YaunaTakabara: Βυζαντινή Μακεδονία. Στα χρόνια του Βασίλειου Βουλγαροκτόνου και του Τσάρου Σαμουήλ.\nΗ Μακεδονία κατά τη ρωμαίκή εποχή\n1. Προβυζαντινή περίοδος (285-395)\nΣτις αρχές του 4ου αιώνα, στις 26 'Οκτωβρίου 305, επί Γαλερίου, μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη ο Αγιος Δημήτριος και άρχισε η σπουδαία για τον χώρο των Βαλκανίων λατρεία του, που θα εξαπλωθεί πέρα από τη Μακεδονία, στα Βαλκάνια, στην Κωνσταντινούπολη και στη Μ. Άσία.\nΣτη γιορτή του θα γίνεται πολυήμερο πανηγύρι στην πεδιάδα της Θεσσαλονίκης, όπως μας το περιγράφει ο βυζαντινός διάλογος «Τιμαρίων», μια διεθνής έκθεση της εποχής με επισκέπτες ακόμα και από την Ισπανία. Τέλος, τα πολλά Εγκώμιά του στη βυζαντινή πεζογραφία, οι πολλές εικόνες του στη βυζαντινή τέχνη και οι πολλοί προσκυνητές στον τάφο του δείχνουν τη μεγάλη άπήχηση και έξάπλωση της λατρείας του.\nΑπό τη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε ο Μ. Κωνσταντίνος με πειθαρχημένο και ενθουσιασμένο κάτω από το χριστιανικό του λάβαρο στρατό και νίκησε τον Λικίνιο πρώτα κοντά στην Άδριανούπολη, στις 3 Ιουλίου 324, και έπειτα στη Χρυσούπολη, στις 18 Σεπτεμβρίου 324, και έτσι έληξε ο αγώνας μεταξύ των δυό τελευταίων τετραρχών της αυτοκρατορίας, ο όποιος δεν ήταν αγώνας μόνο πολιτικός, αλλά και αγώνας μεταξύ του χριστιανισμού του Μ. Κωνσταντίνου και του ειδωλολατρισμοϋ του Λικινίου.\nΣτα 379 στη Θεσσαλονίκη εγκαταστάθηκε ο αύτοκράτορας της Ανατολής Θεοδόσιος και εκεί έμεινε με μικρά διαλείμματα, από τον Ιούνιο 379 ως τον Νοέμβριο του 380, αφού πέτυχε μέσα στο 379 με μικρά ευκίνητα τμήματα να διώξει πέρα από τον Δούναβη τα στίφη των βαρβάρων, τα όποια λεηλατούσαν τις χώρες της Βαλκανικής.\nΤην άνοιξη του 390 έγινε στη Θεσσαλονίκη το γνωστό επεισόδιο της σφαγής 7.000 Θεσσαλονικέων στον Ιππόδρομο, το όποιο στοίχισε στον Θεοδόσιο την ταπεινωτική δημόσια μετάνοια του έξω από τη μητρόπολη του Μιλάνου, όπου τελούνταν η λειτουργία των Χριστουγέννων.\nΑπό τότε δεν έγιναν πια αγώνες στον Ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης, στον χώρο της γνωστής σήμερα πλατείας Ιπποδρομίου.\n2. Πρωτοβυζαντινή περίοδος (395-641)\nΜετά τον θάνατο του Θεοδοσίου και τον χωρισμό του ρωμαϊκού κράτους σε δυτικό και ανατολικό, το Ανατολικό Ιλλυρικό πολιτικά μεν ύπήχθηκε στην Ανατολή, όπου γεωγραφικά και ιστορικά ανήκε, οι μητροπόλεις όμως και οι επισκοπές του, που χρόνια ήταν υπό τη δικαιοδοσία του πάπα, υπήρξαν στόχοι μακράς διεκδικήσεως μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και του πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως.\nΑργότερα οι άβαροσλαβικές επιδρομές διέλυσαν την εκκλησιαστική οργάνωση του Δυτικού Ιλλυρικού, καταπόντισαν τα μεγάλα έκκλησιαστικά του κέντρα (Σίρμιο και Πρώτη Ίουστινιανή) και άπομόνωσαν απ’ αυτό τη Δυτική Εκκλησία.\nΌτι άπόμεινε από το Δυτικό Ιλλυρικό το κυβερνούσε ο Θεσσαλονίκης ως τα χρόνια της βασιλείας του Λέοντα Γ' του ’Ίσαυρου (717-741), οπότε το κράτος προσάρτησε την Εκκλησία του Ανατολικού Ιλλυρικού στη μόνη εκκλησιαστική κεφαλή, που απόμεινε στην Ανατολή μετά τις αραβικές κατακτήσεις, στο πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως.\nΟι επιδρομές των βαρβαρικών λαών, των Γότθων στα χρόνια του Λέοντα Λ' (457-474) και του Ζήνωνα (474-491), των ούννικών φυλών στα χρόνια του Ίουστινιανού Λ' (527-565), των Άβαροσλάβων σε αλλεπάλληλα κύματα, στα χρόνια του Μαυρίκιου (582-602), του Φωκά (602-610) και του 'Ηρακλείου (610-641) —για τις τελευταίες πολλά στοιχεία μας δίνουν τα βιβλία των θαυμάτων του 'Αγ. Δημητρίου— προξενούν μεγάλες αναστατώσεις και καταστροφές.\nΗ Μακεδονία, πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά, υποφέρουν τα πάνδεινα.\nΛεηλασίες, αιχμαλωσίες, σφαγές και ερημώσεις σημειώνονται από όπου και αν περνούν τα βαρβαρικά φύλα.\nΗ πρωτεύουσα της, η Θεσσαλονίκη, πολιορκείται αρκετές φορές και οι κάτοικοί της, που περνούν μέρες τρομερής αγωνίας, ζητούν τη σωτηρία τους από τον προστάτη μεγαλομάρτυρα Άγιο.\nΑπό τις πέντε κατά διάφορα χρονικά διαστήματα επιθέσεις των Σλάβων υπογραμμίζουμε την τρίτη μετά το 610, η οποία διαφέρει από τις δυό προηγούμενες (την πρώτη με 100.000 Άβαροσλάβους το 597 και τη δεύτερη με 5.000 Σλάβους το 603),\nγιατί σ’αύτήν πολλές σλαβικές φυλές,\nοι Βαιουνίτες κ.α.,\nξεσηκώθηκαν όλες μαζί, από μέρη έξω από τη Μακεδονία, πιθανώς περ’ από τον Δούναβη, και κατεβαίνουν προς Ν με μονόξυλα μεσ’ από τον Αλιάκμονα, τον Άξιό η τον Στρυμόνα, για να λεηλατήσουν τις ελληνικές χώρες και να επιτεθούν κατά της Θεσσαλονίκης, την οποία με αρχηγό τον Χάτζωνα μάταια πολιόρκησαν από ξηρά και θάλασσα: δυνατός βορειοδυτικός τοπικός άέρας, ο γνωστός Βαρδάρης, σκόρπισε τα μονόξυλα, καθώς και ταυτόχρονα ορμητική έξοδος χάρισε στους πολιορκημένους λαμπρή νίκη.\nΣ’ αυτό το γεγονός, που θεωρήθηκε θαύμα του 'Αγίου Δημητρίου, αναφέρεται πιθανότατα το μωσαικό, το λεγόμενο «των 'Ιδρυτών», και η επιγραφή του στον ναό του:\n«Κτίστας θεωρείς του πανενδόξου δόμου εκείθεν ένθεν μάρτυρος Δημητρίου του βάρβαρον κλύδωνα βαρβάρων στόλων μετατρέποντος και πόλιν λυτρουμένου».\nΚατόπιν οι Σλάβοι αύτοί, χωρίς αρχηγό , σκορπίστηκαν και εγκατασταθήκαν άλλοι στη Μακεδονία, άλλοι στη Θεσσαλία και κατευθύνθηκαν προς Ν, και με τα μονόξυλά τους έφτασαν, κατά μερικούς ευφάνταστους ιστορικούς, ως τα νησιά του Αιγαίου, στη Μ. Άσία και άκομη ως την Κρήτη!!\nΑργότερα οι Σλάβοι της Μακεδονίας ζήτησαν τη βοήθεια του Χαγάνου των ’Αβάρων, για να καταλάβουν τη Θεσσαλονίκη, που μόνοι τους δεν είχαν μπορέσει να την πάρουν.\nΟλες οι χώρες νοτίως του άνω ρου του Δούναβη διατρέχονται και λεηλατούνται από ορδές Σλάβων, που κινούνται ελεύθερα, γιατί ο 'Ηράκλειος ήταν απασχολημένος με τον πόλεμο κατά των Περσών, που προχωρούσαν στη Μ. ’Ασία.\nΗλθαν όμως από την Κωνσταντινούπολη στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης ενισχύσεις σε τρόφιμα και όπλα με τον αξιωματούχο Χαβρία και οι Άβαροι ζήτησαν συνθηκολόγηση.\nΚαί ύστερα από 23 μέρες πολιορκία αποχώρησαν, αφού οι Θεσσαλονικείς δέχτηκαν να εξαγοράσουν τους αιχμαλώτους.\n'Ύστερα από λίγα χρόνια γίνεται τρομακτικός σεισμός και τα έγκατεστημένα στη μακεδονική ύπαιθρο σλαβικά φύλα όρμησαν άοπλα για να λεηλατήσουν την πόλη, που τη νόμιζαν καταστραμμένη.\nΒρήκαν όμως άγρυπνη τη φρουρά στα άθικτα τείχη και γύρισαν πίσω απογοητευμένα.\nΤην εποχή αύτή μνημονεύεται ότι πυρκαγιά έκαψε τη βασιλική του 'Αγίου Δημητρίου.\nΣτην πυρκαγιά αύτή αναφέρεται η επιγραφή:\n«Επί χρόνων Λέοντος ήβώντα βλέπεις καυθέντα το πριν τον ναόν Δημητρίου», που βρισκόταν κάτω από τρεις μορφές μέσα σε κύκλους στα μωσαικά (έχουν πέσει) της δεύτερης βόρειας κιονοστοιχίας του ναού. Επειδή οι τρεις μορφές, Αρχών-'Άγιος-Επίσκοπος, μοιάζουν με τις τρεις μορφές του μεγάλου μωσαικού, του λεγόμενου «των Ιδρυτών», πρέπει να είναι οι ανακαινιστές του ναού μετά την πυρκαγιά και όχι οι αρχικοί ιδρυτές του 5ου αιώνα, όπως πιστεύεται.\nΟ σεισμός και η απόπειρα των Σλάβων να λεηλατήσουν τη Θεσσαλονίκη πρέπει να τοποθετηθούν κατά τους μελετητές γύρω στα 630, η πυρκαγιά γύρω στα 635 και η ανακαίνιση του ναού το αργότερο δυο χρόνια μετά το 635, όλα λοιπόν μαζί μεταξύ 630-640.\nΚατά τη μαρτυρία των κειμένων των θαυμάτων του 'Αγίου Δημητρίου, Σλάβοι που εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία ήταν:\nα) οι Στρυμονίτες που πρέπει να είχαν εγκατασταθεί στην κοιλάδα του Στρυμόνα, από τις εκβολές του οποίου λήστευαν με τα μονόξυλά τους τα καράβια που παρέπλεαν\nβ) οι Ρυγχίνοι εγκατεστημένοι και αύτοί σε κοιλάδα του ποταμίσκου Ρυχίου, που χύνει τα νερά της λίμνης Βόλβης στον Στρυμονικό κόλπο από το Στενό της Ρεντίνας (το Ρυγχίνοι είναι παραφθορά του Ρηχίνοι, όπως ονομάζονται σωστά σε άγιορείτικο έγγραφο) και\nγ) Οι Δρογουβίτες, που μαζί με τους Σαγουδάτους είχαν έγκατασταθεί δυτικά της Θεσσαλονίκης στην πεδιάδα της Βέροιας. Οι Βλαχορυγχίνοι μαζί με τους Σαγουδάτους πρέπει να θεωρηθούν Βλάχοι και όχι Σλάβοι.\nΑυτές είναι οι λεγόμενες σκλαβηνίες της Μακεδονίας.\nΟι Βελεγεζίτες και οι Βερζίτες έγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλία.\nΟι Βαιουνίτες όμως δεν πρέπει να πήγαν, όπως πιστεύεται, στην 'Ήπειρο, στη Βαγενετία, απέναντι από την Κέρκυρα, αλλά εγκαταστάθηκαν κάπου στη Μακεδονία και ισως κρύβονται στις φυλές, που πήραν καινούργιο όνομα από τους ποταμούς, όπου έγκαταστάθηκαν, όπως και οι Στρυμονίτες.\nΈκτος από αυτές , γνωρίζουμε κι άλλη σλαβική φυλή, που έμεινε χρόνια στη Μακεδονία, πριν ν’ απομακρυνθεί από αυτήν.\nΕίναι οι Σμολεάνοι η Σμολένοι Σλάβοι, που έγκατέστησε το 688 ο Ιουστινιανός Β' στην Κλεισούρα του Στρυμόνα, κοντά στο Μελένικο και στο Νευροκόπι, για να φυλάγουν τα Στενά της Κούλας και του Ρούπελ από επιδρομές των Βουλγάρων.\nΜε τη βουλγαρική εισβολή του «καυχάνου» Ίσβούλου το 837 οι Σμολένοι ύποχώρησαν προς τα στρατεύματα του Καίσαρα Μωσηλέ, που βρίσκονταν στη Χριστούπολη (Καβάλα).\nΣτην περιοχή της έμειναν αρκετά χρόνια και επί Φωτίου το 864 σχηματίστηκε επισκοπή Σμολένων, που υπαγόταν στη μητρόπολη Φιλίππων.\nΜε τη διοικητική αναδιοργάνωση του Βασιλείου Β' oi Σμολένοι μετακινήθηκαν πέρα από τον Νέστο, στη Ροδόπη.\nΕκεί σχηματίστηκε το θέμα Σμολένων, όπου σήμερα βρίσκεται το βουλγαρικό χωριό Ίσμιλάν, κέντρο επί τουρκοκρατίας περιοχής Πομάκων, σλαβόφωνων μουσουλμάνων.\n3. Κύρια βυζαντινή περίοδος (641-1204)\nα) Αγώνες εναντίον σλαβικών και άλλων εχθρικών φύλων\n1. Κατά τα τέλη του 7ου και αρχές του 8ου αι., και συγκεκριμένα στα 688-689 ο Ιουστινιανός Β' (685-695 και 705-711) επιχείρησε μεγάλη εκστρατεία κατά των σκλαβηνιών της Μακεδονίας και κατά των Βουλγάρων στα ΒΑ του κράτους.\nΗ εκστρατεία υπήρξε νικηφόρα και ο Ιουστινιανός Β' μπήκε θριαμβευτής στη Θεσσαλονίκη. Μεγάλο μέρος από τους υποταχθέντες Σλάβους μετέφερε στη Βιθυνία της Μ. Άσίας, στο θέμα ’Οψίκιο, που είχε ερημωθεί από αραβικές επιδρομές, και τους εγκατέστησε εκεί γεωργικά σε στρατιωτόπια σαν στρατιώτες.\nΤι απέγιναν λοιπόν οι λεγάμενες σκλαβηνίες;\nΣτην αρχή αυτοδιοικούμενες, αναγνώρισαν έπειτα την επικυριαρχία του βυζαντινού κράτους, γιατί η μπήκαν στην υπηρεσία του κράτους ως φεδεράτοι, όπως οι Σμολεάνοι, η νικήθηκαν σε στρατιωτικές έπιχειρήσεις των Βυζαντινών, διαλύθηκε η αυτοδιοίκησή τους και έγιναν φόρου υποτελείς, όπως οι Δρογουβίτες και οι Σαγουδάτοι.\nΓι’ αυτό από το 836/7 δεν αναφέρονται πια σαν σκλαβηνίες.\nΟι Θεσσαλονικείς Άγιοι\nΚύριλλος και Μεθόδιος.\nΑκολουθεί ο εκχριστιανισμός των Σλάβων με την πρωτοβουλία δύο αδελφών Θεσσαλονικέων, του Κυρίλλου (Κωνσταντίνου) και του Μεθόδιου (Μιχαήλ),\nπου έδωσαν σε όλο τον σλαβικό κόσμο όχι μόνο τη θρησκεία, αλλά και το αλφάβητο για τη γραφή της γλώσσας του, και τις φιλολογικές βάσεις για την ανάπτυξη του πολιτισμού του.\nΤο θέμα του εκχριστιανισμού και εκβυζαντινισμού των Σλάβων φαίνεται ότι είχε τελειώσει πια στην εποχή του Λέοντος ΣΤ' του Σοφού (886-912), ο όποιος μας λέγει καθαρά στα «Τακτικά» του ότι αυτό το πέτυχε ο πατέρας του Βασίλειος Α' ο Μακεδών (867-886).\nΣτις αρχές του 10ου αιώνα από τον Καμενιάτη μαθαίνουμε:\nα) ότι οι Σλάβοι της Μακεδονίας έχουν βαπτιστεί χριστιανοί και ζούν ειρηνικά με τον ελληνικό πληθυσμό,\nβ) ότι στην πεδιάδα της Θεσσαλονίκης και Βεροίας, έκτος από τα καθαρά ελληνικά χωριά, υπάρχουν και χωριά ανάμεικτα, όπου ζουν μαζί Έλληνες και Δρογουβίτες και Σαγουδάτοι, και\nγ) ότι στην υπηρεσία του στρατηγού του θέματος Στρυμόνα υπάρχουν έμπειροι τοξότες Σλάβοι.\nΟι Στρυμονίτες λοιπόν έγιναν στρατιώτες του βυζαντινού στρατού.\nΑπό τα παραπάνω λοιπόν φαίνεται πολύ καθαρά πως εξαφανιστήκαν οι Σλάβοι της Μακεδονίας.\nΥπήρξε μια βασική προϋπόθεση και έδρασαν δυο ισχυροί παράγοντες, η Εκκλησία και ο στρατός.\nΗ βασική προϋπόθεση ήταν ότι εγκαταστάθηκαν και έζησαν μέσα σε ελληνικό πληθυσμό.\nΓιατί ούτε τόσο πολλοί ήταν, ώστε να καλύψουν όλη τη Μακεδονία (τους υπερβολικούς αριθμούς των αγιογράφων δεν τους πιστεύουν ούτε οι Σλάβοι ιστορικοί), ούτε όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες κάτοικοι της Μακεδονίας εγκατέλειψαν τη χώρα με τις εισβολές, χωρίς να επιστρέφουν ποτέ.\n2. Αφού διαλύθηκαν οι σκλαβηνίες και εκχριστιανίστηκαν οι Σλάβοι τους, η Μακεδονία και η Θεσσαλονίκη γνώρισαν χρόνια ειρηνικής και πλούσιας επαρχιακής ζωής με φυσικό αποτέλεσμα να χάσουν οι κάτοικοι τη μαχητικότητα της εποχής των αβαροσλαβικών επιδρομών και να παραμελήσουν την οχύρωση και το κράτος, την ανανέωση και ενίσχυση του στόλου.\n’Έτσι αρνησίθρησκοι χριστιανοί αρχιπειρατές, σαν τον Λέοντα τον Τριπολίτη (από την Τρίπολη της Συρίας), επικεφαλής αραβικών πειρατικών στόλων τρομοκρατούν τα έλληνικά παράλια του Αιγαίου και οι Σαρακηνοί του Τριπολίτη πλέοντας από τη Θάσο μπαίνουν το 902 στον Παγασητικό, λεηλατούν τη Δημητριάδα κοντά στον Βόλο και στις 29 Ιουλίου 904, μέρα Κυριακή, 10.800 άνδρες αγκυροβολούν ανατολικά της Θεσσαλονίκης και αρχίζουν τις επιθέσεις από την ξηρά. Τη δεύτερη μέρα πλησιάζουν το θαλάσσιο τείχος με ψηλούς ξύλινους πύργους στημένους κιόλας σε διπλά μεγάλα πλοία, αποδεκατίζουν τους υπερασπιστές του και μπαίνουν στην πόλη.\nΤην τριήμερη σφαγή των κατοίκων και την άγρια λεηλασία της πόλης, που ακολούθησαν, μας τις περιγράφει ο κληρικός Ιωάννης Καμενιάτης. Οι αιχμάλωτοι, όταν μετρήθηκαν στην Κρήτη, βρέθηκαν να είναι 22.000. "Αν σ’ αυτούς προσθέσουμε αυτούς που σφάχτηκαν η κρύφτηκαν η διέφυγαν, μπορούμε να υπολογίσουμε ότι οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης στις αρχές του 10ου αιώνα έφταναν ίσως στις 100.000. Οι φυγάδες και οι εξαγορασμένοι Θεσσαλονικείς που επέστρεψαν, συνήλθαν με τον καιρό, επιδιόρθωσαν τα τείχη της πόλης τους και την οχύρωσαν, έστω και αργά, όπως μαρτυρεί επιγραφή, που βρέθηκε το 974 στην περιοχή του λιμανιού της.\n3. Την επιδρομή αυτή των Σαρακηνών τη διευκόλυνε η αδυναμία του βυζαντινού στόλου και η εμπλοκή των Βυζαντινών σε νέους πολέμους εναντίον των Βουλγάρων.\nΟ Βούλγαρος Τσάρος Συμεών.\nΟ τσάρος τους Συμεών (893-927), που στην εποχή του πατέρα του Βόριδα Μιχαήλ είχε περάσει τα νιάτα του στην Κωνσταντινούπολη, μόλις ανέβηκε στον θρόνο το 893 έδειξε εχθρικές διαθέσεις προς το Βυζάντιο.\nΑπαγόρευσε αμέσως τα ελληνικά βιβλία και την ελληνική γλώσσα στο κράτος του και ανάγκασε το Βυζάντιο για αντίποινα να μεταφέρει το ελληνοβουλγαρικό εμπορικό κέντρο τελωνείου από την κοντινή Κωνσταντινούπολη στη μακρινή για τους Βουλγάρους Θεσσαλονίκη.\nΑυτό του έδωσε την αφορμή, που ζητούσε, και δεν ήταν η πραγματική αιτία του πολέμου, όπως υποστηρίζουν Σλάβοι ιστορικοί.\nΤο 894 έκαμε αιφνιδιαστική εισβολή στη Θράκη.\nΟ Λέων ΣΤ' όμως έριξε τους Ούγγρους εναντίον των Βουλγάρων και τους συνέτριψε σε τρεις μάχες. Ο Συμεών αναγκάστηκε το 895/6 να ζητήσει ειρήνη, που τους όρους της διαπραγματεύτηκε ο Πελοποννήσιος διπλωμάτης Λέων ο Χοιροσφάκτης.\nΧρησιμοποιώντας με τη σειρά του ο Συμεών τους Πετσενέγκους εναντίον των Ούγγρων, που αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Παννονία, εισέβαλε δεύτερη φορά στη Θράκη και στο Βουλγαρόφυγο το 896 κατανίκησε τις βυζαντινές δυνάμεις.\nAντί όμως να στραφεί κατά της Κωνσταντινουπόλεως, διευθύνθηκε εναντίον της Μακεδονίας και έφτασε λεηλατώντας ως το Δυρράχιο.\nΤο Βυζάντιο απάντησε με μεγάλη εισβολή στη Βουλγαρία και ο Συμεών ζήτησε το 899-900 και πάλι ειρήνη, που τους όρους της διαπραγματεύτηκε πάλι ο Λέων ο Χοιροσφάκτης, ο όποιος καυχιέται σε επιστολή του ότι απόσπασε από τα νύχια του Συμεών τριάντα φρούρια του Δυρραχίου.\nΚαί όταν ο Συμεών επιχείρησε να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη, που είχε προσωρινά ερημωθεί το 904 από τους Σαρακηνούς πειρατές, βυζαντινά στρατεύματα τον εμπόδισαν, και έγινε για τρίτη φορά ειρήνη με διαπραγματευτή και πάλι τον Λέοντα Χοιροσφάκτη.\nΟ Βούλγαρος Τσάρος Σαμούλ\nΟ Βυζαντινός Αυτοκράτορας\nΜετά τον Συμεών κι άλλος τσάρος των Βουλγάρων, ο Σαμουήλ (976-1014) ταλαιπώρησε για πολλά χρόνια τη Μακεδονία.\nΤο 971 ο Τσιμισκής, που είχε διαλύσει το βουλγαρικό κράτος, δεν επέβαλε κατοχή στο δυτικό του τμήμα, που το διοικούσε ειρηνικά ο αρμένικης καταγωγής συμπατριώτης του Νικόλαος Κομιτόπουλος.\nΜετά τον θάνατο του Τσιμισκή, το 976, οι τέσσερις γιοι του Νικόλαου, οι Κομιτόπουλοι, επαναστάτησαν κατά του Βυζαντίου και ένας από αυτούς, ο Σαμουήλ, που εξόντωσε τους άλλους, επωφελήθηκε από τους αγώνες του Βασιλείου Β' (976-1025) προς τον επαναστάτη στρατηγό του Βάρδα Σκληρό, για να μετατρέψει το βουλγαρικό απελευθερωτικό κίνημα σε κατακτητικό πόλεμο, που ξαπλώθηκε στη μισή Βαλκανική.\nΜε βάση πρώτα την Πρέσπα και έπειτα την Αχρίδα κατέλαβε σιγά σιγά τη Δυτική Μακεδονία, την ’Ήπειρο και μέρος της Αλβανίας ως το Δυρράχιο και έπειτα την περιοχή του παλιού βουλγαρικοϋ κράτους.\nΤο 980 ο Σαμουήλ μπήκε στη Θεσσαλία, κατέλαβε τη Λάρισα, μετέφερε τους κατοίκους της στη Βουλγαρία και το λείψανο του Αγίου Αχίλλειου στην Πρέσπα και αλώνιζε τη Μακεδονία. Δημιούργησε έτσι ένα βουλγαρικό κράτος μεγαλύτερο από το παλιό, ενώ το Βυζάντιο αγωνιούσε να καταπνίξει πρώτα την επανάσταση του Βάρδα Σκληρού και έπειτα του Βάρδα Φωκά και δεν μπορούσε να αντιδράσει, δηλαδή στα χρόνια 976-989.\nΤο 986 ο νεαρός ακόμα Βασίλειος Β' αρχίζει έναντίον του άγώνα ζωής και θανάτου. Στην αρχή σε αντιπερισπασμό εισβάλλει στη Βουλγαρία από τα Στενά «Πύλη του Τραινού» και κατευθύνεται προς την Τριαδίτσα (Σόφια), αλλ’ αναγκάζεται να υποχωρήσει άπρακτος, γιατί είχε διαδοθεί ότι πίσω του είχε ξεσπάσει επανάσταση. Στα ίδια Στενά κτυπήθηκε από Βουλγάρους, νικήθηκε και μόλις σώθηκε στη Φιλιππούπολη. Κατόπιν η επανάσταση του Βάρδα Φωκά, νικητή του Σκληρού, τον απασχόλησε ως το 989.\nΑπό το 990 όμως ο Βασίλειος Β' απερίσπαστος από εσωτερικές αναταραχές αναλαμβάνει αγώνα κατά του Σαμουήλ, που μέσα στα 13 ταραγμένα χρόνια των επαναστάσεων του Βυζαντίου είχε ιδρύσει μεγάλο κράτος, από τον Ευξεινο ως την ’Αδριατική και από τον Αίμο ως τη Θεσσαλία, και με τις επιδρομές του έφτανε ως την Πελοπόννησο. Η καταστροφή αυτού του κράτους θα είναι στο εξής ο σκοπός της ζωής του Βασιλείου Β'.\nΤο 991 έρχεται στη Θεσσαλονίκη, που θα είναι η βάση των έπιχειρήσεών του, βάζει φρουρά στην καλά οχυρωμένη πόλη με διοικητή τον μάγιστρο Γρηγόριο Ταρωνίτη και προβαίνει σε επιχειρήσεις στη Μακεδονία, για τις όποιες δεν γνωρίζουμε τίποτε από έλλειψη μαρτυριών. Το 994 επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη, για ν’άντιμετωπίσει τους Φατιμίδες 'Άραβες της Αίγυπτου, που προήλαυναν στη Συρία.\nΤο 996 ο Σαμουήλ, επωφελούμενος από την απουσία του αύτοκράτορα στην Ανατολή, άρχισε νέες εχθροπραξίες, για να ξαναπάρει τα φρούρια της Μακεδονίας που είχε ανακτήσει ο Βασίλειος.\nΜάταια όμως επιχείρησε να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη.\nΔιευθύνθηκε έπειτα για λεηλασία προς την Κάτω 'Ελλάδα κι έφτασε ως τον Ισθμό.\n'Ο Βασίλειος Β' έστειλε στη θέση του Ταρωνίτη ως «άρχοντα πάσης Δύσεως» τον έμπειρο στρατηγό Νικηφόρο Ουρανό.\nΗ Μάχη του Σπερχειού.\nΟ Ουρανός καταδιώκοντας τον εχθρό στρατοπέδευσε στην όχθη του πλημμυρισμένου Σπερχειού. Ασφαλής πίσω από τα νερά του ποταμού, επισήμανε πέρασμα και μέσα στη νύχτα, έπεσε πάνω στους κοιμισμένους αντιπάλους του που στρατοπέδευαν στην άλλη όχθη, τους συνέτριψε και ανάγκασε τον Σαμουήλ με τα υπολείμματα του στρατού του ν’αποσυρθεί στη Βουλγαρία.\nΟ Ούρανός γύρισε με όλα τα λάφυρα και τους αιχμαλώτους και έπειτα από τρεις μήνες έμπαινε στη Βουλγαρία χωρίς να βρει καμία αντίσταση.\nΑπό το 997 ως το 1001 ο Σαμουήλ δεν φάνηκε πουθενά.\nΤο 1001 ο Σαμουήλ ξαναπαρουσιάζεται και ο Βασίλειος Β' ξαναγυρίζει για δεύτερη φορά από τη Μέση Ανατολή κι εφαρμόζοντας μελετημένο σχέδιο τον απωθεί από διάφορες θέσεις της Μακεδονίας και τελικά την άνοιξη του 1003 τον κατατροπώνει στον Άξιό, κοντά στα Σκόπια.\nΟ Σαμουήλ έχασε το μισό κράτος του αυτό ήταν η αρχή του τέλους.\nΟ Βασίλειος Β' διέκοψε τον αγώνα και γύρισε στην Κωνσταντινούπολη, για να παραχειμάσει. Από το 1004 ως το 1014 δεν έχομε πληροφορίες για μεγάλα γεγονότα. Το 1014 ο Σαμουήλ αποφάσισε να κτυπήσει για τελευταία φορά με τακτική πάλι ενέδρας, αλλά με μεγάλες δυνάμεις.\nΜε 15.000 άνδρες οχύρωσε τη στενή κοιλάδα του Στρυμόνα στο Κλειδί, ανάμεσα στις Σέρρες και στο Μελένικο, και έστειλε από τα βουνά τον στρατηγό του Δαβίδ Νεστορίτζη να κτυπήσει τη Θεσσαλονίκη σε αντιπερισπασμό.\nΟ διοικητής της όμως Θεοφύλακτος Βοτανειάτης τον έτρεψε σε φυγή και με λάφυρα και αιχμαλώτους ήλθε κι αύτός στο Κλειδί. Από το Κλειδί ο στρατηγός Νικηφόρος Ξιφίας παράκαμψε από μονοπάτια το ψηλό βουνό Βαλαθίστα και βρέθηκε στα νώτα των Βουλγάρων. Στη γενική επίθεση την 29 Ιουλίου 1014 ο Σαμουήλ νικήθηκε και μόλις σώθηκε στο Πρίλαπο (Περλεπέ).\nΜετά τον θάνατο του Σαμουήλ τον πόλεμο συνέχισε για μερικούς μήνες ο γιός του Γαβριήλ-Ραδομίρ.\nΟ Βασίλειος Β’ ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη κτυπά και κυριεύει φρούρια του άντιπάλου του, όπως τα Βιτώλια, το Πρίλαπο και το Στυπείον (Ίστίπ) το φθινόπωρο του 1014 και τα Βοδενά και τα Μογλενά την άνοιξη του 1015.\nΤο 1015 όμως ο Ιωάννης Βλαδισλάβος, απόγονος της παλιάς βουλγαρικής οικογένειας του βασιλικού οικου του Πέτρου και του Συμεών, δολοφόνησε τον Γαβριήλ-Ραδομίρ, τη γυναίκα του και τον γαμπρό του Ιωάννη Βλαδίμηρο και απαλλάχτηκε από τους κληρονόμους της αντίπαλης οικογένειας των Κομιτοπούλων.\n’Από το 1015-1018 ο Βασίλειος Β' και οι στραγητοί του Δαβίδ ’Αριανίτης και Κωνσταντίνος Διογένης θα πολεμούν με τον Βλαδισλάβο για τα φρούρια της περιοχής Φλώρινας και Καστοριάς, ώσπου αυτός νικημένος θα φύγει, για να πολιορκήσει το μακρινό Δυρράχιο, στην αρχή της πολιορκίας του οποίου θα σκοτωθεί και ο ίδιος πιθανώς.\nΌταν έμαθε τον θάνατο και του Ιωάννη Βλαδισλάβου, ο Βασίλειος Β' ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη σε μεγάλη περιοδεία στις χώρες του πολέμου.\nΣτον δρόμο προς τις διάφορες πόλεις, όπως στην Άδριανούπολη και στις Σέρρες, έρχονταν Βούλγαροι διοικητές και του παρέδιναν φρούρια.\nΑπό τη Στρώμνιτσα πήγε στα Σκόπια, στην Αχρίδα, στην Πρέσπα, στη Δεάβολη κι έφτασε στο Δυρράχιο. Κι έπειτα έπιστρέφοντας από την Καστοριά και τα Σέρβια έφτασε στη Θεσσαλονίκη και από ’κεί κατέβηκε στην Αθήνα.\nΠαντού έβαζε φρουρές και διόριζε στρατηγούς διοικητές.\nΤελευταίο καταλήφτηκε, υστέρα από αντίσταση, το Σίρμιο στο 1019 από τον στρατηγό Κωνσταντίνο Διογένη. ’Αφο.Ο το 1019 τελείωσε ο πόλεμος, όλη η περιοχή του κράτους του Σαμουήλ, από την Άδριατική ως τον Εϋξεινο, οργανώθηκε στρατιωτικά σε θέματα και έκκλησιαστικά σε έπισκοπές.\nΌταν πέθανε ο Βασίλειος Β' στις 15 Δεκεμβρίου 1025, όλη η Βαλκανική ανήκε στο βυζαντινό κράτος, όπως ήταν πριν να εμφανιστούν σ’αυτήν οι Σλάβοι.\nβ) Η ίδρυση της μοναχικής πολιτείας τον Άθω\nΜέσα στον 10ο αιώνα ιδρύθηκε στη χερσόνησο του 'Άθω της Χαλκιδικής η μοναχική πολιτεία του Άθω, που ονομάστηκε αργότερα 'Άγιον 'Όρος και έγινε το κέντρο της 'Ορθοδοξίας. 'Η ιστορία της διαιρείται: α) στην περίοδο των ερημιτών, β) στην περίοδο των λαυρών, και γ) στην περίοδο των μονών.\nΣτα χρόνια της Είκονομαχίας είχαν καταφύγει στην ακατοίκητη χερσόνησο του 'Άθω, έκτός από μεμονωμένους ερημίτες, και διωκόμενοι εικονολάτρες, γιατί μόλις τέλειωσε η Είκονομαχία εμφανίστηκαν ξαφνικά για πρώτη φορά το 843 αντιπρόσωποι Αθωνίτες στη Σύνοδο της Θεοδώρας, που αναστήλωσε τις εικόνες.\nΤίποτε άλλο δεν ξέρουμε γι’αυτούς. Η παράδοση διατήρησε το όνομα του Πέτρου του Αθωνίτη, που στις αρχές του 9ου αιώνα μόνασε σε σπήλαιο του 'Άθω πενήντα χρόνια. Αυτή είναι η σκοτεινή περίοδος των ερημιτών του ‘Άθω, που φτάνει ως τα μέσα του 9ου αίώνα.\nΣτα μέσα του 9ου αιώνα ερημίτες μιας περιοχής, σκορπισμένοι σε καλύβες και σπήλαια, συμφωνούν και κτίζουν εκκλησάκι στο κέντρο της, όπου μαζεύονται για λειτουργία κάθε Κυριακή (Κυριάκόν). Εκλέγουν και έναν προιστάμενο, λειτουργό και δικαστή (γέροντα). Οι οργανωμένες αυτές περιοχές λέγονται λαύρες. Τρεις φορές τον χρόνο οι γέροντες όλων των λαυρών μαζεύονται για κοινά ζητήματα με έναν πρόεδρο (πρώτο). Μαζεύονται στη σπουδαιότερη λαύρα πάνω στον Ζυγό, την Καθέδρα των Γερόντων, που την άναφέρει σαν «άρχαία» χρυσόβουλλο του Ρωμανού Λεκαπηνού του 934, γιατί άργότερα, στον 10ο αίώνα, η Καθέδρα των Γερόντων μεταφέρθηκε πιο μέσα στο ’Όρος, στη Μέση, τις σημερινές Καρυές. Αυτή είναι η περίοδος των χαλαρά οργανωμένων λαυρών. 'Ο ερημικός βίος σε καλύβες και σπήλαια εξακολουθεί να υπάρχει παράλληλα ως το τέλος του 9ου αίώνα και σιγίλλιο του Βασιλείου Α' του 883 έξασφαλίζει σ’αύτούς το άνενόχλητο και για πρώτη φορά το άπαραβίαστο του ’Όρους ως τόπου ιερού.\nΣ’ αυτή την τρίτη περίοδο δεν έχουμε πια σκορπισμένους έρημίτες στην περιοχή μιας λαύρας, αλλά στην άρχή 10-15 άτομα, που ζουν μαζί σε ένα μικρό οίκημα (μονύδριο) βίο κοινοβιακό. Τέτοιο μονύδριο ιδρύθηκε για πρώτη φορά από τον Ιωάννη Κολοβό έξω από το 'Όρος, στα Σιδηροκαύσια, κοντά στην 'Ιερισσό. ’Έπειτα έγιναν πολλά μονύόρια μέσα στο ’Όρος, που άλλα με τον καιρό διαλύθηκαν και άλλα έγιναν φυτώρια των μεγάλων μονών άργότερα, όπως του Ξηροποτάμου, Ζωγράφου, Ίβήρων κ.α.\nΣτα χρόνια του Νικηφόρου Φωκά (963-969) κτίστηκε μέσα στο ’Όρος από τον φίλο του 'Άγιο Αθανάσιο η Μεγάλη Λαύρα, μεγάλο κοινόβιο με πολλούς μοναχούς και πολλά κτήρια, αληθινό στρατόπεδο μοναχών, που είχε τον μεγάλο αριθμό ατόμων μίας λαύρας και τον κοινό βίο ενός μονυδρίου.\nΑν και πριν από τη λαύρα είχαν παρουσιαστεί και οι τρεις μορφές του μοναχισμού, η ερημιτική, η λαυρεωτική και η κοινοβιακή, η Μεγάλη Λαύρα με το ανθρώπινο πλήθος της, τα κτηριακά συγκροτήματα της και την αύστηρή οργάνωσή της αρχίζει την περίοδο των αύστηρά οργανωμένων μεγάλων μονών.\nΜετά τη δολοφονία του Νικηφόρου Φωκά (Δεκέμβριος 969) οι μοναχοί των λαυρών του ’Όρους, που ενοχλήθηκαν από την καινούργια μορφή μοναχικού βίου της Μεγάλης Λαύρας, παραπονέθηκαν με πρεσβεία στον διάδοχό του Ιωάννη Τσιμισκή και ο Τσιμισκής έστειλε το 971 στον Άθω τον ήγούμενο της Μονής Στουδίου Ευθύμιο, για να ρυθμίσει με κανόνες τον μοναχικό βίο του ’Όρους.\nΣε μεγάλη Σύναξη όλων των γερόντων στις Καρυές συμφωνήθηκε το Α' Τυπικό του Άθω, ο πρώτος καταστατικός χάρτης του ’Όρους, το ιδρυτικό αυτό της μοναχικής πολιτείας, έγγραφο με τη γιγαντιαία κόκκινη υπογραφή του Τσιμισκή, που σήμερα το φυλάγουν στο Αρχείο της Ίεράς Κοινότητος στις Καρυές και σπάνια το δείχνουν έχει τρία μέτρα μήκος και είναι γνωστό ως «Τράγος», γιατί είναι γραμμένο σε συγκολλημένα κομμάτια τραγίσιου δέρματος. Το τυπικό αυτό άναγνωρίζει τον Άθω ως άνεξάρτητη μοναχική πολιτεία με κελιά, λαύρες και μονές.\nγ) Νέοι αγώνες εναντίον των εξωτερικών εχθρών\nΜετά τον θάνατο του Βασιλείου Β' επικράτησε για αρκετά χρόνια ηρεμία στη Βαλκανική.\nΤο 1040 όμως ο βουλγαρικός λαός δυσαρεστημένος, γιατί είχε αναγκαστεί από τον πρωθυπουργό Ιωάννη Όρφανοτρόφο να πληρώνει τους φόρους του σε χρήμα και όχι σε προιόντα, όπως είχε ορίσει ο Βασίλειος Β', και γιατί ο ίδιος Όρφανοτρόφος είχε διορίσει Ελληνα αρχιεπίσκοπο Αχρίδας στη θέση του Σλάβου Ιωάννη, που είχε πεθάνει το 1037,\nεπαναστάτησε με αρχηγό τον Πέτρο Δελεάνο, που παρουσιαζόταν σαν έγγονός του Σαμουήλ.\n'Ο Δελεάνος κατέλαβε το Δυρράχιο, κατέβηκε στη Θεσσαλία και κυρίευσε τη Δημητριάδα κοντά στον Βόλο.\nΟ Μιχαήλ Δ' ξεκίνησε, παρά την επιληψία του, εναντίον του και τον βοήθησαν συγγενείς του Σαμουήλ που δεν άναγνώριζαν ως τσάρο τον Δελεάνο.\nΈτσι η βουλγαρική επανάσταση έσβησε το επόμενο έτος γρηγορότερα απ’ ό,τι φαινόταν, χάρη στη ρήξη των αρχηγών της, αλλά η ύπαιθρος της Θεσσαλονίκης έπαθε καταστροφές και λεηλασίες από τους Βουλγάρους.\nΎστερα από 40 χρόνια νέοι εχθροί, οι Νορμανδοί, με δύο αλλεπάλληλους πολέμους υπό τον Ροβέρτο Γυισκάρδο και κατόπιν τον γιό του Βοημούνδο απειλούν το βυζαντινό κράτος και ειδικά τη Μακεδονία.\nΟ πρώτος νορμανδικός πόλεμος (1081-1084), υστερ’ από πολλές φάσεις μέσα στην ελληνική χερσόνησο, έληξε με την ήττα των Νορμανδών στο Λυκοστόμιο των Τεμπών, αλλά ταλαιπώρησε την Ήπειρο, τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία.\nΎστερ’ από 23 χρόνια, τον 'Οκτώβριο του 1107, ο Βοημούνδος αποβιβάζεται στην Αύλώνα, αλλά την άνοιξη του 1108 ο Αλέξιος Α' ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη εναντίον του δεν του έδωσε ευκαιρία για μάχη.\nΤον πολιόρκησε στο Δυρράχιο και τον ανάγκασε με την πείνα να υπογράψει το 1108 ειρήνη με πολύ βαρείς γι’αύτόν όρους.\nΟ κίνδυνος των Νορμανδών παρουσιάζεται απειλητικότερος, όταν ο βασιλιάς Γουλιέλμος Β' (1166-1189), ακολουθώντας τα σχέδια του Ροβέρτου Γυισκάρδου και του Βοημούνδου προσέβαλε με 200 πλοία και 80.000 άνδρες τον Μάη του 1185 το Δυρράχιο, που το παρέδωσε ο διοικητής του Ιωάννης Βρανάς, γιατί δεν μπορούσε να το υπερασπίσει.\nΑπό το Δυρράχιο ο στρατός βάδισε προς τη Θεσσαλονίκη κι έφτασε σ’αύτήν την 6η Αύγουστου. 'Ο στόλος, αφού στον δρόμο κατέλαβε την Κέρκυρα, την Κεφαλλονιά και τη Ζάκυνθο, παρέπλευσε την Πελοπόννησο κι έφτασε στη Θεσσαλονίκη στις 25 Αύγούστου.\nΤην επομένη άρχισε την πολιορκία της από ξηρά και θάλασσα.\nΟι προσπάθειες του εχθρού συγκεντρώθηκαν στο νότιο τμήμα του ανατολικού τείχους, όπου το επίπεδο έδαφος εύνοούσε τη χρήση των πολιορκητικών του μηχανών.\nΗ μεγάλη μάλιστα πετροβόλος μηχανή έκαμε εκεί και το πρώτο ρήγμα μέσα από το όποιο πέρασαν οι Νορμανδοί την ένατη μέρα. Στις οδομαχίες ανδραγάθησαν πολλοί και πολλοί βρήκαν τον θάνατο. Ακολούθησαν σφαγές (7.000 ύπολογίζονται οι νεκροί), αιχμαλωσίες και λεηλασίες (Σάββατο 24 Αύγούστου).\nΛεηλατήθηκε και το χρυσό κιβώριο του 'Αγίου Δημητρίου.\nΚατόπιν άφησαν φρουρά στην έρημη σχεδόν Θεσσαλονίκη και, αφού κατέλαβαν τις Σέρρες, τράβηξαν προς την Κωνσταντινούπολη, τον τελικό σκοπό τους, αλλά τους αντιμετώπισε ο στρατηγός Αλέξιος Βρανάς πρώτα στο Δημητρίτσι Σερρών και έπειτα στη Μοσυνόπολη βόρεια της Κομοτηνής, τους συνέτριψε και έπιασε 4.000 αιχμαλώτους.\nΟι Νορμανδοί αποχώρησαν και άδειασαν τη Θεσσαλονίκη, το Δυρράχιο και την Κέρκυρα.\n4. Φραγκοκρατία (1204-1261)\n1. Ακολουθεί η κατάλυση του βυζαντινού κράτους από τους Φράγκους (1204).\nΗ Θεσσαλονίκη και μέγα μέρος της Μακεδονίας παραχωρείται στον Βονιφάτιο τον Μονφερρατικό, ο όποιος και ήλθε να εγκατασταθεί σ’αύτήν και να στεφθει βασιλιάς στις αρχές του 1205.\nΌργάνωσε έπειτα τη διοίκηση της έπικράτειάς του, που περιλάμβανε τη σημερινή κεντρική και ανατολική Μακεδονία κι ένα μέρος της Θράκης ως τη Μοσυνόπολη βόρεια της Κομοτινής.\nΌργάνωσε και τη Λατινική Εκκλησία.\nΗ 'Αγία Σοφία Θεσσαλονίκης έγινε μητροπολιτικός ναός των Λατίνων, σαν αντίστοιχος της 'Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινουπόλεως, και πρώτος Λατίνος αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης έγινε ο Νιβελόν Ντε Σεριζύ, άλλοτε επίσκοπος της Σουασσόν της Γαλλίας, ο όποιος πέθανε στις 13 Σεπτεμβρίου 1207 και τον διαδέχτηκαν άλλοι δύο.\nΣυμφωνήθηκε από τους Σταυροφόρους ο Βονιφάτιος ν’άναλάβει την αρχηγία του στρατού, που θα κυρίευε και θα μοίραζε την Κάτω Ελλάδα στους Φράγκους ευγενείς, που με το Συμφωνητικό της Διανομής είχαν πάρει φέουδα σ’αυτήν, αλλά μόνοι τους δεν μπορούσαν να τα κατακτήσουν.\nΜάζεψε λοιπόν κοντά του Λομβαρδούς, Γάλλους, Γερμανούς εύγενείς, ακόμα και Βυζαντινούς, όπως ήταν ο Μιχαήλ Άγγελος Δούκας, που αργότερα ίδρυσε το δεσποτάτο της Ηπείρου.\nΆφησε λοιπόν στη Θεσσαλονίκη αντιβασιλεία με τη σύζυγό του Μαργαρίτα-Μαρία την Ούγγρική και ξεκίνησε για την Κάτω 'Ελλάδα.\nΚατά τη διάρκεια της απουσίας του ο Βλάχος στρατηγός Σισμάν του τσάρου των Βλαχοβουλγάρων Ίωαννίτζη, διοικητής του φρουρίου Πρόσακον, ήλθε σε συνεννοήσεις με τους Θεσσαλονικείς, τους έπεισε να επαναστατήσουν μαζί με τους Θρακιώτες και ο ίδιος πέτυχε να μπει με χιλιάδες Κουμάνους στη Θεσσαλονίκη και να πολιορκήσει τη φρουρά και την αντιβασίλισσα στην ακρόπολη.\n'Ο Βονιφάτιος όμως πρόφτασε με γρήγορη πορεία να έλθει στη Θεσσαλονίκη, να ελευθερώσει τους δικούς του, που πολιορκούνταν στην ακρόπολη, και ν’άναλάβει την άμυνα της πόλης.\nΟι Βούλγαροι δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν και ξεχύθηκαν ερημώνοντας την ύπαιθρο ως τη Βέροια.\nΟι Κουμάνοι με τις ζέστες του Μάη 1205 γύρισαν στον τόπο τους αφήνοντας ακάλυπτο από τα ανατολικά τον Ίωαννίτζη, που αναγκάστηκε να επιστρέψει κι αυτός στη χώρα του ακολουθώντας την κοιλάδα του 'Έβρου.\nΤο καλοκαίρι του 1207 ο Λατίνος αυτοκράτορας 'Ερρίκος, που διαδέχτηκε τον Βαλδουίνο, εισέβαλε στο κράτος του Ίωαννίτζη και ο Βονιφάτιος, που είχε και αύτός λογαριασμούς με τους Βουλγάρους, έτρεξε να τον βοηθήσει. 'Έπεσε όμως σε ενέδρα στην περιοχή της Ροδόπης και το κεφάλι του στάλθηκε τον Σεπτέμβριο 1207 στον Ίωαννίτζη.\nΉταν ευκαιρία τώρα για τον Ίωαννίτζη να κατακτήσει το βασίλειο της Θεσσαλονίκης.\nΗλθε λοιπόν και πολιόρκησε την πόλη το φθινόπωρο του 1207, αλλά τον Οκτώβριο του 1207 βρέθηκε νεκρός στο στρατόπεδό του ανατολικά της Θεσσαλονίκης.\n'Ελληνικές πηγές λέγουν ότι πέθανε από πνευμονία, λατινικές ότι δολοφονήθηκε από τον Κουμάνο στρατηγό του Μαναστρά, ερωμένο της Κουμάνας συζύγου του.\nΓι’ αυτό ακόμα σήμερα υπάρχουν φορητές εικόνες, που είκονίζουν τον Αγιο έφιππο να λογχίζει πεσμένο εχθρό (με την επιγραφή «ο Σκυλογιάννης»).\nΤον Βονιφάτιο διαδέχτηκε ο ανήλικος γιός του Δημήτριος (τον επιτρόπευε η Ούγγροελληνίδα μητέρα του ΜαργαρίταΜαρία), ο όποιος τελικά, υστέρα από πολλές αναταραχές στέφθηκε βασιλιάς της Θεσσαλονίκης στις 6 Ίανουαρίου 1209.\nΤο βασίλειό του όμως το διέλυσε ο δεσπότης της Ηπείρου Θεόδωρος Δούκας Άγγελος, ο όποιος ανεβαίνοντας από τη Νότια Ελλάδα κυριεύει τα φρούρια της Μακεδονίας το ένα μετά το άλλο, το Κάστρο του Πλαταμώνα, το Πρόσακο στην κοιλάδα του Άξιού, την Καστοριά, τα Γρεβενά, τη Βέροια, τις Σέρρες, τα Σέρβια.\nΈτσι γύρω στα 1223 ο Θεόδωρος κατέχει τις ελληνικές χώρες από τη Ναύπακτο και την 'Υπάτη ως το Δυρράχιο και τις Σέρρες. Επίσης και πέρα από την Αχρίδα κατέχει τη Δίβρα, το Πρίλαπο και την Πελαγονία.\nΈχοντας ο Θεόδωρος μέσα σε κλοιό τη Θεσσαλονίκη εκαμνε εναντίον της όλο το 1222 δοκιμαστικές επιθέσεις και στις αρχές του 1223 την πολιόρκησε κανονικά.\nΗ φρουρά, που πολιορκούνταν επί μήνες, αφού έχασε κάθε ελπίδα βοήθειας απ’ έξω, εξασθενημένη, παραδόθηκε μεταξύ 1 Όκτωβρίου και 31 Δεκεμβρίου 1224.\nΗ Κωνσταντινούπολη δεν είχε ούτε αυτοκράτορα ούτε ικανό υπερασπιστή, γιατί στις αρχές του 1228 είχε πεθάνει στην Πελοπόννησο πηγαίνοντας στη Ρώμη ο Φράγκος αυτοκράτορας Ροβέρτος Κουρτενέ, αφήνοντας ως διάδοχο τον αδελφό του Βαλδουίνο έντεκα χρόνων.\nΣε λίγο πέθανε και η αντιβασίλισσα χήρα του Μαρία.\nο Βούλγαρος Τσάρος Ασάν\nΞεκινώντας ο Θεόδωρος την άνοιξη του 1230 από τη Θεσσαλονίκη για την Κωνσταντινούπολη και φτάνοντας στην Άδριανούπολη, για να εξασφαλίσει τα νώτα του από τον Ασάν, προς τον όποιο, αν και σύμμαχος, δεν είχε εμπιστοσύνη, άντι να συνεχίσει την πορεία του προς την πρωτεύουσα, γύρισε προς Β και μπήκε από την κοιλάδα του 'Έβρου στη Βουλγαρία.\nΣτην Κλοκοτνίτσα, μεταξύ Άδριανουπόλεως και Φιλιππουπόλεως, όπου έγινε η σύγκρουση τον Απρίλιο του 1230, οι Βούλγαροι πολέμησαν με αγανάκτηση προδομένων συμμάχων.\n'Ο στρατός του Θεοδώρου καταστράφηκε και ο ίδιος πιάστηκε αιχμάλωτος.\nΟ Άσάν στην αρχή φέρθηκε με επιείκεια και σ’αύτόν και στους στρατιώτες του, αλλ’ άργότερα τον τύφλωσε και τον κράτησε σε αιχμαλωσία επτά χρόνια.\nΟ Άσάν με γρήγορη προέλαση κατέλαβε όλα τα μακεδονικά οχυρά του Θεοδώρου και η κυριαρχία του έφτασε ως τις ακτές της Αλβανίας.\nΣτην Κλοκοτνίτσα ούσιαστικά πέθανε το βασίλειο της Θεσσαλονίκης.\n2. Μετά την Κλοκοτνίτσα βασίλειο της Θεσσαλονίκης ανεξάρτητο, όπως πριν, δεν υπήρχε πιά.\nΟ μικρότερος αδελφός του Θεοδώρου Μανουήλ, που γλύτωσε από την Κλοκοτνίτσα, κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη, όπου ανακηρύχτηκε βασιλιάς.\nΚαι ο Ασάν το ανέχθηκε, επειδή ήταν γαμπρός του στην κόρη του Μαρία Μπελοσλάβα.\nΔεσπότης στη Θεσσαλία πριν από το 1230 ο Μανουήλ κυβέρνησε τώρα το ακόμα λεγόμενο βασίλειο της Θεσσαλονίκης επτά χρόνια (1230-1237) ως αυτοκράτορας υπογράφοντας με κόκκινη μελάνη, αλλά κυβέρνησε σε πολύ μικρότερη έκταση από την παλιά του περιοχή.\nΔιόρισε βέβαια και κυβερνήτες (δούκες) και ξέρουμε ονόματα τους, τον Κωνσταντίνο Πηγωνίτη στην Πελαγονία και τον Αλέξιο Πηγωνίτη και Γεώργιο Άπόκαυκο στη Θεσσαλονίκη (έχομε μάλιστα και επιγραφή του στο δυτικό τείχος της πόλης), αλλά πάντα βρισκόταν κάτω από την κηδεμονία του iσχυρού πεθερού του Ασάν.\nΔύσκολη ήταν και η εξωτερική πολιτική του Μανουήλ.\nΘέλησε να απαλλαγεί από την κηδεμονία του πεθερού του ’Ασάν, που για να μειώσει την επιρροή των μητροπολιτών του Θεοδώρου είχε ύποτάξει τη μητρόπολη Θεσσαλονίκης στο Πατριαρχείο Τυρνόβου, διώχνοντας τον μητροπολίτη της Ιωσήφ και βάζοντας δικό του, τον Μιχαήλ Πράτανο. ’Αρχές του 1232 έγραψε ο Μανουήλ στον πατριάρχη Νίκαιας Γερμανό ζητώντας συμφιλίωση και αναγνώρισή του από πατριαρχική σύνοδο η από πατριαρχικό έξαρχο. Έτσι έγινε πανηγυρικά δεκτός στη Θεσσαλονίκη ο επίσκοπος Άγκυρας Χριστόφορος, εκλεγμένος την 6η Μαρτίου 1232 από σύνοδο στη Νίκαια, ως πατριαρχικός έξαρχος.\nΈγινε σύνοδος όλης της δυτικής ελληνικής ιεραρχίας.\nΌλες οι παλιές αξιώσεις για εκκλησιαστική ανεξαρτησία ανακλήθηκαν και τέλειωσε στη Θεσσαλονίκη το σχίσμα, που επί οκτώ χρόνια χώριζε την 'Ορθόδοξο Εκκλησία.\nΗ πολιτική σημασία του πράγματος ήταν ότι ο ηγεμόνας της Νίκαιας αναγνωρίστηκε ως ο μόνος βυζαντινός αυτοκράτορας.\nΣτα 1237 ο Ασάν, που χήρεψε, πήρε από σφοδρό έρωτα γυναίκα την κόρη του Θεοδώρου, την ωραία Ειρήνη.\nΤότε ελευθέρωσε τον τυφλό πεθερό του και του έδωσε την άδεια και συνοδεία να ξαναπάρει τη Θεσσαλονίκη και όσες μπορέσει από τις παλιές κτήσεις του.\nΟ Θεόδωρος μπήκε μεταμφιεσμένος στη Θεσσαλονίκη και με τη βοήθεια φίλων του εκθρόνισε τον Μανουήλ Α' και τον εξόρισε στην Αττάλεια της Μ. Άσίας, ενώ τη σύζυγό του Μαρία Μπελοσλάβα την έστειλε πίσω στον πατέρα της Άσάν.\nΟ ίδιος δεν φόρεσε το στέμμα, αλλά έκανε βασιλιά χωρίς στέψη τον γιό του Ιωάννη.\nΟ Ιωάννης Γ' Δούκας Βατάτζης,\nΑυτός θα βασίλευε και έκεινος θα κυβερνούσε, υποψήφιοι και οι δυό τους για τον θρόνο του Βυζαντίου, στον όποιο καθόταν ο Βαλδουίνος της Φλάνδρας.\nΣτα 1242 ο Ιωάννης παραιτήθηκε από τον τίτλο του αύτοκράτορα και ως δεσπότης πια έδωσε όρκο υποτέλειας στον αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Γ' Δούκα Βατάτζη, που έμεινε μόνος διεκδικητής του βυζαντινού θρόνου. Το 1244 πέθανε ο Ιωάννης Αγγελος και τον διαδέχτηκε ο άδελφός του Δημήτριος.\nΑπό τον Βατάτζη ζητήθηκε η επικύρωση του διορισμού του Δημητρίου ως δεσπότη και αύτός τον επικύρωσε ευχαριστημένος από την αναγνώριση.\nΤην πολιτική του Δημητρίου, όπως προηγουμένως του Ιωάννη, θα τη διηύθυνε πάλι ο πατέρας του Θεόδωρος. Ο Δημήτριος όμως με τις ατασθαλίες του και την αφόρητη γενικά διαγωγή του ερέθισε την κοινή γνώμη. Και από αυτή την κατάσταση επωφελήθηκε ο αυτοκράτορας, που το καλοκαίρι του 1246 περιόδευε τις κτήσεις του στη Θράκη.\nΣτον Έβρο έμαθε τον θάνατο του γιού και διαδόχου του Ασάν Καλιμάν Α', που τον είχε διαδεχτεί ο νεαρός Μιχαήλ, γιός του Ασάν και της ωραίας Ειρήνης του Θεοδώρου.\nΉταν εύκαιρία να αποσπάσει μερικά εδάφη, από αυτά που είχαν πάρει από τους Φράγκους ο Θεόδωρος και ο ’Ασάν.\nΒάδισε λοιπόν μέσω Καβάλας προς Φιλίππους και κτύπησε τις βουλγαροκρατούμενες Σέρρες, που ο φρούραρχός τους Δραγωτάς τις παρέδωσε εύκολα.\nΣε τρεις μήνες είχε καταλάβει όλη την περιοχή βόρεια των Σερρών ως το Κουστεντίλ και πιο ανατολικά ως τον Στενήμαχο.\nΓυρνώντας βορειοδυτικά κατέλαβε τα Σκόπια και έπειτα διευθυνόμενος προς Ν από τα Βελεσά και το Πρίλαπο κατέλαβε την Πελαγονία (Βιτώλια) και ήλθε στην κοιλάδα του ’ Αξιου κυριεύοντας το οχυρό Πρόσακο.\nΚατά τα τέλη Νοεμβρίου του 1246 ο Βατάτζης πλησίασε με τον στρατό του τη Θεσσαλονίκη και ζήτησε να βγει ο Δημήτριος σαν υποτελής να τον προϋπαντήσει, αλλά αυτός φοβήθηκε.\nΟ Βατάτζης πλησίασε πιο πολύ στα τείχη και ζήτησε ανεφοδιασμό του στρατού του, αλλά δεν πήρε απάντηση. 'Ετοιμαζόταν για πολιορκία, όταν σε λίγες μέρες σε μια άψιμαχία μια μικρή πόρτα στο θαλασσινό τείχος βρέθηκε ανοικτή και ο στρατός του μπήκε στην πόλη.\nΟ Βατάτζης έγινε ανέλπιστα κύριος της Θεσσαλονίκης.\nΟ Δημήτριος κατέφυγε στην ακρόπολη.\nΕγγύηση για τη ζωή του πήρε από τον Βατάτζη η αδελφή του Ειρήνη, η χήρα του Άσάν και κόρη του Θεοδώρου. Ετσι παραδόθηκε και φυλακίστηκε ο Δημήτριος στο φρούριο των Λεντιανών της Μ. Άσίας.\nΗ Μακεδονία έγινε πια μέρος της επικρατείας της αυτοκρατορίας της Νικαίας.\n3. Τον Βατάτζη διαδέχτηκε ο γιός του Θεόδωρος Β' Λάσκαρης, που στέφθηκε αυτοκράτορας τα Χριστούγεννα του 1254.\nΤον θάνατο του ισχυρού Βατάτζη θέλησε να εκμεταλλευτεί ο τσάρος των Βουλγάρων Μιχαήλ Α' Άσάν (1246-1257), εγγονός του Θεοδώρου από την κόρη του Ειρήνη, που τον Ιανουάριο του 1255 πέρασε τον Εβρο και κατέλαβε ανεμπόδιστα τη χώρα ως τον Άξιο και ως τα βουνά της Αλβανίας.\nΟ Θεόδωρος Β' Λάσκαρης πέρασε αμέσως στη Θράκη, τσάκισε στο Ρούπελ τις δυνάμεις του διοικητή των Σερρών Δραγωτά, που είχε παρασπονδήσει και πολιορκούσε το Μελένικο, και κατόπιν με βάση τη Θεσσαλονίκη και το στρατόπεδό του στην Εδεσσα εκκαθάριζε επί ένα χρόνο τα βουλγαροκρατούμενα μέρη της Μακεδονίας ως την Αλβανία.\nΑφού διαχείμασε στο Νυμφαίο, την άνοιξη του 1256 ξαναήλθε και τον Μάη υποχρέωσε τον Μιχαήλ Άσάν να υπογράψει συνθήκη στον ποταμό ’Εργίνη της Ανατολικής Θράκης και να επιστρέψει όλα τα εδάφη που είχε καταλάβει.\n‘Ο Λάσκαρης διόρισε κυβερνήτες στις ελευθερωμένες επαρχίες και γενικό διοικητή τους, μονοστράτηγο της Δύσης, τον ιστορικό Γεώργιο Άκροπολίτη.\nΣτις 23 ’Οκτωβρίου 1256 ο Θεόδωρος Λάσκαρης έφυγε για τη Βιθυνία, οπου κάτι γινόταν με τους Τούρκους.\nΤον Δεκέμβριο του 1256 ο Άκροπολίτης από τη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε για περιοδεία στην περιοχή του, στη Βέροια, στα Σέρβια, από κεί στην Καστοριά, Αχρίδα, Έλβασάν και στο Δυρράχιο, όπου τον υποδέχονταν οι τοπικοί διοικητές. ’\nΕπιστρέφοντας μεσ’ από την Κρόια πάνω από τα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας έφτασε τον Φεβρουάριο του 1257, μετά τρεις μήνες, στο Πριλαπο και από ’κεί στην Πελαγονία και στη Θεσσαλονίκη. Στην Πελαγονία έμαθε ότι πίσω του είχε ξεσπάσει έπανάσταση των Αλβανών με την υποκίνηση του Μιχαήλ της Ηπείρου και την υποστήριξη των Σέρβων.\n'Ο Μιχαήλ της Ηπείρου και οι σύμμαχοί του κατέλαβαν τη Βέροια και την Καστοριά και πολιόρκησαν τον Άκροπολίτη στο Πρίλαπο, ο όποιος ζήτησε βοήθεια από τη Νίκαια.\nΤο καλοκαίρι του 1257 στάλθηκε ο Μιχαήλ Παλαιολόγος με λίγες δυνάμεις, που ενώθηκαν με τις άντίστοιχες της Θεσσαλονίκης, αλλά αυτές δεν έφταναν ούτε τη Βέροια να πάρουν ούτε τον δρόμο προς το Πρίλαπο να ανοίξουν.\nΤελικά ο Μιχαήλ της Ηπείρου κατέλαβε το Πρίλαπο με προδοσία. Ακόμα πριν από την άλωση πολλοί διοικητές οχυρών είχαν παραδοθεί και είχαν μπει στην υπηρεσία του Μιχαήλ της Ηπείρου που κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Μακεδονίας.\nΣτη Μακεδονία δεν είχαν μείνει δυνάμεις να σταματήσουν τον στρατό του δεσποτάτου.\nΤα πράγματα έδειχναν ότι η μακρινή Νίκαια δεν μπορούσε να κρατήσει τη Μακεδονία, ιδίως όταν τον Αύγουστο του 1258 πέθανε ο Θεόδωρος Β' Λάσκαρης αφήνοντας τον θρόνο στον ανήλικο γιό του Ιωάννη Δ' Λάσκαρη (1258-1259).\nΑνήσυχοι για την κατάσταση στη Μακεδονία λαός και στρατός στη Νίκαια, στο τέλος του 1258, επέβαλαν τον Μιχαήλ Παλαιολόγο ως αυτοκράτορα τους.\nΑκολουθούν συγκρούσεις με το δεσποτάτο της Ηπείρου, οι όποιες λήγουν με την περιλάλητη μάχη της Πελαγονίας στα 1259, κατά την οποία ηττήθηκε ο στρατός του δεσποτάτου και των Φράγκων συμμάχων του. Η μάχη αυτή ορθά θεωρείται πρόλογος της ανακαταλήψεως της Κωνσταντινουπόλεως. Ύστερα από αύτήν τα μακεδονικά οχυρά και η ορεινή περιοχή από την 'Έδεσσα ως το Δυρράχιο θα γίνουν έδαφος της βυζαντινής αυτοκρατορίας, που θα παλινορθωθεί με την άνακατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως στις 25 Ιουλίου 1261.\nέμβλημα της Δυναστείας των Παλαιολόγων και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας,\nμε το μονόγραμμα των Παλαιολόγων στο κέντρο\n5. 'Υστεροβυζαντινή περίοδος η εποχή των Παλαιολόγων (1261-1453)\nΈτσι τον άλλο μήνα ο Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος μπήκε στην πρωτεύουσά του και στέφθηκε στην 'Αγία Σοφία για δεύτερη φορά αυτοκράτορας.\nΗ εχθρικότατα όμως του Μιχαήλ Β' της Ηπείρου ανάγκασε τα στρατεύματα της Νίκαιας να έλθουν επανειλημμένα στη Μακεδονία, στα 1264 και στα 1265.\nΆλλοτε πιστευόταν ότι ο Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος στα πλαίσια της φιλενωτικής πολιτικής του με τη Δύση, και μάλιστα ιιετά τη Σύνοδο της Λυών του 1274, είχε προβεί σε αιματηρούς και βάρβαρους διωγμούς σε βάρος των μοναχών του 'Αγίου Όρους, που αντιστέκονταν σ’αύτήν. Σήμερα υποστηρίχτηκε πειστικά ότι πρόκειται για σύγχυση από γεγονότα και χρονολογίες στη μοναχική παράδοση του ’Όρους, που φόρτωσε αναδρομικά τις κακώσεις των μοναχών από τους Καταλανούς στα 1307 στον Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο, ο όποιος ως λατινόφιλος είχε αφήσει σε πολλούς κακή ανάμνηση.\nΜετά τον θάνατο του Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου (1282) άνέβηκε στον θρόνο ο Ανδρόνικος Β' (1282-1328), που σε δεύτερο γάμο το 1284 πήρε την Ιταλίδα Γιολάνδα, κόρη του μαρκησίου του Μονφερρά, απογόνου του Βονιφατίου του Μονφερρατικού, που ζώντας κληροδότησε στην κόρη του τον ψιλό τίτλο του βασιλείου της Θεσσαλονίκης.\nΈτσι ο 'Ανδρόνικος Β' εξουδετέρωσε τα δήθεν κληρονομικά δικαιώματα της Δύσης στη Θεσσαλονίκη. Η Γιολάνδα βαφτίστηκε Ειρήνη και από τον γάμο γεννήθηκαν τρία αγόρια, ο Ιωάννης, ο Θεόδωρος και ο Δημήτριος, και μία θυγατέρα, η Σιμωνίδα, που θα τη δώσουν το 1299 πέντε χρόνων κοριτσάκι στον Σέρβο κράλη Μιλούτιν (1282-1321), που δεν έπαυε τις επιθέσεις, αν δεν γινόταν συγγενής της αυτοκρατορικής οικογένειας.\nΤο 1305 ο θάνατος του διοικητή της Θεσσαλονίκης δημιούργησε το πρόβλημα, ποιος θα τον διαδεχτεί.\nΗ Γιολάνδα -Ειρήνη επέμενε να μοιραστεί η επικράτεια του κράτους στους τρεις γιούς της σαν κληρονομικά φέουδα, όπως γινόταν στη Δύση.\nΟ Ανδρόνικος Β' με κανένα λόγο δεν δεχόταν το ξένο προς την ελληνική νοοτροπία και παράδοση δυτικό αυτό πρότυπο και η Γιολάνδα-Είρήνη οργισμένη κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη που τη θεωρούσε φέουδό της.\nΑπό τη Θεσσαλονίκη η Γιολάνδα-Είρήνη θα έλθει σε συνεννοήσεις με τον γαμπρό της Μιλούτιν, για να εξασφαλίσει τη διαδοχή του θρόνου της Σερβίας στον γιό της Δημήτριο, που τον έστειλε στη σέρβική αυλή.\nΌλα της όμως τα σχέδια θα αποτύχουν.\nΟ γιός της Ιωάννης θα πεθάνει ανύπαντρος στη Θεσσαλονίκη, ο Θεόδωρος θα μείνει για πάντα στην Ιταλία στον παππού του, ο Δημήτριος δεν θ’άντέξει στο περιβάλλον της σερβικής αύλής και θα γυρίσει πίσω, ενώ η κόρη της Σιμωνίδα με τον πρόωρο γάμο της θα μείνει άτεκνη.\nΤα πράγματα όμως έδειχναν ότι υπήρχαν διασπαστικές τάσεις στο Βυζάντιο.\nΣε όλη του τη ζωή ο Ανδρόνικος Β' υποστήριξε την Εκκλησία και αύξησε το κύρος και τη δύναμη του πατριαρχείου.\nΜε το χρυσόβουλλο του Νοεμβρίου 1312 όρισε να ύπάγονται τα μοναστήρια του Αγίου Ορους στο πατριαρχείο και όχι στον αύτοκράτορα, όπως ύπάγονταν από την εποχή του Αλεξίου Α' Κομνηνού, και ο πρώτος του Αγίου Ορους να διορίζεται στο εξής από τον πατριάρχη και όχι από τον αυτοκράτορα αποτέλεσμα, ν’ αύξηθεί πολύ το κύρος του πατριαρχείου και τα μεγάλα εισοδήματα από τα πολλά κτήματα των μονών του Όρους να ενδυναμώσουν πολύ την οικονομική δύναμή του.\nΣτην εποχή του Ανδρονίκου Β' αναστατώνουν τη Μακεδονία\nα) Η έπιδρομή των Καταλανών, και\nβ) ο πόλεμος των δύο Άνδρονίκων.\nα) Η επιδρομή των Καταλανών.\nΟργανωμένο στρατιωτικό σώμα, η λεγάμενη Καταλανική 'Εταιρεία, 6.500 άνδρες, προπάντων Ισπανοί μισθοφόροι, είχαν περάσει τον Δεκέμβριο του 1303 από την υπηρεσία του Φρειδερίκου της Σικελίας στην υπηρεσία του Ανδρονίκου Β', για να χρησιμοποιηθούν κατά των Όθωμανών Τούρκων της Βιθυνίας, αλλ’ απ’ εκεί οι άνδρες του μολονότι είχαν την άνοιξη του 1304 επιτυχίες ανακλήθηκαν στην Καλλίπολη, γιατί είχαν εκτραπεί σε λεηλασίες.\nΑυτοί αφού από τον Δεκέμβριο του 1305 είχαν άποστατήσει και δεν είχαν αφήσει τίποτε όρθιο στη Θράκη έρχονται το φθινόπωρο του 1307 και έγκαθίστανται στη χερσόνησο της Κασσάνδρας, και από εκεί επί δυο χρόνια λεηλατούσαν τακτικά τα μοναστήρια του 'Αγίου Όρους, ώστε από τα 180 μικρά και μεγάλα μοναστήρια του 11ου αιώνα μόνο 25 βρίσκουμε να υπάρχουν τον 14ο αιώνα, από τα όποια σήμερα επέζησαν 13.\nΤην άνοιξη του 1308 οι Καταλανοί της Κασσάνδρας ήλθαν κάτω από τα τείχη της Θεσσαλονίκης και ζητούσαν να τους παραδοθεί η πόλη απειλώντας πως αν την έπαιρναν με έφοδο, δεν θα άφηναν ούτε γάτα ζωντανή σ’αύτήν.\nΟ στρατηγός του θέματος Θεσσαλονίκης Άγγελος Παλαιολόγος, επειδή δεν είχε δυνάμεις αρκετές για να τους αποκρούσει, ζήτησε τη βοήθεια της πρωτεύουσας.\nΠράγματι έφτασαν εσπευμένα τρόφιμα και ενισχύσεις με τον στρατηγό Χανδρηνό και έτσι απέτυχε η επίθεση των Καταλανών. Νικημένοι κλείστηκαν πάλι στην Κασσάνδρα, και επί ένα χρόνο ακόμα λεηλατούσαν την ύπαιθρο της Μακεδονίας.\nΚατόπιν καταδιωκόμενοι από τον Χανδρηνό μπήκαν στη Θεσσαλία, όπου επί ένα χρόνο έκαμαν τα ίδια, ώσότου νικημένοι πάλι από τον Χανδρηνό τράβηξαν για την Κάτω 'Ελλάδα, όπου πολέμησαν τους Φράγκους της Αττικής και κυρίευσαν την Αθήνα.\nΣτις 12 'Οκτωβρίου 1320 πέθανε στη Θεσσαλονίκη από καρδιακή προσβολή ο Μιχαήλ Θ', γιος και συναυτοκράτορας του Ανδρονίκου Β', ύστερα από δυό τραγικές ειδήσεις που πήρε, ότι δηλαδή στην\nΗπειρο, όπου βασίλευε, πέθανε η κόρη του Άννα και ότι στην Κωνσταντινούπολη ο γιός του Ανδρόνικος σκότωσε κατά λάθος τον μικρότερο άδελφό του Μανουήλ.\nΟ πάππος Ανδρόνικος Β', ύστερα από αυτό, έχοντας και άλλες αφορμές από την άτακτη ζωή και τις παράλογες απαιτήσεις του ομώνυμου έγγονού του Ανδρονίκου, του αφαίρεσε το δικαίωμα διαδοχής στον θρόνο και του απαγόρευσε να φορεί βασιλικά ρούχα και να συχνάζει στα άνάκτορα.\nΟ Ανδρόνικος με ισχυρούς φίλους του αποφάσισε να αντισταθεί στα σχέδια του πάππου του και έτσι ξέσπασε ο πόλεμος των δύο Άνδρονίκων, του έγγονού Ανδρονίκου Γ' κατά του πάππου Ανδρονίκου Β', που βάσταξε έπτά χρόνια, από 19 Απριλίου 1321 ως 24 Μαίου 1328, και στον όποιο Μακεδονία και Θεσσαλονίκη έπαιξαν μεγάλο ρόλο.\nΟ πόλεμος έληξε με την επικράτηση του εγγονού.\nΣτο πρόγραμμα της εσωτερικής πολιτικής του Ανδρονίκου Γ' ήταν μεταξύ άλλων και η ενίσχυση της άμυνας του κράτους με φρούρια.\nΈτσι στη Μακεδονία την εποχή αύτή κτίστηκε το Γυναικόκαστρο στην κοιλάδα του Άξιού, στην κοιλάδα του Στρυμόνα οχυρώθηκε το Σιδηρόκαστρο κοντά στα σύνορα, καθώς και η Άμφίπολις στις έκβολές του, σε θέση όμως διαφορετική από της αρχαίας πόλης.\nΤην οχύρωση των θέσεων αύτών έπέβαλλαν οι εχθρικοί κίνδυνοι, και ιδίως ο αναφαινόμενος από βορρά νέος κίνδυνος.\nΤσάρος Στέφανος Ντουσάν και η Τσαρίνα Ελένη.\nΣτη Σερβία οι Σέρβοι εϋγενείς ανατρέπουν τον κράλη τους Στέφανο Ουρός Γ' Ντεσνάνσκι, αναθέτουν την εξουσία στον γιό του Στέφανο Ντουσάν (1331-1335) και εισβάλλουν στη Μακεδονία.\nΤην ανοιξη του 1334 αυτομολεί στον Ντουσάν επιφανής Βυζαντινός και πεπειραμένος στρατιωτικός, ο Συργιάννης που εγινε αρχιστράτηγός του και επικεφαλής σερβικών δυνάμεων κυριεύει την Αχρίδα, τη Στρώμνιτσα και την Καστοριά και το καλοκαίρι του 1334 βρίσκεται εμπρός στη Θεσσαλονίκη.\nΣτο Διδυμότειχο ο Ανδρόνικος Γ' συγκεντρώνει στρατεύματα κατά των Σέρβων, αλλά τελικά ο Ντουσάν δέχεται να διαπραγματευθεί μαζί τους την ειρήνη, γιατί οι Ούγγροι είχαν φτάσει στα σύνορα της χώρας του.\n'Η συνάντηση έγινε στον Γαλλικό ποταμό στις 26 Αύγούστου 1334 και συμφωνήθηκε να επιστραφούν τα φρούρια, που είχαν χάσει οι Βυζαντινοί -και ο Ντουσάν να πάρει βοήθεια κατά των Ούγγρων.\nΟι Ούγγροι όμως έμαθαν τη συμφωνία και αποχώρησαν. 'Η σερβοβυζαντινή ειρήνη βάσταξε επτά χρόνια, από το 1334 ως το 1341.\nΜετά τον θάνατο του Ανδρονίκου Γ' το 1341 οι Σέρβοι θ’αρχίσουν και πάλι τις επιχειρήσεις, αλλά θα τους σταματήσουν οι Οθωμανοί πάνω στο πτώμα του Βυζαντίου.\nΣτις 15 Ιουνίου 1341 όμως πεθαίνει στην Κωνσταντινούπολη ο Ανδρόνικος Γ' σε ηλικία 44 ετών.\nΜετά τον θάνατό του ξεσπάζει ο χειρότερος εμφύλιος πόλεμος, μεταξύ του μεγάλου δούκα Αλεξίου ’Απόκαυκου και του μεγάλου δομέστικου Ιωάννη Καντακουζηνού για τη διακυβέρνηση του κράτους.\nΟ πόλεμος των δύο Άνδρονίκων κόστισε την απώλεια της Μ. ’Ασίας.\nΟ πόλεμος του Καντακουζηνού θα φέρει τους Τούρκους στην Ευρώπη.\nΚαι οι δυό εξάντλησαν τη Μακεδονία, που δεν θα αργήσει να κατακτηθεί από τους Τούρκους.\nΟ Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης ΣΤ΄Καντακουζηνός\nγ) Η Μακεδονία και η Θεσσαλονίκη κατά τους δυναστικούς αγώνες του Καντακουζηνού.\nΗ Μακεδονία και προπάντων η πρωτεύουσα της Θεσσαλονίκη συμπαθούσε την αύτοκρατορική οικογένεια των Παλαιολόγων και θεωρούσε τον Καντακουζηνό σφετεριστή, που ήθελε ν’άρπάξει τον θρόνο από τον μικρό Ιωάννη Ε' Παλαιολόγο, τον γιο του Ανδρονίκου Γ' και της Άννας της Σαβοικής. Γι΄ αυτό, όταν οι άρχοντες της Θεσσαλονίκης θέλησαν να την παραδώσουν στον Καντακουζηνό, ο λαός πήρε τα όπλα εναντίον τους.\nΤην άνοιξη του 1342 ο διοικητής της Θεσσαλονίκης Θεόδωρος Συναδηνός ειδοποίησε ότι προσχωρεί στον Καντακουζηνό και .είναι έτοιμος να του παραδώσει την πόλη.\nΣτις 5 Μαρτίου 1342 ο Καντακουζηνός, αφήνοντας στο Διδυμότειχο φρουρά με τη σύζυγό του Ειρήνη και τον σύγαμβρό του Μανουήλ Άσάν, ξεκίνησε με στρατό και πολλούς συγγενείς για τη Θεσσαλονίκη.\nΣτούς Φιλίππους είδοποιήθηκε να μη προχωρήσει, αλλά να περιμένει να έλθει και ο Σέρβος βογιάρος Χρέλης, που καθυστεροϋσε πολιορκώντας το Μελένικο, γιατί ο ίδιος ο Συναδηνός δεν είχε επαρκείς δυνάμεις για το πραξικόπημα.\nΟ Καντακουζηνός έστειλε δυνάμεις και κατέλαβε το Μελένικο, όπου θα συναντούσε τον Χρέλη.\nΣτο μεταξύ στη Θεσσαλονίκη ξέσπασε η επανάσταση των Ζηλωτών.\nΣτη Θεσσαλονίκη, στην πόλη με τον κοσμοπολίτικο πληθυσμό και τις μεγάλες κοινωνικές αντιθέσεις, οι Ζηλωτές, οργανωμένο κόμμα των πτωχών, το καλοκαίρι του 1342 ξεσήκωσαν τις λαικές μάζες σε επανάσταση κατά των πλουσίων, καθώς ο μισητός τους αριστοκράτης Καντακουζηνός από τους Φιλίππους και το Στενό της Ρεντίνας πλησίαζε προς τη Θεσσαλονίκη.\nΟ Συναδηνός με 1.000 αριστοκράτες κατέφυγε στο Γυναικόκαστρο και ειδοποίησε τον Καντακουζηνό να βιαστεί να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη.\nΚυβερνητικά όμως στρατεύματα που έρχονταν από την Κωνσταντινούπολη και στόλος με τον Άπόκαυκο στο λιμάνι της ματαίωσαν κάθε επιχείρηση εναντίον της Θεσσαλονίκης και ο Καντακουζηνός αποσύρθηκε στη Βέροια και στην Εδεσσα.\nΤο ηθικό των οπαδών του κλονίστηκε.\nΣτη Θεσσαλονίκη στο μεταξύ οι Ζηλωτές κατέλαβαν την έξουσία και κατά το πρόγραμμά τους έκαμναν κατάσχεση της περιουσίας όχι μόνο των πλουσίων, αλλά και των εκκλησιών και των μοναστηριών.\nΈτσι μεγάλωσε το χάσμα μεταξύ του επαναστατημένου προλεταριάτου, που ήταν οι πολιτικοί Ζηλωτές, και του συντηρητικού ορθόδοξου κλήρου και των φίλων του Καντακουζηνού 'Ησυχαστών, που ήταν οι θρησκευτικοί Ζηλωτές.\nΤη Θεσσαλονίκη διοικούσαν ο απεσταλμένος από την Κωνσταντινούπολη και ο αρχηγό ς των Ζηλωτών, την πραγματική όμως έξουσία είχε ο αρχηγός των Ζηλωτών.\nΜόνη έλπίδα του Καντακουζηνού απέμειναν οι Σέρβοι.\nΓι’αυτό προχώρησε προς το Πρόσακο, από όπου πέρασε τον Αξιό και βρήκε φιλοξενία στα Βελεσά στον φίλο του βοεβόδα Ιωάννη Λιβέρη.\nΜε τη μεσολάβηση αυτού η συνάντηση με τον Ντουσάν έγινε στην Πριστίνα βόρεια των Σκοπίων τον Ιούλιο του 1342.\nΟ Καντακουζηνός έγινε δεκτός με τιμές και φιλοξενήθηκε στην αυλή του για πολύ καιρό, γιατί η ανάμειξή του στον εμφύλιο πόλεμο της αυτοκρατορίας εξυπηρετούσε τα σχέδιά του.\nΣτις διαπραγματεύσεις του ο Ντουσάν προσπάθησε σε αντάλλαγμα για τη βοήθεια του να πάρει όλη τη Μακεδονία δυτικά από τη Χριστούπολη, αλλά απέτυχε.\nΔέχτηκε μολαταύτα να τον βοηθήσει οπωσδήποτε και υπέγραψε συμφωνία τον Ιούλιο του 1342.\nΟ Καντακουζηνός ξεκίνησε για το Διδυμότειχο με συνοδεία σέρβικου στρατού.\nΚαθυστέρησε τρεις μέρες στις Σέρρες, αλλά δεν έπεισε τους άρχοντες της πόλης να του την παραδώσουν.\nΗ είδηση, ότι κυβερνητικός στρατός βαδίζει να του κόψει τον δρόμο προς το Διδυμότειχο και ότι ο στόλος του Άπόκαυκου πλέει προς τη Χριστούπολη, προκάλεσε λιποταξίες στο στρατόπεδό του. Τελικά έμεινε μόνο με 500 οπαδούς, με τους όποιους άρχισε την επιστροφή στη Σερβία μέσα από την Έδεσσα.\nΣτο τέλος του 1342 ο Καντακουζηνός ξεκινάει πάλι από τη Σερβία για το Διδυμότειχο.\nΩς τις Σέρρες, που ακόμη δεν παραδίδονταν, τον συνόδεψε και ο Ντουσάν.\nΠέρα από τις Σέρρες δεν προχώρησε πολύ, γιατί μεγάλες κυβερνητικές δυνάμεις στο Περιθεώριο (Πόρτο-Λάγο) και εβδομήντα πλοία του Άπόκαυκου στην ’Αμφίπολη του έφραζαν τον δρόμο.\nΓύρισε πίσω στη Σερβία για δεύτερη φορά και συναντήθηκε με τον Ντουσάν στη Στρώμνιτσα.\nΣτο Διδυμότειχο η σύζυγος του Καντακουζηνού, που αγωνιούσε, ζήτησε με δική της τώρα πρωτοβουλία τη βοήθεια του τσάρου των Βουλγάρων Ίβάν Αλεξάνδρου.\nΟ Ντουσάν, που κατά βάθος δεν ήθελε να επικρατήσει κανείς από τους 'Έλληνες αντιπάλους, φοβήθηκε ότι με τη συμμαχία αύτή με τους Βουλγάρους θα επικρατούσε ο Καντακουζηνός.\nΓι’αυτό τον εγκατέλειψε και πήγε με τους κυβερνητικούς.\nΟ Καντακουζηνός βρήκε άλλο σύμμαχο, τον Σελτζούκο εμίρη του ’Αιδινίου Ούμούρ, παλιό φίλο του από την εποχή του Ανδρονίκου Γ.\nΕτσι, έκτος από τους Σέρβους και τους Βουλγάρους, ανακατεύονται τώρα και οι Τούρκοι στον εμφύλιο πόλεμο των Ελλήνων και αυτοί θα δώσουν την τελική στρατιωτική λύση, ενώ στο μεταξύ όλοι αρπάζουν και πλουτίζουν σε βάρος τους.\nΑπό την ακαταστασία αυτή και την κατάπτωση του βυζαντινού κράτους επωφελούμενος τελικά ο Στέφανος Ντουσάν ανακηρύσσει στα 1345 τον εαυτό του αυτοκράτορα των Σέρβων και των Ρωμαίων.\nΟι εμφύλιες συγκρούσεις συνεχίζονται ωσότου στα 1353 επικρατούν οι Καντακουζηνοί, ο πατέρας Ιωάννης Στ' και ο γιος του Ματθαίος συναυτοκράτορας.\nΤο κράτος ήταν τώρα στα χέρια των Καντακουζηνών που χρωστούσαν τη νίκη τους στους συμμάχους των Τούρκους.\nΑυτοί όμως, που τους ανέδειξαν, αυτοί θα τους καταστρέψουν.\nΟι συχνές εκστρατείες τους σε ελληνικά ευρωπαικά εδάφη τους έδειξαν τον δρόμο, που οδηγούσε από την ’ Ασία στην Ευρώπη.\nΒοήθησε και ένα τυχαίο γεγονός στις 2 Μαρτίου του 1354 πολύ δυνατός σεισμός κούνησε όλη την παραλία της Ανατολικής Θράκης.\nΠόλεις έπεσαν σε ερείπια και ο κόσμος έφευγε πανικόβλητος.\nΟι Τούρκοι του Σουλειμάν, γιού του Όρχάν, κατέλαβαν την ερειπωμένη και άδεια Καλλίπολη και εγκατασταθήκαν εκεί μόνιμα.\nΣτην Κωνσταντινούπολη κατατρόμαξαν.\nΜάταια ο Καντακουζηνός ζήτησε από τον Σουλειμάν και έπειτα από τον πατέρα του Όρχάν να εγκαταλείψουν οι Τούρκοι την ελληνική πόλη και πρόσφερε, παρά τη φτώχεια του κράτους, 40.000 υπέρπυρα για αποζημίωση.\nΟι Τούρκοι όμως δεν είχαν σκοπό να εγκαταλείψουν τέτοιο θαυμάσιο ορμητήριο για επιχειρήσεις στην ξηρά και στη θάλασσα.\nΟ Όρχάν δέχτηκε να συναντηθούν τάχα στη Νικομήδεια για συνεννοήσεις, κερδίζοντας χρόνο, ώσπου να επιδιορθωθούν τα τείχη της Καλλιπόλεως και δεν ήλθε στη συνάντησή.\nΟ Καντακουζηνός γύρισε άπρακτος.\nΞεσηκώθηκε ο κόσμος εναντίον αυτού, που είχε φέρει πρώτος τους Τούρκους στην Ευρώπη.\nΣτο μεταξύ ο 'Ιωάννης Ε' είχε πιάσει φιλίες με τους Γενουάτες του Γαλατά, έχθρούς του Καντακουζηνού, και ο Γενουάτης πειρατής Φραντζέσκο Γκατιλούζιο, που αλώνιζε το Αιγαίο, υποσχέθηκε να τον βοηθήσει να πάρει πίσω τον θρόνο.\nΘα έπαιρνε ως αντάλλαγμα σύζυγο την άδελφή του Ιωάννη Ε' Μαρία και προίκα τη νήσο Λέσβο.\nΈτσι τη νύκτα 21/22 Νοεμβρίου 1354 ο Ιωάννης Ε' και οι πειρατές του ήλθαν από την Τένεδο και κατάφεραν να μπούν στην Κωνσταντινούπολη από το λιμάνι του 'Επτασκάλου στην Προποντίδα.\nΗ είδηση άναστάτωσε την πόλη.\nΣτα ανάκτορα αποφασίστηκε να καλέσουν ενισχύσεις απ’έξω.\nΤην επομένη 23 Νοεμβρίου ο όχλος κτύπησε το Καστέλλιον, τον πύργο της καταλανικής φρουράς των ανακτόρων των Βλαχερνών.\nΤην τρίτη μέρα, 24 Νοεμβρίου, ο Καντακουζηνός παραδίνεται και στις 10 Δεκεμβρίου σε τελετή στα ανάκτορα των Βλαχερνών παραιτείται επίσημα από τον θρόνο, παραδίδει τα αυτοκρατορικά διάσημα στον Ιωάννη Ε' και\nαποσύρεται με καλογηρικό ράσο στη Μονή Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων με το όνομα Ίωάσαφ.\nΕπίσης η γυναίκα του Ειρήνη έγινε μοναχή Ευγενία στη Μονή της Κυρά Μάρθας.\nΜέσα στη βασιλική του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης και στη δυτική πλευρά του πρώτου δεξιού πεσσού του κεντρικού κλίτους παριστάνεται σε τοιχογραφία όρθια αυτοκρατορική μορφή με την επιγραφή: «Αγιος Ίωάσαφ».\nΗ μορφή αγκαλιάζει με το αριστερό της χέρι μικρότερη μορφή ιεράρχου που θυμιατίζει. Οι ειδικοί βλέπουν στην παράσταση αυτή τον Ιωάννη-Ίωάσαφ Καντακουζηνό και τον προστατευόμενό του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γρηγόριο Παλαμά.\nΟι Τούρκοι, αφού κατέλαβαν τον Μάρτιο του 1354 την έρημη από τον σεισμό Καλλίπολη, την οχύρωσαν καλά, την έκαναν ναύσταθμο και τη μετέβαλαν σε ορμητήριο για την κατάκτηση της θρακικής ενδοχώρας, που χωρίς πια αμυντικές δυνάμεις ήταν στη διάθεσή τους.\nΑπό την Κωνσταντινούπολη, πολλοί πανικόβλητοι έφευγαν στη Δύση.\nΠράγματι, καμιά δύναμη δεν υπήρχε πιά, για να εμποδίσει την πρόοδο των Τούρκων προς το εσωτερικό.\nΤο βυζαντινό κράτος του Ιωάννη Ε' με την οικονομική του εξαθλίωση, τον εδαφικό τεμαχισμό του και με τη διαλυμένη διοίκησή του δεν ήταν σε θέση να αντισταθεί αποτελεσματικά. Το έβλεπαν αυτό και οι ξένοι και οι βάιλοι της Βενετίας στην Κωνσταντινούπολη ειδοποιούσαν τη Βενετία για την κατάσταση.\nΗ Σερβία, μετά τον θάνατο του Ντουσάν στις 20 Δεκεμβρίου 1355, στα χέρια του άδύνατου γιου του Στεφάνου Ούρός, χωρίστηκε σε μικρές ηγεμονίες και δεν είχε τη δύναμη ν’ άντισταθεί στον κοινό έχθρό, στους Τούρκους,\nενώ η Βουλγαρία με καταστραμμένη οικονομία βρισκόταν σε χειρότερη θέση, τεμαχισμένη σε τοπικά μικροκρατίδια, και άποδυναμωμένα από κομματικές και θρησκευτικές έριδες.\nΣ’αυτό το «κενό δυνάμεως», με ανύπαρκτη κάθε αντίσταση θα εισορμήσουν οι Τούρκοι από την Καλλίπολη, αλλά η παρακάτω ιστορία τους μας φέρνει στην περίοδο της τουρκοκρατίας, που οδηγεί στους νεότερους χρόνους.


Γενική Ιερατική Σύναξη της Ι.Μ. Κερκύρας • Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας\nΑρχική/Δελτία τύπου/Γενική Ιερατική Σύναξη της Ι.Μ. Κερκύρας\nWebTeam Send an email 05/03/2019Last Updated: 03/02/2020\nΟ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος επεσήμανε στους πατέρες της τοπικής Εκκλησίας την μεγάλη σπουδαιότητα που έχει για την ζωή των Ιερέων το στάδιο αυτό που ανοίγεται των αρετών, η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η οποία αποτελεί την κατανυκτικότερη περίοδο του λειτουργικού μας έτους. Ο Ιερεύς καλείται να εντείνει την προσευχή του, την νηστεία του, την ελεημοσύνη, αλλά και να είναι επιμελής στην τέλεση όλων των ιερών Ακολουθιών της περιόδου αυτής. Το βίωμά του αυτό ο Ιερέας μπορεί στην συνέχεια να το μεταλαμπαδεύσει και στον λαό του Θεού, ο οποίος διψά για τον Χριστό, ιδίως στην εποχή μας που χαρακτηρίζεται ως άνυδρη, από πνευματικής απόψεως.\nΑκόμη στη Σύναξη συζητήθηκαν θέματα διοικητικού ενδιαφέροντος και έγινε ενημέρωση του σώματος της τοπικής Εκκλησίας από αντιπροσωπεία των Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως που μετείχε στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση του Ι.Σ.Κ.Ε. για τις πιθανές επικείμενες νομοθετικές αλλαγές που αφορούν στην υπηρεσιακή σχέση των Κληρικών μας μετά του Ελληνικού Δημοσίου. Ομιλητές ήταν οι Πρωτοπρεσβύτεροι π. Αθανάσιος Κοκκινόπουλος και π. Γεώργιος Μπογδάνος. Ομοφώνως οι πατέρες της Ιεράς Μητροπόλεως αποφάσισαν να συνεχίσουν τις περαιτέρω κινήσεις τους ως σώμα, υπό την ευλογία του κ. Νεκταρίου.


Αυστηροποιεί τα capital controls η Κίνα - Newpost.gr\nΑυστηροποιεί τα capital controls η Κίνα\nΝέους κεφαλαιακούς ελέγχους επιβάλλει η Κίνα για να εμποδίσει τις εκροές κεφαλαίων από τη χώρα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Wall Street Journal.\nΔημοσίευση 3 Σεπτεμβρίου 2015, 03:24\nΑνακάμπτει το Χρηματιστήριο του Τόκιο\nΗ Κεντρική Τράπεζα της χώρας ανακοίνωσε την Τρίτη ότι θα καταστήσει ακριβότερη για τους επενδυτές την άσκηση πίεσης στη ισοτιμία του γιουάν έναντι του δολαρίου.\nΟρισμένες από τις μεγαλύτερες κινεζικές τράπεζας - μεταξύ των οποίων η Bank of China και η Citic Bank - ενισχύουν τους εσωτερικούς ελέγχους τους σχετικά με τις αγορές συναλλάγματος από τους εταιρικούς πελάτες τους, σύμφωνα με ανώτατα στελέχη τους. Οι κινεζικές εταιρείες μπορούν να αγοράζουν ξένο συνάλλαγμα έναντι γιουάν μόνο για επιτρεπόμενες επιχειρηματικές δραστηριότητες, όπως είναι η πληρωμή για εισαγωγές ή εγκεκριμένες επενδύσεις στο εξωτερικό.\nΟι προσπάθειες αυτές έχουν στόχο να στηρίξουν το γιουάν, μετά την αιφνιδιαστική υποτίμησή του από την κινεζική κεντρική τράπεζα πριν από τρεις εβδομάδες. Και γίνονται, καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι η Κίνα, που προσέλκυε επί μακρόν κεφάλαια από όλο τον κόσμο, αρχίζει να βλέπει το χρήμα να φεύγει από τη χώρα.\nΚινήσεις, όπως η προσπάθεια να αποθαρρυνθούν τα στοιχήματα εναντίον του γιουάν, λειτουργούν κατά της δηλωμένης πρόθεσης του Πεκίνου να άρει σταδιακά τους ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls). Το τελευταίο μέτρο αποτελεί ένα βήμα πίσω όσον αφορά την (πρόθεση) αλλαγών στην κατεύθυνση της αγοράς, δήλωσε ο διευθυντής οικονομικής έρευνας κρατικής χρηματιστηριακής εταιρείας.


Τεχνικό Μουσείο, Βερολίνο, Γερμανία - περιγραφή και φωτογραφία των εκθεμάτων - Μουσεία και τέχνη - 2021\nΤεχνικό Μουσείο, Βερολίνο, Γερμανία\nΑυτό το μουσείο, χωρίς υπερβολή, είναι ένα από τα τεχνητά θαύματα της Ευρώπης. Και αυτό δεν είναι ένα συνηθισμένο μουσείο - εδώ τα εκθέματα μπορούν να παραληφθούν και να εξεταστούν πιο προσεκτικά, υπάρχουν ενεργά αντίγραφα μεταξύ τους.\nΗ «τηλεφωνική κάρτα» του τεχνικού μουσείου είναι ορατή από μακριά - ένα από τα θρυλικά αεροσκάφη S-47 Douglas Skytrain ανυψώθηκε πάνω από την οροφή ενός πενταόροφου γυάλινου κτηρίου, το οποίο το 1948 προμήθευσε το Δυτικό Βερολίνο που μπλοκαρίστηκε από σοβιετικά στρατεύματα. Σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Ulrich Volt και Helge Ptits και χτίστηκε το 1983 στην επικράτεια της πρώην σιδηροδρομικής αποθήκης του σταθμού Anhalter Güterbahnhof, που αποτέλεσε τη βάση για την έκθεση των σιδηροδρόμων του μουσείου. Εδώ μπορείτε να δείτε τις πρώτες ατμομηχανές ατμού στον κόσμο, να περπατήσετε στα βαγόνια και τις ατμομηχανές, ακόμη και να συμμετάσχετε στη δοκιμή πιάτων που σερβίρονται σε τρένα από διαφορετικές εποχές.\nΗ παλαιότερη έκθεση μουσείων είναι αφιερωμένη στη ζάχαρη. Δημιουργήθηκε το 1904 ως μουσείο στο Ινστιτούτο Ζάχαρης και λέει τα πάντα για αυτό το προϊόν, από την τεχνολογία παραγωγής έως το ρόλο του στη λαογραφία. Στην έκθεση αφιερωμένη στη ζυθοποιία, παρουσιάζεται ένα ολόκληρο ζυθοποιείο του 1909 και ολόκληρη η ιστορία της εξέλιξης της ζυθοποιίας στην Ευρώπη. Εδώ είναι μια τεράστια συλλογή αφισών και ετικετών αυτού του δημοφιλούς ποτού.\nKINOR Τηλεοπτικό στούντιο του 1958\nΟι εκθέσεις αφιερωμένες στη φωτογραφία, τον κινηματογράφο και τους υπολογιστές παρουσιάζουν μοναδικά λειτουργικά εκθέματα τόσο των πρώτων καμερών όσο και των πρώτων κινηματογράφων, οι αρχές των οποίων εμφανίστηκαν στον Μεσαίωνα. Η πλουσιότερη συλλογή ταινιών ξεκινά με την πρώτη, που δημιουργήθηκε από την εταιρεία του Edison - την ταινία 11 δευτερολέπτων «Η εκτέλεση της Μαρίας της Σκωτίας». Παρουσιάζει επίσης τον πρώτο υπολογιστή το 1941, που δημιουργήθηκε από τον Konrad Zuse.\nΤο Spectrum Science Center αποτελεί τον πυρήνα του επιστημονικού τμήματος του μουσείου, το οποίο σχεδιάστηκε ως εργαστήριο, όπου παρουσιάζονται διάφορα πειράματα από διάφορους τομείς της φυσικής σε 250 εκθέματα. Αυτό το τμήμα του μουσείου έχει το δικό του εκπαιδευτικό πρόγραμμα, και το πλανητάριο Zeiss και το παρατηρητήριο Archenhold συνεχώς δίνουν διαλέξεις για την αστρονομία, την ιστορία της ανάπτυξής του, για τα σύγχρονα επιτεύγματα σε αυτόν τον τομέα, και μερικές φορές επιστημονικά σεμινάρια με τη συμμετοχή παγκοσμίου φήμης επιστημόνων.\nΣυνολικά, ο αριθμός των εκθεμάτων είναι τόσο μεγάλος που μια επίσκεψη στο μουσείο, κατά κανόνα, δεν περιορίζεται σε μια μέρα, και για πολλούς Βερολίνους, το τεχνικό μουσείο ήταν το πρώτο βήμα προς τη μεγάλη επιστήμη.\nΔες το βίντεο: Βερολίνο, Γερμανία Berlin, Germany (Ιούνιος 2021).\nΑνοιξιάτικο τοπίο, Henri Rousseau\nΒάπτιση του Χριστού, Piero della Francesca\nΠορτρέτο ενός γέρου με έναν εγγονό, Domenico Ghirlandaio, 1488\nΆποψη του Παλάτι των Δόγηδων στη Βενετία, Κανάλι Αντόνιο (Canaletto)\nΒιογραφία και πίνακες ζωγραφικής του Σαλβαδόρ Νταλί\nΜουσείο Ουκρανικής Αρχιτεκτονικής και Ζωής Mamaev Sloboda, Κίεβο, Ουκρανία\nCopyright 2021 \_ Παγκόσμια μουσεία και πίνακες διάσημων καλλιτεχνών \_ Τεχνικό Μουσείο, Βερολίνο, Γερμανία


«Αδέλφια» μεν, αλλά… ·\nHome ΜΠΑΣΚΕΤ Ολυμπιακός : EUROLEAGUE «Αδέλφια» μεν, αλλά…\nΟύτε το… συναίσθημα, ούτε οι απουσίες θέλει ο Ολυμπιακός να τον καταβάλουν στον αποψινό αγώνα με τον «αδελφό» Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι. Στόχος το 4/4, πρώτη για Σφαιρόπουλο-Ντάρντεν.\nΤο κλίμα θα είναι πανηγυρικό και απόλυτα ειρηνικό. Οι σχέσεις, άλλωστε, των οπαδών Ολυμπιακού και Ερυθρού Αστέρα είναι αδερφικές και οι 20.000 θεατές στην «Κόμπανκ Αρένα» θα είναι ομοιόμορφα ντυμένοι με μπλουζάκια που θα γράφουν «Ορθόδοξα Αδέρφια».\nΌμως οι Πειραιώτες δεν παρεκκλίνουν από το στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την τέταρτη νίκη σε ισάριθμα ματς στην αποψινή αναμέτρηση στο Βελιγράδι (20:00, Novasports 2, NovaΣΠΟΡ FM 94,6 και www.sport-fm.gr).\nΠέρα από το συναίσθημα, οι «ερυθρόλευκοι» δεν θέλουν να τους επηρεάσουν ούτε τα πολλά αγωνιστικά προβλήματα. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος στο ευρωπαϊκό του ντεμπούτο έχει την ατυχία να βλέπει στο απουσιολόγιό του Λοτζέσκι, Πρίντεζη και Παπαπέτρου. Το παρήγορο είναι πως θα κάνει την πρώτη του εμφάνιση ο Τρεμέλ Ντάρντεν, μειώνοντας τη λειψανδρία στη θέση «3», αν και η χρησιμοποίηση κοντών σχημάτων για αρκετή ώρα είναι αναπόφευκτη.\nΠέραν των απουσιών, το έργο του Ολυμπιακού δυσκολεύει και η δυναμική της Παρτιζάν. Έχει γνωρίσει φέτος μόνο μία ήττα, αυτή από τη Νεπτούνας στην Κλαϊπέντα, ενώ ήδη έχει «υποτάξει» στην έδρα της τη Γαλατάσαραϊ και τη Βαλένθια διατηρώντας παράλληλα το αήττητό της και στην Αδριατική Λίγκα σε έξι ματς. Ο πολύ ταλαντούχος αλλά ασταθής Μάρκους Ουίλιαμς, ο γίγαντας των 2,21μ. Μαριάνοβιτς, ο αξιόπιστος Τσαρλς Τζένκινς και οι δευτεραθλητές κόσμου με τη Σερβία Στέφαν Γιόβιτς και Νίκολα Κάλινιτς αποτελούν τα πιο μεγάλα «όπλα» της ομάδας του Ντέγιαν Ράντονιτς, που με νίκη σκαρφαλώνει στην κορυφή του ομίλου.\nΟι δύο ομάδες δεν έχουν τεθεί ποτέ στο παρελθόν αντιμέτωπες στην Ευρώπη. Διαιτητές του αγώνα θα είναι οι Ντάνι Ιερεθουέλο (Ισπανία), Έντι Βιατόρ (Γαλλία) και Νουράν Ρουστού (Τουρκία).\nΡεάλ Μαδρίτης-Σάσαρι 115-94\nΝίζνι-Αναντολού Εφές 66-76\nΖαλγκίρις Κάουνας-Ρεάλ Μαδρίτης 77-71\nΜακάμπι Τελ Αβίβ-Τσεντεβίτα 73-83\nΆλμπα Βερολίνου-Λιμόζ 21:00\nΒαθμολογία: ΤΣΣΚΑ 3-0, Μάλαγα 3-0, Μακάμπι 2-2, Λιμόζ 1-2, Τσεντεβίτα 1-3, Άλμπα 0-3.\nΤουρόβ-Μπάγερν Μονάχου 89-78\nΠαναθηναϊκός-Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο 21:45\nΒαθμολογία: Μπαρτσελόνα 4-0, Παναθηναϊκός 2-1, Φενέρμπαχτσε/Ούλκερ 2-2, Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο 1-2, Τουρόβ 1-3, Μπάγερν 1-3.\nΒαλένθια-Λαμποράλ Κούτσα 21:45\nΒαθμολογία: Ολυμπιακός 3-0, Ερυθρός Αστέρας 2-1, Λαμποράλ Κούτσα 2-1, Γαλατάσαραϊ 1-2, Νεπτούνας 1-2, Βαλένθια 0-3.\nOlympiacos : VOLLEY LEAGUE 15/02/2013


Με Αντετοκούνμπο… βασικό! – Όλα Πράσινα\nΜε Αντετοκούνμπο… βασικό!\n29 Μαΐου 2018 | Γράφει ο Κωνσταντίνος Πανάς\nΟ Κωνσταντίνος Πανάς σχολιάζει τη νίκη του Παναθηναϊκού επί του ΠΑΟΚ και γράφει για την ανάγκη ο Θανάσης Αντετοκούνμπο να πάρει περισσότερα λεπτά στους τελικούς.\nΤέλος καλό, όλα καλά και περιμένουμε τον Ολυμπιακό στους τελικούς. Για πολλούς ο Παναθηναϊκός είναι φαβορί. Προσωπικά με την πτώση που έχουν οι Ρίβερς, Λοτζέσκι και το λάθος να μην έχει κληθεί ένας εκ των Ντένμον ή Γκάμπριελ στη θέση τους, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.\nΟι «ερυθρόλευκοι» θέλουν να παρουσιάσουν ένα καλύτερο πρόσωπο στους τελικούς και είμαι σίγουρος πως θα φανούν πάρα πολύ ανταγωνιστικοί, προσπαθώντας να μεταφέρουν το άγχος από την άλλη πλευρά.\nΣτα του παιχνιδιού, νομίζω ότι φάνηκε ξεκάθαρα πως η προσπάθεια ο Ρίβερς και ο Λοτζέσκι να βρουν ρυθμό πήγε στράφι. Δυστυχώς, ο μοναδικός από τα τριάρια που είναι σε θέση να βοηθήσει ουσιαστικά και να προσφέρει είναι ο Θανάσης Αντετοκούνμπο, ο οποίος είναι αδικημένος μένοντας στον πάγκο για να βρουν ρυθμό οι συμπαίκτες του.\nΠραγματικά, δεν ξέρω πόσο και αν θα βελτιωθούν οι Ρίβερς, Λοτζέσκι, αλλά θα είναι σφάλμα να ξεκινήσουν στην αρχική πεντάδα. Και δυστυχώς ο τελευταίος παίκτης, αθλητικός και με σουτ που μπορούσε να παίξει στο «3» ήταν ο Γκάμπριελ. Ας ελπίσουμε να μην πληρώσει η ομάδα αυτή την επιλογή.\nΑπό εκεί και έπειτα, ο Παναθηναϊκός κινείται ήδη στο να διατηρήσει τον βασικό του κορμό και να διορθώσει ορισμένα λάθη και αστοχίες του περασμένου μεταγραφικού καλοκαιριού. Έχουμε ήδη αναφέρει ότι έχει στρέψει το ενδιαφέρον του σε παίκτες Έλληνες με εμπειρία από Euroleague, καθώς και κοινοτικούς. Είναι αλήθεια ότι η απόλυτη αμερικανοποίηση της ομάδας δεν είναι στα πλάνα του Πασκουάλ την ερχόμενη σεζόν.\nΗ σειρά πλέον ξεκινάει στο ΟΑΚΑ. Ας το γεμίσουμε και ας δείξουμε στον Ολυμπιακό ότι το στέμμα παραμένει «πράσινο»!


Συκοφάντης Μπαστούνι: Στη λεωφόρου Συγγρού η μπλε παρέλαση\nΣτη λεωφόρου Συγγρού η μπλε παρέλαση\nΕμβατήριο: «Μπλε-μπλε-μπλε, μπλε-μπλε-μπλε, πού μας παν καλέ τα μπλε.»\nΑντώνης τελετάρχης: «Μπορεί να είμαστε λυπημένοι και να φοράμε όλοι μπλερέζες, αλλά επιτέλους γίναμε Ευρωπαίοι. Τη στρατιωτική παρέλαση της εθνικής εορτής στη λεωφόρο της Νέας Δημοκρατίας προσφέρει η οικογένεια Βαρδινογιάννη, επίσης χορηγός της εισβολής του κομματικού στρατού μας στα Σκόπια, να τους κατακτήσουμε και δικά μας παιδιά να γεμίσουν τις κρατικές υπηρεσίες τους, γιατί στην Ελλάδα…\n»… και τώρα περνούν οι τιμημένοι ανάπηροι πολέμου, προσφορά των ιδιωτικών κλινικών Κοντομηνά. Κατρακυλούν τα άρματα μάχης ευγενική προσφορά των διυλιστηρίων Λάτση Μήτσοι Κώτσοι. Τους αιθέρες μας διασχίζουν τα πολεμικά μας αεροπλάνα προσφορά της Ετζίαν που επιμένει: «Οι ουρανοί είναι δικοί μας». Να και τα οργισμένα μας νιάτα ΟΫΚ που κατεβαίνουν ποδοκροτούντες και τραγουδούν τσακίζοντας λευκούς, μαύρους και κίτρινους μετανάστες προσφορά του ευγενή εφοπλιστή κόκκινου Μαρινάκη.\n»Πρώτο άρμα εν μέσω νεφών με γαλανόλευκο χαρτοπόλεμο η γαλάζια γενιά της Ντόρας, τα Ντοράκια, με ντορείς να σε ντορώ, εν ντορώ τη δόξα, να Ντορής και ο Ψαρής, φιλελεύθερο αμάξι με δυο άλογα, το καρότο στο καλάμι καβάλα.\n»Ακολουθούν τα γαλάζια παιδιά με τη φουστανέλα στους Γράμμους, τα Βίτσια και τη Σαμαριά στο φουρνέλο και λέμε το ψωμί Ψωμιάδη. Εν-δυο, εν-δυο φστανέλλα τσαρούχ’ φούντα φέσ’. Μας φεσώσανε, Μήτρο μουουουου! Η Ελλάδα ποτέ δεν μαθαίνει. Δεν την πνίγει αλήθεια καμιά. Λίγο μόνο δεν είν’ φεσωμένη και ξανά για τα χρέη τραβά.


ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΜΕΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ ΣΤΗ ΣΟΥ�\nΓ.Τ.\t, Δευτέρα, 29 Μάρτιος 2004\nΜέχρι τις 7 Απριλίου η Ελληνική Κυβέρνηση καλείται να απαντήσει και να αποδεχθεί τα δώρα των «Δαναών» ποσόν ύψους 3 δις. Δολαρίων.\nΔεν πρόκειται μόνο για ένα αθώο δωράκι ευγνωμοσύνης και ικανοποίησης προς την Ελλάδα που προσέφερε απλόχερα και παρείχε όλες τις αναγκαίες εξυπηρετήσεις - διευκολύνσεις με την παραχώρηση της Σούδας για την επέμβαση στο Ιράκ.\nΗ απόφαση του Αμερικανικού Κογκρέσου για δωρεά στρατιωτική αρωγή ύψους τριών Εκατ. Δολαρίων στην ουσία προσφέρεται στην Ελλάδα , για την κατασκευή ενός υπερσύγχρονου Μεικτού Κέντρου Ασφάλειας και Επιχειρήσεων στην ναυτική και Αεροπορική βάση της Σούδας και δεν είναι καινούριο φρούτο..\nΜε το πρόσχημα της Ασφάλειας για την ομαλή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην χώρα μας επιχειρείται η προώθηση ενός γενικότερου σχεδίου επέκτασης ελέγχου και κυριαρχίας των Αμερικάνων στην χώρα μας στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο.\nΕμείς εδώ στα Χανιά γνωρίζουμε καλύτερα από τον καθένα ότι η εφαρμογή μιας τέτοιας προσπάθεια θα εξακολουθεί να υποβιβάζει την ανάπτυξη , την αξιοπρέπεια αλλά και τις συνθήκες διαβίωσης και υγείας του Χανιώτικου λαού. Αυτές τις μέρες γινόμαστε για μια ακόμα φορά μάρτυρες πως η ανεξέλεγκτη υποτέλεια δεν έχει εμπόδια ούτε τέλος.\nΌλη την περασμένη εβδομάδα και πάντα τις μεταμεσονύκτιες ώρες με τεράστιες δυνάμεις ασφαλείας των Ελληνικών αρχών κομβόι με νταλίκες φορτωμένες με κοντέινερ μεταφερόταν από το λιμάνι της Σούδας στις εγκαταστάσεις του Ν.Α.Τ.Ο. και των Αμερικάνων. Όπως καταλαβαίνουμε καλά και σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες , μεταφέρεται ο μηχανικός – τεχνολογικός εξοπλισμός που θα αναπτύξουν το λεγόμενο πρόγραμμα ασφαλείας της Ολυμπιάδας. Μιας και η Σούδα θα αποτελεί το κέντρο ασφάλειας για την αντιμετώπιση «τρομοκρατικών» ενεργειών και ελέγχου. Αυτός ο εξοπλισμός όπως καταλαβαίνουμε δεν ήρθε για να φύγει θα παραμείνει και μετά την ολυμπιάδα προς εξυπηρέτηση ποιών συμφερόντων;\nΓνωρίζουμε ότι από τον Ιούνιο του 2003 στις Βρυξέλλες κατά την σύνοδο των Υπουργών του Ν.Α.Τ.Ο. , πάρθηκε απόφαση για την ίδρυση Κέντρού Εκπαίδευσης και Επιχειρήσεων Ναυτικής Αποτροπής με την ονομασία ( Maritime Interdiction Operations Training Center – M.I.O.T.C. ) καθώς και η λειτουργία << Κέντρου Συνδυασμένων Αεροπορικών Επιχειρήσεων – C.A.O.C. ) που προβλέπεται να λειτουργήσει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Λάρισα από το 2008\nΗ εγκατάσταση του εν λόγω κέντρου στην Σούδα συνδυάζεται ακόμα και με τα παρακάτω πλεονεκτήματα για τις δυνάμεις του Ν.Α.Τ.Ο. που επικυρώθηκε η παραχώρηση τους με την συμφωνία και της Ελληνικής κυβέρνησης.:.\nΕγγύτητα στην ενδεχόμενη περιοχή επιχειρησιακού ενδιαφέροντος του Ναυτικού σκέλους της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης του Ν.Α.Τ.Ο. ( Μέση Ανατολή, Β. Αφρική , Υποσαχάρια Αφρική ) με βάση ότι η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου είναι κόμβος των θαλασσίων γραμμών επικοινωνίας και εμπορίου.\nΔυνατότητα εκμετάλλευσης των ευκολιών του Πεδίου Βολής Κρήτης και της υποδομής διοικητικής μέριμνας του Ναυστάθμου Κρήτης .\nΑυξημένες δυνατότητες διαθεσιμότητας αεροπορικών μέσων λόγω γειτνίασης του αεροδρομίου της πολεμικής αεροπορίας .\nΓειτνίαση με τις εγκαθιδρυμένες περιοχές περιπολίας της επιχείρησης Active Endeavour\nΓνωρίζουμε ότι αυτό το κέντρο από πλευράς διοίκησης δεν θα υπάγεται στη «σύνθετη διοίκηση» του Ν.Α.Τ.Ο. στην Νάπολη , ούτε στο Ευρωπαϊκό Στρατηγείο αλλά ούτε και σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή δομή του Ν.Α.Τ.Ο\nΣύμφωνα με γραπτές ανακοινώσεις του ίδιου του Ν.Α.Τ.Ο. όπως έχει συμφωνηθεί θα υπάγεται εξ ολοκλήρου η διοίκηση του στην Συμμαχική Διοίκηση Μετατροπής ( A.C.T. ) στο στρατηγείο στο Norfolk στη Βιρτζίνια των Η.Π.Α. Αυτό μπορεί να αποτελεί τυπικά Νατοϊκό στρατηγείο Ατλαντικού , στην ουσία όμως αυτονομείται από το Ν.Α.Τ.Ο., Αφού ανώτατος διοικητής του είναι ο Αρχηγός Γεν. επιτελείου ¶μυνας των Η.Π.Α.\nΚαθώς και υπόλοιπες δυνάμεις του .Ν.Α.Τ.Ο. που θα εδρεύουν στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο θα δίνουν απ ευθείας αναφορά στο στρατηγείο του Norfolk.\nΣυνεπώς το Κέντρο της Σούδας ( M.I.O.T.C. ) δεν θα ανήκει στην Ελλάδα αλλά στο Γενικό Επιτελείο των Η.Π.Α. όπως δηλώνει και γραπτά το Ν.Α.Τ.Ο. μετά την πρόσφατη συνοδό των Υπ. ¶μυνας . Δηλαδή το Ελληνικό έδαφος μετατρέπεται σε «αντιτρομοκρατική» Βάση του Αμερικανικού Στρατού. Όταν το γενικό στρατηγείο ( A.C.T. ) χαρακτηρίζεται και καταγράφεται επίσημα ως στρατηγείο «για την ασφάλεια των Η.Π.Α.» Αυτή μπορεί να είναι και η απάντηση για την αλήθεια που έντεχνα μας υποκρύπτουν . Και που με περισσή υποκρισία σε πρόσφατες δηλώσεις ( προχθές) του ο κ. Μίλερ πρεσβευτής των Η.Π.Α. στη χώρα μας δηλώνει ότι οι Αμερικάνοι δεν εμπλέκονται στην Σούδα αφού εκεί είναι βάση του Ν.Α.Τ.Ο.\nΣτης 22 Δεκέμβρη του 2003 το συνέδριο αμυντικής πολιτικής των Η.Π.Α. κατοχύρωσε με νόμο και προχώρησε στην περικοπή 380 εκατ. δολαρίων από τα προγράμματα κατασκευών και συντήρησης σε διάφορες αμερικανικές βάσεις στην Ευρώπη . Στον ίδιο νόμο προβλέφθηκαν 390 εκατ. Δολάρια για νέες κατασκευές και νέες εγκαταστάσεις βάσεων πού προβλέπονται για την Ευρώπη. Στο σχέδιο προβλέπουν ότι οι Η.Π.Α θα κλείσουν ή θα περιορίσουν τη δυνατότητα των Βάσεων τους στην Ευρώπη ( Γερμανία, Ιταλία, Τουρκία κ.λ.π.) και θα δημιουργήσουν μικρότερες και πιο ευέλικτες με αερομεταφερόμενες δυνάμεις ταχείας επέμβασης σε νέες περιοχές κύρια στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες. ( Ρουμανία , Βουλγαρία, Πολωνία, κ.λ.π. ) Το σχέδιο αυτό της αναδιάταξης των δυνάμεων τους στην Ευρώπη κατατάσσεται στο συνολικότερο σχέδιο ανασύστασης και αναδιάταξης των Αμερικανικών δυνάμεων σε όλο τον κόσμο. Για την Αναδιάταξη στην Ευρώπη το σχέδιο βασίζεται στην επιδίωξη ενός προγράμματος κατάρτισης κρατικής χρηματοδότησης από τις ίδιες της χώρες πού θα δεχθούν την φιλοξενία βάσεων στο έδαφος τους.\nΚαι κυρίως οι δυνάμεις που συμμετέχουν στο Ν.Α.Τ.Ο , θα πρέπει να εξασφαλίσουν τα κονδύλια αυτά , απαλλάσσοντας με αυτό τον τρόπο την Αμερικανική κυβέρνηση .\nΣας θυμίζουμε τις δηλώσεις του πρώην Υπ. Εθνικής ¶μυνας κ. Παπαντωνίου τον Νοέμβριο του 2003 που προέβλέπε την δαπάνη 680 Εκατ. Ευρώ από τα κονδύλια για την Εθνική μας ασφάλεια για τον εκσυγχρονισμό της Βάσης στη Σούδα πάντα σύμφωνα με τα προηγούμενα σχέδια και στα πλαίσια αναδιάταξης του Ν.Α.Τ.Ο. .\nΑυτό τον καιρό η Αμερικανική εξωτερική πολιτική εξαπολύει, διπλωμάτες στρατιωτικούς υπεύθυνους, πράκτορες και οικονομικούς παράγοντες των Η.Π.Α. να αλωνίζουν την Ευρώπη και κύρια τις χώρες του ενδιαφέροντος τους και με κάθε τρόπο ασκούν πιέσεις και παραχώρησες για την επιδίωξη της γενικότερης αναδιάταξης της στρατιωτικής τους παρουσίας στη Ευρώπη. Ήδη στην Βουλγαρία , Ρουμανία Πολωνία Ουγγαρία Γεωργία γνωρίζουμε ότι κιόλας έχουν αρχίσει την δημιουργία εγκατάστασης Αμερικανικών βάσεων. Φημολογείται ότι στην Γερμανία και την Ιταλία έχουν αρχίσει να μειώνουν το στρατιωτικό δυναμικό και το προσωπικό των Βάσεων τους.\nΠαράλληλα οι πιέσεις που ασκούνται από μεριάς του Αμερικανικού Κογκρέσου προς τις χώρες μέλη του Ν.Α.Τ.Ο. ώστε να προχωρήσουν οι σχεδιασμοί και οι επιλογές του Πενταγώνου όπως καταλαβαίνεται θα ενταθούν και θα διεκδικήσουν πολλές διαπραγματεύσεις και συμφωνίες κάτω από το τραπέζι. .Πρόκειται για έναν σχεδιασμό αναδιάταξης των δυνάμεων τους σε όλο τον πλανήτη. Κάτι που πολύ τεκμηριωμένα και αναλυτικά καταγράφηκε και στην πρώτη παγκόσμια διάσκεψη των αντιβασικών κινημάτων που πραγματοποιήθηκε των Ιανουάριο του 2004 , στα πλαίσια του ΠΑΓΚΌΣΜΙΟΥ Κοινωνικού Φόρουμ.\nΤο «δώρο» των τριών Εκατ. Δολαρίων πού μας προσφέρεται σήμερα, αποτελεί δέλεαρ για να μπορέσουν να επιτύχουν τους σχεδιασμούς τους και όχι σίγουρα για την δική μας ασφάλεια. Το ίδιο αυτή την στιγμή συμβαίνει και σε δεκάδες χώρες του πλανήτη, που καταγράφεται η επεκτατική τους δύναμη με 702 βάσεις σε όλο τον κόσμο. Εκεί θα χρειαστεί να δαπανηθούν τεράστια ποσά προς την εφαρμογή και την εξυπηρέτηση των γενικότερων σχεδιασμών τους για την ποθούμενη κατάχτηση του παγκόσμιου ελέγχου των Αγορών και κύρια της Κίνας των δύο και πάνω εκατ. ανθρώπων , εν δυνάμει καταναλωτών\nΑυτό άλλωστε είναι και το κυρίαρχο ενδιαφέρον τους σήμερα μετά την κατάρρευση των Σοσιαλιστικών χωρών.\nΜε πρόσχημα την εφαρμογή του σχεδίου ασφάλειας της διεξαγωγής των Ολυμπιακών αγώνων βρισκόμαστε μπροστά σε ένα συντονισμένο σχέδιο προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού και της εγκατάστασης στη Σούδα ενός ακόμα μεγαλύτερου πυρήνα εξάρτησης, απειλής και υποτέλειας για τον τόπο μας αλλά και κινδύνου υποταγής των γύρω περιοχών μας. Ακόμα σήμερα διατρέχουμε το μεγάλο κίνδυνο με την απειλή τρομοκρατικής ενέργειας που σε ένα έδαφος όπως αυτό της Σούδας που φέρει αποθηκευμένα πυρηνικά όπλα η καταστροφή θα είναι ολέθρια. Η παραμονή των Βάσεων στον τόπο μας 40 χρόνια τώρα αποτέλεσε και αποτελεί πηγή εξάρτησης και καταστροφικών δεινών για τις γύρω περιοχές και την χώρα μας. Κατ επανάληψη έχει χρησιμοποιηθεί από τις Η.Π.Α. για την εξυπηρέτηση των δικών τους και μόνο συμφερόντων. Εχει επιφέρει στον τόπο μας αρκετές αρνητικές και καταστροφικές συνέπειες για την ανάπτυξη της περιοχής, την υγεία των κατοίκων και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Η εδώ παραμονή του και η προβλεπόμενη επέκταση τους βάζει σε δοκιμασία σήμερα και την ίδια μας την ύπαρξη.\nΔικαιούμαστε λοιπόν να διεκδικήσουμε το αυτονόητο.\nΜε συλλογική έκκληση όλων των φορέων του Νομού πρέπει να ζητήσουμε από την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό όλα τα παρακάτω.\nΝα ζητήσουμε να απαντήσει αρνητικά και να μην ενδώσει στο δέλεαρ των τριών Εκατ. Δολαρίων από το Αμερικανικό Κογκρέσο.\nΝα ζητήσουμε κατά την συνάντηση του με τον κ. Μπους μέσα στο Μάη να μεταφέρει την κοινή μας θέληση και την αγανάχτηση μας, για τα προβλεπόμενα σχέδια της Αμερικανικής κυβέρνησης. Οτι δεν μπορούν και δεν πρόκειται να γίνουν δεκτά από τον Ελληνικό λαό.\nΝα ζητήσουμε να μην προβεί ο ίδιος αλλά και η Ελληνική κυβέρνηση και το κοινοβούλιο , σε καμία συμφωνία παραχώρησης διευκολύνσεων και σύναψης συμφωνιών μαζί τους, δίχως τη θέληση και τη σύμφωνη γνώμη του Ελληνικού λαού.,\nΣε ότι αφορά την προβλεπόμενη επέκταση της Βάσης της ΣΟΎΔΑΣ αλλά και όποιαν άλλη συμφωνία προς αυτή την κατεύθυνση να σταματήσει αμέσως. Επιτέλους χρωστάνε στον Ελληνικό λαό την μεγάλη αλήθεια με το τι μέλει γενέσθαι με τη Σούδα.\nΚαλούμε κάθε Έλληνα πολίτη να υπογράψει το κείμενο διαμαρτυρίας για την παραμονή και επέκταση των Αμερικανικών βάσεων στον τόπο μας.\nΚάποτε πρέπει να καταλάβουμε και να τους δώσουμε να καταλάβουν και αυτοί ότι η θέληση και κάθε απόφαση για μας χωρίς εμάς δεν θα έχει κανένα νόημα και αποτέλεσμα.\n(Το κείμενο αυτό μαζί και με άλλα ενημερωτικά άρθρα θα το βρείτε και στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ www.socialforum.gr)\nΜέλος της Παγκόσμιας εκστρατείας\nενάντια στις Αμερικανικές βάσεις.\nΤελευτ. ενημέρωση ( Τετάρτη, 31 Μάρτιος 2004 )


Ενεργός Άνθρακας – Ένας Σύμμαχος Υγείας και Ομορφιάς | Υγεία & Ομορφιά\nΟ ενεργός άνθρακας είναι ένα από τα δημοφιλέστερα προϊόντα στην ρουτίνα ομορφιάς της σύγχρονης γυναίκας.\nΠαρότι το μαύρο του χρώμα δεν προδιαθέτει τους περισσότερους θετικά για να τον δοκιμάσουν, είναι ένα πολύτιμο συστατικό με πολλαπλές ευεργετικές χρήσεις τόσο στην καθημερινή ομορφιά όσο και την γενικότερη υγεία μας.\nΟ ενεργός άνθρακας είναι ο άνθρακας που έχει εμπλουτιστεί με οξυγόνο και έτσι «έλκει» τη σκόνη, τους ρύπους, το σμήγμα και κάθε είδους υπολείμματα που κάθονται πάνω στο δέρμα, τα μαλλιά αλλά και τα δόντια.\nΜολονότι ο άνθρακας αυτός χρησιμοποιούνταν από τα αρχαία χρόνια για την περιποίηση της επιδερμίδας, μόλις την τελευταία δεκαετία έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος στην ρουτίνα ομορφιάς μας.\nΩστόσο, πρόκειται για ένα κορυφαίο, φυσικό προϊόν, που αξίζει μία θέση στην καθημερινότητά μας διότι:\nΧαρίζει λαμπερό και υγιές δέρμα\nΟ ενεργός άνθρακας, εκτός του ότι προσφέρει βαθύ καθαρισμό στην επιδερμίδα, έχει την ιδιότητα να απορροφά το περιττό σμήγμα που φράζει τους πόρους του δέρματος.\nΙδιαίτερα στα άτομα που έχουν λιπαρή ή μικτή επιδερμίδα, το προϊόν αυτό χαρίζει φυσική λάμψη και έλεγχο στα μαύρα στίγματα.\nΧαρίζει υγεία στο τριχωτό της κεφαλής\nΤο σαμπουάν με ενεργό άνθρακα είναι ένα ακόμη προϊόν που εντυπωσιάζει για το ασύγκριτο αποτέλεσμα που προσφέρει στο τριχωτό της κεφαλής.\nΑπομακρύνει τη σκόνη, το σμήγμα και τα υπολείμματα του styling, ενώ ταυτόχρονα κάνει απολέπιση και βαθύ καθαρισμό στο δέρμα του κεφαλιού.\nΣυνεπώς τα μαλλιά γίνονται πιο ανάλαφρα ενώ το τριχωτό της κεφαλής δυναμώνει, πράγμα που σημαίνει πλουσιότερα και πιο δυνατά μαλλιά.\nΟ άνθρακας εκτός από εξωτερική χρήση, μπορεί να ενταχθεί και στη διατροφή μας, καθώς φημίζεται για τις αποτοξινωτικές του ιδιότητες.\nΠολλοί άνθρωποι τον βάζουν και σε detox smoothies και ροφήματα, τα οποία επιταχύνουν την απομάκρυνση των τοξινών από τον οργανισμό.\nΧαρίζει λευκό και λαμπερό χαμόγελο\nΠαρότι μία μαύρη οδοντόκρεμα δεν είναι ό,τι πιο δελεαστικό για να βάλετε στα δόντια σας, πρόκειται για ένα προϊόν που κάνει θραύση στην περιποίηση της στοματικής κοιλότητας.\nΤο αποτέλεσμα του ενεργού άνθρακα στα δόντια είναι εντυπωσιακό, αφού αφήνει τα δόντια λευκά και λαμπερά.\nΑυτό συμβαίνει γιατί το συστατικό-κλειδί απομακρύνει τους λεκέδες από τα δόντια με τον ίδιο τρόπο που απομακρύνει τους ρύπους από το δέρμα.\nΚαλοκαιρινή Ωτίτιδα – Συμπτώματα και Τρόποι Πρόληψης\nΜικροβίωμα – Τι Είναι και πώς Προστατεύει το Δέρμα\nBάνα Νικολαίδου 12/03/2021 12/03/2021\nΠώς θα Αποκτήσετε Τέλεια Επιδερμίδα\nBάνα Νικολαίδου 18/03/2021 16/03/2021


SpoudaZO.gr - Εντυπωσιακό! Το Manhattan σε ...μικρογραφία από παλιά εξαρτήματα υπολογιστών!\nΟ Zayd Menk, ένας πολύ …υπομονετικός καλλιτέχνης από τη Ζιμπάμπουε, πέρασε τρεις μήνεςκατασκευάζοντας ένα μοντέλο κλίμακας 0.0635:100 από το Midtown Manhattan, χρησιμοποιώντας παλιά εξαρτήματα υπολογιστών.\nAναφέρεται στην τέχνη του ως "ανακύκλωση" και την περιγράφει ως "διερεύνηση του πώς τα σκουπίδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την τέχνη".\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Οι δέκα πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο 9 συνήθειες που θα σε οδηγήσουν με βεβαιότητα στην αποτυχία! »\nApps Celebrities Charity Cinema Events Fashion & Style Food & Drink Funny Gaming Internet Motivation Promo Science & Technology sex Sex & Σχέσεις Sports Survivor Tips TV Videos Έκθεση Έρευνα Αθήνα Βιβλίο Διάφορα Διαγωνισμός Διακοπές Διασκέδαση Εθελοντισμός Επικαιρότητα Ιστορία Καρναβάλι Κινηματογράφος Μουσική Νέοι Δημιουργοί Πάτρα Παράξενο Περιβάλλον Πολιτισμός Σπουδές & Εργασία Συμβουλές Συνέντευξη Σχέσεις Τέχνη Ταξίδια Τσιτσιπάς Υγεία Υπερπανσέληνος Φοιτητικά Φορείς Φωτογραφία Ψυχολογία


Άλλόι το λένε ball in, άλλοι κούρεμα καταθέσεων, άλλοι αναδιάρθρωση παθητικού (Τελευταίο Μέρος) ~ Minitrue.gr\nΆλλόι το λένε ball in, άλλοι κούρεμα καταθέσεων, άλλοι αναδιάρθρωση παθητικού (Τελευταίο Μέρος)\nBy Rick On 6/05/2017 11:11:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια\nΣτο δεύτερο μέρος είδαμε τον τρόπο που μπορεί μια τράπεζα να επέμβει και ουσιαστικά να μας κατασχέσει τον προσωπικό μας μόχθο, τις αποταμιεύσεις μιας ζωής, τις καταθέσεις που με κόπο χτίσανε, όσοι χτίσανε όλα αυτα τα χρόνια.\nΕρώτηση: Είναι μόνο ένας ό τρόπος που μπορεί μια τράπεζα να μας «κουρέψει» τις καταθέσεις μας;\nΥπάρχει και κάτι άλλο και πολύ φοβάμαι ότι θα το βρούμε μπροστά μας.\nΥπάρχει και άλλος τρόπος επέμβασης στις καταθέσεις των πολιτών, ακούει στο όνομα «Αρνητικά Επιτόκια» και οι επιπτώσεις του για το μέλλον της ανθρωπότητας είναι καταστροφικές.\nΣτην αναζήτηση μου, είδα πολλούς αναλυτές ,οικονομολόγους και επιχειρηματίες να μιλάνε για κάτι που ο πολύς ο κόσμος εδώ στην Ελλάδα αλλά πιθανός και στον υπόλοιπο κόσμο δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι, αλλά αυτοί που γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται δεν τους αρέσει καθόλου κάτι τέτοιο και κατά την προσωπική μου γνώμη είναι πιο σοβαρό από ένα συμβατικό κούρεμα καταθέσεων. Το γιατί θα το δεις μόνος σου πιο κάτω.\nΤι είναι τα Αρνητικά Επιτόκια;\nΣτην πραγματικότητα τα αρνητικά επιτόκια είναι η "ποινικοποίηση" των καταθέσεων των πολιτών και που ακριβώς από πίσω ακολουθεί μια πολύ μεγάλη αποκάλυψη.\nΑυτή τη στιγμή στη χώρα μας αν κάποιος διαθέτει καταθέσεις σε μια τράπεζα, το επιτόκιο που του δίνει η τράπεζα είναι 0,01- 0,05 %.\nΔηλαδή η τράπεζα χρησιμοποιεί τα χρήματα σου για να τα επενδύσει και να δανείσει με υψηλά επιτόκια ώστε να έχει κέρδος και εσένα σου δίνει από το κέρδος το 0,05%.\nΌπως καταλαβαίνεις λοιπόν το «αρνητικό επιτόκιο» σημαίνει ότι έχουν αρνητικό πρόσημο, δηλαδή αντί για 0,05 (τόκος), μπορεί να είναι -0,75 (ποινή), όπως ήδη εφαρμόζουν τράπεζες σε Δανία και Ελβετία.\nΣτην περίπτωση αυτή των αρνητικών επιτοκίων, αν κάποιος σήμερα έχει 50.000 ευρώ σε ένα λογαριασμό, σε ένα χρόνο θα έχει 49.625 ευρώ.\nΔεν είναι τεράστια η διαφορά αλλά για σκέψου να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο σε μια χώρα, ποιος θα άφηνε τα χρήματα του στις Τράπεζες, μόνο οι τρελοί θα έκαναν κάτι τέτοιο.\nΘα μου πεις, ότι λέει και μια μερίδα οικονομολόγων, ότι τέτοιες κινήσεις βασίζονται σε οικονομικά ψυχιατρείου, αλλά τελικά θα δες και παρακάτω, ότι μόνο ψυχικά ασταθείς δεν είναι όλοι αυτοί που οραματίζονται και προετοιμάζονται να εφαρμόσουν τέτοιες οικονομικές πολιτικές στα κράτη και όχι μόνο στην Ελλάδα της κρίσης.\nΠοιοι είναι αυτοί που οραματίζονται κάτι τέτοιο;\nΕίναι τύποι διεθνώς αναγνωρισμένοι και απολαμβάνουν τον σεβασμό και την ασυλία διεθνών οργανισμών και της διεθνής (και πάντα "έγκυρης") κοινής γνώμης, έχουν δυνατές διασυνδέσεις, ανώτερες σπουδές, είναι οικονομικά ανεξάρτητοι και είναι τύποι όπως τον Willem Buiter επικεφαλής οικονομολόγος της Citycrop.\nκαι τον Κένεθ Ρογκόφ καθηγητής στο Χάρβαρντ και εμβληματικός οικονομολόγος\nΑυτοί οι τύποι και πολλοί άλλοι παρόμοιοι με αυτούς, μένουν πάντα στην αφάνεια, αφού ο κόσμος δεν μπορεί να αντιληφθεί το ρόλο τους, αντιθέτως, εκπέμπουν κύρος στο πλήθος και στα ΜΜΕ.\nΥπό την κάλυψη του κύρους και της ασυλίας που τους προσφέρει το εκάστοτε πολίτευμα, τροφοδοτούν τα think tank με νέες ιδέες και τάσεις, πάντα όμως προς μια κατεύθυνση,αυτή της νέας εποχής-νέα διακυβέρνησης που θέλουν να φέρουν σε όλα τα κράτη.(όπως λέει και επίσημα ο Ρώσος πρόεδρος).\nΑυτοί οι τύποι λοιπόν είναι ένθερμοι υποστηρικτές της χρήσης του αρνητικού επιτοκίου στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και βλέπουν την εφαρμογή του σαν την τέλεια διέξοδο στα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει η εποχής μας.\nΧρησιμοποιούν(ή δημιουργούν) λοιπόν ένα από τα προβλήματα της εποχής μας, αυτό της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης για να προσφέρουν μετέπειτα την λύση τους.\nΘα μου πεις τώρα από μόνο του το αρνητικό επιτόκιο, μπορεί να δώσει λύση στο οικονομικό αδιέξοδο των κρατών που μαστίζονται από την κρίση;\nΚαι όχι μόνο στην κρίση, αλλά και σε πολλά άλλα ζητήματα επί των ημερών μας που αν ασχοληθείς λίγο και διαβάσεις την είδηση ανάποδα μπορείς να καταλάβεις ποιος είναι πίσω από αυτά τα σύγχρονα ζητήματα.\nόπως μας λένε λοιπόν οι παραπάνω οικονομολόγοι το μέτρο του αρνητικού επιτοκίου μπορεί να δώσει λύσεις, αλλά δεν είναι λύση από μόνο του.\nΔηλαδή θα πρέπει το μέτρο αυτό εφόσον εφαρμοστεί για να έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, θα πρέπει να συνοδεύεται και από κάτι άλλο.\nΠοιο είναι αυτό το άλλο;\nΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΗΤΩΝ ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ\nΝαι όπως ακριβώς το διαβάζεις..αυτή είναι η λύση τους και όχι μόνο στο οικονομικό πρόβλημα της εποχής μας, αλλά και σε άλλα σύγχρονα προβλήματα της εποχής μας που θα δεις πιο κάτω.\nΘέλω να διαβάσεις προσεκτικά τι μας λένε αυτοί που συσκέπτονται σε λέσχες, συνόδους και σε οικονομικά φόρουμ για το μέλλον μας και πως αντιμετωπίζουν όλους εμάς που τους σεβόμαστε και τους χειροκροτάμε.\nΜας λένε ότι για να επανεκκινηθεί η παγκόσμια οικονομία, που είναι σε ύφεση από το 2008 μέχρι και τώρα, θα πρέπει σταδιακά να προχωρήσουμε σε επιβολή αρνητικών επιτοκίων επί των καταθέσεων των πολιτών ακόμα και στο 6%!!, έτσι ώστε με τη σειρά τους οι πολίτες να αναγκαστούν να αποσύρουν τα χρήματα τους που αναπαύονται αναξιοποίητα στις τράπεζες και να ξεκινήσουν να τα ξοδεύουν.\nΔηλαδή με λίγα λόγια να εκβιάσουν τον κόσμο να πάρει τα χρήματα του και να τα ξοδεύει, σε ένα ράλι παρανοϊκού καταναλωτισμού και να ρίχνει συνέχεια κάρβουνο στην ατμομηχανή της οικονομίας.\nΚαι δεν τελειώνουν εδώ, αλλά συνεχίζουν λέγοντας ότι η επιβολή αρνητικού επιτοκίου στα πιστωτικά ιδρύματα δεν φτάνει αυτό από μόνο του σαν μέτρο για να «ρολάρει» η οικονομία.\nΔιότι αν εξαναγκαστεί ο κόσμος να πάρει τα χρήματα του από τις τράπεζες, θα έχει την επιλογή αν θέλει να τα κρατήσει και να μην τα ξοδεύει στην αγορά αμέσως αλλά κατά την κρίση του και τις ανάγκες του, με αποτέλεσμα το μέτρο του αρνητικού επιτοκίου να κριθεί αναποτελεσματικό, αφού τα 100ευρώ που θα έχουν στο σπίτι τους οι πολίτες δεν θα χάνουν την αξία τους όσο διάστημα κι αν περάσει γιατί κανείς δεν θα είναι εκεί να τους εκβιάσει να τα ξοδέψουν.\nΈτσι προτρέπουν να συνοδευτεί μια τέτοια κίνηση ποινικοποίησης των καταθέσεων ταυτόχρονα και με την κατάργηση των μετρητών!\nΌσο υπάρχουν χρήματα σε φυσική μορφή, μας λένε, κανείς λογικός άνθρωπος δεν θα αφήσει τις αποταμιεύσεις του μέσα στην τράπεζα και να δεχτεί να τον ληστεύει η τράπεζα κάθε χρόνο με τα αρνητικά επιτόκια.\nΈτσι θα αναγκαστεί με αυτό τον τρόπο να αποσύρει τα χρήματα του από την τράπεζα. Όμως τα χρήματα εάν τα αποσύρει από την τράπεζα δεν χάνουν την αξία τους, αφού αν θες μπορείς να τα έχεις στην ντουλάπα σου και κανείς δεν μπορεί να στα «κουρέψει», ούτε μπορεί να σου επιβάλει αρνητικό επιτόκιο, ούτε να στα πάρει με κάποιο άλλο τρόπο. Οπότε τι πρέπει να γίνει και να πέσουν τα χρήματα αυτά στην αγορά;\nΘα πρέπει να έχουμε ένα κόσμο δίχως χαρτονομίσματα!\nΔηλαδή, να μεταβληθεί η οικονομική συναλλαγή των ανθρώπων από πραγματική σε εικονική, τα μετρητά να πάψουν να είναι επιλογή, να πληρώνουμε και να πληρωνόμαστε, να πουλάμε και να αγοράζουμε σε μορφή ηλεκτρονική και τα μετρητά καταργηθούν μια για πάντα!\nΈτσι όπως μας λένε οι εκπρόσωποι τα νέας διακυβέρνησης των κρατών, σε μια ψηφιοποιημένη κοινωνία με αποκλειστική χρήση του εικονικών χρημάτων ή αλλιώς ηλεκτρονικού χρήματος, δεν θα έχουμε τη δυνατότητα να φυλάξουμε τα χρήματα μας η να τα προστατέψουμε, αφού θα είναι σε ηλεκτρονική μορφή (απλά νούμερα) στους προσωπικούς μας λογαριασμούς και θα τοκίζονται αρνητικά, με αποτέλεσμα και υπό τον φόβο του αρνητικού τοκισμού, θα τα ξοδεύουμε όσο το δυνατόν πιο σύντομα για να μην μας κατάσχει η τράπεζα ένα ποσοστό τους στο τέλος του έτους.\nΚατά αυτόν τον τρόπο η αγορά θα εκκινηθεί και έτσι θα λύσουμε το πρόβλημα της ύφεσης της οικονομίας μας και θα μας περιμένει μια παγκόσμια βιώσιμη ανάπτυξη και ευημερία.\nΈτσι είπαν και ήπιαν ένα ποτήρι σαμπάνια γελώντας και χειροκροτώντας στην υγεία της παγκόσμιας άγνοιας.\nΆραγε μόνο με αυτό το επιχείρημα θα μας καταργήσουν τα μετρητά και τέλος εμείς θα το δεχτούμε έτσι απλά;\nΠροφανώς όχι, η συνταγή όπως φαίνεται έχει και άλλα υλικά για να είναι πιο νόστιμο το παρασκεύασμα και να καλυφθεί η ανθρωποκτόνα δράση του.\nΣτο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, της εγκληματικότητας, της φοροδιαφυγής, του λαθρεμπορίου, των παράνομων δοσοληψιών γενικότερα, θα πρέπει να καταργηθούν τα μετρητά.\nΔιότι τα μετρητά χρησιμοποιούνται κατά κανόνα για να αποκρύπτονται οι παραπάνω παράνομες συναλλαγές, ενώ αντιθέτως το ηλεκτρονικό χρήμα έχει ονοματεπώνυμο και εντοπίζεται εύκολα.\nΟπότε εάν θες να καταργήσεις τα μετρητά, δεν έχεις από να επιτρέψεις εν καιρώ κρίσης να ανθίσει η τρομοκρατία και διάφορες παράνομες ενέργειες όπως οι παραπάνω, προβλήματα που θα παρουσιάζονται και θα διογκώνονται μέσω των ΜΜΕ ώστε ο κόσμος, η μάζα να νιώθει φόβο, πανικό, ανησυχία, απογοήτευση και ανασφάλεια έτσι ώστε να παρουσιαστεί αργότερα και την κατάλληλη στιγμή η λύση (τους), όπως παρουσιάζεται σε μικρογραφία πιο πάνω.\nΕίναι όμως λύση, εάν την δίνουν αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα;\nΆραγε η κρίση γέννησε τα προβλήματα ή "γκαστρώθηκαν" προβλήματα που θα γεννήσουν λύσεις;\nΚατάλαβες ποιοι επωφελούνται λοιπόν από την τρομοκρατία,την εγκληματικότητα και τη φοροδιαφυγή;\nΜπορείς να φανταστείς ποιοι επιτρέπουν, καλύπτουν και ενισχύουν τις παραπάνω δραστηριότητες, ώστε ο κόσμος να ριχτεί στην απελπισία και να δεχτεί την κατάργηση των χρημάτων και την επιβολή της αχρήματης απόλυτα ελεγχόμενης διακυβέρνησης;\nΜη χαίρεστε μερικοί, για την, κατα τα άλλα συμπαθητική και εύκολη στη χρήση της, ανέπαφη πληρωμή που σταδιακά εφαρμόζετε στη χώρα μας.\nΜένει το συμβάν, η αιτία, ένα γεγονός σοκ και θα μετακυλίσουμε από τη μία κατάσταση στην άλλη.\nΑπό το χαρτί στα ψηφία.\nΚαι τα δυο δικά τους είναι.. μόνο που η τεχνολογία αυτή τη φορά είναι εναντίων μας.\nΨΗΦΙΑΚΗ ΦΥΛΑΚΗ, CALL ME RICK, RICK


Σκιάχτρο ζητεί μάγισσα | ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ\nHome » Πολιτική , Featured » Σκιάχτρο ζητεί μάγισσα\nΣκιάχτρο ζητεί μάγισσα\nΑπό ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017 | 5:47 π.μ.\nΣε ένα ιδιότυπο κυνήγι μαγισσών έχει επιδοθεί η κυβέρνηση. Μάγισσα είναι όποιος διαφωνεί με όσα κάνει το Μαξίμου. Μάγισσα είναι όποιος υφίσταται όσα κάνουν οι κυβερνώντες.\nΟσοι μιλούν, ή μάλλον αντιμιλούν, είναι συνωμότες.\nΟλοι ενθυμούμεθα τον τρόπο με τον οποίον υποστήριξαν τα μνημόνια οι δημοσιογράφοι που πρόσκειντο στη διαπλοκή. Για αυτούς όλοι οι άλλοι ήταν «λαϊκιστές». Το ίδιο και τώρα, από την αντίθετη όμως πλευρά. Δημοσιογράφοι που υποστηρίζουν την κυβέρνηση κατηγορούν όλους τους άλλους για συκοφάντες.\nΠροσωπικώς δεν παραξενεύομαι. Από ανθρώπους που υποστήριξαν το ΟΧΙ και τη μετάλλαξή του σε ναι με το ίδιο σθένος, δεν περιμένω πολλά.\nΟμως, το να αναγορεύεται από εκείνους που έκαναν την ψυχή τους κωλοτούμπα (ή έκαναν κωλοτούμπα με την ψυχή τους) ο λαός σε «Εχθρό του Λαού», είναι υπεράγαν! Υπεράγαν κι επικίνδυνο.\nΚανένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί όταν απλώς κατηγορείται ως πρόβλημα. Ούτε στην επικράτεια κυκλοφορεί κάποιος αόρατος εχθρός που επιβουλεύεται κάποιον αόμματο πρίγκιπα. Με έναν λόγο, καμία προπαγάνδα δεν έλυσε ποτέ κανένα πρόβλημα.