Σάλος στην Πάτρα: Γιατί έξαλλοι οι γονείς με δασκάλα Δημοτικού. Άνω κάτω το σχολείο – Newspolis\nnewspolisSeptember 16, 2017\nΟποιοδήποτε περιεχόμενο αναδημοσιεύουμε (κείμενα, εικόνες ή βίντεο) από το διαδίκτυο συνοδεύεται πάντοτε από ένδειξη της πηγής του και link προς αυτήν. Αν ωστόσο ως δημιουργός θίγεστε από την παρούσα χρήση, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.\nΕπισημαίνουμε ότι οι απόψεις του Uinsite μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Το Uinsite δεν φέρει καμία ευθύνη για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, καθώς αυτά απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν το Uinsite και τους διαχειριστές τους καθ’ οιονδήποτε τρόπο.\nMore in Φάτσαμπουκ\nΠώς ο εθισμός στο πορνό μπορεί να καταστρέψει τη σεξουαλική ζωή. Τι προτείνουν οι επιστήμονες\nΚορίτσια εσάς που σας αρέσουν\nΌταν σας φέρνουμε γλυκά, από αυτά να μας κερνάτε\nΚάτι ξέρουν τα σαλιγκάρια\nΚοιμόμουν, μπαίνει τ’αφεντικό\nΓιατί το σύμβολο της καρδιάς κατέληξε να έχει αυτό το σχήμα;\nΒοηθήστε όλοι να βρούμε το Θανάση που έκανε διακοπές στη Δονούσα και να σώσουμε ένα love story\nΠώς θα πάθουμε φθινοπωρινή κατάθλιψη\nΦτιάξτε μια υπέροχη βάση για τις στέκες και τις κορδέλες σας\nΓιατί μας πιάνει πονοκέφαλος όταν τρώμε παγωτό ;\nΠως να κάνετε ματ οποιοδήποτε κραγιόν\nΠώς να γυρίσει πίσω σε εσένα – Τρόποι\nΤο πρώτο αυτοκίνητο από φυτά! (vid)\nΤο ξέρατε; Γιατί τα καθίσματα των αεροπλάνων είναι μπλε\nΕίναι ένα αγοράκι γυμνό στην παραλία, μεγάλο πουλάκι έχει λέει η μάνα μου. Μεγάλο είναι λέω, δεν ξέρω. Από μωρών εννοείς δεν ξέρεις, λέει. Ε ναι της λέω


Σηκώθηκε από το κρεβάτι και δεν είναι διασωληνωμένος ο Σουμάχερ – OlaTrela\nDecember 20, 2018 December 20, 2018 Ola Trela\nΣτις 29 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται πέντε χρόνια από την ημέρα που ο Μίχαελ Σουμάχερ υπέστη βαριές κρανιοεγκεφαλικές βλάβες σε ατύχημα που είχε κάνοντας σκι στις γαλλικές Άλπεις.\nΈκτοτε ο Γερμανός θρύλος της Formula 1 είναι απομονωμένος και για μεγάλο διάστημα σε κωματώδη κατάσταση, με την οικογένειά του να έχει αποφασίσει να παρέχει ελάχιστη πληροφόρηση για την εξέλιξη της υγείας του.\nΣύμφωνα με την Daily Mail, ο «Σούμι» πλέον δεν είναι καθηλωμένος στο κρεβάτι του, αλλά μπορεί-έστω και για λίγη ώρα-να σηκώνεται και επίσης δεν είναι αναγκαίο να είναι διασωληνωμένος και να του παρέχεται μηχανική υποστήριξη για να ζήσει.\nΟ επτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής της Formula 1, που στις 3 Ιανουαρίου κλείνει τα 50, λαμβάνει από την πρώτη μέρα του σοβαρού ατυχήματός του ειδική θεραπεία στο σπίτι του στη Γενεύη, το οποίο έχει μετατραπεί σε νοσοκομειακή μονάδα. Μάλιστα υπήρχαν δημοσιεύματα πως το εβδομαδιαίο κόστος για αυτή τη νοσηλεία ξεπερνά τα 60.000 ευρώ!\nΣτο πλευρό του βρίσκονται η σύζυγός του, Κορίνα, και τα δύο τους παιδιά.\n← Πρωτοφανές ατύχημα με την κουζινομηχανή στο Πρωινό – Ούρλιαζε η Φαίη Σκορδά\nΗ διαφήμιση που έκανε όλη την Ισπανία να δακρύσει -Πόσο χρόνο έχεις ακόμη με τους αγαπημένους σου; →\nMay 31, 2016 Comments Off on Μόσχα: Γάτα έσωσε εγκαταλελειμμένο βρέφος από το πολικό ψύχος!\nΤο παγκάκι της φιλίας: Μια φανταστική ιδέα ενός μαθητή\nΈφυγε από τη ζωή ο θρυλικός μποξέρ Μοχάμεντ Άλι στην ηλικία των 74 χρόνων


ΗΡΕΜΟΛΟΓΙΟ Τρίτης 05/05/2020 | δημοκρατία\nΗΡΕΜΟΛΟΓΙΟ Τρίτης 05/05/2020\n5|05|2020 | 12:57\n➥ Να ανοίξουν τα δημοτικά σχολεία επειγόντως για να δικαιωθεί ο Σόιμπλε. Δεν έχει δα και τόση αξία, βρε παιδί μου, η ανθρώπινη ζωή. Το είπε ο ειδικός στην αφαίρεση ζωών, χερ Βόλφγκανγκ, οπότε ας σπεύσει η κυρία Κεραμέως να τον δικαιώσει.\n➥ Είναι στ’ αλήθεια αστεία και τραγικά όσα λέγονται και γράφονται για παιδάκια δημοτικού σχολείου, ότι θα κρατήσουν… αποστάσεις, δεν θα αγκαλιάζονται, δεν θα έρχονται σε απόσταση μικρότερη των δύο μέτρων, θα περνούν τα χέρια τους κάθε τόσο μια στρώση αντισηπτικό κ.ά.\n➥ Όποιος έχει παρατηρήσει παιδί κάτω των 13 ετών -έστω για λίγο- θα καταλάβει γιατί τα δημοτικά σχολεία λειτουργούν σαν εκκολαπτήρια ιώσεων. Διότι ποτέ και σε καμία περίπτωση τα παιδάκια δεν συμμορφώνονται με τέτοιου είδους υποδείξεις.\n➥ Ακόμα και αν ένας μπόμπιρας ή πιτσιρίκα έχουν στρατιωτική πειθαρχία και δεν σκοπεύουν να παραβιάσουν κανόνες και οδηγίες θα το κάνουν, άθελά τους, καμιά δεκαριά φορές το πεντάλεπτο. Θα ξεχνιούνται…\n➥ Τώρα, που άνοιξαν τα μαγαζιά, τα παιδάκια τα κρατούν οι ηλικιωμένοι, όπως συνήθως γίνεται. Όταν ανοίξουν και τα σχολεία οι ηλικιωμένοι θα έρχονται σε επαφή με τα παιδιά, θα τα πηγαινοφέρνουν στο σχολείο και η συνέχεια θα δοθεί στις… στατιστικές.\n➥ Εξαιρετικές είναι, δε, οι ιδέες και οι ρυθμίσεις της κυβέρνησης και για τις καφετέριες, τα εστιατόρια και όλους τους χώρους μαζικής εστίασης και αναψυχής.\n➥ Να απέχουν τα τραπέζια πολύ, να χωράνε σ’ ένα γήπεδο δυο τρία. Να μπουν και τζαμαρίες ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες και, άμα λάχει, στο κέντρο του τραπεζιού να υπάρχουν και δόκανα για να μην απλώνεις χέρι στα ψιψιψόνια και τα μεζεκλίκια της αντίπερα όχθης.\n➥ Στο φινάλε θα κλείσουν όλα και θα έρθουν οι ξένοι να τα αγοράσουν μπιρ παρά για να προσλάβουν ως σερβιτόρους τους ισλαμιστές εποίκους, που στέλνει εδώ ο Ερντογάν και τους καλοδέχεται η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.\n➥ Ακριβώς από πάνω δείτε ένα αξεσουάρ που θα φορεθεί πολύ φέτος εις την ελληνική αγορά.


Flag banner …δωράκι από τη Φεγγαρένια! – Decofairy\nby: AnnastellaPosted on: 18/10/2013 18/10/2013\nFlag banner …δωράκι από τη Φεγγαρένια!\nΑκόμη δε βγήκε από το αυγο η Φεγγαρενια και άρχισε να μοιράζει δώρα…\nΆκου πως έχουν τα πράγματα: Για να ξεκινήσουμε να μπαίνουμε σιγά σιγά στους ρυθμούς μας και οι αναρτήσεις να πάρουν την πορεία τους, με παρακάλεσε η Φεγγαρένια μου, να σας κάνουμε ένα δώρο… έτσι, για το “καλώς σας βρήκα” και για τις υπέροχες ευχές που της δώσατε. Μετά από σκέψη, μου υπέδειξε η ίδια -αλήθεια σας λέω- τα flag banner που στολίζουν το δωμάτιό της.\nΑποφασίσαμε λοιπόν -από κοινού πάντα!- ο/η αναγνώστης/αναγνώστρια που θα κληρωθεί, να κερδίσει ένα flag banner φτιαγμένο από τη μαμά Decofairy. Τα χρώματα & σχέδια των υφασμάτων, θα επιλέξουν -από κοινού και πάλι- η μαμά Decofairy και η Φεγγαρένια, αφού πρώτα μάθουν από το νικητή, ποιο δωμάτιο του σπιτιού του θα στολίσουν οι σημαιούλες. Δωράκι έκπληξη με λίγα λόγια.\nΠεριμένουμε λοιπόν κάτω από αυτή την ανάρτηση το σχόλιό σου, με λόγια πασπαλισμένα με ζάχαρη, ντυμένα με παραμύθια, λουσμένα με ευχές για όλα τα παιδάκια του κόσμου. Πες ό,τι θες να πεις μέχρι την Τετάρτη το βράδυ και την Πέμπτη το πρωί θα διαβάσεις κάτω από τα σχόλια, ποιος θα στολίσει το flag banner στο δωμάτιό του.\nΤα φιλιά μας,\nDecofairy & Φεγγαρένια\nUncategorized22 Comments on Flag banner …δωράκι από τη Φεγγαρένια!\nPrevious PostPrevious Τα Cake pops της Φεγγαρένιας…\nNext PostNext Το πολύχρωμο σπίτι της Ταγγέρης\n22 thoughts on “Flag banner …δωράκι από τη Φεγγαρένια!”\nlive love hope jewellery says:\n18/10/2013 at 12:58\nΚαλή σας μέρα κορίτσια!!!!!\nΠολύ όμορφο το δωράκι που διαλέξατε από κοινού, βλέπεις η φεγγαρένια – μπαμπουσκίτσα είναι από γεννησιμιού της καλόγουστη!!!\nΑν κερδίσω το δωράκι θα το βάλω στο εργαστήριό μου που περνάω τις πιο πολλές μου ώρες σχεδιάζοντας, έτσι για να εμπνέομαι!!!!\nΣας φιλώ γλυκά!!!!\n18/10/2013 at 13:00\nΑγαπητή Φεγγαρένια ευχαριστώ πολύ μας σκέφτηκες. Τα ωραία σημαιάκια θα τα δωρίσω στο νεο μέλος της οικογένειας μου που θα έρθει σε λίγους μήνες. (θα γίνω θεία!!!) Φιλιά πολλά σε εσένα κ στη μανούλα σου!\n18/10/2013 at 13:02\nΓειά σου!! Δεν έχω ξαναγράψει σχόλιο, αν και παρακολουθώ τη σελίδα σου αρκετό καιρό. Να σου ζήσει το μωράκι σου και εσύ να ζήσεις την εμπειρία της μητρότητας μέχρι εκεί που δεν πάει! Είμαι και γω μανούλα νεογέννητου και σε νιώθω…Ελπίζω να κερδίσω το δωράκι να στολίσει το δωμάτιο του μωρού μου!\nGeorgia K says:\n18/10/2013 at 13:04\nΗ φεγγαρένια ήρθε για να σε οδηγήσει στο πιο μαγικό ταξίδι της ζωής σου, αυτό της γονεικότητας. Όπως κάθε ταξίδι έχει δυσκολίες, ανατροπές αλλά και πολλές πολλές υπέροχες στιγμές. Όσο πολλά είναι αυτά που θες να της δώσεις, να της μάθεις και να της δείξεις στη ζωή άλλα τόσα θα σου μάθει και εκείνη, για τον εαυτό σου, τις σχέσεις, την αγάπη, την ευτυχία. 🙂 Καλή αρχή λοιπόν σε αυτό το ταξίδι ζωής και εύχομαι να είναι πάντα και παντού πασπαλισμένο με φεγγαρόσκονη, που δίνει φως και στα πιο σκοτεινά σημεία. 😉\n18/10/2013 at 13:06\nΓλυκειά μανούλα και μικρή φεγγαρένια ξέρω ότι ζείτε στιγμές μαγικές…τέτοιες ζήσαμε και εγώ με το στολιδάκι-λουλουδάκι μου πριν λίγους μήνες…και συνεχίζουμε με απόλυτη ευτυχία κ μαγική χρυσόσκονη … κάθε μέρα κ πιο όμορφα περνάμε..!! Αν κερδίσουμε θα στολίσουμε το δωματιάκι μας με μια ακόμα πινελιά μαμάς decofairy μιας κ το χρωματάκι του το χρωστάμε σε εσένα! Πολλά πολλά φιλάκια στην φεγγαρένια <3\n18/10/2013 at 13:07\nΕίσαι απίστευτη Ανναστέλλα μου. Ακόμα δε Γέννησες καλα καλα και εχεις χρονο για το μπλοκ σου 🙂\nΕγω δεν ειχα χρονο για τιποτα. Είτε θηλαζα είτε ημουν ξύπνια και ασχολιομουν με τον μπέμπη … δε κοιμόταν ποτέ!!!\nΕνα μεγαλο ευχαριστω στη φεγγαριένια για το υπεροχο δωράκι της 🙂\nΤα φιλιά μου !\n18/10/2013 at 13:11\nΈχεις γίνει μια πολύ γλυκιά και ευαίσθητη μανούλα! Και η φεγγαρενια βλέπω πήρε ήδη τη θεσούλα της δίπλα στη μαμά και μοιράζει δώρα από τώρα. Εύχομαι να είναι έτσι γενναιόδωρη σ΄ολη της τη ζωή και μακάρι όλα τα παιδάκια του κόσμου να έχουν στο πλάϊ τους μανούλες γλυκιές και στοργικές.Ευχαριστούμε πολύ . Να έχετε μια χαρούμενη μέρα!\n18/10/2013 at 13:14\nΜας κακομαθαίνει η μαμά και η φεγγαρένια! Ευχαριστούμε πολύ!! Αν το κερδίσω θα το δώσω για το δωματιάκι του ανιψιού μου! Φιλάκιαα!!\n18/10/2013 at 13:15\nΗ φεγγαρένια νιώθει τόσο χαρούμενη και τυχερή που η μητέρα της έκανε με περίσσια αγάπη τόσο όμορφα πραγματάκια για το δωμάτιο της και θέλει να προσφέρει αυτή την χαρά και σ’ένα άλλο παιδάκι (μικρό ή μεγάλο)…….\n18/10/2013 at 13:44\nΝα σου ζήσει η μπεμπούλα σου. Να είναι γερή και τυχερή! Μακάρι να κερδίσω τα σημαιάκια ώστε να τα κρεμάσω στο δωμάτιο της δικιάς μου μπεμπούλας να τα βλέπει και να χαίρεται!\n18/10/2013 at 17:42\nΘαυμάζω την ενεργητικότητά σου φρέσκια μανούλα και με συγκινεί πολύ το ότι μοιράζεσαι μαζί μας την χαρά και την τρυφερότητα που έφερε στην ζωή σου η γλυκιά φεγγαρένια σου! Ευχαριστούμε πολύ!\n18/10/2013 at 20:23\nΓράφεις ακόμα πιο γλυκά, ακόμα πιο ποιητικά, Ανναστέλλα μου, τώρα που έγινες μανούλα. Σου δίνει έμπνευση και κουράγιο η υπέροχη Φεγγαρένια σου. Το τρυφερό και πανέμορφο δωράκι θα το έκανα στολίδι για τη βιβλιοθήκητου γραφείου, να μάθει όλους τους επισκέπτες που έρχονται να χαμογελούν. !.\n18/10/2013 at 21:52\nΗ φεγγαρένια μας αγαπάει όσο την αγαπάμε κι εμείς!\nΝα είναι πάντα μαγικά όμορφη η ζωή της!!\n19/10/2013 at 15:45\nΗ φεγγαρενια μαλλον στη μαμα της εμοιασε και χαριζει δωρα απλοχερα! 🙂 Το υπεροχο αυτο δωρακι θα το κρατησω μεχρι ο καλος θεουλης μου χαρισει κι εμενα μια γλυκια φεγγαρενια! Φιλια πολλα και στις δυο σας!\n19/10/2013 at 23:09\nΠολύ όμορφο δώρο και αφού είναι χειροποίητο αποκτά ακόμη περισσότερη αξία!\n22/10/2013 at 10:37\nΤι ωραία ιδέα!! Να χαίρεστε η μία την άλλη και να σας έρχονται εμπνεύσεις σαν κι αυτή! Το μικρό μου θηριάκι θα το ευχαριστηθεί νομίζω… :p\n22/10/2013 at 12:41\nΤέλειο δώρο!!! Να τη χαίρεσαι τη μπουμπού σου! Να είναι πάντα υγιής και χαρούμενη!\n22/10/2013 at 16:46\nΚαλωσήρθε η Φεγγαρένια! Να είναι γερή και τυχερή!\n24/10/2013 at 09:52\nH κλήρωση έγινε, και η τυχερή αναγνώστρια είναι η Annaothos. Εχει σταλεί ήδη e-mail 🙂\nΟι υπόλοιπες, αναμείνατε από εβδομάδα νέο διαγωνισμό με όμορφα δώρα!!!\n25/10/2013 at 13:26\nΔε το πιστεύω ότι κέρδισα!!!!!!!! πρώτη φορά κερδίζω κάτι! Σας ευχαριστώ πολύ! το μωράκι είναι αγόρι και τα χρώματα του δωματίου του απαλό πράσινο και κίτρινο. Ανυπομονώ!\n25/10/2013 at 14:08\nΤελεια!!! Ξεκιναμε αμεσως δουλεια λοιπον για να φτασει συντομα το δωρακι στον μικρο σου 🙂\n25/10/2013 at 19:00


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΠΡΙΩΤΗΣ: Κύκλοι μάταιων πράξεων! Είναι έτσι ή όχι; Αξίζει να αγωνίζεσαι;Και γιατί;\nΚύκλοι μάταιων πράξεων! Είναι έτσι ή όχι; Αξίζει να αγωνίζεσαι;Και γιατί;\nTου ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ*\nΔυστυχώς ή ευτυχώς, η προσωπικότητά μου έχει χαραχτεί ανεπανόρθωτα από την επαγγελματική μου ενασχόληση. Για όσους δεν το γνωρίζουν, είμαι ένας «γιατρός απεγνωσμένων».\nΔε θα αναλύσω τι εννοώ ακριβώς λέγοντας απεγνωσμένοι, ωστόσο στα καθήκοντά μου περιλαμβάνεται η συχνή αντιμετώπιση ανθρώπων που ευρίσκονται εγγύς της Εξόδου.\nΑυτή ακριβώς η φάση της ζωής με έχει φέρει σε τόσο στενή σχέση με την έννοια της ματαιότητας που νιώθω διαποτισμένος από αυτήν «μέχρι μυελού οστέων». Πώς συνδέω το μάταιο με την απόφαση για το μέλλον της χώρας στην επικείμενη αναμέτρηση;\nΑρχίζω από ένα φίλο αγωνιστή. Ο Περικλής είναι μαχητής, αν και συχνά μου φαίνεται πως μπερδεύει τον Στόχο με τη Διαδικασία προσέγγισής του. Αγωνίζεται με επίμονο πάθος -ναι αυτές είναι οι σωστές λέξεις- για αυτό που πίστεψε, διαπαιδαγωγημένος και στρατευμένος από έφηβος.\nΤο βιβλίο «ο κύκλος των μάταιων πράξεων» τον εκφράζει, επειδή ο Ναπολέων Σουκατζίδης όχι μόνο πέθανε για τις ιδέες του αλλά και δε δίστασε να μη γλιτώσει την εκτέλεση βάζοντας στη θέση του κάποιον άλλον.\nΤόσοι αγώνες, τόσοι αγωνιστές ακροβολισμένοι στην περίμετρο του πραγματικού κόσμου να περιμένουν «πετρωμένοι στα καραούλια με το ντουφέκι να έχει γίνει συνέχεια του χεριού τους, της ψυχής τους …με το καημό βαθιά βαθιά στα μάτια τους…».\nΟι κύκλοι των ματαίων πράξεων. Παντού.\nΜάταιοι αγώνες για έναν καλύτερο κόσμο.\nΟι αγώνες για έναν καλύτερο κόσμο με όποιο όνομα ή επιθετικό προσδιορισμό.\nΟι μάταιες πράξεις των γιατρών στην πορεία προς την Έξοδο εκεί στο μεταίχμιο προς το Επέκεινα.\nΕπειδή μόνο στις χωρίς αιτία φανερή αιτία αναμετρήσεις, στις προδομένες μάχες. Εκεί αρχίζεις να καταλαβαίνεις.\nΣτα χαρακώματα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, στη φριχτή λάσπη του Βερντέν όπου κόλλησαν και ρουφήχτηκαν αμέτρητες νεανικές ζωές∙ στην κόλλα που απλώνεται γύρω από την ετοιμοθάνατη νοσοκομειακή κλίνη.\nΕκεί που το έδαφος ρουφάει και παγώνει κάθε σου βήμα προς τις βασικές σου ανάγκες∙ η τουαλέτα, το μπάνιο, η κίνηση μέχρι το παράθυρο ή το μπαλκόνι να χαιρετήσεις τον γείτονα, να δεις τη ζωή στο δρόμο, στα μαγαζιά, τα παιδιά να πηγαίνουν στο σχολείο. Κάθε τι που σημαίνει ζωή.\nΕκεί νιώθεις ότι δεν βρίσκεται στο Έχειν και Κατέχειν η ζωή αλλά στο Είναι και στο Ζην με όλη την ένταση των αισθήσεων και της Εγγύτητας με τους συνανθρώπους.\nΣτην άμμο που σέρνονται τα πόδια και βαραίνουν σε κάθε επόμενο βήμα. Εκεί ψυχανεμίζεσαι το μάταιο που σε τυλίγει και σε στραγγαλίζει. Και καμμιά ποίηση, τέχνη, γλώσσα, σύμβολο ή ό,τι άλλο δεν αρκεί να σε ανασάνει.\nΜόνο τότε μαθαίνεις τι σημαίνει μάταιο, τι νοηματοδοτεί το «Τι». «Τι σχέδια τι παιδεμοί και τι αγώνες για ένα από τα πριν χαμένο μέλλον» αναφωνεί απελπισμένος ο Βύρων κάπου στη μέση του «δρόμου» περιπλανώμενος στην αναζήτηση του «Τι».\nΕίναι όμως μάταιες οι αναμετρήσεις όλες;\nΓι’ αυτό δεν θα παραδοθεί αμαχητί το παρόν.\nΘα πολεμήσουμε Ίστορες και Οραματιστές συνάμα. Παραμερίζοντας τα Τείχη που μας διαίρεσαν και γράφοντας πάνω τους τα καινούργια μας τραγούδια∙ την Ιστορία μας ξανά.\n*(Σ.Σ. Ο Αλέξανδρος Αρδαβάνης είναι ιατρός, διευθυντής Ογκολογικής Κλινικής στο νοσοκομείο "Άγιος Σάββας).\nΑναρτήθηκε από Δημήτρης Κυπριώτης στις 12:11 π.μ.


επιγονατιδικός τένοντας ρήξεις νέα μέθοδος μικρο-επεμβατική\nΤΡΑΥΜΑ Επιγονατίδα επιγονατιδικός τένοντας ρήξεις νέα μέθοδος μικρο-επεμβατική\nΟι ρήξεις του επιγονατιδικού τένοντα αποτελούν μείζον πρόβλημα γιατί καταργείται αυτόματα η λειτουργεία του εκτατικού μηχανισμού του γόνατος και η δυνατότητες για όρθια στάση, βάδιση, τροχάδην ή άλματα. Οι καθιερωμένες χειρουργικές τεχνικές συρραφής μειονεκτούν διότι γίνονται με ανοιχτή προσπέλαση και απαιτούν παρατεταμένο χρόνο μετεγχειρητικής αποκατάστασης ενώ δεν εξασφαλίζουν άμεση και πλήρη αποκατάσταση της λειτουργικότητας του γόνατος. Mε τη νέα μικρο-επεμβατική τεχνική της Ολισθαίνουσας Σύνθεσης εξασφαλίζεται άμεσα η ενεργητική κινητοποίηση και πλήρης φόρτιση του σκέλους με αποτέλεσμα, εκτός από τη μικρή διάρκεια του χειρουργείου, την ελαχιστοποίηση της διάρκειας νοσηλείας αλλά και την ταχύτατη αποκατάσταση.\nΓίνεται συνήθως με ανοιχτή προσπέλαση και στη συνέχεια γίνεται συρραφή του τένοντα με ισχυρά ράμματα. Σε πολλές περιπτώσεις, όταν αυτό είναι ικανοποιητικό, ακολουθεί ακινητοποίηση με εξωτερικό νάρθηκα για 4-6 εβδομάδες. Υπάρχουν περιπτώσεις που η συρραφή δεν είναι ικανοποιητική οπότε γίνεται πρόσθετη ενίσχυση, συνήθως με σύρμα το οποίο περνάει από την επιγονατίδα στην κνήμη και ακολουθεί πάλι εξωτερική ακινητοποίηση με νάρθηκα.\nΗ ολισθαίνουσα οστεοσύνθεση – νέα μέθοδος.\nΗ νέα μέθοδος, χρησιμοποιείται και για τη θεραπεία των καταγμάτων της επιγονατίδας, ονομάζεται ολισθαίνουσα οστεοσύνθεση. Γίνεται κλειστά, χωρίς ανοιχτή προσπέλαση και μεγάλες τομές. Προϋπόθεση είναι η χρησιμοποίηση της ειδικής αρπάγης PRC, με την οποία γίνεται συγκράτηση της επιγονατίδας και ορισμένων ειδικά σχεδιασμένων οδηγών με τους οποίους περνάει ένας ειδικός σύνδεσμος με τον οποίον γίνεται κλειστά η αποκατάσταση του επιγονατιδικού συνδέσμου. Όλη η επέμβαση γίνεται κλειστά μέσα από μικρές τομές και διαρκεί 15-20 λεπτά. Δεν χρησιμοποιούνται μεταλλικά υλικά (εμφυτεύματα) και γίνεται άμεση αποκατάσταση του εκτατικού μηχανισμού του γόνατος αποκλειστικά με τον τεχνητό σύνδεσμο.\nMετεγχειρητική πορεία: Δεν εφαρμόζεται ακινητοποίηση παρά μόνο απλή ελαστική επίδεση του γόνατος. Οι ασθενείς ενθαρύνονται για άμεση, ελεύθερη και πλήρη χρήση του σκέλους αμέσως μετά το χειρουργείο. Ο πόνος συνήθως υποχωρεί και εξαφανίζεται εντελώς την τρίτη με πέμπτη μετεγχειρητική ημέρα επιτρέποντας ελεύθερη χρήση του μέλους. Η πλήρης αποκατάσταση του εύρους κίνησης επετεύχθη εντός 2 μηνών. Για τον έλεγχο της πορείας επούλωσης των ρήξεων χρησιμοποιήθηκαν MRI και υπερηχογραφήμματα.\nΗ νέα μέθοδος εφαρμόζεται ήδη από το 1993 και τα αποτελέσματα είναι άριστα.\nΣυμπεράσματα: H τεχνική της ολισθαίνουσα οστεοσύνθεσης είναι μια νέα μέθοδος για τη θεραπεία των καταγμάτων της επιγονατίδας η οποία χρησιμοποιείται και για τη θεραπεία των ρήξεων του επιγονατιδικού τένοντα. Εξασφαλίζει άριστα αποτελέσματα χωρίς μετεγχειρητική ακινητοποίηση και πλήρη χρήση και φόρτιση του σκέλους αμέσως μετά την εγχείρηση. O σχετικά μεγάλος χρόνος εφαρμογής (1991) αποτελεί μια από τις εγγυήσεις για την αποτελεσματικότητά της, ενώ ο σχετικά μεγάλος αριθμός περιστατικών (123) επιτρέπει την αισιοδοξία για την προτεινόμενη λύση στο πρόβλημα της άμεσης και ελεύθερης κινητοποίησης των περιστατικών με ρήξη του Εκτατικού Μηχανισμού του Γόνατος.


Για ένα νέο μοντέλο διοίκησης των ΑΕΙ - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΓια ένα νέο μοντέλο διοίκησης των ΑΕΙ\nΜέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ’80 το πανεπιστήμιο ήταν μια κοινότητα μερικών εκατοντάδων καθηγητών και μερικών χιλιάδων φοιτητών. Ο θεσμός του πρύτανη, του κοσμήτορα και της Συγκλήτου, όπως και η εκλογή τους, ήταν μια εσωτερική υπόθεση του ολιγάριθμου σώματος των καθηγητών. Διοικούσαν ένα πανεπιστήμιο που είχε περιορισμένη αυτονομία από το κράτος και είχαν λόγο κυρίως σε αμιγώς ακαδημαϊκά θέματα. Ακόμη και οι προϋπολογισμοί ήταν ελεγχόμενοι από το κράτος. Ο γενικός γραμματέας κάθε πανεπιστημίου, που ήταν η κεφαλή των λίγων διοικητικών υπαλλήλων, ήταν ένα πρόσωπο ιδιαίτερα σεβαστό από τον Πρύτανη και τη Σύγκλητο. Με την έκρηξη του μαζικού πανεπιστημίου, στη δεκαετία του ’80 και κυρίως εκείνη του ’90, το πανεπιστήμιο αποκτά εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές και δεκάδες χιλιάδες καθηγητές.\nΗ μαζική εισροή κοινοτικών κονδυλίων στην έρευνα, ο πολλαπλασιασμός των τμημάτων και των κτιριακών υποδομών, η αύξηση των διοικητικών υπαλλήλων καθιστούν το κάθε ίδρυμα έναν πολύπλοκο οργανισμό με ιδιαίτερα αυξημένες διοικητικές ανάγκες. Με τον 1268/82 η εκλογή πρυτάνεων, κοσμητόρων και προέδρων αποκτά χαρακτηριστικά μαζικής νομιμοποίησής τους από το πολυάριθμο σώμα των μελών ΔΕΠ, το σύνολο των διοικητικών υπαλλήλων και από ένα σώμα συνδικαλιστών φοιτητών που εκπροσωπούν κομματικές παρατάξεις και ελέγχουν το 40% του εκλογικού αποτελέσματος. Τα κόμματα δίνουν πλέον το «χρίσμα» στους εκάστοτε υποψήφιους και οι εκλογές των πανεπιστημιακών ταγών κομματικοποιούνται αγρίως.\nΤα φαινόμενα συναλλαγής με τα κόμματα, τις κλειστές ομάδες ιδιοτελών συμφερόντων, τους συνδικαλιστές των υπαλλήλων και τους φοιτητοπατέρες που κραδαίνουν τις ψήφους που ελέγχουν, οδηγούν σε ένα καθεστώς εκλογής μιας οιoνεί πολιτικής εξουσίας. Ετσι, εγκαθιδρύεται μια ισχυρή πελατειακή σχέση μεταξύ διοικούντων και διοικουμένων, που καθορίζει τα όρια της κάθε διοικητικής πράξης. Οι πρυτάνεις διοικούν ένα σώμα που τους εξέλεξε στη βάση προεκλογικών συντεχνιακών υποσχέσεων και οι διοικούμενοι προσδοκούν την υλοποίησή τους. Μηδενίζεται, έτσι, η αναγκαία απόσταση για μια αποτελεσματική διοίκηση. Η αδιαφάνεια στη διάθεση κονδυλίων με ρουσφετολογικά κριτήρια, η συμμετοχή πρυτάνεων, κοσμητόρων και προέδρων στην εκλογή των ημέτερων σε θέσεις ΔΕΠ, οι εκβιασμοί των συνδικαλιστών, υπαλλήλων και φοιτητών, οδηγούν σε μια κατάσταση συνδιοίκησης των ομάδων, που μοιράζονται τον πλούτο του φορολογουμένου. Οι πρυτάνεις που προσβλέπουν στην επανεκλογή τους, οι αντιπρυτάνεις που προσβλέπουν στη διαδοχή του πρύτανη, οι κοσμήτορες που θέλουν να γίνουν αντιπρυτάνεις, οι πρόεδροι που φιλοδοξούν να γίνουν κοσμήτορες, οργανώνουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους τις πελατειακές σχέσεις για να εξασφαλίσουν την (επαν)εκλογή τους.\nΠαράλληλα, γίνεται εμφανής η φυσιολογική αδυναμία πρυτανικών αρχών με αμιγώς ακαδημαϊκά προσόντα να ασκήσουν αποτελεσματικό μάνατζμεντ, δηλαδή να διοικήσουν χάριν των φοιτητών και της κοινωνίας έναν όλο και πιο πολύπλοκο οργανισμό. Η πελατειακή διοίκηση αποκτά μόνιμα χαρακτηριστικά και αναπαράγεται τελετουργικά. Ο κατακερματισμός των διδασκόντων (ΔΕΠ, ΕΔΙΠ κ.λπ.) και των υπαλλήλων (μόνιμοι, εργολαβικοί, συμβασιούχοι κ.λπ.) επιτείνει τα πελατειακά χαρακτηριστικά. Επιπρόσθετα, ο θεσμός της Γενικής Συνέλευσης Τμήματος και Τομέα γραφειοκρατικοποιεί τη διοίκηση των μονάδων αυτών και μετατρέπεται σε μηχανισμό νομιμοποίησης των κλειστών ομάδων και του μεταξύ τους συσχετισμού δυνάμεων. Οι κλειστές ομάδες συμφερόντων αρνούνται πεισματικά κάθε μεταρρύθμιση που θα απελευθερώσει τα πανεπιστήμια από τον σφικτό εναγκαλισμό τους.\nΤο μοντέλο αυτό διοίκησης του ελληνικού πανεπιστημίου έχει φθάσει εδώ και χρόνια στα όριά του και αναπαράγει την εσωστρέφεια. Ο περιορισμός της φοιτητοπατερικής ψήφου από τη Γιαννάκου το 2007 και η εξάλειψή της από τη Διαμαντοπούλου το 2011 επιφέρουν τις πρώτες ρωγμές στο κομματικό-πελατειακό σύστημα. Γίνεται συνείδηση όλο και περισσότερο η ανάγκη θεσμών εξισορρόπησης των εξουσιών εντός των πανεπιστημίων με την εισαγωγή του θεσμού του Συμβουλίου, αλλά και του θεσμού του γενικού γραμματέα με αυξημένα διοικητικά προσόντα. Το νέο μοντέλο διοίκησης που έχει επειγόντως ανάγκη το ελληνικό πανεπιστήμιο πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν του την ανάγκη υπέρβασης των παγιωμένων στρεβλών καταστάσεων. Πρέπει να συνδυάσει το αυτοδιοίκητο που επιτάσσει το Σύνταγμα, με τη διοικητική επάρκεια και αποτελεσματικότητα, με τη λογοδοσία στην κοινωνία που είναι ο αποκλειστικός χρηματοδότης του πανεπιστημίου, με την αρχή της καθαρής εξισορρόπησης των εξουσιών χωρίς στοιχεία δυαρχίας και παράλληλα να σπάσει την αναπαραγωγή των εσωτερικών ιδιοτελών συμφερόντων. Δύσκολο εγχείρημα!\nΗ θεσμοθέτηση Συμβουλίων Ιδρύματος με βαρύνοντα τον λόγο των εξωτερικών μελών από εξέχουσες προσωπικότητες ακαδημαϊκές ή μη με εμπειρία στη διοίκηση μεγάλων οργανισμών, που θα έχουν εποπτικό ρόλο στα θέματα του προϋπολογισμού, των προγραμματικών συμφωνιών με την πολιτεία, στη χάραξη στρατηγικής, είναι αναγκαία συνθήκη. Το Συμβούλιο Ιδρύματος διορίζει τον πρύτανη και τους κοσμήτορες, οι οποίοι είναι ανακλητοί από αυτό. Ο πρύτανης και η Σύγκλητος αναλαμβάνουν τα αμιγώς ακαδημαϊκά ζητήματα, ενώ ο γενικός γραμματέας (που επίσης επιλέγεται από και λογοδοτεί στο ΣΙ) αναλαμβάνει τον σκληρό πυρήνα των διοικητικών θεμάτων μαζί με τη διοικητική ιεραρχία που προβλέπουν οι νόμοι της πολιτείας για το Δημόσιο. Ο πρύτανης, οι κοσμήτορες και οι πρόεδροι αποκτούν το λεγόμενο διευθυντικό δικαίωμα, έχουν δηλαδή την ευθύνη αποφάσεων, αλλά κρίνονται από το Συμβούλιο με βάση την αποτελεσματικότητα των επιλογών τους στην ακαδημαϊκή πρόοδο των μονάδων που διοικούν. Πρόκειται για το μοντέλο διοίκησης πανεπιστημίων που εφαρμόζεται πλέον στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.\nΗ διάρρηξη του φαύλου κύκλου διοικούντων – διοικουμένων που στηρίζεται στη μεταξύ τους πελατειακή συναλλαγή και έχει μετατρέψει το αυτοδιοίκητο σε αυθαίρετο, είναι όρος ζωτικής σημασίας για την ανάταξη του πανεπιστημίου προς όφελος της κοινωνίας. Εξάλλου, εν όψει των κυβερνητικών προθέσεων για παραχώρηση περισσότερης αυτονομίας στα πανεπιστήμια εκ μέρους της πολιτείας, είναι απαραίτητο το Συμβούλιο να παίξει τον ρόλο του εσωτερικού θεσμικού αντίβαρου και όχι τον ρόλο της πολιτείας. Καθώς, όμως, η εξισορρόπηση των εξουσιών θεσπίζεται εντός του ιδρύματος, απαραίτητη είναι και η θέσπιση εξωτερικών αντίβαρων, όπως η αξιολόγηση και η συνακόλουθη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων από ανεξάρτητους φορείς.\nΟ κ. Ορέστης Καλογήρου είναι καθηγητής Φυσικής ΑΠΘ, διευθυντής Εργαστηρίου Μαγνητισμού & Μαγνητικών Υλικών.


Χρυσός και… κόπρανα!!! Τα εκλεκτά «εδέσματα» της ελίτ! - Hellas Mail\nHome Συνωμοσία Χρυσός και… κόπρανα!!! Τα εκλεκτά «εδέσματα» της ελίτ!\nΧρυσός και… κόπρανα!!! Τα εκλεκτά «εδέσματα» της ελίτ!\nΑπό τη σειρά άρθρων:\nΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΟΙ ΚΑΙ… ΣΥΝΩΜΟΤΕΣ\nΑν και το θέμα της «χρυσοφαγίας» έχει γίνει αρκετά γνωστό (τα δύο τελευταία χρόνια κυρίως), τον Αύγουστο του 2014, μόλις ένα μήνα πριν, δημοσιεύτηκε ευρύτερα στα μέσα, αλλά και στο διαδίκτυο, ένα άρθρο σχετικά με τα ακριβότερα εδέσματα στον κόσμο, τα οποία είναι, κατά κυριολεξία… χρυσά! Δηλαδή, εμπεριέχουν χρυσό (το γνωστό μέταλλο, εννοείται) και ορισμένα, μάλιστα, σε μεγάλο ποσοστό!\nΑς δούμε, λοιπόν, τι τρώνε οι πλούσιοι αυτού του πλανήτη:\nΧρυσά noodles, που κοστίζουν 110 δολάρια (!), σούσι με φύλλα χρυσού, που το πληρώνουν 1.980 δολάρια το πιάτο, ενώ τρώνε ακόμη και... λαϊκά «φαγητά», π.χ. χάμπουργκερ (μπέργκερ), γαρνιρισμένα, όμως, όχι με πίκλες, αλλά με φύλλα χρυσού! Τιμή για το μπέργκερ; 190 δολάρια το ένα. Τζάμπα πράμα! Επίσης, οι της ελίτ πίνουν νεράκι από παγετώνα με ψήγματα χρυσού, το οποίο τους κοστίζει (φθηνά φθηνά) 60.000 δολάρια η φιάλη!!!! Υπάρχει ακόμη και μια Ελληνική εταιρία μελισσουργών, που παράγει το πολύ «διαφορετικό» μέλι «Vassilissa», το οποίο «μοσχοπουλιέται», εν μέσω κρίσης και φτώχιας, κυρίως στη διεθνή αγορά! Η εταιρία αυτή πουλάει, λοιπόν, βαζάκια με μέλι και φύλλα βρώσιμου (;) χρυσού, αλλά στην ιστοσελίδα της δε μας λέει πόσο κοστίζει το κάθε προϊόν, οπότε, θα μείνουμε με την απορία και την… όρεξη!\nΦυσικά, αυτά αφορούν τους πλούσιους και θα μου πείτε: «Τι μας ενδιαφέρει εμάς;» Μας ενδιαφέρει, και πολύ μάλιστα! Γιατί… Απορείτε γιατί;\nΌχι γιατί εμείς, ως ταπεινοί και καταφρονεμένοι, θα πρέπει να παραπονεθούμε επειδή δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να φάμε τους… χρυσοκεφτέδες τωνgolden boys –που είναι κυριολεκτικά «golden», εξ όσων βλέπετε- αλλά γιατί οφείλουμε να θέσουμε το εξής ερώτημα: «Αν είχαμε τα χρήματα ώστε να τρεφόμαστε με τέτοια εδέσματα και μάλιστα, τα καταναλώναμε σε ποσότητες (εφόσον ιχνοστοιχεία τους υπάρχουν στα τρόφιμα, έτσι κι αλλιώς), τι θα μας συνέβαινε; Θα το άντεχε ο οργανισμός μας, ο ‘ανθρώπινος’ οργανισμός μας, αυτό το χρυσόδειπνο;»\nΑλλά, προς στιγμήν, ας δεχθούμε τον αντίλογο της αντίπερα όχθης, ότι, δηλαδή, ο χρυσός είναι ωφέλιμος σαν τα… πορτοκάλια (τα «χρυσά» μήλα των Εσπερίδων, αν ήταν πορτοκάλια, τελικά, που πολύ αμφιβάλλω…) και όπως διαβάζουμε στα υπέρ της «χρυσής» διατροφής site, «το πολύτιμο μέταλλο έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και βοηθάει στην αναγέννηση των κυττάρων, αλλά και στην ψυχική ευεξία. Ο χρυσός μεταφέρεται μέσω της ουσίας γ-PGA, της οποίας η ισχυρή ενυδατική φόρμουλα συγκρατεί την υγρασία, για ένα υγιές και απαλό δέρμα. Ο χρυσός προλαμβάνει την πρόωρη γήρανση, αντιμετωπίζοντας δραστικά τις ελεύθερες ρίζες».\nΠολύ εγκωμιαστικά και προπαγανδιστικά, βεβαίως, σχόλια υπέρ της χρυσοφαγίας όλα αυτά!...\nΑς δεχθούμε, ακόμη, και τα περαιτέρω της προπαγάνδας του αντιλόγου: ότι η Κλεοπάτρα κοιμόταν κάθε βράδυ με μάσκα από χρυσό στο πρόσωπο και το ίδιο έπρατταν και κάποιες αυτοκράτειρες της αρχαίας Κίνας, καθώς ήθελαν να διατηρηθούν νέες και να μη γεράσουν. Βέβαια, οι ιστορικές αυτές βασίλισσες δεν τον «έτρωγαν» το χρυσό –αυτό το παραβλέπουν εκείνοι που κάνουν τα εγκωμιαστικά σχόλια- απλά τον χρησιμοποιούσαν ως καλλυντικό, οπότε…\nΕρωτώ και πάλι: «Αν καταναλώναμε το χρυσό όπως το… μαρούλι, θα το άντεχε ο ‘ανθρώπινος’ οργανισμός μας αυτό;»\nΟ Ζεκάρια Σίτσιν, στα βιβλία του για τους Ανουνάκι, ανέφερε ότι οι εξωγήινοι αυτοί είχαν έρθει, σύμφωνα με τη θεωρία του, για να αντλήσουν χρυσό από τη γη, επειδή τους ήταν απαραίτητος στην ατμόσφαιρά τους. Τι τον ήθελαν, άραγε, το χρυσό; Τον ήθελαν για να τον… αναπνέουν; Μήπως τον έτρωγαν κιόλας; Λέω…\nΑνεξάρτητα από το αν έχει ή όχι βάση αυτή η θεωρία, η οποία αφορά στο απώτατο παρελθόν, σήμερα, εδώ, δε μιλάμε για θεωρία, αλλά για πραγματικότητα!\nΚαι επειδή θέλω να απαντήσω στο ερώτημα που με καίει και δεν έχω, βεβαίως, τη δυνατότητα να προβώ σε… πειράματα ως προς τις πιθανές συνέπειες στον ανθρώπινο οργανισμό από την κατανάλωση χρυσών εδεσμάτων –ούτε και θα καθόταν κανείς, άλλωστε, να γίνει το πειραματόζωο γι’ αυτά τα πειράματα, αν είχε λίγο μυαλό- θα προσπαθήσω να βρω απαντήσεις σε σχέση με τη «χρυσοφαγία», και πρώτα πρώτα, θα αντλήσω στοιχεία μέσα από τη δική μας αρχαία παράδοση.\nΟ Μίδας –ο γνωστός, με τα γαϊδουρινά αυτιά- ήταν πολύ φίλος του χρυσού, και αυτό εξόργισε τον Θεό του φωτός. Οπότε, η τιμωρία του Μίδα από τον Απόλλωνα ήταν να μετατρέπει ό,τι άγγιζε ο δυστυχής και άμυαλος εκείνος βασιλιάς σε χρυσό! Το αποτέλεσμα; Δεν μπορούσε ούτε να φάει! Ο Απόλλων τον απάλλαξε, τελικά, από αυτό το μαρτύριο, αλλά του μετέτρεψε τα ανθρώπινα αυτιά του σε γαϊδουρινά! Πέρα από το ηθικό δίδαγμα του μύθου… μήπως, πίσω από την ιστορία αυτή, κρύβεται κάποια πραγματικότητα; Μήπως κάποιοι –και όχι ο Απόλλων, βεβαίως- προσπάθησαν να μάθουν τους ανθρώπους να τρώνε χρυσό –ίσως αυτό να οδηγούσε το ανθρώπινο είδος σε μια μετάλλαξη «ενδιαφέρουσα» για κάποιους, αν υποθέσουμε ότι… η τροφή αυτών των κάποιων είναι ο χρυσός- αλλά το πείραμα απέτυχε και ο ασθενής (ο Μίδας εν προκειμένω) κινδύνεψε να πεθάνει από ασιτία; Και όχι μόνο αυτό, αλλά μεταλλάχθηκε κιόλας! Απέκτησε αυτιά (και γονίδια, προφανώς) γαϊδάρου!\nΑυτά έπαθε, λοιπόν, ο Μίδας κι αυτή είναι η μικρή, πικραμένη και γαϊδουρινή ιστορία του… Αν υπήρχαν και τότε, λοιπόν, κάποιοι που δεν έτρωγαν ό,τι και οι (υπόλοιποι;) άνθρωποι δεν το ξέρουμε, όμως, το βέβαιο είναι πως σήμερα ΥΠΑΡΧΟΥΝ!\nΚαι ο χρυσός είναι, τελικά, το πιο… ανώδυνο από τα όσα τρώνε, γιατί… δείτε τι άλλο περιλαμβάνει το εκλεκτό μενού τους:\nΚαφέ από κόπρανα γάτας, που κοστίζει 30 δολάρια το φλιτζάνι!\nΥπάρχει και σε παραλλαγή: καφές από κόπρανα ελέφαντα!\nΚαι η μέθοδος είναι η εξής: Δίνουν στα ζώα σπόρους του καφέ να τους φάνε, και να τους… αφοδεύσουν στη συνέχεια με την ησυχία τους! Και αυτούς τους σπόρους, οι… γκουρμέ παραγωγοί του εκλεκτού αυτού «προϊόντος» τούς παίρνουν κατευθείαν από την… τουαλέτα και τους αλέθουν για να φτιάξουν τους πανάκριβους και «αρωματικούς» καφέδες τους!\nΘα πίνατε έναν τέτοιον καφέ, ακόμα και αν δε σας πονούσαν στην τσέπη τα 30 δολάρια που κάνει η κούπα; Όχι, θα τον πίνατε; Πείτε μου! Εγώ, πάντως, όχι! Με συγχωρείτε, αλλά εγώ τα περιττώματα της γάτας και του ελέφαντα θα απέφευγα ακόμη και να τα πλησιάσω, όχι να τα φάω κιόλας ή μάλλον να τα πιω!\nΜην κρατάτε το στομάχι σας, αγαπητοί, γιατί έπεται και συνέχεια. Και πολύ χειρότερη, όταν θα δείτε, πέρα απ’ αυτά που τρώνε και πίνουνε αυτοί οι «bon viveurs», τι ταΐζουνε κι εμάς χωρίς να το ξέρουμε! Αλλά πριν πάμε σ’ αυτό, θα εξετάσουμε πρώτα αν υπάρχει καμιά αναφορά για προηγούμενη (αρχαία) προσπάθεια να πεισθεί κάποιος άνθρωπος να καταναλώσει κόπρανα. Και βεβαίως… υπάρχει! Στη Βίβλο!\nΟ Ιεζεκιήλ, λοιπόν, ένας πιστός, ευσεβής και γηραλέος Ιουδαίος, που προφανώς τα κουβέντιαζε κάθε μέρα με τον Θεό της Βίβλου, παίρνει (κουβέντα στην κουβέντα) εντολή από τον… Κύριο να ψήσει πίτες που να εμπεριέχουν κόπρανα ανθρώπου. Του Ιεζεκιήλ του έρχεται βαρύ το μενού, οπότε ο «Κύριος» αλλάζει τη συνταγή και του κάνει τη χάρη να βάλει στις πίτες αυτές τις λαχταριστές κόπρανα βοδιού! Φαίνεται, όμως, πως το πράγμα δεν είχε μεγάλη τύχη ούτε κι έτσι, γιατί ο Ιεζεκιήλ δεν το συνέχισε για πολύ να ορέγεται τις καβαλίνες του μόσχου (μετά συγχωρήσεως), οπότε το ουράνιο αυτό «πείραμα» κατέληξε επίσης άδοξα, όπως και του Μίδα…\nΚαι φθάνουμε στο κρίσιμο σημείο! Αυτοί που τρώνε τέτοια πράγματα, τότε και… τώρα, είναι ίδιοι μ’ εμάς; Είναι;\nΟ Ιπποκράτης, ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας γιατρός, μας άφησε αυτό το σοφότατο ρητό: «Η τροφή σου είναι το φάρμακό σου και το φάρμακό σου είναι η τροφή σου».\nΣίγουρα, για μας, το χρυσάφι ως έδεσμα –και όχι ως ενισχυτικό της τσέπης μας, για κει είναι μια χαρά!- ή τα κόπρανα γάτας (πόσο μάλλον!) δεν είναι τα πλέον κατάλληλα… «φάρμακα». Μήπως, όμως, για κάποιους άλλους είναι; Και μήπως αυτοί οι άλλοι θέλουν να μας κάνουν κι εμάς να «μεταλλαχθούμε» μέσω της διατροφής μας, για να μας… Άστε το καλύτερα… Η συνωμοσία υπάρχει εδώ, είναι ολοφάνερη, για όποιον θέλει να τη δει! Πού στοχεύει; Ας ψάξει ο καθείς με το μυαλό και την καρδιά του να βρει την απάντηση… Εγώ δεν αντέχω να το γράψω αυτό που υποπτεύομαι…\nΑς σκεφθούμε μόνο γιατί, έτσι ξαφνικά, κατ’ εντολήν του Codex alimentarius, «απαγορεύεται» ο βασιλικός, ο δυόσμος και το δενδρολίβανο στη γλάστρα ως φυσικά αφεψήματα και γιατί προωθούνται ευρύτερα στο καταναλωτικό κοινό, που αδυνατεί (για την ώρα) να πληρώσει τα χρυσάφια και τα κόπρανα (εκτός αν μας τα δώσουν με το ζόρι κάποια στιγμή), πλήθος άλλα τερατώδη «διατροφικά» είδη ή πρόσθετα, όπως… Ε, πάρτε μια γεύση να δείτε τι μας ταΐζουνε (ή τι προσπαθούν να μας ταΐσουν) εν αγνοία μας τόσα χρόνια!\nTru Blood: αναψυκτικό από αίμα! Από πραγματικό αίμα και όχι απλά ένα αναψυκτικό κόκκινο σαν αίμα! Και η απαραίτητη προπαγάνδα υπέρ του προϊόντος… Σύμφωνα με τους ειδικούς του Nordic Food Lab, θα έπρεπε να τρώμε περισσότερο αίμα. Γιατί… Το αίμα είναι φθηνό (!!!), πολλαπλών χρήσεων, πολύ θρεπτικό και παράνομα (!!!!) αναξιοποίητο από τους σύγχρονους μάγειρες. Αυτά λένε οι ειδικοί, κι εμείς απαντούμε: Ντρα –ντρα –ντρα, Ντράκουλα τσα τσα! Ε, όχι, αιμοπότες και κανίβαλοι δε θα καταντήσουμε, κύριοι «ειδικοί», όσο κι αν το θέλετε!\nΟστά ζώων: Μάλιστα! Οστά ζώων πολτοποιημένα εντός μιας σειράς τροφίμων, ακόμη και μέσα σε σνακς! Όσο για κείνους που δε θέλουν να τρώνε καθόλου κρέας –τους καημένους, πλανώνται πλάνην οικτράν!- τους λέμε ότι είναι δύσκολο να είσαι χορτοφάγος, σήμερα, αν όχι αδύνατον. Αυτό οφείλεται κυρίως στη σκόνη από απανθρακωμένα οστά ζώων που υπάρχει σε διάφορα φαγητά και που ήδη την καταναλώνουμε, σε μεγάλες ποσότητες, εδώ και χρόνια! Ένα παράδειγμα; Η σκόνη αυτή χρησιμοποιείται ως μια αντισυσσωματική και πηκτική ουσία στα μπαχαρικά (!), αλλά αποτελεί και έναν τρόπο λήψης του χρώματος από τη ζάχαρη. Μπορεί να μην πίνετε καφέ από κόπρανα… αιλουροειδούς ή μαστόδοντου, αλλά λευκή χιονάτη ζαχαρίτσα και πικάντικο μπαχάρι τρώτε, φίλοι!\nΙνδική κάνναβη: Η οποία, στις μέρες μας, θεωρείται το πιο “must” συστατικό από τους μοντέρνους σεφ! Γι’ αυτό έχουν φαγωθεί να τη νομιμοποιήσουν παντού! Πώς ελέγχεται καλύτερα ο πληθυσμός; Σε εγρήγορση ή σε… κατάσταση νιρβάνα; Η απάντηση μετά το δείπνο και το… χασμουρητό!\nΨαρόκολλα: Κολλαγόνο, λοιπόν, (για να μαθαίνετε τι ακούτε από τις διαφημίσεις), όχι μόνο για να κολλάτε ξύλα, αλλά και για να πίνετε στην… υγειά σας! Αφού… σε πολλές μπίρες χρησιμοποιείται ψαρόκολλα κατά τη διαδικασία της ζυθοποιίας. Η ψαρόκολλα (για την ιστορία) παράγεται από αποξηραμένες κύστες ψαριών (!), οι οποίες έχει κριθεί (από ποια μυαλά αρρωστημένα, άραγε;) ότι συμβάλλουν στον καθαρισμό της μπίρας. Η ψαρόκολλα χρησιμοποιείται, επίσης, και σε κάποια κρασιά.\nΚαστόριο: Που είναι… το κιτρινωπό έκκριμα από την κύστη διαφόρων ειδών κάστορα! Η κύστη αυτή, επιπλέον, βρίσκεται σε έναν αδένα κοντά στον… πρωκτό του κάστορα. Το καστόριο χρησιμοποιείται στην παραγωγή αρωμάτων, για να τους δώσει -όπως λέγεται- μια μυρωδιά από… δέρμα, ενώ χρησιμοποιείται συχνά και στα τρόφιμα για να ενισχύσει τη… γεύση της βανίλιας! Συχνά, αναφέρεται στο πίσω μέρος της συσκευασίας, στη λίστα των συστατικών, απλά ως μια «φυσική αρωματική ύλη», οπότε εσείς φαντάζεστε σοκολατόδεντρα και μάνγκο –αμ, δε!... Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα σας χτυπήσει τα ρουθούνια αρωματική βανίλια –αν το ξανατολμήσετε να την πλησιάσετε!- σας παρακαλούμε να επιδείξετε ψυχραιμία και να μην επιτεθείτε στον παγωτατζή! Δε φταίει αυτός, και το πιθανότερο, δεν το γνωρίζει ότι πουλάει εκκρίματα από τον πρωκτό ενός κάστορα!\nΚαρμίνιο: Το καρμίνιο βγαίνει από το cochineal, που είναι ένα σκαθάρι το οποίο παράξει οξύ για να προστατευθεί από τα αρπακτικά (το καημένο, τι φταίει κι αυτό;). Εδώ και πολύ καιρό, έχει ανακαλυφθεί ότι εάν αποξηρανθούν και ύστερα βράσουν αυτά τα μικρά πλάσματα –τα σκαθάρια- το οξύ τους μπορεί να αποσπαστεί και να χρησιμοποιηθεί ως χρωστική ουσία. Αρχικά τη χρησιμοποιούσαν μόνο στα υφάσματα, αλλά σήμερα τη βάζουν –φυσικά!- και στα τρόφιμα. Οπότε, κάθε φορά που πίνετε ένα χυμό μούρων ή άλλων σκουρόχρωμων φρούτων, κάθε φορά που τρώτε ένα εντυπωσιακό χρωματιστό παγωτό ή ένα λαχταριστό γλυκό, θυμηθείτε ότι τρώτε μαζί και οξύ από βρασμένο σκαθάρι.\nΖελατίνη: Ένα must για τα γλυκά! Που όμως, κρύβει πολλά… Και καθόλου ορεκτικά! Η ζελώδης ουσία που χρησιμοποιείται στο ζελέ και σε διάφορα φαγητά τα οποία περιέχουν ζελέ και ζελατίνη - όπως τα ζαχαρωτά - προέρχεται από κολλαγόνα που παρασκευάζονται από το δέρμα και τα κόκκαλα διαφόρων ζώων, αλλά και από μέρος του συνδετικού τους ιστού! Ποιος είπε ότι ο… μεζές και τα γλυκά δεν πάνε μαζί;\nΦωσφορικό οξύ: Χρησιμοποιείται για να δίνει μια ξινή γεύση σε διάφορα τρόφιμα και ποτά, συμπεριλαμβανομένων και των αναψυκτικών τύπου κόλα. Ενημερώνουμε, πάντως, ότιτο μεγαλύτερο μέρος από αυτά τα χημικά μαζικής παραγωγής δε χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα, αλλά σε λιπάσματα, ενώ ό,τι απομένει πηγαίνει για την… αφαίρεση της σκουριάς από διάφορους επιστήμονες –τόσο δυνατό είναι! Εάν, μάλιστα, θέλετε να μάθετε την πραγματική δύναμη αυτής της ουσίας, φτάνει να σκεφτείτε πως το φωσφορικό οξύ ήταν η κύρια αιτία δημιουργίας μιας καταβόθρας στις ΗΠΑ πριν από μερικά χρόνια!\nΠολυδιμεθυλοσιλοξάνη: Όλο αυτό! Ή εν συντομία PDMS. Η χαριτωμένη αυτή «λιχουδιά - γλωσσοδέτης» συναντάται σε πολλές επεξεργασμένες τροφές, όπως λόγου χάρη στις κοτομπουκιές. Χρησιμοποιείται ως μια ουσία αντιπηκτική, αλλά και ως γαλακτωματοποιητής (δηλαδή, δεσμεύει όλες τις ουσίες μαζί). Είναι μια χημική ουσία, η οποία συστήνεται σε θεραπείες για… τις ψείρες, ενώ υπάρχει μέσα στις ενυδατικές κρέμες, στα μαλακτικά και στα… λιπαντικά! Παλαιότερα, τη χρησιμοποιούσαν και στα εμφυτεύματα στήθους, μέχρι που σταμάτησε η εκεί χρήση της, επειδή υπήρχε η ανησυχία σχετικά με το κατά πόσον αυτό ήταν ασφαλές. Δεν υπάρχει πρόβλημα, όμως, όταν την τρώμε, έτσι μας λένε. Κανένα πρόβλημα! Βλέπετε εσείς να υπάρχει;\nΑλήθεια, γιατί μας ταΐζουν όλες αυτές τις αηδιαστικές «σπεσιαλιτέ»; Πού αποσκοπούν… αυτοί που δεν έχουν τις ίδιες διατροφικές συνήθειες με εμάς; Τι θέλουν να πετύχουν; Να μας μεταλλάξουν; Ναι, αλλά… γιατί; Το επαναλαμβάνω!\nΑκόμα και αν δεχθούμε πώς είναι άνθρωποι όπως κι εμείς, όλοι αυτοί που κινούν τα νήματα στον πλανήτη (και πάλι;) αυτή την περίοδο, άραγε, παραμένουν… άνθρωποι και μετά από την κατανάλωση τόσο… εκλεκτών εδεσμάτων;\nΚι εμείς; Τι θα γίνουμε σε λίγο, εμείς; Θα παραμείνουμε άνθρωποι; Αναρωτιέμαι.\nΚαι αν εμείς κινδυνεύουμε από αλλοίωση ως είδος, τότε αυτοί, οι άλλοι, που καταβροχθίζουν τέτοιες ουσίες τόσα χρόνια, τι είναι;… Μεταλλαγμένοι ήδη;\nΌχι, εγώ προσωπικά, δεν πιστεύω ότι αυτοί που πραγματικά κινούν τα νήματα είναι άνθρωποι, έστω και μεταλλαγμένοι! Ανήκουν σε άλλο είδος! Και ας κατηγορηθώ ως γραφική ή περιθωριακή! Ούτως ή άλλως, στο περιθώριο με έχουν αναγκάσει να ζω –τι θ’ αλλάξει, δηλαδή;\nΤο άρθρο γράφτηκε για την Αποκάλυψη\nΧρυσός και… κόπρανα!!! Τα εκλεκτά «εδέσματα» της ελίτ! Reviewed by Αρχαία Ελληνικά on Σεπτεμβρίου 15, 2014 Rating: 5\nΑνώνυμος 16 Σεπτεμβρίου 2014 - 1:13 μ.μ.\nntoreta αυτο το ζητημα με εχει απασχολησει και μενα και εχω καπου\nκατασταλαξει...κοντα σε σενα...\nη βασιλομητορ της αγγλιας ποσον αιωνων ειναι ?ο 43 προεδρος ηπα μημπως ζει ?....και τι τρωνε ΑΥΤΟΙ...\nΑνώνυμος 23 Σεπτεμβρίου 2014 - 2:20 π.μ.\nολα στη φορα με ονοματα.Πρεπει να πολεμισουμε τα ανθρωποιδει.


Δημήτρης Μάρδας Νέα Δημοκρατία Κορωνοϊός\nΠαρά το κύμα αντιδράσεων, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Μάρδας υπερασπίστηκε σήμερα την άποψη που διατύπωσε ότι πρέπει να υπολογίζονται και οι αυτοκτονίες λόγω lockdown στον αριθμό των νεκρών από τον κορωνοϊό!\n«Ήταν ξεκάθαρη η διατύπωσή μου, για να δούμε τα αποτελέσματα μιας πολιτικής, πρέπει να παίρνουμε υπόψη μας, όλες τις παραμέτρους», δήλωσε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης Status 107,7 ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ.\n«Πρόκειται για άποψη που δεν εξωραΐζει και χαλάει τη μαγιονέζα της πολιτικής, για αυτό ενοχλήθηκε η ΝΔ», δήλωσε ο Δημήτρης Μάρδας, «Αυτό έχει γίνει κατά την άποψή μου. Δεν είναι έτσι τα πράγματα όμως, υπάρχουν επιπτώσεις την επόμενη μέρα, που πρέπει να τις λάβουμε κατά νου.»\nΥπενθυμίζεται ότι σε ανάρτησή του στο Facebook ο κ. Μάρδας έγραψε μεταξύ άλλων: «Για να υπολογιστεί το συνολικό κόστος σε ζωές (ή άλλως η αποτελεσματικότητα των μέτρων της περιόδου) θα είναι σκόπιμο να προσμετρηθούν στα θύματα από τον Κορονοϊό και τα θύματα (αυτοκτονίες) της κρίσης του lockout της μορφής που επιλέχθηκε. Σημειώνουμε ότι οι αυτοκτονίες εκτινάχθηκαν κατά την περίοδο μετά το 2011 αγγίζοντας ή ξεπερνώντας τα 500 άτομα ανά έτος.»\nΗ πρόταση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση της ΝΔ, που ζήτησε από τον ΣΥΡΙΖΑ την καταδίκη της, αλλά και σάλο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.\nΟι νεκροί του κοροναϊού θα αυξάνονται από τον Σεπτεμβρίο, όχι από τον ίδιο τον ιό. Αλλά, από την πείνα που θα δημιουργήσει το κλείσιμο μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων. Ήθελα να γνώριζα, αν υπήρχε μελέτη αντίκτυπου για την οικονομία, επειδή μόνος (γιατί?) ο Μητσοτάκης, κατέβασε τα ρολά της χώρας. Θα μου πείτε, μόνος του και ο Γιωργάκης, τα είχε από πριν συμφωνήσει με τον Στρός Κάν, έφερε το Δ.Ν.Τ στην Ευρώπη και τα μνημόνια στη χώρα. Από που εντέλλονται τελικά οι ηγέτες μας?\nΔεν εχουν καταλαβει μερικοι ζαιοι οτι ο Τσιπρας τους, εγινε πρωθυπουργος απο συμπτωσεις που συμβαινουν ''μια φορα τα χιλια χρονια'' Νομιζουν με τα θεατρινιστικα τηλεοπτικα του καμωματα οτι το πετυχε! Ετσι και αυτοι θελουν πολιτικα να διασωθουν με 5λεπτα δημοσιοτητας λεγοντας'' ο,τι να 'ναι''! Το παπρακανε ομως ο Μάρδας με τις μ α ρ δ α κ ι ε ς τ ο υ !\nΑυτός δεν έστειλε λεφτά στην Αγγλία μια μέρα πριν ο τότε σύντροφός του ο Βαρουφάκης κλείσει τις τράπεζες και επιβληθούν capital controls ; Αυτός δεν μας έλεγε ότι περιμένει τους Σύριους επενδυτές να φέρουν λεφτά στην Ελλάδα ; Τι περιμένετε να πεί σήμερα ; Πάλι μαλακίες ως συνήθως.\nεμ δεν σε καμησαν όταν\nήσουν μικρός, τώρα ξέφυγες και λες σαχλαμαρδες\nΔύο φορές βλάκας , πάντα βλάκας !!!\nαραμπαδες με καρουλια βασανα που χει η αγαπη\nΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΝΑ ΛΕΕΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ? ΜΑΛΛΟΝ ΤΙΣ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΛΙΓΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ...\nΟ έξυπνος παραδέχεται, ο πονηρός δικαιολογείται και ο ηλίθιος επιμένει. Μεντεψτε σε ποια κατηγορία ανήκετε...\nΕπιμένω ότι πρέπει να βρεθεί ένας σεναριογράφος να καταγράψει όλα τα «διαμάντια» που εκσφενδονίζουν οι ψεκασμένοι των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και να ετοιμάσει την κωμωδία του αιώνα. Θα διασκεδάσουμε αφάνταστα, ιδιαίτερα τώρα που το έχουμε τόση ανάγκη. Ας είναι στο Δελφινάριο.


Η Κιβωτός του Νώε H ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ Η ΛΙΣΤΑ ΜΟΥ: Η Κιβωτός του Νώε\nΓια μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται η στενή σχέση της Επιστήμης με την Επιστημονική Φαντασία. Οι συγγραφείς της Ε.Φ, λαμβάνοντας υπ’ όψη την διαθέσιμη τεχνολογική εξέλιξη, χρησιμοποιούν τη δύναμη της φαντασίας για να δώσουν λύσεις σε ακανθώδη προβλήματα.\nΠροτείνουν σενάρια που δεν περιλαμβάνουν λεπτομέρειες (όπως πχ εργαστηριακό εξοπλισμό), και για αυτό θα μπορούσαν να θεωρηθούν και ως ονειροπολήσεις. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις τέτοια σενάρια μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές επιστημονικές ανακαλύψεις και πρακτικές. Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε τι εννοώ.


Πάμε Σαββατοκύριακο! – Citizen\nΛίγο η γκρίνια για την απουσία του Σαββάτου από το πρόγραμμα, λίγο τα άλλα καλλιτεχνικά σχέδια της Ενδορφίνης, δεν χρειαζόμασταν περισσότερο για να αλλάξουμε τις μέρες των παραστάσεων. Στο εξής το «Και δεν έχει ξημερώσει ακόμα» θα παίζεται μόνο Σάββατο (21.00) και Κυριακή (19.00). Εννοείται ότι η κράτηση είναι πλέον μία σοφή επιλογή.\nPrevious Article H γάτα στην τουαλέτα\nNext Article Θεά με τα γουνάκια


2/12/18: 5ος Λαικός Αγώνας Δρόμου σε ανώμαλο έδαφος - runningpress.gr\nHome/Mountain Running/Πρόγραμμα αγώνων Mountain Running/2/12/18: 5ος Λαικός Αγώνας Δρόμου σε ανώμαλο έδαφος\n2/12/18: 5ος Λαικός Αγώνας Δρόμου σε ανώμαλο έδαφος\nΗ συμμετοχή στους αγώνες είναι δωρεάν. ΟΙ αγώνες θα χρονομετρηθούν ηλεκτρονικά.\n5ος ΛΑΪΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΣΕ ΑΝΩΜΑΛΟ ΕΔΑΦΟΣ\nΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018 & ΩΡΑ 9.30 π.μ.\nΗ Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής – Τμήμα Αθλητισμού του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας\nΤον 5ο ΛΑΪΚΟ ΑΓΩΝΑ ΔΡΟΜΟΥ ΣΕ ΑΝΩΜΑΛΟ ΕΔΑΦΟΣ\n(Λεωφ. Δεκελείας -152 & Ατταλείας -Νέα Φιλαδέλφεια)\n► ΩΡΑ: 9:30 -ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ 1.000 m.\n(για μαθητές και μαθήτριες Δημοτικών Σχολείων, Γυμνασίων & Λυκείων)\nΑ) 9 – 10 ετών (γεν. 2009 – 2008), Β) 11 – 12 ετών (γεν. 2007 – 2006),\nΓ) 13 – 14 ετών (γεν. 2005 – 2004), Δ) 15 -16 ετών (γεν. 2003 – 2002),\nΕ) 17 – 18 ετών (γεν. 2001 – 2000) για αγόρια και κορίτσια (χωριστά).\n► ΩΡΑ: 9:45 ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ 5.000 m (χρονικό όριο 45 min).\nΒ) Γυναίκες: 1) έτη γένν: 1999-2000 (18 -19) 2) έτη γένν: 1989-1998 (20-29) 3) έτη γένν: 1979-1988 (30-39) 4) έτη γένν: 1969-1978 (40-49) 5) έτη γένν: 1959-1968 (50-59) 6) έτη γένν: 1958 & πίσω (60 & άνω).\n► ΩΡΑ: 10:30 ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ 10.000 m (χρονικό όριο 80 min).\nΑφετηρία και τερματισμός ορίζεται το Παγκόσμιο Πολιτιστικό Ιδρυμα Ελληνισμού της Διασποράς «Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ» επί της οδού Ατταλείας –Ν. Φιλαδέλφεια.\nΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ :\nΗ συμμετοχή στους αγώνες είναι ΔΩΡΕΑΝ. ΟΙ αγώνες θα χρονομετρηθούν ηλεκτρονικά.\nΟι δηλώσεις συμμετοχής θα γίνουν ΜΟΝΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ στην ηλεκτρονική φόρμα συμμετοχής πατώντας ΕΔΩ μέχρι και τη Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2018.\nΤο Σάββατο 1/12/2018 από 10:00 π,μ έως 13:00 μ.μ. οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι στον χώρο Δημαρχείου (ισόγειο) επί της οδού Δεκελείας 97 για να παραλάβουν τον αριθμό συμμετοχής.\nΕμφιαλωμένο νερό, για τον αγώνα θα προσφέρεται σε δύο ενδιάμεσους σταθμούς και στον τερματισμό. Ο ιματισμός των δρομέων θα φυλάσσεται σε ειδικό χώρο πλησίον της εκκίνησης και του τερματισμού. Θα υπάρχει ένας ενδιάμεσος σταθμός ελέγχου και εγκυρότητας της συμμετοχής εκάστου δρομέα.\nΓια πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στην Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής, Τμήμα Αθλητισμού Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας– Ν. Χαλκηδόνας (Ραιδεστού -21 Ν. Χαλκηδόνα Τηλ: 213-2026331-332-310-2102532047 και ώρες 9:00–14:30) και στην ιστοσελίδα www.dimosfx.gr\nΌλοι οι συμμετέχοντες υποχρεούνται να βρίσκονται στην αφετηρία (Π.Π.Ι.Ε.Δ. επί της οδού Ατταλείας -Ν. Φιλαδέλφεια) ΜΙΑ ΩΡΑ πριν την διεξαγωγή του αγωνίσματός τους.\n1.Σε όλους -ες τους συμμετέχοντες-ουσες θα απονεμηθεί αναμνηστικό δίπλωμα.\nΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΑΒΕΥΘΕΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΑΓΩΝΙΣΜΑ.\nΓια τα ανήλικα παιδιά την ευθύνη φέρουν οι γονείς τους.\n5ος Λαικός Αγώνας Δρόμου\nΑύριο τα Διογένεια 2018\nΤο Run Greece τερματίζει στη Ρόδο! Δείτε Live τα αποτελέσματα


«Έσπασε» το φράγμα των 86.000 μελών η σελίδα των «Αγανακτισμένων.\nΗ σελίδα των «αγανακτισμένων» στο facebook συνεχώς αυξάνεται και αυτό δείχνει πως η συσπείρωση που υπάρχει για αλλαγή του πολιτικού σκηνικού είναι τεράστια.\nΑναρτήθηκε από v. x. στις Σάββατο, Μαΐου 28, 2011\nΠάτρα: Συνελήφθη παρά το δάγκωμα…\nΜια 16χρονη επιχείρησε να κλέψει εργαστήριο παραγωγής σφολιάτας στην οδό Ευήνου στην Πάτρα...\nΣυγκλονίζει η μάνα του Νίκου Σεργιανόπουλου\nΌσοι την ρωτούν για την υγεία της, απαντάει σαν να μοιρολογεί.\n«Πώς να είμαι καλά παιδί μου; Δεν με αφήνουν ήσυχοι κάποιοι για να πεθάνω. Τι θέλουν και αναμοχλεύουν παλαιές ιστορίες;\nΠαρεα δεκα γυναικων, βιασε ανηλικο\nΈνας 17χρονος από την Παπούα της Νέας Γουινέας έπεσε θύμα βιασμού από 10 λυσσασμένες γυναίκες, οι οποίες του επιτέθηκαν και τον\nβίασαν όλες μαζί, απειλώντας τον με κουζινομάχαιρα\nΦανατικοι επιτεθηκαν σε πορεια ομοφυλοφιλων στη Μοσχα\nΣυγκρούσεις και επεισόδια βίας σημειώθηκαν σήμερα κατά τη διάρκεια πορείας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων\n«Πιάστηκε» 40χρονος φυγόποινος στο Κερατσίνι\nΚατηγορείται για... το μισό ποινικό κώδικα!\nΒγάζει το Κιλοτάκι της!!!!!\nBig Brother Βραζιλίας\nΈμεινε το αεροπλάνο και έσπρωξαν!\nΣτην Κίνα 69 επιβάτες που αποφάσισαν να πετάξουν με φθηνή αεροπορική εταιρεία το πλήρωσαν ακριβά, αφού χρειάστηκε να σπρώξουν το αεροπλάνο τους, τύπου CRJ7…\nΤραγική κατάληξη 80χρονης γυναίκας\nΤραγικό θάνατο βρήκε στις 3.30 μετά το μεσημέρι του Σαββάτου 80χρονη γυναίκα, όταν εκδηλώθηκε πυρκαγιά στη μονοκατοικία που διέμενε,\nΆγριος καβγάς ξέσπασε μεταξύ αλλοδαπών στο Φαληράκι.\nΣτους Αστυνομικούς του Τμήματος Αρχαγγέλου καταγγέλθηκε από 32χρονο αλλοδαπό υπήκοο Συρίας κάτοικο Φαληρακίου...\nΑναρτήθηκε από crimesnews στις Σάββατο, Μαΐου 28, 2011\nΔείτε βίντεο με τα αποκαλυπτικά στιγμιότυπα Real Housewives of Athens\nΟμπάμα, Στρος Καν – Μια εικόνα χίλιες λέξεις\nΣτη φωτογραφία ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται, από τη γλώσσα του σώματος, να…\nΈκλεψαν 98 κάδους αποβλήτων\nΣτα Άνω Λιόσια, από Αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., συνελήφθησαν δύο άτομα, ηλικίας 43 και 27 ετών, κατηγορούμενοι για «Διακεκριμένες κλοπές κατά συναυτουργία», ενώ αναζητούνται τρείς επιπλέον συνεργοί τους.\nAστυνομικοί έμαθαν Αραβικά\nΡήμαξε 27 αυτοκίνητα\nΣτην Αγία Παρασκευή, από Αστυνομικούς της Άμεσης Δράσης, συνελήφθη 22χρονος αλλοδαπός, υπήκοος Γεωργίας, ο οποίος λίγο πριν την σύλληψή του, αποπειράθηκε να διαρρήξει Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο.\nEκριζώθηκαν 235 δενδρύλλια στο Στρυμονοχώρι\nΑστυνομικοί του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Ανατολικής Θεσσαλονίκης, αξιοποιώντας σχετικές πληροφορίες και έπειτα από αιφνιδιαστική αστυνομική έρευνα, προχώρησαν στη σύλληψη 34χρονου Έλληνα.\nΚαι πολύ γέλιο...!\nΞυλοκόπησε τη γυναίκα του γιατί δεν του.. μαγείρεψε!\nΑναστάτωση μας προκαλεί μια είδηση που μας έρχεται από την Βρετανία\nΕπ! Τι κάνεις εκεί;\nΧούφτω' στην, χούφτω' στην...\nΑυτό θα πει παθιασμένος έρωτας! Ούτε που τον ένοιαξε ότι ήταν σε δημόσιο χώρο, όταν αποφάσισε να χουφτώσει την αγαπημένη του. Ο ηθοποιός του «Doctor Who», Matt Smith, δεν μπορούσε να συγκρατήσει τις ορμές του, όταν είδε...\nΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟ...τα οπίσθια της Daisy Lowe, οπότε είπε να τους βάλει ένα χεράκι!\nΚαι παντρεμένοι και... Αγανακτισμένοι!\nΈκανε το στόμα του... τασάκι! - Video\nΜπορεί πλέον στα πάρκα της Νέας Υόρκης να έχει απαγορευτεί το κάπνισμα ωστόσο πρόσφατα ένας Νεοϋορκέζος μουσικός έκανε παγκόσμιο ρεκόρ «καπνίζοντας» 70 τσιγάρα σε 60 δευτερόλεπτα!\nΟ 55χρονος Ρίτσι Μάτζικ έκανε το συγκεκριμένο ρεκόρ στις 19 Μαΐου μέσα σε ένα λεπτό.\n“Είναι αηδία. Η γλώσσα μου είναι ναρκωμένη και η άκρη της με σκοτώνει. Αισθάνομαι σαν να έχει απολεπιστεί η γλώσσα μου”, παραδέχτηκε ο Μάτζικ.\nΤον δολοφόνησαν οι Ταλιμπάν επειδή ήθελε να μάθει στα κορίτσια γράμματα\nΆλλα ήθη και άλλες αξίες έχουν οι κάτοικοι των χωρών της Κεντρικής Ασίας αφού όπως αναφέρει δημοσίευμα του πρακτορείου Reuters ένας διευθυντής σχολείου στο Αφγανιστάν σκοτώθηκε από τους Ταλιμπάν διότι… έκανε μάθημα σε κορίτσια!\nAlmyrosinfo.gr: Κλοπές στην Αμαλιάπολη\nΟ άνθρωπος με τα 2 στόματα! (Βίντεο)\nΈπνιξαν με σχοινί Πακιστανό\nΣε αγροτική περιοχή της Γενισέας Ξάνθης, βρέθηκε πτώμα Πακιστανού. Όπως προέκυψε από την έρευνα, οι άγνωστοι δράστες τον στραγγάλισαν με σχοινί σε άγνωστο σημείο και μετά τον μετέφεραν στο σημείο που βρέθηκε.\nΤον έπιασε ο ιδιοκτήτης αλλά ...\nΣτη Θέρμη Θεσ/νίκης και στην οδό Οδυσσέως Ανδρούτσου, άγνωστος δράστης έσπασε το τζάμι οχήματος, το οποίο ήταν σταθμευμένο σε πυλωτή και αφαίρεσε χρηματικό ποσό.\nΟι Μαροκινοί έκλεβαν χάλκινους αγωγούς\nΠιάστηκαν από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Χανίων, δύο (2) αλλοδαποί υπήκοοι Μαρόκου, ηλικίας 22 και 23 ετών, οι οποίοι κατηγορούνται για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, ληστεία, διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπών και διακεκριμένες περιπτώσεις φθοράς.\nΑναρτήθηκε από v. x. στις Παρασκευή, Μαΐου 27, 2011\nΓεωργιανός με αδυναμία στα χρυσαφικά\nΦωτο από τα κλεμμένα της Χαλκίδας\nΣυνελήφθη στην περιοχή «Έξω Παναγίτσα» Χαλκίδας, από Αστυνομικούς του Τμήματος Ασφαλείας Χαλκίδας, ένας 35χρονος αλλοδαπός, υπήκοος Γεωργίας, για διάπραξη ληστείας και για διακεκριμένες κλοπές.\nΕξιχνίαση σε χρόνο μηδέν\nΑίσιο τέλος είχε η υπόθεση κλοπής αρχαίων αντικειμένων από τον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας, που σημειώθηκε στα μέσα Απριλίου, από δυο Αθίγγανους δράστες.\nΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ...\nΟΥΤΕ ΛΕΞΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΡΡΕΥΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ...\nΔιάφορες αρλούμπες γράφονται δεξιά και αριστερά σχετικά με όλα όσα ειπώθηκαν ή λέγονται τώρα στο Προεδρικό Μέγαρο.\nΔΕΙΤΕ: Διέλυσαν συγκέντρωση στη Βαρκελώνη ενόψει Champions League\nΣαράντα τρεις ελαφρά τραυματίες είναι ο απολογισμός επιχείρησης της αστυνομίας για τη διάλυση διαδήλωσης στην Πλατεία της Καταλωνίας στη Βαρκελώνη.\nΑναρτήθηκε από crimesnews στις Παρασκευή, Μαΐου 27, 2011\nΜου δίνεις λίγο το μπουζόκλειδο .....\nΤι ειναι αυτο στο παραθυρο ???\nΠάτρα: Η σύλληψη των λαθρομεταναστών αποκάλυψε οικογενειακό δράμα\nΟλόκληρη επιχείρηση είχε στήσει μια οικογένεια Αφγανών μεταναστών σε Ελλάδα και Γερμανία, ώστε μια μητέρα να ξαναβρεί το μόλις δυόμιση ετών παιδί της...\nΠαιδάκι τρυπήθηκε από σύριγγα τοξικομανών σε σχολείο!\nΏρες αγωνίας ζει μια ολόκληρη οικογένεια στη Ρόδο\nΑπατεώνες οι πράκτορες\nΣχηματίστηκε δικογραφία από αστυνομικούς του Τμήματος Οικονομικών Εγκλημάτων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, σε βάρος δύο υπευθύνων τουριστικού γραφείου, ηλικίας 54 και 42 ετών, ...\nΈτσι τεμάχισαν τον Πακιστανό\nΤεμάχισαν 42χρονο Πακιστανό και πέταξαν το κεφάλι και τα πόδια του σε κάδο απορριμάτων. Το υπόλοιπο σώμα προσπάθησαν να το κάψουν μέσα στο υπόγειο διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους.\nΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Έκανε το σχοινί κουπί\nΙδού και η απόδειξη: Το σχοινί-κουπί έγινε σωρός\nΙρακινός δουλέμπορος στον Έβρο προσπάθησε με σχοινί 300 μέτρων, να ενώσει τις δυο όχθες, για να τραβούν -αντί κουπιών- οι λαθρομετανάστες και να διασχίσουν με πλαστική βάρκα το ποτάμι.\nΜεγάλη πυρκαγιά καίει την Ίμπιζα\nΕκκενώθηκαν 80 κατοικίες\nΤη μεγαλύτερη δασική πυρκαγιά στην ιστορία της\nΣοβαρός τραυματισμός στρατιώτη στη Θεσσαλονίκη\nΣε κρίσιμη κατάσταση στο 424 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης...\nX-TV ΠΛΟΙΟ ΜΕ ΛΑΘΡΑΙΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΣΤΑ ΜΟΥΔΑΝΙΑ 26-5-11\nΑπίστευτο χάος στην Κηφισίας! - Κλειστή η κάθοδος από συνδικαλιστές του ΟΤΕ (update)\nΚλειστή είναι από τις 09.10 το πρωί η κάθοδος της Κηφισίας από το ύψος του ΟΤΕ, λίγο πιο πάνω από το δαχτυλίδι.\nΠολλοί οδηγοί είναι καθηλωμένοι έως και 45 λεπτά στο ίδιο σημείο!\nΔείτε εξευτελιστικό βίντεο αστυνομικού που αναγκάζει κοπέλα να του χορέψει γυμνή!\nΣοκ προκαλεί το βίντεο που απεικονίζει 15 αστυνομικούς\nΈσπειρε πανικό στην δίκη\nMεγαλοδικηγόρος των Αθηνών όπως μαθαίνει το Crimes on air –γνωστός από την υπόθεση Άλεξ στη Βέροια- είναι να μη πατήσει το πόδι του εκτός Αθηνών και γίνεται ... κόλαση.\nΣκότωσε τον συγχωριανό του στην Καρδίτσα και αυτοπυροβολήθηκε\nΣοκ έχει προκαλέσει στην τοπική κοινωνία του Ασημοχωρίου Καρδίτσας, η δολοφονία ενός 74χρονου άνδρα με δράστη έναν 81χρονο συγχωριανό του.\nΠορνοσταρ αποκαλύπτει ερωτικό τρίγωνο με τον Στρος-Καν\nΜία Ιταλίδα πορνοστάρ ισχυρίζεται ότι συμμετείχε σε ερωτικό τρίγωνο με τον πρώην, πλέον, διευθυντή του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν. Τον συνάντησε σε ένα μπαρ με...\nΒόλτα με μηχανή μέσα στο "Καμπ Νόου"\nΠεριμένουν το θάνατο των παιδιών τους\nΟ Craig και η Adele Lake στις 10 Μαΐου έχασαν την 3 ετών κόρη τους. Η Angel έπασχε από ένα σπάνιο σύνδρομο (Leigh's syndrome), το οποίο οι γιατροί διέγνωσαν όταν ήταν μερικών μηνών μωρό.\nΑναρτήθηκε από crimesnews στις Πέμπτη, Μαΐου 26, 2011\nΒρήκαν την άκρη\nΕξιχνιάστηκε από αστυνομικούς του Τμήματος Εγκλημάτων κατά Ιδιοκτησίας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, ένοπλη ληστεία με πυροβολισμό, η οποία σημειώθηκε στην περιοχή του Ωραιοκάστρου και είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό ενός 24χρονου εμπορικού αντιπροσώπου .\nΈπιασαν τους αρχαιοκάπηλους\nΣυνελήφθησαν δυο Αθίγγανοι οι οποίοι κατείχαν αρχαία αντικείμενα που είχαν κλαπεί στις 15 Απριλίου από τον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας [οικία Τραύλου]. Οι δράστες είχαν αφαιρέσει περίπου εξήντα πύλινα αγγεία μεγάλης αξίας.\nΞύλο την ώρα που μιλούσε ο Λοβέρδος\nΤα πλούτη και τα κάλλη της\nΠτώμα κατασπαραγμένο στις όχθες της λίμνης Κορώνειας.\nΠτώμα άγνωστου άνδρα -κατασπαραγμένο από σαρκοφάγα ζώα και σε κατάσταση προχωρημένης σήψης- βρέθηκε στις όχθες της λίμνης Κορώνειας.\nΦωτογραφίες ντοκουμέντο από την δολοφονία Καντάρη\nΦωτογραφικό υλικό, που προκύπτει από την ανάλυση και επεξεργασία των βίντεο, που κατέγραψαν την εν ψυχρώ δολοφονία του 44χρονου Μανώλη Καντάρη, στις 10 Μαΐου, από τρεις αλλοδαπούς, δόθηκαν στη δημοσιότητα την Πέμπτη (26/05).\nΤα ημερολόγια του πιλότου Ηλιάκη\nΟι Τούρκοι εκείνη την ημέρα προσπαθούσαν να εντοπίσουν και να φωτογραφίσουν τις θέσεις των συστημάτων S-300\nΑναρτήθηκε από v. x. στις Πέμπτη, Μαΐου 26, 2011\nΔουλέμποροι με κλεμμένα ΙΧ οι Μαροκινοί\nΣυνελήφθησαν κατά τις πρώτες ώρες στο ύψος των διοδίων της Τραγάνας (131 χ/θ της ΠΑΘΕ), από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών Αττικής σε συνεργασία με Αστυνομικούς του Τ.Α Λαμίας και του Α΄ Τ.Τ. Αυτοκινητοδρόμων Φθιώτιδας ...\n14 κιλά χασίς στην Ελευσίνα\nΤρεις συλλήψεις έγιναν για τα ναρκωτικά της φωτογραφίας\nΣτην Ελευσίνα Αττικής, από Αστυνομικούς της Υποδ-νση Δίωξης Ναρκωτικών, συνελήφθησαν δύο Έλληνες, ηλικίας 25 και 27 ετών και ένας Αλβανός, ηλικίας 21 ετών, για κατοχή και διακίνηση ποσοτήτων ακατέργαστης κάνναβης.\nTo γλειφιτζούρι της Angelina\nΒγήκε βόλτα με τον Brad Pitt και έγινε και πάλι παιδί! Δείτε την Angelina Jolie να κυκλοφορεί στους δρόμους με τον Brad Pitt αγκαλιά και στο χέρι το... γλειφιτζούρι!\nΈριξαν φωτοβολίδα στο γκαράζ του πλοίου\nΑυτά που συνέβησαν στο λιμάνι του Ηρακλείου δεν έχουν προηγούμενο .\nΈνταση με ρίψη δακρυγόνου στο candia maris όπου αυτή την ώρα ο Ανδρέας Λοβέρδος παρουσίαζει το Χάρτη Υγείας της Κρήτης\nΈνταση με ρίψη δακρυγόνου πριν από λίγο στη δυτική πύλη στους συγκεντρωμένους γιατρούς και νοσηλευτές, στο candia maris\nΔολοφονήθηκε 15χρονος μαθητευόμενος της Μπαρτσελόνα\nΣοκ στην Αργεντινή, με τη δολοφονια 15χρονου ποδοσφαιριστή των ακαδημιών της Σαν Λορέντσο, ο οποίος έχει περάσει ως εκπαιδευόμενος και από την Μπαρτσελόνα.\nΈμπορος ναρκωτικών για κλάματα. Πήρε κατά λάθος την αστυνομία ενώ μιλούσε για συναλλαγή ναρκωτικών!\nΑν ξεχάσετε να κλειδώσετε το κινητό σας μπορεί να την "πατήσετε"


O συγγραφή είναι μια από τις ανθρώπινες δραστηριότητες που κινητοποιούνται από την έλλειψη , από την απώλεια, από την απουσία. Δεν θα γράφαμε αν δεν υποφέραμε απο τα πένθη μας για την απώλεια. Όπως και δεν θα ζωγραφίζαμε, δεν θα σμιλεύαμε την πέτρα και το μάρμαρο.\nΑπώλεια χρόνου, απώλεια αγαπημένων οικείων προσώπων, απώλεια πατρίδας, υγείας. Ο άνθρωπος μπαίνει στο πένθος για την απώλεια, από την αρχή της ζωής του. Από την στιγμή που μετά από εννέα μήνες που ζει και μεγαλώνει στη μήτρα της μητέρας του , ξαφνικά μέσα σε μια στιγμή πρέπει να χάσει τη γαλήνη, τον ενδομήτριο παράδεισο, το ‘’είμαι εδώ εγώ για σένα μωρό μου και τίποτα και κανείς δεν μπορεί να σε βλάψει ‘’ και να βγει έξω από την μήτρα , στο μέχρι τότε ανίκειο και ξένο κόσμο.\nKαι όπως με τη μήτρα αργότερα στη ζωή μας, θα μπορούμε να επαναλάβουμε την σφοδρότητα της ματαίωσης, της απώλειας χάνοντας μια πατρίδα, χάνοντας έναν αγαπημένο τόπο σπουδών , χάνοντας έναν άνθρωπο, χάνοντας μια συνθήκη υγείας, ειρήνης, εργασίας, μέχρι την τελική απώλεια της ίδιας της ζωής μας.\nΤρία βασικά πένθη έχει ο άνθρωπος. Το πένθος της θνητότητας του. Ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα της φύσης που κάθε μέρα ξέρει πως είναι θνητός, κάποια στιγμή θα πεθάνει. Το πένθος που του φέρνει η συνειδητοποίηση πως δεν είναι παντοδύναμος.Πως υπάρχουν πολλά στη ζωή που δεν μπορεί να τα κερδίσει όσο κι αν αγωνιστεί. Το πένθος της διαφορετικότητας του. Πολύ θα θέλαμε να είναι όλοι ίδιοι με μας. Όμως δεν είναι . Ο καθένας είναι διαφορετικός . Στο μητρικό όμως τόπο είμαστε αθάνατοι, παντοδύναμοι και μοναδικοί. Γι΄αυτό και η απώλεια του μητρικού τόπου είναι η μέγιστη απώλεια.\nΑποτελεί η απώλεια ένα τραύμα; Ένα ψυχικό τραύμα; Κάθε βίαιη αλλαγή στην ζωή μας αναζωπυρώνει ασυνείδητα την νοσταλγία της πρώτης πρώτης απώλειας που είναι ο εξωρισμός μας από τον μητρικό τόπο. Ο κόσμος μεταμορφώνεται για κάποιο διάστημε σε ένα κόσμο άγνωστο, ξένο και επικύνδινο. Αρχίζουμε τότε να νοσταλγούμε αυτό που χάσαμε. Και όπως η ίδια λέξη νοσταγία προστάζει από τα συνθετικά της νόστος-άλγος ( πόνος) αρχίζουμε να πονάμε ψυχικά.\nΤα διηγήματα μου περιγράφουν απώλειες. Όχι μόνο σ΄αυτή τη τελευταία συλλογή αλλά και στο Τράνζιτ και στην νουβέλλα Ιώδιο. Η απώλεια πάντα με κινητοποιούσε. Με έκανε να μπορώ να γράψω όσα δεν θα μπορούσα αν δεν ήταν ορατές γύρω μου και μέσα μου οι ματαιώσεις και οι απουσίες. . Η νοσταλγία, η ένταση που τα συναισθήματα φέρνουν είναι μια συνθήκη που σε πλουτίζει , σε κάνει δημιουργικό. Η τέχνη σε κάθε της μορφή είναι μια υγιειής αντίδραση στα πένθη.\nΠράγματα που δυστυχώς αγνοούμε αφού δεν μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα μας ,τα αγνούμε και άρα δεν μαθαίνουμε απ΄αυτά. Αντίθετα από μικρά παιδιά, μας μαθαίνουμε να δαμάζουμε τα συναισθήματα, να τα θάβουμε,να τα κρύβουμε κάτω από το χαλάκι, να σιωπούμε. Μετατρεπόμαστε τότε σε σιωπηλούς μάρτυρες ενός δράματος που μας αφορά και μας συμπεριλαμβάνει. Όμως δαμάζονται τα κύματα; Δεν δαμάζονται. Μόνο να μάθεις να ταξιδεύεις με τα κύματα μπορείς , όχι όμως να τα δαμάσεις. Αν προσπαθήσεις να τα δαμάσεις και μάταιο θα αποδειχθεί και ανθυιγεινό.\nΗ συγγραφή είναι για μένα τρόπος απελευθέρωσης. Ένας τρόπος να ενωθώ με όλους τους άλλους ανθρώπους που και αυτοί όπως κι εγώ πενθούν τις δικές τους απώλειες, τις δικές τους μαατιώσεις, ελλείψεις. Μέσα από την λογοτεχνία, τη ποίηση, δεν μένει κανείς μόνος του σ΄αυτή την ιστορία. Μια πανανθρώπινη πατρίδα όπου το πένθος του ενός ενώνεται με το πένθος του άλλου έτσι που να διευκολυνθεί η επεξεργασία του και να επιτευχθεί η διαχείρηση του.\nΗ ποίηση , η πεζογραφία όπως έλεγε και ο Paul Celan είναι πάνω απ΄ολα μια υπόθεση κοινωνική.\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 12:52 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΓυρνώντας χθες βράδυ στο σπίτι, είδα μια παρέα απο δεκαπεντάχρονα παιδιά αγόρια και κορίτσια. Περπατούσαν και είχαν πιάσει σχεδόν όλο το δρόμο απ΄άκρη σ΄άκρη. Δεν ξέρω που πήγαιναν. Μάλλον ούτε κι αυτά ήξεραν ακριβώς που πήγαιναν. Ίσως στην παραλία να ξαπλώσουν. Να βλέπουν τ΄άστρα και να τα μετρούν. Μιλούσαν δυνατά άλλοτε συμφωνούσαν και άλλοτε διαφωνούσαν και γέλαγαν και ξεκαρδίζονταν. Τα μαλλιά του ανέμιζαν ελεύθερα στον αέρα, τα χέρια του κουνιόντουσαν δεξιά κι αριστερά σαν να ήταν πολλοί μαέστροι μαζί και σήκωναν αόρατες μπαγκέτες διευθύνοντας μια ιδιότυπη συμφωνική ορχήστρα. Όταν διασταυρωθήκαμε, έκαναν ένα ευγενικό άνοιγμα για να περάσω ανάμεσα τους. Γύρισα και τους κοίταξα. Χαμογελούσα ασυναίσθητα , λουσμένη σε όλη αυτή τη χαρούμενη φλυαρία τους.\nΓια μένα αυτός είναι ο Αύγουστος. Παιδιά με χέραρια ελεύθερα να γελούν, να φλυαρούν. Παιδιά ερωτευμένα με την ζωή, με βλέμματα ελεύθερα. Παιδιά μακριά από τάμπλετ και πισιά. Παιδιά σαν την ανατολή του ήλιου.\nΦωτογραφία από το λιμάνι των Καραδμύλων\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 12:16 μ.μ. 2 σχόλια:\nΤην προηγούμενη μέρα ίσως να είχε ποτίσει τα λουλούδια και τους βασιλικούς της. Ίσως να περίμενε τα εγγόνια της να επιστρέψουν από τη θάλασσα για να φάνε το μεσημεριανό. 'Ισως τα μαύρα τα φορούσε γιατί πρόσφατα είχε χάσει κάποιον δικό της από κάτι ανίατο ή ξαφνικό και ακόμα δεν ήθελε να τα βγάλει, αναζητώντας να βρει την παρουσία , μέσα στην απουσία. Ίσως ποτέ να μην θελήσει να τα βγάλει. Οι άνθρωποι είχαν εδώ και καιρό αρχίσει να αραιώνουν στην ζωή της. Τα παιδιά μεγάλωσαν και έφυγαν το καθένα για όπου έπρεπε. Οι συνομίληκοι της είχαν αρχίσει να φεύγουν λίγο λίγο κι αυτοί. Ο κόσμος της γινόταν όλο και πιο μικρός. Το σπίτι όμως ήταν εκεί. Ίδιο ήταν το σπίτι. Ίδιο αλλά της φαινόταν πιο μεγάλο. Σαν οι δυο τοίχοι του να είχαν μεγαλώσει στην φαντασία της, για να χωρούν τα παιδιά που μπαινόβγαιναν άλλοτε σαν επισκέπτες και άλλοτε σαν ένοικοι, για να της αφήσουν τα εγγόνια της για τις καλικαιρινές βδομάδες Το είχε αποφασίσει. Θα ζούσε αυτά τα μικρά , τ' απλά που γέμιζαν όμως την ζωή της ελπίδα. Μέσα σ΄ένα κόσμο που γινόταν κάθε μέρα όλο και περισσότερο διαφορετικός απ΄αυτόν που ήξερε.\nΘα της πουν πως θα πάρει λίγο χρόνο και θα γίνει ξανά. Όμως θα δυσκολευτεί να το πιστέψει. Καίγονται άραγε οι αναμνήσεις ; Καίγεται η ελπίδα;\nΒάστα καρδιά μου.\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 4:34 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣύννεφα καταιγίδας μαζεύονταν στον ορίζοντα όταν ο πατέρας της μπήκε στο συνεργείο. Ένα συνεργείο επισκευής βαρέων οχημάτων, απ΄αυτά που επισκευάζουν τις ζημιές στα λεωφορεία, στις μπουλντόζες, στα σκαπτικά μηχανήματα ακόμα και στα στρατιωτικά. Της το είχε δώσει ο πατέρας της. Όλα ίσα τους τα είχε μοιράσει ανάμεσα σ΄αυτή και στον αδερφό της. Το συνεργείο η Κάλια, το σπίτι στο Λουτράκι ο Αργύρης. Το χωράφι στην Αιδηψό η Κάλια, την αποθήκη στην Καλλιθέα ο Αργύρης. Δίκαιη μοιρασιά. Για να μην έχουν να λένε πως αδίκησε κανέναν από τους δυο. Σκληρή δουλειά για κορίτσι, αλλά η Κάλια είχε τιμήσει την επιλογή του πατέρα της. Με σειρά μπήκε στους Μηχανολόγους Μηχανικούς στο ΕΜΠ. Το συνεργείο το αγαπούσε, την δουλειά της την έτρεχε με μεράκι. Είχαν να το λένε οι οδηγοί. Πάνω στην δουλειά της ήταν η Κάλια. Έβγαζε τα προς το ζην και μάζευε και κάτι στην άκρη για τα παιδιά. Μόνο που κουραζόταν. Δεν είναι λίγο πράγμα να είσαι μητέρα, εργαζόμενη και νοικοκυρά. Έφευγαν οι ώρες της μέρας και δεν τις ένιωθε.\nΚανένας άλλος δεν ήταν εκείνη την ώρα στο συνεργείο. Τα ήξερε αυτά ο πατέρας της και πρόσεχε. Ιδιαίτερα όταν είχε κάτι να της ζητήσει. Κάτι απ΄αυτά τα δύσκολα που θα την αναστάτωναν και μπορεί να της έφερναν σκέψεις και να του αρνιόταν. Ενώ εκείνος ήθελε μόνο να έχει δίκαιη την μοιρασιά, και όλα ίσα και τακτοποιημένα. Κανείς να μην μείνει μετέωρος και μόνος και δυσκολευτεί. Η Κάλια το έπιασε στον αέρα όταν τον είδε να μπαίνει. Για μια στιγμή σκέφτηκε να κάνει αμέσως αναστροφή και να προσποιηθεί πως εκείνη την ώρα έφευγε. Όμως κάτι πανίσχυρο την κράτησε και να την έκανε να μείνει και να τον ακούσει. Μια παράλογη συμπεριφορά που σκοπό είχε να γεμίσει ένα κενό από πολύ παλιά φτιαγμένο. Όταν όμως κάτι γίνεται για να καλυφθεί ένα κενό από παλιά φτιαγμένο, δεν μπορείς να περιμένεις και πολλά παραπάνω. Πόσα να δώσεις για να νικήσεις τη μοναξιά;\nΛίγες εβδομάδες νωρίτερα η Κάλια είχε ζητήσει στην Μαρία τη γυναίκα του αδερφού της να σταματήσει τη μερική απασχόληση που είχε στο συνεργείο. Ήθελε να βρει κάποια για πλήρη απασχόληση, έτσι που να έμενε και σ΄αυτή χρόνο να ξεκινήσει εκείνα τα μαθήματα Βιομηχανικού Σχεδίου στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Να κρατάει το συνεργείο όταν έλειπε, να κλίνει τα ραντεβού, να προγραμματίζει τη σειρά των επισκευών για να μην χρειάζεται να είναι από το πρωί μέχρι το βράδυ εκείνη. Το πράγμα δουλεύει και με λίγες λιγότερες ώρες εργασίας από την ίδια.\nΟ πατέρας της όμως είχε αντιρρήσεις. Που ήθελε να βάλει ξένο άνθρωπο στο βιός της, αλλά κυρίως που έβγαλε τη Μαρία και που τώρα το εισόδημα της οικογένειας του αδερφού της θα μειωθεί και που αυτό θα φέρει ανατροπές. "Κάλια με καταλαβαίνεις; Τι θέλω να σου πω με καταλαβαίνεις; Η Μαρία μπορεί να βρει αλλού δουλειά, γιατί δεν τους φθάνουν τα λεφτά. Και αν βρει άλλη δουλειά και δουλεύει πιο πολλές ώρες, ποιος θα προσέχει τα παιδιά, ποιος θα μαγειρεύει, πάει το σπίτι του αδερφού σου, καταστράφηκε. Μετά, αυτός δικηγόρος στην καπνοβιομηχανία του Σακέλλη, δεν ξέρεις πόσες ώρες απαιτεί η δουλειά του να είναι εκεί; Ποιος θα είναι με τα παιδιά στο σπίτι ρε Κάλια; Και αν μετά βρει εραστή η Μαρία στην άλλη δουλειά, πάει η οικογένεια του αδερφού σου, τελείωσε. Και αφού ξέρεις πως ο αδερφός σου έχει τις ιδιοτροπίες του και είναι οξύθυμος και νευρικός και σηκώνει και το χέρι του καμιά φορά και χάνει τα λογικά του, τι θέλεις να γίνει κανένα κακό, να τρέχουμε και ναι μην φθάνουμε; Ή να τον παρατήσει σύξυλο η Μαρία και να του πάρει και να παιδιά, τα έχεις σκεφθεί όλα αυτά ρε Κάλια;''\nΌχι ρε πατέρα είπε μέσα της η Κάλια, δεν τα έχω σκεφθεί όλα αυτά. Δεν είχα σκεφθεί πως όταν μιλούσες για δίκαιη μοιρασιά αυτό που εννοούσες ήταν πως θα είμαι αναγκασμένη να σκάβω στις λάσπες να βρίσκω το φαί μου. Πως θα είμαι οριστικά αναγκασμένη να πάψω να ονειρεύομαι πως πετάω αετούς και πως αυτή η σιγουριά, ίσως και όπως κάθε σιγουριά τελικά είναι η παρηγοριά των αδυνάτων. Και πως όπως τα φθινοπωρινά απογεύματα θυμίζουν πολλές φορές στον άνθρωπο τον θάνατο, έτσι και η καλοστημένη σιγουριά και σταδιοδρομία ανεβάζει τον ανθρώπινο νου στο μεγαλεπίβολο άρμα της επίγειας θεότητας, θάνατος και παρηγοριά και άλλα συναφή που όμως εγώ δεν είμαι.\nΑυτά ήθελε να πει η Κάλια. Όμως δεν τα είπε, τουλάχιστον όχι εκείνη τη φορά. Μπορεί να μην ήταν η ώρα της ακόμα. Μπορεί να ήταν λόγια που έπρεπε να ειπωθούν όταν θα είχε φυσήξει ο σφοδρός άνεμος της Εαρινής Ισημερίας, που πάει να πει πως ο ήλιος σύντομα θα έλαμπε στον ορίζοντα. 'Όπως κι αν ήταν, το μετέωρο είχε πια εξαφανιστεί.\nΖωγραφική Liz Gribin\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 1:58 μ.μ. 3 σχόλια:\nΜόνο που πριν φύγει για την εκδρομή δεν ενημέρωσε τη Σοφία. Έξι χρονών η Σοφία και της έπεσε βαρύ όταν γύρισε από το σχολείο την Παρασκευή να μην βρει την μάνα της στο σπίτι. Ήταν τα δυο μεγαλύτερα αδέρφια, θα γυρνούσε και ο πατέρας της το απόγευμα, όμως αυτό δεν την παρηγορούσε. Τα αδέρφια της ήταν πολύ μεγάλα και ο πατέρας της είχε πάντα πολλές δουλειές. Την προηγούμενη μέρα είχαν κοιμηθεί με την μάνα μαζί στο ίδιο κρεβάτι. Έτσι έκαναν από τότε που ο πατέρας πήγε να κοιμηθεί στον καναπέ. Αδιάφορο της ήταν το γιατί της δικής του μετατόπισης. Το σπίτι ήταν μικρό και η Σοφία δεν είχε δικό της δωμάτιο. Αυτά είναι πράγματα των μεγάλων. Γιατί δεν της είπε πως θα έφευγε; Κι αφού έφυγε χωρίς να της πει κάτι, θα γύρναγε ξανά;\nΌχι, δεν παρηγορήθηκε όταν γύρισε ο πατέρας της και της πρότεινε να πάνε για σουβλάκια στην πλατεία. Ούτε όταν της είπε να πάρουν κάποιο τηλέφωνο τη μαμά. Όχι, δεν ήθελε να της τηλεφωνήσει. Και όταν ήρθε το βράδυ και έπεσε να κοιμηθεί, τράβηξε το σεντόνι μέχρι πάνω από το κεφάλι της. Κλείστηκε μέσα σε μια δική της φωλιά και έμεινε εκεί ακούνητη μέσα σ΄ένα σκοτάδι αδιαπέραστο. Τα πάντα να έχουν αλλάξει θέση, μορφή και απόχρωση και αυτή να μην έχει να μιλήσει ούτε το λίγο που συνήθιζε.\nΓιατί είναι αλήθεια πως στο σπίτι μιλούσαν λίγο και μόνο για τα απαραίτητα. Ο καθένας βυθισμένος στις ασχολίες και στα θέματα που τον απασχολούσαν. Τα βερνίκια στα νύχια της μάνας της να αλλάζουν αποχρώσεις ανάλογα με τις ορέξεις και την εποχή του χρόνου. Πολλές ήταν οι φορές που η Σοφία καταλάβαινε την διάθεση της μάνας από τα βερνίκια των νυχιών. Αν ήταν κόκκινο θα έβγαινε πάλι βράδυ και ίσως να αργούσε να γυρίσει. Αν ήταν ροζ έγραφε πολλά μηνύματα στο κινητό και βιντεοκλίσεις. Για όσο χρόνο η Σοφία θα έμενε μόνη, είχε την οθόνη και το πληκτρολόγιο της να της κάνουν παρέα. Τα χεράκια της έπεφταν πάνω στα πλήκτρα όμορφα και θλιμμένα, να σβήσουν το κενό της μοναξιάς σε μια σειρά, σε ένα παιχνίδι, σε ένα επεισόδιο. Θα έκλεινε το φως στις δώδεκα, καμιά φορά ακόμα αργότερα, όταν τα μάτια της είχαν πια πονέσει.Ένα παιδί που έμοιαζε περισσότερο με πρόωρη γυναίκα, ένας ολόλευκος κύκνος, να πνίγεται στο γαλαζοπράσινο χρώμα μιας οθόνης υπολογιστή. Έμενε έτσι ώρες πολλές.\nΤην άλλη μέρα ο πατέρας της απροσδόκητα της πρότεινε πολλά. Να πάνε στο ζωολογικό κήπο, να πάνε στο κέντρο να περπατήσουν, να πάνε στην Ακρόπολη. Σε όλα έλεγε όχι, δεν ήθελε, δεν είχε όρεξη. Ο υπολογιστής της, αυτός έφθανε. Όταν όμως άκουσε την πρόταση να πάνε να κάνουν ποδήλατο μαζί, τα πράγματα άλλαξαν. Ναι, ήθελε. Δεν του το είχε του πατέρα της. Ο πατέρας για την Σοφία ήταν ένας σχεδόν απόμακρος άνθρωπος, πάντα λίγο πολύ δυσαρεστημένος με όλα και όλους, και κυρίως με τον εαυτό του. Ταγμένος στην διαδρομή σπίτι-δουλειά δουλειά- σπίτι, με εξαίρεση οτιδήποτε άλλο που θα μπορούσε να αυξήσει τα πενιχρά τους έσοδα. Ένας νευρικός άνθρωπος που ανέκαθεν περισσότερο φώναζε παρά μίλαγε.\nΜήπως δεν ήταν όμως μόνο αυτά ο πατέρας της; Πήγανε και για πίτσα. Την άλλη μέρα πήγανε και στον Εθνικό κήπο, ταΐσανε τις πάπιες, μείνανε ώρες στις κούνιες. Η βόλτα τους τελείωσε στην Πινακοθήκη. Ένας πίνακας του Μιχάλη Οικονόμου ''Το σπίτι που ονειρεύεται'' της έκανε μεγάλη εντύπωση. Ένα σπίτι χαμηλό στο πουθενά, μια πόρτα δυο παράθυρα και μια κατακόκκινη κουρελού να ανεμίζει στον αέρα. Στην επιστροφή, μέσα στο μετρό, σχολιάζανε τον πίνακα.\n- Το βράδυ πριν κοιμηθώ κάθησε λίγο μαζί μου.\n- Όταν με πάρει ο ύπνος να φύγεις. Δεν είμαι μωρό.\n- Ναι παιδί μου, θα φύγω.\nΤην επόμενη μέρα η μητέρα της γύρισε. Η Σοφία της ζήτησε να μην κοιμούνται μαζί. Ας της βάζανε ένα ντιβάνι στο σαλόνι. Ας κοιμόταν στο χωλ. Όταν γύρισε ο πατέρας της από την δουλειά του έδωσε μια ζωγραφιά. Τι είναι, τον ρώτησε; Καταλαβαίνεις; Εκείνος μπερδεμένος ξανά από τα καθημερινά, της είπε χαμηλόφωνα, πως δεν καταλάβαινε τι ήταν.\n-Το σπίτι που ονειρεύεται.\nΑπό εκείνη την ημέρα η Σοφία έκανε τα μαθήματα της στο τραπεζάκι του μικρού σαλονιού τους, δίπλα στον πατέρα της. Έκρυψε το τεράστιο πληκτρολόγιο στο πατάρι. Μια αντάρτισσα λυσσαλέα, της οικογενειακής θλίψης μέγιστη εχθρός.\nΖωγραφική Μιχάλης Οικονόμου\nYπάρχουν άνθρωποι που θέλεις να τους ρωτήσεις από ποιόν πόλεμο έρχονται. Στο βλέμμα τους έχουν σπασμένα κρύσταλλα, στα μαλλιά τους σκόνη. Περπατούν βιαστικά τις συνηθισμένες καθημερινές διαδρομές τους ενώ δίπλα τους πέφτουν καρφιά. Κάποια τους πετυχαίνουν, τους τραυματίζουν, κάποια τα γλυτώνουν την τελευταία στιγμή. Εκείνοι συνεχίζουν, προχωρούν, δεν χάνουν λεπτό.\nΆνθρωποι που τα ρούχα τους έχουν κολλημένα πάνω τους ξεραμένα αίματα, τις περισσότερες φορές δικά τους. Επιζούν σε πολύ δύσκολες συνθήκες γιατί το έχουν συνηθίσει από την πρώτη μέρα της ζωής τους. Άνθρωποι αγρίμια.\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 8:42 μ.μ. 3 σχόλια:\nΣκέφτομαι πως χλευάστηκε ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας, έμπορος, όταν του προτάθηκε να παραδώσει τα κλειδιά της επιχείρησης του, αφού δεν τα κατάφερε με τα επιδόματα των αναστολών να βγεί. Σκέφτομαι πως για να μπορείς να χλευάσεις αυτόν τον άνθρωπο σημαίνει πως ΔΕΝ καταλαβαίνεις τι σημαίνει η αγωνία να κρατήσει την δουλειά του όπως την έφτιαξε, και μαζί μ΄αυτή και τους εργαζόμενους.\nΣκέφτομαι πως χλευάσθηκε και λοιδωρήθηκε ο νέος που δεν ήθελε την αστυνομία στο Πανεπιστήμιό του, όταν τον ειρωνεύθηκαν απεικονίζοντας τον σε εικόνες βανδαλισμών, σε φωτογραφίες που τον έδειχαν τρεις κι ο κούκος, όταν τον αποκαλούσαν ειρωνικά "για καμαρώστε ένα ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα''. Ενώ στην πραγματικότητα δεν ήταν πέντε, ούτε δέκα, ήταν εκατοντάδες μέσα και χιλιάδες έξω. Και ενώ στην πραγματικότητα δεν ήταν ούτε οι γνωστοί - άγνωστοι ασύλληπτοι, ούτε οι κομματοκινούμενοι. Σκέφτομαι πως για να μπορείς να χλευάσεις αυτόν τον νέο, τον ένα από τους χιλιάδες που έλιωσαν τα παντελόνια τους για να βρεθούν σε εκείνο εκεί το Πανεπιστήμιο και που δεν θέλουν να το δουν σε παγκόμια πρώτη να φυλάσσεται από την αστυνομία, αυτό σημαίνει πως για σένα η ελευθερία στεριώνει με το ξύλο. Και πως μάλλον ΔΕΝ έχει η σκέψη σου άλλο τρόπο να την υπηρετήσεις, διαφορετικά ΔΕΝ θα τα επέτρεπες όλα αυτά, ΔΕΝ θα τα υποστήριζες. Θα πρότεινες και θα αγωνιζόσουν για άλλους τρόπους.\nΣκέφτομαι πως στην εποχή που θεριεύει και κυβερνά ο φόβος για την ζωή, αν ήσουν πράγματι με τον Άνθρωπο, αν τον συναισθανόσουν, δεν θα έσπερνες κι άλλο φόβο. Θα ήθελες να καλλιεργήσεις ένα περιβάλλον ασφάλειας και θαλπωρής, ένα περιβάλλον που να ανακουφίσει τον πόνο, ικανό να κρατήσει την αγωνία, να υποστηρίξει τις αντοχές και όχι να τερματίσει τις ανθρώπινες δυνάμεις. Ένα περιβάλλον ικανό να ευδοκιμήσει τις κοινωνικές αλλαγές που ευαγγελίζεσαι.\nΑν όμως συναισθανόσουν τον δίπλα σου, κι αν επειδή τον συναισθανόσουν, τον συμπονούσες. Αν όμως αν... Γιατί μέχρι τότε ισχύει το ΔΕΝ.\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 9:12 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΟ άντρας έχει ήδη μια βδομάδα που ζει στο διαμέρισμα. Μετακόμισε σ΄αυτή την γειτονιά του κέντρου που αγαπούσε από την εφηβική του ηλικία. Από την πρώτη μέρα, ενώ άνοιγε τις κούτες της μετακόμισης, βρήκε την ευκαιρία να παρατηρήσει την πρόσοψη του απέναντι κτιρίου. Δεν εντόπισε τίποτα το πρωτότυπo: γλάστρες με μαραμένα λουλούδια, ένα στρογγυλό σιδερένιο τραπέζι με τέσσερις καρέκλες, κάποια απροσδιόριστης χρήσης κιτρινισμένα σημαιάκια και πού και πού κάποιον που έβγαινε να καπνίσει ένα τσιγάρο.\nΠαρ΄όλα αυτά, την ώρα που έβαζε τις κουρτίνες, είδε μια γυναίκα με μάτια κλειστά να τρέμει και να κουνάει τους ώμους με τρόπο ρυθμικό και την ίδια στιγμή δραματικό. Είχε τα μαλλιά της δεμένα αλογοουρά, με μια μωβ κορδέλα. Τρελαίνεται για την μωβ κορδέλα. Όταν ανάβλυσαν τα πρώτα δάκρυα της (ο άντρας χρειάστηκε να τα φανταστεί γιατί η απόσταση ήταν μεγάλη για να τα διακρίνει), η ανάσα της έγινε πιο ταραγμένη και αφού κούνησε τα χέρια της λες και λογομαχούσε με κάποιον ο οποίος στεκόταν σε ένα μέρος του δωματίου που βρισκόταν εκτός του οπτικού του πεδίου, κάθησε για να συνέλθει.\nΗ σκηνή επαναλαμβανόταν κάθε μέρα γύρω στις τέσσερις και κρατούσε γύρω στα εννιά ή δέκα λεπτά. O άντρας κάνει διάφορες υποθέσεις για το ποιές μπορεί να είναι οι αιτίες του κλάμματος. Τίποτα όμως δεν τον ικανοποιεί. Αφού κλαίει πάντα την ίδια ώρα αποκλείεται να πάσχει από κατάθλιψη. Όπως αποκλείεται ο άνθρωπος που είναι εκτός οπτικού του πεδίου να είναι καθισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, προς τον οποίο εκείνη απευθύνεται με οργή και σφοδρότητα κάθε μέρα, γύρω στις τέσσερις.\nΟ άντρας που ζει εκεί ήδη μια βδομάδα αρχίζει να αμφισβητεί την εξυπνάδα του. Ο φιλειρηνικός, εσωστρεφής και κάπως γκρίζος άνθρωπος τα βάζει με τον εαυτό του. Θυμώνει, εκνευρίζεται, έρχεται σε εσωτερική σύγκρουση, η ένταση της οποίας ανεβαίνει. Με νευρικές κινήσεις συνεχίζει τις επόμενες μέρες να βγάζει πράγματα από τις κούτες. Κάνει διαλόγους φωνάζοντας. Ανεβασμένος στη σκάλα για να κρεμάσει το φωτιστικό χειρονομεί με ένταση έναντι του εαυτού του.\nΌπως κάθε απόγευμα, η γυναίκα έχει σκοπό να αρχίσει να κλαίει στις τέσσερις. Προηγουμένως είχε ζεστάνει τη φωνή της και ετοιμαζόταν να κλείσει τα μάτια για να συγκεντρωθεί στο έργο που κάνει πρόβα. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, σε κάποιο από τα παράθυρα του απέναντι κτιρίου είδε ένα άνδρα ανεβασμένο σε μια σκάλα, να προσπαθεί να κρεμάσει ένα φωτιστικό. Παρατήρησε πως έκανε νευρικές κινήσεις και φώναζε σε κάποιον που δεν ήταν στο οπτικό της πεδίο. Είδε πως κουνούσε τους ώμους του με τρόπο ρυθμικό και δραματικό. Με το που ανάβλυσαν τα πρώτα δάκρυα του (χρειάζεται να τα φανταστεί γιατί βρίσκεται πολύ μακριά για να τα διακρίνει) νιώθει να θέλει να ξεσπάσει σε λυγμούς. Συνεχίζει να τον κοιτά και τις επόμενες ημέρες.\nΥπάρχει μεταξύ τους μια μυστική συννενόηση. Κι ας μην χρειάστηκε να κοιταχτούν ποτέ. Τέσσερις το απόγευμα είναι η ώρα που αρχίζουν να ερωτεύονται μεταξύ τους. Εισπνέουν και εκπνέουν μαζί, αργά και κρυφά πίσω από τα παράθυρα. Σε λίγο μια μικρή κοινή τρεμούλα. Με την άκρη του ματιού γνωρίζει όλο του το σώμα μέχρι την άκρη από το καφέ, κοτλέ παντελόνι του. Τρελαίνεται με το κοτλέ του ύφασμα και χρειάζεται προσπάθεια να το αποχωριστεί. Με δυσκολία προχωράει να κλείσει το βράδυ τα πατζούρια. Αποστρέφοντας το πρόσωπο της, ασφαλίζει τον μεντεσέ με δύναμη, κάνει την καθημερινή ιεροτελεστεία και πέφτει για ύπνο.\nΤο έργο ανεβαίνει σε τρεις βδομάδες. Η γενική πρόβα γεμίζει όλους με χαρά. Γυρίζει με το λεωφορείο στο σπίτι. Από τη στάση μέχρι το σπίτι περπατάει βιαστικά. Φθάνει λαχανιασμένη και περνάει πρώτα από το απέναντι κτίριο. Ρίχνει στο κουτί μια πρόσκληση. Στο φάκελο έχει γράψει ''Γύρω στις τέσσερις κάθε μεσημέρι''.\nΖωγραφικό έργο Βασίλης Σελιμάς\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 7:22 μ.μ. 2 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 12:47 π.μ. 3 σχόλια:\nΣταματημένη στο φανάρι είδα ένα κορίτσι κι ένα αγόρι. Εκείνη μιλούσε κουνώντας τα χέρια της. Έδειχνε συνεπαρμένη απ΄όσα είχε να περιγράψει. Εκείνος δίπλα της άκουγε αμίλητος. Γρήγορα κατάλαβα πως περισσότερο την κοιτούσε παρά την άκουγε. Εκείνη σταματούσε που και που για να δει αν είχε καταλάβει κάτι απ΄αυτά που του έλεγε. Εκείνος χαμογελούσε ζωηρά, όχι γιατί άκουγε αλλά γιατί το κορίτσι ήταν πολύ όμορφο όταν έκανε όνειρα. Στον επόμενο τόνο το φανάρι άναψε κι εγώ έφυγα, τους έχασα από τα μάτια μου. Η ζωή συνεχίστηκε αμέσως. Δεν ήταν όμως ακριβώς η ίδια. Ο αέρας είχε μυρίσει γιασεμί.\nAudrey Hepburn and Mel Ferer 1956\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 7:11 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜέχρι μια μέρα πριν τα πεντηκοστά γενέθλια του, ο ασήμαντος καθηγητής Χημείας Walter White το πρωί διδάσκει στο Γυμνάσιο στην Αλμπουκέρκη στο Νέο Μεξικό και το απόγευμα για να συμπληρώσει το μισθό του δουλεύει σ΄ένα πλυντήριο αυτοκινήτων. Μια μέρα μετά τα γενέθλιά του, ο Walter White αρχίζει να μετατρέπεται στον παντοδύναμο βασιλιά της μεθαμφεταμίνης, Χάιζενμπεργκ. Την ημέρα των γενεθλίων του διαγνώσκεται με καρκίνο του πνεύμονα με προβλεπόμενο χρόνο ζωής κάποιους λίγους μήνες.\nΣτην αρχή υπήρχε μόνο μια γλώσσα. Τα αντικείμενα, τα χρώματα, τα πράγματα, τα αισθήματα, τα όνειρα, τα βιβλία, τα τραγούδια, τα κυριακάτικα μπαρμπεκιού, τα αυτοκίνητα, τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ, ήταν σ'αυτή τη γλώσσα. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα μπορούσε να εκφέρει έστω και μια λέξη που δεν θα ανήκε σ' αυτή τη γλώσσα.\nΈτσι κι αλλιώς κανείς δεν μιλούσε μια άλλη γλώσσα στην Αλμπουκέρκη στο Νέο Μεξικό. Στο σχολείο οι συνάδελφοι, στις οικογενειακές συγκεντώσεις, στα γραφεία των ασφαλιστικών εταιρειών, στους συλλόγους των ανέργων, στις εταιρείες, στους δρόμους, στα καφέ, στα πλυντήρια αυτοκινήτων, στα άλλα σπίτια της πόλης, στην γειτονιά, στη τηλεόραση, όλος ο κόσμος μιλούσε την ίδια γλώσσα και δεν γινόταν ποτέ λόγος για άλλη γλώσσα. Μόνο η Χημεία ήταν για αυτόν μια γλώσσα ενθουσιασμού. Μιλούσε με ενθουσιασμό για τις χημικές ενώσεις. Ούτως ή άλλως όμως οι περισσότεροι μαθητές δεν είχαν καμιά όρεξη να μάθουν. Με την ίδια έλλειψη ενθουσιασμού μαθαίνουν Ιστορία, Γεωγραφία και Λογοτεχνία. Μια γενιά αμαθών βγαίνει από τα σχολεία.\nΈλεγαν πως τα θυμωμένα παιδιά που μένουν κολλημένα στην Αλμπουκέρκη κάνουν χρήση μεθαμφεταμίνης προσπαθώντας να μιλήσουν μια νέα γλώσσα. Όμως πάντα πίστευε πως αυτό δεν ήταν μια νέα γλώσσα. Πως την είχαν απλώς επινοήσει για να μιλούν μεταξύ τους οι κολλημένοι χωρίς να τους καταλαβαίνει κανείς, ακριβώς όπως έκανε και ο Τζέσι με τους φίλους του. Έλεγαν πως ήταν μια γλώσσα εχθρική γιατί ήταν ακαταλαβίστικη και πολύ διαφορετική από την δική τους. Επίσης έλεγαν πως οι κολλημένοι ήταν άχρηστοι και κακοί και βάρη της κοινωνίας. Και σίγουρα έφερναν πάρα πολλά προβλήματα. Όμως περνούσες μπροστά από τα σπίτια τους που είχαν ξύλινους φράχτες και μέσα ήταν χαμόσπιτα και αναρρωτιόσουν που βρίσκουν χρήματα να αγοράζουν μεθαμφεταμίνη.\nΈτσι λοιπόν, σε ηλικία πενήντα ετών, εντελώς ξαφνικά, έρχεται αντιμέτωπος με το βάρος του θυμού, της αδικίας της αρρώστιας. Πώς γίνεσαι ζωντανός άνθρωπος; Καταρχάς πρέπει να ζεις. Στην συνέχεια πρέπει να συνεχίσεις να ζεις. Έστω κι αν το ότι ζεις δεν ενδιαφέρει κανέναν. Έστω κι αν έχεις την εντύπωση πως δεν θα ενδιαφέρει ποτέ κανένα.\nΑρχίζει να μιλάει μια νέα γλώσσα. Στην αρχή κάνοντας λάθη. Όπως μιλάς μια γλώσσα που δεν είναι μητρική. Που μέχρι εκείνη την στιγμή είναι μια γλώσσα εχθρική που σκοτώνει σιγά σιγά αλλά σταθερά την μητρική. Όπως και ο ίδιος σκοτώνει, χρησιμοποιεί, εκμεταλλεύεται, δυναμώνει, ζει, ξεφεύγει, δραπετεύει. Παίρνει το χρόνο στα χέρια του. Γίνεται κακός, πολύ κακός. Κάποιες φορές βάζει τα κλάμματα γιατί αυτή δεν τον καταλαβαίνει. Κάποιες άλλες φορές επειδή εκείνος την καταλαβαίνει.\nΤα γράμματα δεν αντιστοιχούν πια στις ίδιες λέξεις. Όταν διαβάζει, οι λέξεις δεν αντιστοιχούν σε τίποτα. Δεν ξέρει πόσο θα ζήσει ακόμα. Αλλά τι σημασία έχει. Καλύτερα να ζει όσο νοιώθει ζωντανός παρά να ζει περιμένοντας να πεθάνει. Δεν είναι πια αρχάριος στη νέα γλώσσα. Γίνεται μανιώδης μάγειρας μεθαμφεταμίνης. Όλος ο κόσμος μιλάει εναντίον του. Πώς να τους εξηγήσει; Εκείνη την στιγμή ξέρει πως κανείς δεν θα καταλάβει και πως οι περισσότεροι δεν θα τα καταφέρουν ποτέ. Βγάζει εκατομμύρια. Χάνει εκατομμύρια. Αφήνει στα παιδιά του, καλά κρυμμένα τα χρήματα για τις σπουδές τους.\nΜια έρημος είναι μπροστά του. Μια έρημος που πρέπει να την διασχίσει. Είναι ένα στοίχημα. Το στοίχημα ενός αναλφάβητου.\nΜια μέρα που το αποφασίζει ο ίδιος, πεθαίνει ζωντανός.\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 1:00 μ.μ. 5 σχόλια:\nΑριθμός, κενό, ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, αποστολή. Μετάβαση.\nΘα έρθει ένα πρωί που θα ξυπνήσουν αγκαλιά. Σε φρεσκοπλυμμένα σεντόνια που θα τα έχει πλύνει με το αγαπημένο τους μαλακτικό. Μπορεί να είναι χειμώνας, Σάββατο, να έχει λιακάδα, μπορεί να χουζουρεύουν στο κρεββάτι γελώντας γιατί θυμήθηκαν κάτι που άκουσαν στη δουλειά την προηγούμενη μέρα. Θα φάνε μαζί πρωινό και το ραδιόφωνο θα παίζει Tom Waits, Patty Smith, Nina Simone και πάει λέγοντας. Θα προγραμματίζουν να κατέβουν στο κέντρο για βιβλία, δίσκους και καφέ στο Αερόστατο.\nΌταν γυρίσουν θα μαγειρεύουν μαζί πίνοντας ένα ποτήρι κρασί. Θα κόβουν σαλάτα, θα βράζουν μακαρόνια και θα φτιάχνουν μια σάλτσα με βάση την ντομάτα και το βασιλικό. Θα μιλάνε για όλα. Για τις διακοπές, για την κούραση, για την απογοήτευση, για την απουσία, για το άγχος, για την αγάπη. Θα καταλαβαίνουν τα πάντα, θα μιλάνε για τα πάντα. Θα κάθεται στο σκαμπό της κουζίνας και θα περιμένει να ετοιμαστεί το φαγητό, όσο εκείνη ρίχνει μια ματιά στην εφημερίδα για την παράσταση που θα πάνε το βράδυ. Στα πόδια του θα είναι το γατί που μάζεψαν από το δρόμο τον περασμένο μήνα.\nΘα είναι μαζί. Θα συμπορεύονται, ξέροντας πως ο ένας πάει τον άλλο κάπου καλύτερα. Θα αγαπάνε ο ένας τους φίλους του άλλου, τους ανθρώπους του άλλου. Θα έχουν ένα σπίτι ανοικτό, να έρθουν φίλοι να δουν ταινίες, να γελάσουν μαζί τους, να κλάψουν μαζί τους, να παίξουν επιτραπέζια. Θα νοιάζονται.\nΘα είναι δυο απλοί, απλούστατοι άνθρωποι, ανάμεσα σ΄ένα πλήθος κοινών ανθρώπων. Μέσα σε μια ζωή που θα είναι ίσως κάθε μέρα η ίδια. Αλλά που θα αγαπούν, θα σέβονται. Και που ο καθένας θα θέλει, θα νοιάζεται, θα χτυπιέται να είναι ο άλλος ευτυχισμένος. Kαι θα είναι ωραία!\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 8:55 μ.μ. 1 σχόλιο:\nΑνήμερα του Σωτήρα\nΦωτογραφία από το λιμάνι των Καρδαμύλων\nΞεκίνησαν από την Κεραμωτή για να φθάσουν στα Καρδάμυλα της Χίου με το καίκι τους φορτωμένο καρπούζια στο αμπάρι και στη κουβέρτα πεπόνια. Η Κεραμωτή είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό κοντά στο Νέστο. Με την ταχύτητα του καικιού είχαν υπολογίσει πως θα κάνανε λίγο λιγότερο από δυι μέρες να φθάσουν στα Καρδάμυλα. Ο καπετάνιος και μαζί του ένα 15χρονο παιδί που έγραφε τις πρώτες του υπηρεσίες στο ναυτικό του φυλλάδιο , ήταν το μόνο πλήρωμα του καικιού.\nΆφησαν πίσω τους τη Θάσο, τη Λήμνο, το Σίγρι. Το καίκι έσκιζε μια θάλασσα γυαλί. Ο πιτσιρικάς καθόταν στη κουπαστή να βοηθάει τον καπετάνιο που κρατούσε το τιμόνι. Ξημερώματα έφθασαν στον Άγιο Ανδρέα, λίγο έξω από τα Καρδάμυλα άκουσαν αμυδρά μια μελωδική μουσική να έρχεται από κάπου μα δεν μπορούσαν να διακρίνουν από που. Μπαίνοντας στο λιμάνι η μουσική δυνάμωσε, ήταν ανήμερα του Σωτήρα και το πανηγύρι δεν είχε σχολάσει ακόμα. Κλαρίνα έπαιζαν, κόσμος χόρευε. ''Φεγγάρι μάγια μου κανες''. Φουντάρανε και πήγανε να κοιμηθούν. Σε λίγες ώρες που θα ξύπναγαν θα πήγαιναν να ξεφορτώσουν το φορτίο και να φτιάξουν καλύτερα το καίκι.\nΣτο σπίτι τον περίμενε η μάνα και ο πατέρας του. Σπάνιο , πολύ σπάνιο που ήταν και ο πατέρας του εκεί.15 χρονών ήταν και εως τώρα ζήτημα αν ειχε δει τον πα΄τέρα τοθ όλο όλο μαζί τρια χρόνια. Πρώτος μηχανικός ο πατέρας του και κάθε μπάρκο του το λιγότερο τρια χρόνια.Μονο σοβαροί λόγοι υγείας μπορούσαν να σε οδηγήσουν σε πιο γρήγορο ξεμπαρκάρισμα.\n-Ξύπνησες γιέ μου ; Έλα να δεις ! Όλο το λιμάνι μοιρίζει το άρωμα του φορτίου σας.\nΠράγματι εκείνη την ημέρα η θάλασσα είχε αποκτήσει ένα μοναδικό άρωμα πεπονιού. Ο 15χρονος κρατήθηκε από τη κουπαστή της βεράντας περήφανος. Για όλα περήφανος. Ήταν τότε η ζωή διαφορετική, η στιγμή κράταγε πιο πολύ και η θάλασσα ανήμερα του Σωτήρα μύριζε πεπόνι.\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 7:43 μ.μ. 3 σχόλια:\nΣκέφτομαι πως ίσως λέξη κλειδί για τα διηγήματα του λ είναι η λέξη χρόνος. Τώρα γιατί με απασχόλησε τόσο ο χρόνος, τη δεδομένη στιγμή της ζωής μου , είναι ένα καλό ερώτημα. Ίσως η απάντηση είναι η ίδια μ' αυτό που μονολόγησα όταν είδα πριν λίγα χρόνια την ταινία του Haneke , Αmour. Που δείχνει την στοργική φροντίδα ενός ηλικιωμένου συζύγου που βοηθάει την γυναίκα του που υποφέρει , να πεθάνει. Είναι μια υπέροχη ταινία σκέφθηκα αλλά ευτυχώς την είδα πριν γίνω ογδόντα.\nΟι δυο αυτοί χρόνοι πολύ συχνά συγκρούονται. Τρέχεις να προλάβεις , να φθάσεις να πληρώσεις στη τράπεζα τη δόση σου και μόλις ακούσεις το μεντεσέ της πόρτας που θέλει λάδωμα , σταματάς για δευτερόλεπτα γιατί κάτι σου θύμησε. Μπαίνεις σε ένα πάρτυ (τότε που ακόμα γίνονταν πάρτυ) και μέσα στο χαμό εσύ κολλάς στα μάτια ενός εκεί πίσω που στέκεται μόνος του και δεν μιλάει σε κανένα. Κάτι άγνωστο, ακαθόριστο σε έλκει. Θυμώνεις με τον διπλανό σου οδηγό που δεν ακολουθεί τους κανόνες, αλλά δεν θυμώνεις μόνο, οργίζεσαι , θέλεις να κατέβεις να τον πιάσεις στα χέρια. Οι συγκρούσεις αυτών των δυο χρόνων φέρνουν τριγμούς, λυγμούς, νευρώσεις. Οι συγκρούσεις αυτές μας τρομοκρατούν τις πιο πολλές φορές αφού αγνοούμε που μας οδηγούν. Μερική απώλεια του παρόντος αλλά και του παρελθόντος. Εμείς αγνοώντας τι στο καλό συμβαίνει μέσα στο ασυνείδητο μας, προσπαθούμε να βάλουμε τα συναισθήματα μας μέσα στο μαντρί. Κάποιες φορές αυτά ξεφεύγουν και είναι τότε δύσκολα τα πράγματα. Αν μόνο ξέραμε τι στο καλό συμβαίνει με μας, γιατί επιλέγουμε ό,τι επιλέγουμε, γιατί δεν επιλέγουμε ό,τι δεν επιλέγουμε, γιατί αυτόν τον άνθρωπο και όχι έναν άλλο, γιατί αφού αυτή η απόφαση ,η στάση, το μοτίβο, η επιλογή δεν μας πάει πουθενά γιατί εμείς συνεχίζουμε να την επιλέγουμε.\nΦωτογραφία Άγης Π\nτο λ στην Αμοργό\nΑναρτήθηκε από Aνν Λου στις 1:51 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


Νεκρός εργάτης που βυθίστηκε σε σιλό με αδρανή υλικά στο Αίγιο | Η Εφημερίδα των Συντακτών\nΤο εργατικό δυστύχημα έγινε στο Λαμπίρι του Δήμου Αιγιαλείας, όταν ο εργαζόμενος βυθίστηκε μέσα στο σιλό με τα αδρανή υλικά. Ενώ στην αρχή διατηρούσε τις αισθήσεις του, στη συνέχεια θάφτηκε κάτω από μεγάλες ποσότητες άμμου. Όταν τελικά απεγκλωβίστηκε από τις δυνάμεις της Πυροσβεστικής, μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείου Αιγίου όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.\nΣύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η οικογένεια Θεοδούλη διατηρεί επιχείρηση με μηχανήματα χωματουργικών εργασιών και ο Κώστας, ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση, ασχολείτο ως χειριστής μηχανημάτων, απασχολούμενος σε έργα που γίνονταν στην ευρύτερη περιοχή.\nΣτο σημείο βρέθηκαν το Συνδικάτο Οικοδομών Πάτρας και η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πάτρας. Ο γενικός γραμματέας του Ε.Κ. Δημ. Αγγελόπουλος κατήγγειλε το νέο δυστύχημα ως «εργοδοτικό έγκλημα», υποδεικνύοντας την υποστελέχωση των ελεγκτικών υπηρεσιών ως το πεδίο που πρέπει να αναζητηθούν οι ένοχοι για την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων.\nΗ ΓΣΕΕ με ανακοίνωσή της ζήτησε την παρέμβαση των αρμοδίων ελεγκτικών μηχανισμών, την απόδοση ευθυνών και\nτην εντατικοποίηση των ελέγχων ώστε να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα.\nΠάντως από το υπουργείο Εργασίας δεν εκδόθηκε ούτε μια τυπική ανακοίνωση. Άλλωστε τα εργατικά ατυχήματα έχουν εξαιρεθεί πλέον και από την επικαιροποίηση των στοιχείων του ΕΦΚΑ... ως μη γενόμενα.


Νοσταλγίες και αναμνήσεις από τα δικά μας παιδικά χρόνια… που τα παιδιά μας δεν ξέρουν ούτε θα γνωρίσουν ποτέ!! – Timeout.gr\nHome / Lifestyle / Νοσταλγίες και αναμνήσεις από τα δικά μας παιδικά χρόνια… που τα παιδιά μας δεν ξέρουν ούτε θα γνωρίσουν ποτέ!!\tΝοσταλγίες και αναμνήσεις από τα δικά μας παιδικά χρόνια… που τα παιδιά μας δεν ξέρουν ούτε θα γνωρίσουν ποτέ!!\nPosted by: gossip_angel in Lifestyle, Άντρας, Γυναίκα, Ενδιαφέροντα, Κοινωνία, Παιδί, Φωτογραφία, Χωρίς κατηγορία\n408 Views Πρόσφατα βρέθηκε στα χέρια μας ένα παιχνίδι-«παλιό» τηλέφωνο. Ξέρετε, από τα σταθερά με τη μεγάλη βάση, το καντράν με τα νούμερα και το καλώδιο. Η 6χρονη κόρη μου το πήρε στα χέρια της και δεν ήξερε τι να το κάνει. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ότι έπρεπε να της δείξω πώς να βάζει το δάχτυλο της σε κάθε νούμερο και να το σπρώχνει κυκλικά προς τα κάτω. Από την πλευρά της, της έκανε τρομερή εντύπωση όταν της εξήγησα ότι ένα παρόμοιο χρησιμοποιούσα όταν ήμουν μικρή, για να τηλεφωνήσω στη φίλη μου. Απαντούσε συνήθως η μαμά της και εγώ έπρεπε ευγενικά να τη ρωτήσω αν η Άντα ήταν εκεί και αν μπορούσα να της μιλήσω. Η κόρη μου τότε με ρώτησε: Γιατί δεν την έπαιρνες στο κινητό;\nΚάτι τέτοιες αφορμές είναι που μας θυμίζουν το τεχνολογικό χάσμα που χωρίζει εμάς και τα παιδιά μας. Που μας κάνουν να αναρωτιόμαστε πόσο θα έχουν αλλάξει τα πράγματα όταν τα παιδιά μας θα γίνουν γονείς και τι θα πρέπει να εξηγούν τότε εκείνοι, στα δικά τους παιδιά. Κάτι τέτοιες αφορμές είναι που μας δίνουν την ευκαιρία να θυμίσουμε στα παιδιά μας πόσο πιο εύκολη είναι η ζωή τους σήμερα -από αυτή την άποψη τουλάχιστον- και πόσο τυχερά είναι που έχουν πλέον τόσα «όπλα» για να την κάνουν ακόμα καλύτερη. Αυτή ήταν και η αφορμή για να μιλήσω στην κόρη μου (και να θυμηθώ και εγώ) όσα κάναμε όταν ήμασταν παιδιά, αλλά δεν θα κάνουν ποτέ ξανά τα παιδιά μας…\nΑναζητούσαμε πληροφορίες στις εγκυκλοπαίδειες\nΕσείς πού έχετε καταχωνιάσει τις εγκυκλοπαίδειες; Εμείς κάποιες τις χρησιμοποιούμε για να ανασηκώσουμε λίγο το στρώμα στο κρεβάτι και κάποιες άλλες τις έχουμε στοιβάξει σε ένα παλιό ντουλάπι, στο εξοχικό. Έτσι ήταν λίγο δύσκολο εκείνη τη στιγμή να της δείξω τι εννοώ, όταν της έλεγα ότι για τις σχολικές εργασίες ανατρέχαμε σε κάποιον βαρύ τόμο, από τον οποίο μετά βίας βγάζαμε άκρη δεδομένου ότι τα κείμενα ήταν γραμμένα στην καθαρεύουσα. Όχι, δεν είχαμε υπολογιστή. Και όταν αποκτήσαμε, το ίντερνετ ήταν πιο αργό και από την Κηφισίας στις 8 το πρωί.\nΟι μπαμπάδες όταν πήγαιναν στην τουαλέτα κρατούσαν εφημερίδα\n…και όχι κινητό. Γιατί πολύ απλά δεν υπήρχε. Για να βρω μια εφημερίδα δεν δυσκολεύτηκα τόσο. Συνεχίζει να παίρνει ο παππούς της –μία φορά το μήνα, όχι συχνότερα.\nΌταν μας άρεσε ένα τραγούδι το γράφαμε σε κασέτες\nΟ αγαπημένος μου ραδιοφωνικός σταθμός τότε ήταν ο Jeronimo Groovy. Όταν ήμουν μικρή, λοιπόν, στο ραδιοκασετόφωνό μου υπήρχε πάντα μία 90αρα κασέτα πρόχειρη, ώστε μόλις ο σταθμός έβαζε το αγαπημένο μου τραγούδι, πατούσα αμέσως το REC και το έγραφα. Ατυχία ήταν όταν αυτό κοβόταν από διαφημίσεις, οπότε έπρεπε μαεστρικά να γυρίσω με ένα μολύβι την κορδέλα της κασέτας πίσω, στο ακριβές σημείο όπου θα γραφόταν το επόμενο τραγούδι (DJ-λίκια, δηλαδή, όχι αστεία!). Λίγες μέρες αργότερα, είχα έτοιμη την κασέτα που θα άκουγα στο walkman μου, πηγαίνοντας στο σχολείο.\nΗ τηλεόραση ήταν ένα δράμα…\nΓια άπειρους λόγους: Καταρχάς, μέχρι να εμφανιστούν οι έγχρωμες τηλεοράσεις με το μαγικό τηλεκοντρόλ, έπρεπε να σηκωνόμαστε, να πηγαίνουμε στη συσκευή-έπιπλο και να αλλάζουμε κανάλια χειροκίνητα. Μου είχαν φορτώσει μία τέτοια στο δωμάτιό μου και ζούσα ένα δράμα τα βράδια που κόντευε να με πάρει ο ύπνος και δεν είχα κουράγιο να αλλάξω… «Το μωρό της Ρόζμαρι». Η εικόνα ήταν ασπρόμαυρη. Παιδικά «έπαιζαν» μόνο τα Σαββατοκύριακα και τα κανάλια ήταν ελάχιστα. (Όχι, δεν υπήρχε Nova ή OTE tv, ούτε Home Theater είχαμε, ούτε φυσικά μπορούσε ποτέ να φανταστεί κανείς ότι κάποτε θα «κατεβάζει» ταινίες).\nΤρώγαμε παγωτό μόνο το καλοκαίρι\nΌχι γιατί δεν θέλαμε να φάμε και τον χειμώνα, αλλά γιατί δεν βρίσκαμε. Και αν βρίσκαμε «θα μας πονούσαν τα λαιμά μας». Εξάλλου οι επιλογές στις γεύσεις ήταν άκρως περιορισμένες. Αυτό, βέβαια, δεν μας εμπόδιζε το καλοκαίρι να τρώμε 2-3 παγωτά τη μέρα (προφανώς για να βγάλουμε το άχτι μας!).\nΣτις ταβέρνες παίζαμε με τα άλλα παιδάκια\nΉ απλά ενοχλούσαμε τους γονείς μας. Όχι, δεν υπήρχε ούτε κινητό ούτε tablet για να μας απασχολήσει (αυτό δεν ήταν καθόλου κακό, τώρα που το σκέφτομαι. Αλλά πρέπει να ρωτήσω και τη μαμά μου, για να επιβεβαιωθώ).\nΕπίσης, χωρίς τη σανίδα σωτηρίας των smartphones, πηγαίναμε διακοπές, περνούσαμε ώρες στο αυτοκίνητο και γενικώς… καταφέραμε να ζήσουμε!\nΤις δε φωτογραφίες, δεν τις βλέπαμε μέχρι να εμφανιστούν!\nΑπίστευτο; Χαλούσαμε άπειρα φιλμ, με πραγματικά κακές φωτογραφίες μέχρι να καταλήξουμε σε αυτήν που θα έπαιρνε τελικά τη θέση της στο… φωτογραφικό άλμπουμ με το ζελοφάν! (να άλλη μία έκπληξη! Έχει μερικά η γιαγιά της και της τα δείξαμε!) Υπήρχε, ωστόσο, το στοιχείο της αγωνίας μέχρι να έρθει η μέρα που θα πας στο φωτογραφείο για να παραλάβεις, το οποίο έκανε την όλη διαδικασία κάπως διασκεδαστική.\nΑνταλλάσαμε γράμματα με το ταχυδρομείο\nκι’ όμως ήταν πολύ όμορφη τότε η ζωή …………..\nαναμνήσεις παιδικές εγκυκλοπαίδειες εφημερίδα κασέτες νοσταλγίες όμορφα χρόνια παιδικά χρόνια τηλέφωνο με καντράν τυχερούλιδες\t2016-10-22\nTagged with: αναμνήσεις παιδικές εγκυκλοπαίδειες εφημερίδα κασέτες νοσταλγίες όμορφα χρόνια παιδικά χρόνια τηλέφωνο με καντράν τυχερούλιδες\nPrevious: Τρεις υπέροχες φωνές «μαζί» στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο….\nNext: Mε ποιο τρόπο κατεβάζουμε τον πυρετό στα παιδιά.


90 Λίβυοι αντάρτες στο Ιατρικό με έξοδα Κατάρ - Έρχονται με C130! - Ειδήσεις Newsit.gr\nNewsit / Ελλάδα / 90 Λίβυοι αντάρτες στο Ιατρικό με έξοδα Κατάρ – Έρχονται με C130!\n90 Λίβυοι αντάρτες στο Ιατρικό με έξοδα Κατάρ – Έρχονται με C130!\nΔημοσιεύθηκε: 08.05.2011 | 08:45\nΜε έξοδα του πλούσιου Κατάρ έχουν νοσηλευτεί στο “Ιατρικό Κέντρο” της Ελλάδας περίπου 90 Λίβυοι αντικαθεστωτικοί από τη Βεγγάζη ενώ άλλοι πενήντα αναμένεται να φτάσουν στη χώρα μας για νοσηλεία τις ερχόμενες ημέρες, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Mega.\nΣύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας “Παρόν” οι τραυματίες αντικαθεστωτικοί που πολεμούν τις δυνάμεις του Καντάφι μεταφέρονται στη χώρα μας με πολυτελή C130 του Κατάρ και νοσηλεύονται σε ειδική πτέρυγα του Ιατρικού.\nΗ νοσηλεία στην Ελλάδα γίνεται σύμφωνα με την εφημερίδα, βάσει συμφωνίας που έχει υπογραφεί πριν από την έναρξη του πολέμου, για νοσηλεία κυβερνητικών στελεχών και πολιτών του Κατάρ.\nΗ εφημερίδα αναφέρει επίσης ότι για την εδώ νοσηλεία των αντικαθεστωτικών από τη Λιβύη είναι απόλυτα ενημερωμένο το υπ. Εξωτερικών και οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας μας. Όσο για τα κίνητρα του Κατάρ, αυτά μπορεί να είναι ανθρωπιστικά, το πιο πιθανό όμως είναι – κρίνοντας από το γεγονός ότι οι διεθνείς σχέσεις δεν εμπνέονται πάντα από υψηλά αισθήματα – ότι υπάρχουν και άλλα πιο ωφελιμιστικά κίνητρα.