώντας τους συλλογισμούς της ποιήτριας για την αρχή της ζωής ( της δικής της και γενικώς).\nΜου δόθηκε κουτί. Το σιδερένιο\nΔεν τ’ άνοιξα.\nΤι είχε μέσα, ποιος ήμουν απέξω;\nΟ ρόλος της στο σύμπαν γίνεται αποδεκτός με καρτερία (αποσαφηνίζεται στον τίτλο με την μεταμφίεση του ημερολογίου: 23, Κυριακή, ΙΔ’ Λουκά, Τυφλού, Αγαθαγγέλου: τα δύο τελευταία είναι προφανώς αυτοπροσδιορισμοί της ίδιας τη ποιήτριας):\nΆκουγα, γράφοντας, να τρίζουν\nΣτα έγκατα του τραπεζιού,\nΝα μεγαλώνουν τα καρύδια που δεν έγιναν.\nΣύγκορμο εκείνο έτρεμε, με καταριόταν,\nΑβοήθητο στο κώμα του.\nΤι να θυμόταν; Τότε που,\nΜισό στον πάνω και μισό στον κάτω κόσμο,\nΚάθετα κι οριζόντια,\nΑνέβαζε χυμούς από ψυχές,\nΤι να ονειρευόταν μες στον ύπνο μου;\nΤον τζίτζικα που έγινε αθάνατος;\nΤα πόδια του έτρεμαν\nΤα γράμματά μου πάνω του\nΕίναι ξεκάθαρο, είπε το Τραπέζι\nΜια επιφάνεια είμαι,\nΜε τη στίλβη του δημιουργού μου.\nΚι εσύ το ίδιο:\nΝα γράφουν πάνω σου,\n(Μια επιφάνεια λοιπόν κι εγώ,\nΌμως, στεγάζω κι άπορα πουλιά ακόμα\nΦαιά σαν τύψεις,\nΣτο δέντρο μου κουρνιάζουν.\nΚουτό πουλί με το τιτίβισμα.)\nΗ υπαρξιακή διάσταση στο έργο της Παμπούδη είναι ανεξάντλητα διχασμένη. Το αγέννητο ζευγαρώνει με το χαμένο, ο ύπνος με το θάνατο, το ακατανόητο της μαγείας με το ακατανόητο του βαθύτατου τρόμου, το χιουμοριστικό με το τραγικό, το κοσμογονικό με το κατοικίδιο.\nΚι άστραψε, πάλι, άηχα\nΛάμα πλατιά, αρχαίας, δίκοπης, στριγγλιάς\nΗ ποιήτρια όμως εδώ, σε αντίθεση, με τα προηγούμενα βιβλία της εξάδας, δείχνει πιο συμφιλιωμένη, δηλαδή ενωμένη, μπροστά σ’ όλα αυτά τα εκατομμύρια διχασμούς. Και δίνει συμπυκνωμένη ( δηλαδή ποιητικά ανεπτυγμένη) τη θεωρία πεδίου που έχει πια διαμορφώσει για τις μορφές της ζωής και τις μορφές του ρόλου μας στις ποικιλίες του χώρου και της μοίρας. Με την ηρεμία και την οργάνωση που της προσφέρει η αποδοχή της θέσης μιας μεγάλης εποπτείας.\nΣυμπληρώνω το κείμενο του Γ.Ζ. εκ των υστέρων:\nΗ συλλογή Το Ημερολόγιο του Διπλού Χρόνου αναφέρεται (ισότιμα) στον χρόνο του ύπνου και στον χρόνο της εγρήγορσης. Εξάλλου, έχει ως μότο το Ηρακλείτειο «Τους καθεύδοντας εργάτας είναι και συνεργούς των εν τω κόσμω γενομένων».\nΣε μεταγενέστερη γραφή τα «τρισυπόστατα» ποιήματα της συλλογής δεν διακρίνονται απλώς σε π. μ. και μ. μ. αλλά χωρίζονται σε 3 μέρη: στο α΄ περιγράφεται το ΟΝΕΙΡΟ, στο β΄ προτείνεται μια ΕΡΜΗΝΕΙΑ και στο γ΄ υπάρχει ένα ΣΧΟΛΙΟ.\n24, Κυριακή, Των Βαΐων, Ελισσάβετ Θαυματουργού\nΓνώριζα την κατεύθυνση / Με κόπο ανέβαινα τον κόσμο. / Βάραινε, άψυχο ακόμα / Το παιδί που έμελλε να γίνω. // Το κουβαλούσα / Μ’ έσπρωχνε // Να φτάσω, τάχα, πού; / Σε κάστρο, σε γκρεμό, σε φυλακή; // Αυτός Εγώ, πού πήγαινα; // Κομμένος άνισα στα δυο / Άνοιγα δρόμο χιαστί στη χαρμολύπη / Μέσα μου, όπου / Άτομα παλαιά αναδεύονταν / Συνέχιζαν στο σκότος την ημιζωή τους / Την δική μου απεργάζονταν. // Πού πήγαινα;\nΠήγαινες, είπε ο Οδηγός, / Όπου κι οι άλλοι. / Όμως, λοξοδρομείς συχνά, / Εκεί που καταλύει η όραση τον κόσμο. // Λαβύρινθο που ξετυλίγεις, / Θόρυβο που τινάζεις στο στερέωμα, / Πασχίζοντας / Ο εαυτός σου να υπάρξει, ο μονογενής…// Είσαι πολλά / Μα αγνοείς τη χρήση σου. // Το ευχήθηκες, θα το υποστείς.\nΤο υφίσταμαι η ένοχος. // Είμαι πολλά. // Αυτόπτης έτυχα, / Ερήμην, / Γενεών αδικημάτων. // Τα μη συμβάντα / Προσπαθώ να διασταυρώσω / Να ερμηνεύσω. // Καταθέτω ισόβια.// Τρομοκρατούμαι απ’ τους συνηγόρους, / Πέφτω σ’ αντιφάσεις.\nΗμ/νία δημοσίευσης: 17 Αυγούστου 2019


1/1840 13 1139 404090\nΣελίδα 1 από 2 Μετάβαση στην σελίδα:[ 1 , 2 ]\ndekamorfos Θέμα δημοσίευσης: Υπάρχει άραγε γυρισμός;\nΔημοσιεύθηκε πριν από 12 έτη\nΛέξεις:59 Τι γίνεται με την Ελλάδα; Γιατί νομίζω πως είμαστε σε μια κούρσα καθόδου χωρίς γυρισμό; Πότε θα ξυπνήσει αυτός ο έξυπνος Έλληνας και θα δείξει την αξία του; Μας έχουν κάνει να πιστεύουμε πως είμαστε ανίσχυροι και πιόνια βαρβάρων...\nΕίναι πάντα σκοτεινά, λίγο πριν πέσει πίσσα το σκοτάδι.\nmarne Θέμα δημοσίευσης: Re: Υπάρχει άραγε γυρισμός;\nΛέξεις:898 Δεν ξέρω αν πιστεύω στον "Έξυπνο" νεοέλληνα. Πραγματικά έρχονται στιγμές που αμφιβάλλω. Κατ' αρχάς να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Έλληνας είναι αυτός που έχει λάβει την Ελληνική παιδεία και την κατανόησε επαρκώς. Δεν νομίζω ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδας λαμβάνουν αυτή την παιδεία (εκτός αν προσπαθήσουν μόνοι τους). Οπότε με τον όρο νεο-Έλληνες αναφέρεσαι προφανώς στον ευρύ πληθυσμό της Ελλάδας σήμερα. Αν είναι έτσι, τότε μην περιμένεις πολλά. Υπολογίζω ότι είμαστε (βάζω και την αφεντιά μου μέσα) γύρω στο 5 με 10%. Από αυτό το 10% μόνο το μισό έχει την όρεξη να "πολεμήσει" ώστε υποστηρίξει τις ιδέες του. Μας μένουν πάνω κάτω μισό εκατομμύριο Έλληνες. Ε, δεν νομίζω το 5% να μπορεί να κάνει την διαφορά, ειδικά όταν δεν είμαστε οργανωμένοι και όλο το υπόλοιπο 95% ανήκει σε κάποια αδελφότητα (κόμμα, θρησκεία κλπ). Είμαστε λίγοι και μεμονωμένοι, αλλά έτσι δεν ήταν πάντα οι Έλληνες; (Τελικά βγαίνει μια νότα αισιοδοξίας ε;) Ημί-ανάπαυση.\nRazgriz5555 Θέμα δημοσίευσης: Re: Υπάρχει άραγε γυρισμός;\nΛέξεις:82 Μια νότα αισιοδοξίας όμως είναι ότι ο Νεοέλληνας αρχίζει να μην αρέσκεται στον κόσμο που του πωλούν, και να είναι ανήσυχος κι ερευνητικός. Το κλίμα υπνηλίας που διακατέχει τη γενιά μας δείχνει να φθείρεται και να διαλύεται σιγά σιγά. Μη ξεχνάτε πως η νύχτα είναι πιο σκοτείνη λίγο πριν την αυγή... Η αυγή έρχεται, μην απογοητεύεστε...\norfeas_t Θέμα δημοσίευσης: Re: Υπάρχει άραγε γυρισμός;\nΛέξεις:570 ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑΝ ΞΕΚΙΝΑΝΕ ΟΛΑ!\nAchilles Θέμα δημοσίευσης: Re: Υπάρχει άραγε γυρισμός;\nΛέξεις:13 Και τι μπορεί να κάνει κανείς για την παιδείαν, σήμερον. όταν τα σχολεία θρέφουν την παιδείαν σχεδόν ανθελληνικά, όταν έχει επικρατήσει στα σχολεία η λογική ότι όποιος αγαπά την πατρίδα και το μεγαλείο του πολιτισμού του είναι φασίστας. Στα σχολεία δεν διδάσκεται η Αρχαίαν Ελληνικήν όπως θα έπρεπε για παιδιά, αλλά για να κάνουν τα παιδιά να τη βαριούνται και να μην θέλουν να την διδαχθούν. Βιβλία με την ταμπέλα της βαρεμάρας απ' έξω, καθηγητές που δεν έχουν καν οι ίδιοι τη γνώση του τι διδάσκουν. Η παιδεία θέλει ανακαίνηση εκ βάθρων και τολμηραίς αποφάσεις αν και για εμέ το πρόβλημα έχει περισσότερο πολιτικές προεκτάσεις, αφού για την παιδεία μας αποφασίζουν συγκεκριμένες οικογένειες εδώ και 60 χρόνια με μικρά διαλείμματα για να μην εξεγερθεί ο κόσμος. Δεν ξέρω αν υπάρχει πλέον επιστροφή,εγώ ήδη βρίσκομαι στο εξωτερικό, δεν άντεχα να βλέπω αυτήν την θανατική ποινή άλλο, θα διδάξω μόνος μου τα παιδιά μου όταν έρθει η ώρα, άλλωστε κουβαλάω τον πολιτισμό μέσα στο dna μου και όπως δεν χρειάστηκα ρασοφόρους και προπαγανδιστές για να με μάθουν να ξεχωρίσω τα σωστά από τα λάθη, την τιμή από την ατιμία, την αρετή από την κακία, γεννήθηκα ξέροντας τα ήδη και αν εγώ τυχερότερος από τους συνπατριώτες μου ειμί, οφείλω να τους διδάξω,απλά περιμένω την ώρα, την κατάλληλην. Συνεχίστε την προσπάθεια,5 , 10, που θα πάειθα ξυπνήσει ο λαός στο τέλος, είναι Έλληνες και αυτοί, απλά δεν τους το έχει πει κανένας.\nΛέξεις:570 ΩΡΑΙΟ ΘΕΜΑ ΔΕΚΑΜΟΡΦΕ.. ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ... Ο ΛΑΟΣ......ΕΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΜΟΝΟΜΙΑΣ...ΑΝΑΠΟΔΑ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ!!!!! :) ΣΥΜΦΩΝΩ ΌΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΞΕΚΙΝΑΝΕ..ΚΑΙ ΩΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΩΛΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ.. ΟΛΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ!!! ΑΧΙΛΛΕΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΤΡΟΜΕΡΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΧΩ ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΥΓΩ...ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΝΕΟΣ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΠΤ...ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ... ΤΩΡΑ ΓΙΝΑΜΕ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΡΕΖΙΛΙ ΩΣ ΛΑΜΟΓΙΑ!!! ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ...ΚΑΤΑΝΤΙΑ!!! ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ... ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΗΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΤΙΡΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ.. ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΚΤΙΡΙΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΣΠΙΤΙΑ.. ΠΑΝΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ... ΜΗΝ ΠΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ... ΑΙΣΧΟΣ... ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΠΝΙΓΟΥΝ... ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΟΜΙΛΗΚΟΙ ΜΟΥ ΜΕ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΤΟΜΑΤΕΣ!! ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΔΕΝ ΠΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΛΕΝΕ ΟΛΟΙ!! ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ... ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ, ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΣΩΣΤΟ!!! ΕΛ ΕΟΣ!!\nma.th. Θέμα δημοσίευσης: Re: Υπάρχει άραγε γυρισμός;\nΛέξεις:121 Το φαινόμενο που βιωνουμε τωρα δεν είναι τυχαίο ουτε και πρωτογνωρο! Ο Ρήτωρ Δημοσθένης, 350 περίπου χρόνια πρό γεννησεως του Ιησου Χριστού δηλαδή πριν περίπου 2.300 χρόνια έγραφε, "κατα Αθηναίων"...Η ιστορία ? Γνωστή λίγο πολύ... Εξηγουμαι αμέσως! «Οι Ελληνικές πόλεις νοσούν, Οι πολιτευόμενοι και διαχειριστές των κοινών δωροδοκούνται και εξαγοράζονται .Κι όσο για τη μεγάλη μάζα πολιτών ,είτε δεν αντιλαμβάνονται τα όσα διαπράττουν οι κυβερνώντες,είτε τα αντιλαμβάνονται αλλά δεν αντιδρούν ,βυθισμένοι όπως είναι στη ραστώνη και στην άνεση της καθημερινότητας.Έχετε την κακή συνήθεια Αθηναίοι, να δίδετε εξουσία στους συκοφάντες και σ' όσους υπονομεύουν εκείνους που εργάζονται υπέρ των συμφερόντων σας ,ανταλλάσσοντας το συμεφέρον της πόλεώς σας με την ηδονή και τη χαρά που σας προκαλούν οι λοιδορείς. Για αυτό είναι πάντοτε ευκολότερο και ασφαλέστερο να γίνεται κανείς μίσθαρνο όργανο των εχθών μας ,παρά να πολιτεύεται με γνώμονα τα δικά σας συμφέροντα.../...όπως φαίνεται πολύ σκοτάδι υπάρχει ανάμεσα σε εσάς και την αλήθεια. Δεν ανέχεσθε να σας λένε για όλα την αλήθεια. Και απορώ πράγματι ,πώς με αφήσατε σήμερα να μιλήσω»... Πας συνειρμός για την σύγχρονη εποχή ... τυχαίος?? ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ Άρα αγαπητέ συνέλληνα που αναρρωτιέσαι αν υπάρχει γυρισμός θα σου απαντήσω ως εξής: ΝΑΙ ! ΥΠΑΡΧΕΙ...Αφού πρώτα περάσουμε την παρακμή,την καταστροφή , τότε θα επέλθει η αναγέννηση από τις στάχτες μας σαν το θρυλικό Φοινικα.Ας μην ξεχνουμε πως το βαθύτερο σκοτάδι είναι λίγο πριν χαράξει ...\nΟ ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ= ΤΟ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ= 1916.'.\nΕΛΛΑΙΒΑΡΙΟΣ Θέμα δημοσίευσης: Re: Υπάρχει άραγε γυρισμός;\nΛέξεις:0 Έχει έλθει σχέδιο και είναι σε λειτουργία για πλήρη αποσάρθρωση, όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά όλων των λαών. Κλείστε την τηλεόραση.\nΟι λεξάριθμοι δεν λειτουργούν με νεοελληνικά και νεοελληνικές λέξεις, αλλά ούτε και μόνο με μεμονωμένες λέξεις, τόσο όσο με ολόκληρες φράσεις.\nΓεώργιος Χούλης Θέμα δημοσίευσης: Re: Υπάρχει άραγε γυρισμός;\nΛέξεις:0 ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ\npapakis Θέμα δημοσίευσης: Re: Υπάρχει άραγε γυρισμός;\nΛέξεις:677 Οι λεξάριθμοι δεν λειτουργούν με νεοελληνικά και νεοελληνικές λέξεις, αλλά ούτε και μόνο με μεμονωμένες λέξεις, τόσο όσο με ολόκληρες φράσεις;;;;;;;;;;;;;; Κι όμως ΕΛΛΕΒΑΡΙE ... Λειτουργει κανονικά!


Ανατομία ενός εθνικού θρίλερ\nΟ "φάκελος" περιέχει εκείνες τις πληροφορίες που στοιχειοθετούν το θρύλο της σολωμικής γραφής. Επειδή είναι ένας "φάκελος" που δεν κλείνει ποτέ, που βρίσκεται σε ατέρμονη μετάλλαξη, προσφέρει, μεταφορικά, στον αναγνώστη τα συστατικά ενός θρίλερ με εθνική περιβολή. Η ιδιαιτερότητά του έγκειται στην απουσία "τελικής λύσης". Το σολωμικό θρίλερ είναι ένα θρίλερ της ποίησης. Αινιγματικό, σκοτεινό και πάντοτε εν εξελίξει.


Σχετικά με την εξάτμιση... - Γενικά περί γλυκού νερού - Aquazone Portal\nΑπό antonios, September 14, 2011 in Γενικά περί γλυκού νερού\nΚαλησπέρα όταν έχετε εξάτμιση νερού κάνετε αλλαγή νερού ή μόνο προσθέτετε;\nΕγω προσοπικα απλα προσθετω!\nKαι εγω το ίδιο κάνω αλλά δεν ξέρω αν είναι σωστό....\nΜόνο προσθήκη κι αυτό με προσοχή. Καθώς εξατμίζεται καθαρό H2O, χρειάζεται αναπλήρωσή του επίσης με καθαρό H2O για να μην έχεις μεταβολή των σκληροτήτων στο νερό του ενυδρείου.\nBάζεις και αντιχλώριο;\nΑντιχλώριο βάζω πάντα. Όταν αναπλήρωνα με νερό όσμωσης, έβαζα, όχι βέβαια για το χλώριο, αλλά για όλα τα ωφέλιμα που προσφέρει το κάθε αντιχλώριο.\nΠρόσθεση από Α/Ο.\nαπιονισμένο νερό απο το super market γιατί έτσι μου το τονήσατε εδώ στο aquazone..........


ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ - Τεράστια επιτυχία της ενημερωτικής εκδήλωσης για τον καρκίνο του μαστού-Πλήθος γυναικών έστειλε ηχηρά μηνύματα ελπίδας! - Ηλειακά Νέα, Ειδήσεις και Νέα από την Ηλεία, iliaka nea ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ - Τεράστια επιτυχία της ενημερωτικής εκδήλωσης για τον καρκίνο του μαστού-Πλήθος γυναικών έστειλε ηχηρά μηνύματα ελπίδας!\nΔήμαρχος Πύργου Παναγιώτης Αντωνακόπουλος: «Είστε οι πρωταγωνίστριες της ζωής»\n«Είμαστε εδώ, με το μήνυμα της αισιοδοξίας. Είμαστε με την πλευρά της ζωής και παλεύουμε απέναντι στην αρρώστια. Η συμμετοχή όλου του κόσμου και ιδιαίτερα των γυναικών είναι ένα μήνυμα αισιοδοξίας ότι ο κόσμος πλέον γνωρίζει, ενημερώνεται και προσέχει. Είστε οι πρωταγωνίστριες της ζωής. Εύχομαι υγεία σε όλους και ευχαριστώ τους γιατρούς που είναι μαζί μας» τόνισε στο μήνυμά του ο δήμαρχος Πύργου Παναγιώτης Αντωνακόπουλος καλωσορίζοντας όλους τους παρευρισκόμενους στην εκδήλωση. «Κέντρο της πολιτικής μας είναι πάντα ο άνθρωπος και οι ανάγκες του. Προσπαθούμε να έχουμε συνεργασία με όλους τους φορείς της πόλης. Μαζί αγωνιζόμαστε». Ο κ. Αντωνακόπουλος αναφέρθηκε επίσης στις προσπάθειες που γίνονται σε συλλογικό επίπεδο με τη συνδρομή της Μητρόπολης Ηλείας ώστε ο νομός να αποκτήσει Ογκολογικό κέντρο και κατήγγειλε οργανωμένα συμφέροντα που αποτρέπουν αυτή την προσπάθεια, υπογραμμίζοντας όμως ότι «οι επιμένοντες νικούν».\nΠολύ ενδιαφέρουσες με σημαντικές πληροφορίες ήταν οι ομιλίες των ιατρών που ακολούθησαν με τον Παθολόγο- Ογκολόγο, πρόεδρο της ελληνικής εταιρείας προληπτικής ογκολογίας Παναγιώτη Γκινόπουλο, να παίρνει πρώτος το λόγο. Ακολούθησαν οι ομιλίες του Μαστολόγου-χειρουργού, Διδάκτωρ Ιατρικής του Παν/μιου Πατρών Ιωάννη Χαβελέ, της ιατρού-ακτινοδιαγνώστη Μαρίας Αγαλιανού και του ψυχολόγου


Επίσκεψη του υποψήφιου δημάρχου Παύλου Μιχαηλίδη στο Κέντρο Ημέρας Αυτιστικών Ατόμων στο Δωρικό – Radiomax.gr\n09:21: ΠΜ Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου, 2021\nΟ υποψήφιος Δήμαρχος Παύλος Α. Μιχαηλίδης και στελέχη του συνδυασμού της δημοτικής παράταξης “ΑΝΑ.Σ.Α”, επισκέφθηκαν το Κέντρο Ημέρας Αυτιστικών Ατόμων στο Δωρικό της Αλεξανδρούπολης. Στη συνάντηση παραβρέθηκε η Πρόεδρος του Συλλόγου γονέων και φίλων Αυτιστικών Ατόμων Ν. Έβρου “Άγιος Βασίλειος”, η κ. Λίτσα Μαυρίδου.\nΤο κέντρο θυμίζουμε πως κτίσθηκε από δωρεές φορέων και κυρίως ιδιωτών με πρωτοβουλία του Συλλόγου, σε οικόπεδο που είχε προσφέρει ο πρώην δήμος Τραϊανούπολης.\nΣτη συζήτηση που έγινε αναδείχθηκαν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ο Σύλλογος και το Κέντρο. Στους άμεσους στόχους τους είναι και η δημιουργία ξενώνα ημερήσιας διαβίωσης, έχοντας ήδη ολοκληρώσει τις σχετικές μελέτες, καθώς και η ανάγκη οικονομικής ενίσχυσης αυτής της τόσο σημαντικής επιδίωξης.\nΑπό πλευράς του υποψήφιου δημάρχου, τονίστηκε η αμέριστη συμπαράσταση στις προσπάθειες του συλλόγου και της προέδρου Λίτσας Μαυρίδου.\nΓια αυτό και η επίσκεψή αυτή θα επαναληφθεί σύντομα και εντάσσεται στο πρόγραμμα επισκέψεων και περιοδειών της Δημοτικής παράταξης “ΑΝΑ.Σ.Α.” αλλά και στην ανάγκη συνεχούς επαφής και ενημέρωσης με τους φορείς, τους συλλόγους και φυσικά τους κατοίκους του Δήμου Αλεξανδρούπολης.\n«Ψωμί σε αναμονή…» στην Αλεξανδρούπολη\n«Ψωμί σε αναμονή…» στην Αλεξανδρούπολη Όταν αγοράζεις ψωμί… Πληρώνεις ακόμα ένα για κάποιον που έχει ανάγκη. Ένα ψωμί περιμένει…\nΌπως το φετινό Πάσχα δεν θύμιζε σε τίποτα τα παλαιότερα της ζωής μας, κάπως έτσι φαίνεται ότι θα κυλήσει και…\nΠαύλος Α. Μιχαηλίδης: Μονοδρομείται τμήμα της παραλιακής οδού, με απόφαση της νέας δημοτικής αρχής\nΗ απόφαση της νέας δημοτικής αρχής να μην προχωρήσει σε μια γενναία πολιτική απόφαση προς όφελος της Αλεξανδρούπολης, η οποία…\nLNG ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ ΜΗΠΩΣ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ; (του Ν.Παπανικολόπουλου)\nΠολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για τις «χαμένες ευκαιρίες» αυτού του τόπου. Και δεν ήσαν λίγες. Να θυμηθούμε μερικές :…


Υγεία - Ευεξία - Ομορφιά : Φλεγμονή. Προσδιορισμός, αίτια, αντιμετώπιση.\nΔεν είναι λίγες οι φορές που αναφέρομαι στις φλεγμονές και τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσουν στην υγεία μας.\nΑπό την άλλη πλευρά όμως η φλεγμονή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως το αλάρμ, συναγερμός σώματος και οργανισμού στο ενδεχόμενο εισβολής διάφορων βλαβερών παραγόντων.\nΑς τα πιάσουμε λοιπών από την αρχή για να δούμε πότε η φλεγμονή μπορεί να χαρακτηριστεί παθολογική και ως πιο σημείο έχει την θετική της πλευρά.\nΤι είναι φλεγμονή:\nΟ απόλυτος ορισμός της είναι το σύνολο των τοπικών μηχανισμών που ενεργοποιεί ο οργανισμός όταν αντιδρά σε εισβολή βλαπτικών παραγόντων.\nΩς φλεγμονή χωρίζεται σε δυο κατηγορίες, σε οξείες, όταν η διάρκεια τους είναι μερικών ημερών και σε χρόνιες όταν έχουν μεγάλη διάρκεια.\nΧαρακτηριστικά θα αναφέρω εδώ έναν πρακτικό κανόνα πως την κάθε φλεγμονή ακλουθεί η κατάληξη ιτιδα.\nΑρθρίτιδα, Γαστρεντερίτιδα, Φαρυγγίτιδα, Ωτίτιδα, Κολπίτιδα, κ.α.\nΣαφώς υπάρχουν και οι εξαιρέσεις σε πιο εξατομικευμένες φλεγμονές που όμως ανήκουν σε μια ίδια αρχική ρίζα.\nΕριθυματόδης λύκος, σκλήρυνση κατά πλάκας, Parkinson κ.α.\nΣτην τοπική φλεγμονή έχουμε.\nΛειτουργικές διαταραχές των ιστών.\nΣτην συστηματική φλεγμονή έχουμε.\nΔιατάραξη των ηλεκτρολυτών ( Ισορροπίας νερού )\nΓρήγορες σφίξης ( Ταχυκαρδία )\nΠοια είναι τα αίτια που προκαλούν φλεγμονή:\nΤα αίτια που μπορούν να δημιουργήσουν φλεγμονή είναι πολλά και ποικίλα.\nΑπό ένα απλό τσίμπημα εντόμου, έως ένας σοβαρός τραυματισμός ή ένα χειρουργείο.\nΌμως υπάρχει και η άλλη όψη πρόκλησης της φλεγμονής, όπως από τοξικά, βακτήρια, ιούς μέχρι και επιπλοκές της λειτουργίας σε ένα ή περισσότερα όργανα του ανθρωπίνου σώματος.\nΜέχρι εδώ έγινε κατανοητό πως η φλεγμονή ουσιαστικά προειδοποιεί για κάποιο εισβολέα στο σώμα μας, όμως γιατί μας αναγκάζει φορές να αφήνουμε στην άκρη το αίτιο που την δημιούργησε και να μας απασχολεί μόνο η καταστολή της ?\nΓιατί αρχικά μπορεί να είναι ευεργετική όταν εκδηλώνεται με στόχο την αντιμετώπιση μιας λοίμωξης ή ενός τραύματος, καθώς και τις προειδοποιήσεις μας από έναν εισβολέα, όμως όταν λαμβάνει μεγάλες διαστάσεις ή καταντά χρόνια και έχουμε τις εξής επιπτώσεις:\nΒλάπτει της αρθρώσεις:\nΌταν μια άρθρωση του σώματος φλεγμένη και μάλιστα για μεγάλο διάστημα, τότε δημιουργεί προβλήματα στην αιμάτωση των χόνδρων και κατά συνέπεια στην σωστή ανάπλαση των κύτταρων τους.\nΑυτό σημαίνει με λόγια απλά ότι η άρθρωση παύει σε βάθος χρόνου να λειτουργεί φυσιολογικά δημιουργώντας μια χρόνια αρθρίτιδα με τις γνωστές συνέπειες.\nΒλάπτει το καρδιαγγειακό σύστημα:\nΦλεγμονή κύρια σε τριχοειδή αγγεία σημαίνει θρόμβος. ( Αίματος ή Λίπους ) Πόσα έχω αναφέρει για τους κινδύνους που προκαλεί ένας θρόμβος ακόμα και για την ίδια την ζωή ?\nΈνα έμφραγμα, ή ένα ισχαιμικό εγκεφαλικό ως αιτία έχουν σε μεγάλο ποσοστό ένα εμβολο, θρόμβο δηλαδή.\nΒλάπτει την λειτουργία των πνευμόνων:\nΜια χρόνια φλεγμονή των πνευμόνων θα δυσκολέψει κάθετα το έργο τους και θα καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος σε όγκο αυτών αντί του αέρα με τα υγρά που δημιουργεί.\nΣυνέπεια αυτού θα είναι η πλημμελής οξυγόνωση όλου του οργανισμού με ανεξέλικτες συνέπειες.\nΒλάπτει την λειτουργία του γαστρεντερικού:\nΣημαντικό έργο διαδραματίζεται για την υγεία η σωστή λειτουργία του γαστρεντερικού.\nΜια χρόνια φλεγμονή κύρια στο στομάχι ή το λεπτό έντερο ( Σύνδρομο Grown, κολίτιδα, ευερέθιστο έντερο κ.α. ) πόσο θα επιτρέψει την απορρόφηση θρεπτικών και ιαματικών ουσιών από αυτό ?\nΟι πάσχοντες από τέτοιου είδους παθήσεις εκτός του άλγους και γενικότερα διαταραχής, μόνιμα αισθάνονται μια κόπωση, ανησυχία, δυσφορία.\nΒλάπτει την ψυχική υγεία:\nΈνας άνθρωπος που αισθάνεται μονίμως κάποιων πόνο, αναγκαστικά δεν τρέφεται σωστά, του λείπει ο απαραίτητος ύπνος από την συνεχή διαταραχή, συνεπώς πόσο κοινωνικοποιημένος θα μπορεί να είναι ?\nΔύσκολο σίγουρα για να μην πω ακατόρθωτο.\nΜα για να μην πάμε μακριά άλλο τα περί φλεγμονής.\nΕξ αυτών και μόνο ορμώμενος φορές σας αναφέρω τα τόσα αντιφλεγμονώδη φυσικά ιάματα.\nΤα πάντα εν σοφία έχουν δημιουργηθεί, αλλά η πλάστιγγα γέρνει στην προκειμένη περίπτωση ότι είναι πολύ καλύτερα να αναφέρομαι συχνά, πυκνά στις αντιφλεγμονώδεις δράσεις των φυσικών ιαμάτων, παρά στις συνέπειες μιας χρόνιας φλεγμονής.\nΕνισχύστε λοιπόν το ανοσοποιητικό σας φυσικά για να λαμβάνει το μήνυμα εγκαίρως της φλεγμονής, παρά να τρέχουμε πίσω από αυτή για να την καταστείλουμε.\ng.g.erisianos@gmail.com ή στο τηλέφωνο 6942.598.834\nΦλεγμονές, πόνοι και τα φυσικά τους ιάματα. & Τι είναι η Ανοσολογία και τι η φλεγμονή. & Κολίτιδα και Βότανα & Θρόμβος. Μια σοβαρή απειλή της ζωής. & Η νόσος Crown και η ελκώδης κολίτιδα δεν είναι ταμπού & Οι αντιφλεγμονώδεις τροφές που υπάρχουν σε κάθε σπίτι!\nΕτικέτες βακτήρια, Τοξικά, Υγεία, φλεγμονή


Τη συγκρότηση Επιτροπής, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, θα ζητήσει την εξαίρεση των Μονών του Αγίου Όρους από το φόρο ακίνητης περιουσίας και το ΕΤΑΚ από τους συναρμόδιους υπουργούς και υπηρεσιακούς παράγοντες, αποφάσισε η διπλή σύναξη των ηγουμένων και των εκπροσώπων των 20 ιερών μονών του Αγίου Όρους που συνεδρίασε εκτάκτως στις Καρυές.\nΚατά τη διάρκεια της σύναξης, εξετάστηκαν οι προβλέψεις του φορολογικού νομοσχεδίου που προωθεί η κυβέρνηση και αναλόγως με την πορεία των συζητήσεων που θα έχει η Επιτροπή στην Αθήνα δεν αποκλείεται να επιδιωχθεί συνάντηση ακόμα και με τον πρωθυπουργό.\nΥπενθυμίζεται ότι οι 20 Μονές είναι αντίθετες με τη φορολόγηση ακίνητης περιουσίας που διαθέτουν έξω από το Άγιο Όρος\nΣτέργιος 17/11/2009 22:44:46\nΥποστηρίζω την Εκκλησία στα περιουσιακά θέματα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου.\nΈίμαι ΧΟ αλλά δεν είμαι θεούσος.\nΟ λόγος που τάσσομαι τόσο ένθερμα υπέρ τής Εκκλησίας είναι επειδή η Εκκλησία μου έχει αποδείξει ότι διαχειρίζεται την περιουσία της με μεγαλύτερη σωφροσύνη από ό,τι το κράτος.\nΑν δώσει η Εκκλησία τη μισή της περιουσία στο κράτος υπέρ φτωχών και αναξιοπαθούντων, πάτε στοίχημα ότι σε δέκα χρόνια, πολιτικοί και μεγαλοεργολάβοι θα τα έχουν ξεκοκκαλίσει ΟΛΑ;\nΕπειδή οι καιροί ου μενετοί, επειδή η Ελλάδα μετατρέπεται σε προτεκτοράτο τής νεο-οθωμανικής Τουρκίας, επειδή χάσαμε την Κύπρο, το Αιγαίο, τη Μακεδονία, τη Θράκη, επειδή η χώρα αλλοιώνεται πληθυσμιακά με τη μαζική ελληνοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών, επειδή η ορθόδοξη παράδοση διώκεται και κατασυκοφαντείται, επειδή η νυν υπουργός παιδείας θέλει να γίνουν τα αγγλικά επίσημη γλώσσα τής Ελλάδας και - προφανώς- της εκπαίδευσης...\nΣε 50 χρόνια, μόνο η Εκκλησία θα έχει μείνει να κρατάει πέντε-δέκα μπόσικα σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι Έλληνας.\nΓι'αυτό, Εκκλησία και πάλι Εκκλησία.\nΚαι μακάρι να φύγει από τη μέση μια ώρα αρχύτερα ο ανύπαρκτος Ιερώνυμος και η πράσινη κλαδική των δεσποτάδων που τον στηρίζουν.\nαντί @ Στέργιος 17/11/2009 23:29:58\nΗ περιουσία αυτή πώς δημιουργήθηκε;\nΑπό χρυσόβουλα του Σουλτάνου, από πολίτες που την παραχωρούσαν στις μονές γιατί είχαν την προστασία του κατακτητή και από άκληρους γαιοκτήμονες που εξαγόραζαν θέση στον παράδεισο.\nΑς επιστραφούν πίσω αυτά και για τα υπόλοιπα το συζητάμε.\nBlimblomblim @ αντί 18/11/2009 00:03:25\nΔεν λες "πάλι καλά" που έμεινε και κάτι στα χέρια των Ελλήνων μέσω της Εκκλησίας τον καιρό της Οθωμανικής κατάκτησης;\nΑν δεν ήταν τα προνόμια της Εκκλησίας, θα τα είχαν αρπάξει όλα οι Τούρκοι. Θα είχε εξαθλιωθεί τελείως ο Χριστιανικός πληθυσμός και είναι αμφίβολο αν θα υπήρχαμε σήμερα ως έθνος.\nΚακό πράγμα η αχαριστία.\nΕν πάση περιπτώσει, το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιουσίας, που είχε δηλαδή η Εκκλησία μετά την απελευθέρωση του εκάστοτε τμήματος του ελληνικού εδάφους, ποσοστό συνολικά 96%, δεν είναι πια στα χέρια της.\nΕσείς θέλετε να πάρετε και τα άλλα. Αν αυτό σας κάνει να νιώσετε καλύτερα και να φτιάξετε έναν κόσμο δικαιότερο, πάρτε τα όλα, τι να σας πω.\nΣτον υπαρκτό σοσιαλισμό τα πήραν όλα από την Εκκλησία και μετά με σεβασμό τα έδωσαν όλα πίσω. Αυτό δεν σας προβληματίζει λιγάκι μήπως κάνετε λάθος;\nSwell @ Blimblomblim 18/11/2009 05:20:43\nΣτέργιος @ αντί 18/11/2009 09:15:58\nΦίλε αντί, η ελληνική Εκκλησία έχει μια ιστορία 17 αιώνων. Την περιουσία τους τη μάζεψαν μέσα σε 1.700 χρόνια. Τη μάζεψαν και την αυγάτισαν. Κσι η Εκκλησία ΠΟΤΕ δεν την έπεσε στον Έλληνα με φόρους κλπ.\nΌχι σαν το κράτος, που τρώει συνέχεια από τον ελληνικό λαό επί 200 χρόνια και συνέχεια ξύνει τον πάτο από τα ταμεία του, επειδή οι πολιτικοί μας είναι διεφθαρμένοι και κλέφτες.\nΣτέργιος @ αντί 18/11/2009 09:20:07\nΟι Οθωμανοί έδωσαν προνόμια στην Εκκλησία κατά την ύστερη Τουρκοκρατία, όχι από την αρχή. Στην αρχή κυνηγούσαν τους Χριστιανούς και τους υποχρέωναν να αλλαξοπιστήσουν. Πώς δημιουργήθηκαν οι πληθυσμοί των Τουρκοκυπρίων, των Τουρκοκρητικών, των Βαλαάδων της Μακεδονίας (όλοι ελληνόφωνοι), των Αλβανών και Βόσνιων Μουσουλμάνων;\nΗ Εκκλησία μας, όμως, διέσωσε τον Ελληνισμό όχι απλά σαν μια ομαδούλα που μιλούσε μια γλώσσα, αλλά σαν έθνος με ιστορική συνείδηση και πολιτισμό, και κατάφερε να επιβληθεί σε τέτοιο βαθμό μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ώστε στο τέλος τα ελληνικά είχαν επιβληθεί ως de facto επίσημη γλώσσα.\nΤα περί "οθωμανικού σεξ" σχόλια είναι πολύ αστεία, αν έχεις χιούμορ επιπέδου γυμνασιόπαιδου γεμάτου ορμόνες.\no Μήτσος @ Στέργιος 17/11/2009 23:56:35\nΣτέργιος @ o Μήτσος 18/11/2009 09:26:08\nΑν εξαιρέσεις μια δράκα ιδεολόγων τής κομμουνιστικής Αριστεράς, όλοι οι υπόλοιποι "διαβάζατε" επί χούντας.\nΜην τρελλαθούμε κι όλας. Στα 11 εκατομμύρια Ελλήνων, τα 15 μας βγήκαν "αντιστασιακοί"!\nεναςάσχετος @ Στέργιος 17/11/2009 23:58:30\n"Και μακάρι να φύγει από τη μέση μια ώρα αρχύτερα ο ανύπαρκτος Ιερώνυμος....."\nΣαν καλός χριστιανός, δεν τον καταριέσαι....απλώς του εύχεσαι να πάθει κακό!\nΣτέργιος @ εναςάσχετος 18/11/2009 09:21:35\nLavazza @ Στέργιος 18/11/2009 01:23:15\n"Επειδή οι καιροί ου μενετοί, επειδή η Ελλάδα μετατρέπεται σε προτεκτοράτο τής νεο-οθωμανικής Τουρκίας, επειδή χάσαμε την Κύπρο, το Αιγαίο, τη Μακεδονία, τη Θράκη..."\nΓια χαλάρωσε λίγο που παρέδωσες ήδη την Πατρίδα μας επειδή κάποιοι την ορέγονται και προπαγανδίζουν πάνω σε αυτό.\nΆκου χάσαμε, δεν πάμε καλά.\nΣτέργιος @ Lavazza 18/11/2009 09:29:07\nΑπόδειξέ μου ότι δεν τα χάσαμε όλα αυτά.\nΥπάρχει περίπτωση να πει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ "όχι" στο νέο σχέδιο τύπου Ανάν που έρχεται για την Κύπρο; Τα Σκόπια δεν θα βαφτιστούν "Βόρεια Δημοκρατία τής Μακεδονίας" ως τον Δεκέμβριο; Μπορώ να πάω στα Ίμια; Δεν υπάρχει συγκυριαρχία τής Άγκυρας στη Θράκη;\nStrange Attractor 17/11/2009 23:07:56\nΑυτοί δεν είναι οι ίδιοι που καλωσόριζαν τον Αδόλφο (τον Χίτλερ ντε...) ως τον εκλαμπρότατο σωτήρα τοων εθνών;\nΚαι που προσκύναγαν τους Σουλτάνους μη τυχόν και χάσουν τον μπεσαχτά;\nΑυτοί δεν είναι που την ώρα που 1000-2000 ήρωες (οι περισσότεροι Γενοβέζοι και Ενετοί) απέκρουαν τους Τούρκους από τα τείχη της Πόλης, κλειδώθηκαν στα μοναστήρια τους και προσεύχονταν σε νίκη του Μεχμέτ;\nΑυτοί δεν είναι που αφόρισαν την επανάσταση του 1821;\nΑυτοί οι ίδιοι δεν είναι;\nΕ, τότε δεν έχει καμιοά σημασία τι ζητάνε. Πάντα με τον μπουλκουμέ θα έιναι.\nΕ, ρε και να φαινόταν ο Ιησούς από καμιά γωνία... ε, ρε πλάκες!\nεναςάσχετος @ Strange Attractor 17/11/2009 23:33:07\nΑυτοί είναι Strange και αν τόλμαγε να εμφανιστεί ο Ιησούς απο καμιά γωνιά, και με τον διάβολο θα συμμαχούσαν για να τον ξανασταυρώσουν για να μην τους χαλάει τη πιάτσα.\nΈχεις δει ποτε αναρτήσεις 5λιτρης μερσεντές δύο τόνων, να στενάζουν υπο το βάρος του επιβάτη? Παρακολούθησε τι γίνεται στο προαύλιο της Ιεράς Συνόδου όταν καταφθάνουν οι σύνεδροι.\nBlimblomblim @ Strange Attractor 17/11/2009 23:34:36\nαντί @ Blimblomblim 17/11/2009 23:44:38\nBlimblomblim @ αντί 17/11/2009 23:54:39\nΚαι προπαγάνδα, και διαστρέβλωση, και μεγαλοποίηση ασήμαντων περιστατικών και στοχευμένη-αποκλειστική παρουσίαση κάποιων σημαντικότερων περιστατικών και απ' όλα.\nΔεν βλέπεις εδώ τι λέει ο Strange Attractor; Αφόρισε στα ψεύτικα (όπως είναι διαπιστωμένο ιστορικά από όλες τις σύγχρονες πηγές) ο Εθνομάρτυς Γρηγόριος ο Ε την επανάσταση, για να σώσει τους Έλληνες της Πόλης, και οι Τούρκοι τον κρέμασαν επειδή κατάλαβαν το δούλεμα και τώρα λέει ο άλλος ότι αφόρισαν την επανάσταση.\nΠροσεύχονταν λέει να νικήσει ο Μεχμέτ και να πάρει την Πόλη. Πού αναφέρονται αυτά, αναφέρονται σε καμιά ιστορική πηγή ή είναι εφευρήματα αρρωστημένων φαντασιών; Ξέρω, ξέρω, θα μου πείτε "καλύτερα τούρκικο σαρίκι παρά τιάρα". Αυτό το είπε ο Λουκής Νοταράς που πολέμησε στην πρώτη γραμμή και τον σφάξανε τα τούρκικα σαρίκια με όλη του την οικογένεια. Η διαστρέβλωση ήταν ότι κανένας δεν είπε "θέλουμε τους Τούρκους" ή "δεν θα πολεμήσουμε τους Τούρκους", αλλά ότι από το να κάνουμε την ψευδοένωση με τον Πάπα για τη δήθεν βοήθεια (που πάλι δεν ήρθε), προτιμούμε να μας σφάξουν οι Τούρκοι. Όπως και τους έσφαξαν.\nΑν θέλει κανείς να αναπαραγάγει όλη την ώρα την απίστευτη αντιεκκλησιαστική προπαγάνδα, τελειωμό δεν θα έχει. Δεν υπάρχει καν λόγος να απαντούμε.\nΑλήθεια, μάγκες, αναρωτηθήκαμε καμιά φορά αν έρθει ο Χριστός να ρωτήσει ΕΜΑΣ σε τι κατάσταση είμαστε τι θα Του πούμε; Αν οι παπάδες είναι καλύτεροι από όσο τους παρουσιάζετε, μήπως θα χάσουμε τελικά και αυτό το μοναδικό μας ψυχολογικό και ηθικό άλλοθι για να μην εξετάζουμε τη δική μας σχέση μας με το Θεό; Ένα άλλοθι του τύπου "ό,τι και να κάνω εγώ, οι παπάδες είναι χειρότεροι".\nΒολεύει πολύ αυτό το άλλοθι, ξέρετε. Πανίσχυρο φαντάζει μέσα μας. Αναρωτηθείτε όμως μήπως δεν είναι αληθινό.\no Μήτσος @ Strange Attractor 17/11/2009 23:50:55\nΗ εκκλησία το έχει κάνει τεράστιο κακό. Παρά την υποκριτική της φύση και την πληθώρα σκανδάλων όμως, είναι αξιοπερίεργο, πόσο μεγάλη έκταση συνεχίζει έχει ο φανατισμός υπέρ των ρασοφόρων, και ας είμαστε στο 2009.\nΤα "πίστευε και μη ερεύνα" και τα φοβικά σύνδρομα των "πιστών" δεν έχουμε καταφέρει να τα αποδημήσουμε σαν κοινωνία. Πρέπει να αρχίσουμε να τα αποβάλουμε για να καταφέρουμε να κατεβάσουμε από το σβέρκο μας την μαφία με τα μαύρα.\nBlimblomblim @ o Μήτσος 17/11/2009 23:56:07\nStrange Attractor @ Blimblomblim 18/11/2009 00:03:37\nBlimblomblim @ Blimblomblim 18/11/2009 00:12:12\nΚαταδικάζω κανέναν εγώ; Ποιον καταδίκασα; Καταδίκασα την παραποίηση και τη διαστρέβλωση.\nΔεν είναι εδώ ο κατάλληλος χώρος να σου ανοίξω θεολογική συζήτηση, αλλά μια που ρωτάς να σου πω δύο πράγματα:\n1) Η χριστιανική θρησκεία έχει ως βασικό της πιστεύω όχι κάποια αόριστη "κριτική στην εβραϊκή θρησκεία", αλλά τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Θεανθρώπου.\n2) Το ότι άφησε ιερείς να διακονούν την Εκκλησία, την οποία ίδρυσε με το Αίμα Του και στην οποία ενέταξε όλους εμάς, φαίνεται από άπειρα χωρία, ένα μόνον που θυμάμαι απέξω είναι το "ο ακουων υμων εμου ακουει και ο αθετων υμας εμε αθετει, ο δε εμε αθετων αθετει τον αποστειλαντα με" (κατά Λουκάν, 10, 16), που είπε προς τους Αποστόλους. Αλλού έδωσε την εξουσία του δεσμείν και λύειν αμαρτίες στους Αποστόλους και στους διαδόχους τους, αλλά δεν θυμάμαι τα χωρία.\nΑφού σε ενδιαφέρει ψάξτο και μη βασίζεσαι στην εύκολη γνώση.\nΠρέπει δυστυχώς να φύγω, αν και άναψε η συζήτηση, καλό βράδυ.\ntiramola @ Strange Attractor 18/11/2009 00:05:29\nStrange Attractor @ tiramola 18/11/2009 00:07:18\noccultists @ Strange Attractor 18/11/2009 00:25:23\ninquisitor @ Strange Attractor 18/11/2009 14:30:37\nJohn T. @ Strange Attractor 18/11/2009 01:27:48\nΕπειδή άσχημο είναι να μην γνωρίζει κάποοιος ιστορία..\nΟ Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος αρνήθηκε να ορκίσει την κυβέρνηση Τσολάκογλου.\nΟ Παπαφλέσας και Αθ. Διάκος σαν ονόματα και σαν κληρικοί λένε κάτι;\nΟ Μωάμεθ ο Πορθητής δεν έδωσε τα προνόμια στον τότε Πατριάρχη Γεώργιο Σχολάριο "ως θεσμού που εκπροσωπούσε πλέον τους υπόδουλους Χριστιανούς" και τέλος ο Γρηγόριος ο Ε΄δεν απαγχονίστηκε και οι Μητροπολίτες Κυδωνών και Σμύρνης δεν σφαγιάστηκαν ως αντίποινα για την επανάσταση του '21; Οπότε πρίν καταλήγουμε σε συμπεράσματα καλό είναι να ξέρούμε όλα τα γεγονότα... Συμφωνώ όμως οτι υπήρξαν και κληρικοί που δεν τίμησαν την αποστοή τους. Ευτυχώς όμως μειοψηφία\nΣτέργιος @ Strange Attractor 18/11/2009 09:39:14\nΟι Γενοβέζοι και οι Ενετοί απέκρουαν τους Τούρκους ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ από τα τείχη τής Πόλης. Ο "ήρωας" Δημήτριος Παλαιολόγος είχε φραγκέψει.\nΗ Πόλη εάλω το 1204, Πασά μου. Ο Μωάμεθ ο Πολιορκητής ήταν αρχηγός των Οθωμανών, οι οποίοι μαζί με τους Έλληνες ήθελαν να πάρουν πίσω την πόλη από τους Παπικούς.\nΗ Αγιά Σοφιά τότε ήταν καθολική εκκλησία. ο Πατριάρχης μας λειτουργούσε στους Δώδεκα Αποστόλους. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μωάμεθ ο Πορθητής όταν πήρε την Πόλη ήταν να πάει να υποβάλλει τα σέβη του στον Πατριάρχη.\nΟ Μωάμεθ ο Πορθητής δεν ήθελε να καταλύσει την Αυτοκρατορία και να φτιάξει άλλη. Ήθελε να γίνει αυτός αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν Οθωμανός από τον πατέρα του και Έλληνας από τη μητέρα του. Ήταν Μουσουλμάνος, αλλά σεβόταν την Ορθδοξία. Γι'αυτό και διάλεξε για σημαία του το πανάρχαιο ελληνικό σύμβολο τού Βυζαντίου, την ημισέληνο με το άστρο.\nΈπρεπε να περάσουν 2-3 γενιές για να αποκτήσει η Αυτοκρατορία με Οθωμανούς αυτοκράτορες, τον τουρκοπερσικό, ισλαμικό της χαρακτήρα, κι αυτό επειδή παρείσφρησαν στην Αυλή περσικά στοιχεία.\nΚαι οι παπάδες αφόρισαν την επανάσταση τού 1821 επειδή η Εκκλησία είχε σχεδόν καταφέρει να αλώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία από τα μέσα, και να την επανελληνίσει.\nΗ Εκκλησία είχε κατορθώσει να αναστήσει το Βυζάντιο! Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό; Ήταν ο θρίαμβος τού οικουμενικού Ελληνισμού.\nΚάτι που δεν ήθελαν οι Μεγάλες Δυνάμεις, και αποφάσισαν να υποστηρίξουν την εξέγερση στην Πελοπόννησο.\ninquisitor @ Strange Attractor 18/11/2009 14:36:14\n"Αυτοί οι ίδιοι δεν είναι;"\nΕ, για την ακρίβεια όχι.\nΑναλόγως με αυτά που αναφέρεις έχουν μια απόσταση 70 έως 570 χρόνων.\nkostas Lamiotis 18/11/2009 00:21:49\nyiannis00 18/11/2009 00:35:07\nvardarskian @ yiannis00 18/11/2009 00:43:42\nΚρίμα που χρειαζονταν\nτα χαλασμένα κοτόπουλα\nγια να πάρεις χαμπάρι\nτα ψυγεία της Αρχιεπισκοπής.\nΜάρκο Τ 18/11/2009 02:28:27\nΜην κουράζεστε αγαπητοί αντιχριστιανοί. Σε μερικά χρόνια, που εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι μετανάστες θα έχουν την ελληνική υπηκοότητα και τα παιδιά τους θα είναι, όχι πραγματικά ελληνόπουλα, αλλά ελληνόφωνα μουσουλμανάκια πακιστανικής ή μπαγκλαντεσιανής ή άλλης καταγωγής, θα παρακαλούν πολλοί την Εκκλησία να αναλάβει ιεραποστολική δράση μεταξύ τους, μήπως και βαπτιστούν μερικοί από αυτούς και μπορέσουν να αφομοιωθούν.\nΕδώ είμαστε, φίλοι, και θα το δούμε: Οσονούπω έρχεται ο καιρός της απόδοσης ελληνικής ιθαγένειας σε χιλιάδες μουσουλμάνους από Ασία και Αφρική. Και όσο έρχονται νέοι μέσω Τουρκίας, τόσο θα αυξάνονται οι ελληνοποιήσεις. Και τότε θα τα πούμε, θα είναι η σειρά μου να καγχάσω. Και 10 χριστιανοί να μείνουμε στον τόπο αυτό, την πίστη μου εγώ δεν την χάνω. Αλλά πολλοί σημερινοί αντιχριστιανοί θα έχουν φρικάρει βλέποντας γύρω τους μουσουλμάνους Ασιάτες και Πακιστανές με μαντήλες και ελληνικά διαβατήρια στα χέρια.\nΚαλή σας νύχτα, μόνο μην ξυπνήσετε απότομα και τρομάξετε.\nΚαι να πω και κάτι προσωπικό: Ο προπάπους μου, παπάς σε νησί, βασανίστηκε από τους Ιταλούς στην Κατοχή, όντας άνω των 70 ετών άνθρωπος, φυλακίστηκε σε άλλο νησί και κόντεψε να πεθάνει. Και όλα αυτά γιατί στηλίτευσε δημοσία, στο κήρυγμα, τις "στενές" σχέσεις κάποιων στην ενορία του με τους ιταλούς στρατιώτες. Είμαι περήφανος γι΄αυτόν.\nFotini 18/11/2009 02:56:14\nΚεραυνός @ Fotini 18/11/2009 08:34:43\nπεραστικός @ Κεραυνός 18/11/2009 13:35:54\nyiannis00 18/11/2009 02:58:45\ndarling, ειμαι ψυκτικος στο επαγγελμα κ για πολλα χρονια αποκλειστικος συντηρητης των 'ψυγειων' της\n8ελεις να σε ξεναγησω?\nvardarskian @ yiannis00 18/11/2009 18:18:16\nπέρα από την επιχειρούμενη δημιουργία εντυπώσεων\nυπάρχουν 4000 άποροι που τρων από τα ψυγεία αυτά\nκαι ω δια μαγείας... αυξάνονται καθημερινά.\nΘα έχουν γερά στομάχια!\nvardarskian @ yiannis00 18/11/2009 18:22:40\ndr.thess 18/11/2009 08:43:21\nΜάρκο Τ @ dr.thess 18/11/2009 10:00:01\nDoomWatcher 18/11/2009 11:20:56\nΌλοι εσείς που φωνάζετε ότι κινδυνεύουμε από τους αλλόθρησκους μετανάστες και ότι κάποια μέρα θα ξυπνήσουμε και θα είσαστε μόνο 10 Χριστιανοί στην Ελλάδα και ότι η εκκλησία και οι μονές της δεν πρέπει να φορολογηθούν διότι είναι οι μοναδικοί θεσμοί που θα μας προστατεύσουν ως κράτος και κοινωνία, μάλλον σας έχουν ξεφύγει κάποια βασικά στην πορεία.\nΠοια είναι αυτά; ... να σας τα θυμίσω :\n- Η αγάπη στον συνάνθρωπο ανεξαρτήτου χρώματος, θρησκείας, εθνικότητας\n- Η όλο και μεγαλύτερη απαγκίστρωση από τα υλικά και τα εγκόσμια και η απόκτηση πνευματικών αγαθών\n- ότι όποιος έχει δύο χιτώνες δίνει τον έναν σε αυτόν που δεν έχει\n- Η έξοδος από το πνευματικό σκοτάδι (και οτιδήποτε αυτός σημαίνει)\nΝα δώσω ένα παράδειγμα εφαρμογής αυτών των πραγμάτων; Πιστεύω ότι έχετε ακουστά τον παπά Αντώνη στην Ακαδημία Πλάτωνος, μια από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές του κέντρου με έντονο το πρόβλημα μεταναστών, τσιγγάνων και παρανομίας. Αυτό ο άνθρωπος (φτωχός και άσημος παπάς) έφτιαξε ένα χώρο (με πενιχρά μέσα και με ελάχιστη βοήθεια από την εκκλησία) για όλα τα παιδιά της περιοχής (ελληνόπουλα, τσιγγάνοι, μετανάστες) … τα έντυσε, τα τάισε, τα έμαθε γράμματα … αλλά ποτέ δεν τα προσυλίτισε στον Χριστιανισμό … με λίγα λόγια τους σεβάστηκε ως ανθρώπους και όχι ως μελλοντικούς εγκληματίες και εχθρούς τους έθνους.\nΤο αποτέλεσμα; μετά από χρόνια δουλειάς αυτού του ανθρώπου, πολλά από αυτά τα παιδιά είτε σπουδάζουν είτε έχουν ξεφύγει από την παρανομία και έχουν ενταχθεί ομαλά στο κοινωνικό σύνολο.\nΜετά από αλλά αυτά … δώστε μου ένα αντίστοιχο παράδειγμα από του μεγαλοκαρχαρίες της εκκλησίας οι οποίο γίνονται μαχητικοί και ενωτικοί μόνο όταν θίγονται τα συμφέροντα τους.\nΜάρκο Τ @ DoomWatcher 18/11/2009 14:12:22\nStrange Attractor @ Μάρκο Τ 18/11/2009 14:18:14\nΜάρκο Τ @ Strange Attractor 18/11/2009 14:38:54\nΕπειδή πολλοί μόνο τον παπα-Αντώνη και την Κιβωτό γνωρίζουν, λόγω τηλεόρασης, νομίζουν ότι μόνο αυτά υπάρχουν. Ο,τι δεν υπάρχει στην τηλεόραση, δεν υπάρχει στην πραγματικοτητα, αυτή είναι η αντίληψη του DoomWatcher και πολλών άλλων.\nΓια μένα η Εκκλησία δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα, είναι κάτι άλλο, έχει εσχατολογική διάσταση. Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που το μόνο τους αποκούμπι είναι η Εκκλησία και ένας καλός πνευματικός.\nΑλλά, αφήνοντας κατά μέρος τα θεολογικά και μεταφυσικά, και μόνο σαν φιλανθρωπικό ίδρυμα να τη δούμε, υπάρχουν χίλιες δυο περιπτώσεις. Ας πάει όποιος θέλει στο συσσίτιο του Αγίου Νικολάου Καλλιθέας, της Μεταμόρφωσης Καλλιθέας, της Αγίας Τριάδας στον Πειραιά, (ενδεικτικά μιλάω) να δει πόσος κόσμος δουλεύει εθελοντικά, πώς βγαίνουν τόσες μερίδες φαγητό, πόσος κόσμος (που δεν τον υποψιαζόμαστε!) πηγαίνει και τρώει εκεί ή παίρνει το ταπεράκι του (γιατί ντρέπεται να κάτσει να φάει). Ας πάει στο Λυρειο Ιδρυμα στη Νέα Μάκρη. Δεν είναι μόνο η Κιβωτός, επειδή, για τους δικούς τους λόγους, κάποιοι μόνο την Κιβωτό προβάλλουν. Το έργο του παπα-Αντώνη είναι τεράστιο, αλλά δεν είναι μόνος και υπάρχουν άλλοι που είναι πιο μόνοι από αυτόν στο έργο τους.\nΜάρκο Τ @ Μάρκο Τ 18/11/2009 14:24:05\nΟσο για τα μαθήματα χριστιανικού ήθους, ευχαριστώ. Αλλά δεν κατάλαβες ένα πράγμα που είπα: Οτι ακόμα και αν μείνουν 100 χριστιανοί στην Ελλάδα, εγώ την πίστη μου δεν θα τη χάσω. Ομως κάτι αριστεριστές αντιρατσιστές σαν εσένα αγαπητέ δεν νομίζω να καλοπεράσετε μέσα σε μουσουλμανικά γκέττο τύπου Bradford, εκτός φυσικά και αν διαμένεις σε "καλό" προάστιο (εγώ είμαι της Δυτικής Όχθης, by the way). Οπότε, θα έχεις και τη δυνατότητα να κάνεις τα ουμανιστικά σου κηρύγματα εκ του ασφαλούς.\nΑν νομίζεις όμως ότι ο χριστιανός δεν έχει δικαίωμα να νοιάζεται για το μέλλον της πατρίδας του, έχεις κάνει σύγχυση μεταξύ διεθνιστικής ταξικής αλληλεγγύης και χριστιανικής αγάπης προς όλους. Τεράστια η διαφορά. Θα σου πω το εξής για να το καταλάβεις: Για μένα η επίθεση κατά της Κούνεβα ήταν απεχθής γιατί ήταν απόπειρα ανθρωποκτονίας ενός ανθρώπου, και μάλιστα εντελώς αθώου, ενός ανθρώπου που δεν ήξερε καν τον άνθρωπο που πήγε να την δολοφονήσει ως επαγγελματίας εκτελεστής συμβολαίων. Για σένα μόνο και μόνο γιατί ήταν μετανάστρια, εργάτρια, συνιδικαλίστρια. Ως πρόσωπο σου είναι αδιάφορη, δεν έχει αυτοτελή αξία. Αξία έχει μόνο για την επαγγελματική-ταξική της ιδιότητα.\nDoomWatcher @ Μάρκο Τ 18/11/2009 15:28:27\nΦίλε Μαρκο Τ., σε ευχαριστώ για τις απαντήσεις σου, είναι παρα πολύ ενδιαφέρουσες. Δυστυχώς όμως βλέπω ότι βγάζεις πολύ εύκολα συμπεράσματα για το άτομο μου, διαβάζοντας το σχόλιο μου, τα οποία δυστυχώς ή ευτυχώς είναι εσφαλμένα:\n- Τον παπα αντώνη δεν ήταν ανάγκη να τον μάθω από την τηλεόραση (που δεν βλέπω) ούτε από τον internet. Την ιστορία αυτού του ανθρώπου την ξέρω από πρώτο χέρι αφού ο αδερφός μου ένα τετράγωνο πιο πέρα μένει από το πρώτο κτήριο που είχε φτιάξει κοντά στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου και έχω δει με τα μάτια μου τι έχει φτιάξει.\n- Επίσης διαμένω στο "καλό" προάστιο της Αγίας Βαρβάρας και σίγουρα θα καταλαβαίνεις τι ακριβώς περιοχή είναι αφού είσαι από την Δυτική όχθη.\n- αριστεριστής δεν είμαι... αυτή την εύκολη ταμπελοποίηση ατόμων και απόψεων καλό να την κόψουνε πολύ σχολιαστές εδώ ... δεν βοηθάει στο διάλογο\n- αντιρατσιστής μάλλον ... μιας και έχω παντρευτεί αλλοδαπή και γνωρίζω από πρώτο χέρι κάποιες από τις δυσκολίες των αλλοδαπών να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο\nΤώρα, σε ένα σημείο συμφωνούμε, στο γεγονός ότι πολλοί της εκκλησίας εκτελούν πνευματικό και κοινωνικό έργο και για μένα είναι ένας λόγος παραπάνω τώρα που ο κόσμος έχει πρόβλημα, η διοίκηση της εκκλησίας να βοηθήσει και να μην απαντάει με κυνικές δηλώσεις του τύπου "ούτε πόλεμο έχουμε ούτε θεομηνία" ... δεν τους τιμάει καθόλου!\nleon @ Μάρκο Τ 18/11/2009 15:42:08\nBradford you said?\nΑγαπητε μου, εζησα 4 υπεροχα χρονια σε αυτη την πολη της Βορειας Αγγλιας. Επιπλεον, οι Πακιστανοι και οι Ινδοι (που για οσους δεν ξερουν απαρτιζουν το 98% του τοπικου πληθυσμου) ειναι εξαιρετικα φιλοξενοι (οχι μονο στους Ελληνες) καθως και υπερμετρα ατνιθετοι σε οποιοδηποτε θεμα ρατσισμου. Σε καμια περιπτωση δεν ενιωσα πως η θρησκεια μου απειλειται, η ζωη μου κινδυνευει λογω της εθνικοτητας μου η οτι βρισκομουν στο γκετο που περιγραφεις. Το ιδιο αισθανονταν και ολοι οι Αγγλοι συνσπουδαστες μου.\n(Ειμαι κατοικος της Βορειας Οχθης by the way)\nΜάρκο Τ @ DoomWatcher 18/11/2009 14:13:28\nΜάρκο Τ @ Μάρκο Τ 18/11/2009 14:27:22\nStrange Attractor @ Μάρκο Τ 18/11/2009 14:29:35\ninquisitor @ DoomWatcher 18/11/2009 14:39:49\n"δώστε μου ένα αντίστοιχο παράδειγμα από του μεγαλοκαρχαρίες της εκκλησίας"\nΒασικά το παράδειγμα που αναφέρεις είναι ήδη της Εκκλησίας.\nΟπότε αυτό που λείπει είναι ένα αντίστοιχο παράδειγμα από τους μεγαλοκαρχαρίες που την πολεμούν.\nHelmut 18/11/2009 13:22:33\nΑσχέτως του αν η Εκκλησία είναι σύμμαχος ή εχθρός του Ελληνικού Λαού ανά τους αιώνες... σαφώς και πρέπει να φορολογείται κανονικότατα όπως το οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα. Και ΕΤΑΚ πρέπει να πληρώνει, και ΦΜΑΠ, και όχι μόνο επί της ακίνητης περιουσίας αλλά και επί της κινητής (μετοχές, καταθέσεις κλπ...).\nΤώρα το επιχείρημα ότι η Εκκλησία πρέπει να εξαιρεθεί από την φορολόγηση γιατί διαχειρίζεται πολύ καλύτερα τα χρήματα της απ'ότι αν τα έδινε σε φόρους στο Κράτος είδαμε τι έγινε με την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και τα άπειρα και τεράστια σκάνδαλα της "φιλανθρωπικής μη-κερδοσκοπικής" αμαρτωλής ΜΚΟ... τα οποία κουκουλώθηκαν με απίστευτη αποτελεσματικότητα τόσο από τα ΜΜΕ όσο και από την Ελληνική Δικαιοσύνη.\nπεραστικός 18/11/2009 13:35:04\nleon @ περαστικός 18/11/2009 15:55:25\nΧαρακτηριστικο παραδειγμα αυτης της κινησης του Χριστοδουλου ειναι η προσωπικη μου εμπειρια με ανθρωπο της Μασονιας στην Ελλαδα. Ο συγκεκριμενος ανθρωπος παντρευτηκε μια χωρισμενη γυναικα με 2 παιδια και της προσεφερε οτι ειχε (και ειχε πολλα) ανιδιοτελως. Εως εδω ολα καλα. Μετα απο χρονια φιλια με τον "γιο" το, μια μερα καθησαμε στο σαλονι ολοι μαζι και πιναμε κατι κρασια και ξεκινησαμε μια συζητηση με δικη του παραινεση. Μας ειπε πως ειναι Μασονος και μας εξηγησε πως ανεβηκε την σκαλα της Ιεραρχιας στο σημειο που βρισκοταν. Οι ερωτηση μου ειναι πως αντεχει στην συνειδηση του να ξερει πως εχει κανει κακο σε συνανθρωπους του γιατι ετσι επιτασσει το συστημα για να ανεβεις. Η απαντηση του ηταν αποστομωτικη. "Γιατι νομιζεις οτι καθε χρονο δωριζω 8 εκατομμυρια δραχμες (1998) σε ιδρυματα? Νιωθω καποιου ειδους (οχι πληρη) εξιλεωση για τις πραξεις μου με αυτη την κινηση!"\nΟ ανθρωπος αυτος πιστευω ακραδαντα πως ενιωθε καθε κουβεντα που ειπε εκεινη την νυχτα. Η επιβεβαιωση μου ηρθε μετα απο 6 μηνες. Τροχαιο ατυχημα κατω απο αδιευκρινιστες συνθηκες τερματισε την ζωη του. Ακομα και σημερα ο "γιος" του δεν ξερει πως εγινε το ατυχημα. Ξερει ομως καλα πως, αν και κανεις μας δεν μιλησε για αυτα που ακουσε εκεινη την νυχτα, αυτοι το εμαθαν. Αλλωστε ειχαμε προειδοποιηθει. Απο τον ιδιο.\nΠιθανοτατα να ηταν λοιπον αυτος ο τροπος εξιλεωσης του Χριστοδουλου.\nDoomWatcher 18/11/2009 15:36:55\nΚαι στην τελική ούτε τον δάσκαλο κανενός κάνω: απλά επισημαίνω ότι στην πορεία έχουμε χάσει το νόημα και χρησιμοποιούμε πλέον την θρησκεία ως πολιτικό μέσο, ως εργαλείο διαχωρισμού και στοχοποίησης των ανθρώπων.\nΠείτε με ειρηνιστή, διεθνιστή, ουμανιστή, αντιχριστιανό και ότι άλλο θέλετε αν είναι να νιώσετε καλύτερα ... αλλά τουλάχιστον μην παραβλέπετε ότι σύντομα θα οδηγηθούμε σε σοβαρές κοινωνικές συγκρούσεις αν οι κοινωνία μας δεν αλλάξει τρόπο σκέψης\nΜάρκο Τ @ DoomWatcher 18/11/2009 16:16:47\nΗ κοινωνία ωφείλει να καλλιεργεί την ανεκτικότητα και τον σεβασμό στον άλλο, όποιος και να είναι, αλλά ωφείλει και να προλαμβάνει καταστάσεις που οδηγούν σε εκρήξεις ή σε γκετοποιήσεις, με θύματα πάντα τους φτωχότερους. Επανειλημμένα έχω μιλήσει για πολιτισμικά κριτήρια - και ΟΧΙ για φυλετικά - ως προς την εισδοχή μεταναστών.\nΓι' αυτό και δεν έκανα κανένα λόγο για Αλβανούς ή άλλους ανατολικοευρωπαίους μετανάστες (ή μάλλον έκανα λόγο ευμενώς, δηλαδή ότι είναι ενταγμένοι ή θα ενταχθούν οσονούπω). Η φυλετική καθαρότητα μου είναι παντελώς αδιάφορη και ασύστατη ως έννοια, τον ρατσισμό τον απεχθάνομαι. Το θέμα είναι αλλού.\nΗ ευρωπαϊκή εμπειρία έχει δείξει ότι η συσσώρευση μεγάλου αριθμού μουσουλμάνων και μάλιστα από χώρες μη ευρωπαϊκές δημιουργεί γκέτο και γίνεται φυτώριο καταστάσεων άσχημων ή και τραγικών (να θυμίσω Μαδρίτη και Λονδίνο;). Και μιλάμε για κράτη όπου ο νόμος εφαρμόζεται, και όχι για το ελληνικό μπάχαλο όπου ο κάθε ένας μπορεί να νοικιάζει ανεμπόδιστα μία τρώγλη σε 15 λαθραίους και να υποβαθμίζει όλη τη γειτονιά. Θες παραδείγματα από την περιοχή μου και τις γύρω περιοχές; Δεν νομίζω να τα χρειάζεσαι γιατί μένουμε πολύ κοντά.\nΔεν είναι δυνατόν να κάνουμε την κοινωνία πειραματόζωο για να ικανοποιηθεί η ά ή η β΄ ιδεολογία ή ιδεοληψία μας. Ακούω μερικούς εκ του ασφαλούς "αντιρατσιστές" και λένε "δεν πειράζει που υπάρχει μία δυσκολία στην προσαρμογή των γηγενών με τους λαθρομετανάστες, πρέπει να περάσουμε αυτή την οδυνηρή διαδικασία για να ωριμάσουμε". Τα λένε αυτά κάποιοι κύριοι που διαμένουν στα βόρεια Προάστεια και τους έχω ακούσει.\nΑυτή είναι ιδεοληψία και είναι η ίδια ιδεοληψία που διακατέχει μεγάλο μέρος της Αριστεράς και την έχει οδηγήσει σε τέτοιου είδους "επώδυνα" πειράματα για το καλό της ανθρωπότητας. Να θυμήσω μερικά τέτοια πειράματα; Το πιο επιτυχές ήταν ίσως αυτό των Ερυθρών Χμερ της Καμπότζης...Ο ντετερμινισμός γίνεται ενίοτε πολύ επικίνδυνος σύμβουλος και εχθρός του πραγματισμού.\nΑυτό που ζητάω εμφατικά είναι η λαθρομετανάστευση να αντιμετωπιστεί με τρόπο πραγματιστικό (και ανθρωπιστικό φυσικά), όχι στη βάση μιας ντετερμινιστικής αριστεροφιλελεύθερης ή αριστερίστικης ιδεοληψίας του στυλ "η πολυπολιτισμική κοινωνία του μέλλοντος σίγουρα θα έιναι καλύτερη και όποιος έχει αντιρρήσεις είναι ρατσιστής". Οι άνθρωποι είναι πρόσωπα, δεν είναι μάζα για πειράματα.\nΑ.Κ. 18/11/2009 16:22:59\nΊσως,η Εκκλησία να είναι θύμα του είδους της κοινωνίας που οικοδομήσαμε. Και εξηγούμαι:\nΣε μία κοινωνία που έχει σε τόσο μεγάλη εκτίμηση και υπόληψη το δήθεν, την κραυγαλέα αυτοπροβολή και κυρίως την ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, η πατροπαράδοτη και φυσική της συστολή και οι διδαχές αιώνων την οδηγεί στο να μην προβάλλει ή διατυμπανίζει το έργο της. Δεν θέλω να πιστέψω ότι η ΕΚΚΛΗΣΙΑ είναι ο μητροπολίτης με το 1 δισ.δρχ., ο Εφραίμ, και τόσα άλλα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Δεν ασχολούμαι εδώ ούτε με τη σχέση της με την ελληνική ταυτότητα ούτε με τη συντηρητικότητά της.\nΓια μένα η ΕΚΚΛΗΣΙΑ οφείλει να δίνει και να βοηθά όλους, ανεξαρτήτως προέλευσης και θρησκεύματος. Αυτό είναι άλλωστε και το μεγάλο της πλεονέκτημα : η αγάπη για τον πλησίον απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο και όχι μόνο στους πιστούς. Μένοντας προσκολλημένη σε αυτό το θεμελιώδες χαρακτηριστικό της θα κερδίζει, πιστεύω, όσους και να έρθουν στη χώρα μας.\nπεραστικός 18/11/2009 16:34:00\nΣυγγνώμη, αλλά "πιθανότατα" είσαι πολύ ΧΧΧΧΧΧΧ (δεν το γράφω μην το κόψουν).\ninquisitor @ περαστικός 18/11/2009 19:51:03\nΑφήνει και μια αμφιβολία, πάντως, δεν είναι δογματικός.\nleon @ περαστικός 19/11/2009 14:27:04\nDoomWatcher 18/11/2009 16:37:23\nΣε γενικές γραμμές συμφωνώ μαζί σου στο θέμα αντιμετώπισης της μεταναστευσης και στο γεγονός ότι ο ασφαλής αντιρατσισμός αντιμετωπίζει το θέμα ιδιαίτερα επιπόλαια.\nΑπό την άλλη όμως πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν είμαστε ώριμοι ως κοινωνία να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα, που στο κάτω κάτω είναι συνέπεια της πολιτικής (εσωτερικής, εξωτερικης) που ασκείται στις χώρες όπου προέρχονται οι μετανάστες.\nΤο ζητούμενο είναι να μην καταφέυγουμε στα άκρα, ούτε στον αφελή αντιρατσισμό αλλά και ούτε στην υστερική ξενοβοβία, γιατι έτσι τα χειρότερα θα είναι μπροστά μας. Και δυστυχώς για αυτούς τους δύο τρόπους αντιμετώπισης οφείλεται (κατά την ταπεινή μου γνώμη) η παιδεία που λαμβάνουμε, η πλειονότητα του πολιτικού κόσμου και τα ΜΜΕ.\nπεραστικός 18/11/2009 16:43:05\nΟ ΕΝΑΣ "Μητροπολίτης με το 1 δις δρχ" είναι σήμερα στη φυλακή.\nΟι πολιτικοί που εισέπραξαν 100 εκατομύρια ευρώ από τη Ζήμενς την τελευταία δεκαετία που είναι;\nΚαι να απαντήσω και στον πιο πάνω. Κανείς δεν είπε να μη φορολογείται η Εκκλησία. Ίσα ίσα που μάθαμε τις προάλλες ότι αυτό που έλεγαν όλοι σαν καραμέλα "η Εκκλησία δεν φορολογείται" ήτανε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΨΕΜΜΑ.\nΗ Εκκλησία φορολογούνταν και φορολογείται με 0.1 τοις χιλίοις, όπως όλα ανεξαιρέτως τα ΝΠΔΔ.\nΤο πρόβλημα ανέκυψε από την κυβέρνηση ΓΑΠ που θέλει να διατηρήσει τη φορολογία στα ΝΠΔΔ στο 0.1 και να τριπλασιάσει την φορολογία της Εκκλησίας στο 0.3 τοις χιλίοις.\nΚαι ρωτώ. Αν το κράτος διατηρήσει τη φορολογική κλίμακα και πει ότι ο ΦΑΚΤΟΡΧ αντί για 20% όπως όλοι πληρώνει 60% φόρο, δεν θα δικαιούται να διαμαρτυρηθεί; ε;\nΑ.Κ. @ περαστικός 18/11/2009 16:57:38\nyiannis00 18/11/2009 18:31:15\nkostas Lamiotis 18/11/2009 20:01:15


Samsung Serenata | Pestaola\nby Stefanos Kofopoulos • On 02-10-2007 • AT 10:44 am • 5 ΣΧΟΛΙΑ\nΤο όνομα Serenata δεν έχει καμία σχέση με τεχνολογία στο μυαλό μου, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Samsung και η Bang&Olufsen δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν στην νέα τους ιδεά για ένα κινητό τηλέφωνο που είναι music player και το αντίστροφο.\nΜε σίγουρα προχωρημένο design το triband GSM κινητό χρησιμοποιεί και οθόνη αφής 2.26″ που ανταποκρίνεται με tactile feedback στους χειρισμούς [μάλλον μικρές δονήσεις] των 240 x 240 pixels που χρησιμοποιεί. Εννοείται πως Bluetooth και USB 2.0 είναι δεδομένα όπως και τα 25MB ενωματωμένης μνήμης για τις λειτουργίες του τηλεφώνου και τα 4GB για την μουσική απόλαυση του ιδιοκτήτη του.\nΕδώ κολλάει η Bang&Olufsen που φρόντισε για την ποιότητα του ήχου και τα μπάσα στο ενσωματωμένο ηχείο που φαίνεται να καταναλώνει αρκετό ρεύμα γιατί σύμφωνα με τα specs το κινητό αντέχει 5 ώρες αναπαραγωγής μουσικής μέσω του ηχείου και 13 ώρες με ακουστικά. Η Sammy έβαλε ένα χεράκι στο γραφικό περιβάλλον και στο wheel για την εύκολη χρήση του μενού. This is Serenata.\nBy BillDanos • on 02.10.2007 • at 11:01 am\nΣα να είναι λίγο άσχημο ή είναι ι ιδέα μου?\nΑν και μια βδομάδα πλεον με το Ιphone στα χέρια μου, όλα τα άλλα μου φαίνονται …φτωχά! :p\nBy Titanas • on 02.10.2007 • at 11:08 am\n@BillDanos: Δείχνει περίεργο στις φωτογραφίες, είναι αλήθεια. Θα περιμένω βίντεο ή επίσημες press release φωτογραφίες για να το δω.\nBy BillDanos • on 02.10.2007 • at 2:35 pm\nΕπίσης έχεις προσέξει ότι στο flash animation στο site,μεταξύ των άλλων, έχουν επιλέξει μουσική από το Album “Song of the Lake” της Ελένης Καραΐνδρου?\nBy planet 60 • on 04.10.2007 • at 7:17 pm\nμαύρα τα μαντάτα, για την serenata…


ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΙ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΑ. ΣΩΣΤΗ Η ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΩΣ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ. ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΩΣΤΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΧΘΟΥΝ ΟΙ ΑΔΙΚΙΕΣ. ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΤΕ ΚΑΙ ΠΕ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ,ΠΑΡ΄ΟΛΟ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΔΕ, ΔΙΟΤΙ ΕΤΣΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΔΗΡΙΤΗ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, ΩΣΤΕ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΙ ΑΛΛΟΤΡΙΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ. Π.Χ. ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ. ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΘΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.\nΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΗ Βλέπουμε υποβάλλονται\nΝα φροντίσετε για γιατρούς εργασίας για να σταματήσει να πεθαίνει κόσμος αβοήθητος σε γραφεία και δικαστικές αίθουσες… τα υπόλοιπα είναι για να τακτοποιηθούν κάποιοι.\nΕΟΠΥΥ Κεφαλαίου ΠΟΛΛΩΝ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟΥ\nGalpin ΑμεΑ απορρίπτεται πάγια


Oι Βερσαλλίες και το Σούνιο | Ελεύθερος Τύπος\n16:09 10 Δεκεμβρίου 2020 10 Δεκεμβρίου 2020\n«Δεν είστε κυβέρνηση των Αθηνών, είστε κυβέρνηση των Βερσαλλιών»! Με αυτή τη φράση είχε καταγγείλει ο κ. Τσίπρας τον κ. Μητσοτάκη και τους υπουργούς του πριν από λίγες ημέρες.\nΗ τακτική του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ίδια και απαράλλαχτη εδώ και δέκα χρόνια. Επιχειρεί να εμφανίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους ως κροίσους και ως κοινωνικά ανάλγητους. Και τι δεν έχει πει όλα αυτά τα χρόνια.\nΤΟ «κυβέρνηση Βερσαλλιών» φαντάζει πολύ χαλαρό μπροστά στα περί «τρόικας εσωτερικού» που ακούγονταν στο Kοινοβούλιο. Και κάθε φορά που ο κ. Τσίπρας μιλούσε για «τρόικα εσωτερικού» στην πραγματικότητα στήριζε το αφήγημα εκείνων που κραύγαζαν για Tσολάκογλου, γερμανοτσολιάδες, υπαλλήλους του Σόιμπλε και απαιτούσαν να στηθούν «κρεμάλες για τις κουφάλες».\nΣΥΜΦΩΝΑ με τη «θεωρία Τσίπρα»: όλοι οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι, είναι διαπλεκόμενοι, είναι αποτυχημένοι, είναι πλούσιοι λόγω της ενασχόλησής τους με την πολιτική, είναι αδιάφοροι για το πώς ζουν οι πολίτες, βάζουν τους αριθμούς πάνω από τους ανθρώπους. Με μια μικρή λεπτομέρεια. Ολοι οι πολιτικοί έχουν αυτό το προφίλ εκτός από τον ίδιο τον Τσίπρα και τους συντρόφους του.\nΤΙ κι αν έχουν αποκαλυφθεί συνομιλίες για «μαγαζί» στο Μαξίμου επί ΣΥΡΙΖΑ και «μαγαζάκια» εκτός. Τι κι αν ποτέ δεν απάντησε ο ΣΥΡΙΖΑ ποιος ήταν ο ρόλος του κ. Πετσίτη και του κ. Αρτεμίου που μπαινόβγαιναν στο Μαξίμου. Ειδικά με τον πολύπειρο δικηγόρο εξειδικευμένο στις offshore, με τον οποίο ο κ. Παππάς έκανε μπίζνες στη Βενεζουέλα.\nΔΕΝ είναι μόνο τα παραπάνω. Είναι πως τελικά ο κ. Τσίπρας έγινε κολλητάρι με τη Μέρκελ που φώναζε να «go back». Υπέγραψε Μνημόνιο και πανηγύριζε για τους «αριθμούς», ενώ υπερφορολογούσε τους ανθρώπους. Μετά μάθαμε πως έκανε και διακοπές σε κότερο εφοπλιστή.\nΚΑΙ ξαφνικά τώρα μάθαμε πως έκανε το deal του αιώνα στο real estate. Νοίκιασε βίλα 141 τετραγωνικών μέτρων πάνω στη θάλασσα της πανάκριβης περιοχής του Σουνίου με μόλις 500 ευρώ το μήνα. Μια ιστορία που έχει πολλές γκρίζες ζώνες και ακόμα περισσότερα αναπάντητα ερωτήματα.\nΤΟ αφήγημα περί ηθικού πλεονεκτήματος ήταν ζωντανό μέχρι που ο ΣΥΡΙΖΑ ανήλθε στην εξουσία. Υστερα από όσα έχουν βγει στη φόρα δεν πείθει πια ούτε τους πιο φανατικούς ψηφοφόρους του κ. Τσίπρα. Γιατί, ποιος ξέρει; Στο τέλος μπορεί να αποδειχθεί ότι υπάρχει Σούνιο και στις… Βερσαλλίες.\nΑλέξης ΤσίπραςΓιάννης ΤσαπρούνηςΣούνιοΣΥΡΙΖΑ


19 Ιανουαρίου 2018, 11:13\nΤρία super models…\nΤην φωτογράφιση του νούμερο ένα άνδρα μοντέλου Τζόρνταν Μπάρετ, με την 21χρονη συνάδελφό του Τζίτζι Χαντίντ και την εμβληματική πλέον (μην ξεχνάμε ότι έχει περάσει τα 40, παραμένει όμως περιζήτητη) Κέητ Μος για την καλοκαιρινή καμπάνια των παπουτσιών Stuart Weitzman. Λευκά ρούχα, λευκά σανδάλια και το αποτέλεσμα απλά εξαιρετικό. Για την συγκεκριμένη σειρά παπουτσιών έχουν φωτογραφηθεί (ολόγυμνες) η Ναταλία Βοντιάνοβα (κυρία Αντουάν Αρνό), η Ζιζέλ και η Τζίτζι, κόρη του Παλαιστίνιου, εκκεντρικού μεγιστάνα Χαντίντ. Η πρόεδρος του brand Γουέντι Καν, δήλωσε πάντως ότι ο Μάριο Τεστίνο, ο διάσημος φωτογράφος που ήταν πίσω από την κάμερα για τις καμπάνιες τους, δεν θα συνεργαστεί ξανά μαζί τους, λόγω κατηγοριών για σεξουαλική παρενόχληση…\nΕπιμένουμε ότι τα 19χρονα top models της εποχής μας Βιττόρια Σερέττι και Μπίργκιτ Κος είναι πολύ όμορφες ακόμα και όταν τις φωτογραφίζουν χωρίς μακιγιάζ στα παρασκήνια των μεγάλων fashion shows.\nΟ Μπέκαμ παρουσιάζει…\nΤον Ντέηβιντ Μπέκαμ, ημίγυμνο με τα πασίγνωστα τατουάζ στο σώμα του, να παρουσιάζει γεμάτος ενθουσιασμό τη νέα του μάρκα προϊόντων grooming με τίτλο House 99. Ο Μπέκαμ επισημαίνει ότι για τον ίδιο το grooming δεν έχει να κάνει μόνο με την εμφάνιση ενός άνδρα, αλλά κυρίως με το πώς αισθάνεται. «Το ζητούμενο είναι να αισθάνεσαι άνετα, να δοκιμάζεις καινούργια πράγματα και να διαμορφώνεις το επόμενο look σου», λέει ο πρώην ποδοσφαιριστής. Ο style icon Μπέκαμ υποστηρίζει ότι δημιούργησε τη σειρά House 99 με σκοπό να προσφέρει στους ανθρώπους έμπνευση καθώς και τα κατάλληλα προϊόντα για να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο και να αισθανθούν απόλυτα άνετα με αυτό. «Όλοι μπορούν να πειραματιστούν και να βρουν αυτό που τους ταιριάζει», διαβεβαιώνει ο Ντέηβιντ. Το 2018 λοιπόν, ο Μπέκαμ δημιουργεί τη δική του μάρκα προϊόντων grooming. Ανοικτή στους πειραματισμούς, η τέχνη του grooming από τον Ντέηβιντ Μπέκαμ, συναντάει την κληρονομιά των ειδικών του κουρείου.\nΗ Ελένη Φουρέιρα κρατάει στα χέρια της τα μεγάλα και μικρά κουτιά με τα οργανικά, βιολογικά και φυσικά προϊόντα ομορφιάς της σειράς Organic Shop της Natura Siberica. Η αλήθεια είναι ότι οι συσκευασίες των συγκεκριμένων προϊόντων, κορυφαίας στο είδος της εταιρείας, σε ολόκληρο τον κόσμο, με εντυπωσίασαν όπως τα αντίκρισα, τοποθετημένα σε γνωστό κατάστημα καλλυντικών. Πολύχρωμα, εντυπωσιακά, αισιόδοξα. Η κ. Φουρέιρα είναι το νέο «πρόσωπο» της σειράς με τα πολύτιμα φυσικά συστατικά…\nΚορίτσι των 70’s…\nΗ Μυρτώ Αλικάκη γνωρίζει πολύ μεγάλη επιτυχία μέσα από τη δημοφιλέστατη σειρά του Alpha «Τατουάζ». Η ηθοποιός ποζάρει με παντελόνι γεμάτο λουλούδια (θυμίζει τα κορίτσια της δεκαετίας του ’70), μαύρη μπλούζα, μποτίνια και μεγάλη τσάντα. Όλα αυτά φέρουν την υπογραφή της DOCA. Ρούχα, τσάντες, παπούτσια και αξεσουάρ από το επιτυχημένο brand για street style εμφανίσεις, που κλέβουν ματιές.\nΤο “Plaza Athenee” στο Παρίσι…\nΤο Hotel Plaza Athenee” στην Avenue Montaigne, (το δρόμο με τις boutiques Haute Couture, των μεγάλων σχεδιαστών), παραμένει ένα από τα καλύτερα ξενοδοχεία στον κόσμο. Η ιστορική αυτή μονάδα φιλοξενίας αποτελεί την επιτομή της πολυτέλειας στην Πόλη του Φωτός. Μέσα στο ξενοδοχείο με τα λευκά, μαύρα και κατακόκκινα χρώματα βρίσκεται ως γνωστό το εστιατόριο “Relais Plaza”. Ένας μοναδικός γαστρονομικός προορισμός, στον οποίο πολύ συχνά απολαμβάνουν τα γεύματά τους διεθνείς προσωπικότητες. Μερικές βραδιές πριν, ο βασιλιάς Μοχάμεντ ΣΤ’ του Μαρόκου απολάμβανε το δείπνο του μαζί με φίλους. Στο ίδιο εστιατόριο, δειπνούσε ο πολυπράγμων Γιώργος Ντάβλας ο οποίος φωτογραφήθηκε με τον συμπαθή εστεμμένο. Πρέπει κάπου εδώ να σημειώσω ότι στο ισόγειο, αυτοί που γνωρίζουν από…τσάι δοκιμάζουν το καλύτερο, στο tres chic, tea-room με τα κρυστάλλινα, ζωγραφισμένα σερβίτσια και τις βαριές ασημένιες τσαγιέρες.\nΗ Bottega Veneta και στα είδη σπιτιού\nΤο κτίριο στα χρώματα της ώχρας και του μπλε της θάλασσας, το οποίο φιλοξενεί στο Μιλάνο, το Bottega Veneta Home…\nΣτο Μιλάνο με πολλά παπούτσια…\nΤα παπούτσια σε λευκά, χρυσά, μαύρα χρώματα, με αλυσίδες, κεντήματα, ψηλά ή χαμηλά τακούνια παρουσιάζονται με ευφάνταστο πάντα τρόπο, στα καταστήματα του Μιλάνου.\nTAGS: blackstrawberryblackstrawberry lovesgroominglovesmodelssupersuper modelssuper models μιλάνοάνδραέναλευκάμιλάνομιλάνο μπέκαμμοντέλουμπέκαμνούμεροντέηβιντπαπουτσιώνπαραμένειπροϊόντωνσειράτζίτζιτζόρντανφωτογράφισηχαντίντχρώματα\nMedia Στα «ΝΕΑ» της Τρίτης: 3 ένοχα μυστικά 51 λεπτά πριν


Κίνα POE διακόπτη, POE διακόπτες παζλ, POE διακόπτες 4 λιμάνι Κατασκευαστής\nΠεριγραφή:Διακόπτης POE,POE Διακόπτες παζλ,POE Διακόπτει 4 θύρες,Διακόπτης 100M POE,,\nHome > Προϊόντα > Διακόπτες POE > Διακόπτης 100M POE\nΚατηγορία προϊόντος της Διακόπτης 100M POE, είμαστε εξειδικευμένο κατασκευαστές από την Κίνα, Διακόπτης POE, POE Διακόπτες παζλ προμηθευτών / εργοστάσιο, χονδρική υψηλής ποιότητας προϊόντα της POE Διακόπτει 4 θύρες Ε & Α και την κατασκευή, έχουμε την τέλεια εξυπηρέτηση μετά την πώληση και τεχνική υποστήριξη. Προσβλέπω στη συνεργασία σας!\nPoE σε διακόπτες 100M 6 port poe switch  Επικοινωνήστε τώρα\nΤο υπαίθριο poe μετατρέπει 10 θύρες 100M POE  Επικοινωνήστε τώρα\nPoE σε διακόπτες 100M 6 port poe switch\nPoE σε διακόπτες 100M 6 port poe switch Διακόπτες 100M POE Ethernet 24 Port POE Switch 802.3 af / at Switch With 2 SFP / RJ45 Gigabit Combo Ports 52V Network Switch for IP Camera . Οι διακόπτες 100M 802.3AF POE\nΤο υπαίθριο poe μετατρέπει 10 θύρες 100M POE\nΤιμή Μονάδας: 23USD\nPOE Switch Power Supply 100M POE Διακόπτης Ethernet 24 θυρών POE Διακόπτες 802.3 af / at Διακόπτης με 2 θύρες Combo Gigabit SFP / RJ45 Διακόπτης δικτύου 52V για κάμερα IP .\nΚίνα Διακόπτης 100M POE Προμηθευτές\n100M 8 + 2 θύρα παθητική poe διακόπτη για IP κάμερα\nΤο STD-POE5203-10 υποστηρίζει ταυτόχρονα μεταφορά δεδομένων και ισχύος μέσω καλωδίων CAT.5. Και 8 +2 υποστήριξη λιμάνι γρήγορη συνδέει σε 10 0/100 0 Μ bps. Υποστηρίζει επίσης μακρά απόσταση μετάδοσης στα 250 μέτρα τόσο για ισχύ όσο και για δεδομένα και επομένως εξοικονομεί κόστος για το έργο που απαιτεί μετάδοση μεγάλων αποστάσεων μέσω extender, fiber και ομοαξονικού καλωδίου κλπ. Μειώνει τις απώλειες γραμμών αποτελεσματικά μέσω 8- καλωδίων τροφοδοσίας ισχύος ίδια χρόνος. Η μέγιστη ισχύς για κάθε θύρα είναι 30W, η οποία είναι για IP κάμερα και POE ασύρματη πρόσβαση σημείο κ.λπ.\nREVERSE POE TECHNOLOGY: Πύλη 10/100 Reverse POE 8 θυρών που διαθέτει τελευταίας γενιάς τεχνολογία μεταγωγής POE Fast Ethernet. Περιέχει θύρες Reverse Poe 7 * 10/100 (RPOE), θύρα Uplink 1 * 10/100 βάσης και έξοδο 12V DC για ενεργοποίηση ONU.\nΥποστηρίζει αυτόματη διαπραγμάτευση: Κάθε μία από τις θύρες ανιχνεύει αυτόματα αν οι συνδεδεμένες συσκευές δικτύου εκτελούνται με ταχύτητα 10Mbps ή 100Mbps και ημι-αμφίδρομη ή πλήρως αμφίδρομη και προσαρμόζει ανάλογα την ταχύτητα και τη λειτουργία, εξασφαλίζοντας έτσι εύκολη και χωρίς προβλήματα λειτουργία.\nΥποστηρίζει μη μπλοκάρισμα ταχύτητας καλωδίων: Ο διακόπτης προωθεί και δέχεται απρόσκοπτα την κυκλοφορία με την ασύρματη ταχύτητα του. Κάθε θύρα του Switch υποστηρίζει ταυτόχρονα ταχύτητες έως και 200Mbps σε πλήρη διπλή λειτουργία, παρέχοντας πλήρη ταχύτητα καλωδίου στις συνδεδεμένες συσκευές και επιτρέποντάς σας να εκτελείτε ομαλά ένα δίκτυο υψηλής ταχύτητας.\nΥποστηριζόμενη υποστήριξη: Οι διακόπτες μπορούν να κλιμακωθούν για περισσότερους χρήστες ανά κτίριο (μέχρι 1 κύριο + 3 διακόπτες)\nΑποσύνδεση βάσης θύρας VLAN: Το χαρακτηριστικό της απομόνωσης Port χρησιμοποιείται σε αυτή τη μονάδα, όπου στην Ημερομηνία Ethernet της θύρας Uplink μπορεί να μεταφερθεί σε οποιαδήποτε από τις θύρες Downlink αλλά οι μεμονωμένες θύρες Downlink δεν μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους.\nΥπέρβαση τάσης Η προστασία παρέχεται σε κάθε θύρα ημερομηνίας για την εξάλειψη των ζημιών που οφείλονται στη σύνδεση υψηλότερης τάσης (Υψηλότερη από 24V DC έως 80V DC). Κατά λάθος, εάν ο χρήστης συνδέσει περισσότερο από 24V μπεκ POE, ο διακόπτης θα τεθεί σε κατάσταση απενεργοποίησης και θα αρχίσει να λειτουργεί ξανά μόλις αφαιρεθεί αυτή η πηγή υψηλής τάσης.\nΠάνω από την τρέχουσα προστασία: Έχουμε παράσχει πάνω από την τρέχουσα προστασία σε κάθε θύρα για να αποτρέψουμε τη ζημιά του διακόπτη σε περίπτωση υψηλού ρεύματος που ρέει για οποιοδήποτε λόγο. Αυτό παρέχεται με τη χρήση Resettable Fuse για εύκολη συντήρηση και αποφυγή συχνής αλλαγής της φουσκωμένης ασφάλειας.\n7 * 10/100 Θύρες αναστροφής POE Βάσης Τ (RPOE) & 1 * 10/100 Θύρα T Uplink Port & 12V DC Εξαγωγή για ενεργοποίηση ONU\nΔιακόπτης POE POE Διακόπτες παζλ POE Διακόπτει 4 θύρες Διακόπτης 100M POE Διακόπτες POE