Ένα νέο podcast - σύμμαχος στην καραντίνα\nΗ «βιβλιοφάγος» Κατερίνα Παπανδρέου δημιουργεί μία ακουστική βιβλιοθήκη και μιλά στη «ΜτΚ» για την ιδέα και την απήχηση στο κοινό αλλά και τη διαδικτυακή μορφή της τέχνης\nΣύγχρονο, δημιουργικό και ευαίσθητο. Αυτές είναι κάποιες από τις λέξεις που μπορούν περιγράψουν το νέο εγχείρημα της ηθοποιού Κατερίνας Παπανδρέου, η οποία λόγω της αδυναμίας που τρέφει για το βιβλίο και την ανάγνωση κινείται με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία ανάμεσα στο κλασσικό podcast και τα audio books.\nΗ ιδέα για το podcast της με τίτλο «βιβλιοφάγος» γεννήθηκε την περίοδο της καραντίνας του Μαρτίου και εκπονήθηκε τώρα, σε μία εξίσου δύσκολη στιγμή για όλους. Η ηλεκτρονική βιβλιοθήκη που «στήνει» η ηθοποιός αποτελείται από διηγήματα Ελλήνων συγγραφέων της γενιάς του 20, 30, 40 και αποτελεί μία ιδανική λύση ακόμα και όσους δε δηλώνουν φίλοι του βιβλίου.\n«Είχα στο νου μου ότι το podcast είναι κάτι πολύ φρέσκο και το κοινό στην Ελλάδα δεν είναι πολύ εξοικειωμένο με αυτό. Ξεκίνησα με τη λογική των audio books. Έχω ζήσει πολλά χρόνια στη Γερμανία και εκεί ακούνε πολύ οπότε αναρωτιόμουν γιατί δε συμβαίνει το ίδιο και στην Ελλάδα και έτσι μου γεννήθηκε αυτή η ιδέα. Στράφηκα στα διηγήματα γιατί το ολόκληρο βιβλίο απαιτεί δέσμευση και από μένα και από τον ακροατή ενώ το διήγημα μπορεί να το ακούσει και κάποιος που δεν έχει και το μεγαλύτερο ‘δόσιμο’ στη λογοτεχνία», εξηγεί η Κατερίνα.\nΟ τίτλος είναι αντιπροσωπευτικός για την ίδια καθώς έτσι τη χαρακτήριζαν από παιδί. Η απήχηση που έχει η «βιβλιοφάγος» στο κοινό, μετρώντας μόνο τρία επεισόδια, ήταν ανέλπιστη για την Κατερίνα με το κοινό να την ενημερώνει συνεχώς για το τι θα ήθελε να ακούσει στη συνέχεια αλλά και το πώς κατάφερε να εντάξει το βιβλίο στην καθημερινότητά του μέσω του podcast της:\n«Για τίτλο ήθελα κάτι που να δηλώνει την ταυτότητά του και να είναι αστείο γιατί η ιδέα του συγκεκριμένου podcast ενέχει τον κίνδυνο να ακούγεται πιο βαριά από ότι είναι και δεν το ήθελα αυτό. Αυτός ο χαρακτηρισμός είναι μία ωραία παιδική ανάμνησή μου γιατί με φώναζαν έτσι από μικρή οπότε το ένστικτο με οδήγησε από μόνο του σε αυτό το όνομα.\nΈχει μεγάλη απήχηση και ήταν ανέλπιστο. Πριν δέκα μέρες που ανέβασα το πρώτο ‘επεισόδιο’ δεν περίμενα με τίποτα την ανταπόκριση που είχε και ήταν πολύ όμορφο. Δέχομαι πολλά μηνύματα και μου λένε τι θα ήθελαν να ακούσουν. Κάποιοι που δεν έχουν χρόνο ούτε μυαλό για να συγκεντρωθούν και να διαβάσουν ένα βιβλίο, μου λένε ότι ακούν το podcast ακόμα και όταν κάνουν δουλειές και είναι κάτι που δεν το είχα σκεφτεί», τονίζει και συμπληρώνει «Προς το παρόν έχω επικεντρωθεί στη γενιά συγγραφέων του ‘20, ‘30 και ‘40. Είναι ένα είδος γραφής που με συγκινεί πολύ, τόσο που ορισμένες φορές νιώθω ότι θα έπρεπε να έχω γεννηθεί σε εκείνη την εποχή.\nΈχω ιδιαίτερη σύνδεση με αυτά τα διηγήματα και τώρα που μου δίνεται η ευκαιρία να επιλέξω εγώ τι θα διαβάσω είπα να στραφώ σε αυτά που μου αρέσουν. Κάποια από αυτά βέβαια τα έχω ανακαλύψει και τώρα μέσω της όλης διαδικασίας. Ακόμα και για συγγραφείς που ήξερα και αγαπούσα πολύ δε γνώριζα πολλά από αυτά που έμαθα λόγω της έρευνας που κάνω για το podcast. Αυτό είναι πολύ ωραίο και θεωρώ ότι σήμερα, που ζούμε όλη αυτή την κατάσταση, το να ανακαλύπτεις νέα πράγματα είναι πολύ παρηγορητικό».\n«Το βιβλίο δε θα υποκύψει στο διαδίκτυο»\nΆπειρη ως προς το τεχνικό κομμάτι της δημιουργίας ενός podcast, η Κατερίνα στράφηκε στο διαδίκτυο προκειμένου να βρει τα βήματα που έπρεπε να ακολουθήσει και τον εξοπλισμό που θα χρειαζόταν. Από αυτή την έρευνα καταλήγει ότι όλα είναι δυνατά αρκεί να διαθέτεις όρεξη, χρόνο και αφοσίωση:\n«Δεν είχα καμία προηγούμενη εξοικείωση με το τεχνικό κομμάτι των podcast και μάλιστα αυτό ήταν ένας από τους λόγους που με έκανε να το αφήνω στην άκρη. Ευτυχώς στράφηκα στο διαδίκτυο το οποίο πλέον σου δίνει απαντήσεις σχεδόν σε όλα, έψαξα μία σειρά βημάτων για τη δημιουργία ενός podcast, βρήκα τον τεχνικό εξοπλισμό που χρειάζεται και έτσι έγινε. Θέλει χρόνο και αποτελεί δέσμευση. Ακόμα μαθαίνω αλλά με τον καιρό θα βελτιώνεται και αυτό και εγώ».\nΜε τον κόσμο του διαδικτύου να κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος έναντι των δια ζώσης εκδηλώσεων, η ηθοποιός δεν πιστεύει ότι υπάρχει περίπτωση η ψηφιακή εκδοχή της τέχνης να κυριαρχήσει. Ανάμεσα στην άρνηση της ύπαρξης της τεχνολογίας και της πλήρους ένταξής της στην ζωή μας, εκείνη επιλέγει το δρόμο της συνύπαρξης:\n«Δεν πιστεύω ότι το βιβλίο θα αντικατασταθεί ποτέ από κάτι σε ηλεκτρονική μορφή. Θέλω να πιστεύω πως όχι, δεν θα υποκύψει στο διαδίκτυο. Όπως δεν πιστεύω ότι μπορεί να αντικατασταθεί το θέατρο από τις live streaming παραστάσεις. Ο κόσμος της τεχνολογίας όμως είναι εδώ και δε μπορούμε να κάνουμε ότι δεν υπάρχει. Μας παρέχει πολλές δυνατότητες και μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε για κάτι όμορφο όχι όμως για να αντικαταστήσουμε την τέχνη. Είναι μοναδική η σχέση της αφής που έχουμε με το βιβλίο. Στοχεύουμε στη συνύπαρξη».\nΜέχρι τώρα, η ηλεκτρονική βιβλιοθήκη της Κατερίνας περιλαμβάνει έργα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, του Παύλου Νιρβάνα και του Αργύρη Εφταλιώτη ενώ σε εβδομαδιαία βάση θα ακολουθήσουν διηγήματα του Καρκαβίτσα, του Καρυωτάκη, του Κωστή Παλαμά, του Μητσάκη και του Καβάφη. Η πρόσβαση στη «βιβλιοφάγο» είναι πολύ εύκολη και μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω των εφαρμογών Spotify, Αpple Podcasts και Google Podcasts με μία απλή αναζήτηση του τίτλου.\n*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 6 Δεκεμβρίου 2020


8 καλύτερα μοντέλα νυφικό σουτιέν στην Ινδία Στυλ στη ζωή - Ομορφιά & Μόδα - 2021\n8 καλύτερα μοντέλα νυφικό σουτιέν στην Ινδία\nΤι κάνει ένα νυφικό σουτιέν διαφορετικό από αυτά που κάνουμε καθημερινά; Τι ακριβώς είναι μια νυφική σουτιέν και γιατί κατατάσσεται σε μια κατηγορία που βασίζεται σε μια μοναδική ευκαιρία; Είναι κάποιοι κανόνες και περιορισμοί σε αυτήν; συχνά όταν μιλάμε για μια νυφική σουτιέν, μια σειρά από κοινές ερωτήσεις θα πλαισιώνουν το μυαλό σας, κάτι που θα απαντηθεί σήμερα σε αυτό το άρθρο.\nΜια νύφη την ιδιαίτερη μέρα της απαίτησε τα πάντα για να είναι ξεχωριστή, ξεκινώντας από το λοξό πέπλο της με την εξωτική κόμμωση της, από τα φτερωτά της μάτια μέχρι τη λευκή σατέν φόρεμα. Τόσο γιατί να μην καρύκευμα μέχρι το βλέμμα με ένα όμορφο σουτιέν που θα ταιριάξει τον τύπο του σώματός σας και το φόρεμά σας επίσης. Οι εργασίες μοιάζουν πολύ με τις καθημερινές σουτιέν, η νυφική σουτιέν συνήθως επιτυγχάνει περισσότερο τις καμπύλες του σώματος, παρέχοντας επιπλέον υποστήριξη και λαμπρή στάση καμπύλης.\nΚαλύτερα μοντέλα νυφικό σουτιέν στην Ινδία:\nΣε περίπτωση που δεν γνωρίζετε ακόμα τους τύπους σουτιέν, εδώ είναι μια λίστα με 8 Best Nude Bras.\n1. Haltered Νυφική Σουτιέν Ομορφιά:\nΗ νυφική σουτιέν έχει ένα σχέδιο λαιμού με γάντζο, το λαιμό χαλαρό από σατέν κορδέλα που συνδυάζεται καλά με τον τόνο του δέρματος να είναι μπεζ χρώμα. Αυτό είναι κατάλληλο για τα νυφικά που έχουν ένα κολάρο ή έναν πλήρη λαιμό ή απλά αυτά που δεν φοβούνται μια σατέν κορδέλα δεμένη στο πίσω μέρος της. τα φλιτζάνια είναι φτιαγμένα από ένα λεπτό στρώμα δαντέλα με πολύπλοκες λουλουδιές, με ένα μικρό τόξο που σφραγίζει το βλέμμα.\n2. Νυφική Σουτιέν Υποστήριξης:\nΑυτό είναι το πιο βασικό νυφικό είδος σουτιέν, που ταιριάζει σχεδόν στο καθημερινό μπλουζάκι μπλουζάκι. Αυτό μπορεί να είναι με τη μορφή λουριών ή χωρίς ιμάντες με βάση το είδος του φόρεμα που επιλέγετε. Αυτά τα σουτιέν είναι ειδικά σχεδιασμένα για αυτή την πρόσθετη στήριξη που θα ωθούσε και θα συγκρατούσε τις καμπύλες σε μια τέλεια στάση, ενώ το επιπλέον μαξιλάρι θα έδινε μεγαλύτερη αίσθηση στο βλέμμα σας.\n3. Molded σε νυφικό σουτιέν:\nΟι χυτευμένες στο σουτιέν νυφικό είναι αυτές που δεν έχουν ένα σκληρό κύπελλο για να συγκρατήσουν τις καμπύλες, αλλά είναι απλά κατασκευασμένες με έναν πυκνό λυγισμένο τρόπο που θα ταιριάζει και συνδυάζεται με τις καμπύλες του σώματός σας για να τονίσει το σχήμα σας, αλλά με ένα κολακευτικό τρόπο . Συνήθως αυτά τα σουτιέν έχουν ένα μαλακό μαξιλάρι από καουτσούκ γύρω από το στήθος για να καλύψουν τα αποτυπώματα, κάνοντας όλη την ημέρα μια άνετη υπόθεση.\n4. Στράπλες τακάκια Νυφική σουτιέν:\nΙδανικό για αυτό το νυφικό νυφικό νυφικό. Τα στράπλες σουτιέν είναι ένα από τα πιο επιλεγμένα είδη σουτιέν νυφικό που απλά κρύβει μακριά το σουτιέν χωρίς κανένα λουρί, έτσι ώστε να μπορείτε να ροκάρει ένα φόρεμα από τον ώμο χωρίς καμία ταλαιπωρία. Αυτές οι σουτιέν συνήθως έχουν ισχυρά χυτά φλυτζάνια για να δημιουργήσουν μια ώθηση στις υπογραμμίσεις που θα αυξήσουν τη στάση του σώματος και την καμπύλη.\n5. Απλά Demi Bridal Σουτιέν:\nΤο demi σουτιέν είναι συνήθως αναφέρεται ως ένα σουτιέν μισή φλιτζάνι σε αντίθεση με την πλήρη σουτιέν κάλυψη. Αυτό έχει μια ισχυρή βαθιά γραμμή βύθισης που συνοδεύεται από ένα μακρύτερο ιμάντα που θα σας αφήσει να καμαρώνει ένα βαθύ λαιμό χωρίς κομμένα σουτιέν από το εσωτερικό. Αυτά είναι μεγάλη στήριξη και αλλαγή της στάσης σουτιέν που θα ωθούσαν την κάτω μπάντα και θα δημιουργούσαν μια μεγάλη καμπύλη.\nΔείτε περισσότερα: Plunge Bra\n6. Risky σουτιέν-νυφικό σουτιέν:\nΗ sneakiest της παρτίδας, αυτά τα νυφικά σουτιέν είναι κατάλληλα μόνο για τα φορέματα που τα φέρνει όλα. Είναι πολύ πιθανό ότι το νυφικό σας έχει μια πλήρη πλευρά δαντέλες ή μια ανοιχτή πλάτη και δεν θέλετε να χάσετε σε μια ημέρα χωρίς σουτιέν. Αυτό συμβαίνει όταν αυτά τα αυτοκόλλητα stick μπορεί κανείς να κολλήσει επάνω χωρίς περαιτέρω ανησυχίες.\n7. Βαμβάκι νυφικό βαθιά βουτιά:\nΟι βαθιές λαιμόκοψη είναι κατάλληλες για τα νυφικά που πηγαίνουν βαθιά κάτω αποκαλύπτοντας ολόκληρο το μεσαίο τμήμα του στήθους σας. Συχνά συνοδευόμενος από ένα μαλακό γεμισμένο κύπελλο, αυτό είναι απλά μια φοβερή υποστήριξη για τα ριψοκίνδυνα φορέματα.\nΔείτε περισσότερα: Candy Bras\n8. Η κορσέδα Galore Νυφική σουτιέν:\nΤα κορσέδες γαμήλιων ενδυμάτων είναι ένα κοινό πράγμα και τώρα εδώ είναι ένα σουτιέν διαμορφωμένο στα κορσέδες που θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν να διατηρήσετε το σχήμα, ενώ επισημαίνοντας την εμφάνισή σας ώστε να αισθάνεστε άνετα χωρίς να χρειάζεται να κάνετε κομμάτια μετά από κομμάτια.\nΔείτε περισσότερα: Camisole με σουτιέν\nελπίζω ότι πάνω από τα νυφικά σουτιέν προσελκύονται τα περισσότερα από τα γυναικά και αυτά είναι διαθέσιμα στην ινδική αγορά.\nCopyright 2021 \_ Κύριος \_ 8 καλύτερα μοντέλα νυφικό σουτιέν στην Ινδία


Ο Τζόρνταν Πιλ εκθειάζει την «Αόρατη Κλωστή» και τον Πολ Τόμας Άντερσον ? νεα || cinemagazine.gr\nΟ Τζόρνταν Πιλ εκθειάζει την «Αόρατη Κλωστή» και τον Πολ Τόμας Άντερσον\nΟ σκηνοθέτης του «Τρέξε!» μίλησε με τα καλύτερα λόγια για το φιλμ του Άντερσον, την ίδια στιγμή που αν και έχει περάσει ένας χρόνος από την πρεμιέρα της ταινίας του, αυτή εξακολουθεί να παραμένει στην επικαιρότητα.\nΣτην οσκαρική περίοδο πληθαίνουν οι δημόσιες συναντήσεις μεταξύ των καλύτερων σκηνοθετών της χρονιάς, από όπου προκύπτουν συνήθως ωραίες κουβέντες και εξομολογήσεις για την επιρροή που είχε τα φιλμ του ενός προς έναν άλλο. Κάτι τέτοιο προέκυψε και στο φεστιβάλ της Σάντα Μπάρμπαρα όπου βρέθηκαν οι υποψήφιοι για Όσκαρ σκηνοθέτες της χρονιάς, με τον Τζόρνταν Πιλ του «Τρέξε!» να κλέβει την παράσταση, λέγοντας πως από όλες τις ταινίες που είδε φέτος, αγάπησε περισσότερο την «Αόρατη Κλωστή» του Πολ Τόμας Άντερσον, που επίσης βρίσκονταν στο πάνελ. Ειδικότερα, μίλησε για την σκηνή του πρωτοχρονιάτικου πάρτι που του έμεινε αξέχαστη.\n«Το συναίσθημα, η ψυχολογία και η οπτική ομορφιά εκείνης της στιγμής συνδυάζονται τόσο αρμονικά, με έναν τρόπο που σχηματίζουν μια αγνή κινηματογραφική στιγμή που είναι σχεδόν αδύνατο να περιγράψεις. Δε γίνεται να το κάνεις αυτό, σκεπτόμενος έναν τέτοιο χαρακτήρα που ψάχνει τη γυναίκα που αγαπά και καταλαβαίνει πως υπάρχει ένα μεγάλο ρήγμα στη σχέση τους και μάλλον δε θα διορθωθεί ποτέ. Είναι υπέροχη η υπέροχη στιγμή που ψάχνει απεγνωσμένα να τη βρει και ταυτόχρονα συνειδητοποιεί πως πρέπει μάλλον να μείνει μακριά της.»\nΣυνεχίζοντας την κουβέντα για την «Αόρατη Κλωστή», ο Πιλ ανέφερε και την αμαρτία του: «Γνώρισα τον Πολ πριν από ένα μήνα περίπου και του είπα πόσο αγάπησα την ταινία του. Με ρώτησε που την είδα και του είπα σε DVD screener. Εκεί ένιωσα μια απογοήτευση στο πρόσωπό του και σκέφτηκα πως δε θα μου ξαναμιλήσει.» είπε γελώντας και θυμίζοντας την ευαισθησία του Άντερσον με την κινηματογραφική αίθουσα, καθώς κυκλοφορεί σχεδόν πάντα τις ταινίες του και σε format 70mm ώστε να παιχτούν με αυτό τον τρόπο σε όσες αίθουσες το υποστηρίζουν.\nΟ Άντερσον πάντως μόνο κακά λόγια δεν είχε να πει για τον Πιλ: «Είδα την ταινία του κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων μας, σε μια πολύ δύσκολη εβδομάδα, το χειμώνα στο Λονδίνο, όπου πραγματικά χρειαζόμουν να πάω σε ένα σινεμά και να δω κάτι που θα μου έδινε έμπνευση. Κρύωνα και ένοιωθα πως το γύρισμα δεν πάει καλά και είδα την ταινία του γιατί μου άρεσαν ήδη πολλά πράγματα που είχε κάνει για την τηλεόραση, αλλά αυτό με ενέπνευσε πραγματικά και μου έδωσε δύναμη να συνεχίσω.»\nΟ Τζόρνταν Πιλ έχει πετύχει κάτι πολύ δύσκολο για την εποχή μας, να κρατήσει δηλαδή την ταινία του επίκαιρη για σχεδόν ένα χρόνο, τη στιγμή που πανάκριβες ταινίες ξεχνιούνται μετά από ένα τρίμηνο περίπου. Συνεχίζοντας μάλιστα την σχέση της ταινίας με το κοινό, ο Πιλ και η Universal ανακοίνωσαν πως θα υπάρξουν δωρεάν προβολές της σε όλη τη χώρα στις 19 Φεβρουαρίου, την President's Day για τις ΗΠΑ, καθώς τα πολιτικοκοινωνικά μηνύματα του «Τρέξε!» είναι αρκετά. Παράλληλα, το φιλμ έχει εμπνεύσει δεκάδες καλλιτέχνες που δημιουργούν συνεχώς εικαστικές δημιουργίες εμπνευσμένες από την ταινία, αρκετές εκ των οποίων μπορείτε να δείτε εδώ, όπως και στο παρακάτω βίντεο.


Β’. 2.Ήπειρος : σύντομη γεωφυσική γνωριμία | PIPINA ELLES\nΒ’. 2.Ήπειρος : σύντομη γεωφυσική γνωριμία\nΜάρτιος 20, 2020 Μάρτιος 20, 2020 ~ pipinaelles\nΑπό το εδώ κείμενο προήλθε και η περίληψη-Ομιλία της Π.Δ. Ιωσηφίδου – Elles, για την «Ηπειρωτική Εβδομάδα» Παρασκευή 24/2/2006 Σύδνεϋ\nΗ διαμόρφωση του εδάφους, εκτός του ότι δημιουργεί μυαλά που δίνονται και δημιουργούν Τέχνη, όπως την ξυλογλυπτική ή την ασημουργία, γεννάει επίσης μία ιδιαίτερη τάση για την γνώση και την καλλιέργειά της, γεγονός που διαπιστώνεται από τις προσωπικότητες των Γραμμάτων και των Τεχνών που γεννήθηκαν στην Ηπειρωτική Γη και διακρίθηκαν Πανελλαδικά. Είναι επίσης γεγονός ότι στο Ελληνικό αυτό διαμέρισμα η καλλιέργεια της Χριστιανοσύνης ως μοναδικού Θρησκεύματος, συνετέλεσε στην προέλευση πολλών από τους Οικουμενικούς Πατριάρχες, της Κωνσταντινούπολης .\nΗ διαμόρφωση του εδάφους της Ηπείρου ανέκαθεν αποτέλεσε τον καταλυτικό παράγοντα ως προς την ανάγκη των κατοίκων της να ψάχνουν για άλλη γη, με μόνη την προοπτική να τους παρέχεται η δυνατότητα να εργάζονται και δικαίως να εισπράτουν το αντίτιμο του μόχθου τους. Η ξενιτιά υπήρξε είτε εσωτερική, δηλαδή εντός του Ελλαδικού χώρου, προς τα ελληνικά διαμερίσματα της Δυτικής Μακεδονίας , υπό την τουρκική κατοχή, ή στην Πελοπόννησο, είτε εξωτερική, όπως στην Αμερική, στην Γερμανία, στην Αυστραλία και αλλού.\nΕίναι κοινή γνώση ότι η ξενιτιά αντιμετωπίστηκε από τον Ηπειρωτικό λαό με θρήνους χωρισμού, παρομοίους εκείνων για το χωρισμό από θάνατο, και ότι οι θρήνοι αυτοί, ανέδειξαν την Ήπειρο ως την μάνα του Δημοτικού Τραγουδιού . Κάποια στιγμή, που το ελληνικό Έθνος βρισκόταν σε μία δύσκολη ιστορική καμπή και είχε την ανάγκη υποστήριξης στο μέγα θέμα της αμφισβήτησης της ελληνικότητάς του, τα Δημοτικά τραγούδια, έπαιξαν καθοριστικό, θετικό ρόλο. Δίπλα σε άλλα αδιάσειστα τεκμήρια, απέδειξαν σε ανθέλληνες, όπως ήταν ο Fallmerayer, την συνέχιση του Ελληνικού Γένους, καθώς τα γλωσσικά, ηθογραφικά και εθιμοτυπικά στοιχεία τους, απέδειξαν ότι οι ρίζες τους ανάγονταν στον αρχαιοελληνικό κόσμο.\nΗ ξενιτιά των Ηπειρωτών δε σήμαινε σε καμία περίπτωση ότι αυτοί θα διέγραφαν την πατρίδα τους και ότι δε θα επέστρεφαν κάποια στιγμή πίσω, είτε για να εγκατασταθούν, είτε για να την επισκεφθούν με σχέδιο και σκοπό, χρησιμοποιώντας μάλιστα τον πλούτο τους για την ανακαίνιση των οικογενειακών τους εστιών στα χωριά και στις πολιτείες τους ή και άλλων κτισμάτων, πέραν αυτών. Ακολουθώντας μάλιστα τον πατροπαράδοτο τρόπο κτισίματος, οι Ηπειρώτες, δένονταν με την γη τους ακόμη και όταν έπρεπε να αποχωρίσουν, με στόχο πάντα την επιστροφή. Έτσι αναδημιουργήθηκαν και αναστήθηκαν χωριά όπως τα Ζαγοροχώρια και έτσι γεννήθηκαν οι μεγάλοι Ευεργέτες του τόπου: Γ. Αβέρωφ, Μ. Θ. Τοσίτσας, Ν. Στουρνάρης από το Μέτσοβο, οι Μάνθος και Γεώργιος Ριζάρης από το Μονοδένδρι, ο Αναγνωστόπουλος από το Πάπιγκο και πολλοί άλλοι, οι περισσότεροι γνωστοί σε όλους μας.\nΗ Ήπειρος είναι γνωστή για τα γραφικά, τα καμαρωτά (κατασκευασμένα με καμάρες), τα πέτρινα γεφύρια, που ζεύουν τα ποτάμια και απαλύνουν την ερημία του μοναστικού περιβάλλοντος, καθώς αποδεικνύουν την συνύπαρξη της φύσης και των ανθρώπων, του συνδυασμού του ήμερου με τα φυσικά φαινόμενα.\nΚατασκευασμένες με μεράκι οι γέφυρες, δεν δείχνουν απλά την μαστοριά των κτιστών της, αλλά και το καλόπιασμα των ποταμών της. Είναι γνωστή η πίστη των αρχαίων Ελλήνων για την ύπαρξη θεοτήτων, νυμφών ή νεραϊδών που είχαν υπό την κυριότητά τους και την προστασία τους, το υγρό στοιχείο. Το πάντρεμα της πλαγιάς βουνών με γεφύρια, με στόχο την ασφαλή διάβαση των ποταμών, σωτήριο και πρακτικό από κάθε άποψη για τους ανθρώπους εκείνων των εποχών, σήμερα αποτελεί πολιτιστικό στοιχείο και αντικείμενο μελέτης.\nΑπό τα γραφικά και τραγουδημένα γεφύρια, το γεφύρι της Πλάκας στον Άραχθο ποταμό, είναι το πλατύτερο πέτρινο γεφύρι της Ηπείρου και ίσως όλης της Ελλάδας. Με τη μεγάλη καμάρα του και με το άνοιγμα των 40 μέτρων, υψώνεται πάνω από τον ποταμό 18-20μ. Ανάμεσα στις υπόλοιπες γέφυρες, ξεχωρίζουν εκείνη της Κόνιτσας -πέτρινη με μία καμάρα-, καθώς και το πολυτραγουδησμένο από το λαό Γιοφύρι της Άρτας.\nΣτον δρόμο από τους Κήπους (Ζαγοροχώρια) και σε παραπόταμο του Βοϊδομάτη, στο χωριό Νεγάδες, απαντά ένα ακόμη γραφικό γεφύρι.\nΓύρω από τους Κήπους (38 χιλιομ. από τα Γιάννινα), συγκεντρώνονται τα περισσότερα πέτρινα γεφύρια της περιοχής. Από αυτά το ομορφότερο είναι το τρίτοξο Καλογερικό ή του Πλακίδα (1814), το μονότοξο του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη (1753), στη χαράδρα Βικάκι λιγο πριν από την είσοδο στο χωριό Βίκος. Επίσης τα γεφύρια του Μύλου (1748) και Πιτσιώνη (1830), στη ρεματιά του Μπαγιώτικου, 800 μ. περίπου ΝΑ των Κήπων.\nΆλλα γεφύρια (εκτός της περιοχής των Κήπων) είναι του Καμπέρ Αγά, πάνω στο Ζαγορίτικο, και της Τσίπιανης πάνω στον Βάρδα, κοντά στην είσοδο της Μπαλντούμας. Το πιο ονομαστό γεφύρι είναι της Βωβούσας πάνω στον Αώο ποταμό, που ενώνει τις δύο συνοικίες του χωριού.\nΤο πλέον κατεστραμμένο γεφύρι είναι της Γκάνας (κοντά στις Καρυές-Καβαλλάρι) .\nΤα Ζαγοροχώρια, είναι προσφιλής περιοχή-προορισμός, όχι μόνο στους επισκέπτες από άλλα μέρη της Ελλάδας ή από το εξωτερικό, αλλά κυρίως των Γιαννιωτών, που επειδή βρίσκονται τόσο κοντά τους καταφεύγουν σε αυτά για να γευτούν, πέρα από την άγρια ομορφιά του τοπίου και την οξυγονούχα ατμόσφαιρα, το κατσικάκι στην γάστρα ή το κουκουλωτό στο Μεγάλο Πάππιγκο, ή στην Βίτσα για να ευφρανθούν με τις καταπληκτικές τυρόπιττες, σπανακόπιτες ή κοτόπιτες.\nΣτο Μονοδέντρι, ο επισκέπτης, πέρα από την θέα προς την χαράδρα του Βίκου, από το καταπληκτικά τοποθετημένο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, μπορεί να επισκεφτεί την Ριζάρειο Σχολή, το Μουσείο του τόπου και το καλοφτιαγμένο Αμφιθέατρο. Δίνεται στον επισκέπτη η ευκαιρία, να απολαύσει το καταπληκτικό περιβάλλον, την τέχνη του «πετροπελεκητή», να δοκιμάσει την φιλοξενία του χώρου και τα εγχώρια παραδοσιακά γλυκά κουταλιού.\nΑξιοθέατα είναι το γεφύρι της Πλάκας, οι πηγές Κλίφκης με τους φυσικούς καταρράκτες Καλεντζίου, και άλλα.\nΗ Παμβώτις που βρίσκεται μεταξύ της πόλης των Ιωαννίνων και του όρους Μιτσικέλι, κατέχει την λεκάνη που δημιουργήθηκε στο οροπέδιο των Ιωαννίνων, σε υψόμετρο 480μ. Το υπόστρωμα της λίμνης είναι στο μεγαλύτερο μέρος του ασβεστόλιθος, με συστατικά πυρίτη (ή σιλικόνης). Έχει σχηματιστεί από την συλλογή του νερού στην βαθιά λεκάνη και τρέφεται από τις πηγές του όρους Μιτσικέλι. Η λίμνη δεν έχει επιφανειακή έξοδο των υδάτων της. Τα περίσσια ύδατά της διοχετεύονται στον Καλαμά με μικρά χαμηλά ανοίγματα. Παλαιότερα στα βόρεια των Ιωαννίνων, υπήρχε και μία άλλη λίμνη της Λαψίστας, με πολλά τέλματα, η οποία αποξηράνθηκε τελικά και έγινε καλλιεργήσιμη περιοχή, χωρίς ετούτο να σημαίνει ότι η Παμβώτις ωφελήθηκε από ετούτη την σημαντική, για την δική της υγιεινή, κίνηση, των πεφωτισμένων αρχόντων της πόλης μας…\nTο μήκος της λίμνης είναι περίπου 7,5 χιλ. Το μέγιστο πλάτος της 5 χλμ., το μέγιστο βάθος της 11μ., και έχει συνολική επιφάνεια 22,8 τ.χιλ. Κατ’ άλλους η λίμνη έχει συνολική επιφάνεια 19 τ.χιλ. Το μεγαλύτερο βάθος της είναι εννέα μέτρα και το υψόμετρό της από την θάλασσα, 470 μ. Οι όχθες της καλύπτονται από πυκνή και εκτεταμένη βλάστηση φυκιών και σε μερικά μέρη, κυρίως στις όχθες που βρίσκονται στους πρόποδες του Μιτσικελιού, με καλάμια. Η παρόχθια αυτή ζώνη βλάστησης είναι ωφέλιμη για την προστασία πολλών υδροβίων υπάρξεων και για τα πουλιά, κυρίως όμως γιατί συγκρατεί τα μολυσμένα νερά και προστατεύει την μικρή νήσο, από τις τρικυμίες που σημειώνονται στην Παμβώτιδα.\nΗ Παμβώτις είναι αναπόσπαστο μέρος της πόλης των Ιωαννίνων. Κάθε οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική ή όποια άλλη δραστηριότητα, και αναμφίβολα η ιστορία της, συνδέονται με την λίμνη Παμβώτιδα.\nΗ παρουσία της Παμβώτιδας ανάγεται στην παλαιολιθική εποχή, σύμφωνα με τα ευρήματα σε σπηλιά στους πρόποδες του λόφου της Καστρίτσας. Το μοναδικό μάλιστα εύρημα -μία λαβή χειροποίητου πήλινου αγγείου με ράχη διακοσμημένη με κυκλικές κοιλότητες-, μπροστά από την Μονή του Αγίου Παντελεήμονα στην Νήσο της Παμβώτιδας, ανάγει την ύπαρξη ζωής στην Νήσο, στην εποχή του χαλκού.\nΓια πρώτη φορά, αναφέρεται σε σχόλια που έγραψε ο Ευστάθιος για την Οδύσσεια, το 12ο αι. μ.Χ. Άλλα νεότερα στορικά γεγονότα τα οποία σημάδεψαν την παρουσία της Λίμνης, είναι η ναυμαχία του 1379 με τους Αλβανούς επιδρομείς και το πέρασμα του στρατού του Ντουραχάν Πασά της Ρούμελης, το 1434, πάνω από τα παγωμένα νερά της –δια προφορικού λόγου, μόνο. Σύμφωνα με αυτή την παράδοση λέγεται ότι όταν ο Ντουραχάν είχε εμφανιστεί με το στρατό του στα Γιάννινα, είχε ερωτηθεί ποια οδό είχε χρησιμοποιήσει για να φτάσει ως εκεί. Ο πασάς είχε απαντήσει ότι είχε έρθει, μέσω της πεδιάδας η οποία κείται ανάμεσα στα βουνά και στην πόλη των Ιωαννίνων, δείχνοντας μάλιστα την παγωμένη έκταση της λίμνης. Οι Γιαννιώτες είχαν εκπλαγεί από το συγκεκριμένο γεγονός, καθώς «η πεδιάδα» του Ντουραχάν, δεν ήταν άλλη από την παγωμένη λίμνη της Πόλης τους. Οι Τούρκοι την είχαν οδεύσει με τα ζώα τους και με τ’ άρματά τους και είχαν βρεθεί στην Πόλη, σώοι και αβλαβείς. Όταν ο Ντουραχάν έμαθε για την πραγματικότητα της έκτασης που είχε εκλάβει ως πεδιάδα, το απέδωσε σε θαύμα της Παναγίας. Για χάρη της ανήγειρε την ομώνυμη Μονή, στην οποία σήμερα ο ακούραστος καλόγερος Παπαθανάσης , εδώ και δεκαετίες επιτελεί το μοναδικό και κυριολεκτικά θεάρεστο, έργο του.\nΌπως έχει ήδη καταγραφεί από μάλιστα επανειλημμένα ο Παπαθανάσης «επιτελεί κοινωνικό έργο» έχοντας κατορθώσει με την βοήθεια του Θεού και του «ηπειρώτικου λαού», όπως δηλώνει ο ίδιος, να βοηθάει τα παιδιά που βρίσκονται σε ανάγκη, ανεξαιρέτου προέλευσης ή καταγωγής. Το φιλανθρωπικό έργο του έχει ξεπεράσει τα όρια της Ελλάδας, καθώς έχει βοηθήσει με αποστολές αγαθών, πληθυσμούς στην Αλβανία, στην Σερβία, στην Βουλγαρία. Ο Παπαθανάσης είναι η ψυχή του Οικοτροφείου της Μονής Ντουραχάνης που αποτελείται από Δημοτικό και Γυμνάσιο. Η Μονή διαθέτει και κατασκήνωση που λειτουργεί κανονικά, στη Λευκάδα.\nΤην ύπαρξη της Παμβώτιδας τη σημάδεψε, ένα ακόμη ιστορικό-τραγικό και πολύ γνωστό συμβάν, ο πνιγμός της κυρά Φροσύνης το 1820, μαζί με άλλες δεκαεφτά νέες Γιαννιώτισσες, όπως αναφέρεται και στο βιβλίο του Άγγλου περιηγητή Χιουζ.\nΠαρά τους θρύλους που κάνουν την Παμβώτιδα να ξεχωρίζει και παρά την ομορφιά της, που σημαδεύει και ομορφαίνει την πόλη των Ιωαννίνων, η αύξηση του πληθυσμού και οι γύρω από την λίμνη κοινότητες, έχουν επηρεάσει την φυσική της κατάσταση. Αποδεικνύεται στην πορεία ότι οι κάτοικοι και οι αρχές του τόπου δεν έχουν υπολογίσει την βαρύτητα των γνωστών ωστόσο υπαιτίων της φθοράς της. Η σημερινή λοιπόν κατάσταση της υγείας της δεν είναι καλή.\n1.Επιζήμιο υπήρξε αρχικά το φράγμα του Περάματος, καθώς έχει διακόψει την επικοινωνία της λίμνης με τον Καλαμά και έχει περιορίσει σημαντικά την ανανέωση των υδάτων της, σε επίπεδα ώστε η μόλυνση και η αυξανόμενη ατροφικότητά της, να βρίσκονται σε ανησυχητικό βαθμό.\n2. Στο λεκανοπέδιο Ιωαννίνων καλλιεργούνται 66.000 τετρ. χιλ. γης, και ατυχώς, όπως είναι επόμενο, τα προϊόντα τα οποία χρησιμοποιούται για την προστασία και την ανάπτυξη των καλλιεργειών -δηλαδή μεγάλες ποσότητες εντομοκτόνων και λιπασμάτων- παρασύρονται με την βροχόπτωση και συμβάλλουν στην διαρκή και επικίνδυνη μόλυνση της λίμνης.\n3. Σε καθημερινή βάση δέχεται τα αποβλήματα των υπονόμων της πόλης, καθώς και άλλα απορρίματα από τις καθημερινές δραστηριότητες του γύρω από αυτήν, πληθυσμού. Ωστόσο δεν είναι η ποσότητα των αποβλημάτων των νοικοκυριών, μέσω των υπονόμων η μόνη αιτία που καταστρέφει αργά και σταθερά την λίμνη. Είναι και εκείνα του Γενικού Νοσοκομείου και των άλλων κλινικών της πόλης που έχουν καταστήσει τους παθογεννητικούς μικροοργανισμούς της λίμνης, περισσότερο ανθεκτικούς στα προϊόντα καταπολέμησής τους, που κατασκευάζει και διαθέτει ο άνθρωπος.\n4. Ακολουθεί η διαρκής ρύπανση από τα λάδια των αυτοκινήτων, που με την βοήθεια της βροχής, καταλήγουν στην λίμνη μέσω των υπονόμων. Προς το λυπηρό αυτό φαινόμενο της διαρκώς αυξανόμενης ρύπανσης συμβάλλουν επίσης η ανεξέλεγκτη λειτουργία χοιροστασίων και ορνιθοτροφείων στην περιοχή γύρω από την λίμνη.\n5. Ένα άλλο στοιχείο που εντελώς ασυνείδητα πλέον και χωρίς μελέτες προστασίας της λίμνης, σε σχέση με την μελλοντική της συντήρηση, αποτελούν οι προσχώσεις που έχουν γίνει γύρω από την λίμνη. Αυτές, εκτός του ότι συνετέλεσαν στην ελάττωση του φυσικού της μεγέθους, επιπλέον έχουν προξενήσει καταστροφή στην οικολογική της ισορροπία. Άλλοτε οι ρίζες των αιωνόβιων Πλατανιών στην παραλιακή της Πόλης ‘βοσκούσαν’ στα νερά της λίμνης. Τα φυσικά βραχάκια σκόρπια γύρω τους, φιλοξενούσαν καραβίδες. Τα μεγάλα μαύρα όστρακα κολλημένα πάνω στα βράχια ήταν ό,τι πιο φυσικό και ελκυστικό για τους κατοίκους των περασμένων δεκαετιών, πολύ πριν αυτές, τις δήθεν καλλωπιστικές και λειτουργικές αλλαγές της παραλιακής.\n6. Η ελάττωση της φυσικής βλάστησης στο Μιτσικέλι ενεργεί αρνητικά καθώς τα λίθινα στρώματά του αδυνατίζουν, στεγνώνουν και με την αλλαγή της θερμοκρασίας αποσπώνται, κατρακυλούν και στιβάζονται στις άκρες της λίμνης. Αυτή η κατάσταση είναι το μακροχρόνιο αποτέλεσμα, των εγκληματικών ενεργειών του Αλή Πασά, ο οποίος είχε κατακάψει τα δάση των ορέων γύρω από την λίμνη ώστε να μην καταφεύγουν εκεί οι κλέφτες και οι αρματωλοί. Σήμερα αν και καταβάλλονται προσπάθειες για την μερική τουλάχιστον αναδάσωσή του, η διάσωση του περιβάλλοντος απαιτεί μία ενορχηστρωμένη προσπάθεια.\n7. Συσσωρευμένες λοιπόν οι ήδη αναφερόμενες αρνητικές επιδράσεις, έχουν επιπτώσεις και στα ψάρια της λίμνης, των οποίων ο αριθμός έχει μειωθεί επικίνδυνα και ως εκ τούτου, οι κάτοικοι της νήσου που ζουν κυρίως από την αλιεία, διατρέχουν τον κίνδυνο στο μέλλον να την στερηθούν ως κύριον μέσον διαβίωσης. Έχουν γίνει προσπάθειες και έχουν φέρει ψάρια ιταλικής προέλευσης, για τα οποία λέγεται πως πέρα από το μέγεθός τους, δεν έχουν την γεύση των ψαριών που έχουν αφανιστεί προ πολλού. Eκείνο όμως το οποίο παραμένει άλυτο, δηλαδή η μόλυνση της λίμνης, γεννά το ερώτημα, κατά πόσον τα όποια ψάρια της Παμβώτιδας είναι κατάλληλα προς βρώση!\n8. Στη διάρκεια του καλοκαιριού η στάθμη της λίμνης κατεβαίνει και αναδύεται άσχημη μυρωδιά, για όλους τους λόγους που αναφέραμε παραπάνω και κυρίως εξαιτίας της ελάττωσης της φυσικής μορφής των ακτών της και της ελάττωσης των όγκων των υδάτων της.\nΣήμερα η Νήσος των Ιωαννίνων, φιλοξενεί περίπου 120 οικογένειες . Κατ’ άλλους 150. Τα σπίτια διατηρούν τον νησιωτικό παραδοσιακό τρόπο κατασκευής, φέρουν δηλαδή αυλές ομορφοστρωμένες με μολυβένιες πλάκες και ασπρισμένες ένα γύρω, πεζούλες κατάλευκες, κήπους φορτωμένους με το νησιώτικο, τις πολύχρωμες πετούνιες και τα γεράνια τους κατιφέδες και τις ζήνιες. Ο Βασιλικός και ο δυόσμος μοσκοβολούν και τα μεγάλα δέντρα -πλατάνια, πεύκα και άλλα- γεμάτα πράσινο, ιδιαίτερα τα καλοκαίρια, προστατεύουν τους κατοίκους της και τους τακτικούς επισκέπτες της, με τον ίσκιο τους και την δροσιά. Πλακόστρωτα, καλντεριμωτά δρομάκια συμπληρώνουν την γραφικότητα του εσωτερικού της γιατί το γύρω της, η καταδεχούμενη Παμβώτιδα, είναι η νεράϊδα που μαγεύει, που παραπλανά.\nΗ Νήσος λόγω της μερικής απομόνωσής της υπήρξε από πολύ ενωρίς κέντρο μοναχισμού και είχαν ιδρυθεί εδώ, πολλά μοναστήρια διακοσμημένα με ενδιαφέροντα φρέσκος. Αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων ότι στην Νήσο κατέφυγαν ευσεβείς μοναχοί οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στον θρησκευτικό βίο και στην ελληνική παιδεία.\nΣήμερα στη δυτική πλευρά της Νήσου διατηρούνται δύο βυζαντινές μονές: του Αγίου Νικολάου των Φιλανθρωπινών (Σπανού) του 1204 , κατ άλλους του 1292, και του Αγίου Νικολάου Ντίλιου (Στρατηγοπούλου) επίσης του 13ου αι., τα οποία μαρτυρούν την οικονομική και πνευματική ανάπτυξη των Ιωαννίνων στα χρόνια του Δεσποτάτου της Ηπείρου.\nΟι κάτοικοι της Νήσου, αποτελούσαν μία ζωηρή κοινότητα η οποία ευδοκιμούσε στην περίοδο της τουρκικής κατοχής. Μεταξύ των Τούρκων ήταν γνωστή με το όνομα «Kifir andasi», που σημαίνει «Νησί των Απίστων». Η Νήσος ή το Νησί για τους Γιαννιώτες, τιμωρήθηκε σκληρά στην διάρκεια της εξουσίας του Αλή Πασά, όταν επεβλήθησαν αβάσταχτοι φόροι στους κατοίκους της. Την περίοδο της κατάληψης της Νήσου από τον Αλή, πολλοί από τους κατοίκους εξορίστηκαν και τα Μοναστήρια της καταστράφηκαν, λεηλατήθηκαν ή πυρπολήθηκαν.\n*Η «Δρακολίμνη» του όρους Τύμφη, βρίσκεται στην κορυφή της Τύμφης, σε υψόμετρο 2050μ. και μπορεί να την επισκεφτεί κανείς μέσω του Πάπιγγου.\n*Η «Λιμνοπούλα» Είναι εποχιακή και γεμίζει με γλυκό νερό τον χειμώνα. Βρίσκεται 700μ. νοτιοδυτικά της Κρυσταλλοπηγής και του Κεφαλόβρυσου, χωριά που βρίσκονται κοντά στην πόλη της Παραμυθιάς. Η Λιμνοπούλα καλύπτει μία περιοχή 133 εκταρίων . Το 1988, κατασκευάστηκε ένα άνοιγμα σε μέρος της λίμνης, χωρίς όμως η αποξύρανση να έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Πλημμυρίζει τον χειμώνα, φτάνοντας τα δέκα μέτρα. Αδειάζει φυσικά από τρεις απορροφητικές τρύπες που βρίσκονται στο νότιο μέρος της. Στην διάρκεια του καλοκαιριού όμως δημιουργούνται υγρότοποι που διατηρούνται από τις πηγές. Τότε το ήμισυ περίπου από τις όχθες της λίμνης που αποκαλύπτονται, καλλιεργείται, ενώ το άλλο μισό χρησιμοποιείται σα βοσκότοπος. Η απορρόφηση των υδάτων της λίμνης για το πότισμα των καλλιεργειών, το παράνομο κυνήγι, η μόλυνση από τα εντομοκτόνα και τα λιπάσματα διατροφής των φυτών από τις καλλιέργειες των κατοίκων της περιοχής, είναι πολύ επικίνδυνοι παράγοντες για την ύπαρξή του φυσικού περιβάλλοντος της λίμνης.\nΗ μεγαλύτερη όμως απειλή για τον υδρότοπο είναι ο περιορισμός του, χάριν της επέκτασης της καλλιέργειας. Αυτό καταστρέφει τον χαρακτηριστικό πληθυσμό των ανθέων, καθώς και σημαντικά μέρη φιλοξενίας αυτοχθόνων ζώων. Παράλληλα, οι περιπτώσεις πυρκαγιάς στους λόφους που βρίσκονται γύρω από την Λιμνοπούλα, απειλούν το οικολογικό της σύστημα εν συνόλω. Επιπλέον πρόβλημα για το οικολογικό σύστημα της περιοχής της Λιμνοπούλας, αποτελεί το κυνήγι των πτηνών, που απειλεί με τον αφανισμό τους.\nΟ υγρότοπος που φιλοξενεί σπάνια πουλιά , που τα είδη τους απειλούνται, έχει συμπεριληφθεί από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις «Περιοχές Σημαντικών Πουλιών» (EC Important Bird Areas).\nΩραιόκαστρο, Λίμνη Τζαραβίνα του Δελβινακίου, κοιλάδα Γορμού και Δάσος Μερόπης\nΗ περιοχή βρίσκεται στα βόρεια του Νομού Ιωαννίνων. Περιλαμβάνει λόφους, τα χωριά, Μερόπη, Ωραιόκαστρο, Δελβινάκι, είναι καλυμμένη με δάση που χαρακτηρίζονται για την ποικιλία των ειδών βαλανιδιάς, μικρές κοιλάδες, πηγές και ρυάκια, ένα μέρος της ορεινής περιοχής Ντούσκο (νοτιοδυτικές πλαγιές), και μία μικρή λίμνη του γλυκού νερού, την Τζαραβίνα ή Τζεραβίνα κατ’ άλλους.\nΗ λίμνη Τζαραβίνα κινδυνεύει, καθώς δέχεται λείμματα εξαιτίας της συντήρησης κοπαδιών και από τα εντομοκτόνα ή τα λιπάσματα που χρησιμοποιούνται στα καλλιεργήσιμα τμήματα της γύρω περιοχής. Αλλά και τα ευαίσθητα ζώα της περιοχής κινδυνεύουν. Καταστρέφονται ή αλλάζουν, κυρίως από την αποκοπή των δέντρων και από τον τουρισμό που επιτρέπει την δημιουργία δρόμων, καταυλισμών ή κτιρίων υποδοχής. Εξάλλου το ανεξέλεγκτο κυνήγι ελαττώνει σημαντικά τον πληθυσμό των πουλιών.\nΟ Γορμός ποταμός πηγάζει από την περιοχή του όρους Ντούσκο και διαρέει την περιοχή από το Ωραιόκαστρο μέχρι τα χωριά του Παρακαλάμου. Στην πορεία του σχηματίζεται η κοιλάδα, που φέρει το όνομά του. Παρόμοια με άλλες περιοχές και ετούτη, διατρέχει κινδύνους. Η βοσκή καταστρέφει κάποια από τα σπάνια είδη βλάστησης αφενός και αφετέρου η αποκοπή ώριμων δέντρων βαλανιδιάς αδυνατίζει την ισορροπία-ευημερία του οικολογικου συστήματος. Το σχέδιο αποξύρανσης των υδάτων της κοιλάδας του Γορμού, αναπόφευκτα θα καταστρέψει μεγάλο μέρος της βλάστησης, στην περιοχή.\nΗ περιοχή Μερόπη-Δελβινάκι αν και θεωρείται μερικώς απαγορευμένη ζώνη στο κυνήγι, τελικά δεν προστατεύεται, καθώς δεν υπάρχει κανονικός έλεγχος. Η υπόλοιπη περιοχή είναι παντελώς απροστάτευτη. Η περιοχή ανήκει στο Δημόσιο και σε ιδιώτες. Η λίμνη Τζαραβίνα ανήκει σε ιδιώτες. 4/4 του δάσους του Δελβινακίου ανήκει στο Δήμο του Δελβινακίου, και το 1/5 στο ελληνικό Δημόσιο .\nΔεν πρόκειται για σπηλιά όπως κάποιες γνωστές, γοητευτικές και αξιόλογες για μελέτη από σπηλαιολόγους. Πρόκειται για ένα σημαντικό ιστορικό στοιχείο, και έχει σχέση με την δεύτερη επανάσταση του Διονυσίου Β’ του Φιλοσόφου (ή Σκυλοσόφου) μορφωμένου κληρικού, Επισκόπου Τρίκκης (ή Τρικκάλων) που με το κίνημα αυτό το 1611, επεχείρησε εις μάτην να ελευθερώσει τα Ιωάννινα από τους Τούρκους, έχοντας μαζί του 1000, άοπλους σχεδόν, αγρότες από 70 χωριά της Θεσπρωτίας.\n2. Η σπηλιά του Περάματος, Ιωαννίνων\n4 χλμ. βόρεια των Ιωαννίνων, η σπηλιά στο εσωτερικό του λόφου της Γορίτσας, είναι τουλάχιστον δύο εκατομμυρίων ετών και είναι συνέπεια των ασβεστολιθικών πετρωμάτων και του υπογείου ποταμού, που διαπερνώντας τον λόφο, σχημάτισε αυτή την μεγάλη κοιλότητα, που αποτελεί το σπήλαιο.\nΣταλαγμίτες και Σταλακτίτες του σπηλαίου του Περάματος, Ιωαννίνων\nΥπάρχουν τουλάχιστον δεκατέσσερα διαφορετικά είδη Σταλαγμιτών και Σταλακτιτών, σε παράξενα σχέδια και μεγέθη. Υπολογίζεται ότι οι σταλακτίτες της άρχισαν να δημιουργούνται πριν 2.500 χρόνια και ότι για την δημιουργία ενός εκατοστού σταλακτίτου, απαιτούνται 35 – 40 χρόνια. Είναι εντυπωσιακά τα συμπλέγματα των σταλαγμιτών-σταλακτιτών καθώς και οι θάλαμοι, που διακρίνονται συχνά για την ηχητικότητά τους.\nΗ σπηλιά στην οποία βρέθηκαν οδόντες άρκτου – αρκούδας των σπηλαίων, είχε αφιερωθεί στον Πλούτο και στην Περσεφόνη. Εντός της ζούνε (σήμερα) νυχτερίδες -περισσότερες αρχικά λιγότερες με το πέρασμα του χρόνου-, κάποια μικρά ζωΐφια, που μοιάζουν με ακρίδες, είναι τυφλά με κεραίες, ενοχλούνται από το φως και μπορούν να κολυμπούν στο νερό. Η θερμοκρασία του σπηλαίου 16ο – 17ο Κελσίου, είναι σταθερή κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου . Εντός της, υπάρχει φωτισμένος δρομίσκος ενός χιλ. με μικρές γέφυρες και σκαλοπάτια για τους επισκέπτες. Σύμφωνα με το Epirus News ο ίδιος δρομίσκος της σπηλιάς, είναι δύο χιλ. Η ξενάγηση διαρκεί 45’.\nΠαλαιοντολογικά και γεωφυσικά ευρύματα από το παλαιολιθικό σπήλαιο Περιστέρι, στο Κουκλέσι, έφεραν στο φως έναν ανθρώπινο σκελετό παιδιού. Ο σκελετός ήταν καλυμμένος, κατά το σχηματισμό του σπηλαίου, σε ένα φυσικό σωρό, στο πλάγιο τείχος της βαθύτερης στοάς του σπηλαίου που ονομάζεται Κάτω Σπηλιά. Οι γεωφυσικές έρευνες και ανασκαφές ανέδειξαν την παρουσία παλαιολιθικών αποθεμάτων. Σε αυτά βρέθηκαν λίθινα αντικείμενα, άνθρακας και μαλακή οργανική ύλη. Δεν βρέθηκαν άλλα αντικείμενα με τον παιδικό σκελετό και έτσι παραμένει άγνωστη η χρονολογική ηλικία του, μέχρις ότου εφαρμοστούν ραδιομετρικές μέθοδοι προς το σκοπό αυτόν. Μέχρι στιγμής έχουν βρεθεί μέρη του κρανίου, της λεκάνης, των δοντιών και μακρά οστά από τον παιδικό σκελετό. Οι γεωφυσικές μέθοδοι που εφαρμόστηκαν σε σχέση με το σκελετό, αποκάλυψαν αποθέματα σταλαγμιτών και κενά κάτω από την επιφάνεια του σπηλαίου .\nΤα πολυθρύλητα ποτάμια της Ηπείρου: ο Αώος (ρέει στα δεξιά της Κόνιτσας), ο Λούρος, ο Θύαμις ή Καλαμάς, ο Άραχθος από τα μεγαλύτερα ποτάμια της Ηπείρου, και ο Καλαρρύτικος, δίνουν την ευκαιρία για αθλητικές δραστηριότητες, ο Αχέροντας και ένα κομμάτι του Αχελώου, γέννημα και θρέμα των ψηλών βουνών της και των υδάτων που απορροφούν ιδιαίτερα την περίοδο του Φθινοπώρου και του Χειμώνα, στέκονται πλάϊ-πλάϊ με τις λίμνες της ηπειρωτικής γης, της Παμβώτιδας στα Γιάννινα, της Δρακολίμνης στο όρος Τύμφη, της Δρακολίμνης στο όρος Σμόλικας, της Τζαραβίνας των Δελβινακίων (ή Δελβινακίου).\n1. Εκβολές και Στενά Αχέροντα\nΤο Δέλτα του Αχέροντα ποταμού σε σχήμα λωβού, είναι είδος λεκάνης όπου καταλήγουν υλικά: χώμα, άμμος, χαλίκια, που τα παρασύρει ο ίδιος ο ποταμός. Η περιοχή στο Δέλτα, είναι επίπεδη με ελάχιστη ποικιλία. Ως ετερογενής υδρότοπος το Δέλτα, παρουσιάζει μικρή βλάστηση που είναι κατάλληλη για την διαβίωση κυρίως των πτηνών, αμφιβίων και θηλαστικών.\nΠέρα από τα είδη βαλανιδιάς και άλλων δέντρων -όπως ο πλάτανος- ή φυτών, που έχουν υποστεί καταστροφές από τις πυρκαγιές ή την αποκοπή τους, υπάρχουν ερπετά (διαπιστώθηκαν έξι είδη αυτών) καθώς και άλλα μικρά ζώα σε μικρούς αριθμούς. Εδώ ζει επίσης η αλεπού και ο πράσινος βάτραχος “Rana epeirotica”. Η περιοχή παρουσιάζει ενδιαφέρον για την ποικιλία των πτηνών της.\nΤα τελευταία 34 χρόνια σε ετούτον τον υδρότοπο σημειώθηκε μείωση 33% των φυσικών ειδών που το κατοικούν, σύμφωνα με την ερμηνεία που αποδόθηκε σε εναέριες φωτογραφίσεις της περιοχής. Όπως και στους άλλους υδρότοπους που αναφέρθηκαν μέχρι τώρα, έτσι κι εδώ, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την διατήρηση και βελτίωση του οικολογικού συστήματος της περιοχής.\n2. Αμβρακικός κόλπος, Δέλτα Λούρου και Άραχθου (ευρύτερη περιοχή), Μία ιστορική παρένθεση\nΣτις παρυφές της απότομης χαράδρας του Αράχθου, και στο ψηλότερο σημείο της περιοχής βρίσκεται το Μοναστήρι της Τσούκας, πολύ κοντά στο χωριό Ελληνικό, 17χλμ. από τα Γιάννινα. Κατά τον Ηγούμενο Γαβριήλ (1820) το Μοναστήρι χτίστηκε από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Ισαάκιο το 1190 και αφιερώθηκε στην γέννηση της Θεοτόκου. Στις αρχές του 18ου αι. το Μοναστήρι καταστράφηκε και διορθώθηκε το 1779. Το 1821 απέβη το καταφύγιο των ντόπιων επαναστατών και ως σήμερα αποτελεί τόπο λατρείας και πολιτιστικής προσφοράς στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου.\nΤο διπλό Δέλτα του Λούρου και του Άραχθου –ποταμών-, και οι τρεις μεγάλες λιμνοθάλασσες που σχηματίζονται εδώ, Ροδιά, Τσουκαλιό και Λογαρού, καθώς και άλλες μικρότερες, και η ζώνη της θάλασσας νότια αυτών των λιμνών, συνιστούν ένα πολύπλοκο, πολύ ενδιαφέρον οικολογικό περιβάλλον. Ολόκληρο το Δέλτα είναι περίπου 450 τ.χλμ. Η συνολική περιοχή των λιμνών είναι περίπου 64 τ.χιλμ. Το περιβάλλον αυτό ως έχει, προσφέρει ένα αξιόλογο οικολογικό σύστημα, καθώς είναι από τα καλύτερα διατηρημένα σε ελληνικό και διεθνές επίπεδο. Η λιμνοθάλασσα Τσουκαλιό, είναι η μεγαλύτερη στο είδος της σε όλη την Μεσόγειο.\nΗ χλωρίδα στις όχθες του Λούρου, είναι η πλουσιότερη στην Ελλάδα και τα φυλλοβόλα δέντρα της περιοχής του λόφου του Μαυροβουνίου, παρουσιάζουν ένα οικολογικό σύστημα σπάνιο στον Ελλαδικό χώρο. Το φράγμα όμως, ήδη από την έναρξη της δεκαετίας του 1950, το τόσο ευεργετικό για τον πληθυσμό, καθώς χρησιμοποιείται στο εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής, ενοχλεί την ισορροπία του υδρολογικού παράγοντα στο πολύπλοκο αυτό οικολογικό σύστημα και μειώνει την αναπαραγωγή των ψαριών. Επίσης συντείνει στην πτώση της ποσότητας του ύδατος και στην μείωση της παρόχθιας βλάστησης. Στην συνέχεια επηρεάζει τους οικισμούς των δέντρων. Αυτό οφείλεται και στην αλλαγή της ροής των υδάτων, που συμβάλλει έτσι στην πτώση των δέντρων.\n3. Ο Καλαμάς, Πολιτιστική παρένθεση: Στα τέλη του Ιουλίου αρχές του Αυγούστου το Καλοχώρι πραγματοποιεί εκδηλώσεις προς τιμήν της Ελληνίδας Αγρότισσας, στις όχθες του ποταμού Καλαμά, σε ένα χώρο 30 περίπου στρεμμάτων, με σπάνια φυσική ομορφιά και αναψυκτήριο, με την συμμετοχή αγροτικών οργανώσεων της Ελλάδας και των παρομοίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προς τιμήν της Ελληνίδας Αγρότισσας επίσης, έχει κατασκευαστεί μνημείο –το μοναδικό στον κόσμο-, στο 23ο χλμ. από Ιωάννινα προς Ηγουμενίτσα.\nΣτο Δέλτα του Καλαμά, παρατηρείται επίσης μόλυνση των υδάτων και της γης, που οφείλεται στην ρύπανση με απορρίμματα, στην άλογη χρήση χημικών προϊόντων για την διατροφή των καλλιεργειών και στην διατήρηση των καλλιεργειών με την χρήση εντομοκτόνων. Αναμφίβολα η κατασκευή του δρόμου συνετέλεσε ώστε η περιοχή να γίνει ευκολότερα κατοικήσιμη και έτσι να αποβεί χώρος εντατικής καλλιέργειας και ταυτόχρονα βοσκότοπος.\nΤο κυνήγι είναι το πλέον επικίνδυνο, για την διατήρηση των ειδών των σπανίων πτηνών του Δέλτα του Καλαμά.\nΗ χαράδρα του Βίκου, βρίσκεται βόρεια των Ιωαννίνων στην περιοχή Ζαγορίου και αρχίζει από το χωριό Βίκο και θεάται από το Μονοδέντρι (1009 μ. υψόμετρο) που βρίσκεται στο νότιο άκρο της χαράδρας. Είναι η πιο περπατημένη από αποστολές οδοιπόρων (Trekking) ύστερα από την χαράδρα Σαμάρια της Κρήτης. Το βάδισμα είναι δύσκολο, διαρκεί εφτά και μισή ώρες (7 και 1/2 ώρες) και λήγει στο δίδυμο, Μεγάλο Πάπινγκο ή Μικρό Πάπινγκο. Στο απόμακρο τέλος του Μονοδεντρίου βρίσκεται το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, που χτισμένο με πολλή «μαστοριά» πάνω σε μία από τις απότομες πλευρές της χαράδρας του Βίκου, προσφέρει μία συναρπαστική, πανοραμική θέα αυτής.\nΑξιόλογο είναι το Βραδέτο που αποκαλείται «το μπαλκόνι του Ζαγοριού» και κτίστηκε στις αρχές του 17ου αι. από κτηνοτρόφους που ήρθαν ως εκεί, από τον Γυφτόκαμπο. Βρίσκεται στην κορυφή ενός μονοπατιού από όπου μπορεί ο οδοιπόρος να έχει την «ωραιότερη θέα στη χαράδρα του Βίκου από ύψος 1400 μ..» Η καθοδική πορεία από το ίδιο σημείο πραγματοποιείται με μία από τις διασημότερες πέτρινες «σκάλες» του Ζαγορίου και αποτελούσε κάποτε την οδό επικοινωνίας με το Καπέσοβο και γενικά τον εκτός του Ζαγορίου κόσμο. Το χωμάτινο μονοπάτι εναλλάσσεται με τα 1100 σκαλοπάτια που εκτυλίσσονται πάνω από το φαράγγι της Μεζαριάς, και περνά από το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου και το πέτρινο γεφύρι προς το τέλος της διαδρομής .\nΤο 1973 η Χαράδρα του Βίκου-Αώου, κηρύχτηκε Εθνικό Πάρκο. Το μήκος της είναι περίπου 10 χιλ., και διακρίνεται για τους καθέτους βράχους της και γκρεμούς πολλών μέτρων ύψους. Στον πυθμένα της χαράδρας συγκετρώνονται τα νερά μικρών ρυακιών για να σχηματίσουν τελικά τον περίφημο Βοϊδομάτη, που διασχίζει την χαράδρα ρέοντας τα κρυστάλλινα νερά του.\nΗ χαράδρα Βίκου-Αώου, είναι από τις βαθύτερες στον κόσμο, δεύτερη μετά από το Grand Canyon στην Arizona. Στην πραγματικότητα, τα τοιχεία της χαράδρας καθώς φτάνουν κάποτε τα 1040μ., ή τα 3.120 πόδια, είναι τα βαθύτερα στον κόσμο. Η χαράδρα έχει σημαντική επιστημονική σημασία και καθώς βρίσκεται σε παρθενική κατάσταση, το οικοσύστημά της είναι πολυποίκοιλο.\nΗ περιφέρεια στην οποία ανήκει η χαράδρα του Βίκου, είναι μεγάλη και συμπεριλαμβάνει επίσης την κοιλάδα του Αώου, την περιοχή των χωριών Μεγάλο Πάπινγκο και Μικρό Πάπινγκο, καθώς και μία στενή περιοχή γύρω από τη χαράδρα του Βίκου. Η κοιλάδα του Αώου που σχηματίστηκε από τον ομώνυμο ποταμό, βρίσκεται μεταξύ των ορέων Τραπεζίτσα και Γκαμήλα. Ονομάζεται «Βάλια Κάλντα ». Αρχίζει από την Κόνιτσα και είναι δέκα (10) χλμ. μακρύς. Από αυτά τα χιλιόμετρα τα οχτώ (8) συμπεριλαμβάνονται στο Εθνικό Πάρκο.\nΗ περιοχή της χαράδρας του Βίκου-Αώου αποτελεί το καταφύγιο πολλών ειδών ζώων που κινδυνεύουν να αφανιστούν, και περιλαμβάνει επίσης μεγάλη ποικιλία δέντρων, έλατα, κοκκινόπευκα -μοναδικά στο είδος τους στην Ελλάδα-κέδρους. Ανάμεσα στα ζώα συμπεριλαμβάνονται γκρίζες αρκούδες, λύκοι, αγριογούρουνα, αγριόγατες, αγριοκάτσικα, και ένα σπάνιο είδος Ρίσσου που τριγυρίζει τα βουνά. Εδώ ζουν ο βασιλαετός, ο τρομακτικός γύπας και το μοναδικό ζευγάρι των μαύρων δρυοκολαπτών.\nΣτην περιοχή αυτή υπάρχει επίσης μία μικρή κοιλάδα που ονομάζεται Λάκα του Τσουμάνη και ψηλότερα, και η μόνιμη λίμνη Δρακολίμνη του Σμόλικα (υψόμετρο 2150 μ.). Διάφορα είδη βλάστησης καλύπτουν την περιοχή. Υπάρχουν δάση με διάφορα δέντρα μεταξύ των οποίων φυλλοβόλλα -των οποίων η ποικιλία είναι εντυπωσιακή- και κωνοφόρα. Η περιοχή ενδιαφέρει τους μελετητές του περιβάλλοντος για την βλάστησή της και την πανίδα της. Είναι πιθανόν η πλέον εντυπωσιακή περιοχή στην Ελλάδα, οικολογικά. Η γεωγραφική απομόνωσή της, η μικρή ανθρώπινη επέμβαση, η ποικιλία βιοτόπων και διαφορετικών κλιματολογικών συνθηκών, βοηθούν στην ανάπτυξη διαφορετικών ειδών βλάστησης. Εδώ συναντά κανείς ποικιλία σπανίων φυτών από τα οποία κάποια χρειάζονται προστασία ώστε να μην αφανιστούν.\nΗ κοιλάδα του Αώου προσελκύει τον μελετητή με τα δάση της -όπου απαντά κάθε είδους δέντρου που υπάρχει στην Ελλάδα-, και επίσης με τα πολλά σπάνια φυτά και ζώα, που είναι πολύ περισσότερα από εκείνα της χαράδρας του Βίκου. Η πανίδα της συμπεριλαμβάνει ποικιλία ζώων, καθώς και κάποια από τα σπάνια μεγάλα ευρωπαϊκά θηλαστικά που είναι καλά προστατευμένα από την ίδια την μορφολογία του χώρου.\nΠολλά περάσματα συνδέουν την κοιλάδα του Αώου με την Κόνιτσα και το Βρυσοχώρι, και αυτό έχει ως συνέπεια το παράνομο κυνήγι και την καταστροφή της χλωρίδας από τους βοσκούς, και επιπλέον την παράνομη αλιεία στον ποταμό, με την χρήση δυναμίτιδας.\nΟι προτάσεις να κατασκευαστούν δρόμοι και εναέριος απάνω από την κοιλάδα του Αώου και την χαράδρα του Βίκου, κρούουν την καμπάνα κινδύνου για τις περιοχές αυτές. Επειδή μάλιστα η κοιλάδα του Αώου βρίσκεται εκτός κέντρου, είναι φυσικό να απειλείται ακόμη περισσότερο, από τις διάφορες ανθρώπινες επεμβάσεις. Είναι γεγονός ότι σε περίπτωση κατασκευής έργων για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών, θα μπορούσαν να επιφέρουν ανεπανόρθωτες καταστροφές και επομένως άλυτα κάποτε οικολογικά προβλήματα. Ως εκ τούτου επιβάλλεται η ανάγκη υποδείξεων και ελέγχου, ώστε οποιαδήποτε ανθρώπινη επέμβαση να γίνει με προσοχή και αγάπη προς το περιβάλλον. Καθώς από οικολογική άποψη η κοιλάδα του Αώου είναι σημαντικότερη της χαράδρας του Βίκου, από το 1981, έγινε πρόταση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος να θεωρηθεί δια νόμου, δεύτερο κέντρο συντήρησης και επιτήρησης.\nΔήμος Ιωαννιτών, Οδηγός Ιωαννίνων.\nΚραψίτης, Βασίλης, Ταξίδι στην Ήπειρο, Μαυρίδης 1960.\nΣουλιώτης, Γ. Ι., Γιάννινα (οδη Πόλεως).\nΣκοπούλη, Γεωργία, μα πρέπει να έχεις κάτι να πεις, Εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα 2003.\nΤεγόπουλος-Φυτράκης, Ελληνικό Λεξικό, Γ’ Έκδοση, 1990, Εκδόσεις Αρμονία, Αθήνα.\nΤουριστικός Οδηγός, Περιηγήσεις στο Νομό Ιωαννίνων.\nInformation from the Web site, Διαδύκτιο Ερευνητών Διαχείρησης Περιβάλλοντος.\nΉπειρος, Νέα (www. epirusnews.gr ) Epirus News.\nhttp://www.mfa.gr/english/greece/today/tourism/mainland.html Hellenic Republic – Ministry of Foreign Affairs.\nΤα κείμενα στην Αγγλική, μεταφράστηκαν από την συγγραφέα, Πιπίνα Δ. Ιωσηφίδου-Elles.\n< Previous Α’. 2. Μία απάντηση σ’ εκείνους που εξακολουθούν να αντιτίθενται στην συνέχεια της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας ως τον 4ο μ. Χ., την εξέλιξη και συνοχή της με την Νέα Ελληνική ως τον 21ο αι. Copyright: Δρ Πιπίνα Δ. Έλλη (Dr Pipina D. Elles, of Flinders University, Adelaide SA.)\nNext > Δ’. 1. Κατά πόσο η εικόνα της Κοινωνίας του Θεάτρου Σκιών στα κωμικά έργα, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας


Όχημα Πυροσβεστικής με τροχαλία ρυμούλκησης - 9466 - Playmobil® Ελλάδα – Κύπρος\nΚεντρική σελίδα Online Κατάλογος City Action Όχημα Πυροσβεστικής με τροχαλία ρυμούλκησης\nμε τροχαλία καλωδίων, κανόνια αφρού πυρόσβεσης καθώς και φως και ήχο (λειτουργούν με 3 x 1,5 V μικρό μπαταρίες-δεν περιλαμβάνονται). Διαστάσεις: 26 x 12 x 17 εκ (ΜxΠxΥ). Μπορεί να συνδυαστεί με την αντλία νερού από τον κωδ.: 9468 Πυροσβέστες με αντλία νερού. Can be combined with:\nμε τροχαλία καλωδίων, κανόνια αφρού πυρόσβεσης καθώς και φως και ήχο (λειτουργούν με 3 x 1,5 V μικρό μπαταρίες-δεν περιλαμβάνονται). Διαστάσεις: 26 x 12 x 17 εκ (ΜxΠxΥ). Μπορεί να συνδυαστεί με την αντλία νερού από τον κωδ.: 9468 Πυροσβέστες με αντλία νερού. Can be combined with: 9468 Πυροσβέστες με αντλία νερού\n- Με αφαιρούμενη οροφή\n- Μόλις αφαιρεθεί η οροφή, υπάρχει χώρος για δύο φιγούρες\n- Ο πυροσβεστήρας αφρού μπορεί να περιστραφεί και να ανεβοκατέβει.\n- Με λειτουργικά φώτα και ήχο (λειτουργούν με 3 μπαταρίες AA)\n- Το πυροσβεστικό όχημα μπορεί να συνδυαστεί με τον κωδ.: 9468 Πυροσβέστες με Αντλία Νερού


Επιστήμες | symplegma.gr\nBishop Chris - Jordan David\nCarter Hett Benjamin\nΒακαλόπουλος Απ. Κων. - Κεσόπουλος Αριστ.\nΒερέμης Θ. - Κολιόπουλος Γ. ...\nΒισβεσουάρα Τ. Β.\nΓκόλντεργκ Ντέιβ - Μπλόμκουιτσ Τζεφ\nΓρυντάκης Ιωάννης , Δάλκος Γεώργιος , ...\nΕνεπεκίδης Π. Κ.\nΚωστής Κώστας Π.\nΚωστόπουλος Α. - Κωτουλοπούλου-Κωστοπούλου Β.\nΡάυνερ Εντ - Στάπλεϋ Ρον\nΤζόναθαν Βάνκιν - Τζον Γουάλεν\nΧαράρι Νώε Γιουβάλ\nΙνστιτούτο Νεοελληνικω Σπουδών\nΒρέθηκαν 83 προϊόντα\nΕλλάδα. Βιογραφία ενός σύγχρονου έθνους\nΚωδ. : 1029395\nΤο βιβλίο αυτό ανατέμνει το αξιοσημείωτο επίτευγμα της σύγχρονης Ελλάδας: στη διάρκεια των τελευταίων τριακοσίων ετών ένα σύγχρονο έθνος οικοδομήθηκε, στη βάση, κυριολεκτικά σχεδόν, των ερειπίων ενός εξαφανισμένου πολιτισμού. To Ελλάδα, Βιογραφία ενός σύγχρονου έθνους είναι η...\nΚωδ. : 1029019\nΣε κανέναν αιώνα δεν μεταβλήθηκε κατά τη διάρκειά του τόσο ριζικά ο τρόπος ζωής, η καθημερινή εμπειρία της πλειονότητας των ανθρώπων, όσο στον 20ό αιώνα. Ποιος είναι όμως ο δικός μας 20ός αιώνας; Μας αρκούν οι ιστορίες...\nΚωδ. : 1028652\nΠολλές πτυχές της ανθρώπινης ιστορίας καλύπτονται από το σκοτεινό πέπλο της παραπλάνησης και της εξαπάτησης. Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζονται οι πενήντα πιο ευφάνταστοι και παραπλανητικοί τρόποι που χρησιμοποίησε ποτέ ο άνθρωπος για να εξαπατήσει και να ξεγελάσει...\nΚωδ. : 1028471\nΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ο ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ; ΑΠΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΗ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ; ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΒΑΘΙΑ ΔΟΜΗ ΤΗΣ; Ο καθηγητής θεωρητικής φυσικής Κάρλο Ροβέλλι έχει περάσει ολόκληρη τη ζωή του εξερευνώντας τέτοια ερωτήµατα. Σε αυτό το...\nΚωδ. : 1028429\nΟι περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν τα Μαθηματικά. Το πρόβλημα είναι πως δεν το ξέρουν. Τα μαθηματικά γεννήθηκαν στα προϊστορικά χρόνια για να είναι χρήσιμα. Οι αριθμοί χρησίμευαν για να μπορούν να μετρηθούν τα πρόβατα ενός κοπαδιού, για παράδειγμα....\nΚωδ. : 1028428\nΠώς ένα βιολογικό είδος στα πρόθυρα της εξαφάνισης, που χρησιμοποιούσε πέτρινα τσεκούρια για να εξασφαλίσει μια πενιχρή επιβίωση, κατάφερε να καταστεί η κυρίαρχη δύναμη πάνω στη Γη; Πώς κατάφερε να χτίσει μια γνώση της φύσης που να...\nΚωδ. : 1028353\nΣυζητάμε για την άνοδο των ναζί εντελώς αποστασιοποιημένα, σαν μια υπόθεση του παρελθόντος που δεν μας αφορά. Θεωρούμε δεδομένο ότι οι Γερμανοί του 1930 ήταν πολύ διαφορετικοί από εμάς και το γεγονός ότι αντιλαμβανόμαστε τα λάθη τους...\nΚωδ. : 1027625\nΈνα βιβλίο που γνώρισε τεράστια επιτυχία παγκόσμια. Τεκμηριωμένο και αντικειμενικό, με γλώσσα απλή και κατανοητή φέρνει στο φως πηγές και στοιχεία άγνωστα και παραγκωνισμένα . Σύμφωνα με τους συγγραφείς των 80 Μεγαλύτερων Συνωμοσιών Όλων των Εποχών, υπάρχουν δύο...\nΙστορία κωμικοτραγική του νεοελληνικού κράτους\nΚωδ. : 1027497\nΟι λαοί δεν έχουν μόνο ήρωες, έχουν και καθάρματα. Στην ιστορία ενός τόπου δεν ανήκουν μόνο οι ήρωες, ανήκουν και τα καθάρματα, που κι αυτά γράφουν ιστορία. Εν πάση περιπτώσει, η ιστορία ενός τόπου δεν είναι μόνο...\n1821 Η δημιουργία ενός έθνους-κράτους\nΚωδ. : 1027119\nH ανεξαρτησία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία ήρθε για τους Έλληνες έπειτα από σχεδόν μια δεκαετία σκληρού ένοπλου αγώνα και δοκιμασίας (1821-1830). Η κατακερματισμένη κοινωνία των επαναστατημένων στάθηκε εμπόδιο στον συντονισμό δυνάμεων οι οποίες συγκροτούσαν αντίπαλα δίκτυα, το...\nΚωδ. : 1026023\nΥπάρχει Θεός; Πώς ξεκίνησαν όλα; Μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον; Υπάρχει άλλη νοήμων ζωή στο σύμπαν; Τι υπάρχει μέσα σε μια μαύρη τρύπα; Πώς μπορούμε να διαμορφώσουμε το μέλλον; Θα μας ξεπεράσει η τεχνητή νοημοσύνη; Έχει νόημα...\nΗ ιστορία της ελληνικής γλώσσας - Από τις αρχές έως την ύστερη αρχαιότητα\nΚωδ. : 1025589\nΠρόκειται για συλλογικό έργο που αποτελείται από 127 κείμενα, συμβολές 80 περίπου Ελλήνων και ξένων ερευνητών. Εξετάζει την ιστορική πορεία της αρχαίας ελληνικής από την ινδοευρωπαϊκή ως την ύστερη αρχαιότητα, εντάσσοντάς την στο τρίπτυχο γλώσσα-ιστορία-πολιτισμός. Στο έργο προτάσσεται...\nΜικρασιατικά, Κρητικά, Ηπειρωτικά 1816-1931\nΚωδ. : 1025473\n25,55 € 23,00 €\nΟι τρεις μεγάλες ενότητες του τόμου αυτού συνθέτουν ένα ευρύ φάσμα του ελληνικού κόσμου από τις αρχές σχεδόν του προπερασμένου αιώνα και ως τη δεύτερη δεκαετία του Μεσοπολέμου του 20ού αιώνα. Στο επίκεντρο βρίσκεται πάντοτε η ελληνική...\nΚωδ. : 1025451\nO Ιουλιανός ο Παραβάτης άσκησε και εξακολουθεί να ασκεί τεράστια γοητεία στους συγγραφείς όλων των εποχών. Μέσα από ερμηνείες και παρερμηνείες της παράδοξης ζωής και δράσης του, οικοδομήθηκε ένας παγκόσμιος σχεδόν μύθος, ο οποίος έχει κατά κανόνα...\nΚωδ. : 1025390\nΤι πίστευαν οι Πέρσες για τους αρχαίους Έλληνες; Πώς συγκρίνεται η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με την αρχαία Κίνα; Η κατανόηση του αρχαίου κόσμου μάς επιτρέπει να καταλάβουμε πώς οι αντιλήψεις που έχουμε γι’ αυτόν επηρεάζουν τον τρόπο που...\nΚωδ. : 1025327\nΣήμερα το Σύμπαν βρίσκεται στις πρώτες «ώρες» της ύπαρξής του: στην άνοιξη κυριολεκτικά της ζωής του. Πρόκειται για μια άνοιξη που πλαισιώνεται από το μεγαλείο των λαμπρών γαλαζόλευκων άστρων, αλλά και άστρων σαν τον Ήλιο μας, ενώ...\nΕλλάδα 1940 -1949: Πόλεμος, Κατοχή, Αντίσταση, Εμφύλιος\nΚωδ. : 1025297\nΤη δεκαετία του ’40 η Ελλάδα αποτέλεσε για μεγάλο διάστημα πεδίο καταστροφικών πολεμικών συγκρούσεων. Πρώτα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ύστερα κατά τον Εμφύλιο. Η ναζιστική κατοχή, από το 1941 και μετά, υπήρξε εξαιρετικά στυγνή. Παιδιά πέθαιναν...\nΚωδ. : 1025291\nΣτοργικό σαν σκιουράκι, πιστό σαν κοράκι, συμπονετικό σαν δασοποντικός, θλιμμένο σαν ελαφίνα – μπορούν τα ζώα να έχουν τέτοια συναισθήματα; Μήπως μια τόσο πολύπλευρη συναισθηματική ζωή δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του ανθρώπου; Με βάση τις πιο πρόσφατες επιστημονικές...\nΕμφανίζονται 1 -18 από 83 προϊόντα


01/20/14 ~ Παιδί και Εργοθεραπεία\nSam Berns: O κόσμος υποκλίνεται στον 17χρονο που πέθανε από πρόωρη γήρανση\n20.1.14 Αληθινές ιστορίες, Διαταραχές, Ενημέρωση No comments\nΣυγκλονίζει η ιστορία του εφήβου που «έφυγε» από πρόωρα γεράματα. Ο Sam Berns δεν ήταν ένα παιδί σαν τα υπόλοιπα. Η ιστορία του νεαρού από τη Μασαχουσέτη των Ηνωμένων Πολιτειών, αποτελεί μάθημα ζωής. Στα 17 του, έμοιαζε με άνδρα σε βαθιά γεράματα.\nΟ Sam άφησε την τελευταία του πνοή την περασμένη Παρασκευή μετά από επιπλοκές στην υγεία του.\nSam Berns: O κόσμος υποκλίνεται στον 17χρονο που π...


Sonja Lyubomirsky – AIKATERINI TEMPELI\nΕτικέτα: Sonja Lyubomirsky\nΗ Επιστήμη της Ευτυχίας, ο Αλτρουισμός και η Ευδαιμονία -Μέρος II\nΣας είχα υποσχεθεί στην προηγούμενη ανάρτηση πως θα δούμε σήμερα τι έχουν βρει οι ειδικοί επί της ..ευτυχίας, που ερευνούν εδώ και δεκαετίες το θέμα. Κι αυτό θα γίνει. Τα διεπιστημονικά δεδομένα θα σας αναφέρω.\nΤο να δίνουμε λοιπόν, αποφαίνονται, μας κάνει ευτυχισμένους ή για να είμαι περισσότερο ακριβής μας κάνει να αισθανόμαστε ευδαιμονία, ακόμη κι αν λιγοστεύει η ευτυχία μας έτσι. Μπερδευτήκατε; Να ένα απλό παράδειγμα για να σας ξεμπερδέψω. Σκεφτείτε πως κάνετε μια μεγάλη “θυσία” για έναν άνθρωπο, κάνετε κάτι για το καλό του (αληθινά όμως, όχι κατ’ επίφαση). Αυτό δημιουργεί σε σας “απώλειες”, άρα μειώνεται η ευτυχία σας, αλλά σας δίνει την ηθική ικανοποίηση πως λειτουργήσατε απολύτως αλτρουιστικά, επομένως αυξάνεται η ευδαιμονία σας. Είναι πιο σαφές τώρα;\nΑς το αναλύσω λίγο ακόμα. Έγραψα θυσία και απώλειες έτσι; Κι εσκεμμένα βλέπετε τις λέξεις με εισαγωγικά παραπάνω, για να μπαίνουν στο μυαλό σας στη σωστή τους διάσταση. Τι “απώλειες” μπορεί να έχουμε όμως, όταν δίνουμε; Α, πάρα πολλές. Από οικονομικές μέχρι συναισθηματικές. Απ’ το να δαπανήσουμε χρήματα για κάτι που θέλουμε να προσφέρουμε, μέχρι να στερηθούμε κάποιον αν πιστεύουμε πως έτσι τον βοηθάμε να εξελιχτεί με διάφορους τρόπους. Μειώνεται λοιπόν τύποις η ευτυχία μας, αλλά αυξάνεται η ευδαιμονία μας.\nΚαι τώρα που το ξεκαθαρίσαμε, για να δούμε τι έχει βρεθεί σχετικά μ’ αυτό που μόλις έθιξα. Οι ..”απώλειες” που ανέφερα ήδη είναι όντως “χασούρα”, για να το γράψω πολύ απλά; Κάθε άλλο. Σε μια έρευνα που έγινε το 2008 απ’ τον καθηγητή του Harvard Business School, Michael Norton και τους συνεργάτες του φάνηκε πως το να δίνουμε χρήματα για άλλους ή για σκοπούς άλλων, μας κάνει πιο ευτυχισμένους σε σχέση με το αν τα ξοδεύαμε για τον εαυτό μας (παρά τις προβλέψεις περί του αντιθέτου).\nΚι υπάρχει και συνέχεια. Το να δίνεις έχει και καθαρά, μετρήσιμα, βιολογικά οφέλη. Σε μελέτη που έγινε το 2006 απ’ τον καθηγητή Jorge Moll και τους συνεργάτες του, στο National Institutes of Health, βρέθηκε πως το να στέκεται κανείς αλληλέγγυος (χρησιμοποιώ αυτή την έκφραση αντί της πρωτότυπης give to charities, επειδή δεν με αντιπροσωπεύει η “φιλανθρωπία” κανενός είδους), φαίνεται πως αυξάνει την παραγωγή ενδορφινών στον εγκέφαλο, συνδέεται με το αίσθημα της ευχαρίστησης, επιτείνει την κοινωνική σύνδεση, την εμπιστοσύνη και δημιουργεί το φαινόμενο της “ζεστής λάμψης” ( “warm glow” effect) στα άτομα.\nΟ άνθρωπος που έχει αλτρουιστική συμπεριφορά, που βοηθά, βιώνει ένα “φτιάξιμο”, ένα «ανέβασμα», αντίστοιχο μ’ αυτό που νιώθουν οι εξαρτημένοι από ουσίες την ώρα που αυτές αρχίζουν να επιδρούν στον οργανισμό τους. Ο James Baraz και η Shoshana Alexander εξηγούν πως στην ψυχολογία η συγκεκριμένη εμπειρία περιγράφεται ως ”The Helper’s High” κι ελπίζω με όσα εγραψα αντί απλής μετάφρασης, να σας βοήθησα να το καταλάβετε καλύτερα. Οι ενδορφίνες που παράγονται στον εγκέφαλο, προσομοιάζουν την όλη διαδικασία με μια ήπια εκδοχή αυτού που προκαλείται όταν κάποιος λαμβάνει μορφίνη σε υψηλά επίπεδα.\nΑλλά το να στέκεσαι αλληλέγγυος συνδέεται και με τη δράση μιας συγκεκριμένης ορμόνης, της οξυτοκίνης που απελευθερώνεται κατά τη σεξουαλική επαφή και τον θηλασμό) και επάγει ένα αίσθημα θερμότητας, ευφορίας συν του ότι μας κάνει να αισθανόμαστε τη σύνδεση με τους άλλους. Αυτό βρέθηκε σε έρευνα του Paul Zak, Διευθυντή του Center for Neuroeconomics Studies του Claremont Graduate University. Τα “συμπτώματα” μάλιστα αυτής της δράσης, διαρκούν ως και δύο ώρες.\nΕπιπλέον στο βιβλίο του “Why Good Things Happen to Good People (”Γιατί καλά πράγματα συμβαίνουν σε καλούς ανθρώπους”), ο Stephen Post, καθηγητής προληπτικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Stony Brook, αναφέρει ότι το να δίνεις σε άλλους έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τα οφέλη για την υγεία σε άτομα με χρόνιες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του HIV και της σκλήρυνσης κατά πλάκας.\nΝα γράψω κι άλλα; Ευχαρίστως. Σε μια μελέτη του 2006 που έκανε η Rachel Piferi του Johns Hopkins University και η Kathleen Lawler του University of Tennessee, βρέθηκε πως οι άνθρωπο που παρέχουν κοινωνική υποστήριξη σε άλλους, έχουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση απ’ αυτούς που δεν το κάνουν.\nΦυσικά υπάρχουν αρκετές μελέτες σαν αυτή του Doug Oman που έγινε το 1999 στο University of California, στο Berkeley, που δείχνουν πως οι ηλικιωμένοι που έχουν εθελοντική δράση, ζουν περισσότερο (για την ακρίβεια έχουν 44 τοις εκατό λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου πέντε ετών) σε σχέση με όσους δεν ασχολούνται με τα προβλήματα των άλλων.\nΑκόμη, όταν δίνετε, έχετε περισσότερες πιθανότητες να πάρετε και πίσω: αρκετές μελέτες, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας των κοινωνιολόγων Brent Simpson και Robb Willer, έδειξαν πως όταν δίνεις στους άλλους, η γενναιοδωρία σου είναι πιθανό να ανταμειφθεί. Γι’ αυτό λοιπόν έχει νόημα να δίνουμε; Για να πάρουμε; Μπαίνουν άραγε προϋποθέσεις συναλλαγής σε όλα αυτά; Όχι.\nΈχει νόημα να δίνουμε, επειδή έτσι προωθείται μια αίσθηση εμπιστοσύνης και συνεργασίας που ενισχύει τους δεσμούς μας με τους άλλους. Η έρευνα έδειξε ότι σ’ αυτή την περίπτωση οι θετικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις είναι κεντρικής σημασίας για την καλή ψυχική και σωματική υγεία, όπως επισημαίνει ο καθηγητής Ψυχολογίας και Διευθυντής του Center for Cognitive and Social Neuroscience στο University of Chicago, John Cacioppo στο βιβλίο που συνέγραψε με τον William Patrick και τιτλοφορείται : “Loneliness: Human Nature and the Need for Social Connection” (Μοναξιά: Ανθρώπινη Φύση και η ανάγκη για κοινωνική σύνδεση”).\n“Το να είσαι ευγενικός και γενναιόδωρος σε οδηγεί να αντιλαμβάνεσαι τους άλλους πιο θετικά», υπογραμμίζει με τη σειρά της, η ψυχολόγος και καθηγήτρια στο University of California, στο Riverside, Sonja Lyubomirsky στο βιβλίο της “The How of Happiness”(«Το Πώς της Ευτυχίας«), και αυτό «καλλιεργεί ένα αίσθημα αλληλεξάρτησης και συνεργασίας στην κοινότητα μας, στον περίγυρό μας». Η ίδια προσφέρει μέσα απ’ τη σελίδα της ένα online free course, στα αγγλικά βέβαια και σκέφτηκα να σας το αναφέρω αν και δεν το έχω παρακολουθήσει σας το τονίζω, ώστε αν κάποιες/οι ενδιαφέρεστε, να μπορείτε ν’ ανατρέξετε εκεί.\nΥπάρχουν κι άλλα διεπιστημονικά δεδομένα για το θέμα μας ή εξάντλησα τις αναφορές μου. Υπάρχουν. Αλλά μην σας τα αποκαλύψω όλα τώρα. Ας κρατήσω και κάτι, για την επόμενη φορά, όσο εσείς θα εξερευνάτε τους συνδέσμους και θα μαθαίνετε περισσότερα. Έτσι;\nΚαι για την περίπτωση που αναρωτιέστε όσες/οι έρχεστε συχνά εδώ και ξέρετε πόσο σκεπτικίστρια είμαι, αν το ωραίο «παραμύθι» μας (υπέροχα δεν φαίνονται όλα αυτά τα συμπεράσματα ως εδώ; και ποια/ος δεν θέλει να μάθει τι να κάνει για να γίνει ευτυχισμένη/ος;) έχει και δράκο, κάντε υπομονή και θα φτάσουμε κι εκεί. Μαζί, σύντομα.\nΔημοσιεύτηκε την 2 Μαρτίου, 2017 15 Σεπτεμβρίου, 2019 Κατηγορίες Βιβλία,Κείμενα,ΨυχολογίαΕτικέτες Αλτρουισμός,Ευτυχία,Ευδαιμονία,John Cacioppo,Sonja Lyubomirsky,Stephen Post2 σχόλια στο Η Επιστήμη της Ευτυχίας, ο Αλτρουισμός και η Ευδαιμονία -Μέρος II


Δυναμική παρουσία των εμπόρων, παρά τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες! - Εφημερίδα Ημερήσια Ημαθίας\nΤετάρτη 21 Οκτωβρίου 2020 22:29\nΔυναμική η παρουσία των 289 εμπόρων της Βέροιας, που ψήφισαν στις εκλογές του οικείου Εμπορικού Συλλόγου. Παρά τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, ο υγιής συνδικαλισμός του ιδιωτικού τομέα, που έχει δεχτεί ως «σαμάρι» όλα τα φορτία των μνημονίων, αλλά και του κορωνοϊού, είναι θετικό σημείο αναφοράς για τον τόπο μας. Με 10 αντιπροσώπους στην Ομοσπονδία Εμπορικών Συλλόγων της Μακεδονίας, ο «Εμπορικός» της Βέροιας αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα στο χώρο. Δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε και την εμπιστοσύνη των συναδέλφων της στη Νανά Πλιάτσικα-Τσιπουρίδου, που πήρε διπλάσιους σταυρούς από το δεύτερο που εκλέγεται στο διοικητικό συμβούλιο, δείγμα ότι ο αγώνας της τόσων χρόνων, εκτιμάται από τους συναδέλφους της. Ευχές και από εμάς για γρήγορη αναστροφή της οικονομίας και επιτέλους κέρδη και όχι ζημιές στους εμπόρους και επαγγελματίες της Βέροιας και της Ημαθίας!


Τα αντηλιακά με το υψηλότερο IQ | clickatlife\nΑνεξαρτήτως SPF, αυτά τα προϊόντα έχουν ένα άλλο τεράστιο ατού: αναγνωρίζουν την ευαισθησία κάθε σημείου του δέρματός σας.\nΞέρουμε γιατί όλοι μισείτε την ώρα που πρέπει να απλώσετε αντηλιακό: κάποια είναι πολύ λιπαρά, τα περισσότερα υπέρ του δέοντος καλυπτικά, μερικά φεύγουν αμέσως μετά από μια βουτιά στο νερό, ενώ τα περισσότερα αφήνουν ενοχλητικές στάμπες στα ρούχα και τα αξεσουάρ της παραλίας. Αλλά έχετε ποτέ σκεφτεί ότι η μεγαλύτερή σας έγνοια είναι αν το αντηλιακό που αγοράσατε είναι ιδανικό για τον προσωπικό τύπο και τις ανάγκες του δέρματός σας;\nΌσο κι αν οι περισσότερες φόρμουλες ηλιοπροστασίας είναι σήμερα αποτελέσματα της αιχμής της επιστημονικής έρευνας ενάντια στην UV ακτινοβολία, υπάρχουν μερικά αντηλιακά, τα οποία όχι μόνο μπορούν να καταπολεμήσουν τις ρυτίδες, τη φωτογήρανση, την ακμή και την ερυθρίαση από το άμεσο ηλιακό φως, αλλά παρέχουν ιδιότητες θεραπευτικής ανάκαμψης για πολλές ώρες μετά την έκθεση στον ήλιο. Αυτά είναι:\n- Wet Skin Sun Protection SPF 50 (Youth Lab): Αντηλιακό ξηρό λάδι προσώπου και σώματος με υψηλό δείκτη προστασίας και ενεργοποιητή μαυρίσματος. Ανθεκτικό στο νερό και τον ιδρώτα, απλώνεται απευθείας στο βρεγμένο δέρμα και είναι ιδανικό για τους λάτρεις των σπορ.\n- Βronz Repair Moderate Sun (Institut Esthederm): Μια απαλή, βελούδινη κρέμα ενίσχυσης του φυσικού μαυρίσματος, η οποία αποτρέπει τη φωτογήρανση, διορθώνει τις ρυτίδες και διατηρεί το δέρμα σφριγηλό.\n- Huile De Monoi Taiti SPF 6, (Hei Poa): Αντηλιακό λάδι προσώπου με εξωτικό λάδι Monoi και άρωμα καρύδας. Ενυδατώνει και προστατεύει το δέρμα από τις επιβλαβείς ακτίνες UVA και UVB.\n- Αnti-Wrinkle Face Suncare SPF 50 (Caudalie): Aντιρυτιδική αντηλιακή κρέμα προσώπου, εμπλουτισμένη με οργανικό νερό σταφυλιών. Προσφέρει στην επιδερμίδα μέγιστη προστασία UVA / UVB για ένα φυσικό, φωτεινό και μακράς διάρκειας μαύρισμα, διατηρώντας ταυτόχρονα την νεανική της όψη.\n- Sun Screen Velvet Face SPF 50+ (Frezyderm): Διάφανη αντηλιακή προστασία προσώπου με την επαναστατική καινοτομία Second Skin Technology, που προλαμβάνει τα σημάδια της φωτογήρανσης, χαρίζει βελούδινη αίσθηση στην επιδερμίδα και προσφέρει ματ όψη για 6 ώρες.\n- Cucumber Hyaluronic Splash Sunscreen SPF 30 (Korres): Διφασικό αντηλιακό με water υφή για το πρόσωπο και το σώμα , εμπλουτισμένο με υαλουρονικό οξύ πανθενόλη και εκχύλισμα βιολογικού αγγουριού. Ενυδατώνει και προστατεύει την επιδερμίδα από την αφυδάτωση που προκαλεί ο ήλιος και το αλάτι της θάλασσας.\n- Sun Protect & Dry Touch Gel SPF 30 (Nivea): Aντηλιακό σε μορφή τζελ υψηλής αποτελεσματικότητας με διάφανη σύνθεση, που δεν αφήνει λευκά σημάδια επειδή απορροφάται αμέσως από την επιδερμίδα χωρίς να αφήνει σημάδια λιπαρότητας.\n- Active Sun Screen Body Foundation SPF 30 (Frezyderm): Πρωτοποριακό αντηλιακό foundation σώματος που καλύπτει δερματικές ατέλειες και δυσχρωμίες, ενώ παράλληλα προστατεύει από τις ευρυαγγείες.


Προτάσεις δώρων για τον Άγιο Βαλεντίνο 2020\nΑς συμφωνήσουμε σ’ αυτό, δεν είναι όλα απλά και ρόδινα. Είτε πρέπει ν’ αποφασίσετε αν θα ‘σύρετε αριστερά’ είτε να αποκωδικοποιήσετε το εκάστοτε emoji, το να βρείτε το τέλειο δώρο είναι κάτι εξίσου δύσκολο. Όμως, είτε πρόκειται για τον σύντροφό σας, έναν έρωτα, την καλύτερή σας φίλη, ή απλά ένα πρόσωπο που θέλετε να περιποιηθείτε, στη Lush έχουμε παιχνιδιάρικα δώρο για τον Άγιο Βαλεντίνο που θα τους ενθουσιάσουν όλους. Θα είναι έρωτας με την πρώτη ματιά!\nΕπιλέξτε το ‘γυμνό’\nΤο ‘γυμνό’ είναι πάντα καλύτερο, ειδικά όταν πρόκειται για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Αν θέλετε να μοιράσετε την αγάπη σας λίγο παραπέρα και να δείξετε το ενδιαφέρον σας για το περιβάλλον φέτος, αυτά τα προϊόντα χωρίς συσκευασία είναι η ιδανική επιλογή.\nΧαρίστε τους μια γενναιόδωρη δόση από το σαπούνι Peachy για να το απολαύσουν. Γεμάτο φρέσκο χυμό ροδάκινου, davana και γκρέιπφρουτ, αυτό το σαπούνι χεριών και σώματος θα αφήσει τους αγαπημένους σας με μια γλυκιά και ζωηρή διάθεση. Δώστε τους ένα δώρο που εξελίσσεται γρήγορα, όπως η βόμβα μπανιέρας Aubergine, που αποδεικνύει πως το μέγεθος δεν μετράει, αλλά η σκέψη. Αυτή η φρουτένια απόλαυση ξεχειλίζει με καθησυχαστική τόνκα, ανεβαστική εξωτική λουίζα και λουλουδένιο ho wood, εκπληρώνοντας κάθε επιθυμία που αφορά τα ζωηρά αφρόλουτρα. Ή μήπως οι φυσαλίδες είναι αυτές που θα τους ξετρελάνουν απόλυτα; Χαρίστε τους λίγη μαγεία την ημέρα του Βαλεντίνου με την μπάρα αφρού Unicorn Horn κι επιτρέψτε στο αγαπημένο σας πρόσωπο να απολαύσει το καταπραϋντικό αφρόλουτρο λεβάντας. Το ανεβαστικό ylang ylang και το νέρολι θα τους κάνουν να πλέουν στα σύννεφα και θα τους κάνει να σας εκτιμήσουν ακόμα περισσότερο.\nΈνα μεγαλύτερο πακέτο\nΑν και το μέγεθος δεν είναι το παν, ένα πακέτο πάντοτε θα ενθουσιάζει περισσότερο. Ψάχνοντας να εξελίξετε την τέχνη του δώρου, θα βρείτε πώς τα τυλιγμένα πακέτα δώρων είναι ο καλύτερος δρόμος για εσάς.\nΑν ήρθε ο καιρός να ανεβάσετε ταχύτητα στη σχέση σας το Joyride περιέχει τρία ροζ προϊόντα για την αγάπη σας, που θα τα απολαύσουν στο μπάνιο ή το ντουζ. Θα έχουμε αποσυνδέσει τα φρένα από πριν για να διασφαλίσουμε πως αυτή η σχέση θα ‘τσουλήσει’ ακόμα περισσότερο. Για τους πιο παιχνιδιάριδες της παρέας, ανεβάστε τους το κέφι με το Good Vibes, το τολμηρό δώρο από τα 80s, ιδανικό για τους λάτρεις των ξεσηκωτικών αρωμάτων.\nΤο μεγαλύτερο δώρο που μπορείτε να προσφέρετε είναι η αγάπη σας, όμως λίγη χλιδή παραπάνω δεν βλάπτει! Επιλέξτε έξτρα μαγευτικά δώρα, φέτος, για το άλλο σας μισό την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Θα σας ευχαριστήσουν θερμά.\nΑναζητάτε τον ιδανικό τρόπο να καλομάθετε το αγαπημένο σας πρόσωπο; Η αίσθηση της όσφρησης είναι μια από τις ισχυρότερες αισθήσεις. Αν θέλετε κάποιος να σας σκέφτεται έντονα κάθε πρωί, επιλέξτε ένα άρωμα που θα ερωτευτούν. Τα αρώματα της Lush είναι γεμάτα με υποβλητικά αιθέρια έλαια και το καθένα έχει μια ιστορία από πίσω του. Μπορείτε να περιηγηθείτε online στην ιστοσελίδα μας για να βρείτε το κατάλληλο ή να επιλέξετε κάποιο από τα νέα σπρέι σώματός μας. Δείξτε στον Βαλεντίνο σας πως έκανει καλά και ‘έσυρε δεξιά’, τυλίγοντας το δώρο τους με ένα Knot Wrap. Μπορείτε να επιλέξετε κάποιο από τα Vintage ή Lush Knot Wraps, φτιαγμένο από οργανικό βαμβάκι ή RPET (ίνες από ανακυκλωμένα πλαστικά μπουκάλια). Ανακαλύψτε όλες τις επιλογές και ρωτήστε μας για πιθανές προτάσεις!\nΑνακαλύψτε τη συλλογή του Αγίου Βαλεντίνου εδώ.


Άρης Πιαλόγλου στην ΕΡΑσπορ: «Τα περιθώρια για την αναδιάρθρωση στενεύουν» (audio) - Βεργίνα News\nΤην άποψη ότι τα προβλήματα του ποδοσφαίρου δεν θα λυθούν με την, αποκλειστικά και μόνο, «αριθμητική» αναδιάρθρωση, εξέφρασε ο Άρης Πιαλόγλου.\nΜιλώντας στην ΕΡΑσπορ 101,8 ο πρόεδρος της Ξάνθης, δεν έκρυψε την ανησυχία και τον προβληματισμό του για το αν υπάρχει ο χρόνος να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες ως την ερχόμενη Παρασκευή που λήγει η προθεσμία του υφυπουργού Αθλητισμού Γιώργου Βασιλειάδη για να υπάρξουν οι σχετικές παρατηρήσεις από την ΕΠΟ και τις ΠΑΕ στην τροπολογία που έστειλε, ενώ αναφέρθηκε και στους λόγους για τους οποίους στο πρόσφατο διοικητικό συμβούλιο της Σούπερ Λίγκας αποφασίστηκε να ζητηθεί συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.\nΜεταξύ άλλων ο Άρης Πιαλόγλου μίλησε:\nΓια την αναδιάρθρωση:«Αν το πάρουμε σαν ένα ξερό νούμερο, αν στη Σούπερ Λίγκα θα είναι 14 ή 16 ομάδες, δεν αξίζει τον κόπο να το συζητάμε. Σίγουρα εμείς έχουμε ένα συμβόλαιο με την ΕΡΤ που λέει ότι θα συμμετάσχουμε και τη νέα σεζόν και τόσο η πρόθεση, όσο και η διάθεσή μας να είναι να γίνει με 14 ομάδες. Σεβόμαστε και την κίνηση του κυρίου υπουργού το καλοκαίρι να βρεθεί τηλεοπτική στέγη. Και δεν το θεωρούμε επαιτεία, γιατί κάπως έτσι έχει βγει προς τα έξω, αφού πρόκειται για εμπορική πράξη, από την οποία έχουν κερδίσει και τα δύο μέρη. Προχωράμε σε αυτή τη βάση. Αν το πάρουμε σαν σκέτο νούμερο, θα ξεκινήσει με 14 ομάδες».\nΓια τα προβλήματα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή: «Συγκεκριμένη θέση όλων των ΠΑΕ είναι να γίνει αναδιάρθρωση και όχι πόσοι θα συμμετέχουν. Πώς θα δημιουργηθεί η Σούπερ Λίγκα 2, ποιοι θα συμμετέχουν, πώς θα υπάρχει η Football League, τι θα γίνουν οι ομάδες της Γ’ Εθνικής που φέτος παίζουν σε πρωτάθλημα οκτώ ομίλων. Πρόκειται για νομοσχέδιο που αφορά σε όλη την αναδιάρθρωση του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε στα χέρια μας κάποια συγκεκριμένη τροπολογία που θα ρυθμίζει όλα τα παραπάνω».\nΓια το αν προβλέπεται ενημέρωση των ΠΑΕ:«Λογικά, όταν υπάρχει ένα πρωτάθλημα που διοργανώνει η Σούπερ Λίγκα πρέπει να το πάρουμε κι εμείς στα χέρια μας. Πρέπει να γίνει μια διαβούλευση. Δεν νομίζω ότι η πρόθεση του υπουργού είναι να περάσει η τροπολογία χωρίς να γίνει κουβέντα».\nΓια το αν προλαβαίνουν χρονικά να γίνουν όλα αυτά:«Το dead line είναι ότι την ερχόμενη Παρασκευή πρέπει να επιστραφεί από την ΕΠΟ. Τι να σας πω τώρα; Καταλαβαίνετε ότι ήδη έφυγε το Σαββατοκύριακο, υπάρχει μια αγωνιστική αρκετά κρίσιμη για την εξέλιξη του πρωταθλήματος, αφού τις τελευταίες πέντε κρίνονται πολλά. Άρα είναι πολύ στενά τα περιθώρια».\nΓια την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου να ζητηθεί συνάντηση με τον πρωθυπουργό:«Είθισται και πιστεύω ότι έτσι πρέπει να γίνεται, μια συνάντηση δηλαδή με τον πρωθυπουργό για να γίνει η ίδια συζήτηση που θα γινόταν με τον κ. Βασιλειάδη. Μέσω αυτού θα γινόταν η συνάντηση. Είναι στις προθέσεις μας γιατί το ποδόσφαιρο, άσχετα αν έχει απαξιωθεί σε σημαντικό βαθμό, ενδιαφέρει όλους τους Έλληνες. Είναι ένα προϊόν που δίνει πολλά χρήματα και αποτελεί σημαντικό βοήθημα στην οικονομία. Και δεν πηγαίνεις στον πρωθυπουργό σαν διαιτησία ανάμεσα σε υφυπουργό και Λίγκα. Δεν το θέσαμε έτσι σε καμία περίπτωση».\nΓια το τι θα πουν αν τελικά γίνει η συνάντηση:«Δεν θα είναι μόνο η αναδιάρθρωση και πόσοι θα πέσουν. Είναι θέμα για όλο το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο δεν έχει απαξιωθεί μόνο από συμπεριφορές των ΠΑΕ, αλλά από πολλά πράγματα. Το ποιος φταίει είναι μεγάλο ζήτημα που απασχολεί χρόνια και δεν έχει βρεθεί λύση. Γι αυτό λέμε ότι αν καθίσουμε όλοι μαζί, όσο ρομαντικό κι αν ακούγεται, θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε για να ξεφύγουμε από αυτό το τέλμα και από σημαντικά ζητήματα».\nΓια τη βία:«Εξακολουθεί να υπάρχει. Δεν θα ήθελα να πω ότι μαλώνουν τα βουβάλια και την πληρώνουν τα βατράχια, αλλά το θέμα ανήκει στις ομάδες που έχουν πολύ περισσότερο λαό κι όχι στις μικρομεσαίες. Γενικά, πάντως, πρόκειται για ένα κοινωνικό φαινόμενο, αλλά είναι πολλοί παράγοντες που συντελούν σε αυτό. Το πιο απλό χωρίς να είναι και το πιο σημαντικό, είναι ότι η Ελλάδα είναι μόνη χώρα που έχει τόσο οπαδικό Τύπο κι αυτό το έχουμε ζήσει στο πετσί μας. Δεν είναι ο βασικός παράγοντας, αλλά συμμετέχει σε ένα ποσοστό στη δημιουργία. Σίγουρα οι ΠΑΕ μπορούν να βοηθήσουν και έχουν υποχρέωση να συμμετέχουν σε μια πραγματική επανεκκίνηση του αθλήματος. Όμως, έχει χαθεί χρόνος και είναι ευθύνη όλων».\nΓια τη συμμετοχή της κοινωνίας της Ξάνθης:«Είναι ιδιαίτερο φαινόμενο σε μια επαρχιακή πόλη όπως η Ξάνθη. Πράγματι αγαπούν την ομάδα, η οποία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας, ωστόσο η συμμετοχή των φιλάθλων στους αγώνες είναι πολύ μικρή. Και σε αυτό έχουν παίξει ρόλο παράγοντες όπως η συνεχής παρουσία της επί τριάντα χρόνια στη μεγάλη επαγγελματική κατηγορία, η έξοδος στην Ευρώπη τέσσερις φορές, οι χρονιές που έφτασε στα πρόθυρα υποβιβασμού που έχουν φέρει κορεσμό. Όμως η συμμετοχή του κόσμου στα αγωνιστικά δρώμενα πολύ μικρή, σε αντίθεση με το ότι τη Δευτέρα το πρωί, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, το βασικό θέμα συζήτησης σε όλη την πόλη είναι το τι έκανε η ομάδα. Το θετικό, βέβαια, είναι ότι δεν έχει γίνει ποτέ και κανένα επεισόδιο σε εντός έδρας παιχνίδι, οπότε δεν είναι αυτός ο λόγος. Υπάρχει ένα καινούριο γήπεδο, με εγκαταστάσεις, με θέσεις πάρκινγκ που ο καθένας μπορεί να φέρει την οικογένειά του. Δυστυχώς, όμως, αυτό είναι το παράπονό μας».\nΓια το θέμα που έχει προκύψει με τα εισιτήρια του παιχνιδιού με τον ΠΑΟΚ και την αποχή των οργανωμένων:«Ήταν κοινή απόφαση της Ξάνθης, του ΠΑΟΚ, της αστυνομίας, της ΔΕΑΒ, όλων… Ζήτησε εισιτήρια και τα πήρε. Επειδή έχουμε ζήσει προηγούμενες καταστάσεις, πιστεύω ότι είναι η πιο σωστή απόφαση. Αν μια ομάδα έχει τη δυνατότητα μετακίνησης τέτοιου αριθμού φιλάθλων, το να της δώσεις μόνο το πέταλο θα δημιουργούσε προβλήματα. Το ζήσαμε και πέρσι και πρόπερσι. Δίνεις εισιτήρια μόνο στη θύρα φιλοξενούμενων, αλλά έρχονται περισσότεροι και δημιουργούν προβλήματα και έξω από το γήπεδο και προσπαθούν να μπουν χωρίς εισιτήριο με γνωστά επακόλουθα. Θεωρώ ότι ήταν η ενδεδειγμένη λύση τη δεδομένη στιγμή, αφού ο ΠΑΟΚ είναι κοντά στην Ξάνθη και μπορεί να μετακινήσει περισσότερο κόσμο, ενώ είναι πρώτος στη βαθμολογία κι όλοι οι φίλαθλοί του ευελπιστούν ότι θα είναι ο πρωταθλητής».\nΠΗΓΗ: ΕΡΑΣΠΟΡΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI\nΠροηγούμενο άρθροΠαράταση υποβολής αίτησης-δήλωσης έως τις 2/4\nΕπόμενο άρθροΒαγγέλης Γαλατσόπουλος στην ΕΡΑσπορ: «Με την ΕΡΤ βάλαμε το μπάσκετ στα σπίτια των Ελλήνων» (audio)


Ο γέρος στο παράθυρο | τοβιβλίο.net\nκαραμέλος\tστο 16/11/2014 σε 6:47 πμ\nΕίναι παράθυρο η ζωή και βλέπει πικραμένος\nτην ζήση όλη να περνά και μόνος γερασμένος\nτο πως άσπρισαν τα μαλλιά στην όψη ζαρωμένος\nκαι αυτός σαν το παράθυρο είναι αποσαθρωμένος.\nΑνώνυμος\tστο 16/11/2014 σε 11:16 πμ\nΙωάννα Πορτοκάλη\tστο 17/11/2014 σε 9:58 μμ\nΑχ να ένα όμορφο ζευγαράκι καθισμένο στο παγκάκι. Τρώνε και παγωτό… Μμμμμ να είχα ένα τώρα… Καλέ γιατί έκατσαν σε αυτό; Αυτό κουνιέται πια φαγωμένο από την αλμύρα. Εκεί έκατσα εχθές και το κατάλαβα ότι όπου να ‘ναι θα σωριαστεί. Ο νεαρός της χαϊδεύει τα μαλλιά, την αγκαλιάζει από τους ώμους μα…. Ένα λεπτό! Η κοπέλα δεν θέλει; Τραβιέται από την αγκαλιά του και φαίνεται θυμωμένη. Εκείνος όλο και πιο κοντά της έρχεται αλλά εκείνη του φωνάζει. Αχ και δεν ακούω και τι λένε… Ωχ ωχ ωχ! Η κοπέλα σηκώνει το κυπελάκι της ψηλά, πάνω από το κεφάλι του νεαρού και ααααααχαχαχαχαχα!!! Τον έλουσε με το παγωτό!!! Σηκώθηκε και τινάζοντας το μαλλί της με ύφος γεμάτο απαξίωση τον παράτησε εκεί. Κόκκαλο ο μάγκας χαχαχαχαχα!!!\nTriantafyllou Roula\tστο 16/11/2014 σε 10:04 πμ\nΠέρασε όνειρο η ζωή\nτα περασμένα -χρόνια-\nΜόνο εικόνες -χαλάσματα –\nαπ” το παράθυρο το ρημαγμένο\nΓ. Καραχρήστος\tστο 16/11/2014 σε 11:18 πμ\nΗ ζωή που πέρασε και περνά μέσα απ’ τα μάτια του\nΒαγγέλης Τσερεμέγκλης\tστο 16/11/2014 σε 12:14 μμ\nΠίσω μου μια ζωή που έφυγε. Που κύλησε σαν το νερό. Μπροστά μου μια ζωή που κελαρύζει γάργαρη, που όμως πια δεν μου ανήκει, παρά μονάχα ένα μικρό κομμάτι της, όμοιο λες στον όγκο, με ένα ακόμη ποτήρι νερό.\nΞεδίψασα τις δίψες μου και χάνομαι στις τρομερές μου αναμνήσεις προτού αδειάσει και αυτό το τελευταίο μου ποτήρι.\nΚαλά τόκανα; Άσχημα τόκανα; Γεμάτος πάντως νιώθω από τα σωστά κι από τα λάθη, κι ας ήταν να προσφέρω όλα αυτά σε κάποιον ατόφια δίχως παγαποντιές. Μ’ αγάπη, σύνεση κι όση ζωντάνια μου αναλογεί από τα περασμένα .\nΚαλημέρα, άλλη μια μέρα.\nΒάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου\tστο 16/11/2014 σε 7:58 μμ\nΆραγε θά ‘ρθεις σήμερα, γιε μου;\nΞέρω… είμαι γέρος… δεν ειμαι κι η καλύτερη παρέα…\nΚι εσύ έχεις τόσα πολλά και τόσο σημαντικά κι ενδιαφέροντα να κάνεις…\nΑλλά να -νιώθω πολύ μόνος… κι εσύ έχεις πολύ καιρό να φανείς…\nΈφυγε κι η μάνα σου… ρήμαξα, κουράστηκα… θέλω να πάω να τη βρω.\nΑλλά, πριν φύγω, θέλω να σε δω για στερνή φορά… να γλυκάνει η ψυχή μου…\nΆραγε θά ‘ρθεις σήμερα;\nΒάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου\tστο 16/11/2014 σε 9:07 μμ\nΕκ μέρους της Σωτηρίας Κυρμανίδου\nΘάφτηκε το Σήμερα στη χλωμαδα της ανθρωπιάς. ….\nΤα μάτια σε αναζητούν εντός, εκτός.\nΜα εσύ αργείς.\nΑδημονω για το αύριο.\nΣτο κελί της ψυχής μου λαμψε! !!\nΒάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου\tστο 16/11/2014 σε 10:23 μμ\nΕκ μέρους της Μαρίας Λεμεσού\nΓερτά παραθυρόφυλλα η ζωή του\nΓερνά και ξεφυλλίζεται ,\nσαν παλιά σημείωση,σε εφηβικό ημερολόγιο\nΣυλλογίζεται τ απογεύματα το κεχριμπάρι των ματιών,της πρώτης του αγάπης\nΣήμερα θα ρθει;\nΚρατά το πηγούνι του, όπως κρατούσε την αγάπη του για κείνην\nΚάτω από τις γραμμές στο πρόσωπο του είναι ακόμα το ίδιο ποτάμι,της αγάπης\nΜην ξεχάσει να κρεμμάσει κι απόψε το φαναράκι,να της φέγγει\nΤο καντήλι της,το άναψε το πρωί,όπως πάντα\nΚουράστηκε να περιμένει\nΑς έρθει σήμερα,ας έρθει….\nΒάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου\tστο 16/11/2014 σε 10:30 μμ\nΕκ μέρους της Τόνιας Βασιλάκη\nΑλύπητος, πάντα νικητής ο χρόνος…\nΑς μπορούσα να σε κάνω σύμμαχο,\nΝα ξαναζούσα έστω για λίγο, στιγμές από τα νιάτα μου…\nΝα βγω, να περπατήσω, να τρέξω, να παίξω, να ονειρευτώ…\nΟμως σε ευχαριστώ, για τις γλυκιές και όμορφες στιγμές που μου χάρισες…..\nΒάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου\tστο 17/11/2014 σε 11:05 πμ\nΕκ μέρους του Γιώργου Γκαβόπουλου\nΟ πρωτος μου ερωτας, ομορφη, ναζιαρα, δεν αρνιοταν ποτε να με αγκαλιασει και να με οδηγησει σε επιγειους παραδεισους.\nΕ, σαν γυναικα, πολλες φορες πεισμωνε, θυμωνε και δεν παλευοταν και προσπαθουσα να παω με τα νερα της.\nΤην λενε θαλασσα.\nΤωρα ομως που γερασα, με εχει απαρνηθει και αγκαλιαζει αλλους εραστες νεους.\nΚαι εγω την κοιταζω με ζηλεια και η ζωη μου δεν εχει πια νοημα…….\nΜάχη Τζουγανάκη\tστο 17/11/2014 σε 1:23 μμ\nΑχ βρε Μαγδαληνή. Αν ήσουν εδώ σε τούτο το παραθύρι δίπλα μου όπως άλλοτε, θα γελάγαμε με τούτο το μπόμπιρα που ξερογλείφει το παγωτό του στο πάρκο μας. Θα μου ‘πιανες το μπράτσο και θα μου’λεγες “Κοίτα τον, με αμάνικο φανελάκι είναι, κι εσύ γέρο μου θα βγάλεις τη μπέμπελη με τούτο το σακάκι”.\nΤώρα το φορώ για να μυρίζω το χέρι σου. Να, σε τούτο το σημείο λίγο πιο πάνω από τον αγκώνα, ακούμπησες για τελευταία φορά τα χιονισμένα σου μαλλιά… Ίσα που πρόλαβα να σου πω να με περιμένεις εκεί που θα πας με το άσπρο σου το φόρεμα το γυαλιστερό που σου φόρεσα ευλαβικά για να σε χαιρετήσω…\nΑχ αυτά τα μαλλιά που πέρασαν από όλα τα χρώματα για να μου “αρέσεις” …έτσι μου έλεγες γελώντας κάθε που γύριζες από το κομμωτήριο… Μα ήξερες καλά πως όταν μπλεκόταν το χέρι μου ανάμεσά τους στο σκοτάδι ήταν η μόνη φωλιά που ζητούσα στα ανήσυχα βράδια μου και στις μέρες χωρίς δίφραγκα στο παντελόνι…\nΚοίτα τον μωρέ πως πασαλείφτηκε! Γούστο έχει ο μικρός και η μάνα του που τρέχει ξοπίσω να τον σκουπίσει… Σαν τον γιο μας. Μου’ πε και εκείνος να με πάρει από εδώ. Μα εγώ καρδιά μου δεν το αφήνω τούτο το παράθυρο. Σε τούτο εδώ έβγαινες αναψοκοκκινισμένη σαν σου ‘κανα τις καντάδες και γινόταν πυρ και μανία ο πατέρας σου. Σε τούτο εδώ βγήκα και φώναζα σαν τρελός σαν μάθαμε πως είσαι έγκυος. Σε τούτο εδώ, σε πήρα αγκαλιά πριν πάμε στο νοσοκομείο και σου’πα πως θα περάσει κι αυτό…\nΜα δεν πέρασε. Συμπάθα με που θυμώνω το γιο μας. Μα θα μείνω εδώ μέχρι να συναντηθούμε πάλι. Θα σε φέρω πάλι εδώ αόρατη και ορατή σε μένα να σου κάνω εκείνες τις καντάδες, να ανθίζουν τα γιασεμιά, να μυρίζουν από την αγάπη μας…\nΡένα Γέρου\tστο 17/11/2014 σε 2:26 μμ\nΚι αν εφτασα ως εδω…. ………. ακόμα νιώθω παιδί μεσα μου! Κι ο κόσμος κυλά , θαρρείς πιο γρήγορα τώρα.\nΡίτα Μενεξίδου\tστο 17/11/2014 σε 3:35 μμ\nΥπέροχες εικόνες! Ζεστές σκέψεις!\nΡίτα Μενεξίδου\tστο 17/11/2014 σε 3:54 μμ\nΤα μαλλιά του άσπρισαν. Το βλέμμα του θόλωσε. Τα κόκαλά του πονάνε σε κάθε του κίνηση.\nΗ μοναξιά ραγίζει την ψυχή του. Το μόνο που του θυμίζει ακόμη πως είναι ζωντανός, είναι αυτή η χαραμάδα φως που μπαίνει από το σπασμένο παντζούρι.\nΑλλά είναι τόσο δυνατό αυτό το άτιμο το φως… Ξυπνάει μνήμες… Ενεργοποιεί μηχανισμούς… Κι όλες οι θύμησες περνάνε μπροστά σου με τέτοια ταχύτητα… Σαν από χαλασμένη μηχανή προβολής.\nΤόσο λίγο, τόσο γρήγορα… Αχ, ρε, ζωή… Είσαι τόσο γλυκιά…\nΆννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά\tστο 17/11/2014 σε 8:00 μμ\nΚι όμως έρχεται η στιγμή που επιλέγεις τη μοναξιά για να μην εκτεθείς άλλο σε εκείνους που σε ήξεραν ως ακμαίο,ικανό για τα πάντα!Μένεις όρθιος πίσω απ’ το καφασωτό παράθυρο και σαν να κρύβεσαι ,θέλεις να βλέπεις, μα να μη σε βλέπουν.Έτσι θα μετρήσεις τη ζωή με το πήγαιν’έλα του κοσμάκη ,που οδεύοντας σε παράλληλες γραμμές κλείνει το ρήμα “τρέχω”.Αυτή είναι η ζωή .Τώρα αν αυτή τη στάση την πεις περισυλλογή για να δικαιολογήσεις την ανημποριά σου ,είναι μια κάποια απάντηση στις απορίες μου.Εγώ όμως σκέφτομαι τον εαυτό μου, χάρη σε σένα!Μπορώ να βγω από τον ιδιωτικό μου χώρο ,να κατεβώ τα τριάντα σκαλιά ,να βγω στον κόσμο, κι όμως επιλέγω να παίξω με τις οθόνες μου,του κινητού ,του υπολογιστή,της τηλεόρασης και για τρεις ώρες να μην αρθρώσω λέξη.Σε τι διαφέρουμε λοιπόν !Αν εσύ χάνεσαι από τον κόσμο,αναγκαστικά,εγώ γιατί εγκλωβίζομαι παραδίδοντας τα πάντα στο μηδέν!\nMαρία Παπαπαναγιώτου\tστο 18/11/2014 σε 9:51 πμ\nΟ γέρος στο παράθυρο κοιτάζει και θυμάται,\nτι έχει μέσα στην καρδιά όμως μην τα ρωτάτε.\nΟ νους πίκρες και βάσανα σ΄εκείνον θα θυμίσει,\nπου μια αγάπη δυνατή κάποτε είχε ζήσει.\nΤώρα μονάχος κι έρημος σκέφτεται συλλογάται,\nμα σαν τα μάτια σφαλιστούν εκείνος δεν κοιμάται.\nΓιατί εκείνη δίπλα του στη σκέψη περιμένει,\nείναι μια σπίθα στην καρδιά για πάντα αναμμένη.\nΤα μάτια του δακρύζουνε για όλα αυτά που φύγαν,\nγεράματα κι ανημποριά αυτά μονάχα μείναν.\nΑπό πού να κρατηθεί και πώς να συνεχίσει,\nαφού μονάχος έμεινε μες της ζωής τη δύση;\nΓιώτα Μάρκου\tστο 18/11/2014 σε 10:36 πμ\nΚαι κοιτάζει ξανά και ξανά έξω από το παράθυρο, μα δεν βλέπει ποτέ κανέναν. Του αρέσει να κάθεται και να ακούει τα βήματα να πάνε και να έρχονται και να νιώθει ανθρώπους να ταξιδεύουν.\nΑν και ποτέ δεν μιλούσε γι΄αυτό, πάντα περίμενε να ακούσει δύο παπούτσια ν’ ανεβαίνουν τις σκάλες και δύο χέρια να τον αγκαλιάσουν και να του πουν: “Στο ‘χα πει πως θα έρθω κάποια μέρα.”\n“Να βάλω καφέ;”\nΚαι ταρακούνησε το κεφάλι του για να συνέλθει. Γιατί κάθε μέρα προσπαθούσε να θάψει τις αναμνήσεις που τον ρήμαζαν και να κάψει τις σκέψεις που έκανε.\nFofi Walter-Kyrlidou\tστο 18/11/2014 σε 5:34 μμ\nΓιαυτη την σημαια ανεβηκαμε τοτε στο βουνο…βλεπω απο κατω τον σημαιοφορο να την κραταει με καμαρι και ανατριχιαζω…ας ειναι καλα το παλικαρι…ποσο ημουνα τοτε…κοντα στα δεκαξη οταν καβαλησα με τον Αλεκο το φορτηγο και πηγαμε να γραφτουμε στην ΕΠΟΝ.Δεν θα το εσκαγα απο το σπιτι,εμεις στο κατω κατω δεν περνουσαμε και τοσο ασχημα την Κατοχη,αλλα οταν ειδα το Αρμενακι να σερνεται στο χωμα με τουμπανιασμενη κοιλια ψιθυριζοντας ΠΕΙΝΑΩ,ΠΕΙΝΑΩ,κατι θεριεψε μεσα μου.\nΚοντα στο χιλιομετρο 51,πεντε μηνες μετα,εβαλλα το περιστροφο στο κουτελο και να φυτεψω στο κεφαλι μου μια σφαιρα…ημουν περικυκλωμενος και ως αντιστασιακος,θα πηγαινα κατευθειαν στις υπογες των Ες Ες…Αχχχ μνημη της νιοτης που εφυγες και που να σε θωρησω…και μετα σου λενε να μην κανουν αλλες μαθητικες παρελασεις…\nΆννα Μαρία Ζαγοριανού\tστο 18/11/2014 σε 5:41 μμ\nΈνας γεράκος τρεμάμενος , στο παράθυρο κάθεται, εκεί…\nΟ χρόνος στυγνός , τους ώμους του κυρτώνει.\nΑσήμι στάζουν τα χρόνια στα μαλλιά\nΣτάλα-στάλα το δάκρυ, το μάγουλο αυλακώνει.\nΜην το θωρείτε το φαγωμένο απ’ το χρόνο κορμί.\nΉταν περήφανο σκαρί ,\nσα διέσχιζε τις θάλασσες της ζήσης, μ’ ορμή.\nΜα τώρα… οι τόσες φουρτούνες\nτο’ χουν πια τσακίσει…\nμα αυτός καπετάνιος γενναίος ,\nτο πλοίο του αναπολεί…\nΤσακισμένα καράβια τα γέρικα κορμιά…\nσυντρίμμια από ναυάγια που ξέβρασε η ζωή\nσε κάποια ρότα τους στερνή!\nmarimar\tστο 18/11/2014 σε 9:56 μμ\nΜπαίνω στο δωμάτιο και τον βρίσκω να χαζεύει από το παράθυρο, τα παιδιά που παίζουν στην αυλή του σχολείου.\nΈλα Γιώργο μου μέσα, κάνει ψύχρα εκεί …. Γυρίζει αργά προς το μέρος μου κρατώντας το Πι του και τον βοηθώ να καθίσει στην πολυθρόνα του.\nΉρθες Μάρω μου; Ναι Γωγούλη μου του λέω και με χαϊδεύει στο μπράτσο και όπως είμαι σκυμμένη να τον τακτοποιήσω, τεντώνεται να με φιλήσει. Του δίνω το μάγουλο μου και κάνω ν’ απομακρυνθώ…. και το άλλο μου λέει.\nΤον αφήνω για λίγο, για να του φέρω τον δίσκο με το μεσημεριανό του. Μπαίνοντας στο δωμάτιο μου χαμογελάει όλος χαρά. Θα φάμε τώρα του λέω. Ναι, μου λέει κοιτάζοντας λαίμαργα προς τον δίσκο. Ένα λεπτά να στα τακτοποιήσω ….. Μου πιάνει το χέρι ξανά ….\nΠοια είσαι εσύ …… Μάρω μου;\nΠριν 39 χρόνια, μου είπες: …… θα σε λέω Μάρω …. σου αρέσει;;;;\nmarimar\tστο 19/11/2014 σε 9:25 μμ\nΕκ μέρους της Rena Konou:\n“Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος…μικραίνει ο κόσμος του…”\nΑθηνά Μαραβέγια\tστο 19/11/2014 σε 11:09 μμ\nΠόσα χρόνια… Πόσα όνειρα… Πόσοι αγώνες…\nΚαι κατάφερες να «γεράσεις».\nΧαρές και λύπες, δώρα και απαξιώσεις, γέλια και δάκρυα, επιτεύξεις και απογοητεύσεις, αγάπες και μνήμες, λησμονιές και θύμησες,\nόλα εναλλάσσονταν όπως η ώρα τη μέρα, η μέρα τη νύχτα, η βδομάδα τον μήνα, ο μήνας τον χρόνο κι ο χρόνος τα χρόνια…\nΚαι τώρα στέκεσαι εκεί, στο ξεχαρβαλωμένο, για τους άλλους, παράθυρο, μα για σέ-να κρύβει από όλους το κονάκι σου, τη ζωή σου, τον πόνο και την πίκρα σου. Πού πήγαν όλοι και σ’ αφήσανε μόνο; Πού πήγε η πατρογονική σου οικογένεια; Και η άλλη, που με τόσο πόνο και αίμα έστησες; Πού πήγαν τα παιδιά, που τα κρατούσες από το χέρι, το πνευματικό και μοναδικό εκείνο χέρι σου και με τα οποία περνοδιάβαινες τη ζωή με τη σοφία που κρύβουν τα νιάτα; Πού πήγαν όλοι εκείνοι που τους χάρισες απλόχερα τη φιλία σου; Πού είναι όλοι όσοι «ευεργετήθηκαν» από τη δοτικότητά σου;\nΌλα αυτά τα έχεις κλειδαμπαρώσει μέσα στην καμαρούλα σου, την φτωχική για τους άλλους, μα τόσο πλούσια για σένα. Γεμάτη φωτογραφίες, γράμματα, αφιερώσεις, βιβλία και πάλι βιβλία, χαρτιά χειρόγραφα τακτοποιημένα σε φακέλους, καθένας με τη θεματολογία του, τακτοποιημένοι στο σεντούκι που χάσκει ορθάνοιχτο, έτοιμο να δεχθεί τα νέα σου γραφήματα, τις τόσο πολύτιμες σκέψεις σου για το πριν, το σήμερα, το αύριο. Λέξεις που παίρνουν σάρκα και οστά, εικόνες, γεύσεις και μυρωδιές. Κι όλα αυτά πίσω από τούτο το παράθυρο…\nΤο σκηνικό συμπληρώνει ένα κρεβάτι, ένα μικρό τραπέζι με δυο ξύλινες καρέκλες, την πολυθρόνα σου, μια μικρή κουζίνα κι ένα μικρό ψυγείο, ένα μικρό διάδρομο και μια μικρή τουαλέτα. Όλα μικρά, πεντακάθαρα και τακτοποιημένα. Ακόμη και οι ντενεκέδες που φιλοξενούν τους βασιλικούς σου. Και από πίσω η, επίσης, μικρή αυλή που βλέπει στη θάλασσα. Κι εκεί έχεις φυτέψει με τα δικά σου χέρια τις βελούδινες κόκκινες, σαν αίμα, τριανταφυλλιές με το μεθυστικό τους άρωμα και τον κήπο με τα «απαραίτητα» για τη «επαρκή» διατροφή σου… Κάπου εκεί, στη μέση, σχεδόν, στέκεται μια γηραλέα ελιά για «το λαδάκι» σου, όπως λες χρόνια τώρα. Κι ένα ξύλινο τραπέζι με δύο πάνινες πολυθρόνες, για ν’ αγναντεύεις τη θάλασσα, μήπως και σου φέρει κάποιον ή κάποια να μοιραστείς τις σκέψεις, την αγάπη, τον έρωτά σου για την ίδια τη ζωή…\nΚρατήσου, γέρο μου, κρατήσου, αγαπημένε μου Δάσκαλε. Όπου να ’ναι φτάνω, να σου φιλήσω τα χέρια, να σου αφιερώσω το βραβείο μου, να σου αφιερώσω όλα όσα εσύ τόσο απλόχερα μου χάρισες!!! Κρατήσου κι έφτασα…\nMαριάνθη Πλειώνη\tστο 21/11/2014 σε 2:44 μμ\nΝα…η ζωή μου είναι που περνά απ΄το παράθυρο μπροστά κι από ψηλά τη βλέπω. Τα λάθη μου και τα σωστά ,μπορώ πια καθαρά να ξεχωρίσω. Να προλάβω θέλω. Να συγχωρήσω, να ευχηθώ και για όσα δεν έκανα ,το χρόνο φταίχτη να ορίσω.\nΒάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου\tστο 22/11/2014 σε 9:44 πμ\nΑπό την Ελευθερία Σπυροπούλου\n“Πέρασαν τα χρόνια!!\nΠόσες φορές,καθισμένος σε αυτό εδώ το παράθυρο,δεν είδα πολλά από όσα πέρασαν από μπροστά μου!\nΞέρετε…αυτά που οι νέοι κοιτούν,αλλά δε βλέπουν!\nΘα ρουφήξω την κάθε στιγμή!Θα δω ότι περάσει από μπροστά μου!\nΘα δω όλα αυτά που κάποτε απλά κοίταξα και που τα μάτια της νιότης,δε με άφησαν να δω..\nΌσο είναι ακόμα καιρός…”\nΔημητρης Σταμπουλιδης\tστο 26/11/2014 σε 1:19 πμ\nΟ μικρός Γιωργάκης, ο Γιώργος, ο κύριος Γιώργος, ο μπάρμπα Γιώργος.\nΑπό παιδί στο ίδιο σπίτι, στην ίδια πόλη, στην ίδια γειτονιά, στο ίδιο παράθυρο.\nΑκόμα και οι πέτρες και τα παραθυρόφυλλα γερνούν μαζί του. αυτό το παράθυρο είναι γι αυτόν τον άντρα η ματιά του στο κόσμο.\nΤώρα; Τώρα στο τέλος της διαδρομής κάθεται και αναπολεί.\nΚάθεται στο παράθυρο και κάνει τον απολογισμό του. Μη σας ξεγελάει η μελαγχολία του. Δεν ήταν πάντα έτσι αυτό το πρόσωπο.\nΚάθεται στο παράθυρο και βλέπει τη ζωή του σε ταινία.\nΘυμάται τη μάνα του που έφευγε να πάει στο φούρνο για να πάρει ψωμί ή να ψήσει το φαγητό. Εκείνες τις εποχές δεν υπήρχαν κουζίνες. Μόνο μια ξυλόσομπα στο σπίτι για το χειμώνα, και ένας αυτοσχέδιος φούρνος στην αυλή . Θυμάται λοιπόν τη μάνα του που τον άφηνε μέσα και του έλεγε, «Γιωργάκη μη φοβάσαι, δε θα λείψω πολύ.\nΠάω μέχρι το φούρνο. Να, κοίτα; Κάτσε εδώ στο παράθυρο και κοίτα το δρόμο, που θα πάω και που θα γυρίσω».\nΚαθόταν ο Γιωργάκης και κοιτούσε με λαχτάρα το δρόμο. Καμιά φορά έπιανε τη κουβέντα η μάνα του στο φούρνο, με γειτόνισσες κι εκείνος ανησυχούσε. Έβαζε ένα καφάσι και ανέβαινε για να βλέπει πιο ξεκούραστα. Όταν έβλεπε τη μάνα με το ταψί ή με το ψωμί ξεκινούσε τα παλαμάκια..\nΜοναχοπαίδι είχε μείνει ο Γιωργάκης, με δύο αποβολές η μάνα του και με ένα παιδί νεκρό στη κατοχή.\nΈφηβος προσπάθησε να πετάξει ν’ ανοίξει τα φτερά του, όμως ο ξαφνικός θάνατος του πατέρα του τον ανάγκασε να βάλει στην άκρη τα όνειρα του. Ήταν η μάνα του τώρα που καθόταν στο παράθυρο να περιμένει τον Γιώργο, να γυρίσει από τη δουλειά.\nΜεγάλωσε κι έκανε οικογένεια ο κύριος Γιώργος. Εκεί στο παράθυρο τις Κυριακές να βλέπει τα παιδιά του να παίζουν στη γειτονιά ποδόσφαιρο, μαζί με τα γειτονόπουλα.. Να δίνει οδηγίες σαν προπονητής και στο τέλος να μαζεύονται όλα τα παιδιά, κι εκείνος να τους πετάει καραμέλες για επιβράβευση.\nΑυτό το παράθυρο, ένας μικρός κόσμος, η δική του προσωπική οπτική. Αυτό το παράθυρο, η δική του κλεψύδρα που μετράει το χρόνο. Ποτέ δεν αλλάχτηκαν τα ξύλα του, και μόνο μια φορά χρειάστηκε να αλλάξει το τζάμι, όταν ο εγγονός του, ο γιος της μικρής του κόρης, έσπασε με τη μπάλα το ήδη ταλαιπωρημένο από το χρόνο τζάμι. Ο κύριος Γιώργος του παράθυρου. Τώρα δεν είναι ούτε παιδί, ούτε νέος, ούτε μεσήλικας, είναι ένας παππούς.\nΔε φώναζε, δε διαμαρτυρόταν, μόνο καλημέριζε συνεχώς. Σαν παρατηρητής χάζευε και είχε μάθει όλο το κόσμο. Ήξερε τι ώρα θα περάσει ο σκουπιδιάρης, τι ώρα θα περάσει το σχολικό, και το βράδυ ένα ξένο αυτοκίνητο την ώρα που θα πάρει την Ελενίτσα τη κόρη της Σωτηρίας που έχει το φροντιστήριο Αγγλικών στον πίσω δρόμο. Αχ.. άδειο το σπίτι τώρα.. Η μάνα του έχει φύγει εδώ και 35 χρόνια., τη γυναίκα του την έχασε κι αυτή.\nΔεν βαρυγκωμάει, δε κλαίγεται. Ο μόνος συνεπής είναι ο ήλιος. Από παιδί άνοιγε τα παραθυρόφυλλα και τον υποδεχόταν με χαρά. Κι ο ήλιος όμως ποτέ δε του χάλασε το χατίρι. Βλέπει το καντήλι του να σιγόκαιει, κάθεται πάντα εκεί στο παράθυρο και κάνει σκέψεις και ταξιδεύει. Κρατάει το πηγούνι του, όμως κανείς δε μπορεί να προσδιορίσει τι σημαίνει αυτή η στάση. Κάποιος τον άκουσε να λέει για τη γειτονιά που άδειασε από χαμόγελα και παιδικές φωνές. Θυμάται όταν γυρνούσε εκείνος από τη δουλειά, που τον περίμεναν με ανοιχτές αγκαλιές τα παιδιά του για να τους δώσει ότι κουβαλούσε κάθε φορά.\nΤη κόρη του που έλεγε αγκαλιάζοντας τη μέση του καθώς έμπαινε στο σπίτι, «μπαμπά ποτέ δε θα σε αφήσω, ποτέ δε θα φύγω».. και η κόρη του έφυγε και ο γιος του. Όταν πέθανε η γυναίκα του, τα παιδιά του έκατσαν μαζί του ένα μήνα.\nΈνιωσε τύψεις ο μπάρμπα Γιώργος, γιατί ενώ έχασε τη κυρά του, ήταν ένας όμορφος μήνας, με τα δυο ξενιτεμένα παιδιά του μέσα στο σπίτι.\nΤο καντήλι καίει, και αρχίζει να κατεβαίνει. Μάλλον τρεμοπαίζει κιόλας. Εκεί στο παράθυρο της χαράς και της μοναξιάς προσπαθεί να φορτώσει μέσα του, όλες τις αναμνήσεις. Δε θέλει να ξεχάσει τίποτα πίσω του, ούτε να αφήσει.\nΞέρει πως σαν έρθει η ώρα του, (που δε τον φοβίζει), ο χάρος δε θα τολμήσει να μπει από το παράθυρο, σαν κλέφτης και απρόσμενα όπως κάνει με τους περισσότερους.\nΘα μπει από τη πόρτα και θα σκουπίσει και τα πόδια.\nΤο παράθυρο είναι το Γιωργάκη, του Γιώργου, του Κύριου Γιώργου, του Μπάρμπα Γιώργου. Ακόμα και ο θεός του το χρωστάει. Να μείνει αμόλυντο και πεντακάθαρο γεμάτο ζωή το παράθυρο.\nΑν κάποιος θελήσει να κατοικήσει στη πορεία μέσα σε αυτό το σπίτι, ο μπάρμπα Γιώργος έχει αφήσει μια οδηγία μέσα στη διαθήκη του. « Το παράθυρο μη το γκρεμίσετε, τα παραθυρόφυλλα μη τα πετάξετε.\nΈχω κρύψει ένα κουτί στην αυλή στη ρίζα της συκιάς. Εκεί μέσα έχω τα δάκρυα μου. Δάκρυα χαράς πόνου, απελπισίας, έρωτα. απόγνωσης. Με αυτά να βερνικώσετε το παράθυρο μου.\nΔε θα το πειράξει ο χρόνος δε θα πάθει τίποτα. Με αυτό τον τρόπο θα συνεχίσω να ζω και να βλέπω. Ίσως να είναι ευλογία ίσως και μαρτύριο. Όμως δε μπορείτε να φανταστείτε πως είναι να κοιτάς συνεχώς, δίχως να κλείσεις τα μάτια σε τίποτα!».\nKaterina Tsikouraki\tστο 27/09/2015 σε 12:42 μμ\nΟι νύχτες όλο και πιο συχνά θα πλησιάζουν,\nδεν προλαβαίνεις να ζήσεις το χάραμα\nΟι μέρες περνούν συνήθως με την βροχή,\nη ξαστεριά σπάνιο φαινόμενο στης ζωής το θέαμα\nΟι απουσίες δίπλα μου περνάνε συνεχώς\nΚοιτάω πάλι τα ξεθωριασμένα,\nμα μένω εδώ στο παράθυρο ήσυχος\nΑπόστολος Γιαννακούλας\tστο 27/09/2015 σε 1:40 μμ\nΜε τα μικρά γελιόμαστε,\nστο τίποτε χανόμαστε!\nΦεύγει η ζωή και πάει …\nΈναν καιρό πραμάτεια μου πρώτη ήταν η σφριγηλότητα του κορμιού μου. Ακολουθούσε η φρεσκάδα της ματιάς μου. Αγαπούσα όσους γοήτευα, τους ένιωθα δικούς μου, τους θαύμαζα που με κολάκευαν! Αγάπες της νεότερης νιότης μου, της πρώτης ζωής μου, κολακευτικές και κολακεμένες. Για τους άλλους δε μ’ ένοιαζε, τους βόλευε η αλαζονεία της νεότατης άγνοιάς μου.\nΌσο μεγαλώνω -όσο “ωριμάζω” έχω ακούσει ότι προτιμούν να το λένε άλλοι που, όπως φαίνεται, δεν έχουν δει σύκα παραωριμασμένα, βάρος πολυκαιρισμένα άχρηστο, να κρέμονται σταφιδιασμένα απ’ το δέντρο αδειασμένα απ’ όλους τους χυμούς της νεότητάς τους- όσο, λοιπόν μεγαλώνω και μεγαλώνει κι ο βαθμός συγγενείας μου με τον θάνατο, της νιότης τον αποτυχημένο δάσκαλο, βρίσκω ότι το σώμα μου που μου παρέχει ηδονικές χαρές πρόσκαιρες και περαστικές μου συμπαραστέκεται στον αγώνα μου να γαληνέψω το “εγώ” μέσα μου. Και έτσι αντιλαμβάνομαι τώρα και τις σωματικές ηδονές: σκάλα γίνονται να φτάνω τον εαυτό μου, να γαληνεύω μέσα μου!\nΣκέφτομαι, λοιπόν, ότι χάνοντας τη σωματικότητα του εαυτού μου -και θέλω να εξαντλήσω τελείως το κορμί μου πριν έρθει η ώρα να παραδοθεί στα σκουλήκια ή στη φωτιά- γυμνώνεται ο κοινωνικός μου εαυτός, μικραίνω και λιγοστεύω ως αντικείμενο κοινωνικής σχέσης! Τι μπορούν οι νεότεροι να διεκδικήσουν απ’ το σώμα ενός υποψήφιου συνταξιούχου που υπόσχεται με απόλυτη βεβαιότητα τη συνείδηση του πόνου; Τίποτε!\nΈναν τρόπο βρίσκω να αντιπαλέψω ετούτη την καθόλα φυσιολογική ανημπόρια: να παρουσιάζω το πνεύμα μου δυνατό και πλούσιο, γοητευτικό σαν το σώμα της νεότητάς μου. Μόνη η αειθαλής αλήθεια πνευματική κι ανθρώπινη μπορεί να υπάρξει άξια λόγου κι ενδιαφέροντος.\nΜε τέτοιες σκέψεις λογίζομαι -πράμα που μ’ ενδιαφέρει- σύγχρονος, άνθρωπος του καιρού του. Ετούτη είναι η απόφαση του μόδιστρου που έχει εγκατασταθεί μέσα μου.\nΈχοντας τη συνείδηση ότι ανήκω στον προηγούμενο κόσμο δικαιούμαι να προσφέρω στο σημερινό κι έτσι να λογαριάζομαι μιας κάποιας δημιουργικότητας νέος.\nΚαθένας με το δικό του σήμερα!\nΆννα\tστο 27/09/2015 σε 1:53 μμ\nΚι απομεινε να κοιτα αχορταγα το θαύμα της ζωής μέσα από το μισανοιχτο παράθυρο, να συλλογιεται αν ήταν ο ίδιος που περπατησε ως εδώ, δύο δρασκελιες κι άσπρισαν τα νεανικα μαλλιά, δύο βήματα μονάχα κι έφτασε στη δύση… Να ‘ταν πάλι παλικάρι δροσερό κι ας έχανε την ψυχή του… Για πάντα.\nMαρία Λεμεσού\tστο 28/09/2015 σε 3:00 πμ\nΓερνούν και γέρνουν τα παντζούρια\nΓερνά και γέρνει η ζωή μου\nΚοιτώ το δρόμο και αντανακλά το πρόσωπό μου\nΌταν γερνάς τα πράγματα είναι ο καθρέφτης σου\nαν είσαι τυχερός και ένας δυό άνθρωποι\nΑνώνυμος\tστο 18/08/2018 σε 9:03 πμ\nΚαι αν κλεισω τα ματια τι μενει; ενα ανοιχτο παραθυρι ειναι η ζωη που παιρνει ζωη…και ξαφνικα σφαλιζει…


ΑΕΚ: Δείτε τη νέα φανέλα της κιτρινόμαυρης θεάς ! - www.proagelos.gr\nΑΕΚ: Δείτε τη νέα φανέλα της κιτρινόμαυρης θεάς !\nΣτα πρότυπα της παλιάς, βραβευμένης για το design της, φανέλας της ΑΕΚ με τον δικέφαλο μοιρασμένο στη μπροστινή και τη πίσω όψη της, δημιουργήθηκε η νέα φανέλα της κιντρινόμαυρης ομάδας μας με έδρα το Λονδίνο. Της AEK London FC !\nΈτσι, μετά τη basic και τη Robe Di Kappa που έδωσαν σχεδιαστικά "τα ρέστα τους" , έρχεται η Βρετανική Contact να μας επαναφέρει στη μνήμη παλιές καλές εποχές. Με την Ελληνική και τη Βρετανική σημαία στα μπράτσα, το hashtag #NoToRacism τυπωμένο, τα κιτρινόμαυρα χρώματα στη μία και λευκό και κίτρινο στην άλλη όποιος θέλει μπορεί να τις προμηθευτεί μάλιστα και από το eshop της ομάδας !\nΔείτε παρακάτω φωτογραφίες από τις πανέμορφες εμφανίσεις της AEK London FC και νιώστε υπερηφάνεια που είστε ΑΕΚτζήδες !\nTitle : ΑΕΚ: Δείτε τη νέα φανέλα της κιτρινόμαυρης θεάς !\nPosted by : Γ.Ε. ΤΣΙΜΑΤΣΙΔΗΣ Date : 20:24\nItem Reviewed: ΑΕΚ: Δείτε τη νέα φανέλα της κιτρινόμαυρης θεάς !