ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily: Πράξεις βάρβαρης κυβέρνησης και το μάθημα της Αντιγόνης\n- Και συνηθίζουν τη σκλαβοσύνη τους.\n- Έχει γίνει η ζωή τους και δεν αλλάζουν.\n- Διότι δεν ξέρουν τι σημαίνει ελευθερία και απελευθέρωση.\n- Μα τότε πώς απελευθερώνονται;\n- Από τους άλλους.\n- Ποιους άλλους;\n- Αυτούς που ξέρουν για την ελευθερία.\n- Ελεύθεροι που ήρθαν να σώσουν τους σκλαβωμένους.\n- Εξωτερικός παράγοντας.\n- Που δεν ανέχεται τη σκλαβιά ως καθεστώς..\n- Αυτό δεν προκαλεί συγκρούσεις;\n- Ναι πάντα.\n- Λόγω ραγιαδισμού.\n- Και αδράνειας.\n- Συνεχίζουν αυτό που ξέρουν.\n- Και το άγνωστο τους φοβίζει.\n- Πρέπει να πεισθούν λοιπόν.\n- Εδώ είναι το πρόβλημα.\n- Ο άθλος.\n- Γιατί να είσαι πάντα σκλάβος;\n- Μα δεν νιώθω πάντα σκλάβος.\n- Και αυτός ο ξένος ζυγός;\n- Γεννήθηκα με αυτόν.\n- Και θα πεθάνεις με αυτόν;\n- Με αυτόν ζω.\n- Με αυτόν υπάρχεις.\n- Δεν βλέπω τη διαφορά.\n- Εδώ είναι η ουσία.\n- Και η αλλαγή για μένα;\n- Δεν σε καταλαβαίνω, δεν είμαι ιππότης.\n- Μπορείς να γίνεις όμως Υπηρέτης της Ανθρωπότητας.\n- Πρέπει πρώτα να είσαι ελεύθερος.\n- Αφού έτσι νιώθω.\n- Τα πρώτα κατεχόμενα που πρέπει να απελευθερώσεις είναι του μυαλού σου.\n- Και πώς να γίνει αυτό.\n- Θα πρέπει πρώτα να υποφέρεις.\n- Διότι σου έχουν μάθει να είσαι υποχρεωτικά ευτυχισμένος.\n- Ναι. Σκέψου αν είσαι χαρούμενος.\n- Μετά θα είσαι.\n- Μα είναι δυνατόν να τους μάθεις αυτό;\n- Είναι μικροί άνθρωποι δεν είναι μόνο παιδιά!\n- Άνθρωποι πέντε χρονών!\n- Τότε ο Mozart έγραφε ήδη συμφωνία.\n- Μα δεν είναι Mozart!\n- Μπορεί εσύ να μην είσαι...\n- Μη γενικεύεις τα πάντα.\n- Θέλεις να τους μάθεις να είναι ελεύθεροι;\n- Είναι πιο εύκολο τώρα.\n- Επειδή είναι μικροί.\n- Επειδή δεν πρόλαβε να τους αρπάξει η βαρβαρότητα.\n- Θα τους μάθεις ν' αντιστέκονται;\n- Θα το κάνουν με τις γνώσεις που θα αποκτήσουν.\n- Μα δεν ξέρουν τι είναι Υπηρέτης.\n- Ξέρουν τον Χριστό.\n- Έχουν παράδειγμα αντίστασης.\n- Και Σταύρωσης.\n- Μην ξεχνάς την Ανάσταση.\n- Εδώ στα Κατεχόμενα, ποιος την θυμάται;\n- Οι πιστοί.\n- Είναι τόσο λίγοι.\n- Αυτούς θα αλλάξουμε.\nΚατηγορία Θέματος Αρθρα Ν. Λυγερού, Εθνική Προδοσία, Ειδήσεις-Πολιτική, Θέματα Παιδείας, Θρησκευτικά θέματα, Ιστορικά θεματα


Chroma Band | 3 μέρες, 3 συγκροτήματα, το μακρύ ταξίδι ενός τραγουδιού! – γράφει ο Simon Γεωργίου\nΤο «τρεις μέρες» είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε το 1997 όταν ακόμα ήμουν φοιτητής στο ΤΕΙ Λαμίας. Τότε έπαιζα σε ένα συγκρότημα που λεγόταν Inside Joke (σας θυμίζει τίποτα το όνομα; Είχαμε ανοίξει την περσινή συναυλία των Chroma στο Eightball κάνοντας ένα τρελό reunion μετά από τόσα πολλά χρόνια). Βασικά ήμασταν μία παρέα φοιτητών που θέλαμε να παίζουμε μουσική για να βγάζουμε κανα έξτρα φράγκο και να περνάμε καλά (άσχετα αν στην τελική παίζαμε τόσο συχνά ώστε τα λεφτά που κερδίζαμε ισοδυναμούσαν με μισθό εκείνης της εποχής…καλά χρόνια!).\nΚάποια στιγμή αρχίσαμε να προσπαθούμε να δημιουργήσουμε δικό μας υλικό. Κανείς άλλος δεν έγραφε στίχους. Εμένα με είχε πιάσει μια εμμονή με την ποίηση…διάβαζα Καβάφη, Ελύτη, Καρυωτάκη. Μάλιστα, για τα άπαντα του Καβάφη που είχα αγοράσει από έναν πλασιέ παραλίγο να πάω φυλακή καθώς δεν πλήρωνα τις δόσεις (από τότε το είχα αυτό). Αποφάσισα λοιπόν να δοκιμάσω να γράψω εγώ κάποιους στίχους… Επιρροές από Αγγελάκα, Παυλίδη, Κωνσταντίνο Β και φυσικά το αποτέλεσμα των στίχων μου ήταν τραγικό… Παρόλα αυτά, το πάλευα!\nΣε μια πρόβα αρχίσαμε να τζαμάρουμε με τον Κώστα τον Ψάλλα ένα ωραίο ριφάκι από Σι μινόρε… Εκείνο το ριφάκι μου είχε κολλήσει…μου είχε αρέσει παρά πολύ! Γενικά μου αρέσουν τα πολύ μελωδικά και λίγο ταξιδιάρικα ριφάκια…Το αποθήκευσα στο μυαλό μου. Ήξερα πως κάτι θα συμβεί με αυτό…\nΉμουν 20 χρονών…όποτε φυσικά υπήρχε και ένα κορίτσι…εγώ όμως δεν υπήρχα για αυτήν οπότε, κάποια στιγμή το δέχτηκα… Είναι πιο εύκολο νομίζω να γράφεις τραγούδια για μια ερωτική απογοήτευση ή για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, παρά για μια επιτυχημένη σχέση που όλα βαίνουν καλά… Η αντίδραση στην χυλόπιτα συνήθως είναι απογοήτευση. Εμένα μου βγήκε αντίδραση και έτσι κατέληξα στο «θα περπατήσω την απόσταση, χωρίς εσένα».\nΉταν Ιούνιος μήνας. Ήμουν σε μια αίθουσα του ΤΕΙ Λαμίας και έδινα Μαθηματικά ΙΙ. Δεν είχα διαβάσει…η ερωτική απογοήτευση δεν μου είχε αφήσει όρεξη για Μαθηματικά. Η κόλλα μπροστά μου ήταν λευκή και εκεί άρχισα να γράφω τους στίχους για το 3 μέρες…σε μια ώρα ήταν έτοιμοι. Τους διάβασα και για πρώτη φόρα μου άρεσε κάτι που είχα γράψει! Η μουσική ήταν ήδη έτοιμη – το ριφάκι από Σι μινόρε του Ψάλλα ταίριαζε γάντι! Το βράδυ στην πρόβα το παρουσίασα στα παιδιά. Τους άρεσε, αλλά έλειπε το ρεφρέν…\nΤην προηγούμενη εβδομάδα είχαμε πάει όλοι μαζί σε μια συναυλία του Snowy White στο Velvet Underground Club στη Λαμία. Επηρεασμένος από τις μουσικές που άκουσε εκεί ο Κώστας Αχιλλείου υποσυνείδητα «δανείστηκε» το ρεφρέν του 3 μέρες – μι, φα δίεση, σολ, λα και πάλι σι…! Αυτό ήταν! Το τζαμάραμε μέχρι να βρούμε τα μέρη μας, τα ρυθμικά, τις παύσεις το φινάλε και σε λίγες μέρες ήταν έτοιμο!\nΈκτοτε το παίζαμε πλέον σε όλα τα live μας. Θυμάμαι το είχαμε παίξει και σε ένα live μας με τους «Λευκή Συμφωνία» (συγκροτηματάρα από το καλό ελληνικό ροκ του ’90) και τους είχε κάνει πολύ καλή εντύπωση! Το τραγούδι ηχογραφήθηκε σαν demo αλλά οι Inside Joke μετά από 2 χρόνια διαλυθήκαν…έτσι…πέρασε κληρονομιά στην επόμενη μπάντα που έπαιξα, τους Deep 4 Deep. Με αυτούς το τραγούδι συμπεριλήφθηκε σε ένα mini LP που εκδώσαμε αλλά… κάποια στιγμή οι σπουδές τελείωσαν και μαζί τα συγκροτήματα και οι μουσικές…\nΜετά τον στρατό έμεινα στη Θεσσαλονίκη. Βρήκα πρωινή δουλειά. Δεν υπήρχε πολύς χρόνος για μπάντες. Ανακάλυψα όμως τη μουσική τεχνολογία…ένα pc, μια κάρτα ήχου, το cubase και ξανάρχισα να ασχολούμαι με τη μουσική…μόνος όμως! Έμενα σε ένα διαμέρισμα κάπου στην Παπαναστασίου, δίπλα από το Θεαγένειο με συγκάτοικο (ενίοτε άλλαζαν βέβαια οι συγκάτοικοι αλλά εγώ παρέμενα). Το δωμάτιό μου ήταν ένα μίνι home studio! Έμαθα να κάνω remixes και ναι…ένα από αυτά τα remixes ήταν και το «3 μέρες». Η νέα προσέγγισή μου στο τραγούδι ήταν πιο ηλεκτρονική, πιο κοντά στην τότε εποχή θα έλεγα. Είχε γίνει ένα πολύ ωραίο μπιτάκι. Το μόνο κακό όμως ήταν ότι σε αυτήν την ηχογράφηση το τραγουδούσα εγώ…\nΈνα Κυριακάτικο απόγευμα βγήκα για καφέ με έναν φίλο, τον Μανώλη τον Ματθαιόπουλο στην πλατεία Ναβαρίνου να δούμε έναν αγώνα Ηρακλή-ΠΑΟΚ. Μαζί μου είχα και ένα cd με τις παραγωγές που είχα κάνει ως τότε (βασικά ήταν το «χωρίς πυξίδα» και το «3 μέρες»). Ήθελα να δώσω το cd στον Μανώλη για να πάρω την άποψη του ως προς το πώς του ακούγονταν τα τραγούδια – βλέπετε τότε δεν είχαμε γρήγορο ίντερνετ να τα στέλνεις online. Ο Μανώλης με τα πολλά έφερε μαζί του και δύο άλλα παιδιά, τον Κώστα (Σιδηρόπουλο) και τον Μανώλη (Πετσανάκη). Πάνω στις συζητήσεις που κάναμε ο Κώστας μου είπε ότι τραγουδάει. Του είπα πως ασχολούμαι με τη μουσική παράγωγη και ότι έχω 2 κομμάτια για τα οποία ψάχνω τραγουδιστή, οπότε του πρότεινα να τα ακούσει και αν θέλει να τα τραγουδήσει (το cd εν τέλει πήγε στον Κώστα…). Το ίδιο βράδυ ο Κώστας με τηλεφώνησε ενθουσιασμένος!\nΑπό τότε ξεκίνησε το ταξίδι μας με τους Chroma (τότε τους βάφτισα Deep Inside ελέω των δύο προηγούμενων συγκροτημάτων που συμμετείχα). Εγώ, ο Κώστας και ο Μανώλης…\nΥπάρχουν πολλές ακόμα ιστορίες για το τραγούδι όπως του ότι ο Κώστας το τραγούδησε (χωρίς τεχνική, χωρίς autotune και melodyne) αρχικά στριμωγμένος μεταξύ της ανοιχτής ντουλάπας μου και της πόρτας του δωματίου μου (μιλάμε για μικρό δωμάτιο) ενώ μέσα βρισκόμασταν εγώ, ο Μανώλης και η τωρινή μου σύζυγος (τότε ήταν κοπέλα μου)! Εμείς είχαμε κλείσει παντζούρια, πόρτες για να μην ακούγεται η φασαρία του δρόμου και ουσιαστικά κρατούσαμε τις ανάσες μας για να μην ακούγονται στο μικρόφωνο. Ο Κώστας φάλτσαρε αρκετά συχνά στο ρεφρέν και μας έπιαναν τρελά γέλια οπότε… έπρεπε να επαναλαμβάνουμε τα takes ξανά και ξανά (με τα γέλια μας να γίνονται νευρικά μετά από κάποια στιγμή). Επίσης, η άλλη θρυλική ιστορία είναι ότι μη έχοντας τότε ενισχυτές ζήτησα από έναν φίλο (επονομαζόμενος Τσόχας) να γράψει το σόλο του τραγουδιού. Ο τύπος έπαιζε μόνο σόλο και έγραψε το σόλο χωρίς παραμόρφωση αλλά με τέτοια τεχνική που όταν πρόσθεσα την παραμόρφωση στο cubase βγήκε τέλειο…\nΜε τα πολλά το τραγούδι ξαναηχογραφήθηκε (νέα προσέγγιση πάλι) τον Νοέμβριο του 2008 με πλήκτρα να παίζει ο Πάνος Σκαρλάτος και πιάνο ο Γιώργος Πεντζίκης (ο τότε παραγωγός μας).\nΌσο το σκέφτομαι… είναι ένα τραγούδι που πέρασε πολλά! 1997-2009 (τότε βγήκε το λευκό άλμπουμ των Chroma!)\n… «Μακρύ το ταξίδι» τελικά που λέει και ο «ποιητής»!


Το μεγάλο σενάριο!! – Times News\nby ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΙΜΙΤΖΗΣ 14 Απριλίου 2020\n醫管局員工陣線發動首階段罷工，要求政府全面封關-瑪麗醫院 - 醫管局員工陣線主席余慧明。伍明輝攝(Pix By : Thomas Ng ) 2020/02/03 港聞\nΤο τέλειο, η πραγματικότητα, όχι αυτά που κυκλοφορούν γεμάτα ελλείψεις!\nΗ Κίνα ξεκίνησε τη σατανική ιστορία!\nΓια να βουλιάξει τον Δυτικό Κόσμο, και να έρθει κατόπιν να τον αλώσει με τα λεφτά της και με τα άλλα εκατομμύριά της, τον πληθυσμό της!\nΠολύ απλό, μα ιδιοφυές! (Ελπίζω να μην αρχίσει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος)!\nΠρώτον, μόλυνε τον εαυτόν της! Δικαίωμά της και δε μας πέφτει λόγος!\nΔεύτερον, μετά, με κάποια (συγκριτικά) λίγα θύματα δικά της και σχετικό μικρό κόστος, που όσο αργούσαν να επουλωθούν αυτά τόσο το «καλύτερο», γιατί ο ιός στο μεταξύ θα διεδίδετο στη Δύση, και θα εξαπλωνότανε παντού!!!\nΑυτή θα γιάτρευε τον δικόν της, ενώ εμείς όλοι θα καταστρεφόμαστε οικονομικά, όπως πια είναι γνωστό!\nΚΑΙ θα έρθει το 2021 ή και ‘22 (τόσο το καλύτερο!) και θα αγοράσει τα πάντα! Όσα σπίτια θέλει, όσους χώρους θέλει, όσες επιχειρήσεις, ξενοδοχεία, βιομηχανίες και ό,τι άλλο την ενδιαφέρει!!! Αυτό δε θα γένει αφού η Δύση θα είναι μείον, και θα τρέχει και δε θα φτάνει;!\nΑπό δω και πέρα, μπορείτε να προσθέσετε ό,τι άλλο θέλετε!\nΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΣΕΝΑΡΙΟ!


Μια άλλη Ένωση - Peripteron.eu\n18 Αυγούστου, 2021 /σε ΑΠΟΨΕΙΣ, ΑΡΘΡΑ, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ /by Manos\nΠολιτικά, είναι κατανοητό. Οι Αμερικανοί εισέβαλαν στο Αφγανιστάν πριν από 20 χρόνια για να σταματήσουν την τρομοκρατική δράση και να φέρουν τη δημοκρατία, ξόδεψαν πάνω από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια, έχασαν πάνω από 2.400 άνδρες και δεν κατάφεραν τίποτα.\nΟι λόγοι έχουν να κάνουν με την αλαζονεία, την ανικανότητα, τη διαφθορά. Αλλά το αποτέλεσμα είναι αδιαμφισβήτητο. Το 70% της κοινής γνώμης θέλει την επιστροφή των στρατιωτών και ο πρόεδρος Μπάιντεν τούς άκουσε.\nΗθικά, είναι αδιανόητο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι άλλες δυτικές χώρες που έλαβαν μέρος στο αποτυχημένο πείραμα εξαγωγής της δημοκρατίας ενδιαφέρονται μόνο για την ασφάλεια των υπηκόων τους και νίπτουν τας χείρας τους για το τι θα συμβεί στους Αφγανούς, και κυρίως στις Αφγανές, που τους πίστεψαν.\n«Τι θα κάνουμε αν οι Ταλιμπάν αρχίσουν τις ακρότητες; Τίποτα.», αναγνωρίζει σε μια πρόσφατη συνέντευξή του ο Ιαν Μπρέμερ, διευθυντής του Eurasia Group.\nΠολιτικά, μπορεί να καταλάβει κανείς την ανησυχία πολλών ευρωπαϊκών χωρών για ένα νέο κύμα προσφύγων από το Αφγανιστάν. Οχι επειδή ο αριθμός τους είναι απαγορευτικός, ποτέ δεν ήταν. Αλλά επειδή κατανέμονται ανισομερώς, με ορισμένες χώρες να δέχονται δυσανάλογα μεγάλο φορτίο. Και επειδή υπάρχει κίνδυνος να ενισχυθούν εκ νέου τα λαϊκιστικά, ξενόφοβα και αντιδημοκρατικά κινήματα που το τελευταίο διάστημα είχαν υποχωρήσει.\nΑν εννοεί αυτό ο Μαργαρίτης Σχοινάς όταν έγραψε χθες ότι οι ευρωπαϊκοί κανόνες για το άσυλο πρέπει να αλλάξουν ριζικά, έχει δίκιο. Αν εννοεί ότι πρέπει να κλείσουν τα σύνορα, όπως λέει ο Ορμπαν, τότε υπερασπίζεται μια άλλη Ενωση από εκείνη των θεμελιωτών της.\nΔιότι, ηθικά, δεν μπορεί κανείς ευρωπαίος πολίτης να δεχθεί ότι, την ώρα που επελαύνουν οι Ταλιμπάν, έξι ευρωπαϊκές χώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) συνυπογράφουν επιστολή με την οποία ζητούν να χώσουμε το κεφάλι μας στην άμμο και να συνεχίσουμε τις επιστροφές των Αφγανών, «οικειοθελείς και αναγκαστικές», ώστε να μη δώσουμε «λάθος μήνυμα».\nΟι άλλες χώρες το κατάλαβαν και έκαναν στροφή 180 μοιρών. Μόνο ο Νότης Μηταράκης έμεινε να φωνάζει ότι η ΕΕ δεν μπορεί να διαχειριστεί άλλη μια μεταναστευτική κρίση και «πρέπει να αποτρέψει τη φυγή των ανθρώπων από το Αφγανιστάν» – προφανώς ζητώντας από τους Ταλιμπάν να τους σφάξουν εγκαίρως.\nΠαραφράζοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και το μήνυμά του για τον Δεκαπενταύγουστο, θα μπορούσαμε να ευχηθούμε ο Αλλάχ να οπλίσει με ελπίδα και θάρρος τους Αφγανούς απέναντι στη νέα δοκιμασία που αρχίζει γι’ αυτούς.\nΟπως συμβαίνει όμως με την πανδημία και την κλιματική κρίση, έτσι και οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν δεν επηρεάζονται από υπερκόσμιους παράγοντες, αλλά από ανθρώπινες επεμβάσεις.\nΗ Δύση απέτυχε στη χώρα αυτή, όπως είχε αποτύχει νωρίτερα στη Συρία και στο Ιράκ. Φέρει όμως ευθύνες, που δεν μπορεί να αποτινάξει τρεπόμενη σε φυγή.\nTags: Αφγανιστάν, Μιχάλης Μητσός, προσφυγικό, Ταλιμπάν\nhttps://peripteron.eu/wp-content/uploads/2021/08/ImgSrc-36-2.jpg 440 640 Manos https://peripteron.eu/wp-content/uploads/2021/02/peripteron-logo4-300x99.png Manos2021-08-18 10:11:502021-08-18 10:12:12Μια άλλη Ένωση\nΣΥΡΙΖΑ – Ευχετήριο μήνυμα στο Νίκο Χαρδαλιά... Η Ύπατη Αρμοστεία εκδίδει σύσταση μη-επιστροφής...


Μουσακάς Al Caruso με καπνιστή μελιτζάνα και ραγού - The FNL Guide\nΑπό σήμερα η στήλη των συνταγών θα ανεβαίνει σε συνεργασία με ένα από τα μεγαλύτερα και εγκυρότερα Ελληνικά μαγειρικά sites, το Cucina di Caruso του Δημήτρη Παπαζυμούρη.\nΟ Δημήτρης πέρα από επιτυχημένος διαφημιστής, αγαπητός φίλος και μέλος της επιτροπής των FnL Best Restaurant Awards, είναι και ένας εξαιρετικός μάγειρας και πασίγνωστος food blogger.\nΤο Cucina di Caruso συνδυάζει με μεγάλη επιτυχία την ιστορία του φαγητού, την εξήγηση των διαφορετικών τεχνικών και το sourcing, και οι αναλυτικές οδηγίες που δίνει για κάθε πιάτο του κάνει την συνταγή εύκολη ακόμα και για τους πιο ερασιτέχνες της κουζίνας.\nΌσο για το αποτέλεσμα, όπως θα διαπιστώσετε όταν τις δοκιμάσετε, είναι πάντα εξαιρετικό. Έτσι, μια φορά την εβδομάδα θα διαλέγoυμε μια συνταγή που θα ανεβαίνει εδώ, και που την συνέχεια της, θα μπορείτε να την δείτε στο Cucina di Caruso.\nΟ παραδοσιακός μουσακάς έχει πολύ ψηλή θέση στις προτιμήσεις μας εδώ στο Cucina Caruso και τιμάμε ιδιαίτερα τον δημιουργό του, Νίκο Τσελεμεντέ για το εμβληματικό αυτό πιάτο που χαρακτηρίζει πλέον την κουζίνα μας, ειδικά προς τους ξένους. Αλλά όσο κι’ αν μας αρέσει στην παραδοσιακή φόρμα του ένας καλομαγειρεμένος μουσακάς, άλλο τόσο (και παραπάνω ίσως) έχουμε ασχοληθεί με τον εκσυγχρονισμό του.\nΗ έννοια εκσυγχρονισμός παραδοσιακών συνταγών στο Cucina Caruso, όπως έχω εξηγήσει πολλές φορές, δεν αφορά στην μετάλλαξη του πιάτου σε κάτι που δεν ήταν στην αρχική φιλοσοφία του μέσα από αναπάντεχες αλλαγές στα οικεία βασικά υλικά ή στο γευστικό προφίλ του. Εμείς εστιάζουμε στην μεγέθυνση της γαστρονομικής ικανοποίησης παίζοντας με τεχνικές ή υλικά που βρίσκονται εντελώς μέσα στη φιλοσοφία του παραδοσιακού πιάτου. Με άλλα λόγια, το κάθε πειραγμένο πιάτο μας, έχει όλα τα γευστικά στοιχεία του οικείου παραδοσιακού, αλλά με ενίσχυση της γευστικής του έντασης.\nΗ πρώτη εκδοχή νεοτερικού μουσακά που παρουσιάσαμε το 2014, στη πρώτη χρονιά του Cucina Caruso, έφερε ως προστιθέμενη γαστρονομική αξία την αντικατάσταση του κιμά από αργομαγειρεμένο ραγού μπολονέζ από μοσχαρίσιο ποντίκι. Χωρίς να αλλάξει λοιπόν το ένα εκ των τριών βασικών γευστικών στοιχείων του πιάτου (κρέας, μελιτζάνα & μπεσαμέλ) η παραλλαγή μας έδωσε ένταση στη κρεάτινη γεύση του μουσακά και τον ανέβασε επίπεδο. Μάλιστα ο κορυφαίος κριτικός φαγητού, ο φίλος Πάνος Δεληγιάννης του FNL, είχε εμπνευστεί ένα κεντρικό άρθρο επ’ αφορμή του συγκεκριμένου πιάτου που είχα παρουσιάσει στο πρώτο μου pop-up τον Μάρτιο του 2016.\nΗ επόμενη “πειραγμένη” εκδοχή του μουσακά, προέκυψε από την επιθυμία μου, όχι απλά να ενταχθεί στον κατάλογο του εστιατορίου που λειτούργησα το καλοκαίρι του 2016 στην Τήνο, αλλά να γίνει πιάτο-κράχτης που θα συζητηθεί. Θυμάμαι σαν τώρα στις 4 Ιουνίου του 16, καθώς ήμουν στο πλοίο που έπλεε προς Τήνο για ν’ ανοίξω το εστιατόριο, προβληματιζόμουν μήπως υπήρχε τρόπος να ενισχύσω την γευστική παρουσία της μελιτζάνας, με δεδομένο το ότι ο μουσακάς αυτός θα περιείχε βέβαια και το ραγού που ξέρουμε ότι έδινε εντάσεις στο κρέας. Ξαφνικά η ιδέα που μου ήρθε, ήταν να χρησιμοποιήσω κάπου, κάπως καπνιστή μελιτζάνα, μια και λατρεύω τη γεύση της, τ’ αρώματά της και τις εντάσεις της. Και βέβαια ο προφανής τρόπος ήταν να την εντάξω στη μπεσαμέλ, όπως αντίστοιχα γίνεται και στο Χουνκιάρ Μπεγεντί..\nΑυτή η βασική ιδέα μου άνοιξε σταδιακά τον δρόμο και στην πλήρη αποδόμηση του μουσακά ως φόρμα. Η σκέψη μάλιστα αποτυπώθηκε και σε ένα σκίτσο που έκανα εκεί πάνω στο πλοίο, όπου το όλο κόνσεπτ ονομάστηκε “μουσακάς που δραπέτευσε”, καθώς η πρώτη προσέγγιση ήταν να υπάρχει στο πιάτο, απ’ τη μία πλευρά η παραδοσιακή φόρμα του μουσακά και δίπλα της, μια αποδομημένη εκδοχή. Μέσα σε λίγες μέρες όμως, μετά από συνεχείς δοκιμές, καταλήξαμε στις 18 Ιουνίου, στη τελική φόρμα στην οποία ο μουσακάς ήταν πλήρως αποδομημένος όπως βλέπετε στις φωτογραφίες. Το ραγού είχε τυλιχτεί μέσα στις μελιτζάνες που τοποθετήθηκαν σαν αστέρι γύρω-γύρω στο πιάτο ενώ η καπνιστή μπεσαμέλ μπήκε ως ντιπ στο κέντρο. Η δε τελική ονομασία του πιάτου έγινε “ο καπνισμένος μουσακάς απέδρασε”. Αυτός ο μουσακάς έκανε θραύση εκείνο το καλοκαίρι, όντας στα τρία πιο δημοφιλή πιάτα του μενού. Τα σχόλια από Έλληνες και ξένους (συμπεριλαμβανομένων κριτικών γεύσης και δημοσιογράφων) συμπυκνώνονται στο απλό “ήταν ο καλύτερος μουσακάς που είχαν δοκιμάσει ποτέ”.\nΚαθώς αυτή η εκδοχή του πιάτου ως “εστιατορικής λογικής & αισθητικής”, είναι αρκετά δύσκολη στην εκτέλεση, αποφάσισα να σας παρουσιάσω εδώ την οικιακή της φόρμα, η οποία ακολουθεί την παραδοσιακή δομή του μουσακά. Έτσι ενώ εμφανισιακά θα μοιάζει ίδιος με ένα κλασικό μουσακά, οι γεύσεις μέσα του θα οργιάζουν εντάσεις και νεοτερισμό!


Place Louis Riel Suite Hotel Γουίνιπεγκ | Huno Ξενοδοχείο\nPlace Louis Riel Suite Hotel Γουίνιπεγκ - Huno.gr\nΞενοδοχεία > Καναδάς > Γουίνιπεγκ > Whittier > Place Louis Riel Suite Hotel Γουίνιπεγκ\nPlace Louis Riel Suite Hotel Γουίνιπεγκ\n190 Smith Street 4/5 "Καλό" (197 Κριτικές)\nΣύγκριση τιμών για τη διαμονή σας στο Place Louis Riel Suite Hotel Γουίνιπεγκ\nΚατατάσσεται 21st από 56 ξενοδοχεία της Γουίνιπεγκ Booking.com\nεκλεπτυσμένο και χαλαρό Place Louis Riel Suite HotelΤο\nPlace Louis Riel Suite Hotel είναι ένα ευχάριστο ακίνητο μέσα στην Γουίνιπεγκ, Καναδάς κοντά στην περιοχή Whittier . Μεαναζωογονητικό διαμονή και κατάταξη 3 αστέρων, βεβαιωθείτε ότι το Place Louis Riel Suite Hotel θα είναι η πρώτη σας επιλογή. Οι πελάτες του ξενοδοχείου αξιολογούν αυτό το ακίνητο ως 'Καλό' με μια βαθμολογία χρήστη7.9 - κάνοντάς το μια προνομιακών τιμών επιλογή.Οι επισκέπτες του Huno.com κατατάσσουν το ακίνητο στην 21st θέση από συνολικά56 ξενοδοχεία στην περιοχή.Ανέσεις που συμπεριλαμβάνουν υπηρεσία δωματίου και εμπορικό κέντρο είναι διαθέσιμες στους πελάτες στο Place Louis Riel Suite Hotel. Επίσης είναι διαθέσιμο ίντερνετ υψηλών ταχυτήτων και γυμναστήριο. Οι πελάτες έχουν επίσης τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν την φιλικό προς τα κατοικίδια, το εστιατόριο και το χώρο στάθμευσης, όλα από τα οποία είναι διαθέσιμα κατά τη διάρκεια της παραμονής σας.\nΤο Place Louis Riel Suite Hotel έχει 300 λειτουργικό αλλά ευχάριστο δωμάτια και τιμές από CAD119 ως CAD209.\nΌταν βρεθείτε στην Γουίνιπεγκ, βγείτε έξω και εξερευνήστε τοπικές περιοχές όπως το Whittier και το City Centre, και τα δύο είναι σε μικρή απόσταση από αυτό το ξενοδοχείο. Το East Kildonan, το Lord Selkirk - West Kildonan και το St. Boniface είναι επίσης υπέροχα μέρη που αξίζουν να πάτε ενόσω βρίσκεστε σε διακοπές.\nΣυγκρίνετε 5 ιστοσελίδες ξενοδοχείων για τις καλύτερες ευκαιρίες στη διαμονή σας στο ξενοδοχείο Place Louis Riel Suite Hotel. Ερευνούμε πολυάριθμες ιστοσελίδες συμπεριλαμβανομένων Easytobook, Booking.com, Agoda, Hotels.com and Otels.com. Συγκρίνετε τιμές online από πάνω ή ερευνήστε όλη την διαθέσιμη διαμονή στην Γουίνιπεγκ\nΕπιλογές τοπικής διαμονής που περιλαμβάνουν το 3αστέρων Best Western Plus Charter House Hotel Downtown Winnipegείναι κοντά στο Place Louis Riel Suite Hotel. Επίσης εντός της περιοχής βρίσκονται το St. Regis Hotel και το Radisson Hotel Winnipeg Downtown. Για άλλες επιλογές δοκιμάστε το Best Western Charterhouse λίγο πιο πέρα.\nΔωρεάν ανεξάρτητος οδηγός για τις φτηνότερες τιμές στο Place Louis Riel Suite Hotel Γουίνιπεγκ.\nΓουίνιπεγκ Ξενοδοχεία - Filter\n5 Αστέρων ξενοδοχεία Γουίνιπεγκ 4 Αστέρων ξενοδοχεία Γουίνιπεγκ\n3 Αστέρων ξενοδοχεία Γουίνιπεγκ 2 Αστέρων ξενοδοχεία Γουίνιπεγκ\nΜοτέλ Γουίνιπεγκ Διαμερίσματα\nΓουίνιπεγκ Ομαδικές κρατήσεις Ξενώνες