Η Κέλλυ Μενδρινού, φλεγόμενο μετέωρο χωρίς σκιά στη σύγχρονη ζωγραφική | Γράφειν\n← Διαβάζοντας το βιβλίο της Χρύσας Χρονοπούλου Συνομιλώντας με την ποίηση\nΡομπέρτο Τσούκο, “η παράσταση της χρονιάς” →\nΗ Κέλλυ Μενδρινού, φλεγόμενο μετέωρο χωρίς σκιά στη σύγχρονη ζωγραφική\nἈναρτήθηκε στὶς 12/11/2016 ἀπὸ τὸν/τὴν grafei\nΜε αφορμή τη συλλογική έκθεση που θα πραγματοποιηθεί από το\nΑλέξης Βερούκας Στέφανος Δασκαλάκης Ειρήνη Ηλιοπούλου\nΚέλλυ Μενδρινού Κωνσταντίνος Νταούλας Γιώργος Ρόρρης\nΕδουάρδος Σακαγιάν Άννα Μαρία Τσακάλη Μαρία Φιλοπούλου\nΕβίτα Φραντζολά Βίκυ Χατζηλάκου\nΤο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο παρουσιάζει την έκθεση\nΣύλληψη και επιμέλεια της έκθεσης:\nΕυρυδίκη Τρισόν Μιλσανή,\nδιδάκτωρ Ιστορίας της Tέχνης της Σορβόννης και συγγραφέας\nΤετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2016 – ΩΡΑ 19.00\nΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ: ΔΕΥΤΕΡΑ – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11.00 – 17.00\nΤρίτη 20 Δεκεμβρίου στις 6 μμ\nΤετάρτη 18 Ιανουαρίου στις 6 μμΙταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο ΑθηνώνTηλ: +30 210 5242646, fax: +30 210 5242714www.facebook.com/IICAtene – http://www.twitter.com/IICAtene\nΓΡΑΦΕΙ ο ποιητής και κριτικός Κωνσταντίνος Μπούρας\nΈρχομαι σήμερα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μαζί σας για το φαινόμενο που λέγεται ΚΕΛΛΥ ΜΕΝΔΡΙΝΟΥ, μια διεθνής εικαστικός με σεμνή έως αθόρυβη παρουσία στην πατρίδα μας.\nΤι συμβαίνει τελικά; Οι πρωτότυποι καλλιτέχνες είναι απορροφημένοι από το έργο τους και δεν έχουν χρόνο για δημόσιες σχέσεις; Η διαρκής έρευνα αποκλείει την αμέριστη, πανταχού παρούσα κοινωνικότητα; Ή μήπως είναι αλλιώς κάποιες εσωστρεφείς φύσεις που συνδιαλέγονται με το άγνωστο και διαφορετικές οι εξωστρεφείς φύσεις που παρατάνε διαρκώς το καβούκι τους και διατρέχουν κάθετα – ως γυμνοσάλιαγκες – τις εθνικές οδούς ταχείας κυκλοφορίας επιβιώνοντας προσώρας; Ερωτήματα, ερωτήματα, ερωτήματα… Και πως θα γινόταν αλλιώς, όταν έχουμε να κάνουμε με τη φευγαλέα κι ασύλληπτη εικαστική καλλιτεχνική δημιουργία, που βασίζεται ίσως στην αντανάκλαση της αντανάκλασης πάνω στην προσωρινή πομφόλυγα των φαινομένων;\nΠαρακολουθώ εδώ και δεκαετίες τη δουλειά της Κέλλυς Μενδρινού κι εκπλήσσομαι κάθε φορά από την πρωτεϊκή δημιουργικότητα και την εναλλαγή διαθέσεων – θεμάτων – τεχνικών… Τόση ανησυχία μόνο στους ποιητές είχα γνωρίσει έως τότε. Εννοώ στους ποιητές που είναι άξιοι τού ονόματός τους. Από το abstrait στην πλέον κλασική προσωπογραφία και στην απολύτως ρεαλιστική τοπιογραφία, από το decorative στο παραστατικό και τ’ ανάπαλιν, η Κέλλυ Μενδρινού μοιάζει σα να αναζητεί διαρκώς το στίγμα της στον καθρέφτη τού Κόσμου. Της εύχομαι να μην το βρει σύντομα, αφού τότε θα χάσουμε τις πρωτεϊκές μεταμορφώσεις, μεταπτώσεις, αυτό-αμφισβητήσεις και ζωγραφικές παλινωδίες της. Το να μην έχεις μια μανιέρα μπορεί να είναι επιζήμιο εμπορικώς είναι όμως ζωογόνον καλλιτεχνικώς και τότε όλα τα φώτα του ουρανού έρχονται να λαμπυρίσουν μέσα από τα megapixels τής υλοποιημένης έμπνευσής σου. Γιατί η Κέλλυ Μενδρινού είναι poeta-vates (ποιητής προφήτης, όπως λέγαμε στη Λατινική Θεωρία της Λογοτεχνίας). Δεν μπορεί να δημιουργήσει χωρίς αυτό που λέμε «Έμπνευση» κι από αυτή την άποψη είναι βαθύτατα μεταφυσική και τελεσφόρος, μόνον όταν το Πνεύμα, ο Ανώτερος Εαυτός της κατεβαίνει συχνότητα για να μας επισκεφθεί στα γήινα, χθαμαλά πεδία.\nΑνακαλύψτε αυτή την αθόρυβη ζωγράφο. Αφουγκραστείτε τη σιγαλιά της και ίσως τότε ένα δικό σας ποιητικό κύμα σάς συνεπάρει στα υψηλά τής Τέχνης πεδία, εκεί όπου όλα είναι μια ατέλειωτη θαλπωρή.\ninfo από το Δελτίο Τύπου της Έκθεσης:\nΠήγα στο Παρίσι το ’87,. Δεν ήξερα τον Leonardo Cremonini. Ένα κύμα Ελλήνων συμφοιτητών με έφερε στο εργαστήριό του. Κάποιες χαρακτηριστικές εκφράσεις του μένουν στο μυαλό μου και μου τον θυμίζουν:\n«l’articulation du dur avec le tendre», «interroger le visible», «il faut briser le miroir».\nΗ πρώτη σκέπτομαι, « η συνάρθρωση του σκληρού με το τρυφερό », είναι αναφορά στη χρήση της αντίθεσης με τον τρόπο που αυτή υπάρχει στην ερωτική σχέση, όπου ο λόγος και το νόημα είναι προϊόν αυτής : η δημιουργία του έργου βρίσκει το λόγο ύπαρξής της στο ενδιαφέρον για την αποτύπωση των συσχετισμών στο θέμα.\nΗ δεύτερη, «Interroger le visible», εξετάζοντας το ορατό, ήταν η βάση της διδασκαλίας του για να υπερασπιστεί τη ζωγραφική που κατέληγε τότε στις αποθήκες των εκθεσιακών χώρων και μουσείων. Η φωτογραφία, το βίντεο, οι νέες μορφές και μέσα έκφρασης κέρδιζαν έδαφος. Έλεγε ότι οι καλλιτέχνες και οι εικόνες που προβάλλονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κάνουν τον θεατή να μη βλέπει.\nΊσως είναι η τρίτη έκφραση «Briser le miroir», σπάζω τον καθρέφτη, που με οδήγησε να περάσω από την παραστατική ζωγραφική στην αφηρημένη. Κάποια αναφορά του επίσης στον Lucio Fontana και την επιθετικότητά του απέναντι στη λευκή επιφάνεια του μουσαμά με έκανε να καταλάβω, πώς η αμηχανία γίνεται απόγνωση και τέλος βίαιη χειρονομία. Έβλεπα κι εγώ έναν κόσμο να χάνει την ικανότητα να «διαβάζει» τη ζωγραφική και τη δυνατότητα επικοινωνίας μου μαζί του να μειώνεται.\nΑρκετά χρόνια αργότερα δοκίμασα να «σπάσω τον καθρέφτη» σε μια αυτοπροσωπογραφία. Κρατώντας κάποια βασικά στοιχεία από το αρχικό έργο όπως αναλογίες του προσώπου, η εικόνα έγινε πολύχρωμα κομμάτια τα οποία ανασυνέθεσα. Οι συνθέσεις έγιναν προοδευτικά απλούστερες για να περιοριστούν στα περισσότερα έργα στη χρήση δύο χρωμάτων. Ταυτόχρονα το μέγεθος των τελάρων, που στην παραστατική ήταν ανάλογο του πραγματικού μεγέθους των αντικειμένων ή προσώπων, μεγάλωσε στα αφηρημένα έργα και έγινε ανάλογο της διάθεσης να εκφραστώ σε δημόσιο χώρο.\nΗ δική μου βιαιότητα ωστόσο απέναντι στον μουσαμά παραμένει ελεγχόμενη. Στις αναζητήσεις μου είναι η επικοινωνία μέσα από τη χειρονομία και το στοιχειώδες-απλό αλλά σαφές. Βλέπω την παραστατική όσο και την αφηρημένη ζωγραφική σαν προτάσεις, όχι σαν καταστροφή.\nΜια διάθεση να διηγηθώ ιστορίες με τη μορφή νοσταλγίας για την παραστατική ζωγραφική με καταλαμβάνει ακόμη μερικές φορές.\nΠότε τελειώνει ένα έργο; «Quand moi j’ai fini avec ce tableau», όταν εγώ τελειώσω με τον πίνακα, έλεγε ο Leonardo Cremonini.\nΣυλλογὴ εἰκόνων | Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Διάφορα, Εικαστικά. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.


Laternative: Η αδιαφορία φέρνει άγνοια και πάνω στην άγνοια πατάει ο φασισμός\nΠριν μερικές βδομάδες έπεσα πάνω σε μία ενδιαφέρουσα εκπομπή της Ερτ3 που αναφερόταν στο ρόλο της Σερβίας κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η δημοσιογράφος Χριστίνα Σιγανίδου εκτός του ότι ταξίδεψε μέχρι το Βελιγράδι, επισκέφθηκε και το συμμαχικό νεκροταφείο Ζειτενλικ, όπου μίλησε με τον φύλακα Γιώργο Μιχαήλοβιτς (Djordie Mihailovic), τον τελευταίο Σέρβο στρατιώτη που βρίσκεται στη χώρα μας. Η ευγένεια κι η σπάνια ταπεινότητά του καθώς και τα συγκινητικά του λόγια με ώθησαν να επισπεύσω το ταξίδι μου προς την Νύμφη του Θερμαϊκού.\nΣτη σύντομη παραμονή μου στην πόλη, αφιέρωσα ένα πρωινό στο συμμαχικό νεκροταφείο. Μπαίνοντας από μία πλαϊνή είσοδο, περιπλανήθηκα πρώτα στο ιταλικό και στο γαλλικό κομμάτι, κι έπειτα έστριψα προς το σερβικό, όπου εκατοντάδες σταυροί έστεκαν παρατεταγμένοι γύρω από έναν επιβλητικό ναΐσκο. Στην άκρη του κοιμητηρίου βρίσκεται το σπίτι του φύλακα, το οποίο βρήκα ερμητικά κλειστό, δίνοντας την εντύπωση πως ο φύλακας απουσιάζει. Οι ελπίδες μου όμως αναπτερώθηκαν όταν παρατήρησα μία γραμμή από σταγόνες που ξεκινούσαν από την βρύση με κατεύθυνση προς το βόρειο τμήμα. Ακολούθησα τα ίχνη τα οποία εντέλει με οδήγησαν στον κυρ-Γιώργο Μιχαήλοβιτς.\nΠαρόλο που είναι ενενήντα ενός, καθάριζε αγέρωχος τους τάφους με μία τσάπα. Μόλις με είδε σταμάτησε και προσπάθησε να τεντώσει το καμπουριασμένο του σώμα. Καλημεριστήκαμε ευγενικά και του ανέφερα πως σκοπός της επίσκεψής μου ήταν για να τον συναντήσω. «Το ξέρω», μου απάντησε με μία απρόσμενη σιγουριά. «Μία ζωή περιπλανιόμουν μόνος εδώ πέρα κι από τότε που μ’ έδειξε η τηλεόραση δέχομαι καθημερινές επισκέψεις» συνέχισε με ένα εμφανές παράπονο στη φωνή του.\nΚάθισε σ’ ένα πεζούλι κι εγώ γονάτισα δίπλα του. Αμέσως αναπτύξαμε μία ζεστή κι ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη ζωή του, τις μνήμες του, το νόστο για την πατρίδα του το Μαυροβούνιο. Η μοναχικότητα του επαγγέλματός του, τον είχαν οδηγήσει στην μελέτη της ιστορίας. Ρουφούσε ολόκληρους τόμους και «ταξίδευε» στον κόσμο και στον χρόνο. Τώρα τα μάτια του είναι αδύναμα για να διαβάσει κι έτσι περιορίζεται στο να αναμοχλεύει τις γνώσεις του και να τις μοιράζετε με ανθρώπους που τον επισκέπτονται. «Όσα βιβλία κι αν γραφτούν, ποτέ δε θα καταφέρουν να καταγραφούν όλα όσα άκουσα τα πρώτα χρόνια των υπηρεσιών μου από τους ανθρώπους που επισκέπτονταν το νεκροταφείο για να τιμήσουν τους συντρόφους με τους οποίους πολέμησαν μαζί τότε».\nΗ ώρα μαζί του κύλησε γρήγορα και μία ανεπιθύμητη πίεση με ανάγκαζε να διακόψω την όμορφη κουβέντας μας για να προλάβω το τραίνο. Τον αποχαιρέτησα δίνοντάς του την υπόσχεση πως θα τον επισκεφθώ σύντομα. Καθώς έκανα μεταβολή για να φύγω ένιωσα το χέρι του να σφίγγει το μπράτσο μου. Γύρισα και τον είδα απορημένος καθώς εκείνος με κοιτούσε με παράπονο. «Σε σένα θα ήθελα να πω κάτι ακόμα. Αυτό που με πονάει είναι πως η νέα γενιά αδιαφορεί για το παρελθόν. Κι όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο μεγάλη γίνεται η αδιαφορία. Το παρατηρώ στους μαθητές των σχολείων που έρχονται κατά καιρούς στο νεκροταφείο. Κι η αδιαφορία αυτή φέρνει την άγνοια. Και πάνω στην άγνοια πατάει ο φασισμός». Σιωπηλός του κούνησα καταφατικά το κεφάλι δείχνοντάς του πως συμφωνώ απόλυτα μαζί του.\nΠροχώρησα προς την πύλη αλλά μετά από τρία βήματα σταμάτησα και στράφηκα προς τη μεριά του. «Κύριε Γιώργο» του φώναξα περιμένοντας να γυρίσει να με κοιτάξει, «τι είναι αυτό που σας δίνει τόση δύναμη;». Στηρίχτηκε με τα δυο του χέρια στην μαγκούρα και κοιτώντας με στα μάτια μου είπε κάτι που δε πρόκειται ποτέ να ξεχάσω: «Πρώτον το να τιμάω τους νεκρούς μας. Δεύτερον για να διατηρώ την ιστορική μας μνήμη και τρίτον για να βροντοφωνάζω σ' αυτούς τους "μεγάλους" την καταστροφή των πολέμων».\nΤου κούνησα συγκινημένος το χέρι δίνοντάς του για μία ακόμη φορά την υπόσχεση πως θα τον επισκεφθώ σύντομα.\nΑναρτήθηκε από Chatzelenis George στις 12:50 μ.μ.\nΕτικέτες Αξιοπρέπεια, Θεσσαλονίκη, Ιστορία, Παράδοση, Περηφάνια, Προσωπικότητες


Η Μπαλαντα Ενος Ντετεκτιβ Array - The Singing Detective (dvd) - Κοινωνικη (DVD.03179)\nΑρχική > Ταινίες DVD - Blu Ray > Κοινωνική > Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΕΝΟΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ - THE SINGING DETECTIVE (DVD)\nΗ ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΕΝΟΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ - THE SINGING DETECTIVE (DVD)\n2003,Paramount Pictures στην κατηγορία ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ\nΗθοποιοί: Mel Gibson, Robert Downey Jr., Robin Wright Penn, Jeremy Northam, Katie Holmes\nΟ Dan Dark βρίσκεται καθηλωμένος σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου. Βασανίζεται από μια δερματική ασθένεια που έχει καλύψει όλο το σώμα του και τον κάνει να πονά. Ταυτόχρονα στη σκέψη του επανέρχονται τα προβληματικά παιδικά του χρόνια και ο αποτυχημένος γάμος του. Τον κυνηγά η αγωνία μήπως η γυναίκα του τον απατά και σχεδιάζει να του κλέψει το σενάριο που έχει κρυμμένο.\nΠαρόλα αυτά ο Dan διατηρεί την διαύγεια πνεύματος και για να δραπετεύσει από αυτή την κατάστασή, έστω και νοερά, φτιάχνει φανταστικές νουάρ ιστορίες στο μυαλό του, διανθισμένες με μουσικά νούμερα, βασισμένες σε ένα μυθιστόρημα που κάποτε έγραψε. Oμως οι ήρωες έχουν τη μορφή των ανθρώπων της πραγματικής του ζωής, κάνοντας για παράδειγμα τους γιατρούς που τον περιτριγυρίζουν να εκτελούν ξαφνικά μια όμορφη χορογραφία όπως στις σινεμασκόπ ταινίες των 50s.\nΗ ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΕΝΟΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ - THE SINGING DETECTIVE (DVD) (DVD.03179)\n9.06 4.93 €\nΗ ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΕΝΟΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ - THE SINGING DETECTIVE (DVD) DVD.03179 2003,Paramount Pictures 2003,Paramount Pictures ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΕΝΟΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ - THE SINGING DETECTIVE (DVD)


Ο Άσαντ υπόσχεται να απαντήσει στην τουρκική επίθεση «με όλα τα νόμιμα μέσα» - TheNewspaper.gr\n-176 min. ago-Αυτοκίνητο παρέσυρε εξάχρονη στην Αγιά – Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο\n-171 min. ago-Βασίλης Σπανούλης - Ολυμπία Χοψονίδου: Φιλιά και αγκαλιές σε βραδινή τους έξοδο\n-168 min. ago-Βόλος: Εξιχνιάστηκαν επτά διαρρήξεις σε σπίτια - Έκλεψαν πλήθος χρυσαφικών και χιλιάδες ευρώ\n-166 min. ago-Θεσσαλονίκη: Βανδαλισμοί σε σχολεία του δήμου Θέρμης\n-161 min. ago-Πόλεμος στην Ουκρανία: Χρησιμοποιεί η Ρωσία όπλα λέιζερ; Το Πεντάγωνο αμφιβάλλει\n-151 min. ago-Έφυγε από τη ζωή η Ευαγγελία Βράκα\n-141 min. ago-Κλειστός για δεκαπέντε ημέρες ο δρόμος από Ζαγορά προς Χορευτό\n-141 min. ago-Η απάντηση της Ιωάννας Μαλέσκου στον Δημήτρη Ουγγαρέζο: «Έλα Δημήτρη, τα φιλάκια μου»\nΟ Άσαντ υπόσχεται να απαντήσει στην τουρκική επίθεση «με όλα τα νόμιμα μέσα»\nΠρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2019, 17:42\nΗ Συρία θα απαντήσει στην επιθετικότητα της Τουρκίας με όλα τα «νόμιμα μέσα» που διαθέτει, δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ, μετά την ανάπτυξη συριακών κυβερνητικών στρατευμάτων για τη στήριξη των κουρδικών δυνάμεων, που βρίσκονται στο στόχαστρο της στρατιωτικής επιχείρησης της Άγκυρας στη βόρεια Συρία.\nΚαταγγέλλοντας την «επιθετικότητα» της Τουρκίας, ο Άσαντ διαβεβαίωσε πως η Συρία «θα απαντήσει σε αυτήν και θα την αντιμετωπίσει, σε κάθε μορφή της, σε οποιαδήποτε περιοχή της συριακής επικράτειας και με όλα τα διαθέσιμα νόμιμα μέσα».\nΠρόκειται για την πρώτη αντίδραση του Μπασάρ αλ Άσαντ μετά την ανάπτυξη των κυβερνητικών στρατευμάτων σε περιοχές στο βόρειο τμήμα της Συρίας έπειτα από την έκκληση των αρχών της κουρδικής μειονότητας.\nΟ Μπασάρ αλ Άσαντ τόνισε ότι η Συρία απάντησε «στην θρασεία εισβολή» της Τουρκίας «σε πολλές περιοχές, πλήττοντας τους στρατιώτες της και τους τρομοκράτες της».\nΤελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2019, 17:42


Στην παράταση οι Πίστονς - Onsports.gr\nΓιάννης Ασκούνης\t01 Απριλίου 2012, 06:02\nΣτην παράταση οι Πίστονς\nΔέχθηκαν 8-0 στα τελευταία δύο λεπτά του τέταρτου 12λεπτου, αλλά οι Ντιτρόιτ Πίστονς κέρδισαν με 110-107 τους Σάρλοτ Μπόμπκατς στην παράταση (97-97 κ.α).\nΟι ουραγοί του ΝΒΑ ήταν πίσω με 93-85, δύο λεπτά πριν την λήξη της κανονικής διάρκειας της αναμέτρησης. Ωστόσο, ο Μπράντον Νάιτ ευστόχησε σε δύο τρίποντα και ο Ουίλ Μπάινουμ διαμόρφωσε το 97-97 με άλλο τρίποντο, 15.7 δευτερόλεπτα πριν το τέλος της τέταρτης περιόδου.\nΑκολούθησε άστοχο σουτ του Τζέραλντ Χέντερσον που θα μπορούσε να δώσει τη νίκη στις «αγριόγατες». Τελικά, όμως, τα «πιστόνια» επικράτησαν στο έξτρα πεντάλεπτο, αφού οι Μπάιρον Μάλινς και Ρέτζι Ουίλιαμς αστόχησαν στα τελευταία τρίποντα των Μπόμπκατς.\nΠλέον, οι Πίστονς έχουν 19 νίκες σε 52 ματς και απέχουν 7.5 επιτυχίες από την προνομιούχα οκτάδα της ανατολικής περιφέρειας του ΝΒΑ. Από την άλλη, οι ουραγοί της συνολικής κατάταξης έχουν επτά νίκες σε πενήντα παιχνίδια , ενώ αποκλείστηκαν και μαθηματικά από τα play off.\n22 λεπτά πριν «Μπαμ» με Σουάνη\n26 λεπτά πριν LIVE CHAT: ΑΕΚ-Ολυμπιακός 1-2


Συνταγές Vegan: Σουβλάκια Σόγιας\nΘα κάνετε πάρτι, μπάρμπεκιου με φίλους ή την οικογένεια, αναρωτιέστε τι να ψήσετε την Κυριακή του Πάσχα ή τι να τσικνίζετε την Τσικνοπέμπτη; Σας έχω την τέλεια πρόταση! Πεντανόστιμα χορτοφαγικά σουβλάκια από μαριναρισμένη κεμπάμπ σόγιας, με πιπεριές και κρεμμύδι. Ποιο νόστιμα δεν νομίζω να υπάρχουν!\nΟι επιλογές για σουβλάκια, είναι λίγο περιορισμένες καθώς μπορούν να γίνουν μόνο με μαντιάρια και\_ή λαχανικά. Μπορούν να γίνουν με σέιταν αλλά η διαδικασία είναι λίγο χρονοβόρα ή θα πρέπει να έχεις διαθέσιμο σείταν. Μια μέρα λοιπόν που έπεσε το μάτι μου στο κεμπάμπ σόγιας και είδα το μέγεθος των κομματιών, μου ήρθε η ιδέα και είπα αυτά θα κάνουν ωραίο σουβλάκι. Το μέγεθος τους είναι ότι πρέπει κι άμα μαριναριστούν, θα γίνουν μούρλια.\nΗ σόγια είναι άνοστη από μόνη της αλλά με τα κατάλληλα υλικά και καρυκεύματα μπορεί να μετατραπεί σε ένα από τα πιο νόστιμα πιάτα του κόσμου. Έτσι λοιπόν έπρεπε να κάνω μια δυνατή μαρινάδα που θα τα απογειώσει! Όσο αφήνεις την σόγια να μαρινάρεται τόσο πιο νόστιμη γίνεται και το μυστικό επιτυχίας για αυτά τα σουβλάκια είναι το καλό μαρινάρισμα και το καλό ψήσιμο σε μέτρια φωτιά, ώστε να σιγοψήνεται και να στεγνώσει η σόγια μέχρι μέσα, χωρίς να καίγεται απ' έξω.\nΓίνονται πολύ εύκολα και το αποτέλεσμα είναι πολύ γευστικό. Όποτε μαζευόμαστε οικογένεια και φίλοι και ψήνουμε, πέρα από τα Ψητά Μαριναρισμένα Μανιτάρια και λαχανικά, έχουμε καθιερώσει και αυτά τα πεντανόστιμα βίγκαν σουβλάκια.\nΑυτή η συνταγή βγάζει 12 μικρά σουβλάκια. Άν θέλετε περισσότερα διπλασιάζετε ή τριπλασιάζετε την δόση για περισσότερα σουβλάκια.\n100 γρ. κεμπάμπ βιολογικής σόγιας\n1 μέτριο κρεμμύδι σε φετάκια τετράγωνα\n1 μικρή πράσινη πιπεριά σε φετάκια τετράγωνα\n1 μικρή πιπεριά φλωρίνης σε φετάκια τετράγωνα\nΜουλιάζουμε την σόγια σε βραστό νερό για περίπου 10 λεπτά ή ακολουθούμε τις οδηγίες στην συσκευασία (μη την παραμουλιάσετε). Την στραγγίζουμε και την στίβουμε πολύ καλά με τα χέρια μας να φύγει όλο το νερό.\nΣε ένα σακούλι με ζιπ λοκ ρίχνουμε όλα όλα τα υλικά και την σόγια και ανακατεύουμε καλά να αναμειχθούν όλα τα υλικά και να πασαλειφτεί καλά η σόγια με την μαρινάδα. Βάζουμε στο ψυγείο από βραδύς κι αφήνουμε να μαριναριστεί όλη νύχτα.\nΤην επόμενη του μαγειρέματος, βγάζουμε τα υλικά σε ένα μπολ για να ετοιμάσουμε τα σουβλάκια μας. Περνάμε στο ξυλάκι 1-2 κομμάτια κεμπάμπ σόγιας ανάλογα το μέγεθος, μια φέτα κρεμμύδι και πράσινη πιπεριά και πάλι σόγια, μια φέτα κρεμμύδι και κόκκινη πιπεριά και πάει λέγοντας, φτιάχνοτας έτσι τα σουβλάκια.\nΨήνουμε σε αντικολλητικό σχαροτήγανο σε μέτρια φωτιά ή στα κάρβουνα (όχι πολύ δυνατή καρβουνιά), μέχρι να ψηθεί καλά η σόγια και να στεγνώσει (ώστε να μην είναι σα σφουγγάρι) και να ξεροψηθούν τα σουβλάκια μας.\nΣερβίρουμε πασπαλίζοντας τα σουβλάκια με λίγη ρίγανη και λεμονάκι και αν χρειάζεται και λίγο αλατάκι.\nVegan σουβλάκια, χορτοφαγικά σουβλάκια, βίγκαν σουβλάκια, νηστίσιμα σουβλάκια


Ψωμί: Τι να προσέξεις όταν νηστεύεις - OW.GR\nΨΩΜΙ: ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΙΣ ΟΤΑΝ ΝΗΣΤΕΥΕΙΣ\nΤο ψωμί είναι αγαπημένη τροφή της μεσογειακής διατροφής. Ειδικά τις μέρες της νηστείας, έχει την τιμητική του. Τι πρέπει να προσέξουμε στην κατανάλωσή του, για να μην πάρουμε βάρος και να μην προκύψουν άλλα πιθανά προβλήματα; Μια διαιτολόγος λύνει τις απορίες μας.\nΈνα συνηθισμένο ατόπημα που κάνουν όσοι νηστεύουν είναι η μεγαλύτερη κατανάλωση ψωμιού και αρτοσκευασμάτων. Ενώ λοιπόν θεωρούν ότι προσφέρουν κάτι καλό στο σώμα τους, αποφεύγοντας τις ζωικές τροφές, τελικά φτάνουν στο τέλος της νηστείας να έχουν πάρτει κιλά.\nΈνα άλλο πρόβλημα που μπορεί να προκύψει από την κατανάλωση πολλών αρτοσκευασμάτων κατά τη διάρκεια της νηστείας είναι η δυσκοιλιότητα. Τι πρέπει να προσέξουμε για να αποφύγουμε όλα τα κακά παρελκόμενα του ψωμιού;\nΤο ψωμί παρασκευάζεται ουσιαστικά από αλεύρι και νερό, συνεπώς τα θρεπτικά συστατικά του εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το είδος του άλευρου που χρησιμοποιείται. Ως προς τα βασικά του συστατικά, δηλαδή τα μακροθρεπτικά που αποδίδουν ενέργεια, το ψωμί είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες και περιέχει μικρή ποσότητα πρωτεΐνης και λιπαρών. Το ποσοστό των υδατανθράκων που πρέπει να προσλαμβάνουμε καθημερινά από τη διατροφή μας είναι 50%.\n«Τις περιόδους της νηστείας, αυτό το ποσοστό φτάνει συνήθως στο 70%, αλλά δεν πειράζει» μας λέει η διαιτολόγος-διατροφολόγος Εύα Τσάκου. «Είναι κάτι αναμενόμενο και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα μας προσθέσει κιλά, αρκεί να προσέξουμε ορισμένα πράγματα». Ποια είναι αυτά; Με τη βοήθειά της πήραμε απαντήσεις στα παρακάτω ερωτήματα.\nΠόσο ψωμί να τρώμε την ημέρα;\nΔεν μπορούμε να απαντήσουμε με ακρίβεια σε αυτή την ερώτηση, διότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και έχει διαφορετικές ανάγκες. Γενικά μιλώντας, πρέπει όπως αναφέραμε το 50% της καθημερινής μας διατροφής να προέρχεται από υδατάνθρακες. Επειδή όμως και τα φρούτα προσφέρουν υδατάνθρακες, από αμυλούχες τροφές θα πρέπει να προέρχεται το 35%, δηλαδή πατάτα, ρύζι, ζυμαρικά, βρόμη, δημητριακά πρωινού. Θεωρητικά θα μπορούσε να είναι όλο αυτό το ποσοστό ψωμί, καλό όμως είναι να έχουμε ποικιλία στις τροφές μας, για να προσλαμβάνουμε και άλλα θρεπτικά συστατικά.\nΈνας πολύ γενικός κανόνας είναι οι 2-3 φέτες ψωμί την ημέρα, που όμως την περίοδο της νηστείας μπορεί να φτάσουν και τις 4. Λάβετε υπόψη ότι η μικρή τορτίγια και αραβική πίτα αντιστοιχούν σε 2 φέτες ψωμιού.\nΕδώ ο κανόνας είναι πολύ απλός: Το λευκό ψωμί, τα σφολιατοειδή και τα γλυκά αρτοσκευάσματα. Οι νηστίσιμες πίτες και τα κέικ των φούρνων δεν είναι δηλαδή οι επιλογές που πρέπει να κάνετε. Σε αυτά τα προϊόντα είναι αυξημένα τα σάκχαρα και τα λιπαρά, ενώ το λευκό αλεύρι σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει και δυσκοιλιότητα.\nΠοιο είδος ψωμιού να προτιμήσουμε;\nΤο ψωμί ολικής άλεσης, το γερμανικού τύπου και το πολύσπορο είναι σαφώς προτιμότερα, διότι είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και έχουν περισσότερα θρεπτικά συστατικά. Επιπλέον, τα πολύσπορα ψωμιά προσφέρουν καλά λιπαρά και αυξάνουν τον δείκτη κορεσμού (δηλαδή θα πεινάσετε αργότερα), χωρίς να αυξάνουν το σάκχαρο στο αίμα.\nΠοιους συνδυασμούς να κάνουμε και ποιους να αποφύγουμε;\nΤο καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να συνδυάσετε πρωτεϊνούχες τροφές με το ψωμί σας. Και επειδή η πρωτεΐνη είναι κυρίως αυτή που απουσιάζει από τη νηστίσιμη διατροφή, μπορείτε να εντάξετε το τόφου, τα προϊόντα σόγιας και τα νηστίσιμα τυριά στο καθημερινό σας πρόγραμμα.\nΠρωτεΐνη υψηλής διατροφικής αξίας σχηματίζεται όταν συνδυάζονται τα όσπρια με αμυλούχες τροφές. Οπότε το ψωμί (φυσικά και το ρύζι και η πατάτα) είναι εξαιρετικό συνοδευτικό για τις φακές, τα φασόλια και τα ρεβίθια. Το ψωμί ταιριάζει φυσικά και με τα λαδερά και δεν χρειάζεται να αποφεύγετε τον συνδυασμό τους.\nΚαλό είναι όμως να αποφεύγετε τον συνδυασμό του ψωμιού με τις αμυλούχες τροφές, τις πατάτες, το ρύζι και τα ζυμαρικά, επειδή έτσι θα προσλάβετε πολλά σάκχαρα σε ένα μόνο γεύμα.\nΤι να προσέξουμε στο τυποποιημένο ψωμί;\nΚαι στο συσκευασμένο ψωμί των σούπερ μάρκετ, προτιμήστε ολικής άλεσης ή πολύσπορο. Δώστε προσοχή στις ετικέτες. Καθώς όλα τα ψωμιά περιέχουν και λευκό αλεύρι σίτου, όσο πιο υψηλό είναι το ποσοστό της ολικής άλεσης, τόσο το καλύτερο. Αποφύγετε οπωσδήποτε τα ψωμιά που περιέχουν φοινικέλαιο ή κραμβέλαιο και προσέξτε τα σάκχαρα.\nΑν τα σάκχαρα («υδατάνθρακες εκ των οποίων σάκχαρα») αναφέρονται στα 3 πρώτα συστατικά, μην επιλέγετε το προϊόν. Όσο πιο χαμηλό είναι το ποσοστό των σακχάρων τόσο το καλύτερο φυσικά. Σάκχαρα είναι όλα τα γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται στις τροφές και όχι μόνο η ζάχαρη. Ιδανικά το ποσοστό αυτό πρέπει να είναι γύρω στα 2%.\nΤΟ ΦΑΓΟΠΥΡΟ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ


«Έλα μαζί μας!» / ΣΤΕΓΗ\n«Έλα μαζί μας!»\nΟι μελλοντικοί συνάδελφοί σου κάθονται στο διπλανό θρανίο.\nΝΟΕ 2018 – ΜΑΙ 2019\nΠόσο διαφέρει μια δίκη που βλέπουμε στην τηλεόραση από την πραγματικότητα; Πώς οι χορευτές μπαλέτου αψηφούν τη βαρύτητα; Με ποιους τρόπους κάποιες ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις διαχειρίζονται τις σημερινές προκλήσεις; Πώς συντονίζεται μια ορχήστρα; Μπορεί ένας γιατρός να καινοτομήσει στον τομέα της έρευνας; Πώς φτιάχνεται μια ταινία;\nΕπαγγελματίες που έκαναν το όνειρό τους πραγματικότητα μπαίνουν στην τάξη για να σου δώσουν την εικόνα τους από την αγορά εργασίας σε κάθε χώρο, να λύσουν αληθινές απορίες και να σε κάνουν να μπεις για λίγο στη θέση τους: Θες να γίνεις υπουργός ενός κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Να αναλάβεις χρέη αρχαιολόγου; Ή να ζωγραφίσεις με artbot;\nΤο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Έλα μαζί μας!» είναι μια πρωτοβουλία του Συνδέσμου Υποτρόφων του Ιδρύματος Ωνάση με στόχο να σε ενημερώσει και να σε εμπνεύσει και για τις μελλοντικές επαγγελματικές σου επιλογές μέσα από διαλέξεις, βιωματικά εργαστήρια και οπτικοακουστικό υλικό. Με λίγα λόγια, να βρεις αυτό που αγαπάς και να τρέξεις καταπάνω του.\nΥπότροφοι του Ιδρύματος Ωνάση\nΔημόσια Γυμνάσια και Λύκεια της Αττικής και της Θεσσαλονίκης


συμπτώματα γαστρεντερίτιδας | Kosmaser's Weblog\nTag Archives: συμπτώματα γαστρεντερίτιδας\nPosted on Απρίλιος 16, 2010 by kosmaser\nΜάλιστα, ένα είδος ιού που ευθύνεται για τη γαστρεντερίτιδα,\nο νοροϊός, «κολλάει» πολύ εύκολα,\nακόμα απ τα πόμολα, χερούλια του τράμ, και από τα πληκτρολόγια των κομπιούτερ!\nΗ μόνη δυνατή πρόληψη είναι να πλένετε σχολαστικά τα χέρια σας,και να τα απολυμαίνετε με ένα αλκοολικό διάλυμμα , απ αυτά που κατά κόρον κλυκλοφόρησαν απ τον φόβο…της επιδημίας ( ;) της γρίπης Η1Ν1, ιδιαίτερα τώρα που υπάρχει έξαρση( Μάρτιος-Απρίλιος).\nαγγίζοντας επιφάνειες κοινόχρηστων χώρων, όπως τουαλέτες, μέσα μαζικής μεταφοράς, δημόσιες υπηρεσίες, κλπ.\nΑπό εστιατόρια όπου δεν τηρούνται οι κανόνες υγιεινής.\nΑν έρθετε σε άμεση επαφή με άτομα που νοσούν ή είναι σε περίοδο ανάρρωσης (3-4 ημέρες αφού υποχωρήσουν τα συμπτώματα). Για παράδειγμα, όταν\nχρησιμοποιείτε τα δικά τους ποτήρια, πιάτα, μαχαιροπήρουνα, πετσέτες, σεντόνια και κουβέρτες και επιπλέον την ίδια τουαλέτα.\nOμάδες πληθυσμού που δεν έχουν ισχυρό ανοσοποιητικό, δηλαδή βρέφη, μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι και όσοι πάσχουν από χρόνιες παθήσεις έχουν πιο έντονα συμπτώματα.\nΌσοι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, έχουν καρδιαγγειακά ή αναπνευστικά προβλήματα και ακολουθούν ειδική φαρμακευτική αγωγή.\nΑν έχετε χάσει πολλά υγρά και νιώθετε εξάντληση, κάτι που ίσως να σημαίνει ότι έχετε πάθει αφυδάτωση.\nΟταν τα συμπτώματα είναι πολύ έντονα ή διαρκούν περισσότερο από 3-4 ημέρες θα πρέπει να διερευνηθεί το ενδεχόμενο να υποκρύπτεται κάτι πιο σοβαρό, όπως η γαστρεντερίτιδα να οφείλεται σε κάποιο μικρόβιο (σαλμονέλα) ή να πρόκειται για τυφοειδή πυρετό κλπ.\nΣτην πλειονότητά τους, οι ιογενείς γαστρεντερίτιδες είναι αυτοϊάσιμες. Δηλαδή, κάνουν τον κύκλο τους και τα συμπτώματα υποχωρούν από μόνα τους.Δεν χρειάζεται πανικός.\nΧρησιμοποιήσετε αντιδιαρροϊκά ή αντιεμετικά φάρμακα, μόνο στην περίπτωση που το κρίνει απαραίτητο ο γιατρός σας. (Αποφύγετε τα ισχυρά αντιδιαρροϊκά φάρμακα, γιατί μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα, ακόμα και παράλυση του εντέρου.)\nΑν έχετε πυρετό, πάρτε ένα απλό αντιπυρετικό (παρακεταμόλη).\nΑναπληρώστε τα υγρά που χάσατε με τη διάρροια και τον εμετό, πίνοντας νερό και ηλεκτρολυτικά διαλύματα.\nΚάποιο ηλεκτρολυτικό διάλυμα που περιέχει κάλιο, νάτριο, ασβέστιο κλπ., το οποίο θα βρείτε σε φαρμακείο.( Almora). Θα βοηθήσει τον οργανισμό σας να αναπληρώσει τους βασικούς αυτούς ηλεκτρολύτες που είναι απαραίτητοι για την καλή του λειτουργία.\nΌταν νιώσετε καλύτερα και μπορείτε να φάτε, καταναλώστε μικρές ποσότητες μπανάνας και μήλου, που είναι πλούσιες πηγές καλίου. Θα αναπληρώσετε άλλον ένα «χαμένο» ηλεκτρολύτη. Επίσης, καλό είναι να πίνετε νερό, τσάι και να τρώτε σούπα ρυζιού με λίγο περισσότερο αλάτι από ό,τι συνήθως.\nΌταν περάσουν τουλάχιστον 2 ημέρες και η κατάσταση δεν βελτιώνεται αλλά χειροτερεύει, τότε συνήθως ενδείκνυται η χρήση αντιβίωσης. Όμως, ακόμη και τότε θα πρέπει να προηγηθούν εξετάσεις, ώστε ο γιατρός να διαγνώσει την ακριβή αιτία του προβλήματος και να δώσει τη σωστή αντιβίωση, επειδή, αν χορηγηθεί ένα ακατάλληλο αντιβιοτικό, ενδέχεται να επιβαρυνθεί η κατάστασή σας.\nΈχει τα ίδια συμπτώματα με την ιογενή, διαρκεί περίπου το ίδιο διάστημα, και τις περισσότερες φορές είναι αυτοϊάσιμη. Αν εκδηλωθεί με έντονα συμπτώματα, π.χ. με πολλές βλεννώδεις, αιματηρές κενώσεις και υψηλό πυρετό, χορηγείται αντιβίωση και ίσως χρειαστεί νοσηλεία.\nΠίνουμε τσάι, που έχει αποδεδειγμένη αντιδιαρροϊκή δράση. Πράγματι βοηθά, γιατί περιέχει τανίνες, που περιορίζουν την κινητικότητα του εντέρου και κατά συνέπεια τον αριθμό των κενώσεων. Αποκλείουμε τα αναψυκτικά τύπου cola που είναι light ή δεν έχουν ζάχαρη, γιατί περιέχουν ασπαρτάμη, ουσία που μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημά σας.


Ο Γκουρού των παιχνιδιών παραδίδει μαθήματα έξυπνων αγορών - www.baby.gr\nΓια εσένα που δεν εφησυχάζεις ποτέ και θέλεις πάντα να προσφέρεις το κάτι διαφορετικό\nin Παιδί, Προτάσεις Αγοράς, Ψυχαγωγία\nΜε την εορταστική περίοδο να βρίσκεται ήδη προ των πυλών, οι περισσότεροι βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση καθώς η αναζήτηση του τέλειου χριστουγεννιάτικου δώρου για τα παιδιά, τα βαφτιστήρια και τα ανίψια δεν είναι και η ευκολότερη υπόθεση.\nΤα παιδιά είναι το πιο απαιτητικό κοινό, ομολογουμένως, με την δυσαρέσκεια ή την απογοήτευση όταν κάτι δεν τους αρέσει να γίνονται άμεσα αντιληπτές. Αν, λοιπόν, η εύρεση του ιδανικού παιχνιδιού για τον απαιτητικό παραλήπτη σου δημιουργεί άγχος και δεν εφησυχάζεις ποτέ αν αυτό που θα του προσφέρεις δεν είναι το κάτι διαφορετικό, το toyguru.gr είναι, πλέον, γεγονός και σου δίνει την άμεση λύση που αναζητάς.\nΠρόκειται για ένα ολοκαίνουριο και σύγχρονο e-shop με μια μεγάλη γκάμα επιλεγμένων παιχνιδιών από όλο τον κόσμο, με προτάσεις για όλες τις ηλικίες, τις προσωπικότητες και τα ενδιαφέροντα. Οι πρωτότυπες επιλογές του προσαρμόζονται στις ανάγκες των παιδιών, ενώ σε συνδυασμό με την άριστη ποιότητα και τις έξυπνες τιμές τους, συναρπάζουν ακόμη και τους ενήλικες.\nΟ Γκουρού των παιχνιδιών υπόσχεται να χαρίσει το πιο λαμπερό και ικανοποιητικό χαμόγελο στα παιδιά μέσα από την πληθώρα παιχνιδιών που διαθέτει. Από φιγούρες δράσης, τηλεκατευθυνόμενα και τουβλάκια για κατασκευές, μέχρι λούτρινες κούκλες, παζλ, καλλιτεχνικές δραστηριότητες, ακόμη και μηχανοκίνητα αυτοκίνητα αλλά και gaming, ό,τι κι αν ψάχνεις θα το βρεις στο πλήρως ενημερωμένο ηλεκτρονικό κατάστημά του.\nΗ λατρεμένη παρέα του Super Mario περιμένει τους φίλους της, την ώρα που η πραγματικότητα δεν ήταν ποτέ πιο ωραία μέσα από τα ρεαλιστικά παιχνίδια της KidKraft που δίνουν την δυνατότητα στους μικρούς σεφ να μαγειρεύουν με ασφάλεια στις ξύλινες κουζίνες της.\nΤα δημιουργικά και διαδραστικά ξύλινα παιχνίδια της βραβευμένης Hape κρατούν την καλύτερη συντροφιά στα παιδιά που θέλουν να ανακαλύψουν τα πάντα, ενώ οι δημιουργικές κατασκευές της Geomag με μαγνήτες αφήνουν τη φαντασία τους να κατευθύνει την επόμενη κίνησή τους.\nΜια μεγάλη συλλογή για τους λάτρεις του πατινιού δίνει την αίσθηση της ελευθερίας μέσα από την ασφάλεια της Globber, της κορυφαίας εταιρείας στην κατηγορία της, προσφέροντας την εμπειρία της εναλλακτικής μετακίνησης στην πόλη. Για τους μεγάλους, που κατά βάθος μέσα τους νιώθουν ακόμη παιδιά, ο Γκουρού έχει φροντίσει να διαθέτει ακόμη και arcade, που σίγουρα θα τους ταξιδέψουν πολύ πίσω στο χρόνο.\nΓια ασφαλείς συναλλαγές, λοιπόν, με συνέπεια και αξιοπιστία, ευκολία στη χρήση, ταχύτητα και έξυπνα παιχνίδια σε έξυπνες τιμές δεν έχεις παρά να μπεις κι εσύ στον κόσμο του Toyguru.gr. Αυτές οι γιορτές μπορεί να είναι λίγο διαφορετικές, αλλά είναι στο χέρι σου να τις κάνεις ακόμη πιο συναρπαστικές για τα μικρά παιδιά. Ο Γκουρού των παιχνιδιών θα σου δείξει τον τρόπο!


Ο ιός HPV ή αλλιώς ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (εικόνα 1) είναι ένας μικρο-οργανισμός που αναπτύσσεται μέσα στα κύτταρα μας, όπως άλλωστε συμβαίνει με όλους τους ιούς. Χρησιμοποιεί την ενέργεια, τα διάφορα οργανίδια καθώς επίσης και το DNA του ανθρώπινου κυττάρου για την αναπαραγωγή του.\nΤέλος πολύ σημαντική είναι η αύξηση των κρουσμάτων του καρκίνου του στόματο-φάρυγγος αφού ο τύπος του ιού 16, είναι υπεύθυνος για το 40% περίπου του καρκίνου του στόματος. Εδώ αναφερόμαστε σε καρκίνους των χειλέων, της γλώσσας, (εικόνα 2 και 3), των αμυγδαλών,\nτου φάρυγγος κλπ. που προέρχονται μόνο από την λοίμωξη με τον ιό και όχι από άλλους παράγοντες υπεύθυνους για την εμφάνιση αυτών των καρκίνων όπως είναι η κατανάλωση αλκοόλ, η χρήση καπνού κ.α.\nΕίναι σημαντικό να τονιστεί ότι τον κύριο ρόλο για τον τύπο της βλάβης και το εάν θα εξελιχθεί σε καρκίνο ή όχι, παίζει ο τύπος του ιού. Υπάρχουν περισσότεροι από 100 διαφορετικοί τύποι του ιού και τους δίνουμε αριθμητικά ονόματα από το 1 μέχρι το 100. Ανάλογα με την βλάβη που προκαλούν μπορούμε (για διδακτικούς λόγους) να τους χωρίσουμε σε τρεις κατηγορίες.\nΣτην συνέχεια υπάρχουν δύο μόνο τύποι HPV, ο τύπος 6 και ο τύπος 11 οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη των οξυτενών κονδυλωμάτων. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι τα κονδυλώματα δεν είναι καρκίνος. Αυτά μπορούν να αναπτυχθούν στον τράχηλο της μήτρας, στον κόλπο, στο αιδοίο ή στον πρωκτό (εικόνα 4)όσο αφορά τις γυναίκες και στο πέος και τον πρωκτό όσο αφορά τους άνδρες καθώς επίσης και στο στόματο-φάρυγγα τους (Εικόνα 5).\n(εικόνα 6 και 7).\nΑν το ανοσοποιητικό σύστημα της γυναίκας δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον υψηλού κινδύνου τύπο ιό HPV τότε η δυσπλασία γίνεται μετρίου (CIN ΙΙ) ή σοβαρού βαθμού (CIN ΙΙΙ). Αυτές τις δυσπλασίες ουσιαστικά ονομάζουμε προκαρκινικές αλλοιώσεις. (εικόνα ) Ο λόγος είναι γιατί\nμπορούν να δημιουργήσουν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας αν παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα (συνήθως 7 με 10 έτη) χωρίς θεραπεία.\nΌπως είπαμε προηγουμένως ανάλογα με τον τύπο του ιού που μολύνονται τα κύτταρα θα δημιουργηθούν και συγκεκριμένες αλλοιώσεις σε αυτά. Αυτές μπορούμε να τις εντοπίσουμε με το Test Pap ή τεστ Παπανικολάου το οποίο ακόμη και σήμερα θεωρείται αναντικατάστατο. Σε αυτό το τεστ πρώτος ο αείμνηστος Παπανικολάου (εικόνα 8)\nπεριέγραψε τεχνική κατά την οποία παίρνουμε κύτταρα από τον τράχηλο της μήτρας με ειδική σπάτουλα και τα τοποθετούμε σε ειδικά πλακάκια από γυαλί και αφού τα χρωματίσουμε με ειδικό τρόπο, τα διαβάζουμε στο μικροσκόπιο. Με αυτό τον τρόπο φαίνεται αν τα κύτταρα έχουν μολυνθεί και πόσο σοβαρή είναι η λοίμωξη. Παρόλο που αυτό το τεστ δεν έχει ακόμη ξεπεραστεί, δεν είναι ακριβές 100% ή καλύτερα να πούμε ότι δεν πιάνει πάντα τα προβληματικά κύτταρα.Για αυτό στις ημέρες μας χρησιμοποιείται ένα καινούριο τεστ που ονομάζεται Thin prep ή υγρής φάσης. (εικόνες 9 και 10) Χρησιμοποιούμε ειδική βούρτσα για την λήψη των κυττάρων από τον τράχηλο της μήτρας και μετά τα τοποθετούμε σε μπουκάλι το οποίο έχει ειδικό υγρό συντήρησης.\nΣτην συνέχεια θα αναφέρουμε την κολποσκόπηση η οποία είναι μια εξέταση κατά την οποία χρησιμοποιούμε το κολποσκόπιο (εικόνα 11) προκειμένου να εντοπίσουμε βλάβες στον τράχηλο της μήτρας αλλά και αλλού όπως στο αιδοίο, εξωτερικά στον πρωκτό κλπ. Με το κολποσκόπιο μεγεθύνουμε τον τράχηλο της μήτρας ή την περιοχή που μελετούμε, πολλές φορές έτσι ώστε να μπορούμε να διακρίνουμε και μικρές ακόμα βλάβες.\nΓια να γίνει η κολποσκόπηση πρέπει να τοποθετήσουμε στον τράχηλο της μήτρας οξικό οξύ και στην συνέχεια ένα ιωδιούχο διάλυμα τα οποία ανάλογα με την απορρόφηση τους από τα κύτταρα του τραχήλου δίνουν την δυνατότητα στον κολποσκόπο να δει αν υπάρχει πρόβλημα και πόσο σοβαρό είναι. Στην συνέχεια και αφού χαρτογραφήσει τις προβληματικές περιοχές ο κολποσκόπος παίρνει με ειδική λαβίδα βιοψίες (εικόνα 12) για να γίνει έτσι και η επιβεβαίωση των δικών του ευρημάτων.\nΗ πρωτογενής πρόληψη (η πρόληψη δηλαδή πριν ξεκινήσουν τα συμπτώματα), ξεκίνησε από το 2006 με την εισαγωγή των εμβολίων έναντι του HPV. Πιο συγκεκριμένα προφυλάσσουν από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας για τους τύπους 16 και 18 ενώ το ένα από αυτά προφυλάσσει ταυτοχρόνως και από τα κονδυλώματα από τους τύπους 6 και 11. (Εικόνες 13 και 14)\nΣτην δεύτερη υποκατηγορία ανήκουν γυναίκες με βλάβη CIN II ή CIN III. Προς το παρόν, δεν υπάρχει φαρμακευτική θεραπεία για να αντιμετωπιστούν οι βλάβες αυτές. Στις περιπτώσεις λοιπόν που υπάρχει μετρίου ή σοβαρού βαθμού δυσπλασία πρέπει να γίνεται χειρουργική αφαίρεση όλου του τμήματος που έχει προσβληθεί από τον ογκογόνο ιό από εξειδικευμένο γυναικολόγο και κάτω από κολποσκοπικό έλεγχο. (Εικόνες 15 και 16).


Δείτε τι συνέβη σαν σήμερα, 8/11 - Astrology.gr\nΗΛΙΟΣ - 14° 26' 36" ΚΑΡΚΙΝΟΣ\nΣΕΛΗΝΗ - 07° 35' 44" ΖΥΓΟΣ\nΕΡΜΗΣ - 02° 29' 32" ΚΑΡΚΙΝΟΣ\nΑΦΡΟΔΙΤΗ - 16° 07' 41" ΔΙΔΥΜΟΙ\nΑΡΗΣ - 00° 53' 27" ΤΑΥΡΟΣ\nΓΕΓΟΝΟΤΑ 08 Νοε 2011\nΔείτε τι συνέβη σαν σήμερα, 8/11\n8 Νοεμβρίου 1895: Η ανακάλυψη των ακτίνων Χ\nΟ Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν (Wilhelm Conrad Röntgen), ήταν Γερμανός φυσικός. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης ενώ διετέλεσε υφηγητής στο πανεπιστήμιο του Στρασβούργου το 1874, τακτικός καθηγητής της Φυσικής και διευθυντής του εργαστηρίου Φυσικής του Πανεπιστημίου Γκίσεν και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βύρτσμπουργκ το 1885 και του Μονάχου. Κατά την παραμονή του στο Βύρτσμπουργκ έκανε πειράματα για τη σπουδή της ηλεκτρικής αγωγιμότητας των αερίων και ανακάλυψε τις ακτίνες Χ (ή τις ακτίνες Ρέντγκεν, όπως λέγονται προς τιμήν του). Απέδειξε ότι οι ακτίνες Χ διαδίδονται σε ευθεία γραμμή και δεν είναι δυνατό να διαθλαστούν ή να ανακλαστούν και ότι δεν επηρεάζονται από τα ηλεκτρικά μαγνητικά πεδία. Το 1896 τιμήθηκε με το μετάλλιο Ρούμφορ της Βασιλικής Εταιρείας και το 1901 με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Οι ακτίνες Χ πρωταρχικά χρησιμοποιήθηκαν από την Ιατρική ως διαγνωστικό εργαλείο με τη μορφή της ακτινογραφίας και από τη Φυσική και τη Χημεία με τη μορφή της κρυσταλλογραφίας. Όμως, οι ακτίνες Χ ανήκουν στις ιονίζουσες ακτινοβολίες, αφού η ενέργειά τους είναι ικανή να προκαλέσει τον ιονισμό ατόμων και μορίων από αριθμό εσωτερικών τους ηλεκτρονίων. Επομένως παρουσιάζουν κινδύνους βλαβών σε ζωντανούς οργανισμούς και όχι μόνο.\nΑστρολογικά: Γνήσιο... τέκνο του Σκορπιού οι ακτίνες Χ ανακαλύφθηκαν με τέσσερα ουράνια σώματα να βρίσκονται στο ζώδιο, ανά δύο σε σύνοδο μεταξύ τους (Άρης-Κρόνος και Ήλιος-Ουρανός). Μάλιστα η τελευταία σύνοδος βρίσκεται και στον χάρτη του φυσικού-ερευνητή Βίλχελμ Ραίντγκεν που τις ανακάλυψε. Ο Κριός με Ωροσκόπο στον Λέοντα Ραίντγκεν είχε φυσικά κι εκείνος το «άγγιγμα» του Σκορπιού (Σελήνη στον Σκορπιό στον 4ο οίκο σε σύνοδο με τον Βόρειο Δεσμό) αλλά και την «ειδική» σε επιστημονικά θέματα Έριδα στον 7ο οίκο σε μια καταλυτική σύνοδο με τον Ποσειδώνα στον Υδροχόο.\n8 Νοεμβρίου 1901: Τα «Ευαγγελικά»\nΟ λόγιος βαμβακέμπορος και συγγραφέας Αλέξανδρος Πάλλης με έξοδα της Βασίλισσας Όλγας μετέφρασε και εκτύπωσε το Ευαγγέλιο στη Δημοτική Γλώσσα, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Αρχικά, κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό με κύριους αγοραστές τους Έλληνες της Διασποράς.\nΤο εγχείρημα ήταν ιδιαίτερα τολμηρό αφού από τις αρχές του 18ου αιώνα η ορθόδοξη ελληνική Εκκλησία είχε απαγορεύσει αυστηρά μέσω πατριαρχικών και συνοδικών αποφάσεων με την ποινή του αφορισμού την αγορά, την κατοχή ή την ανάγνωση μεταφράσεων της Αγίας Γραφής στην καθομιλουμένη και με την ποινή του αναθέματος την μετάφρασή της σε απλούστερη γλώσσα. Όταν έφτασε και στην Αθήνα αυτή η απόδοση των Ευαγγελίων πέρασε εντελώς απαρατήρητη. Τα πράγματα όμως πήραν άλλη τροπή όταν η εφημερίδα Ακρόπολις αποφάσισε τον Οκτώβριο του 1901 να το δημοσιεύει σε συνέχειες, υπό τον τίτλο «Το έργον της Βασιλίσσης η Ακρόπολις το συνεχίζει». Εκείνοι που αντέδρασαν σε αυτό το έργο ήταν οι φοιτητές «του Αθήνησιν», αλλά και καθηγητές εξαιτίας άκρατου εθνικισμού που επικρατούσε τότε και που έκφραση της ουσίας του έθνους ήταν η αρχαΐζουσα «καθαρεύουσα». Το ζήτημα άρχισε να αναδεικνύεται σε πολιτικό θέμα «εθνικών διατάσεων» αφού η άποψη ήταν ότι η «μετάφραση» του Ευαγγελίου ήταν έργο των «εχθρών της πατρίδος» και ότι η αιτία ήταν ο «σλαβικός κίνδυνος». Έτσι, δεν άργησαν τα πράγματα να εξελιχθούν σε τραγωδία όταν η ογκώδης συγκέντρωση στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, την οποία συγκάλεσαν αυτόκλητοι της ομάδας Δηλιγιάννη κατέληξε σε φονικό. Οι χωροφύλακες, χάνοντας τον έλεγχο της κατάστασης, πυροβόλησαν στο πλήθος όταν κάποιοι, παρακινούμενοι από το υβρεολόγιο εναντίον του Αρχιεπισκόπου, άρχισαν να κινούνται προς την Αρχιεπισκοπή. Ο τραγικός απολογισμός των επεισοδίων αυτών ήταν οκτώ έως έντεκα, σύμφωνα με διάφορες πηγές, νεκροί. Επίσης, υπήρξαν 70 τραυματίες και 22 συλληφθέντες, οι οποίοι παρέμειναν στα κρατητήρια των στάβλων της Χωροφυλακής τρία εικοσιτετράωρα.\nΑστρολογικά:Μέσα από τις αιματηρές συγκρούσεις για το γλωσσικό ζήτημα εκδήλωσαν την ενέργεια τους - δυστυχώς στην οχλοκρατική της διάσταση- ο Άρης, ο Ουρανός και ο Πλούτωνας στον άξονα Τοξότη-Διδύμων. Επιπλέον στις αντιθέσεις των τριών πλανητών συμμετείχαν ο αστρικός Δίας και ο αστρικός Κρόνος (αμφότεροι στον Αιγόκερω ως τροπικοί) μετατρέποντας μια φιλολογική και φιλοσοφική διαφωνία σε εθνικό ζήτημα.\nΚαι όλα αυτά στο Ωροσκόπιο της Νέας Σελήνης που προηγήθηκε με τον Ωροσκόπο να βρίσκεται για τις συντεταγμένες των Αθηνών ακριβώς επάνω στην αντίθεση του Πλούτωνα με το δίδυμο Άρη-Ουρανού στην 18η μοίρα του Τοξότη!\nΣύμφωνα με τις εφημερίδες της εποχής τέτοια βία είχε να ζήσει η Αθήνα από την εποχή που την έκαψε ο Ρωμαίος Σύλλας.\n8 Νοεμβρίου 1977: Η ανακάλυψη του τάφου του Φιλίππου\nΟι ανασκαφές είχαν αρχίσει το 1861 από το Γάλλο αρχαιολόγο Leon Heuzey, όπου βρέθηκαν τμήματα ενός μεγάλου κτιρίου, στη θέση Αγία Τριάδα, που θεωρείται από πολλούς ότι χρησίμευε σαν θερινό βασιλικό ανάκτορο. Παρ' όλ' αυτά, οι ανασκαφές σταμάτησαν για τον κίνδυνο της ελονοσίας. Το 1937 το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με πρωτοβουλία του καθηγητή Κ. Ρωμαίου, αποφάσισε να ιδρύσει στη Βεργίνα πανεπιστημιακή ανασκαφή για την εκπαίδευση των φοιτητών του. Ο Κ. Ρωμαίος ανέσκαψε περισσότερα τμήματα του θεωρούμενου ανακτόρου και έναν μακεδονικό τάφο, που ονομάστηκε «τάφος του Ρωμαίου» αλλά και πάλι οι ανασκαφές διακόπηκαν λόγω του πολέμου. Μετά τον πόλεμο οι ανασκαφές ξεκίνησαν ξανά κατά την περίοδο 1950 με 1960 και το υπόλοιπο του "ανακτόρου" ήρθε στην επιφάνεια. Ο Έλληνας αρχαιολόγος Μανόλης Ανδρόνικος πείστηκε ότι ένας λοφίσκος που λεγόταν "η Μεγάλη Τούμπα" έκρυβε τους τάφους Μακεδόνων Βασιλέων. Το 1977 ο Ανδρόνικος ξεκίνησε μία ανασκαφή έξι εβδομάδων στην Τούμπα και ανακάλυψε τέσσερα θαμμένα ταφικά δωμάτια τα οποία ήταν ανέγγιχτα από τυμβωρύχους. Ο Ανδρόνικος υποστήριξε ότι τα ευρήματα ήταν οι τόποι ταφής Μακεδόνων Βασιλέων, συμπεριλαμβανομένου και του τάφου του Φιλίππου Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μίας από τις γυναίκες του, και του γιου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Αλεξάνδρου Δ΄ του Μακεδόνος. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί από πολλούς αρχαιολόγους και την ελληνική κυβέρνηση. Ωστόσο, υπάρχουν αρχαιολόγοι που αμφιβάλλουν γι’ αυτό υποστηρίζοντας ότι ο τάφος ανήκει στον Φίλιππο Γ΄, ετεροθαλή αδελφό του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μεγάλη μερίδα άλλων που πιστεύουν ότι οι τάφοι δεν είναι βασιλικοί, αλλά ανήκουν σε σημαντικούς Μακεδόνες αξιωματούχους, που απέκτησαν μεγάλο πλούτο από την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου στην Ασία. Σε περίπτωση που ο τάφος ανήκει στον Φίλιππο Γ', τα όπλα και η πανοπλία που βρέθηκαν στον τάφο ανήκουν στον Μέγα Αλέξανδρο καθώς ο Φίλιππος Γ΄ γύρισε τα όπλα του πίσω στην Μακεδονία, αφού αυτός πέθανε.\nΑστρολογικά: Ακόμη ένας ερευνητικός ...θρίαμβος του Ουρανού στον Σκορπιό. Ο πλανήτης των αποκαλύψεων σε σύνοδο με τον Ήλιο έφερε στο φως ατράνταχτα στοιχεία για την ιστορία και την ελληνικότητα της Μακεδονίας, με τον «Ήλιο της Βεργίνας» ωστόσο να υποκλέπτεται προσωρινά ως σύμβολο μερικά χρόνια αργότερα από τους Σκοπιανούς.\nΣε σχέση με τον γενέθλιο χάρτη της Ελλάδας ο Ουρανός ήταν επάνω στην γενέθλια Δήμητρα στον Σκορπιό και σε τ-τετράγωνο με την γενέθλια αντίθεση Ήλιου-Κρόνου στον άξονα 10ου-4ου οίκου.\nΜια ακόμη πιο άμεση εικόνα αυτής της μέγιστης σημασίας αρχαιολογικής ανακάλυψης υπήρχε στο ωροσκόπιο της Νέας Σελήνης που προηγήθηκε και είχε το Μεσουράνημα της πάνω στην γενέθλια Αφροδίτη της χώρας στους Ιχθύες (καλλιτεχνικοί θησαυροί):\nΟ Ωροσκόπος στον Καρκίνο με τον Άρη και τον Δία να δίνουν το στίγμα μιας αναβίωσης του παρελθόντος, συνδυάστηκε με τις διερευνητικών διαστάσεων συνόδους του Ερμή με τον Πλούτωνα και τον αστρικό Ουρανό στον 4ο οίκο.\nΕπιπλέον ο Ουρανός μαζί με την «celebrity» Δήμητρα έκαναν στην αστρική τους εκδοχή σύνοδο με τα Φώτα στο Ζυγό και εγένετο ...φως!


Συντάκτης Λάμπρος Κοσμόπουλος | 08/02/2017.\nΗ Honda ανακοίνωσε ότι θα συνεργαστεί με την Hitachi Automotive Systems για την ανάπτυξη και κατασκευή ηλεκτρικών κινητήρων για οχήματα. Οι δύο εταιρείες προς το παρόν υπέγραψαν ένα σύμφωνο συνεργασίας, με την ολοκλήρωση των συζητήσεων και των τελικών υπογραφών να γίνεται τον Μάρτιο.\nΗ νέα εταιρεία, που θα είναι έτοιμη τον Ιούλιο του 2017, σύμφωνα με την Honda θα οδηγήσει στην κατασκευή νέων εγκαταστάσεων παραγωγής και πωλήσεων στις ΗΠΑ και την Κίνα.\nHonda NeuV: Το πρώτο ηλεκτρικό ride-sharing concept αυτοκίνητο\nΑυτή η συνεργασία δείχνει την θέληση της Honda να ασχοληθεί στα σοβαρά με την κατασκευή ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Τον περασμένο χρόνο η Honda είχε ανακοινώσει ότι, μέχρι το 2030 τα 2/3 της παραγωγής της θα αφορά σε ηλεκτρικά οχήματα. Επιπλέον, σύντομα θα κυκλοφορήσει μια ηλεκτρική και υβριδική έκδοση του Clarity, ενώ τον επόμενο χρόνο θα φέρει άλλο ένα νέο υβριδικό μοντέλο.\nΣτο παρελθόν η Honda έχει συνεργαστεί και με την General Motors, με σκοπό την ανάπτυξη κινητήρων με την χρήση τεχνολογίας fuel-cell. Τα αποτελέσματα της συνεργασίας παρουσιάστηκαν την προηγούμενη εβδομάδα.\nPrevious Post Tesla: Update φέρνει σύστημα προειδοποίησης πλαϊνής σύγκρουσης\nNext PostGeneration N: Η Nissan στηρίζει τις ελληνικές start-ups


Open Coffee Athens LXIX την Παρασκευή 19/12 - TechStart\n« H Viva ανακοινώνει τα τερματικά καρτών Viva POS\nΟ επιχειρηματίας που σήκωσε $4,4 εκατ. στο 4ο Startup Grind Athens »\n15 Dec 2014 | events\nTags: ancient greek sandals · open coffee · Open Coffee Athens · tapely\nΑυτή την Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου, λαμβάνει χώρα το τελευταίο Open Coffee Athens της χρονιάς, στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς. Σε φόντο εορταστικό και κλίμα χαλαρό, χωρίς γραβάτα, θα συναντηθούμε για μία ακόμη φορά με σκοπό να γνωριστούμε και να ανταλλάξουμε απόψεις κι επαφές με αντικείμενο την τεχνολογία και το επιχειρείν.\nΟι παρουσιάσεις του Open Coffee Athens LXIX έχουν ως εξής:\nΗ προσέλευση για τον πρώτο καφέ ξεκινά στις 18.00, οι παρουσιάσεις λίγο μετά τις 19.00, ενώ το κυρίως μέρος –αυτό του networking– συνεχίζεται αμέσως μετά. Η συμμετοχή στο Open Coffee Athens είναι, εξ’ ορισμού, δωρεάν και ανοικτή για κάθε ενδιαφερόμενο.\nΛίστα συμμετεχόντων και περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο σχετικό facebook event του Open Coffee Athens.


Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος μιλά για τη "Διχαστική Δημοκρατία" στο Ναύπλιο - Argonafplia.gr\nΑρχική ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος μιλά για τη “Διχαστική Δημοκρατία” στο...\nΟ καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Νίκος Αλιβιζάτος μιλά για τη “Διχαστική Δημοκρατία” στο Ναύπλιο\nΣτο πλαίσιο του EVENTS SERIES 2016 – 2017 «Κοινωνίες σε κρίση: οικονομία, πολιτική, πολιτισμός» του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών (Ελλάδος), Παν. Harvard, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομικής Αθηνών, Νίκος Αλιβιζάτος έρχεται στο Ναύπλιο για να μιλήσει για τη «Διχαστική δημοκρατία: Ο ελληνικός κοινοβουλευτισμός μεταξύ “κανονικότητας” και “εκτροπής”, 1843-2016».\nΗ εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Βουλευτικό την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου και ώρα 19:00 μ.μ\nΣυνομιλητής θα είναι ο Νίκος Παπασπύρου, Λέκτορας Δημοσίου Δικαίου, Νομική Σχολή, Πανεπιστήμιο Αθηνών.\nΠροηγούμενο άρθροΟμόφωνη απόφαση Περιφέρειας και φορέων για τη θωράκιση ΠΟΠ Ελιάς Καλαμάτας: “Δεν θα επιτρέψουμε την επέκταση του ΠΟΠ Ελιάς Καλαμάτας σε όλη τη χώρα”\nΕπόμενο άρθροΣυγχαρητήρια στο 1ο ΕΠΑΛ και στο 1ο Ε.Κ. Άργους- 3 Βραβεία στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας(βίντεο)


Lost in Distant Dreams: 2014\nΕπειδή είμαι πολύ κακός και κανείς δεν το πιστεύει, ορίστε δύο αποδείξεις.\nΗ μια είναι από το σκαιπ όπου μου έλεγαν βλακείες.\nΚαι η δεύτερη είναι από την βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου μου.\nΤο κίτρινο πρόσωπο (όπως το χλωμό πρόσωπο) με έπρηζε. Το κόκκινο πρόσωπο έχει μάθει στο κίτρινο πρόσωπο τα κόλπα του σκαιπ, αλλά όχι όλα. Δεν του είπε τι είναι το block. Λύθηκε το πρόβλημα.\nΜια σοβαρή και υπεύθυνη φοιτήτρια θα παρέδιδε εργασία σε καθηγητή που ήταν αντεγραμμένη από κάποια ιστοσελίδα. Εγώ καθόμουν αμέριμνος στον υπολογιστή μου όπου κάτι έκανα (δεν θυμάμαι πια) και εκείνη κοιτούσε (με υπερηφάνεια;) την εργασία της. Το ενδιαφέρον μου το τράβηξε η συζήτηση που είχε με τον διπλανό ο οποίος έψαχνε εύκολα μαθήματα, χωρίς παρακολούθηση και με εύκολους βαθμούς και για αυτό ρωτούσε τον κάθε ένα που ερχόταν στην εμβέλειά του. Ρώτησε και εμένα αργότερα και τον παρέπεμψα σε κάτι πουλημένους καθηγητές άλλων τμημάτων που κατηγορούνται για λογοκλοπή και υπέρμετρη απληστία. Με αφορμή αυτή την συζήτηση λοιπόν έμαθα και για την εργασία. Φεύγοντας, εκείνη άφησε ένα αντίτυπο της εργασίας της στον υπολογιστή της βιβλιοθήκης, όπου ο καθένας μπορεί να την διαβάσει, κλέψει, λογοκρίνει και λοιπά. Στην αρχή δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, αλλά αργότερα ήρθε μια συμφοιτήτριά μου και με έπιασε μια περιέργεια να δω τι γράφει αυτή η εργασία. Μπορεί να ήταν ενδιαφέρουσα εν τέλει. Ανοίγοντάς την, μόνο και μόνο από το παρουσιαστικό δεν πείστηκα για την αυθεντικότητα όσων αναφέρονταν. Ούτε η γραμματοσειρά δεν ήταν ίδια σε κάποια σημεία (!). Οπότε πήρα μια τυχαία πρόταση και την έγραψα στο google, αυτόν τον διάολο που καταστρέφει καριέρες, και ανακάλυψα ότι ήταν κλεμμένη από κάπου (χωρίς παραπομπή φυσικά). Πήρα και μια άλλη και μια άλλη και μια άλλη. Τα ίδια αποτελέσματα. Σε κάποια σημεία ήταν αλλαγμένες οι προτάσεις, κόβωντας απλά μερικές λέξεις και δευτερεύουσες προτάσεις από το πρωτότυπο. Κοιτάζοντας την εργασία έμαθα και ποιος ήταν ο καθηγητής που θα την λάμβανε. Πουλημένος και αυτός. Εφόσον, ο υπολογιστής ήταν δημόσιος και ο καθένας πλέον μπορούσε να δει το αξιοθέατο, είπα να το τροποποιήσω λίγο. Έβαλα έναν τίτλο που να τραβάει λίγο την προσοχή και μέσα στο κείμενο πρόσθεσα κάποια 'φιλικά' σχόλια και την πηγή απ' την οποία πάρθηκε όλο το κείμενο. Τώρα τι έκανε ο καθηγητής δεν ξέρω... αν ισχύει το ότι είναι πουλημένος μάλλον λέξεις όπως 'λογοκλοπή' και 'τιμιότητα' θα του είναι άγνωστες.\nPosted by Abraxas at 6/29/2014 0 comments\nΈρωτες, Ρομαντισμοί και Εργασία στο Βερολίνο\nΤο ότι θα συναντούσα και τα τρία μαζί στη Γερμανία ήταν κάτι που δεν ανέμενα όταν πριν μια εβδομάδα έφυγα για το Βερολίνο.\nΟι προηγούμενες 'γερμανικές' εμπειρίες μου, τουλάχιστον για τα δύο πρώτα, με είχαν αφήσει με λίγες καλές αναμνήσεις. Η Γερμανία δεν φαινόταν σαν το κατάλληλο μέρος για εμένα κυρίως γιατί η κοσμοθεωρία που είχα γνωρίσει την πρώτη φορά ήταν στενόμυαλη και ειρωνική. Οπότε πήγαινα με μια μικρή, αλλά ασύνειδη, προκατάληψη ότι οι Γερμανοί δεν έχουν και πολλά να δείξουν ως άνθρωποι. Τελικά έκανα λάθος. Όπως και να 'χει αυτά μικρή, ίσως, σημασία έχουν με τα παρακάτω.\nΑπό την πρώτη μέρα ερωτεύτηκα μια Γερμανίδα συνεργάτη. Τα γούστα το παρελθόντος δύσκολα ξεχνιούνται, ανακάλυψα πάλι με μεγάλη μου απογοήτευση.\nΓενικά όλοι της ομάδας ήταν ξεχωριστά άτομα. Χωρίς να έχουμε τέτοιες προσδοκίες δεθήκαμε, οι δύο ομάδες, ελληνική-γερμανική, με αποτέλεσμα ο αποχωρισμός να είναι λίγο στενάχωρος. Πόσο μάλλον όταν γνωρίζεις τους άλλους μόνο για πέντε-έξι μέρες. Απόδειξη αυτού είναι οι θλιβερές ερωτικές μας ιστορίες που μερικοί ανταλλάξαμε.\nΌπως γνωρίζω και από άλλα ταξίδια στο εξωτερικό οι άνθρωποι είναι πιο ανοιχτοί με κάποια πράγματα. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τις συζητήσεις των συναντήσεών μας, όπου λίγο-πολύ ο ένας, εκτός του ότι σεβόταν την άποψη του άλλου, δεν διέκοπτε τον άλλο. Επίσης από τις απόψεις για διάφορα που για εμάς θεωρούνται περίεργα, όπως οι διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις και αυτές που αφορούν την μη κατανάλωση κρέατος.\nΣε μια από τις περιφορές μας στο πανεπιστήμιο ήρθαμε αντιμέτωποι με κάτι ασυνήθιστο. Κάποιος/κάποια είχε γράψει το παρακάτω ρομαντικό μήνυμα σε κάποιον/κάποια έξω από το εστιατόριο του πανεπιστημίου. Μια σύντομη με τα λίγα γερμανικά μου μετάφραση ακολουθεί\nΓεια, πριν 2 μέρες, στις 30 Απριλίου [σε μια αίθουσα αναμονής ή κάτι τέτοιο του Χ ινστιτούτου] κάθησες δίπλα μου και είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση. Αυτή αφορούσε το θέμα σου για την προπτυχιακή σου εργασία [που θα έπαιρνες από το γραφείο (που περίμεναν)] και εγώ είχα πάρει το πτυχίο μου (;), λόγω(;) ενθουσιασμού, ο οποίος φυσικά ήταν από το πτυχίο μου, ξέχασα να σε ρωτήσω το όνομά σου.\nΈρχεσαι από την Βουλγαρία και γράφεις την εργασία σου σχετικά με την Τουρκία (και κάτι άλλο που δεν έχει σημασία), ξέρεις να μιλάς καλά Γεωργιανά και κάνεις ευχάριστα πολλές ερωτήσεις, τότε είσαι ακριβώς αυτός/αυτή τον/την οποίο/οποία ψάχνω\nΝα έρθουμε σε επαφή(;), για να συνεχίσουμε την συζήτησή μας.\nΌλες μας οι μέρες ήταν κλεισμένες από το πρωί μέχρι το απόγευμα με συναντήσεις με τα μόνα διαλείμματα να είναι αυτά για φαγητό. Κάθε μέρα, ακριβώς την ίδια ώρα, ανεξάρτητα από το πόση δουλειά μπορεί να είχε απομείνει το διάλειμμα για φαγητό έπρεπε να γίνει χωρίς δεύτερη συζήτηση. Την πρώτη μέρα, ένας συνάδελφος από την ελληνική ομάδα, είπε ότι στη 1 είναι πολύ νωρίς για φαγητό και πώς εκείνος, εννοώντας ταυτόχρονα και τους υπόλοιπους του νότου, μετά το φαγητό δεν μπορεί να δουλέψει καλά. Εξάλλου εμείς τρώμε λίγο κάπως αργότερα. Αυτό που ακολούθησε ήταν μια μικρή άβολη σιωπή, όπου ένοιωθες να κυκλοφορούν αιχμηρά βλέμματα. Τελικά η σιωπή νίκησε και πήγαμε την ώρα που προέβλεπε το πρόγραμμα. Από την δεύτερη μέρα και μετά, με 3 γεύματα την ημέρα, το φαγητό δεν ήταν και τόσο κάτι που να προσδοκά κανείς.\nΑυτό που επιβεβαίωσα επίσης, μαζί με τα γούστα που δεν ξεχνιούνται, είναι το πόσο διαφορετικός άνθρωπος είμαι όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό ή/και με ξένους. Δεν ξέρω τι φταίει ακριβώς. Ίσως το ότι φαίνονται να έχουν επιθυμία να κατανοήσουν τον άλλο και όχι απλώς να εμπλακούν σε μια συζήτηση, όπου οι σιωπές θεωρούνται προβληματικές. Η ενσυναίσθηση με άλλα λόγια που δεν συναντάω και πολύ συχνά σε εμάς.\nΕξαιτίας των παραπάνω και γενικά λόγω των ωραίων ημερών που περάσαμε στο Βερολίνο κατά την απογείωση του αεροπλάνου δεν μπόρεσα να συγκρατήσω, για άλλη μια φορά, τα δάκρυά μου. Θυμάμαι με τι χαρά επιβιβάστηκα στο αεροπλάνο φεύγοντας από εδώ και με τι θλίψη κοίταζα από το παράθυρο της επιστροφής.\nΚατά κάποιο τρόπο δεν αισθάνομαι να ανήκω εδώ. Δυστυχώς δεν ξέρω πού ανήκω αλλά σίγουρα όχι εδώ.\nΌπως και να 'χει, οι μέρες στη Γερμανία με ξεμυάλισαν περισσότερο με αποτέλεσμα να δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ στις υποχρεώσεις μου. Το μόνο που περιμένω πλέον είναι να έρθει το επόμενο εξάμηνο για να με βρει κάπως πιο μόνιμα εκεί που ένα κομμάτι μου, χωρίς να το περιμένω, ξέμεινε.\nPosted by Abraxas at 5/18/2014 5 comments\nΔεν ξέρω ακριβώς τι θέλω να γράψω, απλά αισθάνομαι ότι θα ήθελα να κρατήσω αυτή την ανάμνηση κάπου αφού τα χαρτιά εδώ που είμαι δεν τα εμπιστεύομαι καθόλου.\nΜετά από πολύ αλλά και λίγο ταυτόχρονα καιρό ξαναμίλησα με ένα μοναδικό για εμένα άτομο.\nΑυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η ειλικρίνεια που εξακολουθώ να έχω μαζί του και η ευκολία του να πω ό,τι σκέφτομαι και νοιώθω.\nΚαι όσο και να κάθομαι να σκέφτομαι κάτι παραπάνω για να σημειώσω εδώ, απλά δεν το πετυχαίνω.\n...ήταν μια μικρή στιγμή ευτυχίας.\nΧαίρομαι που υπάρχεις π.\nPosted by Abraxas at 4/18/2014 2 comments\nΟρίστε η φωτογραφία που υποσχέθηκα(;) στην τελευταία ανάρτηση.\nΣτις δημοτικές εκλογές οι κάτοικοι της πόλης μου έχουν μια πολλά υποσχόμενη επιλογή.\nPosted by Abraxas at 4/11/2014 0 comments\nΈχω παρατηρήσει ότι πολλές από τις τελευταίες αναρτήσεις μου αναφέρονται στο τι έγινε το καιρό που πέρασε την τελευταία φορά που έγραψα κάτι.\nΣτο ίδιο σκεπτικό θα ακολουθήσει και αυτή εδώ με εμένα να κάνω και σκέψεις για ένα άλλο βλογ, ίσως απομακρύνοντας από το προσκήνιο αυτό, ακολουθώντας ίσως μια πιο σοβαρή γραμμή, αυτή του κοινωνικού κραξίματος με μια δόση επιστημοσύνης.\nΤέλος πάντων, η σοβαρή αυτή γραμμή μου προς το παρόν αποτελείται από ένα μόνο θέμα, κάτι το οποίο δεν με πείθει να φτιάχνω ολόκληρο νέο βλογ. Βαριέμαι εξάλλου.\nΌπως πάντα, τον τελευταίο καιρό δεν έχω σχεδόν καθόλου ελεύθερο χρόνο. Σε όλα τα άλλα προστέθηκε και μια 'δουλειά' την οποία δεν μου κάνει γούστο να αποκαλώ ως τέτοια. Αυτή μου καταναλώνει όλα τα κενά που είχα μέχρι πρότινος με αποτέλεσμα να χρειάζεται να διαβάζω στο σπίτι ό,τι πριν θα διάβαζα στο πανεπιστήμιο.\nΤουλάχιστον έτσι ξεχνιέμαι από το να σκέφτομαι την κρίση που με ταλανίζει εδώ και ένα μήνα τώρα. Αυτό βέβαια είναι καλό και κακό ταυτόχρονα. Στην πρώτη περίπτωση με το να είμαι απασχολημένος δεν προλαβαίνω να σκέφτομαι αυτό που με προβληματίζει, αλλά στην δεύτερη περίπτωση πρέπει μια λύση να βρεθεί σύντομα και να καταλήξω κάπου γιατί δεν έχω χρόνο.\nΜερικές αναρτήσεις πιο πριν έγραψα έναν κυριολεκτικά εκθειασμό εξηγώντας πόσο πολύ αγαπώ την Αγγλία και πώς το όνειρό μου είναι να ζήσω εκεί, ξεκινώντας από κάποιο μεταπτυχιακό. Πλέον, τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Φυσικά εξακολουθώ να πιστεύω τα ίδια για την εν λόγω χώρα, αλλά δεν ξέρω προς ποιο προορισμό να κατευθυνθώ. Σε μικροσυζητήσεις με διαφόρους, αλλά και χωρίς αυτούς, στην λίστα των προορισμών προστέθηκαν η Ολλανδία, η Γερμανία με σοβαρές ενστάσεις και η Αμερική, με εξίσου σοβαρές ενστάσεις. Και ενώ έχω τους ενδοιασμούς μου, κυρίως για τον τρόπο ζωής των δύο τελευταίων τόπων, το να σπουδάσω σε κάποιες από αυτές τις χώρες είναι εξίσου πιθανό με οποιαδήποτε άλλη εκδοχή.\nΌλα αυτά βέβαια στον ιδεατό βαθμό όπου θα καταφέρω να πάρω μια υποτροφία, γιατί αλλιώς αντίο μεγάλες προσδοκίες και σπουδές/ζωές στα ξένα.\nΠεραιτέρω, και ενώ εξακολουθώ να μη ξέρω τι θέλω από την ζωή μου και ποιον, το πιο εξέχον άτομο αυτής, από την στιγμή της επιστροφής του, όπως και αν ήταν εκείνη, συχνά πυκνά έρχεται στο μυαλό μου, πότε φέρνοντας μου μια χαρά και πότε φέρνοντάς μου μια θλίψη. Οι αφορμές που δημιουργούν αυτές τις σκέψεις μπορούν να είναι οτιδήποτε. Από μια συγκεκριμένη φράση, από τον τόνο της φωνής που εκφωνήθηκε κάτι, από ένα παρόμοιο κούρεμα, από μια γκριμάτσα που μπορεί να έμοιαζε, ακόμα και από το ίδιο ή παρόμοιο ιατρικό ιστορικό που μπορεί να έχει κάποιος άλλος.\nΕνώ προσαρμόζομαι εύκολα, αυτή η προσαρμογή φαίνεται κάτι που δεν μπορώ να επιτύχω εδώ και πολύ καιρό ή καιρό που φαντάζει πολύς.\nΤο πρόβλημα είναι, εν τέλει, ότι ο καιρός περνάει και εγώ αντί να καταλήγω κάπου, απλά διασκορπίζομαι. Με θυμάμαι στο πρώτο έτος να μην έχω κάποιο συγκεκριμένο επιστημονικό ενδιαφέρον και μετά να αποκτάω μια κάποια προτίμηση σε κάποιους κλάδους. Του χρόνου τέτοιο καιρό θα πάρω πτυχίο (δυστυχώς ή ευτυχώς) και δεν ξέρω τι να ακολουθήσω πια. Ο Σεπτέμβρης με βρήκε με δύο ή τρεις θεματικές ενότητες που εκτός του ότι μου άρεσαν ιδιαίτερα, μπορούσαν να συνδιαστούν και μεταξύ τους, όντας ένα ειδύλλιο για εμένα που τα θέλω όλα δικά μου. Ο νέος χρόνος όμως με βρήκε με μια αμφιβολία για τα πάντα. Αν πριν είχα τρεις θεματικές, τώρα λόγω και του θέματος της 'εργασίας' μου αρχίζω να ενδιαφέρομαι και για άλλες κάτι που με ανησυχεί, γιατί υποχρεωτικά θα πρέπει να διαλέξω ένα ή δύο για το μέλλον.\nΘα κλείσω αναφέροντας μια φράση ενός καθηγητή μου από ένα κείμενο που μου έδωσε να διαβάσω για μια εργασία. Ο συγκεκριμένος αύριο -λογικά- θα φύγει για Γερμανία, αφού του έκαναν πρόταση για να διδάξει εκεί, πριν πάρει σύνταξη το καλοκαίρι. (Να πω επίσης, ενισχύοντας τα όσα (τρομερά) είπα περί κρίσης, ότι, ενώ μέχρι πρότινως δεν ήθελα να ακολουθήσω ακαδημαϊκή καριέρα, σήμερα είχα μια έντονη σκέψη καθώς ήμουν σε μια διάλεξη, ότι θα ήθελα πολύ να διδάξω σε ένα πανεπιστήμιο.)\nΩς κοινωνιολόγοι είμαστε εδώ να προκαλούμε κρίσεις ακόμη και εκεί που δεν υπάρχουν\nΊσως τελικά αυτό κάνω και στον εαυτό μου.\nΑν το θυμηθώ στο Σαββατοκύριακο, θα ανεβάσω και μια γελοία φωτογραφία.\nPosted by Abraxas at 4/04/2014 2 comments\nΤα του Φύλου\nΣτον δρόμο ένα ζευγάρι σφιχτα-αγγαλιάζεται για πολλή ώρα, λικνιζόμενο δεξιά και αριστερά στο ίδιο σημείο.\nΟ ομοφυλόφιλος φίλος μου με μια πικρία (μου) παραδέχεται ότι κάτι ανάλογο μάλλον ποτέ δεν θα μπορέσει να το κάνει.\nPosted by Abraxas at 3/28/2014 0 comments\nΔεν ξέρω γιατί εμφανίστηκες αυτή την περίοδο. Γιατί από όλο τον καιρό αποφάσισες να με επισκεφθείς τώρα. Πόσος καιρός πάει που σε είδα τελευταία φορά δεν θυμάμαι. Μετά από ένα διάστημα μετράς μόνο χρόνια, και αν και αυτά πληθύνουν, μετράς με δεκαετίες. Κάπου ανάμεσα σε αυτά ήταν και η τελευταία μας συνάντηση.\nΈτσι ξαφνικά σε είχα πάλι κοντά μου. Με εντυπωσίασε που ήρθες σε εμένα, εδώ, κάτι που ποτέ ή σπάνια έκανες. Θυμάμαι μέσα στην έξαψή μου που ήσουν εδώ να ψελλίζω ένα "ευχαριστώ" με την συνέχεια της φράσης να χάνεται από την χαρά μου να σου κρατώ το χέρι. Δεν ήξερα γιατί έλεγα ευχαριστώ βέβαια. Ευχαριστούσα που ήρθες, αλλά τίποτα δεν μπορούσε να ορίσει και να περιγράψει το γιατί ένοιωθα έτσι.\nΣίγουρα ούτε και εσύ θα κατάλαβες. Το περίεργο είναι ότι δεν θυμάμαι την έκφρασή σου όταν σου το είπα. Μόνο τα μοναδικά μάτια σου να με κοιτούν με αυτό το αδύνατο να ερμηνευτεί ποτέ βλέμμα.\nΘα σου έδειχνα επιτέλους την πόλη μου. Την πόλη που πλέον μου φαίνεται αδιάφορη. Ακόμα και την κόλαση θα μπορούσα να περπατήσω για να σε ξεναγήσω μετά σε αυτή, αν το ήθελες. Θα μπορούσα να μάθω οτιδήποτε με σκοπό, όταν στο λέω, τα υπέροχα μάτια σου να είναι περισσότερη ώρα στραμμένα στα δικά μου.\nΚατεβαίναμε την κατηφόρα που κατεβαίνω μόνος κάθε μέρα και πραγματικά ήμουν κολλημένος πάνω σου σαν να μην υπήρχε άλλη μέρα στον κόσμο, προσπαθώντας να σε αγγίξω σε όσο μεγαλύτερη έκταση επιτρέπουν δύο σώματα που περπατούν στον κατήφορο.\nΘα πηγαίναμε σε κάποιο δωμάτιο να κάνουμε έρωτα. Περίεργο πράγμα, τώρα που το σκέφτομαι, αφού στο σπίτι μου δεν θα μας αποσπούσε κανείς. Τι χαρά που θα έσμιγα μαζί σου έτσι.\nΤελικά μείναμε να κοιτάμε ειρωνικά και υπεροπτικά κάποιον άλλο που ήταν εκεί για τον ίδιο σκοπό. Αναρωτιόμασταν πώς μπορούσε να κάνει σεξ με μια πόρνη χωρίς να νοιώθει το παραμικρό πάθος για αυτή. Χωρίς να υπάρχει τίποτα ανάμεσά τους. Πώς ένωνε το κορμί του μαζί της χωρίς κανένα αίσθημα, χωρίς να τον ενδιαφέρει το βλέμμα της, το άρωμά της και το τι σκέφτεται. Εκείνη από την μεριά της να σκέφτεται μόνο πότε θα τελειώσει. Πότε θα τελειώσει και αυτή η μέρα.\n...μέχρι που ξύπνησα.\nΚαι όπως ξαφνικά είχες έρθει, έτσι ξαφνικά έφυγες, χωρίς να αφήσεις κανένα σημάδι -γιατί όποιος θέλει, και φεύγει εν αγνοία του άλλου, φροντίζει να σβήνει κάθε σημάδι, σαν να μην πέρασε ποτέ από εκεί- αφήνοντάς με με τις αναμνήσεις να αναρωτιούνται αν ήταν πραγματικότητα ή φαντασίωση. Δεν ξέρω αν η διαίσθησή μου ότι δεν θα υπάρχει αύριο με βοήθησε να σε χορτάσω χωρίς φόβους.\nΑλλά δεν ξέρω -και πάνω από όλα δεν καταλαβαίνω- γιατί επέλεξες να με επισκεφθείς τώρα. Τώρα που δεν είμαι σίγουρος για το ποιος είμαι και πού πάω.\nPosted by Abraxas at 3/09/2014 4 comments\nLabels: Εξομολογήσεις, Εσύ\nΟι Μεγάλες Προσδοκίες και Εγώ, μια συνέχεια\nΤον τελευταίο καιρό παρατηρώ ότι πράγματα που σκέφτομαι και με προβληματίζουν, είτε αναφέρονται από άλλους, οπότε νοιώθω κάπως καλύτερα που το βιώνει και κάποιος άλλος και μπορεί να κατανοήσει έτσι την δική μου περίπτωση, είτε παίρνουν μια τέτοια τροπή που δεν μπορώ να ελέγξω.\nΚάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις μεγάλες προσδοκίες μου. Πολύ εύστοχα θα παρατηρούσε κάποιος, ότι αν δεν συνέβαινε αυτό τότε δεν θα ήταν μεγάλες προσδοκίες.\nΌταν τελείωσα το σχολείο μου έκαναν δώρο ταξίδι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Γλασκόβη, Εδιμβούργο, περίχωρα Σκωτίας και Λονδίνο όρισαν την μεγάλη μου προσδοκία. Να ζήσω στην Αγγλία.\nΤο να φύγω από την Ελλάδα είναι κάτι που ήθελα πολύ πριν από το συγκεκριμένο ταξίδι, στο οποίο σε αντίθεση με τα προηγούμενα είχα πλέον συνείδηση του εαυτού μου, χωρίς όμως να έχω καταλήξει πού ειδικά θέλω να μείνω.\nΈκτοτε και αφού μπήκα στο πανεπιστήμιο αυτός ο στόχος ερμηνεύει τα πάντα που κάνω. Θυμάμαι όταν περίμενε το αεροπλάνο της επιστροφής για Αθήνα στον αεροδιάδρομο επειδή είχε αεροπλανο-κίνηση είχα βάλει τα κλάματα που έφευγα. Ίσως γιατί δεν είδα παρά ελάχιστα από το Λονδίνο που λάτρεψα, ίσως γιατί ερωτεύτηκα κάθε περαστικό στο δρόμο, από τους Ινδούς με τα τουρμπάνια τους και τους πανκ μέχρι τον καθένα με τον προσωπικό στυλ και την ιδιαίτερη ευγενικότητα.\nΜπορώ να λατρέψω κάτι μόνο και μόνο επειδή είναι βρετανικό. Το αγαπημένο μου συγκρότημα είναι από την Αγγλία, το αγαπημένο μου κινηματογραφικό γκρουπ είναι από την Αγγλία. Θυμάμαι όταν για πρώτη φορά είδα το γνωστότερο έργο τους με ένα μοναδικό για την ζωή μου άτομο πόσο πολύ είχα γελάσει κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά από τότε με οποιοδήποτε μέσο. Αγαπώ την βρετανική προφορά τόσο πολύ που θα μπορούσα να το θέτω ως κριτήριο επιλογής ιδανικού συντρόφου. Πριν λίγες μέρες γνώρισα, όχι ακριβώς, μια κοπέλα (Ελληνίδα) που είχε πάει με το Erasmus στην Αγγλία και είχε τόσο γαμάτη προφορά που όταν μίλησε για πρώτη φορά, επειδή το έκανε στα αγγλικά, πίστεψα ότι είναι Αγγλίδα εν τέλει. Έτσι, άρχισα να αναρωτιέμαι, μιας και εμένα η προφορά μου για την γλώσσα της χώρας που λατρεύω είναι άθλια, πόσο μπορεί να αλλάξει μέχρι και το πώς μιλάς μια διαμονή στο εξωτερικό και δη στην Αγγλία.\nΣχεδόν δακρύζω όποτε μαθαίνω κάτι που σχετίζεται με την Αγγλία. Είτε αυτό είναι το ότι το Λονδίνο είναι η πιο ''δυστυχισμένη και ανήσυχη'' πόλη του Βασιλείου, είτε επειδή μαθαίνω τα νέα για τα άσχημα καιρικά φαινόμενα, είτε επειδή στα πλαίσια της ''δυστυχίας και της ανησυχίας'' αυτής της πόλης μερικοί βγαίνουν στους δρόμους και αγκαλιάζουν κόσμο ή δίνουν γλυκά και γελούν χωρίς προφανή λόγο, είτε γιατί θυμάμαι τον Atkinson στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων να δείχνει στον κόσμο τι πραγματικά είναι βρετανικό χιούμορ, είτε γιατί τυχαίνει να δω μια ταινία με κάποια σκηνή στα μέρη που περπάτησα.\nΣυγκινούμαι όποτε καταλαβαίνω μια αγγλική λέξη που πριν δεν ήξερα και τώρα έχω μάθει και θαυμάζω και ζηλεύω λίγο όσους έχουν καταφέρει να είναι εκεί και εγώ να μαθαίνω τα σχετικά όντας εδώ. Όλα είναι ρυθμισμένα στο English (UK) με εξαίρεση το facebook (που είναι στα γερμανικά) και η γλώσσα πληκτρολόγησης είναι Αγγλικά (Ηνωμένου Βασιλείου).\nΗ μεγάλη μου προσδοκία βρίσκεται λοιπόν στο να πάρω πτυχίο και να φύγω για την Αγγλία και αν είμαι τυχερός για κάποιο μεταπτυχιακό, αλλιώς απλά για να μείνω εκεί.\nΠάσχω λοιπόν από κάποιου είδους ψύχωσης. Και αν όλα αυτά τα έχω εξιδανικεύσει στο μυαλό μου ξέρω ότι το κάνω συνειδητά.\n-Τώρα παίζει βρετανικό συγκρότημα-\nΜέσα σε όλα αυτά τα σχέδια το να πάω εκεί με το Erasmus ήταν σημαντικό στάδιο όλης της προσδοκίας. Εχθές, λοιπόν, έμαθα, προς μεγάλη μου θλίψη, ότι φέτος δεν υπάρχει ανταλλαγή φοιτητών μεταξύ Ελλάδας και Αγγλίας. Πέρσι έχασα την ευκαιρία να πάω επειδή συνέβαινε το ίδιο, αλλά μετά άλλαξαν τα πράγματα με αποτέλεσμα κάποιος άλλος από το τμήμα μου να πάει και εγώ όχι, αφού δεν έκανα αίτηση καθώς δεν υπήρχε ανταλλαγή μεταξύ των δύο χωρών.\nΜε μισή καρδιά θα δηλώσω την Γερμανία, φοβούμενος ταυτόχρονα μη με ρουφήξει αυτή η χώρα και με ωθήσει να μείνω εκεί -ποτέ δεν ξέρεις τι συμβαίνει-. Το καλοκαίρι ήμουν ένα μήνα στην Γερμανία και ενώ πέρασα την πιο γαμάτη περίοδο της ζωής μου, η οποία συν τοις άλλοις με έκανε και διαφορετικό άνθρωπο, φοβάμαι ότι μια επιστροφή εκεί θα με αλλάξει με τρόπο που δεν θα ήθελα. Η Γερμανία είναι πολύ ωραία αλλά δεν θέλω να συσχετιστώ μαζί της με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να με καλέσει πίσω αν θελήσει.\nΕξαιτίας, αλλά και εκτός, αυτών έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι τι θα γίνει αν πραγματοποιήσω το όνειρό μου; Πάω στην Αγγλία και μετά τι;\nΒρίσκομαι σε μια περίοδο που δεν ξέρω τι θέλω. Σίγουρα θέλω να αφήσω την Ελλάδα για το Λονδίνο, αλλά εκτός από αυτό δεν ξέρω τι. Δεν ξέρω σε τι θέλω να κάνω μεταπτυχιακό, δεν ξέρω τι μαθήματα με ενδιαφέρουν για να επιλέξω αυτό το εξάμηνο, δεν ξέρω αν θέλω να παρατείνω τις σπουδές μου γιατί με ενθουσιάζει αυτό που σπουδάζω και οι συνεχείς γνώσεις χωρίς κανενός είδους έγνοιες, όπως η δουλειά και οι υπερ-υποχρεώσεις, δεν ξέρω αν προτιμώ να κάθομαι στον ήλιο τις ηλιόλιουστες μέρες ή να κοιτάζω από το παράθυρο τη βροχή ή να βγαίνω έξω τις βροχερές μέρες, δεν ξέρω τι μου αρέσει τελικά σε μια γυναίκα και δεν ξέρω αν έχω αγαπημένο φαγητό. Γενικά δεν ξέρω τι κάνω και που πάω.\nΟ καιρός περνάει και κάποια από αυτά τα δίπολα άγνοιας αναγκαστικά πρέπει να εξαφανιστούν αν θέλω να κάνω κάτι. Σε ένα χρόνο τελειώνω τις σπουδές μου τυπικά και παρόλο που ξέρω πού θέλω να είμαι, το ενδιάμεσο με προβληματίζει. Το εδώ είναι εντάξει και το εκεί θα είναι πολύ ωραίο. Το ενδιάμεσο, η μετάβαση μεταξύ των δύο είναι που με κάνει να αναρωτιέμαι. Ίσως επειδή δεν ξέρω τι θέλω να κάνω αν πραγματοποιήσω τον στόχο μου και δεν θα έχω πλέον τίποτα να με ωθεί.\nΠροβλήματα που έχει ο κόσμος...\nPosted by Abraxas at 3/05/2014 0 comments\nΣήμερα τελείωσα την εξεταστική μου επιτέλους και νοιώθω υπερβολικά ανάλαφρος παρόλα όσα πρόκειται να έρθουν με τις αιτήσεις για τα ερασμους και τα επιδόματα στα οποία χρειάζεται να τρέχω για εξουσιοδοτήσεις επί εξουσιοδοτήσεων και τα διπλώματα γλώσσας που πρέπει να δώσω και να πάρω πριν τέλος μαρτίου αν θέλω να πάω στα ξένα.\nΕπίσης είχα ανεπίσημες πληροφορίες για καλά νέα ως προς τις μελλοντικές πανεπιστημιακές μου βλέψεις οι οποίες συμπεριλαμβάνουν και ένα ταξίδι.\nΣτα πλαίσια του παραπάνω έχω στο μυαλό μου ένα συγκεκριμένο άτομο, τόσο επίμονα που με εντυπωσιάζει σε μια τέτοια άνω-κάτω περίοδο της ζωής μου.\nΕπίσης, σήμερα μετά την εξέταση είχα τάσεις να κλέψω κάτι στο σουπερ μάρκετ ή από κάπου αλλού, πράγμα ασυνήθιστο για εμένα που είμαι το παίζω ηθικός. Κάπου στον δρόμο έκλεψα μερικά λεμόνια. Ίσως φταίει ότι δεν έχω χρήματα ούτε για εισιτήριο λεωφορείου για το πανεπιστήμιο, με αποτέλεσμα να πηγαίνω με τα πόδια εκεί, κάτι που βρίσκω περίεργα ευχάριστο.\nPosted by Abraxas at 2/26/2014 2 comments\nΚαι ενώ το να μπορείς να βρείς την ομορφιά σε όλους είναι (σχεδόν) αρετή,\nαλλά το να δύνασαι να ερωτευτείς κάθε μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι παντελώς προβληματικό\nPosted by Abraxas at 2/21/2014 0 comments\nΦόραγα διαφορετικά ζευγάρια κάλτσες σε κάθε πόδι\nΤσακώθηκα, επειδή ένα άτομο που εκτιμάω πολύ, δεν έχει υπομονή και δεν μπορεί να ελέγξει τα νεύρα του, ενώ έπρεπε να εργαστούμε για παρουσίαση σήμερα\nΔεν πήγα στην επόμενη συνάντηση που είχαμε κανονίσει για να διαβάσουμε ως αποτέλεσμα του προηγουμένου\nΑντ' αυτού πήγα και είδα ταινία σε ένα κέντρο για ψυχικά πάσχοντες που γίνεται στα πλαίσια ενός σεμιναρίου του τμήματός μου\nΕκείνη την μέρα είχαν κοπή πίτας εκεί και κέρδισα το φλουρί\nΠήρα δώρο 2 βιβλία\nΠροηγουμένως μια καθηγήτρια μου είχε χαρίσει 8 βιβλία\nΓύρισα σπίτι νοιώθωντας τυχερός και αναλογιζόμενος δύο αντίθετα θέματα\nΤην τύχη μου και την ατυχία μου\nΑπό την μια το φλουρί και από την άλλη ο τσακωμός, και τα δύο την ίδια μέρα\nΤην επομένη είχα άλλη παρουσίαση με το παραπάνω άτομο, αλλά επειδή είχα προσβληθεί κρατούσα αποστάσεις.\nΜετά συναντηθήκαμε με τα άλλα μέλη της ομάδας για την άλλη παρουσίαση που δουλεύαμε όλοι μαζί\nΕίδα τι είχαν κάνει την χθεσινή μέρα που έλειπα και μετά από λίγο που μου πέρασε κάπως ο εκνευρισμός άρχισα να ασχολούμαι και εγώ\nΚάπου σε αυτή την μέρα και με αφορμή τα νεύρα της προηγούμενης έγραψα ένα κείμενο σχετικά με τις δυσκολίες τις έρευνας που κάναμε, γιατί και το ότι τσακωθήκαμε για κάτι αφορούσε τα πλαίσια της εργασίας. Εγώ πίστευα ότι πρέπει να γίνει έτσι και το άλλο άτομο αλλιώς. Και αφού υπομονή δεν έχει, μαλώσαμε. Το ότι δεν έχει υπομονή είναι ''αντικειμενική'' παρατήρηση και όχι κατηγορία, αφού το γνωρίζει και το παραδέχεται και το ίδιο το άτομο. Το κείμενο, με πολλούς ενδοιασμούς, σκόπευα να το διαβάσω μετά την παρουσίασή μας\nΔουλειά εκείνη την μέρα σχετικά με την εργασία δεν κάναμε ιδιαίτερα ούτε υπήρξαν εντάσεις και ήρθε η επόμενη\nΟι δυο μας είχαμε συνάντηση με καθηγητή για μια έρευνα που κάνει ο ίδιος στα πλαίσια ενός σεμιναρίου του, οπότε συνεργαστήκαμε σαν να μην τρέχει τίποτα\nΑργότερα, και αφού τελειώναμε με αυτά που ήθελε ο καθηγητής, έπρεπε να συναντηθούμε όλοι για την καταραμένη παρουσίαση που έσπερνε διχόνοιες. Φυσικά περιμέναμε δύο με τρεις ώρες να έρθει και το τελευταίο μέλος της τετραμελούς(!) ομάδας μας.\n''Αύριο παρουσιάζουμε'' ήταν το κλίμα που επικρατούσε και εμείς δεν είχαμε κάνει τίποτα ακόμα\nΠασαλίψαμε την εργασία μας τελειώνοντας στις 2 και 30 τα μεσάνυχτα στο πανεπιστήμιο\nΕγώ, τέτοια ώρα αναγκαστικά γυρίζω σπίτι μου με τα πόδια, αφού λεωφορείο δεν έχει\nΜε πολύ δισταγμό είπα ότι έγραψα ένα κείμενο για τις δυσκολίες που παρουσιάστηκαν κατά την διάρκεια της δουλειάς μας και μου ζήτησαν να τους το δώσω να το διαβάσουν και έτσι και έγινε\nΠοτέ δεν είπα ότι θα το διαβάσω στο σεμινάριο όμως\nΣήμερα παρουσιάζαμε την απαράδεκτη εργασία μας. Προφανώς το κείμενο τους έθιξε όταν το διάβασαν και έτσι, απλά με αγνοούσαν. Εγώ είχα αποφασίσει ότι δεν θα το διαβάσω στην τάξη ούτως ή άλλως. Αλλά αφού τελειώσαμε την παρουσίαση ο συνασπισμός είπε ότι έχει γραφτεί και ένα κείμενο για τις δυσκολίες που συναντήσαμε κατά την διάρκεια που δουλεύαμε, ενώ προηγουμένως με ρώτησαν κιόλας αν θα το διαβάσω και απάντησα αρνητικά. Εγώ όπως είχα κρίνει την κατάσταση, παραξενεύτηκα όταν άκουσα ότι θέλουν να το διαβάσουν\nΑρνήθηκα να γίνει κάτι τέτοιο, και για κακή μου τύχη ένα μέλος της ομάδας είπε ότι μπορούμε να τα πούμε και χωρίς να διαβάσουμε κάτι. Με αυτή την αφορμή, το άτομο για το οποίο γράφω τόση ώρα, άδραξε την ευκαιρία και από δύο τρεις προτάσεις με υποννοούμενα πέρασε στην φανερή επίθεση\nΑυτό που ακολούθησε ήταν ένα ξεκατίνιασμα από πλευρά του και από πλευρά τους γενικά, μπροστά σε μια τάξη 20 ατόμων. Ρεζιλίκια. Τα επιχειρήματα, αυτό που θυμάμαι πιο έντονα για την ακρίβεια, ήταν ότι έβγαλα μια καταγγελία και σαν να την κόλλησα στους τοίχους, όπως οι παρατάξεις, τους κατηγορούσα για όλα όσα συνέβησαν όλες αυτές τις μέρες που συνεργαζόμασταν. Τα μόνα άτομα που είχαν διαβάσει το κείμενο βέβαια ήταν οι συνεργάτες μου που τώρα με κέντριζαν αδιακρίτως\nΤο μεγαλύτερο ρεζιλίκι ήταν όταν μπήκε και η τάξη στην συζήτηση. Αφού έγινε μια μικρή κουβέντα για το αν θα έπρεπε να διαβαστεί το κείμενο ή όχι και μάλιστα αποσπασματικά, όπως κάνουν όσοι κατηγορούν άλλους με δόλο χρησιμοποιώντας μονάχα ό,τι τους συμφέρει, ένα κείμενο το οποίο αν και το είχα γράψει εγώ, δεν θα διαβαζόταν από εμένα, περάσαμε στην συζήτηση για το αν ήταν πρέπον να καθόμαστε και να μιλάμε για κάτι που αφορά την ομάδα μας και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο. Οι απόψεις ήταν από όλες τις πλευρές. Άλλοι έλεγαν ότι δεν κάνουμε ψυχοθεραπεία για να φέρνουμε ένα τέτοιο ζήτημα στην αίθουσα, άλλοι ισχυρίζονταν ότι αυτό έπρεπε να λυθεί, αφού σε επίπεδο ομάδας δεν έγινε κάτι τέτοιο, άλλοι έλεγαν ότι πρέπει να φύγουν γιατί έχουν και άλλο σεμινάριο (αυτοί ήταν γαμάτοι, γιατί μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα τολμούσαν και ρωτούσαν άσχετα πράγματα) και άλλοι αναρωτιόντουσαν γιατί θα πρέπει να κάνουν τους δικαστές (σε μια κατηγορία με μικρή υπεράσπιση)\nΤα πράγματα που είπα για να υπερασπιστώ την θέση μου ήταν τα ίδια με αυτά που με ώθησαν να γράψω και το κείμενο. Γαμημένη κριτική και αναστοχαστικότητα. Αν ήθελα να κάνω επίθεση προσωπική μπορούσα να γράψω και λιγότερο διακριτικά ή και να τα πω στα ίδια τα άτομα\nΣτο κείμενο έγραφα σχετικά\n-με την έλλειψή μας να ανταπεξέλθουμε στα ζητήματα της εργασίας μας, καθώς μόνο θεωρία είχαμε κάνει και όχι εμπειρική έρευνα, με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσκολία να ξεκινήσουμε από κάπου\n-με τα προβλήματα της υποκειμενικής κρίσης, καθώς είμαστε κοινωνιολόγοι, και δεν μπορούμε να τα παρουσιάζουμε όλα μέσα από τα μάτια μας, αλλά και μέσα από τα μάτια των άλλων\n-με την μικρή βοήθεια που μας έδωσε ένα παραπλήσιο κείμενο που αφορούσε το ίδιο θέμα\n-με τις εντάσεις που μπορούν να δημιουργηθούν εξαιτίας της κάθε διαφορετικής άποψης, αφού ο καθένας έχει διαφορετική προσωπικότητα που καθορίζεται από χίλιους δύο παράγοντες και\n-σχετικά με κάποιες ίσως πιθανές λύσεις στα παραπάνω, όπως η υπομονή και η ηχογράφηση των συζητήσεων καθώς πολλά πράγματα που ειπώθηκαν μετά απλά χάθηκαν\nΌλο το κείμενο ήταν γραμμένο σε α' πληθυντικό και αναφερόταν και σε εμένα τον ίδιο πρώτα από όλα, αφού ήδη από την δεύτερη παράγραφο με εξέθετα ως προς την μέθοδο που ακολουθήσαμε και την αντίθετη αυτής που μου αρέσει περισσότερο, κάνοντάς με έτσι να ανίκανο να προσαρμοστώ τέλεια στην πρώτη (ποιοτική vs ποσοτική ανάλυση). Είχα προσπαθήσει κιόλας να το γράψω με τέτοιο τρόπο που να προκαλεί και γέλιο σε όσους το διαβάσουν. Σε κάθε πρόβλημα που περιέγραφα, ανέφερα και ένα παράδειγμα από τις συναντήσεις μας για να εξηγήσω τι εννοώ, χωρίς να αναφέρομαι σε πρόσωπα και τι πίστευε ο καθένας. Γενικά και αόριστα. Κανένας, διαβάζοντας αυτό το κείμενο, και αυτό το ισχυρίζομαι χωρίς να αλλάζω γνώμη, δεν θα καταλάβαινε αν εμένα η άποψή μου ήταν η Χ ή η Ψ από το παράδειγμα που αναφερόταν. Τα παραδείγματα τα έθεσα ως ένδειξη των διλημμάτων που συναντήσαμε. Επίσης, αφού σκόπευα να το διαβάσω σε κοινό, είχα παραθέσει και μια μικρή παραπομπή, κάτι το οποίο επικαλέστηκαν για να με κατακρίνουν για την κατάκριση που τους έκανα.\nΑλλά όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται.\nΑν πραγματικά ήθελα να γράψω μια καταγγελία και ένα μεγάλο κατηγορώ με σκοπό το ξεκατίνιασμα, αυτά θα περιελάμβαναν τα εξής: (ακολουθεί και άλλο κουραστικό κείμενο)\nτο πώς κανείς, αν δεν σκεφτόμουν εγώ, δεν έκανε τον κόπο να πει κάτι ή να γράψει κάτι, το πώς το τελικό κείμενο, κατά 70% ήταν δική μου δουλειά, όταν οι υπόλοιποι επιδίδονταν σε φασώματα, χουφτώματα και γλωσσόφιλα βγάζοντας φωτογραφίες για το φεισμπουκ, το πώς το άτομο που με ξεκατίνιασε, όλη την ώρα ήταν με ένα κινητό στο χέρι τσατάροντας και γκομενίζοντας στο φεισμπουκ, και το μόνο παραγωγικό που είχε κάνει εκείνη την μέρα ήταν να θάψει το άτομο που καθυστέρησε, το πώς έμαθα για τα γκομενικά του καθενός, τις μικρές ασχολίες που είχαν και το πόσο άρεσε σε κάποιον να του παίρνουν πίπα ενώ πριν το θεωρούσε προσβλητικό για τις γυναίκες. Ακόμα την περίπτωση ενός τύπου που έμενε σε ένα διαμέρισμα που νοίκιαζε και οι σπιτονοικοκύρηδες τον καλούσαν κάθε μέρα για φαγητό μέχρι που έκανε σχέση με την γυναίκα του ζευγαριού και πηδιόντουσαν εν αγνοία του συζύγου και πώς με τον καιρό ο ενοικιαστής ζήτησε να το κάνουν στο σπίτι την στιγμή που θα είναι και ο άνδρας εκείνης εκεί και πώς του έριχναν χάπια για να κοιμηθεί και στο τέλος τον πήδαγε και αυτόν και πώς εκείνος πήγε σε γιατρό γιατί πονούσε και έμαθε ότι τον παίρνει από τον κώλο και αποφάσισε να μην πιει μια μέρα το κρασί του για να ανακαλύψει ότι τον γαμάει ο άλλος από πίσω με την γυναίκα του από δίπλα και πώς, εικάζουμε, τους σκότωσε, τον έναν ή και τους δύο, ο άνδρας στο τέλος. Ο πληροφορητής δεν ήξερε με ακρίβεια το τελευταίο. Το πώς, ενώ εγώ προσπαθούσα να συγκεντρωθώ, οι άλλοι χασκογέλαγαν και έλεγαν για το χούφτωμα του διευθυντή στην Alpha Bank της περιοχής σε μια υπάλληλο, το πώς θα πάνε ταξίδι ο καθένας σε άλλα μέρη αφού σε κάποιους τα πληρώνουν οι γκόμενοι, προσπαθώντας εκείνη την στιγμή μάλιστα να βρουν εισιτήρια ενώ έπρεπε να παραδόσουμε εργασία την επόμενη, το πώς με καλοπιάνανε για να συνεχίζω να γράφω (μου έκαναν μασαζ για παράδειγμα), αφού είχα στερέψει εμπνεύσεως, το πόσο άυπνοι είναι, τις φωτογραφίες με την πίτσα που θα επρόκειτο να φάμε με μορφασμούς λες και ήταν υπερτεράστιο πέος που μόλις είδε η πορνοσταρ, το πόσο μαλάκες είναι οι πρώην, όταν πριν ένα μήνα τα γλυκόλογα ήταν τόσα πολλά που μπορούσες να φτιάξεις μέλι για εξαγωγές μέχρι και την Κίνα, το πόσο άχρηστοι είναι κάποιοι άνδρες επειδή έχυσαν αμέσως, να πω εγώ ότι μικρή σημασία έχει το αν κάνουν πρώτη φορά σεξ, αν έχουν να κάνουν σεξ καιρό επειδή έκαναν εγχείρηση στο οσχέο και έμειναν με ένα αληθινό αρχίδι ως αποτέλεσμα, το πόσο καταθλιπτική είναι η ζωή μου επειδή μικρός δεν έβλεπα τηλεόραση και συγκεκριμένα κωνσταντίνου και ελένης και επομένως δεν ξέρω τι είναι το τακαμούρι και για αυτό τον λόγο δεν θα ήθελαν ποτέ να μου πάρουν βιογραφική συνέντευξη, και άλλα πολλά.\nΈτσι γίνεται ένα σωστό ξεκατίνιασμα, όχι με το να γράφεις τα μεθοδολογικά προβλήματα που αντιμετώπισες στην έρευνα σαν ομάδα.\nΚαι τώρα που κάθησα και τα έγραψα ηρέμησα κιόλας.\nPosted by Abraxas at 2/01/2014 0 comments\nΟι Μεγάλες Προσδοκίες και Εγώ\nΑπό τότε που διάβασα τις Μεγάλες Προσδοκίες, φοβάμαι συνεχώς μην καταλήξω και εγώ στο τέλος, σαν τον Pip, εκεί όπου άρχισα, έχοντας πετύχει καμμία(;) από τις Μεγάλες προσδοκίες μου και όντας δυστυχισμένος.\nΣήμερα, λοιπόν, βίωσα μια κατάρρευση μιας Μεγάλης προσδοκίας και με έχει πάρει από κάτω.\nΠροσπαθώ να σκέφτομαι ότι τίποτα δεν είχα και τίποτα δεν έχασα στην συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά οι Μεγάλες προσδοκίες μου περιστρέφονται από παρόμοια θέματα. Έτσι, κατάρρευση της μιας, σημαίνει αμφιβολία και για τις υπόλοιπες.\nΚαι σίγουρα δεν θα ήθελα να καταλήξω να βρίσκομαι εδώ που βρίσκομαι τώρα.\nΑυτό θα ήταν ένας αργός και οδυνηρός θάνατος για εμένα.\nPosted by Abraxas at 1/18/2014 2 comments\n...και εγώ με τον πόνο μου\nΕδώ και μερικές μέρες κατάφερα να επαναφέρω το παλιό, προ χριστουγέννων, πρόγραμμά μου. Το μόνο που μου λείπει είναι ένα μαραφέτι που να πηγαίνει πίσω τον χρόνο ή να τον σταματάει, γιατί δεν προλαβαίνω.\nΕχθές, για πολλοστή φορά, αλλά πιο συνειδητά, αναστοχάστηκα επί μιας σκέψης που από το καλοκαίρι με κάνει να αναρωτιέμαι.\nΤα ταξίδια και το ενδεχόμενο μιας σχέσης.\nΣκεπτόμενος τα μελλοντικά μου ταξιδιωτικά σχέδια βλέπω ότι για μικρά διαστήματα θα είμαι στην Ελλάδα για τον επόμενο ένα, ενά-μιση, χρόνο.\nΟπότε κατά πόσο μπορώ να μπω σε μια διαδικασία σχέσης, ξέροντας ότι σύντομα θα φύγω.\nΚαι όλα αυτά στον αντίποδα μιας συζήτησης με μια παντελώς αυθόρμητη φίλη, η οποία υποστήριζε, έτσι όπως το κατάλαβα εγώ, ότι ξέροντας κανείς τον χρόνο που έχει, μπορεί να κάνει πράγματα που πριν δεν θα έκανε, όπως να ερωτευθεί για δύο μέρες σε μια ξένη χώρα. Ο περιορισμένος χρόνος, κατά κάποιο τρόπο, λειτουργεί ως κίνητρο για να ''ζήσεις'' (με την έννοια του αυθορμητισμού).\nΚαι όλες αυτές οι σκέψεις και συζητήσεις γίνονται σε μια περίοδο που περιτριγυρίζουν πολλές κοπέλες, φίλες ή όχι.\nΕχθές, μη έχοντας όρεξη να διαβάσω, και αφού έπεισα και την φίλη μου να μη διαβάσει, καθήσαμε στο κυλικείο του πανεπιστημίου. Όπως συνήθως, μας (γλυκο)κοίταζε όλος ο κόσμος και περισσότερο από όλους μια ωραία κοπέλα. Αλλά για μεγάλη επιμονή λέμε. Τέλος πάντων, φεύγοντας της μίλησα.\nΗ εξήγηση για όλα αυτά είναι η εξής: είμαι στις γόνιμες μέρες μου\nPosted by Abraxas at 1/16/2014 4 comments\nΕπειδή είμαι πολύ κακός και κανείς δεν το πιστεύε...\nΔεν ξέρω ακριβώς τι θέλω να γράψω, απλά αισθάνομαι...\nΟρίστε η φωτογραφία που υποσχέθηκα(;) στην τελε...\nΔεν ξέρω γιατί εμφανίστηκες αυτή την περίοδο. Γιατ...\nΣήμερα τελείωσα την εξεταστική μου επιτέλους και ν...\nΚαι ενώ το να μπορείς να βρείς την ομορφιά σε όλ...


Θέμα Όλα καλά λοιπόν. Τα λέμε...\nΗμερ. καταχώρησης 6/6/2019 9:23:37 PM\nΚείμενο Αγαπητέ μου φίλε,\nΜετά από όλα αυτά διακρίνω μια αντιφατικότητα σε όσα μου λες. Πότε με πετάς απέναντι λέγοντας ότι οι «οικολογούντες» γινόμαστε ακραίοι και πρέπει να είμαστε περισσότερο ρεαλιστές∙ ότι είναι καλύτερα να εμπλουτίζουμε με τις προτάσεις μας τα προγράμματα των κομμάτων και να παίρνουμε υπόψη μας τις οικονομικές συγκυρίες. Και πότε μου λες ότι οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι κινήσεις πολιτών και γενικά οι «οικολογούντες» πρέπει να ασχολούμαστε «μόνο με την τραγική κατάσταση του περιβάλλοντος». Με λίγα λόγια, αφού το περιβάλλον δεν έχει «φωνή», πρέπει να αποκτήσει και την αυτόνομη δική του φωνή μέσα στα θεσμικά όργανα της πολιτείας. Αυτό δεν εννοείς;\nΜου λες πως με καταλαβαίνεις, πόσο δύσκολο είναι για μένα να αισθάνομαι άστεγος πολιτικά μετά από τόσα χρόνια, ιδιαίτερα σήμερα που το πράσινο κίνημα στην Ευρώπη είναι σε διαρκή άνοδο και στην Ελλάδα έχει πάθει καθίζηση και διαλύθηκε «εξ ών συνετέθη» - έτσι λέμε - και εκπέμπει μια μιζέρια. Είναι γεγονός ότι τις πρώτες δεκαετίες το οικολογικό κίνημα είχε κάποια απήχηση στη νεολαία, ανεξάρτητα αν αυτό εκφραζόταν σε ψήφους. Τώρα δεν τη συγκινεί, γιατί η εικόνα που αποπνέει είναι σχεδόν καθεστωτική. Η πρόσφατη προεκλογική διακαναλική των Οικολόγων Πράσινων, μου λες, ήταν σαν το ανώτατο σοβιέτ. Σαν κουρασμένοι συνταξιούχοι με εξίσου κουρασμένο το λόγο τους. Αφού απευθύνονται σε ανθρώπους που σκέφτονται το μέλλον, πρέπει να απευθύνονται στη νεολαία. Και πρέπει να είναι κοντά στον τρόπο σκέψης τους και στον τρόπο επικοινωνίας. Συμπέρασμα: τόπο στα νιάτα, να μιλήσουν τα νιάτα με τη δική τους γλώσσα.\nΝα σου πω κι εγώ τη γνώμη μου, έτσι για να προσθέσω στη συζήτηση: η καθημερινή προσπάθεια των οικολογούντων πρέπει να έχει καταλυτικό χαρακτήρα και να στοχεύει στο μπόλιασμα της κοινωνίας και των κινημάτων με προτάσεις και ιδέες, ακόμα και αν αυτές φαντάζουν ως υπερβολικές. Όχι δηλαδή να μπολιάζουμε, με την ένταξή μας, τα κόμματα του συστήματος, τα οποία αντικειμενικά έχουν άλλες προτεραιότητες. Δεν είναι οι ηγεσίες και τα συστημικά κόμματα που θα κάνουν τις αλλαγές στην κοινωνία, αλλά η ίδια η κοινωνία πρέπει να αλλάξει. Λες «κάποιος πρέπει να βρεθεί να υπερασπιστεί το περιβάλλον και τον οικολογικό τρόπο σκέψης, ακόμη και αν φθάνει σε υπερβολές, αντιδρώντας στα πολύ άσχημα που συμβαίνουν». Εδώ συμφωνούμε, αλλά προχθές ένιωθα ότι με έλεγες υπερβολικό.\nΤο ζήτημα είναι, για να αντιδράσει θετικά η κοινωνία και να υιοθετήσουν οι πολίτες αυτά που λες, πρέπει αυτά να δίνουν απαντήσεις και στις δικές τους ανάγκες και τις αγωνίες της επιβίωσης. Αν αγνοείς αυτό το στοιχείο, τότε είσαι ακραίος, είσαι γραφικός και βολεμένος, συνταξιούχος ή δημόσιος υπάλληλος, που έχεις λύσει τα οικονομικά σου προβλήματα και πουλάς ουτοπία και παραμύθι σε ιδανικές συνθήκες για ιδανικούς πολίτες. Προτάσεις λοιπόν και θέσεις που να αντιμετωπίζουν όλα τα ζητήματα της πολιτικής, τα υπαρκτά προβλήματα της επιβίωσης, και να επιβεβαιώνουν ότι είναι ρεαλιστική η δυνατότητα βελτίωσης της ποιότητας ζωής και της αξιοπρεπούς διαβίωσης με ταυτόχρονη προστασία του περιβάλλοντος.\nΑγαπητέ μου φίλε, η φιλοσοφία μας λέει ότι το σύστημα δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι ανθρωποκεντρικό. Αν δεν μπορέσουμε να περάσουμε αυτό, τότε δεν κάνουμε τίποτα. Γιατί η απάντηση κάποιων είναι: ο άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει και χωρίς τα οικοσυστήματά σου τα περίφημα, ή μπορεί να επιβιώσει με λιγότερες παρθένες περιοχές, που εσύ ονειρεύεσαι. Ο πλανήτης θα βρει τρόπο, σου λένε, για να προστατέψει τον εαυτό του ή μετά από μένα «γαία πυρί μειχθήτω». Εκεί τα ζητήματα γίνονται βαθύτερα φιλοσοφικά και ξεφεύγουν από την αντίληψη του μέσου πολίτη.\nΌλα καλά λοιπόν. Τα λέμε…


«Η Ανθρωπολογία των Πατέρων και ο σύγχρονος κόσμος» - ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE\n«Η Ανθρωπολογία των Πατέρων και ο σύγχρονος κόσμος»\nΚυριακή, 18 Αυγούστου 2019 15:01\nΑρχική » ΝΕΑ » «Η Ανθρωπολογία των Πατέρων και ο σύγχρονος κόσμος»\nΟ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γέρων Περγάμου κ. Ιωάννης, ακαδημαϊκός, πραγματοποίησε το Σάββατο 17 Αυγούστου 2019, μια διάλεξη στο Λονδίνο, με θέμα: «Η Ανθρωπολογία των Πατέρων και ο σύγχρονος κόσμος».\nΗ διάλεξη δόθηκε προς τιμήν του μακαριστού π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ (1893-1979), σπουδαίου θεολόγου του 20ού αιώνα, καθώς φέτος συμπληρώνονται 40 χρόνια από την κοίμησή του.\nΜετά την ομιλία του Γέροντος Περγάμου ακολούθησε ουσιαστικός διάλογος με το κοινό.\nΟ Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μ. Βρετανίας κ. Νικήτας εκπροσωπήθηκε από τον αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Τύμπα.\nΠαρόντες στο ακροατήριο σπουδαίοι θεολόγοι, όπως ο Σεβ. Μητροπολίτης Διοκλείας κ. Κάλλιστος, και ο π. Andrew Louth, άλλοι ακαδημαϊκοί, κληρικοί από διάφορες χριστιανικές ομολογίες και κόσμος από το Ηνωμένο Βασίλειο και το εξωτερικό.\nΟ Γέρων Περγάμου κ. Ιωάννης- να θυμίσουμε – έχει δημοσιεύσει στο περιοδικό “Θεολογία” (τόμος 81, τεύχος 4ο, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2010) σημαντικό άρθρο με τίτλο: «π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ: ο οικουμενικός διδάσκαλος», στο οποίο ανατέμνει βασικές όψεις (π.χ. εκχριστιανισμένος Ελληνισμός, η αρχή της ελευθερίας, η Χριστολογία) του νεοπατερικού παραδείγματος του Ρώσου θεολόγου.\nΤο Οικουμενικό Πατριαρχείο διοργανώνει στα τέλη Αυγούστου ένα συνέδριο για τον π. Γ. Φλωρόφσκυ στην Πόλη, με αφορμή την συγκεκριμένη επέτειο.\n1 χρόνο πριν ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ, ΝΕΑΜητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης\nΧειροθεσία Πρωτοπρεσβυτέρου στα Θεοδώριανα ΆρτηςΆγιος Ανδρέας ο Στρατηλάτης-19 Αυγούστου: Ο θαυμαστός βίος του\nΠεργάμου Ιωάννης: Οντολογία και ηθική\nΗ ηθική διαφέρει από την οντολογία κατά το ότι ενδιαφέρεται όχι για την αλήθεια των όντων, για το είναι ή την ύπαρξη των όντων, αλλά για την πράξη και τη συμπεριφορά, όπως αυτή διαμορφώνεται επί τη βάσει ορθολογικών αρχών. Έτσι, ενώ η οντολογία αναφέρεται σε όλα τα όντα και την αλήθεια τους, η ηθική περιορίζεται μόνο στον άνθρωπο και τις πράξεις του. Τα βασικά χαρακτηριστικά της ηθικής σε σχέση με την οντολογία είναι τα εξής: α) Η ταύτιση του είναι με το πράττειν. Αυτό αποτέλεσε χαρακτηριστικό της δυτικής φιλοσοφίας και θεολογίας ήδη από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες (Τερτυλλιανός), με αποκορύφωση στη Σχολαστική θεολογία του Μεσαίωνα, στην οποία, όπως έδειξε ο Gilson, το είναι έγινε συνώνυμο με το πράττειν σε σημείο που και ο Θεός, ως το κατεξοχήν Ον, να θεωρηθεί ως actus purus. Η δυτική σκέψη οντολογοποιεί την πράξη, δηλαδή την κάνει το έσχατο σημείο αναφοράς, πράγμα που ευνοεί την απολυτοποίηση της ηθικής.\nΜητροπολίτου Περγάμου Ιωάννη: Η Ορθόδοξη Θεολογία και οι προκλήσεις του 21ου αιώνα\nΟ Γέρων Περγάμου κ. Ιωάννης στη διάσκεψη της Χάλκης\nΗ Γ΄ Διεθνής “Διάσκεψη της Χάλκης”, για την Θεολογία και την Οικολογία, ξεκίνησε σήμερα τις εργασίες της σε κεντρικό ξενοδοχείο της Κωνσταντινούπολης, με ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου.\nΔιάλεξη στο Λονδίνο από τον Γέροντα Περγάμου\nΟ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γέρων Περγάμου κ. Ιωάννης, ακαδημαϊκός, θα δώσει, στις 17 Αυγούστου 2019, μια διάλεξη στο Λονδίνο, με θέμα: «Η Ανθρωπολογία των Πατέρων και ο σύγχρονος κόσμος».\nΟ Αλεξανδρείας Θεόδωρος απένειμε τον Μεγαλόσταυρο του Ευαγγελιστή Μάρκου στον Περγάμου Ιωάννη


Συνέντευξη - Μελεντίνη | All About Music\nΣυνέντευξη - Μελεντίνη\nΗ Μελεντίνη λίγο μετά την παρουσίαση του πρώτου της προσωπικού δίσκου μιλάει στο allaboutmusic.gr...\nΣυντακτης Ιωάννα Χουλιαρά την Τρί, 19/03/2013 - 18:52\nΗ Μελεντίνη λίγο μετά την παρουσίαση του πρώτου της προσωπικού δίσκου μιλάει στο allaboutmusic.gr για το 'Explosion Around, The Desert Inside', τα ποιήματά της, την αγάπη της για το θέρεμιν και τα μελλοντικά της σχέδια.\nΣτα live σου εμφανίζεσαι με τους Running Blue Orchestra. Θέλεις να μας τους συστήσεις;\nΟι Running Blue Orchestra είναι ο Σπύρος Βρυώνης - τσέλο και ηλεκτρική κιθάρα, ο Κώστας Αντωνίου - ηλεκτρικό μπάσο, ο Νίκος Παγώνης - τύμπανα και ο Λάμπρος Λαπίνας - φαγκότο. 'Ολοι τους έχουν συμβάλλει ενεργά στην πραγμάτωση των τραγουδιών μου στη ζωντανή μορφή τους και η παρουσία τους στάθηκε καταλύτης συναισθηματικά και δημιουργικά.\nΤο νέο σου άλμπουμ αποτελεί ουσιαστικά μια μελοποίηση ποιημάτων σου. Πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα;\nΔεν ήταν ιδέα ακριβώς. Υπήρχε ήδη υλικό από σκόρπια ποιήματά μου αλλά και κάποια που έγραφα την περίοδο των ηχογραφήσεων, αποσπάσματα από κάποια πεζά απ'τη μία και απ'την άλλη κάποια ακυκλοφόρητα κομμάτια, πρόχειρα ηχογραφημένα με τους Sequence Theory Project, τα οποία όμως παίζαμε σε συναυλίες μας.\nΌταν έγινε η γνωριμία με τη Restless Wind έφερα όλες αυτές τις μουσικές προτάσεις μαζί με ένα πλάνο για τις ενορχηστρώσεις και αφού ηχογραφήσαμε τους πρώτους οδηγούς άρχισε όλο αυτό να παίρνει το δρόμο του.\nΟ ήχος του άλμπουμ είναι minimal με αναφορές στη vintage pop, το dark cabaret, την ισλανδική post rock, τα παραδοσιακά ιρλανδικά τραγούδια, τα βαλκανικά νανουρίσματα.. Μπορείς να μας εξηγήσεις τη διαδικασία μελοποίησης και τελικά της ηχογράφησης των τραγουδιών;\nΑνάποδα γράφω μουσική στα τραγούδια. Τι εννοώ; Συνήθως ακούω μια μελωδία στο κεφάλι μου μέρες ή βρίσκομαι σε ψυχική ένταση ή ατονία και τότε είναι που θέλω να φτιάξω έστω μια απλή μουσική φράση που θα με συντονίσει. Οπότε ξεκινάω πολύ αργά να σχηματίζω μελωδίες στο πιάνο, σχεδόν τελετουργικά και τότε μου βγαίνουν οι λέξεις, ή ταιριάζω στίχους που έχω κάπου καταχωνιασμένους και τους προσαρμόζω. Είναι σαν προσευχή για μένα.\nΤο ίδιο συμβαίνει και στην ηχογράφηση λίγο πιο συνοπτικά μιας και το κάθε τραγούδι έχει πάρει ήδη μορφή. Κλείνω τα μάτια και αντλώ όλη τη δύναμη μέσα μου για να δώσω την αλήθεια μου σε αυτό που πρόκειται να αποκτήσει πλέον υλική υπόσταση.\nΤι μουσική ακούς και γενικά τι σε επηρεάζει καλλιτεχνικά σήμερα;\nΜου αρέσει κάθε μουσική που θεωρώ σύμφωνα με τα προσωπικά μου κριτήρια εμπνευσμένη και αυθεντική και που έχει εκρήξεις- εκτός από οτιδήποτε στεγνό και 'militaire' που θυμίζει σφυρί που βαράει τον τοίχο. Με συνεπαίρνει κυρίως η Idm, tape και instrumental ambient, electronic jazz, breakcore - drum 'n' bass, ορχηστρική noise και η σύγχρονη minimal συμφωνική μουσική από συνθέτες όπως ο Gorecky.\nΤι να με επηρεάζει καλλιτεχνικά; Τα πάντα! 'Ο,τι συμβαίνει πιο πέρα, γύρω μου, μέσα μου. Γι'αυτό και έδωσα τον τίτλο "explosions around, the desert inside" στον τελευταίο δίσκο.\nΔεν ξέρω αν είμαι καλλιτέχνης, δε μ'αρέσει αυτός ο όρος. Ξέρω απλά ότι η μουσική γλώσσα είναι δεύτερη φύση μου, ίσως αναπόφευκτα γιατί είναι από τις πρώτες που διδάχτηκα σε πολύ μικρή ηλικία.\nΠώς ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με τη μουσική;\nΟι γονείς μου μας ώθησαν κι εμένα και τα αδέρφια μου να διαλέξουμε- αν θέλαμε- να μάθουμε κάποιο μουσικό όργανο καθώς είχαν σαν αρχή τους για την ανατροφή μας να αποκτήσουμε μια πιο ολοκληρωμένη παιδεία. Η μαμά μου, δασκάλα στο επάγγελμα, είχε στο σπίτι ένα παλιό ακορντεόν που είχε μάθει να παίζει στην Ακαδημία. Μου είχε δείξει όταν ήμουν πολύ μικρή αλλά ήταν πολύ βαρύ για μένα. Τραγουδούσε συχνά όταν μαγείρευε με ανοιχτό ραδιόφωνο ή μας μάθαινε παιδικά τραγούδια.\nΕίχε πολύ ωραία φωνή. Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον που είχαμε μουσική συνέχεια στο σπίτι, από δίσκους με λαϊκά τραγούδια της δεκαετίας του '70, κασσέτες του νέου κύματος, φωνές των 60's. Ξεκίνησα πιάνο στο ωδείο στα 5 μου και αργότερα έμαθα μόνη μου ακορντεόν για να συμμετέχω στις σχολικές εκδηλώσεις και συναυλίες αφού το πιάνο δεν ήταν φορητό όργανο.\n'Oλη μου η παιδική ηλικία ήταν πολύ εξωστρεφής, γεμάτη μουσική και γιορτές. Αυτό ίσως ήταν ο λόγος που μου δημιούργησε έντονη ανάγκη να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη μουσική, όταν πλέον μετά την εφηβεία είχα κλειστεί πάρα πολύ στον εαυτό μου και οποιαδήποτε άσχετη δουλειά για μένα σήμαινε θάνατος. Δυσκολευόμουν πολύ να προσαρμοστώ στην ενήλικη ζωή και στην αγριότητα της εργασιακής ρουτίνας.\nΌσο φοιτούσα στο πανεπιστήμιο στο αρχαιολογικό τμήμα, δούλευα σε διάφορα καταστήματα, εστιατόρια, καφέ. Μόλις τέλειωσα τις σπουδές μου στο ωδείο και μπορούσα να διδάσκω - μόλις στην ηλικία των 22- ανακάλυψα ότι η μουσική δεν είναι μόνο ψυχική ανάταση για μένα αλλά έχει μεγάλη δύναμη ενότητας και συσπείρωσης, κάτι που βίωσα έντονα με τους μαθητές μου στο σχολείο. Παράλληλα είχα αρχίσει ήδη επαγγελματικές συνεργασίες στο θέατρο σαν μουσικός και συναυλίες με τους S.Τ.P.\nΣε γνωρίσαμε το 2010 περίπου, όταν με τους Sequence Theory Project κυκλοφορήσατε το 'Toyland' και αργότερα το 'The Collapse of Civilization' (2012). Κι εκεί υπήρχε ένας σκοτεινός, ατμοσφαιρικός ήχος. Θα έλεγες ότι είναι κάτι που σε χαρακτηρίζει;\nΑν εννοείτε ότι είμαι σκοτεινός άνθρωπος, όχι δε νομίζω. Έχω καταχνιά μέσα μου, αλλά θέλω να πιστεύω ότι είναι λόγω της αδυναμίας μου να φιλτράρω ορθολογιστικά οτιδήποτε μαύρο συμβαίνει έξω. Συνήθως το ρουφάω χωρίς αντίσταση και μετά αισθάνομαι ότι με κάποιο τρόπο πρέπει να το φτύσω για να λυτρωθώ.\nΑυτό κάνω και στη μουσική μου με τους Running Blue Orchestra κι ακόμα περισσότερο με τους Sequence Theory Project που με τη βοήθεια της τεχνολογίας αυτό το ξέσπασμα μπορεί να αποδοθεί πιο δυναμικά.\nΜίλησέ μας λίγο για τους Sequence Theory Project. Πρόκειται για ένα σχήμα με trip hop, drum 'n bass και electro στοιχεία αλλά και αναφορές στη jazz, indie pop και folk, ένα γκρουπ με έντονες κοινωνικές ευαισθησίες...\nΜε τους S.T.P είμαστε μια ομάδα ανθρώπων με έντονη αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της που έχουμε χτίσει τη μουσική μας πάνω σε ένα πιο δραστικό ιδεολογικό υπόβαθρο και που έχουν αναλάβει ξεχωριστά πόστα στην προσπάθεια προώθησής της αναλόγως με την ιδιότητά τους. Επιδιώκουμε τη διάδοση της μουσικής μας σε συνδυασμό με την επισήμανση ότι η ελεύθερη έκφραση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δημιουργίας, του σύμπαντος του οποίου αποτελούμε υποδιαίρεση.\nΓια αυτό και οι στίχοι μας υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα σε πολλά από τα κομμάτια των δύο άλμπουμ ή βάλλουν ενάντια στην κοινωνική καταπίεση και τις πολιτικές υποβάθμισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η μουσική μας διοχετεύεται στο διαδίκτυο με ελεύθερη συνεισφορά μέσω bandcamp.\nΠώς έχει μέχρι στιγμής ο κόσμος δεχτεί το προσωπικό σου άλμπουμ; Έχει κυκλοφορήσει από τη Restless Wind περίπου ένα μήνα...\nΛαμβάνω κάποια μηνύματα ενθουσιασμού κατά καιρούς. Είδα και κάποιες πολύ καλές κριτικές σε έντυπα και στο διαδίκτυο και αισθάνθηκα ηθική αποζημίωση για όλους αυτούς τους εξουθενωτικούς μήνες που κράτησε η διαδικασία της παραγωγής.\nΣτο άλμπουμ χρησιμοποιείς πολύ το πιάνο αλλά και θέρεμιν.. Ειδικά το τελευταίο δημιουργεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Πώς επέλεξες το συγκεκριμένο (ηλεκτρονικό) μουσικό όργανο;\nΈχω ένα πολύ εξαιρετικό μουσικό και φίλο, το Γιώργο Διαμαντόπουλο, του οποίου το ταλέντο και η φιλοσοφία με ενέπνευσε να συνεργαστούμε. Συγκεκριμένα ο ήχος του θέρεμιν έχει μια πολύ απόκοσμη υφή που θα τη χαρακτήριζα σα φάντασμα και αυτό ήταν κάτι που χρειαζόμουν για να ντύσω στο cynical circus και στο Question τον απόηχο της απώλειας.\nΠοια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; Ασχολείσαι με πολλά καλλιτεχνικάprojects...\nΠρος το παρόν εμφανίζομαι στην παράσταση της Αθηνάς Παππά «GO!» με την ομάδα «Συν Αθηνά..» στην οποία εργάζομαι από το 2008 ως μουσικός και ηθοποιός και που κάνει πρεμιέρα 19 Μαρτίου στο CAMP! στην πλατεία Κοτζιά. Η μουσική είναι από κομμάτια του δεύτερου δίσκου ψηφιακής μορφής των Sequence Theory Project «The Collapse of civilization». Επίσης προγραμματίζουμε κάποια επόμενα live με τους Running Blue Orchestra τα οποία θα ανακοινωθούν σύντομα.\nΠοιος στίχος από τα καινούργια σου τραγούδια σε χαρακτηρίζει περισσότερο;\n"..if you stand still then life will pass you by, and if you choose greed you'll never shine.."\nΦωτογραφίες του ©Vangelis Rassias\nSequence Theory Project Youtube\nRestless Wind YouTube\nVideo of Melentini - Gone Are The Days


Απόφαση σταθμός του ΣτΕ: Αντισυνταγματικές οι Οικιστικές Πυκνώσεις – AMFISSAFACE\nΟπως έκρινε η Ολομέλεια του ΣτΕ με τις 685-688/2019 αποφάσεις της, η διάταξη του ν.4389/16 με την οποία εξαιρέθηκαν από την ανάρτηση του δασικού χάρτη οι «οικιστικές πυκνώσεις» είναι αντίθετη στο άρθρο 24 του Συντάγματος. Μάλιστα, όπως επισημαίνει το ΣτΕ, η διάταξη δεν θα μπορούσε να εκδοθεί ούτε ως Προεδρικό Διάταγμα λόγω της αντισυνταγματικότητάς της. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης τα δάση και οι δασικές εκτάσεις υπάγονται από το Σύνταγμα σε ιδιαίτερα αυστηρό προστατευτικό καθεστώς με σκοπό τη διατήρησή τους. Η αλλαγή της χρήσης τους είναι κατ’ εξαίρεση επιτρεπτή εφόσον προέχει για την εθνική οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη χρήση, επιβαλλόμενη από λόγους δημοσίου συμφέροντος. Σε καμία περίπτωση όμως, αναφέρει η απόφαση, δεν μπορεί να θεωρηθεί λόγος υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος η οικιστική αξιοποίησή τους. Οι εν λόγω συγκεντρώσεις κτιρίων δεν εμπίπτουν ούτε σε πολεοδομημένες περιοχές ή νομίμως υφισταμένους οικισμούς ούτε σε περιοχές υπό έγκριση σχεδίων ή υπό οριοθέτηση οικισμών, ενώ δεν προβλέπεται άλλη διαδικασία που θα διασφάλιζε ότι οι εκτάσεις αυτές θα συμπεριληφθούν στους οριστικούς δασικούς χάρτες. Το ΣτΕ απορρίπτει και το επιχείρημα του Δημοσίου περί επιτάχυνσης της κατάρτισης των δασικών χαρτών. Καταλήγει δε ότι ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος δεν μπορεί να συνιστά επιβράβευση της αυθαίρετης δόμησης εντός δασών.\nΥστερα από την εξέλιξη αυτή, το υπουργείο Περιβάλλοντος είναι υποχρεωμένο να αναρτήσει ως δασικές τις περιοχές των οικιστικών πυκνώσεων και να υποδείξει στους ιδιοκτήτες των αυθαιρέτων την οδό της υποβολής αντιρρήσεων. Σε κάθε περίπτωση, το υπουργείο έχει πλέον μια πολύ καλή εικόνα της αυθαίρετης δόμησης σε δάση, αν επιθυμούσε να ξεκινήσει διαδικασίες διοικητικής αποβολής, επιβολής προστίμων και κατεδαφίσεων. Υπενθυμίζεται ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος παρουσίασε σχέδιο ρύθμισης (που δεν κατατέθηκε ακόμα στη Βουλή, σε αναμονή της απόφασης του ΣτΕ) με το οποίο προβλεπόταν μια διαδικασία «νομιμοποίησης» έναντι προστίμου, ανάλογη με αυτή των αυθαιρέτων.Η «πατρότητα» της ρύθμισης ανήκει στον (αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος το 2016) Γιάννη Τσιρώνη. Οπως προβλέπει, για τον χαρακτηρισμό μιας ομάδας αυθαιρέτων ως «οικιστική πύκνωση» χρειάζονταν κατ’ ελάχιστον 50 κτίρια σε έκταση 25 στρεμμάτων. Ο ορισμός δεν έθετε κριτήρια ως προς την πυκνότητα ή την ελάχιστη απόσταση των κτιρίων, με αποτέλεσμα πολλοί δήμοι να δηλώσουν οικιστικές πυκνώσεις «χταπόδια», που χρησιμοποιούσαν λεπτές λωρίδες γης για να συμπεριλάβουν μεμονωμένα κτίρια σε απόσταση από τον «οικισμό».\nΣτον ίδιο δρόμο και το σχέδιο νόμου για τον αιγιαλό;\nΥπό επανεκτίμηση φαίνεται να βρίσκεται και το σχέδιο νόμου για τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων στον αιγιαλό και την παραλία. Ωστόσο το υπουργείο Οικονομικών δεν φαίνεται διατεθειμένο να αποσύρει τις επίμαχες διατάξεις, παρά μόνο ένα μικρό μέρος αυτών, ενώ στελέχη του επιχειρούν να υποβαθμίσουν την κριτική στο νομοσχέδιο, προσπαθώντας να της προσδώσουν πολιτικά κίνητρα.\nΩστόσο έχει ήδη έρθει και η πρώτη μη πολιτική αντίδραση από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF, η οποία αναφέρει: «Το νέο νομοσχέδιο για τον αιγιαλό ανοίγει διάπλατα την πόρτα για μαζική νομιμοποίηση κάθε είδους παρανομίας, τόσο στην παραλία, όσο και μέσα στη θάλασσα. Συγκεκριμένα, με το απαράδεκτο αυτό νομοσχέδιο το Υπουργείο Οικονομικών: