thraki live: Συνεδριάζει τo βράδυ το Δημοτικό Συμβούλιο Κομοτηνής\nΣυνεδριάζει τo βράδυ το Δημοτικό Συμβούλιο Κομοτηνής\n44 ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ\nΣύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 67 του Ν. 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης − Πρόγραμμα Καλλικράτης» και των άρθρων 2 και 3 του Κανονισμού Εργασιών του Δημοτικού Συμβουλίου, παρακαλείσθε να προσέλθετε στο Αμφιθέατρο του Πολυλειτουργικού Κέντρου Κομοτηνής στις 29 Φεβρουαρίου 2012, ημέρα της εβδομάδας ΤΕΤΑΡΤΗ και ώρα 19.00', σε ΤΑΚΤΙΚΗ συνεδρίαση με θέματα ημερήσιας διάταξης τα εξής:\n1. Έγκριση ή μη του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία: Κέντρο Μέριμνας και Αλληλεγγύης Δήμου Κομοτηνής (υπ. αριθμ. 8/2012 απόφαση Διοικ. Συμβουλίου).\n2. Μερική αναμόρφωση του εν χρήσει προϋπολογισμού του Κέντρου Μέριμνας και Αλληλεγγύης του Δήμου Κομοτηνής για 1η φορά (υπ. αριθμ. 10/2012 αποφ. Διοικ. Συμβουλίου).\n3. ΄Εγκριση ή μη επέκτασης της παραταθείσας σύμβασης παροχής υπηρεσιών συγκοινωνιακού έργου των τριών γραμμών της Δημοτικής Αστικής Συγκοινωνίας και έγκριση ή μη επέκτασης της παραταθείσας σύμβασης παροχής υπηρεσιών συγκοινωνιακού έργου των mini bus του προγράμματος URBAN.\n4. Έγκριση ή μη σχεδίου σύμβασης παροχής υπηρεσιών συγκοινωνιακού έργου των mini bus του προγράμματος URBAN.\n5. Έγκριση ή μη σχεδίου σύμβασης παροχής υπηρεσιών συγκοινωνιακού έργου των τριών γραμμών της Δημοτικής Αστικής Συγκοινωνίας.\n6. Επί προτάσεων μεταβολών των σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σχολικού έτους 2012-2013.\n7. ΄Εγκριση ή μη παραχώρησης σχολικών χώρων σε πολιτιστικούς συλλόγους.\n8. ΄Εγκριση ή μη μετονομασίας του ευρισκόμενου στην Τοπική Κοινότητα Ν.Σιδηροχωρίου Δημοτικού Σχολείου.\n9. Ανάκληση ή μη της αριθμ. 267/2009 Απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου (υπ. αριθμ. 1/2012 αποφ. Διοικ. Συμβουλίου της Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης Πολιτισμού - Παιδείας- Αθλητισμού Κομοτηνής).\n10. ΄Εγκριση ή μη χορήγησης αδειών για Υπαίθριο Πλανόδιο Εμπόριο.\n11. Έγκριση διάθεσης πίστωσης για την πληρωμή εξόδων κίνησης και εκτός έδρας αποζημίωσης αιρετών και υπαλλήλων.\n12. Κατανομή χρημάτων για την κάλυψη της δαπάνης των φωτοτυπιών των σχολικών βιβλίων.\n13. Έγκριση ή μη πολιτιστικών - αθλητικών δαπανών του Δήμου, καθώς και συναντήσεων και συνεδρίων (άρθρο 158 του Ν.3463/2006).\n14. Εγγραφή του Δήμου Κομοτηνής ως συνδρομητή σε τοπικές εφημερίδες.\n15. Έγκριση της έκθεσης εσόδων - εξόδων Δ΄τριμήνου του προϋπολογισμού του Δήμου οικ. έτους 2011 (υπ' αριθ.36/2012 Α.Ο.Ε.)\n16. Έγκριση μετακίνησης αιρετού για συμμετοχή στη διακρατική συνάντηση του προγράμματος SURE της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Urbact II.\n17. Ορισμός μελών για τη συγκρότηση τριμελούς επιτροπής χορήγησης βεβαιώσεων σε παραγωγούς της παρ.6 του άρθρου 3 του Π.Δ/τος 51/2006.\n18. Ορισμός εκπροσώπου για τη συγκρότηση της επιτροπής οριστικών διανομών.\n19. Ορισμός ενός δημοτικού συμβούλου με τον αναπληρωτή του για τη συγκρότηση των Επιτροπών βάσει των διατάξεων του Π.Δ/τος 28/80 που αφορούν εν γένει εκτέλεση εργασιών.\n20. Ορισμός 2 μελών του δημοτικού συμβουλίου με τους αναπληρωτές τους για τη συγκρότηση επιτροπής διενέργειας δημοπρασιών εκποίησης ή εκμίσθωσης πραγμάτων του Δήμου.\n21. Ορισμός δύο δημοτικών συμβούλων και ενός δημότη με τους αναπληρωτές τους για τη συγκρότηση της επιτροπής επίλυσης με συμβιβασμό φορολογικών διαφορών του Δήμου.\n22. Ορισμός μελών-εκπροσώπων με τους αναπληρωτές τους για τη συγκρότηση επιτροπής αρμοδιότητας Κεντρικού Λιμεναρχείου Αλεξανδρούπολης.\n23. Συγκρότηση Επιτροπών αρμοδιότητας Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών.\n24. Επιστροφή στο Υπουργείο Εσωτερικών ταμειακού υπολοίπου από το Πρόγραμμα ΘΗΣΕΑΣ.\n25. Συναίνεση ή μη του Δήμου για παραχώρηση δημόσιας έκτασης σε ιδιώτη για ανέγερση σταβλικών εγκατάστασεων στο αγρόκτημα Αγ. Θεοδώρων.\n26. Συναίνεση ή μη για παραχώρηση δημόσιας έκτασης σε ιδιώτη για ανέγερση σταβλικών εγκαταστάσεων στο αγρόκτημα Υφαντών.\n27. ΄Εγκριση ή μη συμμετοχής στην Αναπτυξιακή Σύμπραξη με την επωνυμία ΡΟΔΟΠΗ για την υποβολή πρότασης στην πρόσκληση με κωδικό 4, του Ε.Π. Ανάπτυξη Ανθρώπικου Δυναμικού, για την υλοποίηση των τοπικών δράσεων κοινωνικής ένταξης για ευάλωτες ομάδες της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης.\n28. Αποδοχή των όρων της πρόσκλησης με κωδικό 4, του Ε.Π. Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, υποβολή αίτησης - φακέλου για την επιβεβαίωση της διαχειριστικής επάρκειας της Αναπτυξιακής Σύμπραξης με την επωνυμία ΡΟΔΟΠΗ και υποβολή πρότασης.\n29. Έγκριση ή μη του Τεχνικού Δελτίου του έργου: Τεχνική Βοήθεια του Δήμου Κομοτηνής για την υποβολή πρότασης στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα: Τεχνική υποστήριξη εφαρμογής στον άξονα προτεραιότητας 1 (κωδικός πρόσκλησης 1.1.).\n30. ΄Εγκριση ή μη τροποποίησης του Τεχνικού Προγράμματος έτους 2012.\n31. ΄Εγκριση ή μη τροποποίησης των όρων δόμησης του τομέα ΙΙΙ του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του οικισμού (παραλιακού) Αρωγής.\n32. Έγκριση ή μη παράτασης προθεσμίας του έργου: Βελτίωση οδικής σύνδεσης Κομοτηνής - Συμβόλων.\n33. Έγκριση 1ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Εργασιών και 1ου Πρωτοκόλλου Κανονισμού Τιμών Μονάδων Νέων Εργασιών του έργου: Συντηρήσεις κτιρίων ευθύνης Δήμου 2011.\n34. ΄Εγκριση 2ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Εργασιών του έργου: Συντήρηση κοινόχρηστων χώρων ΤΔ Θρυλορίου, Ανθοχωρίου, Κικιδίου, Ιτέας, Κοσμίου.\n35. ΄Εγκριση παράτασης προθεσμίας περαίωσης του έργου: Αναπλάσεις κοινοχρήστων χώρων στις γειτονιές της πόλης και των οικισμών.\n36. ΄Εγκριση πρωτοκόλλου προσωρινής παραλαβής του έργου: Δημιουργία Κέντρου Πολιτισμού στον οικισμό Θρυλορίου.\n37. Έγκριση πρωτοκόλλου προσωρινής παραλαβής του έργου: Συντήρηση κοινοχρήστων χώρων Τ.Δ. Θρυλορίου, Ανθοχωρίου, Κικιδίου, Ιτέας, Κοσμίου.\n38. ΄Εγκριση πρωτοκόλλου οριστικής παραλαβής του έργου: Υδρεύσεις οικισμών. Υποέργου:Διασύνδεση κεντρικών δικτύων οικισμών Ν. Καλλίστης - Πόρπης.\n39. Έγκριση πρωτοκόλλου οριστικής παραλαβής του έργου: Οδοποιία τ.α. Αιγείρου και Μεσούνης\n40. Έγκριση πρωτοκόλλου προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου: Ανακαίνιση βαφών 13ου Δημοτικού Σχολείου.\n41. Έγκριση πρωτοκόλλου προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου: Ανακαίνιση χρωματισμών κτιρίων ευθύνης του Δήμου στο Δ.Δ. Σιδηράδων.\n42. Έγκριση πρωτοκόλλου Προσωρινής παραλαβής του έργου: Βελτίωση οδού Σύνδεσης Κομοτηνής με Εθνική Οδό προς Ξάνθη (Κόμβος Δυτικής Εισόδου Πόλης).\n43. Επί ενστάσεως του αναδόχου του έργου: Βελτίωση οδού σύνδεσης Κομοτηνής με Εθνική Οδό προς Ξάνθη (Κόμβος Δυτικής Εισόδου Πόλης).\n44. Έγκριση 1ου Ανακεφαλαιωτικού Πίνακα Εργασιών και 1ου Πρωτοκόλλου Κανονισμού Τιμών Μονάδων Νέων Εργασιών του έργου: Βελτίωση οδού σύνδεσης Κομοτηνής με Εθνική Οδό προς Ξάνθη (Κόμβος Δυτικής Εισόδου Πόλης).


Μία “πράσινη” βόλτα με ηλεκτρικό ποδήλατο\nΜόλις κυκλοφόρησαν 4 νέα μοντέλα ηλεκτρικών ποδηλάτων που αποτελούν μια από τις καλύτερες επιλογές για μια “πράσινη” μετακίνηση μέσα ή έξω από την πόλη.\nΤο πρώτο μοντέλο είναι το Solex Velosolex και είναι σχεδιασμένο από την ιταλική εταιρεία Pininfarina και το βασικό του χαρακτηριστικό είναι ότι ο πτυσσόμενος σκελετός του Solex χωράει άνετα στο πορτ μπαγκάζ ενός αυτοκινήτου διανύοντας απόσταση μέχρι και 30 μίλια.\nΑπό την άλλη, το μοντέλο Spencer από την Spencer Ivy διαθέτει ένα ρετρό στυλ, μια έξυπνα ενσωματωμένη κλειδαριά για τον σκελετό, καθώς και την επιλογή των μεγεθών των μπαταριών από τον αγοραστή. Το συγκεκριμένο μοντέλο κοστίζει 1.895 δολάρια.\nΤο Ebco που είναι παρόμοιο με το παραπάνω είναι φθηνότερο, αφού μπορεί να το αγοράσει κανείς με λιγότερα από 1.000 δολάρια ενώ τηρεί όλες τις προϋποθέσεις σύμφωνα με τους κανονισμούς της κυβέρνησης των ΗΠΑ για την κυκλοφορία του. Διαθέτει πίσω σχάρα και φτάνει μέχρι και τα 50 μίλια απόσταση.\nΤέλος, το ηλεκτρικό ποδήλατο AVE XH 7 αποτελεί μια επιλογή για off-road εξορμήσεις. Είναι σχεδιασμένο με την βέλτιστη κατανομή βάρους και περιορίζει στο μέγιστο βαθμό τα χτυπήματα.


witnessfree.blogspot.com: Πολιτικοί και Ψέματα...\nΠολιτικοί και Ψέματα...\nΓράφει ο Τζανέτος Γιαννάτος-Δύο λέξεις συνώνυμες και δυστυχώς απόλυτα ταυτιζόμενες. Μετά από τόσους μήνες μέτρων για περικοπές, μαχαίρια στο «κόκκαλο» της διαφθοράς και διάφορα άλλα αγγέλματα και αερολογίες, η χρεοκοπία πλησιάζει και δεν απομακρύνεται. Την έξοδο από την κρίση ίσως να μην τη δούμε ποτέ.\nΑναλυτές και οικονομολόγοι συμφωνούν ότι το χρέος βαθαίνει και η αποπληρωμή του είναι ένα ανέκδοτο που λέγεται μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών. Η μόνη λύση που έχουν αυτοί που μας δάνειζαν όλα αυτά τα χρόνια είναι η υποτίμηση του εγχώριου νομίσματος και επειδή το ευρώ δεν υποτιμάται θα περάσουμε στη δραχμή. Έτσι ξεκινάει ένας νέος κύκλος για την οικονομία της χώρας. Δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα γιατί απλούστατα θα έχουν καταρρεύσει τα πάντα. Δημόσιοι υπάλληλοι θα πληρώνονται όσα και οι συνάδελφοί τους τα χρόνια του εμφυλίου και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι θα πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους όπως πάντα.\nΌπως είπε ένας νέος όταν ρωτήθηκε για τη γνώμη του για τους πολιτικούς: «Δεν θα μας σώσουν. Αυτός που θα μας σώσει θα είναι αυτός που σιχάθηκε το πολιτικό σύστημα και θα το δημιουργήσει από την αρχή.» Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι ο Έλληνας δίνει την ψήφο του πάντα στον λάθος άνθρωπο και γι’αυτό είναι δύσκολο να υπάρξει σωτηρία.\nΤο φοιτητικό κίνημα έχει διαφθαρεί από τις προσωπικές φιλοδοξίες των μελών του και έτσι ούτε από εκεί περιμένουμε τίποτα. Οι πολιτικοί είχαν τον τρόπο να ελέγχουν τους ψηφοφόρους τους, είτε με υποσχέσεις, είτε με έργα, όμως τώρα που δεν μπορούν να σώσουν ούτε τους εαυτούς τους ποιος θα τους ακολουθήσει;\nΈπονται δύσκολες εποχές και δεν είμαστε έτοιμοι. Νομίζουμε ότι τα χειρότερα πέρασαν και ότι όλα θα φτιάξουν. Λάθος. Αν δεν αλλάξουν νοοτροπίες και συνήθειες χρόνων μέσα στο μυαλό μας δεν θα υπάρξει ευμάρεια. Αν ακόμα μπορούν τα συνδικάτα να εκβιάζουν και να χειραγωγούν τότε δεν είμαστε ούτε στα μισά του δρόμου. Αλλαγή εκ των έσω πρώτα και μετά στη χώρα.\nΕτικέτες ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ, ΑΡΘΡΑ, ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ


Γιαννόπουλος: «Οι μεγάλοι… εννοείται!» – Infobasket\nΓιαννόπουλος: «Οι μεγάλοι… εννοείται!»\nΤο συναίσθημα μπορεί να μην είναι πρωτόγνωρο για τον Χάρη Γιαννόπουλο αφού αυτή θα είναι η τρίτη του συμμετοχή στη γιορτή του μπάσκετ. Αυτό όμως, δεν σημαίνει ότι η χαρά και η ικανοποίηση δεν είναι μεγάλη:\n«Είναι μία τιμή να είσαι στο All star game, είναι η τελευταία μου χρονιά και θα κοιτάξω να το ευχαριστηθώ ακόμα παραπάνω. Είναι πολύ θετικό το ότι η διοργάνωση γίνεται στην επαρχία γιατί δίνεται η δυνατότητα στον κόσμο να δει τα αστέρια της Α1 κάτι που υπό άλλες συνθήκες δεν θα μπορούσε. Τα γήπεδα γεμίζουν πάντα, ο κόσμος στηρίζει το μπάσκετ. Δεν υπάρχουν μεγάλες ομάδες έξω από τα μεγάλα αστικά κέντρα είναι ελάχιστες».\nΤι σημαίνει όμως για τον ίδιο αλλά και για τον Πανιώνιο η παρουσία του στη διοργάνωση: «Το ότι είσαι σε ένα αλλ στα δεν σημαίνει ότι μπορείς να κάνεις ότι θέλει ο προπονητής σου. Ο κάθε κόουτς θέλει διαφορετικά πράγματα, θέλει να κερδίζει και η ομάδα είναι πάνω από εμένα και τον καθένα».\nΜπορεί να μετρά δύο συμμετοχές σε All star game, αλλά μέχρι και σήμερα δεν έχει καταφέρει να φύγει νικητής. Μπορεί αυτός να είναι και ο λόγος που όταν τον ρωτάς «ποιος θα κερδίσει; απαντά με βεβαιότητα: «Οι μεγάλοι εννοείται!»\n← Ολα τα “φώτα” στην Τούμπα\nΚοινός στόχος →


Liberals: Βαλσαμώστε τον να τελειώνουμε...\nΒαλσαμώστε τον να τελειώνουμε...\nΟ Παντελής Διαμαντόπουλος γράφει για ό,τι πιο ποιοτικό υπάρχει στην Ελλάδα, τον Αριέλ Ιμπαγάσα που οδήγησε τον Ολυμπιακό στη νίκη επί του Πλατανιά.\nΚανείς παίκτης δεν κερδίζει μόνος του. Και εννοείται πως την ώρα που ο Ολυμπιακός είχε το ολιγόλεπτο ξέσπασμά του, ο Αριέλ Ιμπαγάσα είχε γερούς συμπαραστάτες στο να αφήσει και πάλι τα διαπιστευτήριά του.\nΣτα γκολ που δημιούργησε, είχε κάνει τεράστια δουλειά ο Σαβιόλα και βέβαια, έδρασαν οι δυο σκόρερ, ο Βαλντέζ και ο Πέρεζ. Με δυο λόγια, ο Ολυμπιακός μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα πήρε δυο τέρματα από τους νεοαποκτηθέντες Παραγουανούς, με την συμμετοχή της κορυφαίας φετινής μεταγραφής και την έμπνευση πάνω απ’ όλα, του ποιοτικότερου ποδοσφαιριστή που πατάει στην ελληνική γη φέτος.\nΟ Αριέλ Ιμπαγάσα, είναι ό,τι πιο...γλυκό ποδοσφαιρικά υπάρχει σε τούτη τη χώρα. Δεν με ενδιαφέρει η ηλικία(37), σε μια χώρα άλλωστε που λένε "συνταξιούχους" τους 33χρονους αθλητές, οι οποίοι μόλις γίνουν προπονητές, μετονομάζονται σε "νεαροί τεχνικοί"!!!\nΟ Ιμπαγάσα λοιπόν, ζήτησε να μείνει για άλλον έναν χρόνο στον Πειραιά. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης και ο Μίτσελ, αν το θέλουν, δεν θα ‘χουν κάνει χάρη στον παίκτη αυτόν, ανανεώνοντας του το συμβόλαιο. Γιατί αναλογικά με άλλους, έχει παίξει ελάχιστα. Πόσα πρόσφερε στην συμμετοχή του;\nΤόσα, που για να τα δώσουν άλλοι παίκτες, χρειάζονται έναν χρόνο! Ο Ολυμπιακός αν μπορούσε να διαλέξει έναν ποδοσφαιριστή για να τον διατηρήσει πάντα σε αγωνιστική κατάσταση, σβήνοντας τον χρόνο από πάνω του, εννοείται ότι θα επέλεγε τον Ιμπαγάσα. Από ‘κει και πέρα, για να δούμε και άλλα πραγματάκια:\nΤο ποδόσφαιρο είναι στιγμές. Άλλες δουλεμένες στις προπονήσεις, άλλες που γίνονται από τα τερτίπια της μπάλας ή από λάθη των πρωταγωνιστών. Να φας γκολ από κόρνερ μετά από κομπίνα στο πρώτο δοκάρι, μπορεί να γίνει.\nΌσο καλύτερη είναι μια ομάδα, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να το καταφέρει. Να φας γκολ όμως, με διπλή επαφή του αντιπάλου στο δεύτερο δοκάρι, σημαίνει πως θα πρέπει να κλείσεις την ομάδα στα αποδυτήρια και να μην σταματήσεις να μιλάς, μέχρι να τους...ζαλίσεις.\nΈτσι ισοφάρισε ο Πλατανιάς. Κόρνερ, ο Τετέ πήρε την κεφαλιά, ο Γουνδουλάκης ακολούθησε έκανε σκαστό σουτ(δεν το 'πιασε καλά) και ο Τόρες σαν κύριος σκόραρε. Όλα αυτά στην άμυνα του Ολυμπιακού. Πάμε παρακάτω;\nΟ Μανιάτης στη φάση του γκολ με το οποίο ο Ολυμπιακός προηγήθηκε, έκανε όλα αυτά, για τα οποία τον κατηγορούν ότι δεν μπορεί να κάνει. Κράτησε σωστά τη μπάλα, μπόρεσε να την προφυλάξει, έκανε και ένα πίβοτ και με τη μια, συρτά παρακαλώ (για να μη λέμε ότι συνεχώς σηκώνει τη μπάλα) πάσαρε σωστά κάθετα τον στον Ολαϊτάν.\nΟ Νιγηριανός λίγα βήματα βρήκε μπροστά του και έστειλε τη μπάλα στη γωνία που δεν φανταζόταν ο Γεωργαλλίδης. Έτσι έφυγε και η γκρίνια από το Καραΐσκάκη, για ένα χέρι που είχε προηγηθεί, αλλά κυρίως στην φάση του 17' όταν ο τερματοφύλακας του Πλατανιά κλάδεψε τον Πέρεζ, που πρόλαβε να σηκώσει τη μπάλα. Και επειδή η διαιτητολογία, πρέπει να πάψει στην Ελλάδα (σιγά μη γίνει βέβαια), οι Πειραιώτες παίρνουν βραβείο υπομονής και επιμονής αφού άλλοι μπορεί να μοιρολογούσαν όλη τη νύχτα για δυο φάσεις.\nΌταν έχεις ομάδα όμως, ξέρεις ότι θα κυνηγήσεις την επόμενη μπάλα για να σκοράρεις. Όπως πήγε να το κάνει ο Μανιάτης με σούπερ κίνηση στην πλάτη της κρητικής άμυνας, από μπαλιά του Τσόρι! Ο Πλατανιάς με 4-1-4-1, δεν έδειξε στο Καραΐσκάκη ότι μπορούσε να παίξει ποδόσφαιρο, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οι ποδοσφαιριστές του θα συγχωρούσαν κάποια αδράνεια. Και το έπραξαν υποδειγματικά, με την ισοφάριση του Τόρες.\nΟ Ισπανός ήρθε από το...πουθενά όπως έγραψα πιο πάνω, την στιγμή όπου οι ποδοσφαιριστές του Μίτσελ, έμειναν όλοι βιδωμένοι στις θέσεις τους. Και όλα άρχισαν από μια προσπάθεια κόντρας και ένα κόρνερ. Αυτή ήταν και η μοναδική στιγμή που ο Πλατανιάς "χτύπησε την πόρτα" του Ολυμπιακού. Και κατάφερε να βάλει γκολ.\nΗ άμυνα των φιλοξενούμενων την ίδια ώρα, ήταν ενεργητική. Αυτό εμπεριέχει πάντα ρίσκο. Θα κάνεις λάθος, θα σε βρει ο Ολυμπιακός ψηλά και θα πάθεις κακό. Μπορεί όμως και να τον κρατήσεις, να τον οδηγήσεις σε λάθη και μακριά από την εστία σου. Κάτι...ενδιάμεσο είχε καταφέρει ο Πλατανιάς στο πρώτο 45λεπτο για να 'μαστε ειλικρινείς. Και τελικά πήγε στην ανάπαυλα με το ματς στα ίσια.\nΉταν υποχρεωμένη η ομάδα του Πειραιά να πιέσει. Να βγάλει ξανά ο Μίτσελ τα έξτρα "εργαλεία" από τον "οπλοβαστό" για να γίνει η δουλειά. Στο 66' ακριβώς μπήκε ο Ιμπαγάσα σε γενική αποθέωση. Είχε προηγηθεί η είσοδος του Βαλντέζ και μετά είχαμε την ιστορία να γράφεται με τρόπο...ξεχωριστό: Αργεντινή και Παραγουάη (με ολίγον από Ισπανία) είχαν την τιμητική τους.\nΟ Ολυμπιακός πήρε τρομερή ώθηση και είδε τις μεταγραφές του Γενάρη να σκοράρουν. Βαλντέζ, Πέρεζ και Μαρκάνο. Ο Ιμπαγάσα να τα ξεκινάει, ο Σαβιόλα να...επεμβαίνει και ο κόσμος να αποθεώνει την ομάδα του, αφού ενδιάμεσα χειροκρότησε και τη γκολάρα του Βλαχοδήμου με το "ξερό αριστερό" που δεν άφησε περιθώρια στον Ρομπέρτο.\nΔουλίτσα για το...σπίτι πήρε ο Ολυμπιακός, δεν πρέπει να επαναπαυθεί κάποιος στην επικράτηση και στο τελευταίο εξαιρετικό ημίωρο. Έχουν λοιπόν πράγματα να πουν όταν πάνε στου Ρέντη και καθίσουν με την ησυχία τους να συζητήσουν.\nΗ ομάδα εξάλλου, ετοιμάζεται για ένα σημαντικό ραντεβού με την Γιουνάιτεντ. Το να σε επισκέπτεται δυο φορές ο Πλατανιάς στην περιοχή σου και να σημειώνει ισάριθμα τέρματα δεν είναι πολύ γουστόζικο. Εντάξει, άλλο ματς στις 25 του μήνα, άλλα ακραία μπακ, άλλη λειτουργία και κυρίως άλλη διάθεση και...άλλο γήπεδο(καμίνι).\nΑπλά, έφτασε η ώρα ο Ολυμπιακός να μπει φουλ στην ετοιμασία για τους Άγγλους. Τι του έμεινε εξάλλου; Ένα ματς με τον ΟΦΗ στην Κρήτη. Και μετά, το σπουδαίο ραντεβού με την ομάδα από το Μάντσεστερ...\nΑναρτήθηκε από Liberals στις 1:12 μ.μ.


Είναι δυνατόν η Θεσσαλονίκη να αποκτήσει τον δικό της υπερήρωα?\nΣε ένα σουρεαλιστικό παράλληλο σύμπαν φυσικά είναι δυνατόν η Θεσσαλονίκη να έχει τον δικό της σουπερ ήρωα.\nΠως ξεκινήσατε την περιπέτεια του Σούπερ Δημήτριου? Έπαιξαν κάποιο ρόλο τα πρόσωπα της τοπικής επικαιρότητας σε αυτό?\nΗ ιδέα για την ταινία έπεσε σαν κεραυνός το 2008. Ξεκίνησαμε αλλά μας πήρε τρία χρόνια για να την ολοκληρώσουμε. Οπότε φαντάσου τι περάσαμε μέσα σε αυτό το διάστημα σαν πόλη και σαν ομάδα. Έπρεπε να οργανώσουμε το πλάνο 10 ανθρώπων που βρίσκονται πλέον σε 10 διαφορετικά σημεία. Σκεφτείτε ότι εγώ μένω στην Αθήνα αλλά η ομάδα είχε κόσμο που μένει στην Θεσσαλονίκη και αλλού. Προσπαθήσαμε λοιπόν να βρούμε εκείνη την χρυσή τομή που θα μπορούσε να κάνει αυτό το παρεϊστικο κλίμα που υπήρχε μεταξύ μας μια ταινία με διάρκεια 100 λεπτά.\nΗ τεχνολογία παίζει σημαντικό ρόλο στην ταινία. Τα εφέ της σας δυσκόλεψαν αρκετά?\nΑν δεν υπήρχε η ψηφιακή τεχνολογία δεν θα υπήρχε Σουπερ Δημήτριος. Με μια απλή κάμερα, που μπορεί να βρει ο καθένας στην αγορά, κάναμε τα γυρίσματα. Η πλάκα ήταν ότι κάποια εφέ που βλέπετε στην ταινία δεν είχαμε ιδέα πως μπορούσαμε να τα κάνουμε. Ξεκινήσαμε έχοντας ένα σενάριο στο μυαλό μας αλλά δεν γνωρίζαμε αν όλα αυτά που φανταζόμασταν μπορούσαμε να τα κάνουμε. Αλλά είπαμε ότι θα τα κάνουμε. Νομίζω πως ο Σούπερ Δημήτριος είναι από τις πρώτες ελληνικές ταινίες που χρησιμοποιεί 3D μοντέλο για έναν χαρακτήρα. Αυτό ήταν ένα στοίχημα. Έτσι ο θεατής μπορεί στη μια σκηνή να βλέπει το ηθοποιό που υποδυεται τον Σούπερ Δημήτριο και στην επόμενη σκηνή παρακολουθεί το ψηφιακό μοντέλο που δημιουργήσαμε πάνω στον ηθοποιό. Προσπαθήσαμε να προτείνουμε μια νέα κουλτούρα που μπορεί να οδηγήσει τον ελληνικό κινηματογράφο σε νέους δρόμους. Είναι πράματα που μελλοντικά θα διευκολύνουν απεριόριστα τους νέους σκηνοθέτες. Θυμηθείτε μόνο την ψηφιακή Κωνσταντινούπολη που είδαν 1 εκ θεατές στην Πολίτικη Κουζίνα του Μπουλμέτη.\nΗ ταινία είχε θερμή υποδοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ποια ήταν η περιπέτεια της μέχρι να βρει τον δρόμο για τις αίθουσες?\nΞέραμε την δυναμική της ταινίας και επικεντρωθήκαμε στο να καταφέρουμε μια περιορισμένη διανομή σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Χάρη στο πρόγραμμα περιφερειακών εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ο Σούπερ Δημήτριος προβλήθηκε σε 20 πόλεις της επαρχίας, από Κομοτηνή μέχρι Χανιά, και 1500 περίπου άνθρωποι είδαν την ταινία δωρεάν και μας μετέφεραν τις καλύτερες εντυπώσεις.\nΑν και δεν είχαμε την ίδια ανταπόκριση από τους διανομείς αποφασίσαμε να κυκλοφορήσουμε την ταινία μόνοι μας στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στην Αθήνα και στον κινηματογράφο Φαργκάνη στη Θεσσαλονίκη. Καταφέραμε επίσης να ρίξουμε το εισιτήριο στα 5€ ενώ με χαρά μάθαμε πως είμαστε η πρώτη ταινία στην Ελλάδα που κυκλοφορεί με υπότιτλους για άτομα με προβλήματα ακοής στην κανονική της διανομή. Μια do it yourself διανομή της do it yourself παραγωγής μας.\nΤελικά ένας σουπερ ήρωας μπορεί να μας σώσει?\nΜε αυτά που ζούμε στη χώρα εδώ και καιρό νομίζω πως κανένας σουπερ ήρωας δεν μας σώζει. Ασε που αυτή η πραγματικότητα μας έχει ξεπεράσει σεναριακά...\nΕλληνικός Κινηματογράφος Θήτα Εξώστης Κινηματογράφος Intervista


Αγορα Nasteril Χωρις Συνταγη | Αγορα Nasteril Απο Ελλαδα Φαρμακειο Online\nΑγορα Nasteril (finasteride) 5mg, 1mg Απο Ελλαδα Φαρμακειο Online\nNasteril: Σημαντικές πληροφορίες για τους ασθενείς\nΤα πρωτόγονα ή αρχαϊκά αντανακλαστικά εμφανίζονται ήδη από τη μήτρα και είναι απαραίτητα για την καλή, nasteril 5mg, 1mg. Επίσης, ο αποκλεισμός βλάβης του νευρικού συστήματος σε υψηλότερο. Η περιοδοντίτιδα μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση ενδοκαρδίτιδας, μιας οξείας φλεγμονής των εσωτερικών τοιχωμάτων και των βαλβίδων της, aciclovax γενόσημο αγορα online. Μοιάζει στην επιδημιολογία της με την εχινοκοκκίαση. Η κατάσταση να είναι κάποιος θνητός, dignotamoxi αγορα απο φαρμακειο. Η Β1 συντελεί επίσης στη σωστή. Στην πρωτοπαθή υπεριδρωσία, το botox διακόπτει το νευρικό ερέθισμα που, παραγγείλετε dilucid greece. Ένα από αυτά και σε εξέχουσα θέση είναι και ο Σακχαρώδης Διαβήτης. Δεν είναι απλή διαδικασία η απώλεια βάρους, graminol la online. Η συχνότερη αιτία βαρηκοΐας αγωγιμότητας στους ενήλικες είναι το βύσμα κυψέλης και στα παιδιά η μέση ωτίτιδα με υγρό.\nΟδηγίες για τη χρήση nasteril\nΗ θετική ενέργεια αποτελεί κλειδί για καλή ζωή, αφού επηρεάζει το σώμα, το μυαλό και το πνεύμα, finasteride 5mg, 1mg. Αν τα βακτήρια εξαφανιστούν, η ζωή τελείωσε. Οξύ βήχα μπορεί επίσης να προκαλέσει η εισρόφηση ενός ξένου σώματος, nasteril online φαρμακειο. Τα τραύματα της παιδικής ηλικίας επιταχύνουν τη γήρανση των κυττάρων, γράφουν Καναδοί ερευνητές στο περιοδικό Proceedings of the. Οι συνεχείς εξελίξεις -ιδίως στην Αμερική- που σχετίζονται με την αντισύλληψη και το δικαίωμα κάθε γυναίκας να επιλέξει τη μέθοδο που καλύπτει, αγορα nasteril φαρμακειο. Η παχυσαρκία είναι αρρώστια της εποχής μας και εμφανίζεται όχι μόνο σε άτομα εύπορων οικογενειών, όπως παλιότερα ,αλλά κυρίως σε λαϊκά στρώματα, όντας. Αναμένεται σύντομα η κυκλοφορία του στην Ελλάδα, nasteril τιμή online. Έχετε, επίσης, στο νου σας ότι η σωστή προετοιμασία για πιο εύκολο τοκετό. Στηρίζεται στην ικανότητα του οργανισμού να αναγεννά τους ιστούς μας και να, nasteril θεσσαλονικη. Φυσήματα και δυσπλασίες Οι συγγενείς καρδιοπάθειες.\nΠόσο είναι ένας γενικός nasteril χωρίς ασφάλιση;\nΌταν ένας άρρωστος μάρτυρας του Ιεχωβά έχει απώλεια συνειδήσεως και ο ιατρóς είναι της γνώμης óτι υπάρχει άμεση - ανάγκη μετάγγισης αίματος τóτε πρέπει να, Nasteril (finasteride) 5mg, 1mg. Συχνά óμως απαιτείται η απολίνωση των έσω. Συγκεκριμένα στην Ελλάδα, οι εργαζόμενοι υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να έχουν καλυφθεί με τα εμβόλια διφθερίτιδας, τετάνου, nasteril συνταγη. Το soundtrack είναι από την ραδιοφωνική διαφήμιση. Η εξέταση με υπερηχογράφημα είναι ο απλούστερος και πολλές φορές, nasteril αγορα θεσσαλονικη. Η διακοπή της παραγωγής οιστρογόνων που συμβαίνει μετά το σταμάτημα της περιόδου είναι βασικά η αιτία της διαταραχής αυτής. Αντιμετωπίζουμε το περιβάλλον ως αγαθό που πρέπει να προστατευτεί και πιστεύουμε ότι αξίζει να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια ώστε να περιορίσουμε στο, αγορα nasteril απο φαρμακειο. Μερικοί άρρωστοι µε κολποκοιλιακό αποκλεισµό παρουσιάζουν εµφάνιση και εξαφάνιση πλήρους. Τα προβιοτικά είναι ωφέλιμα βακτήρια που υπάρχουν φυσιολογικά στο έντερο, παραγγείλετε nasteril online. Αορτική ανατομή μπορεί να προκληθεί από συγγενείς ανωμαλίες και διαταραχές του συνδετικού ιστού, όπως το σύνδρομο Marfan και το σύνδρομο Ehlers-Danlos.\nNasteril: Τι πρέπει να αποφεύγω;\nΕίναι σοβαρή μορφή γιατί μπορεί να προκαλέσει γρήγορα, nasteril finasteride. Από το 1890 ξεκίνησε η θεραπεία των κιρσών με απολίνωση της μείζονος σαφηνούς και., Σκοπός: Παρατηρήσαμε ότι ο σχηματισμός ινώδους δακτυλίου μετά. Ο εμβολισμός εγκεφαλικών αρτηριών είναι συχνά απαραίτητος σε αιμορραγίες εγκεφαλικών ανευρυσμάτων, σε δυσπλασίες αγγείων και σε όγκους, τιμη nasteril στην ελλαδα. Νέες ουσίες, αποτελεσματικές στους ασθενείς που ανθίστανται στη θεραπεία. Το ένζυμο αυτό αναστέλλεται αλλοστερικά από, nasteril τιμεσ φαρμακειου. Ο θυρεοειδής αδένας βρίσκεται στον τράχηλο, στο μπροστινό μέρος της βάσης του λαιμού και γειτνιάζει με τον λάρυγγα και την τραχεία της αναπνευστικής οδού. Παγιδευμένα σε πόρους φραγμένους από σμήγμα και νεκρά κύτταρα, χαπια nasteril online. Δεν είναι λίγες οι φορές που μπορεί να νοιώσουμε ενόχληση μετά από. Όπως και στη χρόνια φλεβική ασθένεια, η συγκέντρωση ερυθρών κυττάρων, η εναπόθεση αιμοσιδερίνης και η φαγοκύτωση σε σχέση με τον, γενόσημο nasteril. Χαρακτηριστικά, η χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος.\nΠοια είναι η καλύτερη γενική φαρμακείο σε απευθείας σύνδεση nasteril;\nΗ πιο συχνή αιτία θανάτου των ασθενών είναι λοιμώξεις όπως η πνευμονία, 5mg, 1mg nasteril. Συνοδεύεται από αγγειίτιδα, στην οποία και οφείλεται το. Η συμβολή της ορχικής βιοψίας στη διερεύνηση της υπογονιμότητας στον άνδρα, αγοράσουν propioform online. Είναι πρέσβειρα καλής θέλησης και έχει. Ενημερωθείτε για το μετωπιαίο λίφτινγκ, πως γίνεται και τη διαδικασία της πλαστικής επέμβασης, από τον έμπειρο πλαστικό χειρουργό Αθανάσιο Χριστόπουλο, nasteril φαρμακειο online. Στα κατάγματα αυτά η χρήση υλικού οστεοσύνθεσης είναι περιττή. Όσον αφορά τη νόσο του Hodgkin, βασικό σύμπτωμα είναι το οίδημα σε κάποιο από τα λεμφογάγγλια του σώματος, ventilastin τιμη φαρμακειου online. Η θεραπεία γίνετε με τριπλή αντιφυματική αγωγή και η πηχεοκαρπική τίθεται σε νάρθηκα. Οι ασθενείς με παγκρεατίτιδα εμφανίζουν πόνο, ναυτία, έμετο, πώληση nasteril greece. Με το που αρχίζω το υποβρύχιο ψάρεμα η αναπνοή μου φτάνει για μια ικανοποιητική βουτιά με ψαχτήρι γύρω στα 6-8 μέτρα.\nΜπορείτε να αγοράσετε Nasteril (finasteride) 5mg, 1mg σε μία από τις ακόλουθες πόλεις:


Η πανεπιστημιακή αστυνομία αποτελεί μια θνησιγενή υπόθεση | Εφημερίδα η Εποχή\nΑντώνης Κυπάρος |\nΗ κυβέρνηση, ακόμη και με αυτό το ελάχιστο πολιτικό ένστικτο αυτοσυντήρησης που της επιτρέπει η υπέρμετρη αλαζονεία της, διστάζει να εφαρμόσει τον νόμο που η ίδια ψήφισε με τυμπανοκρουσίες, για την εγκατάσταση οπλισμένου αστυνομικού σώματος στα πανεπιστήμια, με τον παραπλανητικό όνομα Ομάδες Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων (ΟΠΠΙ). Η πανεπιστημιακή αστυνομία ήταν από την αρχή μια θνησιγενής υπόθεση, πριν καν ακόμη ανακοινωθεί ως μέτρο.\nΗ ίδρυση της ΟΠΠΙ αποτελεί μια αχρείαστη, ανορθολογική, αντιδραστική, επιθετική πολιτική απόφαση της κυβέρνησης, στα όρια της ιδεοληπτικής εξαλλοσύνης και της κατασταλτικής υστερίας, η οποία βάλει ευθέως στο συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων. Το θέμα δεν είναι νομικό ή διοικητικό, αλλά βαθιά πολιτικό και αφορά τον πυρήνα της δημοκρατικής λειτουργίας των πανεπιστημίων και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών. Δεν λαμβάνεται υπόψη η γενική αρχή της αναλογικότητας, καθώς οι προτεινόμενες διατάξεις που αφορούν στην ΟΠΠΙ και στην ηλεκτρονική επιτήρηση όχι μόνο είναι ακραίες, επαχθείς και δυσανάλογες του προβλήματος που υποτίθεται ότι προσπαθούν να επιλύσουν, αλλά θα συμβάλουν στην περαιτέρω όξυνση του.\nΆλλωστε, το έχουν επισημάνει με την αντίθεση τους σύσσωμη η πανεπιστημιακή κοινότητα, αλλά και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων. Μόνο η κυβέρνηση φαίνεται ή προσποιείται ότι δεν το αντιλαμβάνεται. Η ίδρυση της ΟΠΠΙ δεν εξυπηρετεί καμία πραγματική ανάγκη και δεν ακολουθεί καμία καλή διεθνή πρακτική. Η συστηματική παρουσίαση των ελληνικών πανεπιστημίων σαν δήθεν αποκλειστικά χώρων συστηματικής βίας και ανομίας είναι συκοφαντική, προκειμένου να δικαιολογηθεί η συγκρότηση της ΟΠΠΙ.\nΗ κυβέρνηση έχει ήδη ηττηθεί στο θέμα της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Και η ήττα της αυτή θα είναι πιο ηχηρή, όσο περισσότερο θα επιμένει στον αυταρχισμό και στην αλαζονεία της. Όσο γρηγορότερα το αντιληφθεί, τόσο το καλύτερο για την ίδια. Η κυβέρνηση κατάφερε να ενδυναμώσει το φοιτητικό κίνημα. Αυτό αποτυπώθηκε τόσο στον δρόμο με τις μεγαλειώδεις πορείες των 10.000 ατόμων τον Μάρτιο του 2021 ενάντια στην εισβολή των ΜΑΤ στο ΑΠΘ και την υπέρμετρη χρήση βίας/καταστολής εκ μέρους της αστυνομίας, όσο και στη μαζική συμμετοχή και τα αποτελέσματα στις πρόσφατες φοιτητικές εκλογές.\nΗ πανεπιστημιακή κοινότητα, φοιτητές και καθηγητές, αυτο-οργανώνονται, διεκδικούν το δίκαιο και προστατεύουν την ακαδημαϊκή ελευθερία. Έχουν την υποχρέωση να το πράξουν. Ακόμη κι εάν εγκατασταθεί προσωρινά η ΟΠΠΙ στα πανεπιστήμια, σύντομα θα αναγκαστεί να τα εγκαταλείψει. Όπως συμβαίνει με όλες τις αυταρχικές δομές, θα καταρρεύσει μέσα στην ψευδο-εξουσία της, γιατί δεν θα υπάρχει πεδίο εφαρμογής αυτής της εξουσίας. Τα παραδείγματα πολλά.\nΣε πρόσφατο δημοσίευμα έγκριτης φιλοκυβερνητικής εφημερίδας αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «Αρχίζει το πείραμα της πανεπιστημιακής αστυνομίας» με την εγκατάσταση 400 οπλισμένων ειδικών αστυνομικών φρουρών σε τέσσερα πανεπιστήμια, ΑΠΘ, ΕΜΠ, ΕΚΠΑ, ΟΠΑ. Ενίοτε, όμως, τα πειράματα καταλήγουν σε τερατογεννέσεις, ίσως και σε κοινωνικές εκρήξεις. Η κυβέρνηση με επιπολαιότητα και ανευθυνότητα παίζει με τη φωτιά, δημιουργώντας εστίες έντασης σε τέσσερα μεγάλα πανεπιστήμια. Είναι ακόμη νωπή η σοκαριστική σκηνή, αποτυπωμένη μάλιστα σε βίντεο, που συνέβη τον Φεβρουάριο του 2020 στον προαύλιο χώρο του ΟΠΑ, όταν αστυνομικός με πολιτικά προέταξε το υπηρεσιακό του όπλο προς φοιτητές, οι οποίοι λογομαχούσαν μαζί του. Μάλλον από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα.\nΗ κυβέρνηση δεν διστάζει να φέρει σε νεανική αντιπαράθεση, σε μια σχέση «εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου», τους φοιτητές και τις φοιτήτριες με τους νέους και τις νέες που θα στελεχώσουν την πανεπιστημιακή αστυνομία, καθιστώντας την επαχθή. Αυτή η κυβέρνηση αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία ότι μισεί τους νέους, διολισθαίνοντας συνεχώς σε μεγαλύτερο αυταρχισμό απέναντί τους. Ας μην διαπράξει, όμως, το λάθος να υποτιμήσει την αγωνιστικότητα, την αποφασιστικότητα, τη φαντασία και την εφευρετικότητα των νέων για τις μορφές ειρηνικής αντίστασης που θα αναλάβουν για την αποτροπή της εφαρμογής, και τελικά την κατάργηση, αυτού του νόμου. Ας μην παραβλέψει την πυρηνική ανάγκη των νέων να εκφράζονται και να ζουν ελεύθεροι στο εκπαιδευτικό τους περιβάλλον. Τα πανεπιστήμια είναι εκπαιδευτικά και ερευνητικά, όχι σωφρονιστικά, ιδρύματα. Και ως τέτοια θα παραμείνουν.\nΑντώνης Κυπάρος Ο Αντώνης Κυπάρος είναι αναπληρωτής καθηγητής στο ΑΠΘ Περισσότερα Άρθρα


Να αλλαξουμε πορεια??\nΕδώ και μερικά χρόνια μια μεγάλη επιτυχία για το Λεωνίδιο επετεύχθη από τον Δήμαρχο Λεωνιδίου κ Τσιγκούνη. Η μοναδική Τσακώνικη μελιντζανα με την γλυκιά γεύση που μόνο στον ευλογημένο αυτό κάμπο του Λεωνιδίου παράγετε, απέκτησε ονομασία προέλευσης και πλέων μόνο το Λεωνίδιο έχει την εμπορική της ονομασία.\nΗ γιορτή που διοργανώνετε κάθε χρόνο στο γραφικό λιμάνι της πλάκας είναι από τα ποιο σημαντικά γεγονότα του τόπου μας και έχει γίνει πλέον θεσμός.\nΤο πασχα στο Λεωνίδιο έχει ένα χαρακτηριστικό, τα πολύχρωμα αερόστατα που το βράδυ της ανάστασης φωτίζουν τον ουρανό, προσελκύουν χιλιάδες επισκέπτες και μεγάλη διαφήμιση για τον τόπο μας. Οι επισκέπτες αυτές της μέρες αφήνουν τα χρήματα τους που τόσο έχουμε ανάγκη, δίνουν ζωή σε μια πόλη που άλλοτε κοιμάται, όλοι αυτοί κανονίζουν και για τις διακοπές του καλοκαιριού έχοντας στο μυαλό τους το Λεωνίδιο.\nΑπό τότε που ξεκίνησε η γιορτή της μελιτζάνας κανένας παραγωγός δεν κατάφερε να πάρει έστω κάτι παραπάνω, οι τιμές είναι πιο κάτω από πριν και η μίση παράγωγη πάει στο ποτάμι η` για τροφή στα ζώα. Ο Δήμος ξοδεύει αρκετά χρήματα για την υπόθεση αυτή χωρίς αντίκρισμα.\n(Και η μελιντζανα δεν είναι πια γλυκιά)\nΤα αερόστατα που ρίχνουμε το πασχα είναι μοναδικό, τοπικό έθιμο, κάποιοι το έχουν πάρει και το διαδίδουν ως δικό τους. Τα αερόστατα φέρνουν στο Λεωνίδιο τον κόσμο που έχουμε ανάγκη, αλλάζουν και την κατεύθυνση από αγροτική σε τουριστική, αν μπορούσαμε να κατοχυρώσουμε τα αερόστατα ως τοπικό έθιμο θα είχαμε σίγουρα καλύτερα αποτελέσματα για το Λεωνίδιο σε βάθος χρόνου από την μελιτζάνα!\nΚαι νομίζω ότι κοστίζει στο Δήμο πολύ λιγότερα.


Λεία - 'μαμούθ' μισού εκατομμυρίου ευρώ σε μετρητά και κοσμήματα από οίκο δημοπρασιών στο Χαλάνδρι\nΟι άγνωστοι δράστες κατάφεραν φαίνεται κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου να εισέλθουν από ένα παράθυρο στο εσωτερικό της επιχείρησης και στη συνέχεια να κατευθυνθούν στο χώρο που βρισκόταν το χρηματοκιβώτιο\n11 Μαΐου 2015 22:09\nΜε λεία-«μαμούθ» κατάφεραν να διαφύγουν άγνωστοι διαρρήκτες που έβαλαν ως στόχο τους μία γκαλερί-οίκο δημοπρασιών με την επωνυμία «Διαλυνά», στο Χαλάνδρι. Η ιδιοκτήτρια δεν πίστευε στα μάτια της όταν πήγε στην επιχείρησή της το πρωί και ανακάλυψε πως το χρηματοκιβώτιο είχε παραβιαστεί και κυρίως ...αδειάσει!\nΟι άγνωστοι δράστες κατάφεραν φαίνεται κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου να εισέλθουν από ένα παράθυρο στο εσωτερικό της επιχείρησης και στη συνέχεια να κατευθυνθούν στο χώρο που βρισκόταν το χρηματοκιβώτιο. Εκεί με την ησυχία τους, όπως όλα δείχνουν, κατάφεραν να το παραβιάσουν και να αφαιρέσουν από το εσωτερικό το χρηματικό ποσό των 100.000 ευρώ σε μετρητά και κοσμήματα τεράστιας αξίας που υπολογίζονται έως και τα 300.000 ευρώ!\nΟι δράστες στη συνέχεια με αυτή την απίστευτη λεία εξαφανίστηκαν με τον ίδιο τρόπο που εισήλθαν στην επιχείρηση, δίχως και πάλι να τους αντιληφθεί κανείς. Αξίζει να σημειωθεί πάντως, πως δύσκολα θεωρούν οι αστυνομικοί τυχαίο τον εντοπισμό αυτής της λείας από τους διαρρήκτες και το πιθανότερο είναι να γνώριζαν που ακριβώς «χτυπούσαν».


ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΝΙΛ - Ondaatje, Michael | Evripidis.gr\nΑρχική / ΒΙΒΛΙΑ / Βιβλία στα ελληνικά / Λογοτεχνία / Μεταφρασμένη πεζογραφία / ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΝΙΛ\nΕκδότης Εκδόσεις Καστανιώτη , ISBN 9789600329810\nΣτη Σρι Λάνκα μαίνεται ένας άγριος εμφύλιος πόλεμος. H 33χρονη ιατροδικαστής, η Aνίλ Tισέρα, ξαναγυρίζει στο νησί της, σταλμένη από τον OHE, να κάνει μια έρευνα για τις μαζικές δολοφονίες που συμβαίνουν εκεί. H Aνίλ θα έρθει σε επαφή με τον ντόπιο πληθυσμό (ιδιαίτερα με τον αινιγματικό 49χρονο αρχαιολόγο Σάραθ Nτιγιασένα), θα γνωρίσει μια πραγματικότητα που θα τη συγκλονίσει. Oι προσπάθειές τους θα επικεντρωθούν στη διαλεύκανση ενός μυστηριώδους σκελετού. Θα μπορέσει η Aνίλ να επιστρέψει στον κόσμο που εξακολουθεί να τη δένει με τις ρίζες της; Ένα δυνατό μυθιστόρημα που μιλάει για τη βία, τις ανθρώπινες αξίες, τους παραδοσιακούς θρύλους, τον έρωτα και την οικογένεια - το πρώτο που έγραψε ο Oντάατζε μετά την παγκόσμια επιτυχία του "Άγγλου ασθενή".\nΜεταφραστής Θεολόγου, Κώστας\nΚωδικός Ευριπίδη 010200018492


Μοσχοπούλου: «Στόχος μας η άνοδος» - Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης\nΜοσχοπούλου: «Στόχος μας η άνοδος»\nΠρωταγωνιστικό ρόλο στο 2ο Όμιλο του Πρωταθλήματος της Α2 Γυναικών έχει η Νίκη Λευκάδας, η οποία φέτος έχει ανεβάσει ψηλά τον πήχη. Από τις αθλήτριες της ομάδας που ξεχωρίζουν είναι αναμφίβολα η Μαρία Μοσχοπούλου. Με θητεία χρόνων στην Α1 η έμπειρη φόργουορντ θέλει να συμβάλει, ώστε η Νίκη Λευκάδας να κάνει το όνειρο πραγματικότητα και να ανέβει στην κατηγορία των μεγάλων του γυναικείου μπάσκετ. Η άνοδος, άλλωστε, είναι ο μεγάλος στόχος της ομάδας, όπως η ίδια τονίζει.\nΗ Νίκη Λευκάδας συνεχίζει αήττητη την πορεία της στο Πρωτάθλημα της Α2 Γυναικών. Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας;\n«Είναι η σωστή δουλειά που γίνεται κάθε μέρα από τους προπονητές και τις παίκτριες. Δουλεύουμε πολύ και αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα κάθε αντίπαλο. Τα κορίτσια γνωρίζουν την κατηγορία, είναι έμπειρες και τα αποτελέσματα φαίνονται στο γήπεδο. Συν τοις άλλοις διαθέτουμε και μια πολύ δυνατή έδρα που δύσκολα περνά κάποιος αντίπαλος».\nΠόσο σημαντική θα είναι η άνοδος στην Α1 κατηγορία για την ομάδα του νησιού για πρώτη φορά στην ιστορία της;\n«Δεν κρύβουμε ότι βασικός μας στόχος μας είναι η άνοδος στην Α1 κατηγορία. Θα είναι κάτι πολύ σημαντικό για μια επαρχιακή ομάδα. Το θέλουμε και εμείς, αλλά και ο κόσμος, ο οποίος το δείχνει με την παρουσία του σε κάθε εντός έδρας ματς».\nΤι διαφορετικό έχει να παίζεις σε μια επαρχιακή ομάδα;\n«Η αλήθεια είναι ότι περιοριζόμαστε κατά τη διάρκεια της χρονιάς στο να κάνουμε μόνο προπονήσεις και όχι φιλικά, όπως έχουν την ευχέρεια να πραγματοποιούν ομάδες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Το κενό αυτό το καλύπτουμε με σκληρή δουλειά στο γήπεδο. Από την άλλη εισπράττουμε την στήριξη και τη συμπαράσταση τόσο από τους ανθρώπους της ομάδας όσο και από τους φιλάθλους που μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίσουμε με μεγαλύτερο ζήλο την προσπάθεια. Οι προπονητές μας μπορεί να είναι νέοι, αλλά διαθέτουν εμπειρία και ικανότητες και μας βοηθούν πολύ».\nΑυτή την αγωνιστική παίζετε με τον ΠΑΣ Γιάννινα και στη συνέχεια υπάρχει το μεγάλο ντέρμπι με τους Τιτάνες Δράμας. Ποια είναι η γνώμη σου;\n«Ο ΠΑΣ Γιάννινα έχει καλή ομάδα και θα αντιμετωπιστεί από εμάς με τη σοβαρότητα που πρέπει. Κοιτάμε αρχικά το ματς αυτής της Κυριακής και μετά θα ασχοληθούμε με τους Τιτάνες Δράμας. Είναι, πάντως, δεδομένο ότι θέλουμε τη νίκη και στα δύο παιχνίδια».\nΥπάρχουν τμήματα υποδομής στη Νίκη Λευκάδας;\n«Ο σύλλογος διαθέτει υποδομές και ακαδημίες και μάλιστα γίνεται και καλή και μεθοδική δουλειά. Η βάση, άλλωστε, της δικής μας ομάδας αποτελείται από παίκτριες που έχουν ξεκινήσει από τη Νίκη Λευκάδας και αυτό λέει πολλά».\nPrevΠροηγούμενηΔιαιτητές-Κομισάριοι Α2 Γυναικών (8η αγων., 30/11)


Γιώργος Αγγελόπουλος: Η απρέπεια που έδειξε τον αληθινό του χαρακτήρα! Ξεφτιλίστηκε δημοσίως... - Gossip - Athens magazine\nΓιώργος Αγγελόπουλος: Η απρέπεια που έδειξε τον αληθινό του χαρακτήρα! Ξεφτιλίστηκε δημοσίως...\n14 Φεβρουαρίου 2018 10:43\nΕμείς εδώ στο Youweekly.gr αλλά και στο περιοδικό YOU Weekly έχουμε πάρει ένα δείγμα για το τι άνθρωπο πρόκειται. Τις επόμενες ημέρες θα σας κάνουμε φοβερές αποκαλύψεις για το τι δήθεν κρύβεται πίσω από το "Ντάνο" ή αλλιώς λαϊκό ήρωα, για τον χαρακτήρα του συγκεκριμένου ανθρώπου αλλά και την αυλή που έχει μαζέψει γύρο του που είναι ότι χειρότερο υπάρχει σήμερα στην ελληνική showbiz.\nΠάμε όμως στο θέμα... Αυτός ο απίστευτος και απίθανος τύπος που... διαβάστε την συνέχεια στο Youweekly.gr.


Ελεγεία στο Δάσκαλο Γιάννη Σιδέρη - Times News\nby ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΛΟΥΡΔΟΣ 29 Σεπτεμβρίου 2020\nΓράφει ο Γιώργος Χ. Μπαλούρδος\nΑναμνήσεις από το Δ΄ Αρρένων Αθηνών\nΚατοχή. Δ΄ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών. Ένα παμπάλαιο δίπατο κτήριο, ετοιμόρροπο από τότε, που καθώς οι ξύλινες στριφτές του σκάλες έτριζαν απ’ το σαράκι τους, το άγριο μαθηταριό με το ανέβα-κατέβα στα τρεχαλητά των διαλειμμάτων έκανε φωναχτά τους υπολογισμούς του: «Σήμερα πέφτει, αύριο πέφτει το ρημάδι». Το ρημαδιό στέκει ακόμα. Εκεί, στη γωνία των οδών Αγησιλάου και Μέτωνος, που έβγαζε στην οδό Πειραιώς, απέναντι στην πλατεία Κουμουνδούρου. (Στη δικτατορία του Μεταξά είχε αλλάξει όνομα η πλατεία. «Πλατεία Ελευθερίας». Ακούς! Ο δήμαρχος ο Κοτζιάς είχε φτιάξει μιά λιμνούλα εκεί και έβαλε κάμποσες τρομαγμένες πάπιες για αξιοποίηση. Εμείς, Κουμουνδούρου, την είχαμε μάθει την πλατεία, Κουμουνδούρου τη λέγαμε. Έτσι την λένε ακόμα.).\nΤο Δ΄ Αρρένων είχε πολλά παράθυρα, ένα μεσιανό μπαλκόνι και μιά δίφυλλη πόρτα που έκλεινε με αμπάρα. Στο μπαλκόνι έβγαινε πότε-πότε ο γυμνασιάρχης, ο Κωνσταντίνος Γεωργούλης («διάνοια» λέγαμε, πού τον ήθελε το Πανεπιστήμιο), για να εποπτεύσει την κίνηση του δρόμου. Στο δρόμο γίνονταν το διάλειμμα και η πρωινή προσευχή. Εκεί ο νταβάς με το σάμαλι, το τρίκυκλο ποδήλατο με τις τουλούπες και τους μπακλαβάδες και ο «αυστηρώς απηγορευμένος» καφενές με το μπιλιάρδο. Στην πόρτα έστηνε το πανέρι με τα κουλούρια ο επιστάτης, πρίν έρθει η άγρια πείνα της Κατοχής που μας ρήμαξε.\nΑπ’ την πείνα αυτή, μάθαμε, λύγισε μιά μέρα μπροστά στην πόρτα του Σχολείου και πέθανε ο Αλεξανδρόπουλος, ο ηπειρώτης φιλόλογος, πού μεγάλωσε στη Σμύρνη (έγραψε θεατρικές κριτικές σαν «Αλεξάς») σαιξπηριστής ικανότατος. Τον φέρνω στο νου. Αρχοντικός, δυσκολοπλησίαστος και έντιμος, με τα μαύρα καθαρά ρούχα και το άσπρο σκληρό κολλάρο. Έπεσε «επί των επάλξεων», στην οδό Μέτωνος. Σ’ αυτό το κτήριο ζούν ακόμα οι παλιοί μου δάσκαλοι, του παλιού καιρού ξεθωριασμένες εικόνες, όταν περνάω καμιά φορά το στενό δρομάκι και κοντοστέκομαι και ξαναγυρίζω. Από τους πιο αγαπημένους μου ο Παπαγεωργίου, το «φάντασμα» ή το «φουγάρο». Ξερακιανός, αυστηρός, απρόσιτος, ο ελληνιστής που κάπνιζε στα διαλείμματα το ‘να τσιγάρο πάνω στ’ άλλο, πνίγοντας την υποψία της γόπας στα κιτρινισμένα του νύχια. («Κύριε, Κύριε, Κύριε» τα σηκωμένα χέρια, για την πρωτιά. «Κερί και λιβάνι» η ζεματιστή φωνή ). Φτωχούλης του Θεού, που έφτυνε αίμα να μας μάθει γράμματα «να γίνουμε άνθρωποι, να προκόψουμε»- Θέ μου σαν και εκείνον, το πετεινό τ’ ουρανού, που με τη βία τα ‘φερνε βόλτα. Κάποτε στη γιορτή του βάλαμε όλη η τάξη από μιά δραχμή και του πήγαμε μιά τούρτα. Θάμπωσαν οι χοντροί φακοί στα γυαλιά. Το μεγαλύτερο δώρο μας γι’ αυτόν θα ήταν να διαβάζουμε και να μη κάνουμε σκασιαρχείο. Χάρηκε, είπαμε, κι ας μην το ‘δειξε).\nΠάνε τριάντα τόσα χρόνια από τότε κι όλα πιά έχουν πάρει την ώχρα του θανάτου. Η Μαντάμ Πάνου, η «Γαλλίδα» με τις μάταιες απόπειρες για την προφορά του ch, ο Παπαδόπουλος, ο φυσικός, που κοιμόταν και ξυπνούσε με τα δελτία των ειδήσεων του B.B.C. (καλή του ώρα), ο Γιαννόπουλος, ο γυμναστής με την καπαρντίνα και τη ρεπούμπλικα, που χρησιμοποιούσε τη βίτσα «προκαταβολικώς» σαν τη στάμνα του Χότζα, η Λόντου- Δημητρακοπούλου «της Ωδικής», που είχε κατορθώσει να εφαρμόσει την αρχή της «μουσικής μετά ξύλου» και ο αντιφατικός «αγριάνθρωπος», ο Αλευρομάγειρος (τι όνομα αλήθεια!), που έκανε τα τρομακτικά του «ντού» για τους σκασιάρχες λάτρες των καουμπόικων στο «Αθηναϊκό». Εκείνος ο εφιαλτικός Αλευρομάγειρος, πού τόσο κοντά μας στάθηκε, όταν σφίξαν τα πράγματα με τα κυνηγητά των Γερμανοϊταλών. Αυτοί και τόσοι άλλοι! Αυστηροί, αδυσώπητοι, άγριοι δάσκαλοι οι περισσότεροι, και όμως άγιοι άνθρωποι, σκέφτομαι, κι ας μας πιλάτευαν με το χάρακα τις παλάμες, για να φτιάξουν, κατά πώς τους έκοβε, τον κόσμο, μέσα στις πανάθλιες τάξεις του Δ΄ Αρρένων. Κι ανάμεσα σ’ αυτούς άσχετος, από άλλο καλαμπούρι, ο Γιάννης ο Σιδέρης.\nΟ Γιάννης Σιδέρης ήταν μια όαση για μας. Μια ώρα ξενοιασιάς μετά τη γραμματική τρομοκρατία του Αλευρομάγειρου και τη μαθηματική ανάκριση του Μονοκρούσου. Μας αποκαλούσε «Κύριε»! Ύστερα από τα «ρέ» και το υπόλοιπο ευχολόγιο της γυμναστικής (γυμναζόμαστε πότε σ’ ένα υπαίθριο κινηματογράφο, πότε σε κανένα οικόπεδο) το «Κύριε» του Γιάννη Σιδέρη ηχούσε παράξενα στ’ αυτιά μας κ’ έδινε ευκαιρία για πλάκα. Δεν το πιστεύαμε. Δεν ήμασταν «Κύριοι». Ήμασταν εκατό περίπου πρωτάκια-της Α3 Γυμνασίου-στοιβαγμένα σα σαρδέλλες μέσα στην αίθουσα, που ωρυόμαστε και σαλτέρναμε από θρανίο σε θρανίο, έχοντας στη μέση το Γιάννη Σιδέρη να διαμαρτύρεται με τον εορταστικά απαγγελτικό τόνο της φωνής του: «Κύριοι! Με συγχωρείτε που σας αποκαλώ… Κυρίους». ‘Όχι, δεν είμαστε κύριοι. Μας δουλεύει; Για τις αρειμάνιες γειτονιές του Μεταξουργείου και τις εμπειρίες τους, η ειρωνική προσφώνησή του μετρούσε σαν προσβολή. Και δόστου πανηγύρι και καλοπέραση το μάθημα των Νέων Ελληνικών.\nΌταν έσπαγε ο διάολος το πόδι του και προσέχαμε, όσοι προσέχαμε, καταλαβαίναμε μερικά πράγματα. Ο Σιδέρης ήτανε δημοτικιστής της παλιάς σχολής, με όλα τα φανατικά συμπτώματα της αγωνιστικής γενιάς του. Δε δίδαξε ποτέ Αρχαία σα φιλόλογος. Τ’ αντιπαθούσε. Είχε μέσα του μιά σύγχυση, πού μας τη μετάδινε. Γι’ αυτόν οι «Αρχαίοι» ήταν μιά «θλιβερή» απασχόληση. Κ’ έτσι μπλέκαμε την καθαρεύουσα με τα αρχαία κείμενα, τη δημοτική με τον Παπαδιαμάντη και τον Κάλβο, την αρχαία τραγωδία με τον Βερναρδάκη και το κωμειδύλλιο. Κάτι δεν πήγαινε καλά τότε! (Μήπως πάει καλά τώρα; Όλα μπλεγμένα και μόνα ξεκάθαρα οι κούφιοι όροι, τ’ ασυλλόγιστα συνθήματα και οι αναρμόδιες αποφάσεις).\nΟ Σιδέρης δεν ξέφευγε ρούπι από την οπτική γωνία της γενιάς του. Μας μιλούσε για τη νέα λογοτεχνία μας με θέρμη που δεν ήταν ικανή να κρύψει μιά πλεγματική συγκατάβαση. Λέγαμε μέσα μας: το καημένο τ’ ορφανό, το κλεψίγαμο, το νόθο μαϊμουδάκι. Όλα τα καλά και τα τέλεια τα είχε η Ευρώπη. Και στόχος της λογοτεχνίας μας μιά θέση στον προθάλαμό της. Σαν το «Ορφανό» του Αχιλλέα Παράσχου:\nΕίς τον προθάλαμόν σας\nμε μάτι δακρυσμένο\nμε πρόσωπον ωχρό\nγιατί να σας χαρίσω\nδεν έχω το καημένο\nούτ’ ένα λουλουδάκι\nΤόση λοιπόν ορφάνια! «Η λογοτεχνία μας, έλεγε ο Σιδέρης, είναι παιδί της ευρωπαϊκής, αδερφάκι της πιό σωστά». Άχ αυτή η Ευρώπη! Ευρωπαικό καφενείο, ευρωπαϊκό σχολείο, ευρωπαϊκό γκόλ. Πότε θα ‘μαστε και μεις έτσι; Να γίνει ένα παρντόν (ή ένα σόρρυ) η ζωή μας ολάκερη! Και καθόμουν και έσπαγα το κεφάλι μου, γιατί του άρεσε το κωμειδύλλιο του Σιδέρη κι ακόμα γιατί παθαίνονταν με τη γλώσσα του λαού, αφού είμαστε έτσι που είμαστε. Και δεν έβρισκα άκρη. Το Σιδέρη πάντως τον αγαπούσαμε. Κι αν τον παιδεύαμε λιγάκι, ήταν γιατί «όπου αγαπά παιδεύει». Αυτόν τον παιδεμό εκείνος τον έκανε χάζι. Τέτοιο ήταν το κλίμα της παιδείας του. Στη μαθητική καζούρα απαντούσε με τη δικιά του καζούρα: τον αθώο σαρκασμό. Εκεί που μας γλυκομιλούσε και μας κανάκευε, άλλαζε ξαφνικά τροπάρι και μας αιφνιδίαζε περιπαιχτικά. Του άρεσε, με ευγένεια πάντα, να μας πειράζει, να μας βγάζει σκάρτους. Κι’ όταν το κατάφερνε-δεν ήταν και δύσκολο-ξεσπούσε σ’ ένα γέλιο, ρητορικό και ευφρόσυνο. Ήταν μιά εκδικητικότητα ανώδυνη. Μιά φάρσα.\nΣε μιά τέτοια φάρσα, κάποια μέρα, μας σύστησε το Σολωμό. Μπήκε στην τάξη εκείνο το πρωί μ’ ένα γελαστό θρίαμβο στην όψη. Μας είπε ότι θα μας απάγγελνε δυό ποιήματα και μείς θα τ’ ακούγαμε προσεχτικά και μετά θα ψηφίζαμε ποιό απ’ τα δυό μας άρεσε πιό πολύ. Εντάξει. Στήθηκε μπροστά στην έδρα και πήρε ύφος ανάλογο. Τα μακριά του καλλιτεχνικά μαλλιά σε στυλ μαέστρου («είναι μαλλιαρός» είπε κάποιος πού… ήξερε) έδιναν κάποιο χρώμα στη ζούγκλα του μαυροπίνακα. Κι απάγγειλε με την ιδιότυπη ενρινοουρανική φωνή του:\n«Μάνα»! Δεν βρίσκεται\nμε στήθος κρύο\nΈτσι άρχιζε το πρώτο ποίημα. Κι’ αφού το είπε όλο, πέρασε στο δεύτερο:\nτην είδα ψές αργά,\nπού εμπήκε στη βαρκούλα\nνα πάει στην ξενιτειά.\nΈτσι άρχιζε το δεύτερο. Και όταν τέλειωσε η απαγγελία επακολούθησε το… δημοψήφισμα. Κάπου ογδόντα τόσα χέρια υπέρ του «Μάννα»! Κ’ ένα, μονάχα χέρι, διόλου διστακτικό υπέρ του «Ξανθούλα». Εσχάτη μειοψηφία. Ο Σιδέρης πανηγύριζε χαιρέκακα και σάρκαζε εμπαικτικά το επίπεδο της πλειοψηφίας Και μας έκανε την αποκάλυψη: Το πρώτο ποίημα ήταν του Μαρκορά. Παύση. Το δεύτερο του Σολωμού! Ακούτε; Του Σο-λω-μού!\nΤς, Τς, Τς. Και τόσοι… και δεν… και μόνο ένα χέρι… ντροπή κλπ. κλπ. Δε ρώτησε όνομα. Στάθηκε μόνο στο παρήγορο χέρι και ξεθύμανε απαγγέλλοντας Σολωμό.\nΆ Δάσκαλε, Δάσκαλε! Είχα δυό ανθρώπους εξαπατήσει σε κείνο το ποιητικό δημοψήφισμα. Εσένα κι εμένα. Εσένα, γιατί ήξερα ότι η «Ξανθούλα» ήταν ποίημα του Σολωμού (αγιολογικός κύκλος της οικογένειάς μου) και σήκωσα, χωρίς να σκεφτώ καθόλου, το χέρι (γιατί, αν δεν το ήξερα, ίσως ψήφιζα και γω τη «Μάννα»). Εξαπάτησα έτσι και τον εαυτό μου. Γιατί σε κείνη την ηλικία αρέσει πιότερο τι λέει το ποίημα, από το πώς το λέει ο ποιητής. Ποιά Ξανθούλα μπορεί να σταθή μπροστά στη Μάνα!.\nΠώς πέρασαν, αλήθεια, τόσα χρόνια από τότε! Και μαζί τους και φίλοι και βαρκούλες και Ξανθούλες, πού τις έσβησε, ή έστω τις ξεθώριασε, η «πολλή μακρότης». Και όταν ήρθε το μαύρο ξημέρωμα που πέθανε και η δικιά μου η μάνα, μου ήρθε αμέσως σαν αστραπή στα μάτια εκείνο το πασίχαρο δημοψήφισμα της τάξης του Γιάννη Σιδέρη και μαζί του οι υγροί στίχοι του Μαρκορά:\n«μάνα μου» λέει\n«μάνα» και κλαίει.\nΤην είχα αδικήσει. Ξαναγύρισα απολογητικά πίσω στους μακρινούς μου συμμαθητές της πλειοψηφίας και ψήφισα κ’ εγώ καθυστερημένα υπέρ της «Μάνας», για να ‘ναι η απόφαση της τάξης ομόφωνη.\n«Εχτός από το Σολωμό, που τον λάτρευε ο Σιδέρης κ’ είχε πετύχει τελικά να μας μεταδώσει αυτή τη λατρεία, μας μιλούσε ενθουσιαστικά για το κωμειδύλλιο (είχε δημοσιεύσει κ’ ένα μικρό μελέτημα). Κι οφείλω να ομολογήσω ότι εκείνη η διδαχή υπήρξε για μένα ένα πολύ μεγάλο δώρο. Η αγάπη του γι’ αυτό το παραγνωρισμένο είδος της θεατρικής μας παράδοσης δεν πήγαζε μόνο από φιλολογική οξυδέρκεια. Ο Σιδέρης ήταν άνθρωπος «φιλοπαίγμων». Γελούσε εύκολα και τρανταχτά με το καθετί και προσπαθούσε σε κάθε ευκαιρία να το γυρίσει στο αστείο. Σοβαρευόταν μόνο όταν ήτανε να ξετρυπώσει κάτι, που είχε σχέση με την ιστορία του θεάτρου μας. Αυτή η ευεργετική, όπως απόδειξαν τα χρόνια, για τη χώρα μας, συλλεκτική του μονομανία είχε αρχίσει από πολύ παλιά. Δεν άφηνε ευκαιρία πού να μη μας διηγηθή στην τάξη κάποιο ξεκαρδιστικό ανέκδοτο από τη ζωή του θεάτρου. Και ήξερε τόσα πολλά! Σε κάτι τέτοιες στιγμές ο Σιδέρης δεν ανήκε ούτε στο Σχολείο, ούτε σε μας, αλλά κάπου αλλού. Εκεί που η ζωή του απόδειξε ότι ανήκε.\nΠάντως, αυτή τη… γελαστή θέση, την είχε και στο μάθημα της «Εκθέσεως Ιδεών». Στο Σιδέρη άρεσαν οι εκθέσεις με το εύθυμο περιεχόμενο. Άλλο πού δε θέλαμε. Γι’ αυτό κάποτε παραξενευτήκαμε και σοβαρέψαμε, όταν αναλύοντάς μας την «Ψυχούλα» του Σολωμού.\nμέσα σ’ ανθότοπο\nκειό το παιδάκι\nμας έβαλε σα θέμα έκθεσης ετούτο. «Ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου». («Θα τον διάταξε ο Γυμνασιάρχης, είπαν μερικοί, πού δεν σηκώνει αστεία»!). Η έκθεση αυτή που έπρεπε να γραφτή «κατ’ οίκον» ήταν η αφορμή να με γνωρίσει ο Σιδέρης.\nΤότες έγινε κείνη η ιστορία με το καστανό άλογο. Θυμάμαι. Στην οδό Κεραμεικού και Δεληγιώργη, γωνία, ήταν το σπίτι μου. Απόγευμα, κι εγώ καθισμένος μπροστά στο τραπεζάκι μου, πάσχιζα να γράψω την «κατ’ οίκον». Δε μου είχε πεθάνει ακόμα τότε κανένα αγαπημένο πρόσωπο και το κεφάλι δεν κατέβαζε ιδέες. Έγραφα, έσβηνα, ξανάγραφα, τίποτα. Και ξάφνου μεσ’ από το παράθυρό μου είδα το άλογο να πέφτει.\nΉταν ένα άλογο που έσουρνε με κόπο ένα αμάξι κάργα φορτωμένο, δε θυμάμαι τί. Πάνω στο αμάξι ένας μαύρος κι άραχλος άνθρωπος το βαρούσε με το καμουτσίκι. Σε μιά λακούβα του δρόμου το άλογο γλίστρησε και με το βάρος του φορτίου του, πέφτοντας, έσπασε το αριστερό του πόδι στο λυγισμένο γόνυ. Μού είχε κοπή η αναπνοή από το θέαμα. Από το σπασμένο γόνατο καθώς πετάγονταν το αίμα έβγαινε ένα άσπρο κόκκαλο. Και το μεγάλο του αριστερό μάτι μου φαίνονταν ότι κοιτούσε ολόισα το παράθυρό μου. Ήταν ένα βαθύ καστανό άλογο με ιδρωμένο κεφάλι, με λασπωμένη χαίτη και μ’ ένα κουρασμένο, αμίλητο μάτι να κοιτάζει το παράθυρό μου. Θα πόναγε. Φώναξα τη μάνα μου να κάνει κάτι. Τίποτα. Είχε μαζευτή κόσμος στο δρόμο και χάζευε κι έλεγε τα δικά του. Μετά από κάμποση ώρα ήρθε ένας αστυφύλακας, κοίταξε το πόδι του αλόγου και κάτι είπε στο μαύρο άνθρωπο με το καμουτσί. Εκείνος κούνησε το κεφάλι. Ύστερα, ο αστυφύλακας έβγαλε ένα περίστροφο από την πίσω τσέπη και τ’ ακούμπησε λίγο πάνω από τ’ αυτί του αλόγου λοξά σε κείνο το αριστερό του μάτι. Κατάλαβα! Η αστυνομία θα εκτελούσε το άλογο. (Εμείς παίζαμε στους δρόμους κλέφτες κι αστυνόμους κι όλοι θέλαμε να κάνουμε τους κλέφτες, έτσι όπως τότε το ’21 με τους Τούρκους). Έβαλα τα κλάματα, μα δε σταμάτησα να κοιτάζω. Είδα λοιπόν τον αστυφύλακα να χαϊδεύει το κεφάλι του αλόγου-αυτή τη «χειρονομία» δε θα την ξεχάσω ποτέ μου-να γυρίζει αλλού τα μάτια και να πιέζει τη σκανδάλη. Είχα μείνει μαρμαρωμένος μπροστά στο ανοιχτό παράθυρο. Ο πρώτος θάνατος που έβλεπα ήτανε το φονικό του αλόγου. Και κείνο το χάδεμα…! Ύστερα, η απέναντι γειτόνισσα έφερε ένα τσουβάλι και σκέπασε το γυαλωμένο του μάτι. Και η μάνα μου έκλεισε το παράθυρο. Το βράδυ εκείνο έγραψα την «κατ’ οίκον» κ’ έβαλα τίτλο: «Ο θάνατος ενός αλόγου». Και τα ‘βαλα όλα μέσα στην έκθεση. Ακόμα και το χάδι του αστυφύλακα. Μόνο που ξέχασα να βάλω τ’ όνομά μου στο φύλλο του χαρτιού. Έτσι ανώνυμα παρέδωσα την έκθεση το άλλο πρωί στο Σιδέρη.\nΌταν ήρθε η μέρα της διόρθωσης, ο Γιάννης Σιδέρης μας διάβασε τις καλύτερες εκθέσεις κι έκανε για την κάθε μιά τις παρατηρήσεις του. Έφτασε και στην «ανώνυμη». Είπε ότι η έκθεση αυτή ήταν «εκτός θέματος» ρώτησε ποιος την έγραψε και με έβαλε να τη διαβάσω. Και τη διάβασα. Άρεσε στα παιδιά. Άρεσε και σε κείνον. Με ρώτησε μονάχα αν ήταν της φαντασίας μου. Του είπα όχι, πώς δεν ήταν ψέμα. Με ρώτησε τότε όνομα και καταγωγή (το συνηθίζουν οι δάσκαλοι). Απάντησα πώς οι γονείς μου ήταν πρόσφυγες από τη Σμύρνη, πού είχαν έρθει με τη Μικρασιατική Καταστροφή του ’22 και πως εγώ γεννήθηκα, μετά από χρόνια, στη γειτονιά του Αγίου Κωνσταντίνου στην Ομόνοια, λίγα βήματα πιό εκεί από το «Εθνικό Θέατρο». Ο Σιδέρης, εκδήλωσε φωναχτά και χαρούμενα την έκπληξή του. Είχε κάνει φαντάρος στη Σμύρνη, μας είπε, γνώρισε εκεί τον πατέρα μου που δίδασκε τη θεατρική απαγγελία στην «Ευαγγελική» και είχε και το μεγάλο μου αδερφό μαθητή πρίν από μένα στο ίδιο Γυμνάσιο, το Δ΄. Και πάνω στον ενθουσιασμό του μου κόλλησε το «κολακευτικό» παρατσούκλι «άνθος της Σμύρνης». Τι καζούρα ακολούθησε, δε λέγεται. (Έκανα μεγάλες προσπάθειες να βγάλω από πάνω μου αυτό το…. μυριστικό παρανόμι, που ήταν αταίριαστο με τις πλατιές αλάνες του Ρούφ, όπου παίζαμε το τόπι και τον πετροπόλεμο).\nΉταν η τελευταία γελαστή σχολική ανάμνηση που είχαμε από το Σιδέρη. Εκείνη τη χρονιά σφίξαν τα πράγματα για τον τόπο μας.\nΜπλόκα των Γερμανών, αιματηρές διαδηλώσεις στις εθνικές γιορτές, αντιστασιακές οργανώσεις και πείνα. Τα πρόσωπα των δασκάλων μας έγιναν πιό σκυθρωπά. Ακόμα και του Σιδέρη το πάντα γελαστό πρόσωπο είχε σκοτεινιάσει. Τον θυμάμαι χωμένο μέσα στο μαύρο του παλτό, τις παγωμένες μέρες του Γενάρη, να «επιτηρεί» αδύναμος τις ουρές που κάναμε, για να μας μοιράσει ο «Ερυθρός Σταυρός» στα ντενεκάκια μας, το χυλό, το φουντούκι και τη σταφίδα. Τότες ήταν που πέθανε κι ο Παλαμάς κ’ η Ελλάδα μας φάνηκε ακόμα πιό νεκρή:\nνα κατρακυλήσης πιό βαθιά\nστου κακού τη σκάλα.\nΜας άφησαν (μας έσπρωξαν πές) και πήγαμε στην κηδεία του Παλαμά, στη Μητρόπολη και είδαμε χιλιάδες το λαό της Αθήνας να προσκυνάει το φέρετρο και να κλαίει καθώς ο Άγγελος Σικελιανός δονούσε με τη φωνή του το ναό, αποχαιρετώντας τον ποιητή της Ρωμιοσύνης:\nΚαι σείς σημαίες του πολέμου οι ιερές\nστής Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε τον αέρα.\nΤί, σήμερα, κηδεύεται η Ελλάδα!\nΕίχαμε μεγαλώσει όλοι μας και σκληρύνει μέσα σε μιά μέρα. Και το μάθημα των Νέων Ελληνικών αποκτούσε πιά ένα όνομα σημαδιακό. Δεν ήταν πιά για πλάκα. Εδώ, ο σκλαβωμένος λαός κήδευε τον Ποιητή του. Κ’ ευγνωμονούσαμε το Γιάννη Σιδέρη που μας έφερε αυτός για πρώτη φορά σ’ επαφή με την ποίηση του λαού μας.\nΤέλειωσε αυτή η τάξη. Αντικαταστάθηκε ο Σιδέρης από το Βίτσα κι ο Σολωμός από το Βαλαωρίτη. Άλλαξε το ύφος και στις πόλεις και στα βουνά και στο Δ΄ Γυμνάσιο Αρρένων. Γίνονταν πιό αντάρτικο:\nΛαμπέτη, εδείλιασα, τα σωθικά μου\nάσπλαχνο θέρισε βόλι πικρό\nνεκρά στο σκάνταλο τα δάχτυλά μου\nβλέπεις επάγωσαν. Δος μου νερό!\nΠέρασαν τα χρόνια. Ήρθε η Απελευθέρωση. Ο πρώτος εμφύλιος. Τέλειωσε το σχολείο και μαζί του οι δυσκολεμένοι καιροί των μαθητικών χρόνων της Κατοχής. Νέες διαθέσεις, νέες ποιητικές εμπειρίες συνόδευαν το ειδύλλιο της ήβης. Ο Σεφέρης με το «ρόδο της μοίρας» που «γύρευε να ΄ρθει να μας πληγώσει» και ο Ελύτης «με μιά γέψη τρικυμίας στα χείλη».\nΆλλαξαν οι καιροί. Σκόρπισαν και χάθηκαν οι συμμαθητές στους πέντε ανέμους. Τέλειωσα το Πανεπιστήμιο κι έγινα και γώ δάσκαλος. Δίδαξα κι εγώ Σολωμό, Μαρκορά, Βαλαωρίτη, Παλαμά. Κι όταν ήμουνα στην έδρα, σε άλλες πιό φωτεινές, πιό σίγουρες εποχές, θυμόμουνα τους καθηγητές μου της Κατοχής και τότε, μόνο τότε, καταλάβαινα πόσο δύσκολο ήταν το έργο τους και πόσο αχάριστο.\nΔεν είχα μάθει για το Σιδέρη από κείνη τη χρονιά. Διάβαζα μόνο στις εφημερίδες γι’ αυτόν κι αργότερα τον έβλεπα συχνά στις παραστάσεις. Ίδιος κι απαράλλαχτος. Ανανεωμένος, αμετακίνητος και… αμετανόητος. Κύριε τάδε, με προσφωνούσε, όταν με συναντούσε, όπως παλιά, και πάντοτε στον πληθυντικό. Του έστελνα ό,τι έγραφα και κείνος μου απαντούσε με συγκίνηση. Αλλά πάντα στον πληθυντικό.\nΚι όταν έμαθα-καθυστερημένα-πώς πέθανε ο δάσκαλος των παιδικών μου χρόνων, ήρθαν ανάκατα στο νου μου και μου θόλωσαν τα μάτια το Δ΄ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών, οι καθηγητές της Κατοχής, η εκτέλεση του αλόγου, κείνο το αξέχαστο δημοψήφισμα και ο Γιάννης Σιδέρης, πού χωμένος μέσα στο μαύρο του παλτό με τ’ άσπρα του μαλλιά ν’ ανεμίζουν, έφευγε για πάντα γλιστρώντας αθόρυβα κι ευγενικά πάνω στις βροχερές στροφές του Μαρκορά:\nτ’ άνθια κι η χάρη\nμε αργό ποδάρι\nΚαι πρίν την ύστερη\n-πρώτη φωνή του-\nπετά η ψυχή του!…\n(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Θέατρο» τ. 49-50 Γενάρης-Απρίλης 1976).\nΤΑΣΟΣ ΛΙΓΝΑΔΗΣ, ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΚΑ τόμος Ι, β΄ έκδοση Χαρ. Μπούρας-Αθήνα 1990, σ. 207-220. Στο VII κεφάλαιο «ΔΙΑΦΟΡΑ».\nΑπό παλαιά πίστευα και εξακολουθώ όχι με τόση ζέση πια να πιστεύω, ότι η τέχνη φέρνει κοντύτερα τους ανθρώπους. Δεν είναι ένα εγωτικό ταξίδι του ανθρώπου που κάθεται στο γραφείο του και αποτυπώνει τα όνειρά του, τα οράματά του πάνω στην λευκή σελίδα και κατόπιν, αναμένει την αναγνώριση και καταξίωση, ενώ αν η αναγνωστική ή εμπορική αποδοχή του έργου του έχει εν μέρει ή ολοκληρωτική αποτυχία, χρεώνει στους «άλλους» το φταίξιμο της μη αποδοχής της πρότασής του, του έργου του. Τουλάχιστον φέρνει πλησιέστερα δημιουργούς και καλλιτέχνες που έχουν ταλέντο και το τάλαντο να την διακονούν με όποιον τρόπο μπορούν, σε κάθε πτυχή και περιπέτειά της. Στις ημέρες μας, φοβάμαι ότι και η τέχνη, από μια κοινωνιολογική ή πολιτική πλευρά αν την εξετάσουμε, διατηρεί την αποξένωση των ανθρώπων. Δεν δημιουργεί «στέκια» επικοινωνίας για συνεύρεση, συζήτηση, γονιμοποιό διάλογο, πιθανές διαφωνίες και ενστάσεις από τους αναγνώστες ή θεατές ενός δημιουργήματος. Συσπειρώσεις γύρω από έναν άξονα αποδοχής και κοινωνικοποίησης της μεγάλης μάζας των ανθρώπων. Ο καθείς και η κάθε μία, και η μοναχική του πορεία ή το καλλιτεχνικό ή πνευματικό σωματείο στο οποίο ανήκει, είναι ενταγμένος για πρόσκαιρη αναγνώριση. Στους τηλεοπτικούς δέκτες το τελευταίο διάστημα προβάλλεται ένα σλόγκαν. «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός»,–Μόρια της Λέσβου, Σεπτέμβριος του 2020, θα πρόσθετα επικουρικά των σημερινών αδιεξόδων της τέχνης, μιάς τέχνης της προβολής του φαίνεσθαι και της επαιτείας των καλλιτεχνών..\nΗ σκέψη επιστρέφει σε παλαιότερες εποχές, που ίσως τα πράγματα ήσαν διαφορετικά ή θέλαμε να πιστεύουμε ότι ήσαν διαφορετικά, ή πάλι, μπορεί και να εθελοτυφλούσαμε λόγω νεότητας και πολλαπλών εκδοχών ανωριμότητας..\nΗ μνήμη μου διατηρεί ζωντανή ακόμα την παρουσία ενός ζεστού ανθρώπου, που παλαιότερα, συναντήθηκαν οι δρόμοι μας. Νέος αλλοπαρμένος και φανατικός βιβλιόφιλος, συνάντησα στα γραφεία των εκδόσεων «Ακρίτας», στο σπίτι του εκδότη Δημητρίου Κόκκινου στη Νέα Σμύρνη, τον δάσκαλο Τάσο Λιγνάδη. Οι εκδόσεις «Ακρίτας», εκτός από την σειρά βιβλίων ορθόδοξης ατμόσφαιρας συγγραφέων που εξέδιδαν, είχαν κυκλοφορήσει και ένα βιβλίο μαγειρικής για τις νηστίσιμες θρησκευτικές περιόδους με μεγάλη εμπορική επιτυχία. Στο πρόγραμμα των εκδόσεών τους ενέταξαν κατόπιν, μια σειρά από εξαιρετικά παιδικά βιβλία, που η ο σχεδιασμός της σύλληψής τους, ήταν η γνωριμία των νεότερων ηλικίας αναγνωστών με τον βυζαντινό πολιτισμό και τα αρχιτεκτονικά και πολιτιστικά επιτεύγματά του. Στο άνοιγμα των εκδόσεών τους, πέρα από την κυκλοφορία βιβλίων και μελετημάτων κληρικών συγγραφέων, ήταν η εκδοτική συνεργασία τους με συγγραφείς και στοχαστές, δασκάλους και διανοούμενους που εμφορούνταν από αυτό που συνηθίζουμε να ονομάζουμε ορθόδοξο ελληνικό φρόνημα. Καθηγητές και στοχαστές, ιερείς και ιστορικοί, δάσκαλοι και φιλόσοφοι, που ασπάζονταν, σέβονταν και λάτρευαν την ελληνική βυζαντινή παράδοση και ιστορία. Που την θεωρούσαν αναπόσπαστη συνέχεια του ελληνικού πολιτισμού και των επιτευγμάτων του μέσα στον χρόνο. Στα μετά την μεταπολίτευση χρόνια, να υπενθυμίσουμε ότι, οι έλληνες διανοούμενοι και συγγραφείς, ιστορικοί και ερευνητές, ιστοριοδίφες και αρθρογράφοι, φιλοσοφούντες και δημοσιογράφοι, οι έχοντες δημόσιο λόγο και φωνή, ήσαν κατά κάποιον τρόπο «χωρισμένοι» σε τρία θα λέγαμε σχηματικά, πνευματικά και καλλιτεχνικά στρατόπεδα. Ήταν η ομάδα των αρχαιόπληκτων, αυτοί που ασπάζονταν χωρίς αμφισβήτηση ότι έχει σχέση μόνο με την αρχαία Ελλάδα και τον πολιτισμό της, ακόμα και σε θρησκευτικό επίπεδο αναφοράς και τυπολογίας εκδηλώσεων. Αρνούνταν το «αμαρτωλό βυζάντιο» και το θεωρούσαν σαν κατάκτηση και καταστροφή του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και θαύματος, που κατέστρεψε και κατεδάφισε ότι προέρχονταν από τους εθνικούς Έλληνες. Η άλλη ομάδα διανοουμένων και στοχαστών, συγγραφέων, ήσαν οι Έλληνες και Ελληνίδες που ερμήνευαν τα πάντα κάτω από τον φακό της πολιτικής-και ιδιαίτερα της μαρξιστικής- λενινιστικής δογματικής ιδεολογίας και πρακτικής. Ήσαν άτομα που πολλά από αυτά,. είχαν σπουδάσει στην εσπερία, πτυχιούχοι, πολύγλωσσοι, μορφωμένοι με φρέσκο αέρα προσέγγισης των μεταπολιτευτικών πνευματικών δεδομένων, τα οποία μετέφεραν μέσα στο σεντούκι της παιδείας και εκπαιδευτικής αγωγής τους, των γνώσεών τους, τα ευρωπαϊκά πολιτιστικά, πνευματικά και πολιτικής αγωγής νάματα του ευρωπαϊκού διαφωτισμού. Της Δύσης. Έλληνες που αρνούνταν κάθε τι που προέρχονταν από τον βυζαντινό κόσμο και πολιτισμό, την χιλιόχρονη αυτοκρατορία, και κατά συνέπεια ότι έχει σχέση με την ορθόδοξη εκκλησία και θρησκεία και την εθιμική και κοινωνική της παράδοση. Ήταν τα παιδιά της επιστήμης και της τεχνογνωσίας, των ιδεών και φιλοσοφικών δοξασιών και της παιδείας διδαχών του ευρωπαϊκού ουμανισμού και διαφωτισμού. Και όπως εύστοχα ο παιγνιώδης πάντα Κώστας Ζουράρης απεκάλεσαι «ευρολιγούρηδες». Το σύγχρονο των ημερών εκείνο «σχίσμα» ήταν βαθύ, παθιασμένο, έντονο, πολλές φορές επιτηδευμένα κραυγαλέο, κοινωνικά και πολιτικά πολυεπίπεδο. Εντεύθεν κακείθεν των πνευματικών και ιδεολογικών χαρακωμάτων «καρατομούνταν κεφάλια» και τα συγγραφικά τους έργα και η δημιουργία εν μία νυχτί. Κάθε πλευρά, ζητούσε και μια σύγχρονη «ομολογία πίστεως» από τους Έλληνες, σε αυτά που πρέσβευε και ακολουθούσε. Αποδέχονταν. Υπήρχε το φημισμένο «ιερατείο» και οι «πιστοί» ακόλουθοι. Τέλος, υπήρχε και μιά τρίτη ομάδα γνωστών και καταξιωμένων δημιουργών, η οποία αποτελούνταν από συγγραφείς και διανοητές, στοχαστές, πανεπιστημιακούς, εκδότες, και κυρίως, ιερείς και αγιορείτες μοναχούς, οι οποίοι ακολουθούσαν τα της γενικής ελληνικής ιστορίας, της εκκλησίας και παράδοσης, της ορθοδοξίας πάτρια. Ήσαν οι Έλληνες εκείνοι που είτε προέρχονταν από τον χώρο του μοναστηριακού κλήρου ή της επίσημης ορθόδοξης εκκλησίας, (μοναχοί, ιερείς, αρχιερείς, πανεπιστημιακοί, συγγραφείς, διανοούμενοι, κλπ.) είτε είχαν προέλθει από τα σπλάχνα των λεγόμενων παραεκκλησιαστικών οργανώσεων. Οι λεγόμενοι και πιο σκληροπυρηνικοί στις θέσεις και απόψεις τους. Μια μεγάλη μερίδα ελλήνων οι οποίοι ασπάζονταν και ακολουθούσαν, πίστευαν και είχαν γευθεί την κοινωνική μυσταγωγία της ορθόδοξης εκκλησιαστικής παράδοσης του έθνους των Ελλήνων. Εκκλησιαζόντουσαν, μετείχαν ενεργά στις θρησκευτικές και εκκλησιαστικές εκδηλώσεις, ακολουθούσαν συνειδητά το εκκλησιαστικό τυπικό και πρόσωπα του μοναστηριακού κλήρου που θεωρούσαν ως δασκάλους, κοινωνούσαν, διάβαζαν ιερά συγγράμματα και μετέφραζαν στα νέα ελληνικά την ορθόδοξη εκκλησιαστική γραμματεία. Αρθρογραφούσαν δημόσια και συνομιλούσαν, ακολουθούσαν με δυό λόγια, το ελληνορθόδοξο δόγμα και τελετουργικό της ελληνική επίσημης εκκλησίας. Αγαπούσαν το Βυζάντιο και τον κόσμο του και ότι προέρχονταν από αυτό. Υιοθετούσαν μόνο τα ιστορικά κληροδοτήματα του βυζαντινού ελληνικού πολιτισμού, της χιλιόχρονης αυτοκρατορίας του, με ότι θετικό και αρνητικό ιστορικά κουβαλούσε μέσα στον ιστορικό χρόνο της εξέλιξης της ευρωπαϊκής συνολικά ηπείρου. Άτομα, ιδιαίτερα ιερωμένοι, που «απεχθάνονταν» ή κρατούσαν δυναμικά αρνητική στάση σε ότι προέρχεται από το εξωτερικό, το οποίο θεωρούσαν παπικό, οικουμενικό, φράγκικο, αιρετικό. Πολλοί Έλληνες «φανατικοί» ή λιγότερο «φανατικοί» ορθόδοξοι συγγραφείς και στοχαστές, μετριοπαθείς διανοούμενοι και κληρικοί, έχοντας την οικονομική δυνατότητα είχαν σπουδάσει επίσης σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και πνευματικά ιδρύματα της δύσης, οι οποίοι παρά του ότι μετέφεραν στις πνευματικές και γνωστικές αποσκευές τους αρκετά από τα επιτεύγματα της «αιρετικής» Δύσης και των ανθρώπων της, παρέμειναν «προσκολλημένοι» στην ντόπια ελληνορθόδοξη παράδοση και προσπαθούσαν να κατηχήσουν όπως πίστευαν ορθότερα, τους νεοέλληνες «γραικούς» στα πνευματικά και θρησκευτικά και εκκλησιαστικά νάματα της ορθόδοξης εκκλησίας και της παράδοσής της. Μετά τον εορτασμό της χιλιετηρίδας του αγίου όρους, είχε αναπτυχθεί στην χώρα ένα εκκλησιαστικό και κοινωνικό κίνημα υπέρ της επιστροφής στην ελληνορθόδοξη παράδοση. Τα ήθη και τα έθιμα της. Το επονομαζόμενο από τους δημοσιογράφους «νεορθόδοξο» κίνημα. Ας μου επιτραπεί να αναφέρω ότι, σε παλαιότερη βιβλιοκριτική μου, σε αντιδιαστολή με τον ορισμό του Κώστα Ζουράρη, ονόμασα τα άτομα αυτά «βυζαντινοεπαίτες». Όπως και νάχει ή καθιερώθηκε εκ των υστέρων, πολλοί διανοούμενοι και συγγραφείς, στοχαστές και ιστορικοί, που ασπάζονταν συνειδητά την ελληνορθόδοξη παράδοση, προέρχονταν από την τεράστια πνευματική ελληνική βρυσομάνα του μικρασιατικού ελληνισμού και πολιτισμού. Έλληνες που μετά την μικρασιατική καταστροφή του 1922, διωγμένοι από τις πατρογονικές τους εστίες στα παράλια της Μικράς Ασίας, ξεριζωμένοι και ρακένδυτοι, βασανισμένοι και πάμπτωχοι, ανέστιοι Έλληνες και Ελληνίδες, οικογένειες και μικρά παιδιά, οι οποίοι εγκατασπάρθηκαν σε όλα τα μέρη σχεδόν, της παλαιάς Ελλάδας, και αγωνιζόμενοι σκληρά και σε αντίξοες κοινωνικές συνθήκες, χωρίς οικονομικούς πόρους, και πολλές φορές «δαχτυλοδειχτούμενοι» από τους ντόπιους Έλληνες, (ως τουρκόσποροι) μεγαλούργησαν, πρόκοψαν, δημιούργησαν και συνέβαλαν τόσο στην οικονομική όσο και την πνευματική ανάπτυξη αυτής της δύσμοιρης πατρίδας. Της Ελλάδας ολονών μας.. Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου οι Μικρασιάτες και Μικρασιάτισσες ζούσαν και ανέπνεαν με την επιστροφή στα αιματοβαμμένα ελληνικά χώματα της Μικράς Ασίας. Το όνειρο και το όραμα των χαμένων αλλά όχι λησμονημένων πατρίδων. Την αναβίωση της ελληνορθόδοξης βυζαντινής αυτοκρατορίας και του διαδόχου αυτοκράτορα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Από την μία ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων και από την άλλη ο τελευταίος από τον Μοριά έλληνας βυζαντινός αυτοκράτορας που έπεσε μαχόμενος στην άλωση του 1453. Έλληνες εσμέν ή Γραικοί. (Σε αυτό το πνευματικό παιχνίδι διχασμού, αν δεν λαθεύω, δεν συμμετείχαν δημοσίως Έλληνες που ακολουθούσαν άλλα δόγματα, πχ. καθολικοί, ευαγγελιστές κλπ). Αυτό είναι το γνωστό γενικό ιστορικό περίγραμμα μέσα στο οποίο κινούνταν, εργάζονταν, εκπαιδεύονταν, δημιουργούσαν, παρήγαγαν πνευματικά, καλλιτεχνικά, ιδεολογικά, συνομιλούσαν και διαφωνούσαν οι Έλληνες τα ιστορικά και πολιτικά χρόνια μετά την μεταπολίτευση του 1974. Για να ήμαστε όμως ακριβείς μέσα σε αυτούς τους νέους πνευματικούς και καλλιτεχνικούς «διχασμούς» των σύγχρονων Ελλήνων, διέκρινες και μεμονωμένες πνευματικές, καλλιτεχνικές και συγγραφικές μονάδες οι οποίες προσπαθούσαν ή αναζητούσαν τρόπους να συμβιβάσουν τα τρία αυτά κεντρικά σύγχρονα ρεύματα στην πατρίδα μας. Προσπαθούσαν να διασώσουν ότι πιο ευλύγιστο σαν θέση και ερμηνεία και από τις τρείς πλευρές και να έρθουν σε μια αρμονική προσέγγιση, Χαρακτηριστικά παραδείγματα ο Κωστής Μοσκώφ, ο Στέλιος Ράμφος, ο Χρίστος Γιανναράς και ορισμένοι άλλοι. Πρόσωπα που αναζητούσαν τρόπους τα διαχρονικά ρεύματα σκέψης του ελληνικού πολιτισμού και παράδοσης, να συγκλίνουν αρμονικά, και να σχηματίσουν το νέο σύγχρονο, μοντέρνο πρόσωπο της Ελλάδας και της ευρωπαϊκής της, αν και βαλκάνιας κατά βάθος υπόστασης. Ένα από τα πρόσωπα, τους συγγραφείς, τις φυσιογνωμίες αυτές, είναι και ο δάσκαλος Τάσος Λιγνάδης.\nΤον συνάντησα για πρώτη φορά όπως προείπα στις εκδόσεις «Ακρίτας» του Δημητρίου Κόκκινου, που εργάζονταν, τότε, στον Πειραιά. Με διστακτικότητα και σεβασμό πλησίασα τον Τάσο Λιγνάδη και άνοιξα συζήτηση μαζί του. Πρόσχαρος σαν συγγραφέας, ζεστός σαν χαρακτήρας, οικείος σαν άνθρωπος, χωρίς κανενός είδους τουπέ. Διόγκωσης της δημόσιας παρουσίας του. Γνώριζα τις εξαιρετικές μελέτες του για τον νομπελίστα μας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη και τον ισπανό ποιητή και θεατρικό δραματουργό Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Δυό ποιητές που εξακολουθώ να αγαπώ και να διαβάζω. Είχα διαβάσει-όπως και όλοι μας-την εργασία του για τον ποιητή Νίκο Γκάτσο και, μόλις είχα προμηθευτεί το βιβλίο του, «Το Ζώον και το Τέρας» ένα μελέτημα πάνω στο αρχαίο δράμα. Στην πρώτη μας συνάντηση, (στο σπίτι του εκδότη) του ανέφερα όπως όφειλα σαν νεότερος και από σεβασμό, για τα βιβλία του που γνώριζα, τα κείμενά του που διάβαζα σε εφημερίδες, τα υπέροχα άρθρα του. Παρακολουθούσα την προετοιμασία της έκδοσης του νέου του βιβλίου στον εκδοτικό οίκο. Το βιβλίο του «Καταρρέω» που είναι μια επιλογή από τις δημοσιευθείσες επιφυλλίδες του, οι οποίες διαβάζονταν απνευστί την εποχή εκείνη. Ο εύστοχος τίτλος του, (ο οποίος είναι δανεισμένος από ένα πασίγνωστο ροκ τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου σε στίχους του Νικόλα Άσιμου), τα θέματα που εξέταζε και τα ζητήματα που διαπραγματεύονταν ο Τάσος Λιγνάδης, έκαναν αναγνωστικά αγαπητό και το βιβλίο αυτό. Συζητούνταν ευρέως στους αναγνωστικούς κύκλους. Η σαφήνεια του ύφους του, η διαλλακτική του σκέψη, ο «μικρασιάτικος» ευαίσθητος φωτισμός του, η λαγαρή αν και πυκνή γλώσσα του, το λεξιλόγιό του, συνηγορούσαν στην αγορά του, και στις συνθήκες εκείνες ώστε να ανοίξεις μια προσωπική συνομιλία μαζί του. Ο επόμενος τόμος με δοκίμιά του, από τον ίδιο εκδοτικό οίκο, Αθήνα 1996, «Το Μυστήριο, το Κάλλος και η Ιθαγένεια του Τοπίου» ήρθε να επιβεβαιώσει στα ανώνυμα μάτια των αναγνωστών του, την ποιότητα, την σοβαρότητα και την υπευθυνότητα του στοχαστή και συγγραφέα Τάσου Λιγνάδη. Ήρθε να εμπεδώσει στις αναγνωστικές μας συνειδήσεις, την ποιητικότητα της γραφής του. Τα μελετήματά του, τα δοκίμιά του, τα άρθρα του ή η επιφυλλίδες του, διατηρούν όλα το ίδιο ποιητικό ύψος. Τίποτα το ασθματικό ή λαχανιασμένο δεν συναντάμε στην γραφή του, τίποτα το αναποτελεσματικό ερμηνευτικά. Το προσωπικό του ύφος σαν συγγραφέας δεν διαφέρει από αυτό των κειμένων του. Το περιεχόμενο των γραπτών του είναι σε αντιστοιχία με την φιλοσοφία της σκέψης του, των ατομικών του οραματισμών για το τι είναι ελληνικός πολιτισμός, τι αρχαίο θέατρο, ποιοι οι ορθοί τρόποι διδασκαλίας του, ποιος ο ρόλος των θεατών, πως οφείλει να ανεβαίνει μια αρχαία τραγωδία, τι είναι σύγχρονο θέατρο και ποια η ενεργή συμμετοχή μας σε αυτό. Ποιος ο ρόλος ενός μεταφραστή του αρχαίου λόγου, ποια κλειδιά χρειάζεται να ακολουθήσει, ποιους ιστορικούς σπονδύλους να υιοθετήσει στην επιθυμία του να μεταφέρει στο σήμερα τα μηνύματα του αρχαίου τραγικού λόγου. Θέματα με τα οποία καταπιάνεται και στους δύο τόμους των «Θεατρολογικών» μελετών του. Μπορεί κανείς να διαφωνεί ίσως με ορισμένες θέσεις του, ενδεχομένως να νιώθει κάπως άβολα με την επανάληψη της χρήσης «πρέπει» να γίνει αυτό, από τον δάσκαλο Τάσο Λιγνάδη, όμως, δεν μπορεί να παραγνωρίσει την εκούσια αφοσίωσή του στην διδασκαλία του αρχαίου λόγου. Την παρρησία του με την οποία εξετάζει παραστάσεις ανεβάσματος σύγχρονου ελληνικού θεάτρου. Ο λόγος του Τάσου Λιγνάδη, δεν είναι ο λόγος ενός «φιλοτεχνίζοντος» θεατρικού κριτικού, είναι ο θερμός λόγος ενός ανθρώπου που κρατά μια διαρκή επικοινωνία με αυτό που κοινόχρηστα ίσως, θα αποκαλούσαμε καλό γούστο γραφής. Οι επιλογές των αναφορών του είναι συγκεκριμένες. Είναι εννοιολογικοί ή γλωσσικοί αρμοί που οικοδομούν την δομή των ερμηνευτικών του θέσεων. Είναι τα σταθερά κριτήρια που συνεχίζουν την συνομιλία του με τα κείμενα ή τα πρόσωπα που διαπραγματεύεται ή συνεξετάζει. Ο Τάσος Λιγνάδης, δεν κολακεύει, δεν παραγνωρίζει καταστάσεις που έζησε. Βιώνει με ευσυνειδησία μια πραγματικότητα και μας την εκθέτει ή μεταφέρει μέσα από προσωπικά του διαβάσματα και ερευνητικές περιπλανήσεις, αναμνήσεις παλαιότερών του χρόνων, εφηβικές εξομολογήσεις-όπως στην περίπτωση του ιστορικού και γυμνασιακού του δασκάλου Γιάννη Σιδέρη-εξαγοράζει την ποιότητα των ανθρώπων και των έργων με ποιότητα επαναενθύμησής τους. Δεν είναι απολογητικός ο λόγος του, είναι συμβουλευτικός και διαπιστωτικός. Το ύφος του είναι ψύχραιμο, σε πολλές στιγμές του φιλοσοφικό ή αν θέλετε πυκνό στοχαστικό, όμως, καθόλου αφηρημένο και, σε σημεία του συναισθηματικό. Σίγουρα πάντως προτρεπτικό. Ο Τάσος Λιγνάδης, δεν διαπιστώνει μόνο δίνει και απαντήσεις. Προτείνει διεξόδους προσέγγισης και ανάγνωσης του αρχαίου τραγικού λόγου. Η μικρασιατική του στόφα και ποιότητα είναι ευδιάκριτη στα γραπτά του. Δεν εμφορείται από έτοιμες απόψεις, δεν ξανά ζεσταίνει το φαγητό της ερμηνείας θέλοντας να συμπληρώσει τα κενά των θεατρικών σελίδων, ο Λιγνάδης παρεμβαίνει, δηλώνει, συνομιλεί.\nΤην δεύτερη φορά που συναντηθήκαμε, εργάζονταν-δίδασκε αν θυμάμαι καλά στο Ελληνικό Ωδείο στην οδό Πειραιώς, μετά από την συζήτηση και ορισμένες ερωτήσεις που μου έκανε, με ρώτησε αν θα διάβαζα ένα παλαιό βιβλίο του, που δεν κυκλοφορούσε στο εμπόριο, για τα Δάνεια της Ελληνικής Ανεξαρτησίας. Του απάντησα με μεγάλη μου χαρά θα το έπιανα στα χέρια μου και θα το διάβαζα. Όπως και έγινε. Σε συνάντησή μας, μου το χάρισε με αφιέρωση. Δυστυχώς την εργασία του αυτή, την δάνεισα με την σειρά μου σε γνωστό συγγραφέα που ασχολούνταν με την Επανάσταση του 1821, και όπως είναι τοις πάση γνωστό, όποιο βιβλίο δανείζεται δεν επιστρέφεται. (άσε που πολλοί σου κόβουν και την καλημέρα. Και σου μένει η πετσέτα με το λογότυπο). Θυμάμαι όμως αμυδρά, τι πληροφορίες παρέθετε ο Τάσος Λιγνάδης, και με τι ευσυνειδησία και εγκυρότητα εξέταζε το θέμα του. Έκτοτε, ότι έπεφτε στα χέρια μου και αφορούσε την συγγραφική περιπέτεια του Τάσου Λιγνάδη την αγόραζα, την διάβαζα, την αποδελτίωνα και την χρησιμοποιούσα. Είχα γράψει και ένα μικρό κείμενο για το «Καταρρέω» σε τοπική εφημερίδα, αλλά χάθηκε μέσα στην λήθη του χρόνου και της κατοπινής περιπλανώμενης φλυαρίας μου. Χρόνια αργότερα εντελώς τυχαία σε βιβλιοπωλείο στο Μοναστηράκι, που είχαμε πάει με φίλο ποιητή να ακούσουμε ένα μουσικό σχήμα, βρήκα και αγόρασα το δίτομο έργο του «ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΚΑ» Ι, ΙΙ, εκδόσεις Χαράλαμπος Μπούρας-Αθήνα 1990/1992. Και, σχετικά πρόσφατα, θέλοντας να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου, προμηθεύτηκα τους δύο τόμους του «Κριτικές Θεάτρου. Αρχαίο Δράμα (1975-1989)» και «Κριτικές Θεάτρου. Νεοελληνική δραματουργία (1975-1989)», από τις εκδόσεις του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη-Αθήνα 2013/ 2015.\nΣτο παρόν σημείωμα, σκέφτηκα να αναδημοσιεύσω ξεχωριστά το εξομολογητικό, τρυφερό και ευαίσθητο κείμενο του μαθητή Τάσου Λιγνάδη, για τους δασκάλους του στο Δ΄ Αρρένων Αθηνών,-περίοδο Πολέμου, Κατοχής και Πείνας, και ιδιαίτερα, για τον δάσκαλό του Γιάννη Σιδέρη. Που, αν το διαβάσουμε παράλληλα με τις θέσεις ενός άλλου μαθητή του, του φιλόλογου και κριτικού Κώστα Γεωργουσόπουλου, θα έχουμε μια επαρκή εικόνα, εμείς οι κατά πολύ νεότεροι λάτρεις της θεατρικής τέχνης. Θα πληροφορηθούμε για το ποιόν του χαρακτήρα, τις διδασκαλικές μεθόδους, τον τρόπο εξέτασής του, την μέθοδο που ακολουθούσε και τις συμπεριφορές της ζωής, του ιστορικού του νεοελληνικού θεάτρου Γιάννη Σιδέρη.\nΤο κείμενο «Ελεγεία στο δάσκαλο Γιάννη Σιδέρη», γράφτηκε λίγο μετά τον θάνατο του δασκάλου του και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό «Θέατρο» τχ. 49-50/1,4, 1976, του Κώστα Νίτσου. Κατόπιν συμπεριελήφθηκε στην πρώτη έκδοση του 1978 και στην δεύτερη επανέκδοση του εκδοτικού οίκου του Χαράλαμπου Μπούρα. Ωα σημειώσουμε ότι ο ίδιος ο συγγραφέας στον πρώτο τόμο του έργου στο «Αντί προλόγου» γράφει για τις ευχαριστίες που οφείλει «στην κ. Μαρία Α. Γαβριηλίδη» που ανέλαβε την επιμέλεια του βιβλίου, στο εργαστήριο «Γραφικών Τεχνών Κ. Μιχαλάς», ενώ στον δεύτερο τόμο εκφράζει τις ευχαριστίες του «στην Ολίβια Μιχάλη» που βοήθησε στην έκδοση του βιβλίου. Η «Ελεγεία» του Τάσου Λιγνάδη, επιτυγχάνει δύο στόχους. Από την μία μας εξομολογείται τα εφηβικά γυμνασιακά του χρόνια, τα δύσκολα και αδιάπλαστα ακόμα χρόνια της εφηβείας του και των συμμαθητών, στο Δ΄ Αρρένων Αθηνών, περίοδος πολέμου και κατοχής, πάντα όπως είναι εύλογο, σε σχέση με τους γυμνασιακούς του δασκάλους και τις διδασκαλικές μεθόδους που ακολουθούσαν για να τους μάθους γράμματα, ενώ παράλληλα, μας σκιαγραφεί και τη φυσιογνωμία του δασκάλου τους Γιάννη Σιδέρη, και στο πως φαίνονταν στα δικά τους εφηβικά μάτια. Ανοίγοντας μικρή παρένθεση να υπενθυμίσουμε ότι, σχολικές αναμνήσεις έχουν γράψει και μας έχουν αφηγηθεί αρκετοί σύγχρονοι έλληνες συγγραφείς και καλλιτέχνες. Ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο ζωγράφος Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο ποιητής Νίκος Χαντζάρας, ο εικαστικός Παναγιώτης Τέτσης, και μια σειρά άλλων ελλήνων δημιουργών και καλλιτεχνών. Κυκλοφορούν σχετικά αφιερώματα λογοτεχνικών περιοδικών.\nΤο κείμενο του Τάσου Λιγνάδη, διαθέτει μια νεανική φρεσκάδα και αρκετές δόσεις μελαγχολίας. Μας αποκαλύπτει έναν διαβασμένο-για την εποχή του και την ηλικία του ευαίσθητο μαθητή, έναν έφηβο με ενδιαφέροντα και αγάπη για την ποίηση. Που όπως δηλώνεται από τα λόγια του, κατείχε αναγνωστικά να ξεχωρίσει ένα ποίημα του Διονυσίου Σολωμού από ένα ποίημα του Γεράσιμου Μαρκορά, όταν ο δάσκαλός τους, προσπαθούσε να παιχνιδίσει λογοτεχνικά μαζί τους. Οι απλές, αθώες παιδικές γυμνασιακές καζούρες και τα μαθητικά παρατσούκλια στα οποία αναφέρεται, ξυπνούν μνήμες και στιγμές των δικών μας παιδικών χρόνων. Χρόνων ανεμελιάς, φτώχειας και νεανικών ονείρων. Η ματιά του ορισμένες στιγμές υγραίνει από συγκίνηση,, όπως όταν μας εξιστορεί το στιγμιότυπο με τον τραυματισμό και την κατοπινή δολοφονία ενός αλόγου που παρακολουθεί τις σκηνές από το παράθυρο. Του πιο υπερήφανου τετράποδου που έχει εξημερώσει και έχει βάλει στην δούλεψή του ο άνθρωπος. Μας μιλά για τις ποιητικές του γυμνασιακές αγάπες μα και τις κατοπινές του. Γιώργος Σεφέρης, Οδυσσέας Ελύτης. Με δόσεις παιδικής αισθαντικότητας και νοσταλγίας στέκεται στο ποίημα του Γεράσιμου Μαρκορά που αναφέρεται στη Μάννα. Κάνοντας αντιδιαστολή με το γνωστό ποίημα του Διονυσίου Σολωμού. Η γλώσσα στο εξομολογητικό αυτό κείμενο του Τάσου Λιγνάδη, δεν είναι ξερή, ίσως εκ των υστέρων και χρωματικά κυνική, αποστασιοποιημένη, όταν αναφέρεται στον δάσκαλό του Γιάννη Σιδέρη, και στους άλλους του δασκάλους παρά το απαρχαιωμένο σύστημα διδασκαλίας τους. Είναι μια γλώσσα και μια γραφή που φέρνει και πάλι στην επιφάνεια του μελλοντικού της ζωής του χρόνου πρόσωπα και καταστάσεις, περιστατικά στην επιφάνεια με νοσταλγία. Χωρίς δόσεις κατοπινής μωρίας για τα άτομα αυτά. Είναι οι εφηβικοί τους δάσκαλοι που βρέθηκαν την δεδομένη ιστορική στιγμή στην όχθη που τους επέβαλε το τότε εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό λειτούργημα. Αναγνωρίζει και επαινεί την προσπάθειά τους να τους μάθουν γράμματα όπως πίστευαν ή είχαν διδαχθεί από τους δικούς τους δασκάλους.. Βλέπει τι δυσκολίες αντιμετώπιζαν, όταν και εκείνος με την σειρά του άρχισε να διδάσκει νέους μαθητές. Ακόμα και το πικρό παράπονο που εκφράζει για τον δάσκαλό τους Γιάννη Σιδέρη, που και μετά την αποφοίτησή τους και την ενηλικίωσή του, εξακολουθούσε ο γέρων πλέον Σιδέρης να του απευθύνεται στον πληθυντικό, μας το αφηγείται με μιά δόση ελεγχόμενης και σεβασμού πικρίας. Ο παιδαγωγικός σπόρος που έριξαν μέσα στις εφηβικές τους ψυχές, οι παιδικοί τους δάσκαλοι-έστω και αν τους δίδαξαν μία χρονιά-έπιασε τόπο, κάρπισε και έδωσε καρπούς σε πολλά επίπεδα στους μαθητές αυτών των τάξεων. Το ήθος, ο χαρακτήρας και ο σεβασμός μεταλαμπαδεύτηκε και στις επόμενες γενιές των ελλήνων μαθητών, από τους τότε δασκάλους- και κράτησε ανοιχτούς τους κρουνούς νοσταλγίας τόσο για τα δύσκολα παιδικά χρόνια του Τάσου Λιγνάδη και των άλλων συμμαθητών του, όσο και για τα πρόσωπα των δασκάλων τους, που, ένας από αυτούς, σίγουρα ο ποιο αξιοσημείωτος και γνωστός υπήρξε ο ιστορικός του θεάτρου μας Γιάννης Σιδέρης. Και αυτή είναι η εξομολογητική ευθυτένεια του δασκάλου και συγγραφέα Τάσου Λιγνάδη. Ότι διδάσκει κριτήρια αξιολόγησης. Υπάρχει μια διαπίστωση στην οποία προβαίνει στον δεύτερο τόμο των «Θεατρικών» του στην σελίδα 111, στο κεφάλαιο «Η αναβίωση του αρχαίου δράματος» όπου εξετάζει την περίπτωση του παλαιού πανεπιστημιακού και αρχαιολάτρη Γεώργιου Μιστριώτη. Ο Λιγνάδης ανοίγει παρένθεση και αναφέρει τα εξής: «(Θα συμβούλευα τον αναγνώστη του βιβλίου του δασκάλου μου στο Δ’ Γυμνάσιο Αρρένων Γιάννη Σιδέρη να μη θεωρεί ούτε τόσο βάσιμες ούτε τόσο έγκυρες τις κρίσεις του, διότι όσο φανατικός και εμπαθής υπήρξε ο Μιστριώτης στις ιδέες που πίστευε, με άλλη τόση εμπάθεια και φανατισμό τον αντιμετωπίζει ο Σιδέρης, που καταντά οι πληροφορίες του να συσκοτίζονται από την εμφανέστατη μισαλλοδοξία).». Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Διονύσου τω Διονύσω.\nΟι δύο αυτοί τόμοι, περιλαμβάνουν άρθρα, μελετήματα, εξομολογήσεις, δοκίμια, δημοσιευμένες μελέτες σε περιοδικά, βλέπε «Θέατρο». «Θεατρικά», «Η Λέξη», «Εκκύκλημα» και εφημερίδες. «Μεσημβρινή», «Εσπερινή», «Η Καθημερινή» αλλά και Ανακοινώσεις σε Συνέδρια ή Συμμετοχές του Τάσου Λιγνάδη, ακόμα και κείμενά του σε αυτοτελή αφιερωματική έκδοση όπως αυτή για τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Αλέξη Μινωτή. Οι θέσεις που εκφράζει είναι πεντακάθαρες. Ορισμένες του απόψεις βλέπε σχετικά για τον ρόλο και την συμμετοχή των θεατών, τον ρόλο και τον σκοπό της κριτικής και της κριτικογραφίας, είναι μαθήματα διδασκαλίας. Είναι οπτικές εξέτασης των αρχαίων κειμένων. Η ταξινόμησή της θεματολογίας του γίνεται σε επτά γενικές ενότητες, που με την συγκέντρωσή τους όπως σημειώνει ο ίδιος: «Με τη συγκέντρωση αυτή, ενδεχομένως, αξιοποιείται μιά εμπειρία, αναπτύσσεται ένας τρόπος ερμηνείας και πιστοποιείται μια άποψη.»\nΑς δούμε τι περιλαμβάνουν οι δύο τόμοι.\nΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΚΑ Ι, σελίδες 276. Αθήνα 1990. Δραχμές 2500.\n-ΠΡΟΛΟΓΟΣ Β΄ ΕΚΔΟΣΗΣ, Δ. και Γ. ΛΙΓΝΑΔΗΣ\nI. ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ\nΗ κοινωνική σημασία της Αρχαίας Κωμωδίας\nΠεριεχόμενο, καταγωγή και Δέκτης\nΤο παράδειγμα της Λυσιστράτης\nIII. Η «ΠΟΙΗΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ\nIV.ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΜΕΣΟ ΘΕΑΤΡΟ\nΜαθητική παράσταση και πειραματισμός\nΗ λειτουργία ενός θεατρικού ομίλου\nΟ δημιουργικός όρος της ιθαγένειας\nV.Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ\nΑισθητικό και γλωσσικό πρόβλημα\nVI.ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΤΟΥ\nΣυνοπτικό Σημείωμα για το «Πολιτικό Θέατρο»\nΜιχαήλ Χουρμούζης: μιά παρουσίαση\nΤα «ΣΑΤΥΡΙΚΑ»: παρουσίαση βιβλίου\nΚριτικό Σημείωμα για την Κριτική\nΤο αρχαίο δράμα στο σημερινό θέατρο: Διεθνής Διάσκεψη Θεάτρου στην Αθήνα\nΗ Έρευνα για την Έδρα της Θεατρολογίας: Συνέντευξη.\nΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΚΑ ΙΙ, Αθήνα 1992, σελίδες 288, δραχμές 2600\nΟ τόμος είναι αφιερωμένος «Στην Ευγενία Λιγνάδη»\nΙ. Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΜΙΜΗΣΕΩΣ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ\nII. Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΠΡΑΞΗ ΣΤΙΣ «ΦΟΙΝΙΣΣΕΣ»\nIII. ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ\nΤο ελληνικό θέατρο και το διεγερτικό του\nΤο θέατρο των «Φιλικών»\nΗ στρατευμένη σκηνή\nΤο προεπαναστατικό θέατρο\nΣύντομο οδοιπορικό στην αναβίωση του αρχαίου δράματος και τις εφαρμογές του\nΗ «Αντιγόνη» στα αρχαία ελληνικά-Μια παράσταση πρίν 90 χρόνια\nΗ «Αντιγόνη» από τη «Θεατρική Λέσχη Βόλου»- Καινούργια πρόταση για το αρχαίο δράμα\nIV. ΠΕΡΙ ΚΡΙΤΙΚΟΓΡΑΦΙΑΣ\nΠερί κριτικογραφίας- Ο κριτικογράφος, θεατής που διατυπώνει έντυπα τη γνώμη του για ένα έργο που παριστάνεται\nΤο ερώτημα του έργου και η κριτική απάντηση\nΜπέν Τζόνσον- Το παιχνίδι της μάσκας\nΣτρίντμπεργκ- Συνεισφορά σε μιά συζήτηση\nΣημειώσεις πάνω στο θέμα της ελληνικής υποκριτικής\nVI.ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ\nΕλένη Παπαδάκη: Η θανατογραμμένη\nΆγγελος Τερζάκης: Το τραγικό ήθος\nΟ Κλεόβουλος Κλώνης και η λάμψη της συστολής\nΑναμνηστικό σε πρώτο πρόσωπο για τον Αλέξη Μινωτή\nVII. ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΔΑΥΡΙΩΝ\nΑς μας επιτραπεί να σημειώσουμε ότι το μακροσκελέστατο από τα μελετήματα «ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΙΚΑ», είναι απαραίτητο για σκηνοθέτες και μεταφραστές. Και μια μεροληπτική αναφορά εκ μέρους μας. Στην ενότητα «ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ», διαβάσαμε τις απόψεις του για την τραγωδό Κατίνα Παξινού που γεννήθηκε που είναι πειραιώτισσα. Με τον πειραιά επίσης συνδέθηκε και ο Κλεόβουλος Κλώνης. Οι δε αναφορές και κρίσεις του για τον επίσης πειραιώτη Δημήτρη Ροντήρη θερμαίνουν και εμπλουτίζουν την αναγνωστική μας επιθυμία και διάθεση. Η γραφή του Τάσου Λιγνάδη, δεν έχει στοιχεία ποιητικά αλλά είναι ποιητική. Απλή, κατανοητή, στρωτή γλώσσα, χωρίς εννοιολογικούς σκοπέλους ή θεατρικές νησίδες σκοτεινότητας. Γράφοντας για την διπλή περίπτωση του Τάσου Λιγνάδη και του Γιάννη Σιδέρη, θα αναγνωρίσει ο αναγνώστης ότι δεν χρησιμοποιώ μπροστά από τα ονόματά τους την λέξη κυρός. Και αυτό δεν είναι τυχαίο.\nΟι Έλληνες αυτοί, είναι αναμμένοι φάροι πολιτισμού της ιστορίας της χώρας μας.\nΠειραιάς, Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2020,\nΕβδομάδα μνήμης Φρέντυ Μέρκιουρι και Σαλβαντόρ Αλλιέντε.\nΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣΓιώργος Χ. ΜπαλούρδοςΤΑΣΟΣ ΛΙΓΝΑΔΗΣ


Γεύματα μωρού 5 μηνών | Νήπιο\n“Γεια σας Marina,\nΤο παιδί σας είναι μόλις 5 μηνών. Συνήθως αυτή η μεταβατική φάση (εισαγωγή στερεών τροφών) είναι λίγο δύσκολη τόσο για το παιδί όσο και για τη μητέρα. Κατ' αρχάς υπάρχει/ υπήρξε θηλασμός; Αν ναι, συνεχίζουμε με το θηλασμό ή με συμπλήρωμα γάλακτος, την κρεμούλα που λέτε εσείς, που συνήθως αποτελείται από γαλακτοκομικό και κάποιο δημητριακό, πολτοποιημένα φρούτα και λαχανικά. Προσοχή στις καινούργιες τροφές για να μην παρουσιάσει κάποια αλλεργία. Μπορεί να έχει από 5 έως 8 γευματάκια (ανάλογα με το πόσο καλά έφαγε τα προηγούμενα γεύματα). Δεν υπάρχουν αυστηροί κανόνες, βλέποντας και κάνοντας!! Καλή σας επιτυχία.”


JAGUAR XK COUPE: Τιμές, νέα, video – gocar.gr\n5.0 V8 Coupe149.000 €3855,511,22641.660\n5.0 V8 Coupe Special Editon170.000 €3855,511,22641.660\n5.0R V8 Coupe173.500 €5104,812,32921.755\nΤιμή από 149.000 €\nGOCAR5.0R V8 Convertible\n5.0 V8 Coupe, 264 gr/km\n5.0R V8 Coupe, 510 ps\nΕμφάνιση που συναρπάζει, επιδόσεις αντίστοιχες των καλύτερων sports car και οδηγική απόλαυση που δεν επιδέχεται συμβιβασμούς.\nH XK αναβιώνει το θρυλικό μοντέλο E-Type της δεκαετίας του ’60 και ’70. Οι έντονες καμπύλες του αμαξώματος, ο πολυτελής και σπορτίφ διάκοσμος στο εσωτερικό και η συμπεριφορά στο δρόμο, δεν πρόκειται να αφήσουν ασυγκίνητο κανένα. Διατίθεται σε δύο εκδόσεις, με κινητήρα V8 5.0 λίτρων για την ΧΚ ή υπερτροφοδοτούμενο για την XKR. Το αμάξωμα είναι κατασκευασμένο εξ' ολοκλήρου από αλουμίνιο νέας γενιάς, ενώ υπάρχει και έκδοση Convertible με μαλακή οροφή.\nΕλάχιστα αυτοκίνητα στον κόσμό μπορούν να εντυπωσιάσουν με την εμφάνιση τους. Η ΧΚ είναι ένα από αυτά, με τις απόλυτες καθαρές γραμμές του αμαξώματος, τις έντονες καμπύλες, το μυώδες πίσω τμήμα και το επιβλητικό στήσιμο της, να δίνουν μια επιθετική υπόσταση. Οι αναλογίες είναι μοναδικές, με την εξαιρετική μάσκα εμπρός, τους τεράστιους θόλους και τους πλαϊνούς αεραγωγούς να τονίζουν το σπορ ύφος του αυτοκινήτου. Η έκδοση XKR διαθέτει επιπρόσθετα χαρακτηριστικά που υποστηρίζουν τις επιδόσεις της, μεταξύ των οποίων είναι το αλουμινένιο περίγραμμα στη μάσκα του προφυλακτήρα, οι διπλές εισαγωγές αέρα στο καπό και οι τετραπλές απολήξεις στην εξάτμιση. Η XK προσφέρεται και στις δύο εκδόσεις κινητήρων και σε έκδοση Convertible, με μια ποιοτική υφασμάτινη οροφή, η οποία προσφέρει όλα τα πλαονεκτήματα ενός cabrio.\nΗ ίδια εικόνα μοντέρνα και όμορφα σχεδιασμένη εικόνα ακολουθείται και στο εσωτερικό, με την ποιότητα των υλικών στο ταμπλό να είναι κορυφαία. Οι ενδιαφερόμενοι έχουν να επιλέξουν μεταξύ μιας πλειάδας δερμάτινων ταπετσαριών για το ταμπλό, τα καθίσματα, τις πόρτες και την οροφή. H καμπίνα εστιάζει στον οδηγό, ενσωματώνει υψηλή τεχνολογία και είναι λειτουργική. Τα καθίσματα διαθέτουν ειδικά ενισχυμένα πλαϊνά και είναι άνετα, με το τιμόνι και το μοχλό ταχυτήτων να είναι επενδυμένα από δέρμα. Η τούρμπο XKR, περιλαμβάνει πιο σπορ καθίσματα, αλουμινένια πεντάλ, με το σήμα “R” να απεικονίζεται στο ταχύμετρο, στο λεβιέ ταχυτήτων, στα προσκέφαλα και στο δερμάτινο τιμόνι. Αν και 2+2 θέσεων, δύσκολα θα μπορέσουν να βολευτούν δύο άτομα μεσαίου αναστήματος πίσω, αφού ο χώρος ειδικά για τα πόδια είναι περιορισμένος.\nΗ XK είναι κατασκευασμένη εξ' ολοκλήρου από αλουμίνιο, με συμπαγές αμάξωμα κατασκευασμένο με την μέθοδο της συγκόλλησης με εποξική κόλλα και της συνένωσης με πριτσίνια που χρησιμοποιούνται κυρίως στην αεροναυπηγική τεχνολογία. Ο V8 κινητήρας αποδίδει 385 ίππους στην ατμοσφαιρική έκδοση και συνδυάζεται με αυτόματο-σειριακό κιβώτιο έξι σχέσεων, με ενσωματωμένα χειριστήρια στο τιμόνι. Μεταξύ των τεχνολογικά προηγμένων συστήματων, περιλαμβάνονται τα CATS, DSC, ACC, το σύστημα ενισχυμένου φωτισμού και έξυπνου κλειδώματος.\nΗ υπερτροφοδοτούμενη έκδοση αποδίδει 510 ίππους και εμφανίζει μέγιστη ροπή 625 Nm. Τα 0-100 km/h έρχονται σε μόλις 4,8 sec με την τελική ταχύτητα να περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 km/h. Το turbo μοτέρ, προσφέρει υψηλά επίπεδα ισχύος και ροπής σε όλες τις στροφές, η απόκριση στο γκάζι είναι άμεση και οι επιταχύνσεις εντυπωσιακές.\nΗ XK κινείται ιδιαίτερα σβέλτα στο δρόμο, με το άριστο στήσιμο και το στιβαρό πλαίσιο να εγγυώνται την απόλυτη σταθερότητα και ασφάλεια. Οι αεροδυναμικά μελετημένες καμπύλες του αμαξώματος εκμεταλλεύονται στο έπακρο τη ρύθμιση της ανάρτησης, προσδίδοντας στο αυτοκίνητο την καλύτερη συμπεριφορά στις στροφές.\nΣτις ευθείες αρκεί ένα πάτημα του γκαζιού για να επιταχυνθεί με εξαιρετικούς ρυθμούς, με τις καμπές να αποτελούν θα λέγαμε συνέχεια των ευθειών, αφού η κλίση είναι μηδενική. Το αυτόματο-σειριακό κιβώτιο είναι ομαλό στη λειτουργία του, ωστόσο στην λειτουργία "Sport" το αυτοκίνητο φαίνεται να αγριεύει, κρατώντας τις στροφές του κινητήρα ψηλά, χωρίς να ανεβάζει σχέσεις στις στροφές, ενώ πατώντας αποφασιστικά το γκάζι, το κατέβασμα είναι άμεσο, ακόμα και κοντά στα "κόκκινα". Τα ρυθμιζόμενα αμορτισέρ εξασφαλίζουν την τέλεια ρύθμιση, με τα φρένα να εντυπωσιάζουν με την αίσθηση και την αποτελεσματικότητα τους.\nΗ Jaguar μπορεί να υπερηφανεύεται ότι δημιούργησε ένα από τα πιο όμορφα sports car, με μοναδική αεροδυναμική σχεδίαση και τέλειες καμπύλες. Ο εσωτερικός χώρος ξεχειλίζει από ποιότητα και πολυτέλειας, με την συμπεριφορά του στο δρόμο να είναι πραγματική απόλαυση.\n• Προκαταβολή: 0%, Δόσεις: 12 έως 36, Επιτόκιο: 8,1%\n• Προκαταβολή: 20%, Δόσεις: 12 έως 36, Επιτόκιο: 7,6%


Παράταση από την ΕΠΟ για την προκήρυξη ζήτησε η Super League | naftemporiki.gr\nΠέμπτη, 19 Ιουλίου 2018 21:52\nΑίτημα στην ΕΠΟ για παράταση υποβολής της προκήρυξης του πρωταθλήματος κατέθεσε η Super League.\nΗ κίνηση ήταν απολύτως αναμενόμενη, από τη στιγμή που υπάρχουν δύο «αγκάθια» στη διοργανώτρια: οι επτά ΠΑΕ που παραμένουν χωρίς τηλεοπτικό συμβόλαιο και ο τρόπος με τον οποίο θα γίνει η μείωση των ομάδων από 16 σε 14, από τη μεθεπόμενη αγωνιστική περίοδο.\nΗ διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος προτείνει να υποβιβαστούν απευθείας η 16η και 15η δύο ομάδα, ενώ εκείνες που θα καταλάβουν τη 13η και 14η θέση να δώσουν αγώνες μπαράζ με τον πρώτο και το δεύτερο της Football League.\nΌπως είναι φυσικό, όμως, η πρόταση βρίσκει κάθετα αντίθετη τη Fooball League, αφού αν ισχύσει αυτό θα διοργανώσει ένα πρωτάθλημα στο οποίο καμία ομάδα της δεν θα έχει εξασφαλισμένη θέση στην ανώτατη Λίγκα.\nΑν οι δύο ποδοσφαιρικές αρχές δεν συμφωνήσουν σε μια κοινά αποδεκτή λύση, τότε αυτή τη λύση θα κληθεί να δώσει η Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΠΟ.


Gwangju 2019: Ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο ο Γκολομέεβ | Reader.gr\nGwangju 2019: Ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο ο Γκολομέεβ\nΣάβ, 27/07/2019 - 14:51\nΟ Κριστιάν Γκολομέεβ με επίδοση 21.45 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης.\nΟ Κριστιάν έγινε μόλις ο 2ος αθλητής από την Ελλάδα που κερδίζει μετάλλιο σε Παγκόσμιο στην κολύμβηση. Το μετάλλιο αυτό ήρθε 15 χρόνια μετά από το χρυσό του Άρη Γρηγοριάδη στα 50μ ύπτιο το 2005 στο Μόντρεαλ του Καναδά.\nΟ Ελληνας κολυμβητής τερμάτισε δεύτερος μαζί με τον Βραζιλιάνο Μπρούνο Φράτους, πίσω από τον Αμερικανό Κάλεμπ Ντρέσελ που πήρε το χρυσό με 21.04 (ρεκόρ αγώνων).\nΑυτή είναι η μεγάλη δικαίωση για τον 26χρόνο κολυμβητή που γεννήθηκε στην Βουλγαρία αλλά στην Ελλάδα έκανε τα όνειρα του πραγματικότητα.\nΤο πέτυχε στην 4η του παρουσία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και ενώ είχε μια 7η θέση το 2015 στο Καζάν και πάλι μια 7η το 2017 στη Βουδαπέστη.\nΟ Γκολομέεβ δεν ... έσπασε το πανελλήνιο ρεκόρ (21.44) το οποίο του είχε χαρίσει το 2018 στη Γλασκώβη το ασημένιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα αλλά άφησε πίσω του στο Παγκόσμιο τον πρωταθλητή Ευρώπης Μπέντζαμιν Πράουντ ο οποίος έμεινε 5ος.\nΟ μοναδικός που κατάφερε να κερδίσει τον Γκολομέεβ είναι φυσικά ο Αμερικανός Κάλεμπ Ντρέσελ ο οποίος έφτασε τα 5 μετάλλιο στη Γκουαντζού!\nΟ Κριστιάν γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1993 και ανήκει στον Εθνικό Πειραιώς.\nΕίναι γιος του σπουδαίου Βούλγαρου κολυμβητή Τσβετάν Γκολομέεβ ο οποίος είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 και του 1988. Ήταν και εκείνος σπουδαίος αθλητής που κολυμπούσε κυρίως στα αγωνίσματα του ελεύθερου.\nΟ πατέρας του έφυγε από τη ζωή το 2010 ενώ η μητέρα του Κριστίνα έχασε τη ζωή της μετά από την γέννηση του Κριστιάν.\nΟ Γκολομέεβ, που δεν του αρέσει να μιλάει γι' αυτά, είναι ένας μαχητής της ζωής, ένα παιδί που ξέρει να βάζει στόχους και να τους πετυχαίνει....\nΕίναι εδώ και χρόνια ότι καλύτερο έχει αναδείξει η ελληνική κολύμβηση και είναι η μεγάλη μας ελπίδα για διάκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.\nΣτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 ήταν 31ος στα 100μ ελεύθερο και το 2016 στο Ρίο ήταν 20ος στα 100μ ελεύθερο. Στα 50μ ελεύθερο έμεινε στην 13η θέση.\nTo 2018 o Γκολομέεβ είχε κερδίσει 3 χρυσά μετάλλια στους Μεσογειακούς Αγώνες στα 50μ ελεύθερο, στα 50μ πεταλούδα και στα 4χ100 μικτή.\nΟ Κιπτσόγκε έγραψε ιστορία: «Έσπασε» το φράγμα των δύο ωρών στον μαραθώνιο (vids)\nΝέο ξεκίνημα να γίνει από τη Ρώμη; - Η Ιταλία υποδέχεται την Εθνική Ελλάδος


Σύμπλεγμα Carney: Αιτίες, συμπτώματα και θεραπείες - Με Υγεία\nΣύμπλεγμα Carney: Αιτίες, συμπτώματα και θεραπείες\nΤο σύμπλεγμα Carney είναι μια σπάνια ασθένεια που αποτελεί μεγάλη πρόκληση για όσους πάσχουν από αυτό. Υπάρχουν ακόμη πολλά κενά στην επιστήμη σχετικά με αυτή τη νόσο, αλλά θα σας πούμε όσα είναι γνωστά εδώ.\nΤο σύμπλεγμα Carney (CNC) είναι ένα σπάνιο κληρονομικό σύνδρομο. Χαρακτηρίζεται από τρία στοιχεία:\nΜελάγχρωση του δέρματος με τη μορφή μικρών κηλίδων\nΥπερδραστηριότητα των ενδοκρινών αδένων\nΕμφάνιση μυξωμάτων ή μικρών όγκων\nΤο σύμπλεγμα Carney είναι επίσης γνωστό και με άλλες ονομασίες, όπως σύνδρομο lentigo, σύνδρομο σπίλου, μυξοειδή νευροϊνώματα, βλεννοδερματικό μύξωμα, ωτικό μύξωμα και μπλε σπίλος. Τα άτομα με αυτή την πάθηση έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.\nΥπάρχουν αναφορές για περίπου 600 ασθενείς που πάσχουν από το σύμπλεγμα Carney. Μεταξύ 60% και 75% των περιπτώσεων έχουν κληρονομικά αίτια. Με τη σειρά τους, μεταξύ 25% και 40% θεωρούνται σποραδικές λόγω αυθόρμητης μετάλλαξης ενός γονιδίου.\nΤι είναι το σύμπλεγμα Carney;\nΤο σύμπλεγμα Carney είναι μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από την παρουσία μελάγχρωσης του δέρματος, μυξωμάτων ή όγκων του συνδετικού ιστού και προβλημάτων στους ενδοκρινείς αδένες, δηλαδή στους αδένες που παράγουν ορμόνες.\nΗ ασθένεια αυτή περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1985 από τον επιστήμονα Aidan Carney. Προσβάλλει εξίσου άνδρες και γυναίκες, αν και μπορεί να υπάρχει μια μικρή επικράτηση στο γυναικείο φύλο. Η διάγνωση γίνεται συνήθως μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης δεκαετίας της ζωής.\nΤα άτομα με τη διαταραχή έχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν τους ακόλουθους τύπους καρκίνου:\nΚαρκίνο του φλοιού των επινεφριδίων\nΤα μυξώματα είναι μικροί όγκοι που εμφανίζονται συνήθως στην περιοχή του μαστού ή στην καρδιακή περιοχή εντός του συμπλέγματος Carney. Είναι καλοήθεις, πράγμα που σημαίνει ότι δεν χαρακτηρίζονται ως καρκίνος.\nΟι κηλίδες συνήθως μοιάζουν με φακές και μπλε σπίλους. Οι πρώτοι είναι καφέ ή μαύρες κηλίδες μεγέθους 1 έως 5 χιλιοστών. Οι μπλε σπίλοι είναι μπλε, μπλε-γκρι ή μπλε-μαύροι σπίλοι.\nΑπό την άλλη πλευρά, στους ενδοκρινείς αδένες εμφανίζονται όγκοι, οι οποίοι μπορεί να είναι καλοήθεις ή όχι. Οι πιο συνηθισμένοι είναι εκείνοι των επινεφριδίων, του θυρεοειδούς, των ωοθηκών, των όρχεων και της υπόφυσης.\nΕίναι επίσης πιθανό να εμφανιστεί ακρομεγαλία, η οποία είναι μια ασθένεια κατά την οποία αυξάνεται το μέγεθος των χεριών, των ποδιών, της μύτης και του σαγονιού. Επίσης, μπορεί να εμφανιστεί το σύνδρομο Cushing, κατά το οποίο υπάρχει συσσώρευση λίπους στους ώμους, το πρόσωπο μοιάζει με πανσέληνο και πορφυρές ή ροζ ραβδώσεις.\nΗ συμμετοχή των επινεφριδίων μπορεί να εξηγήσει ορισμένα συμπτώματα του συμπλέγματος.\nΤο σύμπλεγμα Carney είναι μια κληρονομική γενετική πάθηση. Μπορεί να κληρονομηθεί με αυτοσωμικό επικρατούντα τρόπο ή να εμφανιστεί αυθόρμητα.\nΑυτοσωμική επικρατούσα κληρονομικότητα συμβαίνει όταν το παθολογικό γονίδιο κληρονομείται μόνο από τον έναν γονέα. Στη σποραδική μορφή εμφανίζεται η μετάλλαξη του γονιδίου, αλλά χωρίς οικογενειακό ιστορικό.\nΣε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχει μετάλλαξη του γονιδίου PRKAR1A. Εάν αυτή υπάρχει σε έναν γονέα, ο κίνδυνος να μεταδοθεί στο παιδί είναι 50% σε κάθε εγκυμοσύνη, ανεξάρτητα από το φύλο του παιδιού.\nΤο γονίδιο PRKAR1A πιστεύεται ότι είναι ένας κατασταλτικός παράγοντας του όγκου. Αυτό σημαίνει ότι επιβραδύνει την κυτταρική διαίρεση, επιδιορθώνει βλάβες στο DNA και σηματοδοτεί πότε τα κύτταρα πρέπει να πεθάνουν. Επομένως, μια ανωμαλία σε αυτό το γονίδιο θα μπορούσε να είναι η αιτία του πολλαπλασιασμού των όγκων.\nΥπάρχουν επίσης περιπτώσεις αυτού του συνδρόμου στις οποίες δεν υπάρχει καμία ανωμαλία σε αυτό το γονίδιο. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι υπάρχουν άλλα μη αναγνωρισμένα τμήματα του DNA που μπορεί να ευθύνονται.\nΔιαγνωστικά κριτήρια για το σύμπλεγμα Carney\nΓια τη διάγνωση χρησιμοποιείται πρώτα μια κλινική αξιολόγηση. Σε αυτό το σύνδρομο, υπάρχουν 12 σχετικά χαρακτηριστικά. Εάν ένα άτομο έχει τουλάχιστον ένα από αυτά, η νόσος επιβεβαιώνεται.\nΤα άτομα με οικογενειακό ιστορικό πρέπει να έχουν μόνο ένα από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά.\nΤα 12 χαρακτηριστικά ή κριτήρια έχουν ως εξής\nΜελάγχρωση του δέρματος με τα πρότυπα του συμπλέγματος Carney\nΜυξώματα (καλοήθεις όγκοι)\nΜυξωμάτωση του μαστού (όγκος στον συνδετικό ιστό του μαστού)\nΑδενώματα των μαστικών πόρων (καρκίνος στους μαστικούς πόρους)\nPPNAD ή πρωτοπαθής μελαγχρωματική οζώδη νόσο των επινεφριδίων\nΑσβεστοποιημένος όγκος Sertoli μεγάλων κυττάρων του όρχεως (LCCST)\nΜελαγχρωστικό ψαμμωματώδες σβάννωμα (όγκοι των νεύρων)\nΟστεοχονδρομύξωμα (όγκοι των οστών)\nΥπάρχουν και άλλα σωματικά σημεία που θα μπορούσαν να υποδηλώνουν την παρουσία του συμπλέγματος Carney. Ωστόσο, δεν είναι πειστικά:\nΠολλοί μπλε σπίλοι\nΠολλαπλά ακροχορδόνια ή λιπώματα\nΈνας μόνο όζος του θυρεοειδούς (σε νεαρό άτομο)\nΑρκετοί όζοι θυρεοειδούς (σε ηλικιωμένα άτομα)\nΠηλοειδής κόλπος (απόστημα στη σχισμή του γλουτού).\nΜη φυσιολογικό αποτέλεσμα της δοκιμής ανοχής στη γλυκόζη (GTT)\nΥψηλά επίπεδα του ινσουλινόμορφου αυξητικού παράγοντα 1 (IGF-I)\nΟικογενειακό ιστορικό καρκίνου, συνδρόμου Cushing, ακρομεγαλίας ή αιφνίδιου θανάτου\nΔοκιμασία ορμόνης απελευθέρωσης θυρεοτροπίνης (TRH) με παράδοξη απόκριση αυξητικής ορμόνης (GH)\nΔιατίθενται διαγνωστικές εξετάσεις για την ανίχνευση μεταλλάξεων στο γονίδιο PRKAR1A, εάν υπάρχει υποψία ότι ένα άτομο πάσχει από το σύμπλεγμα Carney. Εάν κάποιος έχει τη μετάλλαξη και πληροί 1 από τα 12 κριτήρια που αναφέρονται παραπάνω, το σύνδρομο διαγιγνώσκεται.\nΔιαγνωστικές εξετάσεις όπως οι ακόλουθες χρησιμοποιούνται για να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν οι καταστάσεις που αναφέρονται στα 12 κριτήρια:\nΗχοκαρδιογράφημα: Εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, η εξέταση αυτή πρέπει να γίνεται μία φορά το χρόνο. Εάν το άτομο έχει ήδη μια αρχική διάγνωση, γίνεται κάθε 6 μήνες.\nΠεριοδικές αξιολογήσεις του δέρματος.\nΕξετάσεις αίματος: Μετρώνται τα επίπεδα κορτιζόλης, IGF1 και προλακτίνης.\nΈνα υπερηχογράφημα του θυρεοειδούς αδένα.\nΓενικές εξετάσεις του ενδοκρινικού συστήματος.\nΟι παραπάνω εξετάσεις επιτρέπουν την επιβεβαίωση της διάγνωσης, αλλά χρησιμεύουν επίσης για την λεπτομερή παρακολούθηση της εξέλιξης του συμπλέγματος Carney.\nΗ θεραπεία του συμπλέγματος Carney προσανατολίζεται στη διαχείριση των συγκεκριμένων συμπτωμάτων που παρουσιάζει κάθε ασθενής. Συνήθως απαιτείται διεπιστημονική ομάδα για την παροχή επαρκούς φροντίδας.\nΓενικά, τα μυξώματα απαιτούν χειρουργικές επεμβάσεις. Εάν βρίσκονται στην καρδιακή περιοχή, θα πρέπει να γίνουν εξετάσεις για την καρδιά. Όταν υπάρχει σύνδρομο Cushing, μπορεί να είναι απαραίτητη η αφαίρεση των επινεφριδίων. Επίσης, όταν υπάρχει καρκινικός όγκος οπουδήποτε στο σώμα.\nΘα πρέπει επίσης να προσφέρεται συμβουλευτική στον πάσχοντα και στην οικογένειά του. Είναι σύνηθες τα άτομα που πάσχουν από το σύμπλεγμα Carney να χρειάζονται και ψυχολογική υποστήριξη.\nΑκόμα δεν γνωρίζουμε πολλά για το σύμπλεγμα Carney\nΑρκετές ερευνητικές μελέτες βρίσκονται σε εξέλιξη για την περαιτέρω κατανόηση της πάθησης. Κλινικές δοκιμές διεξάγονται επίσης σε διάφορα μέρη του κόσμου.\nΕίναι πολύ σημαντικό τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό του συμπλέγματος Carney να παραμένουν σε εγρήγορση. Ομοίως, όσοι έχουν διαγνωστεί θα πρέπει να κάνουν τακτικές εξετάσεις και ελέγχους για να αποφύγουν επιπλοκές.\nΕίναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει 100% αποτελεσματικός τρόπος για την πρόληψη του καρκίνου. Διαβάστε το άρθρο μας και δείτε τι να κάνετε!