Μούδιασμα των δακτύλων του αριστερού χεριού - Υποτονία 2022\nΚάθε άτομο τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του αισθάνθηκε το μούδιασμα των δακτύλων. Εάν αυτό συνέβη μία φορά, δεν πρέπει να πανικοβληθείτε, αλλά εάν αυτό συμβαίνει συχνά, δώστε προσοχή στο πρόβλημα. Τα βραχυπρόθεσμα, τυχαία μούδιασμα φέρουν σπάνια σοβαρό κίνδυνο για την υγεία, αλλά μόνιμα αυτά μιλούν για την ανάπτυξη μιας παθολογίας, μιας πιο σοβαρής ασθένειας.\nΓιατί το αριστερό χέρι μπερδεύει\nΟ καθένας δεν δίνει προσοχή στο τσούξιμο στις άκρες των δακτύλων, αν ένας από αυτούς άρχισε να σφίγγει, να μουσκεύει, να γρατζουνίζει ή να κλαίει. Μια τέτοια κατάσταση θα πρέπει να αναγκάσει ένα άτομο να καθορίσει την αιτία, ειδικά αν ολόκληρο το αριστερό χέρι μπερδευτεί. Οι κύριες πηγές αυτού του φαινομένου είναι:\nΔιαταραχές της παθολογικής φύσης της σπονδυλικής στήλης. Οι εκφυλιστικές-δυστροφικές διεργασίες στην αυχενική περιοχή, η αραίωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων, το τραύμα, τα παρατεταμένα δυναμικά ή στατικά φορτία στον σπόνδυλο μπορεί να προκαλέσουν μούδιασμα των δακτύλων του αριστερού χεριού.\nΜεγάλη δυσάρεστη στάση, η οποία προκαλεί υπερβολικό φορτίο του μυελού της σπονδυλικής στήλης (συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης). Λόγω αυτού, υπάρχουν βραχυπρόθεσμες κράμπες που επηρεάζουν τις νευρικές απολήξεις που βρίσκονται κοντά.\nΙσχαιμική ασθένεια του εγκεφάλου και στην περιοχή της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.\nΠόσο μούδιασμα των χεριών\nΟ πόνος στο αριστερό χέρι είναι διαφορετικός από τα συμπτώματα της μούδιασμα. Η τελευταία εμφανίζεται πιο συχνά το πρωί μετά τον ύπνο ή τη νύχτα. Οι κύριες εκδηλώσεις του μούδιασμα των δακτύλων είναι:\nμειωμένη ευαισθησία των μεμονωμένων ή όλων των δακτύλων.\nπαροδική μυϊκή αδυναμία.\n"Αιγών" που καίγονται στο δέρμα.\nΗ πιο συνηθισμένη αιτία είναι η συμπίεση του νευροαγγειακού πλέγματος. Αυτό προκαλεί μούδιασμα των δακτύλων, επειδή ο τροφισμός και η αγωγή των νεύρων διαταράσσονται, η ροή του αίματος επιδεινώνεται ή επιβραδύνεται, η διατροφή των ιστών, η απώλεια της αίσθησης εμφανίζεται. Αυτό δημιουργεί την αίσθηση ότι τα δάχτυλα δεν υπακούουν πλέον, απομακρύνονται, αποδυναμώνουν. Κατά κανόνα, οι αιτίες αυτής της κατάστασης είναι καταστάσεις:\nΕάν ρίξετε το αριστερό σας χέρι πάνω από την πλάτη μιας καρέκλας και καθίστε για πολύ καιρό σε αυτή τη θέση. Συμπίπτει τα αιμοφόρα αγγεία και τα νεύρα, γεγονός που οδηγεί σε δυσλειτουργία της παροχής αίματος στα άκρα (το χέρι μπερδεύεται).\nΟ παρατεταμένος βραχίονας παραμένει πάνω από το θωρακικό επίπεδο, με αποτέλεσμα την εκροή αίματος.\nΟ ιμάντας ώμου από την τσάντα, το σακίδιο είναι επίσης ικανό να διαταράξει την παροχή αίματος στο χέρι.\nΣοβαρός παγετός, ο οποίος οδηγεί σε στένωση των αρτηριών.\nΣτις περισσότερες περιπτώσεις, το μούδιασμα του αριστερού μικρού δακτύλου μιλά για καρδιακά προβλήματα: οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Με συχνές εκδηλώσεις μούδιασμα του αριστερού μικρού δακτύλου, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με την καρδιολογία για να ελέγξετε τη λειτουργία της καρδιάς. Αυτό θα επιτρέψει τον εντοπισμό πιθανών ασθενειών και την έναρξη έγκαιρης θεραπείας.\nΤο μικρό δάκτυλο στο αριστερό χέρι μεγαλώνει με παρατεταμένη ένταση των μυών του χεριού, το μυϊκό σύστημα της άνω σπονδυλικής στήλης. Κατά κανόνα, για τέτοιους λόγους υπάρχει ένα τσίμπημα των νευρικών απολήξεων λόγω της περιστροφής της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και της ασυμμετρίας της. Αυτά τα συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά της παραβίασης στον οσφυϊκό σπόνδυλο. Η μούδιασμα του αριστερού μικρού δακτύλου μπορεί να υποδεικνύει μια παθολογική διαδικασία στην οποία ένας μεσοσπονδύλιος δίσκος εκτοξεύεται στον σπονδυλικό σωλήνα, αλλά δεν παραβιάζει την ακεραιότητα του ινώδους δακτυλίου. Αυτό είναι ένα από τα στάδια της οστεοχονδρωσίας, που μπορεί να εξελιχθεί σε μια μεσοσπονδύλια κήλη.\nΗ μούδιασμα αυτού του δακτύλου προκαλείται από ενδοκρινικές διαταραχές, για παράδειγμα, σακχαρώδη διαβήτη ή άλλους τύπους μεταβολικών νοσημάτων. Η αιτία μπορεί να είναι τραυματισμοί (κατάγματα, ρωγμές), φλεγμονή των αρθρώσεων. Εάν εμφανιστούν παθολογικές διεργασίες στο νεύρο βραχιόνιο πλέγμα, αυτό μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε μούδιασμα, θα υπάρξει παραβίαση της λειτουργίας του δακτύλου, και μερικές φορές του χεριού.\nΟι παραβιάσεις της ευαισθησίας του δείκτη προκαλούν εκφυλιστικές μεταβολές στους αυχενικούς σπονδύλους, τους μυς και τους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Αυτοί οι λόγοι συνοδεύονται από πόνο στο αντιβράχιο, μυϊκή αδυναμία του βραχίονα. Η μούδιασμα του δείκτη εμφανίζεται σε άτομα τα οποία λόγω επαγγελματικής ανάγκης υποβάλλονται σε παρατεταμένη άσκηση στα δάκτυλα και στην άνω σπονδυλική στήλη.\nΤο μούδιασμα των δακτύλων που σχετίζεται με τη βλάβη των νεύρων μπορεί να προκληθεί από ασθένειες που σχετίζονται με αυτοάνοσες διεργασίες. Ως εκ τούτου, σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ρευματολόγο.\nΕάν εμφανιστεί σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1, τότε η κατάσταση του ασθενούς επιδεινώνεται γρήγορα. Τα νεύρα καταστρέφονται μόνο μετά από μακρά πορεία της νόσου. Στον διαβήτη του δεύτερου τύπου, τα συμπτώματα μπορεί να μην εκφράζονται με σαφήνεια, αλλά νευρολογικές εκδηλώσεις μπορεί ήδη να σημειωθούν τη στιγμή της διάγνωσης. Οι δυσάρεστες συνέπειες συχνά εκδηλώνονται εάν ένα άτομο παίρνει τα φάρμακα ακανόνιστα και ελέγχει ανεπαρκώς τα επίπεδα γλυκόζης. Μία από τις πιο γνωστές διαταραχές είναι το λεγόμενο «διαβητικό πόδι», όταν η ευαισθησία στα πόδια μειώνεται και σχηματίζονται έλκη.\nΕάν υπάρχει μούδιασμα στις άκρες των δακτύλων ή έχουν χάσει εντελώς την ευαισθησία τους, αυτό μπορεί να οφείλεται όχι μόνο σε ασθένειες της σπονδυλικής στήλης, αλλά και σε άλλες αιτίες.\nΣυχνά η απάντηση στο ερώτημα γιατί ο αντίχειρας στο δεξί χέρι είναι μπερδεμένος και γιατί ο δακτύλιος στο δεξί χέρι και τα άλλα δάχτυλα μπερδεύουν είναι ότι ένα άτομο, λόγω της φύσης του έργου ή άλλων δραστηριοτήτων, αναγκάζεται συνεχώς να δίνει δυναμικό ή στατικό φορτίο σε ένα ίδια ομάδα μυών. Δεδομένου ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν το δεξί χέρι ως "εργαζόμενο", πολλοί άνθρωποι, μετά από μακρά εργασία στον υπολογιστή, ράψιμο, παίζοντας μουσικά όργανα κ.λπ., παραπονούνται ότι έχουν πληγεί ανώνυμο, δείκτη ή άλλα δάχτυλα.\nΕάν το μικρό δάκτυλο στο δεξί χέρι μπερδευτεί, οι αιτίες αυτού του φαινομένου μπορούν να εξηγηθούν από το σύνδρομο του κυβικού καναλιού. Οι νευρικές παλμώσεις στο μικρό δάχτυλο και μέρος του δακτυλίου δακτύλου περνούν μέσα από τον κυλινδρικό σωλήνα, ο οποίος βρίσκεται στο εσωτερικό του αγκώνα πίσω. Εάν το μικρό δάχτυλο είναι μούδιασμα, αυτό συχνά ακολουθείται από παρατεταμένη παρουσία του αγκώνα σε κάμψη.\nΑναιμία του μικρού δακτύλου του αριστερού χεριού. Αναιμία - Πρόληψη\nΜε την πρώτη ματιά, η μούδιασμα δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα τρομακτική: πώς να συγκρίνουμε με τον πόνο, τη ναυτία, την καούρα ή κάτι λιγότερο ευχάριστο; Ωστόσο, εάν σε κάποιο σημείο αρχίσατε να παρατηρείτε ότι τα δάχτυλά σας είναι όλο και πιο μουντά, αυτό είναι ένας λόγος να ανησυχείτε. Το μούδιασμα των δακτύλων δεν μπορεί να είναι μόνο μια τυχαία, παροδική αίσθηση, αλλά και μια εκδήλωση πολλών ασθενειών.\nΣτην καρδιά της εμφάνισής του είναι δύο μηχανισμοί που μπορούν να δράσουν ξεχωριστά και μαζί. Το πρώτο είναι μια κυκλοφορική διαταραχή. Σε συνθήκες όπου οι ιστοί δεν λαμβάνουν αρκετό οξυγόνο από το αίμα, αρχίζουν να εμφανίζουν μια κατάσταση υποξίας, που σηματοδοτεί μια αίσθηση μούδιασμα γι 'αυτό. Ο δεύτερος μηχανισμός - και είναι πολύ πιο κοινός - είναι παραβίαση των νεύρων. Ασθένειες που προκαλούν βλάβη ή ερεθισμό των νευρικών ινών, αρκετά. Ποιες λοιπόν οι ασθένειες μπορούν να αποτελέσουν το επίκεντρο αυτού του φαινομένου και τι πρέπει να κάνουμε σε κάθε μια από τις πιθανές περιπτώσεις;\nΛόγος αριθ. 1. Οστεοχονδρωσία του τραχήλου\nΔεν είναι καθόλου η οστεοχονδρόζη που κατατάσσεται στην πρώτη θέση στον κατάλογο των πιθανών αιτιών, αν και ίσως αυτό να προκαλέσει μερικούς ανθρώπους να είναι αμηχανία - τελικά, προκαλεί πόνο στη σπονδυλική στήλη, τι έχει να κάνει με τα χέρια σας; Λοιπόν, η εξήγηση εδώ είναι η απλούστερη. Όπως γνωρίζετε, μέσα στο νωτιαίο κανάλι είναι ο νωτιαίος μυελός, ο οποίος δίνει τις αισθητικές και κινητικές ρίζες στα όργανα και στους ιστούς του σώματος. βγαίνουν σε ζεύγη διαμέσου των διαστημάτων μεταξύ των σπονδύλων. Αυτές οι ρίζες που αφήνουν τα κάτω τμήματα του τραχήλου της μήτρας, πηγαίνουν στα άνω άκρα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η οστεοχονδρωσία, όταν διαταράσσεται η αμοιβαία διευθέτηση των σπονδύλων, προκαλεί παραβίαση των νεύρων. Από εδώ - "lumbago" στα χέρια, crawling χήνες προσκρούσεις ή διαταραχές ευαισθησίας.\nΤι να κάνετε σε αυτή την κατάσταση; Πρώτον, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό για να επιβεβαιώσετε την ασθένεια (για το σκοπό αυτό αρκεί μια ακτινογραφία του αντίστοιχου τμήματος της σπονδυλικής στήλης). Στη συνέχεια θα χρειαστεί να κάνετε τη θεραπεία: 2-3 φορές την ημέρα, χρήση ζεστασιά (espol, capsicum) ή αντιφλεγμονώδη (voltaren, nise) αλοιφές και πηκτές - φυσικά, θα πρέπει να εφαρμόζονται στο λαιμό, όχι στα χέρια. Επιπλέον, εάν έχετε οστεοχόνδρωση, πρέπει να φορτώσετε λιγότερο το λαιμό σας: τοποθετήστε το προσκέφαλο στα καθίσματα του αυτοκινήτου, κοιμηθείτε σε ορθοπεδικό μαξιλάρι, μην καθίσετε σε υπολογιστή για μεγάλο χρονικό διάστημα, κρατώντας τους μυς του λαιμού εντάσεις.\nΛόγος αριθ. 2. Μεσοσπονδυλική κήλη της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης\nΤα συμπτώματα που επιτρέπουν να υποψιαστείτε την οστεοχονδρόζη, δεν μιλούν πάντα μόνο γι 'αυτόν. Μερικές φορές, μετά από ακτινολογική εξέταση, οι ασθενείς εκπλήσσονται με το γεγονός ότι έχουν μια κήλη μεσοσπονδύλιων δίσκων. Αυτή η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή, και αν η κήλη είναι μεγάλη, θα πρέπει να αφαιρεθεί χειρουργικά. Σε περίπτωση που ο ασθενής παραμελήσει τη θεραπεία, τα συμπτώματα μπορεί να γίνουν πολύ ισχυρότερα στο μέλλον, επομένως είναι απαραίτητη η προσφυγή στον νευροχειρουργό.\nΛόγος αριθ. 3. Αθηροσκλήρωση\nΕάν η σπονδυλική κήλη διαταράσσει συνήθως τους ανθρώπους άνω των σαράντα, τότε η αθηροσκλήρωση των αρτηριών των άνω άκρων είναι η παρτίδα των ηλικιωμένων. Με αυτήν την ασθένεια σχηματίζονται πλάκες χοληστερόλης στα μεγάλα αρτηριακά αγγεία, τα οποία διακόπτουν τη ροή αίματος στα άνω άκρα. την ίδια στιγμή τα δάχτυλα ιδιαίτερα υποφέρουν. Εάν υποθέσετε ότι οι παλαιότεροι συγγενείς σας παραπονούνται για μούδιασμα των δακτύλων για αυτόν ακριβώς τον λόγο, πρέπει επίσης να έχουν εκδηλώσεις αθηροσκλήρωσης άλλων εντοπισμάτων, πρώτα απ 'όλα, των στεφανιαίων αγγείων (σηματοδοτεί τον εαυτό του με καρδιακούς πόνους).\nΟι λαϊκές θεραπείες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο φαινόμενο αυτό και δεν υπάρχουν επίσης φάρμακα που μπορούν να "διαλύσουν" εντελώς τις πλάκες. Η λύση είναι να έρθετε σε επαφή με έναν γιατρό που θα κάνει μια εξέταση, να συνταγογραφήσει φάρμακα που εμποδίζουν την ταχεία ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης (στατίνες) και φαρμάκων που διαστέλλονται στα αιμοφόρα αγγεία (κυρίως β-αναστολείς). Από τις θεραπείες στο σπίτι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το μασάζ (τρίψιμο) των χεριών, το οποίο βελτιώνει τη ροή του αίματος και σας επιτρέπει να απαλλαγείτε από μούδιασμα.\nΜπορεί επίσης να εμφανιστούν αγγειακές αιτίες στους νέους. Για παράδειγμα, υπάρχει μια τέτοια ασθένεια (ευτυχώς αρκετά σπάνια), όπως η νόσος του Takayasu. Μπορεί να προκαλέσει ένα σύνδρομο που ονομάζεται διαλείπουσα claudication. Χαμογελά, έτσι δεν είναι; Ωστόσο, συμβαίνει ένα παρόμοιο φαινόμενο. Εκδηλώνεται γρήγορα προχωρώντας την κούραση των χεριών κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε εργασίας και διάφορες διαταραχές της ευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένης της μούδιασμα των δακτύλων.\nΛόγος αριθ. 4. Υποβιταμίνωση Β\nΓια τη μετάδοση των παλμών κατά μήκος των νευρικών ινών είναι υπεύθυνες για τις βιταμίνες Β, η έλλειψή τους μπορεί να εκδηλωθεί από το μούδιασμα των δακτύλων. Ποιος το κάνει αυτό; Πρώτα απ 'όλα, για όσους παραμελούν τους κανόνες της υγιεινής διατροφής. Τα ημικατεργασμένα προϊόντα, τα γλυκά και το γρήγορο φαγητό είναι σχεδόν απαλλαγμένα από αυτές τις πολύτιμες ουσίες, έτσι μια μακρά ανθυγιεινή διατροφή μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση αυτού του συμπτώματος.\nΣυχνά, εκείνοι που ενστικτωδώς και σε σύντομο χρονικό διάστημα χάνουν βάρος παραπονιούνται για μούδιασμα: οι άνθρωποι αυτοί συνήθως αρνούνται τα ζωικά προϊόντα (πηγές βιταμινών Β 6 και Β 12) και το ψωμί (περιέχει βιταμίνες Β1 και Β2), έτσι η ανεπάρκεια των ωφέλιμων ενώσεων αποδεικνύεται σαν λέγεται εκεί.\nΛόγος αριθ. 5. Πολύευροπάθεια διαφορετικής προέλευσης\nΗ πολυνευροπάθεια είναι μια πολλαπλή βλάβη των νεύρων, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από διαταραχές ευαισθησίας σε ένα ή άλλο μέρος του σώματος. Μας ενδιαφέρει η λεγόμενη πολυνευροπάθεια των χεριών "από τον τύπο των γαντιών": όταν οι αισθήσεις διαταράσσονται κάτω από το επίπεδο του καρπού. Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει συχνά με την αναιμία Β12 - ανεπάρκεια, τον διαβήτη, τον αλκοολισμό. Όπως μπορείτε να δείτε, οι ασθένειες που προκαλούν την εμφάνισή του είναι πολύ σοβαρές, έτσι δεν μπορείτε να τις αντιμετωπίζετε μόνοι σας: πρέπει να πάτε στον γιατρό.\nΕκτός από αυτά, υπάρχουν και άλλες αιτίες μούδιασμα των δακτύλων - νευρίτιδα των υπερυπτικών, ακτινωτών ή μεσαίων νεύρων, αναιμία, παρανεοπλαστικό σύνδρομο, σύνδρομο σήραγγας... Ωστόσο, σπάνια εκδηλώνονται μόνο με αυτό το σύμπτωμα. κατά κανόνα, εμφανίζονται και άλλα, πιο έντονα κλινικά συμπτώματα από τον ασθενή.\nΗ επίλυση της αιτίας της μούδιασμα δεν είναι πάντοτε δυνατή από μόνη της, στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό απαιτεί τη συμμετοχή ενός ειδικού. Δυστυχώς, είναι απαραίτητο να συμμεριστούμε με τη σκέψη ότι αυτό το φαινόμενο μπορεί να αντιμετωπιστεί κάνοντας δίσκους φασκόμηλου ή μετατρέποντας τους ακατέργαστους μαύρους σπόρους, όπως συμβουλεύτηκαν οι "λαϊκοί εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης".\nΕάν θέλετε να μάθετε ακριβώς την αιτία του συμπτώματος που σας ενοχλεί, μην διστάσετε να συμβουλευτείτε έναν γιατρό, ακόμη και με τέτοια "ανοησία", όπως μούδιασμα των δακτύλων. Ίσως είναι ένα σημάδι μιας σοβαρής παθολογίας που πρέπει να αντιμετωπιστεί το συντομότερο δυνατό.\nΟίδημα των ποδιών: αιτίες και θεραπεία, τι πρέπει να κάνετε εάν τα πόδια φουσκώσουν. Υπάρχουν πολλές ασθένειες που μπορούν να δηλητηριάσουν σοβαρά τη ζωή. Σύμφωνα με τον...\nEar ear: τι να κάνετε; Μπορεί να υπάρχουν αρκετοί λόγοι για συμφόρηση στα αυτιά και αυτοί...\nΤι να κάνετε αν το αυτί σας πονάει. Αυτό το εξαιρετικά δυσάρεστο σύμπτωμα είναι ιδιαίτερα κοινό στην παιδιατρική πρακτική,...\nΕισπνοή του κοινού κρυολογήματος. Πώς να κάνετε την εισπνοή. Τα φάρμακα μπορούν να παραχθούν με τη μορφή δισκίων, διαλυμάτων, εναιωρημάτων, σκονών,...\nΚόκκινα σημεία στο σώμα: πιθανές αιτίες. Όπως δείχνει η πρακτική, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι άνθρωποι έρχονται στον γιατρό...\nΜπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή trackback από το δικό σας site.\nΗ αναιμία είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ανεπαρκή αριθμό ερυθρών αιμοσφαιρίων, καθώς και χαμηλή περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη. Με την αναιμία, η ποσότητα της αιμοσφαιρίνης είναι χαμηλότερη από την κανονική και ο αιματοκρίτης φθάνει λιγότερο από 36%.\nτην ωχρότητα ή την κίτρινη γεύση του δέρματος (με foliodeficiency).\nΤα συγκεκριμένα συμπτώματα της αναιμίας εξαρτώνται από τους λόγους που προκάλεσαν την ανάπτυξή της.\nδιάφορες ασθένειες που προκαλούν προβλήματα στην παραγωγή αίματος.\nΩς εκ τούτου, η θεραπεία της αναιμίας αρχίζει με τη δημιουργία και την εξάλειψη των ασθενειών που προκάλεσαν την ανάπτυξή της.\nΣυχνά υπάρχει αναιμία σε έγκυες γυναίκες, επειδή μια γυναίκα πρέπει να παρέχει σίδηρο και το σώμα της και το σώμα του παιδιού. Επικίνδυνο είναι η αναιμία 1 βαθμό στις έγκυες γυναίκες, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν συμπτώματα, εκτός από το χλωμό δέρμα, οι ασθενείς δεν τηρούν. Ως εκ τούτου, είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει μια εξέταση αίματος για την ανίχνευση αυτής της νόσου εγκαίρως. Η αναιμία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης επηρεάζει όχι μόνο το σώμα της γυναίκας, αλλά και το αγέννητο μωρό.\nΚατά την ταξινόμηση της αναιμίας διακρίνονται οι κύριες ομάδες:\n1. Μετααιμορραγική αναιμία.\n2. Αναιμία λόγω διαταραχής του σχηματισμού αίματος.\n4. Αναιμία Miyelokstoksichesky.\n5. Αναιμία των βλαστικών κυττάρων.\nΗ μετα-αιμορραγική αναιμία είναι αποτέλεσμα της μεγάλης απώλειας αίματος. Ταυτόχρονα, παρατηρείται μείωση του αριθμού κυκλοφορούντος αίματος, η οποία οδηγεί σε υποξία, εξασθενημένη κατάσταση οξέος-βάσης και ανισορροπία ιόντων εντός και εκτός των κυττάρων.\nΗ μετα-αιμορραγική αναιμία εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της σημαντικής απώλειας αίματος.\nΟι μετα-αιμορραγικές αναιμίες είναι (ανάλογα με την ταχύτητα της απώλειας αίματος) οξείες και χρόνιες.\nΟξεία αναιμία. Η οξεία μετα-αιμορραγική αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί λόγω τραυματισμών που παραβιάζουν την ακεραιότητα των αιμοφόρων αγγείων που προκάλεσε αιμορραγία στα εσωτερικά όργανα ενός ατόμου. Συχνά η αιτία είναι η βλάβη της μήτρας, των πνευμόνων, του γαστρεντερικού σωλήνα, των καρδιακών κοιλοτήτων, καθώς και μεγάλης απώλειας αίματος λόγω επιπλοκών του τοκετού ή της εγκυμοσύνης. Όταν ένα σκάφος μεγάλου διαμετρήματος ρήξη, για παράδειγμα, το αορτικό τόξο, θάνατος μπορεί να συμβεί από την απώλεια λιγότερο από 1 λίτρο αίματος, καθώς αυτό μειώνει απότομα την αρτηριακή πίεση, λόγω της οποίας οι καρδιακές κοιλότητες δεν είναι επαρκώς γεμάτες με αίμα. Όταν η αιμορραγία των μικρών αγγείων για την έναρξη του θανάτου θα απαιτήσει την απώλεια περισσότερο από το ήμισυ του αίματος στο σώμα.\nΣυμπτώματα Τα συμπτώματα της μετα-αιμορραγικής αναιμίας στην οξεία εκδήλωση είναι:\nΔιάγνωση Στη διάγνωση της οξείας μετα-αιμορραγικής αναιμίας, λαμβάνονται υπόψη οι ακόλουθοι δείκτες: αύξηση του αριθμού των δικτυοερυθροκυττάρων (περισσότερο από 11%), λευκοκύτταρα (πάνω από 12 G / l), υπάρχει μετατόπιση προς τα αριστερά στη λευκοκυτταρική φόρμουλα. Μετά από οξεία απώλεια αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια και η αιμοσφαιρίνη αποκαθίστανται (εντός 2 μηνών), αλλά αυτό μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη ανεπάρκειας σιδήρου (για την αποκατάσταση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης, το σώμα ξοδεύει το ταμείο σιδήρου).\nΘεραπεία. Είναι απαραίτητο να αποκατασταθεί η κανονική ποσότητα αίματος και στοιχείων σε αυτό. Αυτό επιτυγχάνεται με τη διακοπή της αιμορραγίας, καθώς και με μεταγγίσεις αίματος, υποκατάστατα αίματος και μάζα ερυθροκυττάρων.\nΧρόνια αναιμία. Μια άλλη μορφή μετα-αιμορραγικής αναιμίας είναι χρόνια. Παρουσιάζεται λόγω της συχνής αιμορραγίας ενός μικρού όγκου (με έλκος στομάχου, νεφρική νόσο, ουλίτιδα, αιμορροΐδες, εντερικοί όγκοι, δυσμηνόρροια, αιμορραγία της μήτρας, αιμορραγική διάθεση κλπ.). Λόγω αυτής της αιμορραγίας με την πάροδο του χρόνου, ο οργανισμός εξαντλεί τα αποθέματα σιδήρου και αναπτύσσει μια κατάσταση ανεπάρκειας σιδήρου.\nΤο έλκος του στομάχου μπορεί να προκαλέσει χρόνια αναιμία.\nΣυμπτώματα Με χρόνια μετα-αιμορραγική αναιμία παρατηρείται:\nΔιαστρέβλωση της οσμής (λαχτάρα ή αποστροφή προς ορισμένες οσμές).\n- σκιά δέρματος "αλάβαστρο" (υπερβολικά άσπρο, χλωμό).\n- αλλαγή γεύσης,\n- πάστα (πρήξιμο) των ποδιών,\n- πρήξιμο του προσώπου.\n- τα μαλλιά και τα νύχια γίνονται εύθραυστα.\n- ξηρό και τραχύ δέρμα,\n- μπορεί να σχηματίσει koilonekhii - πεπλατυσμένα και αραιωμένα νύχια?\n- αδυναμία, κόπωση,\n- θερμοκρασία έως 37 ° C (θερμοκρασία υποφθαλμιού) ·\n- έλλειψη σιδήρου προκαλεί τερηδόνα, γλωσσίτιδα,\n- χαμηλή οξύτητα του γαστρικού υγρού ·\n- ακούσια ούρηση.\nΔιάγνωση Κατά τη διάγνωση χρόνιας μετα-αιμορραγικής αναιμίας, ελαφρώς χρωματισμένα ερυθρά αιμοσφαίρια μειωμένου μεγέθους, ωοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια, παρατηρείται μείωση του αριθμού των λευκοκυττάρων, στον τύπο των λευκοκυττάρων - ελαφρά λεμφοκύτταρα. Επίσης, η συγκέντρωση σιδήρου στον ορό είναι κάτω από 9,0 μmol / l, η περιεκτικότητα σε ασβέστιο, χαλκό, βιταμίνες Α, Β, C είναι κάτω από τον κανόνα, η συγκέντρωση μαγγανίου, νικελίου και ψευδαργύρου στο αίμα αυξάνεται.\nΘεραπεία. Όταν η θεραπεία είναι απαραίτητη για την εξάλειψη της αιτίας της απώλειας αίματος. Μετά από αυτό, συνταγογραφείται μια ισορροπημένη διατροφή, συμπεριλαμβανομένων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, βιταμίνες και φολικό οξύ. Ειδικά σκευάσματα σιδήρου μπορούν επίσης να συνταγογραφηθούν για σοβαρή αναιμία με τη μορφή δισκίων, ενέσεων (ferrum-lek, sorbifer). Τα σκευάσματα σιδήρου συνταγογραφούνται με ασκορβικό και φολικό οξύ - αυξάνουν την απορρόφηση του σιδήρου από το σώμα.\nΑναιμία λόγω διαταραχής του σχηματισμού αίματος\nΩς αποτέλεσμα της επίδρασης του τοξικού παράγοντα, διαταράσσεται ο ενδιάμεσος μεταβολισμός σημαντικός για την φυσιολογική αιμοποίηση (για παράδειγμα, ουσίες όπως ο χαλκός, ο σίδηρος, η βιταμίνη Β12, το κοβάλτιο, το φολικό οξύ), η αποκαλούμενη μυελοτοξική αναιμία. Ταυτόχρονα, ο τύπος μυελοτοξικής αναιμίας εξαρτάται από την επικράτηση στην εικόνα αίματος ενός συγκεκριμένου παράγοντα που προκαλεί ανησυχία:\n1. Σοβαρά αναιμική - ανάλογα με την έλλειψη θυροξίνης ή αχιλίας, που συνοδεύει τον υποθυρεοειδισμό, υπάρχουν κανονικοχρωματικές, υπερχρωμικές («κακοήθεις»), υποχρωμικές αναιμίες. Με την υποχρωμική αναιμία - μείωση του δείκτη χρώματος (\nΗ αναιμία των βλαστικών κυττάρων μπορεί να αρρωστήσει μόνο με γενετικές διαταραχές της δομής της αιμοσφαιρίνης, οι οποίες κληρονομούνται.\nΗ διάσπαση και η φλεγμονή των ιστών λόγω κακής παροχής αίματος.\n- επηρεάζει τους πνεύμονες, τον σπλήνα, τα οστά, την καρδιά, τα νεφρά, τον εγκέφαλο,\n- βραδεία ανάπτυξη και ωρίμανση του σώματος,\n- εξασθενημένη ανοσία.\nΘεραπεία. Δυστυχώς, η δρεπανοκυτταρική αναιμία είναι ανίατη σήμερα. Αλλά για να αποφευχθούν οι οξείες κρίσεις, χρησιμοποιούνται ενέσεις αντιβιοτικών στα αρχικά στάδια, ενυδάτωση, οξυγόνο, παυσίπονα, μεταγγίσεις ερυθρών αιμοσφαιρίων.\nΗ αναιμία είναι μια αρκετά σοβαρή ασθένεια που, αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη ανεπάρκειας οξυγόνου ή υποξίας, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται όλα τα όργανα και οι ιστοί.\nΤα συμπτώματα της νόσου δεν μπορούν να γίνουν αισθητά, αλλά ένα άτομο συχνά αισθάνεται συνεχώς κουρασμένο, ακόμα και το πρωί. Οποιαδήποτε ενέργεια, είτε πρόκειται για περίπατο είτε για δουλειά, του δίνεται με δυσκολία.\nΤα άτομα με αναιμία συχνά έχουν ζάλη και έχουν δυσκολία στην αναπνοή. Φαίνεται ότι τίποτα δεν ενοχλεί ή πονάει, αλλά η ζωή είναι αδύνατη. Μετά την εξέταση, ο γιατρός πρέπει να προσδιορίσει την ακριβή αιτία του, να καθορίσει τον τρόπο αντιμετώπισης της αναιμίας και να συνταγογραφήσει την κατάλληλη θεραπεία.\nΤα αίτια της αναιμίας είναι αρκετά διαφορετικά:\nΑπώλεια αίματος λόγω χειρουργικής επέμβασης, τραύματος, γαστρικού έλκους, ουροδόχου κύστης, εντερικών πολύποδων και άλλων αιτιών.\nΧρόνια νεφρική ανεπάρκεια, ως αποτέλεσμα χρόνιας ασθένειας.\nΑνεπάρκεια φολικού οξέος ή βιταμίνης Β12 στο σώμα.\nΛοίμωξη, φλεγμονή στο σώμα.\nΗ σοβαρή και παρατεταμένη αιμορραγία συχνά οδηγεί σε χρόνια αναιμία. Με εξαίρεση τον σίδηρο σε αιμοσφαιρίνη, όλα τα μέρη των ερυθροκυττάρων αποκαθίστανται ταχέως. Ως εκ τούτου, η απώλεια αίματος προκαλεί αναιμία λόγω της εξάντλησης του σιδήρου στο σώμα, η οποία αναπτύσσεται παρά το γεγονός ότι η απορρόφηση του σιδήρου στα τρόφιμα αυξάνεται στο έντερο. Τις περισσότερες φορές, η αιμορραγία συμβαίνει στη μήτρα (για παράδειγμα, εξαιτίας της εμμήνου ρύσεως ή των όγκων) και του γαστρεντερικού σωλήνα (έλκη, αιμορροΐδες, όγκοι).\nΛαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης, η αναιμία χωρίζεται σε σοβαρή, μέτρια και ήπια αναιμία. Η ήπια ανεπάρκεια σιδήρου χαρακτηρίζεται από συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης χαμηλότερη από την κανονική (πάνω από 90 g / l).\nΜε μέτρια αναιμία, η περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη είναι μικρότερη από 90 g / l, αλλά και περισσότερο από 70 g / l, ενώ σε περίπτωση σοβαρής αναιμίας από έλλειψη σιδήρου η συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης είναι κάτω από 70 g / l. Ωστόσο, τα κλινικά συμπτώματα της αναιμίας δεν ανταποκρίνονται πάντοτε στη σοβαρότητα της αναιμίας σύμφωνα με τα εργαστηριακά κριτήρια. Ως εκ τούτου, η προτεινόμενη λεγόμενη ταξινόμηση της αναιμίας ανάλογα με τη σοβαρότητα των κλινικών συμπτωμάτων. Συνήθως η κρυμμένη αναιμία είναι ασυμπτωματική, αναφέρεται σε ήπια.\nΣε κληρονομικές μορφές, όταν διαταράσσεται η δομή της πρωτεΐνης αιμοσφαιρίνης και στην οποία αποκτά μια συγκεκριμένη κρυσταλλική δομή, λαμβάνει χώρα η αποκαλούμενη δρεπανοκυτταρική αναιμία (αιμοσφαιρίνη S). Τα ερυθροκύτταρα έχουν ταυτόχρονα σχήμα δρεπάνι, για την οποία η αναιμία έλαβε ένα τέτοιο όνομα.\nΜια τέτοια παραβίαση κληρονομείται με έναν αυτοσωματικό υπολειπόμενο τρόπο, στον οποίο περίπου ίσες ποσότητες αιμοσφαιρίνης S και αιμοσφαιρίνης Α υπάρχουν στα ερυθροκύτταρα. Στην περίπτωση αυτή, τα συμπτώματα στους φορείς κάτω από κανονικές συνθήκες σχεδόν ποτέ δεν συμβαίνουν και τα δρεπανοειδή ερυθροκύτταρα ευρίσκονται τυχαία κατά τη διάρκεια εργαστηριακής εξέτασης αίματος. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συχνά κατά την υποξία (άσκηση) ή τη σοβαρή αφυδάτωση του σώματος.\nΥπάρχει μια λεγόμενη υποχρωμική αναιμία - μια κοινή ονομασία για όλες τις μορφές αναιμίας, στις οποίες ο δείκτης χρώματος του αίματος είναι κάτω από την τιμή 0,8.\nΤα αίτια της νόσου μπορεί να είναι η αναιμία από έλλειψη σιδήρου, η χρόνια δηλητηρίαση από μολύβι ή διάφορες θαλασσαιμίες, η υποβιταμίνωση βιταμίνης Β6, καθώς και οι χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες που παρεμβαίνουν στον μεταβολισμό του σιδήρου.\nΑναιμία των άκρων\nΌταν η κυκλοφορία του αίματος στα άκρα του σώματος επιδεινωθεί, εμφανίζεται η λεγόμενη αναιμία των χεριών ή των ποδιών. Η ροή του αίματος μειώνεται, τα χέρια γίνονται μουδιασμένα, οι ιστοί δεν λαμβάνουν την απαιτούμενη ποσότητα θρεπτικών ουσιών και οξυγόνου και συνεπώς υπάρχει έλλειψη αίματος στα όργανα. Πολύ συχνά, η αναιμία των άκρων εμφανίζεται ως αποτέλεσμα αγγειακών τραυματισμών, αθηροσκλήρωσης, θρόμβωσης, φλεγμονής του δέρματος ή ανεπάρκειας σιδήρου στο σώμα.\nΠαράγοντες της ηλικίας, της συγγενούς και επαγγελματικής φύσης παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση αυτής της νόσου: οστεοχονδρόζη, δομικά χαρακτηριστικά των πλεξίδων των ώμων, μυϊκή υπερτροφία σε αθλητές και άτομα που ασκούν έντονη σωματική άσκηση.\nΗ αναιμία των άκρων χαρακτηρίζεται από αυξημένη ευαισθησία στο κρύο, κόπωση, μούδιασμα των χεριών. Η αναιμία των ποδιών συνοδεύεται από περιοδικούς αιχμηρούς πόνους, βαρύτητα στα πόδια κατά το περπάτημα, κρύο σταματά στα άκρα.\nΕάν ο χρόνος για να αρχίσει η θεραπεία μιας τέτοιας ασθένειας, η πιθανότητα πλήρους ανάκτησης. Η θεραπεία της αναιμίας των άκρων θα πρέπει να είναι σύνθετη ανάλογα με τη θέση και τη σοβαρότητα της βλάβης. Ο τρόπος θεραπείας της αναιμίας των άκρων αποφασίζεται από τον γιατρό, ο οποίος συνταγογραφεί μια κατάλληλη πορεία θεραπείας.\nΗ αναιμία (ή αναιμία) δεν καλείται ξεχωριστή ασθένεια, αλλά μια κατάσταση του σώματος που προκαλείται από μια πρωτογενή ασθένεια, έναν εξωτερικό ή εσωτερικό προκλητικό παράγοντα. Συνδέεται με χαμηλή περιεκτικότητα σε ερυθρά αιμοσφαίρια στο αίμα και μείωση της συγκέντρωσης της αιμοσφαιρίνης, η οποία είναι χρωστική ερυθρών αιμοσφαιρίων που περιέχει σίδηρο.\nΓια να καταλάβουμε τι είναι η αιμοσφαιρίνη, γιατί είναι απαραίτητη στο αίμα και ποιοι είναι οι λόγοι για τη μείωση της αιμοσφαιρίνης, είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τον απλούστερο μηχανισμό σχηματισμού της. Η αιμοσφαιρίνη είναι μια πολύπλοκη ένωση μορίων σιδήρου και πρωτεϊνών που βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Στο σώμα, είναι απαραίτητο για τη μεταφορά οξυγόνου από τους πνεύμονες στους ιστούς και τα όργανα.\nΣυνθήκες για το σχηματισμό αιμοσφαιρίνης\nΠροκειμένου η αιμοσφαιρίνη στο αίμα να βρίσκεται εντός της κανονικής εμβέλειας, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:\nέλλειψη κληρονομικών και επίκτητων ασθενειών στο σύστημα σχηματισμού αίματος.\nεπαρκές περιεχόμενο στη διατροφή του σιδήρου λόγω της κατανάλωσης προϊόντων που περιέχουν σίδηρο ·\nκανονική απορρόφηση του σιδήρου από τα τοιχώματα του στομάχου και του λεπτού εντέρου.\nτην παρουσία ζωικής πρωτεΐνης στην καθημερινή διατροφή ·\nεπαρκής πρόσληψη και φυσιολογική απορρόφηση φυλλικού οξέος και βιταμινών Β, ιδιαίτερα Β12.\nη απουσία άλλων ασθενειών που επηρεάζουν έμμεσα τη διαδικασία σχηματισμού αίματος ή οδηγούν σε τακτική απώλεια αίματος λόγω εσωτερικής αιμορραγίας.\nΕάν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις, ο κίνδυνος αναιμίας μειώνεται στο μηδέν.\nΑιμοσφαιρίνη στο αίμα: φυσιολογική\nΕξετάστε τις φυσιολογικές τιμές αιμοσφαιρίνης για τα παιδιά και τους ενήλικες ανά φύλο. Θα παρουσιάσουμε τις πληροφορίες με τη μορφή πίνακα.\n(οι τιμές είναι σε g / l)\nΗ αναιμία διακρίνεται από στάδια, τα οποία διαφοροποιούνται ανάλογα με την περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη στο αίμα:\nφως: συγκέντρωση μεγαλύτερη από 90 γραμμάρια σε γραμμάρια ορού. Για να ομαλοποιήσετε το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης, αρκεί να ρυθμίσετε την καθημερινή διατροφή.\nμέση: η περιεκτικότητα σε αιμοσφαιρίνη κυμαίνεται από 70-90 g ανά λίτρο ορού αίματος. Ο ασθενής ανησυχεί για ζάλη, αδυναμία. Σε αυτό το στάδιο, απαιτείται ειδική δίαιτα και φάρμακα.\nβαριά: συγκέντρωση μικρότερη από 70 γραμ. σε λίτρα του ορού αίματος. Η γενική κατάσταση του ασθενούς υποβαθμίζεται σοβαρά, υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή, καθώς η καρδιά μειώνεται. Απαιτεί σοβαρή σύνθετη θεραπεία.\nΠαρακαλείσθε να σημειώσετε ότι η ήπια μορφή αναιμίας μπορεί να παρουσιαστεί χωρίς εμφανή συμπτώματα, εμφανίζει μόνο μια ελαφρά ωχρότητα του δέρματος και μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια.\nΔεν είναι καθολικά αναγνωρισμένη στους ειδικούς, επομένως, διάφορες πηγές προσφέρουν πολλές αρχές για τον διαχωρισμό της αναιμίας. Εξετάστε διάφορες ποικιλίες και προσδιορίστε τα αίτια της αναιμίας.\nΜε βάση το όνομα, είναι εύκολο να προσδιοριστεί η κύρια αιτία του - έλλειψη σιδήρου στο σώμα. Μπορεί να αναπτυχθεί λόγω κακής και μονότονης διατροφής, και μπορεί να οφείλεται σε άλλες ασθένειες του σώματος. Ορισμένοι τύποι χειρουργικών επεμβάσεων μπορούν να προκαλέσουν μια τέτοια μορφή αναιμίας, για παράδειγμα, την αφαίρεση μέρους του στομάχου, πράγμα που οδηγεί σε επιδείνωση της απορροφητικότητας των τοιχωμάτων του σιδήρου.\nΑυτός είναι ένας κοινός τύπος αναιμίας στα παιδιά, ο οποίος μπορεί να ενεργοποιηθεί για τους εξής λόγους:\nτην παράλογη διατροφή του παιδιού.\nανεπάρκεια σιδήρου κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης.\nμεταφέρθηκαν μολυσματικές παθολογίες (κυρίως σε οξεία μορφή) ·\nΈνα υποείδος της αναιμίας από έλλειψη σιδήρου είναι μετα-αιμορραγικό. Εμφανίζεται με άφθονη απλή απώλεια αίματος ή ελάσσονες, αλλά τακτική απώλεια αίματος - έλκος στομάχου, αιμορροΐδες, βαριά εμμηνόρροια σε γυναίκες, καρκίνο και άλλες ασθένειες. Αυτή η κατάσταση προκαλεί την εξάντληση των αποθεμάτων σιδήρου στους ιστούς και τα όργανα του σώματος. Εάν η απώλεια αίματος συμβαίνει τακτικά, τότε γίνεται χρόνια.\nΧαρακτηρίζεται από τη μείωση της διάρκειας ζωής των ερυθρών αιμοσφαιρίων και την καταστροφή τους. Αυτή η μορφή αναιμίας αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα ορισμένων κληρονομικών και, σε μικρότερο βαθμό, επίκτητων ασθενειών. Επομένως, η διάγνωση και η θεραπεία τέτοιων ασθενών διεξάγεται πολύ προσεκτικά και αυστηρά μεμονωμένα. Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα αυτού του τύπου αναιμίας είναι ο ίκτερος.\nΕίναι μια κληρονομική παθολογία στην οποία διαταράσσεται η δομή της πρωτεΐνης αιμοσφαιρίνης. Ως αποτέλεσμα, η λειτουργία μεταφοράς οξυγόνου μειώνεται, η καταστροφή της αιμοσφαιρίνης στην σπλήνα αυξάνεται και αναπτύσσεται η χρόνια πείνα με οξυγόνο στα εσωτερικά όργανα.\nΥποπλαστικό και απλαστικό.\nΚαι οι δύο τύποι σχετίζονται με την αποτυχία του μυελού των οστών, όταν η λειτουργία σχηματισμού αίματος έχει σοβαρή κατάθλιψη. Αυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να οφείλεται σε κληρονομικότητα ή να προκαλείται από έναν εξωτερικό παράγοντα: έκθεση σε χημικές ουσίες, ακτινοβολία, φάρμακα, ιογενείς λοιμώξεις κ.ο.κ.\nΑνεπάρκεια φολικού οξέος / αναιμία βιταμίνης Β12.\nΑυτές οι μορφές αναιμίας οφείλονται σε ανεπαρκή πρόσληψη, μειωμένη απορρόφηση ή υπερβολική κατανάλωση αυτών των στοιχείων. Έχουν αιμοδιεγερτικές ιδιότητες, επηρεάζουν άμεσα τον σχηματισμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων και, κατά συνέπεια, το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης.\nΣυγκεντρώστε τα πιθανά αίτια που επηρεάζουν την ανάπτυξη της αναιμίας:\nμη ισορροπημένη διατροφή, χορτοφαγία?\nανεπάρκεια στο σώμα της βιταμίνης Β12, σίδηρο ή φολικό οξύ, η έλλειψη απορρόφησης τους,\nπροφανή ή κρυμμένη απώλεια αίματος: ρινική, γαστρική, πνευμονική, αιμορροϊδική αιμορραγία, τραυματισμοί, κατάγματα, βαριά και παρατεταμένη εμμηνόρροια στις γυναίκες.\nμειωμένη απόδοση του στομάχου στους ηλικιωμένους.\nκληρονομικές παθήσεις, ιογενείς, αυτοάνοσες ή μολυσματικές ασθένειες που οδηγούν στην καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων ή στη μείωση της διάρκειας της ύπαρξής τους.\nοξεία δηλητηρίαση με μανιτάρια, φάρμακα ή δηλητήρια,\nΟι περισσότεροι από τους λόγους που περιγράφονται μπορούν να προκαλέσουν οποιοδήποτε στάδιο αναιμίας σε έναν ενήλικα και ένα παιδί.\nΔιακρίνονται σε γενικές και συγκεκριμένες. Οποιαδήποτε μορφή αναιμίας συνοδεύεται από γενικά συμπτώματα που θα εκφράζονται σε διάφορους βαθμούς:\nομορφιά, διαφάνεια, μερικές φορές κιτρινωπό ή γαλαζωπό τόνο του δέρματος.\nχαμηλή συγκέντρωση, εξασθένιση της μνήμης.\nΤώρα εξετάστε τα συγκεκριμένα συμπτώματα της αναιμίας, με τα οποία μπορείτε να προκαθορίσετε τη μορφή της νόσου. Αξίζει να σημειωθεί ότι όχι όλες οι ποικιλίες αναιμίας έχουν συγκεκριμένα συμπτώματα. Ορισμένες από αυτές απαιτούν μόνο εργαστηριακές, οργανικές, ενδοσκοπικές και άλλες διαγνωστικές μεθόδους για την επιβεβαίωση μιας νόσου.\nΗ αναιμία, η οποία προέκυψε από το εσωτερικό της αιμορραγίας, έχει ένα ξεχωριστό σύμπτωμα - ξαφνική ξηροστομία. Εάν άλλα συμπτώματα εντάσσονται σε αυτήν την κατάσταση, αξίζει να συμβουλευτείτε επειγόντως έναν γιατρό. Σε σπάνιες περιπτώσεις, αυτός ο τύπος αναιμίας είναι ασυμπτωματικός και μπορεί να διαγνωσθεί μόνο τυχαία, με δοκιμασία για άλλη ασθένεια.\nΗ αναιμία της ανεπάρκειας του σιδήρου μπορεί να εκδηλωθεί με ορισμένα χαρακτηριστικά συμπτώματα, τα οποία παρατηρούνται τόσο μεμονωμένα όσο και σε συνδυασμό με πολλές εκδηλώσεις της νόσου:\nαδυναμία των μυών, πρήξιμο των κάτω άκρων,\nανοιχτόχρωμο δέρμα, το αβαθές χρώμα του.\nμεταβαλλόμενες γαστρονομικές προτιμήσεις, η επιθυμία για κατανάλωση μη εδώδιμων ουσιών: κιμωλία, γη.\nη εμφάνιση των πρώιμων γκρίζων μαλλιών, η θραύση των μαλλιών, η απώλεια μαλλιών και η θαμπάδα.\nφλεγμονή στις γωνίες του στόματος, η οποία δεν θεραπεύει για μεγάλο χρονικό διάστημα, ρωγμές στα χείλη και στη γλώσσα.\nαπολεπισμένα νύχια, αλλάζοντας το σχήμα τους: παίρνουν μια κοίλη εμφάνιση.\nμειωμένος τόνος σφιγκτήρα, ο οποίος προκαλεί ακράτεια ούρων.\nαλλαγή της όσφρησης, όταν ο ασθενής αρέσει στη μυρωδιά του χρώματος, ακετόνης, βενζίνης κ.λπ.\nΈλλειψη φολικού οξέος / αναιμία βιταμίνης Β12:\nμυρμήγκιασμα στα άκρα, σύντομη μούδιασμα τους.\nεπιδείνωση της ψυχικής δραστηριότητας και των γενικών επιδόσεων ·\nανεπιθύμητη απώλεια βάρους.\nΤα κύρια συμπτώματα ενός συγγενούς ή επίκτητου αιμολυτικού τύπου αναιμίας ονομάζονται:\nμια αύξηση στο μέγεθος της σπλήνας, η οποία είναι μια αντίδραση στο θάνατο ενός μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων.\nίκτερο, που εμφανίζεται λόγω της αυξημένης καταστροφής των ελαττωματικών ερυθρών αιμοσφαιρίων σπλήνας.\nσκίαση των ούρων, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας χολερυθρίνης στο αίμα, η οποία απελευθερώνεται ως αποτέλεσμα του θανάτου των ερυθρών αιμοσφαιρίων και εκκρίνεται από το σώμα μέσω των ούρων.\nΕίναι εξίσου σημαντικό να γνωρίζουμε τα συμπτώματα της αναιμίας στα παιδιά, καθώς έχουν τις δικές τους ιδιαιτερότητες. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να αναγνωρίσετε την ασθένεια σε μικρά παιδιά, επομένως πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν παιδίατρο εάν παρατηρηθούν τα ακόλουθα σημάδια αναιμίας:\nδυσπεψία, συχνή δυσκοιλιότητα.\nρωγμές στα χείλη που θεραπεύονται σκληρά και μακρά.\nΗ παρουσία τουλάχιστον δύο από αυτά τα συμπτώματα είναι ο λόγος για τη διέλευση των βιοχημικών και γενικών εξετάσεων αίματος.\nΤα διαγνωστικά μέτρα αρχίζουν με την παράδοση πλήρους αίματος. Σας επιτρέπει να καθορίσετε την ποσότητα αιμοσφαιρίνης (ανά λίτρο αίματος) και δικτυοκυττάρων (πρόδρομοι ερυθροκυττάρων), να προσδιορίσετε τον δείκτη χρώματος, να μετρήσετε τη διάμετρο και τον όγκο του ερυθροκυττάρου. Οι ανωμαλίες τους υποδεικνύουν την αιτία της χαμηλής αιμοσφαιρίνης.\nΒεβαιωθείτε ότι έχετε πάρει αίμα από μια φλέβα για να διεξαγάγει τη βιοχημική του ανάλυση. Σας επιτρέπει να υπολογίσετε τη συγκέντρωση σιδήρου στον υπό μελέτη ορό και να προσδιορίσετε τη συνολική ικανότητά του να δεσμεύει το σίδηρο. Μετά την επιβεβαίωση της χαμηλής αιμοσφαιρίνης στο αίμα, αξίζει να ανακαλυφθεί ο λόγος αυτής της κατάστασης, που μπορεί να αναπαρασταθεί από την ακόλουθη διαγνωστική αλληλουχία:\nΟ γιατρός συλλέγει αναμνησία: τον ορισμό των συμπτωμάτων που διαταράσσουν τον άνθρωπο, την εξωτερική εξέταση του δέρματος και των βλεννογόνων, την ψηλάφηση της σπλήνας, τον ορισμό της θρεπτικής αξίας και τον αποκλεισμό της χορτοφαγίας.\nΔιάγνωση της παθολογίας της γαστρεντερικής οδού με χρήση φλεβογραφίας. Αυτή η διαδικασία σάς επιτρέπει να εξαιρέσετε ή να επιβεβαιώσετε δωδεκαδακτυλικό ή γαστρικό έλκος, ατροφική γαστρίτιδα και άλλες παθολογικές καταστάσεις.\nΟ ασθενής αναφέρεται σε έναν χειρούργο για εξέταση για την παρουσία εσωτερικών ή εξωτερικών αιμορροΐδων. Εάν υπάρχουν υπόνοιες για πιο σοβαρές ασθένειες του ορθού, ο ασθενής έχει συνταγογραφηθεί σιγμοειδοσκόπηση ή ινωδοκολόσνοψη. Η τελευταία μελέτη βοηθά στην εξάλειψη της ογκολογίας και της κολίτιδας του παχέος εντέρου. Σε σπάνιες περιπτώσεις, πραγματοποιήστε ακτινοσκόπηση - εξέταση του λεπτού εντέρου, η οποία διεξάγεται με τη χρήση παράγοντα αντίθεσης.\nΟι γυναίκες αναφέρονται σε έναν γυναικολόγο για να αποκλείσουν την πολυμηνόρροια, τις κύστεις των ωοθηκών και τα ινομυώματα της μήτρας. Απαιτείται συχνά μια υπερηχογραφική εξέταση των πυελικών οργάνων.\nΕάν, μετά τα παραπάνω διαγνωστικά μέτρα, η ακριβής διάγνωση και η αιτία της αναιμίας παραμείνουν ασαφή, απαιτείται εξέταση υψηλής τεχνολογίας χρησιμοποιώντας υπολογιστή ή απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού.\nΣε σπάνιες περιπτώσεις, μετά από εκτεταμένες διαγνώσεις, η κύρια αιτία της νόσου παραμένει ανεπιβεβαίωτη, επομένως απαιτείται επίσκεψη σε αιματολόγο.\nΠρωταρχικό απαιτεί την αφαίρεση της υποκείμενης αιτίας της χαμηλής αιμοσφαιρίνης:\nθεραπεία των γαστρικών / δωδεκαδακτυλικών ελκών.\nορμονική θεραπεία για δυσλειτουργική αιμορραγία της μήτρας.\nτην αφαίρεση των ινομυωμάτων της μήτρας κλπ.\nΜετά την αφαίρεση του παράγοντα προκάλεσης, προχωρούν στην ομαλοποίηση του αριθμού των ερυθροκυττάρων και της αιμοσφαιρίνης στο αίμα, του δείκτη χρωμάτων τους. Είναι απαραίτητο να αποκατασταθεί η φυσιολογική συγκέντρωση σιδήρου στο αίμα και να αποφευχθούν επαρκείς ποσότητες των μυϊκών ιστών, του ήπατος και του σπλήνα.\nΗ κύρια μέθοδος αντιμετώπισης της αναιμίας μετά την εξαίρεση του παράγοντα προκλήσεως είναι η συνταγοποίηση παρασκευασμάτων σιδήρου, τα οποία μπορούν να χορηγηθούν ενδοφλεβίως ή ενδομυϊκά ή να ληφθούν από το στόμα. Εάν χορηγήθηκαν ενέσεις σιδήρου, ο ασθενής τοποθετείται στο νοσοκομείο κατά το χρόνο της θεραπείας λόγω του υψηλού κινδύνου μιας αλλεργικής αντίδρασης ή της εμφάνισης δυσανεξίας. Αν η αναιμία αναπτύσσεται στο πλαίσιο ανεπάρκειας βιταμίνης Β12, ο ασθενής έχει συνταγογραφήσει υποδόριες ενέσεις των κατάλληλων φαρμάκων. Μερικές φορές η θεραπεία γίνεται με το διορισμό του φολικού οξέος.\nΗ περιεκτική θεραπεία των καταστάσεων ανεπάρκειας σιδήρου συμπληρώνεται με τα ακόλουθα φάρμακα:\nΕπιπλέον, συνιστάται να λαμβάνετε ασκορβικό οξύ. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, δεν πρέπει να αναμένεται γρήγορη επίδραση: το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης αρχίζει να ομαλοποιείται μόνο μετά τον πρώτο μήνα της θεραπείας. Η συνολική διάρκεια των θεραπευτικών μέτρων μπορεί να κυμαίνεται από 3 μήνες έως αρκετά χρόνια, ανάλογα με το στάδιο της νόσου.\nΕίναι σημαντικό να τρώτε σωστά: φάτε πολλά κόκκινα κρέατα, συκώτι, θερμίδες και γαλακτοκομικά προϊόντα. Το πρωί, οι ειδικοί συμβουλεύουν το πρωί κεχρί ή χυλό κολοκύθας, κάνουν μια σαλάτα τριμμένο καρότα με ξινή κρέμα και σταφίδες.\nΤα ακόλουθα προϊόντα έχουν θετική επίδραση στη διαδικασία σχηματισμού αίματος:\nΟι βιταμίνες της ομάδας Β είναι σε επαρκή ποσότητα:\nΗ κανονικοποίηση της δίαιτας βοηθά στην ταχεία αντιμετώπιση της αναιμίας, μερικές φορές η δίαιτα είναι αρκετή για να εξομαλύνει την κατάσταση του ασθενούς. Αλλά αυτό ισχύει μόνο για το πρώτο στάδιο της αναιμίας.\nΟι καλές κριτικές για τη θεραπεία της αναιμίας είναι συνταγές από την παραδοσιακή ιατρική. Λάβετε υπόψη ότι η χρήση τους πρέπει να διευκρινιστεί και να εγκριθεί από το γιατρό σας.\nΤο βάμμα της αψιθιάς. Ένα βάζο λίτρο στην κορυφή γεμάτο με αγγελιασμένα αμπέλια και γεμίστε το με βότκα. Τοποθετήστε το δοχείο σε σκοτεινό μέρος για 3 εβδομάδες. Όταν το βάμμα είναι έτοιμο, πάρτε το σε 1 σταγόνα, αραιωμένο σε ½ κουταλιά νερό με συχνότητα 1 φορά την ημέρα με άδειο στομάχι. Η πορεία αυτής της θεραπείας είναι 20 ημέρες.\nΜέλι και αλόη. 250 γραμμάρια μελιού αραιώνονται με 350 κ.εκ. "Cahors". Επίσης χύστε 150 ml χυμού αλόης. Το μείγμα τοποθετείται σε ψυχρό μέρος και το παίρνετε στα 5 ml πριν από τα γεύματα 3 φορές την ημέρα.\nΜέλι και σκόρδο. 0,5 κουταλάκι του γλυκού μέλι και χυμό σκόρδου είναι μεθυσμένο πριν από το πρωινό.\nΦράουλα φύλλα. Σε ξηρή μορφή, είναι καλό να τα προσθέσετε σε ένα κουταλάκι τσαγιού και να το πίνετε μία φορά την ημέρα.\nΕίναι απαραίτητο να καταλάβουμε ότι η αναιμία δεν είναι μια τόσο κοινή, αλλά μάλλον σοβαρή ασθένεια που απαιτεί την επίβλεψη ενός ειδικού. Ως εκ τούτου, είναι αδύνατο να ληφθούν ανεξάρτητες αποφάσεις σχετικά με τη θεραπεία της αναιμίας και οι παραδοσιακές συνταγές ιατρικής χρησιμοποιούνται καλύτερα ως βοηθητική θεραπεία.\nΗ αναιμία είναι μια κατάσταση του σώματος που έχει μειωμένο αριθμό ερυθροκυττάρων και επίπεδα αιμοσφαιρίνης στο αίμα σε σύγκριση με το φυσιολογικό. Η ανεπάρκεια τους προκαλεί την πείνα οξυγόνου στα διάφορα όργανα του σώματος.\nΑνάλογα με τον τύπο αναιμίας, όπως ονομάζουν αυτή την κατάσταση, αναπτύσσεται μια τακτική σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της αναιμίας, ξεχωριστά για κάθε ασθενή.\nΑναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Η ασθένεια προκαλείται από ανεπαρκή ποσότητα σιδήρου στο σώμα.\nΑναιμία ανεπάρκειας Β12. Η εμφάνιση της νόσου προκαλείται από την έλλειψη βιταμίνης Β12 στον ασθενή.\nΑναιμία από έλλειψη φυλλικού οξέος. Δείχνει έλλειψη φολικού οξέος.\nΑιμολυτική αναιμία. Το αποτέλεσμα της σημαντικής καταστροφής των ερυθρών αιμοσφαιρίων.\nΜετα-αιμορραγική αναιμία. Η ασθένεια προκαλείται από μεγάλη απώλεια αίματος.\nΑναιμία των άκρων. Η κακή κυκλοφορία μπορεί να προκαλέσει αναιμία στα χέρια καθώς και στα πόδια.\nΑπλαστική αναιμία. Η παραγωγή κυττάρων μυελού των οστών έχει μειωθεί. Είναι μια σπάνια και σοβαρή ασθένεια του αίματος.\nΔεδομένου ότι υπάρχουν διαφορετικοί τύποι αναιμίας, τότε τα αίτια της νόσου σε κάθε έναν από αυτούς τους τύπους θα είναι διαφορετικά.\nΕμφανίζεται λόγω έλλειψης σιδήρου στο σώμα. Οι λόγοι για αυτό μπορεί να είναι:\nκακή απορρόφηση του σιδήρου.\nτρόφιμα που στερείται αυτού του στοιχείου ·\nΤο ιχνοστοιχείο είναι απαραίτητο για την κανονική λειτουργία του νευρικού συστήματος. Η αναιμία με ανεπάρκεια Β12 αναπτύσσεται λόγω ανεπαρκούς απορρόφησης της βιταμίνης Β12.\nΕμφανίζεται λόγω της έλλειψης φολικού οξέος, ένας σημαντικός ρόλος της οποίας είναι η συμμετοχή στο σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων. Πληθυσμένα άτομα με κοιλιοκάκη, αλκοολισμό και τοξικομανία. Για να προκαλέσει μια ασθένεια μπορεί φαρμακευτική αγωγή για επιληπτικές κρίσεις, καθώς και ασθένειες του στομάχου και του ήπατος.\nΑυτός ο τύπος αναιμίας έχει πολλές ποικιλίες, αλλά το κοινό πράγμα γι 'αυτούς είναι η υπερβολική καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Ορισμένοι από αυτούς είναι κληρονομικοί, αλλά υπάρχουν επίσης και είδη που έχουν αποκτηθεί.\nΕμφανίστηκε εξαιτίας εκτεταμένης ή χρόνιας απώλειας αίματος, η οποία μπορεί να εμφανιστεί ως αποτέλεσμα εξωτερικής και εσωτερικής αιμορραγίας ως αποτέλεσμα τραυματισμών, χειρουργικών επεμβάσεων ή ρήξεων εσωτερικών οργάνων.\nΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΟΒΑΣΙΚΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΧΩΡΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ!\nΓια την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών νοσημάτων, η Έλενα Μαλίσεβα συστήνει μια νέα μέθοδο που βασίζεται στο μοναστικό τσάι και περιλαμβάνει 8 χρήσιμα φαρμακευτικά φυτά που είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στη θεραπεία και πρόληψη αρρυθμιών, καρδιακής ανεπάρκειας, αθηροσκλήρωσης, IHD, εμφράγματος του μυοκαρδίου και πολλών άλλων ασθενειών. Χρησιμοποιεί μόνο φυσικά συστατικά, χημικά και ορμόνες!\nΗ αναιμία των χεριών και των ποδιών προκαλείται από εξασθένηση της κυκλοφορίας του αίματος στα άκρα. Αυτή η ασθένεια μπορεί να οφείλεται σε αγγειακό τραυματισμό, παρουσία θρόμβωσης ή αθηροσκλήρωσης. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι η υψηλή ευαισθησία στο κρύο, η κόπωση και η βαρύτητα όταν περπατάτε στα πόδια.\nΠαθολογία του αίματος, που εκδηλώνεται στην ήττα κυττάρων μυελού των οστών. Η ασθένεια είναι σοβαρή, η θεραπεία είναι δύσκολη και όχι πάντα επιτυχημένη. Αυτό συμβαίνει για διάφορους λόγους.\nτρεμούλιασμα των κηλίδων πριν από τα μάτια.\nτο χρώμα του σκαμπό έχει χαρακτηριστικές αλλαγές?\nελαφρά μυρμήγκιασμα στα άκρα.\nΌταν η διάγνωση του κύριου δείκτη είναι χαμηλότερη συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης σε σύγκριση με τον αποδεκτό κανόνα. Ωστόσο, δεδομένου ότι υπάρχουν διάφορες ποικιλίες της νόσου, που διαφέρουν στην εκδήλωση συμπτωμάτων, ο γιατρός πρέπει να διεξάγει λεπτομερή ανάλυση, που αποτελείται από διάφορα στάδια.\nΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΜΑΣ VICTOR PEACEFUL\nΠρόσφατα διάβασα ένα άρθρο που λέει για ένα ενισχυτικό φάρμακο για τη θεραπεία καρδιακών παθήσεων. Με αυτό το φάρμακο μπορείτε FOREVER να θεραπεύσετε αρρυθμία, καρδιακή ανεπάρκεια, αθηροσκλήρωση, στεφανιαία νόσο, έμφραγμα του μυοκαρδίου και πολλές άλλες καρδιακές παθήσεις και αιμοφόρα αγγεία στο σπίτι.\nΔεν ήμουν συνηθισμένη στην εμπιστοσύνη σε καμία πληροφορία, αλλά αποφάσισα να ελέγξω και διέταξα τη συσκευασία. Παρατήρησα τις αλλαγές μια εβδομάδα αργότερα: ο σταθερός πόνος και τσούξιμο στην καρδιά μου που μου είχε βασανίσει πριν είχε υποχωρήσει και μετά από 2 εβδομάδες εξαφανίστηκαν τελείως. Δοκιμάστε το και εσείς, και αν κάποιος ενδιαφέρεται.\nΟ γιατρός για την ιστορία του ασθενούς αναρωτιέται για τη γενετική, τον τρόπο ζωής, τις διατροφικές συνήθειες, τον αθλητισμό και τις παθήσεις του παρελθόντος. Επίσης, ακούει καταγγελίες για αλλαγές στην υγεία. Διεξάγεται έρευνα για τον εντοπισμό των συμπτωμάτων ενός συγκεκριμένου τύπου αναιμίας.\nΟ γιατρός εξετάζει τον ασθενή, εντοπίζοντας σημεία που είναι χαρακτηριστικά αυτής της νόσου:\nη μέθοδος ψηλάφησης καθορίζει εάν υπάρχει αύξηση του ήπατος.\nέλεγχοι για δύσπνοια ·\nεξετάζει το νευρικό σύστημα.\nΓενική εξέταση αίματος. Συγκεκριμένα, δείχνει το επίπεδο των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης.\nΒιοχημική ανάλυση του αίματος. Αξιολογεί τη λειτουργία των εσωτερικών οργάνων. Όταν η αναιμία ενδιαφέρεται για τους δείκτες του αποθέματος στο σώμα του σιδήρου, βιταμίνη Β12, φολικό οξύ και το ποσό της χολερυθρίνης.\nΑνάλυση του κρυμμένου αίματος των κοπράνων. Εντοπίζει αιμορραγία στο γαστρεντερικό σωλήνα.\nΑκτινογραφία των πνευμόνων. Μπορεί να αποκαλύψει την παρουσία ασθενειών που μπορεί να έχουν προκαλέσει αναιμία, όπως η φυματίωση.\nΦιβρογαστροδωδεδενοσκόπηση. Θα βοηθήσει στην εύρεση ασθενειών του στομάχου, οι οποίες μπορεί να είναι προκλητοί της αναιμίας.\nΥπερηχογραφική εξέταση. Η κοιλιακή κοιλότητα εξετάζεται για τον προσδιορισμό της διεύρυνσης του ήπατος και του σπλήνα.\nΚολονοσκόπηση. Η εξέταση του παχέος εντέρου θα αποκαλύψει την παρουσία ελκών, πολύποδων ή όγκων.\nΥπολογιστική τομογραφία. Έχουν ανατεθεί μελέτες για τον προσδιορισμό των συμπτωμάτων της αναιμίας.\nΓια το ερώτημα "Είναι δυνατόν να θεραπευθεί η αναιμία;", Η απάντηση είναι "είναι επιτακτική ανάγκη να θεραπεύσουμε".\nΣυχνά προκαλείται από άλλες ασθένειες και τότε πρέπει να ξεκινήσουμε μαζί τους. Κάθε τύπος αναιμίας έχει τα δικά της συμπτώματα και τη δική της μέθοδο θεραπείας. Η αντιμετώπιση της αναιμίας πρέπει να είναι πλήρης.\nΟι κιρσοί εξαφανίστηκαν σε 1 εβδομάδα και δεν εμφανίζονται πλέον.Η φλεβοθρόμβωση των βαθιών φλεβών των κάτω άκρων είναι μια σύνθετη παθολογία από το τμήμα ασθενειών του φλεβικού συστήματος.\n01Μεγάλους και μικρούς κύκλους κυκλοφορίας του αίματος\n02Το τέλειο μενού για την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία\n03Επισκόπηση της δυσκινησίας εγκεφαλοπάθειας Βαθμός 2: Τι είναι αυτό;\n06Αυξημένη ESR σε ένα παιδί\n07ROE: ο κανόνας στις γυναίκες. Αυξημένη απόδοση ROE στο αίμα: αιτίες\n05Αιτίες αυξημένου MCHC στη δοκιμασία αίματος\n06Συστολική και διαστολική πίεση\n08Χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά του εξωτερικού υδροκεφαλίου του εγκεφάλου\n09Πρόσθετη χορδή στην αριστερή κοιλιακή κοιλότητα: αιτίες και θεραπεία\nΠροϊόντα που αυξάνουν και μειώνουν την πήξη του αίματος


Το άγχος είναι στην ψυχολογία - Κατάθλιψη 2020\nΗ κατανόηση του άγχους ως ψυχικού φαινομένου πηγάζει από το γεγονός ότι ο όρος «άγχος» χρησιμοποιείται από ψυχολόγους με διαφορετικές έννοιες. Θα μπορούσε να είναι:\n- προσωρινή ψυχική κατάσταση που προέκυψε υπό την επίδραση παραγόντων άγχους.\n- απογοήτευση των κοινωνικών αναγκών ·\n- ο πρωταρχικός δείκτης προβλημάτων όταν το σώμα δεν έχει την ικανότητα να ικανοποιεί φυσικά τις ανάγκες ·\n- χαρακτηριστικό προσωπικότητας, το οποίο δίνεται μέσω της περιγραφής των εξωτερικών και εσωτερικών χαρακτηριστικών χρησιμοποιώντας σχετικές έννοιες?\n- αντίδραση σε απειλή .\nΤις περισσότερες φορές, ο όρος «άγχος» χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια δυσάρεστη στην ψυχική του κατάσταση, η οποία χαρακτηρίζεται από υποκειμενικά συναισθήματα έντασης, άγχους, ζοφερών παρουσιάσεων και από τη φυσιολογική πλευρά συνοδεύεται από ενεργοποίηση του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Όντας μια φυσική κατάσταση, το άγχος διαδραματίζει θετικό ρόλο όχι μόνο ως δείκτης διαταραχής, αλλά και ως κινητοποιητής ψυχικών αποθεμάτων.\nΩστόσο, το άγχος θεωρείται συχνότερα ως αρνητική κατάσταση που σχετίζεται με την εμπειρία στρες. Η κατάσταση του άγχους μπορεί να ποικίλλει σε ένταση και να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου ως συνάρτηση του επιπέδου του στρες στο οποίο εκτίθεται ένα άτομο, αλλά το άγχος είναι κοινό σε κάθε άτομο σε κατάλληλες καταστάσεις. Οι αιτίες του άγχους και που επηρεάζουν την αλλαγή στο επίπεδό του είναι ποικίλες και μπορούν να βρίσκονται σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής. Χωρίζονται υπό όρους σε υποκειμενικούς και αντικειμενικούς λόγους..\nΟι υποκειμενικοί παράγοντες περιλαμβάνουν ενημερωτικούς λόγους που συνδέονται με μια εσφαλμένη αντίληψη για το αποτέλεσμα μιας επερχόμενης φύσης, που οδηγεί σε υπερεκτίμηση της υποκειμενικής σημασίας του αποτελέσματος ενός επερχόμενου γεγονότος. Μεταξύ των αντικειμενικών αιτιών του άγχους, υπάρχουν ακραίες καταστάσεις που επιβάλλουν αυξημένες απαιτήσεις στην ανθρώπινη ψυχή και σχετίζονται με την αβεβαιότητα του αποτελέσματος της κατάστασης .\nΟ όρος «προσωπικό άγχος» χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε σχετικά σταθερές ατομικές διαφορές στην τάση του ατόμου να βιώνει άγχος. Το επίπεδο του προσωπικού άγχους καθορίζεται με βάση το πόσο συχνά και πόσο έντονα έχει ένα άτομο μια κατάσταση άγχους . Η λειτουργική πτυχή των μελετών του προσωπικού άγχους συνεπάγεται την εκτίμησή της ως συστημική ιδιότητα που εκδηλώνεται σε όλα τα επίπεδα ανθρώπινης δραστηριότητας.\nΤο βέλτιστο επίπεδο άγχους είναι απαραίτητο για αποτελεσματική προσαρμογή στην πραγματικότητα - προσαρμοστικό άγχος. Ένα υπερβολικά υψηλό επίπεδο άγχους, καθώς και ένα υπερβολικά χαμηλό επίπεδο, ονομάζεται αντίδραση κακής προσαρμογής, η οποία εκδηλώνεται σε μια γενική αποδιοργάνωση συμπεριφοράς και δραστηριότητας.\nΚαθώς το άγχος και το άγχος αυξάνονται, τα φαινόμενα που τα εκφράζουν υφίστανται μια σειρά τακτικών αλλαγών που αποτελούν τα φαινόμενα της σειράς άγχους. Αυτή η ιδέα εισήχθη το 1967 από τον ψυχολόγο F.B. Ο Berezin, ο οποίος όρισε το φαινόμενο των φαινομένων της σειράς άγχους ως συναισθηματικές καταστάσεις που φυσικά αντικαθιστούν ο ένας τον άλλον καθώς η κατάσταση άγχους αυξάνεται και μεγαλώνει. Μέχρι το 1988, ο Berezin είχε διαμορφώσει τις κύριες διαβαθμίσεις των φαινομένων της ανησυχητικής σειράς και είχε δώσει την εξαντλητική ταξινόμησή τους, στην οποία ο ψυχολόγος εντόπισε 6 επίπεδα:\n1. πρώτο επίπεδο Τα φαινόμενα της σειράς άγχους είναι ένα αίσθημα εσωτερικής έντασης, το οποίο χαρακτηρίζεται από τη μικρότερη ένταση του άγχους και τη μεγαλύτερη προσαρμοστική αξία. Ένα αίσθημα εσωτερικής έντασης εκφράζεται σε συναισθήματα έντασης, εγρήγορσης και δυσφορίας. Αυτή η αίσθηση δεν φέρει ένα σημάδι απειλής, αλλά χρησιμεύει ως ένα σήμα προσέγγισης πιο έντονων ανησυχητικών φαινομένων..\n2. στο δεύτερο επίπεδο οι υπερθυσικές αντιδράσεις αντικαθιστούν την αίσθηση της εσωτερικής έντασης ή την ενώνουν. Προηγουμένως, τα ουδέτερα ερεθίσματα αποκτούν σημασία, και όταν ενισχύονται, γίνονται αρνητικά συναισθηματικά. Αυτή είναι η βάση για την εμφάνιση σε ανθρώπους μιας αδιαφοροποίητης απόκρισης, που ορίζεται ως ευερεθιστότητα.\n3. τρίτο επίπεδο - στην πραγματικότητα άγχος - εκδηλώνεται με την εμπειρία μιας αβέβαιης απειλής, ένα αίσθημα ασαφούς κινδύνου.\n4. τέταρτο επίπεδο - φόβος - προκύπτει με αυξανόμενο άγχος και εκδηλώνεται στην αντικειμενοποίηση, στην υλοποίηση του αβέβαιου κινδύνου. Επιπλέον, τα αντικείμενα με τα οποία συνδέεται ο φόβος δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα την πραγματική αιτία του άγχους, την πραγματική απειλή.\nπέντε. πέμπτο επίπεδο - ένα αίσθημα αναπόφευκτου μιας επικείμενης καταστροφής - προκύπτει ως αποτέλεσμα της συνεχούς αύξησης του άγχους και εκφράζεται στην εμπειρία της αδυναμίας αποφυγής κινδύνου, επικείμενης καταστροφής, τρόμου. Επιπλέον, αυτή η εμπειρία δεν σχετίζεται με το περιεχόμενο του φόβου, αλλά μόνο με την αύξηση του άγχους. Αβέβαιο, αλλά πολύ έντονο άγχος μπορεί να προκαλέσει παρόμοιες εμπειρίες..\n6. έκτο επίπεδο φαινόμενα μιας ανησυχητικής σειράς - άγχος-φοβισμένος ενθουσιασμός - εκφράζεται στο "η ανάγκη για εκκένωση κινητήρα, ένας πανικός αναζήτηση βοήθειας. Η αποδιοργάνωση της συμπεριφοράς και της δραστηριότητας που προκαλείται από το άγχος φτάνει στο μέγιστο" .\nΈτσι, το άγχος είναι η ικανότητα ενός ατόμου να έρχεται σε κατάσταση αυξημένου άγχους, να βιώνει φόβο και άγχος σε μια συγκεκριμένη κοινωνική κατάσταση. ατομικό ψυχολογικό χαρακτηριστικό, που εκδηλώνεται στην τάση ενός ατόμου για συχνές και έντονες εμπειρίες άγχους, καθώς και σε χαμηλό όριο για την αντίληψή του. Θεωρείται σχηματισμός προσωπικότητας και ιδιότητα ιδιοσυγκρασίας, λόγω της αδυναμίας των νευρικών διεργασιών.\nΟι ψυχικές καταστάσεις είναι συνήθως αντιδραστικές καταστάσεις - ένα σύστημα αντιδράσεων σε μια συγκεκριμένη συμπεριφορική κατάσταση. Ωστόσο, όλες οι ψυχικές καταστάσεις διακρίνονται από ένα έντονο ατομικό χαρακτηριστικό, είναι η τρέχουσα τροποποίηση της ψυχής αυτού του ατόμου. Το άγχος είναι περιστασιακό και ενδογενές, παροξυσμικό ή συνεχές, συνήθως βραχυπρόθεσμα. Όταν γίνεται τόσο έντονο που αρχίζει να παρεμβαίνει στη ζωή, γίνεται η διάγνωση της διαταραχής άγχους .\nΕξετάστε λεπτομερέστερα τις κύριες μορφές άγχους:\n1. άγχος κατάστασης προκύπτει ως αντίδραση σε αγχωτικά αποτελέσματα - για παράδειγμα, μια φυσική εξέταση ή χειρουργική επέμβαση. Ένας τέτοιος συναγερμός είναι συνήθως βραχυπρόθεσμος και τελειώνει με την έναρξη του αναμενόμενου συμβάντος ή κατά την ολοκλήρωσή του. Το περιστατικό άγχος μπορεί να αντικατοπτρίζει το φόβο του άγνωστου. Συχνά συμβαίνει σε άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση και οφείλεται σε έναν παράλογο φόβο να φαίνεται γελοίο, να απορριφθεί, να αποτύχει. Σε κάποιο βαθμό, το άγχος κατάστασης παρατηρείται συνήθως σε όλες τις διαταραχές άγχους, όπως νευρική άγχος, διαταραχή πανικού, απλές φοβίες, κοινωνιοφοβία, διαταραχή μετατραυματικού στρες και.\n2. φοβικό άγχος - Αυτή είναι μια μορφή κατάστασης άγχους. Οι ιδεολογικοί φόβοι ή οι φοβίες χαρακτηρίζονται από μια αντίδραση αποφυγής. Η σοβαρότητα των ιδεοληπτικών φόβων και ο αντίκτυπός τους στα μέσα διαβίωσης ποικίλλουν πολύ.\n3. αναμονή άγχους συχνά συνδυάζεται με φοβικό άγχος, άγχος κατάστασης και κρίσεις πανικού. Εκδηλώνεται στο γεγονός ότι ο ασθενής φοβάται να μπει σε μια τρομακτική κατάσταση, και μερικές φορές - ο φόβος των άγχους ή των κρίσεων πανικού. Ταυτόχρονα, είναι σχεδόν αδύνατο να γίνει διάκριση μεταξύ του άγχους αναμονής και, για παράδειγμα, του άγχους κατάστασης. Η σοβαρότητα των προσδοκιών άγχους κυμαίνεται από ήπιο άγχος έως ακραία ένταση.\n4. αυθόρμητο άγχος (Ο «ελεύθερος φόβος» του Φρόιντ) δεν είναι δυνατόν να συσχετιστεί το άγχος με κάποια συγκεκριμένη κατάσταση ή ερεθιστικό. Μπορεί να εκδηλωθεί από άγχος χωρίς αιτία, ασαφείς κακούς προαισθήσεις και αυτό το άγχος είναι το πιο χαρακτηριστικό της νευρώσεως του άγχους. Καταπιεσμένος από ψυχολογικούς αμυντικούς μηχανισμούς, αλλά το άγχος που προκαλούν παραμένει. Η διάρκεια του αυθόρμητου άγχους μπορεί να είναι διαφορετική - από μια σύντομη επίθεση έως ένα συνεχές άγχος (για αρκετές εβδομάδες και ακόμη και μήνες).\nπέντε. άγχος μετά το άγχος αναπτύσσεται μετά από ακραίες, συνήθως απροσδόκητες καταστάσεις - πυρκαγιές, πλημμύρες, συμμετοχή σε εχθροπραξίες, βιασμούς, απαγωγές. Συνήθως υπάρχουν επίσης άγχος, ευερεθιστότητα, πονοκέφαλος, αυξημένο αντανακλαστικό τεσσάρων εξογκωμάτων (αντίδραση σε ξαφνικό ερέθισμα), διαταραχές του ύπνου και εφιάλτες, συμπεριλαμβανομένων εικόνων της κατάστασης που βιώνεται, αίσθημα μοναξιάς και δυσπιστίας, αίσθηση κατωτερότητας, αποφυγή επικοινωνίας και οποιεσδήποτε δραστηριότητες που θυμίζουν γεγονότα εκδηλώσεις. Εάν ολόκληρο αυτό το σύμπλεγμα αναπτυχθεί μετά από μια ορισμένη λανθάνουσα περίοδο μετά από μια ακραία κατάσταση και οδηγεί σε σημαντικές αναπηρίες, τότε γίνεται διάγνωση διαταραχής μετατραυματικού στρες. Το άγχος μετά το στρες είναι λιγότερο πιθανό να αναπτυχθεί εάν ένα άτομο ενεργεί ενεργά σε μια ακραία κατάσταση..\n6. ανήσυχη κατάθλιψη Είναι μια ομάδα διαταραχών στις οποίες το άγχος, η ένταση ή η κινητική διέγερση συνδυάζονται με κατάθλιψη. Περισσότερο από το 60% των ασθενών με άγχος έχουν συμπτώματα κατάθλιψης. Σε άλλες περιπτώσεις, με χρόνια κατάθλιψη, αναπτύσσεται περιοδικά το άγχος, εμφανίζεται δυσκολία στον ύπνο, ενώ ταυτόχρονα παραμένουν οι πρώτες αφύπνιση που είναι χαρακτηριστικές της κατάθλιψης .\nΈτσι, η αίσθηση της απειλής είναι ένα κεντρικό στοιχείο του άγχους και καθορίζει τη βιολογική του σημασία ως ένδειξη προβλήματος και κινδύνου. Το άγχος μπορεί να θεωρηθεί ως μια ψυχική κατάσταση, που εκφράζεται στις εμπειρίες του φόβου και της διαταραχής που προκαλούνται από πιθανά και πιθανά προβλήματα ή καθυστέρηση στην ευχάριστη και επιθυμητή.\nΟ ρόλος αυτής της ιδιότητας στην κοινωνική σφαίρα αποκαλύπτεται, όπου το άγχος επηρεάζει την αποτελεσματικότητα στην επικοινωνία, στους κοινωνικο-ψυχολογικούς δείκτες της αποτελεσματικότητας των ηγετών, στις σχέσεις με φίλους, προκαλώντας συγκρούσεις .\nΣτην ψυχολογική σφαίρα, το άγχος εκδηλώνεται σε μια αλλαγή στο επίπεδο των ατομικών ισχυρισμών, σε μια μείωση της αυτοεκτίμησης, της αποφασιστικότητας, της αυτοπεποίθησης. Το προσωπικό άγχος επηρεάζει τα κίνητρα. Σημειώνεται μια αντίστροφη σχέση άγχους με χαρακτηριστικά προσωπικότητας όπως: κοινωνική δραστηριότητα, επιθυμία για ηγεσία, συναισθηματική σταθερότητα, βαθμός νευρωτισμού και ενδοσκόπησης . Το άγχος εκδηλώνεται επίσης στην ψυχοφυσιολογική σφαίρα, υπάρχει σύνδεση άγχους με τα χαρακτηριστικά του νευρικού συστήματος, με την ενέργεια του σώματος, την ανάπτυξη ψυχο-φυτικών ασθενειών.\nΔιακρίνονται οι κύριες αρνητικές πτυχές ενός υψηλού επιπέδου προσωπικού άγχους:\n- ένα άτομο με υψηλό επίπεδο άγχους τείνει σε όλο τον κόσμο ως ενσάρκωση μιας απειλής και κινδύνου σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ένα άτομο με χαμηλό επίπεδο άγχους\n- ένα υψηλό επίπεδο άγχους αποτελεί απειλή για την ψυχική υγεία του ατόμου, συμβάλλει στην ανάπτυξη προενευρωτικών καταστάσεων.\n- επηρεάζει αρνητικά την απόδοση. Υπάρχει μια συσχέτιση του άγχους με τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, από την οποία εξαρτάται η ακαδημαϊκή απόδοση.\n- το άγχος επηρεάζει τον επαγγελματικό προσανατολισμό .\nΟι αιτίες του άγχους σε κοινωνικό επίπεδο είναι η διακοπή της επικοινωνίας. Σε ψυχολογικό επίπεδο - ανεπαρκής αντίληψη από τον εαυτό του, σχετικά με τις ψυχοφυσιολογικές αιτίες του άγχους που σχετίζονται με τις ιδιαιτερότητες της δομής και της λειτουργίας του κεντρικού νευρικού συστήματος .\nΤο προσωπικό άγχος δεν εκδηλώνεται απαραίτητα άμεσα στη συμπεριφορά, έχει μια έκφραση της υποκειμενικής δυσλειτουργίας του ατόμου, δημιουργώντας ένα συγκεκριμένο υπόβαθρο της ζωής της, καταθλιπτική την ψυχή.\nΆγχος και άγχος - Γενικές ψυχολογικές αναπαραστάσεις\nΑν και οι ασκούμενοι ψυχολόγοι χρησιμοποιούν τις λέξεις «άγχος» και «άγχος» ως συνώνυμα στην καθημερινή επαγγελματική επικοινωνία, αυτές οι έννοιες δεν είναι ισοδύναμες με την ψυχολογική επιστήμη. Στη σύγχρονη ψυχολογία, είναι συνηθισμένο να γίνεται διάκριση μεταξύ «άγχους» και «άγχους», παρόλο που ακόμη και πριν από μισό αιώνα αυτή η διαφορά δεν ήταν εμφανής. Τώρα, μια τέτοια ορολογική διαφοροποίηση είναι χαρακτηριστική τόσο της εσωτερικής όσο και της ξένης ψυχολογίας (Levitov N. D., 1969, Parishion A. M., 1977, 1998; Spilberger C. D., 1983; Khanin Yu. L., 1976; Heckhausen X., 1986 και άλλα), και σας επιτρέπει να αναλύσετε αυτό το φαινόμενο μέσω των κατηγοριών της ψυχικής κατάστασης και των διανοητικών ιδιοτήτων.\nΣύμφωνα με τη γενικότερη έννοια, σύμφωνα με το Σύντομο Ψυχολογικό Λεξικό, το άγχος ορίζεται ως μια συναισθηματική κατάσταση που εμφανίζεται σε μια κατάσταση αβέβαιου κινδύνου και εκδηλώνεται εν αναμονή μιας δυσμενούς ανάπτυξης γεγονότων. Η υλοποίηση αυτού του ορισμού μας επιτρέπει να θεωρούμε το άγχος ως δυσμενή κατάσταση ή εσωτερική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υποκειμενικά συναισθήματα έντασης, άγχους, ζοφερών προαγωγών (Spielberger C. D., 1983). Μια κατάσταση άγχους συμβαίνει όταν ένα άτομο αντιλαμβάνεται ένα συγκεκριμένο ερέθισμα ή κατάσταση ως φέρνοντας στοιχεία μιας πιθανής ή πραγματικής απειλής, κινδύνου, βλάβης.\nΗ έννοια του άγχους εισήχθη στην ψυχολογία από τον 3. Φρόιντ, ο οποίος ενστάλαξε τον ίδιο τον φόβο, τον συγκεκριμένο φόβο (German Furcht) και τον αόριστο, απρόβλεπτο φόβο - άγχος που έχει βαθύ, παράλογο, εσωτερικό χαρακτήρα (German Angst). Στη φιλοσοφία, μια τέτοια διάκριση προτάθηκε από τον S. Kierkegaard, και αυτή τη στιγμή είναι εξαιρετικά σχετική με το φιλοσοφικό και ψυχολογικό σύστημα του υπαρξισμού (May R., 2001; P. Tillich, 1995 και άλλα). Η διαφοροποίηση του άγχους και του φόβου σύμφωνα με την αρχή που προτείνει το 3. Ο Φρόιντ υποστηρίζεται από πολλούς σύγχρονους ερευνητές. Πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον φόβο ως αντίδραση σε μια συγκεκριμένη απειλή, το άγχος είναι ένας γενικευμένος, διάχυτος ή άσκοπος φόβος (Spielberger C. D., 1983; Levitov N. D., 1969 και άλλοι).\nΣύμφωνα με μια άλλη άποψη, ο φόβος είναι μια αντίδραση σε μια απειλή για ένα άτομο ως βιολογικό ον, όταν η ζωή ενός ατόμου εκτίθεται σε κίνδυνο (ζωτική απειλή), τη σωματική του ακεραιότητα κ.λπ., ενώ το άγχος είναι μια εμπειρία που προκύπτει από μια απειλή για ένα άτομο ως κοινωνικό θέμα, όταν οι αξίες του, η εικόνα του, η θέση τους στην κοινωνία βρίσκονται σε κίνδυνο. Σε αυτήν την περίπτωση, το άγχος θεωρείται ως μια συναισθηματική κατάσταση που σχετίζεται με την πιθανότητα απογοήτευσης των κοινωνικών αναγκών (Northern A. A., Tolstykh N. N., 1999).\nΜια παρόμοια θέση παρουσιάζεται στη θεωρία των διαφορικών συναισθημάτων του K. Isard: η κατάσταση του άγχους αποτελείται από ένα κυρίαρχο συναίσθημα του φόβου που αλληλεπιδρά με άλλα βασικά κοινωνικά μεσολαβούμενα συναισθήματα (Isard K., 1999).\nΜια πρωτότυπη ιδέα για την ουσία του άγχους και του φόβου προτάθηκε από την υπαρξιακή ψυχολογία και φιλοσοφία. Στον υπαρξισμό, το άγχος νοείται ως αποτέλεσμα της συνειδητοποίησης και της εμπειρίας του γεγονότος ότι όλα έχουν παροδικό χαρακτήρα, κρυφή συνειδητοποίηση του αναπόφευκτου σκέλους μας. Λόγω αυτού, είναι φυσικό και αφαιρούμενο, ενώ ο φόβος προκαλείται από ερεθίσματα που ταυτοποιούνται περισσότερο ή λιγότερο από το άτομο (αντικείμενα, γεγονότα, σκέψεις, αναμνήσεις) και, κατά συνέπεια, ελέγχεται περισσότερο από αυτόν. Τονίζεται ότι μόνο ένα άτομο μπορεί να ανησυχεί ως ένα αυτοσυνείδητο πλάσμα (May R., 2001; Tillich P., 1995 και άλλοι).\nΣτη δουλειά μας, θα βασιστούμε στην ιδέα του άγχους ως συναισθηματικής κατάστασης που ένα άτομο προκύπτει ως αποτέλεσμα της πρόβλεψης του κινδύνου απογοήτευσης γι 'αυτόν για ανάγκες που είναι σημαντικές για αυτόν, ειδικά κοινωνικές. Ωστόσο, η πηγή του άγχους μπορεί να παραμείνει αναίσθητη. Το άγχος, όπως και κάθε άλλη ψυχική εμπειρία, σχετίζεται άμεσα με τα κύρια κίνητρα και τις ανάγκες του ατόμου και έχει σχεδιαστεί για να ρυθμίζει τη συμπεριφορά του ατόμου σε μια δυνητικά επικίνδυνη κατάσταση (V. Vilyunas, 1990).\nΚατά συνέπεια, το άγχος είναι μια ακολουθία γνωστικών, συναισθηματικών και συμπεριφορικών αντιδράσεων που πραγματοποιούνται ως αποτέλεσμα της έκθεσης σε ένα άτομο με διάφορους στρες, οι οποίοι μπορούν να λειτουργήσουν ως εξωτερικά ερεθίσματα (άνθρωποι, καταστάσεις) και εσωτερικοί παράγοντες (τρέχουσα κατάσταση, εμπειρία της προηγούμενης ζωής, καθορισμός ερμηνειών εκδηλώσεις και πρόβλεψη σεναρίων ανάπτυξης τους, κ.λπ.). Ένας συναγερμός έχει πολλές σημαντικές λειτουργίες: προειδοποιεί ένα άτομο για πιθανό κίνδυνο και τον ενθαρρύνει να αναζητήσει και να προσδιορίσει αυτόν τον κίνδυνο με βάση μια ενεργή μελέτη της γύρω πραγματικότητας.\nΠρέπει να σημειωθεί ότι, παρόλο που στο επίπεδο της υποκειμενικής εμπειρίας, το άγχος είναι πιθανότατα μια αρνητική κατάσταση, η επίδρασή του στην ανθρώπινη συμπεριφορά και δραστηριότητα είναι διφορούμενη. Είναι άγχος που μερικές φορές γίνεται παράγοντας κινητοποίησης πιθανών ευκαιριών. Δεν είναι τυχαίο ότι στην έννοια του G. Selye το άγχος αναλύεται ως η πρώτη φάση του συνδρόμου γενικής προσαρμογής (Selye G., 1992). Και η λέξη "άγχος", που εμφανίστηκε στη ρωσική γλώσσα πριν από τριακόσια χρόνια, αρχικά σήμαινε "ένα σημάδι στη μάχη".\nΑπό αυτήν την άποψη, στην ψυχολογία υπάρχουν δύο τύποι άγχους: κινητοποίηση και χαλάρωση. Η κινητοποίηση του άγχους δίνει μια επιπλέον ώθηση στη δραστηριότητα, ενώ το χαλαρωτικό άγχος μειώνει την αποτελεσματικότητά του μέχρι την πλήρη παύση του (Levitov N. D., 1969; Lyutova E. K., Monina G. B., 2001).\nΤο ζήτημα του τι είδους άγχος ένα άτομο θα βιώνει πιο συχνά αποφασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην παιδική ηλικία. Ένας σημαντικός ρόλος παίζεται εδώ από το στυλ αλληλεπίδρασης του παιδιού με σημαντικούς άλλους. Οι ερευνητές βλέπουν τους λόγους για την τάση να αισθάνονται χαλαρωτικό άγχος κυρίως στο σχηματισμό της λεγόμενης «μαθημένης αδυναμίας» στο παιδί, το οποίο, έχοντας σταθεροποιηθεί, μειώνει απότομα την αποτελεσματικότητα της εκπαιδευτικής δραστηριότητας (Goshek V., 1983; Reikovsky Y., 1974; Rotenberg V. S, Bondarenko S. Μ., 1988). Ο δεύτερος παράγοντας που καθορίζει τη φύση της «ενοχλητικής διαμεσολάβησης» μιας δραστηριότητας είναι η ένταση μιας δεδομένης ψυχικής κατάστασης.\nΜελέτες έχουν δείξει ότι το άγχος μπορεί να ποικίλει σε ένταση και να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου ως συνάρτηση του επιπέδου άγχους στο οποίο εκτίθεται ένα άτομο. Ο F. B. Berezin, αναλύοντας τη «φωτεινότητα» της εμπειρίας του άγχους, εντόπισε έξι επίπεδα σε αυτό, ενώνοντάς τα με το όνομα «φαινόμενα της ανησυχητικής σειράς»..\nΈξι επίπεδα άγχους ή "φαινόμενα σειράς άγχους".\nΤο άγχος της χαμηλότερης έντασης αντιστοιχεί σε ένα αίσθημα εσωτερικής έντασης, που εκφράζεται σε συναισθήματα έντασης, εγρήγορσης, δυσφορίας. Δεν φέρει σημάδια απειλής, αλλά χρησιμεύει ως σήμα για την προσέγγιση πιο έντονων ανησυχητικών φαινομένων. Αυτό το επίπεδο άγχους έχει τη μεγαλύτερη προσαρμοστική αξία..\nΣτο δεύτερο επίπεδο, η αίσθηση της εσωτερικής έντασης αντικαθίσταται ή συμπληρώνεται από υπεραισθητικές αντιδράσεις, λόγω των οποίων τα ουδέτερα διεγερτικά αποκτούν σημασία, και όταν ενισχύονται, γίνονται αρνητικά συναισθηματικά (ευερεθιστότητα, η οποία, στην ουσία, είναι μια αδιαφοροποίητη απόκριση).\nΤο τρίτο επίπεδο - κατάλληλο άγχος - εκδηλώνεται με την εμπειρία μιας αβέβαιης απειλής, ένα αίσθημα ασαφούς κινδύνου, το οποίο μπορεί να εξελιχθεί σε φόβο (τέταρτο επίπεδο) - μια κατάσταση που εμφανίζεται με αυξανόμενο άγχος και εκδηλώνεται στην αντικειμενοποίηση ενός απροσδιόριστου κινδύνου. Ωστόσο, αντικείμενα που αναγνωρίζονται ως «εκφοβιστικά» δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα την πραγματική αιτία του συναγερμού..\nΤο πέμπτο επίπεδο ονομάζεται το αίσθημα του αναπόφευκτου μιας επικείμενης καταστροφής. Προκύπτει ως αποτέλεσμα της αυξανόμενης ανησυχίας και της αδυναμίας να αποφύγει τον κίνδυνο, αναπόφευκτη καταστροφή, η οποία δεν σχετίζεται με το περιεχόμενο του φόβου, αλλά μόνο με το αυξανόμενο άγχος.\nΗ πιο έντονη εκδήλωση άγχους (έκτο επίπεδο) - άγχος-φοβισμένος ενθουσιασμός - εκφράζεται στην ανάγκη για κινητική απόρριψη, ζητώντας βοήθεια, η οποία θα μεγιστοποιήσει την αποδιοργάνωση της ανθρώπινης συμπεριφοράς (Berezin F. B., 1988).\nΥπάρχουν πολλές απόψεις σχετικά με τη σχέση μεταξύ της έντασης του βιώματος άγχους και της αποτελεσματικότητας της διαμεσολαβούμενης δραστηριότητάς του (Morgan W.P., Elixon K.A., 1990).\nΣύμφωνα με τη θεωρία του ανεστραμμένου U, βάσει του γνωστού νόμου Yerks - Dodson, το άγχος μπορεί να διεγείρει τη δραστηριότητα σε κάποιο βαθμό, αλλά, έχοντας ξεπεράσει το όριο της «ζώνης βέλτιστης λειτουργίας» ενός ατόμου, αρχίζει να παράγει ένα χαλαρωτικό αποτέλεσμα (Khanin Yu. L., 1976; Εικ. 1).\nΗ θεωρία κατωφλίου ισχυρίζεται ότι κάθε άτομο έχει το δικό του όριο ενθουσιασμού, πέρα από το οποίο η αποτελεσματικότητα της δραστηριότητας μειώνεται απότομα (διακριτικά) (Karolchak-Bernatsk B. B., 1983; Εικ. 2).\nΣύκο. 1. Νόμος Yerks-Dodson\nΣύκο. 2. Θεωρία κατωφλίου\nΠροφανώς, το γενικευμένο σημείο αυτών των θεωριών είναι η ιδέα ότι το έντονο άγχος έχει αποδιοργανωτικό αποτέλεσμα. Για εξάσκηση ψυχολόγων, αυτή είναι που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς αυτός ο τύπος άγχους, στην υποκειμενική εμπειρία των πελατών, είναι «προβληματικός». Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε το χαλαρωτικό άγχος..\nΗ κατάσταση του χαλαρωτικού άγχους, όπως κάθε άλλη ψυχική κατάσταση, βρίσκει έκφραση σε διαφορετικά επίπεδα ανθρώπινης οργάνωσης (φυσιολογική, συναισθηματική, γνωστική, συμπεριφορική).\nΣε φυσιολογικό επίπεδο, το άγχος εκδηλώνεται με αυξημένο καρδιακό ρυθμό, αυξημένη αναπνοή, αυξημένο λεπτό όγκο κυκλοφορίας αίματος, αυξημένη αρτηριακή πίεση, αυξημένη γενική διέγερση, μειωμένα όρια ευαισθησίας, ξηροστομία, αδύναμα πόδια κ.λπ..\nΤο συναισθηματικό επίπεδο χαρακτηρίζεται από την εμπειρία της αδυναμίας, της αδυναμίας, της ανασφάλειας, της αμφιθυμίας των συναισθημάτων, η οποία δημιουργεί δυσκολίες στη λήψη αποφάσεων και στον καθορισμό στόχων (γνωστικό επίπεδο).\nΗ μεγαλύτερη ποικιλία βρίσκεται μεταξύ συμπεριφορικών εκδηλώσεων άγχους - χωρίς σκοπό να περπατάτε γύρω από το δωμάτιο, να δαγκώνετε τα νύχια, να κουνάτε σε μια καρέκλα, να χτυπάτε στο τραπέζι με δάχτυλα, τράβηγμα μαλλιών, στρέψη στα χέρια διαφόρων αντικειμένων κ.λπ..\nΕίναι προφανές ότι το άγχος, το οποίο έχει αποδιοργανωτική επίδραση στη δραστηριότητα, είναι μια εξαιρετικά δυσμενής κατάσταση για ένα άτομο που απαιτεί υπέρβαση ή μεταμόρφωση. Η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης είναι δυνατή με τους ακόλουθους τρόπους (Astapov V.M., 1992):\nυπέρβαση της κατάστασης λόγω υπερκαταναλτικής δραστηριότητας σε (δυνητικά) επικίνδυνη κατάσταση.\nμετασχηματισμός μιας κατάστασης σε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά (διαφυγή, αντίσταση, ηλίθιος) ·\nαντικαθιστώντας το άγχος με ψυχολογικές άμυνες.\nΈτσι, η κατάσταση του άγχους προκύπτει ως συνάρτηση μιας (δυνητικά) επικίνδυνης κατάστασης και προσωπικών χαρακτηριστικών ενός ατόμου που σχετίζεται με την ερμηνεία του. Από αυτήν την άποψη, το νευρωτικό άγχος αξίζει ιδιαίτερης προσοχής - άγχος, που δημιουργείται με βάση ενδοπροσωπικές αντιφάσεις (για παράδειγμα, λόγω υπερβολικού εκτιμημένου επιπέδου ισχυρισμών, ανεπαρκούς ηθικής αιτιολόγησης κινήτρων κ.λπ.). Μπορεί να οδηγήσει σε μια ανεπαρκή ιδέα για την ύπαρξη απειλής για το άτομο από την πλευρά των άλλων ανθρώπων, το σώμα του, τα αποτελέσματα των δικών του ενεργειών, κ.λπ., και, κατ 'ουσία, ισοδυναμεί με τη σημασία της κατάστασης στην ανάπτυξη του άγχους. Ο σχηματισμός ενός νευρωτικού άγχους σε ένα άτομο είναι ένα σημάδι νευρωτικής προσωπικότητας και απαιτεί ψυχοθεραπευτική βοήθεια (K. Jaspers, 2001).\nΣε αντίθεση με το άγχος, το άγχος στη σύγχρονη ψυχολογία θεωρείται ως ψυχική ιδιότητα και ορίζεται ως η τάση του ατόμου να βιώνει άγχος, που χαρακτηρίζεται από χαμηλό όριο για την εμφάνιση αντιδράσεων άγχους (A Brief Psychological Dictionary, 1985).\nΟ όρος «άγχος» χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε σχετικά επίμονες ατομικές διαφορές στην τάση ενός ατόμου να βιώνει αυτήν την κατάσταση. Αυτή η δυνατότητα δεν εκδηλώνεται άμεσα στη συμπεριφορά, αλλά το επίπεδό της μπορεί να προσδιοριστεί με βάση το πόσο συχνά και πόσο έντονα παρατηρούνται οι καταστάσεις άγχους σε ένα άτομο. Ένα άτομο με σοβαρό άγχος τείνει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του ως ενσωματωμένο κίνδυνο και απειλή σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ένα άτομο με χαμηλό επίπεδο άγχους (Spielberger C. D., 1983; Hanin Yu. L., 1976).\nΣε αυτό το καθεστώς, το άγχος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον 3. Φρόιντ (1925), ο οποίος χρησιμοποίησε τον όρο που σημαίνει «ετοιμότητα για άγχος» ή «ετοιμότητα με τη μορφή άγχους» για να περιγράψει «ελεύθερα κυμαινόμενο», διάχυτο άγχος, το οποίο είναι ένα σύμπτωμα της νεύρωσης.\nΣτην οικιακή ψυχολογία, το άγχος παραδοσιακά θεωρήθηκε επίσης ως εκδήλωση προβλήματος (A Brief Psychological Dictionary, 1985), που προκλήθηκε από νευροψυχιατρικές και σοβαρές σωματικές ασθένειες ή ως συνέπεια ψυχικού τραύματος..\nΕπί του παρόντος, η στάση απέναντι στο φαινόμενο του άγχους στη ρωσική ψυχολογία έχει αλλάξει σημαντικά και οι απόψεις για αυτό το χαρακτηριστικό προσωπικότητας γίνονται λιγότερο σαφείς και κατηγορηματικές. Η σύγχρονη προσέγγιση στο φαινόμενο του άγχους βασίζεται στο γεγονός ότι το τελευταίο δεν πρέπει να θεωρείται ως αρχικά αρνητικό γνώρισμα της προσωπικότητας. Είναι ένα σήμα της ανεπάρκειας της δομής της δραστηριότητας του ατόμου σε σχέση με την κατάσταση. Κάθε άτομο χαρακτηρίζεται από το βέλτιστο επίπεδο άγχους, το λεγόμενο χρήσιμο άγχος, το οποίο είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη της προσωπικότητας.\nΜέχρι σήμερα, το άγχος μελετάται ως μία από τις κύριες παραμέτρους των ατομικών διαφορών. Επιπλέον, το να ανήκει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο της ψυχικής οργάνωσης ενός ατόμου εξακολουθεί να αποτελεί αμφιλεγόμενο ζήτημα. Μπορεί να ερμηνευθεί τόσο ως άτομο όσο και ως προσωπική ιδιοκτησία ενός ατόμου.\nΗ πρώτη άποψη ανήκει στον V. S. Merlin και τους οπαδούς του, οι οποίοι αναλύουν το άγχος ως γενικευμένο χαρακτηριστικό της ψυχικής δραστηριότητας που σχετίζεται με την αδράνεια των νευρικών διεργασιών (Merlin V. S, 1964; Belous VV, 1967), δηλαδή ως ψυχοδυναμική ιδιότητα του ιδιοσυγκρασίας.\nΗ ερμηνεία του άγχους ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις ιδέες των ψυχαναλυτών του «νέου κύματος» (K. Horney, G. Sullivan και άλλοι), σύμφωνα με το οποίο είναι συνέπεια της απογοήτευσης της διαπροσωπικής αξιοπιστίας από το άμεσο περιβάλλον (Prikhozhan A. M., 1998 κ.ά..).\nΚατά συνέπεια, μέχρι σήμερα, οι μηχανισμοί για το σχηματισμό άγχους παραμένουν αβέβαιοι και το πρόβλημα της πρόσβασης σε αυτήν την ψυχική ιδιοκτησία στην πρακτική της ψυχολογικής βοήθειας περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στο εάν είναι ένα έμφυτο, γενετικά καθορισμένο γνώρισμα ή αναπτύσσεται υπό την επίδραση διαφόρων συνθηκών ζωής. Μια προσπάθεια να συμφιλιωθούν αυτές οι ουσιαστικά αντίθετες θέσεις έγινε από τον A.M. Parishioners, ο οποίος περιέγραψε δύο τύπους άγχους (1977):\nάσκοπο άγχος, όταν ένα άτομο δεν μπορεί να συσχετίσει τις εμπειρίες του με συγκεκριμένα αντικείμενα.\nτο άγχος ως μια τάση να περιμένουμε προβλήματα σε διάφορες δραστηριότητες και επικοινωνία.\nΕπιπλέον, η πρώτη παραλλαγή του άγχους οφείλεται στα χαρακτηριστικά του νευρικού συστήματος, δηλαδή στις νευροφυσιολογικές ιδιότητες του σώματος και είναι συγγενής, ενώ η δεύτερη σχετίζεται με τα χαρακτηριστικά του σχηματισμού της προσωπικότητας κατά τη διάρκεια της ζωής.\nΣε γενικές γραμμές, μπορεί να σημειωθεί ότι, κατά πάσα πιθανότητα, ορισμένοι άνθρωποι έχουν καθορίσει γενετικά προϋποθέσεις για το σχηματισμό άγχους, ενώ άλλοι έχουν αυτή την ψυχική ιδιοκτησία που αποκτήθηκε σε μια ατομική εμπειρία ζωής..\nΜελέτες από τους A.M. Parishioners (2001) έδειξαν ότι υπάρχουν διάφορες μορφές άγχους, δηλαδή ειδικοί τρόποι να το βιώσετε, συνειδητοποίηση, λεξιλόγιο και υπέρβαση. Μεταξύ αυτών είναι οι ακόλουθες επιλογές για να βιώσετε και να ξεπεράσετε το άγχος.\nΑνοιχτό άγχος - συνειδητά έμπειρο και εκδηλωμένο στη δραστηριότητα με τη μορφή μιας κατάστασης άγχους. Μπορεί να υπάρχει σε διάφορες μορφές, για παράδειγμα:\nως οξύ, άναρχη ή κακώς ρυθμιζόμενο άγχος, συνήθως αποδιοργανώνοντας την ανθρώπινη δραστηριότητα.\nρυθμιζόμενο και αντισταθμιζόμενο άγχος, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ένα άτομο ως κίνητρο για τη διεξαγωγή σχετικών δραστηριοτήτων, το οποίο, ωστόσο, είναι δυνατό κυρίως σε σταθερές, οικείες καταστάσεις.\nκαλλιεργημένο άγχος που σχετίζεται με την αναζήτηση «δευτερογενών οφελών» από το άγχος κάποιου, το οποίο απαιτεί κάποια ωριμότητα προσωπικότητας (κατά συνέπεια, αυτή η μορφή άγχους εμφανίζεται μόνο στην εφηβεία).\nΤο λανθάνον άγχος, σε διάφορους βαθμούς, ασυνείδητο, εκδηλώνεται είτε σε υπερβολική ηρεμία, αναισθησία στην πραγματική ασθένεια και ακόμη και άρνηση αυτού, είτε έμμεσα μέσω συγκεκριμένων μορφών συμπεριφοράς (τραβώντας τα μαλλιά, περπατώντας από τη μία πλευρά στην άλλη, αγγίζοντας τα δάχτυλα στο τραπέζι κ.λπ.) ; ανεπαρκής ηρεμία (αντιδράσεις με βάση την αρχή «Όλα είναι εντάξει μαζί μου!» που σχετίζεται με μια αντισταθμιστική-προστατευτική προσπάθεια διατήρησης της αυτοεκτίμησης · δεν επιτρέπεται χαμηλή αυτοεκτίμηση στο μυαλό). αποφεύγοντας την κατάσταση.\nΈτσι, πρέπει να σημειωθεί ότι η κατάσταση του άγχους ή του άγχους ως ψυχικής ιδιοκτησίας βρίσκεται σε αντιπαράθεση με βασικές προσωπικές ανάγκες: την ανάγκη για συναισθηματική ευεξία, μια αίσθηση εμπιστοσύνης και ασφάλειας. Αυτό σχετίζεται με σημαντικές δυσκολίες στην εργασία με ανήσυχους ανθρώπους: παρά την εκφρασμένη επιθυμία να απαλλαγούμε από το άγχος, αντισταθούν ασυνείδητα στις προσπάθειες να τους βοηθήσουν να το κάνουν αυτό. Ο λόγος για μια τέτοια αντίσταση είναι ακατανόητος γι 'αυτούς και ερμηνεύεται από αυτούς, κατά κανόνα, ανεπαρκώς..\nΈνα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του άγχους ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας είναι ότι έχει τη δική του κινητήρια δύναμη. Η εμφάνιση και η ενοποίηση του άγχους οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη δυσαρέσκεια των επειγουσών αναγκών του ατόμου, το οποίο αποκτά υπερτροφική φύση. Η ενοποίηση και η εντατικοποίηση του άγχους συμβαίνει σύμφωνα με τον μηχανισμό του «φαύλου ψυχολογικού κύκλου» (Prikhozhan A.M., 1998, βλέπε Εικ. 3).\nΟ μηχανισμός του «κλειστού ψυχολογικού κύκλου» μπορεί να αποκρυπτογραφηθεί ως εξής: το άγχος που προκύπτει κατά τη διαδικασία της δραστηριότητας μειώνει εν μέρει την αποτελεσματικότητά του, γεγονός που οδηγεί σε αρνητική αυτοεκτίμηση ή εκτιμήσεις από άλλους, οι οποίοι, με τη σειρά τους, επιβεβαιώνουν τη νομιμότητα του άγχους σε τέτοιες καταστάσεις. Επιπλέον, δεδομένου ότι το άγχος είναι υποκειμενικά δυσμενή κατάσταση, μπορεί να μην αναγνωρίζεται από ένα άτομο.\nΣύκο. 3. Ο μηχανισμός του «φαύλου ψυχολογικού κύκλου»\nΔεδομένου του ανακαλυφθέντος V. A. Bakeev. (1974) μια άμεση σχέση μεταξύ άγχους και υποδηλώσιμης προσωπικότητας, μπορεί να υποτεθεί ότι το τελευταίο οδηγεί στην ενίσχυση και ενίσχυση του «κλειστού ψυχολογικού κύκλου», που αστερίζει το άγχος. Μια ανάλυση του μηχανισμού του «φαύλου ψυχολογικού κύκλου» μας επιτρέπει να σημειώσουμε ότι το άγχος συχνά ενισχύεται από την κατάσταση στην οποία εμφανίστηκε κάποτε. Πρόσφατα, σε πειραματικές μελέτες, όλο και περισσότερη έμφαση δεν δίνεται τόσο σε ξεχωριστή γραμμή όσο στα χαρακτηριστικά της κατάστασης και την αλληλεπίδραση του ατόμου με την κατάσταση. Συγκεκριμένα, ξεχωρίζουν είτε γενικό μη ειδικό προσωπικό άγχος είτε συγκεκριμένο, χαρακτηριστικό για μια συγκεκριμένη κατηγορία καταστάσεων (Khanin Yu. L., 1980; Kostina L. M., 2002 και άλλες).\nΣύμφωνα με το Brief Psychological Dictionary (1985), μια κατάσταση είναι ένα σύστημα συνθηκών εκτός του υποκειμένου που προκαλεί και μεσολαβεί στη δραστηριότητά του. Επιβάλλει ορισμένες απαιτήσεις σε ένα άτομο, η εφαρμογή του οποίου δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη μετατροπή ή την υπέρβασή του. Το άγχος μπορεί να προκαλέσει μόνο εκείνες τις καταστάσεις που είναι προσωπικά σημαντικές για το θέμα, που αντιστοιχούν στις τρέχουσες ανάγκες του. Επιπλέον, το άγχος που έχει προκύψει μπορεί να έχει και τα δύο ένα αποτέλεσμα κινητοποίησης και να προκαλέσει αποδιοργάνωση της συμπεριφοράς σε αυτήν την κατάσταση στην αρχή της «μαθημένης αδυναμίας» (Shapkin S. A., 1997).\nΈτσι, το άγχος είναι ένας παράγοντας που μεσολαβεί στην ανθρώπινη συμπεριφορά είτε σε μια συγκεκριμένη είτε σε ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων. Παρά το γεγονός ότι η ύπαρξη του φαινομένου του άγχους μεταξύ των ασκούμενων ψυχολόγων (και όχι μόνο) δεν είναι αμφίβολη, είναι αρκετά δύσκολο να εντοπιστούν οι εκδηλώσεις του στη συμπεριφορά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το άγχος συχνά μεταμφιέζεται ως συμπεριφοριστικές εκδηλώσεις άλλων προβλημάτων, όπως επιθετικότητα, εξάρτηση και τάση υπακοής, ψέματα, τεμπελιά ως αποτέλεσμα της «μαθημένης αδυναμίας», ψευδούς υπερδραστηριότητας, απόσυρση από την ασθένεια κ.λπ. (Ενορία A. Μ., 2001).\nΣυνοψίζοντας την ανάλυση των αποτελεσμάτων των μελετών για το άγχος και το άγχος, μπορούμε να σημειώσουμε τα ακόλουθα σημαντικά σημεία.\nΣτη σύγχρονη ψυχολογία, το άγχος νοείται ως ψυχική κατάσταση και το άγχος ως ψυχική ιδιότητα που καθορίζεται γενετικά, οντογενετικά ή κατά περίπτωση.\nΤο άγχος και το άγχος ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας έχουν διφορούμενη επίδραση στην αποτελεσματικότητα της δραστηριότητας, η οποία καθορίζεται από την αντιστοιχία του επιπέδου άγχους με τη βέλτιστη κατάσταση για ένα συγκεκριμένο άτομο. Σε γενικές γραμμές, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι τόσο κινητοποίηση όσο και αποδιοργάνωση, και όσο πιο έντονη είναι η κατάσταση άγχους, τόσο πιθανότερο είναι το αποτέλεσμα αποδιοργάνωσης.\nΤο άγχος έχει τη δύναμη της αυτο-ενίσχυσης και μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό «μαθημένης αδυναμίας».\nΤο άγχος και το άγχος δεν αναγνωρίζονται πάντα από το άτομο και μπορούν να ρυθμίσουν τη συμπεριφορά του σε ασυνείδητο επίπεδο. Η παρατήρηση της συμπεριφοράς άγχους «από την πλευρά» είναι επίσης συχνά δύσκολη λόγω του γεγονότος ότι το άγχος μπορεί να καλυφθεί από άλλες εκδηλώσεις συμπεριφοράς.\nΜε βάση τις γενικές θεωρητικές ιδέες για την ουσία του άγχους ως ψυχικής κατάστασης και του άγχους ως ψυχικής ιδιοκτησίας, θα εξετάσουμε περαιτέρω λεπτομερώς τις ιδιαιτερότητες του άγχους στην παιδική ηλικία και τη συγκεκριμένη εκδήλωσή του - σχολικό άγχος.


ΚΕΔΕ: ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΑΙΡΕΤΩΝ & ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΙΣ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ | Zografou bloging\nPosted: Δεκέμβριος 5, 2012 in Από αλλού, ΟΤΑ\nΠΟΕ-ΟΤΑ: «Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι», ΚΕΔΕ!\nΈτσι απαντά η εκτελεστική επιτροπή της ΠΟΕ-ΟΤΑ στο πρόσφατο Έκτακτο Συνέδριο της ΚΕΔΕ και τις αποφάσεις του για τις κινητοποιήσεις των δημάρχων. Οι δήμαρχοι, σημειώνει σε ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία, «δεν έχουν αντιληφθεί το μέγεθος των προβλημάτων που δημιουργεί η πολιτική της άθλιας τρικομματικής συγκυβέρνησης και της τρόικα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πολιτική που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί στην οικονομική, λειτουργική και θεσμική κατάρρευση την Τοπική Αυτοδιοίκηση».\n«Εκτός από την «αντίδρασή» τους στο θέμα της διαθεσιμότητας, για τα υπόλοιπα θέματα θα προσφύγουν στα Δικαστήρια. Δηλαδή, «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι»», σημειώνει.\nΚατά Μανιτάκη για Νομοθετική Πράξη για διαθεσιμότητα\nΠαράλληλα, η ΠΟΕ-ΟΤΑ στηλιτεύει και τη στάση του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνη Μανιτάκη, τον οποίο κατηγορεί πως περίμενε το τέλος του Συνεδρίου των δημάρχων για να κάνει ό,τι είναι να κάνει: την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία καταπατά «το Σύνταγμα αλλά και τη Νομοθεσία για την Τοπική Αυτοδιοίκηση».\n«Και όλα αυτά, δυστυχώς, γίνονται και με τις ευλογίες κάποιων αιρετών. Δεν είναι τυχαίο πως ο κ. Αντώνης Μανιτάκης «ανέμενε» το τέλος του Έκτακτου Συνεδρίου της ΚΕΔΕ. και ανάλογα με τις αποφάσεις που αυτό πήρε, προχώρησε στο επόμενο βήμα του σχεδίου του», υπογραμμίζει για να επαναλάβει: «Όμως και αυτή η προσπάθεια της άθλιας τρικομματικής συγκυβέρνησης και του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης κ. Αντώνη Μανιτάκη θα μείνει στα χαρτιά γιατί είμαστε αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε καμία διαθεσιμότητα, καμία απόλυση εργαζομένου. Όσο ο αγώνας αυτός είναι ΜΟΝΟ δική μας υπόθεση, τότε δεν φοβόμαστε κανέναν».


Εκπληκτική η Σαρλερουά του Μαρίνου - Pro League - Novasports.gr\nΕκπληκτική η Σαρλερουά του Μαρίνου\nΗ εκπληκτική πορεία της Σαρλερουά στο πρωτάθλημα Βελγίου συνεχίζεται. Η ομάδα του Στέργου Μαρίνου νίκησε 3-1 την Αντερλεχτ στο «Κονστάντ βάντεν Στοκ» των Βρυξελλών στο ντέρμπι της 18ης αγωνιστικής και κράτησε τη δεύτερη θέση.\n10/12/2017 • 22:20\nΟ Μαρίνος ήταν και απόψε βασικός, συμπληρώνοντας 18 διαδοχικά 90λεπτα στη φετινή σεζόν. Αν μη τι άλλο, αυτοί οι μήνες αποτελουν το highlight στην καριέρα του 30χρονου δεξιού φούλμπακ.\nΕπεισοδιακό το ματς, με τη Σαρλερουά να φτάνει στη νίκη χάρη σε γκολ των Ρεζαεϊ (16΄πεν.), Κουμς (60΄αυτ.) και Μπεναβέντε (82΄). Μείωσαν στο 82΄ ο Ονιεκούρου για την Αντερλέχτ που ολοκλήρωσε το ματς με εννέα παίκτες λόγω αποβολής του Ντεσάχτ στο 84΄ και του Τεόντορτσικ στο 85΄.\nΑποβλήθηκε και ο Μπαμπί των φιλοξενούμενων με δύο κίτρινες κάρτες στο 84΄, ενώ είχε μπει ως αλλαγή δέκα λεπτά νωρίτερα.\nΣτις αναμετρήσεις της 18ης αγωνιστικής στο πρωτάθλημα Βελγίου, σημειώθηκαν τα αποτελέσματα:\nΜπέβερεν-Σταντάρ Λιέγης 3-1\nΣεντ Τρούιντεν 26 -17αγ.\nΣταντάρ Λιέγης 24\n28/03/2018 • 17:47\nΘα... γεράσει στη Σαρλερουά ο Μαρίνος\n12/07/2017 • 08:23\nΑτζαγκούν: "Μπορεί κάτι καλό ο Παναθηναϊκός" (video)


Μπακαλιάρος σκορδαλιά με υπέροχο τραγανό κουρκούτι!\nΗ 25η Μαρτίου πλησιάζει και συνήθως την ημέρα του Ευαγγελισμού οι περισσότερες νοικοκυρές φτιάχνουν\nπαστό, ξαρμυρισμένο μπακαλιάρο, με τραγανό κουρκούτι και τον συνοδεύουν με σκορδαλιά.\nΜπακαλιάρος 1 1/2 κιλό φρέσκος ή κατεψυγμένος\nΓια το κουρκούτι…\nΓια τον μπακαλιάρο…\nΤο πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να ξαρμυρίσουμε τον μπακαλιάρο γιατί είναι παστωμένος σε αλάτι. Είναι μια διαδικασία που πρέπει να την κάνετε απαραίτητα και με ιδιαίτερη προσοχή ,διαφορετικά θα είναι πολύ αλμυρός και δεν θα μπορείτε να τον φάτε.\nΚόβουμε τον μπακαλιάρο σε κομμάτια. Ξεπλένουμε τα κομμάτια από το αλάτι και τα βάζουμε σε μία λεκάνη με μπόλικο νερό από την προηγούμενη μέρα, με το δέρμα πάνω. Αλλάζουμε αρκετές φορές το νερό κατά την διάρκεια του ξαρμυρίσματος.\nΤην επόμενη μέρα στραγγίζουμε τον μπακαλιάρο και αφαιρούμε το δέρμα. Τον σκουπίζουμε με απορροφητικό χαρτί.\nΚόβουμε σε κομμάτια τον μπακαλιάρο και ζεσταίνουμε μπόλικο λάδι στο τηγάνι, βουτάμε τα κομμάτια στο χυλό, αφήνουμε τον περίσσιο χυλό να τρέξει και τα τηγανίζουμε μέχρι να ροδίσουν και από τις δύο πλευρές. Μόλις είναι έτοιμα τα τοποθετούμε σε χαρτί κουζίνας για να απορροφηθούν τα πολλά λάδια και σερβίρουμε με σκορδαλιά.\nΣ΄ένα μπολ ρίχνουμε την μπύρα, το αυγό, το αλάτι, την ζάχαρη, το πιπέρι και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε σιγά σιγά το αλεύρι κοσκινισμένο για να μην μας κάνει σβόλους. Ανακατεύουμε καλά μέχρι να γίνει ένας πηχτός και λείος χυλός. Να ξέρετε ότι το κουρκούτι πρέπει να είναι έτοιμο από νωρίς για να μείνει τουλάχιστον μια ώρα στο ψυγείο.\nΜαδήστε μερικά κομμάτια μπακαλιάρου ,βουτήξτε τα στον χυλό και κάντε υπέροχες κροκέτες ψαριού που θα λατρέψουν τα παιδιά!\nΤη συνταγη για τη σκορδαλια θα τη βρειτε εδω\nΗ πιο εύκολη συνταγή για σκορδαλιά βήμα βήμα!\nΣυνταγή για μπακαλιάρο και όλα τα μυστικά για το σωστό ξαλμύρισμα και κουρκούτι βήμα βήμα\n25η Μαρτίου: Η ελληνική σημαία σε κάθε μπαλκόνι, κατάστημα & υπηρεσία, σύμφωνα με νέα εγκύκλιο\nΕύκολη συνταγή για σκορδαλιά βήμα βήμα!\nΦέτος δεν θα υπάρξει έδοδος του Πάσχα – Καραντίνα μέχρι τότε και υπομονή\nΠότε θα ξεκινήσει η σειρά “Έρωτας μετά” ; Υπάρχει περίπτωση να διακοπεί;\nΕλένη Χατζίδου: Στο νοσοκομείο η kόρη της- Νοσηλεύεται για τρίτη μέρα\nΗ Κατερίνα Καραβάτου αποκάλυψε το πρόβλημα υγείας που την ταλαιπωρεί\nΆγριες Μέλισσες:Επόμενα Επεισόδια 82 έως 89


Κορονοϊός: 2.588 νέα κρούσματα και 706 διασωληνωμένοι - 52 θάνατοι σε ένα 24ωρο - HEALTHVIEW\nΞεπέρασαν τους 700 οι διασωληνωμένοι ασθενείς σήμερα, ενώ εντοπίστηκαν 2.588 νέα κρούσματα. 52 νέοι θάνατοι σημειώθηκαν μέσα σε ένα 24ωρο.\nΣήμερα από τον ΕΟΔΥ εντοπίστηκαν 2.588 νέα κρούσματα κορονοϊού στη χώρα μας, εκ των οποίων 8 εντοπίστηκαν κατόπιν ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων ανέρχεται σε 247.992 (ημερήσια μεταβολή +1.1%), εκ των οποίων 51.5% άνδρες.\nΠου εντοπίζονται τα νέα κρούσματα – Γεωγραφική κατανομή


ΤΡΙΠΥΛΗ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ [ Ν. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ - GREECE ]: Δ.Σ. ΟΜΙΛΟΥ ΤΡΙΠΥΛΙΩΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΑΡΚΑΔΙΚΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΣΤΙΣ 3-05-2016\nΔ.Σ. ΟΜΙΛΟΥ ΤΡΙΠΥΛΙΩΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΑΡΚΑΔΙΚΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΣΤΙΣ 3-05-2016\nΕπιτυχώς ολοκληρώθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο του Ομίλου Τριπυλιωτών Φίλων του ΑΡΑΚΔΙΚΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ, στο Εργατικό Κέντρο της Κυπαρισσίας, στις 3-05-2016. Σύσσωμο το ΔΣ του Ομίλου, αλλά και πολλά μέλη τα οποία συμμετείχαν ενεργά σε μια άκρως εποικοδομητική διαδικασία, αναφορικά με τον απολογισμό και την επικείμενη στρατηγική του Ομίλου. Αμφότερα, επικράτησε εποικοδομητική τέρψη ιδεών μεταξύ των συμμετεχόντων, αλλά και επικέντρωση χάραξης και προσδιορισμού της μελλοντικής πορείας και δράσης του Ομίλου. Τα παραπάνω αποτέλεσαν βασικά χαρακτηριστικά της συνεδρίασης, η οποία έδωσε μια ιδιαίτερη δυναμική και προοπτική για την συνέχεια της ανάπτυξης και δραστηριότητας στον Όμιλο.\nΣτο παρακάτω βίντεο, μπορείτε να ακούσετε και να δείτε την εισαγωγή του προέδρου του Ομίλου , κατά την έναρξη της συνεδρίασης.


Έλεγα να ρίξω την αυλαία κι ας μείνει η παράσταση μισή....και θα έφευγα αθόρυβα, κρυμμένη στις σκιές, ψάχνοντας μιαν άλλη Ιθάκη. Μα η ψυχή μου κραύγαζε: Μείνε....η Ιθάκη σου είναι εδώ κι ας φαίνεται πτωχή μα και τραχιά κάποιες φορές. Κι απάντησα στη νύχτα: Θα μείνω! Μέχρι τη στιγμή που πια ουρανός δε θα υπάρχει!\n«Μέχρι τη στιγμή που πια ουρανός δε θα υπάρχει», είπε σιγανά κι άφησε το στυλό στην άκρη.\nΕίχε αρχίσει να πέφτει σκοτάδι…\nΆνοιξε τη ντουλάπα της. Τι να διαλέξω για απόψε; σκέφτηκε.\nΠέρασε στα πόδια της ένα μαύρο καλσόν, φόρεσε ένα φόρεμα μπορντό λίγο πάνω απ’ το γόνατο και κρέμασε στο λαιμό της ένα μακρύ, ασημένιο κολιέ. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Ήταν όμορφη, σωστό θηλυκό!\nΈβαλε ένα ποτό. Άγγιξε το ποτήρι με τα χείλη της κι άφησε το καυτό υγρό να κυλήσει ως τα σωθικά της. Πέρασε τη γλώσσα της πάνω απ’ τα χείλη της και πήρε μερικές σταγόνες που τρεμόπαιζαν στις άκρες τους.\nΜε αργές κινήσεις έκλεισε πίσω της την πόρτα.\nΤην κρατούσε σφιχτά πάνω του από τους γλουτούς και μπαινόβγαινε μέσα της, με κινήσεις άλλοτε αργές κι άλλοτε πιο γρήγορες. Τα μαλλιά της είχαν σχεδόν καλύψει το πρόσωπό του, η ανάσα της έκαιγε το λαιμό του… ο ιδρώτας έτρεχε ποτάμι από τα ολόγυμνα κορμιά τους… οι ανάσες τους γίνονταν όλο και πιο κοφτές… μέχρι που ο αναστεναγμός κατέληξε σε μία δυνατή κραυγή… και τα δάκρυα ανέβλυσαν από τα μάτια της και μούσκεψαν τα μάγουλά της.\nΈγειρε ξέπνοη στον ώμο του. Εκείνος άναψε τσιγάρο, τράβηξε μια δυο ρουφηξιές κι ύστερα της το έδωσε.\n«Μην κλαις!» της είπε και τη φίλησε στο μάγουλο. «Είσαι υπέροχη… θεά του φεγγαρόφωτου!»\nΣηκώθηκε κι άρχισε να ντύνεται.\n«Θα σε ξαναδώ;» τη ρώτησε με αδημονία στο βλέμμα.\nΤη βοήθησε να βάλει το παλτό της.,\n«Μοσχοβολάς σαν άνοιξη!» της είπε.\nΑυτό γινόταν σχεδόν πάντα. Περιέφερε τις νύχτες το κορμί της σε αγκαλιές δανεικές, σε έρωτες που γλιστρούσαν από πάνω της με το πρώτο φως. Στον κόρφο της μοναχά κρατούσε τη μοσκοβολιά από το περγαμόντο, από ΕΚΕΙΝΟΝ, που κάποτε την είχε ολάκερη διαποτίσει.\nΆρωμα περγαμόντο! Ένα κομψό μπουκάλι με λευκά λουλούδια, ένα ντροπαλό βλέμμα, δύο μάγουλα ελαφρά κοκκινισμένα κι ένα χέρι που έτρεμε ελαφρά την ώρα που της το πρόσφερε.\n«Μάτια μου! Πού να ‘σαι τώρα;» αναρωτήθηκε.\nΔεν μπορείς ποτέ να ξεπεράσεις τον ένα και μοναδικό έρωτα… τον άπιστο έρωτα… τον έρωτα ψεύτη… κι ενώ ξέρεις τη γυμνή αλήθεια, είσαι και παραμένεις κοντά του για πάντα, μέχρι να σας χωρίσει ο θάνατος… γιατί είναι όλο σου το είναι! άκουσε μία φωνούλα μέσα της.\n«Δεν ήταν έτσι… όχι δεν ήταν έτσι…», φώναξε.\nΕΚΕΙΝΟΣ είχε περάσει στην απέναντι όχθη, σ’ έναν κόσμο που λουζόταν από το δικό του μοναδικό φως. Δεν την πλήγωσε… δεν την πρόδωσε… απλά… δεν μπορούσε! Μα την αγάπαγε, ναι, την αγάπαγε, με το δικό του μοναδικό κι ανεπανάληπτο τρόπο… το ένιωθε… το αφουγκραζόταν… κι ας υπήρχε αυτή η απέραντη σιωπή.\n«Μακάρι ποτέ… ποτέ να μη διαισθανθείς πώς… πώς περνάν οι νύχτες…», μονολόγησε παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής.\nΤο ξημέρωμα τη βρήκε ξαπλωμένη στο κρεβάτι, με τα ρούχα, να κρατά στα χέρια της ένα μπουκάλι άρωμα περγαμόντο. Στο πρόσωπό της είχε απομείνει ζωγραφισμένο ένα χαμόγελο…\nΗ αυλαία είχε πέσει…\nΤην ίδια ώρα, στον κόσμο του φωτός, ένα δάκρυ κρυστάλλινο ταξίδεψε πάνω σ’ ένα άσπρο σύννεφο και προσγειώθηκε στην αγκαλιά της… για πάντα.!


(updated) Motorola Atrix 4G – Δεν είναι concept…\nΔημοσιεύτηκε 28/01/2011 από fractalbit & Κατηγορίες telecoms & mobiles. 2.062 εμφανίσεις\nUPDATE: Ανακοινώθηκαν οι τιμές και το laptop dock θα κοστίζει 500$. Κρίμα, η ίδια η εταιρία θα χαντακώσει την καταπληκτική της ιδέα με μία χωρίς λογική κοστολόγηση του προϊόντος της. Γιατί όταν χρεώνεις οθόνη, πληκτρολόγιο και μπαταρία όσο ένα κανονικό laptop…\nΤο motorola atrix 4g είναι ένα κινητό που ανακοινώθηκε στην CES 2011 και φαίνεται ικανό να αλλάξει τα δεδομένα στο χώρο του (mobile) computing. Πέρα από τα καταπληκτικά specs (nvidia tegra 2 dual core cpu, 1GB ram, qhd οθόνη, fingerprint reader κ.λ.π.) λανσάρει την ιδέα ότι το κινητό μπορεί ταυτόχρονα να είναι και ο προσωπικός μας υπολογιστής. Πώς το κατεφέρνει; Με τα κατάλληλα accessories. Για παράδειγμα το laptop dock δεν είναι τίποτε άλλο από μία οθόνη κι ένα πληκτρολόγιο. Όταν συνδέσουμε το κινητό, κάνει boot σε ένα ειδικά διαμορφωμένο android interface μέσα απο το οποίο εκτός του ότι μπορούμε να τρέξουμε οποιαδήποτε εφαρμογή android και να χειριστούμε το τηλέφωνο, μπορούμε να ανοίξουμε και τη full έκδοση του firefox. Προσοχή, δε μιλάμε για mobile έκδοση browser, μιλάμε για τον κανονικό firefox 3.6 να τρέχει στο κινητό μας! Πολλά έγραψα, ας δούμε το σχετικό βίντεο…\nΚι αν το να χρησιμοποιείς ένα κινητό σε 12άρα οθόνη, με κανονικό πληκτρολόγιο και κανονική έκδοση browser σας φαίνεται «λίγο» σκεφτείται ότι είναι μόνο η αρχή. Και το κυριότερο; Αυτό που βλέπετε (αν και computer rendered) ΔΕΝ είναι concept, κυκλοφορεί σε 1-2 μήνες στην αγορά. Υπάρχουν πολλά hands on βίντεο από την CES που το δείχνουν να κάνει αυτά που υπόσχεται, απλά διαλέξαμε το official βίντεο που είναι και το πιο εντυπωσιακό.\nΤο μέλλον μόλις ήρθε λίγο πιο κοντά 😉\nTags: Android, Firefox, mobile, motorola\n2 Σχόλια to “(updated) Motorola Atrix 4G – Δεν είναι concept…”\nlykman 29/01/2011 10:19\nΩραίο, αν και το «first dual core smartphone» δεν πρέπει να ισχύει, το LG Optimus 2Χ έχει κυκλοφορήσει ήδη σε sites με review… π.χ. http://www.anandtech.com/show/4140/this-just-in-lg-optimus-2x Με Tegra2 και εκείνο.\nfractalbit 29/01/2011 14:00\nΌντως, μάλλον βασίζονται στο γεγονός ότι παρουσιάστηκε λίγο πριν το optimus 2χ, αλλά εντάξει δεν θα έπρεπε να μετράει αυτό.


Vallier Bistro, Μόντρεαλ - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nVallier Bistro: Εστιατόρια στην περιοχή\nΕστιατόρια σε Αμερικανική για: Λε Σουντ Ουέστ (νοτιοδυτική περιοχή)\nΠιτσαρίες για Μεγάλες παρέες για: Πλατό Μον Ρουαγιάλ\nΔραστηριότητες κοντά σε: Vallier Bistro\nVallier Bistro, Μόντρεαλ\nΝο 259 από 5.022 Εστιατόρια - Μόντρεαλ\n425 Mcgill, Μόντρεαλ, Κεμπέκ H2Y 2H1, Καναδάς\nΓαλλική, Μπαρ, Καναδική, Κατάλληλο για χορτοφάγους, Πιάτα χωρίς γλουτένη\nΕξαιρετικό μπιστρό με εκλεκτή λίστα κρασιών\nΠέταξε στο Vallier σε ένα παλιό περίπατο μέχρι το Brownstone σε επιχειρηματικό τμήμα του Μόντρεαλ. Βρήκα ένα νόστιμο μενού και απολάμβανε ένα bouillabaisse και το σαμώνα tartare.\nΥπέροχο φαγητό στο παλιό Montr al\nΦάγαμε εδώ για να ξεφύγουμε από το παλιό λιμάνι / τα παλιά εστιατόρια του montr al. Αυτό το εστιατόριο είναι ένα κομμάτι μιας βόλτας από το μεγαλύτερο μέρος της φασαρία, αλλά αξίζει τον κόπο! Το μενού είναι μικρό, αλλά οι λίγες προσφορές που έχουν είναι...υπέροχες! Πήγαμε για brunch το Σάββατο και διέταξε το πρωινό Poutine, το οποίο ήταν μια θαυμάσια συστροφή σε ένα Montr al classic! Σίγουρα αξίζει να πάτε όταν στο Παλιό Λιμάνι!Περισσότερα\nCasual αλλά κομψό\nΑποφασίσαμε να φάμε μια McGill Street μια νύχτα, και ήταν ευχαριστημένοι με αυτή την επιλογή. Ήμασταν ευπρόσδεκτοι θερμά και απολαύσαμε την ευχάριστη ατμόσφαιρα και φιλικό, εξυπηρετικό προσωπικό. Το φαγητό μας ήταν νόστιμο με καλή εξυπηρέτηση. Μοιραστήκαμε τα κέικ καβουριών για ένα ορεκτικό. Ο σύζυγός μου...απολαμβάνει το νόστιμο μπισκότο mac & cheese. Ο σολομός μου ήταν πολύ καλός.Περισσότερα\nΑυτό το μέρος είναι ανοιχτό για όλα τα είδη διατροφής και ποτών. Το φαγητό είναι εξαιρετικό και τα ποτά συμπληρώνουν την τέλεια τροφίμων. Το προσωπικό είναι φιλικό και ωραίο, όπως έκαναν πραγματικά απολαμβάνουν να έρχονται στο έργο.\nΜόλις μπήκαμε στο city και δεν είχε επιφυλάξεις, τα περισσότερα μέρη ήταν κλεισμένο για τουλάχιστον μία ώρα με προ - κάνει κρατήσεις, αλλά πήραμε το δικαίωμα σε και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Η ατμόσφαιρα ήταν περισσότερο μια οικογένεια - στιλ εστιατόριο, αλλά το φαγητό ήταν...εξαιρετικό. Είχαμε μια εκπληκτικη σερβιτόρα, ELISA. Δεν ήταν μόνο την πρώτη εβδομάδα του. Δεν μπορούσε να έχουν φιλικότερο! Είχα ειδικές διατροφικές περιορισμούς, που φιλοξενούνται τόσο εύκολα. Ήταν ένα πραγματικά υπέροχο γεύμα για δύο ο σύζυγός μου και εγώ ο ίδιος. Υπέροχος τρόπος να ξεκινήσετε το ταξίδι μας.Περισσότερα\nΉσυχο & ήσυχο\nΠεριπλανηθείτε στο δικό μου το Σάββατο το απόγευμα ήθελα μια ήσυχη βεράντα για να απολαύσετε ένα ποτήρι rose, μακριά από τα τουριστικά μέρη λίγα τετράγωνα μακριά από το παλιό Μόντρεαλ. Ήταν υπέροχο. Μου άρεσε το φαγητό αλλά η γειτονική μου τα τραπέζια & το φαγητό...φαινόταν γευστικό. Το κρασί ήταν καθαρά & δροσιστικό. Η εξυπηρέτηση ήταν φιλόξενο.Περισσότερα\nΕνδιαφέρουσα, αλλά δεν είναι σε κακή κατάσταση\nΠολύ απασχολημένος, δεν βιβλίο αλλά κατάφερα να βρω μια ακύρωση. Λίγο έξω από την παλιά πόλη και το δημοφιλές σαφώς με το πλήθος των επιχειρήσεων. Αξιοπρεπή τιμή γεύματος, μενού που βασίζεται στις παραδοσιακές Canadian Food, αλλά με μια στρέβλωση που καθιστά ενδιαφέρουσα. Τμήμα των μεγεθών...τεράστιο για τους Ευρωπαίους. Βόειο κρέας bavette ήταν υπέροχη! Κονφί canard poutines φαινόταν εκπληκτικό αλλά δεν δοκίμασα!Περισσότερα\nΤο φαγητό ήταν αρκετά καλό, το εστιατόριο είναι πραγματικά χαριτωμένο το τραπέζι κοντά στο παράθυρο ήταν τέλεια. Η εξυπηρέτηση ήταν εντάξει ( 3 διαφορετικές σερβιτόρος) αλλά appart από ότι άξιζε τον κόπο.\nΟ θυρωρός μας συνέστησε το ξενοδοχείο Vallier Bistro μετά τον ρώτησα όπου θέλει να φάτε. Πήγαμε σε μια εβδομάδα νύχτα και δεν είχε κανένα πρόβλημα να ένα τραπέζι. Αν και ήταν αρκετά μεγάλο, η ατμόσφαιρα ήταν ζεστό και φιλόξενο. Φάγαμε εκεί με τρεις προ -...έφηβοι και όλοι ήταν μακριά ευχαριστημένοι. Η ντομάτα καρότο σούπα ήταν νόστιμο καθώς ήταν η Τρικολόρε και τυρί. Θα ήθελα ευχαρίστως να φάτε στο μπιστρό Vallier ξανά!Περισσότερα\nΔεν είναι η μεγαλύτερη επιλογή μενού, αλλά το φαγητό ήταν εντάξει. Μπριζόλα πατάτες ήταν εντάξει. Ήσυχη ατμόσφαιρα σε μια τρίτη νύχτα. Καλό μπαρ να καθίσετε στο αλλά τίποτα το ιδιαίτερο\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Vallier Bistro και από προηγούμενους επισκέπτες.\nΚρατήσεις, Καθίσματα, Με προσωπικό σερβιρίσματος, Πρόσβαση σε αναπηρική καρέκλα, Σερβίρει αλκοόλ, Πλήρες μπαρ, Κρασί και μπύρα, Δέχεται American Express, Δέχεται Mastercard, Δέχεται Visa, Υπαίθρια τραπέζια, Δωρεάν WiFi, Δέχεται πιστωτικές κάρτες\nΜεγάλες παρέες, Τοπική κουζίνα, Ρομαντικό, Επαγγελματικές συναντήσεις, Ειδικές περιστάσεις, Ατμόσφαιρα Μπαρ, Οικογένειες με παιδιά\nΔιεύθυνση: 425 Mcgill, Μόντρεαλ, Κεμπέκ H2Y 2H1, Καναδάς\nΑριθμός τηλεφώνου: +1 514-842-2905


Πώς θα ταξιδέψουμε στα νησιά φέτος. Οι αλλαγές στα πλοία και τα μέτρα για τους επιβάτες!!! - ΤΟ ΚΕΝΤΡΙ\nHome Ελλάδα Κοινωνία Πώς θα ταξιδέψουμε στα νησιά φέτος. Οι αλλαγές στα πλοία και τα μέτρα για τους επιβάτες!!!\nΠώς θα ταξιδέψουμε στα νησιά φέτος. Οι αλλαγές στα πλοία και τα μέτρα για τους επιβάτες!!!\nΟ κορονοϊός θα αλλάξει από ότι φαίνεται τον τρόπο που είχαμε συνηθίσει να ταξιδεύουμε. Όπως υποστηρίζουν οι ακτοπλόοι, η λειτουργία των πλοίων στο 50% της δυναμικότητας τους θα προκαλέσει οικονομική ασφυξία στις εταιρείες του κλάδου και δεν θα μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τη ζήτηση Ιουλίου - Αυγούστου, καθώς και ο αριθμός των πλοίων έχει μειωθεί.\nΑναμένεται σε όλους τους χώρους στα εξωτερικά τμήματα του πλοίου να τηρείται απόσταση τουλάχιστον 1,5 μέτρων και υποχρεωτική χρήση υφασμάτινης μάσκας.\nΤα μέλη του πληρώματος θα ελέγχουν την τήρηση των κανόνων και των μέτρων από τους επιβάτες σε όλους τους χώρους. Όπως και στο μετρό, όπου υπάρχουν καθίσματα που δεν μετακινούνται, θα πρέπει να έχουν σήμανση για να ξέρει ο επιβάτης που μπορεί να κάτσει και που όχι.