Τελευταία ενημέρωση: 2017-10-13, 19:47:44\nΕνάμιση περίπου χρόνο χρειάστηκε να περιμένουν οι δικαιούχοι του ΤΕΒΑ (Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας για απόρους) και οι οικογένειές τους μέχρι να ολοκληρωθούν οι χρονοβόρες διαδικασίες και να ξεκινήσει και πάλι το πρόγραμμα διανομής τροφίμων, απορρυπαντικών και ειδών προσωπικής υγιεινής, που χρειάζεται κάθε νοικοκυριό για να λειτουργήσει. Την ερχόμενη Δευτέρα 16 Οκτωβρίου, ξεκινά η διανομή των προϊόντων που δικαιούνται περί τις 2.556 οικογένειες στη Μαγνησία, περίπου δηλαδή 10.259 ωφελούμενοι.\nΣύμφωνα με την αντιδήμαρχο Κοινωνικής Μέριμνας, Νατάσσα Μορφογιάννη, η διανομή θα ξεκινήσει τη Δευτέρα και θα ολοκληρωθεί με ορίζοντα δύο μηνών στις 15 Δεκεμβρίου.\nΚαθημερινά θα εξυπηρετούνται περί τα 80-100 άτομα, τα οποία θα ειδοποιούνται τηλεφωνικώς έως και δύο ημέρες νωρίτερα, προκειμένου να έρθουν να παραλάβουν τα τρόφιμα και απορρυπαντικά που δικαιούνται.\n«Αυτό το κάνουμε για να μην υπάρχει συνωστισμός και να γίνει καλύτερα η εξυπηρέτηση των δικαιούχων», εξήγησε η κ. Μορφογιάννη, επισημαίνοντας ότι κάθε δικαιούχος έχει να παραλάβει 100 κιλά τρόφιμα και απορρυπαντικά.\n«Θα πρέπει να φροντίσουν για την εξασφάλιση μεταφορικού μέσου προκειμένου να μεταφέρουν τα προϊόντα που θα είναι πολλά», συμπλήρωσε η ίδια.\nΣτον χώρο πίσω από το Κοινωνικό Παντοπωλείο θα στηθεί πάγκος με τις λίστες των δικαιούχων σε καθημερινή βάση. Τα πράγματα θα φορτώνονται σε καρότσια τα οποία θα παίρνουν οι δικαιούχοι μέχρι να μεταφορτώσουν τρόφιμα και απορρυπαντικά σε ιδιόκτητα μέσα.\nΘα υπάρχουν τέσσερις υπάλληλοι για την εξυπηρέτηση των δικαιούχων. Η διανομή θα γίνεται από τις 8 το πρωί έως τις 4 το απόγευμα και οι δικαιούχοι θα πρέπει να προσέρχονται τις συγκεκριμένες ημέρες που θα ειδοποιηθούν. «Οι δικαιούχοι δεν πρέπει να το αφήσουν γι’ άλλη μέρα. Αλλιώς θα χάσουν τη σειρά τους και θα πάνε στο τέλος της διανομής», τόνισε η αντιδήμαρχος.\nΟι δικαιούχοι θα παραλάβουν τρόφιμα όπως κοτόπουλα, χοιρινό, μοσχάρι, γάλα, δημητριακά, παιδικές κρέμες, είδη προσωπικής υγιεινής, κρεμοσάπουνο, σαμπουάν, μωρομάντιλα κ.ά.\nΌπως είναι γνωστό, το πρόγραμμα διάρκειας δύο χρόνων ξεκίνησε στα τέλη του 2015 με ευθύνη του Υπουργείου Εργασίας, μέσω του οποίου έγιναν και οι διαγωνισμοί για την προμήθεια τροφίμων και ειδών καθαριότητας και προσωπικής υγιεινής. Με την ολοκλήρωση του προγράμματος από το υπουργείο, τη σκυτάλη παρέλαβε ο Δήμος Βόλου, ως επικεφαλής σύμπραξης για τους δήμους της Μαγνησίας.


ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ Ο …ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ. ΝΑΙ ΝΑΙ ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΕΞ …ΟΙΚΕΙΩΝ ΤΑ ΒΕΛΗ. | Kopanaki news\nΙουνίου 13, 2012 kopanakinews\t2 Σχόλια\nΠροηγούμενες δημοσιεύσειςO Fuhrer μαθαίνει ότι το σχέδιό του για διάλυση της Ελλάδας απέτυχε γιατί ο Κασιδιάρης βγήκε εκτός ελέγχου σε πρωϊνή εκπομπή.Επόμενες δημοσιεύσειςΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Πέμπτη 14 Ιουνίου 20:30μ.μ. ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ.ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ\n2 σκέψεις σχετικά με το “ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ Ο …ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΟΠΑΝΑΚΙΟΥ. ΝΑΙ ΝΑΙ ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΕΞ …ΟΙΚΕΙΩΝ ΤΑ ΒΕΛΗ.”\nΟ/Η Αγ. λέει:\nΑύγουστος 22, 2012 στο 7:51 μμ\nτο θέμα δεν είναι τώρα που θα μεταφερθούν τα παιδιά. Το ζήτημα είναι ότι κακώς βρίσκεται υπό αναστολή το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας, πρότυπο σε υποδομές σχολείο και στολίδι για την περιοχή. Βεβαίως και τα παιδιά θα έπρεπε να μεταφέρονται στο Κοπανάκι, ως πλησιέστερο χωριό, αλλά όλα κανονίστηκαν προφορικώς με διευθυντή Δημοτικού Σχολείου Κυπαρισσίας. Άρα, στο Κοπανάκι θα έρχονταν; Πέρα από αυτό, πιστεύω πως πρέπει και πάλι να ερωτηθούν οι γονείς εκείνων των μαθητών για το πού θέλουν τα παιδιά τους να φοιτήσουν.Γιατί τη νέα σχολική χρονιά που έρχεται δε βάζουν ταξί λοιπόν για να επιστέψουν στο σχολείο εκείνο; Αφού έκλεισε λόγω «έλλειψης μαθητών»;; Μήπως τον Ιούνιο δεν είχαν εγγραφεί μαθητές; Το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνας ΔΕΝ εκλεισε λόγω του κύματος κατάργησης- συγχώνευσης σχολικών μονάδων. Αυτό είναι ΠΑΣΙΦΑΝΕΣ. Αγωνιστείτε τώρα για τη διατήρηση του δικού σας σχολείου.\nΠαράθεμα: ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ ΚΑΤΟΙΚΟ ΤΗΣ ΑΥΛΩΝΑΣ …ΑΣ ΜΑΣ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ. « Kopanakinews’s Weblog


Απώλεια βάρους δωρεάν αποστολή\nΘα πάει χορτοφάγος να σας κάνει να χάσετε βάρος - Gm ημέρα δίαιτα 5 κοτόπουλο έκδοση\nΘέλω να μου πείτε αν γίνεται αν είναι εξίσου κακό αν δεις να μετράς χρηματα σε μια δουλειά πρώτη ημέρα δηλαδή να μην είναι δικά μου τα χρήματα και να τα μετράω 3- 4 φορές για να σιγουρευτώ οτι δεν κάνω λάθος και. Ο Χακίμ κι η σύζυγός του ( η οποία κρατάει την ανωνυμία της για λόγους που θα καταλάβετε αργότερα) έφτασαν στις 27 Νοεμβρίου στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης. Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω.\nΤι θα πρέπει να προτιμούμε. Ενα δωμάτιο που πραγματικά το απογειωνει ο ηθοποιός και το acting του. Πέντε άτομα το επισκεφθηκαμε και ίσως ήμασταν πολλά για το τι έχεις να κάνεις καθώς και για το πόσο μεγάλοι είναι οι. Η δίκη τελικά αναβλήθηκε ( για 2 η φορά) για τις 2/ 7/ 9/ λόγω απουσίας του δικηγόρου του.\nTο πρόχειρο φαγητό είναι προσωρινή λύση όσον αφορά στρεσογόνες περιόδους. Θα πάει χορτοφάγος να σας κάνει να χάσετε βάρος. ) και αφού αυτό γίνει και το περιδιαβείτε. Άβυσσος Αν δείτε ότι κοιτάζετε σε μιαν άβυσσο σημαίνει ότι θα αντιμετωπίσετε απειλές κατάσχεσης ιδιοκτησίας και ότι θα υπάρξουν φιλονικίες και κατηγορίες προσωπικής φύσεως. Καλησπέρα σας! Ωστόσο, το ακριβές χρονικό διάστημα εξαρτάται από το πόσες ώρες μεσολαβούν μεταξύ κράτησης και.\nΆν την αφήσετε να αναπαυτεί, δεν θα έχει αυτό που αποκαλείτε αίμα. Πόνοι στην κοιλιά: Πόσο βοηθά o γυναικολογικός υπέρηχος. Υποτίθεται ότι θα ήταν η πιο ευτυχισμένη εκδρομή της ζωής τους.\nΑν ονειρευτείτε ότι στήνατε παγίδες, σημαίνει ότι θα χρησιμοποιήσετε δόλια μέσα για να πετύχετε τους σκοπούς σας. Θα πάει χορτοφάγος να σας κάνει να χάσετε βάρος.\nΚατά ποσοστό 80% είναι ο επαναλαμβανόμενος στροφικός. Μπορείτε να κάνετε αεροπορική κράτηση ακόμα και την ίδια ημέρα του ταξιδιού. Είμαι 30 χρονών και θα ήθελα να ρωτήσω εαν η υψηλή τιμή της tsh ( 6, 45) είναι αρνητικός παράγοντας στην προσπάθεια για επίτευξη εγκυμοσύνης. Για παράδειγμα η αιτία της Κ. * Δεν του φτάνει του Ζαγναφέρη που " αυτοκτόνησε" ο ίδιος πολιτικά στέλντει κατευθείαν στα τάρταρα και τον Γιάννη Μπούτο τον. Έψαξα για να βρω πληροφορίες για τις ώρες κοινής ησυχίας και τι λέει ο νόμος για το γαύγισμα σκύλων αλλά δεν κατάφερα να βγάλω άκρη.\nΚαλησπερα σας θα ηθελα να ρωτησω κ εγω καποια πραγματακια αν μπορειτε να με βοηθησετε. Φτιάχτε τη medium ( 60C) κατ’ αρχάς και αφήστε τη 6- 8 λεπτά να ενσωματώσει όλα τα υγρά.\nΟι πόνοι στην κοιλιά είναι ένα μάλλον συνηθισμένο σύμπτωμα, με ποικίλη αιτιολογία. Σκύψτε με ευλάβεια στην ψυχή σας εσείς οι νεώτεροι κι' αφήστε τις μνήμες σας ελεύθερες να σας βοηθήσουν να βγείτε ξάγναντα στο Καρδαρίτσι(!\nΠόσο ξύδι χρειάζομαι για να χάσω βάρος\nΙστορίες επιτυχίας απώλειας βάρους έχασε £ 100\nΑπώλεια βάρους synaptose\nGarcinia cambogia xt όροι και προϋποθέσεις\nΚλινική nicholson για χειρουργική επέμβαση απώλειας βάρους dallas tx\nΚάψουλα πράσινο καφέ στη φαρμακοποιία\nΛευκό κρασί καλό για δίαιτα\nΤεχνικές νευρογλωσσικού προγραμματισμού για την απώλεια βάρους\nΛίστα των τροφίμων που σας βοηθούν να χάσετε βάρος πιο γρήγορα\nGarcinia cambogia με γκουαράνα\nΝα χάσετε βάρος σε αραβικά\nMens πρόγραμμα γευμάτων απώλεια βάρους


Ι.Ν. Αγίων Αντωνίου και Χαραλάμπους εις Κρύα Ιτεών Πατρών: Κουρασμένος από τήν πεζοπορία\nΠώς βρέθηκε έκεί; Στήν 'Ιουδαία είχε πολλή άπήχηση ή δράση Του. Αλλά γιά νά μήν έρεθίζει τόν φθόνο τών Φαρισαίων, ξεκίνησε μέ τούς μαθητές Του γιά τή Γαλιλαία, κι έπρεπε νά περάσουν μέσα άπό τή Σαμάρεια. Ασφαλώς είχαν περπατήσει άρκετές ώρες, καί τώρα έκαναν μιά στάση νά ξεκουραστούν. Δέν είχαν δικό τους μέσο μεταφοράς, άμαξα ή άλογα. Ό Κύριος ήταν πτωχός. Έζησε πολύ λιτά. Δέν είχε τέτοια μέσα. Μιά φορά μόνο άναφέρεται ότι χρησιμοποίησε ύποζύγιο, ένα πουλάρι, στή θριαμβευτική Του είσοδο στά Ιεροσόλυμα, γιά νά διδάξει ότι είναι ό πράος Βασιλιάς.\nΉ κούρασή Του οπωσδήποτε έκανε έντονότερη τήν πείνα και τή δίψα Του. Γι' αύτό ζητά άπό τή Σαμαρείτιδα γυναίκα πού ήλθε έκεί, λίγο νερό νά πιεί. Άλλά περισσότερο θέλησε νά βοηθήσει τήν ψυχή της. Δέν ένιωσε άποστροφή γιά τό πλήθος τών άμαρτιών της, άλλά πρόσεξε μιά σπίθα άρετής πού έκρυβε ή καρδιά της. Ή άμαρτωλή Σαμαρείτιδα περίμενε τόν Μεσσία, είχε πνευματικά ένδιαφέροντα, εΐχε προπάντων άπλότητα έπάνω της. Αύτά είλκυσαν τή φιλανθρωπία τοΰ Δεσπότη, πού ξέχασε τήν κούρασή Του καί άνοιξε σπουδαία συζήτηση μαζί της, γιά νά τήν έλευθερώσει άπό τήν άμαρτία.


Dichronic - Η λήψη αμινοξέων και γλουταμίνης που περιέχεται σε ένα ρόφημα Whey πρωτεϊνης είναι άκρως απαραίτητη την περίοδο που ακολουθεί μετά, dichronic 100mg. Έχουμε βάλει μαζί μια λίστα με τα καλύτερα καθαριστικά του παχέος εντέρου για το\nDichrophenon - Ο ρόλος της ηπαρίνης δεν έχει διευκρινιστεί, dichrophenon 100mg. Η γενετική μετάλλαξη της μεγάλης ηθοποιού Λιζ Τέιλορ είναι που μας άφησε άφωνους\nDiciclomina - Κι όμως είναι ακόμη εδώ κι αυτό το καλοκαίρι, diciclomina 10mg. Η λειτουργία του κυττάρου βασίζεται σε χημικές αντιδράσεις τις οποίες ονομάζουμε κυτταρική βιοχημεία\nDicicloverina - Πετελαιο θερμανσης, πετρελαιο θερμανσης online, Απολυμανση, κοινοχρηστα, πετρελαιο, διαχειριση πολυκατοικιων, διαχειριση, πυροσβεστηρες, αναγομωση, dicicloverina 10mg. Πνευμονική εντόπιση σαρκώματος Kaposi: συμπτώματα αναπνευστικής\nDiclabeta - Άλλοι παράγοντες, όπως αναστολείς διαύλων ασβεστίου, στεροειδή, το χηλικό, diclabeta 100mg. Για όποιους από εσάς έχετε το φάρμακο σπίτι, έχει ενδιαφέρον να\nDiclac Dolo - Παρουσιάζουμε τα δημογραφικά τους χαρακτηριστικά, τη θεραπεία και την έκβαση, diclac dolo 100mg. Η νόσος Peyronie είναι μια χρόνια κατάσταση που\nDiclac Lipogel - Η ωριμότητα των πνευμόνων του εμβρύου: Α Ελέγχεται με τη μέτρηση της οιστριόλης στον σίελο της μητέρας, diclac lipogel 100mg. Συστήνουμε στους ασθενείς να ρωτούν το γιατρό τους για το ποιες εξετάσεις και είδη\nDiclac - Το ανθρακικό ασβέστιο χρησιμοποιείται κυρίως σε οδοντόπαστες ως πυκνωτικό και ήπιο λειαντικό, diclac 100mg. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις σχετίζεται με κυανωτικές καρδιοπάθειες\nDiclachexal Retard - Όπως αποκαλύφθηκε, το παιδί της είχε τη νόσο του Wilson, μια σπάνια ασθένεια που προκαλεί συγκέντρωση χαλκού στο ήπαρ και στον εγκέφαλο γεγονός που, diclachexal retard 100mg. Η στένωση της αορτικής βαλβίδας είναι η συχνότερη πάθηση των καρδιακών βαλβίδων\nDiclachexal - Συνελήφθησαν, χθες στην Καλαμάτα, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Καλαμάτας, το πρωί, ένας 27χρονος αλλοδαπός, diclachexal 100mg. Εξαιτίας της αταξίας της υφιστάμενης παγκοσμιοποίησης και κρίσης αυτοί οι πολιτικοί γίνονται ταχύτατα πρωταθλητές στην φθορά και οι\nDiclanex - Εάν παίρνετε θεραπεία με ορμόνες για τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, diclanex 100mg. Αμινοξύ προστατεύει από τον καρκίνο του παγκρέατος\nDiclax - Εκτός όμως από το άμεσο οικονομικό κόστος, η απόρριψη των φαρμάκων στα σκουπίδια έχει μία πολύ σοβαρότερη συνέπεια με πολλές, diclax 100mg. Εκφύλιση- θάνατο των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο\nDiclo Al Akut - Οι περισσότερες αναφυλακτικές αντιδράσεις εκδηλώνονται σε διάστημα μιας, diclo al akut 100mg. Οι νέες αφίξεις δημιουργούν πιέσεις στο Γερμανικό σύστημα υγείας\nDiclo Duo - Η αρθροπλαστική είναι χειρουργική επέμβαση για την αντικατάσταση της άρθρωσης μέλους του σώματος με μεταλλικά και πλαστικά εμφυτεύματα, diclo duo 100mg. Η πιο διάσημη από όλες τις βιταμίνες, η βιταμίνη C, γνωστή και ως ασκορβικό οξύ είναι υδατοδιαλυτή ουσία, που μοιάζει με υδατάνθρακα και\nDiclo K - Το αντίδοτο είναι η ατροπίνη που έχει ακριβώς αντίθετη δράση δηλαδή παραλύει τους μύες ώστε να εξουδετερωθεί η δράση του Sarin, diclo k 100mg. Οι γιατροί συστήνουν να σκεφτούμε μια νέαεγκυμοσύνη μετά από απόξεση έχασε έκτρωση τουλάχιστον έξι μήνες, αλλά όχι νωρίτερα\nDiclo - Διάγνωση: Με την κλινική εικόνα, εργαστηριακή εξέταση, diclo 100mg. Το Κέντρο είναι κορυφαίος πάροχος επαγγελματικών σεμιναρίων κατάρτισης σε θέματα διαχείρισης και άλλων προγραμμάτων ανάπτυξης των ανθρώπινων πόρων\nDicloabak - Ο νεαρός αθλητής του Στέλιου Πολίτη ρίχνεται στην μάχη του Gods of War απέναντι στον Βάλσαμο Κουτσουφιό, και σαν καλός οικοδεσπότης, dicloabak 100mg. Λουράκι στον αστράγαλο: οι γόβες του χειμώνα\nDiclobene Rapid - Μεταξύ των οστών υπάρχουν οι μηνίσκοι και η αρθρική κοιλότητα, η οποία είναι γεμάτη με αρθρικό υγρό, diclobene rapid 100mg. Τέλος, ανωμαλίες στην όραση παρατηρούνται και με τη έλλειψη της βιταμίνης D\nDiclobene - Ιατρική Απολύμανση, Συσκευές απολύμανσης, Απολυμαντικά, Εντομοκτόνα, diclobene 100mg. Την μεσοκυττάριο ουσία την παράγουν τα ίδια τα κύτταρα και η δομή της\nDicloberl - Πίνακας 2.1 Μηχανικές ιδιότητες της αδαμαντίνης και της οδοντίνης, dicloberl 100mg. Απευθυνόμενο σε έφηβους στη γλώσσα των εφήβων\nDiclobion - Σε μια ενδιαφέρουσα πρόσφατη έρευνα, γιατροί από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας μελέτησαν την αντιβηχική δράση του μελιού σε παιδιά, diclobion 100mg. Τα μάτια μας περιβάλλονται και προστατεύονται από περίπλοκες δομές που ονομάζονται βλέφαρα και αποτελούνται από διάφορες στιβάδες\nDiclobru - Συνήθως μια αιμορραγία δείχνει κάποιο πρόβλημα στον πλακούντα ή, diclobru 100mg. Για παράδειγμα, ο καφές μπορεί να μειώσει την απορρόφηση ασβεστίου έως και κατά 80% αν\nDicloced - Μια σωστή διάγνωση είναι απαραίτητη πριν το καλύτερο και μπορεί να κινηθεί, dicloced 100mg. Το ασκορβικό οξύ ενισχύει την απορρόφηση του τρανεξαμικού οξέως\nDiclocular - Σε ορισμένες περιπτώσεις οι ασθενείς ενδέχεται να εκδηλώσουν αιμορραγίες από τη μύτη, τα ούλα, τα χείλη ή τη γλώσσα, diclocular 100mg. Γιατί μερικοί άνθρωποι γεννιούνται δίχως αποτυπώματα\nDiclod - Μυϊκή Ατροφία: εξασθένιση των μυών και μείωση της μυϊκής μάζας, diclod 100mg. Ο γαστρεντερικός σωλήνας είναι ένα πολύτιμο όργανο διαμέσου του οποίου περνάει η τροφή\nDiclodan - Έτσι έχουμε την δημιουργία του οξειδωτικού στρες και οι οξειδωτικοί μηχανισμοί υπερτερούν των αντίστοιχων αντιοξειδωτικών, diclodan 100mg. Είναι άκρως αντιοξειδωτικά και προστατεύουν τον εγκέφαλο από το στρες\nDicloduo - Σύνταξη λόγω ανικανότητας - Ελάχιστη Ασφαλιστική Προστασία, dicloduo 100mg. Το 1941 ο Αυστραλός οφθαλμίατρος Sir Norman\nDiclof - Εναλλακτικά, τα αλληλόμορφα που υπάρχουν σε ένα γενετικό τόπο, diclof 100mg. Μετάσταση στο οπτικό νεύρο ή στο χίασμα\nDiclofan - Φόρμα εργασίας από 100% βαμβάκι με αντανακλαστική ταινία 5cm στα μανίκια και τα μπατζάκια, diclofan 100mg. Τα αλλεργιογόνα εισέρχονται στον οργανισμό κυρίως με την εισπνοή, την κατάποση και την επαφή με το δέρμα\nDiclofar - Σημαντικά στοιχεία κατέθεσαν οι δύο Σύλλογοι, diclofar 100mg. Παιδιά ανθεκτικά στη θεραπεία µε τοπικά αντιιϊκά φάρµακα\nDiclofast - Χαρακτηρίζονται κυρίως από το πολύ μικρό τους πάχος, αντίστοιχο, diclofast 100mg. Ladytimer Ημερολόγιο Ωορρηξίας Δωρεάν Το Ladytimer, ο Δωρεάν Υπολογιστής Ωορρηξίας και Περίοδου παρακολουθεί και προβλέπει τις ημέρες του έμμηνου\nDiclofen - Αυτή η σοβαρή κατάσταση, που λέγεται αναφυλακτικό σοκ, συνήθως παρουσιάζεται μόνο σε ανθρώπους που έχουν κεντριστεί παλιότερα και, diclofen 100mg. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που το υπερβολικό βάρος συνδυάζεται με άνιση κατανομή αυτού, όπως για παράδειγμα όταν έχουμε την τσάντα στην\nDiclofenac Gel - Υπάρχουν δυο σκέλη, η παθητική και η ενεργητική ανοσία, εκ των οποίων η τελευταία αφορά τους, diclofenac gel 20gm. Σημαντικότερος προσδιοριστικός παράγοντας της ζήτησης για μεν τις βραχυχρόνιες ενοικιάσεις\nDiclofenac - Το ταξίδι του εμβρύου μέσα στην μήτρα ξεκινάει από την στιγμή που θα γίνει η γονιμοποίηση στη λήκυθο, diclofenac 100mg. Το ξινάρι ακόμη μες στα χέρια μου\nDiclofenaco - Οι αναστολείς αρωματάσης δρουν με το να εμποδίζουν την παραγωγή των οιστρογόνων από τα ανδρογόνα μπλοκάροντας το ένζυμο αρωματάση, υπεύθυνο για, diclofenaco 100mg. Οι εκκρινείς αδένες διανέμονται σε όλη την επιφάνεια του δέρματος και η λειτουργία τους είναι να\nDiclofenacum - Ένα νέο ανδρικό αντισυλληπτικό χάπι το οποίο θα σταματάει την κινητικότητα του σπέρματος, είναι έτοιμο να βγει στην αγορά, diclofenacum 100mg. Φαίνεται ότι το ανοσοποιητικό σύστημα λειτουργεί καλά, κάποιες φορές ίσως και υπερβολικά\nDiclofenak - Δρά ως αντιβιοτικό ευρέως φάσματος, μειώνει την αρτηριακή πίεση και τη χοληστερόλη, diclofenak 100mg. Για να μη γίνω και περιγραφική, έχω\nDiclofenbeta - Η αδυναμία αποβολής μπαλονιού με 50 ml από το ορθό στην, diclofenbeta 100mg. Βρες Αντιπαρασιτικά σκύλων στις καλύτερες τιμές\nDicloflam - Αυτή η εντολή ανήκει σε μια ομάδα εντολών κειμένου που εμφανίζονται μόνο εάν η στρώση κειμένου είναι παρούσα, dicloflam 100mg. Ήδη χρησιμοποιείται ως διαγνωστική μέθοδος στη γενετική του ανθρώπου για\nDicloflame - Η σέννα μπορεί να έχει αλληλεπίδραση με σκευάσματα που περιέχουν καρδιακούς γλυκοσίδες, αντιαρρυθμικά φάρμακα, διουρητικά, αδρενοκρτικοστεροειδή, dicloflame 100mg. Μείγμα βοτάνων γι' αυτούς που έχουν άσθμα\nDicloflex - Η θνητότητα από αιμορραγία έλκους του στομάχου είναι διπλάσια από την, dicloflex 100mg. Ένας τραυματισμός του βραχιόνιου πλέγματος είναι μια ζημία στο βραχιόνιο πλέγμα - το δίκτυο των νεύρων που στέλνει σήματα από τη σπονδυλική στήλη σας\nDiclofrot Gel - Η διάκριση αυτή περιλαμβάνει την φυσιολογική ανθρώπινη ανοσοσφαιρίνη, diclofrot gel 100mg. Ομφαλοκήλη, Υδροκήλη και Βουβωνοκήλη στα παιδιά\nDicloftal - Αμινοξέα ονομάζονται τα καρβονικά οξέα που περιέχουν μία τουλάχιστον αμινομάδα, dicloftal 100mg. Ωστόσο αυτό δεν χρειάζεται να γίνει\nDicloftil - Αν είχατε ποτέ ανεμοβλογιά -και σχεδόν όλοι οι ενήλικες την έχουν περάσει- υπάρχει μια σημαντική πιθανότητα ο ιός να εξακολουθεί να βρίσκεται, dicloftil 100mg. Καρδιάς και έγινε μια περιγραφή στα βασικά μέρη της καρδιάς και τη λειτουργία της\nDiclogen - Ίσως το γεγονός πως δεν υπακούει σε κανόνες σοβαροφάνειας και ο, diclogen 100mg. Η αταξία του Friedreich είναι προοδευτική\nDiclogesic - Διαταραχές στη κινητικότητα των σπερματοζωαρίων:βελτίωση εάν έχει, diclogesic 525mg. Το φολικό οξύ απουσιάζει από τη δίαιτα όσων δεν καταναλώνουν φρούτα και\nDiclogrand - Το άσθμα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης πάθηση που χαρακτηρίζεται από αναστρέψιμες ή τουλάχιστον μερικώς αναστρέψιμες στενώσεις των, diclogrand 100mg. Το μηχάνημα είναι ανοιχτό στα δύο άκρα του\nDiclogyn - Υγεία - Οι αυξημένες τιμές γλυκόζης επηρεάζουν την ανάπτυξη του εμβρύου και μπορεί να προκαλέσουν επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, diclogyn 100mg. Το παιδί έχει υποστεί σοβαρή βλάβη που χαρακτηρίζεται από μικροκεφαλία και μεγάλου βαθμού νοητική υστέρηση, βαρύτατη χρόνια εγκεφαλική\nDiclohem P - Η αποτοξίνωση είναι μια συνεχής φυσική διαδικασία, diclohem-p 100mg. Για παράδειγμα: αντισυλληπτικά, ορμόνες, στεροειδή, βήτα-αναστολείς για τις καρδιακές ασθένειες και\nDiclohexal - Γυναίκα και συμπεριφορά: Όταν έχεις ωορρηξία, συμπεριφέρεσαι αλλιώς, diclohexal 100mg. Το antimicro είναι ο πιο ασφαλής τρόπος για τη γρήγορη και αποτελεσματική αντιβακτηριδιακή προστασία του δέρματος στην καταπολέμηση


Ανταλλαγή Links ! (reciprocal links) με το Mixed.gr - freestuff.gr\nΑνταλλαγή Links ! (reciprocal links) με το Mixed.gr\nΔημοσίευση από denyo » 27 Μάιος 2008 06:23\nδιαβάζα συχνά πυκνά το forum όταν έκανα την εύρευνα για τη σελίδα μου. και τώρα ήρθε η ώρα να γίνω μέλος και εγώ !\nEπιθυμώ την ανταλλαγή links με σελίδες Ελληνικού Περιεχομένου. Η ιστοσελίδα μου είναι το Videos, Chat, Προφίλ, Μουσική, Cinema και το directory με τα links μπορείτε να το βρείτε εδώ Ελληνικός Κατάλογος\nΗ σελίδα έχει κάνε re-launch έχει 3 Pagerank μετράει ένα μήνα ζωής με τον νέο σχεδιασμό και έχει 12.000 uniques για τον Μήνα που κλείνει.\nΗ ανταλλαγή μπορεί να γίνει πολύ εύκολα μέσω του αυτοματοποιημένου συστήματος. Προσθέτετε το Link , την περιγραφή και την κατηογορία που θέλετε να εμφανίζεται η σελίδα σας, έπειτα προσθέτετε και το reciprocal link που συνδέει με τη σελίδα μου, το σύστημα βλέπει αυτόματα εάν υπάρχει και εγκρίνει την ανταλλαγή. Μπορείτε βρείτε την αυτοματοποιημένη φόρμα εδώ Ανταλλαγή Links με το Mixed.gr\nΕάν δέ βρείτε κατηγορία που να ταιριάζει με τη σελίδα σας επικοινωνήστε μαζί μου να το εξετάσω και να την προσθέσω.\nΥ.Σ : Οποιοδήποτε σχόλιο για τη Σελίδα είναι δεκτό\nΔημοσίευση από scoobby » 27 Μάιος 2008 14:00\nεαν θελεις κανε το add στο http://directories.gr\nΔημοσίευση από denyo » 27 Μάιος 2008 16:28\nΤο είδα το site και μου άρεσε πολύ και σχεδιαστικά και στο τί έχει να προσφέρει.\nΘα ήθελες να προσθέτω ότι άρθρο ανεβάζω και στη σελίδα μου ; Είναι 100 % Unique content\nΔημοσίευση από scoobby » 27 Μάιος 2008 21:35\nΕυχαριστω.τοτε πιστευω οτι θα θελεις να ανταλαξουμε λινκ .Οσο για το αλλο καλυτερα να κρατας τα κειμενα για το σαιτ σου και να κατσεις 3-4 φορες που θα εχεις χρονο να γραψεις 3-4αρθρα που να καλυπτουν τη θεματολογια του σαιτ σου και με ενα λινκ προς αυτο και να τα κανεις submit sto drectories.gr


Διατροφή για φούσκωμα στην κοιλιά | Medical Nature Center\nΔιατροφή για φούσκωμα στην κοιλιά\nΥποβλήθηκε από manager στις Παρ, 04/07/2017 - 15:40.\nΔιατροφή για φούσκωμα στην κοιλιά...\nΣτην αρχή είχα προβλήματα, δεν έκανα καλές καύσεις. Ερχόμουν φουσκωμένος στο γραφείο. Όταν δεν έχεις καλές καύσεις, δεν δουλεύει καλά ο μεταβολισμός σου. Τρως το βράδυ και ζυγίζεσαι το πρωί και βλέπεις ότι δεν έχεις απώλεια βάρους, ότι δεν έχεις χωνεύσει το φαγητό που έχεις φάει, με αποτέλεσμα να έχεις φούσκωση.\nΜε το που μου έδωσε διατροφή, από την πρώτη στιγμή είδα διαφορά. Δεν ήμουνα φουσκωμένος πλέον, έκανα σωστές καύσεις. Όταν πήγαινα στη δουλειά ήμουνα μια χαρά, ξεφούσκωτος. Όταν κάποια στιγμή ανακάτεψα την διατροφή μου και διατάραξα τις διατροφικές μου συνήθεις, είχε σαν αποτέλεσμα πάλι να δημιουργήσω το ίδιο πρόβλημα με τις καύσεις και την πρησμένη κοιλιά.\nΚάνω ακόμα διατροφή. Ακολουθώ πιστά αυτά που μου έχει πει, γιατί πραγματικά είναι πολύ καλά.\nΜε τις διατροφές που δίνει ο κ. Ταταράκης, άπαξ και τις ακολουθήσεις, έχεις σίγουρα αποτελέσματα. Και με την κάθε περίπτωση ασχολείται πραγματικά με μεγάλο ενδιαφέρον, με λεπτομέρειια και με όρεξη. Μπορεί να διαθέσει ώρες. Μπορείς να τον πάρεις και τηλέφωνο και να ασχοληθεί για πολλή ώρα. Και επίσης δίνει και διατροφή ανάλογα με την όρεξη του καθενός. Μπορείς να του πεις ότι δεν τρως αυτό και θα σου δώσει κάτι άλλο, αν δεν σου αρέσει.\nΕίναι ο καλύτερος. Θα τον συνέστηνα ανεπιφύλακτα σε πολύ κόσμο. Ξέρει τη δουλειά του. Δεν είναι από αυτούς που σου λένε να τρως σαλάτα. Αυτό δεν είναι διατροφή. Είναι καταστροφή.\nΣ. Π. - Τυμπανισμός\nΔιατροφή για Τυμπανισμό


Προστατέψτε το σπίτι σας και την περιουσία σας – nickpanagodimitropoulos\nΠροστατέψτε το σπίτι σας και την περιουσία σας\nΖούμε σε συνθήκες Πολέμου… και σε έναν πόλεμο επιβιώνουν μονάχα οι τυχεροί και οι εκπαιδευμένοι.\nΜην αφήνεστε στην τύχη σας.\nΌταν παραγγέλνετε φαγητό από μαγαζιά με “delivery”, μην αφήνετε τον διανομέα να εισέλθει μέσα στο σπίτι. Αν υπάρχει άνδρας στο σπίτι, καλό είναι να παραλάβει αυτός την παραγγελία. Όποιος και να το κάνει όμως, να το κάνει στην είσοδο της πολυκατοικίας, όχι του διαμερίσματος.\nΑν παρόλα αυτά η παράδοση γίνει έξω από το διαμέρισμα ή τη μονοκατοικία, βγείτε εσείς έξω και μην αφήνετε τον διανομέα να μπει στο σπίτι. Ο ίδιος μπορεί να είναι ο πιο νομοταγής άνθρωπος του κόσμου.\nΥπάρχουν όμως ολόκληρες συμμορίες διαρρηκτών που δουλεύουν σαν «ταχυδιανομείς» φαγητού, για να κάνουν αξιολόγηση των σπιτιών που θα ανοίξουν.\nΟι σελίδες Κοινωνικής Δικτύωσης δεν είναι τόσο αθώες όσο φαίνονται. Μην βγάζετε τα προσωπικά σας δεδομένα στον αέρα, γιατί ένας ακόμα και μέτριος ερευνητής μπορεί να σχηματίσει ολόκληρο «προφίλ» γύρω από εσάς.\nΣκεφτείτε ότι οι πλούσιοι και επιτυχημένοι ξοδεύουν ολόκληρες περιουσίες για να κρύψουν την εικόνα τους. Εσείς γιατί τη βγάζετε στο αέρα;\nΜην κάνετε αναρτήσεις στις σελίδες Κοινωνικής Δικτύωσης που να έχουν φωτογραφίες από το σπίτι σας. Ξέρετε όλους τους διαδικτυακούς σας φίλους προσωπικά;\nΓια τον ίδιο λόγο μην κάνετε ανακοινώσεις τύπου «Αγαπούλες, 15 με 28 του μήνα θα είμαι διακοπές. Φιλάκια».\nΕίναι σαν να προσκαλείτε τους διαρρήκτες να έλθουν όταν λείπετε.\nΣχεδόν σε όλους τους Φατσοτοίχους αναρτώνται, από τις γυναίκες χρήστριες κυρίως, φωτογραφίες με μωρά, πανέμορφα αγοράκια και γλυκύτατα κοριτσάκια.\nΠρόθεση τους είναι να μοιραστούν άλλες την χαρά τους και το καμάρι τους, άλλες το απωθημένο τους… δεκτόν.\nΜπορείτε να συνειδητοποιήσετε τους κινδύνους που επιφέρει αυτή σας η κίνηση για το ίδιο το παιδί;\nΑς μην δούμε καθόλου το «μεταφυσικό» κομμάτι του θέματος, για «μάτιασμα», «γλωσσοφαγιά» και λοιπά, που σαφώς και ισχύουν.\nΤους φυσικούς κινδύνους που αφορούν σε απαγωγή, κακοποίηση ανηλίκου από κάποιον διεστραμμένο, και πόσα ακόμη χειρότερα που δεν θα ήθελα καν να σκεφτώ εγώ, τους έχετε εσείς διανοηθεί ποτέ;\nΤο μωράκι σας είναι γλυκύτατο… τί δουλειά έχει στον ανοικτό τοίχο της γεροντοκόρης φίλης σας, να του κάνει like ένας νέγρος… πορνοστάρ;\nΚαι ακόμη χειρότερα… μπορείτε να είστε σίγουροι πως η γλυκειά φατσούλα του παιδιού σας δεν θα είναι κομμάτι της συλλογής φωτογραφιών ενός διεστραμμένου παιδεραστή, ο αριθμός των οποίων αυξάνεται αλματωδώς όσο μεγαλώνει η Τρέλα γύρω μας;\nΤους θησαυρούς μας τους έχουμε κρυμμένους σε θησαυροφυλάκια.\nΔεν τους βγάζουμε στην βιτρίνα, διαθέσιμους σε κάθε επίδοξο κλέφτη, ανώμαλο ή βάνδαλο.\nΥπάρχουν πάρα πολλά προγράμματα που μπορούν να εισέλθουν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή σας, συνήθως μέσω ενός «Δούρειου Ίππου» (γνωστό και ως «trojan horse») και να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτόν. Και ακόμη περισσότερο… να αποκτήσουν πρόσβαση στην κάμερα ή το μικρόφωνο του laptop σας.\nΈχετε καλυμμένη την κάμερα του laptop με ένα χαρτί υψηλής πυκνότητας, έτσι ώστε να χρησιμοποιείται μόνον όταν εσείς θέλετε να την χρησιμοποιήσετε.\nInternational Bodyguard Association (Ι.Β.Α. England)\n7 Νοεμβρίου 2016 4 Ιουλίου 2017 Σχολιάστε\nΠροηγούμενο Previous post: Η Γλώσσα της Ψυχής


Yahoo!: Γενική συζήτηση - GameWorld.gr\nYahoo!: Γενική συζήτηση\n26 Mar 2007 01:34\t- 11 Jan 2017 02:08\t#29397 by Manos\nManos created the topic: Yahoo!: Γενική συζήτηση\nΣτο topic αυτό θα συζητάμε την χρήση και τα νέα του Yahoo! Mail.\nΣυνεργασία Nokia και Yahoo\nΜία μεγάλη συνεργασία πραγματοποιήθηκε πρόσφατα μεταξύ της Nokia και του Yahoo. Η συνεργασία αυτή αφορά υπηρεσίες στα κινητά τηλέφωνα της Nokia. Όπως φαίνεται η τελευταία αυξάνει ακόμη περισσότερο την ψαλίδα σε σχέση με τους ανταγωνιστές της σε θέματα υποστήριξης και λογισμικού.\nΑκολουθεί το δελτίο τύπου όπως το παραλάβαμε...\nΗ Nokia σε συνεργασία με την Yahoo! επεκτείνουν την προηγμένη εμπειρία χρήσης υπηρεσιών Internet για τους καταναλωτές\nΗ Nokia αποφάσισε να επεκτείνει τη συνεργασία της με τη Yahoo!, ώστε να προσφέρουν τις γνωστές υπηρεσίες Yahoo! Mail και Messenger στη διαδεδομένη σειρά κινητών τηλεφώνων Nokia που χρησιμοποιούν την πλατφόρμα λειτουργίας Series 40.Οι υπηρεσίες αυτές αρχικά θα είναι διαθέσιμες στα κινητά τηλέφωνα Nokia 6300, που πρόσφατα ανακοινώθηκε, Nokia 5300 XpressMusic και Nokia 5200.\nΩς αποτέλεσμα, εκατομμύρια καταναλωτές των «έξυπνων» κινητών τηλεφώνων Nokia απολαμβάνουν τη δυνατότητα του να ενημερώνονται, να ψυχαγωγούνται και να βρίσκονται σε συνεχή επαφή, με την αξιοποίηση των ταχύτατα αναπτυσσόμενων υπηρεσιών διαδικτύου που προσφέρονται μέσω της Yahoo!.\n·\tΗ γνωστή υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο κινητό τηλέφωνο Nokia\n·\tΕύκολη διαχείριση μηνυμάτων μέσω των μενού Εισερχόμενων Μηνυμάτων του κινητού τηλεφώνου\n·\tΔυνατότητα αποθήκευσης νέων μηνυμάτων στο κινητό τηλέφωνο για offline πρόσβαση\n·\tYahoo! Messenger\n·\tΔυνατότητα αποστολής και λήψης μηνυμάτων με την χρήση Emoticons όπως στον Η/Υ\n·\tΧρήση πληροφοριών διαθεσιμότητας σε φίλους και συγγενείς, ώστε να γνωρίζουν πότε μπορούν να κάνουν chat μαζί μας και ενημέρωσή σας για την διαθεσιμότητα των άλλων\n·\tYahoo! Ατζέντα\n·\tΑσφαλής αποθήκευση των επαφών στο κινητό τηλέφωνο\nLast Edit: 11 Jan 2017 02:08 by Manos.\n08 May 2007 18:25\t#31099 by Sebastien\nSebastien replied the topic: Yahoo!: Γενική συζήτηση\nΚαλή φάση..Περιμένω να δω με ποιά εταιρία θα συνεργαστεί πλέον η google..\n22 Apr 2009 11:37\t- 21 Jun 2017 15:21\t#52263 by Manos\nManos replied the topic: Yahoo!: Γενική συζήτηση\nΣύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, το Yahoo δήλωσε ότι θα απολύσει το 5% των υπαλλήλων του. Αυτό οφείλεται κυρίως στην μειωμένη κίνηση στις διαφημίσεις, λόγω της οικονομικής κρίσης που διανύουμε. Αυτή η ανακοίνωση όπως αντιλαμβάνεστε έχει διπλή σημασία. Αφενός θα ανέβει η μετοχή της εταιρείες κι αφετέρου θα υπάρξουν παραιτήσεις όσων θα φοβηθούν και θα θελήσουν να βρουν μια σίγουρη δουλειά.\nΤο Yahoo βέβαια δεν αστειεύεται γιατί πέρυσι τον Οκτώβριο είχε απολύσει με τότε ανακοίνωσή του το 10% των εργαζομένων του!\nLast Edit: 21 Jun 2017 15:21 by Manos.\n22 Apr 2009 20:22\t#52287 by profitis\nprofitis replied the topic: Yahoo!: Γενική συζήτηση\nΟταν το καλοκαιράκι η MS έκανε πρόταση 45 όχι απλα ζεστών αλλα ζεματιστών ΔΙΣΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΩΝ δολαριων οι πανέξυπνοι manager του Yahoo είχαν αρνηθεί. Η τιμή ήταν φοβερή αφου είχε μπει ενα premium 25-35% στην χρηματηστηριακή αξία της YaHOO. Τώρα δεν ξέρουν απο που τους ερχονται με την οικονομική κρίση και τη πτώση των αξιων των μετοχών!\n08 Jun 2009 14:02\t#53915 by Manos\nΤο Yahoo ανακοίνωσε ότι προς τα τέλη της χρονιάς θα κλείσει τα Geocities και το Yahoo 360 (για bloggers). Όσοι έχετε site στο www.geocities.com κι έχετε ανεβάσει αρχεία εκεί, καλό θα είναι να τα κάνετε όλα backup στο PC σας! Για το Yahoo 360, όσοι διατηρείτε blog, δεν θα πειραχθούν οι δημοσιεύσεις που ανεβάσατε, απλά απ' την 1η Ιουλίου δεν θα μπορείτε να ανεβάσετε καινούργιες ή να κάνετε edit τις παλιές.\nΈλεος ρε Yahoo. Αυτή η οικονομική κρίση όλους τους έχει επηρεάσει? Ποιοι δεν επηρεάζονται τελικά, θα μας πει κανείς? Προφανώς όσοι προλάβανε και πουλήσαν τις επιχειρήσεις τους για να ρευστοποιήσουνε!\n13 Jul 2009 17:22\t#56262 by Manos\n26/10/2009 κλείνουν τα Geocities!\n(Όσοι έχετε αρχεία πάρτε τα από τώρα στον σκληρό σας δίσκο!)\n24 May 2013 21:12\t#124540 by deadpool1994\ndeadpool1994 replied the topic: Yahoo!: Γενική συζήτηση\nλαμβάνω μηνύματα στο φάκελο "Συζητήσεις" ενώ δεν έχω κανέναν στης επαφές. Ξέρετε τη μπορώ να κάνω για να σταματήσω να περνώ μηνύματα ?\n24 May 2013 23:19\t#124546 by Acquiescence\nAcquiescence replied the topic: Yahoo!: Γενική συζήτηση\nΛες στο φακελο "Συζητήσεις". Μηπως εχεις δηλωσει να συμμετεχεις σε συζητησεις Yahoo? Για ψαξτο.\nΚαπου στο μηνυμα μπορει να λεει στο τελος "Unsubscribe" ξερω γω και να σταματησουν να σου ερχονται. Εμενα παντως δε μου εχουν ερθει ποτε αρα καπου δηλωσες σε συζητησεις Yahoo χωρις να το ξερεις (π.χ. μπορει στο Yahoo Answers)\n25 May 2013 10:32\t#124562 by deadpool1994\nπου μπορώ να δω που έχω δηλώσει ?\n25 May 2013 18:42\t#124585 by geololj\ngeololj replied the topic: Yahoo!: Γενική συζήτηση\nΓια δες κι εδώ http://groups.yahoo.com/mygroups\nΚάτω από κάθε μήνυμα κιόλας, πρέπει να υπάρχει ένα κουμπάκι "unsubscribe".


Ο κύβος ερρίφθη για τις συντάξεις: Με αναστολή περικοπής έρχεται η έκθεση της Κομισιόν – Mignatiou.com\nFrom left to right: Mr Pierre MOSCOVICI, European Commissioner for Economic and Financial Affairs, Taxation and Customs; Mr Mario CENTENO, President of the Eurogroup. Copyright: European Union\nΟ κύβος ερρίφθη για τις συντάξεις: Με αναστολή περικοπής έρχεται η έκθεση της Κομισιόν\n“Δεν μπορούμε να προδικάσουμε από σήμερα αυτά που θα ανακοινωθούν την Τετάρτη. Υπομονή” ανέφερε ο Π. Μοσκοβισί, σχολιάζοντας ότι από μόνο του είναι ένα γεγονός, ότι η Ελλάδα θα συμμετάσχει για πρώτη φορά στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, είναι μια “καλή είδηση”.\nΑπό την πλευρά του ο πρόεδρος του Eurogroup, Μάριο Σεντένο επιβεβαίωσε ότι η Ελλάδα δεν ήταν στην ατζέντα της σημερινής συνεδρίασης, επαναλαμβάνοντας ότι δεν είναι ανάμεσα στις χώρες που έχει λάβει γράμμα από την Επιτροπή σχετικά με τον προϋπολογισμό της.\n“Είμαι σίγουρος ότι η ελληνική κυβέρνηση θα συνεχίσει τη μεταρρυθμιστική διαδικασία και θα εκπληρωσει τις δεσμεύσεις της για το επόμενο και τα επόμενα έτη έτσι ώστε η Ελλάδα να γίνει πραγματικά ένα ‘success story’ στο μέλλον”, κατέληξε.\nΜαύρες προβλέψεις για το ευρώ από αναλυτή της WSJ: Τσάκισαν τις οικονομίες με την λιτότητα\nBe the first to comment on "Ο κύβος ερρίφθη για τις συντάξεις: Με αναστολή περικοπής έρχεται η έκθεση της Κομισιόν"


Fyodor Dostoyevsky ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ - PDF\nDownload "Fyodor Dostoyevsky ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ"\n1 Fyodor Dostoyevsky ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ Εκδόσεις Δ. Κοροντζή Μετάφραση: Γ. Σημηριώτης ΑΘΗΝΑ 1979\n2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ Για κανένα ίσως άλλο έργο του κορυφαίου της Ρωσίας συγγραφέα, δεν έγινε τόσος λόγος από την παγκόσμια κριτική όσο για το «Υπόγειο». Ίσως γιατί είναι το μοναδικό έργο που κλείνει περισσότερο τη φρικιαστική ανησυχία, την αγωνία, μπορούμε να πούμε, της ψυχής του Ντοστογιέφσκι, για το τρομερό πρόβλημα και το σκοπό της ζωής. Ο μεγάλος της Ρωσίας φιλόσοφος και κριτικογράφος του Ντοστογιέφσκι και του Τολστόι, Λέων Σέστωφ, αναλύει σε ολόκληρο τόμο «στις Αποκαλύψεις του Θανάτου» το αξιοθαύμαστο αυτό μυθιστόρημα. Χάριν του αναγνώστη παραθέτομε, κατά προτίμηση, στο μικρό χώρο που διαθέτουμε, μερικές περικοπές του. Ιδού τι λέγει ο Σέστωφ:... Το «Υπόγειο» είναι από τα πιο καταπληκτικά έργα, όχι μονάχα της Ρωσικής, αλλά της παγκόσμιας φιλολογίας. Διαβάζοντάς το νομίζεις πως δεν πατείς πια στερεά στο χώμα, αλλά πως πέφτεις σε κάποια άπατη άβυσσο. Αισθάνεσαι την ευθυμία του πετάγματος, τον τρόμο και τη φρίκη του κενού Πραγματικά, ευθύς εξ αρχής πρέπει να σταματήσεις και να πάρεις αναπνοή. Σε κάθε κεφάλαιο που τελειώνει λες: αφήστε με να πάρω αναπνοή. Μαζί με τον αναγνώστη νομίζεις πως και του Ντοστογιέφσκι του ίδιου του κόβεται η αναπνοή από την μανιώδη και άγρια ορμή των «καινούριων» σκέψεων, που ξεπετιούνται από τα κατάβαθα του απόκρυφου εγώ του.... Ξαναδιαβάστε, παραδείγματος χάριν, αυτή τη φράση του Ντοστογιέφσκι: «Ο άνθρωπος του δέκατου ένατου αιώνα είναι αναγκαστικά άνθρωπος χωρίς χαρακτήρα ο άνθρωπος της δράσης είναι κι αυτός αναγκαστικά ένα μέτριο πνεύμα».... Επιτρέψατέ μου να σας υπενθυμίσω ότι και ο Πλωτίνος «ο αναγνωρισμένος απ' όλους» σαν ένας από τους πιο μεγάλους σκεπτικιστές της αρχαιότητας, εκφέρει την ίδια σκέψη, αν και με άλλη φόρμα. Κι αυτός επίσης διαβεβαιώνει πως «ο άνθρωπος της δράσης» είναι πάντα μέτριος, και πως δράση δε θα πει τίποτε άλλο, παρά περιορισμός της ελευθερίας. Εκείνος που δεν μπορεί ή που δε θέλει να «σκέφτεται», «να μελετά», αυτός μόνο δρα.... Κι ο Πλάτωνας επίσης έχει γνωρίσει το «Υπόγειο» του, που το ονόμασε «Σπήλαιο» δημιούργησε έτσι τη θαυμάσια παραβολή, την ξακουσμένη σ' όλο τον κόσμο. Το έγραψε όμως με τέτοιο τρόπο, ώστε δεν πέρασε από κανενός το μυαλό πως το «Σπήλαιο» του Πλάτωνα ήταν ίδιο με το «Υπόγειο» και πως ο Πλάτωνας ήταν κι αυτός ένας άνθρωπος ανισόρροπος, νευρασθενικός, ένας από κείνους που για να τους ησυχάσουν, ανακαλύπτουν οι ισορροπημένοι άνθρωποι διάφορες θεωρίες, συνταγές κλπ. Έτυχε λοιπόν στο Ντοστογιέφσκι, στο «Υπόγειό» του να γίνει το ίδιο πράγμα, όπως και στον Πλάτωνα στο «Σπήλαιό» του: ανοίχτηκαν τα καινούρια του μάτια κι ο άνθρωπος δεν είδε πια μπροστά του παρά σκιές και φαντάσματα εκεί που «όλοι οι άλλοι» έβλεπαν την πραγματικότητα μισοείδε την αληθινή, τη μόνη πραγματικότητα, εκεί που «όλοι οι άλλοι» δεν ήξεραν αν υπάρχει καν.... Χρειάζεται υπερφυσική πραγματικά προσπάθεια για να τολμήσει ένας άνθρωπος να φέρει τον εαυτό του σε αντίθεση με το σύμπαν, με τη φύση, με το νόμο της άκρας πιθανότητας: «η ολότητα δε θέλει ν' ασχοληθεί με το εγώ μου, μα δε θέλω κι εγώ ν' ανήκω στην ολότητα».... Ας θριαμβέψει η «ολότητα»! Ο Ντοστογιέφσκι αισθάνεται μάλιστα κάποια ηδονή περιγράφοντάς μας τις ακατάπαυστες ήττες του και τις δυστυχίες του. Κανένας πριν και υστέρα απ' αυτόν δε μας ζωγράφισε ποτέ την απελπιστική αυτή πληθώρα όλων των εξευτελισμών και των πόνων της κατασυντριμμένης από τις πιθανότητες ψυχής. Προσβάλλουν τον άνθρωπο του «Υπογείου», τον διώχνουν, τον ξυλοκοπούν. Κι αυτός θαρρείς πως γυρεύει την ευκαιρία να ξαναπονέσει περισσότερο. Και πραγματικά, όσο περισσότερο τον ταπεινώνουν, τον κατασυντρίβουν, τόσο περισσότερο πλησιάζει\n3 αυτός το σκοπό του: να το σκάσει δηλαδή από το «Υπόγειο», από το σατανικό αυτό τόπο, όπου βασιλεύουν οι νόμοι, τα φρονήματα, οι πιθανότητες, και να πεταχτεί έξω από το κράτος των υγιών και ισορροπημένων ανθρώπων.... Διαβάστε πως ο Ντοστογιέφσκι περιγράφει στο «Υπόγειο» τους ισορροπημένους ανθρώπους και ρωτήστε κατόπιν τι πρέπει να προτιμήσουμε: τους οδυνηρούς σπασμούς κάποιου αμφίβολου ξυπνήματος ή την πένθιμη, την τεφρή βεβαιότητα, που φέρνει το χασμουρητό και το βέβαιο ύπνο; «Είμαι ο ένας κι είσαστε η ολότητα», λέγει ο Ντοστογιέφσκι. Ε, λοιπόν, δεν πρέπει να σας φανεί παράξενη η αντίθεση αυτή του ενός προς το σύνολο του κόσμου. Μολονότι φαίνεται παράλογη, είναι όμως ολιγότερο παράλογη από την αποθέωση αυτή που προσδοκά η «ολότητα» και από το περιβάλλον αυτό της δικαιοσύνης, μέσα στο οποίο κατόρθωσαν να εξελιχθούν η επιστήμη και η «δικαιοσύνη» μας.\n4 ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ Αυτή η μελαγχολική περιπέτεια ενός ανέλπιδου έρωτα που δε γιατρεύτηκε ποτέ, είχαν πάνω στο χαρακτήρα και τη ζωή του Ορντίνωφ μια θλιβερή επίδραση. Η φλογερή του καρδιά κι η ποιητική του ψυχή γένηκε σκληρή και στείρα. Έζησε χωρίς να ωφελήσει τους άλλους, τσακωμένος πάντα με τον εαυτό του και πέθανε εξήντα χρονών, μόνος, φτωχός, αφήνοντας στα λίγα πρόσωπα που γνώρισε, τη θύμηση ενός παράξενου ανθρώπου πράγμα που είναι τόσο προσβλητικό για τους τίμιους ανθρώπους παράξενου, αλλοπρόσαλλου, δηλαδή εκκεντρικού κι ιδιότροπου, και για να τα πούμε όλα, καθόλου ευχάριστου. Ένα χρόνο πάνω κάτω ύστερα από τη συνάντησή του με τον Γιαροσλάβ Ίλλιτς, άφησε την Αγία Πετρούπολη κι άρχισε να ταξιδεύει, ελπίζοντας ίσως να βρει κάποια ευχαρίστηση, κάποιο ξαλάφρωμα στην αιώνια πλήξη του, αλλάζοντας τόπους. Αλλά μόλις πέρασαν δυο μήνες γύρισε στην Αγία Πετρούπολη, κουρασμένος, εκνευρισμένος και πάντα περίλυπος. Άλλωστε σχεδόν δεν είχε πια λεφτά. Με παρακάλια πολλά πέτυχε μια θέση σε κάποιο επαρχιακό Κυβερνείο. Αλλά σε λίγο αηδιασμένος από τη χωριατιά του κόσμου, άλλαξε τη θέση του με μιαν άλλη λιγότερο επικερδή στην Πετρούπολη. Ξαναπήγε στον παλιό του σπιτονοικοκύρη τον Σπις, ξανατρύπωσε στη «γωνιά του» και πήρε ένα υπηρέτη. Μια μικρή κληρονομιά που δεν την περίμενε του 'δωσε την ανεξαρτησία του. Κι η ζωή του από τότε κυλούσε θολή και σκυθρωπή ως τη στερνή του μέρα. Είχε ωστόσο μια περιπέτεια ακόμα. Θέλησε να ερωτευθεί για δεύτερη φορά. Μα δεν μπορούσε ν' αγαπήσει πια. Άλλωστε πόσο ήταν θλιβερός ο έρωτας αυτός που έμελλε να του προσφέρει η μοίρα! Έγραψε ο ίδιος αυτή την πονεμένη ιστορία. Ήξερα τη συνήθεια που είχε να γράφει για τον εαυτό του μόνο, σκέψεις που τις πετούσε ύστερα μέσα σ' ένα συρτάρι. Δεν περίμενα ωστόσο πως θα γραφε την ιστορία αυτή με τόσες λεπτομέρειες κ' η έκπληξή μου ήταν μεγάλη, όταν άνοιξα τα χειρόγραφα που τα είχα αγοράσει από τον Απόλλωνα, (Ο Απόλλωνας ήταν ο υπηρέτης του Ορντίνωφ. Ο Ορντίνωφ τον αντιπαθούσε και γι' αυτό, χωρίς άλλο, τον έκανε κληρονόμο του!) Η διήγηση αρχίζει με μια αρκετά μεγάλη κι ακατάστατη συζήτηση που ο Ορντίνωφ υποθέτει πως κάνει με τον εαυτό του και τους φανταστικούς του αναγνώστες. Δεν έκρινα καλό να κόψω τις σελίδες αυτές που ρίχνουν ένα φως ζωηρό πάνω στη ψυχή του παράξενου αυτού ανθρώπου. Λοιπόν ακέρια τα χειρόγραφα του Ορντίνωφ θα διαβάσετε. Ένοιωθε τον εαυτό του, και δεν είχε ά δικο, σαν εξόριστο απ' όλο τον κόσμο, μακριά από την κίνηση και το φως, μακριά από τη ζωή. Για τούτο θα βρει κανείς συχνά στις γραμμές του τη λέξη «Υπόγειο». Ζούσε πραγματικά σάμπως σ' ένα «πνευματικό υπόγειο», είχε ένα ΠΝΕΥΜΑ ΥΠΟΧΘΟΝΙΟ, αναμετρώντας πάντα τα σκοτάδια της σκέψης του, κι ανασκαλεύοντας πάντα, όλο και πιο πολύ και πιο βαθιά τα μαρτύρια της συνείδησής του: «η συνείδηση, αυτή η αρρώστια!» γράφει κάπου. Από τότε κιόλας που αγαπούσε την Κατερίνα, είχε το σπέρμα της αρρώστιας αυτής: η δυστυχία έκανε ν' ανοίξει μέσα του αυτό το φαρμακωμένο και πάντα ζωντανό λουλούδι. Από το Υπόγειο λοιπόν μπορεί να πει κανείς πως αρχίζει η πένθιμη αυτή ιστορία ενός ανθρώπου που υπήρξε θύμα του δικού του μονάχα φωτεινού μυαλού. Γιατί ο άνθρωπος αυτός είδε και γνώρισε τον εαυτό του, κι η μοίρα του είναι μια θλιβερή απάντηση στο αρχαίο απόφθεγμα: «Γνώθι σ' αυτόν». Όχι, δεν είναι καλό να γνωρίζει ο άνθρωπος τον εαυτό του.\n6 Ι Είμαι άρρωστος... Είμαι μοχθηρός. Δεν είμαι καθόλου ευχάριστος. Νομίζω ότι έχω αρρώστια του ήπατος. Μα δεν καταλαβαίνω τίποτε και δεν ξέρω που ακριβώς υποφέρω. Αν κι εκτιμώ πολύ τους γιατρούς και την ιατρική, δεν πάω να με κοιτάξουν και δεν πήγα ποτέ γιατί είμαι φοβερά προληπτικός, ή τουλάχιστον τόσο που δεν πιστεύω στην ιατρική. (Η μόρφωση μου έπρεπε να με κάνει να μην είναι προληπτικός, ωστόσο είμαι...) Όχι κύριε, αν δεν φροντίζω για τον εαυτόν μου το κάνω από κακεντρέχεια μόνο να. Ίσως δεν μπορείτε να το καταλάβετε αυτό. Λοιπόν, κύριε, εγώ το καταλαβαίνω. Χωρίς άλλο, δεν θα μπορούσα να σας εξηγήσω από που προέρχεται η κακεντρέχεια αυτή. Καταλαβαίνω πολύ καλά πως μη φροντίζοντας να γιατρευτώ δεν κάνω κακό σε κανέναν, ούτε και στους γιατρούς. Και καλύτερα από κάθε άλλον στον κόσμο ξέρω πως μόνο τον εαυτό μου βλάφτω. Αδιάφορο από κακεντρέχεια δε γιατρεύομαι. Είναι αρρώστια του ήπατος. Ας είναι ό,τι θέλει, και χειρότερη ακόμα. Είναι πολύς καιρός, καμιά εικοσαριά χρόνια, που ζω έτσι, και είμαι τώρα σαράντα χρονών. Ήμουνα άλλοτε δημόσιος υπάλληλος, μα παραιτήθηκα. Ήμουν υπάλληλος ευερέθιστος και χωριάτης, κι ευχαριστιόμουνα να 'μαι τέτοιος. Γιατί μη παίρνοντας φιλοδωρήματα, από κάτι έπρεπε να πληρωθώ. (Το αστείο αυτό δεν είναι και τόσο περίφημο, δε θα το παραλείψω όμως. Μα γράφοντάς το θαρρούσα πως θα το βρουν πολύ έξυπνο, και τώρα βλέπω πως είναι ένας ελεεινός φανφαρονισμός μόνο, και γι' αυτό δεν το παραλείπω). Ερχόντουσαν να ζητήσουν πληροφορίες οι άνθρωποι στο γραφείο μου; Με μιας τους έδειχνα τα δόντια κι ένοιωθα ανέκφραστη ευχαρίστηση, όσο λίγη και να 'ταν η στενοχώρια που προξενούσα στον άλλο, όπως συνέβαινε τις περισσότερες φορές. Ήταν, εννοείται, οι πιότεροι άνθρωποι δειλοί, είχαν την ανάγκη μου. Μα ανάμεσα στους μικραφεντάδες ήταν κι ένας αξιωματικός που δεν μπορούσα να τον υποφέρω. Ήθελε και καλά να σέρνει τη σπάθα του μ' έναν κρότο ανυπόφορο. Του κήρυξα τον πόλεμο δεκαοχτώ μήνες ολόκληρους και στο τέλος κατόρθωσα να τον νικήσω έπαψε να κάνει θόρυβο. Άλλωστε αυτό είναι ανάμνηση της νεανικής μου ηλικίας. Μα ξέρετε, κύριοι και το λόγο προπάντων της μοχθηρίας μου; Είναι πολύ σιχαμερός κάθε φορά κι όταν ακόμα έπαιρνα φουρκισμένος το καπέλο μου κι έφευγα, ομολογούσα κατόπιν στον εαυτό μου, πράγμα που μ' έκανε να ντρέπομαι, ότι όχι μόνο δεν ήμουν τόσο μοχθηρός, μα ότι δεν θύμωνα και καθόλου από μέσα μου. Έκανα το μπαμπούλα στους άλλους για να διασκεδάσω. Άφριζα, μα ο παραμικρός γλυκός λόγος, ένα φλιτζάνι τσάι, αρκούσε να με ησυχάσουν. Κι η σκέψη αυτή με συγκινούσε, αν και κατόπιν, ολόκληρους μήνες μάλιστα, έτριζα τα δόντια μου και είχα χάσει τον ύπνο μου, τόσο είχα θυμώσει με τον εαυτό μου! Τέτοιος ήμουν. Μα λέγοντας πιο πριν πως ήμουν κακός υπάλληλος, κατηγόρησα άδικα τον εαυτό μου, έλεγα ψέματα από κακεντρέχεια. Όχι, το 'χα για διασκέδαση να κοροϊδεύω τους ανθρώπους αυτούς, προπάντων τον αξιωματικό. Ποτέ δεν ήμουν πραγματικά μοχθηρός. Ανακάλυπτα πάντοτε μέσα μου ένα σωρό αντίθετα στοιχεία. Τα 'νοιωθα να βράζουν, ξέροντας πως θα 'θελαν να μείνουν εκεί σ' όλη μου τη ζωή και πως ζητούσαν να πεταχτούν έξω. Μα δεν το επέτρεπα αυτό δεν άφηνα να το κάνουν, δεν ήθελα να φανερωθούν! Με βασάνιζαν έτσι που μ' έκαναν να ντρέπομαι θα μπορούσαν να μου φέρουν σπασμούς κι έλεγα, φτάνει πια! Α! φτάνει πια! Ίσως να φαντάζεστε, κύριοι, πως νοιώθω κάποια μετάνοια, και πως θέλω, όπως και να 'ναι, να δικαιολογηθώ... Είμαι βέβαιος πως το νομίζετε... Μα πεντάρα δε δίνω τώρα, να 'στε υπερβέβαιοι! Να γίνω κακός; Όχι μόνο δε μπόρεσα να γίνω κακός, μα δεν μπόρεσα να γίνω τίποτε ούτε κακός, ούτε καλός, ούτε τιποτένιος, ούτε τίμιος, ούτε ήρωας, ούτε σκουλήκι. Τώρα περνώ τα τελευταία χρόνια της ζωής μου, εξαγριωμένος από τη σαρκαστική και τιποτένια αυτή δικαιολογία, πως ένας έξυπνος άνθρωπος δεν κατορθώνει ποτέ να επιτύχει τον προορισμό του και πως μόνο ο ηλίθιος το πετυχαίνει αυτό. Μάλι\n7 στα, κύριε, ο άνθρωπος του 19ου αιώνα έχει την ηθική υποχρέωση να γίνει ένα τίποτα, γιατί ο άνθρωπος της δράσης είναι γενικά ένα περιορισμένο πνεύμα. Σ' αυτό κατέληξα ύστερα από πείρα σαράντα χρόνων. Είμαι σαράντα χρονών τώρα, και σαράντα χρόνια είναι όλη η ζωή είναι πια γέρος ο άνθρωπος. Να ζήσει κανείς περισσότερο είναι άσεμνο, εξευτελιστικό, ανήθικο. Ποιος θα μπορούσε να ζήσει παραπάνω από σαράντα χρόνια; απαντήστε ειλικρινά! τίμια! Θα σας το πω εγώ: οι ηλίθιοι ή οι αχρείοι! Θα το πω κατάμουτρα σ' όλους τους γέρους, σ' όλους αυτούς τους σεβάσμιους γέρους με τ' ασημένια μαλλιά. Θα το πω σ' όλο τον κόσμο κ' έχω δικαίωμα να το πω, γιατί θα ζήσω κ' εγώ ως τα εξήντα! Θα ζήσω ως τα εξήντα! Θα ζήσω ως τα εξήντα! Θα ζήσω ως τα ογδόντα!... Περιμένετε! Αφήστε με ν' αναπνεύσω!... Θα νομίσατε ίσως, κύριοι, πως θα 'θελα να σας κάνω να γελάσετε, και σ' αυτό απατάστε. Δεν είμαι τόσο εύθυμος όσο το φαντάζεστε ή το φανταστήκατε ίσως. Άλλωστε αν όλη αυτή η φλυαρία μου σας πειράζει τα νεύρα (και το νοιώθω πως πειράζεστε), και με ρωτούσατε ποιος είμαι το κάτωκάτω θα σας απαντήσω πως είμαι υπάλληλος ογδόης τάξεως. Έγινα δημόσιος υπάλληλος για να κερδίσω το ψωμί μου και μόνον γι' αυτό. Ως τόσο τον περασμένο χρόνο, όταν κάποιος μακρινός μου συγγενής μ' αφήκε κληρονομιά έξη χιλιάδες ρούβλια, έσπευσα να παραιτηθώ παίρνοντας τη σύνταξή μου και να πάω να καθίσω στη γωνιά μου. Έμενα και πριν εκεί, στη γωνιά μου, μα τώρα κάθισα για καλά. Το δωμάτιό μου είναι θλιβερό, άθλιο, και βρίσκεται στην άκρη της πόλης. Έχω κι ένα υπηρέτη, ένα βλάκα, ένα κακούργο, που κάνει τη ζωή μου σωστό μαρτύριο. Μου λέει πως το κλίμα της Πετρούπολης δεν αξίζει τίποτα και πως είναι η ζωή πολύ ακριβή για το ισχνό μου εισόδημα. Το ξέρω, και καλύτερα μάλιστα απ' όλους αυτούς τους καλούς συμβουλάτορες τους γεμάτους πείρα, καλύτερα απ' όλους αυτούς που κουνούν πάντα το κεφάλι τους μα εξακολουθώ να μένω στην Πετρούπολη δε θα την αφήσω! Δε θα την αφήσω, γιατί... Ε! δε σας ενδιαφέρει αν την εγκαταλείψω ή όχι! Κ' έπειτα για ένα καθώς πρέπει άνθρωπο το πιο ευχάριστο θέμα ομιλίας δεν είναι να μιλεί για τον ίδιο του τον εαυτό; Μάλιστα, δεν είν' έτσι; Θα μιλήσω λοιπόν για μένα.\n8 II Τώρα λοιπόν, κύριοι, θα 'θελα να σας πω είτε σας αρέσει είτε όχι να μ' ακούσετε ήθελα να σας πω το γιατί δεν έγινα σκουλήκι. Μπορούσα να το φωνάξω επισημότατα ότι πολλές φορές θέλησα να γίνω σκουλήκι. Μα ούτε και γι' αυτό δεν ήμουν άξιος. Σας ορκίζομαι κύριοι, ότι η υπερβολική συνείδηση είναι αρρώστια, πραγματική αρρώστια, πραγματική αρρώστια. Στη δράση, η κοινή ανθρώπινη συνείδηση θα έφτανε, και με το παραπάνω μάλιστα σε κάθε άτομο, δηλαδή θα έφτανε και το μισό ή το τέταρτο αυτής απ' ό,τι συνήθως έχει ο έξυπνος άνθρωπος στη δύστυχη αυτή εποχή μας. Και προπάντων εκείνος που θα είχε τη φοβερή ατυχία να ζει στην Πετρούπολη, την πιο πνευματική πόλη του κόσμου, και την πιο κερδοσκοπική. (Γιατί, ξέρετε, υπάρχουν πνευματικές και μη, πόλεις). Θ' αρκούσε, παραδείγματος χάριν, να έχει κανείς ακριβώς τόση συνείδηση, όση έχουν «οι πρακτικοί» άνθρωποι και οι άνθρωποι της δράσης. Στοιχηματίζω πως έχετε πεισθεί ότι τα γράφω όλα αυτά από ψευτοεπίδειξη, για να κοροϊδέψω τους ανθρώπους της δράσης, και πως κάνω να σέρνεται η σπάθα μου σαν του αξιωματικού. Μα τι; περηφανεύεται κανείς για τις αδυναμίες του; θα μου πείτε. Και μάλιστα με τόση αναίδεια; Μα ποιος άλλος από μένα, κύριοι, θα 'πρεπε να περηφανεύεται για τις αδυναμίες του και να καμαρώνει γι' αυτό; Άλλωστε, είμαι ο μόνος; είναι γενική περίπτωση αυτή! Για τις αδυναμίες μας περηφανευόμαστε περισσότερο, και ίσως ακόμα περισσότερο από τους άλλους εγώ. Καλά! ας μην το συζητούμε ο συλλογισμός μου είναι απίθανος. Ως τόσο έχω ακράδαντη πεποίθηση, ότι όχι μόνον η υπερβολική συνείδηση είναι αρρώστια, άλλ' ότι κι αυτή η συνείδηση, όσο λίγη και να 'χε κανένας. Και το υποστηρίζω! Ας τ' αφήσουμε αυτό τώρα και πείτε μου παρακαλώ, γιατί τη στιγμή ακριβώς που μπορούσα και με το παραπάνω, να αρπάξω όλες τις λεπτότητες «του Ωραίου και του Υψηλού» όπως το ονομάζαμε άλλοτε, να καταντήσω να χάσω κάθε συνείδηση και να κάνω άσχημες πράξεις;... πράξεις τέτοιες... πράξεις που τέλος... κάθε άνθρωπος βέβαια κάνει... αλλά να τις κάνω ακριβώς τη στιγμή εκείνη ό που καταλάβαινα καλύτερα πως δεν έπρεπε να τις κάνω; Όσο περισσότερο θαύμαζα, «το Καλό, το Ωραίο και το Υψηλό» τόσο πιο βαθιά βυθιζόμουν στο βούρκο, και τόσο επιθυμούσα περισσότερο ακόμα να βυθιστώ. Και το χειρότερο είναι πως αυτό δεν γινόταν καθόλου τυχαία, αλλά σα να το είχα σκεφτεί πως χωρίς άλλο έτσι έπρεπε να γίνει. Αυτό δεν ήταν πια ελάττωμα, αυτό δεν ήταν πια αρρώστια ήταν η φυσιολογική μου κατάσταση τόσο που δεν είχα πια την παραμικρή διάθεση να παλέψω με το ελάττωμα αυτό. Πήγαινα να πιστέψω στ' αλήθεια πως ήταν η φυσιολογική μου κατάσταση (κι ίσως το πίστευα πραγματικά). Μα πριν να φτάσω εκεί, πόσο υπέφερα, στην αρχή, απ' αυτή την πάλη. Δεν πιστεύω να 'παθαν το ίδιο κι οι άλλοι άνθρωποι και σ' όλη μου τη ζωή το φύλαξα αυτό μυστικό. Ντρεπόμουνα (κι ίσως να ντρέπομαι και τώρα ακόμα!). Αισθανόμουν κάτι, σα μια ευχαρίστηση κρυφή, τερατώδη και σιχαμερή, όταν γυρίζοντας στη γωνιά μου ύστερ' από καμιά οργιώδη νύχτα στην Πετρούπολη, έλεγα μέσα μου σαν κτήνος πως κι εκείνη ακόμα τη μέρα, είχα κάνει κάποια α χρειότητα, και πως ό,τι έγινε πια ήταν ανεπανόρθωτο. Στην καρδιά μου κρυφά, καταξέσχιζα τον ε αυτό μου, τον κατασυνέτριβα, τον κατέτρωγα ώσπου ο πόνος αυτός καταντούσε να γίνει μια καταραμένη γλυκάδα, βρωμερή, και μεταβαλλόταν κατόπιν σε ηδονή, σε μια αληθινή ηδονή. Το υποσημειώνω! Αν μίλησα γι' αυτό είναι γιατί θέλω και καλά να μάθω αν κι άλλοι άνθρωποι δοκιμάζουν τέτοιες η δυπάθειες. Εξηγούμαι: η ηδονή μου είχε την αφορμή γιατί έβλεπα καθαρά στη συνείδηση την κατάπτωσή μου, γιατί καταλάβαινα ο ίδιος πως είχα αγγίξει το βάθος της ατιμίας, πως ήταν πολύ βρωμερό, μα πως δεν μπορούσε να γίνει αλλιώτικα, πως δεν υπήρχε κανένας τρόπος να το ξεφύγω\n9 και να γίνω καλύτερος, πως κι αν ακόμα μου έμενε η πίστη κι ο χρόνος για να ξαναφτιαχτώ, δε θα το επιθυμούσα βέβαια μόνος μου, και πως ακόμα και να το 'θελα, δε θα χρησίμευε αυτό σε τίποτε, γιατί δεν ήξερα πραγματικά τι αλλαγή θα 'πρεπε να διαλέξω. Το ουσιώδες τέλος είναι ότι σύμφωνα με τους κανονικούς και θεμελιώδεις νόμους της υπερτροφίας και αδράνειας της συνείδησης και σα μια συνέπεια μοιραία των νόμων αυτών, καταντά κανείς να παραδεχθεί πως δεν μπορεί να αλλάξει και δεν υπάρχει κανένας τρόπος. Λοιπόν, σύμφωνα με την υπερτροφία αυτή της συνείδησης, έχει δίκιο να 'ναι κανείς τιποτένιος, σα να 'ταν αυτό μια ανακούφιση της τιποτενιοσύνης να νοιώθει και καλά πως είναι τιποτένιος. Αρκετά όμως! Μίλησα πολύ και τι σας εξήγησα; Πώς να εξηγήσει κανείς αυτή την ηδονή; Μα θα το κάνω θα το κατορθώσω να το κάνω! Γι' αυτό το σκοπό έπιασα την πέννα. Για να δούμε... Είμαι φοβερά φιλότιμος. Είμαι μυγιάγκιχτος που προσβάλλομαι τόσο εύκολα όσο ένας καμπούρης ή νάνος ωστόσο είναι στιγμές που θα 'μενα ίσως κατενθουσιασμένος αν έτρωγα κανένα μπάτσο. Μιλώ σοβαρά. Θα μπορούσα χωρίς άλλο να βρω τρόπο ηδονής απολαμβάνοντας την απελπισία. Είναι αναμφισβήτητο ότι η απελπισία μας προσφέρει τις πιο δυνατές ηδονές, προπάντων όταν δεν ξέρει κανείς τι να κάνει ύστερα από μια τέτοια προσβολή. Αυτή είναι η περίπτωση που δέχεται κανείς το μπάτσο: κατασυντρίβεται από τη σκέψη του απολύτου αυτού εξευτελισμού. Μα όσο και να προσπαθώ δεν μπορώ να το δικαιολογήσω νοιώθω πάντα πως είμαι εγώ πρώτος ο ένοχος κ' εκείνο που με στενοχωρεί περισσότερο είναι ότι είμαι ένοχος όχι γιατί το θέλω αλλά γιατί τέτοιος είναι ο φυσικός νόμος. Και πρώτα πρώτα, είμαι ένοχος γιατί είμαι εξυπνότερος απ' όλους εκείνους που με τριγυρίζουν. (Φαντάστηκα πάντοτε τον εαυτό μου εξυπνότερο από κείνους που με τριγυρίζουν, και πότε πότε, θα το πιστέψετε; κοκκίνιζα γι' αυτό. Πέρασα τη ζωή μου στραβοκοιτάζοντας τους ανθρώπους, ποτέ δεν κατόρθωσα να τους κοιτάξω κατά πρόσωπο). Είμαι ακόμα ένοχος, γιατί αν είχα πραγματικά κάποια μεγαλοψυχία μέσα μου, θα υπέφερα περισσότερο με τη σκέψη, πως είναι ανωφελές. Είμαι υπερβέβαιος πως δε θα μπορούσα να κάνω τίποτε: ούτε να συγχωρήσω εκείνον που θα με προσέβαλλε, γιατί θα το 'κανε σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους, που γι' αυτούς δεν υπάρχει συγγνώμη ούτε πάλι θα λησμονήσω, γιατί μολονότι θα 'μουν θύμα των φυσικών νόμων, η προσβολή για μένα δε θα 'ταν μικρότερη. Τέλος, αν θα ήθελα να πάω ενάντια στη μεγαλοψυχία μου και να τιμωρήσω τον υβριστή μου αυτό θα μου ήταν απολύτως αδύνατο, γιατί είναι βέβαιο πως δε θα μπορούσα να πάρω μια απόφαση, κι όταν ακόμα θα τ ο 'θελα. Γιατί δε θα μπορούσα να πάρω απόφαση; Θα σας πω δυο λέξεις ξεχωριστά πάνω σ' αυτό.\n10 III Πώς φέρονται κείνοι που ξέρουν να εκδικηθούν; που ξέρουν να υπερασπιστούν; Όταν ο πόθος της εκδίκησης μας αδράχνει, όλα τ' άλλα αισθήματα εκμηδενίζονται, όσα υπάρχουν μέσα μας. Ο άνθρωπος τότε ορμά με τα κέρατα χαμηλωμένα για να τρυπήσει ό,τι βρει μπροστά του και μόνο ένας τοίχος μπορεί να τον σταματήσει. (Επί του προκειμένου πρέπει να παρατηρήσουμε ότι «οι πρακτικοί» άνθρωποι και οι άνθρωποι της δράσης, σταματάνε με μιας πάντα μπροστά σ' ένα τοίχο. Γι' αυτούς ο τοίχος δεν είναι όπως για μας τους διανοούμενους που δεν δρούμε δεν είναι μια πρόφαση για ν' αλλάξουν δρόμο, πρόφαση που και εμείς δεν την πιστεύουμε, μα που στην οποία υποτασσόμεθα, όχι, σταματούν με όλη τους την ειλικρίνεια. Ο τοίχος έχει γι' αυτούς κάτι το καθησυχαστικό, το τελειωτικό, ίσως μάλιστα και κάτι το μυστικοπαθές... Μα θα μιλήσουμε παρακάτω γι' αυτό). Λοιπόν, κύριε, αυτόν τον «πρακτικό» άνθρωπο, τον θεωρώ εγώ σαν άνθρωπο αληθινό ισορροπημένο, τέτοιον όπως τον θέλει η στοργική μητέρα μας, η φύση, φέρνοντάς τον στον κόσμο. Ζηλεύω τον άνθρωπο αυτόν αφάνταστα. Είναι κουτός το παραδέχομαι, μα ίσως ο ισορροπημένος άνθρωπος πρέπει να 'ναι και κουτός τι ξέρετε; και μπορεί να 'ναι καλύτερο τούτο. Ο συλλογισμός αυτός γίνεται πιο πιστευτός ακόμα, όταν μπροστά στον ισορροπημένο άνθρωπο, τοποθετήσουμε την α ντίθεσή του, τον άνθρωπο με την υπερτροφική συνείδηση, που δε βγήκε από τα σπλάχνα της φύσης, αλλά από κανένα χημικό σωλήνα. (Είναι μυστικισμός αυτά, κύριοι, μα πιστεύω πως είναι η α λήθεια). Λοιπόν, ο άνθρωπος αυτός του χημικού σωλήνα δεν αξίζει τίποτα μπροστά στην αντίθεσή του, γιατί παρά την υπερτροφική του συνείδηση, νομίζει τον εαυτό του σαν ένα ποντικό κι όχι σαν άνθρωπο. Ένας ποντικός με υπερτροφική συνείδηση είναι πάντα ποντικός, ενώ ο άλλος είναι άνθρωπος δηλαδή κτλ. Και το σπουδαιότερο είναι που κι ο ίδιος παίρνει τον εαυτό του για ποντικό κανείς δεν του το ζητεί. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στη δράση του ποντικού. Παραδείγματος χάριν, ας τον υποθέσουμε προσβλημένο (και είναι σχεδόν πάντα) και θέλοντας να εκδικηθεί. Θα μαζέψει ίσως μέσα του περισσότερη μνησικακία από τον φυσιολογικό και αληθινό άνθρωπο. Η ταπεινή και αξιοκαταφρόνητη λύσσα να κάνει το κακό για το κακό βράζει ίσως στη ψυχή του κατά τρόπο πιο βρωμερό ακόμα παρά στην ψυχή του φυσιολογικού και αληθινού ανθρώπου, γιατί ο τελευταίος με την έμφυτή του κουταμάρα νομίζει απλούστατα την εκδίκησή του σα μια εκδήλωση δικαιοσύνης, ενώ ο ποντικός εξ αιτίας της υπερτροφικής του συνείδησης, δεν θέλει να το παραδεχτεί. Ας έλθομε λοιπόν στην πράξη του τώρα στην πράξη της εκδίκησης. Εκτός από την αρχική του λύσσα, ο δυστυχισμένος ο ποντικός, μάζεψε με τον καιρό γύρω του ένα σωρό άλλες λύσεις από τα ερωτήματα και τις αμφιβολίες του. Ένα ερώτημα φέρνει τόσα άλλα άλυτα ερωτήματα! Έτσι μαζεύεται γύρω του μια βρωμερή λάσπη, κάποιος αναπόφευκτος βόρβορος, καμωμένος από τις αμφιβολίες του, τις ανησυχίες του, κι όλα τα φτυσίματα που του 'καναν οι «πρακτικοί άνθρωποι της δράσεως» που μπαίνουν ανάμεσα σ' αυτόν και στον υβριστή του σαν ένα επίσημο και κοροϊδευτικό δικαστήριο αρεοπαγιτών ξεσπώντας καμιά φορά σε πλατειά γέλια. Χωρίς άλλο δεν του μένει τίποτε άλλο παρά να τους μουντζώσει με το πόδι του απελπιστικά, και δείχνοντας το περιφρονητικό και ψεύτικο χαμόγελό του, να γλιστρήσει καταντροπιασμένος στην τρύπα του. Κ' εκεί, κάτω από το πάτωμα, μέσα στο φρικτό και βρωμερό καταφύγιό του, υβρισμένος, γελοιοποιημένος, δαρμένος ο ποντικός μας, βυθίζεται σε λίγο σε μια αδιάκοπη μνησικακία, φαρμακερή και, προπάντων, αιώνια. Σαράντα ολόκληρα χρόνια θα αναμασά με τις πιο παραμικρές και ξετσίπωτες λεπτομέρειες την προσβολή που του 'καναν, προσθέτοντας κι όσες άλλες μπορεί περιπτώσεις γεμάτες ατιμία, βράζοντας, λυσσώντας με τη φόρα της στρεβλής φαντασίας του. Θα ντραπεί και ο ίδιος με κείνα που του 'ρχονται στο νου, ως τόσο θα τ' αναμασά, θα ξαναρχίσει να τα στριφογυρίζει στο μυαλό του, θα φανταστεί εκδικήσεις που δε θα γίνουν ποτέ, με την πρόφαση πως έτσι έπρεπε να 'ναι και δε θα συγχωρήσει τίποτε. Θα θέλει ίσως να εκδικηθεί, μα εκ του ασφαλούς σιγά\n11 σιγά, προφυλαγμένος στη τρύπα του, ινκόγκνιτο, χωρίς να πιστεύει στο δικαίωμα της εκδίκησης του, ούτε στην επιτυχία της και με την πεποίθηση πως θα πονέσει ο ίδιος χίλιες φορές περισσότερο με τους δισταγμούς του αυτούς, παρά εκείνος για τον όποιον ετοιμάζει την εκδίκησή του, και που δεν θα την προσέξει καν. Ακόμα και στην κλίνη του θανάτου θα την στοχάζεται μαζί με όλο «το κέρδος που θα συνίσταται σε»...και ακριβώς, στην κατάσταση αυτής της ψυχρής απόγνωσης, τη μισοαπελπιστική, στο βύθισμα αυτό του εγώ του, μέσα στη λύπη, στο κρησφύγετο αυτό επί σαράντα χρόνια κάτω από το πάτωμα, στο αναπόφευκτο αυτό και σκοτεινό αδιέξοδο, σ' όλον αυτό τον βρωμερό αναβρασμό των πνιγμένων πόθων, στην αγωνία των δισταγμών, των αμετάκλητων αποφάσεων και των ενδοιασμών, που γεννιόνται αμέσως κατόπιν, σ' όλα αυτά λοιπόν μέσα κρύβεται η πηγή της παράξενης αυτής ηδονής που σας ανέφερα. Είναι τόσο δύσκολο και λεπτό να τη συλλάβομε, ώστε οι στενοκέφαλοι άνθρωποι ή απλώς οι άνθρωποι με γερά νεύρα δεν μπορούν να την καταλάβουν καθόλου. Σας ακούω να γελάτε σαρκαστικά λέγοντας: «Ίσως να μην καταλάβουν τίποτα και κείνοι ακόμα που δεν μπατσίστηκαν ποτέ!» Είναι μια ευγένεια κι αυτό να μου υπενθυμίζετε πως έφαγα ένα μπάτσο, και σας το λέγω, αν και η γνώμη σας δεν έχει βέβαια καμιά σημασία για μένα. Λυπούμαι μόνο που δεν έδωσα εγώ σε άλλους, αρκετούς. Μα ούτε λέξη πια γι' αυτό το ζήτημα, όσο ενδιαφέρον κι αν είναι για σας. Εξακολουθώ την ομιλία μου για τους ανθρώπους που έχουν γερά νεύρα και δεν μπορούν να καταλάβουν μερικές λεπτότητες της ηδονής αυτής. Οι κύριοι αυτοί, που σαν τους προσβάλλει κανείς μουγκρίζουν σαν ταύροι με όλη τη δύναμη του λαιμού τους, παρά την τιμή που τους περιποιεί ένα τέτοιο φέρσιμο, καταθέτουν ως τόσο τα όπλα προ του «αδύνατου» όπως το είπα παραπάνω. Το α δύνατον είναι ο πέτρινος τοίχος. Τι πέτρινος τοίχος; Μα χωρίς άλλο οι φυσικοί νόμοι, τα δεδομένα των φυσικών επιστημών, τα μαθηματικά! Όταν, λόγου χάριν, θα σου απεδείκνυε κανένας ότι κατάγεσαι από τον πίθηκο, δεν πρέπει να στραβομουτσουνιάσεις καθόλου, πρέπει να παραδεχθείς τα πράγματα όπως είναι. Όταν θα σου απεδείκνυε κανένας ότι πραγματικά ένα μόριο του δικού σου πάχους είναι πολυτιμότερο από εκατό χιλιάδες των ομοίων σου, και ότι σ' αυτό καταλήγουν τελειωτικά όλες οι αρετές, και όλα τα καθήκοντα και τόσες άλλες φαντασιοπληξίες και προλήψεις, τίποτε άλλο δεν μπορείς να κάνεις παρά να το παραδεχθείς, γιατί δυο και δυο κάνουν τέσσερα, είναι αξίωμα! Δοκιμάστε λοιπόν ν' απαντήσετε σ' όλ' αυτά! «Επιτρέψατε! θα μου φωνάξουν δεν πρέπει να μην το παραδεχθούμε πως δυο και δυο κάνουν τέσσερα; Η φύση δεν ζητεί καμιά άδεια δεν ενδιαφέρεται να μάθει αν οι νόμοι της σας αρέσουν ή όχι. Πρέπει να την παραδέχεστε όπως είναι, μαζί μ' όλες τις συνέπειές της. Ένας τοίχος, λοιπόν... είναι τοίχος... και ούτω καθ' εξής!». Θεέ μου, τι μ' ενδιαφέρουν έμενα οι φυσικοί νόμοι και της αριθμητικής, όταν οι νόμοι αυτοί και τα «δυο και δυο κάνουν τέσσερα» μπορούν να μη μου αρέσουν; Δε θα σπάσω βέβαια τον τοίχο αυτό με το κεφάλι μου αν δεν έχω τη δύναμη που χρειάζεται, μα δε θα υποκύψω για μόνο το λόγο πως έχω μπροστά μου ένα πέτρινο τοίχο και πως δεν έχω τη δύναμη που χρειάζεται για να τον σπάσω. Ο τοίχος αυτός θα μπορούσε πραγματικά να σας καθησυχάσει; Και θα έκλεινε την παραμικρή καθησυχαστική ιδιότητα για μόνο το λόγο πως είναι σαν το δυο και δυο κάνουν τέσσερα; Ω ανοησιών το ανάγνωσμα! Προτιμάτε λοιπόν να μη θέλετε να τα καταλάβετε όλα, να τα γνωρίσετε όλα, όλους τους πέτρινους τοίχους, και υποκύπτετε (αν και σας αηδιάζει να υποκύψετε) και με συλλογισμούς λογικούς και αδιάψευστους φτάνετε σε αηδιαστικά συμπεράσματα, στο αιώνιο αυτό αξίωμα, πως επειδή υπάρχει ο πέτρινος τοίχος, γι' αυτό πιστεύομε πως είμαστε ένοχοι, μολονότι είναι φως φανερό πως δεν είμαστε καθόλου! Επομένως πρέπει να ξαπλώσετε ηδονικά μέσα στην αδράνεια και να τρίζετε σιωπηλά τα δόντια με τη σκέψη πως δεν υπάρχει κανένας προς τον οποίον να στρέψετε τη λύσσα σας που δεν έχει αφορμή, που δε θα 'χει ίσως ποτέ, πως είσαστε παίγνια κάποιας ταχυδακτυλουργίας και χαρτιά της τράπουλας αραδιασμένα και σημαδεμένα από πριν, και πως αυτό, είναι\n12 απλούστατα η λάσπη δεν ξέρω τι, δεν ξέρω ποιος! Ωστόσο μολονότι είσαστε βέβαιοι πως βρισκόσαστε μπροστά σ' όλ' αυτά τα άγνωστα και τις μαγγανείες, εξακολουθείτε να υποφέρετε, και όσο πιο χαμηλά πέφτετε, τόσο και περισσότερο θα υποφέρετε!\n13 Χα! χα! χα! γελάτε «θα μας βρει σε λίγο ηδονή και στον πονόδοντο!». IV Γιατί όχι; απαντώ υπάρχει ηδονή και στον πονόδοντο. Το ξέρω και με το παραπάνω. Είδα πονόδοντο επί ένα ολόκληρο μήνα. Στην περίπτωση αυτή δεν φουρκίζεται κανένας σιωπηλά γογγύζει. Μα τα γογγύσματα αυτά δεν είναι ειλικρινή είναι γογγίσματα υποκριτικά κι όλα βασίζονται κι εδώ στην υποκρισία. Στα γογγίσματα αυτά υπάρχει η ηδονή του υποφέροντος, και αν δεν εύρισκε ηδονή, δε θα γόγγυζε. Αυτό το παράδειγμα είναι έξοχο, κύριοι, και θα το αναπτύξω. Πρώτα πρώτα αυτά τα γογγίσματα εκφράζουν όλη την ανωφέλεια του πόνου σας, την τόση εξευτελιστική για το άτομό σας, και την αρχική δύναμη της φύσης που δεν τη λογαριάζετε μα από την οποία υποφέρετε, ενώ εκείνη δεν υποφέρει. Αρχίζετε να καταλαβαίνεται πως υποφέρετε χωρίς να βλέπετε τον εχθρό σας πως παρά τις φιλοσοφίες όλων των Βάνγκενχάιμ, είσαστε ο σκλάβος των δοντιών σας, πως αν το 'θελε καμιά δύναμη ανώτερη θα έπαυε ο πόνος τους, μα πως αν δεν το θελήσει μπορείτε να υποφέρετε τρεις μήνες ακόμα, και τέλος πως αν δεν σωπάσετε κι εξακολουθήσετε να διαμαρτύρεστε, δε θα σας έμενε πραγματικά άλλη παρηγοριά, παρά να πάρετε ο ίδιος το καμτσίκι και να μαστιγωθείτε ή να δώσετε γροθιές στον τοίχο με όλη τη δύναμή σας, αυτό μόνο μπορείτε να κάνετε! Λοιπόν, κύριε, μέσα στις βρισιές σας αυτές που φέρνουν το αίμα στα χείλη σας, και στους σαρκασμούς που ακούτε, δεν ξέρω κι εγώ από ποιόν, γεννιέται σιγά σιγά μια ηδονή, που μπορεί να φτάσει ως τον πιο μεγάλο ηδονισμό. Σας παρακαλώ, κύριοι, ακούστε για μια στιγμή τα γογγίσματα του μορφωμένου ανθρώπου της εποχής μας όταν του πονούν τα δόντια. Τη δεύτερη ή την τρίτη μέρα, τα γογγίσματά του γίνονται αλλιώτικα: δεν γογγύζει πια επειδή πονούν τα δόντια του μόνο αν και δεν γόγγυζε σαν κανένας άξεστος μουζίκος, μα σαν άνθρωπος που επωφελήθηκε από τη διανοητική ανάπτυξη και τον πολιτισμό της Ευρώπης, σαν άνθρωπος «που δεν είναι πια προσκολλημένος στο χώμα και στις παραδόσεις της πατρίδας του» όπως λεν σήμερα. Τα γογγίσματά του γίνονται ε πιθετικά, μοχθηρά, και βαστούν μέρες και νύχτες ολόκληρες. Ξέρει κι ο ίδιος πως αυτά τα γογγύσματα δε θα του προσφέρουν καμιά ανακούφιση. Καλύτερα από τον καθέναν ξέρει πως του κάκου νευριάζει και βασανίζει τους άλλους και τον εαυτό του. Ξέρει πως το ακροατήριο για το οποίο παίζει αυτή την κωμωδία καθώς κι η οικογένειά του τον ακούνε με αηδία, πως δεν πιστεύουν στην ειλικρίνεια των παραπόνων του, και λένε μέσα τους πως, απλούστατα θα μπορούσε να γογγύζει χωρίς ξεφωνητά ψεύτικα, μα κάνει αυτή, τη θεατρική επίδειξη, από μοχθηρία... Λοιπόν ακριβώς στα ξεφωνητά και την αναντρία του αυτή κρύβεται η ηδονή. «Σας τυραννώ, λέει μέσα του, σας σπαράζω την καρδιά δεν αφήνω να κοιμηθεί κανένας στο σπίτι. Όχι, δε θα κοιμηθείτε θα νοιώθετε κάθε ώρα και στιγμή πως πονούν τα δόντια μου. Δεν είμαι πια για σας ο ήρωας που ήμουν υποχρεωμένος ως τώρα να φαίνομαι, αλλά ένας σιχαμερός κύριος, ένας άναντρος! Έστω! είμαι κατηγορούμενος που το καταλάβατε. Ξέρω πως αηδιάζετε που ακούτε τα γογγίσματά του. Λοιπόν, τόσο το χειρότερο για σας: θα σας κάνω ν' ακούσετε κι άλλα ακόμα!...». Δεν καταλάβατε ακόμα, κύριοι; Όχι, γιατί φαίνεται ότι πρέπει να 'ναι κανένας πολύ εξελιγμένος κι ευσυνείδητος για να μπει στις λεπτότητες μέσα της ηδονής αυτής. Γελάτε; Είμαι κατενθουσιασμένος, κύριοι. Τ' αστεία μου, βέβαια, δεν είναι του γούστου σας, είναι χοντροειδή, σκοτεινά, ακαθόριστα. Κι ο λόγος είναι γιατί δε σέβομαι τον εαυτό μου. Πείτε μου: ένας άνθρωπος που έχει νοιώσει βαθιά τον εαυτό του, μπορεί να τον σέβεται;\n14 V Να σεβόμαστε τον εαυτό μας! Μπορεί λοιπόν να σέβεται τον εαυτό του εκείνος που είναι αποφασισμένος να βρει την ηδονή, φτάνοντας ως την κατάπτωση του ίδιου του εαυτού; Δεν το λέγω αυτό γιατί με αναγκάζει να το πω καμιά άναντρη μετάνοια. Γενικά, ποτέ δε μου άρεσε να τραυλίζω: «Συγχωρήστε με, μπαμπάκα μου, δε θα το ξανακάνω πια!». Όχι, γιατί δε θα μπορούσα να προφέρω τέτοια λόγια το εναντίον μάλιστα, μπορούσα και παραμπορούσα! Άλλοτε μου άρεσε να ζητώ συγγνώμη, όταν ακριβώς δεν είχα κάνει τίποτε κι αυτό ήταν το χειρότερο. Συγκινούμουν, μετανοούσα έχυνα δάκρυα και χωρίς άλλο, ξεγελούσα τον εαυτό μου, αν και δεν υποκρινόμουν καθόλου χωρίς άλλο, μ' ανάγκαζε η τζαναμπετιά μου: Δε θα μπορούσα σ' αυτό να κατηγορήσω τους φυσικούς νόμους, μολονότι με τσάκισαν πάντα, περισσότερο από κάθε τι. Μου κάνει κόπο να το θυμάμαι, και τότε μου 'κανε ακόμα πιο πολύ. Μα δεν περνούσαν λίγα λεπτά κι αμέσως καταλάβαινα πάνω στο θυμό μου πως όλες αυτές οι μετάνοιες, οι συγκινήσεις, οι όρκοι πως θα διορθωθώ, δεν ήταν παρά ψέματα, κατεργάρικα ψέματα και βρωμερά! Θα με ρωτήσετε όμως, γιατί βασάνιζα έτσι τον εαυτό μου, γιατί ήθελα και καλά να υποκρίνομαι έτσι; Θεέ μου, στενοχωριόμουν να κάθομαι χωρίς να κάνω τίποτε, και μηχανευόμουν διάφορα ψέματα, για να ξεγελάσω την πλήξη μου. Αυτό είναι. Εξετάστε και σεις τον εαυτό σας, κύριοι, καλύτερα, και θα καταλάβετε πως είναι αυτό! Φανταζόμουν περιπέτειες δημιουργούσα κάποια ζωή για να ζήσω οπωσδήποτε μέσα σ' αυτή. Πόσες φορές δε μου 'τυχε να προσβληθώ χωρίς λόγο, μόνο από ευχαρίστηση; Ήξερα καλά πως δεν υπήρχε καμιά αφορμή για να θυμώσω, μα θύμωνα σαν να υπήρχε, και καταντούσα, να παραδεχτώ πως ήμουν πραγματικά προσβλημένος. Πάντα στη ζωή μου μ' άρεσε να κάνω αυτούς τους ακροβατισμούς, τόσο που στο τέλος δε μπορούσα να κυβερνάω τον εαυτό μου. Άλλες φορές πάλι, είχα την επιθυμία να ερωτευθώ, αυτό μου συνέβηκε δυο φορές κατά σειρά. Υ πέφερα πολύ, κύριοι σάς το βεβαιώνω. Στο βάθος της καρδιάς μου, δεν πίστευα στον πόνο αυτό τον κορόιδευα, ωστόσο υπόφερα και πολύ μάλιστα ήμουν ζηλιάρης κουρντιζόμουν αμέσως... Και πάντα, από πλήξη, κύριοι, πάντα από πλήξη. Η απραξία με βάραινε τόσο! Γιατί ο μόνος και ταιριαστός καρπός της συνείδησης, είναι η αδράνεια, η συνειδητή αδράνεια. Το είπα και πιο πριν. Και το ξαναλέγω πως όλοι «οι πρακτικοί» άνθρωποι και οι άνθρωποι της δράσης, δεν είναι ακριβώς τέτοιοι παρά μόνο γιατί είναι ανόητοι και στενοκέφαλοι. Πώς το εξηγώ αυτό; Να. Επειδή είναι μετριότητες, παίρνουν τις πλησιέστερες αιτίες, σαν αιτίες αρχικές, και πείθονται ευκολότερα και γρηγορότερα βρίσκοντας κάποια βάση ακλόνητη για τη δράση τους. Και τότε μένουν ή συχοι πια. Αυτό είναι το σπουδαιότερο! Γιατί για να δράσει κανείς πρέπει προπαντός να είναι εντελώς ήσυχος, να μην του μένει καμιά αμφιβολία. Λοιπόν πως θα κατόρθωνα να ησυχάσω, εγώ; Που να βρω αρχικές αιτίες και βάσεις πάνω στις ο ποίες να στηριχτώ; Από που θα τις πάρω; άρχισα να σκέφτομαι: αυτή η αιτία μου φαίνεται αρχική και φέρνει σε μια άλλη προηγούμενη, και ούτω καθ' εξής, επ' άπειρον! Σ' αυτό έγκειται η συνείδηση και η σκέψη. Είναι λοιπόν πάλι νόμος φυσικός. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; το ίδιο. Θυμάστε τι σας είπα για το ζήτημα της εκδίκησης, που χωρίς άλλο δε θα το εξετάσατε βαθιά. Σας είπα: ο άνθρωπος εκδικείται γιατί πιστεύει πως η εκδίκηση είναι η δικαιοσύνη. Βρήκε λοιπόν την αρχική αιτία, που είναι η δικαιοσύνη και νάτος ησυχάζει με κάθε τρόπο τόσο που τον βλέπεις κι εκδικείται ψύχραιμα και με επιτυχία, βέβαιος ότι εκτελεί μια πράξη τίμια και δίκαιη. Εγώ όμως δε βλέπω καθόλου σ' αυτό ούτε δικαιοσύνη ούτε και τιμιότητα ακόμα, δηλαδή αν εκδικούμαι το κάνω μόνο από κακία. Η κακία μπορεί βέβαια να κυριαρχήσει πάνω σ' όλα μου τα άλλα αισθήματα και να κάνει να σωπάσουν όλοι οι φόβοι μου, επομένως να χρησιμεύσει σαν θεμελιώδης αιτία, ακριβώς γιατί δεν είναι τέτοια; Μα τι μου μένει να κάνω, όταν δεν είμαι ούτε κακός; (Απ' αυτό θαρρώ πως είχα αρχίσει). Επειδή το θέλουν οι καταραμένοι αυτοί νόμοι της συνείδησης, η κακία μου θα αποσυντεθεί χημικώς. Έπειτα, μόλις αρχίσω να σκέφτομαι, η αιτία εξαφανίζεται, οι λόγοι διαλύονται είναι αδύνατο ν' ανακαλύψεις τον ένοχο, η προσβολή δεν είναι μια αλλά αλλάζει και γίνεται σαν μια μοίρα, κάτι σαν\n15 τον πονόδοντο που κανείς δεν φταίει γι' αυτόν και κατά συνέπεια δεν σου μένει τίποτε άλλο παρά μόνο αυτή η διέξοδος: να χτυπήσεις το κεφάλι στον τοίχο. Τότε εγκαταλείπει κανείς την εκδίκηση γιατί δεν μπόρεσε να τον κάνει να βρει την αρχική αιτία. Αλλά τυφλωμένος από το πάθος, χωρίς να σκεφθεί, χωρίς να 'χει αρχική αιτία, αφήνεται να παρασυρθεί στην εκδίκηση, λέγοντας μέσα του: πως λίγο τον ενδιαφέρει αν τον μισήσουν ή τον αγαπήσουν, αρκεί μόνο να μη μένει χωρίς να κάνει τίποτα. Κι ύστερα, μεθαύριο το αργότερο αρχίζει να περιφρονεί τον εαυτό του, επειδή γελάστηκε και δεν κατόρθωσε να βρει την αρχική αιτία. Και το αποτέλεσμα είναι πως έχετε μπροστά σας: μια σαπουνόφουσκα και την αδράνεια. Ω! κύριοι, γι' αυτό ίσως πιστεύω πως είμαι έξυπνος, γιατί σ' όλη μου τη ζωή ποτέ δεν κατόρθωσα ούτε ν' αρχίσω ούτε να τελειώσω τίποτε. Ας παραδεχτούμε πως είμαι φλύαρος, ένας ακίνδυνος φλύαρος, μα πληκτικός όπως είμαστε όλοι μας. Τι να κάνω όμως, αφού ο μόνος, και σωστός προορισμός του έξυπνου ανθρώπου είναι η φλυαρία, αυτό είναι να χάνει τον καιρό του σε μικροσυζητήσεις!\n16 VI Ω! αν έμενα τουλάχιστον άεργος από τεμπελιά. Θεέ μου, πως θα εκτιμούσα τότε τον εαυτό μου που θα είχα το προτέρημα της τεμπελιάς! Θα το 'παιρνα στα σοβαρά, γιατί φαίνεται τόσο θετικό. Σε κείνους που θα ρωτούσαν «τι είμαι»; θα τους απαντούσα: «ένας τεμπέλης!». Α! τι ευχάριστο πράγμα ν' ακούς να μιλάν έτσι για σένα! Σκεφθείτε πως είναι σα να γίνεσαι πια ένα εντελώς καθορισμένο ον για το οποίο μπορεί κανείς να πει κάτι! Τεμπέλης είναι ένα επάγγελμα και ένας προορισμός είναι ένα στάδιο, κύριε. Μη γελάτε αυτό είναι. Θα ήμουν τότε δικαιωματικά μέλος της εκλεκτής λέσχης, και δε θα είχα άλλη ενασχόληση παρά να εκτιμώ τον εαυτό μου. Γνώρισα κάποιο κύριο, που πέρασε όλη του τη ζωή υπερηφανευόμενος πως είναι ειδικός στα κρασιά του Bordeaux. Το έπαιρνε αυτό για προσόν και δεν αμφέβαλε ποτέ για τον εαυτό του. Απέθανε όχι μόνο ήσυχος μα με το θρίαμβο στην ψυχή και είχε πολύ δίκιο... Θα εξέλεγα τότε ένα στάδιο: θα ήμουν τεμπέλης και κοιλιόδουλος, όχι δηλαδή απλώς και ως έτυχε, αλλά γιατί θ' αγαπούσα ό,τι είναι ωραίο και υψηλό, τι λέτε; Εγώ το σκέφτηκα πολλές φορές. Αυτό το ωραίο και το καλό που τόσο βάραιναν στο σβέρκο μου στα σαράντα μου χρόνια, τόσο θα μου φαινόντουσαν αλλιώτικα! Θα 'βρισκα αμέσως «πεδίον δράσεως». Κάθε φορά που θα παρουσιαζόταν η ευκαιρία, θ' άφηνα να πέσει πρώτα ένα δάκρυ στο ποτήρι του και θα 'πινα κατόπιν προς τιμήν του ωραίου και του υψηλού. Όλα τα πράγματα του σύμπαντος, θα τα έκανα «ωραίο και υψηλό». Θα το 'βρισκα αυτό στα πιο ταπεινά, στα πιο τιποτένια, πράγματα. Θα 'τρεχαν τα δάκρυα από τα μάτια μου, σαν από βρεγμένο σφουγγάρι. Παραδείγματος χάριν, αν ένας ζωγράφος, ακόμα κι αν ζωγράφιζε σαν τον Γκαίη 1 θα 'πινα αμέσως εις υγείαν του ζωγράφου αυτού, «γιατί εκτιμώ ό,τι είναι ωραίο και υψηλό...». Αν ένας συγγραφεύς θα έγραφε: «όπως ευαρεστείσθε» θα 'πινα εις υγείαν του «όπως ευαρεστείσθε», γιατί τρελαίνομε για ό,τι είναι ωραίο και υψηλό... Θ' απαιτούσα να με σέβονται γι' αυτό και θα καταδίωκα εκείνον που δεν θα μου έδειχνε σεβασμό. Θα ζούσα ήσυχα και θα πέθαινα θριαμβευτικά! να τι θα 'ταν χαριτωμένο, εντελώς χαριτωμένο! Και θ' άφηνα να φουσκώνει η κοιλιά μου, θα σου σκάρωνα ένα πηγούνι με τρία πατώματα θα σου 'φτιανα μια ωραία μύτη από κοκκινόξυλο, που βλέποντάς την θα 'λεγαν όλοι: «αυτό δείχνει πως είναι σοφός άνθρωπος. Πως έχει στο κεφάλι του κάτι το απολύτως θετικό!». Δεν το παραδέχεστε; Όπως αγαπάτε! Είναι όμως ευχάριστο ν' ακούμε τέτοια πράγματα, στην αρνητική αυτή εποχή που ζούμε.\n17 VII Μα όλ' αυτά, είναι όνειρα χρυσά. Ω! Πείτε μου ποιος είναι κείνος που πρώτος υποστήριξε πως ο άνθρωπος κάνει ατιμίες μόνο και μόνο γιατί δεν καταλαβαίνει το πραγματικό του συμφέρον και πως αν του άνοιγαν τα μάτια για το συμφέρον του εννοείται θα γινόταν αμέσως καλός και γενναιόδωρος; Κι απαντούν: αν ήταν έξυπνος, αν καταλάβαινε το συμφέρον του, θα 'ψαχνε να το 'βρει μόνο στο καλό. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να πάει θεληματικά ενάντια στο συμφέρον του. Θ' αναγκαζόταν λοιπόν να κάνει το καλό. Ω! αφέλεια παιδική! Μα πότε λοιπόν, στο διάβα των αιώνων, γίνηκε και μια μόνο φορά, να ενεργήσει ο άνθρωπος σύμφωνα με το συμφέρον του; Τι θα γίνουν τότε τα εκατομμύρια οι αποδείξεις που μαρτυρούν ότι θεληματικά, δηλαδή ενώ ξέρουν ποια είναι τα πραγματικά τους συμφέροντα, οι άνθρωποι, τ' αφήνουν κατά μέρος, και ρίχνονται στην τύχη, αδιάφορο σε ποιο δρόμο, όπου πάνε να ριψοκινδυνέψουν χωρίς τίποτε και κανένας να τους αναγκάζει σ' αυτό, σα να 'θελαν ακριβώς ν' αποφύγουν τον καλό δρόμο, για να χαράξουν «εκ προθέσεως» και πεισματικά, κάποιον άλλο πολύ δύσκολο, πολύ απίθανο, που θέλουν να τον βρουν ψηλαφώντας. Είναι λοιπόν φανερό ότι το πείσμα αυτό κι αυτή η ανεξαρτησία της δράσης τους, τους είναι πιο ευχάριστη από κάθε όφελος. Όφελος!... Τι πράγμα είν' αυτό; Θα λάβετε τον κόπο να μου καθορίσετε ποιο είναι κείνο που είναι ωφέλιμο στον άνθρωπο; Και όμως μπορεί καμιά φορά να είναι ωφέλιμο στον άνθρωπο ή καλύτερα θα μπορούσε κι έπρεπε να είναι αυτό: να θέλει το βλαβερό και όχι το ωφέλιμο. Αν είναι έτσι, κι αν μια τέτοια περίπτωση είναι δυνατή, να τότε που ο κανόνας σας πάει περίπατο. Παραδέχεστε τη δυνατότητα της περίπτωσης αυτής; Γελάτε; Γελάστε λοιπόν, κύριοι, μα απαντήστε: Τα συμφέροντα του ανθρώπου έχουν καθορισθεί εντελώς; Δεν υπάρχουν τέτοια που δεν ταξινομήθηκαν ακόμα και που δε θα μπορούσαν να ταξινομηθούν ποτέ; Απ' ό,τι γνωρίζω, κύριοι, έχετε καταρτίσει τον κατάλογο των συμφερόντων του άνθρωπου, απάνω κάτω από τις στατιστικές και από τα επιστημονικά και οικονομικά πορίσματα. Και είναι αυτά: η ευμάρεια, ο πλούτος, η ελευθερία, η ανάπαυση, κλπ. κλπ. Λοιπόν κατά τη γνώμη σας και κατά τη δική μου ακόμα, ο άνθρωπος που καθαρά και ξάστερα δε θα αναγνώριζε τον κατάλογο τούτο, θα 'ταν ένας φωτοσβέστης ή ένας τρελός, δεν είν' έτσι; Μα να ποιο είναι το πιο παράξενο: πως γίνεται κι όλοι αυτοί οι στατιστικογράφοι κι όλοι αυτοί οι σοφοί και φιλάνθρωποι, όταν αραδιάζουν τα συμφέροντα του ανθρώπου, παραλείπουν ν' αναφέρουν ένα; Σ' αυτό δε σταματούν καθόλου και δεν το εξετάζουν όπως πρέπει να το εξετάσουν. Κι ό μως απ' αυτό εξαρτώνται όλοι οι υπολογισμοί. Μα το δυστύχημα είναι πως το ουσιώδες αυτό συμφέρον δεν ανήκει σε καμιά κλάση και δεν έχει γραφτεί σε κανένα κατάλογο. Ακούστε, έχω κάποιο φίλο... (Ε! κύριοι, ναι, είναι και δικός σας φίλος, άλλωστε και με ποιον δεν συνδέεται αυτός;...). Μόλις ο κύριος αυτός ετοιμάζεται να κάνει κάτι, θα σας εκθέσει καθαρά και πλέρια το πως σκέφτεται να ενεργήσει, σύμφωνα με τους νόμους της λογικής και της αλήθειας. Έπειτα θα σας μιλήσει με θερμή συγκίνηση για τα πραγματικά και νόμιμα συμφέροντα του ανθρώπου, θα κατηγορήσει τους κοντόθωρους εκείνους ανόητους, που δεν καταλαβαίνουν, ούτε το συμφέρον τους, ούτε το αληθινό νόημα της αρετής... κι ύστερα από ένα τέταρτο ακριβώς, χωρίς καμιά αφορμή, αλλά σαν από κάποιο εσωτερικό ελατήριο, ισχυρότερο από τα συμφέροντά του, θα φαντασθεί, δεν ξέρω τι το διαφορετικό, δηλαδή θα υποστηρίξει μπροστά σε όλους τα αντίθετα και θα κάνει τα αντίθετα απ' ό,τι είχε πει πιο πριν για τους νόμους της λογικής, και για το συμφέρον του το ίδιο ακόμα με μια λέξη: τα αντίθετα προς τον ορθό λόγο... Σας προειδοποιώ πως ο φίλος μου είναι πρόσωπο προληπτικό κι επομένως είναι πολύ δύσκολο να ρίξετε όλο το σφάλμα πάνω του. Αλλά κύριοι: δεν υπάρχει τάχα πραγματικά κάτι πολυτιμότερο για τον άνθρωπο, από τα πιο άμεσά του συμφέροντα; ή καλύτερα για να μιλήσω σύμφωνα με τη λογική, δεν θα μπορούσε να υπάρχει κάποιο συμφέρον σπουδαιότερο απ' τ' άλλα; ένα συμφέρον από τα συμφέροντα εκείνα που κανείς δεν τα προσέχει, όπως έλεγα προ ολίγου, και που ωστόσο κάνουν τον άνθρωπο να πάει, αν πρέπει, ενάντια στη λογική, την τιμή, την ησυχία, την ευμάρεια, με μια λέξη ενάντια σε ό,τι είναι ωραιότερο κι ωφελιμότερο, μόνο και μόνο για να φτιάξει το αρχέγονο αυτό συμφέρον, το πολυτιμότερο απ'\n18 όλα γι' αυτόν;... Εδώ, θα με διακόψετε:»όπως κι αν έχει πάντα είν' ένα συμφέρον!». Επιτρέψετε, κύριοι, να εξηγηθώ, γιατί δεν πρόκειται να παίζομ' εδώ με τις λέξεις. Μάθετε πως το συμφέρον αυτό, έχει ακριβώς τη σπουδαιότητα ότι γκρεμίζει όλες τις στατιστικές ταξινομήσεις, και ξεχαρβαλώνει όλα τα συστήματα που φαντάσθηκαν οι φίλοι του ανθρώπινου γένους για την ευτυχία του... Θα στενοχωρηθώ πολύ να σας το πω. Μα θα σας το αποκαλύψω, έστω και αν πρόκειται να εκτεθώ πρώτος εγώ. Διακηρύττω λοιπόν με όλη την αναίδεια, πως όλα τα θαυμάσια αυτά συστήματα κι όλες αυτές οι θεωρίες που διατείνονται ότι εξηγούν στην ανθρωπότητα τα νόμιμα συμφέροντά της, και που για να τη σπρώξουν και για να την αναγκάσουν να τα κατακτήσει χωρίς να νικηθεί, είναι ανάγκη να γίνει γενναιόδωρη και καλή όλ' αυτά τα συστήματα, λέγω, δεν είναι για μένα παρά σοφίσματα μόνο. Γιατί το να υπόσχεται κανείς την αναγέννηση του ανθρωπίνου γένους από την εκτίμηση των πραγματικών του συμφερόντων, είναι κατά τη γνώμη μου το ίδιο σχεδόν σα να διαβεβαιώνει παραδείγματος χάριν, με τον Μπούκλε, πως ο πολιτισμός εξημερώνει τον άνθρωπο, τον κάνει λιγότερο αιμοχαρή κι εμπειροπόλεμο. Σύμφωνα με τη λογική, μου φαίνεται πως έχει δίκιο. Ο άνθρωπος όμως κρατιέται τόσο γερά από το σύστημά του κι από τα θεωρητικά του πορίσματα, ώ στε θα ήταν ικανός ν' αλλοιώσει με το έτσι θέλω την αλήθεια, να κάνει τον κουφό και το στραβό μόνο και μόνο για να μη αναιρέσει τις θεωρίες του. Αυτό με παρακινεί να παραθέσω τούτο το πολύ χτυπητό παράδειγμα. Κοιτάξτε γύρω σας: το αίμα τρέχει σαν ποτάμι, όπως στο εύθυμο γλέντι η σαμπάνια. Να λοιπόν αυτός ο 19ος αιώνας στον οποίο έζησε ο Μπούκλε. Να ο μέγας Ναπολέων και κάποιος άλλος της εποχής μας. Να η Αμερική και οι Ηνωμένες Πολιτείες σε μια συμμαχία αιώνια! Σας ρωτώ κατά τι μας εξημέρωσαν αυτοί οι πολιτισμοί; Ο πολιτισμός αρκείται μόνο ν' αναπτύξει στον άνθρωπο την εναλλαγή των εντυπώσεών του, τίποτε άλλο! Ποιος ξέρει ο άνθρωπος με τη διάθεση αυτή που αισθάνεται ν' αλλάζει διαρκώς τις συγκινήσεις του, αν δεν καταντήσει μια μέρα να βρίσκει ευχαρίστηση και στην αιματοχυσία; Έγινε μάλιστα στο παρελθόν αυτό. Έχετε προσέξει πως οι πιο παλιοί αιμοχαρείς ήτανε σχεδόν πάντοτε λεπτοί και πολλοί πολιτισμένοι άνθρωποι; και ότι οι διάφοροι Αττίλες κι όλοι οι Σιένκε Ράζιν 2 δεν φτάνουν ούτε στο νυχάκι τους; Αν δεν κάνουν και τόση εντύπωση σήμερα, είναι γιατί ο τύπος τους συναντάται πολύ συχνά, έγιναν τόσο κοινοί που δεν προξενούν πια εντύπωση. Αν ο πολιτισμός δεν έκανε πιο αιμοχαρή τον άνθρωπο, τον έκανε όμως πιο πρόστυχο στην αιματοχυσία, παρ' ό,τι ήταν στο παρελθόν. Τότε έκρινε σωστό να χύσει το αίμα κι έσφαζε με ήσυχη τη συνείδηση όσους νόμιζε πως ήταν ανάγκη να εξαφανιστούν. Σήμερα μας φαίνεται το χύσιμο του αίματος σαν ατιμία, μα το χύνουμε ευχαρίστως και μάλιστα συχνότερα από άλλοτε. Πείτε μου ποιο από τα δυο είναι το προτιμότερο: Αποφασίστε οι ίδιοι. Διηγούνται πως η Κλεοπάτρα (συγγνώμην για το παράδειγμα αυτό που το παίρνω από τη Ρωμαϊκή ιστορία) αισθανόταν ευχαρίστηση να μπήγει χρυσές βελόνες στα στήθια των σκλάβων της γυναικών και πως οι κραυγές και οι σπασμοί τους της προξενούσαν δυνατή ηδονή. Θα μου πείτε πως πρόκειται για χρόνια σχετικώς βάρβαρα πως κι η εποχή μας είναι σχετικώς βάρβαρη, γιατί μπήγουν ακόμα τις βελόνες στους ανθρώπους πως αν και ο άνθρωπος έγινε πιο διορατικός παρ' ό,τι ήταν στις βάρβαρες εποχές, βρίσκεται πολύ μακριά ακόμα και δε συνήθισε να φέρνεται όπως του προστάζει η λογική και η επιστήμη. Ωστόσο έχετε την πεποίθηση πως θα συνηθίσει χωρίς άλλο τη στιγμή που θα εξαφανιστούν μερικές παλιές και κακές συνήθειες, κι όταν ο ορθολογισμός κι η επιστήμη θ' αλλάξουν ολότελα την ανθρώπινη φύση και θα την κυβερνούν κανονικά. Έχετε την πεποίθηση πως ο άνθρωπος τότε θα παύσει να γελιέται ξεπίτηδες, και σα να λέμε θ' αρνηθεί αναγκαστικά ν' αντιτάξει τη θέλησή του προς τη λογική. Και θα πείτε ακόμα πως η επιστήμη θα διδάξει στον άνθρωπο (αν κι αυτό κατά τη γνώμη μου είναι περιττό) πως δεν έχει πραγματικά μέσα του, ούτε θέληση, ούτε ιδιοτρο\n19 πία και πως ποτέ δεν είχε, αφού μοιάζει με πιάνο που το παίζει ο καθένας όπως θέλει, και πως ο κόσμος κυβερνιέται από τους νόμους της φύσης δηλαδή πως κάθε του πράξη δεν προέρχεται από τη θέλησή του, αλλά από τους νόμους αυτούς. Επομένως φτάνει μόνο ν' ανακαλύψει τους φυσικούς νόμους ο άνθρωπος για ν' αντιταχθεί προς αυτούς. Η ζωή θα του γίνει τότε ευκολότερη. Όλες οι ανθρώπινες πράξεις θα περιορισθούν μαθηματικά στους νόμους αυτούς σαν σε πίνακα λογαρίθμων πολύ εκτεταμένο και διηρημένο, σε καταλόγους μέσα σ' ένα ευρετήριο, ή καλύτερα: θα τύπωναν βιβλία ωφέλημα σαν τις σημερινές εγκυκλοπαίδειες μέσα στις οποίες όλα θα τα πρόβλεπαν, θα τα υπολόγιζαν, θα τα κανόνιζαν και δε θα είχε πια ο κόσμος δράματα και περιπέτειες. «Τότε εξακολουθήστε οι οικονομικές σχέσεις θα πάρουν μια καινούρια όψη. Επειδή όλα θα υπολογισθούν με μαθηματική ακρίβεια, στη στιγμή θα λύονται όλα τα ζητήματα, γιατί απλούστατα όλες οι πιθανές λύσεις, θα έχουν εξευρεθεί. Τότε θα χτίσομε ένα κρυσταλλένιο παλάτι. Τότε... Με μια λέξη θα γίνει παράδεισος ο κόσμος». Και ποιος μας εγγυάται μιλώ εγώ τώρα πως η πλήξη δε θα μας κατασυντρίψει τότε γιατί σε τι θα καταγινόμαστε αφού όλα θα τα έχει προβλέψει ο πίνακας; Μα, από την άλλη μεριά, όλα θα 'ναι πολύ λογικά. Βέβαια, η πλήξη γονιμοποιεί τη φαντασία, γιατί από πλήξη μπήγει κανένας τις χρυσές βελόνες στο κρέας. Δυστυχώς (εγώ μιλώ ακόμα) φοβούμαι πολύ μήπως θα 'ταν ευχάριστο στον άνθρωπο να ξαναγυρίσει στις βελόνες. Γιατί ο άνθρωπος είναι κουτός, φαινομενικά κουτός ή για να το πούμε καλύτερα, δεν είναι καθόλου κουτός, μα είναι τόσο αχάριστος που αδύνατο να βρεις όμοιό του στο σύμπαν. Γι' αυτό δε θα παραξενευόμουν καθόλου να δω άξαφνα να ξεφυτρώσει από τα σπλάχνα της ορθολογικής κοινωνίας του μέλλοντος, κανένας τζέντλεμαν με φυσιογνωμία κοινή ή μάλλον σαρκαστική και οπισθοδρομική που θα μας έλεγε, βάζοντας τα χέρια στη μέση του: «Δε δοκιμάζουμε μια φορά, να δώσουμε μια κλωτσιά στη λογική μόνο και μόνο για να στείλουμε στο διάολο αυτούς τους λογαρίθμους και να μπορούμε να ζήσουμε πάλι σύμφωνα με την κουτή μας θέληση;». Κι αυτό δε θα 'ταν τίποτε, το άσκημο θα 'ταν που θα 'βρισκε αμέσως οπαδούς: τέτοια είναι η ανθρώπινη φύση. Κι όλα αυτά για μια αιτία τόσο μηδαμινή που δεν θα 'πρεπε ούτε να την αναφέρουμε: ότι δηλαδή σε κάθε εποχή και σε κάθε τόπο, πάντα άρεσε του ανθρώπου να κινείται και να δρα σύμφωνα με τη θέλησή του και όχι όπως του προστάζει η λογική και το συμφέρον του. Μπορούμε βέβαια, όταν το θέλομε, να πηγαίνομε ενάντια στο συμφέρον μας και σε μερικές φορές είναι απόλυτος ανάγκη (αυτή είναι η γνώμη μου). Και αν ακόμα ο ατομικός μας πόθος και η ατομική μας ιδιοτροπία που είναι ελεύθερα να θέλουν, ήτανε μια από τις μεγάλες τρέλες, και αν η αχαλίνωτη φαντασία μας έφτανε μέχρι εξωφρενισμού, να που έγκειται η ωφέλεια που μας την παρασιωπούν, και το συμφέρον μας, το συμφέρον το πιο σπουδαίο, το συμφέρον που δεν ανάγεται σε καμιά κατηγορία και στέλνει στο διάβολο όλα τα συναισθήματα και όλες τις θεωρίες. Πώς λοιπόν φαντάστηκαν όλοι αυτοί οι σοφοί ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη από μια λογική και τίμια θέληση; Και πως τους κάπνισε να βρουν, ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη να ποθεί κατά τρόπο λογικό κι ωφέλιμο; Ο άνθρωπος μόνο από ένα πράγμα έχει ανάγκη να 'ναι η θέληση του εντελώς ανεξάρτητη, όσο κι αν του στοιχίζει η ανεξαρτησία αυτή, κι όσες κι είναι οι κακές συνέπειες που σέρνει μαζί της. Μα να το επιθυμεί τάχα;\n20 VIII «Χα, χα, χα! Μα δεν υπάρχει ανεξαρτησία, θα μου πείτε γελώντας. Η επιστήμη μελέτησε πια τόσο καλά τον άνθρωπο, ώστε γνωρίζομε τώρα ότι η θέληση και το αυτεξούσιο, δεν είναι άλλο τίποτε, από...». Συγγνώμη, κύριοι, από κει ακριβώς ήθελα κι εγώ ν' αρχίσω. Σας ομολογώ μάλιστα πως φοβήθηκα. Ήθελα ακριβώς να φωνάξω πως η επιθυμία εξαρτάται ο Θεός ξέρει από τι, και πως είναι ίσως προτιμότερο αυτό, μα σκέφτηκα την επιστήμη και στάθηκα. Αυτή την στιγμή μιλήσατε. Γιατί βέβαια, αν ανακάλυπταν πραγματικά τον τύπο που έχουν όλες οι επιθυμίες μας και όλες οι ιδιοτροπίες μας και μας εξηγούσαν από τι εξαρτώνται, ποιοι νόμοι τους διευθύνουν, πως εξελίσσονται, προς ποιο σκοπό τείνουν στην τάδε ή την τάδε περίπτωση, τέλος ένα αληθινό μαθηματικό τύπο, ίσως τότε κι ο άνθρωπος θα έπαυε να επιθυμεί είμαι μάλιστα βέβαιος πως θα έπαυε. Γιατί, σκεφθείτε, τι γλέντι! να επιθυμεί κατά διαταγή! Κι έπειτα, γιατί ο άνθρωπος θα γινόταν όμοιος με πλήκτρο αρμονίου ή κάτι απάνω κάτω τέτοιο; Γιατί ο άνθρωπος, χωρίς θέληση, χωρίς πόθους, δε θα 'ταν ίδιος με πλήκτρο, στην άκρη του σωλήνα ενός αρμόνιου; Τι λέτε; Ας εξετάσομε τις πιθανότητες: Μπορεί να γίνει αυτό ή όχι; «Χουμ! κάνετε οι επιθυμίες είναι τις περισσότερες φορές λανθασμένες γιατί έχομε λανθασμένη ιδέα για τα συμφέροντά μας. Γι' αυτό συμβαίνει να επιθυμούμε πράγματα παράλογα, επειδή σαν κουτοί που είμαστε βλέπομε στον παραλογισμό αυτό τον πιο εύκολο δρόμο να φτάξομε σ' εκείνο που θαρρούμε πως θα μας ωφελήσει και που το έχομε θέσει σα σκοπό. Λοιπόν όταν όλα θα εξηγηθούν και θα υπολογισθούν πάνω στο χαρτί (πράγμα κατορθωτό, γιατί είναι ντροπή και παράλογο να πιστεύομε «εκ των προτέρων» πως ο άνθρωπος δεν θα γνωρίσει ποτέ μερικούς νόμους της φύσης) τότε χωρίς άλλο εκείνο που λέμε επιθυμίες δε θα υπάρχει πια. Αν ποτέ η επιθυμία συμφωνήσει τέλεια με τη λογική, τότε θα κρίνομε και δε θα επιθυμούμε πράγματα παράλογα, να βαδίζομε με το έτσι θέλω ενάντια στη λογική, να ποθούμε κάτι το επιζήμιο. Κι επειδή όλες οι επιθυμίες και όλα τα συμπεράσματα μπορούν να προϋπολογιστούν αφού θ' ανακαλύψομε μια μέρα τους νόμους του αυτεξούσιού μας, επομένως, χωρίς αστεία μπορούμε να φανταστούμε κάτι σαν ένα πίνακα που θα βρίσκομε σ' αυτόν τι πρέπει να διαλέξομε. Παραδείγματος χάριν, αν θέλαμε να εξετάσομε και ν' αποδείξομε πως αν περιφρονώ κάποιον είναι γιατί έπρεπε να το κάνω μόνον κατ' αυτόν τον τρόπο, τι απομένει λοιπόν τότε από το αυτεξούσιό μου, προπάντων όταν είμαι μορφωμένος άνθρωπος κι έχω σπουδάσει μια οποιαδήποτε επιστήμη; Τότε θα μπορούσα να καθορίσω και τη ζωή μου, τριάντα χρόνια πιο πριν. Με μια λέξη αν κανονιστούν όλα έτσι, δε θα μας έμενε τίποτε πια να κάνομε θέλοντας και μη θα καταλαβαίναμε. Γενικά πρέπει να παραδεχτούμε πως μερικές φορές και σε μερικές περιπτώσεις, η φύση δε μας ζητεί την άδεια πως πρέπει να την παίρνομε όπως είναι κι όχι όπως τη θέλει η φαντασία μας και πως αν θέλαμε πραγματικά ν' αποκτήσομε τον πίνακα και το ευρετήριο, μάλιστα, τι να κάνομε; ακόμα και τον άνθρωπο που θα βγάνει ο χημικός σωλήνας, πρέπει να τον παραδεχτούμε! Γιατί αλλιώτικα, η φύση θα μας κυριέψει και...». Μάλιστα, μα να για μένα που είναι ο κόμπος! Κύριοι, συγνώμη, μα ξεχάστηκα κι άρχισα να φιλοσοφώ τι τα θέτε, έχω σαράντα χρόνια στο υπόγειο! Επιτρέψετέ μου λίγη φαντασία. Βλέπετε: η λογική, κύριοι, είναι εξαίρετο πράγμα, σύμφωνοι, μα η λογική είναι λογική μόνο, και ευχαριστεί μόνο το μυαλό του ανθρώπου, ενώ η θέληση είναι όλη η εκδήλωση της ζωής με τη λογική της μαζί και μ' όλες τις σπαζοκεφαλιές της. Και μολονότι η ζωή μας δεν είναι συχνά περίφημη στην εκδήλωσή της αυτή, όπως κι αν έχει, είναι η ζωή και όχι απλώς η εξαγωγή της τετραγωνικής ρίζας. Γιατί, εγώ παραδείγματος χάριν θέλω, φυσικά, να ζήσω για να ικανοποιήσω όλη τη ζωική μου δυναμικότητα και όχι μόνο τη δυναμικότητα της λογικότητας που είναι το εικοστό απάνω κάτω μέρος, όλης της ζωτικότητάς μου. Τι ξέρει η λογική; Η λογική ξέρει μόνο εκείνο που ο χρόνος την έκανε να μάθει (μπορεί να υπάρχουν μερικά πράγματα που δε θα τα μάθει ίσως ποτέ δεν είναι παρηγορητικό, μα γιατί να μην το ομολογήσομε;) ενώ η ανθρώπινη φύση δρα συνολικά με όσες δυνάμεις έχει μέσα της, και\nΥραμματα ΦΙΟΝΤΟΡ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ τουπογειο ΦΙΟΝΤΟΡ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ Μετάφραση ΓΙΩΡΓΗΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ γραμματα 1990 Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Το υπόγειο, 1846 Μετάφραση: Γιώργης Σημηριώτης Μακέτα εξωφύλλου:


Στη Σύνοδο Κορυφής ο Παπούλιας - Παραιτήθηκε ο Ράπανος | ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ\nΕξιτήριο πήρε ο Α. Σαμαράς\nΣτη Σύνοδο Κορυφής ο Παπούλιας - Παραιτήθηκε ο Ράπανος\nΤην προχειρότητα των κυβερνητικών χειρισμών στο ζήτημα της εκπροσώπησης της Ελλάδας στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής καταδεικνύει το γεγονός ότι τελικά τη χώρα μας θα εκπροσωπήσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, καθώς όπως προβλέπεται από το σχετικό πρωτόκολλο της ΕΕ, οι χώρες μέλη θα πρέπει να εκπροσωπούνται από Πρωθυπουργό ή Αρχηγό Κράτους και όχι από τον υπουργό Εξωτερικών όπως αρχικά είχε ανακοινωθεί.\nΟι λάθος χειρισμοί της όλης υπόθεσης ήδη αποδίδονται από διάφορες πλευρές στη μόνιμη αντιπροσωπεία της Κομισιόν στην Αθήνα, στο υπουργείο Εξωτερικών και στο γραφείο του Πρωθυπουργού.\nΠαραιτήθηκε ο Β.Ράπανος\nTην παραίτησή του στον πρωθυπουργό υπέβαλλε ο Βασίλης Ράπανος που προοριζόταν ως επικεφαλής στο υπουργείο Οικονομικών, επικαλούμενος λόγους υγείας. Δημοσιογραφικές πληροφορίες θέλουν τον Β.Ράπανο δυσαρεστημένο με τη στελέχωση της κυβέρνησης και ιδιαίτερα του υπουργείου Οικονομικών. Η παραίτηση έγινε δεκτή από τον πρωθυπουργό.\nΣτην απαντητική επιστολή ο Πρωθυπουργός ευχαριστεί τον κ.Ράπανο και του εύχεται γρήγορη ανάκτηση των δυνάμεών του για να συμβάλλει στην εθνική προσπάθεια.\nΤηλεφωνική επικοινωνία Σαμαρά-Ομπάμα\nΣτο μεταξύ, τηλεφωνική συνομιλία είχε το απόγευμα της Δευτέρας ο Πρωθυπουργός με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, κατά την οποία ο Μπάρακ Ομπάμα επιβεβαίωσε τη στήριξη των ΗΠΑ στις ελληνικές προσπάθειες για την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και την εξυγίανση της οικονομίας. Ο Μπάρακ Ομπάμα συνεχάρη τον πρωθυπουργό για την εκλογή του και τον ρώτησε για την κατάσταση της υγείας του.\nΣτο μεταξύ, τόσο ο Ευ.Βενιζέλος, όσο και ο Φ.Κουβέλης κατά τη συνάντηση που είχαν αποφάσισαν ότι αφού δεν θα παραστεί ο πρωθυπουργός δεν θα μεταβούν ούτε εκείνοι στις Βρυξέλλες.\nΟ πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ επεσήμανε ότι το ταξίδι στην Ευρώπη θα γίνει αμέσως μετά την ανάρρωση του πρωθυπουργού, ο οποίος και πήρε σήμερα εξιτήριο από το Αττικό Νοσοκομείο.\n«Το ταξίδι στην Ευρώπη θα γίνει με παρουσία και των τριών», ανέφερε χαρακτηριστικά.\n«Δεν έχει νόημα να μετάσχουμε στην κυβερνητική αντιπροσωπεία δεδομένου ότι δεν θα είναι ο πρωθυπουργός» δήλωσε από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευ.Βενιζέλος.\nΗ επιστολή του Αντώνη Σαμαρά προς τον Βασίλη Ράπανο:


Ανοιχτή Επιστολή του Πάνου Βραχνού στους δημότες Αμαρουσιου – Μαρούσι24\nΑνοιχτή Επιστολή του Πάνου Βραχνού στους δημότες Αμαρουσιου\nΤην πρόθεσή του να κατέβει υποψήφιος δήμαρχος στις δημοτικές εκλογές του 2019 έκανε γνωστή, μέσω ανοιχτής επιστολής στους δημότες του Αμαρουσίου, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Παναγιώτης Βραχνός. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επιστολή, ο κ. Βραχνός καλεί τους Μαρουσιώτες στο πλευρό του «χωρίς κομματικά διακριτικά, χωρίς ταμπέλες, χωρίς αντιπαλότητες κομματικές για το Μαρούσι του 2020 και μετά.»\nΗ επιστολή του Π. Βραχνού:\nΑγαπητοί συμπολίτες, Μαρουσιώτισσες και Μαρουσιώτες\nζω στο Μαρούσι και αναπνέω τα τελευταία 30 χρόνια. Υπηρετώ την Ιατρική Επιστήμη ως Χειρουργός, Διευθυντής Χειρουργικής Κλινικής στο ΚΑΤ. Συγχρόνως, υπηρετώ πολιτικά τους Δημότες μας από την αιρετή θέση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, θητεία που λήγει τον Αύγουστο του 2019.\nΑνατρέχοντας στο παρελθόν, στα νεανικά μου χρόνια, ενθυμούμαι τους αείμνηστους γονείς μου να με παροτρύνουν, σχεδόν επιτακτικά με τις λέξεις ∶ «Να είσαι πάντα εκεί που οι άλλοι σε χρειάζονται, ποτέ να μην είσαι απών σε ότι μπορείς να δώσεις, να προσφέρεις».\nΟι γονείς μου, θυμάμαι να δακρύζουν, στο άκουσμα της επιτυχίας μου στις εξετάσεις στην Ιατρική γιατί θεωρούσαν ex officio ότι θα είμαι πάντα δίπλα στους άλλους, αφού ο Ιατρός είναι πάντα παρών και αγωνίζεται μέχρι τέλους για τη διάσωση της ζωής την ώρα που κινδυνεύει.\nΜεγάλωσα την δική μου οικογένεια στο Μαρούσι και καμαρώνω στην πόλη και για την πόλη στην οποία έζησα, αφιέρωσα περισσότερο από το 70% του ημερήσιου χρόνου μου.\nΑσφαλώς, θα ρωτήσει κάποιος γιατί τα γράφω αυτά δημόσια, γιατί μιλώ για μένα, ποιον ενδιαφέρει η δική μου προσωπική ζωή και ασφαλώς, ποιον ενδιαφέρει το πώς τη διέθεσα αν και εφ΄ όσον καλώς τη διέθεσα.\nΗ απάντηση είναι απλή. Αναγκάζομαι να μιλήσω, να ανατρέξω στιγμιαία στο παρελθόν αφού σκέφτομαι να τεθώ σύντομα υπό την αυστηρή κρίση σας, θέτοντας υποψηφιότητα για τη θέση του του Δημάρχου της πόλης μας και για τη νέα δημοτική τετραετία που σε λίγο ανατέλλει.\nΕίναι βέβαιο ότι σ΄ αυτήν την πρόκληση, σ΄ αυτό το στόχο δε μπορώ να καταφέρω τίποτα αν δεν έχω την αμέριστη συμπαράστασή σας, αν αυτή δεν ταυτίζεται με την εμπιστοσύνη σας και δεν εξελίσσεται από τις διαρκείς επαφές μας αλλά και οδηγίες σας. Σας θέλω στο πλάι μου, επιθυμώ να σας αισθάνομαι δίπλα μου, συνοδοιπόρους μιας νέας δύσκολης αρχής στα δημοτικά πράγματα, στο αυτοδιοικητικό γίγνεσθαι.\nΜε συγκινεί το ενδιαφέρον σας που καθημερινά και τελευταία με πίεση με παροτρύνετε να υποβάλλω υποψηφιότητα, με παρακινεί η καθημερινή επαφή μας στο Δήμο, στο χώρο δουλειάς, με ενθαρρύνει η φράση ∶ «Γιατρέ, μπες μπροστά!». Με γοητεύει, με επιβραβεύει και με ικανοποιεί ψυχικά η προτροπή σας που αποτελεί ιδιαίτερη γενναιοδωρία και επιβράβευση της ατομικής μου πορείας. Όλοι είμαι βέβαιος ονειρευόμαστε έναν ακόμα καλύτερο δήμο σε μια κοινωνία δικαίου που μέτοχοι είμαστε εμείς, τα παιδιά μου και τα παιδιά σας.\nΕπιθυμώ και άλλο την αυστηρή κριτική σας, αυτή που καθημερινά συναντώ από το γιο μου και την κόρη μου που με βάζουν στο μικροσκόπιο, με σφυροκοπούν λεκτικά για να γίνω ακόμα καλύτερος όπως μου λένε.\nΤο ίδιο θέλω και από τους νέους αυτής της πόλης, του Αμαρουσίου, που θέλουν να δουν τον τόπο τους να απορροφά και να αναδεικνύει τα όνειρά τους για παραμονή και εργασία εδώ σε αυτή την ευλογημένη χώρα, σε αυτό τον ευλογημένο τόπο.\nΑποφάσισα να θέσω υποψηφιότητα στις προσεχείς δημοτικές εκλογές αφού, στο μυαλό μου καταστάλαξε και έγειρε η ζυγαριά της αέναης, της διαρκούς εν ζωή προσφοράς, παρά τις δυσκολίες που εκτιμώ ότι θα συναντήσω στην πορεία μου.\nΑναγνωρίζω και ήδη υφίστανται μικρόπνοες κομματικές παρεμβάσεις, επιλογές όχι καθαρές, όχι ανεξάρτητες φωνές, όχι έμπειρες αυτοδιοικητικά προσωπικότητες, εμβόλιμες – φυτευτές, απ΄ το πουθενά, προϊόντα «κομματικών σωλήνων» με ελάχιστη έως ανύπαρκτη παρουσία μέχρι τώρα στα τοπικά δημοτικά πράγματα, στην εξέλιξη μέχρι τώρα της τοπικής κοινωνίας, «αβάπτιστοι αυτοδιοικητικά», «άκαπνοι» στα προβλήματα της πόλης και των «καρδιακών» ρυθμών της, αλλά αυτό δε με πτοεί και δε θα με πτοήσει.\nΑκούω συμπολίτες μας να μου λένε «αυτός είναι φυτευτός», τους συνιστώ ψυχραιμία και πιστεύοντας βαθιά στη δημοκρατία που γέννησε αυτός ο τόπος τους στέλνω το μήνυμα ότι οι πολίτες θα αποφασίσουν τελικά και ασφαλώς όλοι διατηρούν το δικαίωμα να θέσουν υπό την κρίση του κόσμου τις θέσεις τους, αρκεί βέβαια οι θέσεις αυτές να τους εκπροσωπούν και να μην είναι κομματικές θέσεις ξένες από τα προβλήματα της πόλης, με μελλοντική στόχευση την προσωπική και μόνο εξαργύρωση και ιδιοτέλεια και ευκαιρία για «καριέρα» στην πλάτη των πολιτών όπως λέει ο σοφός λαός μας.\nΣτην Ιατρική σε καθημερινή βάση πέρασα κρίσεις, στο χειρουργείο αποφάσισα σε δέκατα δευτερολέπτου για τη ζωή των άλλων και βγήκα νικητής. Χάρηκα που έφερα πίσω στη ζωή αρρώστους με πολλά ανυπέρβλητα ιατρικά προβλήματα.\nΤο ίδιο σας καλώ να κάνουμε όλοι μαζί στο δήμο, στη μελλοντική πορεία του, στην οργανωτική και πολιτική του δύναμη, στην αναμόρφωσή του από κάθε άποψη.\nΠάμε όλοι μαζί χωρίς κομματικά διακριτικά, χωρίς ταμπέλες, χωρίς αντιπαλότητες κομματικές για το ΜΑΡΟΥΣΙ του 2020 και μετά.\nΓια δημιουργία ευέλικτων και σύγχρονων υπηρεσιών.\nΓια δραστική μείωση των δημοτικών τελών από την πρώτη κιόλας μέρα και ελάφρυνση όλων των δημοτών στις οικονομικά δύσκολες τούτες εποχές.\nΓια δουλειά στην καθαριότητα της πόλης, στις παιδικές χαρές, στα σχολεία και στην υγεία και συνδρομή των ηλικιωμένων.\nΓια την ανάπτυξη και ολοκλήρωση της πολεοδομικής τακτοποίησης που τόσα χρόνια εκκρεμεί.\nΓια την πόλη που οραματιζόμαστε όλοι και επιθυμούμε όσοι ασχοληθήκαμε χρόνια με αυτή και τα προβλήματά της απ΄ όποια θέση και αν είχαμε στο παρελθόν.\nΣε μια πορεία καθαρή για ένα δήμο που θα εκπροσωπεί τους πάντες, σας θέλω όλους κοντά μου να είστε αυστηροί κριτές των όποιων επιλογών μου στο δημόσιο βίο, όπως κάνατε επιτυχώς μέχρι σήμερα.\nΜε πηγή δύναμης τη θεμελιακή γνώση στα τοπικά πράγματα και τις ανάγκες των δημοτών.\nΜε αφορμή τη γνήσια αγάπη μου για τους συνδημότες μας.\nΜε ιδανική στάση την έως σήμερα βιοτή μου και τα ιδεώδη μου.\nΧωρίς ομπρέλες, κομματικούς μεγεθυντικούς φακούς, χωρίς κομματικές ωθήσεις, χωρίς εξωλογικές ενθαρρύνσεις από εξωθεσμικά κέντρα αποφάσεων.\nΣΑΣ καλώ όλους Σας,\nσε μια δημιουργική πορεία προς τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου του 2019, θέτοντας τον εαυτό μου στην αυστηρή κρίση σας για τη θέση του Υποψηφίου Δημάρχου Αμαρουσίου.\nΔιατελώ μετά τιμής και σας ευχαριστώ προκαταβολικά για την συμπαράστασή σας.\nΥποψήφιος Δήμαρχος Δήμου Αμαρουσίου\nIn this article:Featured,δημοτικές εκλογές,Δημοτικές Εκλογές 2019,Μαρούσι,Παναγιώτης Βραχνός


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Father Hegarty Rock\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Father Hegarty Rock, Buncrana\nFather Hegarty Rock: Διαβάστε κριτικές\nΕξειδικευμένα καταλύματα53Hostel, εξοχική κατοικία, διαμέρισμα...\nΚατάλληλο για οικογένειες57\n71 επιχειρήσεις εντός 80 χλμ. από αυτή την τοποθεσία (Father Hegarty Rock) ταιριάζουν με τα φίλτρα σας. Απαλοιφή όλων των φίλτρων\nΦίλτροΞενοδοχείαΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Father Hegarty Rock\n14,5 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 1 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n13,4 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 2 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n13,3 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 3 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\nΝο 4 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n24,2 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 5 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n24,7 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 6 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n33,3 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 7 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n25,7 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 8 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n28,4 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 9 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n33,6 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 10 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n32,9 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 11 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n31,1 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 12 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n29,9 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 13 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\nΝο 14 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n31,2 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 15 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n34,7 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 16 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\nΝο 17 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)\n33,0 χλμ. από Father Hegarty Rock\nΝο 18 από 71 ξενοδοχεία με την καλύτερη ποιότητα-τιμή (Father Hegarty Rock)