o άνθρωπος που έγραψε ιστορία πάνω σε παρτιτούρα\nΑϊδίνι της Μικράς Ασίας - Τρίπολη - Αθήνα\nΠατέρας του ήταν ο Αναστάσιος Σουγιουλτζόγλου, μορφωμένος, μεγαλέμπορας και μητέρα του η Ελένη Σουγιουλτζόγλου, το γένος Ζηρά. Το ζεύγος απέκτησε το πρώτο τους παιδί, τον Μιχάλη. Η οικογένεια θα αποκτήσει άλλα τρία παιδιά. Αλλά πολύ σύντομα τα πράγματα θ’ αρχίσουν ν’ αλλάζουν για τον Ελληνισμό της Μικράς Ασίας. Το Μάιο και τον Ιούνιο του 1919, το Αϊδίνι θα ζήσει την αγριότητα της «νέας τάξης». Έξι μήνες πριν τη Μικρασιατική καταστροφή, ο πατέρας του πληροφορήθηκε από Τούρκους φίλους του ότι κάτι φοβερό θα συμβεί στη Σμύρνη και γενικά στη Μικρά Ασία. Φοβούμενος για όλα αυτά, πήρε στην οικογένειά του και ήρθαν στην Αθήνα με όσα υπάρχοντα και χρήματα μπορούσαν να πάρουν μαζί τους. Ο μικρός Μιχάλης στα πρώτα παιδικά του χρόνια μάλλον δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μουσική. Μπορεί να ζει μέσα σ’ ένα περιβάλλον φιλόμουσο, αλλά πολύ λίγο δείχνει να ενδιαφέρεται για τη μουσική. Για εκείνη την εποχή αναφέρονται και κάποια πρώτα μαθήματα πιάνου που παίρνει από την αδελφή της μητέρας του, χωρίς όμως ιδιαίτερη έφεση και χωρίς άμεση συνέχεια.\nΌταν η οικογένεια έρχεται στην Ελλάδα, εγκαθίσταται στου Ψυρρή σε ένα διώροφο αρχοντικό, που νοικιάζουν. Ο πατέρας δημιουργεί με έναν πρώτο του ξάδερφο το δερματοπωλείο Σουγιουλτζόγλου-Φουρναράκη. Το καλοκαίρι του 1924,η οικογένεια του Αναστασίου Σουγιουλτζόγλου κάνει τις διακοπές της στην Τρίπολη. Ο Μιχάλης περνάει τις ώρες του στο καφεζυθεστιατόριο «Αίγλη», που διαθέτει και πιάνο. Ιδιοκτήτης του είναι ο Χρήστος Κοιλιάρης, ο οποίος θα προσέξει ότι ο νεαρός κάθεται με τις ώρες στο πιάνο και διασκεδάζει με τον καλύτερο τρόπο τους φίλους του. Εντυπωσιασμένος θα προτείνει στον Μιχάλη να τον προσλάβει ως επαγγελματία μουσικό επί πληρωμή. Κι εκείνος θα δεχτεί…\nΕντουάρντο Μπιάνκο – Θόδωρος Παπαδόπουλος\nΟ«βασιλιάς του τανγκό», ο Εντουάρντο Μπιάνκο, θα φτάσει για πρώτη φορά στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1930. Είναι μια εποχή που η πρωτεύουσα «τανγκοκρατείται», και η έλευση ενός κορυφαίου ξένου εκπροσώπου του αργεντίνικου τανγκό, αποτελεί μέγα κοσμικό γεγονός. Η επιτυχία του θα είναι τέτοια, που την επόμενη χρονιά θα ξανάρθει.\nΌταν κάποια στιγμή ακούσει το Μιχάλη Σουγιουλτζόγλου, θα του προτείνει συνεργασία. Ο Εντουάρντο Μπιάνκο θα ζητήσει κάποια στιγμή από τον Μιχάλη να τον ακολουθήσει στις διεθνείς περιπλανήσεις του, αλλά εκείνος θα αρνηθεί. Το μόνο που δεν θα αρνηθεί τελικά για την παράταση της συνεργασίας του με τον Αργεντινό μαέστρο, είναι να ενορχηστρώνει κομμάτια που εκείνος του στέλνει από τα διάφορα μέρη που ταξιδεύει.\nΟ Έλληνας μαέστρος και συνθέτης με τον οποίο θα συνεργαστεί περισσότερο εκείνα τα χρόνια ο Μιχάλης, είναι ο Θόδωρος Παπαδόπουλος. Μικρασιατικής καταγωγής επίσης, βιολιστής ο ίδιος. Είναι ακριβώς η «ελληνική εκδοχή» του Μπιάνκο, ο Έλληνας «βασιλιάς του τανγκό». Από τα χρόνια του ’20 φτιάχνει ορχήστρες και στήνει προγράμματα σε κοσμικά κέντρα της εποχής. Εδώ θα προσληφθεί ως μουσικός της ορχήστρας Παπαδόπουλου, ο Μιχάλης... Εδώ ο Μιχάλης θα παίξει για πρώτη φορά και κάποια δικά του τραγούδια, που θα γίνουν γρήγορα «σουξέ»...\nΤις πρώτες μέρες της κήρυξης του Ελληνοϊταλικού πολέμου, στο Μοντιάλ θ’ ανέβει μια νέα επιθεώρηση, που θα λέγεται «Πολεμική Αθήνα». Σ’ αυτήν θα συμπράξουν μεταξύ πολλών άλλων: Σοφία Βέμπο, Άννα και Μαρία Καλουτά, Μαρίκα Νέζερ, Λίτσα Λαζαρίδου, Γεωργία Βασιλειάδου, Ρένα Βλαχοπούλου και Μίμης Τραϊφόρος... Ο Τραϊφόρος θα γράψει έναν «πολεμικό» στίχο παρωδία πάνω σ’ ένα τραγούδι του Γιάννη Βέλλα. Θα το τραγουδήσει στην παράσταση η Ρένα Βλαχοπούλου... Έτσι θα γεννηθεί το «Πατρίδα, πατρίδα». Η Βέμπο θα το ακούσει και θα ζητήσει να γράψει για εκείνη ένα ανάλογο τραγούδι, στηριγμένος στη μελωδία της «Ζεχρά», του Μιχάλη Σουγιούλ.\nΤο ίδιο βράδυ ο Τραϊφόρος θα γράψει τους στίχους του «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά», θα «περάσει» τους στίχους στη μελωδία με τον παριστάμενο συνθέτη στο πιάνο και οι δυο μαζί, θα το δοκιμάσουν με τη Σοφία. Το τραγούδι θα το πει, η Βέμπο και αμέσως θα το ηχογραφήσει μ’ αυτούς τους στίχους και με την ορχήστρα του Μιχάλη Σουγιούλ. Η αποδοχή του «Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά» θα είναι τέτοια, που, μέχρι σήμερα, θα παραμείνει το πιο χαρακτηριστικό ίσως τραγούδι εκείνης της περιόδου... Είναι η πρώτη μεγάλη επιτυχία, σε μια σειρά τραγουδιών που γράφονται τότε με αφετηρία το Αλβανικό Έπος, και καθρεφτίζουν τον ενθουσιασμό του κόσμου για τις νίκες του Ελληνικού Στρατού και την απαξίωση του Ιταλού αντιπάλου και του αρχηγού του, Μπενίτο Μουσολίνι.\nΑπό τις πρώτες κατοχικές επιθεωρήσεις, όπου κάνουν την εμφάνιση τους και οι νέες χορευτικές μόδες, είναι το «Αθήνα και πάλι Αθήνα».Με κείμενα του Γιαννακόπουλου και μουσικές και τραγούδια του Κυπαρίσση και του Σουγιούλ. Συμμετέχει η Σοφία Βέμπο - που τότε αρχίζει να έχει σημαντικά προβλήματα με τις αρχές Κατοχής και, αφού της απαγορεύσουν να εμφανίζεται δημοσίως, θα φύγει στη Μέση Ανατολή. Από την παράσταση «Αθήνα και πάλι Αθήνα» ξεκινάει την πορεία του το ομώνυμο τραγούδι του Σουγιούλ και του Τραϊφόρου.\nΩστόσο, το κύριο θεατρικό στέκι του Σουγιούλ στα χρόνια της Κατοχής, φαίνεται ότι είναι το θέατρο Πάνθεον. Επιθεωρήσεις του Σουγιούλ, είναι οι «Ανοιξιάτικες τρέλες», «Ρεβί επιθεώρησις», «Ταμπλ Ντ’ Οτ»... οι «Μελωδίες του 1943». Πρόκειται για μια σειρά ομοειδών προγραμμάτων με τα οποία διασκεδάζει η Αθήνα της Κατοχής.\n«Ρομάντζες» και «Αρχοντορεμπέτικα»\nΑπό τα πρώτα τραγούδια που ηχογραφεί ο Σουγιούλ όταν αρχίζει η λειτουργία των δισκογραφικών στούντιο, είναι το «Πού να ’σαι τώρα», με τη Στέλλα Γκρέκα.\nΤους στίχους του τρυφερότερου ίσως ερωτικού τραγουδιού του Σουγιούλ, του «Ας ερχόσουν για λίγο», ο Τραϊφόρος έλεγε ότι τους έγραψε περιγράφοντας τη δική του ψυχολογική κατάσταση, λόγω της απουσίας της Σοφίας Βέμπο στην Αμερική. Τον Ιανουάριο του 1947 ανεβαίνει η επιθεώρηση «Ελλάδα μου, κουράγιο» γραμμένη από τον Τραϊφόρο και τον Βασιλειάδη. Το τραγούδι αυτό το ηχογράφησε εκ νέου με αλλαγμένο στίχο η Βέμπο, όταν το 1949 – μεσούντος του Εμφυλίου - φεύγει στο Γράμμο και στο Βίτσι για να εμψυχώσει το στρατό.\nΗ συνεργασία του Σουγιούλ με την επιθεωρησιακή, συγγραφική τριάδα Γιώργου Ασημακόπουλου-Βασίλη Σπυρόπουλου-Παναγιώτη Παπαδούκα αποδίδει ουσιαστικά τρεις επιθεωρήσεις με τους χαρακτηριστικούς τίτλους «Δώδεκα παρά πέντε», «Χαρούμενη Ελλάδα» και «Θέλω να χορεύω».\nΗ ονομασία «Αρχοντορεμπέτικο» υπάρχει βέβαια στη δισκογραφία, από τη δεκαετία του ’30. Μάλιστα, και τότε χρησιμοποιήθηκε για τραγούδια με αντίστοιχη θεματολογία και μουσική καταγωγή. Συνθέτες κυρίως προερχόμενοι από την ελαφρά μουσική, προσπαθούν να γράψουν με λαϊκή θεματολογία και ρυθμούς. «Ο Σουγιούλ είναι που άνοιξε το δρόμο», ομολογεί και -ο δεύτερος, χρονολογικά αλλά και σε παραγωγή και επιτυχία, δημιουργός «αρχοντορεμπέτικων»- Γιώργος Μουζάκης. Το αρχοντορεμπέτικο είναι δημιούργημα κορυφαίων συνθετών του «ελαφρού» τραγουδιού της εποχής πάνω στους πλέον αντιπροσωπευτικούς λαϊκούς ρυθμούς. Παίζεται με κιθάρες και ελαφρές ορχήστρες, και τραγουδιέται από τους κορυφαίους εκπροσώπους αυτού του χώρου, σολίστες, ντουέτα και τρίο, ενώ η μουσική του φυσιογνωμία «θυμίζει» μπουζούκια και λαϊκές φωνές. Προσπαθεί να προσεγγίσει τη γλώσσα αλλά και τη θυμοσοφία του ρεμπέτικου, αλλά θέλει να κρατήσει και το «φως», τη «χαρούμενη διάθεση» όσων «νίκησαν» τις αντιξοότητες της προηγούμενης δεκαετίας και αντιμετωπίζουν με αισιοδοξία το μέλλον.\nΕπρόκειτο δηλαδή για τραγούδια που θύμιζαν τα λαϊκά δημιουργήματα της εποχής με πολλά από τα χαρακτηριστικά τους αλλά που διατηρούσαν τη νοοτροπία που διέπει την «ελαφρά» μουσική της περιόδου. Αυτό σημαίνει ότι οι ρυθμοί καθώς και οι ποιότητα των φωνών προέρχονταν από τα ρεμπέτικα. Όμως η θεματολογία καθώς και ο συνδυασμός των οργάνων που χρησιμοποιούνταν παρέπεμπε περισσότερο προς το ελαφρό τραγούδι.\nΘέλεις τα κοινωνικά δεδομένα της εποχής, θέλεις η επιτυχία του «τελευταίου τραμ», θα πυροδοτήσουν μια λαμπρή πορεία του είδους στις θεατρικές σκηνές, στις πίστες, αλλά και στη δισκογραφία της εποχής. Ο Σουγιούλ και οι Σακελλάριος-Γιαννακόπουλος, κι οι τρεις μαζί, ανά ζεύγη αλλά και ο καθένας με άλλους συνεργάτες, θα γράψουν τα επόμενα χρόνια πολλά ανάλογα τραγούδια.\nΗ ακμή της επιθεώρησης – Τα «πολεμικά» τραγούδια\nΗ επιθεώρηση είναι το κατεξοχήν καλοκαιρινό είδος. Για μια εκτεταμένη καλοκαιρινή περίοδο που ξεκινά από το Πάσχα και τελειώνει τον Οκτώβριο, ανεβάζονται στα περισσότερα θέατρα επιθεωρήσεις. Οι οποίες, βέβαια, δεν διαρκούν όλη την περίοδο, αλλά αλλάζουν, ανάλογα με την προσέλευση κοινού που παρουσιάζουν. Η «Φράουλα» ανεβαίνει στο θέατρο Σαμαρτζή στις 24 Μαΐου του 1940 και η επιτυχία της είναι τέτοια, που παίζεται ολόκληρο το καλοκαίρι.\nΤο τελευταίο καλοκαίρι πριν από τον πόλεμο -το καλοκαίρι της «Φράουλας» και της «Όασης» για τον Σουγιούλ- η Βέμπο θα τραγουδήσει με μεγάλη επιτυχία το «Άσε τον παλιόκοσμο να λέει». Με την ορχήστρα Σουγιούλ θα ηχογραφηθούν αρκετά από τα πολύ γνωστά «πολεμικά» τραγούδια που λέει τότε η Σοφία Βέμπο και είχαν διασκευαστεί ειδικά για να τονώσουν το δοκιμαζόμενο ηθικό των Ελλήνων. Ανάμεσα σ’ αυτά, η παρωδία του «Στη Λάρ’σα βγαίνει ο αυγερινός», που γίνεται «Στον πόλεμο βγαίνει ο Ιταλός», και το «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του», πάνω στην προπολεμική «Βάσω» που «πλέκει το προικιό της», του Θεόφραστου Σακελλαρίδη... Ο Σουγιούλ, όμως, θα γράψει και δυο καινούρια τραγούδια με θέμα που ξεκινά από εκείνο τον πόλεμο και θα τα τραγουδήσει η Σοφία Βέμπο: «Δυο αγάπες στην καρδιά μου έχω κλείσει, η πατρίδα είναι η μια κι η άλλη εσύ» και «Μας χωρίζει ο πόλεμος».\nΤο καλοκαίρι του 1950 ο Μ. Σουγιούλ συνεργάζεται στο θέατρο με τον Γιώργο Τζαβέλλα. Τον Ιανουάριο του 1950 θα βγει στους κινηματογράφους η ταινία του που έμελλε να αποτελέσει σταθμό στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, ο περίφημος «Μεθύστακας» με τον Ορέστη Μακρή.\nΤο καλοκαίρι του 1950, ανεβαίνουν δυο επιθεωρήσεις με μουσική του Μ. Σουγιούλ. Ο «Αθάνατος Ρωμηός» και «Η γυναίκα με το βέτο». Η συνεργασία Σουγιούλ-Τζαβέλλα θα συνεχιστεί και ο Σουγιούλ θα γράψει τις μουσικές και τα τραγούδια στις επιθεωρήσεις «Πάμε πρίμα» και «Όλα τον ανήφορο».\nΚαι φτάνουμε στο καλοκαίρι του 1951... Είναι το δεύτερο καλοκαίρι που η Σοφία Βέμπο ανεβάζει επιθεώρηση στο δικό της θέατρο, που έχει ανοίξει θριαμβευτικά την προηγούμενη χρονιά με την επιθεώρηση «Βίρα τις άγκυρες». Ο τίτλος άλλης επιθεώρησης είναι... «Έχετε γεια... βρυσούλες».\nΊσως το πιο ανθεκτικό στο χρόνο στοιχείο αυτής της παράστασης είναι δυο τραγούδια του... Μιχάλη Σουγιούλ, το «Χαράμι», με στίχους του Τραϊφόρου, που τραγουδάει η Βέμπο. Αλλά εκείνο που κυριολεκτικά θα κάνει πάταγο εκείνη την περίοδο, είναι πάλι ένα τραγούδι γραμμένο για κάποιο νούμερο το:\n«Βρε Μανόλη Τραμπαρίφα βάλε τη διπλή ταρίφα\nΦουλαριστός τράβα ντουγρού στη λεωφόρο του Συγγρού\nΑπόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα κι εγώ ποτέ χατίρι, δεν του χάλασα...»\nΤο 1952 ο Σουγιούλ εμφανίζεται να γράφει μουσική και. τραγούδια σε δυο ταινίες του Αλέκου Σακελλάριου. Η μία θα περάσει σχετικά απαρατήρητη και στη συνέχεια θα χαθεί η κόπια της. Η άλλη, όμως, θα κάνει πάταγο - για τα δεδομένα της εποχής- και θα παραμείνει μέχρι σήμερα μια από τις ιστορικές ταινίες της ελληνικής κινηματογραφικής κωμωδίας. Είναι το «Ένα βότσαλο στη λίμνη», όπου ακούγεται το περίφημο «Άλα! Άνοιξε κι άλλη μπουκάλα», ένα ακόμα από τα περίφημα γλεντζέδικα «αρχοντορεμπέτικα» του Σουγιούλ.\nΗ ταινία το «Σωφεράκι», με μουσική και τραγούδια του Μ. Σουγιούλ θα κόψει κάπου 200 χιλιάδες εισιτήρια... Σε μια σκηνή του, ο Μίμης Φωτόπουλος τραγουδά με μουσική Σουγιούλ:\n«Μια ζωή την έχουμε κι αν δεν τη γλεντήσουμε\nτι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντίσουμε»...\nΕκείνο το χειμώνα του 1952-53, ο Μιχάλης Σουγιούλ θα προσθέσει ένα ακόμα «λαϊκό» τραγούδι στο ρεπερτόριο της Σοφίας Βέμπο, το «Όλα ρημάδια»… Αλλά με το ξεκίνημα του 1953, θα προκύψει «ως μεγάλο σουξέ της εποχής»:«Βρε πώς μπατιρίσαμε,που σαρανταρίσαμε\nτι γοργά περνούν τα χρόνια μήτε που καλά το ξέρεις,\nπάει έσπασε ο Γρηγόρης να που σπάει κι ο Λευτέρης\nκι ο Βασίλης, βρε μαράζι, τηνε βγάζει, δεν τη βγάζει…»\nΗ ταινία «Σάντα Τσικίτα» θα βγει στις αίθουσες το χειμώνα 1953-54. Μέσα στην ίδια περίοδο ο Σουγιούλ θα γράψει μουσική για μια ακόμα ταινία του Σακελλάριου, το «Θανασάκη τον πολιτευόμενο». Λίγους μήνες μετά την επιστροφή του από την Αίγυπτο, ο Σουγιούλ θα έχει την πρώτη ειδοποίηση ότι κάτι δεν πάει καλά με την υγεία του: ένα πρώτο -ελαφρύ- εγκεφαλικό επεισόδιο, από το οποίο συνέρχεται σ’ ένα μήνα και επιστρέφει κανονικά στη δουλειά του.\nΑναμφισβήτητα, η πλέον μακρόχρονη συνεργασία του Σουγιούλ με έναν τραγουδιστή, θα είναι αυτή με τη Σοφία Βέμπο. Μαζί της έχει ξεκινήσει δισκογραφικά και θα έχουν μια συνεχή συνεργασία με αποκορύφωμα τα «τραγούδια του ’40», και θα καταλήξουν στα «αρχοντορεμπέτικα» και τις «ρομάντζες» των χρόνων του '50.\nΤο καλοκαίρι του ’54 η Βέμπο θα τραγουδήσει για πρώτη φορά, στην επιθεώρηση «Σουσουράδα» των Μίμη Τραϊφόρου και Γ. Γιαννακόπουλου, «Το ραγισμένο γυαλί», του Σουγιούλ. Ήδη, όμως, από την προηγούμενη χρονιά έχουν αρχίσει οι αναδρομές στα «20 χρόνια καριέρας» της τραγουδίστριας, στα οποία ο Σουγιούλ έχει ένα σημαντικό μερίδιο. Η τελευταία φορά που θα τραγουδήσει καινούρια τραγούδια του Σουγιούλ στη σκηνή, είναι το καλοκαίρι του 1957. Στη σπονδυλωτή κωμωδία «Στουρνάρα 288», η Βέμπο με τον διπλό ρόλο, του... εαυτού της αλλά και της ξεπεσμένης παλιάς βεντέτας, θα τραγουδήσει το «Αχ! Να γύριζαν τα χρόνια τα παλιά», του Σουγιούλ.\nΗ τελευταία μεγάλη επιθεώρηση που συνυπογράφει το σύνολο της μουσικής της και εμφανίζεται ο Σουγιούλ με την ορχήστρα του, είναι τα «Πετροκέρασα». Τα δυο τραγούδια αυτής της επιθεώρησης, που θα δισκογραφηθούν και θ' αντέξουν πιο πολύ στο χρόνο, είναι το «Η ώρα είναι τρεισήμισι» και το «Ο κόσμος έγινε για μας».\nΣε μια αφήγησή του για τον Σουγιούλ ο Χρήστος Γιαννακόπουλος αναφέρει: «Τέτοιος ήτανε ο κατακαημένος ο Μιχάλης: πρωταθλητής του πενταγράμμου, πρωταθλητής του πηρουνιού, πρωταθλητής του ποτηριού, πρωταθλητής της ευγένειας και της καλοσύνης».\nΎστερα από πάλη τριών ημερών με το θάνατο ο συνθέτης υπέκυψε, τελικά, το απόγευμα της 16ης Οκτωβρίου 1958. Με συγκινητικές εκδηλώσεις ο καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρέτησε για τελευταία φορά την επόμενη 17 Οκτωβρίου 1958 το απόγευμα στο Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος τον αλησμόνητο συνθέτη. Πάνω στον τάφο του στο Α΄ Νεκροταφείο ο στιχουργός και συνεργάτης του Κώστας Κοφινιώτης απήγγειλε τους παρακάτω στίχους:\n«Μες στου μουντού φθινοπώρου τη νεκρική γαλήνη\nΣαν ένα φύλλο κίτρινο σωριάστηκε στη γη\nΟ καλλιτέχνης ο αβρός – της μελωδίας πηγή\nΚι ένας λυγμός με του βοριά το θρήνο αργοσβήνει.\nΣτο μέτωπο τον φίλησε του φθινοπώρου η θλίψη\nΚι όταν αυτός τραγούδησε, του έκλεισε τα μάτια.\nΣώπασαν τα τραγούδια του στης γης τα μονοπάτια\nΚι ο ήλιος κάποιο δάκρυ του στα νέφη θα ’χει κρύψει.\nΤου καλλιτέχνη το όνειρο μάδησε σαν λουλούδι\nΞεψύχησε μέσα στη μοβ της αγωνίας λουρίδα\nΣαν τη στερνή της άνοιξης ολόχρυση ηλιαχτίδα\nΚι έγραψε στο πεντάγραμμο ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.»\nΗ μουσική προσφορά του\nΟ χώρος του «ελαφρού» τραγουδιού της Ελληνικής «μπελ επόκ» καθώς επίσης της μεταπολεμικής περιόδου κυριαρχείται από τα τραγούδια του Σουγιούλ, γεγονός που τον καθιστά έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς της εποχής του. Η μελέτη των τραγουδιών και των αισθητικών τάσεων που εξέφρασαν οι συνθέτες της «ευρωπαϊκής» μουσικής, όπως ο Σουγιούλ, πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο έρευνας, γιατί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του μουσικού παρελθόντος μας.\nΑπό τα χρόνια του ’30 ο Σουγιούλ έστησε μια λαμπρή καριέρα μουσικού, μαέστρου και συνθέτη. Πιστός στο «ευρωπαϊκό τραγούδι» (όπως ονομαζόταν η ελαφρά μουσική της εποχής) τα πρώτα χρόνια της συνθετικής του καριέρας, ο Σουγιούλ έγραψε πολλές επιτυχίες. Ταυτόχρονα, δουλεύει ακατάπαυστα σε νυχτερινά κέντρα και σε μουσικά θέατρα ενώ δεν ξεχνά να δισκογραφεί τακτικά.\nΟ καλλιτεχνικός βίος του Σουγιούλ έχει επίσης συνδεθεί άρρηκτα και με την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Πολλά από τα τραγούδια της εποχής, που είχαν διασκευαστεί ειδικά για να εμψυχώσουν τους ηρωικούς μαχητές του αλβανικού μετώπου, ήταν δικές του συνθέσεις. Ιδιαίτερα, το πασίγνωστο τραγούδι «Παιδιά της Ελλάδος Παιδιά» σε στίχους Μ. Τραϊφόρου που είναι βασισμένο στην μελωδία του τραγουδιού «Ζεχρά» σε μουσική Σουγιούλ και στίχους Αιμ. Σαββίδη, έχει ταυτιστεί ανεξίτηλα στη συνείδηση του λαού μας με το Έπος του ’40.\nΜετά την Κατοχή, η επιτυχία του Σουγιούλ φτάνει σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα ενώ σχεδόν όλα του τα τραγούδια γίνονται επιτυχίες. Η συνθετική του πρακτική ακολουθεί πάντα τα δεδομένα της ευρωπαϊκής μουσικής και τα κυρίαρχα είδη είναι το ταγκό, το βαλς, το τσάρλεστον κ.ά. Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 ο Σουγιούλ καλείται να γράψει τραγούδια για τον κινηματογράφο. Πολλά από τα γνωστότερα τραγούδια που ακούγονται στις, ακόμα και σήμερα, δημοφιλείς ταινίες της εποχής είναι δικά του, όπως: «'Aρχισαν τα όργανα» από την ταινία «Σάντα Τσικίτα», «'Aλα» από την ταινία «Ένα βότσαλο στη λίμνη», «Ο μήνας έχει εννιά» ή «Μια ζωή την έχουμε» από την ταινία «Το σωφεράκι» και άλλα πολλά.\nΠαράλληλα, ξεκινά και η ενασχόληση του με τα λεγόμενα «αρχοντορεμπέτικα». Συνεπώς, ο Μιχάλης Σουγιούλ πρέπει να θεωρείται πρωτοπόρος, όχι μόνο γιατί καλλιέργησε και εμπλούτισε το ελληνικό τραγούδι με το πολυσχιδές ταλέντο του, αλλά κυρίως γιατί υπήρξε ένας από τους συνθέτες που κατάφεραν να φέρουν κοντά δυο μουσικά ρεύματα, την ευρωπαϊκή μουσική και το ρεμπέτικο, που έδειχναν να μην έχουν εμφανές σημείο επαφής. Ταυτόχρονα, η διαχρονικότητα πολλών από τα τραγούδια του, καθώς και η επιτυχία τους ακόμα και στις μέρες μας δείχνει ότι πρόκειται, πραγματικά, για σημαντικά δημιουργήματα.\nþΤσάμπρας Γ. Μιχάλης Σουγιούλ – ας ερχόσουν για λίγο. Αθήνα: Εκδόσεις Άγκυρα, 2005\nΟ Μιχάλης Σουγιούλ στα πρώτα χρόνια του '30\n"Μονμάρτη" 1937. Ορχήστρα του Μιχάλη Σουγιούλ\nΘέατρο «Μετροπόλιταν». Η επιθεώρηση «Μαϊστράλια». Καλοκαίρι 1948\nΠρογράμματα και φέιγ βολάν κατοχικών μουσικών θεαμάτων


Γιατί η αποτυχημένη και άσχετη σε όλα Δούρου πάλι υποψήφια περιφερειάρχης; - lastpoint.gr\n18/10/2018 20/10/2018 0 Σχόλια\tΑΠΟΨΕΙΣ, ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, ΔΟΥΡΟΥ, ΠΑΠΟΥΤΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΥΡΙΖΑ\nΒλέπουμε να εκπλήσσεται ο κόσμος στα Μ.Κ.Δ. Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη για να συμπεράνουμε.\nΗ ιδία η Δούρου δεν έχει φιλότιμο ,δεν έχει επίγνωση του τι προκάλεσε, δεν έχει επαφή με το περιβάλλον και φυσικά δεν έχει ενσυναίσθηση. Αυτά ο κόσμος τα έχει εμπεδώσει, όταν την έβλεπε εν μέσω πτωμάτων να είναι περιχαρής η να βγάζει σκελετούς στο fb. Μιλούσε μόνο για να πάρει ψήφους από νέους λέγοντας μια στραβή κλπ. Πρέπει να κοιτάξει την πάθηση που έχει, δηλαδή τη μη επαφή της με το περιβάλλον. Την ενδιαφέρει επίσης πολύ να μη χάσει την εξουσία, αντί να κρύβεται , να πει συγγνώμη και να φύγει λυπημένη. Είναι μιας μορφής βαρεία εξάρτηση που πρέπει και αυτή να την κοιτάξει. Υπάρχουν πολλές καλές θεραπείες σήμερα, για να σωθεί ο υπόλοιπος κόσμος που έμεινε ζωντανός, όσο αυτή ήταν περιφερειάρχης\nΓιατί όμως δέχτηκε ο Τσίπρας να την ξαναβάλει παρά το κακό που αυτή έχει προκαλέσει; Δεν είναι βέβαια από αγάπη και εμπιστοσύνη. Τους συνδέει ένας ομοιοπολικός δεσμός, γιατί και αυτός προκάλεσε και προκαλεί καταστροφές .\nΠερισσότερο όμως φοβάται μήπως και αυτή αρχίσει να του επιτίθεται σαν την Ζωή. Δε θέλει ν ανοίξει πολλά μέτωπα τώρα, μετά από τόση πτώση. Μη ξεχνάμε ,τόσα χρόνια σύντροφοι ξέρουν πολλά ο ένας για τον άλλον και όταν χάσουν κάτι απτό οποίο εξαρτώνται, αφού δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο στη ζωή τους, θα το εκμεταλλευτούν για το συμφέρον τους.\nΘυμηθείτε τη Βαλαβάνη που όταν έγινε υπουργός πήγε μπροστά στις κάμερες να φιλήσει τον Βαρουφάκη για τον οποίο μετά έλεγε διάφορα. Τα κάνουν όλοι αυτοί, όλα με θεατρινισμό.\nΔεν είναι μόνο το θέατρο που παίζει ο Καμένος με τον Τσίπρα. Αυτοί συναντούνται να κανονίσουν τι θα πουν και πώς , στην Ελλάδα και την Αμερική, για να πάρουν ψήφο απ αυτούς που έφυγαν. Ρίχνουν δίκτυα παντού γι αυτούς που δεν καταλαβαίνουν τον ρόλο που οι συνεταίροι καταστροφείς της Ελλάδας, παίζουν.\nΜετά από όλα αυτά υπάρχουν άτομα φυσιολογικά που θα ψηφίσουν τη Δούρου και τους λοιπούς της συνομοταξίας;\n← Θέατρο με σκηνοθέτες Τσίπρα και Καμμένο\nΗμερολόγιο καταστρώματος. Ο Καμμένος είναι ο ισχυρός, ο Τσίπρας απλώς προεδρεύει →


Αμφοξες - Λεπτομερέστερα - 2021\nΤα κεφαλόκαρδα αντιπροσωπεύονται από ζώα γνωστά ως αμφίοξες, τα οποία αποτελούν περίπου τριάντα είδη, όλα τα οποία ζουν στο θαλάσσιο περιβάλλον. Η λέξη amphioxus προέρχεται από το γεγονός ότι αυτά τα ζώα έχουν κωνικά σώματα σε δύο άκρα (amfi = δύο).\nΟι αμφοξείες είναι μικρά ζώα με μήκος έως και 8 εκατοστά. Έχουν ένα σώμα που μοιάζει με ψάρια και ζουν μισά θαμμένα στην άμμο σε καθαρό, ήρεμο νερό, κρατώντας μόνο το πρόσθιο μέρος του σώματος έξω από το υπόστρωμα.\nΑν και περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους, μπορούν να κολυμπήσουν ενεργά στο νερό για σύντομες χρονικές περιόδους. Το κολύμπι του Amphioxus είναι παρόμοιο με αυτό που παρατηρείται στα ψάρια: προκύπτει από τη συστολή μυοτομών, μυϊκών ομάδων που είναι διατεταγμένες κατά μήκος του σώματος. Η εναλλασσόμενη συστολή αυτών των μυών από τη μία πλευρά και η άλλη από το σώμα προάγει πλευρική κίνηση, η οποία ωθεί το ζώο προς τα εμπρός.\nΑυτά τα ζώα έχουν πτερύγια, αλλά, σε αντίθεση με αυτά που βρίσκονται στα ψάρια, σχηματίζονται μόνο από πτυχώσεις του δέρματος, χωρίς να υπάρχουν υποστηρικτικά σκελετικά στοιχεία μέσα σε αυτά. έχουν μόνο ενίσχυση συνδετικού ιστού.\nΌπως και οι ουροκαδόντες, οι σχισμές των κεφαλών είναι καλά αναπτυγμένες, υποδεικνύοντας τη συνήθεια φιλτραρίσματος αυτών των ζώων. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτές οι σχισμές δεν ανοίγουν απευθείας από το σώμα, αλλά σε μια κοιλότητα που ονομάζεται αίθριο.\nΣτα κεφαλλοκτόνα οι βλεφαρίδες του χάλκινες σχισμές ή οι φάρνανες προάγουν την είσοδο και έξοδο του νερού μέσω ενός ειδικού πόρου που ονομάζεται atriopore. Παίρνουν το οξυγόνο και τα τρόφιμα που χρειάζονται μέσω αυτής της κυκλοφορίας του νερού.\nΤα φιλτραρισμένα σωματίδια τροφίμων μεταφέρονται στο ενδοστολικό και από αυτό σε άλλα μέρη του πεπτικού συστήματος. Τα άχρηστα υπολείμματα εξαλείφονται μέσω του πρωκτού. Σε αυτά τα ζώα ο πρωκτός ανοίγει κατευθείαν έξω από το σώμα και όχι μέσα στην κολπική κοιλότητα, όπως και στα νεκροτομεία. Στο αίθριο των κεφαλοκορδάτων ανοίγουν οι γονάδες.\nΤο κυκλοφορικό σύστημα Αποτελείται μόνο από σκάφη, ορισμένα συσταλτικά, υπεύθυνα για την πρόωση του αίματος. Δεν έχουν καρδιά.\nΤα αμφίξια είναι ζώα χωριστών φύλων με εξωτερική γονιμοποίηση. Πηγαίνουν μέσα από μια φυτική προνύμφη, μετά την οποία εγκαθίστανται στο υπόστρωμα και υφίστανται μεταμόρφωση, δημιουργώντας τον ενήλικα.\nΤο νευρικό σύστημα των κεφαλοκορδικών, είναι αρκετά απλοποιημένη, σχηματίζεται από ένα νωτιαίο νεύρο, το οποίο παρουσιάζει μια διαστολή στην πρόσθια περιοχή που ονομάζεται εγκεφαλικό κυστίδιο.\nCopyright 2021 \_ Υποφυσικός Κεφαλοχορδάς...


Αναγνώριση προσφοράς – ΚΡΗΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ\nΑποχαιρετιστήριο δείπνο, προς τιμήν του απερχόμενου Διευθυντή της TUI κ. Γιώργου Δήμα παρέθεσε το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ξενοδοχείων Ηρακλείου σε γνωστό εστιατόριο της Σταλίδας.\nΣτον σύντομο χαιρετισμό του, ο Πρόεδρος της Ένωσης κ. Νίκος Χαλκιαδάκης, εξήρε το ήθος και την εργατικότητα του και τον ευχαρίστησε εκ μέρους όλων των Ξενοδοχείων του νομού για την πολύχρονη και πολύτιμη συνεργασία που είχε με όλους μας, καθώς και για την εν γένει προσφορά του, στον τουρισμό της Κρήτης.\nΣτον αγαπητό φίλο και πολύτιμο συνεργάτη μας Γιώργο Δήμα, ευχόμαστε κάθε επιτυχία στον επόμενο σταθμό του.\nΠροηγούμενο άρθρο Συγκομιδή ελαιοκάρπου\nΝέο άρθρο Πιστοποιητικό ικανότητας εκδοροσφαγέων


Αγιος Γέροντας Παΐσιος: «Η αδικία πληρώνεται πολύ βαριά» – ExtraNews GR\nΗ αδικία είναι μεγάλη αμαρτία. Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, η αδικία δεν έχει, μαζεύει οργή Θεού. Φοβερό! Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους. Από την μια μεριά βλέπεις να κάνουν μια αδικία και από την άλλη να πεθαίνουν δικοί τους άνθρωποι και να μη δίνουν σημασία.\nΠώς να κάνουν προκοπή οι άνθρωποι με τόσες αδικίες; Κάνουν αυτά που κάνουν, δίνουν δικαιώματα και στον διάβολο, γι’ αυτό μετά περνούν δοκιμασίες, τους βρίσκουν αρρώστιες κ.λπ. και σου λένε: “Κάνε προσευχή να γίνω καλά”.\nΟ άδικος, και γενικά κάθε ένοχος, όταν δεν ζητήση συγχώρηση, ταλαιπωρείται από την συνείδησή του και επιπλέον από την αγανάκτηση του αδικημένου. Γιατί, όταν ο αδικημένος δεν τον συγχωρήση και γογγύζη, τότε ο άδικος ταλαιπωρείται πολύ, βασανίζεται.\nΔεν μπορεί να κοιμηθή. Σαν να τον χτυπούν κύματα και τον φέρνουν σβούρα. Είναι μυστήριο πράγμα το πώς το πληροφορείται! Όπως, όταν ένας αγαπά κάποιον και τον σκέφτεται με την καλή έννοια, εκείνος το πληροφορείται, έτσι και σ’ αυτήν την περίπτωση. Ώ, ο γογγυσμός του άλλου τον κάνει άνω-κάτω! Και μακριά να είναι, τι στην Αυστραλία, τι στο Γιοχάννεμπουργκ, δεν μπορεί να ησυχάση, όταν είναι αγανακτισμένος ο άλλος εξ αιτίας του.\nΕκεί, φυσικά, γίνονταν και αγροζημίες και πολλοί βοσκοί έτρεχαν σ’ αυτόν τον δικηγόρο, γιατί με πονηρά επιχειρήματα έπειθε και τον αγρονόμο και τον ειρηνοδίκη. Έτσι οι καημένοι γεωργοί πολλές φορές όχι μόνο δεν έβρισκαν το δίκαιο για τα σπαρτά που τους κατέστρεφαν τα κοπάδια, αλλά έβρισκαν και τον μελά τους. Όλοι τον ήξεραν τον δικηγόρο αυτόν και κανείς τίμιος άνθρωπος δεν τον πλησίαζε. Ακόμη και ο Πνευματικός να δήτε τι συμβούλεψε έναν ευαίσθητο βοσκό.\nΟ βοσκός αυτός είχε ένα μικρό κοπάδι και μια σκύλα. Μια φορά που η σκύλα είχε γεννήσει, έδωσε τα κουταβάκια σε άλλους και κράτησε μόνον την μάνα. Εκείνο το διάστημα είχε χαθή μια προβατίνα και είχε αφήσει το αρνάκι της που θήλαζε. Αυτό, επειδή δεν είχε μάνα, έτρεχε πίσω από την σκύλα και θήλαζε από αυτήν, η οποία ένιωθε και η ίδια ανακούφιση.\nΈτσι τα δύο ζώα είχαν συνηθίσει και το ένα έβρισκε το άλλο. Ο καημένος ο βοσκός, όσο και να προσπαθούσε να τα ξεχωρίση, εκείνα έσμιγαν. Επειδή ήταν ευαίσθητος ο βοσκός, σκέφθηκε να ρωτήση τον Πνευματικό εάν τελικά τρώγεται το κρέας του αρνιού ή όχι. Ο Πνευματικός, έχοντας υπ’ όψιν του και την φτώχεια του βοσκού, σκέφτηκε λίγο και του είπε: “Το αρνί αυτό, παιδί μου, δεν τρώγεται, γιατί θήλασε από την σκύλα, αλλά ξέρεις τι να κάνεις;\nΕπειδή όλοι οι άλλοι βοσκοί πηγαίνουν δώρα στον δικηγόρο τον δείνα αρνιά και τυριά, να του πας και συ αυτό το αρνί να το φάη. Μόνον αυτός έχει ευλογία να το φάη, γιατί όλος ο κόσμος ξέρει που είναι άδικος”. Όταν είχε γεράσει πια ο άδικος αυτός δικηγόρος και έπεσε στο κρεββάτι, υπέφερε χρόνια από εφιάλτες και δεν μπορούσε να κοιμηθή.\nΤον χτύπησε και ημιπληγία και δεν μπορούσε ούτε να μιλήση. Προσπάθησε ο Πνευματικός να τον κάνη τουλάχιστον να γράψη τις αμαρτίες του, αλλά είχε χάσει και τον έλεγχο, και αναγκαζόταν να του διαβάζη την ευχή των Επτά Παίδων, για να κλείση λίγο τα μάτια του να κοιμηθή. Του διάβαζε και εξορκισμούς, για να γαληνέψη λίγο, μέχρι που αναπαύθηκε, και ας ευχηθούμε ο Θεός να τον αναπαύση πραγματικά.\n– Εάν ο άνθρωπος έχη μετάνοια και εξομολογήται, δεν πιάνουν. Για να πιάσουν τα μάγια, θα έχη δώσει κάποιο δικαίωμα ο άνθρωπος. Θα αδίκησε κάποιον, θα κοροϊδεύη καμμιά κοπέλα κ.λπ. Τότε θα πρέπη να μετανοήση, να ζητήση συγχώρηση, να εξομολογηθή,\nνα τακτοποιηθή και να επανορθώση αυτό που έκανε. Γιατί αλλιώς, και όλοι οι παπάδες να του διαβάσουν εξορκισμούς, δεν λύνονται τα μάγια. Αλλά και μάγια να μην του έκαναν, και μόνον το άχτι της αδικημένης ψυχής αρκεί για να τον βασανίζη.\nΔιαβάστε εδώ: Προσευχή Αγίου Παϊσίου για τον πειρασμό\nΥπάρχουν δυο μορφές αδικίας, η υλική και η ηθική. Υλική αδικία είναι, όταν αδική κανείς τον άλλον σε υλικά πράγματα. Ηθική είναι, όταν λ.χ. κάποιος γελάση μια κοπέλα, και αν μάλιστα είναι ορφανή, με πενταπλάσιο βάρος βαραίνει την ψυχή του. στον πόλεμο η σφαίρα ξέρεις πώς κυνηγάει τους ανήθικους; εκεί βλέπεις έντονα την θεία δικαιοσύνη, την προστασία του Θεού.\nΑτιμία στον πόλεμο δεν σηκώνει. Ανήθικο άνθρωπο θα τον βρη σφαίρα. Μια φορά πηγαίναμε με την διλοχία μας να αντικαταστήσουμε ένα τάγμα. Εν τω μεταξύ όμως μας χτύπησαν και ριχτήκαμε στην μάχη. Ένας, θυμάμαι, από εκείνο το τάγμα είχε κάνει την προηγούμενη μέρα μια ατιμία, είχε βιάσει μια έγκυο, την καημένη. Ε, σ’ εκείνη την επιχείρηση μόνον αυτός σκοτώθηκε!!\nΦοβερό! Όλοι έλεγαν μετά: “Το κτήνος, καλά έπαθε και σκοτώθηκε!” Ιδίως αυτοί που κάνουν πονηριές, που κοιτάζουν να ξεφύγουν από ‘δω, να ξεφύγουν από ‘κει, τελικά δεν γλυτώνουν. Είναι παρατηρημένο ότι όσοι πιστεύουν πολύ, φυσικά ζούνε και τίμια, χριστιανικά, και το σώμα τους το τίμιο προστατεύεται από τα πυρά περισσότερο απ’ ό,τι αν φορούσαν Τιμιόξυλο.\n– Να, αυτό είναι το καθαρό φιλότιμο! Αν ήμουν εγώ στην θέση σου, θα τους έλεγα: “Εγώ για τον εαυτό μου δεν θέλω τίποτε. Το μερίδιο όμως που μου ανήκει, θα ήθελα να το μοιράσετε με τα χέρια σας στους φτωχούς. Δώστε πρώτα στους φτωχούς συγγενείς.\nΣας το λέω αυτό, για να μη φθάση στα παιδιά σας η οργή του Θεού”. Γιατί μπορεί καμμιά φορά ο πατέρας να δώση κάτι για την ψυχή του, για να γίνη λ.χ. ένα Ίδρυμα, και να μην αφήση κάτι στο παιδί του.\nΜπορεί σε μια οικογένεια ο παππούς ή η γιαγιά να έκαναν αδικίες και αυτοί να είναι καλά. Όμως τα παιδιά ή τα εγγόνια τους παιδεύονται.\nΑρρωσταίνουν και αναγκάζονται να δίνουν στους γιατρούς όσα μαζεύτηκαν με αδικίες, για να εξοφλήσουν οι παππούδες τους. Κάποτε σε μια γνωστή μου οικογένεια συνέβαιναν πολλές δοκιμασίες. Είχε αρχίσει από τον αρχηγό της οικογενείας αρρώστια βαρειά, ταλαιπωρία, έμεινε κατάκοιτος λίγα χρόνια και μετά πέθανε.\nΣτην συνέχεια πέθανε η γυναίκα του και ύστερα τα παιδιά του, το ένα κοντά στο άλλο. Πρόσφατα πέθανε και το τελευταίο, το πέμπτο παιδί. Από πολύ πλούσια οικογένεια που ήταν, κατήντησε η πιο φτωχή, γιατί πουλούσαν τα κτήματα όσο-όσο, για να πληρώνουν γιατρούς και έξοδα διάφορα. Απορούσα γι’ αυτήν την οικογένεια: “Πώς συμβαίνουν τόσες αρρώστιες και ατυχήματα σ’ αυτούς!”\nΓια να είμαι πιο σίγουρος, προσπάθησα να μάθω από αξιόλογα γεροντάκια, συμπατριώτες τους, και έμαθα τα εξής: Ο άνθρωπος αυτός είχε βρει μια σχετική περιουσία από τον πατέρα του, αλλά στην συνέχεια την αύξησε με αδικίες. Δηλαδή, εάν του ζητούσε μια χήρα δανεικά, για να παντρέψη την κόρη της, και θα του τα έδινε όταν θα αλώνιζε, αυτός της ζητούσε ένα οικόπεδο που είχε.\nΚαι εκείνη επάνω στην ανάγκη το έδινε όσο-όσο. Άλλος του ζητούσε δάνειο να πληρώση την Τράπεζα και θα του το επέστρεφε μόλις μάζευε τα βαμβάκια. Εκείνος του ζητούσε ένα χωράφι που είχε, και στην ανάγκη ο άλλος το έδινε όσο-όσο, για να μην τον κυνηγήση η Τράπεζα. Άλλος του ζητούσε λίγα δανεικά, για να πληρώση τους γιατρούς, και αυτός του ζητούσε την αγελάδα που είχε.\nΜε αυτόν τον τρόπο μάζεψε μια μεγάλη περιουσία. Όλος όμως ο γογγυσμός των πονεμένων ανθρώπων χτύπησε όχι μόνο σ’ αυτόν και στην γυναίκα του, αλλά και στα παιδιά του ακόμη. Έτσι λειτούργησαν οι πνευματικοί νόμοι και έκαναν και εκείνοι το ίδιο, για να πληρώσουν δηλαδή τους γιατρούς και τα έξοδα από τις αρρώστιες, τα ατυχήματα κ.λπ., πουλούσαν όσο-όσο τα κτήματα, και από πολύ πλούσιοι έγιναν φτωχοί, και ένας-ένας έφυγαν όλοι.\nΟ Θεός φυσικά θα τους κρίνη με την πολλή Του αγάπη και δικαιοσύνη ανάλογα. Οι άλλοι πάλι που αναγκάσθηκαν, επάνω στην ανάγκη που βρίσκονταν, να πουλήσουν ό,τι είχαν, για να ξεχρεώσουν χρέη σε γιατρούς κ.λπ. και φτώχεψαν, θα ανταμειφθούν για την αδικία που δοκίμασαν ανάλογα. Βέβαια και οι άδικοι εξοφλούν και αυτοί ανάλογα.\n– Πώς να τον βλέπουμε; Σαν έναν μεγάλο ευεργέτη μας, που μας κάνει καταθέσεις στο Ταμιευτήριο του Θεού. Μας κάνει πλούσιους αιώνια. Μικρό πράγμα είναι αυτό;\nΤον ευεργέτη μας δεν τον αγαπούμε; Δεν του εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας; Έτσι και αυτόν που μας αδικεί να τον αγαπούμε και να τον ευγνωμονούμε, γιατί μας ευεργετεί αιώνια. Οι άδικοι αδικούνται αιώνια, ενώ όσοι δέχονται με χαρά την αδικία δικαιώνονται αιώνια.\nΈνας ευλαβής οικογενειάρχης δοκίμασε πολλές αδικίες στην δουλειά του. είχε όμως πολλή καλωσύνη και όλα τα υπέμεινε χωρίς να γογγύση. Ήρθε κάποτε στο Καλύβι και μου τα είπε. Μετά με ρωτάει: “Τι με συμβουλεύεις να κάνω;”\n“Έτσι να κάνεις, του λέω, να αποβλέπης στην θεία δικαιοσύνη και στην θεία ανταπόδοση και να υπομένης. Τίποτε δεν πάει χαμένο. Με αυτόν τον τρόπο αποταμιεύεις στο Ταμιευτήριο του Θεού. Στην άλλη ζωή σίγουρα θα έχης να λάβης γι’ αυτήν την δοκιμασία που περνάς. Αλλά να ξέρης, ο Καλός Θεός και σ’ αυτήν την ζωή αμείβει τον αδικημένο. Άν όχι πάντοτε τον ίδιο, οπωσδήποτε τα παιδιά του. Ξέρει ο Θεός. Έχει πρόνοια για το πλάσμα Του.”\nΆμα κάνη κανείς υπομονή, έρχονται τα πράγματα στην θέση τους. Τα οικονομάει ο Θεός. Χρειάζεται όμως υπομονή χωρίς λογική. Αφού ο Θεός βλέπει, παρακολουθεί, να παραδίνεται εν λευκώ στον Θεό. Βλέπεις, ο Ιωσήφ (2) δεν μίλησε, όταν τον πούλησαν οι αδελφοί του για δούλο. Μπορούσε να πη: “Είμαι αδελφός τους”.\nΔεν μίλησε όμως, και μετά μίλησε ο Θεός και τον έκανε βασιλιά. Άμα όμως κανείς δεν κάνη υπομονή, είναι βάσανο. Από ‘κει και πέρα θέλει να του έρχωνται τα πράγματα όπως του ταιριάζει, όπως αναπαύεται. Και ανάπαυση φυσικά δεν βρίσκει και ούτε του έρχονται όλα έτσι όπως τα θέλει.\n– Τιμολόγια να σας κόβουν πάντοτε και εσείς να κόψετε τις απαιτήσεις σας. Να περιορίσετε τις ανάγκες σας και να φτιάχνετε μόνον ό,τι είναι απαραίτητο. Εγώ έτσι θα έκανα. Θα τα στείλη ο Θεός. Αν εμείς οι μοναχοί ζητάμε να μη μας κόβουν τιμολόγια, κάνουμε και τους άλλους να αμαρτάνουν. Λένε: “Αφού έτσι κάνουν τα Μοναστήρια…”\nΑν εμείς που θέλουμε να τηρήσουμε τις εντολές, κινούμαστε έτσι, ξέρετε πόσο σκανδαλίζουμε; “Τω τον φόρον τον φόρον”, λέει η Γραφή. Εγώ, όταν στέλνω γράμμα όχι με το ταχυδρομείο αλλά με άνθρωπο, πάλι βάζω τα γραμματόσημα. Οι κοσμικοί δικαιολογούν τον εαυτό τους, αλλά και τα Μοναστήρια, αν κινούνται έτσι, δεν έχουν ειλικρίνεια και πάει το Ευαγγέλιο στην άκρη… Όταν δεν δίνουμε τα υλικά πράγματα\n-”αν σου αφαιρέση ένας τον χιτώνα, άφησε και το ιμάτιο” (4)-, κάνουμε αρνητικό κήρυγμα και οι κοσμικοί μετά δικαιολογούν τις πτώσεις τους. Κοιτάζουν να βρουν κάτι, για να αναπαύσουν λίγο την συνείδησή τους. Να προσέχουμε, γιατί θα είμαστε αναπολόγητοι την ημέρα της Κρίσεως. Σκοπός είναι εμείς να αμυνθούμε κυρίως στα πνευματικά και όχι μόνο στα υλικά. Όταν για κάποιο λόγο δεν σας κόβουν τιμολόγια, να το θεωρήτε ζημιά πνευματική.\n– Όχι, βρε παιδί, δεν είναι σωστό! Λίγη συνείδηση να έχη κανείς, δεν το κάνει αυτό! Δεν ταιριάζει σε Μοναστήρι να κάνη τέτοιο πράγμα!\nΠροτιμότερο είναι, και ανάγκη να έχη το Μοναστήρι, να τον πληρώση διπλό μισθό, για να μην το κάνη. Τόσο βαρύ είναι! Η ευλογία φέρνει ευλογία και η αδικία φέρνει την καταστροφή. Αυτό πολύ να το προσέξετε. Ούτε να κάνετε παζάρια με τους μάστορες. Γι’ αυτό μετά γίνονται πυρκαγιές και καταστροφές στα Μοναστήρια.\nΈνας υπάλληλος ορκίζεται να κάνη τίμια την δουλειά του. εμείς σαν μοναχοί δεν δίνουμε έναν τέτοιο όρκο αλλά διπλό, είναι πνευματική η υπόσχεση που δίνουμε και, αν την παραβούμε, είναι διπλή η αμαρτία για μας. Προσέξτε να κρατήσετε μια ισοροπία, να υπάρχη κάτι διαφορετικό. Βλέπω μια πληγή να ωριμάζη. Θα σπάση, θα καθαρίση. Δεν δίνει την Χάρη Του ο Θεός σε λανθασμένη κατάσταση. Έτσι θα ήταν σαν να βοηθούσε τον διάβολο.\nΚοιτάξτε να υπάρχη ειλικρίνεια, τιμιότης. Αυτή η κατάσταση πάει σαν τον μεθυσμένο που τρικλίζει. Μπορεί να σταθή; Θα ‘ρθει η οργή του Θεού. Θα δώσουμε εξετάσεις. Πρώτη φάση, θα χωρίση το μπακίρι από το χρυσάφι. Δεύτερη φάση, θα φανή πόσων καρατιών χρυσάφι είναι ο καθένας.\nΟ κόσμος κινείται στην ψευτιά. Οι άνθρωποι γίνονται ψεύτες. Έχουν φτιάξει άλλη συνείδηση. Δεν μπορώ να γίνω ψεύτης, να αλλάξω εαυτό, επειδή το απαιτεί η κοινωνία.\nΚαλύτερα να ταλαιπωρηθώ. Θέλει προσοχή να μην μπη κανείς σ’ αυτήν την κοσμική τροχιά. Αλλά και όλο το οικονομικό σύστημα που υπάρχει σήμερα, δεν βοηθάει καθόλου. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να δηλώνουν λιγότερα κ.λπ. Μάλλωσα κάτι εφοριακούς που ήταν πιστοί άνθρωποι.\n“Τι κάνετε; τους είπα. Κοιτάξτε να κρατηθή λίγο προζύμι. Έχω υπ’ όψιν μου γεγονότα πολλά! Ένας πάει στην Εφορία και λέει: “Έχω εισοδήματα ένα εκατομμύριο”. Του βάζει ο εφοριακός ότι έχει τρία εκατομμύρια, γιατί υπάρχουν ορισμένοι που παρουσιάζουν το ένα τρίτο από τα εισοδήματά τους, οπότε με αυτό τους πιάνει όλους. Έτσι όμως, αν υπάρχη ένας ευσυνείδητος και εσείς τον κοπανάτε τριπλασιάζοντας τα έσοδά του, τον αναγκάζετε να γίνη κλέφτης.\nΔηλαδή, αντί να βοηθήσετε να αλλάξη λίγο η κατάσταση, κάνετε το αντίθετο”. “Δεν καταλαβαίνουμε πότε μας λένε την αλήθεια”, μου απαντούν. “Θα το καταλαβαίνετε, τους λέω, αν ζήτε πνευματικά. Τότε θα μπορήτε να κάνετε αυτήν την διάκριση. Θα σας πληροφορή ο Θεός, για να καταλαβαίνετε”.\n← ΣΟΚ! ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ ΟΛΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΩΡΑ\nΠως Να Καθαρισετε Τα Λιπη Απο Τα Ξυλινα Ντουλαπια Της Κουζινας →


Το Σάββατο διαβάζουμε παραμύθια στον Εθνικό Κήπο! | τοβιβλίο.net\nΤο Σάββατο διαβάζουμε παραμύθια στον Εθνικό Κήπο!\n«Τα παραμύθια του Κήπου» αύριο Σάββατο στην Παιδική Βιβλιοθήκη του Εθνικού Κήπου «Τα παραμύθια του Κήπου» συνεχίζονται και μας δίνουν μία ακόμη αφορμή για ανοιξιάτικη βόλτα στον Εθνικό Κήπο αύριο Σάββατο 5 Μαΐου, στις 11:30 το πρωί και στις 12:30 το μεσημέρι. Ραντεβού με τους μικρούς μας φίλους, όπως κάθε μήνα, στην Παιδική […]\n«Τα παραμύθια του Κήπου» συνεχίζονται και μας δίνουν μία ακόμη αφορμή για ανοιξιάτικη βόλτα στον Εθνικό Κήπο αύριο Σάββατο 5 Μαΐου, στις 11:30 το πρωί και στις 12:30 το μεσημέρι. Ραντεβού με τους μικρούς μας φίλους, όπως κάθε μήνα, στην Παιδική Βιβλιοθήκη, αυτή τη φορά με το παραμύθι «Ο Φεντερίκο και το μαγικό ραβδί» της Μόνικα Σάγκμπεργκ, συνοδεία κλασικής κιθάρας.


Ο «Γολγοθάς» της γυναίκας ακόμα και στον 21ο αιώνα | Φωτεινές Σελίδες\nΟ «Γολγοθάς» της γυναίκας ακόμα και στον 21ο αιώνα\nΔεκ. 30 Γενικά Χωρίς Σχόλια\nΓράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Νερκίζογλου Χριστίνα , Νοτοπούλου Μαριλένα , Σάρρα Ριγκέλντα\nΟ φεμινισμός είναι ένα γυναικείο κίνημα που υποστηρίζει την ισότητα μεταξλυ των δύο φύλων. Για πολλούς αιώνες στην ανθρώπινη ιστορία, τα γυναικεία δικαιώματα καταπατούνταν με διάφορους απάνθρωπους τρόπους. Ακόμα και σήμερα, αρκετοί θεωρούν ότι το γυναικείο φύλο είναι κατώτερο. Ωστόσο, οι γυναίκες και άνδρες διαφέρουν μεταξύ τους όμως αυτό δε σημαίνει οτιδήποτε σχετικά με την απόλαυση των ίδιων δικαιωμάτων.\nΙδίως μέχρι και τον προηγούμενο αιώνα, οι γυναίκες ζούσαν τραγικές καταστάσεις, τις οποίες οι σημερινές γενιές δεν μπορούν καν να φανταστούν. Μηδαμινά έως ελάχιστα εργασιακά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, άσκηση σωματικής, λεκτικής και ψυχικής βίας σε καθημερινή βάση και πολλές άλλες άθλιες καταστάσεις υπέμενε για χρόνια ο γυναικείος πληθυσμός στη γη.\nΜε τον καιρό, όμως, τα πράγματα βελτιώθηκαν. Παρόλο που ακόμη και στις μέρες μας, δυστυχώς, διαπιστώνονται διακρίσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών στο πλαίσιο της οικογένειας, της ευρύτερης κοινωνίας, της αγορά εργασίας και της πολιτικής ζωής, ωστόσο επιβεβαιώνεται πως οι συνθήκες πλέον έχουν καλυτερέψει, ώστε να ελπίζουμε σε ένα ιδανικότερο μέλλον, καθώς το ζήτημα «γυναίκα» ήταν και εξακολουθεί να είναι πολύπλοκο.\nΑς ξεκινήσουμε με βασικές πλευρές του. Με ποια προβλήματα έρχεται αντιμέτωπη στο παρόν μια κοπέλα, ήδη από τη νεότητά της; Πώς αντιμετωπίζεται το σώμα της από το μεγαλύτερο μέρος της ανδρικής κοινωνίας και πως μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις των σύγχρονων στερεοτύπων; Οι περισσότερες γυναίκες γνωρίζουν πόσο δύσκολα κυλά η περίοδος της εφηβείας, ειδικά στη σημερινή εποχή, κατά την οποία τα κοινωνικά δίκτυα κατακλύζουν τον κόσμο γύρω μας παρουσιάζοντας απάνθρωπα γυναικεία πρότυπα. Αυτό παρατηρείται κυρίως στα social media, δημοφιλή στους νέους και τους εφήβους, στα οποία οι κοπέλες υποχρεούνται να αναδεικνύουν άψογη εμφάνιση (όπως, βέβαια, εννοούν την «τέλεια» εμφάνιση η κοινωνία και η βιομηχανία του θεάματος και της μόδας), πέφτοντας στην παγίδα της σύγκρισης και των ανασφαλειών.\nΕκτός αυτού, προβάλλονται αρνητικά γυναικεία πρότυπα στην «τραπ», ένα είδος μουσικής ιδιαίτερα αρεστό στους εφήβους. Στους στίχους και τα βίντεο κλιπ του συγκεκριμένου είδους, η γυναίκα αντιμετωπίζεται μόνο ως σεξουαλικό αντικείμενο εκμετάλλευσης. Πρόκειται ξεκάθαρα για διαχωρισμό των δύο φύλων στο δίπολο υποκειμένου & αντικειμένου, καθιστώντας ουσιαστικά τον άντρα-θεατή ως το ανώτερο υποκείμενο, που απολαμβάνει το σεξουαλικό θέαμα τη γυναίκας, η οποία μας παρουσιάζεται ως αντικείμενο. Πολλά παρόμοια παραδείγματα θα μπορούσαν να αναφερθούν, γι” αυτό επιβάλλεται να γνωρίζουμε τι συμβαίνει γύρω μας, ώστε να είμαστε υποψιασμένοι σχετικά με τις «παγίδες» που στήνονται στα Μ.Μ.Ε. , παγίδες διακρίσεων σε βάρος των γυναικών.\nΕπίκαιρο, επίσης, θέμα είναι η σεξουαλική παρενόχληση γυναικών. Συνήθως έχει διαπιστωθεί στον εργασιακό χώρο, αλλά και σε δημόσιους χώρους, ακόμη και στο ίδιο το σπίτι. Ανάρμοστα αγγίγματα, αγενή σφυρίγματα, εκβιασμοί και βιασμοί έχουν αυξηθεί ραγδαία τον τελευταίο καιρό σε ολόκληρο τον κόσμο. Ως προς αυτό το θέμα είναι καθοριστικό το πώς ανατρεφόμαστε και πώς μεγαλώνουμε. Για παράδειγμα, αρκετοί ενήλικες μαθαίνουν από μικρά στα κορίτσια ότι αν ένα αγόρι τα πειράζει, σημαίνει ότι τους αρέσει, κάτι τραγικό, διότι έτσι διαβιβάζουν στα κορίτσια το μήνυμα να ανέχονται αδιαμαρτύρητα όλα τα πειράγματα, τα οποία αργότερα, στην ενήλικη ζωή, μπορούν να εκφραστούν με ακραίους τρόπους.\nΟ στοιχειώδης σεβασμός μεταξύ των δύο φύλων θα άξιζε να είναι αυτονόητος, αφού πρώτα διδασκόταν -κυρίως στο πλαίσιο της οικογένειας- και στα αγόρια και στα κορίτσια ο τρόπος που κερδίζεται αμοιβαία.\nΤελειώνοντας, αξίζει να διευκρινιστεί η έννοια του φεμινισμού, η οποία από πολλούς παρεξηγείται και κατακρίνεται. Ο φεμινισμός είναι ένα κίνημα που πιστεύει στην ισότητα των δύο φύλων και παλεύει καθημερινά για αυτήν. Δεν είναι σε καμία περίπτωση ένα κίνημα κατά των ανδρών, όπως πολλοί λανθασμένα πιστεύουν αλλά μια κίνηση κατά του μισογυνισμού.\nΕτικέτες:Γυναικα και σύγχρονοι προβληματισμοί\n← Μπορεί ένας βαθμός να αποδίδει την επίδοση ενός μαθητή;\nΟι εμπειρίες μας από τη συμμετοχή στο 13ο Μαθητικό Συνέδριο Πληροφορικής →\nΟι αρνητικές επιπτώσεις των ριάλιτι στους νέους σήμερα (16697 το διάβασαν)\nΕλληνική γλώσσα, ποια η αξία της και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει. (6728 το διάβασαν)\nΤα προβλήματα του σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος (1955 το διάβασαν)\nΠάσχα Καθολικών και Ορθόδοξων (1852 το διάβασαν)\nΗ ιστορία του Καραγκιόζη (1691 το διάβασαν)


Video #19 - Best of, 1 χρόνος ftiaxto.gr - Ftiaxto.gr\nVideocast 19 – Best of, 1 χρόνος ftiaxto.gr\nftiaxto.gr, videocast, γενέθλια\nΦτιάξτο 12 Οκτωβρίου 2008\n19 σχόλια στο άρθρο “Video #19 – Best of, 1 χρόνος ftiaxto.gr”\n21 Οκτωβρίου 2008 στις 1:33 μμ\nκανενα βιντεακι με το παρτυ θα δουμε εμεις απο μακρυα;; :-):-)\n20 Οκτωβρίου 2008 στις 1:32 μμ\nΜας “φτιαχνετε” εδω και ένα χρόνο…. Και θέλουμε κι άλλο 🙂\nΤο πάρτυ σας ηταν σαν το site σας. Πολύχρωμο, δροσερό, κεφάτο, με το καλύτερο κόσμο….\nΠάντα τέτοια. Και ακόμα καλύτερα (είμαι και γκουβαρντού, χε!)\n17 Οκτωβρίου 2008 στις 9:30 πμ\nχρονια πολλα πολλα 😆\n16 Οκτωβρίου 2008 στις 10:35 μμ\nΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ!!! ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ…\n15 Οκτωβρίου 2008 στις 9:57 μμ\nPanta dnmiourgikes kai xaroumenes.\nΟ/Η Αιμιλία!! λέει:\n13 Οκτωβρίου 2008 στις 8:00 μμ\nΧρονια πολλα κοριτσια!! παντα χαμογελαστες και δημιουργικες!! c u την Πεμπτη!!\n13 Οκτωβρίου 2008 στις 3:20 μμ\nΧαμογελαστά σαν εσας και όμορφα σαν τις δημιουργίες σας.\n13 Οκτωβρίου 2008 στις 10:42 πμ\nΑ, στο καλό σας!\nΜε συγκινήσατε πάλι!\nΦιλιά ❗ ❗ ❗\n13 Οκτωβρίου 2008 στις 10:20 πμ\nβλέπω το video editing το μάθαμε καλά ε? μπράβο!\nπάντως στα γέλια είστε απίθανες! 😆\n13 Οκτωβρίου 2008 στις 12:38 πμ\nΚΟΡΙΤΣΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΤΕ ΕΤΣΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕΣ Κ ΜΕ ΚΕΦΙ Κ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΕ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΟΜΟΡΦΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ …. ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!


Ελληνικό: Πως έγινε η "εκκαθάριση" της μαφίας - notia.gr\nΕλληνικό: Πως έγινε η “εκκαθάριση” της μαφίας\n02/06/2017 02/06/2017 notia teamΚανένα Σχόλιο\nΟι αστυνομικές υπηρεσίες εκκαθάρισαν τα μέλη της «μαφίας» της δομής του Ελληνικού προκειμένου να εξελιχθεί ομαλά η επιχείρηση εκκένωσης και μεταφοράς των προσφύγων και μεταναστών στο οργανωμένο κέντρο φιλοξενίας στη Θήβα.\nΑρμόδιοι αξιωματικοί είχαν καταγράψει πολύ καιρό τώρα τους πέντε «αρχηγούς» εκβιαστικών ομάδων της δομής που έχουν στήσει το «στρατηγείο» τους στο κτίριο αφίξεων του παλιού αεροδρομίου. Οι εκβιασμοί, οι απειλές, τα μαχαιρώματα, η διακίνηση ναρκωτικών, οι απόπειρες εμπρησμού αποθηκών του προκειμένου να μεταπωλούν τα υφαρπαγμένα προϊόντα και οι καταγγελίες βιασμών, αποτελούν καθημερινό φαινόμενο, σύμφωνα με τους αξιωματικούς της αστυνομίας που παρακολουθούν τις δραστηριότητες των υπόπτων.\nΟι αστυνομικοί είχαν κάνει μια «ακτινοσκοπική» απεικόνιση του προφίλ των πέντε «αρχηγών» από το Αφγανιστάν, οι οποίοι μόνιμα προκαλούσαν τριβές και προβλήματα στη δομή και στις οικογένειες προσφύγων και μεταναστών που είχαν βρει καταφύγιο στο Ελληνικό.\nΤρεις από αυτούς είναι 20 χρόνων, με τον έναν να έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν για παραβάσεις των νόμων περί όπλων και ναρκωτικών, ο δεύτερος έχει κατηγορηθεί για απόπειρες εμπρησμού καθώς σκόπιμα έχει βάλει τρεις φορές φωτιά σε αποθήκες τροφίμων, ιματισμού και ειδών πρώτης ανάγκης της δομής, προκειμένου η «συμμορία» να πωλεί εκβιαστικά τα παράνομα προϊόντα της στους φιλοξενούμενους αλλοδαπούς.\nΓια έναν τρίτο εκκρεμεί καταγγελία βιασμού μιας γυναίκας, η οποία διέμενε με την οικογένειά της στη δομή, ωστόσο δεν προχώρησε υπό τον φόβο των αντιποίνων. Στον συγκεκριμένο, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, έχει αφαιρεθεί η επιμέλεια των τριών παιδιών του, εξαιτίας περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας. Δύο ακόμη Αφγανοί συμπλήρωναν την ηγετική ομάδα.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι στις 19 Απριλίου 2016 ένας 40χρονος Ιρανός σκότωσε έναν 50χρονο από το Αφγανιστάν στο Πεδίο του Άρεως, μετά από διαφορά στην αγοραπωλησία ναρκωτικών ουσιών. Δράστης και θύμα διέμεναν με τις οικογένειές τους στο Ελληνικό. Στις 14 Ιουλίου 2016 με αφορμή το «κουμάντο» στις καθημερινές δραστηριότητες των αλλοδαπών που διαβιούσαν στο ανοικτό κέντρο φιλοξενίας, εξελίχθηκε άγρια συμπλοκή ανάμεσα σε αντιμαχόμενες ομάδες. Ο 16χρονος Μοχάμαντ από το Αφγανιστάν έπεσε νεκρός, ενώ δύο ακόμη άτομα τραυματίστηκαν σοβαρά, όταν αντέδρασαν στις αρχηγικές πιέσεις ομοεθνών τους.\nΟι δράστες της δολοφονίας, ήταν δύο αδέρφια από το Αφγανιστάν 18 και 23 χρόνων και ένας ακόμη 37χρονος συμπατριώτης τους. Οι κατηγορούμενοι είχαν συστήσει ομάδα και κυκλοφορούσαν οπλισμένοι με μαχαίρια, ρόπαλα και άλλα αντικείμενα τρομοκρατώντας τους υπόλοιπους μετανάστες, επιχειρώντας να επιβάλλουν το αρχηγικό προφίλ τους. Ως «αρχηγός» εμφανιζόταν ο 18χρονος δράστης και «υπαρχηγός» ο 23χρονος αδερφός του.\nΤο 16χρονο θύμα είχε δεχθεί πολλαπλά χτυπήματα από μαχαίρι σε διάφορα σημεία του σώματος όπως και τραύματα από ρόπαλα στο κεφάλι. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου κατέληξε λίγο αργότερα.


Κοντά φορέματα ελληνικού στυλ - κομφετίσιμο - γυναικείο ιστολόγιο\nΕλληνικά σύντομα φορέματα\nΤα φορέματα της αυτοκρατορίας ή σε ελληνικό στιλ είναι ένα αληθινό σύμβολο πολυτέλειας και χάριτος. Αυτά τα θηλυκά μοντέλα δεν χάνουν τη σημασία τους για αρκετές εποχές. Από καιρό σε καιρό οι σχεδιαστές εισάγουν νέες πινελιές σε αυτό το μη τρίβιο μοντέλο, το οποίο το μετατρέπει σε ένα must της εποχής.\nΔιαθέτει φορέματα στο ελληνικό στυλ\nΤα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα του φόρεμα στο ελληνικό στυλ - Αυτοκρατορία είναι η υψηλή μέση, χοντρά κουρτίνες και χαλαρή εφαρμογή. Κατά κανόνα, τα μοντέλα αυτά κατασκευάζονται από ευάερα, εύκολα επικαλυμμένα υφάσματα όπως σιφόν, γκίνα, σατέν ή μετάξι. Ως διακόσμηση, λεπτές δαντέλες, τόξα, λουλούδια, χάντρες, στρας, καρφίτσες, μαργαριτάρια κλπ. Χρησιμοποιούνται.\nΤο φόρεμα Empire style είναι ένα καθολικό μοντέλο που έχει αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα. Μια τέτοια στολή θα κρύψει εύκολα πιθανές ατέλειες στο σχήμα. Χάρη στη φουσκωμένη μέση της μέσης, ένα τέτοιο φόρεμα θα μειώσει οπτικά τους υπερβολικά μεγάλους γοφούς ή θα προσθέσει τον όγκο που λείπει σε μια πολύ λεπτή φιγούρα. Βαθύ βαθύ λαιμό, λεπτές ή ασύμμετρες λουρίδες θα τονίζουν τα όμορφα στήθη και τα μικρά μανίκια-φτερά θα κρύβουν τους πολύ μεγάλους ώμους.\nΠολύ συχνά, τα φορέματα στο ελληνικό ύφος είναι το τέλειο γαμήλιο φόρεμα. Το ελαφρύ κινούμενο φόρεμα λευκού ή κρέμας τόνου φαίνεται υπέροχο σε τόσο επίσημες στιγμές. Τέτοια μοντέλα δεν περιορίζουν τις κινήσεις, ενώ η νύφη δεν μπορεί να ανησυχεί για το γεγονός ότι το φόρεμα μπορεί να καταστραφεί.\nΤα ελληνικά φορέματα είναι ιδανικά για έγκυες γυναίκες. Θα βοηθήσουν να αποσπάσουν την προσοχή από την στρογγυλή κοιλιά και να τονίσουν τη γραμμή του στήθους.\nΜοντέρνα φορεσιά φορέματα\nΟι σχεδιαστές χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο φορέματα αυτοκρατορίας σε συλλογές. Δημιουργούν πανέμορφα μοντέλα που θα κάνουν κάθε κυρία να αισθάνεται σαν βασίλισσα.\nΑπό τις πασαρέλες και τις σελίδες των περιοδικών μόδας βλέπουμε πανέμορφα μοντέλα, φτιαγμένα από διαφανή υφάσματα που ρέουν με αέρα με ιμάντες διαφόρων διαστάσεων και χωρίς αυτά, με ασυμμετρικές περικοπές και βαθιές κουρτίνες. Πολύ συχνά, αυτά τα μοντέλα είναι εφοδιασμένα με ελαφριά καπέλα και μπολερό δαντέλα.\nΣας συμβουλεύουμε να διαβάσετε: Βαμβακερά φορέματα - μοντέρνα μοντέλα για το καλοκαίρι για κορίτσια και γυναίκες\nΚαι τα μακρά μοντέλα και τα σύντομα φορέματα της αυτοκρατορίας είναι στην μόδα. Μεγάλα μοντέλα οπτικά λεπτό και τραβήξτε το σχήμα. Είναι κατάλληλα για ειδικές και ειδικές περιπτώσεις: γαμήλιες τελετές, proms κλπ.\nΤα σύντομα φορέματα της αυτοκρατορίας είναι απαραίτητα στη ζέστη του καλοκαιριού. Φτιαγμένα από ωραία υφάσματα, αυτά τα μοντέλα είναι ιδανικά για περπάτημα στην πόλη, ρομαντικές ημερομηνίες, κοκτέιλ πάρτι και beach parties.\nΤα καλοκαιρινά φορέματα με ελληνικό ύφος μπορούν να παρουσιαστούν σε πολλές από τις πιο σχετικές επιλογές:\nμε ή χωρίς μανίκια.\nμε υψηλή ή κλασική μέση της μέσης.\nμε κουρτίνες γύρω από το στήθος ή τη μέση.\nΚατά παράδοση, μικρά φορέματα σε ελληνικό στιλ παρουσιάζονται σε μια ζεστή παστέλ περιοχή. Ωστόσο, μοντέλα πιο πλούσιων χρωμάτων, διακοσμημένα με λαμπερές εκτυπώσεις και ένθετα χρυσή δαντέλα ή κορδέλες, είναι επίσης σχετικά με τη νέα σεζόν.\nΕλληνικά σύντομα φορέματα - τι να φορέσετε;\nΛεπτά και πολύ αισθησιακά μοντέλα των φορεμάτων της αυτοκρατορίας συνδυάζονται τέλεια με χρυσά κοσμήματα: διαδηλώσεις, φαρδιά βραχιόλια, περιδέραια και μεγάλα σκουλαρίκια. Είναι σημαντικό εδώ να μην διασχίσετε τη λεπτότερη γραμμή μεταξύ στυλ και κακής γεύσης και να μην φορέσετε όλα τα κοσμήματα ταυτόχρονα. Από μόνη της, αυτό το φόρεμα έχει ένα εντυπωσιακό σχέδιο και δεν απαιτεί μεγάλο αριθμό προσθηκών.\nΤα σανδάλια - οι μονομάχοι από γνήσιο δέρμα ή παπούτσια ανοικτής toe με λεπτό τακούνι, θα είναι το καταλληλότερο ύφος υποδημάτων γι 'αυτό.\nΩς πρόσθετο εξάρτημα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια μικρή σατέν τσάντα ή ένα όμορφο συμπλέκτη.


Ποιος είπε πως το σεξ σταματά μετά τη μέση ηλικία;\nΟ τραγουδιστής Τάσος Μπουγάς, ισχυρίζεται πως παραμένει σεξουαλικά ακμαίος στα 77 χρόνια του χάρη στη διατροφή του.\nΟ γνωστός λαϊκός τραγουδιστής μίλησε μπροστά στις κάμερες πρωινής τηλεοπτικής εκπομπής και αποκάλυψε πως τρώει καθημερινά 20 ωμές σαρδέλες για να μπορεί να κάνει σεξ.\n«Τρώω 20 ωμές σαρδέλες την ημέρα για να μπορώ να κάνω καθημερινά σεξ. Είναι το καλύτερο μου φαγητό. Να κάνετε αβέρτα σεξ», είπε on camera ο Τάσος Μπουγάς και δεν δίστασε να αποκαλύψει πως έκανε σεξ πριν την συνέντευξη!\nΗ επιστήμη επιβεβαιώνει πως οι σαρδέλες κάνουν καλό στο σεξ\nΠλειάδα επιστημονικών ερευνών έχουν δείξει πως τροφές που είναι πλούσιες σε Ωμέγα 3 λιπαρά οξέα, όπως είναι οι σαρδέλες, πράγματι βοηθούν στη μείωση εμφάνισης στυτικών δυσλειτουργιών.\nΣυγκεκριμένα έρευνες έχουν δείξει ότι τα ω-3 λιπαρά οξέα δρουν ευεργετικά στη σεξουαλική λειτουργία και ενισχύουν φυσικά τη διάθεση.\nΦυσικά δεν είναι ανάγκη να φάτε... ωμές τις σαρδέλες όπως ο Τάσος Μπουγάς (μπορείτε να τις φάτε ψητές), αλλά σίγουρα αυτή είναι μια πιο υγιεινή επιλογή σε σύγκριση με τις τηγανητές σαρδέλες.\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τι τρώει κάθε πρωί ο Δημήτρης Αλεξάνδρου; Τα μέτρα που παίρνει η Μαρία Μπακοδήμου στο γυμναστήριο για τον κορωνοϊό »


Παρουσίαση του βιβλίου με CD της Μάνιας Βλαχογιάννη | afieromata.gr\nHome » » Παρουσίαση του βιβλίου με CD της Μάνιας Βλαχογιάννη\nΠαρουσίαση του βιβλίου με CD της Μάνιας Βλαχογιάννη\nPosted by afieromata.gr Posted on 5/20/2018 01:14:00 π.μ.\nTo βιβλίο που έγινε Μιούζικαλ.\nΗ συγγραφέας και σοπράνο Μάνια Βλαχογιάννη μιλά για το βιβλίο της και παρουσιάζει αποσπάσματα και τραγούδια από το ομότιτλο μιούζικαλ. Θα ακολουθήσει συζήτηση σχετικά με την επίδραση της μουσικής σε σώμα και ψυχή. Συμμετέχει η ηθοποιός Έλενα Τριανταφύλλου


All is Gossip: Η Ελεονώρα Μελέτη είναι... ΜΑΓΕΙΡΙΣΣΑ!!! Δείτε τι έφτιαξε για τους φίλους της!!! (PHOTO)\nΗ Ελεονώρα Μελέτη είναι... ΜΑΓΕΙΡΙΣΣΑ!!! Δείτε τι έφτιαξε για τους φίλους της!!! (PHOTO)\nΤις ικανότητες της στη μαγειρική έδειξε εχθές το βράδυ η Ελεονώρα Μελέτη μαγειρεύοντας για φίλους στο σπίτι της!\nΤη φωτογραφία μοιράστηκε στο twitter με τους followers της.\nΗ Ελεονώρα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας φαίνεται πως είναι το κορίτσι της διπλανής πόρτας και μια άψογη οικοδέσποινα.


ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ- ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Ποια είναι η πραγματική διαφορά μεταξύ δημοκρατίας και ολιγαρχίας;\nΤο κυριότερο κριτήριο είναι ότι\nη δημοκρατία ΜΕΤΡΑΕΙ, ενώ η ολιγαρχία ΖΥΓΙΖΕΙ.\nΗ δημοκρατία μετράει απλά ισότιμες ψήφους. Δεν εξετάζει τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που ψηφίζουν (έξυπνοι - βλάκες, γνώστες – αδαείς, μορφωμένοι – αμόρφωτοι, ικανοί – ανίκανοι, πλούσιοι – φτωχοί κ.λ.π.). Στη δημοκρατία, όλοι έχουν ίση ψήφο. Ίσης δύναμης ψήφο έχει στην κάλπη ο έξυπνος και γνώστης με εκείνη του εντελώς βλάκα και αδαούς.\nΑναρτήθηκε από politismos anaptyxi στις 11:16 μ.μ.


σκέψεις | κείμενα | και άλλα: Μια σουρεαλιστική πραγματικότητα\nΕπτά χρόνια ευτυχίας\nμτφρ: Μάγκυ Κοέν\nεκδ. Καστανιώτης, σελ. 184\nΒλέποντας ένα μικρό κενό ανάμεσα σε δύο πολυκατοικίες στη Βαρσοβία, ο Πολωνός αρχιτέκτονας Γιακούμπ Σέσνι αποφάσισε να χτίσει εκεί ένα από τα μικρότερα σπίτια στον κόσμο, προς τιμήν του Ετγκαρ Κέρετ. Του έδωσε και το όνομά του, γιατί αντιπροσωπεύει, με τις διαστάσεις του, τα διηγήματα του Ισραηλινού συγγραφέα: «Οσο το δυνατόν πιο μικρά και μινιμαλιστικά». Αν θα ήθελε μεγαλύτερη ακρίβεια θα έπρεπε, μπαίνοντας κανείς στο στενό σπίτι, να βρεθεί σε έναν απρόσμενα μεγάλο χώρο· όχι για να υποδηλωθεί το μέγεθος, η σημαντικότητα και η αξία των διηγημάτων του –αυτό είναι υποκειμενικό–, αλλά για να καταδειχτεί η έκπληξη που έρχεται μέσα από την ανατροπή.\nΤο τελευταίο βιβλίο του Κέρετ, «Επτά χρόνια ευτυχίας», το πρώτο μη μυθοπλαστικό έργο του, είναι μια συλλογή από ολιγοσέλιδα κείμενα στα οποία περιγράφει τη ζωή και την καθημερινότητά του. Το κάτω άκρο του χρονικού διαστήματος του τίτλου σηματοδοτείται από τη γέννηση του γιου του. Αναπόφευκτα, ένας σημαντικός αριθμός κειμένων σχετίζεται με την πατρότητα και με τις αλλαγές που επήλθαν στη ζωή του από εκείνη τη στιγμή. Τρομοκρατικές επιθέσεις ή κάποια επικείμενη πολεμική σύρραξη αποκτούν πλέον άλλη δυναμική. Η στρατιωτική θητεία του παιδιού γίνεται θέμα συζήτησης για τους γονείς, παρότι δεν έχουν περάσει ούτε δύο χρόνια από τη γέννησή του. Ενώ η γυναίκα του είναι κατηγορηματικά αρνητική στο ενδεχόμενο της θητείας, ο Κέρετ στέκεται σαστισμένος απέναντι σε κάτι φαινομενικά τόσο μακρινό.\nΠαράλληλα, ο Κέρετ γράφει για τα ταξίδια που κάνει στο πλαίσιο της προώθησης των βιβλίων του και την επαφή του με τον κόσμο που συναντά. Τα κείμενα στα οποία πρωταγωνιστεί είναι τα πιο γκροτέσκα και ειρωνικά. Δεν χρησιμοποιεί κανένα φίλτρο αυτοπροστασίας όταν γίνεται ο ίδιος ο ήρωας των ιστοριών του.\nΤο ακριβώς αντίθετο συμβαίνει όταν γράφει για τα άλλα μέλη της οικογένειάς του. Αντιμετωπίζει με την ίδια γλυκύτητα και αγάπη την υπερορθόδοξη αδελφή του, που ζει στην πιο ορθόδοξη συνοικία της Ιερουσαλήμ, και τον ακτιβιστή μεγαλύτερο αδελφό του, που πάντα θαύμαζε και προσπαθούσε να μιμηθεί. Στο κείμενο όπου αναφέρει το «σπίτι» του στην Πολωνία, αφηγείται τη συγκινητική ιστορία της μητέρας του, η οποία γεννήθηκε και έζησε στη Βαρσοβία και ήταν η μόνη από την οικογένειά της που γλίτωσε από το Ολοκαύτωμα. Ετσι φτάνουμε στο άνω άκρο του χρονικού ορίου του τίτλου, που σηματοδοτείται από τον θάνατο του πατέρα του. Οσο πλησιάζουμε στο τέλος, αυξάνονται οι αναφορές σε εκείνον και στην αρρώστιά του. Η συνθήκη της πατρότητας αντιστρέφεται πλέον. Εδώ ο πατέρας Κέρετ γίνεται πάλι γιος.\nΧωρίς να πρωταγωνιστεί καθεαυτή σε κανένα κείμενο, η θεματική που διατρέχει εγκάρσια το βιβλίο είναι η καθημερινότητα σε μια χώρα όπου οι κάτοικοι βρίσκονται διαρκώς σε επιφυλακή, όπου στο νοσοκομείο που γεννιέται ένα παιδί περιθάλπονται ταυτόχρονα και οι τραυματίες από την παρακείμενη τρομοκρατική επίθεση. Αυτή την έντονη πραγματικότητα ο Κέρετ αντιμετωπίζει με γλυκόπικρο χιούμορ. Οταν ένας φίλος τού δίνει «πληροφορίες» για μια επικείμενη επίθεση ενάντια στο Ισραήλ, ο Κέρετ με τη γυναίκα του αναβάλλουν τις εργασίες του σπιτιού, γιατί «δεν υπάρχει λόγος να επιδιορθώσουν τίποτε αν η πόλη σβηστεί από τον χάρτη σε δυο μήνες». Το δημοφιλές παιχνίδι Angry Birds ταυτίζεται με τον φονταμενταλισμό και την τρομοκρατία, και όταν, χτυπούν οι αντιαεροπορικές σειρήνες, τη στιγμή που οδηγούν, για να πείσει τον γιο του να ξαπλώσει στο έδαφος ακολουθώντας τις επίσημες οδηγίες, εφευρίσκει στιγμιαία ένα παιχνίδι που το ονομάζει «σάντουιτς με παστράμι».\nΟλα τα κείμενα του βιβλίου είναι εξίσου ευφάνταστα με το σύνολο της διηγηματογραφίας του Κέρετ. Στα περισσότερα συναντούμε μια ανατροπή, ένα παιχνίδισμα της σκέψης του συγγραφέα ο οποίος διαθλά την πραγματικότητα και τη χειρίζεται με μαεστρία για τις ανάγκες του κάθε κειμένου. Ανακαλύπτουμε έτσι ότι τα σουρεαλιστικά διηγήματά του δεν είναι όλα προϊόν μιας συγγραφικής τεχνικής, αλλά είναι περασμένα μέσα από το προσωπικό του κάτοπτρο απ’ το οποίο περνάει και η ίδια η πραγματικότητά του, όπως τουλάχιστον αποτυπώνεται στα «επτά χρόνια ευτυχίας» του.\nΔημοσιεύτηκε στην Καθημερινή, Τέχνες και Γράμματα, 03.07.2016\nΑναρτήθηκε από Κωνσταντίνος Μπούγας στις 2:38 μ.μ.


vagnes: ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ\nΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ\nΤο 1998 έγινε μια έρευνα στους φοιτητές και στο προσωπικό της Σχολής Δημόσιας Υγείας του διάσημου πανεπιστημίου Χάρβαρντ που απηύθυνε το εξής ερώτημα:\nΠροτιμάτε να ζείτε σε μια κοινωνία με ατομικές ετήσιες αποδοχές 40.000€ (50.000$), όταν ο μέσος όρος εισοδημάτων σε αυτή την κοινωνία είναι 20.000€\nσε μια κοινωνία με ατομικές αποδοχές 80.000€ όταν ο μέσος όρος των εισοδημάτων σε αυτή την δεύτερη κοινωνία θα είναι 160.000€;\nΜε άλλα λόγια στην πρώτη κοινωνία θα ανήκετε στους πλουσίους της και στην δεύτερη -παρόλο που θα είστε πλουσιότεροι- θα ανήκετε στους φτωχούς αυτής της κοινωνίας.\nΑπαραίτητη βέβαια προϋπόθεση είναι πως οι τιμές των αγαθών δεν διαφέρουν ουσιαστικά στις δυό κοινωνίες.\nΕκφράστε τα σχόλια σας και τις προτιμήσεις σας κι αν θέλετε δώστε και επεξήγηση.\nΘα παρακαλούσα όμως όλους και αυτούς που θα σχολιάσουν και αυτούς που απλά θα περάσουν και θα διαβάσουν, να δείξουν την προτίμηση τους στη διπλανή σχετική φηφοφορία καταθέτοντας την ψήφο τους...\nΑναρτήθηκε από vagnes στις 8:48:00 μ.μ.\nΕτικέτες αμπελοφιλοσοφείν, δημοσκόπηση, κοινωνία\nτσότσος 6 Ιουλίου 2009 - 1:55 μ.μ.\nΦυσικά και θα προτιμούσα τη 2η περίπτωση αφού η οικονομική φιλοσοφία μου είναι να έχω αυτά που εξασφαλίζουν σε μένα και την οικογένεια μια αξιοπρεπή ζωή και δεν με ενδιαφέρει αν οι άλλοι έχουν περισσότερα (να ζήσουν να τα χαίρονται!).\nΩς προς τί εννοώ αξοπρεπή ζωή πιστεύω ότι αυτά που μου χρειάζονται συμπυκνώνονται μπόλικα-μπόλικα σε ένα "νούμερο" που θα καλύπτει:\n1) σπουδές παιδιού\n2) σπίτι 100 -120 τμ\n3) εξοχικό 60-70 τμ\n5) 1-2 ταξίδια στο εξωτερικό το χρόνο (όχι απαραίτητα μακρυνά)\nΌ,τι πιο πολύ από το "νούμερο" αυτό έχεις είναι "λογιστικό νούμερο" στην τράπεζα και τίποτα άλλο...\nΔεν με νοιάζει λοιπόν αν οι άλλοι έχουν διπλάσια από μένα. Καλύπτομαι εγώ με αυτά που έχω; αρκεί...\nNdN 6 Ιουλίου 2009 - 9:35 μ.μ.\nΓεια σου φίλε vagnes,\nΚΙ εγώ θα συμφωνήσω με τον Τσότσο. Από τη στιγμή που οι τιμές των προιόντων θα είνai οι ίδιες, με τα 80,000 τα πήγαινα περισσότερα ταξίδια οπότε θα διάλεγα την Β περίπτωση. Πάντως όσα κι αν είχα θα τα ξόδευα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τα ξοδεύω και τώρα!\nvagnes 6 Ιουλίου 2009 - 9:46 μ.μ.\n...καλησπέρα φίλε μου τσότσο είναι πράγματι σωστή η άποψη σου, παρόλα αυτά για να τεθεί ως ερώτημα από ένα πανεπιστήμιο όπως το Χαρβαρντ η απάντηση έχει επιστημονιμό ενδιαφέρον. Το να ανήκει κάποιος στους φτωχούς μιας κοινωνίας (έστω κι αν το εισόδημα του είναι ικανιποιητικό) δεν είναι και κάτι που μπορεί εύκολα να το αποδεχτεί ένας άνθρωπος.\nΕίναι μάλλον απίθανο στο ερώτημα μου να απαντήσουν φτωχοί γιατί πιθανόν δεν έχουν πρόσβαση ούτε στο ίντερνετ, αλλά νομίζω πως η απάντηση τους θα ήταν πιθανόν διαφορετική.\nΟι πολλοί πλούσιοι από την άλλη μεριά πως θα απαντούσαν που έχουν συνηθίσει να ζουν σε μια οικονομική υπεροχή, έναντι των άλλων;\nΈχει ενδιαφέρον πάντως να φανταστούμε αυτές τις δυό κοινωνίες και την ύπαρξη μας μέσα σε αυτές.\nvagnes 6 Ιουλίου 2009 - 10:04 μ.μ.\n...τη σύγκριση ndn φίλε μου την κάνουμε σήμερα με δεδομένη την οικονομική μας κατάσταση και τη θέση μας στην κοινωνία. Υποθέτω πως είμαστε όλοι περίπου άλλος λίγο πιο πάνω άλλος λίγο πιο κάτω κοντά στο μέσο όρο των εισοδημάτων.\nΑς πάμε στη σκέψη ότι οι περισσότεροι γύρω μας να έχουν διπλάσια οικονομική άνεση από μας, πως θα διαμορφωνόταν οι οικονομικές και επαγγελματικές σχέσεις μας και η ατομική κατανάλωση μας, εν σχέσει με τους γείτονες μας.\nΔεν θα είχαμε κάποιου είδους ζήλιας, επιδίωξης ή φιλοδοξίας να τους φτάσουμε και να τους ξεπεράσουμε;\nΟι ανάγκες μας και οι καταναλωτικές συνήθειες επηρεάζονται -άθελα μας αν θέλεις, υποσυνείδητα- από το περιβάλλον που ζούμε.\nΑν δίναμε το σημερινό μας εισόδημα, σε έναν που ζούσε το 1952 ας πούμε, θα ήταν πλούσιος τότε, σήμερα τα πράγματα δεν είναι καθόλου ίδια, γιατί οι ανάγκες και η -κατευθυνόμενη ίσως- κατανάλωση αύξησαν τις απαιτήσεις και διαμορφώνουν ένα νέο σκεπτικό στον καθένα.\nΜε αυτό σαν βάση παρόλο που πιστεύω ότι είναι σωστή και η άποψη σου και του τσότσου, έχω σοβαρές επιφυλάξεις αν ζούσα σε μια τέτοια κοινωνία πόσο καιρό θα άντεχα να είμαι πολύ πιο φτωχός από τους υπολοίπους γύρω μου.\nstiv 7 Ιουλίου 2009 - 12:52 π.μ.\nΚατ'αρχην η εννοια του χρηματος δεν αφορα απλως αριθμους,εισοδηματα και τιμες προιοντων.Αφου οι τιμες των προιοντων ειναι ιδιες ή παραπλησιες στις 2 κοινωνιες προφανως η κοινωνια με μεσο ορο 160000 Ε χαρακτηριζεται απο ιδιαιτερη αφθονια δηλαδη ο μεσος ανθρωπος αυτης της κοινωνιας ζει 4 φορες καλυτερα απο τον ανθρωπο της 1ης κοινωνιας. Αλλα προκυπτει το ερωτημα :τι θελουμε απο μια κοινωνια? Η απαντηση δεν μπορει να ειναι περιστρεφομενη γυρω απο τις ανεσεις του ατομου αλλα γυρω απο τη συνολικη ανελιξη της κοινωνιας. και κυριως δεν μπορει να αφορα τη συγκριση των ατομων σε μια κοινωνια.\nΤο σωστο ειναι να εχουμε αυτο που χρειαζομαστε για να υπηρετησουμε τις αναγκες μας.Ποιες ειναι οι αναγκες μας??\nΜεγαλο θεμα.Απο ποιους διαμορφωνονται και με ποιους ορους και τροπους?\nΑρχικα η απαντηση ειναι απλη : στη 2η κοινωνια αφου μιλαμε για μεγαλυτερη προσβαση στα αγαθα για ολους.Τι κι αν καποιος εχει περισσοτερα??? Αλλα το ερωτημα τιθεται σε λαθος βαση. Καθως βαζει σαν κριτηριο τη συγκριση με αλλους . Δηλαδη η συνολικη κοινωνικη ανελιξη(που αφορα σε επιστημονικη προοδο, υγεια για ολους, αυξηση υου προσδοκιμου της ηλικιας, σεβασμος της φυσης, ελαττωση του ρυθμου αποθεσης απορυμματων, αφθονια, παιδεια για ολους , φαγητο για ολους, εξαλειψη ασθενειων,στεγαση για ολους) δεν μπορει να εχει να κανει με τον ανταγωνισμο μεταξυ των ατομων αλλα με την οικοδομηση της συνειδησης της προοδου της κοινωνιας και οχι του ατομου εναντια σε αλλα ατομα αυτης. Η χαρα για εργασια και οχι ο εξαναγκασμος λογω αδειου στομαχιου . Το ατομο δεν εχει δικαιωματα και υποχρεωσεις .Η κοινωνια οφειλει να παρεχει εργασια στο ατομο με βαση τις αναγκες ολων και το ατομο να εργαστει για ολους αναπτυσοντας παραλληλα τις ικανοτητες του. Ο ανθρωπος διαμορφωνεται. Tabula rasa. Δηλαδη το θεμα ειναι να δουμε πως ολοι μαζι θα παμε μπροστα και οχι πως καποιοι θα πανε πιο μπροστα. Η υπαρχουσα τεχνολογια , η τεχνογνωσια, το επιστημονικο δυναμικο, το ανθρωπινο δυναμικο ειναι υπεραρκετα για να δουλευουμε ολοι απο τα 18 μεχρι 60 για 5 ωρες τη μερα ενω παραλληλα διαρκως να σπουδαζουμε, για να μη πειναει κανεις, για να μην ειναι αρρωστος κανεις , για ζουν ολοι μεχρι τα 100, για ζουν ολοι με ψηλα το κεφαλι, για να μπορουν ολοι να κανουν παιδια οταν το επιλεξουν\nKonstantinosVL 7 Ιουλίου 2009 - 1:34 μ.μ.\nKalhmera, sygnomh gia tous latinikous xarakthres alla den eimai spiti.\nTo erothma moy fainetai aplo ean paroume san dedomeno oti h aksia tou xrhmatos einai mia stathera kai stis dyo periptoseis, en prokeimeno akoma kai o pleon mataiodoksos antilambanetai eykola to symferon tou otan tha zei mesa se mia koinonia me polla lymena problhmata - opou mia koinonia me meso eisodhma 160k einai mallon etsi, ypothetontas pos h agorastikh aksia einai h idia me thn shmerinh sthn ellada, tote den einai apla aneth ayth h koinonia alla mes sthn polyteleia\nparolayta, se ti antistoixei ena eyro omos? dioti to thema einai oti an me 160000 mporeis na agoraseis dyo bugatti veyron... papala oloi se pente xronia\nse ayth thn periptosh einai safos protimotero na exei 40k se koinonia me m.o. eisodhmatos 20k, afou den tha pethanoun oloi logo periballontikhs katastrofhs se mikro xroniko diasthma\no gnomonas einai anapofeukta to koinoniko symferon, afou zeis se ayth thn koinonia, to symferon ths logika prepei na taytizetai me to diko sou\nvagnes 8 Ιουλίου 2009 - 1:13 π.μ.\nφίλε stiv η ερώτηση σου: ποιες είναι οι ανάγκες μας και το ότι αναγνωρίζουμε όλοι ότι αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα, αρκεί για να περιπλέξει την απάντηση μας για το πια κοινωνία επιλέγουμε για να ζήσουμε. Γιατί φίλε μου πολλά έχεις πολλά ξοδεύεις και όταν δίπλα σου ο γείτονας σου και ο κάθε συμπολίτης σου έχει τη δυνατότηατ να ξοδεύει περισσότερα πάντα εσύ που δεν θα μπορείς θα βρίσκεσαι σε μια μειονεκτική θέση που δεν θα σου αρέσει. Η φτώχεια είναι σχετική με το περιβάλλον που ζούμε. Πλούσιος στην Αφρική ας πούμε θεωρείται ένας που έχει δικό του αυτοκινητο, ενώ αν στην Αμερική έχεις σαν περιουσία σου ένα αυτοκίνητο είναι δύσκολο να μπορεί να τα καταφέρεις να επιζήσεις, χρειάζονται πολύ περισσότερα. Το ίδιο θα συμβαίνει, φαντάζομαι και στην κοινωνία που συζητάμε γιατί την κατανάλωση και τα απαραίτητα κάθε φορά αγαθά ετεροκαθορίζονται και το άτομο είναι δύσκολο να μην παρασυρθεί από αυτή την διαδικασία και να μην αισθάνεται κατωτερότητα αν δεν μπορεί να συμμετέχει ισότιμα στην ζωή αυτής της κοινωνίας.\nΌσο για το τι πραγματικά θέλουμε και πιο είναι το ιδεατό μπορώ να συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου, αλλά και πάλι ποτέ δεν ζήσαμε σε ιδεατό επίπεδο γιατί και εδώ το σύνολο είναι αυτό που καθορίζει την πορεία μας και αυτοί που έχουν την δύναμη να κατευθύνουν αυτό το σύνολο με προπαγάνδες και διαφημιστικες εκστρατείες είναι και αυτοί που προκαθορίζουν αυτή την πορεία.\nvagnes 8 Ιουλίου 2009 - 1:26 π.μ.\nkonstantine με έμπλεξε λίγο η απάντηση σου αλλά θα σου απαντούσα περίπου όπως και στον stiv πιο πάνω.\nΤα παντα στη ζωή μας είναι σχετικά και αυτό σημαίνει πως η απάντηση που πρέπει να δώσουμε είναι αν θέλουμε να ζούμε σε μια κοινωνία ως οι φτωχοί της ή σε μια άλλη κοινωνία ως οι πλούσιοι της.\nΓιατί η σύγκριση πάντα γίνεται με αυτό που έχουμε δίπλα μας και όχι με αυτό που είναι μακριά μας.\nΑυτό αποδεικνύεται από το γεγονός πως από τους Αφρικανούς όλοι οι Έλληνες είμαστε σε καλύτερη οικονομική μοίρα, αλλά αυτό δεν μας φτάνει για να λεγόμαστε πλούσιοι στην Ελλάδα και μάλιστα να λέμε ότι περνάμε και καλά. Από πόσους Έλληνες ακούς ότι είναι σήμερα οικονομικά σε πολύ καλή κατάσταση;\nBUTTERFLY 8 Ιουλίου 2009 - 5:28 μ.μ.\nκαλημερα! εγω πειραζει που θα προτιμουσα αντι οι μεν να εχουν 20.000 και οι δε 40.000, να εχουμε ολοι ενα μεσο ορο 25.000-30.000 και να μην υπαρχουν φτωχοι και πλουσιοι, αλλα μονο "ανετοι";;;\nleondokardos 8 Ιουλίου 2009 - 6:02 μ.μ.\nΔε θέλω να κάνω τον έξυπνο, ειλικρινά.\nΌμως οι πάρα πολλές και διάφορες εμπειρίες στη ζωή μου,ποικίλης μορφής, με έχουν κάνει να καταλήξω στο συμπέρασμα οτι:\nοι ανατροπές στη ζωή είναι απρόβλεπτες. Θα ήμουν ευτυχής να έχω ένα αξιοπρεπές εισόδημα και πάνω απόλα την υγειά μου.\nvagnes 8 Ιουλίου 2009 - 8:41 μ.μ.\n... αν ήταν στο χέρι μου butterfly αυτό θα ήθελα και γω αλλά η πραγματικότητα είναι -παντού- διαφορετική και οι ανισότητες που δημιουργούνατι με το παρόν σύστημα ειναι στην ουσία αναπόφευκτες.\nΗ αξιολόγιση των δυο προτάσεων του Χάρβαρντ έχουν και ψυχολογικές επεκτάσεις και ίσως έτσι θα μπορούσαμε να βρούμε πιο εύκολα απαντήσεις. Ας μη κολλάμε στα συγγεκριμμένα νούμερα αλλά ας δούμε την ουσία των ερωτήσεων και ας απαντήσουμε στο κυρίαρχο θέμα της σύγκρισης του σχετικά φτωχού απέναντι προς τον πλούσιο συμπολίτη.\nvagnes 8 Ιουλίου 2009 - 8:56 μ.μ.\n....Λεοντόκαρδε ποιος είναι αυτός που θα πει όχι στην τοποθέτηση σου.\nΗ έρευνα όμως για να βγάλει τα συμπεράσματα της θέλει απάντηση σε ένα από τα ερωτήματα που θέτει.\nΑς θέσω διαφορετικά την ερώτηση ανεξάρτητα από ποσά δηλ: θα διαλέγαμε ποτέ να είμαστε οι πιο φτωχοί μιας κοινωνίας, όσο και αν αυτή η φτώχεια θα ήταν σχετική ;\nΜε δεδομένο ότι σε μια από τις δυό κοινωνίες μας ζητάει η έρευνα να απαντήσουμε, ποια θα διαλέγαμε, δεν υπάρχει τρίτη επιλογή και μας ζητάει να ζήσουμε είτε με συμπολίτες που έχουν διπλάσιο εισόδημα είτε με συμπολίτες που θα έχουν το μισό εισόδημα από εμας.\nΕδώ αναζητείται η απάντηση όχι σε άλλες υποθέσεις που ο καθένας μπορεί να κάνει και είναι παρα πολλές.\nΜη κανουμε και μεις σαν τους πολιτικούς που άλλα τους ρωτάνε και άλλα απαντάνε.\nleondokardos 13 Ιουλίου 2009 - 9:08 π.μ.\nΕ ναι λοπόν,προτιμώ σχετικά φτωχός μέσα σε μιά ανάλογη κοινωνία, παρά πολύ πλούσιος.\nΚαι το ξανατονίζω και δε κάνω τον πολιτικο:φτωχός και υγειής πρά πλούσιος και στα νοσοσκομεία.\nαντωνης 15 Ιουλίου 2009 - 5:44 μ.μ.\nΚαι εγω το 2ο απαντησα στην ψηφοφορια. Αν και το ερωτημα ειναι απολυτα υλιστικο και δεν με εκφραζει ετσι ξερα.\nΓιατι μπορει καποιος να περναει πολυ πιο πλουσιοπαροχα με 40 χιλιαρικα παρα με 80 χιλιαρικα. Αυτο μπορει να γινει πχ. οταν τα κοινωνικα αγαθα προσφερονται σχεδον δωρεαν στην πρωτη περιπτωση ενω τα πληρωνει στη δευτερη.\nprasino liker 25 Ιουλίου 2009 - 7:41 μ.μ.\nVagnes αργησα να σε επισκεφθω.Εγω θα διαλεγα την πρωτη.Δεν εχω επιγνωση της οικονομιας μια και τα σκορπαω πολυ ευκολα.Φυσικα για ολους τους αλλους .Ετσι αυτα που θα εισεπρατα λιγο καιρο θα μενανε σωα.Θα τα απολαμβαναν σιγουρα οι αλλοι.\nΔεν κανω ονειρα για το μελλον και γιαυτο ποτε δεν φροντιζω να υπαρχει κατι στην ακρη.Δυστυχως αυτος ειναι ο χαρακτηρας μου.\nΘα ηταν χρησιμο να δουμε το Χαρβαντ πως αξιολογει και πως τοποθετει τις απαντησεις των φοιτητων.\nΚαλο Σαββατοκυριακο Vagnes.\nΑννη 26 Ιουλίου 2009 - 6:55 μ.μ.\nΣυμφωνώ απόλυτα με τον Αντώνη. Εάν πρέπει να πληρώνεις ατομικά για όλα τα κοινωνικά αγαθά, τότε όσο πλούσιος κι αν είσαι θα αντικρίζεις δυστυχισμένους ανθρώπους πλάι σου. Τι να τα κάνεις τα πολλά χρήματα;\nΠάντως στο ερωτηματολόγιό σου κι εγώ ψήφισα την 2η επιλογή.\ntzonakos 31 Αυγούστου 2009 - 2:10 μ.μ.\nΤι θα πρέπει να πληρώνω με τα 40.000 και τι με τα 80.000, τι παροχές θα εχω και αν η κοινωνία που ζω παρέχει μια καλή ασφάλεια και ηρεμία.\nΤο 80.000 θα ψήφιζα μα εχει λήξει.\nΚαι πάλι αν προτιμούσα τα 40.000 θα πρέπει να μιλάμε και για τα υπόλοιπα που θα πληρώνω, θα παίρνω, θα δίνω κλπ.\n* Χαιρετώ σας αγαπητέ !\ngyristroula2 3 Σεπτεμβρίου 2009 - 5:54 μ.μ.\nΒαγγέλη πού είσαι; Επιστρέψαμε όλοι, εσύ λείπεις!\nνέο Πολιτικό Σύστημα 7 Σεπτεμβρίου 2009 - 12:10 π.μ.\nVAGNES τι κάνεις, που είσαι;\nΈλα. Το πανηγύρι μόλις άρχισε.\nαντωνης 18 Σεπτεμβρίου 2009 - 9:18 π.μ.\nΚαλημερα Βαγγελη, ολα καλα;\nprasino liker 27 Σεπτεμβρίου 2009 - 1:01 μ.μ.\nΚαλημερα Vagnes,Περιμενομε απαντηση στο ερωτημα.


Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2020 11:29:25 ΜΜ\nΑρχική›Ειδήσεις›Πολιτική›Σκοπιανό: Το παρασκήνιο των «μεγάλων αποφάσεων» στη Βιέννη\n14:18 - 31 Μαρ 2018 | Πολιτική\nΚοτζιάς: Έχουμε εντοπίσει τα κύρια θέματα\nΠροχθές τη νύχτα είχε προηγηθεί πολύωρο δείπνο των κ.κ. Κοτζιά και Ντιμιτρόφ, ενώ χθες η συνάντηση καθώς και ενδιάμεσο γεύμα κράτησαν πάνω από επτά ώρες. Προ μηνός η πρώτη συνάντηση στη Βιέννη διήρκεσε περί τις έντεκα ώρες. Η χτεσινή έγινε στο υπουργείο Εξωτερικών της Αυστρίας, δεδομένου ότι η έδρα του ΟΗΕ ήταν κλειστή λόγω της αργίας του Πάσχα των Καθολικών. Κάτι για το οποίο ο κ. Κοτζιάς ευχαρίστησε την Αυστριακή ομόλογό του, Κάριν Κνάισλ, που συναντήθηκε με τους τρεις πριν την έναρξη της συνάντησης.\nΤελευταία τροποποίηση στις 14:54 - 31 Μαρ 2018


Καταλληλο για ολους: Ανεπανάληπτος Στεφ-Στους '4' του Australian Open(Βίντεο)\nΕίναι γεγονός! Ο Στέφανος Τσιτσιπάς είναι στα ημιτελικά του Australian Open! Ένας Έλληνας τενίστας, για πρώτη φορά στην ιστορία του αθλήματος, θα παίξει στα ημιτελικά ενός Grand Slam τουρνουά. Νέα τεράστια εμφάνιση, νέα τεράστια νίκη από τον Στέφανο Τσιτσιπά στη Μελβούρνη! Ο 20χρονος Έλληνας τενίστας, κέρδισε τον Roberto Bautista Agut με 7-5, 4-6, 6-4, 7-6 (2) και έγινε ο πρώτος παίκτης που προκρίθηκε στα ημιτελικά του φετινού Australian Open. Αλλάζει την ιστορία του ελληνικού τένις για μια ακόμα φορά ο "Στεφ", που την Πέμπτη θα διεκδικήσει ένα εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό, απέναντι σε έναν εκ των Rafael Nadal και Frances Tiafoe! Και όχι μόνο του ελληνικού τένις, αλλά και του τουρνουά, αφού θα γίνει ταυτόχρονα ο νεότερος παίκτης που θα αγωνιστεί σε ημιτελικό στο Australian Open από το 2003, όταν το είχε κάνει ο Andy Roddick.\nΉταν ένα δύσκολο ματς και δεν θα μπορούσα να ήταν διαφορετικά σε έναν προημιτελικό Grand Slam, απέναντι στον Bautista Agut. Ο Ισπανός έδειξε από νωρίς τα "δόντια" του, κάνοντας break στο 1ο κιόλας game. Μέχρι το 4-2 ο Agut διατήρησε το προβάδισμα, ακολούθησαν όμως 2 break στα επόμενα game από τον Έλληνα τενίστα, που κέρδισε τα 5 από τα 6 τελευταία games του σετ και το κατέκτησε με 7-5!\nΔεν πτοήθηκε ο Ισπανός, που συνέχισε να παίζει στον ίδιο ρυθμό και με την ίδια αυτοπεποίθηση και στο 2ο σετ. Προηγήθηκε ξανά με break, για να κάνει το 2-1, και αυτή τη φορά υπερασπίστηκε το σερβίς του μέχρι το τέλος, κάνοντας το 6-4 στο 10ο game.\nΓια 3ο συνεχόμενο σετ, ο Bautista Agut έκανε πρώτος break και βρέθηκε μπροστά με 4-2 στο 3ο σετ, όπως είχε συμβεί και στο 1ο. Σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο του προημιτελικού, ο Τσιτσιπάς δεν έχασε την ψυχραιμία του.\nΤουναντίον, απέδειξε και με το παραπάνω ότι εκτός από έναν εξαιρετικά ταλαντούχο τενίστα, είναι και ένας πολύ σκληρός παίκτης πνευματικά, που σ' αυτή τη δύσκολη στιγμή ανέλαβε τα ηνία, πήρε 4 games στη σειρά και κατέκτησε το 3ο σετ με 6-4.\nΗ πνευματική του δύναμη φάνηκε και στο 4ο σετ, όπου δεν επέτρεψε στον αντίπαλό του να έχει break point, αλλά στο 12ο game έχασε match point για το 7-5, με τον Bautista Agut να ρισκάρει και να βγάζει εντυπωσιακό winner.\nΜετά απ' αυτό ο Ισπανός έστειλε το σετ στο tie-break, εκεί όμως ο Στέφανος ήταν σχεδόν αλάνθαστος, επιβλήθηκε με 7-2 και για ακόμα μια φορά απέδειξε πόσο σοβαρός και ψύχραιμος μπορεί να είναι σε τέτοιες καταστάσεις, κάτι πολύ εντυπωσιακό για την ηλικία του.\nΗ εξέλιξη του αγώνα μέσα από το LIVE του tennisnews.gr\nΟ Τσιτσιπάς έγινε ο πρώτος παίκτης που κέρδισε τον Bautista Agut στο 2019, αφού ο 30χρονος Ισπανός προερχόταν από ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα, με 9/9! Είχε κερδίσει και τον Novak Djokovic στη Ντόχα, όπου αναδείχθηκε πρωταθλητής την πρώτη εβδομάδα της χρονιάς. Την ίδια στιγμή ο Στέφανος παρέμεινε αήττητος σε επίσημους αγώνες στη φετινή σεζόν (5-0), μετρώντας 5 νίκες στο Australian Open, όλες στα 4 σετ! Θα επιστρέψει στη Rod Laver Arena την Πέμπτη ο 20χρονος πρωταθλητής μας, για το νέο μεγάλο ραντεβού του με την ιστορία.\n22/1/2019 8:49:00 πμ


Οργάνωση Ημερίδων από το Επιμελητήριο Εύβοιας για τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα.\nΥποβλήθηκε από admin στις Τρί, 10/07/2007 - 03:00.\nΤο Επιμελητήριο Εύβοιας στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών για τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα προγραμμάτισε μία σειρά ενημερωτικών ημερίδων σε όλη την Εύβοια.\nΕιδικότερα αποφασίστηκε να γίνουν οι εξής ενημερωτικές ημερίδες:\n1. Την Δευτέρα 16 Ιουλίου 2007 ώρα 19.οο στο Μαντούδι στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.\n2. Την Τετάρτη 18 Ιουλίου 2007 ώρα 19.οο στην Κύμη στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου.\n3. Το Σάββατο 21 Ιουλίου ώρα 19.οο στα Λ.\nΔιαβάστε περισσότερα για Οργάνωση Ημερίδων από το Επιμελητήριο Εύβοιας για τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα.


Shogun's Kitchen: ΣΟΥΠΑ VICHYSSOISE\nΤι θα λέγατε να πάμε μια βόλτα στη Γαλλία για να μαγειρέψουμε την κλασική παραδοσιακή βελουτέ σούπα με πράσο και πατάτα γνωστή ως Vichyssoise, καθώς και μια προαιρετική γαρνιτούρα για να της δώσει μια έξτρα "τσαχπινιά"; Γαλλική συνταγή λέμε, αλλά η καταγωγή της σούπας είναι ακόμα αμφισβητήσιμη, καθώς οι γνώμες διίστανται αν πρόκειται για γαλλική συνταγή ή αμερικάνικη επινόηση. Επικρατέστερη εκδοχή είναι πως τη δημιούργησε ο σεφ Λουί Ντιά του ξενοδοχείου Ritz-Carlton της Νέας Υόρκης, αναπαράγοντας μια σπιτική συνταγή της μητέρας του που έτρωγε όταν ήταν παιδί σε μια πόλη κοντά στο Βισύ (εξ' ου και το όνομα). Η ουσία είναι πως πρόκειται για σούπα με πολύ φινετσάτη γεύση που σερβίρεται δροσερή! Εγώ θα τολμήσω να προτείνω να αντικαταστήσετε την κρέμα γάλακτος με στραγγιστό γιαούρτι! Η ελαφρά υπόξινη γεύση του της ταιριάζει καταπληκτικά!\n500 gr. πράσα σε μέτριες ροδέλες\n500 gr. πατάτες σε μέτριους κύβους\n150 gr. κρέμα γάλακτος (κατά προτίμηση light)\nΜπέικον σε καρέ (ή προσούτο ή παστράμι ή καπνιστό ζαμπόν)\nΣε κατσαρόλα με λίγο ελαιόλαδο και το βούτυρο σοτάρω τα πράσα, τα κρεμμύδια και τις πατάτες μέχρι να μαλακώσουν καλά. Προσθέτω νερό (περίπου 1,5 lt.), αλατοπιπερώνω και βράζω 40'. Περνάω τη σούπα από το μπλέντερ. Προσθέτω την κρέμα γάλακτος και ανακατεύω καλά. Σκοπός είναι να πάρω ένα βελούδινο και κρεμώδες αποτέλεσμα. Αν η σούπα είναι πιο αραιή απ' όσο τη θέλω, απλά βράζω λίγα λεπτά ακόμα. Αν είναι πιο πηχτή προσθέτω λίγο ζεστό νερό, διορθώνοντας το αλάτι.\nΑν θέλω να γαρνίρω επιπλέον τη σούπα μου, βάζω σε αντικολλητικό τηγάνι με ελάχιστο ελαιόλαδο την τριμμένη πατάτα ανακατεμένη με το αλλαντικό που θα διαλέξω, αλατίζω ελαφρά, την απλώνω και την αφήνω να ψηθεί σε μέτρια προς δυνατή φωτιά μέχρι να τραγανίσει, γυρίζοντάς τη για να μην καεί. Σερβίρω τη σούπα, τοποθετώντας στο κέντρο περίπου 1 κ.σ. από τη γαρνιτούρα.\nat Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 21, 2012\nLabels: ΕΘΝΙΚ ΚΟΥΖΙΝΕΣ, ΣΟΥΠΕΣ, VEGETERIAN\nΚΟΚΟΡΑΣ ΚΟΚΚΙΝΙΣΤΟΣ ΜΕ ΤΡΑΧΑΝΑ\nΚΟΚΟΡΑΣ ΚΡΑΣΑΤΟΣ ΜΕ ΠΑΠΑΡΔΕΛΕΣ\nΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΜΕ ΨΗΤΑ ΝΤΟΜΑΤΙΝΙΑ (SPAGHETTI AL POMODORO)


Δημοσιεύθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2020 στις 7:00\nΤο μυστικό του κριθαριού\nΑμερικανοί αρχαιολόγοι αποκάλυψαν το μυστήριο της γεωργίας: πώς έμαθαν οι άνθρωποι λιβάδι στις κεντρικές Ηνωμένες Πολιτείες πριν από 6.000 χρόνια κριθάρι, θεωρώντας ότι ο πρόγονος του, το μικρό κριθάρι, μεγαλώνει με δυσκολία σε βοτανικό κήπο; Είναι χάρη στον βίσωνα. Μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες καλλιέργειας μικρού κριθαριού σε πειραματικούς κήπους στην Οκλαχόμα, επιστήμονες στο Δυτικό Πανεπιστήμιο στο St. Ο Louis, ο οποίος παρουσίασε το έργο του στο περιοδικό στα τέλη Νοεμβρίου Αναθεώρηση ανθρωποκενίουεξηγήστε ότι εξερεύνησαν προστατευόμενες περιοχές όπου βόσκουν οι βίσονες. Σημειώνουν ότι το μικρό κριθάρι ωφελείται σημαντικά από τη διασπορά των σπόρων που προκαλείται από τη βόσκηση και την αφόδευση του βίσωνα.\nΕ. Ποιες ανακαλύψεις έχουν κάνει Αμερικανοί ερευνητές για αυτά τα προϊστορικά ειδώλια της Αφροδίτης;\nΚΟΙΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ WIKIMEDIA\nVenus of Willendorf, βρέθηκε το 1909 στην Αυστρία\nΡ. Σύμφωνα με τους γιατρούς παχυσαρκίας στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, τα αισθησιακά τους σχήματα είναι πιο εμφανή κοντά στους παγετώνες. Αυτό σημαίνει ότι αυτά τα σκαλιστά πέτρινα ή ελεφαντόδοντα είναι μια καλλιτεχνική απάντηση στην κρύα πείνα, καταλήγουν οι ερευνητές στο περιοδικό. Ευσαρκία, δημοσιεύθηκε στις αρχές Δεκεμβρίου. Η πρώτη προϊστορική Αφροδίτη ήταν λαξευμένη πριν από 30.000 χρόνια, όταν ο παγετώνας έφτασε στους Aurignacians, Neanderthals που έφτασαν στη Δυτική Ευρώπη πριν από 48.000 χρόνια.\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΡΚΑΝΣΑΣ\nΑυτή είναι η επιπλέον ποσότητα άνθρακα που μπορεί να αποθηκευτεί κατά τη βαθιά όργωμα, ένας τύπος μηχανοποιημένης καλλιέργειας που δημιουργεί βαθύτερα αυλάκια. Σύμφωνα με επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Concordia, αυτό το βάθος βελτιώνει την απορρόφηση και τη διατήρηση των θρεπτικών ουσιών και του νερού. Σε αναθεώρηση Κριτικές ανανεώσιμων και βιώσιμων πηγών ενέργειας Στις αρχές Δεκεμβρίου, οι μηχανικοί του Μόντρεαλ πραγματοποίησαν μια μετα-ανάλυση της έρευνας για το θέμα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προσέγγιση σε άγονες περιοχές.\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ERICH FERDINAND, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ KENT\nΜανεκέν από το Μουσείο Neanderthal στο Mettmann της Γερμανίας\nΟι Νεάντερταλ δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν εργαλεία που απαιτούσαν ακριβείς κινητικές δεξιότητες στα δάχτυλά τους, όπως ψαλίδι ή κατσαβίδι, σύμφωνα με μια νέα βρετανική μελέτη. Ανάλυση των υπολειμμάτων πέντε ατόμων που χρησιμοποιούν τρισδιάστατη ανακατασκευή, οι παλαιοντολόγοι στο Πανεπιστήμιο του Κεντ δείχνουν ότι αυτός ο πρόγονος του σύγχρονου ανθρώπου μπορούσε να πάρει το εργαλείο μόνο με το χέρι του, σαν ένα σφυρί. Αυτό πιθανότατα περιόρισε την ανάπτυξη της τεχνολογίας του, καταλήγει η ανασκόπηση. Επιστημονικές εκθέσεις, Τέλος Νοεμβρίου.\nΑφρική πριν από 1500 χρόνια\nΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ GENEVA\nΗ Δυτική Αφρική διαπραγματεύτηκε εκτενώς με τη Μέση Ανατολή πριν από 1500 χρόνια, όταν η Ευρώπη παγώθηκε στις αρχές του Μεσαίωνα. Έτσι καταλήγουν στην έρευνα οι Ελβετοί και Γάλλοι αρχαιολόγοι PLOS Ένα, δημοσιεύθηκε στα τέλη Νοεμβρίου, μετά από ανάλυση γυάλινων χαντρών που ανακαλύφθηκαν στο Μάλι και τη Σενεγάλη. Αυτά τα πολύτιμα αντικείμενα προέρχονται από την Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία και τη Μέση Ανατολή, και απλώθηκαν σε πολύπλοκα και εξελιγμένα δίκτυα μέσα και πέρα από την έρημο της Σαχάρας.


Κοντό κολιέ με δυο σειρές από ατσάλινη επίχρυση αλυσίδα ροζάριο με χάντρες αιματίτη ταγιέ. K-1564-01-31-89 – intissimo\nΚοντό κολιέ με δυο σειρές από ατσάλινη επίχρυση αλυσίδα ροζάριο με χάντρες αιματίτη ταγιέ. K-1564-01-31-89\nΚοντό κολιέ με δυο σειρές από ατσάλινη επίχρυση αλυσίδα ροζάριο με χάντρες αιματίτη ταγιέ. Τα υλικά είναι πλήρως υποαλλεργικά. Συνοδεύεται από συσκευασία δώρου. Σχεδιασμένο και κατασκευασμένο αποκλειστικά στην Ελλάδα, σε τέλεια ισορροπία ποιότητας και τιμής, ακολουθώντας τις τελευταίες τάσεις της μόδας και εξυπηρετώντας τη θηλυκότητα σε κάθε λεπτομέρεια.