Ονειροπαρμένες Απάτητες Διαδρομές: Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ\nΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ\nΆνοιξε τα μάτια της και ανακάλυψε ότι ξάπλωνε στο παλιό διπλό κρεβάτι που είχαν φέρει απ' το Δουβλίνο, με τον διακοσμητικό ουρανό από διάφανο τούλι και τις τέσσερις στήλες με τα ελικοειδή σκαλίσματα. Άλλαξε πλευρό και αντίκρισε το παλιομοδίτικο ρολόι που είχαν για ξυπνητήρι. Στεκόταν σ΄ένα λευκό κομοδίνο και σύμφωνα με τις ενδείξεις του, η ώρα ήταν οκτώ και τριάντα το πρωί. Αναγνώρισε αμέσως το κιτρινωπό καντράν του με τους λεπτούς δείκτες από στιλβωμένο μέταλλο. Ήταν ομολογουμένως ένα κάπως άχαρο και αρκετά κακόγουστο αντικείμενο που της είχε χαρίσει ένας ασθενής της ο οποίος, όταν απαλλάχτηκε απ’ τους χρόνιους μυϊκούς πόνους που του είχαν κάνει τη ζωή μαρτύριο, είχε αποφασίσει να κάνει ένα καινούργιο ξεκίνημα και να μεταναστεύσει μόνιμα στην Αυστραλία. Ο Ιαν, που έδειχνε μεγάλη κατανόηση όσον αφορά τη μανία της να μαζεύει κάθε είδους αναμνηστικά, είχε αποδεχτεί την ύπαρξη του με την στωική καλοσύνη που τον χαρακτήριζε γενικότερα ως άνθρωπο με αποτέλεσμα το συγκεκριμένο ρολόι, μαζί με τα λούτρινα αρκουδάκια που καταλάμβαναν το σοφά κάτω απ’ το παράθυρο, να έχει μετατραπεί σε μόνιμο διακοσμητικό στοιχείο της κρεβατοκάμαράς τους.\nΟ Ιαν. Η Χριστίνα ένιωσε την αναπνοή της να σταματάει για μια στιγμή καθώς η συνειδητοποίηση ότι βρισκόταν και πάλι πίσω στην παλιά κρεβατοκάμαρα, με τις λευκές κουρτίνες που στόλιζαν το μεγάλο παράθυρο που έβλεπε στον πίσω κήπο και τη λουλουδάτη ταπετσαρία που κάλυπτε τους τοίχους, ανέτειλε μέσα της σαν μικρή ανατολή.\nΑνακάθισε νευρικά, πέταξε από πάνω της τα στρωσίδια του κρεβατιού και εστίασε το βλέμμα της για δεύτερη φορά στο ρολόι. Το απαλό κροτάλισμα της βροχής που μούσκευε τον έξω κόσμο απλώθηκε γύρω της βελούδινο και διάχυτο σαν διάφανη ομίχλη. Ήταν μόνη στο ευρύχωρο υπνοδωμάτιο, βουτηγμένη στο γκρίζο φως ενός συννεφιασμένου πρωινού. Ωστόσο, απ' το ισόγειο του σπιτιού μπορούσε ν' ακούσει αχνούς θορύβους, απόμακρα βήματα και το γλυκό κροτάλισμα από πορσελάνινα πιάτα και ποτήρια που κάποιος τοποθετούσε σ΄ένα ξύλινο τραπέζι. Άκουσε επίσης το απαλό μουρμουρητό μιας ανδρικής φωνής που σιγοτραγουδούσε μια παλιά Ιρλανδέζικη μπαλάντα.\nΟ Ιαν. Η Χριστίνα τινάχτηκε όρθια, τυλίχτηκε μ' ένα χνουδωτό μπουρνούζι και βγήκε απ’ την κρεβατοκάμαρα τρέχοντας σαν μανιακή. Κατέβηκε δυο-δυο τα σκαλοπάτια μιας στριφτής σκάλας και διέσχισε σαν σίφουνας το ημικυκλικό χολ που χώριζε το καθιστικό απ' την κουζίνα. Στη συνέχεια όμως έμεινε ακίνητη, σαν πετρωμένη, γιατί βρέθηκε αντιμέτωπη με μια εικόνα που πίστευε ότι πότε ξανά δεν θ' αντίκριζε στη ζωή της:\nΠίσω απ' την πόρτα της κουζίνας που είχε απομείνει μισάνοιχτη, πάνω στο μακρόστενο τραπέζι της από γυαλιστερό ξύλο που είχε την απόχρωση του ηλιοφώτιστου μελιού, απλώνονταν μια πλειάδα από δίσκους πιάτα κανάτες και ποτήρια που φιλοξενούσαν τα συστατικά ενός πλούσιου πρωινού, βραστά αυγά, μαρμελάδα από βατόμουρα, ψιλο-καψαλισμένο ψωμί που μόλις είχε βγει απ’ την τοστιέρα και μια γενναία ποσότητα από φρέσκο-στυμμένο χυμό πορτοκαλιού.\nΗ ίδια η κουζίνα μοσχομύριζε γαργαλιστικά ενώ πέρα απ’ τα φαρδιά παράθυρα που διαγράφονταν στον απέναντι τοίχο της, μπορούσε να δει τον κήπο ν’ απλώνεται βουτηγμένος στο γκρίζο και παγερό ημίφως της αυγής. Αλλά όλα αυτά ήταν απλές λεπτομέρειες γιατί το μόνο που είχε σημασία ήταν ο άνθρωπος που καθόταν μπροστά στο τραπέζι και άλειφε λίγη μαρμελάδα πάνω σε μια φέτα ψωμί. Η καρδιά της γοργοχτύπησε ξέφρενα, σε κατάσταση παροξυσμού. Αντιφατικά συναισθήματα εξερράγησαν μέσα της σαν εκτυφλωτικά βεγγαλικά, μια άγρια χαρά που πάλευε να υπερνικήσει κάτι που έμοιαζε με υπερφυσικό δέος. Εκείνος, εντελώς ανυποψίαστος ως προς τη θύελλα που είχε ξεσπάσει μέσα της, την κοίταξε κατάματα και της έστειλε ένα πλατύ χαμόγελο. Τα μάτια του έλαμψαν γαλανά και καθάρια, στη συνέχεια όμως, μια έκφραση απορίας χαράχτηκε στο πρόσωπό του:\n-«Είσαι καλά αγάπη μου;» τη ρώτησε, «έχεις πάρει ένα ύφος σαν να βλέπεις φάντασμα! Σου ετοίμασα το πρωινό σου αλλά ελπίζω να μην σε ξύπνησα με τη φασαρία που έκανα!»\nΕκείνη έγνεψε καταφατικά χωρίς να καταφέρει να βρει τη δύναμη να του απαντήσει καθώς η φωνή του είχε ηχήσει ακριβώς όπως τη θυμόταν, ήρεμη και μετρημένη, απαλή και στοργική. Ένιωσε πως έτσι και άνοιγε το στόμα της θα ξεσπούσε σε θριαμβευτικές κραυγές. Προτίμησε λοιπόν να τρέξει καταπάνω του και να τον αγκαλιάσει σφιχτά, τόσο δυνατά που παραλίγο να χάσει την ισορροπία του και να πέσει πάνω στον τοίχο της κουζίνας με το κρεμαστό ημερολόγιο και τα ραφάκια όπου φύλαγε τα μπαχαρικά της. Κατάφερε ωστόσο να τον συγκρατήσει και να κολλήσει το μάγουλο της πάνω στο δικό του που ήταν φρεσκοξυρισμένο και απαλό, σαν μεταξένιο.\nΗ μύτη της πλημμύρισε απ’ το όμορφο άρωμα που είχε φορέσει, απ’ το διακριτικό άφτερ σέιβ του και από μια μικρή υποψία ταμπάκου, καθώς ο Ιαν είχε ήδη προλάβει να καπνίσει το πρώτο πούρο της ημέρας. Όλες αυτές οι μυρωδιές, καθώς και η ευωδιά του αρωματικού σαμπουάν που είχε χρησιμοποιήσει για το πρωινό του ντους, του αποσμητικού και της κολόνιας που του είχε χαρίσει στα γενέθλιά του, την τύλιξαν σαν μια γλυκιά συμφωνία από χαρμόσυνες νότες. Συνέθεταν την δική του μοναδική μυρωδιά που τόσο είχε νοσταλγήσει. Τα ρουθούνια της τρεμούλιασαν και μετά ακολούθησαν και τα χείλη της. Αλλά εκείνη δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για να χάσει τον αυτοέλεγχο της.\nΤραβήχτηκε απ’ την αγκαλιά του με μιαν αποφασιστική κίνηση και ορθώθηκε μπροστά του στητή και ψύχραιμη, σαν αγέρωχη καρυάτιδα.\n-«Θέλω να με ακούσεις πολύ σοβαρά,» του είπε κοιτάζοντάς τον κατάματα.\nΤο βλέμμα της βυθίστηκε μέσα στα υπέροχα μάτια του που έμοιαζαν με διάφανα ζαφείρια και για μια στιγμή ζαλίστηκε κάτω απ’ τα κύματα της χαράς που την κατέκλυσαν για ακόμα μια φορά:\n«Δεν θέλω να βγεις από το σπίτι πριν τις εννέα η ώρα! Όχι πριν τις εννέα! Θα μου κάνεις αυτή τη μικρή χάρη σε παρακαλώ;»\nΕκείνος έσμιξε τα φρύδια του με απορία ενώ στο μέτωπό του χαράχτηκαν δύο κάθετες γραμμές. Αυτός ήταν ένας απ’ τους μορφασμούς του που αγαπούσε πιο πολύ από κάθε τι άλλο, όπως και το στραβό χαμόγελο που χαράχτηκε στα λεπτά του χείλη, ένα μείγμα έκπληξης και αμηχανίας, αλλά και της ενδόμυχης χαράς που του προκαλούσαν εκείνες οι ξαφνικές εκρήξεις της στοργής, «οι ανεξέλεγκτες εκπορεύσεις του μεσογειακού της ταμπεραμέντου» όπως συνήθιζε να τις αποκαλεί.\n-«Χριστίνα, αφού ξέρεις πολύ καλά ότι μέσα στο επόμενο μισάωρο πρέπει να βρίσκομαι στο αεροδρόμιο και πως ήδη κινδυνεύω να φτάσω με μεγάλη καθυστέρηση. Γιατί λοιπόν μου ζητάς να κάνω κάτι τέτοιο;»\nΕκείνη καταράστηκε νοερά τον εαυτό της που δεν είχε ήδη σκεφτεί κάποια πειστική δικαιολογία:\n«Είδα χθες στην τηλεόραση ότι ο καιρός θα χαλάσει πολύ και ότι θα χιονίσει!” τραύλισε τελικά, “Οι δρόμοι μπορεί να έχουν ήδη κλείσει και θα ταλαιπωρηθείς άδικα!»\n-«Ανοησίες!» της απάντησε κοφτά. Κούνησε το κεφάλι του αποδοκιμαστικά και πρόσθεσε: «Είδα τις πρωινές ειδήσεις και δεν είπανε τίποτα τέτοιο! Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί και τα πάντα λειτουργούν κανονικά! Μπορείς να μου πεις τώρα τι στο καλό σου συμβαίνει πρωί-πρωί;»\nΈκανε να απομακρυνθεί από κοντά της και να φορέσει το σακάκι του αλλά η Χριστίνα γαντζώθηκε πάνω του, τύλιξε τα χέρια της γύρω απ’ την μέση του και κόλλησε το πρόσωπό της πάνω στον κατάλευκο γιακά του φρεσκοσιδερωμένου πουκάμισού του.\n-«Ιαν, σε παρακαλώ!» του ψιθύρισε με αγωνία, «Ένα τέταρτο σου ζητάω μοναχά, μείνε στο σπίτι για ένα ακόμα τέταρτο και μετά κάνε ότι θέλεις!»\nΑυτή τη φορά ήταν η δική του σειρά να την ξεκολλήσει από πάνω της και να σφίξει τα χέρια του γύρω απ’ τους ώμους της που είχαν αρχίσει να τρέμουν:\n-«Χριστίνα σε παρακαλώ,» της είπε εμφατικά, «ξέρεις πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι αυτό το αρχαιολογικό συνέδριο στη Ζυρίχη. Το έχουμε συζητήσει ξανά και ξανά εδώ και μήνες! Είναι η μεγάλη μου ευκαιρία να παρουσιάσω σε ολόκληρο τον κόσμο τη θεωρία μου για την αποκρυπτογράφηση του δίσκου της Φαιστού! Εξάλλου, θα λείψω για τρεις μέρες μονάχα, οπότε ποιο είναι ακριβώς το πρόβλημά σου;»\nΗ έκφραση της αυστηρότητας που απλώθηκε στο πρόσωπό του της έδωσε να καταλάβει πολύ καλά πόσο παράλογη του φαινόταν η συμπεριφορά της. Αλλά δεν είχε την πολυτέλεια να νιώσει αμηχανία γι’ αυτό το γεγονός. Μόνο εξοργισμένη απ’ την ανικανότητά της να σκεφτεί κάτι που θα τον έκανε να μείνει μαζί της…για πόσο ακόμα; Κοίταξε κλεφτά το στρογγυλό ρολόι που κρεμόταν πάνω απ’ την πόρτα της κουζίνας και είδε ότι έλεγε εννέα παρά τέταρτο. Έπρεπε λοιπόν να τον κρατήσει μέσα στο σπίτι για δέκα λεπτά ακόμα-τουλάχιστον. Της ήρθε τότε μια σωτήρια ιδέα: Ξέφυγε απ’ το αγκάλιασμά του, άρπαξε το σακάκι του που κρεμόταν απ’ την πλάτη μιας καρέκλας και βούτηξε απ’ την εσωτερική του τσέπη το πορτοφόλι με τα λεφτά και το διαβατήριο του. Κραδαίνοντάς τα σαν τρόπαια, τον κοίταξε θριαμβευτικά:\n-«Δέκα λεπτά ακόμα!» του φώναξε, «χάρισε μου άλλα δέκα λεπτά και τότε θα σου ξαναδώσω το πορτοφόλι σου, αλλά μέχρι τότε θα πρέπει να με σκοτώσεις για να το πάρεις!»\nΟ Ίαν την κοίταξε αμίλητος με μάτια που είχαν ανοίξει διάπλατα. Το πρόσωπο του μεταμορφώθηκε σε μια παγωμένη μάσκα ατόφιας κατάπληξης:\n-«Έχεις τρελαθεί εντελώς;» τη ρώτησε με αργή και προσεκτική φωνή.\nΕκείνη γέλασε δυνατά, παλεύοντας να καταπνίξει τα δάκρυα της χαράς που απειλούσαν να την πνίξουν.\n-«Ναι!» του απάντησε, «εντελώς! Αλλά αν μου κάνεις τη χάρη και μου χαρίσεις τα δέκα λεπτά που σου ζητώ, σου υπόσχομαι ότι θα παρουσιάσω ραγδαία βελτίωση!»\nΟ Ιαν έκανε μια κίνηση να την πλησιάσει. «Κοίτα να δεις…» άρχισε να της λέει κατευναστικά αλλά η Χριστίνα οπισθοχώρησε κρατώντας το βλέμμα της καρφωμένο πάνω του, βγήκε πισωπατώντας απ’ την κουζίνα και σκαρφάλωσε δύο-δυο τα σκαλοπάτια που έβγαζαν στον πάνω όροφο. Μόλις έφτασε στην κορφή της σκάλας, κοίταξε πάνω απ’ τον ώμο της και τον είδε να την παρακολουθεί σαν χαμένος, με το δεξί του χέρι ακουμπισμένο στο κιγκλίδωμα της και το αριστερό του πόδι στο πρώτο της σκαλοπάτι.\nΤης φάνηκε τόσο αξιολάτρευτος έτσι που την κοιτούσε αμίλητος σαν έκπληκτο παιδί, λιγάκι τρομαγμένος τώρα, ντυμένος μ’ ένα κλασσικό σκούρο μπλε κοστούμι και με μια όμορφη γραβάτα που τόνιζε το χρώμα των ματιών του, ψηλός λεπτός και ευθυτενής, με φαρδιές πλάτες και μακριά χέρια που κατέληγαν σε δυνατά και νευρώδη δάχτυλα! Έπαιξε για μια στιγμή με την ιδέα να ξανακατέβει τη σκάλα και να του τα εξηγήσει όλα. Αλλά ήξερε πολύ καλά ότι δεν υπήρχε καμία απολύτως περίπτωση να την πιστέψει.\nΕκείνος έκανε ν’ ανέβει το πρώτο σκαλοπάτι. Μόλις το είδε αυτό, η Χριστίνα ξανάρχισε να τρέχει, διέσχισε την απόσταση που τη χώριζε από την πόρτα της κρεβατοκάμαράς τους και την έκλεισε πίσω της με δύναμη. Αφού την διπλοκλείδωσε, στηρίχτηκε πάνω της και έριξε μια ματιά στο ρολόι του κομοδίνου. Πέντε λεπτά ακόμα.\nΎστερα από λίγο, άκουσε ένα διακριτικό χτύπημα.\n-«Χριστίνα, πρέπει να μιλήσουμε,» της είπε ο Ιαν διστακτικά.\nΈκλεισε σφιχτά τα μάτια της. Ακόμα και τώρα που η φαινομενικά παράλογη συμπεριφορά της απειλούσε ν' ακυρώσει εκείνο το ταξίδι που τόσο μεγάλη σημασία είχε για την ακαδημαϊκή του εξέλιξη, αρνούταν να της μιλήσει άσχημα ή απότομα. Εξακολουθούσε να παραμένει ψύχραιμος και ευγενικός, ένας τρυφερός σύζυγος που στα μάτια του η ευτυχία της μετρούσε περισσότερο από κάθε τι άλλο.\n-«Πέντε λεπτά!» του φώναξε ικετευτικά, «πέντε σύντομα λεπτά! Σε παρακαλώ!»\nΜια μακριά σιωπή διαδέχτηκε τα λόγια της και μετά ακολούθησε η απάντησή του.\n-«Εντάξει λοιπόν, πέντε λεπτά.»\nΟ τόνος της παραίτησης που χρωμάτιζε τη φωνή του της έδωσε να καταλάβει ότι είχε νικήσει. Ξεκλείδωσε με αργές κινήσεις την πόρτα, την άνοιξε μια στάλα και τον είδε να στέκεται μπροστά της και να την παρακολουθεί μ’ ένα ύφος θλιμμένης παραίτησης. Είχε φορέσει την λευκή καμπαρντίνα του και περίμενε υπομονετικά να περάσει και το τελευταίο πεντάλεπτο. Της φάνηκε όμορφος σαν θεός εκείνη τη στιγμή, ένα πλάσμα πολύτιμο και ιερό που όφειλε να το προστατεύσει από κάθε κακό.\n-«Το ξέρω ότι δεν μπορείς να καταλάβεις τι μου συμβαίνει,» του είπε, «αλλά πίστεψέ με, είναι για το καλό και τον δυο μας. Θα δεις!»\nΟ Ιαν κούνησε το κεφάλι του καταφατικά, χωρίς να βγάλει λέξη. Συνέχισε ωστόσο να την κοιτάζει κατάματα και εκείνη διάβασε στο βλέμμα του κάτι που έμοιαζε με φοβισμένη δυσπιστία, αλλά αυτό ήταν ένα πολύ μικρό τίμημα που έπρεπε να πληρώσει μπροστά στον θανάσιμο κίνδυνο που τον απειλούσε.\nΤα τελευταία τρία λεπτά κύλησαν μεταξύ τους σε μια βαθιά σιωπή καθώς στέκονταν ακίνητοι ο ένας απέναντι από τον άλλο, σαν μονομάχοι πιστολέρος σε κάποιο σκονισμένο δρόμο της άγριας δύσης. Ξαφνικά το μεγάλο ρολόι του σαλονιού σήμανε εννέα η ώρα και η Χριστίνα, χωρίς να βγάλει λέξη, του πέταξε το πορτοφόλι του. Εκείνος το άρπαξε στον αέρα, έκανε μεταβολή και άρχισε να κατεβαίνει τη σκάλα βιαστικά.\n-«Θα μιλήσουμε γι’ αυτό όταν επιστρέψω,» της πέταξε και στη συνέχεια τον άκουσε να κλείνει πίσω του την εξώπορτα του σπιτιού. Έμεινε μόνη, στο άδειο σπίτι, με μόνη της συντροφιά το ρυθμικό τικ-τακ του μεγάλου ρολογιού του σαλονιού που μετρούσε φλεγματικά το πέρασμα του χρόνου. Ύστερα από καμιά δεκαπενταριά δευτερόλεπτα, άκουσε τη μηχανή του αυτοκινήτου του να παίρνει μπρός και μετά το θόρυβο λάστιχων που τρίβονταν πάνω στη βρεγμένη άσφαλτο του δρόμου που περνούσε έξω απ’ το σπίτι.\nΚαι τότε μια άσχημη σκέψη πέρασε απ’ το μυαλό της: Σίγουρα θυμόταν καλά την ώρα; Και αν έπρεπε να τον είχε κρατήσει κοντά της για λίγα δευτερόλεπτα ακόμα;\nΞανακατέβηκε τη σκάλα με την ψυχή στο στόμα. Έριξε στους ώμους της ένα αδιάβροχο μπουφάν που κρεμόταν δίπλα απ’ την εξώπορτα, πήρε μια βαθιά ανάσα και βγήκε στον έξω κόσμο. Ο κρύος αέρας του πρωινού τη χτύπησε βίαια σαν παγερό χαστούκι που έκανε το πρόσωπο και τα γυμνά της πόδια να μουδιάσουν. Σάρωσε με το βλέμμα της τον κήπο που τελείωνε μπροστά σε μια σφυρήλατη καγκελόπορτα και μετά το δρόμο που γυάλιζε μπροστά της σαν ένα στενό ποτάμι από γκριζωπό υδράργυρο. Ήταν άδειος. Τα γυμνά κλαδιά των δέντρων που σκίαζαν το απέναντι πεζοδρόμιο διαγράφονταν φορτωμένα με αμέτρητες σταγόνες νερού που άστραφταν σαν ασημένιες χάντρες στο ατσάλινο φως της βροχής. Μια διαπεραστική υγρασία την τύλιξε σαν υγρός μανδύας και μαζί της ο διάχυτος ψίθυρος αμέτρητων σταλαγματιών που έπεφταν γύρω της και μούσκευαν τα πάντα, τα στριφτά σίδερα της καγκελόπορτας, το γκαζόν και τους θάμνους του κήπου, εκείνη την ίδια.\nΞαφνικά, άκουσε το διαπεραστικό μπουμπουνητό ενός κεραυνού. Έπεσε κάπου πολύ κοντά και ήχησε σαν εκκωφαντική κανονιά. Αμέσως μετά άκουσε έναν άλλο θόρυβο, εξίσου διαπεραστικό, τον εκκωφαντικό κροταλισμό που έβγαζαν τα βαριά κλαδιά ενός αιωνόβιου δέντρου που συντριβόταν στο έδαφος. Θυμόταν πολύ καλά ποιο δέντρο ήταν αυτό: Ένα παμπάλαιο πεύκο που είχε προσβληθεί από βαμβακίαση και που οι αργοκίνητες υπηρεσίες του δήμου δεν είχαν μπει στον κόπο να κλαδέψουν. Και αμέσως μετά άκουσε το στρίγκλισμά των τροχών κάποιου αυτοκινήτου που φρέναρε απότομα.\nΟ δακτύλιος αγνού τρόμου που την περικύκλωσε εκείνη τη στιγμή ήταν τόσο ασφυκτικός που ένιωσε την ανάσα της να κόβεται. Διέσχισε τον κήπο τρέχοντας σαν αλαφιασμένη μαινάδα, άνοιξε την καγκελόπορτα με χέρια που είχαν καλυφθεί από μια μεμβράνη κρύου ιδρώτα και βγήκε ξυπόλητη στο δρόμο, πατώντας πάνω στην παγωμένη και τραχιά επιφάνεια του που είχε το γκρίζο και αποπνιχτικό χρώμα του συννεφιασμένου ουρανού.\nΕκατό μέτρα πιο πέρα, στο σημείο όπου ο δρόμος ενωνόταν με τη λεωφόρο που οδηγούσε στην πόλη, κάτι είχε λαμπαδιάσει, κάτι που είχε πέσει καταγής και είχε καλύψει ολόκληρο το δρόμο με το φλεγόμενο όγκο του. Ήταν το γέρικο πεύκο που είχε χτυπηθεί απ’ τον Τα φλεγόμενα κλαδιά του σχημάτιζαν ένα πύρινο φράγμα που καταλάμβανε το δρόμο σε όλο του το πλάτος ενώ μπροστά του ήταν σταματημένο ένα αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο του Ιαν. Ένας ανυπόφορος σπασμός αγνού τρόμου της έσφιξε το στήθος σαν τανάλια. Όμως αυτή δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για να σταματήσει η καρδιά της να χτυπάει, όχι τώρα που βρισκόταν τόσο κοντά στην σωτηρία. Έκλεισε τα μάτια της, αυτοσυγκεντρώθηκε και άρχισε να μετράει αντίστροφα, κατευνάζοντας το ξέφρενο σφυγμό της. Ξανακοίταξε μετά το σημείο της καταστροφής αλλά δεν μπορούσε να διακρίνει αν το φλεγόμενο δέντρο είχε πέσει μπροστά απ' το αυτοκίνητο ή επάνω του.\nΆρχισε να τρέχει σαν τρελή πάνω στο γλιτσιασμένο οδόστρωμα βάζοντας όλη της τη δύναμη. Τα πόδια της πολύ γρήγορα μούλιασαν απ’ το παγωμένο νερό της βροχής και η αναπνοή άρχισε να βγαίνει με δυσκολία ανάμεσα απ΄τα χείλη της αλλά η απόσταση που τη χώριζε απ’ το φλεγόμενο δέντρο έμοιαζε τεράστια και αγεφύρωτη ενώ η σιωπή που κρεμόταν πάνω απ’ τον άδειο δρόμο με τη δεντροστοιχία από απογυμνωμένους πλάτανους είχε αποκτήσει μια συνωμοτική ποιότητα που έμοιαζε να την κοροϊδεύει.\nΧίμηξε στο πλάι του αυτοκινήτου και χτύπησε την πόρτα του οδηγού με τη γροθιά της. Όταν αυτή δεν άνοιξε, έσκυψε και κοίταξε με αγωνία μέσα απ’ το τζάμι. Είδε τον Ίαν να κάθεται ακίνητος στη θέση του οδηγού και να κοιτάζει άναυδος το θέαμα της φωτιάς που μαινόταν μπροστά του, ένα μόλις μέτρο μπροστά απ’ τον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου. Τα χέρια του ήταν ακόμα ακουμπισμένα στο τιμόνι ενώ στο πρόσωπό του είχε θρονιαστεί ένας μορφασμός εξωπραγματικού τρόμου. Η Χριστίνα ξαναχτύπησε με τη γροθιά της το τζάμι, σε κατάσταση αλλοφροσύνης, προσπαθώντας να καταλάβει αν εκείνος ήταν καλά.\nΟ Ιαν έστρεψε το πρόσωπό του προς το μέρος της, αργά-αργά, σαν να πάλευε ενάντια στην επήρεια κάποιου πανίσχυρου ηρεμιστικού και εκείνη φοβήθηκε όταν είδε πόσο αλλοιωμένο φαινόταν το πρόσωπό του κάτω απ' την κόκκινη λάμψη του φλεγόμενου δέντρου. Πίεσε με τη παλάμη της το τζάμι για να του δώσει να καταλάβει ότι ήταν καλά και εκείνος, λες και ξυπνούσε ξαφνικά από ένα βαθύ ύπνο, έλυσε τη ζώνη ασφαλείας του καθίσματος με μια αποφασιστική κίνηση, άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου, βγήκε έξω, ορθώθηκε μπροστά της και την αγκάλιασε με δύναμη. Η Χριστίνα βύθισε το πρόσωπό της στο στήθος του και ένιωσε τα χέρια του να την αγκαλιάζουν σφιχτά και να σχηματίζουν γύρω της ένα μαγικό κλοιό που έλιωσε ακαριαία τον τρόμο που την είχε κυριεύσει. Ήταν ζωντανός. Με τη βοήθειά της είχε δραπετεύσει απ’ τα δόκανα ενός φριχτού και άδικου θανάτου.\nΜια διαπεραστική έκρηξη τους έκανε να σκιρτήσουν τρομαγμένοι. Κρατώντας ακόμα σφιχτά ο ένας τον άλλο, είδαν τα κλαδιά του δέντρου να σκάνε σαν μικρά πυροτεχνήματα. Μια άγρια πνοή καυτού αέρα έκανε τα μαλλιά τους ν’ ανεμίσουν.\nΟ Ίαν την φίλησε στο μέτωπό και της είπε με αποφασιστικό ύφος:\n-«Πρέπει να φύγουμε από ‘δώ!» Μετά, την έχωσε μέσα στο αυτοκίνητο, έκατσε με τη σειρά του στη θέση του οδηγού και άρχισε να οδηγεί με την όπισθεν πίσω στο σπίτι, κοιτάζοντας προς τα πίσω, το κεφάλι του στραμμένο στο πλάι και οι μυώνες του λαιμού του τεντωμένοι σαν σκοινιά κάτω απ’ το λευκό δέρμα του λαιμού του. Η Χριστίνα τον άφησε να οδηγήσει χωρίς να βγάλει λέξη. Ένιωθε τόσο εξαντλημένη που το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να τον παρακολουθεί καθώς μανουβράριζε το αμάξι και να αισθάνεται για πρώτη φορά μετά από χρόνια ολόκληρα, τη ζεστασιά μιας γλυκιάς ευτυχίας να την γεμίζει σιγά-σιγά.\nΟ Ιαν παρκάρισε μπροστά απ’ το σπίτι τους, βγήκε απ’ το αυτοκίνητο, έκανε το γύρω του, άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού και αγκαλιάζοντάς την από τους ώμους, την σήκωσε όρθια και την τύλιξε με την καμπαρντίνα του για να την προφυλάξει απ’ το κρύο τον αέρα και τη βροχή. Πέρασε το χέρι του γύρω απ’ τη μέση της και κάλυψε μαζί της τη μικρή απόσταση που τους χώριζε απ’ το σπίτι. Τη στιγμή που έκλειναν πίσω τους την πόρτα, άκουσαν το δυνατό και παρατεταμένο μπουμπουνητό ενός ακόμα κεραυνού.\nΟ Ιαν παραπάτησε τη στιγμή που δρασκέλιζε μαζί της το κατώφλι και εκείνη κατάλαβε ότι δεν είχε συνέλθει ακόμα απ’ το σοκ της παρ’ ολίγον πρόσκρουσης με το φλεγόμενο δέντρο. Τον οδήγησε λοιπόν στο σαλόνι και τον έβαλε να καθίσει σε μια πολυθρόνα, κοντά στο τζάκι που λειτουργούσε με φυσικό αέριο και που ήδη έβγαζε μια γλυκιά ζεστασιά, τόσο διαφορετική απ’ την καυτή ανάσα της φωτιάς που παραλίγο να τον κάψει. Εκείνος σωριάστηκε στην αγκαλιά της πολυθρόνας χωρίς να βγάλει λέξη. Έσφιξε σπασμωδικά το ποτήρι με το κονιάκ που του έβαλε στο χέρι και το έφερε στα χείλη του με δάχτυλα που έτρεμαν ακόμα. Η Χριστίνα γονάτισε μπροστά του και του χάιδεψε καθησυχαστικά το μάγουλο. Ο Ιαν την κοίταξε με μάτια πελώρια, που γυάλιζαν ακόμα πυρετικά και αφού κατάπιε μια γερή γουλιά, μουρμούρισε με δέος:\n-«Παραλίγο να πεθάνω εκεί πέρα,» «Αν δεν είχα καθυστερήσει να φύγω απ' το σπίτι, εκείνο το δέντρο θα με είχε σίγουρα πλακώσει!» Στη συνέχεια ζάρωσε τα φρύδια του, λες και μόλις συνειδητοποιούσε κάτι, και πρόσθεσε με σπασμένη φωνή: «Μου έσωσες τη ζωή! Αν δεν ήσουν τόσο αποφασισμένη να μ’ εμποδίσεις να φύγω, τώρα θα ήμουν νεκρός! Αλλά πως στην ευχή το ήξερες;»\nΗ Χριστίνα του πήρε το ποτήρι από το χέρι, το ακούμπησε στο πάτωμα και πλησίασε το πρόσωπό της στο δικό του.\n- “Απλά ξύπνησα γνωρίζοντας τι θα συνέβαινε αν δεν σε καθυστερούσα,” του είπε προσπαθώντας ν΄ακουστεί πειστική, “αλλα τι σημασία έχει τώρα πια;” Μετά, με μια φωνή που ήταν σιγανή σαν ψίθυρος και απόλυτα ειλικρινής αυτή τη φορά, πρόσθεσε:\n-«Δεν έχεις ιδέα πόσο πολύ σε αγαπάω, έτσι;» «το καταλαβαίνεις ότι αν πάθεις κάτι κακό, θα καταστραφώ; Ότι θα πεθάνω μέσα μου;» Η φωνή της ράγισε. Τον φίλησε με λαχτάρα και η αίσθηση των απαλών και ζεστών χειλιών του πάνω στα δικά της ξεσήκωσε μέσα της έναν τόσο βίαιο ανεμοστρόβιλο ανακούφισης που το μόνο που μπόρεσε να κάνει ήταν να τον αγκαλιάσει σφιχτά για μια ακόμα φορά. Όταν ένιωσα τα μπράτσα του να τυλίγονται γύρω από τη μέση της, έχωσε το πρόσωπό της στον ώμο του και άρχισε να κλαίει βουβά.\nΟ Ίαν άρχισε να της ψιθυρίζει στο αυτί λόγια παρηγορητικά, να της λέει πως την αγαπούσε όσο τίποτα στον κόσμο και ότι θα ήταν για πάντα μαζί, πως δεν έπρεπε να φοβάται ποτέ και τίποτα και ότι οι ζωές τους θα ήταν δεμένες για μια αιωνιότητα. Έγειρε το πρόσωπό του πάνω απ’ το δικό της και το βλέμμα του ακτινοβολούσε τόσο πολύ από εκείνη τη βελούδινη τρυφερότητα που τόσο είχε νοσταλγήσει, που για μια στιγμή της φάνηκε ότι θα λιποθυμούσε από ευτυχία. Και μετά ο χρόνος στάθηκε ακίνητος για μια στιγμή, για μια ατελείωτη στιγμή αγνής μακαριότητας που πλημμύρισε απ’ το σφύριγμα της φωτιάς στο τζάκι και τις στάλες της βροχής που έπεφταν ορμητικά πάνω στα κλειστά παράθυρα.\nΚάποια στιγμή ο Ίαν της έδωσε ένα δεύτερο φιλί, πεταχτό και παιχνιδιάρικο αυτή τη φορά, και της είπε:\n-«Μα εσύ έχεις γίνει μούσκεμα! Ανέβα γρήγορα ν’ αλλάξεις γιατί δεν σε βλέπω να τη γλυτώνεις την πνευμονία! Άκου τι θα κάνουμε: Εσύ θα πας να φορέσεις κάτι πιο κατάλληλο και εγώ θα κάνω μερικά τηλέφωνα μια και έχασα την πτήση μου και θα πρέπει κάπως να τα μπαλώσω. Και μετά, βλέπουμε!\nΗ Χριστίνα σκούπισε τα δάκρυά της και γέλασε δυνατά:\n-«Αν ανοίξεις την τηλεόραση,» τον διαβεβαίωσε εκείνη, «θα δεις ότι η καταιγίδα που μόλις ξέσπασε είναι πολύ πιο βίαιη από ότι περίμεναν οι μετεωρολόγοι και αυτή τη στιγμή έχουν κλείσει αεροδρόμια, δρόμοι και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς. Είμαστε αποκλεισμένοι εδώ μέσα για το υπόλοιπο της ημέρας!»\nΑντί να της απαντήσει, ο Ιαν προτίμησε να σηκωθεί όρθιος και να σηκώσει ταυτόχρονα και την ίδια.\n-«Ολοταχώς για την κρεβατοκάμαρα!” της είπε προστακτικά, «και χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις σε παρακαλώ!»\nΕκείνη ξανάβαλε τα γέλια, ξέφυγε απ’ το αγκάλιασμά του, βγήκε απ' το σαλόνι και ανέβηκε άκοπα τη σκάλα νιώθωντας σαν να ταξίδευε πάνω στη ράχη ενός κύματος ανόθευτης ευτυχίας.\nΚοίταξε τον εαυτό της στον μεγάλο καθρέφτη του μπάνιου. Αντίκρισε το πρόσωπο μιας γυναίκας με ανοιχτόχρωμα μαλλιά και φωτεινά μάτια, σαράντα περίπου ετών, που εκείνη τη στιγμή της χαμογελούσε σκανταλιάρικα, όλο ζωντάνια. Η ζωή είχε γίνει όμορφη και πάλι. Είχε αποκτήσει την υπέροχη γεύση του απροσδόκητου που είχε μια φορά και έναν καιρό, την ευδαιμονική λάμψη μιας ολόδροσης νεότητας που δεν θα έσβηνε ποτέ. Ακριβώς όπως τότε, εκείνο το τόσο μακρινό καλοκαίρι του 1996, στη Γαύδο, όταν γνώρισε για πρώτη φορά τον άντρα που επρόκειτο να μετατραπεί στη μια και μοναδική αγάπη της ζωής της. Η ανάμνηση εκείνης της πρώτης φοράς ξεδιπλώθηκε σαν ένα πολύχρωμο υφαντό πάνω στις σκέψεις της, άνθισε σαν ένα ολόφρεσκο τριαντάφυλλο που δεν είχε χάσει τίποτα απ΄το γλυκό του άρωμα.\nΕίχε καταφύγει σ' εκείνο το μικρό νησί με την προσδοκία ότι μια σύντομη απομόνωση απ' την καθημερινότητα θα την χαλάρωνε ύστερα από μια αρκετά αγχώδη και κουραστική χρονιά. Είχε σουρουπώσει και εκείνη καθόταν στην άκρη του νερού, πάνω στην άμμο, κάπου στην έρημη και αχανή παραλία του Σαρακήνου. Η θάλασσα, χλιαρή και διάφανη, έγλειφε τα δάχτυλα των ξυπόλυτων ποδιών της μουρμουρίζοντας γλυκά, ο ουρανός, απέραντος και ανέφελος, έμοιαζε με το αστραφτερό εσωτερικό ενός ξεβρασμένου όστρακου. Τα πρώτα αστέρια είχαν ήδη αρχίσει να κολυμπούν μέσα στη διάφανη αγκαλιά του. Απέναντί της, πέρα απ' το κοιμισμένο πέλαγος διαγράφονταν οι κορυφογραμμές της Κρήτης, λουσμένες στο τελευταίο φως της ημέρας ενώ πίσω της, πίσω απ' την αμμουδιά της παραλίας, ξεκινούσε ένα δάσος από κέδρους με συσταμμένα κλαδιά και κορμούς που σχημάτιζαν παράξενα σχέδια. Εκείνη απολάμβανε τη γαλήνη και τη σιωπή της όμορφης εκείνης ώρας με μια θρησκευτική σχεδόν ευλάβεια, ενώ η σκέψη ότι εκείνη ήταν η νύχτα του μεσοκαλόκαιρου, η μικρότερη νύχτα του χρόνου, κλωθογύριζε στο μυαλό της ασταμάτητα, καθώς και η σκέψη ότι σύμφωνα με τις αρχαίες παραδόσεις των λαών ολόκληρου του κόσμου, ήταν μια νύχτα μαγική όπου τα σύνορα μεταξύ του κόσμου των ανθρώπων και του κόσμου των πνευμάτων, γίνονται διάφανα και ασαφή. Και τότε, τη στιγμή που έκλεινε τα μάτια της και έγερνε πίσω το κεφάλι της απολαμβάνοντας το μουρμουριστό νανούρισμα της θάλασσας, άκουσε την ευγενική φωνή κάποιου άγνωστου άνδρα να τη ρωτάει σε άψογα και καλλιεργήμενα αγγλικά:\n-”Με συγχωρείτε για την ενόχληση, αλλά μήπως τυχαίνει να γνωρίζετε κάποιο μέρος όπου θα μπορούσα να φάω κάτι και να κοιμηθώ απόψε;”\nΆνακάθισε ξαφνιασμένη και αντίκρισε έναν ψηλόλιγνο τύπο που ήταν ντυμένος με ένα μπεζ λινό πουκάμισο και μια μακριά βερμούδα. Ένας στρατιωτικός σάκος κρεμόταν απ' τους φαρδιούς του ώμους και φορούσε πεζοπορικά παπούτσια με σταυρωτά κορδόνια. Μια μάζα από κατσαρά μαλλιά που είχαν το χρώμα της άμμου και έμοιαζαν απελπιστικά ανεμοδαρμένα και ακατάστατα κάλυπτε το κεφάλι του ενώ μια μικρή γενειάδα στο ίδιο χρώμα φύτρωνε στα μάγουλα και το πηγούνι του. Το δεύτερο πράγμα που κατέγραψε το μυαλό της ήταν τα μάτια του, μεγάλα, ονειροπόλα και φωτεινά, στο χρώμα του γαλάζιου ουρανού, που την κοίταζαν γελαστά μέσα στο ρόδινο ημίφως του καλοκαιρινού σούρουπου. Και το τρίτο πράγμα που πρόσεξε ήταν η μύτη του: Ήταν δυνατή και αετήσια, πολύ αριστοκρατική, σχεδόν αρχαιοελληνική.\n-”Αν δεν έχετε εξασφαλίσει ήδη κάποιο κατάλυμα, θα δυσκολευτείτε αρκετά για να βρείτε κάτι για απόψε,” του εξήγησε, “Η τουριστική υποδομή αυτού του νησιού είναι μάλλον ανύπαρκτη!” Ευτυχώς τα αγγλικά της ήταν σχετικά καλά γιατί ήταν μια φανατική αναγνώστρια των βιβλίων της Jane Austen- o κύριος Darcy στο “Περηφάνεια και Προκατάλειψη” ήταν ο αγαπημένος της λογοτεχνικός ήρωας. Επίσης, της άρεσαν πολύ οι αγγλικές ταινίες εποχής οπότε ήταν αρκετά εξοικειωμένη με την καθαρόαιμη βρεταννική προφορά.\nΟ άγνωστος ξένος φάνηκε να ανησυχεί. “Μπορώ να καθίσω λιγάκι δίπλα σας;” τη ρώτησε και μετά, αφού εκείνη του έδωσε την άδειά της, καθησυχασμένη απ' τον ευγενικό τόνο της φωνή του, της είπε ότι τον έλεγαν Ιαν, Ιαν Φλάναγκαν. Της εξήγησε ότι ήταν ένας Ιρλανδός φοιτητής της αρχαιολογίας απ' το Πανεπιστήμιο του Κορκ και ότι έκανε ένα διετές μεταπτυχιακό πάνω στον Μινωικό πολιτισμό. Υποτίθεται ότι απόψε θα συναντούσε τα μέλη μιας ομάδας αρχαιολόγων απ' τη Θεσσαλονίκη και θα ξεκινούσε μαζί τους κάποια μελέτη πάνω στα υπολλείμματα ενός νεολιθικού οικισμού που είχε εντοπιστεί στη Γαύδο, αλλά όπως φαίνεται, είχε γίνει κάποιο μπλέξιμο της τελευταίας στιγμής και τελικά δεν θα ερχόταν κανείς από δαύτους μέχρι την επόμενη μέρα.\nΉταν γοητευτικός. Η μουσικότατη προφορά του, η κάπως παλιομοδίτικη αβρότητα στους τρόπους του και η εκλεπτυσμένη αυτοσυγκράτηση που επιδείκνυε ήταν μια ευχάριστη αλλαγή από οτιδήποτε είχε συναντήσει μέχρι τότε. Η Χριστίνα του πρότεινε να φάνε μαζί σε κάποια απ΄τις τρεις όλες κι όλες ταβέρνες της παραλίας που έπαιρναν ρεύμα από βενζικοκίνητες γεννήτριες μια και το νησί δεν ήταν ακόμα συνδεδεμένο με το εθνικό ήλεκτρικό δίκτυο. Εκείνος δέχτηκε με χαρά την πρόσκλησή της. Μια ώρα αργότερα, μετά από ένα πλούσιο γεύμα που περιλάμβανε χωριάτικες σαλάτες, χταποδάκι στα κάρβουνα και τοματοκεφτέδες, καθώς έπιναν ρετσίνα κάτω από το φως των αστεριών, η Χριστίνα διαπίστωνε ότι ένιωθε πολύ ευτυχισμένη, για πρώτη φορά μετά από πάρα πολύ καιρό.\nΟ Ίαν δεν ήταν απλά πολύ ευγενικός, ήταν και πνευματώδης, witty όπως λένε και οι εγγλέζοι και είχε να τις διηγηθεί ένα σωρό διασκεδαστικές ιστορίες γύρω απ' τη νυχτερινή ζωή του Δουβλίνου που την έκαναν να γελάσει με την ψυχή της. Της μίλησε για τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του, το πόσο πολύ επιθυμούσε να γίνει ακαδημαικός, ένας καθηγητής πανεπιστημίου σε κάποιο καλό πανεπιστήμιο που θα του επέτρεπε να ασχοληθεί εξ' ολοκλήρου με το όνειρο της ζωής του που ήταν η εξιχνίαση των μυστικών πτυχών της προιστορικής Κρήτης. Εκείνη του μίλησε για τη δική της ζωή, για το ενδιαφέρον που έτρεφε για τις εναλλακτικές θεραπείες πάνω στις οποίες φιλοδοξούσε να εργαστεί κάποτε επαγγελματικά, για τα μυστικά του ρέικι και της αρωματοθεραπείας και για την εκπληκτική ικανότητα της ανθρώπινης ψυχής να θεραπεύει το σώμα με τη δύναμη της πίστης. Του μίλησε για τα μαθήματα γιόγκα που έκανε και του ανέφερε τον τρόπο με το οποίο η σωστή αναπνοή μπορει να οδηγήσει κάποιον σε μια κατάσταση βαθιάς και πολύ θεραπευτικής χαλάρωσης και σ' ένα πνευματικό επίπεδο διευρυμένης συνειδητότητας.\nΕκείνος έμοιαζε να την ακούει με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Της εξήγησε πως πολλοί αρχαίοι λαοί κατά πάσα πιθανότητα τα γνώριζαν όλα αυτά και πως εξαιτίας αυτών των γνώσεων είχαν μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για τον χώρο και τον χρόνο από ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι που ζούσαν εγκλωβισμένοι σε μια γραμμική και ασφυκτική πραγματικότητα. Τη διαβεβαίωσε επίσης πως η αρχαία σοφία που είχε ακόμα διασωθεί ήταν σίγουρο ότι μια μέρα θα βοήθαγε τη σημερινή ανθρωπότητα να ξεφύγει απ' τα αυτοδημιούργητα αδιέξοδά της. Tης αφηγήθηκε κάποιους απ' τους θρύλους και τους μύθους της πατρίδας του και μίλησαν για νεράιδες και για ξωτικά και για το πόσο παράξενες ήταν οι ομοιότητες που υπήρχαν στις σχετικές αφηγήσεις και των δυο λαών τους που απείχαν γεωγραφικά τόσο πολύ ο ένας από τον άλλο. Ύστερα μίλησαν για εναλλακτικές καταστάσεις συνείδησης και για τα μυστήρια του σύμπαντος και μετά, όταν ολοκλήρωσαν το γεύμα τους, κατέληξαν να χορεύουν στην άδεια παραλία, κάτω απ' το φως των αστεριών, ακούγοντας μουσική απ' το φορητό CD-player, του Ίαν o οποίoς, όπως αποδείχτηκε, ήταν φανατικός ακροατής της χορευτικής τζαζ της δεκαετίας του '30 και '40. Ξεκίνησαν με το “cheek to cheek” του Fred Astaire, συνέχισαν με το “the very thought of you” της Billy Holiday και κάποια στιγμή προσπάθησαν να εκτελέσουν τις χορευτικές φιγούρες του ορχηστρικού “Into the groove” του Glenn Miller, χωρίς μεγάλη επιτυχία εντούτοις καθόσον η αφράτη αμμουδιά της παραλίας δεν θύμιζε σε τίποτα πίστα χορού.\nΣτη συνέχεια κολύμπησαν βαθιά μέσα στη θάλασσα, κάτω απ' τη λευκή λάμψη του φεγγαριού που είχε ανατείλει και κάποια στιγμή, κατέληξαν να κάνουν έρωτα στην άμμο, εκεί όπου το κύμα συναντούσε την ξηρά, με το πρώτο φως της αυγής. Το σύμπαν φάνηκε να συνομωτεί μαζί τους καθώς η ομάδα των αρχαιολόγων που περίμενε ο Ίαν έφτασε τελικά με τρεις μέρες καθυστέρηση. Ηταν τρεις υπέροχες μέρες και νύχτες με μπόλικο κολύμπι και βόλτες στις παραλίες του νησιού, λουκούλεια γεύματα, εξερευνήσεις και ολονύχτιες ερωτοτροπίες.\nΣτο τέλος των τριών εκείνων ημερών, όταν έφτασε η στιγμή που η Χριστίνα έπρεπε να επιστρέψει στην Αθήνα, κατάλαβε ότι για πρώτη φορά στη ζωή της ήταν αθεράπευτα και αμετάκλητα ερωτευμένη. Το ευτύχημα ήταν ότι και ο Ιαν ένιωθε ακριβώς το ίδιο οπότε αποχαιρετίστηκαν με παθιασμένα φιλιά και παρατεταμένα σφιχταγκαλιάσματα στο λιμανάκι της χώρας του νησιού. Ακολούθησε μια περίοδος ανταλλαγής ατελείωτων τηλεφωνημάτων και μακροσκελών επιστολών-το Ιντερνετ δεν είχε αναπτυχθεί ακόμα τόσο πολύ-και στη συνέχεια, εκείνος, επιδεικνύοντας μια αποφασιστικότητα που την άφησε ευχάριστα αποσβολωμένη, πήρε την κατάσταση στα χέρια του. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του σε χρόνο ρεκόρ, κατάφερε να βρει μια θέση Πανεπιστημιακού καθηγητή στην Αθήνα και μέσα στα επόμενα δέκαπέντε χρόνια είχε μετακομίσει μαζί της σ' ένα μικρό αλλά όμορφο σπίτι των βορείων προαστείων όπου ζούσε μαζί της αυτό που περιέγραφε πότε-πότε ως “τον προσωπικό του Παράδεισο”: Τη ζωή ενός αγαπητού από τους φοιτητές και του συναδέλφους του καθηγητή που συζούσε με τη δραστήρια και πανέμορφη διοκτήτρια ενός κέντρου εναλλακτικών θεραπειών με μεγάλη πελατεία.\nΗ Χριστίνα ξανακοιτάχτηκε στον καθρέφτη και αποφάσισε να γίνει όμορφη. Ξεντύθηκε βιαστικά, έκανε ένα γρήγορο ντους, σκουπίστηκε και επέστρεψε στην κρεβατοκάμαρα. Άκουσε τον Ίαν να μιλάει στο τηλέφωνο με το γνωστό δυναμικό και ευγενικό ταυτόχρονα τόνο φωνής που χρησιμοποιούσε όταν απευθυνόταν στους συναδέλφους του. Στη συνέχεια θα πρέπει ν' άναψε την τηλεόραση γιατί η ακατάσχετη φλυαρία της άρχισε ν' αντηχεί μέσα σ' ολόκληρο το σπίτι σαν απόμακρη παλίρροια.\nΆνοιξε την ντουλάπα όπου φύλαγε τα ρούχα της και δέκα λεπτά αργότερα, άρχισε να κατεβαίνει με μεγαλοπρέπεια την εσωτερική σκάλα του σπιτιού μεταμορφωμένη σε μια πολύ πειστική εκδοχή της Audrey Hepburn, ντυμένη μ' ένα αμάνικο μαύρο cocktail dress, μάυρες γόβες, διακριτικά κοσμήματα και βάψιμο και με τα μαλλιά της σηκωμένα ψηλά και δεμένα σ' ένα κομψό κότσο. Στα δάχτυλα του δεξιού της χεριού κρατούσε μια μακριά πιπέτα όπου είχε κολλήσει ένα τσιγάρο ενώ με το αριστερό άγγιζε το παραπέτο της σκάλας. Ήταν ένα στυλ που ήξερε ότι του άρεσε πάρα πολύ, καθώς το “Breakfast at tiffany's” ήταν μια απ' τις αγαπημένες του ταινίες. Και πραγματικά, εκείνη ακριβώς τη στιγμή ο Ιαν μπήκε στο χωλ, σκοπεύοντας προφανώς να ανέβει μέχρι τον πάνω όροφο για να μάθει τι ήταν αυτό που την κρατούσε κλεισμένη στο μπάνιο τόση πολύ ώρα. Μόλις την είδε, έμεινε ακίνητος, κοιτάζοντάς την έκθαμβος.\n-”Λοιπόν;” τον ρώτησε εκείνη μ' ένα εκθαμβωτικό χαμόγελο.\n-“Είσαι υπέροχη!” αναφώνησε εκείνος, “μια πραγματική θεά!” ”\nΕκείνη γέλασε ξέγνοιαστα, κατέβηκε τα τελευταία σκαλοπάτια της σκάλας με το στύλ μιας σταρ του κινηματογράφου και άπλωσε το χέρι της προς το μέρος του όλο λεπτότητα. Εκείνος φίλησε τα δάχτυλά της με σεβασμό και μετά της πρόσφερε το μπράτσο του σαν ένας πραγματικό τζέντλεμαν που επρόκειτο να τη συνοδεύσει σε κάποιον κοσμικό χορό.\nΜπήκαν στο σαλόνι και εκεί η Χριστίνα αντίκρισε την αναμμένη οθόνη της τηλεόρασης που αναμετάδιδε ειδήσεις απ' όλη τη χώρα. Σύμφωνα με τις εικόνες που παρήυλαναν η μια μετά την άλλη, ο καιρός είχε χειροτερεύσει τόσο πολύ που που περισσότεροι δρόμοι είχαν πλημμυρίσει, το ίδιο και τα αεροδρόμια ενώ ο απόπλους όλων των πλοίων εξαιτίας των δυνατών ανέμων.\nΟ Ίαν σταμάτησε να περπατάει, στράφηκε προς το μέρος της μ' ένα πλατύ χαμόγελο και της είπε:\n-”Όπως φαίνεται, για σήμερα θα είμαστε αποκλεισμένοι στο σπίτι μας. Πως προτείνετε να περάσουμε τη μέρα μας ωραία μου κυρία;”\nΕκείνη έμεινα σκεπτική για μια στιγμή, και μετά του απάντησε ως εξής:\n-”Θα ήθελες να μου παρουσιάσεις τη διάλεξη που έχεις ετοιμάσει για το συνέδριο στη Ζυρίχη; Μπορούμε να το δούμε σαν πρόβα. Εσύ θα είσαι ο ομιλητής, και εγώ το ακροατήριο σου!”\nΕκείνος την κοίταξε με κάποια αβεβαιότητα:\n- “Μα σου έχω ήδη αναπτύξει τις θεωρίες μου αμέτρητες φορές! Είσαι σίγουρη ότι δεν θα βαρεθείς;”\n- “Απόλυτα σίγουρη ” τον διαβεβαίωσε με ακλόνητη σιγουριά.\nΜέσα σε λίγα λεπτά της ώρας είχε πάρει στα χέρια του μια σειρά από χαρτιά με τις βασικές του σημειώσεις και άρχισε να περπατάει πάνω-κάτω μιλώντας δυνατά ενώ εκείνη, κουλουριασμένη σ' έναν καναπέ τον παρακολουθούσε μαγεμένη, ρουφώντας κυριολεκτικά τους έμπειρους κυματισμούς της φωνής του και απολαμβάνοντας τις εκφράσεις του προσώπου και τις δυναμικές κινήσεις των χεριών του. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ο δισκος της Φαιστού αποτελούσε στην πραγματικότητα μια καταγεγραμμένη αφήγηση των πρώτων μινωιτών ναυτικών που είχαν ταξιδέψει πέρα απ΄τις πύλες του Ηρακλέους, στον ατλαντικό ωκεανό, μέχρι τις ακτές της Κεντρικής Αμερικής. Εκείνη τον παρατηρούσε εκστατική. Δέκα πέντε χρόνια μετά την γνωριμία τους εκείνη την υπέροχη πρώτη νύχτα στη Γάυδο, η εμφάνισή του είχε αλλάξει τόσο πολύ που δύσκολα θα τον αναγνώριζε κανείς. Οι μακριές και ατίθασες μπούκλες και τα μπερδεμένα γένεια είχαν εξαφανιστεί και τη θέση τους είχαν πάρει κοντοκουρεμένα και καλοχτενισμένα μαλλιά που είχαν ήδη αποκτήσει τις γκρίζες ανταύγειες μιας όμορφης ωριμότητας. Στο φαρδύ και φωτεινό του μέτωπο είχαν χαραχτεί στοχαστικές γραμμές αλλά το βλέμμα του δεν είχε χάσει τίποτα από εκείνη την βελούδινη τρυφερότητα που τόσο πολύ την είχε συνεπάρει. Τα μάτια του, τα μεγάλα και ονειροπόλα εκείνα μάτια ενός Κέλτη βάρδου, έλαμπαν ακόμα κάθε φορά που την κοιτούσε. Όταν ολοκλήρωσε κάποια στιγμή την παρουσίασή του, της έκανε μια μικρή υπόκλιση και εκείνη τον χειροκρότησε ενθουσιασμένη.\n- “Η παρουσίασή σου είναι καταπληκτική και η επιτυχία σου εγγυημένη,” δήλωσε με σιγουριά, αν και εκείνη τη στιγμή ένιωσε ένα μικρό σπασμό πόνου καθώς θυμήθηκε ότι η συγκεκριμένη διάλεξη δεν επρόκειτο να λάβει χώρα ποτέ. Αλλά τι σημασία είχε αυτό εκείνη τη στιγμή; Τώρα ζούσε τη δεύτερη εκδοχή, στην οποία όλα είχαν πάει καλά.\n-”Νομίζεις;” τη ρώτησε εκείνος με ζέση, “λες ότι δεν θα βρουν τα επιχειρήματά μου παρατραβηγμένα και αστήρικτα;”\n-”Όχι βέβαια!” του απάντησε με ακλόνητη αυτοπεποίθηση, και για να επισφραγίσει τα λόγια της, σηκώθηκε όρθια, τον αγκάλιασε και τον φίλησε τρυφερά στο στόμα, μόνο και μόνο για να νιώσει για μια ακόμα φορά τη γλύκα του φιλιού του.\n-”Μα τότε, πρέπει να το γιορτάσουμε!” δήλωσε εκείνος κάπως ξέπνοα, ύστερα από το παρατεταμένο εκείνο φιλί.\n-”Και τι έχεις να μου προτείνεις;” τον ρώτησε εξίσου ξέπνοα η Χριστίνα.\n-”Προτείνω να χορέψουμε,” δήλωσε αυτός.\n- “Έχεις ακόμα εκείνο το σι ντι με το οποίο πρωτοχορέψαμε στη Γαύδο;” τον ρώτησε εκείνη. Ο Ιαν την κοίταξε ξαφνιασμένος και μετά της απάντησε ως εξής:\n-”Μα φυσικά. Το έχω πάντα μαζί μου. Πολλές φορές το ακούω και στο αμάξι.” Κινήθηκε σβέλτα μέχρι το στερεοφωνικό συγκρότημα που ήταν τοποθετημένο σε κάποιο απ' τα ράφια μιας μεγάλης βιβλιοθήκης, και ύστερα από λίγο οι χαρούμενες νότες του into the groove του glen miller πλημμύρισαν το σαλόνι επισκιάζοντας το υγρό μουρμουρητή της βροχής που έπεφτε με αμείωτη ένταση στα παράθυρα.\nΚαι εκείνοι άρχισαν να χορεύουν. Και ταυτόχρονα, μέσα της άρχισαν να χορεύουν οι αναμνήσεις, η πρώτη υπέροχη βραδυά που πέρασαν μαζί, ο παρατεταμένος αποχωρισμός τους στο λιμάνι της Γαύδου, τ' ατελείωτα γράμματα που έρχονταν με το ταχυδρομείο, σελίδες ολόκληρες πλημμυρισμένες απ' τον κομψό και καλλιγραφικό γραφικό του χαρακτήρα, τα μεταμεσονύχτια τηλεφωνήματα και η λαχτάρα με την οποία είχε πάει στο αεροδρόμιο για να τον υποδεχτεί όταν ξανάλθε στην Ελλάδα.\nΘυμήθηκε τις πρώτες διακοπές που έκαναν μαζί στην Ιταλία και στη Κροατία, τα ηλιόλουστα κανάλια της Βενετίας και τις γόνδολες που λικνιζόνταν στα περίτεχνα κανάλια της, τα τείχη του Ντουμπρόβνικ και τις άγριες ακτές της δυτικής Ιρλανδίας που είχαν επισκεφτεί την επόμενη χρονιά, τους περιπάτους τους στους λιθόστρωτους δρόμους και τις γέφυρες του Δουβλίνου, τα γέλια και τις αγκαλιές τους στο κρεβάτι ενός παλιομοδίτικου ξενοδοχείου, τα φιλιά και τις μυριάδες μικρές πράξεις της στοργής που πρόσφεραν ο ένας στον άλλο όλα αυτά τα χρόνια, όλες αυτές τις αναρίθμητες στιγμές της αγνής μαγείας. Κάποια στιγμή όμως το σι ντι έπαιξε όλα τα τραγούδια του και σταμάτησε να κινείται και εκείνοι έμειναν ακίνητοι, αγκαλιασμένοι, στο κέντρο του σαλονιού ν' αλληλοκοιτάζονται σιωπηλοί.\n-”Ζήσαμε μια όμορφη ζωή μαζί, έτσι δεν είναι;” τον ρώτησε ψιθυριστά.\n-”Μια πανέμορφη ζωή.” τη διόρθωσε εκείνος, “αλλά γιατί μιλάς σαν να πρόκειται να τελειώσει;”\nΜια μικρή ανατριχίλα την έσπρωξε να κολλήσει το αυτί της στο στήθος του και ν' ακούσει τους σταθερούς και ευδιάκριτους χτύπους της καρδιάς του. Ήταν και πάλι ζωντανός διαβεβαίωσε τον εαυτό της νοερά, και δεν επρόκειτο να τον χάσει ποτέ ξανά.\nΆρχισε να τον φιλάει με πάθος στο στόμα, ξανά και ξανά. Εκείνος πολύ γρήγορα ανταποκρίθηκε στις διαχύσεις της και ξαφνικά τη σήκωσε στην αγκαλιά του και φιλώντας την και αυτός, άρχισε να ανεβαίνει ένα-ένα τα σκαλοπάτια της σκάλας.\nΟ έρωτάς τους ήταν υπέροχος. Τα χάδια του χάραζαν φωτεινά μονοπάτια χαράς πάνω στο γυμνό της δέρμα, τα χείλη του εξερευνούσαν το σώμα της και κεντούσαν πάνω του ένα υφαντό γλυκύτατης ηδονής. Οι ψίθυροι και οι αναστεναγμοί της έβγαιναν αβίαστα και όταν άγγιξε τελικά την ιερή στιγμή της κορύφωσης, ένιωσε μια έκρηξη ανεξέλεγκτης χαράς, σαν να σπαρταρούσε στ΄αφρισμένα κύματα ενός ωκεανού ανόθευτης απόλαυσης την έκαιγε με την ένταση μιας ακαταμάχητης φωτιάς που δεν ήθελε να σβήσει ποτέ. Και όταν εξουθενώθηκε επιτέλους, έγειρε στην αγκαλιά του ιδρωμένη και γαλήνια, νιώθοντας ολόκληρη και πάλι, ζωντανή.\nΚάποια στιγμή ανασήκωσε το κεφάλι της, το στήριξε στην παλάμη του δεξιού της χεριου και τον κοίταξε αμίλητη. Εκείνος έμοιαζε να κοιμάται, το πρόσωπό του γαλήνιο και πανέμορφο, λουσμένο στο γκρίζο φως του έξω κόσμου που έμπαινε απ' τα παράθυρα τρεμουλιαστό, φιλτραρισμένο απ' τις σταγόνες της βροχής που σχημάτιζαν κάθετα ρυάκια στα βρεγμένα τζάμια. Το στήθος του ανεβοκατέβαινε αργά και ρυθμικά και η ανάσα έβγαινε αργή μέσα απ' τα μισάνοιχτα χείλη του σαν ένας μακρινός απόηχος κάποιας ωκεάνιας ακτής όπου έσπαγαν τα κύματα μιας απόμακρης θάλασσας.\nΗ Χριστίνα χάιδεψε απαλά το μέτωπο του Ιαν, όσο μπορούσε πιο ανάλαφρα για να μην τον ξυπνήσει και οι αναμνήσεις αναδύθηκαν για μια ακόμα φορά μέσα της σαν αθόρυβες φυσσαλίδες, ίδιες με μικρές αστραπές που περιείχαν εικόνες, μικρά στιγμιότυπα ενός παρελθόντος που δεν θα κατάφερνε ποτέ της να ξεχάσει.\nΞαναθυμήθηκε τη στιγμή που έτρεχε πανικόβλητη στον βρεγμένο δρόμο,έχοντας βγει από το σπίτι αλαφιασμένη απ' τον ήχο του κεραυνού και του φλεγόμενου δέντρου που συντριβόταν πάνω στην παγωμένη άσφαλτο, προειδοποιημένη από κάποιο σκοτεινό ένστικτο. Ξανάζησε τη στιγμή που αντίκρισε το αυτοκίνητο του Ιαν, τσακισμένο κάτω απ' τη μάζα των πυρακτωμένων κλαδιών, ίδιο με σπασμένο παιχνίδι που το τύλιγε ένα πέπλο κάτασπρων καπνών. Είχε καλύψει τρέχοντας τα τελευταία μέτρα που τη χώριζαν απ' το σημείο τη συμφοράς και αψηφώντας την πυρωμένη ανάσα της φωτιάς που απειλούσε να την καψαλίσει, είχε προσπαθήσει να ανοίξει την πόρτα του οδηγού που ήταν κλειδωμένη από μέσα. Και μετά, μέσα στο κόκκινο φως της φωτιάς που όλο και μεγάλωνε, αντίκρισε τον Ιαν.\nΑλλά αυτός δεν ήταν ο άντρας που αγαπούσε, ήταν μια τσακισμένη φιγούρα που έτρεμε αδύναμα γιατί κάποιο απ' τα χοντρά κλαδιά του δέντρου είχε διαπεράσει σαν ακόντιο την λεπτή λαμαρίνα της οροφής του αυτοκινήτου και είχε χωθεί στο στήθος του. Εκείνος πάλευε ν' ανασάνει σπασμωδικά και όταν έκείνη άρχισε να χτυπάει το τζάμι με τις γροθιές της, γύρισε αργά-αργά το κεφάλι του και την κοίταξε. Τα μάτια του είχαν γίνει τεράστια, βουτηγμένα σ' έναν ωκεανό απερίγραπτού πόνου και όταν μισάνοιξε το στόμα του για να ψιθυρίσει κάτι, ένας καταρράκτης από λαμπερό αίμα ξεπήδησε ανάμεσα απ' τα χείλη του και κάλυψε το στήθος του σαν κόκκινη πλημμύρα. Και καθώς τα μάτια του, τα υπέροχα εκείνα μάτια που φυλάκιζαν μέσα τους το φως ενός ανοιξιάτικου πρωινού, άρχισαν να χάνουν τη λάμψη τους και να μεταμορφώνονται σε άψυχα πετράδια, κατάφερε με τις τελευταίες του δυνάμεις να σηκώσει το χέρι του και ν' αγγίξει με την παλάμη του το τζάμι του αυτοκινήτου, σαν να προσπαθούσε την ύστατη εκείνη στιγμή να την αγγίξει για τελευταία φορά.\nΕκείνη άρχισε να ουρλιάζει καθώς η φωτιά μεγάλωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να την βομβαρδίζει με καφτερές σπίθες και πυρακτωμένα κάρβουνα και τότε ένα ζευγάρι χέρια που ήταν σκληρά και δυνατά τυλίχτηκαν γύρω της και την έσυραν μακριά απ' το αυτοκίνητο, τη στιγμή που η φωτιά το τύλιγε ολόκληρο και το μετέτρεπε σε μια μπάλα από τεράστιες φλόγες που τριζοβολούσαν εκκωφαντικά. Πάλεψε με όλη της τη δύναμη να ξεφύγει από τους καλοπροαίρετους βασανιστές της ακόμα και όταν εκείνοι την ξάπλωσαν και την έδεσαν στο μεταλλικό φορείο ενός ασθενοφόρου, ακόμα και όταν βυθίστηκε στο μπράτσο της η ατσάλινη βελόνα μιας ένεσης. Και σταμάτησε να παλέυει μόνο όταν ένιωσε έναν πύρινο κλοιό πόνου γύρω απ' το στήθος της που τη βύθισε στο σπλαχνικό βούρκο μιας εβένινης αναισθησίας.\nΚαι ύστερα άρχισε ο κατήφορος. Στο νοσοκομείο της είπαν ότι είχε πάθει έμφραγμα. Η καρδιά της είχε αποδειχτεί πολύ πιο αδύναμη απ΄το φυσιολογικό, εξαιτίας κάποιου εκ γενετής ελλατώματος κατά τα φαινόμενα, και από εδω και εμπρός θα έπρεπε να προσέχει τον εαυτό της, να μην αγχώνεται πολύ, να μην κουράζεται και να παίρνει σε καθημερινή βάση κάποια χάπια. Ακολούθησε μια πλειάδα ψυχολόγων, συγγενών και φίλων που προσπάθησαν να την παρηγορήσουν αλλά όσο κι αν προσπαθούσε να τους ακούσει, υπήρχε πάντοτε ένας γυάλινος τοίχος θλίψης και παραίτησης που δεν επέτρεπε στα λόγια τους να την αγγίξουν. Το ειλικρινές ενδιαφέρον και οι περιποιήσεις τους δεν κατάφερναν να τη ζεστάνουν γιατί το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί, ξανά και ξανά, ήταν ότι όλα είχαν τελειώσει, ότι είχε χάσει τα πάντα μέσα σε μια γρήγορη στιγμή, τα γέλια μέσα στο τρυφερό σκοτάδι, τα όμορφα ηλιβασιλέματα, τα πρωινά όπου το πρώτο πράγμα που αντίκριζε ήταν το πρόσωπο του άντρα που αγαπούσε, οι μικρές πράξεις της στοργής του που έμοιαζαν με πολύχρωμα αγριολούλουδα που ομόρφαιναν την κάθε της στιγμή, η γλύκα της βροχής μέσα απ΄το υγρό παράθυρο του αυτοκινήτου του ένα βράδυ που επέστρεφαν από κάποιο εστιατόριο, η αδημονία που ένιωθε στ' αεροδρόμια όταν περίμενε την άφιξή του, τα κυριακάτικα πρωινά και οι μικρές αποδράσεις τους στην εξοχή.\nΌσο κι αν είχε προσπαθήσει να γεμίσει τη ζωή της με καινούργια πράγματα για να πάψει να θυμάται, υπήρχε κάτι που είχε ανοίξει μέσα της και έμοιαζε με απύθμενο τεκτονικό ρήγμα, μια κοσμική μαύρη τρύπα που κατάπινε τα πάντα και άφηνε στη θέση τους μια παγερή και απαίσια μοναξιά.\nΎστερα από πέντε χρόνια ασταμάτητης πάλης παραιτήθηκε και το μόνο πράγμα που την εμπόδιζε από το να θέσει τέρμα στη ζωή της ήταν ότι ο ιδιος ο Ιαν, αν τη παρακολουθούσε από κάπου, δεν θα ήθελε να τη δει να κάνει κάτι τέτοιο στον εαυτό της. Αλλά μετά έμαθε για την καινοτόμα μέθοδο της Δεύτερης Εκδοχής. Ήταν μια καινούργια τεχνική που εφάρμοζε πιλοτικά ένα ιδιωτικό ινστιτούτο ψυχικής υγιεινής που θα της πρόσφερε τη δυνατότητα να ξαναζήσει το τραυματικό εκείνο επεισόδιο μέσα σε μια κατάσταση βαθιά ύπνωσης, μόνο που τώρα θα είχε τη δυνατότητα να το ξαναπλάσει όπως ήθελε εκείνη με τη φαντασία της και να ξεπεράσει έτσι το συναισθηματικό του αντίκτυπο. Και να΄την τώρα, ξαπλωμένη στο κρεβάτι κάποιου νοσοκομειακού θαλάμου, κάπου στον πραγμαρτικό κόσμο και την ίδια στιγμή, ξαπλωμένη δίπλα στον αγαπημένο της, κάπου μέσα στο μυαλό της.\nΕκείνη τη στιγμή όμως, καθώς τον έβλεπε κοιμισμένο δίπλα της, το δεξί του χέρι τυλιγμένο γύρω από την πλάτη της σαν να φοβόταν μήπως την χάσει, κάτι αναδεύτηκε μέσα της. Κάτι που σκίρτησε προειδοποιητικά. Έσκυψε και τον φίλησε στα χείλη και εκείνος άνοιξε τα μάτια του και την κοίταξε με βλέμμα υγρο και ευτυχισμένο.\n-”Θα ήθελα η σημερινή μέρα να μην τελειώσει ποτέ,” της ψιθύρισε, “θα ήθελα να μπορούσαμε να μείνουμε έτσι για πάντα, μέχρι να τελειώσει ο χρόνος!”\n-”Και αυτό γίνεται,” του ψιθύρισε και όταν ο Ιαν έσμιξε τα φρύδια του απορημένος, άγγιξε τα χείλη του με το δάχτυλό της.\n-”Μη μιλάς,” του είπε, “ξανακοιμίσου και να ξέρεις ότι εγώ δεν πρόκειται να φύγω ποτέ από κοντά σου. Από εδω και εμπρός θα είμαστε για πάντα μαζί.”\nΜετά ξαναφώλιασε στην πλατιά του αγκαλιά και ένιωσε τα μπράτσα του να τυλίγονται γύρω της. Έκλεισε τα μάτια της και συγκεντρώθηκε στο σώμα της, στο στήθος της που μέσα του μπορούσε να νιώσει την καρδιά της να χτυπάει κάπως άρρυθμα, να τρέμει αδύναμα σαν ένα πληγωμένο ζωάκι που κουλουριαζόταν καρτερικά, προσπαθώντας να ξεφύγει από τους πόνους που το βασανίζαν. Είχε πάψει να παίρνει τα καρδιοτονωτικά χάπια που της είχαν γράψει οι γιατροί εδώ και μια βδομάδα και το αποτέλεσμα είχε αρχίσει να γίνεται αισθητό. Οι καρδιακοί της παλμοί είχαν γίνει αδύναμοι και ασταθείς. Τώρα που βρισκόταν σε κατάσταση βαθιά ύπνωσης θα κατάφερνε άραγε να τους σταματήσει εντελώς;\nΠήρε βαθιές ανάσες και άρχισε να μετράει αντίστροφα. Και καθώς το έκανε αυτό το ίδιο της το μυαλό άρχισε με τη σειρά του να ταξιδεύει προς τα πίσω, μέχρι που έπέστρεψε στις ευτυχισμένες στιγμές του χαμένου παρελθόντος και έτσι ξαναβρέθηκε για μια ακόμα φορά στην αστροφώτιστη παραλία της Γαύδου, ξανάκουσε την απαλή φωνή της Billy Holiday, μύρισε την αλμύρα της θάλασσας και αντίκρισε την χαμογελαστή φιγούρα του Ιαν.\nΕκείνος την αγκάλιασε και τα χείλη του ενώθηκαν με τα δικά της. Τ' αυτιά της γέμισαν απ' το απαλό μουρμουρητό της θάλασσας και όταν ξανάκλεισε τα μάτια της, αφέθηκε για πάντα στο χλιαρό σκοτάδι της μαγικής εκείνης νύχτας και μετά, από κάπου πολύ μακριά, από κάποιο άλλο σύμπαν θα'λεγε κανείς, άκουσε τον εαυτό της να ψιθυρίζει απαλά:\n- “Μαζί, για πάντα.”\nΕρρίκος Σμυρναίος, Copyright Ιανουάριος 2011\nΑναρτήθηκε από Ξωτικό-νεραιδόπαρμένος Φαντασιόπληκτος Με Οργιώδης Φαντασία Συγγραφέας στις 4:54 μ.μ.\nΞωτικό-νεραιδόπαρμένος Φαντασιόπληκτος Με Οργιώδης Φαντασία Συγγραφέας 5 Απριλίου 2011 - 4:54 μ.μ.\nΈνα διήγημα? Μια προσωπική Εμπειρία? Σίγουρα όμως καλογραμμένο και απροσδόκητο..για πολλοστή φορά μπράβο Ερικ, μου άρεσε τρομερά, και με έκανε μετά από πολύ καιρό να ξαναζήσω δικές μου καταστάσεις..\nΑνώνυμος 5 Απριλίου 2011 - 5:20 μ.μ.\nΚαι εγω σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνεις να μοιράζομαι τις μικρές μου δημιουργίες με όλους όσους έχουν την καλή θέληση και την υπομονή να τις διαβάζουν!\nΑνώνυμος 14 Απριλίου 2011 - 9:48 μ.μ.\nΕρρίκο εκπληκτικός όπως πάντα. Ξέρεις και προσωπικά την γνώμη μου. Θεωρώ πως πρέπει να συνεχίσεις να γράφεις έτσι. Επίσης λάτρεψα την φωτογραφία!!!!\nΑνώνυμος 15 Απριλίου 2011 - 6:13 π.μ.\nΣε ευχαριστώ πολύ για το ευγενικό σχόλιο. Όπου να΄ναι τελειώνω και ένα άλλο κείμενο σχετικό με τις περιπέτειες αυτού του μοιραίου ζευγαριού!\nBacillus 22 Απριλίου 2011 - 6:37 μ.μ.\nΜπραβο Ερρικο! Φοβερο κειμενο.\nΑναμενω τη Συνεχεια...\nΑνώνυμος 30 Απριλίου 2011 - 1:08 π.μ.\nΣε ευχαριστώ πολύ για τον έπαινο. Η συνέχεια, ή μάλλον ένα prequel, έχει ήδη αποσταλεί στον συντονιστή και ιδιοκτήτη του blog και κάποια στιγμή θα αναρτηθεί.\nΕύχομαι να έχεις ένα πολύ καλό σαββατοκύριακο.\nδεσποινα καραλη 26 Ιουνίου 2012 - 6:46 μ.μ.\nΤί υπέροχο γραπτό...!... Οι περιγραφές του, είναι με πολύ όμορφη, λογοτεχνική γλώσσα, που "στολίζουν" , "γεμίζουν" το κείμενο....!\nΗ δράση, τα συναισθήματα, οι εξελίξεις, παρουσιάζον ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον αναγνώστη, κι΄ο έρωτας -αχ αυτός ο έρωτας -πλημμυρίζει την καρδιά....!!!\nΜπράβο ΄Έρικ...!... Καλό απόγευμα...\nΑπορίες Τρελού...Απορίες Όλων


Χρήσιμα tips για μεγαλύτερη ασφάλεια στο ίντερνετ\nΥπάρχουν πολλοί hackers εκεί έξω. Καλό είναι να μην πλησιάσουν τους λογαριασμούς σου.\nΠριν μερικά χρόνια, στην Ελλάδα τουλάχιστον, υπήρχε πολύς κόσμος που φοβόταν να κάνει ηλεκτρονικές συναλλαγές ή ακόμη και να δώσει το τηλέφωνό του. Σήμερα, που όπως είναι γνωστό βρισκόμαστε υπό συνεχή παρακολούθηση, δεν υπάρχει λόγος για τέτοιου είδους φοβίες - το παιχνίδι είναι ήδη χαμένο. Επειδή, όμως, κυκλοφορούν πολλοί hackers εκεί έξω που μοναδικό σκοπό έχουν να σε εκμεταλλευτούν, ακολουθούν μερικές συμβουλές για το πώς μπορείς να προστατεύσεις τους λογαριασμούς σου από αυτούς.\nΑνοίξε το Google Account, κάνε κλικ στο "Security". Εκεί θα δεις στο "Devices" όλες τις συσκευές που έχουν πρόσβαση στον λογαριασμό σου. Αν υπάρχει κάποια που δεν αναγνωρίζεις και τη θεωρείς ύποπτη, μπορείς πολύ απλά πατώντας πάνω στις τρεις τελείες να επιλέξεις το "Delete".\nΠήγαινε στο Apple account, κάνοντας scroll down στη σελίδα θα δεις την επιλογή Devices όπου αναγράφονται τα laptops, smarthphones και iPads που έχουν πρόσβαση στον λογαριασμό. Για να κάνεις log out από μία συσκευή, κάνε κλικ πάνω της, και ύστερα επέλεγε "Remove from account".\nΠήγαινε στον λογαριασμό σου στο Facebook, πάνω δεξιά υπάρχει ένα βελάκι που δείχνει προς τα κάτω, κάνε κλικ σε αυτό και επίλεξε στη συνέχεια την επιλογή "Settings". Μετά έχει έρθει η ώρα να κάνεις κλικ στο "Security and access", όπου πατώντας πάνω στις τρεις τελείες μπορείς να επιλέξεις την επιλογή "Disconnect" αν κάποια συσκευή σου φαίνεται ύποπτη.\nΠατά τις τρεις γραμμές πάνω δεξιά, κάνεις κλικ στο "Settings" κάτω αριστερά, επιλέγεις το "Security", μετά το "Login Activity", και εκεί βλέπεις έναν διαδραστικό χάρτη από ποια σημεία και ποιες συσκευές έχει συνδεθεί στον λογαριασμό σου. Αν υπάρχει κάποια καταγραφή που δε σου θυμίζει κάτι, καλό θα ήταν να τη σβήσεις, πατώντας πάνω στις τρεις τελείες και κάνοντας "Log Out".\nΠατάς πάνω δεξιά το βελάκι και στη συνέχεια επιλέγεις Account. Ύστερα στο τμήμα "Settings" υπάρχει η επιλογή Recent device streaming. Εκεί, αν παρατηρήσεις κάτι παράξενο δεν μπορείς να κάνεις Log out από την ύποπτη συσκευή, μπορείς όμως να πας στην προηγούμενη οθόνη και να επιλέξεις "Exit all devices".\nFACEBOOK ΙΝΤΕΡΝΕΤ GOOGLE ΑΣΦΑΛΕΙΑ INSTAGRAM


Blinded by the Light – Tanweer\nΔραματική / Κωμωδία / Μουσική\nΑπό τη δημιουργό Γκουρίντερ Τσάντα (Bend It Like Beckham) έρχεται η απολαυστική ταινία Blinded by the Light, που αντλεί έμπνευση από τη μουσική και τους στίχους των διαχρονικών τραγουδιών του Μπρους Σπρίνγκστιν.\nΜία αισιόδοξη ιστορία θάρρους, αγάπης, ελπίδας, οικογενειακών δεσμών, αλλά και της μοναδικής ικανότητας της μουσικής να εξυψώνει το ανθρώπινο πνεύμα, που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Σάντανς και έκλεψε τις καρδιές κοινού και κριτικών.\nΛούτον, Αγγλία, 1987. Ο Τζάβιντ (Βιβέικ Κάλρα), ένας βρετανός έφηβος πακιστανικής καταγωγής, μεγαλώνει εν μέσω φυλετικών και οικονομικών αναταραχών και γράφει ποίηση προκειμένου να «ξεφύγει» από τη μισαλλοδοξία που μαστίζει την πόλη του και από την αυστηρότητα του συντηρητικού πατέρα του. Όταν ένας συμμαθητής του τον «μυεί» στη μουσική του Μπρους Σπρίνγκστιν, ο Τζάβιντ βρίσκει τις ομοιότητες ανάμεσα στη ζωή της εργατικής τάξης και τους δυνατούς στίχους του Μπρους. Σύντομα, ο Τζάβιντ ανακαλύπτει μία καθαρτική διέξοδο για ν΄ ακολουθήσει τα όνειρά του και να εκφραστεί με τη δική του, μοναδική φωνή.\nΣκηνοθεσία : Γκουρίντερ Τσάντα\nΠρωταγωνιστούν : Βιβέικ Κάλρα, Κάλβιντερ Γκιρ, Μίρα Γκανάτρα, Νελ Γουίλιαμς, Άαρον Φαγκούρα, Χέιλι Άτγουελ, Ντιν-Τσαρλς Τσάπμαν


ArtTable | Βιέννη: Πού τρώνε οι ντόπιοι τα Χριστούγεννα;\nΣτέκι με άρωμα ιστορίας και ζωντανή ατμόσφαιρα, στο παλαιότερο συγκρότημα κτιρίων της πόλης που κάποτε στέγαζε λουτρά. Από το 1987 αποτελεί το καλύτερο μέρος για να γευτείς fladen, ένας είδος ψωμιού που γεμίζουν με διάφορα νόστιμα πράγματα, το οποίο μπορείς να δεις να ψήνεται μπροστά σου στην ανοιχτή φωτιά του πέτρινου φούρνου. Συνοδεύεται τέλεια με την σπιτική μπύρα τους. Kleeblattgasse 5, kolar-beisl.at\nΠαρόλο που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, πρόκειται για ένα εστιατόριο που ελάχιστοι τουρίστες γνωρίζουν. Σύμφωνα με τους γνώστες, δεν υπάρχει καλύτερο μέρος για να δοκιμάσεις μια μεγάλη ποικιλία από πιάτα και ποτά που σχετίζονται με τα δύο πιο συνηθισμένα προϊόντα της Αυστρίας: τα μήλα και τις πατάτες. Στο μενού θα βρείτε από χυμούς και κρασιά από μήλο μέχρι ψητές γεμιστές πατάτες και διάφορα άλλα δημιουργικά πιάτα σε γενναιόδωρες μερίδες. Riemergasse 16, jonathan-sieglinde.com\nΕλάχιστα έχουν αλλάξει από τη δεκαετία του '50, όταν και ανακαινίστηκε αυτό το κλασικό coffee house που μετράει πάνω από 100 χρόνια ζωής. Το μόνο που σε επαναφέρει στο παρόν είναι τα laptops των φοιτητών από την Ακαδημία Καλών Τεχνών που βρίσκεται δίπλα. Στον ψηλοτάβανο χώρο του με τις 50’s πολυθρόνες μπορείς να αράξεις με τις ώρες, πίνοντας τον ένα καφέ melange μετά τον άλλο ενώ διαβάζεις εφημερίδες απ' όλο τον κόσμο. Stubenring 24, www.prueckel.at\nΑυτό το παραδοσιακό βιεννέζικο Beisl (όπως ονομάζονται οι μικρές παμπ που βρίσκονται σε κάθε σημείο της Βιέννης) βρίσκεται στο νότιο άκρο της District 1, κρυμμένο στην άκρη της συμβολής δύο δρόμων, με ένα μικρό «κήπο» ανάμεσά τους. Με ζεστό ξύλινο διάκοσμο, ευχάριστη ατμόσφαιρα και καλό φαγητό είναι ένα μέρος που σίγουρα πρέπει να επισκεφθείς αν αναζητάς μια αυθεντική βιεννέζικη γαστρονομική εμπειρία που δεν θα σου κοστίσει πολλά. Δοκιμάστε το schinkenfleckerl (πιάτο ζυμαρικών με λάχανο και ζαμπόν) και για επιδόρπιο τα knödel. Postgasse 15, www.czaak.com\nΔεν είναι εύκολο να θυμηθείς το όνομά του, αλλά αν το επισκεφτείς θα το θυμάσαι σίγουρα για καιρό και θα επιστρέψεις. Οι ντόπιοι έρχονται εδώ για μικρά, νόστιμα ανοιχτά σάντουιτς (με σαρδέλα, πιπεριές, καπνιστό ζαμπόν κ.ά.), τα οποία συνοδεύουν με μπύρα. Από τα πιο νόστιμα σνακ που θα δοκιμάσετε στην πόλη. Dorotheergasse 1, www.trzesniewski.at\nΜικρό cosy μπιστρό με τοπική κουζίνα στο ιστορικό κέντρο, στην παλιά πόλη. Τα τραπέζια του γεμίζουν 30something Βιεννέζους που προτιμούν τις παραδοσιακές αξίες και την τοπική κουζίνα. Τα καλοκαίρια η αυλή του είναι από τις πιο δροσερές της πόλεις. Ζητήστε να δοκιμάσετε μερικά από τα αυστριακά κρασιά που υπάρχουν στην κάβα του. Λίγα αλλά καλά. Zugang Breitegasse 4, Museumsplatz 1, www.glacisbeisl.at\nΣτο 19ο διαμέρισμα της Βιέννης, αποτελεί τέλειο παράδειγμα εστιατορίου με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, που σε κάνει να αισθάνεσαι μακριά από τη βαβούρα της πόλης. Βιεννέζοι σεφ μαζί την οικογένειά τους έρχονται εδώ για δείπνο με σνίτσελ, backhendl (ένα διάσημο τοπικό πιάτο με τηγανητό κοτόπουλο) και καλό ντόπιο κρασί. Ambrustergasse 5, www.zimmermanns.at


www.pozarnews.gr: Η μεγάλη συνεργασία του Φ.Ο. Αριδαίας με τους Unboxholics για τη δημιουργία δικτύου παροχής πρώτων βοηθειών σε άτομα που υφίστανται καρδιακή ανακοπή προχώρησε ένα ακόμα βήμα !!!\nΗ μεγάλη συνεργασία του Φ.Ο. Αριδαίας με τους Unboxholics για τη δημιουργία δικτύου παροχής πρώτων βοηθειών σε άτομα που υφίστανται καρδιακή ανακοπή προχώρησε ένα ακόμα βήμα !!!\nΑνώνυμος 3 Οκτωβρίου 2019 - 5:38 μ.μ.\nΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΟΧΙ Ο ΓΛΥΚΟΥΛΗΣ ...ΕΒΑΛΕ ΚΑΜΙΑ ΔΡΑΧΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ ; ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ;


Ενας στους τέσσερις Ελληνες δεν εμπιστεύεται τα εμβόλια | ΥΓΕΙΑ | iefimerida.gr\nΕνας στους τέσσερις Ελληνες δεν εμπιστεύεται τα εμβόλια\nΗ Ελλάδα είναι ανάμεσα στις χώρες με τη λιγότερη εμπιστοσύνη στα εμβόλια διεθνώς.\nΤο ποσοστό αυτό (25%) είναι υπερδιπλάσιο από τον μέσο όρο παγκοσμίως (12%) των ανθρώπων που βλέπουν τα εμβόλια με μισό μάτι.\nΟι επιστήμονες -με τη βοήθεια του διεθνούς οργανισμού ερευνών WIN/Gallup International- ανέλυσαν δειγματοληπτικά τις απόψεις σχεδόν 66.000 ανθρώπων σε 67 χώρες, σχετικά με το κατά πόσο τα εμβόλια είναι ασφαλή, σημαντικά, αποτελεσματικά και συμβατά με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους.\nΤο ποσοστό έλλειψης εμπιστοσύνης της Ελλάδας (25%) είναι ίδιο με τις Ιαπωνίας και λίγο μικρότερο της Ρωσίας (28%).\nΣτο άλλο άκρο, μόνο το 1% των κατοίκων στο Μπαγκλαντές, στη Σαουδική Αραβία και στην Αργεντινή θεωρούν ανασφαλή τα εμβόλια.\n«Είναι εντυπωσιακό ότι η Ευρώπη ξεχωρίζει ως η περιοχή με τον μεγαλύτερο σκεπτικισμό σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων.\nΔεν μπορούμε να υποτιμήσουμε την επιρροή που μπορεί αυτό να έχει και σε άλλες χώρες του κόσμου», δήλωσε η υπεύθυνη της μελέτης δρ Χάιντι Λάρσον.\nΌσον αφορά τις θρησκείες, καμία δεν σχετίζεται συστηματικά με αρνητική στάση απέναντι στα εμβόλια, αν και μεμονωμένες θρησκευτικές ομάδες έχουν τέτοια στάση.\nΕπίσης, σύμφωνα με την έρευνα, οι ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών) σε όλο τον κόσμο έχουν τις πιο θετικές απόψεις για τα εμβόλια, σε σχέση με τις άλλες ηλικιακές ομάδες.\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ εμβόλια


Μηχανή κοπής με λέιζερ αλουμινίου - Laser ACCURL\nΓια το μηχάνημα κοπής ινών με λέιζερ, είναι δημοφιλές στο χώρο επεξεργασίας μετάλλων. Όπως γνωρίζετε, η διαφορετική ισχύς λέιζερ μπορεί να κόψει διαφορετικό πάχος.\nΠρώτον, ελέγξτε τις παραμέτρους κοπής της κοπής αλουμινίου:\nΜέγιστο όριο κοπής: Αλουμίνιο\nΔεύτερον, για το Αλουμίνιο, αυτό είναι ένα είδος υψηλής ανακλαστικότητας υλικού.\nΑν χρειαστεί να κόψετε υλικά υψηλής αντανάκλασης, αλουμινίου, αργύρου, ορείχαλκου, καλύτερα να επιλέγετε την πηγή λέιζερ Nlight.\nΥπάρχουν τρία αξιόπιστα είδη πηγής λέιζερ. Το Fisrt είναι το Γερμανικό IPG, το δεύτερο είναι το κινέζικο Raycus, το τρίτο είναι το αμερικανικό Nlight.\nΠοιες είναι οι διαφορές μεταξύ των τριών πηγών λέιζερ;\nΓια το IPG, είναι ο Νο.1 στον τομέα της πηγής λέιζερ ινών σε όλο τον κόσμο. Ο Raycus είναι ο Νο.1 στην Κίνα.\nΠρώτον για το IPG και το Raycus, το IPG είναι πραγματικά σταθερό, αλλά ξέρετε, το IPG, πρέπει επίσης να εισαγάγουμε από τη γερμανική γλώσσα, οπότε η τιμή είναι υψηλότερη από τον Raycus.\nΓια τον Raycus, η σταθερότητα είναι σχεδόν όπως το IPG, αλλά γίνεται στην Κίνα, χωρίς φόρο εισαγωγής, η τιμή είναι πιο ανταγωνιστική από την IPG.\nΤέλος, το Nlight, είναι ειδικά για την κοπή των υλικών υψηλής απόλαυσης. Γιατί υπάρχει ένα ακόμα προστατευτικό ανακλαστικό λέιζερ, όταν κόβετε το Αλουμίνιο, το ορείχαλκο, το ασήμι, θα βλάψει την πηγή λέιζερ από το ανακλαστικό λέιζερ.\nΈτσι, ο χρόνος ζωής της πηγής λέιζερ δεν θα είναι πολύ μακρύτερος και εύκολος να καταρρεύσει, ο ρυθμός αποτυχίας πρέπει να είναι υψηλότερος.\nΑυτό είναι από το τμήμα δοκιμών μας ανατροφοδότηση σύμφωνα με πολλές φορές κοπής.\nΔιαφορετικά υλικά με διαφορετικές δυνατότητες κοπής ισχύος λέιζερ:\nΜέγιστο όριο κοπής: ανοξείδωτο ατσάλι ανθρακούχο χάλυβα Αλουμίνιο Ορείχαλκος\nΌλα τα μέταλλα αντανακλούν τις δέσμες λέιζερ CO2, μέχρις ότου επιτευχθεί κάποια τιμή κατωφλίου πυκνότητας ισχύος. Το αλουμίνιο είναι πιο ανακλαστικό από το χάλυβα C-Mn ή από ανοξείδωτο χάλυβα και έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει βλάβη στο ίδιο το λέιζερ. Οι περισσότερες μηχανές κοπής λέιζερ χρησιμοποιούν μια δέσμη λέιζερ ευθυγραμμισμένη κανονικά με ένα επίπεδο φύλλο υλικού. Αυτό σημαίνει ότι εάν η δέσμη λέιζερ ανακλάται από το επίπεδο φύλλο μπορεί να μεταδοθεί πίσω μέσω των οπτικών παραδόσεων δέσμης, και μέσα στο ίδιο το λέιζερ, ενδεχομένως προκαλώντας σημαντική ζημιά. Αυτή η αντανάκλαση δεν προέρχεται εξ ολοκλήρου από την επιφάνεια του φύλλου, αλλά προκαλείται από το σχηματισμό λιωμένης δεξαμενής που μπορεί να είναι πολύ ανακλαστική. Για τον λόγο αυτό, ο απλός ψεκασμός της επιφάνειας του φύλλου με μια μη ανακλαστική επίστρωση δεν θα εξαλείψει τελείως το πρόβλημα. Κατά γενικό κανόνα, η προσθήκη στοιχείων κραματοποίησης μειώνει την ανακλαστικότητα του αλουμινίου στο λέιζερ, οπότε το καθαρό αλουμίνιο είναι πιο δύσκολο να επεξεργαστεί από ένα πιο παραδοσιακό κράμα σειράς 5000.\nΜε καλές, συνεχείς παραμέτρους κοπής, η πιθανότητα αντανάκλασης μπορεί να μειωθεί σχεδόν στο μηδέν, ανάλογα με τα χρησιμοποιούμενα υλικά. Ωστόσο, είναι ακόμα απαραίτητο να αποφευχθεί η πρόκληση ζημιών στο λέιζερ κατά την ανάπτυξη των συνθηκών ή σε περίπτωση που κάτι δεν συμβαίνει με τον εξοπλισμό. Το "σύστημα κοπής αλουμινίου" το οποίο χρησιμοποιεί περισσότερο σύγχρονο εξοπλισμό είναι στην πραγματικότητα ένας τρόπος προστασίας του λέιζερ και όχι μια καινοτόμος τεχνική κοπής. Αυτό το σύστημα συνήθως παίρνει τη μορφή ενός συστήματος ανάκλασης της οπίσθιας όψης, το οποίο μπορεί να ανιχνεύσει εάν ανακλάται υπερβολικά η ακτινοβολία λέιζερ πίσω από το οπτικό σύστημα. Αυτό συνήθως σταματάει αυτόματα το λέιζερ, πριν προκληθούν σημαντικές ζημιές. Χωρίς αυτό το σύστημα υπάρχουν κίνδυνοι με την επεξεργασία αλουμινίου, καθώς δεν υπάρχει τρόπος να ανιχνευθεί εάν συμβαίνουν δυνητικά επικίνδυνες ανακλάσεις.\nΣημείωση: Ελέγχετε πάντοτε με τον προμηθευτή λέιζερ ότι το σύστημα έχει σχεδιαστεί για την επεξεργασία αλουμινίου πριν επιχειρήσετε να το κόψετε. Ορισμένα άλλα υλικά, όπως ο ορείχαλκος, μπορεί επίσης να απαιτούν το σύστημα προστασίας από τον οπίσθιο προβληματισμό, επομένως είναι επίσης σκόπιμο να συμβουλευτείτε τον προμηθευτή πριν επεξεργαστείτε οποιοδήποτε νέο υλικό.\n4000W ανοξείδωτο χάλυβα λαμαρίνα ίνα λέιζερ κοπή λέιζερ ...\nκαλή τιμή βιομηχανία μοντέλο 750w 1000w σωλήνα laser cuttin λέιζερ ...\nζεστό πώληση cnc ίνα λέιζερ κοπής μηχανή μετάλλων λέιζερ κοπή ...\ncnc ίνα 1000W λέιζερ κοπής μηχανή για ανθρακούχο χάλυβα 3000x ...\nμηχανή κοπής με ίνες λέιζερ για ανοξείδωτο χάλυβα, αλουμίνιο\nLaser λέιζερ Accurl για κοπή φύλλων και τμημάτων μεγέθους 300 ...\n1000W 2000W λέιζερ μέταλλο κοπής εργοστάσιο Τιμή εργοστάσιο\n500W 750W 1000W 1500W 2000W 3000W 4000W μηχάνημα κοπής με λέιζερ μεταλλικών ινών\nζεστό πώληση cnc ινών λέιζερ κοπής μέταλλο λέιζερ κοπής τιμή μηχανή


Το σεμινάριο αυτό είναι μία εισαγωγή στον κόσμο των βοτάνων. Είναι μία γνωριμία με τον μαγικό αυτό κόσμο. Η βοτανολογία μπορεί να βελτιώσει τη ζωτικότητα του κάθε ανθρώπου και να προάγει την υγεία. Στο σεμινάριο θα παρουσιαστούν διάφορα βότανα και οι ιδιότητές τους. Θα δοθούν συνέργειες βοτάνων έτσι ώστε να πετυχαίνουμε το καλύτερο αποτέλεσμα. Θα εστιάσουμε το τι πρέπει να ξέρει κάποιος που θέλει να ασχοληθεί με τα βότανα. Η βοτανολογία είναι ένας καινούργιος δρόμος είτε το δει κανείς επαγγελματικά, είτε ερασιτεχνικά για προσωπική χρήση της γνώσης.\nΤο σεμινάριο απευθύνεται σε όλους όσους θέλουν να έρθουν σε μια πρώτη επαφή με τα βότανα, αλλά και σε επαγγελματίες του χώρου.\nΓια περισσότερες πληροφορίες ή κράτηση θέσης πατήστε ΕΔΩ:


Κυρίως γύρω από τις γιορτές του Πάσχα κινήθηκε η συζήτηση στη χθεσινή τηλεδιάσκεψη της επιστημονικής και συμβουλευτικής ομάδας.\nΜπορεί να βρισκόμαστε ακόμη 2 εβδομάδες μακριά από την έναρξη των προδιαγεγραμμένων χαλαρώσεων (ορίζοντας η 24η Απριλίου) όμως μετά τις σαφείς κατευθυντήριες γραμμές αλλά και τα εύθραυστα επιδημιολογικά δεδομένα οι ειδικοί κάνουν προσπάθειες να βρίσκονται σε ετοιμότητα.\nΑυτό που απορρέει στο παρόν στάδιο είναι πως παρά τον πολύ υψηλό αριθμό ημερήσιων περιστατικών που παρακολουθούμε το τελευταίο δεκαήμερο, αυτό δε φαίνεται να προβληματίζει σε μεγάλο βαθμό τους ειδικούς.\nΗ αύξηση ίσως να ήταν και αναμενόμενη με το βλέμμα να είναι στραμμένο στις νοσηλείες και τους νοσηλευόμενους. Επί τάπητος τέθηκαν διάφορα ζητήματα που αφορούν επερχόμενες χαλαρώσεις με κυριότερα εξ’αυτών τα SMS στο 8998, συναθροίσεις σε σπίτια, εκκλησιασμό με περισσότερους πιστούς καθώς και την επαναλειτουργία των ξενοδοχειακών μονάδων για μόνιμους κάτοικους Κύπρου.\nΥπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο το 8998 να αποτελέσει παρελθόν από τη ζωή μας (από την αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας) ενώ μελετούν το πλάνο για αύξηση του μέγιστου αριθμού ατόμων που μπορούν να φιλοξενηθούν σε εκκλησίες (χώρους λατρείας).\nΌπως είναι γνωστό και αναμενόμενο το Πάσχα θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες γιορτές του Χριστιανισμού και πρόθεση της Κυβέρνησης φαίνεται να είναι, να ικανοποιηθεί το κοινό αίσθημα για μαζικό εκκλησιασμό -στο βαθμό φυσικά που θα το επιτρέπουν τα νέα πρωτόκολλα-.\nΟι συναθροίσεις σε οικίες αναμένεται να έχουν επίσης την τιμητική τους αφού προσπαθεί να βρεθεί η χρυσή φόρμουλα που θα επιτρέπει να αυξηθεί ο μέγιστος αριθμός ατόμων σε σπίτια.\nΟι γιορτές είθισται να δημιουργούν συγκεντρώσεις και μεγάλα οικογενειακά τραπέζια, κάτι που φαίνεται να έχει λείψει αφάνταστα από τον κόσμο.\nΤέλος το πράσινο φως για επιστροφή των μόνιμων κάτοικων Κύπρου για διαμονές σε ξενοδοχεία αναμένεται να δοθεί αφού ο κλάδος του Τουρισμού ετοιμάζεται για τη μεγάλη επιστροφή. Άλλωστε έχει ήδη εκπονηθεί και σχέδιο ενίσχυσης για επιχορηγούμενο εσωτερικό τουρισμό με σκοπό να δοθούν έξτρα κίνητρα σε συμπατριώτες μας να περάσουν τις διακοπές τους στο νησί μας.


ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΚΟΜΗ… | ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ\nΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΚΟΜΗ…\nΠροσπαθώ να βρω έστω και έναν τομέα όπου η κυβέρνηση τα έχει πάει καλά. Έστω και έναν τομέα όπου έχουν γίνει τα αυτονόητα και έχει ακολουθηθεί η κοινή λογική προκειμένου να παραχθεί κάποιο αποτέλεσμα. Τίποτα. Το απόλυτο μπάχαλο. Και κάθε μέρα που περνά η κατάσταση επιδεινώνεται δραματικά.\nΣτην αρχή νομίζαμε ότι φταίει μόνο η ιδεοληψία. Λάθος. Είναι ξεκάθαρο ότι το μείζον πρόβλημα είναι η άγνοια και η ανικανότητα. Για να δούμε λοιπόν. Σε τι τα έχει πάει καλά η κυβέρνηση Τσίπρα στον ένα χρόνο και κάτι που κυβερνά τη χώρα. Να πιάσουμε τα πρόσφατα ή τα λίγο παλαιότερα; Να ξεκινήσουμε με τη διαπραγμάτευση των πρώτων μηνών και τη δημιουργική ασάφεια; Να θυμίσουμε πού οδήγησε; Τι έγινε με το δημοψήφισμα και το κλείσιμο των τραπεζών; Με τα capital controls; Να θυμίσουμε τι είδους συμφωνία υπέγραψε ο πρωθυπουργός; Ή τις γελοιότητες με τους… ισοδύναμους φόρους, από το κρέας στην παιδεία και από εκεί στο κρασί και τον τζόγο;\nΓια τι να μιλήσουμε; Για το τρίτο Μνημόνιο; Εκείνο που δεν… υιοθετεί η κυβέρνηση; Ή μήπως για τα τρέχοντα; Να πιάσουμε την Αξιολόγηση; Εκείνη που θα έπρεπε να έχει κλείσει από το τέλος του προηγούμενου έτους; Να μιλήσουμε για τα χαμένα κονδύλια που δεν έχει εισπράξει η χώρα και διευρύνουν τα “φέσια” και τη διάλυση της οικονομίας; Ή μήπως για το ασφαλιστικό του Κατρούγκαλου; Απόλυτη αποτυχία. Ή για τα φορολογικά μέτρα, τα χαράτσια, τις έκτακτες εισφορές, τις σχεδιαζόμενες κλίμακες στο εισόδημα που θέτουν το όριο του πλούτου (!) στην Ελλάδα στα 30 – 35 χιλιάδες ευρώ μικτά. Το ξεχάσατε το μπάχαλο με τις αποδείξεις; Εσείς έχετε καταλάβει τι θα κάνετε τελικά;\nΑλλά ίσως να μου διαφεύγει κάτι. Πείτε μου λοιπόν. Πού τα έχουν πάει καλά; Μήπως στις ιδιωτικοποιήσεις; Μήπως στην προσέλκυση επενδύσεων; Στο αγροτικό μήπως; Που δεν μπορούσε επί ένα μήνα να μετακινηθεί κανείς ελεύθερα μέσα στη χώρα; Ακόμη και στο ποδόσφαιρο μπάχαλο τα έκαναν. Ακολουθώντας την θεραπεία “πονάει κεφάλι, κόβεις κεφάλι”… θα το αποδιαλύσουν και αυτό. Τώρα ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη το ποδόσφαιρο είναι η κορυφαία μπίζνα, αυτό ασφαλώς τους αφήνει αδιάφορους. Αντί να βάλουν κανόνες, αντί να τιμωρήσουν τους παραβάτες, πάνε να τελειώσουν το προϊόν. Ωραίοι…\nΉ μήπως θέλετε να μιλήσουμε για το προσφυγικό και τα κλειστά σύνορα; Για τον κίνδυνο να καταντήσει η Ελλάδα μία τεράστια αποθήκη ψυχών; Μία χώρα που διώχνει τα δικά της παιδιά –τα καλύτερα μυαλά– επειδή δεν μπορεί να τα θρέψει και θα βρεθεί με εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένους; Ή μήπως νιώθετε ασφαλείς με τους χειρισμούς στα εθνικά θέματα και στο Αιγαίο; Με τι λοιπόν έχει καταπιαστεί αυτή η κυβέρνηση και τα έχει καταφέρει να παραχθεί κάποιο αποτέλεσμα;\nΔυστυχώς σε τίποτα. Γι΄ αυτό και θα εξακολουθώ να διαφωνώ με όσους επιμένουν ότι ο Τσίπρας πρέπει “να πιει όλο το ποτήρι μόνος του”. Να χάσει κάθε έρεισμα στην κοινωνία και να απαξιωθεί σε βαθμό που δεν θα είναι πλέον επικίνδυνος όταν κάποια στιγμή θα βρεθεί στην αντιπολίτευση. Λάθος. Κάθε μέρα που περνά, η χώρα κινδυνεύει όλο και περισσότερο. Η οικονομία θα καταστρέφεται, οι πολίτες θα εξαθλιώνονται και η χώρα θα φτάσει σε ένα σημείο από το οποίο δεν θα υπάρχει επιστροφή. Αν μέχρι τότε δεν έχει προκύψει και καμιά βαριά εθνική ήττα. Στο κάτω κάτω, όποιος δεν έχει σχέδιο και όραμα για το πώς θα βγει η χώρα από την άβυσσο στην οποία καθημερινά βυθίζεται, δεν αξίζει να την κυβερνήσει. Τόσο απλά. Εδώ κρίνονται όλα.\nΤα ψέματα έχουν τελειώσει. Είναι παραπάνω από εμφανές ότι στην κυβέρνηση έχουν χάσει τον έλεγχο των καταστάσεων, τελούν υπό πανικό και το χειρότερο είναι πως πιστεύουν ότι μέσα από τον ασφυκτικό έλεγχο όλων των θεσμών, μπορούν να διατηρηθούν έστω και με νύχια και με δόντια, στην εξουσία. Όμως, δεν πάει άλλο. Η ανεπάρκεια ξεχειλίζει. Η χώρα χρειάζεται στιβαρή και σοβαρή διακυβέρνηση, έναν αξιόπιστο καπετάνιο πριν να είναι πολύ αργά… Ο καθένας ας αναλάβει πλέον τις ευθύνες του.\n[ΠΗΓΗ: capital.gr, του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου, 4/03/2016]\nThis entry was posted in Αρχική, Νέα / Ειδήσεις and tagged οικονομία on 07/03/2016 by metalleiachalkidikis.\n← ΟΧΙ ΑΛΛΑ «ΝΟΥΜΕΡΑ»…. ΝΤΡΟΠΗ!!! ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΗΣΥΧΑ… →


Προκαταβολή Φόρου: Μια ελληνική «πατέντα» - Τι κάνουν οι άλλες χώρες - Fpress.gr\nΠροκαταβολή Φόρου: Μια ελληνική «πατέντα» - Τι κάνουν οι άλλες χώρες\nΤα τελευταία λόγια γίνεται πολύς λόγος για την προκαταβολή φόρου. Είναι πράγματι αξιοπρόσεκτο πώς σε μια περίοδο που έχουν αυξηθεί οι φορολογικοί συντελεστές και γενικά οι φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις για τις επιχειρήσεις, οι περισσότερες διαμαρτυρίες να αφορούν την προκαταβολή φόρου και το γεγονός αυτό από μόνο του είναι άλλη μια ένδειξη της έλλειψης ρευστότητας στην αγορά.\nΛόγω της έκτασης που έχει πάρει το ζήτημα της προκαταβολής τα τελευταία χρόνια, δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν πως είναι κάτι καινούριο στην φορολογική νομοθεσία. Ωστόσο αυτό που συνέβη το 2015 ήταν η αύξησή της, καθώς η προκαταβολή φόρου προβλεπόταν ήδη ακόμα και με τον παλιό κώδικα φορολογίας εισοδήματος.\nΣυγκεκριμένα οι ατομικές επιχειρήσεις είχαν προκαταβολή 55% και οι κεφαλαιουχικές εταιρείες προκαταβολή 80%. Από το 2015 η προκαταβολή τόσο για ατομικές επιχειρήσεις όσο και για κάθε τύπου νομικό πρόσωπο ορίστηκε στο 100%, ενώ διατηρήθηκε η μείωση της προκαταβολής στο 50% του ισχύοντος συντελεστή για τα πρώτα 3 χρόνια της επιχείρησης. Ας ξεκαθαρίσουμε όμως την πραγματικότητα για την προκαταβολή φόρου, επισημαίνοντας τα καίρια σημεία κριτικής που ασκείται στην επιβολή της:\nΔεν ισχύει σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Αυτό είναι αληθές. Αυτό όμως που δεν λαμβάνουμε υπ΄όψιν είναι ότι η υποχρέωση καταβολής του φόρου στην Ελλάδα ξεκινά πολύ καθυστερημένα, στο τέλος Ιουλίου του επόμενου έτους και καταλήγει στο τέλος Δεκεμβρίου. Σε άλλες χώρες δεν υπάρχει μεν προκαταβολή φόρου, αλλά η φορολόγηση των κερδών της χρήσης γίνεται είτε μέσα στο πρώτο τρίμηνο από τη λήξη της χρήσης, είτε μέσα στην ίδια την χρήση με την υποβολή προσωρινών φορολογικών δηλώσεων.\nΑς δούμε λοιπόν χάριν παραδείγματος μια επιχείρηση που ιδρύθηκε το 2018 πώς θα καταβάλλει τους φόρους για τις πρώτες δύο χρήσεις στην Κύπρο και να τη συγκρίνουμε με μια αντίστοιχη επιχείρηση στην Ελλάδα.\nΣτην Κύπρο λοιπόν, ήδη τον Ιούνιο του 2018 η επιχείρηση υπέβαλλε προσωρινή φορολογική δήλωση 6μήνου και πλήρωσε τον αναλογούντα φόρο. Με την λήξη του έτους θα υποβάλλει προσωρινή δήλωση για όλο το 2018 και θα αποδώσει τον φόρο που αναλογεί, αφού αφαιρέσει τον φόρο που πλήρωσε το πρώτο εξάμηνο. Με την οριστικοποίηση των κερδών του 2018, η επιχείρηση θα καταβάλλει τυχόν διαφορές ή θα προκύψει επιστροφή φόρου, αν όμως διαπιστωθεί ότι με την προσωρινή δήλωση καταβλήθηκε λιγότερο από το 75% θα επιβληθεί πρόστιμο. Κατόπιν στο πρώτο εξάμηνο του 2019 θα υποβάλλει προσωρινή δήλωση εξαμήνου κ.ο.κ.\nΑντίστοιχα η ίδια εταιρεία στην Ελλάδα, κατά την διάρκεια του 2018 δεν θα πληρώσει κανέναν φόρο, θα υποβάλλει φορολογική δήλωση για την χρήση του 2018 από Απρίλιο μέχρι Ιούνιο του 2019 και θα πληρώσει τον φόρο σε 6 μηνιαίες δόσεις αρχής γενομένης από τέλος Ιουλίου. Η φορολογική αρχή λοιπόν επιβάλλει προκαταβολή φόρου, ώστε η επιχείρηση μέσα στο 2019 να πληρώσει και τον φόρο για τα έσοδα του 2019. Επειδή όμως δεν υπάρχει στην Ελλάδα η έννοια της προσωρινής φορολογικής δήλωσης, η φορολογική αρχή θεωρεί ότι τα κέρδη του 2019 θα είναι όσα και τα κέρδη του 2018.\nΤι γίνεται όμως σε περίπτωση που στην τρέχουσα χρήση τα κέρδη αναμένονται μικρότερα από την προηγούμενη; Θα πρέπει η επιχείρηση να περιμένει παθητικά θα προκύψει επιστροφή φόρου την επόμενη χρονιά, καθώς η προκαταβολή θα έχει ξεπεράσει το ύψος του φόρου όταν έρθει η ώρα της δήλωσης; Η απάντηση είναι πώς όχι. Ο νόμος προβλέπει ρητά ότι όταν υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι η τρέχουσα χρήση θα έχει πτώση κερδών μεγαλύτερη του 25% από την προηγούμενη χρονιά, τότε η επιχείρηση μπορεί να αιτηθεί στην φορολογική αρχή να μειωθεί αντίστοιχα και η προκαταβολή που θα επιβληθεί με την υποβολή της φορολογικής δήλωσης για τα κέρδη της προηγούμενης χρονιάς. Η αίτηση αυτή μπορεί να γίνει από Ιανουάριο μέχρι Σεπτέμβριο κάθε έτους, δηλαδή μπορεί να γίνει και μετά την υποβολή της φορολογικής δήλωσης. Το ενδιαφέρον είναι ότι επίσης ο νόμος προβλέπει ρητά, ότι τυχόν μη απάντηση της φορολογικής αρχής στο αίτημα του φορολογούμενο, καθιστά την αίτηση δεκτή και η προκαταβολή μειώνεται. (αρθρ. 70 Ν. 4172/2013)\nΈνα μεγάλο πρόβλημα που προέκυψε με τις δηλώσεις των φορολογικών ετών 2014, 2015 και 2016 ήταν ότι επιβαλλόταν προκαταβολή ακόμα και για επιχειρήσεις που είχαν κάνει διακοπή δραστηριοτήτων μέσα στην χρήση, άρα επιβαλλόταν προκαταβολή για ανύπαρκτη δραστηριότητα, για την οποία εξ ορισμού δεν υπήρχε φορολογητέα ύλη. Ευτυχώς αυτό έχει πλέον θεραπευτεί και όταν μια επιχείρηση υποβάλλει φορολογική δήλωση για την τελευταία της χρήση, δεν επιβάλλεται προκαταβολή ( ΔΕΑΦ 1140965 ΕΞ 2017). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μια επιχείρηση πρέπει να επισπεύσει το κλείσιμο της μέσα στην χρήση προκειμένου να μην επιβαρυνθεί με προκαταβολή. Αν π.χ. δεν προλαβαίνει να κλείσει μέσα στο 2018 και κλείσει στις αρχές του 2019, μπορεί μέσα στο 2019 να κάνει την αίτηση μείωσης προκαταβολής που αναφέραμε παραπάνω και μάλιστα στην περίπτωση αυτή η αίτηση δεν θα βασίζεται σε εκτίμηση μειωμένων κερδών, αλλά σε οριστικά αποτελέσματα.\nΗ παρακράτηση των ελεύθερων επαγγελματιών\nΥπάρχουν τέλος και περιπτώσεις που πρακτικά η προκαταβολή φόρου υπερβαίνει το 100%. Αναφέρομαι στην παρακράτηση φόρου που διενεργείται στα τιμολόγια των ελεύθερων επαγγελματιών. Καθώς αυτή είναι στο 20% του κύκλου εργασιών, πολύ συχνά υπερβαίνει τον συνολικό φόρο που επιβάλλεται στα κέρδη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η παρακράτηση φόρου μειώνει όχι μόνο τον φόρο που καταβάλλεται με την υποβολή της δήλωσης, αλλά και την προκαταβολή. Κατά την γνώμη μου η προκαταβολή φόρου δεν αποτελεί πρόβλημα, όσο η καταβολή του φόρου μπορεί να πληρωθεί εμπρόθεσμα στο δεύτερο εξάμηνο του επόμενου έτους. Μάλιστα όπως είδαμε στο παράδειγμα με σύγκριση την Κύπρο, το ελληνικό σύστημα της προκαταβολής είναι πιο ευνοϊκό από τον Κυπριακό για τις επιχειρήσεις, τόσο από πλευράς ρευστότητας όσο και από πλευράς απλότητας διαδικασιών. Το πρόβλημα στην Ελληνική φορολογία είναι το ύψος των φορολογικών συντελεστών, τα εξοντωτικά πρόστιμα για ελάχιστες καθυστερήσεις και οι συνεχείς αλλαγές που έχουν προκαλέσει σύγχυση σε φορολογούμενους και ελεγκτές, όχι η προκαταβολή.\nH επόμενη μέρα για τις πληττόμενες επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους


Παρασκήνια: Κι όμως, το 1951 έκαναν επίδειξη στην Ακρόπολη τα μοντέλα του Christian Dior (Photo)\nΚι όμως, το 1951 έκαναν επίδειξη στην Ακρόπολη τα μοντέλα του Christian Dior (Photo)\nΣε δύσκολη θέση θα ερχόταν το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) εάν ...ο οίκος Gucci επέμενε να επικαλείται το ιστορικό των παραχωρήσεων της Ακρόπολης σε σχεδιαστές μόδας.\nΤο γεγονός ότι το 1951 το ελληνικό κράτος είχε επιτρέψει στον Christian Dior να παρουσιάσει την κολεξιόν του με φόντο τα αρχαία μνημεία του Ιερού Βράχου, θα προσέφερε πιθανώς ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα στους εκπροσώπους του ιταλικού οίκου. Το ΚΑΣ απέρριψε σχετικό αίτημα της Gucci για παραχώρηση του Παρθενώνα, προκειμένου να λανσάρει εκεί την συλλογή ενδυμάτων για την άνοιξη και καλοκαίρι του 2018 με τίτλο «Gucci Cruz 2018».\nΤα μοντέλα του Dior, με την πληθωρική μόδα της εποχής, είχαν ποζάρει εμπρός από τις Καρυάτιδες, σε μια προσπάθεια εναρμόνισης της σύγχρονης με την αρχαιοελληνική κλασική αίσθηση του κάλλους.\nΟ φωτογράφος που απαθανάτισε τις εικόνες από την Ακρόπολη ήταν ο διάσημος Γαλλο-Ελβετός Ζαν-Πιέρ Πεντρατσινί του περιοδικού Paris-Match. Ο δε Dior θέλησε να ταυτίσει συμβολικά το δικό του τολμηρό βήμα στην υψηλή ραπτική, με την κολεξιόν «Πόλη του Φωτός», η οποία για την περίσταση δεν ήταν η Αθήνα στη φάση της μεταπολεμικής της αναγέννησης και όχι το Παρίσι.


Hulk Smash και αγιος ο Θεός!\nUpdated 27/05/2021 8:59 μμ.\nPosted 15/09/2020 5 μμ.\nΜετά το κλείσιμο του Marvel Heroes, του σχετικού Action RPG με τους αγαπημένους μας κόμικ ήρωες, μου έλειπε κάτι που να μπορείς να παίρνεις τον Hulk ή κάποιον αντίστοιχα καταστρεπτικό Marvel χαρακτήρα και να προσφέρεις όλεθρο σε μία ορδή εχθρών. Το Marvel's Avengers έρχεται με πολύ όμορφη εμφάνιση να μου δώσει αυτήν την ευκαιρία να κάνω... smash τους εχθρούς της ανθρωπότητας, την A.I.M. και τον MODOK.\nH νέα δουλειά της Crystal Dynamics διαθέτει μία πολύ όμορφη και καλοσχεδιασμένη ιστορία, που δυστυχώς δεν κράτησε όσο θα ήθελα. Η ιστορία ακολουθεί την Ms. Marvel, Kamala Khan, καθώς προσπαθεί να επανενώσει τους Avengers. Μετά από μία καταστροφή στην πόλη τους, δημιουργείται μία νέα κατηγορία υπερηρώων γνωστοί στους λάτρεις των κόμικ ως "Inhumans". Οι βασικοί villains είναι ο MODOK και η επιστήμονας Monica Rappaccini, οι οποίοι οδηγούν την A.I.M. και θέλουν να αφανίσουν όλους τους Inhumans.\nΤο Marvel's Avengers ξεκινά ως μία single-player εμπειρία με το όμορφο αλλά σύντομο campaign και καταλήγει σε ένα grindfest multiplayer endgame. Κλασικά θα κάνετε πολλές αλλά σχετικά επαναλαμβανόμενες αποστολές, με στόχο την συγκέντρωση υψηλότερου επιπέδου Gear για να κάνετε τα τελευταία φαντασμαγορικά missions.\nΟι σχέσεις των περισσότερων χαρακτήρων εξελίσσονται πολύ όμορφα, όπως αυτή του Bruce Banner και της Kamala, αλλά επειδή υπήρχαν πολλοί "high-profile" ήρωες, όπως είναι και λογικό, δεν έλαβαν όλοι την ίδια προσοχή. Σίγουρα η ιστορία ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητική και ελπίζω να βάλουν και άλλα story-quests σε λίγο καιρό, ώστε να δούμε περισσότερο από αυτό το universe.\nΜόλις επιβιβαστείτε στο Chimera, την κεντρική βάση των Avengers, αν και λίγο χρέπι στην αρχή, αρχίζετε και το reassemble των Avengers. Εκεί μπορείτε να περιφέρεστε στα μέρη του πλοίου ως ο Avenger που θέλετε, να παίρνετε assignments, time-limited challenges, gear με in-game currency ή και microtransactions... και φυσικά να χρησιμοποιείτε τον χάρτη για να ταξιδεύετε στις αποστολές στον κόσμο του παιχνιδιού με το προσωπικό σας quinjet. Κάποιες αποστολές αφορούν το single-player και κάποιες είναι multiplayer.\nΜπορείτε να κάνετε team-up με άλλους παίκτες ή να πάρετε άλλους τρεις Avengers μαζί σας ως AI. Καλύτερα όπου μπορείτε, να μπαίνετε με άλλους παίκτες γιατί μερικά πράγματα δεν μπορείτε να τα ολοκληρώσετε αν δεν έχετε και τα κατάλληλα skills μαζί. Για παράδειγμα η Black Widow μπορεί να ξεκλειδώνει κάποια πάνελς με Hack, ενώ ο Hulk η Kamala και ο Thor σπάνε με heavy attack κάποιες πόρτες, πίσω από τις οποίες συνήθως βρίσκεται το πολυπόθητο Loot. Το κακό με αυτό είναι ότι αν τους έχετε απλά μαζί δεν μπορείτε να δώσετε εντολή να σπάσουν ή να hack-άρουν κάτι, γι'αυτό κάποιος παίκτης θα πρέπει να έχει τον έλεγχό τους από την αρχή. Το "κορυφαίο" από όλα στο συγκεκριμένο θέμα είναι πως ο Captain America δεν κάνει τίποτα από τα δύο και φαντάζει λίγο άδικο ή ακόμα και αστείο για τον χαρακτήρα. Γενικά οι αποστολές είναι απλές και δεν χρειάζονται πολύ επικοινωνία, οπότε είναι προτιμότερο να τις κάνετε με άλλους παίκτες.\nTo σύστημα μάχης είναι μία μίξη από brawler στυλ, με αρκετά κοινά στοιχεία από το Batman όσον αφορά τα dodge και τα block, αλλά σίγουρα λιγότερο smooth. Ο κάθε χαρακτήρας είναι μοναδικός και έχει τελείως το δικό του γνώριμο από τις ταινίες playstyle, ακόμα και με κόστος του να μην είναι τόσο balanced. Ακόμα και η κίνησή τους είναι μοναδική, π.χ. ο Iron-man και ο Thor πετάνε, ο Hulk πηδάει μεγάλες αποστάσεις, η Black Widow χρησιμοποιεί ένα hook για να καλύψει την αντίστοιχη απόσταση, η Kamala είναι λίγο hybrid και πηδάει μακριά και χρησιμοποιεί τα χέρια της σαν hook και ο Captain America έχει... (drumroll)... ένα ταπεινό double jump. Άλλη μία φορά που ο Captain είναι λίγο "ριγμένος"...\nΚάποιοι ήρωες είναι πιο διασκεδαστικοί από κάποιους άλλους στη μετακίνησή τους μέσα στον χάρτη. Ο Captain για παράδειγμα ιδρώνει λίγο παραπάνω για να φτάσει σε ένα σημείο, συγκριτικά πάντα με έναν ήρωα όπως ο Thor που απλά πετάει και φτάνει χαλαρός. Δυστυχώς βέβαια, οι εναέριοι ελιγμοί και οι επιθέσεις είναι ευπαθείς και πολύ πιο αδύναμες από ό, τι οι melee. Μπορεί να είναι διασκεδαστικό να πετάς, αλλά η "αληθινή" δράση βρίσκεται στο έδαφος.\nΜερικά από τα προβλήματα πάντως δεν φαίνονται από το ξεκίνημα... Οι αποστολές διακρίνονται από την περιοχή στην οποία βρίσκονται, δηλαδή χιόνια, δασική περιοχή ή πόλη και το concept είναι αρκετά παρόμοιο. Έχετε δηλαδή ένα main objective και απλά εξερευνάτε τον κάθε χώρο για loot και διαλύετε ότι σας εμποδίζει, πριν εκπληρώσετε τον κύριο στόχο. Δεν υπάρχει τόσο βάθος όσο έχουν οι καλοσχεδιασμένοι ήρωες και φαντάζει λίγο "μουντό" αυτό που έχουν να κάνουν. Αυτό αρχίζει και φαίνεται κατά την επανάληψη στο μάζεμα του gear σας, γιατί κάποιες αποστολές έχουν προαπαιτούμενο power level για να μπορέσετε να τις κάνετε.\nΤα microtransactions δεν έχουν τίποτα το ιδιαίτερο, είναι καθαρά αισθητικά και περιλαμβάνουν emotes, nameplates και execution animations. Αυτό που ίσως είναι το πιο αξιοσημείωτο στις αισθητικές αλλαγές είναι τα διαφορετικά κοστούμια των ηρώων, τα οποία είναι δύσκολο να βρεθούν. Βέβαια μπορείτε πάντα να βάλετε το χέρι στην τσέπη...\nΣίγουρα το παιχνίδι έχει ένα υπέροχο story, άψογα σχεδιασμένους χαρακτήρες και animations, αλλά χρειάζεται αρκετή βελτίωση για να πει κανείς ότι είναι ένα αριστούργημα. Υπάρχουν πολλά co-op multiplayer παιχνίδια που δεν είχαν φοβερό content στην αρχή και εξελίχθηκαν αργότερα όπως το Warframe, αλλά υπήρξαν και αυτά, όπως το Anthem που υποσχέθηκαν πολλά για το μέλλον και δεν τήρησαν τις υποσχέσεις τους. Ας ελπίσουμε ότι η Square Enix με το Marvel's Avengers θα ακολουθήσει τον δρόμο που χάραξε το Warframe και θα συνεχίσει να μας εντυπωσιάζει με το νέο περιεχόμενο του όπως μας ενθουσίασε το campaign του και η αισθητική του. Διψάμε σίγουρα για περισσότερο story, νέο περιεχόμενο αποστολών, villains και φυσικά ήρωες!\nΈνα υπέροχο αισθητικά παιχνίδι που διψά για περισσότερη ιστορία και νέο content.\nPc, Xbox One, Stadia, PlayStation 4, PlayStation 5


ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ;: ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ; ΑΠΑΝΤΑ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΐΣΙΟΣ...\nΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ; ΑΠΑΝΤΑ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΐΣΙΟΣ...\n- Μερικοί, Γέροντα, λένε οτι η πίστη τους κλονίζεται, όταν βλέπουν να υποφέρουν καλοί άνθρωποι.\n- Ακόμη κι αν κάψει ό θεός όλους τους καλούς, δεν πρέπει νά βάλει κανείς αριστερό λογισμό, άλλα νά σκεφθεί πώς ό Θεός, ο,τι κάνει, οπό αγάπη το κάνει. Ξέρει ό Θεός πώς εργάζεται. Γιά νά επιτρέψει νά συμβεί κάποιο κακό, κάτι καλύτερο θά βγεί.


Ένασ υγιεινός τρόπος ζωής περιλαμβάνει ευεργετικές για την υγεία συνήθειες όπως η αυξημένη φυσικής δραστηριότητας, η ισορροπημένη διατροφή καθώς και άλλους.\n1 Αύξηση Φυσικής Δραστηριότητας\nΗ άσκηση είναι απαραίτητη για την καρδιά: την βοηθά να παραμείνει γερή. Η τακτική σωματική δραστηριότητα συμβάλλει στη διατήρηση του φυσιολογικού σωματικού βάρους, καθώς και στη βελτίωση των τιμών της αρτηριακής πίεσης. Επίσης, βελτιώνει την αναλογία «καλής» και κακής χοληστερόλης. Συγκεκριμένα, η «καλή» χοληστερόλη (HDL) αυξάνεται, επιτρέποντας στον οργανισμό να αποβάλει μεγαλύτερη ποσότητα χοληστερόλης.\nΙδιαίτερα πλέον, στην εποχή που οι περισσότερες δραστηριότητες της καθημερινότητας είναι καθιστικές, είναι σημαντική η υιοθέτηση εύκολων τρόπων για περισσότερη φυσική δραστηριότητα. Η χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς αντί για το αυτοκίνητο, ένας μικρός περίπατος ή η άσκηση μπροστά από την τηλεόραση αποτελούν μόνο κάποιους από τους τρόπους ένταξης περισσότερης κίνησης στην καθημερινότητα!\nΣύμφωνα με τις συστάσεις της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρίας, η ευεργετική άσκηση για το καρδιαγγειακό σύστημα έχει αποδειχθεί ότι είναι η μέτριας έντασης συστηματική άσκηση που επιτελείται για λιγότερο των 3 ωρών την εβδομάδα με καρδιακή συχνότητα στο 60% της μεγίστης προβλεπόμενης για την ηλικία. Ιδιαίτερα το περπάτημα, που αποτελεί τον πιο φθηνό και εφικτό τρόπο άσκησης, συνιστάται να γίνεται με στόχο τη διάνυση 22 χιλιομέτρων την εβδομάδα με ρυθμό 3-4 χιλιόμετρα σε διάρκεια 20-30 λεπτών. Πρακτικά, συστήνεται η καθημερινή φυσική δραστηριότητα, μέτριας έντασης, διάρκειας τουλάχιστον 30 λεπτών. Ο ασθενής μπορεί να επιλέξει όποια δραστηριότητα επιθυμεί, όπως περπάτημα, βόλτα με το ποδήλατο ή κηπουρική. Κάθε μορφή δραστηριότητας μετράει και είναι επιθυμητή, καθώς ακόμα και οι δραστηριότητες σύντομης διάρκειας μπορούν να αυξήσουν την καρδιακή συχνότητα. Συστήνεται η επίσκεψη στον γιατρό πριν ο ασθενής ξεκινήσει οποιοδήποτε πρόγραμμα άσκησης, ώστε να σιγουρευτεί ότι είναι υγιής και ασφαλής να αθληθεί.\nΠερισσότερες πληροφορίες για τον τομέα της «Φυσικής δραστηριότητας» μπορείτε να βρείτε εδώ\n2 Ισορροπημένη Διατροφή\nΜια υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή είναι σημαντική για την επαρκή πρόσληψη όλων των θρεπτικών συστατικών που χρειάζεται ο οργανισμός για να λειτουργήσει με τον βέλτιστο τρόπο. Μια διατροφή βασισμένη σε τρόφιμα φυτικής προέλευσης, η οποία αποτελείται από αρκετά λαχανικά και φρούτα, ανάλατους ξηρούς καρπούς και φυτικά έλαια, μπορεί να δράσει επικουρικά στη μείωση της χοληστερόλης. Γενικές οδηγίες διατροφής περιλαμβάνουν μείωση της κατανάλωσης ζωικών, πλούσιων σε κορεσμένα λιπαρά προϊόντων και αντικατάσταση αυτών με (λιπαρά) ψάρια, άπαχα ή ημίπαχα γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά. Το λευκό κρέας, κατά το δυνατόν άπαχο, θα πρέπει να προτιμάται από το κόκκινο και το επεξεργασμένο, των οποίων η πρόσληψη συστήνεται να μειωθεί αρκετά. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες διεθνών οργανισμών συστήνεται ο περιορισμός της κατανάλωσης τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα και trans-λιπαρά οξέα, ζάχαρη, αλάτι και αλκοόλ. Συγκεκριμένα, τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά, όπως ζωικό λίπος, αγελαδινό βούτυρο, γλυκά και λιπαρά σνακ, προκαλούν αύξηση της LDL χοληστερόλης και για αυτό συστήνεται η αποφυγή της κατανάλωσης τους αλλά και η αντικατάσταση τους με τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ακόρεστα λιπαρά, όπως ανάλατους ξηρούς καρπούς, σπόρους, αβοκάντο, φυτικά έλαια, φυτικά προϊόντα επάλειψης και λιπαρά ψάρια.\nΠερισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη «Διατροφή» μπορείτε να βρείτε εδώ\n3 Μείωση του άγχους\nΗ καθημερινή πίεση και, ειδικότερα, το εργασιακό άγχος εγείρουν συνεχώς ανησυχίες. Το άγχος είναι αποτέλεσμα της αντίδρασης σε φυσικούς, χημικούς, συναισθηματικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Το άγχος συσχετίζεται, επίσης, συχνά με κακές συνήθειες του τρόπου ζωής όπως το κάπνισμα, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, η ανθυγιεινή διατροφή και η έλλειψη άσκησης. Ένα άτομο που βιώνει παρατεταμένο άγχος μπορεί να γίνει πιο συναισθηματικά ευάλωτο, αναστατωμένο, ανήσυχο, ευερέθιστο και απογοητευμένο. Το άγχος δεν σχετίζεται άμεσα με την υψηλή χοληστερόλη, αλλά αποτελεί γενικό παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη καρδιαγγειακών παθήσεων.\nΗ καλύτερη αντιμετώπιση του άγχους συνδέεται με την ικανότητα του ατόμου να ηρεμεί, να χαλαρώνει και να αντιμετωπίζει το άγχος με έξυπνο τρόπο, αντί να αποφεύγει να το διαχειριστεί, υιοθετώντας αντιπαραγωγικές συνήθειες όπως το κάπνισμα ή την υπερκατανάλωση τροφής. Η μείωση του άγχους και ο έλεγχός του «stress» μπορούν να διατηρήσουν μια καλή (καρδιαγγειακή) υγεία.\nΠερισσότερες πληροφορίες σχετικά με το θέμα «Χαλάρωση» μπορείτε να βρείτε εδώ\n4 Διακοπή του καπνίσματος\nΣτην Ελλάδα το 90% των εμφραγμάτων σε άτομα κάτω των 50 ετών εμφανίζονται σε καπνιστές. Το κάπνισμα είναι ένας από τους κύριους, αλλά τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Όχι μόνο η νικοτίνη, αλλά και άλλες ουσίες όπως το μονοξείδιο του άνθρακα στον καπνό των τσιγάρων, προκαλούν βλάβη στον οργανισμό. Φαίνεται ότι ένας από τους άμεσους μηχανισμούς του καπνίσματος είναι η αύξηση της σκληρίας των αγγείων που οδηγεί σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης, αλλά και η δημιουργία θρόμβου που μπορεί να αποφράσσει τον αυλό των αγγείων και να οδηγήσει σε σοβαρή ισχαιμία της περιοχής του σώματος που αιματωνόταν από το συγκεκριμένο αγγείο. Τα διάφορα σωματίδια του καπνού μπορούν επίσης να βλάψουν τα τοιχώματα των αρτηριών και έτσι να διευκολύνουν την πρόσφυση της χοληστερόλης στα τοιχώματα. Ο καπνός του τσιγάρου περιέχει επίσης μονοξείδιο του άνθρακα, το οποίο απωθεί το οξυγόνο από το αίμα.\nΙδιαίτερα θετικό είναι το γεγονός ότι μετά τη διακοπή του καπνίσματος, ο κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου μειώνεται σημαντικά. Έπειτα από 1 χρόνο, ο κίνδυνος εμφράγματος του μυοκαρδίου μειώνεται ήδη στο μισό. Έπειτα από 15 χρόνια, ο κίνδυνος είναι ίδιος με εκείνον που έχει κάποιο άτομο που δεν έχει καπνίσει ποτέ. Συνεπώς, είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι ασθενείς σας ότι παρόλο που η διακοπή του καπνίσματος πιθανώς να απαιτεί προσπάθεια, είναι σίγουρα πολύ σημαντική.


ΑΝOΠAIΑ ΑΤΡΑΠΟΣ: ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΠΑΛΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ\nΠΟΥ ΓΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΠΑΛΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ\n1. Καφέ - ουζερί "Ακροβάτης: Εδώ γυρίστηκε ο "Μπακαλόγατος"\nστη γειτονιά του Αγίου Παύλου (Μεταξουργείο-σταθμός Λαρίσης) Σήμερα, πέντε σχεδόν δεκαετίες μετά, στη γωνία των οδών Ψαρών και Μαιζώνος, στην πλατεία Βάθη, η μεγάλη επιγραφή του παραδοσιακού οινοπαντοπωλείου έχει αλλάξει, όλα τα άλλα όμως, παραμένουν ίδια.\nΟ παραδοσιακός καφενές μετονομάστηκε σε «Ακροβάτης» και ανακαινίστηκε, με σεβασμό προς την ιστορία του. Πρόκειται για ένα ψηλοτάβανο νεοκλασικό του Μεσοπολέμου, με υπόγειο κελάρι, πέτρινους τοίχους και πανύψηλες ξύλινες πόρτες, από όπου μπαίνει άπλετο φως. Σε μια γωνία του καφενείου βρίσκονται στοιβαγμένα περιοδικά του ‘30, του ‘50, του ‘80, παλιοί δίσκοι από βινύλιο και διάσπαρτα τραπεζάκια με ξύλινες καρέκλες. Εδώ, σερβίρεται κρασί σε πήλινες χειροποίητες κούπες, φρεσκοκομμένος ελληνικός καφές, λουκούμια, υποβρύχιο, καλή ρακή, σπιτικοί μεζέδες και παραδοσιακές πίτες. Πληροφορίες: Μαιζώνος και Ψαρρών 26, Μεταξουργείο,\n2. "Εκείνο το Καλοκαίρι", (ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ)\n3. "Ο Τρελός τα Εχει 400" με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα στο ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ που τώρα είναι το Grand Resort στο Λαγονήσι\n4. Ξυπόλυτος Πρίγκηψ στο ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ που τώρα είναι το Grand Resort στο Λαγονήσι\n5. Στην Παναγίτσα στο Π. Φάληρο παντρεύτηκαν στο "Ξύπνα Βασίλη" και στον "Κατεργάρη", ενώ η "Αρχόντισσα και ο Αλήτης" ενώθηκαν με τα ιερά δεσμά του γάμου στον Άγιο Γεώργιο στο Καβούρι.\n6. Στο ίδιο μέρος γυρίστηκαν οι γάμοι στο "Χαρούμενο Ξεκίνημα" και στον "Παπατρέχα", ενώ στην Αγία Μαρίνα πετάχθηκε το ρύζι στην ταινία σταθμό "Κίτρινα Γάντια".\n7. Στο αριστούργημα "Στέλλα" τράβηξε με την κάμερα το οικογενειακό πικ-νικ του Φούντα και της Μερκούρη στο Καβούρι.\n8. Στο Σούνιο εκτυλίσσονται σκηνές από το "Μερικοί το Προτιμούν Κρύο", ενώ στη Βάρκιζα έχει γυριστεί η κλασσική σκηνή από τη "Θεία από το Σικάγο", στην οποία η Γεωργία Βασιλειάδου ψάχνει γαμπρούς φορώντας σομπρέρο.\n9. Το "Υπάρχει και Φιλότιμο" γυρίστηκε στη Βουλιαγμένη, ενώ υπάρχουν και πολλές άλλες στο Λαγονήσι.\n10. Ακόμη στην παραλία της Βουλιαγμένης γυρίστηκαν σκηνές από το "Μια Ζωή την Έχουμε" με τον Χορν\n11. Η Αλίκη στο Ναυτικό (Πόρος)\n12. Κλέαρχος η Μαρίνα και ο κοντός (Καμένα Βούρλα)\n13. Τζένη – Τζένη (Σπέτσες)\n14. Γοργόνες και μάγκες, το κορίτσι με τα μαύρα, ο τρελοπενηνταρης, κορίτσια για φίλημα, κρίμα το μπόι σου (Ύδρα)\n15. Μανταλένα (Αντίπαρος)\n16. Αδελφός Άννα (Άγιο όρος)\n17. "Λατέρνα, φτώχια και φιλότιμο". (Πάτρα, σκηνές γυρισμένες στο λιμάνι)\n18. Λατέρνα, φτώχια και γαρύφαλλο" (Χαλκίδα)\n19. "Ατσίδας", και "Τεντυ μπόι αγάπη μου" (στη Θεσ/νικη)\n20. "Κορίτσια στον ήλιο", "Φουσκοθαλασσιές" (Άνδρο)\n21. "Η Παριζιανα» (Μύκονος)\n22. Αρκετές σκηνές γυρισμένες στην Αράχωβα υπάρχουν στην ταινία «Το τελευταίο ψέμα». Μετέχουν μάλιστα και ντόπιοι κάτοικοι σαν κομπάρσοι (η σκηνή στο λεωφορείο του ΚΤΕΛ πολύ χαρακτηριστική). Στην ίδια ταινία υπάρχουν πλάνα από εορτασμό Δεκαπενταύγουστου στην Τήνο, είναι όμως μονταρισμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνεται η ψευδαίσθηση ότι η Λαμπέτη βρίσκεται όντως στην Τήνο.\n23. «Μπακαλιαράκια του Δαμίγου», Πλάκα\nΟ ωραιότερος μεθύστακας του ελληνικού κινηματογράφου, ο Ορέστης Μακρής, στην ομώνυμη ταινία του Γιώργου Τζαβέλα, σιγοτραγουδώντας με τον χαρακτηριστικό ασταθή βηματισμό του, περνάει το κατώφλι της πιο παλιάς παραδοσιακής ταβέρνας της Αθήνας… Δεν είναι άλλη από τα φημισμένα «Μπακαλιαράκια του Δαμίγου». Η πλακιώτικη ταβέρνα της οικογένειας των Δαμίγων, εδώ και τέσσερις δεκαετίες, βρίσκεται στο υπόγειο της οδού Κυδαθηναίων 41 και διατηρεί μέχρι σήμερα, τη ζεστασιά και το αυθεντικό λαϊκό της χρώμα. Στιγμές σε φόντο ασπρόμαυρο, με ξύλινες κορνίζες και χαμόγελα πλατιά, μια προπολεμική κολόνα και τα αριθμημένα τραπεζάκια γυρνούν τους θαμώνες σε διαφορετικό χωροχρόνο. Το περιβάλλον ζεστό και οικείο, ενώ η σπεσιαλιτέ είναι ταυτισμένη πια με το όνομα του μαγαζιού: «τα Μπακαλιαράκια» με σκορδαλιά, συνοδευόμενα από καλό χύμα κρασί από τα Μεσόγεια. Πληροφορίες: Κυδαθηναίων 41, Πλάκα,\n24. «Διόνυσος», Κυψέλη\nΕίναι σίγουρα το πιο φημισμένο ψητοπωλείο της περιοχής. Στέκι πολιτικών, διανοουμένων, επιφανών και μη, ο «Διόνυσος» που βρίσκεται στην πολύπαθη πλατεία του Αγίου Γεωργίου στην Κυψέλη, «κουβαλάει» και μια ακόμη ιστορία, που πολλοί από εμάς δεν γνωρίζαμε. Στο χώρο αυτό, όπου πριν μερικές δεκαετίες στεγαζόταν ένα παραδοσιακό καφενείο, είχαν γίνει τα πρώτα γυρίσματα για την ταινία «Ο Ηλίας του 16ου», με τον Κώστα Χατζηχρήστο. Σήμερα έχει καθιερωθεί για τον καλύτερο γύρο της πόλης. Ψητά της ώρας, φρεσκότατες πατάτες, όλα υψηλής και ελεγμένης ποιότητας και προσιτού κόστους. Μια βόλτα θα σας πείσει... Πληροφορίες: Ιθάκης 9 & 12, Πλατεία Αγίου Γεωργίου, Κυψέλη,\n25. The Art Foundation, Μοναστηράκι\nΠολυχώρος εικαστικών και όχι μόνο εκδηλώσεων, το TAF στο Μοναστηράκι μοιάζει να είναι βγαλμένο από άλλη εποχή. Ένα παλιό αρχοντικό, με πολλά δωμάτια και εσωτερική αυλή, παραπέμπει σε σκηνές από τον ασπρόμαυρο ελληνικό κινηματογράφο. Για πολλούς εδώ είχαν γυριστεί «Οι κυρίες της αυλής» και άλλες ασπρόμαυρες ταινίες εκείνης της εποχής. Τα δωμάτια του παλιού-πλην ανακαινισμένου- νεοκλασικού φιλοξενούν περιοδικές εκθέσεις, ενώ η αυλή είναι ιδανική για όλες τις εποχές, καθώς τον χειμώνα υπάρχει σκέπαστρο και θέρμανση και λειτουργεί κανονικά ως καφετέρια. Πληροφορίες: Νορμανού 5, Μοναστηράκι,\n26. «Οινέας», Ψυρρή\nΑν περάσετε από έξω, θα σας θυμίσει κάτι... Στον «Οινέα» γυρίστηκαν μερικές από τις χαρακτηριστικότερες σκηνές της σειράς «50-50» με τον Πέτρο Φιλιππίδη, τον Σάκη Μπουλά, τον Παύλο Χαϊκάλη και την υπόλοιπη παρέα να χαρίζουν από τις πιο δυνατές στιγμές γέλιου στην ελληνική τηλεόραση. Με ρετρό διάθεση, με πολλές συλλεκτικές αφίσες στους τοίχους και περίτεχνα μπουκαλάκια στα ράφια. Μπορείτε να δοκιμάσετε από τις πλούσιες ελληνικές γεύσεις, το άφθονο- χύμα ή μη- κρασί και τα σπιτικά γλυκά. Το μενού δεν παραμένει σταθερό, αλλά τα πιάτα ημέρας είναι καλομαγειρεμένα και εμπνευσμένα. Μοντέρνο, πολυσύχναστο μεζεδοπωλείο στην καρδιά της πόλης. Πληροφορίες: Αισώπου 9, Ψυρρή\nΑναρτήθηκε από CHRISTOS KASTAMONITIS στις 9:17 μ.μ.\n▼ Ιαν 30 (4)\nΙμια 31 Ιανουαρίου 1996: Το ισοζύγιο ένοπλης ισχύο...


Ξεκινούν οι εκδηλώσεις στο ΑRT SPACE PYTHAGORION | ΣΑ.Τ\nΜάιος 25, 2017 22:17 Δελτία Τύπου, Εκδηλώσεις\nΤο ART SPACE PYTHAGORION διοργανώνει εκδήλωση την Τετάρτη 31 Μαίου στις 19:30 με τη δημοσιογράφο Μάγια Τσόκλη με θέμα «Η αισθητική ως εργαλείο τουριστικής ανάπτυξης-το παράδειγμα της Τήνου.\nΤο Ίδρυμα Schwarz οργανώνει για το καλοκαίρι του 2017 δύο εκδηλώσεις με θέμα\nτη σχέση αρχιτεκτονικής και περιβάλλοντος και τη σχέση τουρισμού, πολιτιστικών υποδομών και ανάπτυξης. Η έναρξη των εκδηλώσεων θα γίνει με την παρουσία δυο προσωπικοτήτων από τον χώρο του τουρισμού και της αρχιτεκτονικής:\nΟι δυο αυτές ομιλίες (Μ.Τσόκλη & Γ.Τριανταφύλλου) θα σηματοδοτήσουν την αρχή δύο περιπάτων με αντίστοιχο θέμα. Περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις, την ημέρα της διάλεξης.\nΛήψη μέτρων από την Περιφέρεια Β. Αιγαίου για το βακτήριο που απειλεί τα ελαιόδεντρα


Πανσερραϊκός: Νέος τεχνικός σύμβουλος ο Αλέξης Γκράτσιος – infoserres.com\nPosted on 26/06/2019 - 3:07:57 PM by Neoklis in ΑΘΛΗΤΙΚΑ\nΟ Αλέξης Γκράτσιος είναι ο νέος τεχνικός σύμβουλος του Πανσερραϊκού.\nΟι «κόκκινοι» ανακοίνωσαν σήμερα τη συνεργασία με τον πολύπειρο προπονητή. Ο Αλέξης Γκράτσιος είναι από τους ανθρώπους που γνωρίζουν πολύ καλά το Σερραϊκό ποδόσφαιρο το οποίο υπηρετεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια με ήθος, συνέπεια και παραγωγικότητα αφού από τα χέρια του έχουν περάσει πάρα πολλοί ποδοσφαιριστές όπως ο πρώτος σκόρερ του Πανσερραϊκού Γιώργος Παπαβασιλείου που ο Αλέξης Γκράτσιος πρώτος είχε ανακαλύψει το ταλέντο του.\nΟ Αλέξης Γκράτσιος διετέλεσε προπονητής σε πολλές ομάδες του Νομού ενώ για τέσσερα χρόνια συνεργάστηκε με τον Εθνικό Γαζώρου όπου η δουλειά του έφερε γρήγορα αποτελέσματα. Ως προπονητής ο Αλέξης Γκράτσιος έχει αρκετούς τίτλους στην καριέρα του και δύο κύπελλα Ε.Π.Σ. Σερρών το 2001 με τον Απόλλωνα Παραλιμνίου και το 2017 με την Ελπίδα Σκουτάρεως.\n«Ο Αλέξης Γκράτσιος «ΜΑΖΙ» στο staff του Πανσερραϊκού!\nΗ Διοίκηση του ποδοσφαιρικού τμήματος ΜΓΣ Πανσερραϊκός, ανακοινώνει τη σύναψη συμφωνίας με τον Αλέξη Γκράτσιο, για την θέση του τεχνικού συμβούλου ποδοσφαίρου».\nPrevious Previous post: Στις Σέρρες ο Κώστας Γαβρόγλου\nNext Next post: Σέρρες : Μπήκε σε επιχείρηση και την ¨¨νοικοκύρεψε ¨¨\nΊκαροι : Πέταξαν λευκή πετσέτα\nΊκαροι -Πανσερραικός : Γέλασε τελευταίος και καλύτερα