21 Απριλίου 1967 : Πώς,στο παρά πέντε δεν ματαιώθηκε το πραξικόπημα… - Now24.gr\nΟ στρατηγός Ζωϊτάκης τους ζήτησε να αναβληθεί, ο Παπαδόπουλος έμεινε σκεπτικός και ο Παττακός είπε «προχωράμε!»\nΛίγες ώρες πριν εκδηλωθεί στις 2 τα μεσάνυχτα το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, στην τελευταία σύσκεψη της 17μελούς «Επαναστατικής Επιτροπής» στο σπίτι του Μπαλόπουλου στη Νέα Σμύρνη, έσκασε η βόμβα!\nΧτύπησε το τηλέφωνο του Μπαλόπουλου και από την άλλη άκρη της γραμμής η σύζυγος του Μακαρέζου, ζητεί ο σύζυγος της να πάει επειγόντως στο σπίτι, τον θέλει ο στρατηγός Ζωϊτάκης!\nΣτην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας πήγαν για να προσευχηθούν\n΄Ολοι ανησύχησαν! Προσπάθησε να τους ηρεμήσει ο Παπαδόπουλος λέγοντας, ότι ο στρατηγός είναι μυημένος στην «κίνηση».\nΣτο σπίτι του Μπαλόπουλου ήταν παρόντα τα εξής μέλη της Επαναστατικής Επιτροπής: Ταξίαρχος Στ. Παττακός, Συνταγματάρχες: Γ. Παπαδόπουλο (αρχηγός), Νικ. Μακαρέζος, Ιω. Λαδάς, Πέτρος Κωτσέλης, Κων. Καρύδας, αντισυν/ρχες: Αντ. Λέκκας, Αντ. Μέξης, Κων. Παπαδόπουλος, Μιχ. Ρουφογάλης, Κων. Ασλανίδης, Δημ. Σταματελόπουλος, Δημ. Ιωαννίδης, Μιχ. Μπαλόπουλος, Ανδρέας Γαλατσάνος. Απουσίαζαν οι συνταγματάρχες: Νικ. Γκαντώνας και Στ. Καραμπέρης που υπηρετούσαν στην Θεσσαλονίκη.\nΟ στρατηγός Ζωϊτάκης, ήταν μυημένος στο κίνημα\nΟ Μακαρέζος έφυγε και επέστρεψε μετά από μία ώρα και όλοι αγωνιωδώς περίμεναν ν’ ακούσουν τι τον ήθελε ο Ζωϊτάκης:\n«Ο στρατηγός προτείνει αναβολή» και πρόσθεσε: «Από αυτά που μού είπε ο Ζωϊτάκης, συμπεραίνω ότι ο Α/ΓΕΣ στρατηγός Σπαντιδάκης μετά των αντιστρατήγων στην σύσκεψη που είχαν, δεν προτίθενται να ενεργήσουν άνευ της συμμετοχής του βασιλέως, ο οποίος είναι άκρως αντίθετος. Ο κ. Ζωϊτάκης συντάσσεται με την άποψη αυτή του Α/ΓΕΣ και των άλλων αντιστρατήγων και προτείνει να αναβάλλουμε την ήδη ειλημμένη απόφαση μας».\nΤον λόγο πήρε ο Παπαδόπουλος: «Και τώρα κ. ταξίαρχε τι γίνεται;» Είπε στον Παττακό.\nΠαττακός: «Δεν υφίστανται πλέον περιθώρια σκέψεως, αναβολών και δισταγμών. ΄Ηδη τινές των συναδέλφων ευρίσκονται εις την γραμμήν εξορμήσεως βάσει των εντολών που τους εδώσαμε». Σηκώθηκε κατόπιν από την καρέκλα του όρθιος και είπε: «Ο ταξίαρχος (εννοούσε τον εαυτόν του), ξεκινά και όποιος θέλει συμμετέχει και όποιος δεν θέλει είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει. Τα άρματα θα ξεκινήσουν την καθορισθείσαν ώρα και το πρωί θα είναι απλωμένα είς όλην την Αθήνα βάσει του σχεδίου που εξεπονήσαμε»\nΜόλις τελείωσε, ο Παπαδόπουλος είπε: «Έχει καλώς, ξεκινούμε λοιπόν όπως είχαμε αποφασίσει και βλέπομεν τι θα γίνει με τους αντιστρατήγους».\nΣε τρείς στρατηγούς, Σπαντιδάκη, Αγγελή και Ζωϊτάκη, έγινε πρόταση από την «τρόϊκα», «να ηγηθούν της Επαναστάσεως». Επισκέφθηκαν πρώτα στην Θεσσαλονίκη τον αρχηγό του Γ΄ Σ.Σ. στρατηγό Ζωϊτάκη, τον ενημέρωσαν, αλλά έφερε αντιρρήσεις λέγοντας ότι «κάθε ενέργεια πρέπει να είναι ιεραρχημένη και να ηγηθεί ο Α/ΓΕΣ». Κατόπιν επισκέφτηκαν τον Α/ΓΕΣ στρατηγό Σπαντιδάκη και όταν του έκανε ο Παττακός την πρόταση, έγινε εξω φρενών! «Προσέξτε καλά, αν κάνετε κάτι χωρίς την έγκριση μου θα σας στήσω στον τοίχο!»\nΚατόπιν επισκέφθηκε ο Παττακός τον Αγγελή στο σπίτι του στο Παγκράτι που όταν άκουσε την πρόταση, απάντησε ΟΧΙ ! Και όταν του προτάθηκε η πρωθυπουργία άστραψε και εβρόντησε! «αυτό θα ήταν πρόστυχον και άνανδρον εκ μέρους μου!».\nΤα άρματα μάχης στη Βουλή και στην πλατεία Συντάγματος.\nΤην παραμονή του κινήματος, η τρόικα μετέβη στην εκκλησιά τη Αγίας Βαρβάρας στο Χαλάνδρι όπου προσευχήθηκαν στην προστάτιδα του Πυροβολικού να πετύχει η ενέργεια τους.\nΣτο σπίτι του Μπαλόπουλου, μόλις τέλειωσε η σύσκεψη και διαπίστωσαν ότι όλα βαίνουν ομαλώς για την «ώρα Ω», με κάθε προφύλαξη έφυγαν για τις θέσεις τους.\nΠαπαδόπουλος Παττακός και Μακαρέζος έφυγαν μαζί. Στο τιμόνι ο Μακαρέζος στη θέση του συνοδηγού ο Παπαδόπουλος και πίσω ο Παττακός, ενώ κατέβαιναν την Πανεπιστημίου, άκουγαν τις ειδήσεις από το ραδιόφωνο, τις εξαγγελίες του υπουργού Γεωργίας Ευάγγελου Αβέρωφ για διπλασιασμό των αγροτικών συντάξεων, περίθαλψη και στέγη. «Καλές οι εξαγγελίες του υπουργού, γενναία τα μέτρα του, αλλά θα μείνουν στα λόγια» είπε ο Μακαρέζος. Και ο Παπαδόπουλος παρατήρησε: «είναι μέτρα ανακούφισης των αγροτών… θα τα εφαρμόσει δική μας κυβέρνηση!»\n΄Ολα έβαιναν καλώς εως την ώρα (Ω) δηλαδή την 2 νυχτερινή της 21ης Απριλίου που θα άρχισε το κίνημα. ΄Αλλωστε όλα ήταν με το μέρος τους. ΄Ολες οι μονάδες της Αττικής ήταν σε επιφυλακή που φρόντισαν με ωραίο τρόπο να επηρεάσουν και να εφαρμόσει ΓΕΣ. Η επιφυλακή τους εξυπηρετούσε στα σχέδια τους.\nΣτις 2 ακριβώς βγήκαν από του Γουδή τα τάνκς και κατέλαβαν καίρια σημεία, στρατιωτικές περίπολοι συλλαμβάνουν τους πολιτικούς και η Αστυνομία άρχισε τις συλλήψεις κομμουνιστών. Παρά τις αντιδράσεις του βασιλιά, το κίνημα επικράτησε και η χώρα μπήκε στο γύψο…\nΣτη βασική φωτογραφία : Η επαναστατική τρόικα: Παττακός Παπαδόπουλος, Μακαρέζος\nTags #21 Απριλίου 1967 #ματαιώθηκε #Παπαδόπουλος #παρά πέντε #πραξικόπημα… #Στυλιανός Παττακός\nΤο αδιέξοδο της ντροπής\nΚαι προσοχή στις τσούχτρες…


Ονειροκρίτης Αίνιγμα | Ονειροκρίτης Ταρωτώ\nΟνειροκρίτης Αίνιγμα. Είναι γενικά ένα όνειρο που προμηνύει περιπέτειες. Προσέξτε διότι υπάρχει κίνδυνος να υπονομευτούν τα σχέδια σας. φυλαχτείτε από τους ανθρώπους που δε σας εμπνέουν εμπιστοσύνη.\nΣτην υγεία σας προσέξτε γιατί κινδυνεύετε αν τον παραμελήσετε. Στην εργασία σας υπάρχει μεγάλος φόβος να μπλέξετε σε περιπέτειες εάν δε διαφυλάξετε τα συμφέροντα σας και κάνετε κακές εκτιμήσεις και λάθος χειρισμούς. Εάν το αίνιγμα είναι άλυτο στο όνειρο θα αντιμετωπίστε σοβαρά προβλήματα. Αν όμως το λύσετε οι δυσκολίες θα είναι παροδικές.\nΑν στο όνειρό σας δείτε ότι προσπαθείτε να λύσετε αίνιγμα, σημαίνει ότι θα λάβετε επιστολή που περιέχει είδηση ευχάριστη για εσάς. Αν εσείς προτείνετε το αίνιγμα για λύση, πρέπει να προσέχετε το πρόσωπο με το οποίο συνομιλείτε, διότι σας κάνει το φίλο, ενώ είναι ένας ύπουλος εχθρός.


MotorSite - Στη Βουλή ο νέος ΚΟΚ\nΣτη Βουλή ο νέος ΚΟΚ\nΠοιες αλλαγές έρχονται στους δρόμους\nΠιο αυστηρά πρόστιμα, αλλά και μειώσεις σε αυτά που θα φτάνουν έως και 40% προβλέπονται στο νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας Κ.Ο.Κ. ο οποίος κατατέθηκε στη Βουλή των Ελλήνων. Ακόμη προβλέπεται και η δια βίου αφαίρεση του διπλώματος οδήγησης για συγκεκριμένες παραβάσεις.\nΤο γεγονός που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι ότι στο νέο νομοσχέδιο ομαδοποιούνται οι παραβάσεις, με αποτέλεσμα οι παραβάσεις και τα πρόστιμα να χωρίζονται σε 3 βασικές κατηγορίας.\nΟι παραβάσεις χαμηλής επικινδυνότητας κατατάσσονται στην πρώτη ομάδα και προβλέπεται πρόστιμο έως και 100 €.\nΗ δεύτερη ομάδα παραβάσεων περιλαμβάνει τις μέσες επικινδυνότητες. Γι' αυτές προβλέπονται πρόστιμα από 101 έως και 300€.\nΤέλος, στην τρίτη ομάδα παραβάσεων εντάσσονται όλες οι επικίνδυνες, πολύ επικίνδυνες παραβάσεις και γι' αυτές το προβλεπόμενο πρόστιμο θα είναι από 301 έως και 600€.\nΠαραβάσεις υψηλής συχνότητας πρόκλησης ατυχημάτων\nΤο Υπουργείο Μεταφορών θα αποφασίσει και για σειρά ποινών για «πολύ υψηλής συχνότητας πρόκλησης ατυχημάτων» και «αντικοινωνικής οδικής συμπεριφοράς», ο οποίες θα επισύρουν μόνο διοικητικά πρόστιμα, δηλαδή αφαίρεση διπλώματος ή πινακίδες, δίχως χρηματικά πρόστιμα.\nΑπό 1Χ1 έως 1Χ3\nΕκεί που το νομοσχέδιο παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι προβλέπει να θεσπιστούν εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια με βάση τα οποία τα πρόστιμα που αναφέραμε λίγο παραπάνω, θα μπορούν και να τριπλασιάζονται. Δηλαδή πρόστιμα των 600€ θα μπορούν να φτάσουν έως και τα 1800€.\nΔίχως εκπτώσεις οι σοβαρές παραβάσεις\nΜε βάση το τι κατατέθηκε στη Βουλή, προβλέπεται μια μεταβατική περίοδος έως ότου εκδοθεί η τελική απόφαση. Θα ισχύουν, δηλαδή, τα σημερινά πρόστιμα, αλλά με έκπτωση 40%. Και αυτή δεν θα ισχύει για τις πολύ σοβαρές παραβάσεις ( παράνομη προσπέραση οχήματος, κατανάλωση αλκοόλ ,παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη, τέλεση αυτοσχέδιων αγώνων)\nΔια βίου αφαίρεση διπλώματος\nΜια νέα σοβαρή διάταξη η οποία μπαίνει στον νέο Κ.Ο.Κ. αφορά τις πολύ σοβαρές παραβάσεις όπως την κατανάλωση αλκοόλ, την παραβίαση του STOP και ερυθρού σηματοδότη, αλλά και τις παραβάσεις οι οποίες συνδέονται με κόντρες, αυτοσχέδιους αγώνες και επικίνδυνες προσπεράσεις έχει να κάνει με την αφαίρεση του διπλώματος για πάντα. Αυτό, βέβαια, θα συμβαίνει όταν η ίδια παράβαση θα καταγράφεται τρεις φορές μέσα σε πέντε χρόνια.\nΟι νέες αλλαγές στον Κ.Ο.Κ. που ετοιμάζονται θα πρέπει να μας "αφυπνίσουν" και να μας κάνουν περισσότερο συνειδητοποιημένους οδηγούς. Όχι τόσο για τον φόβο των προστίμων, αλλά γιατί στη χώρα μας τα τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα, εξακολουθούν να παραμένουν πάρα πολλά.


Eurovision 2018 : Τα στοιχήματα μετά το τέλος του Πρώτου Ημιτελικού - Η Ελένη Φουρέιρα στην πρώτη θέση! - InfeGreece\nΗ Κύπρος είναι στην πρώτη θέση, με τον Alexander Rybak από τη Νορβηγία να είναι στη δεύτερη θέση. Το Ισραήλ είναι πλέον στην τρίτη θέση και η Γαλλία στην τέταρτη. Η μεγάλη έκπληξη του ημιτελικού η Λιθουανία είναι στην πέμπτη θέση. Ακολουθεί η Εσθονία, Τσεχία, Σουηδία, Βουλγαρία και Φινλανδία.\n9 Μαΐου 2018 at 01:47\nΔεύτερη είναι πλέον η Κύπρος. Πρώτη η Νορβηγία!\n9 Μαΐου 2018 at 01:50\nEsi pou to eides oti einai deuteri\n9 Μαΐου 2018 at 01:51\n9 Μαΐου 2018 at 03:24\nΝαι ηταν δευτερη καξ ξαναλξγε πρωτη


Έρχονται τα διπλώματα οδήγησης σε 17χρονους – Newsbeast\nΑφού το θέλει έτσι\nΤεταρτη, 28 Νοεμβριου 2018, 6:35\nνα βάλει 17χρονο σωφέρ ο Αλέξις για τις γυροβολιές του...\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 19:19\nΤα τροχαία είναι πρώτη αιτία θανάτου για νέους 15-29 ετών. Τώρα δίνουν επιπλέον κίνητρο για να συμβαίνει αυτό. Προφανώς δεν είναι αρκετοί οι θάνατοι.\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 16:32\nΑ ρε Τσίπρα οι συμβουλάτορες σου κοιμούνται όρθιοι ρε συ!!! Σε καταστρέφει ο ΠΑΣΟΚΟΣ!!!\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 16:14\nΑνόητοι Νόμοι,ακομα πιο ανόητες οι προυποθέσεις\nΕνα πραγμα σωστο δεν μπορει να κατεβασει το κεφαλι σας εκει στη Βουλή??\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 13:31\n17 αντι για 18 ετων. Μιλαμε για τεραστια διαφορα.\nΗ οδηγηση θα γινεται με συνοδεια ενηλικου, μονο.\nΕαν εισαι πολιτικομπλεξικος σου χαριζουν χρυσαφι και γκρινιαζεις γιατι ειναι πολυ κιτρινο. Δεν πατε σε κανενα γιατρο; Η ψυχικη υγεια θελει προσοχη.\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 14:56\nΤην μηχανή όμως από 18 την πήγανε 22 και 24. Εκεί γιατί το κάνανε;\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 14:55\nΤα 17 θα γίνουν 16,15 κοκ\nΑκόμα δεν στέγνωσαν τα δάκρυα για τα παιδιά στην Μεσσηνία και το υπουργείο κάνει μα... Συνοδευτικά με τον πατέρα τους μάθανε κι αυτά ρε ηλ... Λέτε να πήρε το παιδί τ αμάξι χωρίς κάποιος να του έδειξε πως λύνουν το χειρόφρενο;\nΕγώ λέω πως αξίζει τον κόπο να το δούμε αυτό αφού πάντα θα είναι με την συνοδεία μας. Πόσοι από εμάς δεν έχουμε θελήσει να εξοικοιώσουμε τα παιδιά μας με την οδήγηση πριν τα 18? Τώρα αν καταφέρουν να το εντάξουν σε κάποιο πλαίσιο τότε εγώ λέω ότι αξίζει να το δούμε.\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 15:04\nΑμ έλα που ΔΕΝ θα είναι πάντα. Την πιτσιρίκα γκομενα δίπλα θα βάλει, όχι τον πατέρα του. Στην τελική άμα είναι υπεύθυνο το 17χρονο ας ψηφίζει κιόλας.\nΤεταρτη, 28 Νοεμβριου 2018, 0:16\nπλεον ψηφιζουν παιδια που εχουν κλεισει το 17ο ετος της ηλικιας τους, οποτε ναι ψηφιζουν κιολας\nΤεταρτη, 28 Νοεμβριου 2018, 6:31\nΔεν ισχύει αυτό που λες. Στα 18 ψηφίζουν.\nΠεμπτη, 29 Νοεμβριου 2018, 14:34\nhttps://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BC%CE%B1_%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%BF%CF%85 ριξε μια ματια και πες μου αν δεν ισχυει\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 12:36\nΠοιος ο λόγος για κάτι τέτοιο. Να πιάνουν το τιμόνι νωρίτερα για να σκοτώνονται νωρίτερα;;;;; Να το ανεβάσουν καλύτερα το όριο στην νεολαία και να το μειώσουν στους ηλικιωμένους. Και να το ακυρώνουν στις επικίνδυνες κοινωνικές ομάδες. Και να μπει σαν υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία η κυκλοφοριακή αγωγή.\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 12:12\nMπρος στα ψηφαλάκια δεν υπολογίζουν τίποτα οι [.....]\nΑυτούς ψηφίζουμε όλοι οι μαμάκες.\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 11:27\nΤι νόμος είναι αυτός? Θα μαζεύει το 166 πιτσιρικάδες από τους δρόμους .\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 10:44\nΠείτε εσείς εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ στον Πρωθυπουργό ότι ο Σπιρτζης του χει κόψει χιλιάδες ψήφους. Έχει τσακωθεί με όλους. Υπαλλήλους του ΥΜΕ, υπαλλήλους της περιφέρειας, (που απέχουν και οι δύο από το έργο τους), έχει φρικάρει τους ηλικιωμένους που μήνες τώρα δεν οδηγούν καθώς και τα παιδιά τα 18χρονα που μήνες τώρα δεν μπορούν να δώσουν εξετάσεις. Θα ακολουθήσουν κι οι οδηγοί λεωφορείων μόλις μάθουν τι σχεδιάζει. Τότε είναι που θα γίνει ο χαμός. Άμα έχουμε την πολυτέλεια να χάνει ψήφους το κόμμα μας τι να σας πω χαλάλι σας. Έρχονται περιφερειακές εκλογές & μετά και εθνικές. Μέχρι κι η Δούρου έχει θέμα. Ψάξτε το.\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 10:23\nΠοια η χρησιμότητα αυτού του μέτρου μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος....πέρα απ' τον προφανή ψηφοθηρικο σκοπό και τη νομιμότητα να σκωτονονται τα παιδιά μας ένα χρόνο νωρίτερα?..\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 10:19\nΓια να πηγαινουν στο σχολειο με το αυτοκινητο και να μην αργουν στις 9 που θα ανοιγει!\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 10:07\nεπειδή οι μεγαλύτεροι έχουν επιδείξει αυξημένη ωριμότητα στο δρόμο, να δώσουμε και στους μικρότερους.\nΤριτη, 27 Νοεμβριου 2018, 10:00\nΚι όποιον πάρει ο χαρος


μωβ vayda Piss βίντεο σεξ | Pisshamster.com\nμωβ vayda Pissing βίντεο\nΤο Purple Vayda καθαρίζει μια τουαλέτα καλυμμένη με ούρα με τη γλώσσα της.\nΕκπαίδευση Piss Slave: Ημέρα 3\nΑν σας αρέσει το πορνό όπως είμαστε, θα το λατρέψετε μωβ vayda τμήμα. Παρόλο που το ποτίσμα του φετίχ μπορεί να φαίνεται μονότονο, στην πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετικό. Υπάρχουν πολλά πράγματα που κάνουν οι άνθρωποι που αγαπούν τα ούρα. μωβ vayda μπορεί να είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα αυτού. Πολλοί άνθρωποι σκέφτονται, "Γεια σου, το να κατουρήσει το πορνό σημαίνει ότι χτυπάς να βλέπεις το κορίτσι σου ενώ δουλεύει;" αλλά δεν καταλαβαίνουν πώς να απολαμβάνουν αληθινά φετίχ όπως το κατούρημα Και επειδή είστε εδώ, πιστεύουμε ότι σίγουρα θα εκτιμήσετε τη μεγάλη ποικιλία του περιεχομένου μας. Ειδικά πορφυρά βίντεο πορνό vayda μπορείτε να δείτε εδώ. Πήραμε το χρόνο μας για να επιλέξουμε το καλύτερα πορφυρά κλιπ vayda για εσάς, αλλά κανείς δεν είναι 100% ακριβής. Και ειδικά στα φετίχ, υπάρχουν πολλές διαφορετικές γεύσεις. Για να μας βοηθήσετε να βελτιώσουμε αυτήν την ενότητα, μην ξεχάσετε να αξιολογήσετε ή να σχολιάσετε βίντεο, ώστε εμείς και όλοι οι άλλοι να γνωρίζουμε ποια βίντεο αξίζουν τον χρόνο μας! Αυτό είναι, απολαύστε την ημερήσια δόση σας πορφυρό πορφυρό πορνό!


orphan drugs: cigarettes & dust\nΟ Μπαμπάς μου έχει μια συλλογή δίσκων μέσα σε κάτι χαρτοκιβώτια που τα ‘χει τοποθετημένα στη σειρά μες στο υπνοδωμάτιο του, και γεμίζουν Νεομεξικάνικη σκόνη. Το καύχημα της συλλογής του είναι ένας δίσκος με πρώτες εκτελέσεις του Αλ Τζόνσον. Το εξώφυλλο του είναι τυλιγμένο με μια ταινία που ακόμη κι αυτή είναι σκισμένη. Την τελευταία φορά που τον είδα προσπάθησε να με καταφέρει να πάρω τον δίσκο πίσω στο Λος Άντζελες να τον ακριβοπουλήσω. Είναι σίγουρος πως αξίζει τουλάχιστον εκατό δολάρια. Μπορεί και πιο πολλά, εξαρτάται από την αγορά. Λέει πως τον τελευταίο καιρό έχει χάσει επαφή με την αγορά.\nΟ Μπαμπάς μου έχει μια φωτογραφία μιας Σπανιόλας σκεπασμένης με σαντιγύ, καρφιτσωμένη πάνω από το νεροχύτη στον τοίχο της κουζίνας. Με πήγε προς τα ‘κει και την κοιτάξαμε και οι δύο για λίγο. «Υποτίθεται πως είναι εντελώς ξεβράκωτη από κάτω, εγώ όμως βάζω στοίχημα πως κάτι θα φοράει», είπε. Με ξενάγησε σε όλους του τους τοίχους. Όλοι οι τοίχοι του είναι σκεπασμένοι με φωτογραφίες, αποκόμματα περιοδικών. Κάθε φωτογραφία είναι και μια άποψη, ένα παράθυρο απ’ όπου το βλέμμα ξανοίγεται σε τοπία δαιδαλώδη και δυσνόητα.\nΤις πρόσεξα. Ένας καταρράχτης κι από κάτω, σε πρώτο πλάνο, αληθινές πέτρες κολλημένες. Πέτρες που διάλεξε για να ταιριάζουν με τη φωτογραφία. Ένας άσπρος σκύλος με ένα πράσινο ψάρι στο στόμα. Κάκτοι Σαγκουάρος κι από πίσω η δύση του ήλιου, από ένα τεύχος του Αριζόνα Χάιγουεης του 1954.\nΈνας Ουραγκοτάγκος που παίζει το πουλάκι του. Βομβαρδιστικά Β-52 σε σχηματισμό. Ένα κολλάζ προσώπων πασαλειμμένο με λίπος μπέικον.\nΟ Μπαμπάς μου έχει μια συλλογή από γόπες μέσα σ’ ένα τενεκάκι καφέ. Του αγόρασα ένα πάκο Ολντ Γκολντ αλλά ούτε που τ’ άγγιξε. Εξακολουθούσε να ζουλάει τις γόπες, να βγάζει τον καπνό τους και να στρίβει τσιγάρο πάνω από μια ανοιχτή χαρτοσακούλα για να μη πέφτει τίποτα στο πάτωμα και πηγαίνει χαμένο.\nΤο πάκο που του ‘δωσα το κοίταξε καγχάζοντας περιφρονητικά, άσπρο και κόκκινο και έτοιμα τσιγάρα. Ότι λεφτά του ‘δωσα για να ‘χει να παίρνει τρόφιμα τα ξόδεψε στο ουίσκι. Γέμισε το ψυγείο μπουκάλια. Κούρεψε και τα μαλλιά του κοντά όπως όταν ήταν πιλότος στο Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Κάθε φορά που πέρναγε το χέρι του πάνω στο κεφάλι χαϊδεύοντας τις κοντές τρίχες, έλαμπε το πρόσωπο του. Είπε πως τα κόβαν έτσι κοντά για να χωράει η κάσκα. Μου ‘δειξε πως φαίνονταν ακόμη πάνω στο σβέρκο του τα σημάδια από τα θραύσματα μιας οβίδας.\nΟ Μπαμπάς μου ζει μονάχος μες την έρημο. Λέει πως δεν τα βρίσκει με τους ανθρώπους.\nΣάντα Φε, Νέο Μεξικό.\ntext: Sam Shepard - Motel Chronicles, στα ελληνικά: Χρονικά των Μοτέλ, μετάφραση Γιάννης Αβραμίδης, εκδόσεις Επιλογή, 1986.\nmusic: Black Coyote – Life Like Time από το Cigarettes and Dust, Self Release CD 2010. (από την σκονισμένη δισκάρα δηλαδή που ακούγεται λες και βγήκε το 1984 στη Down There μαζί με το πρωτο των Naked Prey, και που μας είχε προτείνει ο μεγάλη η χάρη του movingwithheavyheart στον Airesia…μεγάλη κι η δική τους)\nΑναρτήθηκε από saunterer στις 12:26 μ.μ.\nΕτικέτες Σαμ Σέπαρντ, Χρονικά των Μοτέλ, Motel Chronicles, Sam Shepard, standing by the sea


[Κριτική] Η «μαύρη» εμπειρία στην «Θρυλική Μα Ρέινι» ? νεα , ειδησεις || cinemagazine.gr\n[Κριτική] Η «μαύρη» εμπειρία στην «Θρυλική Μα Ρέινι»\nΤέσσερα χρονιά μετά το «Fences», ο Ντενζέλ Ουάσινγκτον επιστρέφει στο σύμπαν του Όγκεστ Γουίλσον, αυτή τη φορά μόνο ως επιβλέπων παραγωγός. Εντυπωσιακές ερμηνείες και βαρυσήμαντο θέμα στοιχειοθετούν μια στέρεη, άκρως θεατρική, κινηματογραφική ταινία.\nΔύο θέσεις συγκρούονται στην «Θρυλική Μα Ρέινι», την ταινία για τη «μαμά» των μπλουζ: Η μία, κοσμοϊστορικής σημασίας, συνδέεται με την παρουσίαση στην μαζικότερη των τεχνών του «μαύρου ζητήματος», υπό το πρίσμα πλέον μιας ολοένα και πιο αποδεσμευόμενης πολιτικής άνεσης. Η άλλη, αισθητική αυτή και για λιγότερους, μάλλον, εξίσου κοσμοϊστορικής σημασίας, το πώς θα γίνει αυτό.\nΤο αισθητικό περίβλημα εδώ είναι αγκυρωμένο στην θεατρική καταβολή, ευλαβικό στο κείμενο και σχεδόν αμετακίνητο γύρω από τις σκηνικές του οδηγίες. Οι χώροι είναι δύο, αυτός της πρόβας και αυτός της ηχογράφησης. Οτιδήποτε άλλο στο σύντομης διάρκειας έργο (κάτι παραπάνω από 90 σφιχτά λεπτά), είναι συνδετικό, ίσα για να αναπνεύσουν κάπως τα ποιοτικά χαρακτηριστικά ανασύστασης εποχής.\nΥπάρχουν κάμποσες ταινίες-δωματίου στην ιστορία του σινεμά: Το «Λεωφορείον ο Πόθος» του Καζάν, το «Ποιος Φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ;»του Νίκολς, οι «Δώδεκα Ένορκοι» του Λιούμετ, ο «Σιωπηλός Μάρτυρας» του Χίτσκοκ. Ακόμα και το «Carnage» του Πολάνσκι - για να μην πνιγούμε στα αριστουργήματα. Όλες τους, κατά την γνώμη του υπογράφοντος, είναι καλύτερες ταινίες από την «Θρυλική Μα Ρέινι», παρότι, με την εξαίρεση ίσως της ταινίας του Λιούμετ, καμμιά τους δεν πραγματεύεται ευθέως ένα σημαντικότερο ζήτημα. Ο λόγος είναι η φιλοσοφία της κατασκευής του έργου.\nΕκ μέρους των ιθυνόντων δεν έγινε ουδεμία προσπάθεια να αμβλυνθεί η θεατρική εντύπωση. Πέρα ακόμα από τον βαρύ (παρότι συστηματικά έξοχο) διάλογο, που μπάζει το έργο πολύ επιθετικά, αναγκάζοντάς σε να διαβάζεις (καθότι η γλώσσα δεν είναι απροβλημάτιστη αν είσαι αλλόγλωσσος) αντί να βλέπεις, πέρα κι από το σφήνωμα των δύο χώρων, ο Τζορτζ Γουλφ, μπορεί να είναι ένας πολύπειρος και βραβευμένος (με Τόνι!) θεατρικός σκηνοθέτης, δεν έχει, ωστόσο, παρά υποτυπώδη σχέση με την κινηματογραφική γλώσσα του κάδρου. Άλλωστε, ομολογουμένως, είναι τόσος πολύς (και τόσο κρίσιμος) ο διάλογος, που πέρα από την ερμηνεία των ηθοποιών, είναι αδύνατον να προλάβαινε μέσω στησιμάτων τους και κίνησης/θέσης της μηχανής να πει κάτι περαιτέρω. Εξαίρεση, και αίτιο ανάτασης του έργου, η σκηνή που ο Μπόουζμαν χτυπά επανειλημμένα την πόρτα της αίθουσας της πρόβας για να βγει σε ένα τούβλινο αδιέξοδο. Μια σκηνή χωρίς διάλογο και το υπαρξιακό αδιέξοδο ενός χαρακτήρα χαρίζει άμεσο κινηματογραφικό κύρος στο έργο.\nΟ Λέβι του (πολλαπλά συνταρακτικού) Τσάντγουικ Μπόουζμαν στον τελευταίο ρόλο του, είναι η αποκάλυψη και η ταινία του ανήκει τελικά ολόκληρη\nΩστόσο, πέρα από την εξυπηρετική θεατρικού σκηνοθεσία (τα κοντινά, η σκηνοθεσία του διαλόγου, συχνότερα μονολόγων, και η συνεισφορά της συνολικής καλλιτεχνικής διεύθυνσης θεωρούνται στοιχειώδη σε παραγωγή τέτοιας εμβέλειας), υπάρχει και η διεύθυνση των ηθοποιών. Κι εδώ υπάρχει μια ομοβροντία από επιβλητικούς Βαϊόλα Ντέιβις και Τσάντγουικ Μπόουζμαν. Το σε ποια κατηγορία των Όσκαρ θα ενταχθούν είναι διαδικαστικό, θεωρητικά και οι δύο σε Πρώτο Ρόλο, παρότι η πρώτη εμφανίζεται σε λιγότερο από το 1/3 του έργου. Για την Ντέιβις, εγνωσμένη η αξία εδώ και κάποια χρόνια. Έχει πάρει κιλά, τα έχει ενσωματώσει σε κάθε της κίνηση, σε κάθε της μορφασμό, σ’ ένα αγέρωχο, γεμάτο άχθος πρόσωπο, πλήρες οδύνης, προκειμένου να αποτυπώσει τον χαρακτήρα της επίκτητης μαύρης Υπερηφάνειας, της κάθε μέρα δουλεμένης, κάθε μέρα κερδισμένης.\nΟ Λέβι του (πολλαπλά συνταρακτικού) Τσάντγουικ Μπόουζμαν στον τελευταίο ρόλο του όμως, είναι η αποκάλυψη και η ταινία του ανήκει τελικά ολόκληρη σαν εντύπωση. Υπερκινητικός, χωρίς να χάνει ποτέ ημιτόνιο απόχρωσης ανάμεσα στο ανεπούλωτο τραύμα και τη νεανική, αισθαντική ορμή, ο Λέβι εκπροσωπεί την Οργή απέναντι στην Υπερηφάνεια της Μα Ρέινι. Δεν μπορεί να δει πέρα από το παρών του, δεν σπάει ποτέ τις αλυσίδες του παρελθόντος του, ενώ, δυστυχώς, όπως συμβαίνει συνήθως σε ανθρώπους του χαρακτήρα του, ζει την ψευδαίσθηση της (μεταξύ άλλων, ρατσιστικής) παντογνωσίας του. Η έκβασή του δεν μπορεί να είναι παρά αυτή που του επιφυλάσσει έξοχα ο Γουίλσον, ενώ το καλοραμμένο μοντάζ στην έκφραση της Μα στο φινάλε, σημειώνει την σοφία της να έρχεται από εκεί που αλυσοδένεται ο Λέβι, παραμένοντας ωστόσο βουβά οδυρόμενη για την «μαύρη» εμπειρία. Που το ειρωνικό φινάλε, των λευκών τραγουδιστών που μετατρέπουν την μαύρη ζωή σε ψυχαγωγία, θα υπογραμμίσει.\nΕίναι κρίμα που το έργο δεν βρήκε περισσότερους κινηματογραφικούς τρόπους για να επισημάνει το μεγαλείο του κειμένου, κι έτσι ωστόσο, ειδικά στην ιστορική στιγμή που ζούμε, το έργο ανάγεται στην σφαίρα της ακρογωνιαίας σημασίας.\nH ταινία προβάλλεται στο Netflix


Τερ Στέγκεν: «Ξεχωριστό το Clasico, αλλά… δίνει μόνο τρεις βαθμούς» (video) - Onsports.gr\nOnsports Team\t01 Μαρτίου 2020, 14:20\nΤερ Στέγκεν: «Ξεχωριστό το Clasico, αλλά… δίνει μόνο τρεις βαθμούς» (video)\nΓια τη σημασία των αγώνων Ρεάλ Μαδρίτης – Μπαρτσελόνα μίλησε ο τερματοφύλακας των «μπλαουγκράνα», Μαρκ-Αντρέ Τερ Στέγκεν.\nΤο Clasico της Κυριακής (01/03, 22:00) θα κρίνει πολλά στη φετινή «μάχη» για την κατάκτηση του τίτλου στη La Liga. Η Μπαρτσελόνα πάει στη Μαδρίτη για να επαναλάβει ακόμα μια μεγάλη εμφάνιση κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης και να διατηρήσει ή και να αυξήσει τη διαφορά από τους «μερένχες». Οι Καταλανοί έχουν 55 βαθμούς και η «Βασίλισσα» 53, με την ομάδα του Κίκε Σετιέν να ψάχνει νέο τρίποντο στο «Σαντιάγκο Μπερναμπέου».\nΓια να το καταφέρει, θα πρέπει να έχει σε καλή βραδιά και τον τερματοφύλακά της, Μαρκ-Αντρέ Τερ Στέγκεν. Ο ίδιος σε δηλώσεις του, έδειξε σαν γνήσιος Γερμανός πως είναι απόλυτα έτοιμος ψυχολογικά για ένα ακόμα Clasico. Ο Τερ Στέγκεν το χαρακτήρισε μεν ξεχωριστό παιχνίδι, ξεκαθάρισε όμως και αυτό… τρεις βαθμούς θα δώσει στο φινάλε κι αυτούς θέλει να πάρει η Μπαρτσελόνα.\n«Το Clasico πάντα είναι ξεχωριστό για όλους μας. Πάντα το περιμένουμε αλλά ξέρουμε ότι υπάρχουν παιχνίδι πριν ή μετά που μπορεί να είναι κι αυτά σημαντικά και θα πρέπει να είμαστε σε καλή κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση, εμείς θέλουμε να κερδίζουμε όλα τα παιχνίδια, προφανώς και τα Clasico. Θέλουμε να το διασκεδάσουμε, να κάνουμε όσα θέλει ο προπονητής και να κερδίσουμε. Αυτό έχει σημασία», είπε αρχικά ο Γερμανός πορτιέρο και πρόσθεσε:\n«Είναι ξεχωριστό να παίζεις ένα τέτοιο παιχνίδι. Το συναίσθημα είναι πως πρόκειται για το μεγαλύτερο παιχνίδι μέχρι τώρα, σίγουρα όλοι μας είμαστε χαρούμενοι και γεμάτοι ενέργεια όταν έρχεται το Clasico. Θέλουν όλοι να παίξουν σε τέτοια παιχνίδια. Είναι προνόμιο να παίζεις και να κάνεις καλά παιχνίδια, το σημαντικό είναι να το διασκεδάζουμε».\nΟ Τερ Στέγκεν σχολίασε ακόμα ότι: «Στο τέλος, όλα γίνονται για τους τρεις βαθμούς όποια κι αν είναι η διαφορά των δυο ομάδων. Είμαστε κοντά στη βαθμολογία και θα είναι δύσκολο. Εμείς θέλουμε τη νίκη. Έχουμε ένα μικρό πλεονέκτημα, θέλουμε να ανοίξουμε το σκορ και στη συνέχεια να κρατήσουμε το προβάδισμά μας μέχρι το τέλος».\nΓια το πώς περιμένει το ματς της Κυριακής, ανέφερε: «Περιμένουμε τον αντίπαλο όπως πάντα να είναι αρκετά δυνατός, θα θέλει να δείξει πράγματα γιατί θα παίζει στην έδρα του. Στα τελευταία παιχνίδια στη Μαδρίτη ήμασταν τυχεροί, παίξαμε πολύ καλά και τους δυσκολέψαμε. Αυτός είναι και τώρα ο στόχος μας, θέλουμε να κερδίζουμε κάθε ματς. Δεν μας νοιάζει τόσο αν είναι Clasico ή όχι, αλλά σίγουρα ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι. Έχουν μια πολύ καλή ομάδα, θα είναι σκληρό ματς και για τους δυο».\nΕνώ για το τι αλλάζει σε αυτά τα ματς, απάντησε: «Δεν αλλάζουν πράγματα στην τακτική μας, παρότι πρόκειται για ένα ξεχωριστό παιχνίδι. Η συγκέντρωση σίγουρα αλλάζει, όλοι θέλουνε να αποδώσουν στο υψηλότερο επίπεδο. Αυτά τα βράδια, ξέρουμε όλοι ότι γίνονται τα μεγαλύτερα παιχνίδια παγκοσμίως και θεωρώ πως όλοι θέλουν να είναι στο 100%. Αυτός είναι ο στόχος όλων μας, και ίσως κάποιες φορές να αλλάζουν κάποια πράγματα επειδή παίζεις Clasico χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Είμαστε άνθρωποι όμως και ξέρουμε πως είναι αυτά τα παιχνίδια και πως μας επηρεάζουν».\nΔείτε τη συνέντευξη του Τερ Στέγκεν:\nΡεάλ Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα: Συνέντευξη Μαρκ-Αντρέ Τερ Στέγκεν\n4 λεπτά πριν «Βόμβες» για συμφωνία ΠΑΟΚ με Ερνέστο Βαλβέρδε - Αιχμές για Λουτσέσκου\n13 λεπτά πριν «Καύσωνας» Μαλέσκου: Είσαι παιδί μου πειρασμός, σεισμός… (Photos)\n17 λεπτά πριν Επέτειος σχέσης για γνωστό ποδοσφαιριστή και η πρόταση γάμου\n21 λεπτά πριν ΑΕΚ: «Η λάσπη επέστρεψε στους σκευωρούς»


Μαΐου | 2010 | Amethystos\n>MARIE-LOUISE VON FRANZ: Ο ΧΡΥΣΟΣ ΓΑΪΔΑΡΟΣ (4)\nPosted on Μαΐου 31, 2010 by amethystosbooks\n>Κεφάλαιο 3ο (Α Μέρος)\n(Συνέχεια από Πέμπτη 27 Μαΐου 2010)\nΟ Λούκιος συναντιέται με την Βυρρένα, την Φώτιδα και τους αιγοεκδορείς\nΟ Λούκιος ξυπνά το επόμενο πρωΐ, περίεργος να γνωρίση κάποια απ’ τα θαυμαστά πράγματα που πρέπει να βρίσκονται στη Θεσσαλία, όπου σύμφωνα με γενικές πληροφορίες εξασκείται ως επί το πλείστον η μαγεία. Θυμάται την αφήγηση του Αριστομένη για την πόλη, και όλα μοιάζουν «να έχουν μεταμορφωθή και μεταλλαχθή εδώ από την άθεη δύναμη της μαγείας και της γοητείας». Πέτρες, αγάλματα, γλυπτά και τείχη ζωντανεύουν και σκέφτεται, πως θα μπορούσαν και τα ζώα να μιλούν εδώ και να διηγούνται παράξενες ιστορίες.\n«Γεμάτος επιθυμία», βρίσκεται ο Λούκιος «απροσδόκητα στην πλατεία της αγοράς».\n«Δεν υπήρχε τίποτα στην Υπάτη, που να το είχα εκλάβει γι’ αυτό που πράγματι ήταν. Όλα και κάθε τι έπρεπε να είχε μετατραπή σε μιαν άλλη μορφή με τη μαγεία. Θεωρούσα ακόμα και τις πέτρες, που πάνω τους σκόνταφτα, σαν πρώην ανθρώπους. Τα πουλιά, που άκουγα να κελαηδούν, τα δέντρα μέσα στις αυλές, οι βρύσες στα στενά δρομάκια, μου φαίνονταν όλα εξίσου φτερωμένοι, καλυμμένοι με φύλλα, λειωμένοι σε νερό άνθρωποι. Ναι, περίμενα πως ζωγραφιές και αγάλματα θα περπατούσαν προς εμένα, οι τοίχοι θα μιλούσαν, τα βόδια και τα κτήνη θα προφήτευαν και πως θα αντηχούσαν απ’ τον ουρανό μεμιάς θεϊκά ρητά απ’ τον ηλιακό δίσκο».\nΕίναι φανερό, πως η αφήγηση του Αριστομένη, που δεν την είχε πάρει συνειδητά τόσο σοβαρά ο Λούκιος, τον είχε ωστόσο κάπου αγγίξει. Κάτι είχε ασυνείδητα εγκατασταθή σ’αυτόν, γιατί αυτή η παράσταση της Υπάτης είναι η κλασσική περιγραφή μιας «abaissement du niveau mental»: τίποτα δεν φαίνεται να είναι τότε πια εντελώς πραγματικό. Βρίσκεται σ’ έναν κόσμο ονείρου, κι ο εξωτερικός κι ο εσωτερικός κόσμος πλησιάζουν πολύ. Ο καθένας το γνωρίζει αυτό εξ ιδίας πείρας, όταν αισθάνεται μαγεμένος ή γοητευμένος. Οι αυτοβιογραφίες σχιζοφρενών ανθρώπων δίνουν κλασσικές περιγραφές, για το πώς αποξενώνεται ξαφνικά ο πραγματικός κόσμος. Είναι και τα δυό αυτά μια φυσική όσο και αφύσικη κατάσταση, που δείχνει, πως το ασυνείδητο και το συνειδητό έχουν προσεγγίσει πολύ το ένα το άλλο. Περιέχεται επίσης εδώ το μοτίβο της μεταμόρφωσης του ανθρώπου. ‘Όλα όσα πρόκειται να συμβούν αργότερα στον ήρωα, μέχρι τη μεταμόρφωσή του σε γάιδαρο, έχουν ήδη προπαρασκευασθή εδώ.\nΜε αρκετή έκπληξη έχει μόλις ανακαλύψει ο Λούκιος, πως ο οικοδεσπότης του Μήλος είναι ένας ηλικιωμένος, άπληστος, στενοκέφαλος αστός και η Παμφίλη μια σκοτεινή ολοφάνερα μάγισσα. Ανακαλύπτει όμως στο ίδιο σπίτι και την Φώτιδα, με την οποία και δημιουργείται αμέσως μια φυσιολογική νεανική σχέση. Σε αντίθεση με το γεγονός, ότι η σχέση του προς την Φώτιδα ακολουθεί την φυσιολογική για έναν Ρωμαίο της εποχής, και γενικά για τη νεότητα, διαδρομή, αποδεικνύεται ωστόσο η σχέση αυτή αργότερα ασυνήθιστα φτωχή σε αισθήματα. Μετά τη μεταμόρφωσή του σε γάιδαρο και μετά την εισβολή των ληστών στο σπίτι του Μήλου και της Παμφίλης δεν συλλογίζεται ποτέ ο Λούκιος, τί να είχε απογίνει η Φώτις. Ανησυχεί για τα χρήματά του και το άλογό του, όχι όμως και γι’ αυτήν, που αποδεικνύει μιαν εκπληκτική έλλειψη αισθημάτων. Είχε περάσει τελικά μιαν πολύ ωραία περίοδο μ’ αυτό το όμορφο κορίτσι, κι εκείνη του είχε χαρίσει γενναιόδωρα την αγάπη της (όπως κι αυτός την είχε κάνει ευτυχισμένη). Βλέπουμε από άλλες ιστορίες και την κοινωνιολογική τους ματιά, ότι η Φώτις δεν μπορούσε να περιμένη τίποτα το καλό μετά τη σύλληψή της απ’ τους ληστές. Ή θα την σκότωναν ή θα την έκαναν σκλάβα, και μπορούμε να συμπεράνουμε αργότερα απ’ το βιβλίο τί σήμαινε να είσαι σκλάβος.\nΌμως ο Λούκιος δεν ρωτά ποτέ γι’ αυτήν, που δείχνει ξεκάθαρα, πως δεν αντιδρά εντελώς φυσιολογικά. Εκφράζοντάς το μοντέρνα θα λέγαμε, πως έχει ένα συναισθηματικό έλλειμμα, το οποίο καλύπτεται κατ’ αρχάς κομψά με την ερωτική σκηνή.\nΓνωρίζουμε πως ο Λούκιος μεταμορφώθηκε κ α τ ά λ ά θ ο ς σε γάιδαρο, γιατί επιθυμούσε να γίνη στην πραγματικότητα ένα πουλί ή μια φτερωτή ύπαρξη, αλλά η Φώτις χρησιμοποίησε λανθασμένη σκόνη. Αυτό πρέπει να ήταν μια ασυνείδητη εκδίκηση απ’ τη μεριά της! Αισθανόταν πιθανώς, πως κάτι έλειπε, πως εκείνος δεν ενδιαφερόταν γι’ αυτήν ούτε κατά τον απλούστερο ανθρώπινο τρόπο. Του έπαιξε κι άλλο ένα παιχνίδι, όταν έπρεπε να φέρη απ’ τον κουρέα στο σπίτι τα μαλλιά του εραστή της Παμφίλης. Ο κουρέας την είχε τσακώσει και της τα είχε πάρει. Όταν συνάντησε λοιπόν επιστρέφοντας η Φώτις έναν άντρα, που ετοιμαζόταν να κουρέψη αιγοπροβιές για να φτιάξη ασκούς, άρπαξε σε αντικατάσταση μερικές τούφες. Όταν είχε εκτελέσει μετά μ’ αυτά αντί για τα μαλλιά του εραστή της τα μαγικά της η Παμφίλη, ήρθαν –όχι ο εραστής– αλλά μόνο αιγοεκδορείς μπροστά στην πύλη. Ο Λούκιος τους επιτέθηκε ηρωϊκά μέσα στη νύχτα, γιατί νόμιζε πως είχε, στα σκοτεινά, ληστές που είχαν εισβάλει στο σπίτι μπροστά του, κι έγινε έτσι περίγελως σε όλη την πόλη.\nΔιαπράττει έτσι άθελά της –με το αριστερό ας πούμε χέρι– δυό φορές ένα μικρό λάθος η Φώτις, που φέρνει τον Λούκιο σε δύσκολη θέση. Μια γυναίκα που ενεργεί έτσι, δεν είναι ευτυχισμένη. Δεν είναι κάπου αναπαυμένη απ’ τον άντρα, γιατί δεν θα του έπαιζε αλλιώς αυτά τα δυό αθέλητα παιχνίδια. Είναι ψυχρός, κι αυτή τον εκδικείται μ’ αυτά τα μικρά μαγικά κόλπα. Στέκεται λιγάκι, κατά κάποιον τρόπο, απ’ την πλευρά της μάγισσας, της κυρίας της, που δείχνει, πως είναι κι αυτή λίγο ψυχρή. Μια γυναίκα, που παίζει με μαγικά κόλπα, αποδεικνύει πως δεν αγαπά πραγματικά. Υπάρχει κάτι έτσι, παρ’ όλη την πρώτη θετική σκηνή, όπου πιστεύει κανείς πως εισέρχεται ο Λούκιος στα μυστικά της ζωής, είναι ευτυχισμένος και μπορεί να προστατευθή με την ερωτική σχέση με τη Φώτιδα απ’ τα κόλπα της Παμφίλης, κάτι μ’ έναν λεπτό τρόπο λανθασμένο. Συναρτάται ίσως μ’ αυτό το «ambaissement du niveau mental», στο οποίο και περιπίπτει μετά την πρώτη του επίσκεψη στο σπίτι του Μήλου και της Παμφίλης.\nΚατακλυσμοί απ’ το ασυνείδητο, όπως περιγράφονται στην αρχή του κεφαλαίου, συμβαίνουν πάντα, όταν εκπίπτει κάπου στο συνειδητό μια φυσιολογική αντίδραση, γιατί δημιουργείται εκεί ένα σημείο εισβολής του ασυνειδήτου. Αν δεν θέλη να κατακλυσθή κάποιος απ’ το ασυνείδητο, πρέπει να προσέχη όλες τις μικρές λεπτομέρειες, όπως τη νωθρότητα και την άστοχη συμπεριφορά στην αισθηματική ζωή και την ελλειματική προσαρμογή στην πραγματικότητα, γιατί ανοίγουν την πύλη στον κατακλυσμό, παρ’ όλο που φαίνονται καθ’ εαυτές ασήμαντες.\nΚαθώς αυτές οι μικρές παραλείψεις είναι πολύ επικίνδυνες λοιπόν, επισημαίνω εδώ κάποια πράγματα, τα οποία ο αναγνώστης μόλις και τα παρατηρή: την απόκρυφη δηλαδή, ανεπαρκή ανθρώπινη σχέση ανάμεσα στον Λούκιο και την Φώτιδα, που επιτρέπει στον Λούκιο να βυθιστή στο ασυνείδητο και τα ξυπνητά όνειρα, έτσι που να μην είναι πια εντελώς αντάξιος της πραγματικότητας.\nΣτην πλατεία της αγοράς συναντά «συμπτωματικά» τη Βυρέννα, την αδελφή της μητέρας του. Δεν είναι βέβαια γνήσια αδελφή, την είχαν πάρει όμως στο σπίτι και είχε μεγαλώσει μαζί με τη μητέρα του, έτσι ώστε ο Λούκιος την ονομάζει θεία. Μας φαίνεται περίεργο, πως δεν πήγε να μείνη μαζί της. Αντί γι’ αυτό συναντιούνται τυχαία, κι εκείνη τον προσκαλεί στο όμορφο, πλούσιο σπίτι της. Εδώ ακολουθεί η περιγραφή ενός εντυπωσιακού ανάγλυφου στο αίθριο αυτού του σπιτιού, που παριστάνει τη θεά-μητέρα Άρτεμι στο λουτρό της στα δάση και τον Ακταίονα, που προσπαθεί να της ρίξη μια ματιά, μεταμορφώνεται όμως απ’ αυτήν σε ελάφι και κατασπαράσσεται απ’ τα ίδια του τα σκυλιά. Στο ανάγλυφο παριστάνεται η στιγμή κατά την οποία επιτίθενται τα σκυλιά στο ελάφι για να το κομματιάσουν. Αναγνωρίζουμε σ’ αυτήν την πλήρη αισθήματος και ρεαλιστική περιγραφή του ανάγλυφου απ’ τον Απουλήιο Λούκιο την τυπική ελληνιστική τέχνη. Το ανάγλυφο παριστάνει όμως κι ένα πολύ σημαντικό μοτίβο, έτσι ώστε να μπορούμε να χειριστούμε το περιεχόμενό του ως μιαν παρένθετη ιστορία. Γιατί προεξοφλείται σε συμβολική μορφή ολόκληρη η μοίρα του Λούκιου: κι α υ τ ό ς αμαρτάνει στη σχέση του με τη Φώτιδα απέναντι στους νόμους της αγνότητας, κι α υ τ ό ς αρπάζεται απ’ τα σκοτεινά πάθη του κάτω κόσμου και μεταμορφώνεται σ’ ένα ζώο – σ’ έναν γάιδαρο αντί για ένα ελάφι. Το ίδιο του το πρόβλημα παρουσιάστηκε ήδη πρόωρα μπροστά στα μάτια του πάνω στο ανάγλυφο.\nΗ Άρτεμις κι η ρωμαϊκή Ντιάνα είναι θεές, που συνενώνουν στον εαυτό τους διάφορες αντιθέσεις. Η Άρτεμις προστατεύει την αγνότητα των νέων και των κοριτσιών, είναι κυρία των άγριων ζώων. Θεωρείται η προστάτρια θεά αυτών που γεννούν, χθόνια μητέρα και παρθένος ταυτόχρονα. Είναι όμως απ’ την άλλη μεριά, όπως κι ο αδελφός της Απόλλων, και θεά του θανάτου, αφού μπορεί να εξαποστείλη αόρατα θανατηφόρα βέλη. Συνδέθηκε αργότερα με τη σελήνη κι έγινε θεά του κάτω κόσμου (όπως η Εκάτη), εφόσον οι παραστάσεις των διαφόρων θεών συγχωνεύτηκαν στην ύστερη αρχαιότητα.\nΗ όψιμη ιουδαιο-χριστιανική ιδέα, πως μόνον εμείς κατέχουμε τη μοναδική αληθινή θρησκεία και πως όλες οι άλλες θρησκείες είναι σκοτεινή και δεισιδαίμων ανοησία, δεν υπήρχε στην αρχαιότητα. Οι κατακτητές μιας χώρας φρόντιζαν να διερευνήσουν το όνομα του κυρίαρχου θεού-πατέρα και της θεάς-μητέρας και να ανακοινώσουν μετά, πως αυτά αντιστοιχούσαν στον δικό τους Δία ή την Άρτεμι ή την Δήμητρα. Ανακάλυπταν, πως εμφανίζονταν παντού οι ίδιοι τύποι θεών, η πατρική δύναμη και η γονιμοποιός δύναμη της μητέρας, και τους έδιναν γι’ αυτό ανάμεικτα ονόματα ή το όνομα της δικής τους θεότητας. Αναπτυσσόταν έτσι ένα είδος ανεκτικής στάσης, με αποτέλεσμα, να είναι ζωντανό σε κάθε χώρα ένα παράξενο μείγμα θεών και να αρχίζουν κάπως έτσι οι προσευχές: «Ω εσύ θεά-μητέρα, που σε ονομάζουν Ίσιδα οι Αιγύπτιοι και Δήμητρα οι Έλληνες…». Που σημαίνει, πως τιμόνταν η ίδια θεϊκή δύναμη με διαφορετικά ονόματα στις διάφορες χώρες. Και μ’ αυτήν την έννοια παριστά εδώ ολόκληρο τον μητρικό κόσμο η Άρτεμις.\nΗ θεά-μητέρα της καλλιτεχνικής ανάγλυφης σκηνής λούζεται, κι ο Ακταίων, ένας θνητός άντρας, που επιθυμούσε από σεξουαλική περιέργεια να τη δη να λούζεται γυμνή, κομματιάζεται απ’ τα ίδια του τα σκυλιά – τις σκοτεινές δυνάμεις του κάτω κόσμου. Τα σκυλιά πρέπει να συμβολίζουν τη διασπαστική όψη του ζωϊκού πάθους. Αυτό το μοτίβο παραπέμπει πράγματι πολύ βαθειά, γιατί όταν ξεπερνά ο άνθρωπος τα όριά του, και μεταβαίνει στους θεούς προς τα πάνω ή στο βασίλειο των ζώων προς τα κάτω, πρόκειται τελικά για ένα και το αυτό. Μεταμορφούμενος ο Ακταίων σε ελάφι, γίνεται αυτό που επιθυμούσε να είναι: θεϊκός και το αντικείμενο του ενδιαφέροντος της Αρτέμιδος, γιατί είναι το ελάφι που αυτή κυνηγά. Ακόμα κι ως θεότητα υφίσταται όμως τη μοίρα των νεαρών εραστών της Μεγάλης Μητέρας, διαμελίζεται δηλαδή και πρέπει να υπομείνη αυτό που παθαίνει πάντα μυθικά ο νεαρός εραστής της Μεγάλης Μητέρας. Μπορούμε λοιπόν να δούμε, πως η εικόνα που αντιμετωπίζει ο Λούκιος εισερχόμενος στο σπίτι της Βυρέννας, προεξοφλεί όλο του το πρόβλημα: σφετερίζεσαι έναν θεϊκό ρόλο˙ υπερβαίνεις την ανθρώπινη σφαίρα˙ εισέρχεσαι στο βασίλειο της Μεγάλης Μητέρας και στο βασίλειο της ζωϊκού βίου˙ πρέπει να πληρώσης με τον κλασσικό τρόπο γι’ αυτό.\nΛείπει κάτι στην αντίδραση του Λούκιου μπροστά στο ανάγλυφο: χαίρεται μόνο αισθητικά με το θαυμάσιο καλλιτέχνημα και δεν ξεκλειδώνει το μήνυμά του. Το ότι δεν πρόκειται παρά για ένα γλυπτό, ένα ανάγλυφο, και καμμιάν ζωντανή παράσταση, έχει το νόημά του. Όταν ονειρεύεται κάποιος σήμερα ένα γλυπτό ή μιαν εικόνα, αυτό σημαίνει, πως το παριστώμενο δεν είναι ζωντανό μέσα του: το βλέπει μόνο διανοητικά ή αισθητικά, δεν το ζη όμως. Μπορούμε λοιπόν να πούμε, πως ο Λούκιος βλέπει εδώ τί πρόκειται να συμβή και σε ποιο συγκλονιστικό πρόβλημα θα περιέλθη, ότι δεν είναι όμως ακόμα πραγματικό γι’ αυτόν. Το βλέπει μόνο ως καλλιτεχνική παράσταση. Κι αυτό είναι τυπικό για έναν άντρα με μητρικό σύμπλεγμα, γιατί κρατιέται έτσι με μιαν τέτοια συμπεριφορά σε απόσταση απ’ την άμεση επαφή με την πραγματικότητα. Θα μπορούσε να περιγράψη κανείς την κατάσταση και με μιαν αποκρουστική παρομοίωση: ένας τέτοιος άντρας τριγυρίζει με ένα διαφανές πλαστικό κάλυμμα εδώ κι εκεί, που του επιτρέπει να βλέπη προς τα έξω, δεν του αφήνει όμως καμμιάν επιφάνεια τριβής με την πραγματικότητα και καμμιάν πραγματική επαφή με την ζωή˙ αυτή είναι η μυστική, μαγευτική δύναμη που εξασκεί το μητρικό σύμπλεγμα πάνω στον άντρα. Είναι πάντα αποκομμένος κατά κάποιον τρόπο απ’ την ζωή. Με την αισθητική και τη διάνοια έχουμε δυό λαμπρές δυνατότητες να σύρουμε αυτό το πλαστικό απομονωτικό στρώμα ανάμεσα σε μας και την πραγματικότητα, να αποσοβήσουμε την άμεση εμπειρία και μ’ αυτήν τον άμεσο πόνο, να χάσουμε όμως και κάθε επίτευξη μιας υψηλότερης συνειδητότητας. Όταν ανοίγη κανείς ως αναλυτής αυτόν τον σάκκο, το προστατευτικό περίβλημα, και πρέπει να μεταφέρη τον άντρα έξω απ’ την τεχνική του μήτρα, αυτός θρηνεί συνήθως απελπισμένος, καθώς αρχίζει τώρα η φάση της καυτής και παγωμένης πραγματικότητας και κάθε είδους άλλων θλίψεων, απ’ τους οποίους είχε προφυλαχθή τόσο κομψά μέχρι τώρα.\nΟ Λούκιος παρατηρεί λοιπόν ακόμα τα πράγματα, χωρίς να προσβάλλεται άμεσα απ’ αυτό που συμβαίνει. Δεν αναρωτιέται π.χ., γιατί συναντά «συμπτωματικά» στο σπίτι της θείας του την παράσταση ενός άντρα, που ξεσχίστηκε σε κομμάτια ως συνέπεια της περίεργης εισβολής του στο βασίλειο της Μεγάλης Μητέρας. Το θεωρεί ένα όμορφο έργο τέχνης, που το περιγράφει με λογοτεχνικό τρόπο.\nΗ θεία Βυρέννα είναι εμφανώς ένας αντίθετος πόλος στην Παμφίλη και τον Μήλο, μια γνήσια κυρία. Τον προειδοποιεί αμέσως και φρονεί, πως δεν πρέπει να κατοικήση στο αρκετά αμφίβολο σπίτι, αλλά μαζί της. Είναι όμως κι αυτή μια μητρική μορφή. Επιθυμεί κι αυτή να κρατήση φυλακισμένο τον Λούκιο στο σπίτι της˙ στέκεται έτσι η μιά μητρική όψη απέναντι στην άλλη. Η Βυρέννα είναι σεβάσμια, μορφωμένη, σωστή, έτσι που να φαίνεται πως είναι μια θετική μητέρα, με την αρνητική όμως συνέπεια, πως θα επιθυμούσε φυσικά να προφυλάξη τον Λούκιο απ’ το να περιπέση σε συμφορά και στην πραγματική έτσι ζωή. Αν είχε εγκαταλείψει ο Λούκιος την Παμφίλη και είχε μείνει με την Βυρέννα, δεν θα είχε λάβη χώρα ολόκληρο το μυθιστόρημα. Γι’ αυτό και δεν είναι σωστή η συμβουλή της Βυρέννας, παρ’ όλο που εμφανίζεται ως μια σοφή γυναίκα, που προειδοποιεί τον νεαρό άντρα, να μην πέση στην παγίδα. Δόξα τω Θεώ, δεν κερδίζει! Είναι επίσης τυπικό γι’ αυτήν, ότι κατέχει στο σπίτι της μόνο ένα πέτρινο ανάγλυφο, που παραπέμπει στο ότι είναι μεν σοφή η γνώση της, όχι όμως και κοντά στην ζωή. Έτσι βρίσκεται ο Λούκιος πραγματικά «ανάμεσα στον διάβολο και τη βαθειά κυανή θάλασσα»: η αστική σοφία τον συμβουλεύει, να μην βρεθή μέσα σε κάθε λογής αμφίβολες και βρώμικες υποθέσεις, τότε όμως δεν θα έβγαινε ποτέ κι απ’ τον πλαστικό σάκκο, θα γινόταν αξιοπρεπής, όχι όμως και ζωντανός. Ο Λούκιος δεν αποδέχεται ευτυχώς αυτήν τη συμβουλή και επιστρέφει στην Φώτιδα στο σπίτι, όπου και τη συναντά στην κουζίνα του Μήλου να ετοιμάζη μιαν πολέντα (έναν χυλό από αλεύρι καλαμποκιού). Εξελίσσεται μια σχέση ανάμεσα στους δυό. Η Φώτις κατακτά τον Λούκιο, ή το αντίθετο. Το γεγονός ότι δεν κυριαρχεί εδώ κάποιο θερμό συναίσθημα, φαίνεται κατ’ αρχάς αργότερα.\nΗ επόμενη παρένθετη ιστορία, αφηγημένη απ’ τον Μήλο, αναφέρεται σ’ έναν μάντι με το όνομα Διοφάνης: αυτός είχε δώσει σ’ έναν έμπορο ευνοϊκές προβλέψεις για ένα επικείμενο ταξίδι, όταν εμφανίζεται ξαφνικά ένας νεαρός ευγενής, φίλος του Διοφάνη, και διηγείται με δυνατή φωνή στους παρευρισκόμενους τη μεγάλη δυστυχία που τον είχε βρη στο τελευταίο του ταξίδι και θα του είχε κοστίσει παραλίγο την ζωή. Οι ακροατές γελούν, ο έμπορος ζητάει πίσω τα χρήματά του, κι ο Διοφάνης ξεμασκαρεύεται ως ένας απατεώνας.\nΘα ήταν φυσικά λάθος να πούμε, πως ένας που βλέπει καθαρά δεν αξίζει τίποτα, αν δεν μπορή να προβλέψη τίποτα για τον εαυτό του και να προφυλάξη αυτόν τον ίδιον και την οικογένειά του ή φίλους απ’ τη δυστυχία. Γιατί γνωρίζουμε, πως οι τηλεπαθητικές ικανότητες δεν ενεργοποιούνται με τη θέληση, και γι’ αυτό δεν μπορεί να προφυλαχθή κάποιος, που είναι εξαιρετικά προικισμένος απ’ αυτήν την άποψη, να την πάθη ο ίδιος.\nΑν επιχειρήσουμε να δούμε το επεισόδιο του Διοφάνη στη συνάφεια της ιστορίας, αναγνωρίζουμε πως ένας άντρας που έχει την αξίωση, να μπορή να δη μέσα στο μέλλον, την παθαίνει ακριβώς ο ίδιος, κι αυτό επαληθεύεται ξανά στον Λούκιο. Γιατί πιστεύει, πως μπορεί μόνο να σπουδάση τη μαγική δύναμη, χωρίς να εμπλακή μαζί της˙ τη ώρα εκείνη βρίσκεται κιόλας με το ένα πόδι μέσα! Ακριβώς τότε, που θα χρησιμοποιούσε την επιστημονική του ακρίβεια και την παρατηρητική του ικανότητα, αυτές του λείπουν. Δεν μπορεί να παρατηρήση κανείς ψυχρά αποστασιοποιημένος και με αντικειμενική συγκέντρωση τα παραψυχολογικά φαινόμενα, γιατί τότε δεν συμβαίνει βέβαια τίποτα.\nΤα συγχρονιστικά και παραψυχολογικά φαινόμενα είναι ακριβώς οριακά φαινόμενα. Για να μπορούν να γίνουν ορατά, πρέπει να έχη ελαττωθή η ένταση της εγωτικής μας συνείδησης. Γιατί τα φαινόμενα χρειάζονται αυτήν την ενέργεια, για να μπορέσουν κατ’ αρχάς να εμφανιστούν. Δεν μπορεί να έχη κανείς και τα χρήματα και το γλυκό˙ δεν μπορεί να κάνη κανείς τέτοια πειράματα με ένα φυσιολογικό, ορθολογικά τοποθετημένο, επιστημονικά παρατηρητικό Εγώ. Η παραψυχολογία αντιπαρατίθεται ακόμα σ’ αυτό το πρόβλημα, στη δική μας όμως περίπτωση είναι αλλιώς. Ο Λούκιος εξολισθαίνει στο «abaissement du niveau mental», χωρίς να το αντιλαμβάνεται καθόλου. Η ιστορία του Διοφάνη δείχνει, πως ο άνθρωπος που πιστεύει πως γνωρίζει καλά, είναι αυτός ακριβώς που πέφτει στην παγίδα.\nΜιαν άλλη φορά διηγούνται οι προσκεκλημένοι για φαγητό στη Βυρέννα μουσαφίρηδες κάποια ακόμα επεισόδια. Ένας απ’ αυτούς, με το όνομα Θηλύφρων, διηγείται θαυμάσια την επόμενη παρένθετη ιστορία. Το όνομά του θα παρέπεμπε στο ότι αυτό το πρόσωπο έχει μια γυναικεία πνευματική στάση ή ότι ασχολείται στη σκέψη του συνέχεια με γυναίκες και με το θηλυκό. Ο άντρας μ’ αυτό το διδακτικό όνομα διηγείται λοιπόν την εξής ιστορία:\nΈφτασε κάποτε, ως νεώτερος, μετά από ένα ταξίδι διαμέσου της Θεσσαλίας σε μιαν άσχημη ώρα στη Λάρισσα και βρισκόταν σε μεγάλη χρηματική ανάγκη. Εκεί εξασκούνταν εκείνη την εποχή τόση πολλή μαγεία, ώστε έπρεπε να φυλάγεται το πτώμα ενός μόλις πεθαμένου από έναν φύλακα, για να το προστατεύη απ’ τις μάγισσες, που αλλιώς θα παρεισέφρυαν και θα έκλεβαν μέρη του πτώματος για να τα χρησιμοποιήσουν στις μαγείες τους. Μαγικοί κανόνες μπορούσαν π.χ. να αρχίζουν: πάρε τα νύχια από έναν μόλις σκοτωμένο άνθρωπο – ή τη μύτη ή τα αυτιά κ.τ.λ. – , κι ανακάτεψέ τα με το αίμα, για να εκτελέσης αυτό ή εκείνο το μαγικό. Οι μάγισσες έπρεπε να εφοδιάζονται φυσικά μ’ αυτά τα «συμπληρώματα», κι έτσι κλέβονταν στα νεκροταφεία πτώματα από φρέσκους τάφους. Επιχειρούσαν επιπλέον οι μάγισσες να αποκτούν πτώματα πριν απ’ την καύση τους. Για να κερδίση χρήματα, ανέλαβε ο νεαρός Θηλύφρων την υποχρέωση, να αγρυπνήση τη νύχτα δίπλα σ’ έναν νεκρό. Του παρήγγειλαν, να είναι πολύ προσεχτικός, γιατί οι μάγισσες μπορούσαν να μεταμορφωθούν σε ζώα, πουλιά και μερικές φορές μάλιστα σε μύγες. Οδηγείται σ’ ένα σπίτι, για να φυλάξη εκεί το πτώμα ενός άντρα, που του το δείχνει η χήρα εντελώς ακέραιο σε όλα του τα μέρη. Αν φαινόταν έτσι και το επόμενο πρωΐ, λέει στον νεαρό φρουρό, θα έπαιρνε τότε τα χρήματά του, αν όχι, θα τιμωρούνταν με τον ίδιο ακρωτηριασμό, που θα παρουσίαζε και το πτώμα.\nΟ νεαρός άντρας τρίβει τα μάτια του και τραγουδά, για να μπορέση να μείνη ξύπνιος όλη τη νύχτα. Η νύχτα προχωρά, μέχρις ότου γλιστρά ξαφνικά γύρο στα μεσάνυχτα μια νυφίτσα μέσα στο δωμάτιο και τον τρομάζει τόσο πολύ, ώστε «εκπλήττεται με την αναίδεια ενός τόσο μικρού ζώου». Το διώχνει, κι αυτό γλιστράει πάλι μακριά. Μόλις όμως έχει εξαφανιστή, «αλλά ούτε μια στιγμή μετά, με προσέβαλε ένας τόσο βαθύς ύπνος, ώστε ούτε ο ίδιος ο δελφικός θεός δεν θα είχε μπορέσει να ξεχωρίση, ποιος ήταν στην εμφάνιση το πιο πολύ νεκρός, το πτώμα ή εγώ». Το πρωΐ ξύπνησε κι «έτρεξε γεμάτος από φόβους στο πτώμα, για να το εξετάση απ’ όλες τις πλευρές». Εμφανίζονται η οικονόμος του σπιτιού κι οι μάρτυρες και βρίσκουν το σώμα «ακέραιο σε όλα του τα μέρη».\nΠαίρνει έτσι ο νεαρός Θηλύφρων τα χρήματά του. Καθώς κάνει όμως μερικές αγενείς παρατηρήσεις, τον διώχνουν απ’ το σπίτι. Κατά τη νεκρική τελετή εμφανίζεται ξαφνικά μεσ’ απ’ το πλήθος ένας ηλικιωμένος άντρας που κλαίει και θρηνεί και λέει, πως ο άνθρωπος που ετοιμάζονταν τώρα να κάψουν, είχε δηλητηριασθή απ’ τη γυναίκα του. Αυτό προκαλεί μεγάλη οχλαγωγία, και το πλήθος κραυγάζει, πως θά ’πρεπε να καή και η γυναίκα. Εκείνη ορκίζεται ωστόσο πως είναι αθώα. Για να βρεθή η αλήθεια, προσάγει τότε ο ηλικιωμένος άντρας τον Τσάχτλας, έναν Αιγύπτιο, μεγάλο μάγο και γητευτή, που έχει τη δύναμη, να ξυπνά τους νεκρούς στην ζωή.\nΣτην αρχαιότητα πίστευαν σ’ αυτήν τη δυνατότητα˙ η μάγισσα του Έντορ ήταν ως γνωστόν επίσης ικανή, να εγείρη νεκρούς στην ζωή και να προσκαλή πνεύματα απ’ τον κάτω κόσμο, για να φέρουν στο φως την αλήθεια. Όπως περιγράφει η Αλεξάνδρα Ντέιβιντ-Νηλ, αυτό το μπορούν και οι λάμας στο Θιβέτ. Ένας λάμα, που έφτασε πολύ αργά, για να δη ακόμα ζωντανό τον φίλο του, ξάπλωσε πάνω στο πτώμα και το θέρμανε με την ίδια του την αναπνοή, έτσι ώστε ο νεκρός ξαναζωντάνεψε. Οι δυό τους χόρεψαν για λίγο μαζί κι είχαν έτσι την τελευταία τους επαφή. Παρόμοια εξασκούνται και στην Αφρική. Στην ιστορία μας καταφέρνει ο Αιγύπτιος να ξαναφέρη τον νεκρό στην ζωή, κι αυτός επιβεβαιώνει, πως τον είχε δηλητηριάσει η γυναίκα του. Σαν απόδειξη για την εγκυρότητα των λόγων του βεβαιώνει, πως γριές μάγισσες είχαν κόψει απ’ τον νεαρό Θηλύφρονα μύτη κι αυτιά, μπερδεύοντάς τον με τον νεκρό, και τα είχαν αντικαταστήσει με κερί, ενόσο φρουρούσε αυτός το πτώμα. Ο Θηλύφρων πιάνει τότε με το χέρι τη μύτη του και τ’ αυτιά, κι αυτά πέφτουν. Καταλαβαίνει τότε, πως είχε ακρωτηριασθή και δεν είχε αντιληφθή τίποτα.\nFiled under: Marie-Louise Von Franz: O χρυσός γάϊδαρος |\t1 Comment »\n>Η Μονή Αγίας Αικατερίνης στο όρος Σινά\nΤίς αληθινές Πατρίδες δεν μπορούν να μάς τις πάρουν!!!\nΑφιερωμένο στόν αδελφό μας Σταύρο.\n>ΕΙΝΑΙ Ο ΖΗΛΟΣ ΜΑΣ ΓΝΗΣΙΟΣ;\nΠηγή : ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥ ΙΕΡΕΩΣ\n>«Επανίδρυση» ή χαοτική διάλυση\nΣχόλιο : Κυπριανός Χριστοδουλίδης\nΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ\nΤο 1965-67, με τα γερο-παπανδρεϊκά, τα Ιουλιανά και τα βασιλικά, η «έντιμη δημοσιογραφία» απηύθυνε εκκλήσεις προς ένα λοχία. Το θυμόμαστε, όσοι τότε διαβάζαμε τις έντιμες (αυτό σε εισαγωγικά, αλλά δεν τα συμπαθώ) επιφυλλίδες των Λακεδαιμόνιων – πλην ηλιθίων.\nΟι τελευταίοι (…) δεν περίμεναν ότι θα προέκυπταν οι προσωπικότητες των συνταγματαρχών. Εκείνοι αναζητούσαν την προσωπικότητα του λοχία. Για να δείξουν το λαϊκισμό τους και το προφανώς αριστερίστικο προφίλ τους.\nΤώρα ψάχνουν για άλλου είδους προσωπικότητες : Της ευθύνης και του χρέους, θίγοντας «από σπόντα» τους φιλόδοξους (πάλι) στρατιωτικούς. Αλλά της πολιτικής, για να εξηγούμαστε και μην πάει αλλού το μυαλό μας. Και τότε, το 1964 για λοχία της πολιτικής γινόταν λόγος. Ποιος βλάκας νόμιζε ότι αυτοί αναζητούσαν ένα «καραβανά»;\nΟι συνταγματάρχες όμως το νόμιζαν. Διότι τους είχαν προετοιμάσει. Το σχέδιο υπήρχε. Οι βασιλείς έπρεπε να ξηλωθούν πρώτα. Παγκοσμιοποίηση με βασιλιάδες δεν γίνεται, όπως δεν γίνεται και συγχώνευση βασιλείων. Τα θυγατρικά βασίλεια έπρεπε πρώτα να γίνουν δημοκρατίες και μετά αυτές να πολτοποιηθούν στη χοάνη του πολυπολιτισμού. Πιο εύκολο ήταν αυτό.\nΠαραμένουν βέβαια το Ολλανδικό και το Αγγλικό στέμμα. Άλλος είναι ο λόγος και ίσως, ο προορισμός τους. Δεν θα επεκταθώ.\nΤώρα λοιπόν ζητούμενο είναι οι προσωπικότητες για την επανίδρυση του κράτους με τις προδιαγραφές Γιανναρά. Ο συνήθης «κοπανιστός αέρας» : Να προτάξουμε την λογική εξυπηρέτησης της κοινωνίας όπου θα πρωτεύει η παραγωγή κοινωνικού έργου. Δηλαδή, η έμπρακτη τακτοποίηση των ποσοτικά μετρήσιμων και ποιοτικά αξιολογήσιμων κοινωνικών αναγκών!\nΑς μην πάω παρακάτω και ας αποφύγω να σχολιάσω το ποιος θα είναι αυτός που θα αξιολογεί και θα κάνει τις μετρήσεις. Θα πάω στα ευκόλως εννοούμενα. Γράφει : «Για να εφαρμοστεί μια στοιχειώδης λογική λειτουργικής αποτελεσματικότητας του κράτους στη σημερινή Ελλάδα, πρέπει το κράτος που ξέρουμε να καταλυθεί και να ξαναστηθεί από την αρχή».\nΤον έχουν προλάβει άλλοι. Θα το κάνουν, όχι όμως για να ξαναστήσουν αυτό το κράτος που έχουμε και που ξέρουμε. Αυτή την ανατροπή θα την κάνει κάποια ξένη δύναμη που έχει προετοιμάσει τις προσωπικότητες αποδόμησης. Τότε ήταν οι ένστολοι λακέδες, σήμερα είναι τα παράσιτα της δημοσιογραφίας. Που μας περιγελούν με τις έντιμες γραφές και λέξεις όπως ή «ευθύνη» και το «χρέος».\nΌποιος είναι έντιμος, χρεώνεται την ευθύνη των απολαβών του είτε είναι του δημοσίου είτε των αναγνωστών του. Που αγοράζουν τις εφημερίδες για να διαβάζουν ή προσφεύγουν στον ασκούντα το δημόσιο λειτούργημα. Δεν έχει σημασία αν ο τελευταίος είναι ενεργός ή συνταξιούχος. Χρήματα του δημοσίου λαμβάνει, έχει ευθύνη και γι΄ αυτό που έκανε και γι΄ αυτό που κάνει.\nΗ πτώση της αγοράς των εφημερίδων μαρτυρεί την ποιότητα των προσφερομένων αναγνωσμάτων. Για ανακύκλωση πάνε. Όσο για τα μπάζα του διαδικτύου, όπου βρίσκονται και τα δικά μου γραπτά, κι αυτά ανακυκλώνονται. Δεν πωλούνται ούτε και αγοράζονται. Διανέμονται δωρεάν έναντι ενός χρέους. Όλοι χρωστάμε τη ζωή που μας δόθηκε κι αυτή ήταν και είναι η δική μου ευθύνη. Ως προς την εντιμότητα, την αφήνω στην κρίση άλλων ή άλλου.\n>ΤΟ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΤΕΛΙΚΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΥΜΕΡΑΝΓΚ\n>Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΥ*\nΚάθε φορά που κυκλοφορεί ένα βιβλίο του φιλόσοφου Στέλιου Ράμφου, ειδικά την τελευταία δεκαετία, αντιμετωπίζεται ως διανοητικό συμβάν.\nΟι συνεντεύξεις και τα άρθρα του που ακολουθούν είναι η απόδειξη. Δικαίως και επαξίως, αφού, επιπλέον, η σημερινή ελληνική τραγωδία καθιστά τον προβληματισμό του Ράμφου ακόμα πιο ενδιαφέροντα. Από τους μεγαλύτερους Ελληνες στοχαστές αυτή τη στιγμή, ο Ράμφος συνδυάζει, για όποιον έχει μπει στον κόπο να διαβάσει έστω κάποια από τα βιβλία του με την οφειλόμενη προσοχή, μια απίστευτη ευρυμάθεια, που βέβαια δεν περιορίζεται στον χώρο του ορθόδοξου χριστιανισμού και της αρχαιοελληνικής γραμματείας, με το οξυδερκές βλέμμα του στα εγγενή ελλείμματα που παρουσιάζει η νεοελληνική συνείδηση.\nΟπως εξηγεί ο Ράμφος στη συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» (22/5/2010), με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του «Το αδιανόητο τίποτα», η σημερινή ελληνική κοινωνική συνείδηση είναι ένα «ξεχειλωμένο θέλω», ένας διακαής πόθος, μια αέναη προσδοκία, χωρίς ωστόσο εκείνα τα θεμέλια που θα γείωναν μια τέτοια επιθυμία. Την κρατάει αυτή τη συνείδηση δέσμια στον παιδισμό της ένα παρελθόν που δεν λέει να παρέλθει, η θάλασσα του συναισθήματος που δεν συνοδεύεται από τη λογική. Η αχαλίνωτη έκρηξη του συναισθήματος, συνεχίζει ο Ράμφος, οφείλεται κυρίως στην επίδραση του ορθόδοξου χριστιανικού πολιτισμού που, στρέφοντας τον άνθρωπο προς τον Θεό, τον απομακρύνει από τον εαυτό του. Αυτή η προνεωτερική καθήλωση της συνείδησης ματαιώνει την ενδοσκόπηση, την αυτοσυνείδηση, συνεπώς οι αντιδράσεις αυτής της συνείδησης είναι άμορφες, συχνά μηδενιστικές. Θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι η ματαίωση της ατομικότητας εκβάλλει σε έναν άναρχο ατομικισμό, χωρίς συνείδηση του εαυτού του, όπως και αν αυτός παρουσιάζεται, είτε «ενεργητικά» με τις στάσεις μηδενιστικών εξεγέρσεων είτε «παθητικά»: ως ατομικιστικά συγκροτημένη συλλογικότητα, ως εθνοτικό-ορθοδοξισμός, συχνά και με τις δύο αυτές μορφές.\nΔεν είμαι ο αρμοδιότερος να ελέγξω αν το επιχείρημα του συγγραφέα πάσχει από αναγωγισμό, αν δηλαδή ευσταθεί η θέση ότι για όλα ευθύνεται η Ορθοδοξία. Γι’ αυτό και το αποδέχομαι, όπως επίσης, και κυρίως, συμμερίζομαι απολύτως τη διαπίστωσή του περί συντριπτικής κυριαρχίας του συναισθήματος, μιας ωκεάνιας «δημοκρατίας της συγκίνησης» στην οποία κολυμπάει η αντιστασιακή ελληνικότητά μας. Η απορία εδώ είναι άλλης τάξης: πώς είναι δυνατόν να μη βλέπουμε ότι ο σημερινός πολιτισμός της παγκοσμιοποίησης, της προόδου ως αυτοσκοπού, δεν αποτελεί, μεταφορικά μιλώντας, παρά μια παράδοξη μεταμόρφωση και διάχυση σε πλανητική κλίμακα αυτού του «ορθοδοξισμού»; Θέλω με αυτό να πω: πώς είναι δυνατόν να μη βλέπουμε στην καλωδιωμένη υπερ-νεωτερικότητά μας την απουσία «νοήματος» συνοδευόμενη από το επιμελημένο μαστόρεμα του συγκαιρινού ηδονιστικού ατόμου ως ακόρεστου «παιδιού» με τα δικά του «θέλω»; Ενός ατόμου όλο και περισσότερο βυθισμένου στη συγκινησιακή καταναλωτική και εξιμπισιονίστ πανούκλα, ατόμου, όπως έλεγε ο Φιλίπ Μιρέ, «σε διαδικασία προχωρημένης απο-ατομίκευσης, πορνογραφικού και ανερωτικού ταυτόχρονα».\nΥποψιάζομαι μια απάντηση. Οτι, παρ’ όλα αυτά, «νόημα» εξακολουθεί να υπάρχει, το συναντάμε στα ενεργήματα των «δημιουργών», αυτών που ίσως λόγω και της παγκοσμιοποίησης εξακολουθούν να καινοτομούν, να τεχνουργούν αυτόνομα. Ισως. Ας μην παραβλέπουμε όμως και την εξής ουσιώδη ένσταση. Οτι αυτό το «νόημα» είναι κατ’ εξοχήν νοητικό, μηχανικό, απογυμνωμένη ισχύς, ένας υλιστικοποιημένος ψυχισμός. Εκμηχανισμένη βούληση, μας λέει στο τελευταίο του βιβλίο ο φιλόσοφος Ρομπέρ Ρεντεκέρ («Egobody. Το μαστόρεμα του νεο-ανθρώπου»), ανελεύθερη, εγωφαγική, βασισμένη στο ένστικτο του γκανιάν. Αν είναι έτσι, πώς να ευ-καιρήσουμε την κρίση;\n>Απώλεια της φαντασίας — Xάνεται το μεγάλο όπλο τού Δυτικού πολιτισμού\n>Verlust der Phantasie, Spiegel 21/22.5.10\nBarbara Hardinghaus, Dialika Krahe\nΤο ιντερνέτ προσφέρει ελεύθερη πρόσβαση στον κόσμο της πορνογραφίας. Στην περίπτωση των εφήβων, η κατανάλωση της ανήκει στην καθημερινότητα, όπως η μουσική και τα αθλητικά. Αλλάζουν οι απεριόριστες δυνατότητες την ερωτική ζωή μιας γενιάς;\nΟ έρωτας του Παύλου και της Mάρα άρχισε μια μέρα τον Δεκέμβρη, στις 10:01, με την καταχώρηση στο προφίλ του Παύλου: “Baby είσαι τόσο porno”, παρακάτω ένα “χιχι..” και τρια κίτρινα smilies.\nΗ Μάρα είχε γράψει την πρόταση στο προφίλ του Παύλου σε κάποιο φόρουμ στο ιντερνέτ. Μια φίλη της, της είχε πει γι’ αυτόν. Η Μάρα τον φανταζόταν ως ψηλό, ξανθό αγόρι με περίεργη κόμμωση, που επιδεικνύεται και που ποτέ δε θα ήταν πιστός. Παρόλα αυτά του έγραψε: “Baby είσαι τόσο porno”.\nΟ Παύλος ήταν αδιάφορος. Από τότε που είχε βγάλει τα σιδεράκια, έπαιρνε συχνά τέτοια μηνύματα από κοπέλες. Παρόλα αυτά ήθελε να μάθει ποιος του έγραφε, το όνομα του προφίλ ήταν Italo-Latina.\n«Cool έκφραση, χα χα». Από εκείνη την στιγμή θα μπορούσαν να μιλήσουν. Βλέπονταν κάθε μέρα τα διαλείμματα στην αυλή του σχολείου. Αλλά όταν συναντιόντουσαν σιωπούσαν. Μιλούσαν μόνο μέσω του ιντερνέτ.\nΗ Μάρα είχε γράψει: “να’ χα ένα φίλο…δεν έχω κλαψ..”\nΠαύλος: “σε βρίσκω πολύ εντάξει smile. Και μαγειρεύω καλά smile.\nΜάρα: “τώρα ερωτεύτηκα”\nΜετά από 25 μέρες, 4 με 6 μηνύματα την ημέρα, πολλά smilies και καρδούλες, όρισαν ραντεβού, σε μια πλατεία, κάτω από ένα ρολόι, στην πραγματική ζωή. Ήταν η αρχή ενός έρωτος από μια νέα εποχή.\nΗ Μάρα και Παύλος ανήκουν στην γενιά εκείνη των νέων που μεγάλωσαν με το ιντερνέτ. Νεαροί που στα 11 είχαν τον πρώτο τους υπολογιστή, και στα 12 το πρώτο online-profil.\n98% των αγοριών και των κοριτσιών 12-19 ετών είναι συνδεδεμένα. Το ιντερνέτ τα συνοδεύει σαν ο καλύτερος φίλος τους. Του εμπιστεύονται τα μυστικά τους, τους συμβουλεύει, τους διαφωτίζει, ξέρει τα πάντα για τον έρωτα και την σεξουαλικότητα, και αντίθετα με τους γονείς, δεν κάνει ερωτήσεις που ντροπιάζουν.\nΤο 1998 μια έρευνα απέδωσε το συμπέρασμα πως οι νέοι μεταξύ 12 και 19 γνώριζαν πολλά και ήταν ενημερωμένοι. Το 2002 άλλη έρευνα τους θεωρούσε μη ενημερωμένους. Εν τω μεταξύ ήρθαν σε επαφή με το ίντερνετ, και με όλες τις εικόνες που μέχρι τότε δεν είχαν δει. Οι νεαροί 14, 15, 16 ετών ήταν οι cool καταναλωτές του σεξ στο δίκτυο. Αρχές του 2007 η νέα έννοια για τους εφήβους ήταν: εντελώς πορνό. Η Γερμανία συζητούσε για την πορνογραφικοποίηση των νεαρών, και την σεξουαλική τους ερήμωση, γιατί στο σχολείο έβλεπαν σεξ-ταινίες στο κινητό.\nΠριν από την Μάρα ο Παύλος (17 ετών τότε) δεν είχε φιλενάδα, παρόλα αυτά είχε ένα κανόνα για τον έρωτα: η πρώτη συνάντηση είναι για γνωριμία. Η δεύτερη είναι ραντεβού, και στο δεύτερο ραντεβού, δηλαδή στην τρίτη συνάντηση δίνεις το πρώτο φιλί. Περπάτησαν στην αγορά, άγγιξαν λίγο τα χέρια τους. Αργότερα την πήγε με το ταξί στο σπίτι. Μπροστά στο σπίτι της φιλήθηκαν στα γρήγορα. Το ταξί περίμενε. Η Μάρα είπε: το φιλί ήταν υπέροχο. Ο Παύλος: “το φιλί ήταν okay”.\nΓια τους νέους της εποχής το σεξ είναι παντού. Στις φωτογραφίες, βίντεο, chats..79% των νέων 14-17 ετών σύμφωνα με έρευνα του Bravo είχαν επαφή με όλα τα είδη πορνογραφίας. Σύμφωνα με έρευνα σε σχολεία, οι ερωτήσεις των νέων πιο παλιά ήταν περί προφύλαξης, γνωριμίας, χωρισμού, ρόλου των φύλων, κανονικό σεξ. Σήμερα είναι : επιτρέπεται να χωρίσεις στέλνοντας SMS, ο ρόλος του μεγέθους, διάφορες πρακτικές που βλέπουν στις τσόντες, και που πολλοί νέοι πιστεύουν πως είναι στο κανονικό ρεπερτόριο. Τα κορίτσια θέλουν να μάθουν αν πρέπει να τα κάνουν όλα. Το να μην είσαι κανονικός είναι η πιο μεγάλη ανησυχία.\nΗ Μάρα φιλήθηκε για πρώτη φορά στα 14. Λεγόταν Μισέλ, ήταν Ιταλός από την Σικελία, σαν τον πατέρα της. Ήταν καλοκαιρινό φλερτ. Δεν ήταν ο πρώτος της έρωτας. Αυτός ήταν Πιοτρε, ένας Πολωνός, μαθητής από το σχολείο της. Ήθελε να την βλέπει κάθε μέρα. Της είχε γίνει τσιμπούρι. Μετά από τρεις μήνες η ίδια διέκοψε την σχέση με το MSN, στο chat μέσω του ιντερνέτ. Τρεις μήνες αργότερα συνάντησε τον Ενρίκο, ένα παιδί από την γειτονιά. Αυτή ήθελε να τον βλέπει κάθε μέρα. Της πρότεινε μετά από δυο μήνες: “ας μην συναντηθούμε για μια βδομάδα”. Του ήταν πολύ. Δεν επικοινώνησε ξανά μαζί της. Στο ιντερνέτ έβλεπε ένα κόσμο όπου όλα λειτουργούσαν, όπου τα κορίτσια ήταν όμορφα, γενναία και είχαν αυτοπεποίθηση. Στην πραγματικότητα λειτουργούσαν τα πράγματα σπάνια. Ήταν συν τοις άλλοις και η ίδια, με το σώμα της να αλλάζει, με καινούργια αισθήματα, πρωτόγνωρα. Από τις πολλές δυνατότητες, δεν έβλεπε πουθενά το όριο. Μετά τον Ενρίκο για καιρό δεν έπαιζε τίποτα. Μετά ήρθε ο Παύλος. Στην αναζήτηση της κανονικότητας η Μάρα δεν ήταν πια μόνη\nΟ κόσμος του έρωτα και της σεξουαλικότητας των νέων έγινε ένας λαβύρινθος. Το ίντερνετ σπάει κάθε κοινωνικό φραγμό. Όλα προσφέρονται, οι κανόνες διαλύθηκαν. “Εκεί έξω συμβαίνει ένα φυσικό πείραμα, χωρίς να το ελέγχει κανένας” λέει ο Andreas Hill, ψυχοθεραπευτής και σεξολόγος. Διηγείται για ένα 19χρονο: “τα είδε όλα, με flatrate 9,99 ευρώ τον μήνα”. Τώρα βρίσκεται υπό θεραπεία, για να απαλλαγεί από την “εξάρτηση από το σεξ”(Sexsucht, καινούργια ασθένεια. Οι ασθενείς βλέπουν συνέχεια τσόντες. Συνήθως, λόγω του πάθους σταματούν το πραγματικό σεξ). “Όσο πιο συχνά βλέπει κανείς κάτι, τόσο πιο κανονικό το βρίσκει”, και επομένως “όσα βλέπουν οι νέοι στο ίντερνετ, τα νομίζουν κανονικά και πως πρέπει ακριβώς έτσι να τα κάνουν.” λέει ο Hill. Επίσης πιστεύει πως όσο πιο πολλές εικόνες βλέπουν, τόσο πιο δύσκολο τους είναι να βρουν τι οι ίδιοι θέλουν και τι αισθάνονται ως απολαυστικό. “Σε μερικά παιδιά καταστρέφεται η φαντασία τους.”\nΑντίθετα από την πραγματική ζωή, στο πορνό λειτουργούν όλα τέλεια. Σ’ αυτό προστίθενται και τα σωματικά ιδεώδη που επιβάλλουν οι πορνοστάρ. Σε μια έρευνα που έγινε στην Σουηδία, ένα τρίτο των κοριτσιών δηλώνει, πως λόγω της πορνογραφίας που καταναλώνουν, είναι δυστυχείς με το σώμα τους. Και τα αγόρια έχουν φόβους αποτυχίας. Τα μέτρα δεν τα φτιάχνει πια η πραγματικότητα αλλά οι Αμερικανοί πορνοστάρ.\nΥπάρχουν και περιπτώσεις παιδιών που τα πράγματα φτάνουν στα άκρα. Η Μέλανη ήταν 9 όταν είδε την πρώτη της τσόντα. Στα 6, ο πατέρας της, την είχε ενημερώσει πως γίνεται το πράμα. Άρχισε να βλέπει τις ταινίες από περιέργεια, από ανία. Στην αρχή έβρισκε αηδιαστικά τα πράγματα, αλλά συνέχισε να βλέπει, και στα 11 περίπου άρχισε να έχει αισθήματα βλέποντας τσόντες. Στα 12 έκανε για πρώτη φορά σεξ με ένα νεαρό. Ήταν σοφτι. Στα 13 συνάντησε ένα μεγαλύτερο που της τα έμαθε όλα. Η Μέλανη απαριθμεί τις πορνοστάρ με το όνομα τους, λες και είναι φίλες της. Σύμφωνα με τους σεξολόγους, ανήκει στην ομάδα εκείνη των που δεν έχουν υγιή σεξουαλική κοινωνικοποίηση. Μεγάλωσε, πότε ζώντας στο ίδρυμα, πότε στους συγγενείς. Δεν είχε κανέναν να της πει πως αυτό που βλέπει στις τσόντες δεν είναι η πραγματικότητα. Πως το σεξ δεν είναι μόνο σπορ, αλλά έχει να κάνει με τα αισθήματα και με την αγάπη.\nΓια 62% των κοριτσιών και 40% των αγοριών δεν τίθεται θέμα για σεξ χωρίς αγάπη. Όπως επίσης δεν τίθεται και θέμα απάτης για τους περισσότερους. Τα κορίτσια υποφέρουν περίπου 48 μέρες, τα αγόρια 30 μέρες όταν διαλυθεί η σχέση. Για το 70% των παιδιών 11-13 ετών δεν τίθεται θέμα για σεξ. Το ένα τρίτο των 14-17χρονων επίσης αισθάνονται πολύ νέοι για να αρχίσουν. Η πορνογραφία όμως ανήκει στην ημερήσια διάταξη για πολλούς. Βλέπουν μαζί με φίλους, για ικανοποίηση ή για διασκέδαση.\nΗ γνώμη των ερευνητών είναι πως οι νέοι της εποχής είναι το ίδιο κανονικοί ή μη κανονικοί, όσο και οι νέοι προηγούμενων γενεών. Η πορνογραφία κάνει ζημιά σ’ αυτούς που δεν κοινωνικοποιήθηκαν υγιώς, και δεν μπορούν να διακρίνουν την ψευδαίσθηση από την πραγματικότητα. Οι περισσότεροι νέοι ξέρουν τι να πιστέψουν και τι όχι από αυτά που βλέπουν. Η αναζήτηση της αγάπης και της εγγύτητας, δεν έχει επηρεαστεί από την πορνογραφία. Είναι όμως πολύ νωρίς να πούμε ποιες είναι μακροπρόθεσμες συνέπειες που θα έχει η κατανάλωση της πορνογραφίας, λέει ο Hill.\nΗ Μάρα λέει πως με τον Παύλο έμαθε να μην ζηλεύει τόσο, και πως τα αγόρια δεν μιλούν για τα αισθήματα τους. Λέει πως αναπολεί τον πρώτο καιρό, την μαγεία των πρώτων μηνών, όπου ο Παύλος της έγραφε συχνά μικρά γράμματα και της τηλεφωνούσε κάθε μέρα. Αισθάνεται όμως παρόλο που αυτά λείπουν τώρα, πως την αγαπάει.\n“Δεν μπορώ πια χωρίς αυτήν”. “Τον έχω συνηθίσει όπως είναι”. Αυτή είναι η σχέση τους, με μια πρόταση από τον καθένα. Στην πραγματικότητα κάτι κανονικό.\nΜετάφραση : Πέτρος\n>Διατί έπεσεν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία; Οι συγκλονιστικές ομοιότητες με την σύγχρονη Ελλάδα!!!!\nPosted on Μαΐου 30, 2010 by amethystosbooks\nΠΗΓΉ: ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily\n«Ο Ιωσήφ Βρυέννιος, ο διδάσκαλος του προμάχου της Ορθοδοξίας Μάρκου του Ευγενικού, διεκτραγωδεί την προ της αλώσεως ενσκήψασαν διαφθοράν.\nΤο ιερατείον πρώτον είχε διαφθαρεί. Οι πλείστοι των κληρικών εχειροτονούντο επί χρήμασι. Κλήρος σιμωνιακός εθνική συμφορά, άλας μωρόν! Τα μυστήρια επωλούντο υπό των αναξίων τούτων κληρικών. Με πληρωμήν, με δώρα εδίδετο η άφεσις των αμαρτιών και μετεδίδετο το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Επίσκοποι, άγαμοι κληρικοί, μοναχοί, οι την παρθενίαν επαγγειλάμενοι , αναιδέστατα συνέζων μετά μοναστριών. Οι δε κοσμικοί μιμούμενοι τους κληρικούς προ της τελέσεως του μυστηρίου του γάμου συνέζων μετά των γυναικών. Το άγιον όνομα του Θεού εβλασφημείτο δημοσία και ουδείς υπέρ αυτού ήρε φωνή διαμαρτυρίας, ενώ θα έπρεπεν, υπερασπισταί της τιμής του ονόματος του Θεού, να προτιμήσωμεν μαρτυρικόν θάνατον παρά των ασεβών ή σιωπώντες να γινώμεθα συνένοχοι των βλασφημούντων.\nΌρκοι εις δημοσίαν διάταξιν. Η αδιαφορία των πολιτών δια τας ανάγκας του γείτονος, της κοινωνίας, του κινδυνεύοντος κράτους μεγίστη. Η φιλαυτία εβασίλευε, τα ίδια εκάστου συμφέροντα εθεραπεύοντο. Τα τείχη της πόλεως παρουσίαζον φθοράς και έχρηζον συντόμου επισκευής, αλλ’ οι έχοντες τους υλικούς θησαυρούς προετίμων να κτίζουν τριωρόφους κατοικίας ή να διαθέτουν το χρήμα υπέρ της κοινής ασφαλείας. Η φιλαργυρία των πλουσίων απαραδειγμάτιστος. Όταν ο τελευταίος μαρτυρικός βασιλεύς Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος ανέλαβε την εξουσίαν, το δημόσιον ταμείον ευρέθη κενόν. Διό θερμοτάτην προς τους πλουσιωτέρους της πόλεως απηύθυνε έκκλησιν, ζητών την συνδρομήν αυτών. Αλλ’ οι μεγιστάνες ηρνήθησαν διισχυριζόμενοι ότι είναι…..πένητες ! Πένητες ; Ποιοι ; Αυτοί των οποίων τα υπόγεια των μεγάρων ευθύς μετά την άλωσιν ανέσκαψαν οι Τούρκοι και ανεκάλυψαν θησαυρούς μεγίστους, ικανούς να εξοπλίσουν στρατούς και στόλους !\nΟ ίδιος ο αυτοκράτωρ συνομιλών με τον Φρατζήν εξεφράζετο πικρώς λέγων, ότι πέριξ του θρόνου δεν ευρίσκετο ένας ειλικρινής σύμβουλος, πάντων τα ίδια ζητούντων. Χαρακτηριστικόν δείγμα της ιδιοτελείας είναι και τούτο , ότι , όταν κατά την διάρκειαν της πολιορκίας της πόλεως τα εξωτερικά τείχη υπό των βολών του τηλεβόλου υφίσταντο σοβαράς βλάβας και ηνοίγοντο ρήγματα , τα οποία είχον ανάγκην αμέσου επισκευής, μηδέ εν τη υστάτη ταύτη ώρα, λησμονούντες το ίδιον συμφέρον, επείθοντο να παράσχουν την αναγκαίαν ύλην και εργασίαν πριν ή πληρωθούν την τιμήν αυτής.»\nπηγή Σύνδεσμος 71\nΝομίζω φίλοι μου ότι πολλά από αυτά που περιγράφει ο Ιωσήφ Βρυέννιος συμβαίνουν και σήμερα. Διαφθορά κληρικών, αδιαφορία των πολιτών για τον γείτονα, η φιλαυτία, η φιλαργυρία και η πατριδοκαπηλία των πλουσίων…..\nΜπας κι ο Βρυέννιος περιγράφει την νεοελληνική πραγματικότητα;\nΥπάρχει πάντως μια διαφορά. Η Πόλη της τελευταίες της στιγμές τις έζησε υπό την εξουσία ενός πατριώτη και ήρωα Ελληνα ηγέτη. Η Ελλάδα του σήμερα ζει τις τελευταίες της στιγμές (πραγματικά ελπίζω να διαψευστώ) ως ενιαία κρατική οντότητα υπό την εξουσία ενός προδοτικού ξενόφερτου συμφερτού……\nΕτσι στην Πόλη μέσα στην γενική διαφθορά, όρθωσε το ανάστημά του ο Κωνσταντίνος και κράτησε το φρόνημα των Ελλήνων ψηλά ώστε να μπορέσουν να αγωνιστούν και να επιβιώσουν μέσα στην φωτιά των 400 και πλέον ετών στυγνής τουρκικής σκλαβιάς.\nΣήμερα ο Τούρκος ήρθε και τον περιποιήθηκαν οι πολιτικοί ως γιουσουφάκια, με υποκλίσεις και ραγιαδισμό. Φυσικά μετά έφυγε για να πάει να γιορτάσει με τους ομοεθνείς του την Αλωση της Πόλης μας και οι ξεφτιλισμένοι προδότες που μας έχουν φορτωθεί, έμειναν εδώ και όπως ήταν επόμενο κανείς τους δεν είχε να πεί τίποτα για την μαύρη επέτειο…..\nΤι στα κομμάτια κοιμισμένοι ψηφίσαμε;


Ακόμη αναμένονται οι έξι μόνιμοι γιατροί στο ΤΕΠ του νοσοκομείου Αγρινίου - AgrinioNews\nΑκόμη αναμένονται οι έξι μόνιμοι γιατροί στο ΤΕΠ του νοσοκομείου Αγρινίου\n17 Σεπτεμβρίου 2019, 12:48 μμ\nΜια από τις εξαγγελίες που είχαν γίνει από την προηγούμενη κυβέρνηση και στις οποίες είχε δοθεί έμφαση και σε τοπικό επίπεδο, ήταν η λειτουργία όλων των τμημάτων των δημόσιων νοσοκομείων. Στο νοσοκομείο Αγρινίου είχε εξαγγελθεί η στελέχωση του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών(ΤΕΠ)με έξι μόνιμους γιατρούς.\nΑυτό αναμενόταν να αποφορτίσει την λειτουργία του υπόλοιπου νοσοκομείου, καθώς είναι γνωστό ότι αυτός τομέας σε ένα μεγάλο νοσοκομείο όπως είναι του Αγρινίου πολύ συχνά μπλοκάρει κάθε άλλη λειτουργία πηγαίνοντας πίσω κάθε προγραμματισμό σε χειρουργεία, εξετάσεις κλπ.\nΌμως ΤΕΠ επανδρωμένο με μόνιμους γιατρούς δεν λειτουργεί με ότι αυτό συνεπάγεται. Που βρίσκεται όμως η όλη διαδικασία; Και γιατί δεν έχει γίνει κάτι παρά τις ανακοινώσεις που είχαν γίνει μέσα στο 2018;\nΠεριγράφοντας την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με την απουσία μόνιμων γιατρών στο ΤΕΠ, ο πρόεδρος των νοσοκομειακών ιατρών Αιτωλοακαρνανίας και μέλος του Δ.Σ. του νοσοκομείου Αγρινίου, Κώστας Μπακόπουλος δίνει την δική του διάσταση για τις καθυστερήσεις: «Πρόκειται για πέντε θέσεις για τις οποίες οι διαδικασίες έχουν ολοκληρωθεί κατά τα 2/3, όμως μένει το τελικό στάδιο της μοριοδότησης. Κάποια στιγμή η διαδικασία μπλόκαρε και κατέστη πολύ χρονοβόρα, παρότι υπάρχουν πολλά θετικά σε αυτήν. Κι αυτό γιατί σε γενικές γραμμές περιλαμβάνει αξιοκρατικά κριτήρια κι ας φώναζαν κάποιοι όταν ανακοινώθηκε. Εμπλέκονται ειδικές εισηγήσεις, συμβούλια κρίσεων και μοριοδότησης και, όπως είπα, είναι αργές οι εξελίξεις, καθώς αφορούν σε όλη τη χώρα. Εμείς πιέζουμε, ως ένωση, από την δική μας πλευρά. Πάντως, ένα ακόμη πρόβλημα που έχει προκύψει είναι αυτό με την θέση του διευθυντή καθώς ο διαγωνισμός για την θέση αυτή ειδικά έχει κηρυχθεί άγονος και πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή. Οι δύο που μπορούσαν να διεκδικήσουν την θέση διευθυντή από το νοσοκομείο μας προτίμησαν ο ένας το νοσοκομείο Ρίου και ο άλλος το αντίστοιχο της Κορίνθου».\nΌπως εξηγεί επίσης ο κ. Μπακόπουλος, για το συγκεκριμένο ζήτημα των ΤΕΠ αλλά και για τα πολύ σημαντικά ζητήματα των προβλημάτων της ΜΕΘ και της βίας που υπάρχει εντός του νοσοκομείου από εξωγενείς παράγοντες(σ.σ. ο κ. Μπακόπουλος ζήτησε αναφορά ειδικά σε αυτό το ζήτημα), θα γίνει ανοιχτή συζήτηση και συνέντευξη Τύπου μέσα στο φθινόπωρο.\nΑπό την πλευρά του, ο υποδιευθυντής της 6ης ΥΠΕ, Μιλτιάδη Ζαμπάρας, κάνει λόγο για έξι μόνιμους γιατρούς στο ΤΕΠ του νοσοκομείου Αγρινίου και 110 θέσεις συνολικά σε όλη την Ελλάδα. «Η διαδικασία είναι όντως χρονοβόρα και υπήρξαν καθυστερήσει γιατί ήταν κάτι πρωτόγνωρο με στόχο την περισσότερη αξιοκρατία. Όμως θεωρώ ότι οι ενέργειες έχουν ξεκινήσει και πάλι μέσω του συμβουλίου μοριοδότησης. Επίσης εκτιμώ ότι μέχρι το τέλος του χρόνου οι μόνιμοι γιατροί που επιδιώξαμε να συγκροτήσουν ένα μόνιμο ΤΕΠ στο νοσοκομείο Αγρινίου θα είναι μια πραγματικότητα, πράγμα που θα είναι ένα θετικό αποτύπωμα γενικά για την περιοχή. Ενδιαφέρον πάντως υπήρξε από γιατρούς», εκτιμά ο κ. Ζαμπάρας.\nΟι πληροφορίες κάνουν λόγο για σύγκλιση του συμβουλίου μοριοδότησης που επρόκειτο να γίνει τη Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου και θα προωθούσε σημαντικά τις διαδικασίες. Αναμένονται τα αποτελέσματα, σε αυτό το πολύ νευραλγικό κομμάτι ενός νοσοκομείου, στον απόηχο πάντως και της μη συμπερίληψης του νοσοκομείου Αιτωλοακαρνανίας στο ΦΕΚ για τους νέους διοικητές νοσοκομείων. Κάτι που, πάντως, δεν αποτελεί καλό νέο για παρόμοια θέματα.\nΠροηγούμενο: Ορίστηκε το νέο Δ.Σ. του Λιμενικού Ταμείου Μεσολογγίου – Προέδρος ο Κ. Λύρος\nΕπόμενο: Πήραν θάρρος οι Θεσσαλοί: «Τα έργα στον Αχελώο πρέπει να ξεκινήσουν χθες», λέει ο Περιφερειάρχης


Μια ιστορία δρόμου - University Press\nΜια ιστορία δρόμου\nΑΠΟΨΕΙΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ | Ιούλιος 1, 2014 by Έλενα Στρόδα | 0 σχόλια\nΣτην Αθήνα, στο κέντρο, σε μια γωνιά υπάρχει ένας όροφος- από τους πολλούς- μέσα σε ένα κτίριο- από τα πολλά- που είναι γεμάτος βιβλία. Βιβλία όλων των γούστων. Ράφια ατέλειωτα, που για να φτάσεις τα πάνω-πάνω βιβλία χρειάζεσαι σκάλα. Σε μια γωνιά του ορόφου υπάρχει και ένα τραπέζι. Με καρέκλες. Που από το παράθυρο (επί)βλέπει το κέντρο της πόλης. Εκεί ο κόσμος ξεφυλλίζει τα βιβλία για να αποφασίσει ποιό(ά) απ’ όλα θα πάρει μαζί του.\nΈνα απόγευμα, σε αυτή τη βιβλιοφιλική γωνιά καθόταν και ένας κύριος· όχι κάτω από πενήντα έτη. Κανείς δε καθόταν πολύ κοντά του. Όλοι είχαν στριμωχτεί στις απέναντι θέσεις και ξεφύλλιζαν βιβλία ο ένας τόσο κοντά στον άλλο που παραλίγο να πάθουν ασφυξία. Εκείνος είχε μια μακριά απεριποίητη γενειάδα και λιγδωμένα μακριά μαλλιά. Ένα κασκέτο και ξεσκισμένα βρώμικα ρούχα. Με το δεξί του χέρι κρατούσε τα χερούλια μιας διάφανης σακούλας ακουμπισμένης δίπλα του· μέσα της διαφαινόταν κάτι απομεινάρια φαγητού και μια γωνία ψωμιού. Με το αριστερό χέρι βαστούσε την άκρη ενός μεγάλου σε διαστάσεις βιβλίου-εγκυκλοπαίδειας, με βαρύ εξώφυλλο και πλαστικοποιημένες σελίδες που γυάλιζαν καθώς τις γυρνούσε. Καμιά φασαρία δε τον έκανε να σηκώσει τα μάτια του από τις σελίδες. Μετά από σαράντα ή εξήντα λεπτά έκλεισε με μια στοργική κίνηση το βιβλίο. Αφού το κοίταξε σηκώθηκε με αργές κινήσεις και κατευθύνθηκε σε μια από τις βιβλιοθήκες. Ακούμπησε προσεκτικά το βιβλίο σε ένα από τα ράφια και έφυγε κρατώντας τη σακούλα του.\nΒγήκε στο δρόμο και διέσχισε το κέντρο της πόλης. Μόνος. Ανέβηκε μερικά σκαλιά που τον έκαναν να φθάσει σε ένα πλατύσκαλο με περιστέρια που δε πετούσαν εκείνη την ώρα. Άνοιξε τη διάφανη σακούλα και έκοψε ένα μικρό κομμάτι ψωμί και το κομμάτι σε άλλα μικρότερα. Και τους τα πέταξε. Ούτε τα περιστέρια ούτε εκείνος δεν ενοχλούνταν από τα βιαστικά, τρελαμένα βήματα των περαστικών τριγύρω. Μετά βρήκε το πλέον ήσυχο παγκάκι του κέντρου, κοντά στα περιστέρια και το βιβλιοπωλείο, ανέβασε πάνω τα πόδια του και έκλεισε τα μάτια του· αφού είχε πια σκοτεινιάσει.\nTags: αθηνα, ασφυξια, βιβλια, βιβλιοφιλικη, γωνια, ελενα στροδα, κεντρο, περιστερια, σακουλα, σκαλα, ψωμι\n« Πώς οι σπουδές και η εργασία στο εξωτερικό σε κάνουν εξυπνότερο;\nΈκκληση του Υπουργού να ανοίξει το Ε.Μ.Π. »


Αγουέρο - Ξενοδοχεία\nΑγουέρο: Αναζήτηση ξενοδοχείων\nΔείτε ξενοδοχεία για Αγουέρο στο χάρτη\nΑγουέρο: Εξερευνήστε την πόλη\nΑγουέρο: Αυτός ο φιλόξενος προορισμός έχει κάτι για όλους. Παρόλο που δεν υπάρχουν πολλά γνωστά αξιοθέατα στην περιοχή (Αγουέρο), δεν θα χρειαστεί να πάτε μακριά, για να επισκεφτείτε μέρη όπως: Λος Μάγιος ντε Ρίγκλος και Παλάτι του Μαρκησίου του Αγιέρμπε. Μπορείτε, αν θέλετε, να εξερευνήσετε τη γύρω περιοχή και να δείτε αξιοθέατα, όπως: Πολιτιστικό Ινστιτούτο Ramon y Cajal.\nΑγουέρο: Πού να μείνετε\nΟ προορισμός αυτός (Αγουέρο) αποτελεί μια φιλόξενη πόλη και διαθέτει μεγάλη γκάμα ξενοδοχείων για όλα τα γούστα. Μπορείτε να βρείτε έως και 13 προσφορές για καταλύματα στην περιοχή (Αγουέρο) στη Hotels.com, ορισμένα εκ των οποίων με έκπτωση έως και 15%. Οι τιμές δωματίων μας ξεκινούν από 13 USD τη νύχτα και παρακάτω θα βρείτε ξενοδοχεία με βάση την αξιολόγηση με αστέρια σε Αγουέρο, καθώς και στη γύρω περιοχή:\nΑγουέρο: Τρόποι μετάβασης\nΠετάξτε σε: Ουέσκα (HSK-Pirineos), 49 χλμ. από το κέντρο της πόλης (Αγουέρο).\nΑγουέρο: Τι να δείτε στη γύρω περιοχή\n• Λος Μάγιος ντε Ρίγκλος (5,9 χλμ. από το κέντρο της πόλης)\n• Παλάτι του Μαρκησίου του Αγιέρμπε (12,3 χλμ. από το κέντρο της πόλης)\n• Πολιτιστικό Ινστιτούτο Ramon y Cajal (12,4 χλμ. από το κέντρο της πόλης)\nΑγουέρο: Πότε να πάτε


Παρατηρητής: Εγκλημα στο Κολωνάκι\nΤο έγκλημα στο οποίο θα αναφερθώ είναι γνωστό σε ελάχιστους, δεν αναφέρθηκε στα ΜΜΕ κι ούτε θα κοινοποιούνταν ποτέ, αν δεν τύχαινε να έχω κάποιο γνωστό μου, αυτόπτη μάρτυρα. Αυτή καθεαυτήν η πράξη δεν είναι διόλου τρομερή: είναι μάλιστα τόσο κοινή, και διαπράττεται στη χώρα μας κάθε μέρα, με τέτοια συχνότητα, ώστε δεν κάνει εντύπωση σε κανέναν. (Οχι, όχι, δεν εννοώ τη φοροδιαφυγή.) Υπάρχει όμως κάτι που κάνει το έγκλημα αξιοπρόσεκτο. Ιδιαίτερα δε μια φράση, που ειπώθηκε ως δικαιολογία από έναν από τους συνεργούς, μέσα στη φοβερή της απλότητα αποκτά τεράστια, εμβληματική σημασία.\nΤο έγκλημα έγινε την Τετάρτη που πέρασε, στις 10.30 μ.μ., σε ένα μικρό ιταλικό εστιατόριο του Κολωνακίου, εκεί που βρέθηκε τυχαία ο πληροφοριοδότης μου. Κάποια στιγμή, λοιπόν, ενώ δειπνούσε με την παρέα του, έφθασαν και κάθησαν τέσσερις άνθρωποι, μεταξύ τους και ένας γνωστός πολιτικός, τέως υπουργός και νυν στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, από αυτά μάλιστα που έχουν ξεχωρίσει για τις αιρετικές τους απόψεις – όπου αιρετικές στις ελληνικές πολιτικές φυλές (κοινώς: κόμματα) είναι όσες δεν συμπίπτουν απολύτως με του φυλάρχου-αρχηγού.\nΗ παρέα του πολιτικού κάθησε, παρήγγειλε κι άρχισε να κάνει ό,τι κάνει κάποιος σε ένα εστιατόριο. Κάποια στιγμή όμως, μετά το πρώτο πιάτο, ένα μέλος της έκανε μια μυστηριώδη χειρονομία προς τον σερβιτόρο, ο οποίος του ανταπάντησε με άλλη, κωδική επικοινωνία που προκάλεσε το ενδιαφέρον του γνωστού μου. Το νόημά της αποκαλύφθηκε αμέσως: η χειρονομία του πρώτου σήμαινε «να καπνίσω;» ενώ του σερβιτόρου «και δεν καπνίζεις;». Οπερ και εγένετο. Ο συνδαιτυμών του πολιτικού άναψε το τσιγαράκι του και άρχισε να φουμάρει. Αυτό, ναι μόνο αυτό, το ελάχιστο, ήταν το έγκλημα, τόσο κοινό πλέον που δεν ενοχλεί κανέναν, δηλαδή εκτός από όσους τους ενοχλεί το τσιγάρο (που είναι πάνω από τους μισούς συμπολίτες μας) αλλά και τους ελάχιστους εκκεντρικούς, κατά κάποιους ίσως βαθύτατα κομπλεξικούς, που τους προσβάλλει η προκλητική παράβαση των νόμων.\nΕλα όμως που ένας απ’ τους περίεργους αυτούς καθόταν στο διπλανό τραπέζι! Και εδώ ακριβώς αρχίζει το ενδιαφέρον: διότι ο κύριος αυτός, αν και νεαρός, με όψη κοσμοπολίτικη και όχι κανενός σκοτεινού Σαβοναρόλα, γύρισε προς την παρέα του καπνίζοντος και είπε δυνατά: «Μπράβο, υπουργέ, ωραίο παράδειγμα δίνετε». (Αυτό το συνήθειο πάλι, να απονέμεται στην Ελλάδα ο τίτλος του υπουργού ισοβίως, σαν της ιπποσύνης, μου κάθεται στο στομάχι – αν και εν προκειμένω ο διαμαρτυρόμενος μάλλον το έκανε επίτηδες, για να καταστήσει σαφές σε ποιον μιλάει.) Ο πολιτικός, που όπως όλοι οι πολιτικοί ενδιαφέρεται βαθιά για τη γνώμη του κόσμου όταν αυτή εκφράζεται δημόσια, ρώτησε απορημένος: «Σε εμένα μιλάτε;». Ο άλλος τού αποσαφήνισε ότι ναι, σε εκείνον μιλάει, οπότε ο πολιτικός σηκώθηκε, πλησίασε, κι έγινε μια στιχομυθία εις επήκοον του πληροφοριοδότη μου, την οποία μεταφέρω: «Σε τι ακριβώς αναφέρεσθε;», ρώτησε ο πολιτικός αθώα. «Στο γεγονός ότι ανέχεσθε στην παρέα σας να καπνίζουν», είπε ο νεαρός. «Τι παράδειγμα δίνετε στους πολίτες για τον σεβασμό στους νόμους;». Ο πολιτικός πήρε ύφος πονοψυχιάρικο. «Μα δεν καταλαβαίνετε, κύριέ μου», είπε. «Οι άνθρωποι αυτοί έχουν πρόβλημα, είναι εθισμένοι!». Ο συνομιλητής του πολιτικού αντέδρασε ψύχραιμα. Ζύγισε την απάντηση λίγο, και είπε: «Ωραία. Και εγώ λοιπόν, καθότι επιχειρηματίας, είμαι εθισμένος στο χρήμα. Οταν ξανάρθει η εφορία για να πληρώσω, θα το προβάλω ως δικαιoλογία. Θα έρθετε να με στηρίξετε;». Ο πολιτικός εδώ είπε τα αναμενόμενα «μα δεν είναι έτσι», «δεν είναι το ίδιο» κ.λπ., αλλά καθώς είδε ότι με τον άλλο δεν βρίσκει άκρη, και δεν ήθελε να κρυώσει κι η μακαρονάδα του, επιστράτευσε το απόλυτο, το τελειωτικό επιχείρημα, αυτό που έκρινε ότι θα αγγίξει την ψυχή και του πιο δύσκολου Ελληνα. Εσκυψε, πήρε συνωμοτικό ύφος, και είπε: «Συμφωνώ απολύτως μαζί σας. Στο σπίτι μου, να ξέρετε, τους βγάζω στο μπαλκόνι και καπνίζουν. Αλλά εδώ... καταλαβαίνετε!».\nΟ πολιτικός είπε καληνύχτα και γύρισε στο τραπέζι του, όπου η παρέα του συνέχισε να καπνίζει όλη την υπόλοιπη βραδιά. Ο άλλος είχε μείνει εμβρόντητος, ίσως γιατί ένιωσε, όπως ένιωσα κι εγώ όταν άκουσα την ιστορία, ότι του είχε αποκαλυφθεί διά μιας, «εξαίφνης» όπως λέει ο Πλάτων πως φανερώνεται η αλήθεια, η πεμπτουσία του προβλήματος της δημόσιας ζωής μας: η πλήρης απαξίωση της έννοιας του δημόσιου συμφέροντος, από έναν λαό που έχει ιδιαιτέρως οξυμένη αντίληψη του ιδιωτικού. Αυτή τη διάσταση την εκδηλώνουμε καθημερινά όλοι μας: ο κύριος που δεν θα άφηνε επ’ ουδενί το σκυλάκι του να κάνει την ανάγκη του στον διάδρομο του σπιτιού του θεωρεί φυσικότατο να το αφήνει να τα αμολάει στους διαδρόμους της πόλης, τα πεζοδρόμια – σάμπως δικά του είναι; Η διευθύντρια του σχολείου, που δεν θα ανεχόταν ίχνος σκόνης στο κομοδίνο της, δεν ενοχλείται διόλου να είναι το σχολείο της λερό, μουτζουρωμένο με συνθήματα, με θρανία σπασμένα – σάμπως δικό της είναι; Και του υπουργού που θα ελέγξει τρεις φορές τον λογαριασμό των κοινοχρήστων του δεν του καίγεται καρφάκι αν σπαταλώνται από τις υπηρεσίες του δισεκατομμύρια – σάμπως δικά του είναι;\nΜα το συγκλονιστικότερο παράδειγμα είναι αυτό, το ελάχιστο, στο εστιατοριάκι: ο πολιτικός που λέει ευθαρσώς ότι σπίτι του βγάζει τους καλεσμένους στο μπαλκόνι να καπνίσουν, ενώ δεν νοιάζεται διόλου αν η παρέα του παρανομεί στον δημόσιο χώρο. Αυτός, που θα έπρεπε να νιώθει πάνω απ’ όλους ότι είναι δικός του, είναι όλων μας.


Ιανουαρίου 2016 – Δουκάτον\nΙανουαρίου 7, 2016 by Angelos Sofocleous\nΟν πανταχού παρών γίνεται κανείς\nστάσιμος αν μείνει.\nΚαθισμένος στο ξύλινο παγκάκι,\nερωτευμένος νιώθει επιτέλους\nκαι χέρια κρατεί\nμε τον μέχρι πρότινος ξένο.\nΉ ειν’ πλανόδιος πωλητής\nτου’ρχεται να φωνάξει μα δε μπορεί·\nέγινε πλέον πολισμάνος.\nΨηλά το κεφάλι, βήματα τεντωμένα.\nΕίναι ο Νόμος.\nΠριν το πιστέψει βρέθηκε\nπάνω σε ρόδες να κυλά.\nΠέφτει πάλι, μέχρι εκεί.\nΓριά κυρά στο καροτσάκι προχωρεί.\nΤι, ρόδες δεν είναι πάλι;\nΦωτογραφία στους τουρίστες.\nΤους ζωγραφίζει αντ’αυτού.\nΣε σκαμπό κάθεται και παλέτα κρατεί,\nμα μ’όμοιο απλανές βλέμμα.\nΌρθιος πετάγεται ευθύς,\nεις της πλατείας τις γραμμές πατεί,\nχοροπηδάει το παιδί,\nμη χάσει το παιγνίδι,\nμήτε το μπαλόνι αφήνει,\nστη λάβα να καεί.\nΈχει πλέον ψηλώσει\nκι ανέμελος περιπατεί.\nMπρος του πνεύμονες\nπου’χουνε γίνει στάχτη,\nκι εγκέφαλοι σε κώμα.\nΣτρέφει το κεφάλι αλλού,\nμην τύχει και τους μοιάσει.\nΓύρο στου κόσμου τις ψυχές\nκάνει ο Φιλέας,\nσα στο παγκάκι κάθεται\nκαι νιώθει ερωτευμένος.


Ταξίδι στο μικρό Παρίσι της Ελλάδας!\nΤι πιο ωραίο από το να έχεις στη διάθεσή σου την καλύτερη παρέα, λίγο χρόνο και μια ολοκαίνουρια μοτοσυκλέτα μέσα στο μέσον του καλοκαιριού!\nΓράφει ο Περικλής Ντεβές // 06.07.2017\nΗ μοτοσυκλέτα, πέραν από ένα μέσο που κάνει την καθημερινότητα πιο εύκολη, γρήγορη και ενδιαφέρουσα, είναι παράλληλα μια θηλυκή συντροφιά που μπορεί μαγικά να μετατρέψει ακόμα και την πιο βαρετή διαδρομή σε μια ξεχωριστή «βόλτα». Πόσο μάλλον όταν ξεκινάς μαζί της για μια «γρήγορη» εξόρμηση σε νέα μέρη\n«Να πάμε με το αυτοκίνητο. Θα έχει και πολλή ζέστη…» ακούγεται από το βάθος μια φωνή… γυναικεία για την ακρίβεια… και για να είμαστε ειλικρινείς, δίπλα μας ήταν, αλλά μας φάνηκε σαν να ακούστηκε από πολύ μακριά… Με μια απλή κίνηση του κεφαλιού, η «φωνή» αυτή κατάλαβε πως δεν είχε πολλές πιθανότητες να ακουστεί, ούτε να πει κάτι παραπάνω.\nΤι και αν έχει ζέστη; Καλοκαίρι δεν είναι; Ωραία! Κάθε εποχή έχει τις «εκμεταλλεύσιμες» χάρες της. Μότο-Εξόρμηση σε ένα μέρος που είχα ακούσει και δει (ψηφιακά), μα ποτέ δεν είχα επισκεφτεί. Ευκαιρία να γεμίσω με νέες εικόνες τον σκληρό δίσκο του μυαλού μου, αλλά και νέα δεδομένα για μια άγνωστη διαδρομή με μια «άγνωστη» μοτοσυκλέτα! Μετά από περίπου 100 χιλιόμετρα βαρετής εθνικής οδού η είσοδός μας σε επαρχιακό στριφτερό δρόμο αποδεικνύεται «σωτήρια» τόσο για μας, όσο και για τις μοτοσυκλέτες που είχαν αρχίσει να «βαριούνται» τη μονοτονία της ευθείας.\nΟ πύργος του Άιφελ είναι στην Πελοπόννησο!\nΗ άφιξη στον προορισμό μας πραγματοποιήθηκε χωρίς να γίνει αντιληπτή χρονικά και το «μικρό» Παρίσι με το χαρακτηριστικό ομοίωμα του Πύργου Άιφελ στη βορειοδυτική είσοδο της πόλης ξεπρόβαλλε, καθιστώντας επιτακτική τη στάση για θαυμασμό. Η αλήθεια είναι πως το περίμενα μικρότερο σε μέγεθος και ας γνώριζα πως έχει ύψος 26 μέτρα. Το σήμα κατατεθέν των Φιλιατρών δεσπόζει περήφανα εκεί τα τελευταία 57 χρόνια. Η όμορφη πόλη των Φιλιατρών υπό τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο μοιάζει με ένα «μεγάλο χωριό» και αυτό χάρη στα μεγάλα αρχοντικά που στέκονται ακόμα περήφανα με τους τοίχους τους να θυμίζουν κανονικό «τείχος» (!). Γεμίζουν τη σύγχρονη πόλη δίνοντας από στροφή σε στροφή χρονικές εναλλαγές στις εποχές που έχουν περάσει.\nΣτην Πύλο έχει απ' όλα\nΜε βάση τα Φιλιατρά και όρεξη για εξερεύνηση της γύρω παραθαλάσσιας περιοχής ξεκινάμε με τη V-Strom κατηφορίζοντας μέσα από το στενό επαρχιακό οδικό δίκτυο προς την όμορφη Πύλο. Η διαδρομή σύντομη, αλλά επιλέγουμε συντηρητική οδήγηση λόγω του στενού οδοστρώματος και της κίνησης με τους ελαιώνες να σε συντροφεύουν και τις ρίζες τους να γλύφουν κυριολεκτικά την άσφαλτο. Η μοναδική απόδειξη ότι βρίσκεσαι σε παραθαλάσσιο μέρος για ένα μεγάλο κομμάτι του δρόμου είναι η θαλασσινή αύρα που διαπερνά τους ελαιώνες που υπάρχουν παντού, μεταφέροντας ανάμεικτα αρώματα από τον υγρό μπλε «ουρανό» και την ελληνική γη (αρώματα από τα αμιγώς αυθεντικά χαρακτηριστικά της ελληνικής υπαίθρου.)\nΗ Πύλος μετά από σχεδόν 30χλμ. αρχίζει να φαίνεται «καρφιτσωμένη» λίγο πιο ψηλά, στη νότια άκρη του κόλπου. Αυτό που σε παραξενεύει με την πρώτη ματιά είναι οι βράχοι που θαρρείς πως έχουν φυτρώσει υποθαλάσσια. Ο λόγος για το στενόμακρο βραχώδες νησί Σφακτηρία το οποίο εκτός της εντυπωσιακής θέσης του χρησιμεύει και ως «ασπίδα» για τον όρμο του Ναυαρίνου, μιας και λειτουργεί ως φυσικός κυματοθραύστης, καθιστώντας το λιμάνι της Πύλου ως ένα από τα πιο ασφαλή αγκυροβόλια της Μεσογείου, αλλά και υπέροχο φόντο για τη νέα V-Strom 1000!\nΧρυσή και δροσερή ακτή\nΈχοντας διανύσει σχεδόν 250 χιλιόμετρα επάνω στο καινούριο V-Strom 1000 ξεκούραστα και με άνεση, η ζέστη του καλοκαιριού έχει αρχίσει να κάνει την παρουσία της αισθητή και η αναζήτηση για παραλία γίνεται πλέον επιτακτική. Στάση λοιπόν για να δροσιστούμε τόσο εμείς, όσο και η σύντροφός μας στο μικρό οδοιπορικό στη μεγαλύτερη αμμώδη παραλία της περιοχής με το όνομα Χρυσή Ακτή.\nΗ οργανωμένη παραλία διαθέτει ό,τι χρειάζεσαι ώστε να την απολαύσεις στο μέγιστο. Με τη θερμοκρασία να χτυπά κόκκινα και βλέποντας για αρκετή ώρα τη θάλασσα, αδημονείς να φτάσει αυτή η στιγμή. Η πρώτη βουτιά για αυτό το καλοκαίρι έγινε στη θάλασσα του Ιονίου πελάγους, διαπιστώνοντας πως οι «φήμες» για το χαρακτηριστικά κρύο νερό που έχει ισχύουν και με το παραπάνω!\nΜετά τη βουτιά στα κρύα νερά του Ιονίου, ήρθε η ώρα για επιστροφή στη βάση χάριν ανεφοδιασμού υγρών και στερεών, με το μικρό οδοιπορικό να λαμβάνει τέλος.\nΗ συνοδοιπόρος Suzuki V-Strom 1000\nΗ ιστορία της V-Stromέχει «χαραχθεί» ανεξίτηλα στους ελληνικούς δρόμους από την πρώτη εμφάνισή της το 2002. Έπειτα από 15 χρόνια συνεχούς πορείας της η νέα V-Strom 1000 επιβεβαιώνει τον κανόνα που την παρουσιάζει ως μια all around μοτοσυκλέτα που μπορεί να ταξιδεύει φέροντας βαλίτσες και συνεπιβάτη με άνεση και ευκολία. Ο ροπάτος δικύλινδρος διάταξης V κινητήρας των 1.000κ.εκ. χαίρεται να «δουλεύει» σε ρυθμούς ταξιδιού κινούμενος άνετα με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 150χ.α.ώ. Οι αναρτήσεις της KYB «δουλεύουν» υποδειγματικά για την άνεση του αναβάτη απορροφώντας όποια ανωμαλία βρεθεί μπροστά τους. Ο μεγαλύτερος ανεμοθώρακας του νέου μοντέλου ρυθμίζεται εν κινήσει σε τρεις θέσεις καλύπτοντας τον αναβάτη ανεξαρτήτου ύψους, με τη μεγάλη και αναπαυτική σέλα να συμπληρώνει ένα σύνολο αμιγώς τουριστικό.


Κύπελλο Ελλάδας: Το σύστημα διεξαγωγής και η συμμετοχή των ομάδων της Γ΄ Εθνικής - Ilia.news\nΚύπελλο Ελλάδας: Το σύστημα διεξαγωγής και η συμμετοχή των ομάδων της Γ΄ Εθνικής\nΠρόστιμο ύψους 300 ευρώ θα πληρώνει στην ΕΠΟ όποια ομάδα Γ΄ Εθνικής δεν δηλώσει συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδας (όσα χρήματα δηλαδή απαιτούνται να καταβάλλει παράβολο σε περίπτωση που συμμετάσχει). Η λήξη της προθεσμίας δηλώσεων συμμετοχής, είναι στις 31 Ιουλίου στις 2μ.μ.. Είναι η πρώτη φορά στη σύντομη ιστορία της ερασιτεχνικής Γ΄ Εθνικής που συμμετέχει στον θεσμό, καθώς μέχρι πέρσι συμμετείχαν μόνο οι Κυπελλούχες ομάδες των Ενώσεων. Πρόκειται για κάτι το οποίο εδώ και μήνες το ilia.news είχε αποκαλύψει ως πρόθεση της ΕΠΟ, δηλαδή οι ομάδες της Γ΄ Εθνικής, να αντικαταστήσουν φέτος λόγω μη διεξαγωγής των τοπικών Κυπέλλων, τους Κυπελλούχους των Ενώσεων.\nΗ ΕΠΟ, ανακοίνωσε το σύστημα διεξαγωγής:\n1η Φάση – 29.08.2021\nΘα λάβουν μέρος οι ογδόντα δύο (82) Ομάδες της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Μετά από κλήρωση δεκατέσσερεις ομάδες (14) θα προκριθούν άνευ αγώνα στην επόμενη φάση και οι υπόλοιπες εξήντα οκτώ (68) αφού κατανεμηθούν σε ομίλους με γεωγραφικά\nκριτήρια θα δημιουργήσουν τριάντα τέσσερα (34) ζευγάρια, από τα οποία μετά από μονούς αγώνες θα προκύψουν τριάντα τέσσερεις (34) νικήτριες Ομάδες.\n2η Φάση – 12.09.2021\nΟι σαράντα οκτώ (48 ) ομάδες θα κατανεμηθούν σε ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Θα σχηματιστούν είκοσι τέσσερα (24) ζευγάρια, και θα προκύψουν είκοσι τέσσερεις (24) νικήτριες ομάδες μετά από μονούς αγώνες Γηπεδούχος Ομάδα θα είναι αυτή που κληρώνεται πρώτη.\n3η Φάση – 22.09.2021\nΓηπεδούχος Ομάδα θα είναι αυτή που κληρώνεται πρώτη. Σε περίπτωση που κληρωθεί ομάδα της Super League 2 με ομάδα της Γ΄ Εθνικής τότε ο αγώνας θα διεξαχθεί στην έδρα της ομάδας της Γ΄ Εθνικής .\n4η Φάση – 06.10.2021\n5η Φάση – 26-27-28 /10.2021\nΣτην 1η,2η 3η, 4η και 5η Φάση που οι αγώνες είναι μονοί εάν το αποτέλεσμα του αγώνα δεν αναδεικνύει νικητή, τότε εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 20 παρ. 6α του Κ.Α.Π. (ημίωρη παράταση και πέναλτι)\nΣυμμετέχουν οι δώδεκα νικήτριες (12) ομάδες που προκρίθηκαν από την 5η ΦΑΣΗ και οι τέσσερεις (4) ομάδες του πρωταθλήματος Super League (ΑΕΚ – ΑΡΗΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΟΚ ). Σύνολο δέκα έξι (16) ομάδες. Μετά από κλήρωση δημιουργούνται οκτώ (8) ζευγάρια. Γηπεδούχος ομάδα είναι η ομάδα που κληρώνεται πρώτη. Οι αγώνες είναι διπλοί.\nΌλοι οι αγώνες είναι διπλοί. Το σύστημα κλήρωσης των επόμενων φάσεων θα ανακοινωθεί με νέο έγγραφο της Επιτροπής Διοργανώσεων\nΠροηγούμενο άρθρο6 κρούσματα σήμερα στην Ηλεία\nΕπόμενο άρθροΠοδαρόδρομο από τη Φραγκαβίλα στο γήπεδο οι νεαροί διεθνείς βολεϊμπολίστες


Στις φυλακές Κορυδαλλού η 33χρονη που κατηγορείται για τη δολοφονία της 9χρονης κόρης της - EPIRUS TV NEWS\nΣτις φυλακές Κορυδαλλού η 33χρονη που κατηγορείται για τη δολοφονία της 9χρονης κόρης της\nepirustvnews 4/05/2022 09:18:00 π.μ.\nΗ Ρούλα Πισπιρίγκου έφτασε λίγο πριν τις 09:00 στις Φυλακές Κορυδαλλού, με συνοδεία δύο αστυνομικών αυτοκινήτων. Η μητέρα από την Πάτρα, η οποία προφυλακίστηκε χθες, φορούσε ένα μαύρο μπουφάν με κουκούλα για να μη φαίνεται και ήταν δεμένη με χειροπέδες. Πλήθος κόσμου την περίμενε έξω από τις φυλακές και της επιτέθηκε λεκτικά, φωνάζοντας «Ψόφα».\nΗ 33χρονη γύρω στις 8:30 το πρωί έφυγε από τη ΓΑΔΑ με συνοδεία δύο αστυνομικών αυτοκινήτων για να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού. Χθες, Δευτέρα, η μητέρα από την Πάτρα με απόφαση ανακρίτριας και εισαγγελέα κρίθηκε προφυλακιστέα.\nΣύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η Ρούλα Πισπιρίγκου θα μεταφερθεί σε ειδικό κελί του Κορυδαλλού και θα είναι απομονωμένη, για λόγους ασφαλείας. Επίσης, θα προαυλίζεται μόνη της, που σημαίνει ότι δε θα συναναστρέφεται με τις συγκρατούμενές της. Αυτό αποφασίστηκε από τις αρχές προκειμένου να μην επιτεθεί κανείς στη Ρούλα Πισπιρίγκου, αφού η υπόθεση έχει προκαλέσει την οργή της κοινής γνώμης.\nΣτις φυλακές Κορυδαλλού η 33χρονη που κατηγορείται για τη δολοφονία της 9χρονης κόρης της Reviewed by epirustvnews on 4/05/2022 09:18:00 π.μ. Rating: 5


Πόση είναι η νικοτίνη που υπάρχει σε ένα και μόνο τσιγάρο; | BLOKO\nΑρχική / κάπνισμα / Υγεία / Πόση είναι η νικοτίνη που υπάρχει σε ένα και μόνο τσιγάρο;\nΠόση είναι η νικοτίνη που υπάρχει σε ένα και μόνο τσιγάρο;\n5/16/2018 11:46:00 π.μ. κάπνισμα , Υγεία Edit\nΑν και υπάρχουν δεκάδες κατασκευαστές τσιγάρων, ο καθένας με πολλαπλά προϊόντα, σχεδόν όλα τα τσιγάρα παράγονται με τον ίδιο τρόπο.\nΔεδομένου ότι οι περισσότερες καπνοβιομηχανίες χρησιμοποιούν παρόμοιες μεθόδους, τα τσιγάρα επηρεάζουν τους ανθρώπους με σχεδόν πανομοιότυπο τρόπο, ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη εταιρεία που τα κατασκευάζει. Τελικά όμως πόση νικοτίνη υπάρχει σ’ ένα τσιγάρο;\nΤο μέσο τσιγάρο περιέχει περίπου 9mg νικοτίνης. Ωστόσο, αυτή δεν είναι η ποσότητα της νικοτίνης που καταπίνεται από τον καπνιστή. Τα τσιγάρα καίγονται και ο καπνός εισπνέεται από το άτομο, οπότε η νικοτίνη απορροφάται μέσα από τον καπνό. Η ποσότητα της νικοτίνης που εισέρχεται στην πραγματικότητα στο σώμα με αυτόν τον τρόπο είναι συνήθως μικρότερη από 1mg.\nΈνα μιλιγκράμ νικοτίνης δεν είναι αρκετά σημαντικό για να προκαλέσει μόνιμη βλάβη σε ένα ανθρώπινο σώμα. Ωστόσο, η νικοτίνη δεν είναι η κύρια αιτία ανησυχίας για τα τσιγάρα. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για να καταποθεί η νικοτίνη είναι που παρουσιάζει σοβαρό κίνδυνο για τους καπνιστές. Η νικοτίνη, μαζί με εκατοντάδες άλλες χημικές ουσίες, συνδέεται με την πίσσα μέσα στον καπνό και απορροφάται από τους πνεύμονες. Η νικοτίνη απορροφάται μέσα στο σώμα γρήγορα, αλλά η πίσσα που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά δεν είναι. Αυτές οι ουσίες της πίσσας προσκολλώνται στον πνευμονικό ιστό και με την πάροδο του χρόνου, με την επαναλαμβανόμενη έκθεση, δημιουργεί μια παχιά συγκέντρωση που σκοτώνει τον ιστό των πνευμόνων.\nΚατά την πρώτη εισπνοή καπνού από ένα τσιγάρο, η νικοτίνη φθάνει στον εγκέφαλό σου σε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα και φθάνει στο κεντρικό νευρικό σύστημα σε λιγότερο από πέντε λεπτά. Η αρχική επίδραση στον εγκέφαλό σου εξαρτάται από μια σειρά από συνθήκες, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις η νικοτίνη δρα ως ήπια καταστολή. Η νικοτίνη είναι ένα ταχείας δράσης χημικό και χρησιμοποιείται γρήγορα από το σώμα σου. Όλα τα ίχνη της νικοτίνης είναι συνήθως μη ανιχνεύσιμα μέσα σε λίγες ημέρες μετά το τελευταίο τσιγάρο που έκανες. Το πόσο καιρό είσαι καπνιστής, σε συνδυασμό με το μεταβολισμό σου και άλλα φυσικά χαρακτηριστικά, θα καθορίσει πόσο καιρό θα πάρει για να φύγουν τα τελευταία ίχνη της νικοτίνης από το σώμα σου.\nΗ επίδραση της νικοτίνης είναι η ψυχική και σωματική. Όταν η νικοτίνη φτάνει πρώτα στον εγκέφαλο μετά από την εισπνοή του καπνού, το αποτέλεσμα είναι συνήθως ένα χαλαρό και ελαφρύ αίσθημα ευφορίας.\nΜετά που η νικοτίνη φθάνει στο κεντρικό νευρικό σύστημα λίγα λεπτά αργότερα, αυτή η ήρεμη αίσθηση μετατρέπεται συχνά σε μια πιο ισχυρή φυσική αίσθηση. Αυτά τα αποτελέσματα διαρκούν για αρκετά λεπτά ακόμα, αλλά επειδή η μείωσή τους είναι αργή και σταθερή, συχνά δεν γίνεται αντιληπτή από τον καπνιστή έως ότου παρέλθει πολύ περισσότερος χρόνος.\nΕάν είσαι από εκείνους που καπνίζουν αρκετά τσιγάρα μέσα στη μέρα, το κάνεις επειδή το σώμα σου έχει συνηθίσει τις φυσικές συνέπειες της νικοτίνης στο νευρικό σου σύστημα.\nΕκτός από τους ευρέως διαδεδομένους κινδύνους που προκαλούνται από το κάπνισμα, υπάρχουν πρόσθετοι κίνδυνοι για την υγεία σου που συνδέονται άμεσα με τη νικοτίνη.\nΑνεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο την καταπίνεις, αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες της ανάπτυξης καρκίνου. Σε αντίθεση με τα τσιγάρα, όπου κυρίως καταλήγουν στην ανάπτυξη του καρκίνου συνήθως στο στόμα, τα χείλη, το λαιμό και τους πνεύμονες, η νικοτίνη που προσλαμβάνεται με άλλους τρόπους αυξάνει την πιθανότητα του καρκίνου γενικά. Γι’ αυτό λοιπόν εξέτασε όλα τα παραπάνω και σκέψου λίγο περισσότερο την υγεία σου την επόμενη φορά που θα πας να ανάψεις το τσιγάρο σου.


Η Κατρίν Ντενέβ στην Αθήνα για την ταινία του Γ. Σμαραγδή - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΗ Κατρίν Ντενέβ στην Αθήνα για την ταινία του Γ. Σμαραγδή\nΗ Κατρίν Ντενέβ, ζωντανός θρύλος της Γαλλίας και ηθοποιός που συνδέθηκε με ιστορικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου – από την «Ωραία της ημέρας» του Λουίς Μπουνιουέλ έως την «Αποστροφή» του Ρόμαν Πολάνσκι – βρέθηκε πριν από λίγο καιρό στην Αθήνα προκειμένου να συμμετάσχει στα γυρίσματα της τελευταίας ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή «Ο θεός αγαπά το χαβιάρι».\n18 Απριλίου 2012, 12:33 Ενημερώθηκε: 18 Απριλίου 2012, 12:41\nΗ Ντενέβ υποδύεται την Αικατερίνη τη Μεγάλη της Ρωσίας και τα γυρίσματα των αρκετών σκηνών της ολοκληρώθηκαν τη Μεγάλη Παρασκευή.\nΗ ταινία, που εκτός άλλων γυρίστηκε σε αυθεντικούς χώρους της Ρωσίας, είναι ένα πληθωρικό και πανάκριβο έπος, με πυρήνα τον βίο και την πολιτεία του Ιωάννη Βαρβάκη, ο οποίος ξεκίνησε ως πειρατής από τα Ψαρά και εξελίχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους φιλέλληνες.\nΤον Βαρβάκη υποδύεται ο γερμανός ηθοποιός Σεμπάστιαν Κοχ.\nΣτην ταινία εμφανίζονται πολλοί έλληνες ηθοποιοί, ανάμεσα στους οποίους ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Ακης Σακελλαρίου, ο Παύλος Κοντογιαννίδης και ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης ο οποίος μοιράζεται μια σκηνή με την Ντενέβ.\nΗ ταινία «Ο θεός αγαπά το χαβιάρι» θα προβληθεί στην Ελλάδα σε διανομή Feelgood Entertainment.\nΔείτε ολόκληρη τη συνέντευξη του Γ. Σμαραγδή στο ΒΗΜΑ ΤV


Η κυβέρνηση δρομολογεί αποδέσμευση των μπλοκαρισμένων τραπεζικών λογαριασμών για χρέη στην Εφορία | Tribune.gr\nΔένδιας: Η Ελλάδα εμβαθύνει τις σχέσεις της με τις χώρες του Κόλπου ... Ηλιόπουλος: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη διέλυσε την εμπιστοσύνη προς τα εμβόλια, την επιστήμη και τους επιστήμονες ...\nΑρχική ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Η κυβέρνηση δρομολογεί αποδέσμευση των μπλοκαρισμένων τραπεζικών λογαριασμών για χρέη στην Εφορία\n4 Φεβρουαρίου 2019, 07:48 | Γράψτε το σχόλιο σας\nΔιαβάστε σχετικά για Εφορία, Τράπεζες, Χρέη στο Δημόσιο,\nΣτόχος είναι να ενεργοποιηθεί στα τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου.\nΜε τη ρύθμιση που σχεδιάζεται, οι μπλοκαρισμένοι λογαριασμοί θα ξεκλειδώνουν σταδιακά.\nΑπαραίτητη προϋπόθεση θα είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές να ρυθμιστούν και η ρύθμιση να τηρείται.\nΔηλαδή ο οφειλέτης θα πρέπει να είναι συνεπής στη ρύθμιση και να πληρώνει τις δόσεις κάθε μήνα.\nΌσο τηρείται η ρύθμιση εξόφλησης των οφειλών ο λογαριασμός θα αποδεσμεύεται σταδιακά.\nΑς υποθέσουμε ότι φορολογούμενος έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο ύψους 10.000 ευρώ.\nΗ Εφορία βάζει χέρι στον τραπεζικό του λογαριασμό, ο οποίος τη στιγμή της κατάσχεσης είχε 2.000 ευρώ.\nΕπειδή ο λογαριασμός είχε δηλωθεί ως ακατάσχετος, η Εφορία τράβηξε το ποσό των 750 ευρώ, αφού τα 1.250 ευρώ είναι ακατάσχετα.\nΟ λογαριασμός έχει πλέον κλειδώσει και ο φορολογούμενος δεν μπορεί να τον κινήσει, ενώ οποιοδήποτε ποσό μπαίνει στον λογαριασμό αμέσως κατάσχεται.\nΜε την πληρωμή της πρώτης δόσης και με την καταβολή 850 ευρώ που προβλέπεται στο παράδειγμα θα έχει τη δυνατότητα να κινήσει ποσό ύψους 2.550 ή 3.400 ευρώ.\nΤο σημερινό καθεστώς άρσης των κατασχέσεων που έχουν επιβληθεί στους φορολογούμενους είναι αυστηρό και γραφειοκρατικό για τους οφειλέτες.\nΣυγκεκριμένα εφόσον έχουν επιβληθεί μέτρα αναγκαστικής είσπραξης αυτά αίρονται εφόσον: