Home›Trailers›ΠΡΩΤΑ Τrailers από τις Ταινίες Aquaman, Shazam, Godzilla: King of the Monsters + 5 More\nΤο Comic Con στο San Diego συνεχίζεται και είχαμε την ευκαιρία να δούμε πραγματικά ένα σωρό trailers. Μετά από το χθεσινό trailer της ταινίας Glass, έφτασε η στιγμή να δούμε το πρώτο trailer της νέας ταινίας της DC, Aquaman. Στην ταινία Aquaman θα έχουμε στην σκηνοθεσία τον σκηνοθέτη James Wan ενώ το cast του φιλμ είναι εντυπωσιακό καθώς συμμετέχουν σε αυτό οι: Jason Momoa, Amber Heard, Willem Dafoe, Patrick Wilson, Dolph Lundgren και Nicole Kidman. Η ταινία Aquaman αναμένεται να προβληθεί στους κινηματογράφους τον Δεκέμβριο.\nH DC δεν τελείωσε όμως με τον Aquaman καθώς μας παρουσίασε και το πρώτο trailer της ταινίας Shazam. Στο Shazam συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Zachary Levi, Asher Angel και Djimon Hounsou, με το φιλμ να αναμένεται να κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους τον Απρίλιο του 2019.\nΕν συνεχεία έχουμε το πρώτο trailer από την ταινία Godzilla: King of the Monsters. Στο Godzilla: King of the Monsters συμμετέχει η γνωστή μας πιτσιρικά από την σειρά Stranger Things, Millie Bobby Brown μαζί με τους Vera Farmiga και Ken Watanabe. Η ταινία Godzilla: King of the Monsters αναμένεται να κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους τον Μάιο του 2019.\nΓια την συνέχεια καθίστε ακόμα πιο αναπαυτικά καθώς μας έρχονται 5 trailers από τις επόμενες σεζόν αγαπημένων μας – σας υπερηρωικών σειρών. Ξεκινάμε λοιπόν με season 5 trailer της σειράς, The Flash.\nSeason 4 trailer της σειράς DC’s Legends of Tomorrow\nSeason 7 trailer της σειράς Arrow\nSeason 4 trailer της σειράς Supergirl\nMarvel’s Iron Fist season 2 teaser trailer\nTagsAquamanArrowDC's Legends of TomorrowGodzilla: King of the MonstersIron FistShazamsupergirlThe Flash\nΑυτές Είναι οι Σειρές που Κατεβάσαμε Περισσότερο το 2018\nΑυτός θα Είναι ο Κακός Στην 4η Σεζόν της Σειράς The Flash\nΤο Απόλυτο VR!!


Κοριολανός (2011) ⋆ Filmy DataBase ⋆ Filmy.gr\n👍 Εγχρ, 02 ωρ. 03 λεπ.\nΑυθ. Τίτλος: Coriolanus\nΕίδος: Δραματικό Θρίλερ, Θρίλερ, Πολεμική, Πολιτικό Θρίλερ\nDVD: 10 Ιουλίου 2012\nΟι πολίτες της Ρώμης ζουν σε περίοδο φτώχειας. Ο Κοριολανός, ήρωας της Ρώμης, σπουδαίος στρατιώτης και άνδρας με ισχυρά ιδεώδη, περιφρονεί τους πολίτες. Οι ακραίες αντιλήψεις του πυροδοτούν ένα μαζικό ξέσπασμα και στη Ρώμη χύνεται αίμα. Χειραγωγημένος από τους πολιτικούς, αλλά και από την ίδια του τη μητέρα, Βολούμνια, ο Κοριολανός εξορίζεται από την πόλη. Τότε, προσφέρει τις υπηρεσίες του στον ορκισμένο εχθρό του, Τούλλο Αουφίδιο. Οι δυο τους οδεύουν τελικά μαζί στη Ρώμη, με σκοπό να τη λεηλατήσουν.\nJohn Kani … στρατηγός Cominius\nJames Nesbitt … δήμαρχος Sicinius\nPaul Jesson … δήμαρχος Brutus\nLubna Azabal … Tamora\nAshraf Barhom … Cassius\nΠαραγωγή: Ralph Fiennes, John Logan, Gabrielle Tana, Julia Taylor-Stanley, Colin Vaines\nΚοστούμια: Bojana Nikitovic\nΑυθεντικός Τίτλος: Coriolanus\nΕλληνικός Τίτλος: Κοριολανός\nΘεατρικό: Coriolanus του William Shakespeare.\nΥποψήφιο για Bafta δημιουργικού ντεμπούτου (Ralph Fiennes).\nΗ σκηνή μάχης ανάμεσα στους Gerard Butler-Ralph Fiennes έκανε να γυριστεί δύο ημέρες.\nΟ Ralph Fiennes, που κάνει εδώ το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, είχε παίξει τον ίδιο ρόλο το 2000 στο Λονδίνο, στο Almeida Theatre.\nΠαρότι τοποθετείται στην Αρχαία Ρώμη, δεν είναι ταινία εποχής, μια και τα σκηνικά-κοστούμια είναι σύγχρονα. Βέβαια, στους τίτλους αναφέρει “ένα μέρος που ονομάζει τον εαυτό του Ρώμη”, ενώ τα σκηνικά παραπέμπουν και σε Ανατολική Ευρώπη.\nΣτην ταινία ακούγεται διασκευή του τραγουδιού Στα Περβόλια του Μίκη Θεοδωράκη, ερμηνευμένο από τη Lisa Zane.\nΑπό τα πιο «άγρια» έργα του Σαίξπηρ γύρω από τη διαστροφή στους χαρακτήρες που φέρνει η εξουσία στον πόλεμο και την πολιτική, ο «Κοριολανός» έχει ερμηνευτεί στο σανίδι από όλους τους μεγάλους αγγλους ηθοποιούς κι όχι μόνο, όπως και από τον ίδιο τον Ρέιφ Φάινς που εδώ αναλαμβάνει και τη σκηνοθεσία. Η μεταφορά του σκηνικού στο σημερινό κοινωνικό-πολιτικό τερέν δεν είναι κάτι νέο (π.χ. «Ριχάρδος ο 3ος», με τον Ιαν Μακ Κέλεν) και άλλωστε αποδεικνύει τη διαχρονικότητα των κλασικών έργων. Η ειρωνεία είναι ότι πολλά γυρίσματα έγιναν στο Βελιγράδι. Ο Φάινς είναι εφιαλτικός πάνω στην εκδικητική του μανία, και η Βανέσα Ρεντγκρέιβ ως μητέρα του γίνεται η μεγάλη μητριαρχική και οιδιπόδεια φιγούρα που ελέγχει κατά βάθος το σπλάχνο της. Η δράση είναι ενορχηστρωμένη με ένα επικό μεγαλείο και το σενάριο του Τζον Λόγκαν («Hugo», «Μονομάχος») διασώζει έξυπνα τη σαιξπηρική γλώσσα, αφαιρώντας τον ακαδημαϊκό στόμφο.


Σε ετοιμότητα ο Δήμος ενόψει των εκλογών του Μαΐου - Δημοκρατική της Ρόδου\nΣε ετοιμότητα ο Δήμος ενόψει των εκλογών του Μαΐου\nΣε σύσκεψη στην οποία έλαβαν μέρος οι διευθυντές όλων των δημοτικών υπηρεσιών προήδρευσε χθες ο δήμαρχος Ρόδου Στ. Κουσουρνάς, εν όψει των τριπλών εκλογών του Μαΐου.\nΕπιδίωξη του δημάρχου είναι να μην ατονήσει η παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες και τους επισκέπτες του νησιού, τη στιγμή μάλιστα που ο χρόνος μετράει αντίστροφα για την έναρξη της τουριστικής περιόδου.\nΟ δήμαρχος κ. Κουσουρνάς, ξεκινώντας τη σύσκεψη, επεσήμανε ότι η θητεία της δημοτικής αρχής λήγει στις 31 Αυγούστου και δεν σχετίζεται με το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών.\nΑυτό σημαίνει πως όλες οι υπηρεσίες και τα τμήματα του Δήμου Ρόδου θα πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν αδιαλείπτως και να προσφέρουν σωστές υπηρεσίες στους πολίτες.\nΟ κ. Κουσουρνάς ζήτησε από τους προϊσταμένους των υπηρεσιών και των τμημάτων του Δήμου να συνεχίσουν τους ελέγχους για την τήρηση του ωραρίου από το προσωπικό και να αντιμετωπίσουν όλες τις εκκρεμότητες σχετικά με τις τοποθετήσεις των νέων διευθυντών, την αξιολόγηση του προσωπικού και άλλα θέματα.\nΕπίσης ο κ. Κουσουρνάς υπογράμμισε ότι κατά την προεκλογική περίοδο «δεχόμαστε όλους τους υποψηφίους με σεβασμό και ισότητα χωρίς όμως να μετατραπούν οι υπηρεσίες του Δήμου σε χώρους προεκλογικής προπαγάνδας ή προεκλογικών συγκεντρώσεων και χωρίς να σημειώνονται αντεγκλήσεις με υποψηφίους”.\nΟι προϊστάμενοι των Διευθύνσεων του Δήμου που εμπλέκονται στην εκλογική διαδικασία επιβεβαίωσαν την ετοιμότητα των υπηρεσιών τους για τις επικείμενες εκλογές.\nΣτη συνέχεια, με την ευκαιρία της σύσκεψης, ο κάθε διευθυντής προχώρησε σε έναν «μίνι» απολογισμό και έθεσε γενικότερα ζητήματα που αφορούν τις υπηρεσίες στις οποίες προΐσταται.\nΈγινε καταγραφή των προβλημάτων και αναζητήθηκαν λύσεις ώστε να λειτουργήσει σωστά ο Δήμος μέχρι το τέλος της θητείας.\nΜε αφορμή τις εκλογές του Μαΐου ο δήμαρχος ζήτησε να υπάρχει συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών προκειμένου να γίνει σωστά η προετοιμασία και να μην δημιουργηθούν προβλήματα.\n“Η σύσκεψη διεξήχθη σε πολύ καλό κλίμα και είχε ενημερωτικό χαρακτήρα. Με αφορμή τις εκλογές που θα διενεργηθούν το Μάιο ο δήμαρχος ζήτησε να γίνει ό,τι είναι δυνατό προκειμένου να λειτουργούν σωστά και κυρίως αποδοτικά οι υπηρεσίες”, δήλωσε ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Καθαριότητας κ. Νίκος Ρόδης.\n“Με δεδομένο ότι μένουν ακόμη έξι μήνες για να τελειώσει η θητεία, ο δήμαρχος ζήτησε να εντείνουμε τους ρυθμούς και να μην παρατηρηθούν φαινόμενα χαλάρωσης, όπως συμβαίνει όταν διεξάγονται εκλογές”, είπε ο κ. Νίκος Ρόδης.\nΓιώργος Υψηλάντης – H ΡΟΠΟΑΝ δεν θα πάρει μέρος στις επόμενες δημοτικές εκλογές Βαδίζοντας προς την ολοκλήρωση της τρέχουσας δημοτικής περιόδου και ενόψει των δημοτικών…


Φάρμα: Εισβάλλουν και επίσημα στο ριάλιτι επιβίωσης | Zappit\nHome / Ψυχαγωγία / Φάρμα: Εισβάλλουν και επίσημα στο ριάλιτι επιβίωσης\nΦάρμα: Εισβάλλουν και επίσημα στο ριάλιτι επιβίωσης\nΠαρασκευή, 18.2.2022, 15:28\nΑυτοί είναι οι δυο νέοι παίκτες στη "Φάρμα".\nΣτο πρόγραμμα του ΑΝΤ1 συνεχίζει η Φάρμα με παρουσιαστή τον Σάκη Τανιμανίδη και μάλιστα νέοι παίκτες έρχονται προσεχώς να συναντήσουν τους ήδη υπάρχοντες στο ριάλιτι επιβίωσης. Δυο προσθήκες τις οποίες και θα παρακολουθήσουμε στο επερχόμενο επεισόδιο της Κυριακής. Ο λόγος για την Φανή Χαλκιά και τον Γιάννη Γιανούλη.\nΑς γνωρίσουμε όμως ποιοι είναι οι νέοι παίκτες που μπαίνουν στη «Φάρμα».\nΓεια σας, είμαι η Φανή Χαλκιά. Το μεγαλύτερο επίτευγμά μου είναι ότι είμαι μητέρα δύο παιδιών. Αγαπώ πολύ τη φύση και γι’ αυτό το λόγο είμαι εθελόντρια στην «Οργάνωση Γη» που ασχολείται με την εκπαίδευση για τους 17 Παγκόσμιους Στόχους των Ηνωμένων Εθνών. Έχω σπουδάσει Διεθνολόγος, αλλά και δημοσιογράφος.\nΕίμαι αθλήτρια του στίβου και το 2004 κέρδισα Χρυσό Μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.\nΓεννήθηκα στο Τορόντο του Καναδά και μεγάλωσα στην Καρδίτσα. Έχω μια αδερφή, την Έβελυν, και είμαι πατέρας 3 παιδιών, του Νικόλα, της Στελίνας και της Μαρίας.Όταν ήμουν 16 ετών, μετακόμισα στη Θεσσαλονίκη για να παίξω μπάσκετ στον ΠΑΟΚ. Είμαι πτυχιούχος Φυσικής Αγωγής του ΑΠΘ.\nΈπαιξα επαγγελματικό μπάσκετ από το 1994 έως το 2011, σε Ελλάδα και Ευρώπη και τώρα είμαι ιδιοκτήτης site, του G-point.gr και του MyCity.com.gr. Έχω ύψος 2.08μ. και βάρος 116 κιλά.\nΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΦΑΝΗ ΧΑΛΚΙΑ ΦΑΡΜΑ


Τηλεφωνικές Παραγγελίες: 210 5696050\nΈπιπλα Κρεβατοκάμαρας night collection\nΝιώσε την αύρα της Μεσογείου. Ανακάλυψε την εμπειρία της πιο φυσικής ανάπαυσης. Ταξίδεψε με άνεση στα πιο γλυκά όνειρα. Απόλαυσε την κάθε ημέρα γεμάτος από την ενέργεια της Μεσογείου. Γεύσου τις εμπειρίες του πιο αναζωογονητικού ύπνου. Άκου τις Νύμφες της Μεσογείου να σε νανουρίζουν. Εμπνεύσου από όλα όσα αγαπάς στη γη και τη θάλασσα της Μεσογείου. Άγγιξε την υψηλή ποιότητα των πιο φυσικών υλικών. Αγκάλιασε τα «θέλω» σου και δημιούργησε το στρώμα που εσύ ονειρεύεσαι.\nWake up in the Mediterranean.\nΕκεί που ο νους σου «ταξιδεύει» με πυξίδα την καρδιά. Εκεί που νιώθεις γεμάτος, δημιουργικός, ευλογημένος. Εκεί που συναντάς τοπία μαγικά, προικισμένα με τα φυλαχτά της φύσης. Εκεί που οι άνθρωποι μιλούν με τα χέρια και γελούν με τη ψυχή τους. Εκεί που όταν κλείνεις τα μάτια συνεχίζεις να βλέπεις τον ήλιο, τα χρώματα, τη θάλασσα. Εκεί που μπορείς να αγγίξεις το απαλό βαμβάκι, το αγνό μαλλί. Εκεί, που καθώς βυθίζεσαι σ’ ένα γλυκό ύπνο… ξυπνάς στη Μεσόγειο!\nΑυτό το «ξύπνημα» στον κόσμο και στην αύρα της Μεσογείου θέλουμε να μεταφέρουμε σε όλους εσάς που επιλέγετε ένα προϊόν από την Candia. Γιατί για εμάς καθετί που δημιουργούμε, είναι ένας φόρος τιμής στις ρίζες μας, είναι η μετουσίωση σε μια εμπειρία ανάπαυσης που εμπνέεται από όλα όσα αγαπάμε και απολαμβάνουμε πάνω στη γη και μέσα στη θάλασσα της Μεσογείου. Και έτσι φτιάχνουμε για εσάς στρώματα «ονείρων» για να χαρίζουν έναν τόσο καλό και χορταστικό ύπνο που όταν ξυπνάς να νιώθεις έτοιμος να απολαύσεις την κάθε στιγμή της ημέρας γεμάτος ενέργεια και καλή διάθεση.\nCANDIA, STROM, ΣΤΡΩΜΑΤΑ, ΥΠΝΟΣ, ΑΙΓΑΛΕΩ, EPIPLO PLANET,


H κίνηση που δείχνει ότι ο Ολυμπιακός δεν ανεβαίνει ΟΑΚΑ • Tvkosmos - Τηλεόραση ΚΟΣΜΟΣ Ρόδος - TvKosmos.gr\nΦεβρουάριος 20, 2020, 5:31 πμ\nΑρχική Αθλητικά H κίνηση που δείχνει ότι ο Ολυμπιακός δεν ανεβαίνει ΟΑΚΑ • Tvkosmos\nH κίνηση που δείχνει ότι ο Ολυμπιακός δεν ανεβαίνει ΟΑΚΑ • Tvkosmos\n13:35 – 20/05/2019\nΤελευταία Ενημέρωση 13:35 – 20/05/2019\nΗ Αστυνομία πίεζε τον Ολυμπιακό για να τηρήσει το πλάνο ασφαλείας ενόψει της παρουσίας του πούλμαν της αποστολής στο ΟΑΚΑ και οι ερυθρόλευκοι» απάντησαν ότι …δεν θα ανέβουν για το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό.\nΜε βάση το ρεπορτάζ η ΕΛ.ΑΣ ενημερώθηκε για το ότι δεν θα παρουσιαστεί στο κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων η αποστολή του Ολυμπιακού και δεν χρειάζεται να τηρήσει το απαραίτητο πλάνο με τα μέτρα ασφαλείας.\nΕπομένως, όλα δείχνουν ότι ο Ολυμπιακός οδεύευει σε μηδενισμό και την Α2 εκτός αν υπάρξει ανατροπή από τις δικαστικές αποφάσεις.\nΠροηγούμενο άρθροΞεμπλόκαραν τις εκπομπές της Βίκυς Φλέσσα μετά το σάλο\nΕπόμενο άρθροΤα Μηνύματα του Κ. Μητσοτάκη στην τελική ευθεία προς τις κάλπες • Tvkosmos


ΑΠΟΕΛ: Το… σχέδιο για τον Νταουσβίλι – APOEL Photo Gallery\nΑΠΟΕΛ: Το… σχέδιο για τον Νταουσβίλι\nΕδώ και καιρό ή, για να ακριβολογούμε, πολύ πριν από το φινάλε της λήξασας σεζόν, το θέμα του αμυντικού μέσου απασχολεί έντονα και στον ΑΠΟΕΛ έριξαν το βάρος των προσπαθειών τους για να βρουν τον κατάλληλο. Ο Σάββας Πουρσαϊτίδης έχει τον πρωτεύοντα ρόλο για την απλούστατη αιτία ότι το «σκυλί» στον χώρο του κέντρου είναι βασικό εργαλείο που θέλει να έχει στα χέρια του, «χτίζοντας» ένα ισχυρό σύνολο για την επόμενη σεζόν.\nΔιαβάστε επίσης: Νταουσβίλι: «Θέλω να φύγω να πάω στον ΑΠΟΕΛ»\nΠράγματι, έχουν κοιτάξει οι πρωτευουσιάνοι αρκετές περιπτώσεις, όμως ο Ελλαδίτης προπονητής είναι αυτός που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Φαίνεται άλλωστε από την πορεία των διαπραγματεύσεων και από το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή παρατηρείται στασιμότητα στο θέμα.\nΟ Πουρσαϊτίδης είναι εμφανές πως σε όλη αυτή τη διαδικασία είναι ξεκάθαρος. Θέλει τον Μουρτάζ Νταουσβίλι της Ανόρθωσης και δεν κάνει πίσω. Αυτός είναι ο παίκτης που παραμένει αμετακίνητος στην κορυφή της σχετικής λίστας, αλλά πρόκειται για δύσκολη περίπτωση που απαιτεί χρόνο. Ο προπονητής του ΑΠΟΕΛ επιμένει και δεν βιάζεται, διότι προφανώς δεν υπάρχουν ευρωπαϊκά παιχνίδια. Εάν ίσχυε το αντίθετο, ίσως να προχωρούσε ήδη σε άλλη επιλογή.\nΓιατί επιμένει τόσο πολύ στον Νταουσβίλι; Πρώτα απ’ όλα έχει την πολυτέλεια, όπως προαναφέραμε, του χρόνου. Παρόλο που απουσιάζει ένας παίκτης-σκούπα στη μεσαία γραμμή, κάτι που είναι εμφανές μετά την απόσυρση από την ενεργό δράση του Νούνο Μοράις, κάνει υπομονή. Επίσης, ο διεθνής Γεωργιανός απέδειξε ότι είναι ηγετική φυσιογνωμία, κάτι που έπραξε κατά τη διετή θητεία του στην Ανόρθωση. Πρώτα απ’ όλα έχει μαχητικότητα και ταχύτητα στο παιχνίδι του. Στοιχεία άκρως σημαντικά για τον ΑΠΟΕΛ που θέλει να βλέπει ο Πουρσαϊτίδης.\nΕίναι παίκτης, επίσης, που δεν σταματά να τρέχει και να «κόβει», έχοντας την ευχέρεια να δημιουργήσει παραλλήλως παιχνίδι, πατώντας περιοχή. Σε μικρό χώρο έχει τον τρόπο να βρει τη σωστή επιλογή. Είναι το στυλ του κόφτη που θέλει, ένας παίκτης που δεν χρειάζεται χρόνο προσαρμογής, αλλά ο ΑΠΟΕΛ θα χρειαστεί να περιμένει αφού είναι στη μέση το συμβόλαιο που διατηρεί με την Ανόρθωση. Πρόκειται για ζόρικη και ιδιαίτερη περίπτωση, ανεξαρτήτως της επιθυμίας του Γεωργιανού να ντυθεί στα γαλαζοκίτρινα (διετές συμβόλαιο με αποδοχές περίπου 300.000 ευρώ), συναντώντας εκ νέου τους Γκιόργκι Κβιλιτάια και Τορνίκε Οκριασβίλι.


Jolly Roger: December 2010\nΣτην αίθουσα ενός swinger club οι θαμώνες επιδίδονται στην προσφιλή τους ενασχόληση - ανεξέλεγκτο σεξ όλων με όλους.\nΞαφνικά, ακούγεται μία απελπισμένη φωνή στο σκοτάδι\n- Ρε παιδιά, να οργανωθούμε!\nΚανείς δεν δίνει σημασία.\nΜετά από λίγο, η ίδια φωνή στο σκοτάδι, πιό απελπισμένη από πριν\nΚαι πάλι καμμία αντίδραση.\nΗ σκηνή επαναλαμβάνεται μερικές φορές ακόμα, ώσπου κάποιος απαντάει\n- Τι θες ρε φίλε, μας έσκασες;\n- Να οργανωθούμε ρε παιδιά! Μέχρι τώρα με γάμησαν 6 φορές και δεν κατάφερα να γαμήσω ούτε 1.\nΤο ανέκδοτο περιγράφει τέλεια την νοοτροπία του έλληνα. Μπήκε σε ένα club χωρίς να έχει ιδέα από τους κανόνες του, χωρίς να έχει ιδέα γιά το τι γίνεται εκεί μέσα. Προσποιήθηκε μάλιστα ότι δεν είδε τους βαρβάτους αράπηδες στην είσοδο. Μπήκε, ελπίζοντας να βρει απολαύσεις χωρίς να χρειαστεί τις προαπαιτούμενες προετοιμασίες και οργάνωση. Και μόνο όταν τον πήδηξαν (επανειλημμένα) άρχισε να αναγνωρίζει τα καλά της οργάνωσης.\nΗ σημερινή κατάσταση της χώρας οφείλεται κατά 90% στο πασοκ και τον ιδρυτή του, μετά την εκλογική επικράτηση του 1981. Όχι ότι δεν υπήρχε ρεμούλα και διαφθορά στις πιό πριν εποχές. Αλλά πριν το 1981 η διαφθορά ήταν περιορισμένη σε 10 μεγαλοοικογένειες που είχαν ξεκινήσει να πλουτίζουν επί κατοχής, σαν δοσίλογοι και συνεργάτες των γερμανών. Με εξαίρεση αυτές τις 10 οικογένειες και τους σφουγγοκωλάριους τους, ο υπόλοιπος κόσμος ήταν μιά χαρά. Το φιλότιμο και η τιμιότητα ήταν κοινωνικές Αξίες, πρότυπα προς μίμηση.\nΟ αντρέας γ. παπανδρέου διασκόρπισε την διαφθορά από τους πιό πλούσιους μέχρι τους πιό φτωχούς. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, οι έλληνες επιδόθηκαν σε ένα ανεξέλεγκτο όργιο αυθαιρεσίας. Η αυθαιρεσία θεωρήθηκε "μαγκιά" και το να είσαι τίμιος έγινε ισοδύναμο του μαλάκας.\nΑναπηρικές συντάξεις σε επαγγελματίες ποδοσφαιριστές εν ενεργεία, συντάξεις αντιστασιακού σε άτομα που το 1940 δεν είχαν ακόμα γεννηθεί, 60000 (ολογράφως: εξήντα χιλιάδες) προσλήψεις στο δημόσιο μέσα σε ΜΙΑ ΜΕΡΑ! Γιά πολλές μέρες / μήνες / χρόνια. Θεσμοθετημένα μάλιστα με την αισχρότατη και απροκάλυπτη δήλωση του αγπ "μόνο με δικούς μας θα οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός".\nΕίναι αυτοί που σήμερα συμπληρώνουν μια 30ετία "υπηρεσίας" και παίρνουν σύνταξη. Αν τολμησει κανείς να τους κόψει ένα κατοστάρικο θα μετατραπούν σε φτωχούς συνταξιούχους. Το ότι επί 30 χρόνια ροκάνιζαν έναν μισθό που επ ουδενί δικαιούνταν, περνάει στο ντούκου.\nΟ σοσιαλισμός των αυθαίρετα διορισμένων. Που ακόμα και την στιγμή που η χώρα έχει βουλιάξει, εξακολουθούν να διορίζουν (αυθαίρετα εννοείται). Πασοκικό παπαγαλάκι υπερασπίζονταν την φράση "μόνο με δικούς μας..." μπροστά μου, τον Φλεβάρη του 2010!\nΗ αυθαιρεσία και ο κωλοελληνισμός διαπότισαν όλη την κοινωνία. Με το σκεπτικό "γιατί αυτός και όχι εγώ" έγιναν όλοι άτιμοι. Όχι μόνο στο θέμα των διορισμών. Με διαλυμένη την Δικαιοσύνη, με νόμους - μαιμού που εφαρμόζονται επιλεκτικά, με ανύπαρκτους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ο καθένας μπορεί να κάνει ότι θέλει.\nΈνα μειονέκτημα έχει αυτή η κατάσταση. Ένα μειονέκτημα που οι έλληνες αρνούνται πεισματικά να δουν. Το μειονέκτημα είναι ότι αν σε γαμήσουν (όπως τον τυπάκο στο ανέκδοτο) δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.\nΠριν το 1981, αν κάποιος ήθελε να βγει μπροστά σου στην αριστερή στροφή στο φανάρι, σου ζήταγε την άδεια. Και σου έλεγε ευχαριστώ αν τον άφηνες. Σήμερα μόνο οι μαλάκες περιμένουν στο φανάρι γιά να στρίψουν αριστερά. Το να βγει ο κάθε ένας μπροστά σου, θεωρείται κεκτημένο δικαίωμα, αυτονόητο.\nΠριν το 1981, υπήρχαν κάτι λίγοι θερμόαιμοι νεαροί που καβαλούσαν τις μοτοσυκλέτες τους και έκαναν ελιγμούς ανάμεσα στ' αυτοκίνητα. Τους έλεγαν "καμικάζι" (έχουν γραφτεί και τραγούδια γι αυτούς). Σήμερα, όποιος οδηγεί δίτροχο πρέπει ντε και καλά να παριστάνει τον "γρήγορο", καταπατώντας τον κ.ο.κ. Που πας ρε κακόμοιρο, καταχρεωμένο ανθρωπάκι; Σε έχουν πηδήξει 20 φορές μόνο γιά σήμερα - νομίζεις ότι κάτι έκανες με το να βγεις μπροστά στο φανάρι;\nΕίναι σημαντικό να ασχολούμαι με τις συνθήκες στους δρόμους; Όχι, αν σκεφτώ τα δις που χρωστάει η χώρα. Ναι, αν ζητάω μιά οφθαλμοφανή εξήγηση, γιατί φτάσαμε ως εδώ. Στους δρόμους αναγνωρίζω τις αιτίες της ελληνικής χρεωκοπίας. Την αυθαιρεσία, την δειλία και την τζάμπα μαγκιά.\nΠρόσφατα, σε μιά διαδήλωση μερικοί ξυλοφόρτωσαν τον Χατζηδάκη. Το πιό μεστό σχόλιο γιά το γεγονός το διάβασα από την Μαρτίνα, στο σχετικό post του Old Boy.\nΡετσιτάρω: "Για να αποφευχθεί η βία ο άνθρωπος εφηύρε την Δικαιοσύνη. Οταν αυτή αδυνατεί να ανταποκριθεί η επιστροφή στη βία είναι ζήτημα χρόνου.."\nΓενικεύω το σωστό σχόλιο. Μόνο η ύπαρξη - και η εφαρμογή - κανόνων κρατάει την κοινωνία. Χωρίς κανόνες, το να στρίψουμε ο ένας το λαρύγγι του άλλου είναι ζήτημα χρόνου. Αλλά η ελληνική κοινωνία γαλουχήθηκε από το 1981 μέχρι σήμερα, ότι η εφαρμογή των κανόνων αφορά αποκλειστικά τους χαζούς. Τώρα που την πηδάνε, ζητάει "να οργανωθούμε", όπως ο κακομοίρης στο ανέκδοτο.\nΑλλά είναι αργά.\nΕκείνο που γίνεται σήμερα στην Ελλάδα είναι μιά ανακατανομή πλούτου από τους "χαζούς" προς τους "έξυπνους". Τα καινούργια τζάκια είναι ήδη εδώ. Και θα μας πηδήξουν μαζί με τα παλιά, που ουδέποτε έφυγαν.\nΕπιτροπές 150 ατόμων διορίστηκαν - αυθαίρετα και κομματικά εννοείται - μόλις την τελευταία βδομάδα. Χατηρικοί νόμοι (όπως η απαλλαγή της φορολογίας γιά τις εφημερίδες π.χ. ) ψηφίστηκαν μόλις προχθές, χαρίζοντας μερικά (ακόμα) εκατομμύρια στα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Οι ιδιοκτήτες των παε και των καε ακόμα και σήμερα βρίσκονται στο φορολογικό απυρόβλητο (εμ, τζάμπα παίζουν μπουνιές ποιός θα αγοράσει τις ομάδες; ).\nΣήμερα το βράδυ, τα νέα τζάκια θα συν-γιορτάσουν την πρωτοχρονιά με "Τριαντάφυλλο σολομού μπαλίκ σε ζεστό μπλινί με ξινή κρέμα και χαβιάρι οσιέτρ, καπουτσίνο αγκινάρας με τρούφα και λαβράκι μαρινέ, πράσινο ριζότο με φρέσκο αστακό, κλείνοντας με κρεμ μπριλέ φραγκοστάφυλο και κρέπα σοκολάτας με μους βαλρόνα σε βελουτέ μπανάνας". To εξαιρετικό κείμενο του Καπετάνιου Κωστή Γκορτζή τα περιγράφει λεπτομερώς.\nΠοιοί έχουν να πληρώσουν κρεμ μπρυλέ φραγκοστάφυλο; Προφανώς πάμπολλοι.\nΤρία (μόνο) παραδείγματα.\nΠαράδειγμα 1) Η Ελλάδα έχει υποχρέωση να απλοποιήσει τις διαδικασίες γιά την ίδρυση εταιρειών. Συγκριτικά, στην Γερμανία ίδρυσα εταιρεία μέσα σε 10', υπογράφοντας ένα χαρτί και καταβάλλοντας εισφορά 20 (είκοσι) ευρώ. Δεν χρειάστηκε καν να παω στην δημ. υπηρεσία - όλα έγιναν τηλεφωνικά, η με το ταχυδρομείο.\nΣτην Ελλάδα χρειάστηκα γιά την ίδια δουλειά 3000 ευρώ σε "γρηγορόσημα", συν 6 μήνες τρέξιμο και ουρές σε κάτι απίθανες υπηρεσίες, των οποίων την ύπαρξη αγνοούσα.\nΤο να απλοποιηθούν οι διαδικασίες είναι υποχρέωση μας απέναντι στην ΕΕ, δεν χρειάζεται λεφτά, δεν χρειάζεται υποδομές, χρόνο, δεν χρειάζεται τίποτα. Όλο κι όλο χρειάζεται μιά υπουργική απόφαση. Αν όμως απλοποιηθούν οι διαδικασίες, θα εξαλειφθούν τα "γρηγορόσημα".\nΠοιος θα τσεπώνει μετά τα 3000 ευρώ (ΜΑΥΡΑ λεφτά εννοείται) γιά να παραγγείλει κρεμ μπρυλε φραγκοστάφυλο οεο;\nΠαράδειγμα 2) Στο Καλαμάκι λειτουργεί μαρίνα γιά κότερα αναψυχής. Η περιοχή είναι φιλέτο, μιάς και είναι εντελώς προνομιακό να μπορείς να παρκάρεις το πλοίο σου 5' από την Ομόνοια. Σε συγκρίσιμες μαρίνες της Μεσογείου, ο κάθε πλοιοκτήτης πληρώνει από 3000 - 6000 ευρώ / χρόνο γιά ελλιμενισμό, ανάλογα με το μέγεθος του πλοίου.\nΑυτό ΔΕΝ ισχύει γιά την μαρίνα στο Καλαμάκι, ιδιοκτησίας του ελληνικού κράτους. Στο Καλαμάκι, το ελληνικό κράτος δείχνεται εξαιρετικά "γενναιόδωρο" προς τους πλοιοκτήτες, το κόστος ελλιμενισμού είναι γελοιωδώς χαμηλό.\nΟι πλοιοκτήτες όμως δεν τα γλυτώνουν αυτά τα λεφτά. Οι πλοικτήτες πληρώνουν την δίκαια τιμή της πιάτσας, που είναι ετσι κι αλλιώς 3 - 6 χιλιάρικα (κάθε χρόνο πάντα). Η διαφορά είναι ότι δεν τα πληρώνουν επίσημα στον νόμιμο ιδιοκτήτη της μαρίνας, δλδ. το ελληνικό κράτος. Τα πληρώνουν - μαύρα - στον "διαχειριστή", που είναι ένα κύκλωμα δημοσίων υπαλλήλων.\nΠοιός εμποδίζει το ελληνικό κράτος να ανεβάσει την τιμή στο Καλαμάκι; Ποιός θα έλεγε όχι σε παραπάνω κρατικά έσοδα; Οι πλοιοκτήτες δεν ενδιαφέρονται - έτσι κι αλλιώς τα ίδια πληρώνουν και τώρα. Οι μόνοι που θα έχαναν από αυτήν την αλλαγή θα ήταν αυτοί που σήμερα τσεπώνουν μαύρα λεφτά - ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ - προκειμένου να παραγγέλνουν "χαβιάρι οσίετρ και καπουτσίνο αγκινάρας".\nΠαράδειγμα 3) Κάποτε το ελληνικό κράτος αποφάσισε να αυξήσει την ασφάλεια στις θαλάσσιες συγκοινωνίες. Με αμφιλεγόμενο τρόπο, αλλά ας δεχτώ ότι είχε καλές προθέσεις. Ένα από τα μέτρα που αποφασίστηκαν ήταν να εφοδιαστεί ο κάθε ασύρματος του πλοίου (VHF) με ξεχωριστή μπαταρία και ξεχωριστό τροφοδοτικό.\nΤο τροφοδοτικό είναι ένας απλός φορτωτής, περίπου σαν αυτόν που φορτίζει την μπαταρία του κινητού μας. Κόστος υλικών γύρω στα 3 ευρώ, κόστος έτοιμης συσκευής άντε το πολύ 10 ευρώ. Το ελληνικό κράτος όμως (προκειμένου να χορηγήσει την άδεια κυκλοφορίας του πλοίου) απαιτεί συγκεκριμένο τροφοδοτικό, από συγκεκριμένη εταιρεία. Που - έχοντας το μονοπώλιο - πουλάει το μηχάνημα αξίας 10 ευρώ γιά 70 ευρώ.\nΝα πως το κράτος φτιάχνει εκατομμυριούχους και να πως τα νέα (και παλιά) τζάκια έχουν τα φράγκα να παραγγείλουν καπουτσίνο αγκινάρας.\nΣήμερα, εδώ και τώρα, μας πηδάνε. Απροκάλυπτα, ξαδιάντροπα τα παίρνουν από τους αδύναμους και τα δίνουν στους επιτήδειους. Η "κρίση" και το ΔΝΤ είναι απλά ο φερετζές γιά να δικαιολογηθεί η ληστεία.\nΤι μένει γιά μας; Μα ... το να οργανωθούμε ;-)\nΤο λέει άλλωστε και το ανέκδοτο.\nΕύχομαι το 2011 να μας βρει πιό οργανωμένους.\nposted by Jolly Roger at 14:50 9 σχολια\nΕισαγωγικό σημείωμα: σ' αυτό το ποστ ασχολούμαι με 2 θέματα - άσχετα μεταξύ τους. Το πρώτο είναι πιό "αισθηματικό" και αναφέρεται σε μιά πρόσφατη (δυσάρεστη) εμπειρία. Το 2ο είναι πιό "ορθολογικό" και περιέχει σκέψεις που αναλύω στο μυαλό μου εδώ και πολύν καιρό. Το περικλείω σαν μιά μεγάλη παρένθεση μέσα στο κυρίως ποστ. Θα χαρώ να ανταλλάξω σκέψεις με όποιον ενδιαφέρεται είτε γιά το πρώτο είτε γιά το δεύτερο θέμα (είτε και γιά τα 2).\nΟι πιό όμορφοι δαίμονες ήταν εκείνοι που γνώρισα στο φιλμ The Golden Compass, βασισμένο στα διηγήματα του Philip Pullman. Στον κόσμο που περιγράφει ο Pullman, ο κάθε άνθρωπος έχει ψυχή σε μορφή ζώου. Η ψυχή (δλδ. το ζώο) βρίσκεται πάντα κοντά στον άνθρωπο και είναι "ο δαίμονας" του. Είτε ο άνθρωπος βρίσκεται πάντα κοντά στην ψυχή του - ανάλογα με την οπτική γωνία. Δύο ξεχωριστά όντα σε μιά μοναδική και άρρηκτη συμβίωση. Αν πονέσει ο ένας, θα πονέσει και ο άλλος. Αν πεθάνει ο ένας, θα πεθάνει και ο άλλος. Ο άνθρωπος και ο δαίμονας του (η ψυχή του) βρίσκονται σε διαρκή - συνειδητό - διάλογο. Άλλοτε γιά απλά, καθημερινά πράγματα (πότε θα φάμε, που θα κοιμηθούμε) και άλλοτε γιά τις σημαντικές αποφάσεις της ζωής.\nΠολύ θα ήθελα να ζω σε έναν τέτοιο κόσμο. Πρώτον θα φερόμασταν καλά στα ζώα, αφού η κακοποίηση ενός ζώου θα σήμαινε κακοποίηση μιάς ψυχής (και στον δικό μας κόσμο το ίδιο σημαίνει, απλά θέλουμε πεισματικά να το αγνοούμε). Δεύτερον θα αναπτύσσαμε τον διάλογο με την ψυχή μας - κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν από καιρό πάψει να κάνουν.\nΠοιός όμως μας διαβεβαιώνει, ότι τα ζώα ΔΕΝ είναι η ψυχή μας; Ποιός μας διαβεβαιώνει, ότι κάθε φορά που βασανίζουμε, σκοτώνουμε, σφάζουμε, κυνηγάμε, δηλητηριάζουμε ένα ζώο, δεν κακοποιούμε μιά ψυχή; Η επιστήμη; Ας καγχάσω!\nΑνοίγω (μεγάλη) παρένθεση περί Επιστήμης.\nΜιά - ελπίζω αυξανόμενη - μερίδα νέων (κυρίως) ανθρώπων αυτοπροσδιορίζεται στις μέρες μας σαν "ορθολογιστές". Αναγνωρίζονται εύκολα από την αρνητική στάση τους απέναντι σε κάθε θρησκεία και ιδίως την ελληνορθόδοξη (τι χαρακτηρισμός) εκκλησία. Ο ορθολογισμός τους συνοψίζεται στην επαληθευσιμότητα που προσφέρει το διπλά τυφλό πείραμα (ΔΤΠ). Οτιδήποτε δεν επαληθεύεται με διπλά τυφλό πείραμα (ΔΤΠ) αποτελεί στα μάτια τους μεταφυσική και εξοβελίζεται στο πυρ το εξώτερο του "ορθολογισμού".\nΑν και συμφωνώ μαζί τους 100% σε ότι αφορά τον σκοταδισμό όλων των θρησκειών, δεν μπορώ να συμφωνήσω με την σημασία που δίνουν στο ΔΤΠ. Εκείνο που ξεχνάνε οι "ορθολογιστές" μας είναι ότι το ΔΤΠ μπορεί να επαληθεύσει / διαψεύσει αποκλειστικά κάτι γιά το οποίο ΨΆΧΝΕΙΣ. Αν (ηθελημένα) δεν ψάχνεις γιά κάτι, δεν μπορείς να αποφανθείς γιά την αλήθεια μιάς φράσης.\nΛέει π.χ. ο Pullman ότι κάθε ζώο αντιπροσωπέυει μία ανθρώπινη ψυχή. Ότι το να βασανίζεις ένα ζώο ισοδυναμεί με το να βασανίζεις έναν άνθρωπο. Το ίδιο ακριβώς πιστεύω κι εγώ. Έρχονται όμως οι "ορθολογιστές" και με καταδικάζουν αναφανδόν σαν μεταφυσικό, επειδή αυτό που λέω δεν αποδεικνύεται με διπλά τυφλό πείραμα.\nΓιά στάσου ρε μεγάλε και πάρε μιά ανάσα. ΕΨΑΞΕΣ (με ΔΤΠ είτε αλλιώς) να δεις αν η φράση αυτή αληθεύει; Αφού δεν έψαξες, πως είσαι τόσο σίγουρος ότι αυτά που λες εσύ είναι (ορθο)λογικά και αυτά που λέω εγώ είναι μεταφυσικά; Δηλαδή επειδή εσύ δηλώνεις "ορθολογιστής" και είσαι εναντίον του παπαδαριού, σημαίνει ότι όλα όσα λες είναι αυτομάτως σωστά;\nΤο 2ο πράγμα που αρέσκονται να ξεχνάνε οι "ορθολογιστές" μας είναι ότι στις μέρες μας ΔΕΝ υπάρχει ανεξάρτητη Έρευνα. Μπορεί το ΔΤΠ να είναι μιά ωραία μέθοδος - αν και μακράν όχι η μοναδική - στο να εξετάζεις αν μιά επιστημονική πρόταση είναι σωστή ή λάθος. Αλλά η ΔΙΑΤΎΠΩΣΗ της επιστημονικής πρότασης αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο όσων έχουν τα φράγκα (και μιλάμε γιά δις, όχι παίξον-γέλασον).\nΣήμερα η επιστημονική έρευνα στους τομείς των μαθηματικών, της πληροφορικής, της φυσικής και της χημείας καθορίζεται, χρηματοδοτείται και χειραγωγείται από την (κρατική εν πολλοίς) πολεμική βιομηχανία. Στους δε τομείς της βιολογίας και της ιατρικής χρηματοδοτείται και χειραγωγείται από τις φαρμακοβιομηχανίες. Έτσι εξηγείται γιατί π.χ. ξοδεύονται μερικά δις στην επιστημονική έρευνα γιά την καταπολέμηση της φαλάκρας και της σεξουαλικής ανικανότητας και όχι γιά τις αρρώστιες που σκοτώνουν τα παιδάκια του 3ου κόσμου.\nΑν λοιπόν εσύ τρισμέγιστε είσαι φυσικός και σε πληρώνει το αμερικάνικο πεντάγωνο γιά να κάνεις έρευνα γύρω από τους νέους τύπους χειροβομβίδων, ώστε να εξολοθρεύονται αποτελεσματικότερα οι φουκαράδες οι ιρακινοί, είναι γούστο σου και μαγκιά σου. Αλλά μη μου κουνιέσαι και πολύ γύρω από τον "ορθολογισμό" του διπλά τυφλού πειράματος. Γιατί χωρίς τα κατευθυνόμενα φραγκάκια από τους πάτρωνες και αφέντες σου, όχι διπλά τυφλό πείραμα, αλλά ούτε σουβλάκι δεν μπορείς να φτιάξεις.\nΜέχρι λοιπόν κάποιος να αποδείξει επιστημονικά ότι η Πίστη δεν μπορεί να μετακινήσει βουνά, εγώ έχω κάθε δικαίωμα να λέω ότι η Πίστη (ο Έρωτας στην περίπτωση μου) μπορεί να μετακινήσει βουνά.\nΚαι μέχρι κάποιος να αποδείξει ότι η ψυχή μας δεν κατοικεί σε ένα ζώο, εγώ έχω κάθε δικαίωμα να λέω ότι τα ζώα ΕΙΝΑΙ η ψυχή μας.\nΚλείνει η παρένθεση, ξαναγυρνάω στους δαίμονες.\nΟι πιό όμορφοι δαίμονες που ξέρω λοιπόν, είναι τα ζώα. Οι ψυχές μας. Όσοι ζουν σε κόσμους σαν εκείνους του Pullman τους έχουν αυτούς τους δαίμονες συνειδητά δίπλα τους. Σε διαρκή διάλογο, σε διαρκή (αλληλο)φροντίδα.\nΑλλά δεν ξέρω μόνο όμορφους δαίμονες :-(\nΞέρω και τα "καινά δαιμόνια". Αυτά που ανάγκασαν τον Σωκράτη να πιεί το κώνειο. Ξέρω και τα δαιμόνια των ασκητών. Εκείνα που με μορφή πειρασμού ήθελαν να αποπλανήσουν τους ασκητές από τον διαλογισμό τους. Μ' εμένα η προσπάθεια αποπλάνησης θα διαρκούσε περίπου 5' - με νικητές τα δαιμόνια.\nΜιάς και ανέφερα τον Σωκράτη: σε κάποια αναφορά περιγράφει το πως συνομιλεί με το "δαιμόνιο" του. Το δαιμόνιο - που σημειωτέον έχει μορφή ζωου - τον κατευθύνει να κάνει μόνο καλές πράξεις. Να λοιπόν που ο κος Pullman ψιλο-αντιγράφει τον Σωκράτη 2500 χρόνια μετά.\nΞέρω και τους δαίμονες των μαχητών. Τα έβαλε - λέει η φράση - "με θεούς και δαίμονες". Καθώς δεν είμαι μαχητής αλλά δειλός, η φράση δεν με αφορά.\nΞέρω τους δαίμονες του Unix / Linux. Έχω κατασκευάσει μάλιστα καμπόσους από δαύτους. Ακίνδυνοι όλοι τους.\nΤον δαίμονα Genius malignus του Καρτέσιου. Τον δαίμονα του Maxwell γιά το αεικίνητο 2ου είδους. Τον δαίμονα του Laplace.\nΤους δαίμονες που "καταλάμβαναν" τα σώματα των κακομοίρηδων στον Μεσαίωνα και έπρεπε να εκδιωχθούν από τους εξορκιστές.\nΞέρω λοιπόν δαίμονες και δαίμονες. Καλούς, αδιάφορους και απαίσιους. Όσοι αναφέρω πιό πάνω έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Αποτελούν "εξωτερικά" όντα. Άλλο ο δαίμονας, άλλο ο άνθρωπος.\nΤι κάνεις όμως με τους δαίμονες που αποτελούν τον εαυτό σου;\nΔεν εννοώ τους μεσαιωνικούς "δαίμονες" (στην πραγματικότητα, κρίσεις επιληψίας, η πάρκινσον) που δήθεν κάνουν κατάληψη στο σώμα σου.\nΕννοώ τους δαίμονες που κουβαλάς μέσα σου από την γέννηση σου. Τους δαίμονες που κανένας εξορκιστής δεν μπορεί να διώξει.\nΤους δαίμονες που εμφανίζονται στις πιό απρόσμενες στιγμές. Γιά να σε καταδιώξουν. Εκείνους που μόνο η πανικόβλητη φυγή σου δίνει - προσωρινά - το αίσθημα ότι ίσως τους ξεφύγεις.\nΤο ξέρεις ότι είναι δημιουργήματα του ταλαιπωρημένου μυαλού σου. Δεν παύουν γιά τούτο να είναι λιγότερο ορατοί, λιγότερο φοβεροί. Δεν παύει ο πανικός στον ερχομό τους να γίνεται μεγαλύτερος.\nΔεν μπορώ να περιγράψω την εικόνα ενός τέτοιου δαίμονα. Η πιό κοντινή εικόνα στον δικό μου είναι ένα φιλμ / σχεδόν ντοκυμανταίρ γιά την ζωή του Bruce Lee.\nO Bruce Lee - που συμπτωματικά είχε το παρατσούκλι "Δράκος" - καταδιώκονταν σε όλη του την ζωή από έναν φοβερό και τρομερό σαμουράι. Αυτό περιγράφει τουλάχιστον το κινηματογραφικό αφιέρωμα στην ζωή του. Ο δαίμονας του Bruce Lee ήταν ένας καβαλάρης με σπαθί και ακόντιο. Το άλογο του χλιμίντριζε φλόγες. Η πανοπλία ανέμιζε στα πλάγια του αλόγου, δίνοντας την εικόνα φτερών δράκου (εγκυκλοπαιδική λεπτομέρεια: οι πανοπλίες των σαμουράι είναι κλάσεις ανώτερες από εκείνες των δυτικών και ευέλικτες - ανεμίζουν λοιπόν).\nΔεν μπορείς να ξεφύγεις από τέτοιον δαίμονα. Σε ξέρει καλά. Ξέρει που να χτυπήσει. Είναι η προσωποποίηση της Αμφιβολίας σου. Η επίγνωση της Αδυναμίας σου. Η συνειδητοποίηση της Μικρότητας σου.\nΕκεί που νιώθεις χαλαρός, σχεδόν ευτυχισμένος, ικανοποιημένος από την ζωή σου, εκεί που νομίζεις ότι κάποιος έγινες, έρχεται από το πουθενά. Σε καταδιώκει με το άλογο του, το katana του αγγίζει το λαρύγγι σου και σου κόβει τον αέρα.\nΔεν έχεις άλλη επιλογή από το να τρέξεις. Άτακτη φυγή. Ξέροντας ότι δεν έχεις την παραμικρή ελπίδα να ξεφύγεις. Τρέχεις μέχρι να σκάσουν οι πνέυμονες σου και να σωριαστείς κάτω με λυγμούς. Αν σταθείς τυχερός, θα σε περιφρονήσει και θα φύγει, αφήνοντας σε να πνίγεσαι στα δάκρυα.\nposted by Jolly Roger at 00:43 6 σχολια\nΜέχρι προχθές πίστευα ότι δεν αξίζει ν'ασχοληθώ με το WikiLeaks. Αλλά με αυτά που γίνονται τις τελευταίες ώρες, άλλαξα γνώμη πολύ γρήγορα.\nΣτην αρχή είχα υιοθετήσει την επίσημη στάση των αμερικανών και των ισχυρών πολιτικών της Ευρώπης. "Σιγα τον πολυέλαιο, αυτά που φανερώνει το WikiLeaks τα ξέραμε ήδη". Η μόνη μου αντίρρηση ήταν ότι είναι άλλο πράγμα να τα ξέρουν οι διπλωματικοί κύκλοι και άλλο πράγμα να τα ξέρει όλος ο κόσμος. Παρ' όλα αυτά, δεν είχα αντιληφθεί την σημασία αυτών των ντοκουμέντων.\nΟι αμφιβολίες μου άρχισαν με την δίωξη του J. Asange από την ιντερπόλ. Δήθεν ότι τον αναζητάει η σουηδική δικαιοσύνη και ότι τον κατηγορεί γιά βιασμό. Οι δύο πουτανίτσες που κατηγορούν τον Asange ισχυρίζονται ότι πήγαν μαζί του οικιοθελώς την 1η φορά, αλλά την 2η φορά δεν ήθελαν άλλο σεξ - και παρ' όλα αυτά ο Asange τις βίασε. Είναι βέβαια λίγο περίεργο να θέλεις σεξ την μία φορά και να αλλάζεις γνώμη στην 2η, αλλά τέλος πάντων. Είναι δικαίωμα του καθενός. Αλλά ιντερπόλ; !!!!\nΓιά μισό λεπτό. Στην Ευρώπη αλωνίζουν λαθρέμποροι, έμποροι όπλων, μαφιόζοι κάθε είδους, έμποροι λευκής σάρκας, ναρκωτικά, δουλέμποροι και τόσα άλλα "μπουμπούκια". Και η ιντερπόλ δεν πιάνει κανέναν. Ξαφνικά εξαπέλυσαν πανευρωπαικό ανθρωποκυνηγητό γιά έναν τυπάκο που πήδηξε δύο τσουλιά (έστω χωρίς την θέληση τους την δεύτερη φορά). Πόσο λογικό είναι αυτό;\nΤο δεύτερο σημάδι είναι η ελβετική ημι-κρατική τράπεζα. Έκλεισε τον λογαριασμό του Asange με την γελοία δικαιολογία, ότι ο Asange είχε δηλώσει λάθος διεύθυνση. Η Ελβετία !!! Η Ελβετία που χρωστάει την ύπαρξη της την ίδια - και την ευημερία της πολύ περισσότερο - στην πολυθρύλητη ουδετερότητα της. Αιμοσταγείς δολοφόνοι, φρικιαστικοί δικτάτορες, μαφιόζοι, ναρκέμποροι και ολοι ανεξαιρέτως οι μαυρολεφτάδες της οικουμένης έχουν από τουλάχιστον έναν λογαριασμό σε ελβετική τράπεζα. Και αυτή η χώρα ΖΕΙ και ΥΠΑΡΧΕΙ από την εγγύηση που προσφέρει στον κάθε τυχάρπαστο, ότι ΚΑΝΕΝΑΣ και ΠΟΤ'Ε δεν πρόκειται να αγγίξει αυτά τα λεφτά. Ξαφνικά η ελβετική τράπεζα σπάει την ίδια της την υπόσταση, κλείνοντας λογαριασμό πελάτη της με αφορμή την "λάθος διεύθυνση". Τι την ανάγκασε σ' αυτήν την αυτοκτονική συμπεριφορά;\nΤο τρίτο σημάδι είναι η λυσσώδης επίθεση με τεχνικά μέσα εναντίον της πλατφόρμας του WikiLeaks. Σερβερ πέφτουν, αλλάζουν διεύθυνση, ανακατατάσσονται κλπ. κλπ. Μιά λυσσώδης - και ευτυχώς μάταιη - προσπάθεια να "σβηστούν" τα επίμαχα ντοκουμέντα από το ίντερνετ.\nΣτο ίντερνετ μπορείς να βρεις οδηγίες γιά κατασκευή βομβών, οδηγίες γιά επιθέσεις αυτοκτονίας, ναζιστική προπαγάνδα, την πιό σιχαμερή πορνογραφία, παιδόφιλους, ανώμαλους, απατεώνες κάθε είδους. Τίποτα από όλα αυτά δεν ενοχλεί τις αρχές. Όμορφος (ιντερνετικός) κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος. Οι αρχές (ταχα μου) "δεν έχουν τα μέσα" να πιάσουν πέντε παιδόφιλα καθάρματα.\nΑλλά όταν πρόκειται γιά το WikiLeaks, ξαφνικά υπάρχουν τα μέσα γιά να εξαπολυθεί μια τεράστια εξτρατεία εναντίον του - επειδή δημοσίευσε μερικά ντοκουμέντα. Ντοκουμέντα, τα οποία οι ίδιοι οι επίσημοι διπλωματικοί / πολιτικοί κύκλοι χαρακτηρίζουν άνευ σημασίας και "χαράς το πράμα". Αν πρόκειται γιά τόσο ασήμαντα ντοκουμέντα, γιατί πρέπει να εξαφανιστούν πάση θυσία;\nΟι αντιδράσεις και μόνο των εχθρών του WikiLeaks, κάνουν αυτό το σαιτ σημαντικό. Μέχρι στιγμής δεν έχω διαβάσει κάτι που να αξίζει όλον αυτόν τον πόλεμο. Αλλά αυτοί που έχουν εξαπολύσει την επίθεση, σίγουρα κάτι φοβούνται.\nΊσως αυτό που τους φοβίζει να μην βρίσκεται στα 250.000 έγγραφα που έχουν ήδη δημοσιευτεί. Ίσως ο φόβος τους να είναι κρυμμένος στα έγγραφα που πρόκειται να δημοσιευτούν - ελπίζω σύντομα - και αφορούν τις βρωμιές του χρηματοπιστωτικού συστήματος (τράπεζες).\nΔεν μπορώ να προβλέψω την έκβαση αυτής της ιστορίας. Αλλά ανεξάρτητα από το πως θα τελειώσει η ιστορία του Asange, κάτι καινούργιο έχει ξεκινήσει από αυτόν τον άνθρωπο.\nΤο πρώτο που μαθαίνει ο απλός πολίτης, είναι ότι οι διαδηλώσεις πονάνε ΠΟΛΎ περισσότερο στο ίντερνετ. Εταιρείες κολοσσοί, όπως η Visa και η Amazon έγιναν αντικέιμενο αντ-επίθεσης από υπερασπιστές του Asange. Απλοί άνθρωποι, που έχουν σιχαθεί την υποκρισία και την ατιμία. Στο πρόσωπο του Asange υπερασπίζονται την ελευθερία του λόγου και την διαφάνεια.\nΔεν χρειάζεται να είναι κανείς χάκερ. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις. Ούτε κάνουν κάτι παράνομο. Απλά το κάθε τεχνικό σύστημα έχει σχεδιαστεί γιά ένα ανώτατο όριο επισκεπτών (π.χ. 2000 επισκέψεις / δευτερόλεπτο). Αν συντονιστούν πολλές επισκέψεις πάνω από το τεχνικό όριο, το σύστημα αναγκαστικά καταρρέει. Οι υπερασπιστές του Asange ΔΕΝ είναι χάκερ. Το μόνο που κάνουν είναι να κλικάρουν το σαίτ της Visa είτε της Amazon ταυτόχρονα όλοι μαζί.\nΤο να "κατεβάσεις" με αυτόν τον τρόπο το σαιτ των εταιρειών, πονάει πολύ. Χωρίς το σαιτ τους, αυτές οι εταιρείες σβήνουν.\nΤο δεύτερο που μαθαίνουμε όλοι, είναι ότι η WikiLeaks μπορεί να υπάρξει παντού. Δεν χρειαζόμαστε τον Asange. Ακόμα και στα "μικρά" ελληνικά πλαίσια, μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Πληροφορίες που σήμερα κουκουλώνονται από την κυβέρνηση και τα μεγαλο-ΜΜΕ μπορούν να διαδοθούν ελεύθερα. Ζήμενς, Βατοπέδι, πυρκαγίες, ατασθαλίες της δημόσιας διοίκησης, λαμογιές. Οι συνθήκες στο σύστημα υγείας, την δικαιοσύνη, την εφορία, την πολεοδομία μπορούν να φανερωθούν από ανώνυμους - και να καταγγελθούν με αξιόπιστα στοιχεία.\nΓιά την Ελλάδα δεν είμαι και τόσο αισιόδοξος. Εκείνοι που είναι μέσα στα πράγματα και έχουν πρόσβαση στα στοιχεία, δεν πρόκεται να τα δημοσιεύσουν σε ένα ελληνικό WikiLeaks. Είτε έχουν οι ίδιοι συμφέρον να μην το κάνουν, είτε παραείναι οσφυοκάμπτες και δειλοί. Αλλά και οι ακροατές / αναγνώστες της πληροφροίας, δεν πρόκεται να αντιδράσουν σε τίποτα, όσα σκάνδαλα και να βγουν στην φόρα. Οι περισσότεροι έλληνες έχουν προβατοποιηθεί σε βαθμό αναισθησίας. Ας ξεχάσουμε την Ελλάδα λοιπόν.\nΈξω όμως, ο κόσμος πάιρνει διαφορετικό δρόμο μετά το WikiLeaks.\nposted by Jolly Roger at 01:13 9 σχολια\nΗ πραγματική βάση του προβλήματος\nΤους τελευταίους μήνες όπου και να ρίξει κανείς το βλέμμα θα δει αναλύσεις γιά την "οικονομική" κρίση (θα εξηγήσω τα εισαγωγικά σε λίγο). Πολλές περισπούδαχτες γνώμες. Οι έλληνες σχολιαστές αποδεικνύονται - με ελάχιστες εξαιρέσεις - μοχθηροί και χαιρέκακοι. Αναπαράγουν με έμφαση το ότι διαλύεται η ευρωζώνη, πέφτει το ευρώ, καταρρέει η Γερμανία (αυτή ειδικά). Πνίγεται όλη η υφήλιος στα χρέη, εξαφανίζεται ο καπιταλισμός και άλλα βαρυσήμαντα.\nΕκφράζονται φυσικά τέτοιες απόψεις και εκτός Ελλάδας. Αλλά γιά κάθε αρνητική ανάλυση υπάρχουν τουλάχιστον άλλες 2 που υποστηρίζουν τα αντίθετα. Ο καπιταλισμός αποδεικνύεται γιά άλλη μιά φορά αρκετά ανθεκτικός, κανένας - με εξαίρεση την Ελλάδα - δεν καταρρέει, οι προοπτικές είναι μιά χαρά.\nΑυτές οι αντίθετες γνώμες αποσιωπώνται από τους έλληνες αναλυτές. Στον ελληνικό μικρόκοσμο, οι έλληνες δεν έχουν καμμιά ευθύνη και η λύση του προβλήματος είναι μία και μοναδική: οι γερμανοί πρέπει να μας πληρώνουν εσαεί προκειμένου να συνεχίσουμε το ανέμελο φαγοπότι που είχαμε μέχρι τα μέσα του 2009. Δυστυχώς γιά μας, οι κουτόφραγκοι δεν είναι τόσο κορόιδα όσο θα θέλαμε.\nΔιαβάζοντας όλον αυτόν τον χείμαρρο των ελληνικών αναλύσεων περί "οικονομικής" κρίσης, αναρωτιέμαι αν όντως είναι αυτό το πρόβλημα. Δεν μπορώ παρά να σκεφτώ τον Woody Allen. Τον Allen που έκλεισε τα 75 του πριν 3 μέρες, γιορτάζοντας τα με μιά ακόμα ταινία. Τον Allen που - δίκαια - θεωρείται σαν ένας από τους σημαντικότερους εκπρώσωπους της αμερικάνικης κουλτούρας.\nΔεν είμαι ούτε σινε-κριτικός, ούτε ιδιαίτερα φαν του Woody Allen. Ωστόσο, θεωρώ την επιτυχία του σημαντική και άξια ανάλυσης. Γιατί είναι τόσο πετυχημένος ο Allen; Τι είναι εκείνο που κάνει τις ωραιότερες γυναίκες του χόλυγουντ να θέλουν να γυρίσουν ταινίες μαζί του; Η Ursula, η Deborah, η Diane, η Susan, η Bette, η Sigourney, η Mariel, η Mia, η Anjelica, η Mira, η Christina, η Penelope, η Scarlett. Τι του βρίσκουν τέλος πάντων αυτές οι θεές;\nΟι περισσότεροι καλιτέχνες προσπαθούν να είναι πολυσχιδείς, πολύπλευροι. Αντίθετα ο Allen είναι μονοθεματικός. Εδώ και 40 χρόνια γυρίζει ταινίες με ένα και μοναδικό αντικέιμενο. Πως (και αν) θα κάνουν σεξ μερικοί νευρωτικοί αστοί κάτοικοι μιάς μεγαλούπολης. Δεν έχει ξεφύγει καν προς το βουκολικό - να περιγράψει π.χ. τον έρωτα ενός βιομήχανου με μιά χωριατοπούλα ;-)\nΟι σχέσεις που περιγράφει καταλήγουν όλες σε ερωτική αποτυχία. Σε κάθε νέα ταινία διαφέρει μόνο ο βαθμός της αποτυχίας και ο δρόμος που κάνουν οι πρωταγωνιστές μέχρι να αποτύχουν.\nΕδώ και 40 χρόνια ο Woody Allen περιγράφει - αριστοτεχνικά γιά να λέμε την αλήθεια - τις αποτυχημένες σχέσεις μιάς περιορισμένης κατηγορίας ανθρώπων και παρ' όλα αυτά θεωρείται Μέγας. Και πολύ σωστά. Αλλά γιατί;\nΗ απάντηση είναι ίσως απλή. Επειδή ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα που απασχολεί όλους μας. Την συντριπτική πλειοψηφία τουλάχιστον. Ποιά οικονομική κρίση και πράσινα άλογα; Το ζητούμενο είναι το σεξ. Αν (μου) λείψει αυτό, τι να τα κάνω τα λεφτά;\n(Ακόμα μία παρένθεση. Όπως λέω πιό πάνω, δεν είμαι φαν του Allen. Γιά μένα η ερωτική σχέση είναι απλή. Είτε την θέλεις και σε θέλει και καταλήγετε στο κρεβάτι με συνοπτικές διαδικασίες. Είτε ένας από τους δύο δεν θέλει και ψάχνεις την επόμενη. Όλες αυτές τις διαδικασίες που περιγράφει ο Allen μέχρι να τα βρουν δύο άνθρωποι δεν τις πολυ-καταλαβαίνω. Αλλά μου αρέσουν οι ατάκες στα έργα του)\nΞαναγυρνάω στους έλληνες αναλυτές της "οικονομικής" κρίσης. Είμαστε σίγουροι ότι το πρόβλημα είναι οικονομικό; Μήπως είναι σεξουαλικό τελικά;\nΚάποια στιγμή - εκεί γύρω στην αρχή των 80s - οι έλληνες πείστηκαν εντελώς ότι γιά να πηδήξουν πρέπει να κατέχουν μπεμβέ, μερσεντέ, τζακούτζι και αϊ (κάϊ) φόουν. Οι ελληνίδες πείστηκαν ότι γιά τον ίδιο σκοπό απαιτείται οπωσδήποτε γκούτσι, πράντα, στριγκάκι, ζάρα (σάρα και μάρα).\nΤο αποτέλεσμα είναι ότι όλοι δουλεύουν σαν τρελοί προκειμένου να τα δώσουν στους γερμανο-γαλλο-ισπανούς καπιταλιστές. Δέκα εκατομμύρια έλληνες αντί να κάνουν κάτι παραγωγικό, στέλνουν πλούτο από την Ελλάδα προς το εξωτερικό. Πως να μην χρεωθούν μετά; Πως να μην χρεωκοπήσει η χώρα;\nΤο Δράμα είναι ότι με αυτήν την τακτική δεν καταφέρνουν τελικά τον σκοπό τους. Αν μετά από τόσες απέλπιδες προσπάθειες κατάφερναν τελικά το πολυπόθητο, θα έλεγα(ν) χαλάλι. Αλλά δεν.\nΈχουμε καταντήσει να παραμερίσουμε κάθε ερωτική δραστηριότητα και να ασχολιόμαστε μόνο με τα χρέη. Μετά από πολύ καιρό που το σκέφτομαι αυτό, είδα σήμερα επί τέλους έναν σοβαρό άνθρωπο να περιγράφει την πραγματική βάση του προβλήματος. Ο Κ.Κ. Μοίρης, καταριέται την οικονομική κρίση και αγανακτεί - δίκαια - επειδή η κρίση περιόρισε τις ορμόνες του.\nΗ μόνη μου διαφορά με τον Κ.Κ. Μοίρη είναι ότι εκείνος - πολύ σωστά - χτυπάει με πείσμα το πόδι στο πάτωμα και λέει ότι δεν συγχωρεί κανέναν γιά την κλοπή των ορμονών μας. Εγώ σαν μηχανικός οφείλω να προτείνω λύση. Εκείνο που προτείνω είναι να ακολουθήσουμε την μέθοδο του Woody Allen. Να ασχοληθούμε επί τέλους α-πο-κλει-στι-κά με το πως θα κάνουμε σεξ. Να καταλάβουμε επί τέλους, ότι το μόνο εξάρτημα που χρειαζόμαστε γι αυτόν τον σκοπό είναι οι ορμόνες μας. Να αφήσουμε κατά μέρος τα άχρηστα αντικείμενα που μας περιβάλλουν.\nΚοινοκτημοσύνη (να ικανοποιηθούν και οι αριστεροί ιδεολόγοι), παραίτηση από άχρηστα υλικά αγαθά και ελεύθερος έρωτας. Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο Allen.\nΤα χρέη θα σβηστούν μονομιάς. Τι να πάρεις από ανθρώπους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το σεξ;\nΜιάς και η λύση που προτείνω οφείλεται στον Woody Allen, κλείνω αυτό το ποστ περιγράφοντας δύο από τις αγαπημένες μου ατάκες από όσα έχει πει / κάνει.\n-- Το σεξ ανάμεσα σε δύο ανθρώπους είναι πολύ ωραίο. Ανάμεσα σε πέντε είναι φανταστικό!\n-- Στο Bananas τον έχουν απαγάγει αντάρτες στην ζούγκλα και τον εκπαιδεύουν. Ο Allen κάθεται οκλαδόν σε έναν κύκλο μαζί με άλλους 20. Όρθιος ο εκπαιδευτής τους εξηγεί τους κανόνες επιβίωσης στην ζούγκλα. Τους βάζει να επαναλάβουν τον κανόνα "σε δάγκωμα φιδιού μαλάζω και ρουφάω την πληγή, μαλάζω και ρουφάω".\nΤην στιγμή που τελειώνει η εκπαίδευση, ξεπροβάλλει από το πουθενά ελκυστική ξανθιά που τρέχει αλλοπαρμένη. Κρατάει το ημίγυμνο στήθος της φωνάζοντας "βοήθεια, βοήθεια, με δάγκωσε φίδι" ;-)\nposted by Jolly Roger at 20:48 11 σχολια


Επιστροφή στην ενότητα Ρώμη\nΣχολές ανώτερες και ανώτατες στη Χριστιανική Ρώμη\nΣε αντίθεση με τα ψεύδη τών εχθρών τής Ελληνικής Ρωμαίικης ιστορίας, ο Δυτικός Μεσαίωνας ΠΟΤΕ δεν επικράτησε στην Ορθόδοξη Ανατολή. Εδώ δεν υπήρχε ανάγκη τού Δυτικού "διαφωτισμού", γιατί ο φως ποτέ δεν έλειψε. Ούτε οι επιστήμονες έλειψαν, ούτε οι επιστήμες, ούτε οι σχολές. Απλούστατα, μόνο ανιστόρητοι και απατεώνες θεωρούν τη λαμπρή "Βυζαντινή" ιστορία ως μεσαίωνα.\nΜερικές από τις ανώτερες και ανώτατες σχολές επί Βυζαντίου\nΆκμασε από τον 10-13ο αιώνα. Τότε οι καθηγητές ονομάζονταν "φιλόσοφοι" και "μαΐστροι" και οι έδρες "θρόνοι". Λειτούργησε μέχρι την Πτώση. Περιελάμβανε αίθουσες διδασκαλίας αλλά και πολυτελείς βιβλιοθήκες.\n6. Σχολή της μονής του Προδρόμου , ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Βατατζή και με διευθυνή τον Νικηφόρο Βλεμμύδη.\n8. Ακαδημία των Θετικών επιστημών της Τραπεζούντας. Γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη επί Μεγαλοκομνηνών. Καλλιεργήθηκαν κατά την περίοδο 1204-1461 τα μαθηματικά και η αστρονομία. Σύμφωνα με τον Δ. Κωτσάκη στο βιβλίο του " Διδάσκαλοι του γένους και αστρονομία" Αθήνα 1983, " κατά πάσα πιθανότητα, λειτουργούσε κοντά σ' αυτήν και αστεροσκοπείο" Ο Σ. Πλακίδης γράφει ότι είχαν αναπτυχθεί τόσο πολύ τα μαθηματικά και κυρίως η αστρονομία ώστε πολλοί που ενδιαφερόντουσαν γι' αυτήν έφευγαν ακόμη και από την Πόλη για να σπουδάσουν στην Τραπεζούντα.\n11. Σχολή της Εφέσου κλπ.\nΤελευταία ενημέρωση: 24-8-2004.


Μπάριο Μέχικο - Γιουβεντους Εσκαθουκένα 17/11 | Προγνωστικά για Στοίχημα\nΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ: Λίγκα Ντε Ασένσο: Απερτούρα: Πλει-Οφ: Προημιτελικά\nΗμ/νια αγώνα: 17/11/2019 21:05\nΟ συγκεκριμένος αγώνας παίχτηκε πριν 239 ημέρες. Για να δείτε την τελευταία αναμέτρηση πατήστε εδώ: Γιουβεντους Εσκαθουκένα - Μπάριο Μέχικο στις 27/5/2020\nΗ ομάδα Μπάριο Μέχικο ήταν ισόπαλη στο ημίχρονο στους τελευταίους 5 αγώνες στη διοργάνωση Λίγκα Ντε Ασένσο.\nΣτους τελευταίους 4 αγώνες της ομάδας Γιουβεντους Εσκαθουκένα, μπήκαν περισσότερα από 2.5 γκολ (στη διοργάνωση Λίγκα Ντε Ασένσο).\nΣτους τελευταίους 5 από 6 αγώνες της ομάδας Μπάριο Μέχικο, μπήκαν λιγότερα από 2.5 γκολ (στη διοργάνωση Λίγκα Ντε Ασένσο).\nΗ ομάδα Γιουβεντους Εσκαθουκένα νίκησε στους τελευταίους 4 από 5 αγώνες στη διοργάνωση Λίγκα Ντε Ασένσο.


Διενέργεια τεστ ταχείας ανίχνευσης του κορωνοϊού Covid-19 από τον Ε.Ο.Δ.Υ. στην Πανεπιστημιούπολη Α’ Ιωαννίνων την Πέμπτη 17 Μαρτίου 2022 (Αίθουσα Τελετών “Γεώργιος Μυλωνάς”) – Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων\nΔιενέργεια τεστ ταχείας ανίχνευσης του κορωνοϊού Covid-19 από τον Ε.Ο.Δ.Υ. στην Πανεπιστημιούπολη Α’ Ιωαννίνων την Πέμπτη 17 Μαρτίου 2022 (Αίθουσα Τελετών “Γεώργιος Μυλωνάς”)\nΔιενέργεια τεστ ταχείας ανίχνευσης του κορωνοϊού Covid-19 από τον Ε.Ο.Δ.Υ. στην Πανεπιστημιούπολη A΄ Ιωαννίνων\n(Πέμπτη 17 Μαρτίου 2022)\nΓίνεται γνωστό, στα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας (μέλη ΔΕΠ, ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ, ΕΕΠ, διοικητικό προσωπικό, προπτυχιακούς φοιτητές, μεταπτυχιακούς φοιτητές, υποψ. διδάκτορες και μεταδιδάκτορες), ότι την Πέμπτη 17 Μαρτίου 2022 και από τις 09.00 μέχρι τις 13.30, θα πραγματοποιηθούν τεστ ταχείας ανίχνευσης του κορωνοϊού Covid-19 (rapid test) στο φουαγιέ της Αίθουσας Τελετών “Γεώργιος Μυλωνάς” από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ.).\nΗ προσέλευση του προσωπικού θα γίνεται ελεύθερα. Όσοι προσέρχονται, παρακαλούνται να έχουν μαζί τους αστυνομική ταυτότητα και τον αριθμό Α.Μ.Κ.Α..\nΙωάννινα, 16 Μαρτίου 2022\nΠρώτη δημοσίευση στην ιστοσελίδα: 16 Μαρτίου 2022 στις 13:44\nΑνακοίνωση τεστ ταχείας ανίχνευσης Πανεπιστημιούπολη A’ Ιωαννίνων – 17.03.2022 (.doc)\nΣημαντική ημερομηνία: 17/03/2022\nΚατηγορίες: Πρυτανείας, Τεστ Ταχείας ΑνίχνευσηςΑπό Κέντρο Διαχείρισης Δικτύων Παν. Ιωαννίνων 16 Μαρτίου 2022\nΕτικέτες: 2022COVID-19SARS-CoV-2ΙωάννιναΠανεπιστημιούπολη Α΄Τεστ ΑνίχνευσηςΦοιτητική Μέριμνα\nΠροηγούμενοΠροηγούμενο άρθρο:Υποστήριξη των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κατά το ακ. έτος 2021-2022 με την ενσωμάτωση ενισχυτικής διδασκαλίας επιπρόσθετα των κυρίων διαλέξεων – 1η πρόσκλησηΕπόμενοΕπόμενο άρθρο:Προγραμματισμένη διακοπή ρεύματος στο κτίριο Μηχανικών Επιστήμης Υλικών (Πολυδύναμο 1) το Σάββατο 19 Μαρ. 2022\nΔιενέργεια τεστ ταχείας ανίχνευσης του κορωνοϊού Covid-19 από τον Ε.Ο.Δ.Υ. στην Πανεπιστημιούπολη Β’ Ιωαννίνων την Τρίτη 21 Ιουνίου 2022 (Κεντρική είσοδος κτηρίου του πρώην ΤΕΙ Ηπείρου)\nΔιενέργεια τεστ ταχείας ανίχνευσης του κορωνοϊού Covid-19 από τον Ε.Ο.Δ.Υ. στην Πανεπιστημιούπολη Α’ Ιωαννίνων την Πέμπτη 16 Ιουνίου 2022 (Αίθουσα Τελετών “Γεώργιος Μυλωνάς”)\nΔιενέργεια τεστ ταχείας ανίχνευσης του κορωνοϊού Covid-19 από τον Ε.Ο.Δ.Υ. στην Πανεπιστημιούπολη Β’ Ιωαννίνων την Τρίτη 14 Ιουνίου 2022 (Κεντρική είσοδος κτηρίου του πρώην ΤΕΙ Ηπείρου)\nΔιενέργεια τεστ ταχείας ανίχνευσης του κορωνοϊού Covid-19 από τον Ε.Ο.Δ.Υ. στην Πανεπιστημιούπολη Α’ Ιωαννίνων την Πέμπτη 9 Ιουνίου 2022 (Αίθουσα Τελετών “Γεώργιος Μυλωνάς”)


Ανατολική Ακτή Αττικής Νέα - Anatoliki Akti Attikis News: Η ΕΥΔΑΠ Ενίσχυσε τους Αθλητικούς Συλλόγους του Δήμου Σπάτων – Αρτέμιδος\nΕκπολιτιστικός Αθλητικός Όμιλος ΣΠΑΤΩΝ (Ε.Α.Ο.Σ.), ΑΟ Άρτεμις και τον Αήττητος Σπάτων.\nΌπως τόνισαν στη στήλη εκπρόσωποι των ομάδων, αφενός μεν ευχαριστούν τον κ. Μαργέτη για την πρωτοβουλία του και αφετέρου η ενέργεια της ΕΥΔΑΠ τόνωσε τα οικονομικά τους σε μια δύσκολη οικονομική περίοδο, στην οποία διακυβεύεται ακόμα και η ύπαρξή τους.\nΛίγα λόγια τους Συλλόγους\nΒασική επιδίωξη του συλλόγου είναι η σωστή και υγιής διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας, μακριά από τις κακές συνήθειες και τους «πειρασμούς» του σύγχρονου τρόπου ζωής. Ο σκοπός αυτός επιτυγχάνεται με κατάλληλο σχεδιασμό και οργάνωση, προερχόμενη απ’ την πολύχρονη πείρα μας και την συνεχή διαδικασία ανάπτυξης και βελτίωσης της ποιότητας των προπονητικών και πολιτιστικών μας προγραμμάτων.\nΣήμερα ο Σύλλογος έχει δυναμικό περί τους 150 αθλητές και αθλήτριες, ήτοι: πέντε αγωνιστικά τμήματα: Ανδρών, Γυναικών, Κορασίδων, Παγκορασιδων-2 και Παγκορασίδων-3 και τρία μη αγωνιστικά: Mini1, Mini, Παμπαίδων και ενηλίκων.\nΑΟ Άρτεμις, ιδρύθηκε το 1960 από μια παρέα φίλων, κατοίκων Αρτέμιδος.\nΈκτοτε συνεχίζει την αθλητική δραστηριότητα του, καλύπτοντας τις ανάγκες από προσφορές φίλων και φιλάθλων της περιοχής. Ο σημερινός πρόεδρος του Συλλόγου είναι ο πρώην αντιδήμαρχος Σπάτων-Αρτέμιδος κ. Χρήστος Σερέτης\nΟ Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Αήττητος Σπάτων είναι αθλητικό σωματείο, με έδρα τα Σπάτα.\nΣυμμετέχει στην Δεύτερη Κατηγορία του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α. Το στάδιο των Σπάτων που χρησιμοποιεί ως έδρα του, έχει χωρητικότητα 2.500 θεατών.\nΣτις αρχές της δεκαετίας του 1930 εμφανίζονται στην πόλη μας δύο (2) ποδοσφαιρικές ομάδες, με υποτυπώδη φυσικά οργάνωση, με την «Μεσογειακός» και «Αήττητος Σπάτων» και χρησιμοποιούσαν ως γήπεδο την αυλή του Α΄ Δημοτικού Σχολείου όπου άρχισαν να αγωνίζονται με ομάδες των γειτονικών πόλεων.\nΤο γεγονός αυτό, ως πρωτόγνωρο, κέντρισε το ενδιαφέρον των κατοίκων που συνέρρεαν κατά εκατοντάδες (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) να παρακολουθήσουν τους αγώνες.\nΟι δύο ομάδες μάλιστα έπαιξαν έναν αγώνα μεταξύ τους και το αποτέλεσμα ήταν Μεσογειακός-Αήττητος Σπάτων 8-2.\nΟ Μεσογειακός ήταν ισχυρότερη ομάδα, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία των φιλάθλων υποστήριζε τον Αήττητο. Η ύπαρξη των δύο ομάδων στη πόλη μας, όπως ήταν φυσικό, δημιούργησε έριδες και κόντρες.\nΕυτυχώς, όμως, γρήγορα οι δύο ομάδες ενώθηκαν και έφτιαξαν μια νέα με την ονομασία «Αήττητος Σπάτων». Αυτό έγινε, κατά μαρτυρία του Ευάγγελου Λουκά, το 1935-1936.\nΔημήτρης Πνευματικάτος - www.irafina.gr\nΜΠΡΑΒΟ στον Λουκά\nγια όλες τις προσπάθειες που κάνει και σε άλλα θέματα.π.χ κέντρο υγείας Σπάτων-ΑΤ Σπατων κ.α\nΕΥΔΑΠ! Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΡΙΞΕΙ ΤΑ ΣΚΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΛΟΥΚΑ ΕΣΥ ΠΟΣΑ ΠΗΡΕΣ?Ο ΜΗΤΣΟΠΟΥΘΕΝΑ ΠΗΡΕ 100.000€ ΜΠΝΟΥΣ ΚΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ,ΤΟ ΓΙΑΤΡΟΥΔΑΚΙ 50.000€,Ο ΛΑΣΤΙΧΑΣ 22.000€ ΚΑΙ Η ΚΑΜΠΟΥΡΑ ΒΑΤΡΑΧΙΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΟ 5000€ ΦΑΝΕΡΑ Κ 15000€ ΑΝ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΟ ΚΕΛ.ΜΗΠΩΣ ΛΟΥΚΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΛΑΓΟΣ ΜΛΚΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΧΡΗΜΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΦΑΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΛΕΖΑ ΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΥ ΦΟΝΙΑ?ΕΝΤΑΞΕΙ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΟΧΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ Κ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΣΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΔΑΠ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ΤΟΟΟΣΟΟΟ ΔΥΣΚΟΛΑ Κ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ Η ΕΜΑΘΕΣ Κ ΕΣΥ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΩΣ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΜΙΖΕΣ ΕΣΤΩ Κ ΜΙΚΡΕΣ? ΡΕΕΕ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΤ Ο ΜΗΤΣΟΤΙΠΟΤΑ Κ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟΥΔΑΚΙ ΠΟΥΛΗΣΑΝ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΑΤ Η ΕΥΔΑΠ ΜΕ 3000€ ΚΑΘΑΡΗΣΕ ΤΗΝ ΛΕΖΑ? 3000€ ΠΛΗΡΩΝΕΙ Η ΕΥΔΑΠ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΑΣΕΙ ΕΝΑ ΠΟΤΑΚΙ ΟΤΑΝ ΜΑΖΕΥΕΙ 3-4 ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΙΠΟΤΑ.ΡΕ ΟΥΣΤ ΠΑΛΙΟΤΟΜΑΡΑ ΖΗΤΙΑΝΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΡΩΤΕ ΤΡΩΤΕ Κ ΟΤΝΑ ΟΥΡΛΙΑΞΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΠΕΤΑΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΚΟΚΑΛΟ ΝΑ ΤΟ ΒΟΥΛΩΣΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΧΑΛΑΝΕ ΤΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ.ΡΕ ΟΥΣΤ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ ΝΤΟΥΠΛΕ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΘΕΛΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΑΜΠΕΛΙ ΝΑ ΨΟΦΗΣΕΤΕ ΑΡΓΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΚΑ ΑΒΟΗΘΗΤΟΙ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΤΕΣ.ΚΑΡΚΙΝΟ ΝΑ ΠΑΘΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΠΑΛΙΟΤΟΜΑΡΑ.\nΑνώνυμος 19 Σεπτεμβρίου 2016 - 4:26 μ.μ.\nΣταθαρει γνωμη για τον ιδιο ανθρωπο ΄΄έ! εισαι και πολυ μαλακας\nΚαλα κανανε και πηρανε τα 3000 ευρω. Τα χρειαζονταν για να μπορουν τα παιδια να αθλουνται και να μην γυριζουν τις καφετέριες. Δεν κανουν πολιτική οι ομαδες δεν παίρνουν πολιτικες αποφασεις αθλητισμο κανουν μην τις μπερδευεται με αυτα.


ΠΑΜΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟΣ Α.Σ. ΚΑΡΑΤΕ: Με 12 αθλητές στο Πανελλήνιο Κύπελλο - NOTOSPORT\nΣάββατο, 30 Μάρτιος 2019 10:33\nΠΑΜΜΕΣΣΗΝΙΑΚΟΣ Α.Σ. ΚΑΡΑΤΕ: Με 12 αθλητές στο Πανελλήνιο Κύπελλο\nΜε 12 αθλητές και αθλήτριες θα συμμετάσχει ο Παμμεσσηνιακός Αθλητικός Σύλλογος Καράτε στο πανελλήνιο Διασυλλογικό Κύπελλο Shito Ryu Kαράτε.\nΟι αγώνες θα διεξαχθούν σήμερα και αύριο στο Κλειστό Κανήθου "Τάσος Καμπούρης" στη Χαλκίδα, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καράτε.\nΠροπονητές των αγώνων θα είναι οι Ιωάννης και Ευάγγελος Μπούρας. Την αποστολή θα συνοδεύσει ο πρόεδρος της διαιτησίας της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καράτε για την Νότια Ελλάδα και μέλος της Τεχνικής Επιτροπής της Ε.Λ.Ο.Κ Ευθύμιος Μπούρας, καθώς και πλήθος κόσμου από συγγενείς και φίλους των αθλητών που θα λάβουν μέρος στους εν λόγω αγώνες.\nΟ Ευθύμιος Μπούρας δήλωσε σχετικά: «Οι αθλητές και οι αθλήτριες του συλλόγου μας, έχουν κάνει μια πολύ καλή προετοιμασία, κάτω από τις οδηγίες των προπονητών μας - χρυσού Βαλκανιονίκη - Ιωάννη Μπούρα και πρωταθλητή Ελλάδος Ευάγγελο Μπούρα και τις δικές μου νουθεσίες. Είμαι πεπεισμένος πως για μια ακόμη φορά θα τα πάμε περίφημα και οι κόποι μας θα έχουν αποτέλεσμα. Θεωρώ ότι και σε αυτούς τους αγώνες θα καταφέρουμε να πετύχουμε το τρίπτυχο που μας εκφράζει όλα αυτά τα χρόνια και μεταδίδουμε στους αθλητές μας, που είναι, ήθος, ευστροφία και δύναμη».\nΟι αθλητές που θα λάβουν μέρος είναι οι εξής: Νίκος Αδαμόπουλος στα -75 κιλά στους άνδρες, Γιώργος Χριστόπουλος στα -67 στους άνδρες, ο Αναστάσιος Χασανάκος στα -68 στους νέους άνδρες, ο Ιωάννης Μπακάκης στα -40 στους παίδες του 2007, ο Δημήτρης Σμυρνιός στην κατηγορία -30 στους παίδες του 2008, ο Κωνσταντίνος Σταθόπουλος στα +50 στους παίδες του 2007, ο Μανώλης Προϊμάκης στα -40 στους παίδες του 2008, ο Βασιλείου Παναγιώτης στα -55 στους παίδες του 2006, ο Συμεών Σταθόπουλος στα +50 στην κατηγορία των παίδων του 2007, ο Ηλίας Ηλιόπουλος στα +35 στην κατηγορία των παίδων του 2010, ο Νικήτας Δημόπουλος στα Κάτα στην κατηγορία των παίδων του 2012 και η Διονυσία Νικολοπούλου στα +54 στις νεάνιδες.\nΟι παραπάνω αθλητές θα πάρουν μέρος τόσο στο Κούμιτε, όσο και στο αγώνισμα του Κάτα.\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « ΟΜΙΛΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΠΡΙΤΖ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ: Τα αποτελέσματα της 6ης ημερίδας ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ: Διακρίσεις στον “Γύρο Θυσίας” »


Moonlight Tales: Lilith:The dark side of the moon (Κεφάλαιο 39) "Our long Temptation" [18+]\nLilith:The dark side of the moon (Κεφάλαιο 39) "Our long Temptation" [18+]\n«Δεν φεύγω από δω αν δεν μου πεις τι στο καλό ήταν όλο αυτό εχθές. » Ο Κρις ωρυόταν εδώ και ώρες να του πω τον λόγο της ξαφνικής μου αλλαγής απέναντι σε εκείνον σε σχέση με την Λίλιθ. Τον άκουγα όλο το πρωινό να με βρίζει και να με κατηγορεί ότι δεν ήμουν καλός φίλος πια. «Τι σου έχει κάνει αυτή η μικρή Ντέιμιεν?» Τον κοίταξα και συνέχισα να κάνω αυτό που έκανα επί τέσσερις ώρες. Τον αγνόησα και συνέχισα να παίζω με το κινητό μου. «Σου μιλάω.» φώναξε και χτύπησε τα χέρια μου εκσφενδονίζοντας το κινητό μου στον τοίχο. Στο δευτερόλεπτο τον είχα πιάσει από το λαιμό και τον είχα κολλήσει στον τοίχο.\n«Κοντά τα χέρια σου ηλίθιε γιατί θα ξεσκίσω την σάρκα σου και θα πετάξω τα κομμάτια σου να σε φάνε οι λύκοι στο βουνό.» Ζάρωσε στο κράτημα μου και το θάρρος του έφυγε με μιας.\n«Ντέιμιεν...» είπε τώρα σιγανά προσπαθώντας να με ηρεμήσει και να με κάνει να τον αφήσω. «Είμαι φίλος σου. Αν δεν τα πεις σε μένα σε ποιόν θα τα πεις? Στον Τσακ μήπως?» Ήθελε να ακουστεί αστείος αλλά έμεινα να τον κοιτάζω σοβαρός. «Πες μου ότι αστειεύεσαι. Ντέιμιεν εγώ είμαι κολλητός σου και θα μιλήσεις στο απροσάρμοστο?» Ο Τσακ ήταν το μόνο παιδί που είχα κρατήσει επαφή από το ίδρυμα. Ήταν ένας λύκος που στάλθηκε εκεί όταν οι γονείς του είχαν δολοφονηθεί βάναυσα μπροστά στα μάτια του από μια ομάδα βρικολάκων όταν ήταν πέντε χρονών. Θυμόταν ακόμα κάθε λεπτομέρεια και αυτό τρόμαζε τους θείους του που είχαν αναλάβει την κηδεμονία του και τον είχαν κλείσει στο ίδρυμα. Ήταν πάντα ήρεμος και απόμακρος αλλά δεν αρνιόταν ποτέ να προσφέρει την βοήθεια του σε όποιον την χρειαζόταν. Και δεν έμενε πολύ μακριά από το Μίστικ Φολς. Εκείνος μπορεί να είχε καμιά καλή εξήγηση για το τι μου συνέβαινε και τι μπορούσα να κάνω. Άφησα τον Κρις να πέσει στο έδαφος και του γύρισα την πλάτη προσπαθώντας να σκεφτώ καλά αυτή μου την κίνηση. Ο Τσακ ήταν ακίνδυνος και πολύ χαλαρός τύπος. Για αυτό ακριβώς δεν είχε τύχει να κάνουμε παρέα γιατί εγώ ήμουν ακριβώς το αντίθετο.\n«Φύγε και τα λέμε το βράδυ στο πάρτι.» πέταξα στον Κρις ενώ πήγαινα να φέρω την ατζέντα μου. Με σταμάτησε στα δυο βήματα μπαίνοντας μπροστά μου.\n«Το εννοείς ότι θα καλέσεις τον Τσακ να του μιλήσεις αντί για μένα?» ακούστηκε πληγωμένος αλλά ήξερα ότι απλά είχε θιχτεί ο εγωισμός του.\n«Όχι βλάκα. Σε διώχνω για να πας να ετοιμάσεις το πάρτι.» τον καθησύχασα. Το βράδυ είχε οργανώσει ένα έξαλλο όργιο που αποκαλούσε ‘πάρτι’. Κολεγιοκόριτσα και έτσι. Είχε καλέσει και την Λίλιθ. Ελπίζω να φαινόταν λίγο έξυπνη και να μην ερχόταν. Μόνο και το όνομα της μου προκαλούσε μια ξέφρενη και αλυσιδωτή αντίδραση σε όλα τα σημεία του σώματος μου.\n«Οκ τότε. Αλλά μην νομίζεις ότι αυτό τελείωσε.» είπε δείχνοντας μεταξύ μας. Κούνησα το κεφάλι μου αποδοκιμαστικά.\n«Κάνεις σαν γκόμενα.» του είπα και τον έσπρωξα από μπροστά μου. Προχώρησα προς την κουζίνα και αφού βεβαιώθηκα ότι είχε φύγει, πληκτρολόγησα τον αριθμό του Τσακ. Στο δεύτερο χτύπημα είχε ήδη απαντήσει.\n«Παρακαλώ?» είπε με την βαθιά μπάσα φωνή του.\n«Σε χρειάζομαι.» του είπα. Δεν χρειάστηκε να πω καν ποιος είμαι ή τίποτα τέτοιο. Ήξερε ήδη.\n«Δεν περίμενα να με πάρεις τηλέφωνο. Πόσο σοβαρό?» γέλασε εύθυμα.\n«Νομίζω ότι έχω καψουρευτεί άγρια.» Το γέλιο του κόπηκε απότομα.\n«Είμαι εκεί σε 20 λεπτά. Σε 10 αν το πατήσω λίγο.» είπε γρήγορα.\n«Πάτα το πολύ.» απάντησα το ίδιο γρήγορα.\n«Έγινε.» είπε και έμεινα να ακούω τον ήχο του τερματισμού της κλήσης. Ήταν πάντα πολύ καλό παιδί και τον θαύμαζα για το γεγονός ότι δεν είχε χάσει το μυαλό του με ότι είχε αντικρύσει. Όταν είχα προκαλέσει την πρώτη πυρκαγιά στο ίδρυμα με είχε επισκεφτεί εκείνο το βράδυ. Είχε κάτσει στο κρεβάτι μου και με κοιτούσε. Δεν ξέρω γιατί ή πως άρχισε να βγάζουμε την ψυχή μας σε εκείνη την συζήτηση. Του είχα πει τα πάντα. Για τον πατέρα μου, την μάνα μου, όλους. Το πρωί μας βρήκε εμένα στο κρεβάτι μου και εκείνον στο πάτωμα μου. Είχα μετανιώσει για ότι του είχα πει γιατί πίστευα ότι θα άνοιγε το στόμα του και θα μάθαιναν όλοι τι του είχα εκμυστηρευτεί. Όμως με εξέπληξε η αφοσίωση του. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έμαθα να εμπιστεύομαι και ακόμα μέχρι σήμερα ήταν εκείνος στον οποίο έτρεχα σε κάθε πρόβλημα μέχρι που εμφανίστηκε η Λίλιθ. Ο Κρις ζήλευε την σχέση μας γιατί δεν μπορούσε να την ελέγξει. Ως τσιράκι του πατέρα μου στην ζωή μου δεν δεχόταν να έχω αναπτύξει φιλία με κάποιον άλλον πέραν εκείνου. Όμως ο Τσακ ήταν και η μοναδική φιλία που είχα κάνει. Γιατί ότι είχα με την Λίλιθ δεν μπορούσα να το ονομάσω φιλία. Πηγαίνοντας προς το μπαρ, άνοιξα το μπουκάλι με το ουίσκι και τράβηξα μια μεγάλη γουλιά. Κοίταξα το ρολόι πάνω μου. Έντεκα και μισή. Ωραία. Στα μισά του μπουκαλιού η πόρτα χτύπησε. Όρμησα πριν προλάβει καν η Μάγια να εμφανιστεί από την κουζίνα. Άνοιξα και τον κοίταξα αναστενάζοντας.\n«Τόσο σκατά?» ρώτησε κοιτάζοντας το μπουκάλι στο χέρι μου.\n«Δεν έχεις ιδέα.» του απάντησα και έκανα στην άκρη να περάσει. Η Μάγια βγήκε χαμογελαστή να τον χαιρετίσει. Λάτρευε τον Τσακ. Τον θεωρούσε καλή επιρροή σε αντίθεση με τον Κρις.\n«Γλυκέ μου, τι κάνεις? Πόσο καιρό έχω να σε δω?» του είπε σκουπίζοντας τα χέρια της στην ποδιά της και τον αγκάλιασε.\n«Καλά είμαι Μάγια εσύ?» την αγκάλιασε και εκείνος.\n«Αχ χρυσέ μου, μου έλειψες. Μιας που είσαι εδώ θα σου φτιάξω το αγαπημένο σου γλυκό.» Η Μάγια ένιωθε πολύ προστατευτικά απέναντι του. Ήξερε την ιστορία του και της μάτωνε την καρδιά. Ο Τσακ της χαμογέλασε γλυκά.\n«Ωραία. » της είπε και απομακρύνθηκε μπαίνοντας πάλι στην κουζίνα της.\n«Τι της κάνεις ακριβώς και φέρεται έτσι κάθε φορά που σε βλέπει?» τον ρώτησα στριμμένα.\n«Λέγεται ‘ευγένεια’. Δοκίμασε το καμιά φορά δεν θα σου πέσει ο κώλος.» μου απάντησε ενώ έπαιρνε ένα κρυστάλλινο ποτήρι και θρονιαζόταν στον καναπέ. Μου έδειξε το ποτήρι και του έβαλα από το μπουκάλι μου. «Λέγε.» είπε ενώ έπινε.\n«Δεν μπορώ να στο εξηγήσω.» του είπα ειλικρινά ενώ καθόμουν δίπλα του και επέτρεπα στην θλίψη να με κυριεύσει.\n«Τότε άσε με να μαντέψω. Την θέλεις περισσότερο από κάθε τι αλλά φοβάσαι ότι θα την καταστρέψεις επειδή δεν ξέρεις τι να κάνεις με όλα αυτά που νιώθεις για εκείνη.» Τον κοίταξα τρομαγμένος. Πόσο πιο μέσα να πέσει αυτός ο ανατριχιαστικός τύπος? «Ώρα σου ήταν.» είπε απλά πίνοντας λίγο ακόμα.\n«Πως...?» ψέλλισα αβέβαιος.\n«Φαίνεται. Έχεις αυτή την λάμψη και την θλίψη που έχουν οι ερωτευμένοι.»\n«Δεν είμαι ερωτευμένος!» φώναξα τσαντισμένος και πέταξα το μπουκάλι στον τοίχο.\n«Κάνε ότι θες. Πες ότι θες. Ξέρεις ότι έχω δίκιο και αυτό δεν αλλάζει. Κάτσε τώρα.» Αναστέναξα και ξανακάθισα. Γύρισε προς το μέρος μου και μπορούσα να δω το ενδιαφέρον του.\n«Ντέιμιεν, αυτό που νιώθεις... Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο. Μακάρι να άφηνα τον εαυτό μου να το νιώσει. Εσύ μπορείς όμως. Δεν είναι όλες οι γυναίκες σαν την μάνα σου και για να έχει καταφέρει αυτή η κοπέλα να σπάσει όλες τις άμυνες σου και να ρίξει όλα σου τα τείχη πρέπει να είναι μοναδική. Μην χάσεις την ευκαιρία σου. Δεν ξέρεις αν θα σου δοθεί άλλη.» Έσκυψα το κεφάλι μπροστά του. Ένιωθα ντροπή στα λόγια του. Όχι επειδή είχε άδικο. Αλλά επειδή ήθελα να κάνω αυτό που έλεγε. Να μας δώσω μια ελπίδα.\n«Δεν μπορώ Τσακ. Το ξέρω ότι δεν είναι η μάνα μου. Δεν είναι αυτός ο λόγος που δεν προχωράω. Δεν καταλαβαίνεις.» του απάντησα θλιμμένα.\n«Τότε εξήγησε μου.» είπε ήρεμα.\n«Είμαι ο φύλακας της. Ζω για να την προστατεύω και αυτή τη στιγμή εγώ είμαι η μεγαλύτερη απειλή για εκείνη. Ξέρω ότι μπορώ να την καταστρέψω με την ανικανότητα μου να φερθώ σαν άνθρωπος. Θέλω να χαμογελάει, θέλω να είναι ευτυχισμένη και ξέρω ότι εγώ δεν μπορώ να την κάνω. Ξέρω ότι όσο και να προσπαθήσω δεν θα γίνω ποτέ αντάξιος της ούτε θα μπορώ να της προσφέρω τον κόσμο για τον οποίο έχει φτιαχτεί. Είναι ένας άγγελος και εγώ η κόλαση η ίδια. Δεν μπορώ να την αναγκάσω να ζήσει σε έναν τέτοιο κόσμο. Θέλω να παλέψω για εκείνη όσο τίποτα άλλο, αλλά ξέρω ότι αν τα καταφέρω θα είμαι η δυστυχία της. Δεν μπορώ να της κάνω τόσο μεγάλο κακό.» Ένιωσα τα μάτια μου υγρά και γύρισα το κεφάλι μου από την άλλη να μην με δει. Έφερε το χέρι του στον ώμο μου.\n«Η κατανόηση της κατάστασης είναι το πρώτο βήμα για την διαφορά Ντέιμιεν. Ξέρω ότι έχεις μια καρδιά από χρυσάφι και είμαι σίγουρος ότι και εκείνη μπορεί να το δει αν την αφήσεις. Κανείς άλλος πέρα από εσένα δεν μπορεί να της το προσφέρει αυτό. Ζηλεύω αυτό που αισθάνεσαι. Ξέρεις πόσο καιρό ψάχνω να βρω αυτό το συναίσθημα?» Τον κοίταξα με τα μάτια μου ακόμα υγρά. Μου χαμογέλασε πικραμένα και μου έδωσε μια μεγάλη αντρική αγκαλιά.\n«Αν πεις σε κανέναν ότι κλαίω για μια γυναίκα θα σε σκοτώσω.» του είπα σοβαρά.\n«Το ξέρω.» απάντησε το ίδιο σοβαρά. Άκουσα έναν ξερόβηχα και γυρίσαμε ταυτόχρονα να δούμε τον πατέρα μου να στέκεται στην πόρτα.\n«Ενοχλώ?» είπε χαμηλόφωνα. «Γεια σου Τσακ.»\n«Γεια σας. Δεν ενοχλείτε. Απλά εγώ και ο Ντέιμιεν συζητούσαμε για ένα ζευγάρι από την αγέλη μου που χάθηκε μυστηριωδώς εχθές το βράδυ.» του απάντησε. Η ευκολία του Τσακ να καλύπτει τα πάντα ήταν αξιοθαύμαστη.\n«Αλήθεια?» ρώτησε ο πατέρας μου με πραγματικό ενδιαφέρον. Αυτή ήταν η δέκατη μυστηριώδης εξαφάνιση που ακούγαμε μέσα σε μια βδομάδα και ήξερα ότι είχε αρχίσει να θορυβείται έντονα. Και έτσι πέρασαν οι επόμενες ώρες μας. Αφήνοντας το θέμα της Λίλιθ πίσω μας και ακούγοντας για μια ακόμη εξαφάνιση...\nΘα τον σκότωνα. Πραγματικά δεν ξέρω πως είχα κρατηθεί και δεν τον είχα κομματιάσει ακόμα. Τι κόπανος! Άσε με, άσε με! Η μαινάδα ούρλιαζε στα αυτιά μου. Εκείνη είχε θιχτεί πιο πολύ από εμένα.\n«Μπορείς να ηρεμήσεις? Θα πάθεις τίποτα!» Η ξαδέρφη μου η Μέρεντιθ προσπαθούσε μάταια να με ηρεμήσει. Είχε έρθει μαζί μου σε αυτό το κολασμένο πάρτι για παρέα αλλά δεν είχα ιδέα σε τι θα μπλέκαμε.\n«Συγνώμη που σε έφερα σε κάτι τέτοιο. Δεν είχα ιδέα!» Προσπάθησα να ακουστώ πάνω από την δυνατή μουσική. Ήλπιζα να μην μου κρατούσε κακία.\n«Είσαι χαζή? Μπορώ να προστατέψω τον εαυτό μου.» είπε κάνοντας τα φώτα από πάνω μας να τρεμοπαίξουν δίνοντας μου ένα παράδειγμα. Είχε την μαγεία να κυλάει στο αίμα της από την μητέρα της. Αυτό όμως δεν με καθησύχαζε ιδιαίτερα. Είχα κάνει βλακεία που την είχα φέρει σε ένα μέρος γεμάτο ξαναμμένους βρικόλακες και υβρίδια. Όμως δεν ήξερα που έμπλεκα αν και έπρεπε να το φανταστώ. Η πρώτη εντύπωση που μου είχε δημιουργήσει ήταν ότι είναι κόπανος και έπρεπε να μείνω σε αυτή, όχι να προσπαθήσω να δω το καλό σε εκείνον. Η γνωριμία μου με τον Ντέιμιεν με είχε κάνει πιο ευαίσθητη. Και πιο απρόσεχτη! Ένιωσα ένα φτερούγισμα από πεταλούδες στο στομάχι μου και ήξερα ότι ο Ντέιμιεν ήταν εκεί κοντά. Είχα συνηθίσει να έχω αυτή την αντίδραση όταν εκείνος ήταν κοντά. Γύρισα για να τον δω να μπαίνει στο σπίτι κοιτώντας γύρω-γύρω μην πιστεύοντας ούτε εκείνος στα μάτια του. Βλέποντας με στην άκρη του δωματίου με πλησίασε παρακάμπτοντας τα σώματα των έξαλλων ανθρώπων που χόρευαν –αν το έλεγες αυτό χορό- κολλημένοι, με τον φίλο του να ακολουθεί.\n«Γιατί ήρθες?» με ρώτησε περισσότερο απογοητευμένος παρά θυμωμένος.\n«Δεν ήξερα ότι προσκαλούμουν σε ένα όργιο.» απάντησα δείχνοντας γύρω μου τα ζευγάρια που υπήρχαν παντού γύρω μας να κάνουν σεξ και να τρέφονται ο ένας από τον άλλον.\n«Δεν ήθελα να δεις κάτι τέτοιο.» είπε απλά κοιτώντας μόνο εμένα έντονα. Δεν έδινε σημασία σε τίποτα τριγύρω μας και αυτό με έκανε να νιώθω ακόμα πιο ξεχωριστή.\n«Αυτό δεν είναι τίποτα.» του είπα ειρωνικά. «Ο φίλος σου είναι ο χειρότερος. Ένας Θεός ξέρει τι έχει πιεί και μάκρυνε πολύ το χέρι του.» είπα πριν καν το σκεφτώ και είδα την έκφραση του Ντέιμιεν να σκληραίνει. Ω, Θεέ μου!\n«Σε άγγιξε?» ρώτησε με τα δόντια του να βγαίνουν στην επιφάνεια και τα μάτια του να αλλάζουν. Γιατί έπρεπε να έχω τόσο μεγάλο στόμα? Κούνησα το κεφάλι μου μανιασμένα και έκανα να τον κρατήσω από το μπράτσο.\n«Όχι, Ντέιμιεν...» προσπάθησα να τα μπαλώσω αλλά μάταια. Κατευθυνόταν ήδη προς την κουζίνα και έτρεξα από πίσω του προσπαθώντας να αποτρέψω τον χαμό που θα ακολουθούσε. Γιατί, γιατί, γιατί έπρεπε να μιλήσω? Αφού ξέρω ότι παίρνει την δουλειά του στα σοβαρά! «Ντέιμιεν!» ούρλιαξα ενώ έπιανε τον Κρις από τον λαιμό και έχωνε τα δόντια του στην σάρκα του σκίζοντας την μπροστά στους φίλους τους. Ο Κρις ούρλιαξε και πάλεψε με άγαρμπες κινήσεις να ξεφύγει αλλά δεν είχε ελπίδα. Το αλκοόλ με την έλλειψη συγκέντρωσης και την δύναμη του Ντέιμιεν έκανε την μάχη άνιση. Ο Ντέιμιεν τράβηξε τα δόντια του από τον λαιμό του, του χτύπησε το κεφάλι στον πάγκο της κουζίνας και τον πέταξε στα πόδια μου. Βρέθηκε από πίσω του στο δευτερόλεπτο και τον σήκωσε στα πόδια του φέρνοντας τον μπροστά μου σε απόσταση αναπνοής.\n«Άγγιξε την ξανά!» τον πρόσταξε. Παρόλο που ήταν λιώμα δεν κουνήθηκε. Καταλάβαινε ότι αν το έκανε ο Ντέιμιεν θα σταματούσε την καρδιά του σε δευτερόλεπτα. Έμεινε να με κοιτάει με μίσος χωρίς να αναπνέει καν. «Άγγιξε την ξανά!» ούρλιαξε ξανά ο Ντέιμιεν. Ο Κρις έφυγε από τα χέρια του με μια άτσαλη κίνηση και γύρισε προς το μέρος του. Προσπάθησε να του επιτεθεί ζαλισμένα όμως ο Ντέιμιεν χωρίς ούτε καν να προσπαθήσει τύλιξε το ένα του χέρι γύρω από τον λαιμό του και με το άλλο του γύρισε το κεφάλι αφήνοντας το νεκρό σώμα του να χτυπήσει το πάτωμα της κουζίνας. Ο Ντέιμιεν ήρθε προς το μέρος μου και πιάνοντας με από την μέση με έβαλε στον ώμο του και με κουβάλησε έξω από το σπίτι με την Μέρεντιθ και τον φίλο του να ακολουθούν.\n«Είσαι καλά? Φαίνεσαι σοκαρισμένη.» με ρώτησε ο φίλος του ενώ ο Ντέιμιεν με κατέβαζε και με άφηνε να πατήσω ξανά στην γη. Απομακρύνθηκε από δίπλα μου και εγώ έμεινα να κοιτάζω σαν χαζή το κενό. Έτρεμα ολόκληρη και δεν μπορούσα να καταγράψω στον εγκέφαλο μου ότι είχα δει μόλις ένα πλάσμα να πέφτει νεκρό στα πόδια μου. Είχα δει ανθρώπους να πεθαίνουν ξανά, η Στεφ και ο Ρίκι είχαν μισοπεθάνει στα χέρια μου αλλά αυτό για κάποιο λόγο με σόκαρε τόσο πολύ. Άρχισα να τρέμω πιο έντονα και το παιδί έβγαλε το μπουφάν του και μου το φόρεσε.\n«Ευχαριστώ.» είπα με φωνή που μόλις ακουγόταν. Ο Ντέιμιεν με κοιτούσε έντονα αλλά ούτε με αυτό μπορούσα να ασχοληθώ.\n«Είσαι άξεστος.» γύρισε και είπε στον Ντέιμιεν ο φίλος του ενώ συνέχισε να στέκεται δίπλα μου.\n«Τσακ σκάσε. Κανείς δεν την αγγίζει όσο είμαι εγώ εδώ.» Το κινητό μου χτύπησε εκείνη την στιγμή και το σήκωσα με τρεμάμενα χέρια.\n«Λίλιθ?» Μια κλαμένη φωνή από την άλλη άκρη της γραμμής ούρλιαζε το όνομα μου. Αυτό με συνέφερε απότομα.\n«Στεφ? Τι έγινε?» Η Στέφανι συνέχισε να κλαίει με αναφιλητά μην μπορώντας να αρθρώσει λέξη. Έτσι περίμενα υπομονετικά.\n«Ο Ρίκι. Βρήκε κοπέλα.»\n«Και εσύ γιατί κλαις? Δεν χαίρεσαι?» Πρώτη φορά άκουγα την Στέφανι να στεναχωριέται με την χαρά του δίδυμου της.\n«Θα μείνω μόνη μου Λίλιθ. Δεν έχω κανέναν.» συνέχισε να ουρλιάζει με λυγμούς στα αυτιά μου.\n«Είσαι χαζή?» αναστέναξα. «Έρχομαι από εκεί.» έκλεισα το τηλέφωνο και κινήθηκα προς το αυτοκίνητο μου. Σταμάτησα όμως στα μισά. Είχα μια άλλη ιδέα. Πήγα πάλι πίσω στα αγόρια. «Τσακ σωστά?» ρώτησα και είδα το αγόρι να μου γνέφει. «Λίλιθ, χάρηκα.» είπα και του έδωσα το χέρι μου. «Ευχαριστώ πολύ για την ευγένεια μου και, κινδυνεύοντας να με παρεξηγήσεις θα μπορούσες να με συνοδεύσεις στο σπίτι μιας φίλης μου? Φαίνεσαι τόσο καλός και είμαι σίγουρη ότι θα μπορούσες να με βοηθήσεις.» Ο Τσακ έσφιξε το χέρι μου και μου χαμογέλασε.\n«Εγώ πάω σπίτι Λίλιθ. Πάρε με να μου πεις τι έγινε με την Στεφ.» Η Μέρεντιθ με καληνύχτισε και έφυγε.\n«Χαρά μου να βοηθήσω.» είπε ο Τσακ. Γύρισα στον Ντέιμιεν που φαινόταν έτοιμος να χτυπήσει κάποιον.\n«Ντέιμιεν έλα.» Με κοίταξε καχύποπτα και δεν έκανε βήμα. Πήγα προς το μέρος του και τον έπιασα από το χέρι. «Μην με κάνεις να σε παρακαλέσω.» του είπα και τον τράβηξα. Έπεσε πάνω μου απότομα και με κράτησε λίγο πριν πέσω πίσω.\n«Δεν θα ενοχλήσω?» με ρώτησε κάπως ειρωνικά. Ζήλευε πάλι?\n«Ποτέ δεν ενοχλείς.» του απάντησα ειλικρινά και ένιωθα πάλι αυτή την ακατανίκητη έλξη να τον φιλήσω και φαινόταν ότι και αυτός σκεφτόταν το ίδιο αλλά έπρεπε να κρατηθώ. Δεν είμασταν μόνοι και είμαι σίγουρη ότι θα γινόμασταν θέαμα. Πάντα γινόμασταν λόγω της έλλειψης αυτοσυγκράτησης. Έπιασα το μπράτσο του και τον έσυρα μέχρι το αμάξι. Φτάσαμε στο σπίτι της Στέφανι σε λιγότερο από 5 λεπτά. Βγαίνοντας από το αμάξι, ένιωσα το λεπτοκαμωμένο κορμί της να ορμάει πάνω μου με δύναμη. Την κράτησα την τελευταία στιγμή.\n«Θα πεθάνω μόνη.» γκρίνιαξε κλαίγοντας και με έσφιξε περισσότερο πάνω της.\n«Δεν είμαι μόνη.» της είπα ένοχα ενώ τα αγόρια έβγαιναν από το αμάξι. Ήξερα ότι πάνω από όλα ήταν η εικόνα της και θα με σκότωνα που άφηνα τον Ντέιμιεν ειδικά να την δει απεριποίητη και πρησμένη από το κλάμα.\n«Θα σε σκοτώσω.» ψιθύρισε και σκούπισε βιαστικά τα μάτια της. «Γεια.» γύρισε να πει στα αγόρια που την πλησίαζαν.\n«Στεφ, αυτός είναι ο Τσακ, Τσακ αυτή είναι η φίλη μου η Στεφ. Πιστεύω ότι θα μπορέσεις να την πείσεις ότι δεν θα μείνει μόνη για πάντα.»\n«Λίλιθ!» η Στεφ κόντευε να πάθει έμφραγμα με τα λόγια μου. Την είχα κάνει τόσο ρεζίλι!\n«Άμα νομίζεις κάτι τέτοιο δεν είσαι τόσο έξυπνη όσο φαίνεσαι. Απλά όμορφη.» Η Στεφ χαμήλωσε το κεφάλι και κοκκίνισε. Ο Τσακ της χαμογέλασε. Έπιασα τον Ντέιμιεν από το μπράτσο και απομακρυνθήκαμε διακριτικά. Όλα θα ήταν μια χαρά τώρα.\n«Προξενήτρα έγινες τώρα?» με ρώτησε καθώς περπατούσαμε προς τον άδειο δρόμο.\n«Νομίζω ότι ο Τσακ είναι υπέροχος για την Στεφ. Ευγενικός, καλός, ένας πραγματικός κύριος. Ότι ακριβώς χρειάζεται δηλαδή. Κάποιος να την προσέχει και να την φροντίζει. Θα προτιμούσε βέβαια εσένα, αλλά δεδομένου ότι εσύ δεν δημιουργείς σχέσεις με κανέναν και 24/7 φυλάς εμένα, μάλλον αυτό σε καθιστά ακατάλληλο.» Με κοίταξε θιγμένος.\n«Πιστεύεις ότι δεν δημιουργώ σχέσεις με κανέναν? Και μαζί σου?» Κούνησα το κεφάλι μου αρνητικά.\n«Μαζί μου ανοίχτηκες από ανάγκη, Ντέιμιεν. Και δεν έχεις δημιουργήσει σχέση μαζί μου. Έχεις φροντίσει να κρατάς τις αποστάσεις ασφαλείας.» Σταμάτησε απότομα και με κοίταξε σαν να ήμουν τρελή.\n«Όχι.» είπε πεισματικά. Τα πράσινα μάτια του γυάλιζαν.\n«Ναι. Το έχεις κάνει ξεκάθαρο ότι δεν θες κανέναν να σε πλησιάσει.» Μάλλον είχε έρθει η στιγμή να βγουν τα πάντα στην φόρα. Δεν μπορούσα να το αναχαιτίσω άλλο. Είχα φτάσει στα όρια μου και δεν άντεχα άλλο. Η στιγμή της αλήθειας ήταν ήδη εδώ.\n«Εσένα σε άφησα. Αλήθεια, είσαι η μόνη γυναίκα που άφησα να με πλησιάσει τόσο. Και για ποια απόσταση ασφαλείας μιλάς? Το έχουμε ξεπεράσει προ πολλού αυτό το στάδιο.» είπε γελώντας πικραμένα.\n«Πρέπει να σταματήσεις να φοβάσαι την απόρριψη. Δεν είναι όλες οι γυναίκες σαν την Κάρολαιν.» είπα πεισματικά.\n«Εσύ δεν είσαι?» Οκ. Με έθιγε αυτή την στιγμή. Έτσι σκεφτόταν για μένα?\n«Το ξέρεις πως όχι. Δεν θα σε πληγώσω.» Γέλασε μόνος του και γύρισε να με κοιτάξει . «Τι?»\n«Ήδη το κάνεις Λίλιθ!» Έμεινα να τον κοιτάζω με γουρλωμένα μάτια.\n«Ορίστε?» ρώτησα θιγμένη.\n«Με πληγώνεις. Ξέρεις τι είναι να είσαι για κάποιον ο μοναδικός του πειρασμός και να μην μπορεί να κάνει τίποτα για αυτό? Κάθε λεπτό αυτής της μέρας το περνάω μαζί σου χωρίς να μπορώ να σε αγγίξω και δεν μου φτάνει. Με σκοτώνει και δεν είναι μόνο αυτό. Μπορεί εσύ να είσαι ικανοποιημένη με πέντε φιλιά αλλά εγώ σίγουρα όχι. Σε χρειάζομαι, σε έχω ανάγκη περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Όχι μόνο το σώμα σου. Θέλω να μου ανήκεις Λίλιθ, Ψυχή, μυαλό και σώμα. Σε θέλω τόσο πολύ που πονάω. Θέλω να είσαι δική μου. Μόνο δική μου. Και αυτό δεν γίνεται. Είσαι απαγορευμένη για μένα και το χειρότερο? Καταλαβαίνω γιατί. Γιατί δεν σου αξίζω. Γιατί μπορώ να σε καταστρέψω. Γιατί δεν είμαι αυτό που θες, που χρειάζεσαι και δεν μπορώ να γίνω, Δεν μπορώ να αλλάξω Λίλιθ. Ούτε καν για σένα. Όσα έζησα, ότι πέρασα, δεν αλλάζει. Αυτός είμαι. Για αυτό μην μου λες για απόσταση ασφαλείας. Δεν υπάρχει πια ούτε έλεγχος, ούτε απόσταση.» Έμεινα να τον κοιτάζω μην μπορώντας να πιστέψω στα αυτιά μου και απομακρύνθηκε θυμωμένα μέχρι που εξαφανίστηκε στο τέλος του δρόμου. Τα δάκρυα μου έτρεχαν ανεξέλεγκτα και δεν μπορούσα να σταματήσω. Του είχα κάνει όντως τόσο κακό? Και πιο κύριο: Όντως με ήθελε τόσο πολύ? Άρχισα να περπατάω μόνη μου στον σκοτεινό δρόμο μην μπορώντας να ελέγξω τις αντιδράσεις μου. Δεν ήξερα τι να κάνω, δεν ήξερα που να πάω, δεν ήξερα τι έπρεπε να πω. Αν, παρότι είχα κάνει για να το αποτρέψω, τον είχα πληγώσει δεν του άξιζε τέτοιο πράγμα. Είχε περάσει πολλά και δεν άντεχα στην σκέψη ότι θα γινόμουν μια ακόμα πηγή πόνου για εκείνον. Αλλά με ήθελε. Το είχε πει. Γιατί δεν έκανε κάτι τότε? Μπορούσα να τον κάνω ευτυχισμένο. Το ήξερα. Γιατί δεν με άφηνε? Γιατί δεν μου έδινε μια ευκαιρία? Τα βήματα μου με οδήγησαν κατευθείαν σπίτι μου. Μπήκα μέσα για να δω τον θείο Στέφαν να κάθεται στο σαλόνι διαβάζοντας ένα βιβλίο.\n«Πριγκίπισσα?» με ρώτησε βλέποντας την κατάσταση μου. Τα μαλλιά μου ήταν ανακατεμένα από τον αέρα, το μακιγιάζ μου είχε χαλάσει από τα δάκρυα και τα ρούχα μου τσαλακωμένα από τις γροθιές μου. Και αυτά ήταν μονάχα ότι μπορούσε να δει. Δεν μπορούσε να δει την καρδιά μου που είχε γίνει μια πληγή που μάτωνε στο στήθος μου, ούτε την μελανιασμένη μου ψυχή. Έτρεξα προς το μέρος του, έπεσα στην αγκαλιά του και έκλαψα λίγο ακόμα. Με αγκάλιασε. «Τι έγινε μωρό μου?» ρώτησε γεμάτος ανησυχία. Οι λυγμοί μου δεν με άφηναν να μιλήσω αλλά και να μπορούσα τι να του έλεγα? Δεν μπορούσα να μιλήσω σε κανέναν για ότι είχε συμβεί.\n«Είμαι μια καταστροφή!» ούρλιαξα ενώ σπάραζα ξανά. Με χάιδεψε και μου φίλησε το κεφάλι. Δεν ήταν όμως το ίδιο. Μόνο ο Ντέιμιεν μπορούσε να με ηρεμήσει με αυτή την κίνηση.\n«Τι είναι αυτά που λες? Ποιος σε πείραξε?» Σήκωσα το κεφάλι μου να τον κοιτάξω αλλά τα δάκρυα θόλωναν την όραση μου.\n«Γιατί μένεις δίπλα μου θείε? Γιατί προσπαθείτε όλοι σας δηλαδή? Ότι και να κάνω πάντα καταστρέφω ότι αγγίζω. Καταστρέφω ότι αγαπώ. Φύγε μακριά εσύ και η θεία όσο μπορείτε. Δεν θέλω να σας κάνω κακό.» Και άλλα δάκρυα έτρεξαν από τα μάτια μου παρόλο που πάλευα να τα σταματήσω.\n«Μην λες βλακείες. Τίποτα δεν καταστρέφεις.» με παρηγόρησε γλυκά χωρίς αποτέλεσμα όμως.\n«Ναι το κάνω. Κατέστρεψα την σχέση σου με την μαμά, άλλαξα τον μπαμπά και την θεία, εξαιτίας μου η μαμά έφυγε από το Μίστικ Φολς, σας ανησυχώ συνέχεια και έφερα τον Κλάους πίσω στην ζωή σας.» Μάλλον με βασάνιζαν περισσότερα από όσα άφηνα να πιστεύω. Η συζήτηση –αν μπορείς να το πεις έτσι- με τον Ντέιμιεν είχε πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή έκρηξη συναισθημάτων.\n«Λίλιθ...» με κοίταξε μες στα μάτια με αυτή την γλυκιά έκφραση στο πρόσωπο του. « Δεν έκανες τίποτα. Όλα αυτά... Ήταν δικές μας επιλογές και πληρώσαμε το τίμημα των πράξεων μας. Αλλά όπως βλέπεις όλα κατέληξαν όπως έπρεπε. Το ότι ήρθες στην ζωή μας ήταν το πιο όμορφο πράγμα για όλους μας. Ο ερχομός σου έβαλε τα πράγματα στην θέση τους, και στην τελική είναι δική μου επιλογή τι θα κάνω.» Έμεινα να τον κοιτάζω παγωμένη καθώς ο εγκέφαλος μου έπαιρνε ξανά μπροστά. Σηκώθηκα στα πόδια μου και τον κοίταξα.\n«Ευχαριστώ θείε. Δεν έχεις ιδέα τι καλό μου έκανες.» του χαμογέλασα και έτρεξα στο δωμάτιο μου συνειδητοποιώντας τι έπρεπε να κάνω...\nΜην έχοντας τίποτα άλλο να κάνω και βγάζοντας ένα μεγάλο φορτίο από τους ώμους μου λέγοντας της αυτό που με βασάνιζε εδώ και αρκετό καιρό, είχα γυρίσει σπίτι και είχα κλειδωθεί στο δωμάτιο μου. Ο πατέρας μου προσπάθησε να μου μιλήσει, η Μάγια ακόμα και η Σάρα αλλά δεν είχα ανοίξει σε κανέναν. Με είχαν δει μπαίνοντας στο σπίτι στα μαύρα μου τα χάλια και για πρώτη φορά είχα νιώσει ότι είχαν νοιαστεί για μένα και όχι απλά για να τα ξέρουν όλα. Ακόμα και η Σάρα. Ο πατέρας μου, μου είχε πει ότι θα βγαίνανε έξω και θα έμενα μόνος μου με την Μάγια. Έτσι είχα πέσει για ύπνο. Σε έναν βαθύ ύπνο γεμάτο πρόστυχα όνειρα πάλι μέχρι που ένα δυνατό χτύπημα στην εξώπορτα με είχε συνεφέρει. Ποιος βεβήλωνε την μόνη επαφή που θα μπορούσα να έχω με την Λίλιθ? Δυνατό και επίμονο χτύπημα ακούστηκε στην πόρτα μου δευτερόλεπτο αφού η Μάγια είχε ανοίξει την κάτω πόρτα. Τι στο καλό έτρεχε?\n«Άνοιξε μου.» άκουσα την Λίλιθ να φωνάζει θυμωμένα από την άλλη μεριά. Σηκώθηκα παραπατώντας χωρίς να έχω συνέλθει ακόμα και ξεκλείδωσα χωρίς να το πολυσκεφτώ. Εξάλλου σε ότι αφορούσε αυτή την γυναίκα το μυαλό δεν συμμετείχε.\n«Τι στο...?» ψέλλισα τρίβοντας τα μάτια μου και ανοίγοντας την πόρτα. Στεκόταν στην άλλη άκρη του δωματίου με το ίδιο φόρεμα που την είχα αντικρίσει το πρώτο βράδυ. Έμεινα να την κοιτάζω άφωνος. Γιατί μου το έκανε αυτό τώρα? Τα μαλλιά της χυτά στους ώμους της, τα μάτια της να γυαλίζουν με το ίδιο φως όπως εκείνο το βράδυ και βρεγμένη ως το κόκαλο. Αστραπές ακούγονταν απέξω και αυτές δικαιολογούσαν την κατάστασή της. Την δική μου κατάσταση όμως? Και μόνο που την έβλεπα το σώμα μου ξυπνούσε από τον λήθαργο.\n«Εγώ αποφασίζω.» μου είπε ξέπνοη. Τρέχοντας είχε έρθει?\n«Λίλιθ, τι...?» Την κοίταξα νυσταγμένα ακόμα μην καταλαβαίνοντας τον λόγο που είχε έρθει.\n«Εγώ αποφασίζω αν μου αξίζεις ή όχι. Αν είσαι αυτό που θέλω ή όχι.» είπε σοβαρά. Κούνησα το κεφάλι μου αρνητικά αλλά δεν έπαιρνε το όχι για απάντηση. Έφερε τα χέρια της στο πρόσωπο μου και με τράβηξε πάνω της. Πίεσε τα χείλη της πάνω μου και έβαλα όλη την δύναμη της ψυχής μου για να της απωθήσω χωρίς να ανταποκριθώ στο φιλί της.\n«Όχι.» είπα αποφασιστικά. Αν έπαιρνα αυτόν τον δρόμο ξανά δεν θα υπήρχε επιστροφή. Έκανε να με ξαναπιάσει αλλά την έσπρωξα από πάνω μου απαλά και εκείνη αρπάζοντας με από τους ώμους με κόλλησε πάνω στην πόρτα. Πρώτη φορά την έβλεπα να χρησιμοποιεί τόση δύναμη, τόσο αποφασιστικά. Δεν αστειευόταν. Τι την είχε πιάσει? Και όμως, ότι και να την είχε πιάσει, και όσο και αν δεν ήθελα να το παραδεχτώ αυτή η ελάχιστη απόσταση ανάμεσα μας άναβε φωτιές σε όλο μου το σώμα. Με πλησίασε σε απόσταση χιλιοστών και με κοίταξε με μισάνοιχτα χείλη και το κεφάλι της ελαφρώς λυγισμένο στο πλάι. Πόσο πιο κολασμένη μπορούσε να γίνει αυτή η γυναίκα?\n«Και αν είσαι ο δικός μου πειρασμός?» με ρώτησε και με ανάγκασε να την κοιτάξω στα μάτια. «Το να σε βλέπω όλη μέρα, κάθε μέρα μετά από εκείνο το φιλί στην λίμνη νομίζεις ότι είναι εύκολο για μένα όταν το μόνο που θέλω είναι τα χείλη σου πάνω στα δικά μου ξανά? Να μην μπορώ να σε αγγίξω...» μου ψιθύρισε δαγκώνοντας το χείλος της και έσυρε τον δείκτη της στο γυμνό μου στήθος κάνοντας με να κλείσω τα μάτια ενώ χανόμουν στο άγγιγμα της. «Να μην μπορώ να κάνω αυτό...» με φίλησε απαλά στην βάση του λαιμού μου και ανατρίχιασα ολόκληρος. «ή αυτό...» ακούμπησε απαλά τα χείλη της στα δικά μου. Δεν ανταποκρίθηκα αλλά δεν την απώθησα κιόλας. Δεν μπορούσα. «Δεν μπορώ να το πολεμάω πια Ντέιμιεν, εγώ θα ενδώσω στον πειρασμό μου. Εσύ?» με κοίταξε προκλητικά κι μου ήταν αδύνατο να μην αντιδράσω σε αυτό. Την ήθελα τόσο πολύ και δεν είχα άλλη αντοχή να το παλέψω.\n«Δεν υπάρχει γυρισμός.» την προειδοποίησα αυστηρά ανασαίνοντας βαριά. Με κοίταξε χαμογελώντας μου επικίνδυνα. Θα το μετάνιωνα αλλά δεν είχα περιθώριο για σκέψεις. Την άρπαξα και την φίλησα κολλώντας βίαια τα χείλη μου στα δικά της. Την άρπαξα από την μέση και τύλιξε τα πόδια της γύρω μου. Την έριξα άγρια στο κρεβάτι και ανέβηκα από πάνω της. Με κοιτούσε αποπλανητικά και με τρέλαινε. Δεν φανταζόμουν ότι θα ερχόταν ποτέ αυτή η στιγμή και τώρα θα την ζούσα στο έπακρο. Τέρμα τα όνειρα. Μόνο πράξεις. Άρπαξα το κινητό μου από το κομοδίνο και το πέταξα με δύναμη στον τοίχο πίσω μου διαλύοντας το. Γέλασε και έκανε το ίδιο. Με τράβηξε από τον λαιμό πάνω της ξανά και με φίλησε. Αυτό και αν ήταν φιλί. Ανάγκη, πόθος, ένταση. Όλα σε ένα μονάχα απελπισμένο φιλί. Άφησα τα χείλη μου να τρέξουν στον λαιμό και τους ώμους της, στο στέρνο και στην γραμμή του στήθους της. Αναστέναξε βαριά σκίζοντας τα χείλη της με τα δόντια της. Την φίλησα ξανά γλείφοντας το αίμα από πάνω της. Τράβηξα το φόρεμα από πάνω της σκίζοντας το σε κομμάτια και έμεινα έκθαμβος με την ομορφιά της. Το τέλειο κορμί της ήταν τώρα ξαπλωμένο κάτω από το σώμα μου και με άφηνε ξέπνοο το θέαμα. Την χάιδεψα με τα ακροδάχτυλα μου περνώντας τα από το πιγούνι της στο στήθος της, και από την κοιλιά της στα καλλίγραμμα πόδια της. Αφέθηκε στο άγγιγμα μου και έριξε το κεφάλι της πίσω. Το δέρμα της ήταν τόσο απαλό και λείο και έκαιγε κάτω από τα δάχτυλα μου. Έκλεισα το στόμα μου γύρω από το στήθος της και ρούφηξα απαλά. Αναστέναξε βαθιά και τραβώντας με βρέθηκε από πάνω μου. Έσκυψε και άρχισε να δίνει υγρά φιλιά στο στήθος μου. Τα δάχτυλα της άναβαν φωτιές στο πέρασμα τους από το δέρμα μου. Την ήθελα. Την ήθελα τόσο πολύ και ένιωθα ότι και εκείνη με ήθελε. Ένιωσα τους κυνόδοντες μου να έρχονται στην θέση τους. Προσπάθησα να τους αποσύρω αλλά με σταμάτησε. Έσυρε τον δείκτη της πάνω τους.\n«Δεν φοβάμαι.» μου είπε κοιτώντας με στα μάτια. Την τράβηξα και βύθισα την γλώσσα μου στο στόμα της. Κουνήθηκε ρυθμικά πάνω μου, ακόμα με τα εσώρουχά μας και έστειλε κύματα ηδονής στο κορμί μου.\n«Σε θέλω.» της ψιθύρισα ενώ τραβιόμουν να την κοιτάξω διακόπτοντας το φιλί.\n«Δείξτο μου.» ψιθύρισε και εκεί ήταν που έπεσαν οι τελευταίες αντοχές μου. Έσκισα τα εσώρουχα της με το ένα μου χέρι και με το άλλο την χάιδεψα χαμηλά. Ένιωσα την υγρασία να κυλάει από μέσα της στα δάχτυλά μου και αναστέναξε στην επαφή. Την γύρισα ξανά και έβγαλα και το δικό μου εσώρουχο. Δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι είμασταν τόσο κοντά σε αυτό που θέλαμε και οι δυο εξ αρχής. Έπρεπε να βάλω όλη την δύναμη της θέλησης μου για να μην την πάρω άγρια με την πρώτη και να μην τελειώσω την στιγμή που την άγγιξα. Την κοίταξα μια τελευταία φορά περιμένοντας να με σταματήσει. Αλλά για μια ακόμα φορά με εξέπληξε. Τύλιξε το χέρι της γύρω μου και με οδήγησε μέσα της. Το σώμα της έλιωσε κάτω από το δικό μου και εγώ σταμάτησα να αναπνέω καθώς χανόμουν στην αίσθηση της. Τόσο όμορφα. Την ένιωσα να σφίγγεται καθώς έμπαινα πιο μέσα της και βρήκα αντίσταση. Άνοιξα τα μάτια μου απότομα και την κοίταξα έντονα. Δεν μπορούσε. Μπορούσε?\n«Λιλ?» είπα αβέβαιος. Με κοίταξε με μάτια που γυάλιζαν από επιθυμία ανασαίνοντας βαριά.\n«Δεν θα το συζητήσουμε τώρα.» μου είπε καθώς προσπαθούσε να επαναφέρει την τριβή αλλά μάταια γιατί εγώ είχα ακινητοποιηθεί. Με κοίταξε ξανά. «Ντέιμιεν, σε παρακαλώ. Σε θέλω.» Τα λόγια της με τρέλαναν αλλά έπρεπε να αντιδράσω με σύνεση. Δεν ήταν εύκολο όταν ένιωθα να πεθαίνω και το σώμα μου να με ικετεύει να συνεχίσω. Της χάιδεψα τα μαλλιά και έκλεισε τα μάτια της.\n«Θα πονέσει.» της ψιθύρισα. Δεν ήθελα να την βλάψω. Ήθελα να είναι καλά και να αισθάνεται όμορφα. Δεν φανταζόμουν ποτέ αυτή την εξέλιξη.\n«Δεν με νοιάζει.» είπε με φωνή γεμάτη λαγνεία τραβώντας με πιο κοντά της. «Θέλω να σε νιώσω.» Κουνήθηκα βίαια τρελαμένος σπάζοντας το εμπόδιο και ούρλιαξε κλαψουρίζοντας. Έριξε το κεφάλι της πίσω και συνέχισα να κουνιέμαι βίαια μέσα της. Ήταν θεϊκή. Τόσο στενή και υγρή και τέλεια. Κουνιόταν μαζί μου αν και άπειρη σε τέλειο συγχρονισμό. Τα χείλη μου δεν άφηναν στιγμή τα δικά της και δεν πίστευα να μπορούσα να σταματήσω να την φιλάω ποτέ. Οι αναστεναγμοί μας γέμιζαν το δωμάτιο αλλά τους σώπαινα με τα φιλιά μου ενώ τα νύχια της έσκιζαν το δέρμα της πλάτης μου σε κάθε ώθηση. Δεν προλάβαινα να απομακρυνθώ από το σώμα της και με τραβούσε πάλι πίσω. Δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο. Ήμουν στον Παράδεισο και στην Κόλαση ταυτόχρονα. Ήθελα να μείνω μέσα της αλλά πονούσε το κορμί μου αν δεν κουνιόμουν. Την ήθελα και η έκσταση με πλημμύριζε. Τα δάχτυλα μου θα άφηναν μελανιές στο δέρμα στα πλευρά της από το σφιχτό μου κράτημα αλλά δεν μπορούσα να κάνω και αλλιώς. Την κρατούσε λες και εξαρτιόταν η ζωή μου από εκείνη. Και εξαρτιόταν αλλά δεν θα το ανέλυα τώρα. Τώρα απλά ήθελα να νιώσω. Να την νιώσω γύρω μου, πάνω μου. Παντού. Σήκωσε τον κορμό της και φέρνοντας το στόμα της στον λαιμό μου με δάγκωσε με τα ανθρώπινα δόντια της. Κουνήθηκα σε υπεράνθρωπη ταχύτητα και κρατήθηκε σφιχτά πάνω μου ουρλιάζοντας.\n«Μην σταματάς σε ικετεύω.» ψιθύρισε ξέπνοη ενώ καθόμουν και την έφερνα από πάνω μου. Ήθελα να νιώσω όλο το γυμνό κορμί της πάνω στο δικό μου. Τα πόδια της τυλίχτηκαν γύρω μου, το πρόσωπο μου χώθηκε στον λαιμό της και εκείνη δάγκωνε απαλά τον λοβό του αυτιού μου. Ένιωσα τους τοίχους της να στενεύουν και την ανάσα της να κόβεται και ήξερα ότι τελείωνε. Ήθελα να την δω να τελειώνει. Κρατώντας την γερά με το ένα χέρι γύρω από την μέση της την ανάγκασα να με κοιτάξει. Με κοίταξε με πάθος και από τα μισάνοιχτα χείλη της βγαίνανε μικροί αναστεναγμοί και κοφτές ανάσες. Κινήθηκα πιο βαθιά μέσα της κάνοντας την να ρίξει το κεφάλι της πίσω και να ουρλιάξει το όνομα μου καθώς τελείωνε. Νιώθοντας και ακούγοντας την, την ακολούθησα βυθίζοντας τα δόντια μου στον λαιμό της και πίνοντας από εκείνη. Ο δεύτερος οργασμός της ακολούθησε αμέσως μετά κάνοντας την να τρέμει σύγκορμη. Την κράτησα πάνω μου απολαμβάνοντας την ζέστη που εξέπεμπε το κορμί της μέχρι να ακούσω την ανάσα της να επανέρχεται στο φυσιολογικό της. Το ένα χέρι της δεν σταματούσε να μου χαϊδεύει το πίσω μέρος του κεφαλιού μου ενώ το άλλο ήταν ακόμα τυλιγμένο γύρω από τον λαιμό μου. Την ξάπλωσα απαλά πίσω στα μαξιλάρια και άφησα το μισοκοιμισμένο σώμα της να ξεκουραστεί. Έμεινα να κοιτάζω το γυμνό της κορμί λουσμένο στο φεγγαρόφωτο για ώρα. Αυτή η κόρη της Σελήνης είχε σταλεί στην μαύρη ζωή μου για να την πλημμυρίσει με φως. Ο προσωπικός μου άγγελος που κοιμόταν τώρα στο κρεβάτι μου. Ότι είχε γίνει μεταξύ μας απόψε... Ο δεσμός που μας ένωνε είχε πλέον σφραγιστεί. Ναι, είχα εμπειρίες αλλά καμία δεν συγκρινόταν με αυτή. Με άγγιζε και ένιωθα να πεθαίνω από ηδονή, απομακρυνόταν από μένα και πέθαινα από μοναξιά. Αυτό που είχα ζήσει μαζί της... Δεν είχε προηγούμενο. Ήταν ότι πιο έντονο και υπέροχο μα συνάμα ότι πιο ερωτικό είχα βιώσει. Δεν ήταν αυτό που έδειχνε. Ναι, ήταν ο πιο γλυκός και όμορφος άνθρωπος στον πλανήτη αλλά είχε ένα αδιαμφισβήτητο πάθος και ήμουν τόσο τυχερός που με είχε αφήσει να το δω. Ξάπλωσα δίπλα της. Η γαλήνη που ένιωσα βλέποντας μόνο τα κλειστά της βλέφαρα ήταν ένα συναίσθημα που δεν μπορούσα να αφήσω να φύγει μέσα από τα χέρια μου. Πήγα πιο κοντά της και βύθισα το πρόσωπο μου στα μαλλιά της εισπνέοντας βαθιά το μεθυστικό της άρωμα. Δεν ξέρω αν με άκουσε ή με ένιωσε αλλά άπλωσε το χέρι της και έπιασε το δικό μου μες στον ύπνο της. Η δική μου κούραση μου χτύπησε το κατώφλι και ένιωσα τα βλέφαρα μου να βαραίνουν. Μόνο μια σκέψη έκανα πριν βυθιστώ σε έναν γαλήνιο ύπνο. Ο Τσακ για πρώτη φορά δεν είχε πέσει μέσα. Δεν ήμουν ερωτευμένος μαζί της. Την αγαπούσα με όλη μου την καρδιά...


ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΗΣ: ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ\nΜετάφραση: ΛΟΥΚΡΗΤΙΑ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ\nΕπιστημονική επιμέλεια: JEFFREY HAYNES\nΓια την ελληνική έκδοση: ΧΑΡΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ\nΣελ. 669, Φεβρουάριος 2019\nΣτη σειρά «Διεθνείς Σχέσεις» των εκδόσεων Πεδίο που έχει στόχο «να ενισχύσει τον διάλογο μεταξύ των ειδικών αλλά και να προκαλέσει το ενδιαφέρον του ευρύτερου κοινού, θέτοντας στη διάθεσή του έργα […] που αφορούν κρίσιμα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής», κυκλοφόρησε το πολύ σημαντικό έργο που σας παρουσιάζω σήμερα.\nΕίναι ένα συλλογικό έργο δεκαπέντε γνωστών καθηγητών σε κορυφαία εκπαιδευτικά ιδρύματα από όλο τον κόσμο όπως τα University of Queensland, University of Aberdeen, Institute of Defense and Strategic Studies, Bar Ilan University κ.α. Είναι χωρισμένο σε τέσσερα τμήματα. Το πρώτο αποτελείται από οκτώ δοκίμια υπό τον γενικό τίτλο «Θρησκείες του κόσμου και πολιτική». Το δεύτερο, το συγκροτούν επτά δοκίμια και εξετάζει τη σχέση μεταξύ «Θρησκείας και διακυβέρνησης». Το τρίτο τμήμα που αποτελείται από τέσσερα δοκίμια, ασχολείται με το ζήτημα της «Θρησκείας και των διεθνών σχέσεων». Τέλος, το τελευταίο μέρος του τόμου, συγκροτούν πέντε κεφάλαια που επεξεργάζονται το θέμα «Θρησκεία, ασφάλεια και ανάπτυξη».\nΤο έναυσμα για τη συγγραφή του έργου, έδωσε, όπως αναφέρει ο επιμελητής της έκδοσης, η επιστροφή της θρησκείας: «Μέχρι πρόσφατα, φαινόταν ότι οι θρησκευτικοί φορείς μπορούσαν με ασφάλεια να αγνοηθούν και στην πολιτική και στις διεθνείς σχέσεις, διότι θεωρούνταν αμελητέοι ως ομάδα. Σήμερα, ωστόσο, κυβερνήσεις, αναλυτές και παρατηρητές θα συμφωνούσαν όλοι ότι οι συνθήκες έχουν αλλάξει ποικιλοτρόπως. Το παρόν βιβλίο εξετάζει την πρόσφατη «επιστροφή» της θρησκείας στα πολιτικά δρώμενα και στις διεθνείς σχέσεις». Ενώ στόχος του εγχειρήματος, είναι «να προσφέρει μια ξεκάθαρη επισκόπηση σχετικά με το τι συμβαίνει επί του παρόντος στην αλληλεπίδραση μεταξύ θρησκείας και πολιτικής, σε εσωτερικό και διεθνές επίπεδο, αναφορικά με πλήθος ζητημάτων».\nΑν και η ελληνόφωνη βιβλιογραφία για το θέμα είναι αρκετά εκτενής και ενημερωμένη, η έκδοση αυτού του έργου στην ελληνική γλώσσα κρίθηκε απαραίτητη και «εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της μελέτης των σχέσεων θρησκείας και πολιτικής που απασχολεί, με διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον, την επιστημονική κοινότητα. Ευελπιστεί να εμπλουτίσει την ελληνόγλωσση βιβλιογραφία προσφέροντας ένα βιβλίο που χαρτογραφεί τους χώρους συνάντησης θρησκείας και πολιτικής και παρουσιάζει με εποπτικό τρόπο τόσο τους θεωρητικούς προβληματισμούς όσο και τα εμπειρικά δεδομένα».\nΤο έργο, είναι εύληπτο και δεν απευθύνεται μόνο στους ειδικούς επιστήμονες ή φοιτητές ανάλογης κατεύθυνσης, αλλά στο ευρύτερο κοινό. Γι’ αυτό όπου υπάρχει ορολογία που μπορεί να μην είναι γνωστή στους μη ειδικούς, δίνεται μια όσο το δυνατό αναλυτική ερμηνεία. Να επισημάνουμε ακόμη ότι στο τέλος κάθε δοκιμίου, παρατίθεται βιβλιογραφία, η οποία όμως είναι μόνο αγγλόγλωσση και δεν επισημαίνονται βιβλία που μπορεί να έχουν κυκλοφορήσει και στα ελληνικά.\nΤο «Θρησκεία και Πολιτική», είναι ένα έργο, που απευθύνεται σε κάθε «ανήσυχο» και σκεπτόμενο άνθρωπο.


Με έκπτωση! -26,00 € Νέο\nΜε έκπτωση! -33,40 € Νέο\n59,60 € 93,00 €\nΜε έκπτωση! -54,00 € Νέο\nΜε έκπτωση! -110,10 € Νέο\n189,90 € 300,00 €\n52,50 € 81,00 €\nΕπιτοίχιο ντουλάπι κουζίνας Soft. Χρώμα Λευκό με βελανιδιά. Οι διαστάσεις του είναι 60x30,5x72,8. Η κουζίνα Soft είναι για εκείνους που αγαπούν τα λευκά μινιμαλιστικά έπιπλα. Ο χώρος της κουζίνας...\nΕπιδαπέδια συρταριέρα Soft Λευκό με βελανιδιά...\n69,50 € 108,00 €\nΕπιδαπέδια συρταριέρα κουζίνας Soft. Χρώμα Λευκό με βελανιδιά. Διαθέτει τρία συρτάρια. Οι διαστάσεις του είναι 40x46,5x81,5. Η κουζίνα Soft είναι για εκείνους που αγαπούν τα λευκά μινιμαλιστικά...\nΕπιτοίχιο ντουλάπι κουζίνας Soft. Χρώμα Λευκό με βελανιδιά. Διαθέτει ένα ράφι στο εσωτερικό του. Οι διαστάσεις του είναι 40x30,5x72,8.Η κουζίνα Soft είναι για εκείνους που αγαπούν τα λευκά...\nΜε έκπτωση! -24,50 € Νέο\nΕπιδαπέδιο ντουλάπι κουζίνας Soft Χρώμα Λευκό με...\nΕπιδαπέδιο ντουλάπι κουζίνας Soft. Χρώμα Λευκό με βελανιδιά. Διαθέτει ένα ράφι στο εσωτερικό του. Οι διαστάσεις του είναι 30x46,5x81,5. ΤΑ ΚΑΤΩ ΝΤΟΥΛΑΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΕΠΑΝΩ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ...\nΜε έκπτωση! -17,50 € Νέο\nΕπιτοίχιο ντουλάπι κουζίνας Soft. Χρώμα Λευκό με βελανιδιά. Διαθέτει ένα ράφι στο εσωτερικό του. Οι διαστάσεις του είναι 30x30,5x72,8. Η κουζίνα Soft είναι για εκείνους που αγαπούν τα λευκά...\nΕπιδαπέδιο ντουλάπι κουζίνας Soft. Χρώμα Λευκό με βελανιδιά. Διαθέτει ένα ράφι στο εσωτερικό του. Οι διαστάσεις του είναι 60x46,5x81,5. ΤΑ ΚΑΤΩ ΝΤΟΥΛΑΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΕΠΑΝΩ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ...\nΕπιδαπέδιο ντουλάπι κουζίνας Soft ειδικά για φούρνο. Χρώμα Λευκό με βελανιδιά. Διαθέτει ένα ράφι στο εσωτερικό του. Οι διαστάσεις του είναι 60x51x81,5. ΤΑ ΚΑΤΩ ΝΤΟΥΛΑΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΕΠΑΝΩ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ...


Κοίος - Βικιπαίδεια\nΤιτάνας της νοημοσύνης, ο άξονας από τον οποίο περιστρέφονται οι αστερισμοί και πιθανόν οι ουράνιοι χρησμοί\nΣτην ελληνική μυθολογία ο Κοίος (αρχαιοελληνικά Κοίος) ήταν ένας από τους Τιτάνες, γιος του Ουρανού και της Γαίας, όπως αναφέρει ο Ησίοδος στη Θεογονία του.\nΑναφέρεται ότι ήταν πατέρας της Λητούς και της Αστερίας, τις οποίες απέκτησε με την αδελφή του, την Τιτανίδα Φοίβη, η οποία συνδέεται με τη φωτεινότητα και τη Σελήνη. Οι κόρες του Κοίου συμβολίζουν τους κλάδους της μαντικής και προορατικής ικανότητας[εκκρεμεί παραπομπή]. Σύμφωνα με τις παραδόσεις της ελληνιστικής εποχής, ο Κοίος έδωσε το όνομά του στη νήσο Κως, όπου γεννήθηκε η κόρη του Λητώ. Ακόμα μεταγενέστερα, ο Κοίος αναφέρεται ως ένας από τους Γίγαντες, λόγω της συγχύσεως που επεκράτησε στη διάκριση μεταξύ Τιτάνων και Γιγάντων. Αρκετοί μελετητές θεωρούν ότι ο Κοίος και η Φοίβη προσωποποιούσαν την πρωταρχική πηγή όλης της Γνώσης[εκκρεμεί παραπομπή]. Χάρη στη Λητώ, ο Κοίος έγινε ο παππούς δύο εκ των θεών του Δωδεκαθέου, της Άρτεμης και του Απόλλωνα.[εκκρεμεί παραπομπή]\nΜαζί με τους άλλους Τιτάνες, ο Κοίος κατακρημνίσθηκε στα Τάρταρα από τον Δία και άλλους ολύμπιους θεούς μετά την Τιτανομαχία. Στη ρωμαϊκή μυθολογία ο Κοίος ταυτίζεται με τον Polus[εκκρεμεί παραπομπή].\n↑ «Τιτάνες». Μικρός Απόπλους. Ανακτήθηκε στις 19 Απρίλιος 2016.\n↑ 2,0 2,1 2,2 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 301, τομ. 17.\n↑ Ησίοδου Θεογονία 134\n↑ Ησίοδου Θεογονία 404\nΟ Κόιος στο «Theoi.com»\nΗ γενεαλογία του Κόιου\nHistoriae Romanorum - Coeus Αρχειοθετήθηκε 2011-07-20 στο Wayback Machine.\nΑνακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κοίος&oldid=9475577"


Διαβατήριο για την Ευρωπαϊκή Ένωση - Νέα έκδοση για παιδιά - Europe Direct ΕΛΙΑΜΕΠ | Europe Direct ΕΛΙΑΜΕΠ\nΠέμπτη, 6 Νοέμβριος, 2014\t| Εκδόσεις • Εκπαίδευση\nΗ επιτυχημένη έκδοση της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα «Διαβατήριο για την Ευρωπαϊκή Ένωση» επέστρεψε!\nΜε το διαβατήριο αυτό οι μικροί μας φίλοι μπορούν να «ταξιδέψουν» σε όλες τις χώρες της ΕΕ και να μάθουν περισσότερα για αυτές. Ποια είναι η πρωτεύουσα τουΒελγίου; Πώς λέμε «γειά σου» στα δανέζικα; Ποιο είναι το πιο γνωστό αξιοθέατο της Ιρλανδίας; Ποια αξιαγάπητη ράτσα σκυλιών, γνωστά για τις μαύρες κηλίδες στο τρίχωμά τους, λέγεται ότι κατάγεται από μια περιοχή της Κροατίας;\nΣτο πίσω μέρος του βιβλίου θα βρείτε αυτοκόλλητα με νομίσματα, σημαίες και φωτογραφίες από τις χώρες αυτές που μπορείτε να κολλήσετε είτε στην αντίστοιχη σελίδα στο «διαβατήριό» σας είτε στο χάρτη της ΕΕ που το συνοδεύει.\nΤο παραμύθι διατίθεται δωρεάν στο κοινό, σε ηλεκτρονική και έντυπη μορφή.\nΓια να «κατεβάσετε» το παραμύθι σε μορφή PDF στον υπολογιστή σας πατήστε εδώ.\nΓια να προμηθευτείτε ένα έντυπο αντίτυπο επικοινωνήστε με το κέντρο πληροφόρησης Europe Direct (EDIC) της περιοχής σας. Παρακαλούμε, σημειώστε ότι τα έντυπα αντίτυπα διατίθενται σε περιορισμένο αριθμό. Ως εκ τούτου, κατά τη διανομή τους θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.


Κατέρρευσε ο (για χρόνια) εγκαταλειμμένος ναός της «Αγια-Σοφιάς της Προύσας»!\nΟ ιστορικός ορθόδοξος Ναός του Αγίου Γεωργίου στην Προύσα, που είναι γνωστός στη γείτονα και ως «Αγια-Σοφιά της Προύσας»κατέρρευσε πριν από λίγες ημέρες γεμίζοντας θλίψη τους ορθόδοξους Έλληνες της Τουρκίας και όχι μόνο\nΗ εσκεμμένη αμέλεια που έδειξαν οι τουρκικές Αρχές για τη συντήρησή του, καθώς, σύμφωνα με την «Gazete Duvar», «το ιστορικό κτίριο αφέθηκε να ρημάξει για εφτά χρόνια», είχε σαν αποτέλεσμα τελικά να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος.\nΝωρίτερα το παρακάτω δημοσίευμα έκανε λόγο για κατεδάφιση κάτι που διαψεύστηκε:\nΑποτέλεσμα τελικά της αδιαφορίας των Αρχών, που ουσιαστικά αποτυπώνει και τη νοοτροπία της κυβέρνησης Ερντογάν απέναντι σε καθετί χριστιανικό, ήταν ο ιστορικός ναός να καταρρεύσει.\n«Αποκαταστήσαμε αυτό το μέρος και ξοδέψαμε περίπου 2.000.000 τουρκικές λίρες. Στόχος μας ήταν να μετατρέψουμε τον τόπο, ο οποίος δεν χρησιμοποιείται ως τζαμί, σε πολιτιστικό κέντρο και να τον προστατεύσουμε. Κάναμε το καθήκον μας να μεταβιβάσουμε μια πολιτιστική κληρονομιά στις μελλοντικές γενιές. Ωστόσο, τα ιδρύματα “έκλεψαν” την ιστορική δομή με έναν ανούσιο τρόπο. Και αφέθηκε να σαπίσει. Για εφτά χρόνια κανείς δεν ζήτησε τη δομή. Το δημόσιο χρήμα σπαταλήθηκε εξαιτίας αυτής της αμέλειας. Ποιος θα λογοδοτήσει για αυτό; Θα καταθέσουμε μηνύσεις κατά των υπευθύνων» δήλωνε για το θέμα ο δήμαρχος Nilüfer Τουργκάι Ερντέμ.\n*το άρθρο διορθώθηκε με βάση τους κανονισμούς της Facebook