Ντολμαδάκια με ανθούς κολοκυθιού - Food Edu\nΝτολμαδάκια με ανθούς κολοκυθιού\nΕίστε εδώ:Αρχική » Ντολμαδάκια με ανθούς κολοκυθιού\nΟ Λαός μας λέει…… δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι. Η Συνταγή είναι του καλού φίλου Chef Νίκο Καστανάκη για την νηστεία του Δεκαπενταύγουστου.\nΚατηγορία Λαχανικά, Ρύζι\nΓάστρα η κατσαρόλα\n3 κούπες ρύζι καρολίνα\n4 μεγάλα ξερά κρεμμύδια τριμμένα στον τρίφτη\n1 1/2 μάτσακι αβάρσαμο δυόσμο ψιλοκομμένο\n2 αγκινάρες τριμμένες στον τρίφτη\n3 λεμόνια το χυμό τους .\n½ κιλό φρέσκοι ανθοί κολοκυθιού\n1-2 λεμόνια το χυμό του\n2 -3 ποτήρια νερό\nΕτοιμάζοντας την γέμιση\nΣε μια λεκάνη βάζουμε όλα τα υλικά για την γέμιση όπως αναγράφονται ψιλοκομμένα. Προσθέτουμε το ρύζι. Ανακατεύουμε καλά πιέζοντας με τα χέρια μας τα υλικά. Έτσι θα απελευθερωθούν όλα τα αρώματα.\nΠαίρνουμε μια γάστρα (κατσαρόλα καλό είναι να έχει βαρύ πάτο) και στρώνουμε τον πάτο καρότα φέτες και πατάτες φέτες. Παίρνουμε ένα-ένα ανθό κολοκυθιού και βάζουμε λίγη γέμιση στην μέση με ένα κουταλάκι ,περίπου μέχρι την μέση.\nΓυρίζουμε τα πλαϊνά και τα κλείνουμε. Τα στρώνουμε στον πάτο της κατσαρόλα όμορφα και προσέχουμε να είναι το ένα με το άλλο κοντά.\nΌταν ετοιμάσουμε όλους τους ανθούς (θέλουν αρκετή ώρα) τα περιχύνουμε με το ελαιόλαδο, το αλάτι και το χυμό του λεμονιού. Σκεπάζουμε από πάνω βάζοντας κάτι βαρύ (συνήθως βάζουμε πιάτα). Προσθέτουμε το νερό ( να φτάσει μέχρι την μέση).\nΒάζουμε την γάστρα (κατσαρόλα) στην φωτιά και μόλις αρχίσει να βράζει, την βάζουμε στο φούρνο και ψήνουμε για 1 ώρα περίπου στους 170 C . Ελέγχουμε κατά διαστήματα εάν χρειάζεται υγρά.\nΑλλιώς τα αφήνουμε να σιγοβράσουν σε σιγανή φωτιά ελέγχοντας πάντα τα υγρά.\n1.Το μυστικό για τους ντολμάδες είναι ο δυόσμος το μπόλικο κρεμμύδι και το ελαιόλαδο.\n2.Πολλές φορές στην γέμιση κάποιοι βάζουν και άλλα λαχανικά, όπως τριμμένη πατάτα, πιπεριά κόκκινη, κολοκύθι κ.α. Το καλοκαίρι έχουν την τιμητική τους οι ντολμάδες με τους ανθούς.\n3.Συνοδεύονται τέλεια με γιαούρτι την περίοδο που δεν νηστεύουμε!\n4.Η χαμηλή θερμοκρασία βοηθά έτσι ώστε να μην ξετυλίξουν τα ντολμαδάκια και να μην μας τσικνώσουν.\n5.Στην Κρήτη χρησιμοποιείται και ο χόντρος (το σπασμένο στάρι) με αναλογία 3 μέρη ρυζιού με ένα μέρος χόντρο. Στα παλιά χρόνια εάν δεν είχαν ρύζι τους έφτιαχναν μόνο χόντρο. Επίσης όταν δεν νηστεύουμε βάζουμε σε αυτήν την δόση 3 τεμ ξινόχοντρο.\nΕτικέτες:Chef Νίκος Καστανάκης Vegan Δεκαπενταύγουστος Έξτρα παρθένο ελαιόλαδο Λέσχη Αρχιμαγείρων Κρήτης Νηστεία Νηστίσημο νηστίσιμο Συνταγές Chef Συνταγές Κρήτης\nΓιάννης Μπόσγας 03/08/2021 04/08/2021 Ζεστά Ορεκτικά, Λαχανικά, Μαγειρική, Μοναστηριακή κουζίνα - Νηστίσιμα, Παραδοσιακή Κουζίνα των τόπων μας, Ρύζι, Συνταγές Χωρίς σχόλια\n← Χταπόδι με πάπρικα και μπούκοβο γλυκό\nΤο σησάμι: “ο βασιλιάς των σπόρων” (Α μέρος) →\nΜελένιο με καρύδια\nΓιάννης Μπόσγας 23/10/2021 06/01/2022\nΑυγά χτυπητά με λουκάνικο ,ξινομυζήθρα Κρήτης, και λαχανικά.\nΓιάννης Μπόσγας 16/03/2022 16/03/2022


Η Κατερίνα Παπαγαρυφάλλου και το βιβλίο της "Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα", εκδόσεις Μεταίχμιο - Nakasbookhouse.gr\nΗ Κατερίνα Παπαγαρυφάλλου και το βιβλίο της "Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα", εκδόσεις Μεταίχμιο\nΗ Κατερίνα Παπαγαρυφάλλου γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Συγκριτική Παιδαγωγική. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αγαπάει τη λογοτεχνία, το θέατρο και να διαβάζει ιστορίες στα παιδιά της και στους μαθητές της.\nΣτο βιβλίο σας «Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα» έχουμε για ήρωες δύο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, που τα παρατσούκλια τους έχουν υπερισχύσει των πραγματικών ονομάτων τους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μιλήστε μας λίγο για την υπόθεση του βιβλίου.\nΤο βιβλίο αφηγείται την ιστορία δύο παιδιών που η διαφορετικότητά τους τα έχει καταδικάσει σε απομόνωση.\nΟ Τρεχαλητής είναι ένα αγόρι που μετακινείται με το αναπηρικό του αμαξίδιο και στα όνειρά του φλέγεται από την επιθυμία να κάνει τα αυτονόητα, αυτά που αναλογούν σε ένα παιδί της ηλικίας του. Να τρέξει ξένοιαστος, να πάει στο λούνα παρκ, να κάνει ποδήλατο.\nΗ Τίποτα είναι όλα τα αόρατα παιδιά μαζί. Στα όνειρά της φλέγεται από την επιθυμία να γίνει αποδεκτή. Η Τίποτα αποκαλεί μυστικά τον Τρεχαλητή «το αγόρι με τις ρόδες». Επιθυμεί να τον πλησιάσει, να καθίσει δίπλα του, να βγούνε έξω από το στενό όριο της τάξης.\nΌταν οι δύο τους κάθονται μαζί, αρκεί το βλέμμα του ενός προς τον άλλο για να διαλυθούν τα σκοτάδια που τους σκεπάζουν και να προσπαθήσουν να φέρουν τα όνειρα τους στο φως. Και μετά γίνονται συνένοχοι σε μία γιορτή που στήνεται στη βάση της συνεργασίας και της προσφοράς. Ο Τρεχαλητής μεταφέρει στην Τίποτα τις γνώσεις του και εκείνη τον ταξιδεύει με τις ζωγραφιές της.\nΌταν γίνουν τόσο οικείοι, ώστε να επικοινωνούν μόνο με τα μάτια, τότε είναι έτοιμοι για το μεγάλο βήμα. Αυτό που θα τους βγάλει από την απομόνωση που τους είχε μέχρι εκείνη τη στιγμή καταδικάσει η διαφορετικότητά τους και θα τους κάνει λειτουργικό κομμάτι ενός μεγαλύτερου κόσμου.\nΤο βιβλίο αυτό είναι μια ιστορία για τις λέξεις και το βάρος τους. Για το πώς οι λέξεις επιτίθενται στους ανθρώπους.\nΔε θα μάθουμε ποτέ τα πραγματικά ονόματα των παιδιών. Τα παρατσούκλια έχουν υπερισχύσει των πραγματικών τους ονομάτων, γιατί είναι ένας τρόπος είτε να ονειρευτούν είτε να ζήσουν τους εφιάλτες τους.\nΟ Τρεχαλητής τολμάει να αποκαλέσει έτσι τον εαυτό του μόνο στα όνειρά του.\nΤα παιδιά στο σχολείο αποκαλούν ένα κορίτσι που διαφέρει από αυτούς με το ταπεινωτικό όνομα Τίποτα.\nΗ Τίποτα αποκαλεί τον Τρεχαλητή το αγόρι με τις ρόδες.\nΌταν τα δύο αυτά παιδιά έρχονται σε επαφή τότε οι λέξεις που έθρεψαν τους εφιάλτες και τα όνειρά τους, χάνουν το βάρος τους. Γίνονται απλώς δύο Τ ενωμένα.\nΗ διαφορετικότητα και η μοναξιά. Το ένα και το όλον. Τα δυο παιδιά ζουν περιθωριοποιημένα από το σχολικό, μαθητικό σύνολο. Η αποδοχή ή μη του διαφορετικού είναι θέμα παιδείας, μιας γενικότερης αντίληψης -στερεότυπα- είναι και κάτι άλλο αυτό που πρέπει να εξετάσουμε;\nΗ κουλτούρα αποδοχής του διαφορετικού εμπεδώνεται στα πρώτα βήματα της ζωής του ανθρώπου.\nΓια να οδηγηθούμε σε μια κοινωνία αποδοχής και ενσυναίσθησης, ίσως είναι πολύτιμο να επιτρέψουμε στα παιδιά να γίνουν οι δάσκαλοί μας σ’ αυτό το κομμάτι. Παρατηρώντας τις τάξεις μου τις τελευταίες χρονιές να υποδέχονται παιδιά από πολλές διαφορετικές χώρες -ειδικά φέτος στο σχολείο που διδάσκω μιλιούνται 17 διαφορετικές γλώσσες!-, πάντα μένω εντυπωσιασμένη από την ικανότητα των παιδιών να ενσωματώνουν με υγιή τρόπο τη διαφορετικότητα. Ύστερα από τις σύντομες πρώτες αναγνωριστικές κινήσεις ανακαλύπτουν κοινούς κώδικες επικοινωνίας που υπερβαίνουν οποιαδήποτε φυλετική, κοινωνική ή μορφωτική διαφοροποίηση.\nΤο πιο εύκολο είναι να τοποθετήσουμε μια ταμπέλα στην εικόνα που βλέπουμε και όχι στον χαρακτήρα και την ποιότητα του ανθρώπου που βρίσκεται δίπλα μας. Σε μια συνεχώς εξελισσόμενη κοινωνία, με εξειδικεύσεις στην ψυχολογία, την κοινωνιολογία, την εκπαίδευση -βιβλία κυκλοφορούν ετησίως με αναλύσεις και μελέτες για θέματα σχετικά με αυτό που αναπτύσσετε στο βιβλίο σας- η ελληνική οικογένεια πόσο συνειδητοποιημένη και εκπαιδευμένη είναι ως προς την αποδοχή και τη διαχείριση της διαφορετικότητας;\nΗ οικογένεια δεν είναι, ούτως ή άλλως, μια στατική δομή. Η ελληνική οικογένεια ειδικά έρχεται αντιμέτωπη τα τελευταία χρόνια με πολλές προκλήσεις που δοκιμάζουν τις αντοχές της και την ωθούν να μετεξελίσσεται διαρκώς ενσωματώνοντας τα ερεθίσματα που προσφέρονται γύρω της.\nΈτσι, άλλες φορές γίνεται εσωστρεφής υπό την πίεση μιας τρομακτικής επικαιρότητας που την ωθεί να αναδιπλωθεί για να προσφέρει ομπρέλα προστασίας στα μέλη της, άλλες φορές μεταβάλλει τη δομή της για να εντάξει επιλογές που δεν συμβαδίζουν αναγκαστικά με τα παλιότερα πρότυπα της πυρηνικής ή διευρυμένης δομής της και άλλες φορές ανοίγει την πόρτα της ενσυναίσθησης και μυεί τα μέλη της σε μια κουλτούρα αποδοχής του διαφορετικού.\nΦαίνεται ότι τελικά η ικανότητα της ελληνικής οικογένειας να συνειδητοποιεί, να αποδέχεται και να διαχειρίζεται τη διαφορετικότητα βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τα βιώματα των ενήλικων μελών που την αποτελούν, την προσωπική τους σκευή από εμπειρίες και την επιθυμία τους να διαμορφώσουν απογόνους που θα ζήσουν την ενήλικη ζωή τους σε κοινωνίες ανοιχτές από κάθε άποψη και οφείλουν να μάθουν να σέβονται όλους τους ανθρώπους και να τους αναγνωρίζουν το δικαίωμα της ισότιμης παρουσίας.\nΤα παιδιά θα λάβουν το μήνυμα που θέλετε να τους στείλετε; Σε ευαίσθητα θέματα όπως αυτό που πραγματεύεστε, τα λόγια οφείλουν να έχουν κάποια αμεσότητα ή τα βιβλία είναι προτιμότερο να λειτουργούν ως παραμύθια;\nΤα λόγια οφείλουν πάντα να έχουν αμεσότητα είτε απευθύνονται σε ενήλικες είτε σε παιδιά.\nΕιδικά τα παιδιά με την ικανότητα που διαθέτουν να αντιλαμβάνονται διαισθητικά όχι μόνο αυτά που λέγονται αλλά –και κυρίως– αυτά που δεν λέγονται δεν έχουν ανάγκη από παραμύθια, για να έρθουν σε επαφή με θέματα σαν αυτά που διαπραγματεύονται ο Τρεχαλητής και η Τίποτα.\nΤο βιβλίο δεν έχει, έτσι κι αλλιώς, μόνο ένα συγκεκριμένο μήνυμα που οφείλει να λάβει ο αναγνώστης. Είναι ταυτόχρονα πολλές ιστορίες μαζί. Είναι μία ιστορία για τις επιθυμίες, για τις διεξόδους που όλοι αναζητούμε στη ζωή μας, για τα συναισθήματα, για τα όνειρα, για τη φιλία.\nΚάθε παιδί, ανάλογα με τις συγκρούσεις ή τις ανάγκες που θα διαπραγματεύεται εσωτερικά τη χρονική στιγμή που θα το διαβάσει, θα επιλέξει να φωτίσει εκείνη την πλευρά της ιστορίας που θα είναι περισσότερο παρηγορητική και χρήσιμη για εκείνο.\n«Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα» δεν απευθύνεται τελικά μόνο σ’ αυτούς που είναι διαφορετικοί. Όσοι έχουν προβλήματα ένταξης ή αποδοχής δεν θα πάρουν την ελπίδα απλά από μια αφήγηση, αλλά από τις συμπεριφορές των υπολοίπων, τις δικές μας.\nΤο μυαλό μου είναι γεμάτο ιστορίες που θα ήθελα να αφηγηθώ. Αυτή τη στιγμή ετοιμάζω μία συλλογή διηγημάτων για εφήβους που διαπραγματεύεται τις δύσκολες πλευρές της ζωής. Είναι μια απόπειρα μύησης στις αλήθειες ενός σκληρού κόσμου στον οποίο θα κληθούν να ζήσουν την ενήλικη ζωή τους.\nΘα χαρώ πολύ να σας δω στις παρουσιάσεις του βιβλίου που διοργανώνονται τακτικά σε βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες.


Αυτή η διατροφική ομάδα θα σε κάνει …φέτες! :: Activeman.gr\n04/04/2016 Υγεία/Υγιεινή διατροφή\t3003\nΚοτόπουλο και ρύζι είναι τα αγαπημένα φαγητά όσων θέλουν να χάσουν κιλά και να εμφανίσουν τους κοιλιακούς τους. Ωστόσο οι επιστήμονες έρχονται να ανατρέψουν αυτή τη θεωρεία, αφού προτείνουν διατροφή με τρόφιμα από μια διατροφική ομάδα που μέχρι τώρα την είχαμε παρεξηγημένη!\nΜια διατροφή με φασόλια, φακές, ρεβίθια, αρακά και άλλα όσπρια βοηθά στην απώλεια βάρους, κάτι που μαζί με την προπόνηση θα εμφανίσει τους κοιλιακούς σου, υποστηρίζουν καναδοί ερευνητές σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο American Journal of Clinical Nutrition.\nΟι ερευνητές του Νοσοκομείου «St. Michael's» του Τορόντο, με επικεφαλής τον Δρ Ράσελ ντε Σόουζα, αξιολόγησαν στοιχεία από 21 ήδη δημοσιευμένες κλινικές μελέτες (στις οποίες είχαν λάβει μέρος συνολικά 940 άτομα) και διαπίστωσαν ότι τα όσπρια βοηθούν τα άτομα να αισθάνονται χορτασμένα για περισσότερη ώρα, συμβάλλοντας έτσι στον περιορισμό των προσλαμβανόμενων θερμίδων.


«Πράσινος» ο πρώτος τίτλος! - Match.cy\nSlider«Πράσινος» ο πρώτος τίτλος!\nΤον πρώτο τίτλο της σεζόν στο futsal το Σούπερ Καπ κατέκτησε η Ομόνοια! Οι «πράσινοι» επικράτησαν με 2-1 του ΑΠΟΕΛ και στέφθηκαν υπερπωταθλητές!\nΗ Ομόνοια άνοιξε το σκορ με τον Στυλιανού στο 16’, ενώ ο Γουέλιγκτον έκανε το 2-0 στο 28. Το ΑΠΟΕΛ μείωσε στο 38’ με εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Σκαρπάρη. Το πέναλτι κέρδισε ο Σκαρπάρης, καθώς ανατράπηκε από τον Σκαμπύλη.\nΠροηγούμενο άρθροΣτην κορυφαία ενδεκάδα του 3ου γύρου του Carabao Cup ο Τσιμίκας!\nΕπόμενο άρθροΥπερπρωταθλητής ο Κεραυνός!


Τουρκία: Επίσημη αποχώρηση από τη σύμβαση της Κωνσταντινούπολης – myGREEK.info\n«Θα συνεχίσουμε τη μάχη μας», δήλωσε την Τετάρτη η Τσανάν Γκουλού, πρόεδρος της Τουρκικής Συνομοσπονδίας Γυναικείων Οργανώσεων. «Η Τουρκία αυτοπυροβολείται στο πόδι με αυτή την απόφαση».\nΗ κα Γκουλού επεσήμανε ότι από τον Μάρτιο οι γυναίκες και άλλες ευάλωτες ομάδες διστάζουν ακόμη περισσότερο να ζητήσουν βοήθεια και είναι λιγότερο πιθανό να την λάβουν, την ώρα που η πανδημία Covid-19, με τα lockdown και την οικονομική κρίση που προκάλεσε, έχει αυξήσει τα περιστατικά έμφυλης βίας.\nΩστόσο πολλοί συντηρητικοί στην Τουρκία, αλλά και μέσα από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του κ. Ερντογάν, ισχυρίζονται ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης υπονομεύει τις οικογενειακές αξίες που προστατεύουν την κοινωνία. Επίσης θεωρούν ότι η Σύμβαση προωθεί την ομοφυλοφιλία μέσω της αρχής της κατά των διακρίσεων βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού.\n«Η αποχώρηση της χώρας μας από τη Σύμβαση δεν θα προκαλέσει νομικά ή πρακτικά κενά στην πρόληψη της βίας κατά των γυναικών», ανέφερε το γραφείο του Τούρκου προέδρου σε επιστολή του προς το Συμβούλιο Επικρατείας. Αυτό εξέτασε το αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση για την αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση, όμως έκρινε ότι ο κ. Ερντογάν έχει «την εξουσία» να την επιβάλει.\nInΕρντογάν, ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ, Κόσμος, Τουρκία\nPrevious post:Τεράστια προσοχή: Μην έχετε αυτές τις συσκευές κοντά σε βηματοδότες και απινιδωτές\nNext post:Κορυφώνεται το κύμα καύσωνα – Πού θα φτάσει 44° Κελσίου ο υδράργυρος


Δήμαρχος Αγρινίου ευχές στους επιτυχόντες των πανελλαδικών εξετάσεων\n«Τα παιδιά μας αγωνίστηκαν φέτος σε μία δύσκολη και αντίξοη χρονιά. Αξίζουν σε όλους συγχαρητήρια γιατί πάλεψαν σε πρωτόγνωρες συνθήκες για τα όνειρα τους. Κυνήγησαν το στόχο τους και τόλμησαν να κάνουν το επόμενο βήμα στη ζωή τους......\nΣε εσάς που εισαχθήκατε στη σχολή της προτίμησης σας εύχομαι καλή επιτυχία. Χαρείτε τη νέα αρχή και οπλιστείτε με πίστη για τη συνέχεια.\nΌλοι όμως, όποιος κι αν είναι ο επόμενος σταθμός, πρέπει να θυμάστε να μην εγκαταλείπετε τους στόχους σας. Μην ξεχνάτε ποτέ ότι το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στα όνειρα τους».


ΒΟΛΕΙ: Στο τιμ του ΠΑΟΚ ο Φραντσέσκο Ρούσο - SalonicaNews\nΒΟΛΕΙ: Στο τιμ του ΠΑΟΚ ο Φραντσέσκο Ρούσο\nΣε άλλη διάσταση κινείται πλέον η ομάδα βόλεϊ του ΠΑΟΚ, καθώς όπως ανακοινώθηκε επίσημα ο Φραντσέσκο Ρούσο θα είναι νέος βοηθός του Ντανιέλε Ρίτσι.\nΟ Ρούσο είναι γεννημένος το 1989 και θα ενσωματωθεί το τιμ των Πρωταθλητών. Πρόκειται για έναν ελπιδοφόρο προπονητή, γνώστη του αθλήματος, καθώς μέχρι τα 25 του χρόνια αγωνιζόταν ως αθλητής σε αρκετά πρωταθλήματα της χώρας του. Αξιοσημείωτο είναι ότι στην ηλικία των 19 ετών ξεκίνησε να προπονεί τις ομάδες ανδρών και γυναικών στην APD Carotenuto του Sant’Agnello, καταφέρνοντας να φτάσει δυο συνεχόμενες σεζόν στον τελικό του πρωταθλήματος U19 και ανεβάσει την ομάδα στην serie C. Ο Φραντσέκσο Ρούσο εργάστηκε ως βοηθός προπονητής στην serie A2 γυναικών στην Kioto Caserta (2015-16) και στην VolAlto Caserta (2016-17).\nΣτο μεταξύ η προετοιμασία για τον αγώνα του Σαββάτου με τον Ολυμπιακό ξεκίνησε με διπλές προπονήσεις, ενώ προβλήματα της τελευταίας στιγμής δεν υπάρχουν, όσο και αν ο Σακόγλου ακόμη νιώθει ενοχλήσεις. Μιλώντας για το επερχόμενο μάτς με τον Ολυμπιακό ο Θάνος Παπδημητρίου τόνισε:«Βρισκόμαστε πλέον σε καλό δρόμο, έχει αρχίσει να αποκτά ομοιογένεια η ομάδα, γίνεται καλή δουλειά στις προπονήσεις και αυτό σιγά σιγά αρχίζει να φαίνεται στο γήπεδο. Βέβαια δεν είμαστε ακόμα στο 100%, αλλά το σίγουρο είναι ότι όλα τα παιδιά δίνουν τα πάντα. Προσπαθούμε για το καλύτερο και είναι η ώρα για ένα καλό τεστ κόντρα στον Ολυμπιακό».


Δυναστεία Ωνάση – Voutospress Kefalonia\nΣαράντα τρία χρόνια μετά το τραγικό αεροπορικό δυστύχημα που του κόστισε τη ζωή, ο «Αεροπλανάκιας» οδεύει προς έναν δεύτερο «θάνατο» ακολουθούμενος πάντα από θεωρίες οικονομικοπολιτικών συνωμοσιών που κανείς δεν μπόρεσε να λύσει…\nΣήμερα, 60 χρόνια μετά, η υπό εκκαθάριση Ολυμπιακή Αεροπορία μετρά αμέτρητες ανώμαλες προσγειώσεις κι ένα προβληματικό ταμείο το οποίο η εκκαθαρίστρια προσπαθεί να περισώσει βγάζοντας στο σφυρί τη μαύρη Mercedes και κάποια έπιπλα του γιου του ιδρυτή της Ο.Α., Αλέξανδρου Ωνάση. Το ταξίδι πάνω από τα σύννεφα κράτησε για τον Αρίστο μόλις 17 χρόνια για να θαφτεί στα έγκατα της γης μαζί με τη μεγαλύτερη αδυναμία της ζωής του: τον μοναχογιό του Αλέξανδρο…\nΟ Ωνάσης δεν μπορεί και δεν θέλει να συνειδητοποιήσει ότι ο γιος του είναι νεκρός. Η σορός του Αλέξανδρου μεταφέρεται στον Σκορπιό με τα γεγονότα που διαδραματίζονται στο μικρό νησί του Ιονίου να παραπέμπουν σε σκηνές αρχαίας τραγωδίας. Σκηνές που μετέφερε πριν από έναν χρόνο σε συνέντευξή της η οικονόμος του Αρίστου: «Είχε θολώσει το μυαλό του Αριστοτέλη. Δεν πίστευε ότι ο Αλέξανδρος είχε πεθάνει. Για εκείνον ζούσε. Για 20 μέρες βρισκόμασταν στον Σκορπιό. Κάθε βράδυ κατηφόριζε στο εκκλησάκι που τον είχε μέσα στο φέρετρο και του μίλαγε σαν να ζούσε. Του έλεγε ακόμα και τα σχέδιά του για την επόμενη μέρα. Γι’ αυτό και δεν έδινε εντολή να τον θάψουν. Είχε μεγάλο καημό που χάθηκε τόσο απρόοπτα. Ξεκίνησαν τα βλέφαρά του να σκεπάζουν τα μάτια του. Τότε λοιπόν αγρίεψε ο μητροπολίτης Λευκάδος και του είπε: “Κύριε Ωνάση, ή τον θάβετε ή θα τον πάτε σε μαυσωλείο στη Γαλλία”. Και ο Αρίστος, προκειμένου να μην τον χάσει από τον Σκορπιό, αποφάσισε να τον κηδέψει». Δεν θα πάει όμως στην κηδεία του παιδιού του. Για εκείνον ο Αλέξανδρος παραμένει ζωντανός…\nΤα χρήματα από τους δημόσιους πλειοδοτικούς διαγωνισμούς στους οποίους έχουν εκποιηθεί κατά καιρούς ακίνητα και κινητά που υπήρχαν στην κατοχή της Ολυμπιακής Αεροπορίας συγκεντρώνονται σε ειδικό λογαριασμό της εταιρείας υπέρ των απαιτήσεων των πιστωτών της (Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, εργαζόμενοι). Και κάπως έτσι, το καμάρι του Αρίστου σκάει ξανά με ιλιγγιώδη ταχύτητα επάνω στα βράχια της κρατικής αδυναμίας, ενίοτε και ανικανότητας. Μοναδικός επιζών, ο πόθος πατέρα και γιου για πολλά ταξίδια πάνω από τα σύννεφα…\nΦωτογραφία από Wikimedia Commons Αν η Ελλάδα φημίζεται για το καλοκαίρι της, τότε τα καλύτερα…\nΑπό το χώρο των παρωχημένων αναμνήσεων ανασύρθηκαν στοργικά οι παιδικές εμπειρίες του Κοσμά Κρούσσου,…\nΜεγάλες Στιγμές για το Κατασταρι με την Ολυμπιακή Φλόγα


Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ: Τα Προβλέψιμα Εγρηγορότα & οι θανατηφόρες σαϊτιές που τα σκοτώνουν, για καλό…\nγια την περεταίρω εξέλιξή μου. Όλα αυτά είναι Πυροδότριες Σπίθες για να γράψω ορμέμφυτα αυτά που διαβάζεις τώρα…\nτων γεγονότων. Στη μακρά ζωή της έχει γελάσει πάρα πολύ ανάμεσα στα κύματα της θλίψης που έφερναν τα «Επαναλαμβανόμενα Μοτίβα» και τα«Προβλέψιμα Εγρηγορότα» αυτού του παρηκμασμένου κόσμου. Η Νύμφη έζησε και σε πολύ ενδιαφέρουσες εποχές.\nείδε πολλές φορές την ίδια ιστορία να επαναλαμβάνεται… Επέλεξε να μείνει για να βοηθήσει τους ανθρώπους αυτής της εποχής. Η ίδια σπάναι εμπνέεται. Αλλά όταν εμπνέεται, τότε κάνει ένα νέο παντοτινό φίλο. Ο φίλος που την άγγιξε για 20 γήινα χρόνια ήταν γήινος. Και έφυγε μια μέρα ξαφνικά, στα 61 του έτη. Και ήταν τόσο δυνατός! Το τοπίο αδειάζει κι άλλο….\nδε ζει σε σκοτεινές εποχές όπου τα ταμπού έκλειναν τις γυναίκες στο σπίτι. Πάραυτα, η θέση του τον απομονώνει. Για κάποιο λόγο απομονώθηκε από τα κοινωνικά δρώμενα.


Η ΦΑΡΜΑΚΟΓΛΩΣΣΑ: ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΣΤΟΝ Ρ/Σ REAL & ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ\nΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΣΤΟΝ Ρ/Σ REAL & ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ\nΝα ξεκινήσω τη συζήτησή μας από τη Λιβύη και από την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για επέμβαση. Θέλω να σας ρωτήσω αν θα μπορούσε η Ελλάδα να απόσχει απ’ αυτή την πολεμική δραστηριότητα, υποστηρικτική βοήθεια, ή αν αυτό αντίθετα θα ήταν αδικαιολόγητο με την έννοια ότι αφού υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας πρόκειται για νομιμοποιημένη διεθνή δράση;\n«Τα πράγματα δεν μπορεί να τα δει κανείς με το «έπρεπε ή δεν έπρεπε». Η γνώμη μας είναι ότι η Ελλάδα δυστυχώς έχει προσφέρει πάρα πολλά σε άδικους πολέμους και επιθέσεις και βέβαια συνεχίζει αυτή τη δραστηριότητα διότι δεν έχει διαρρήξει τη σχέση της με αυτή την πολιτική. Θα μπορούσε να το κάνει, αλλά δεν θέλει να το κάνει. Και επομένως όταν δεν θέλει, δεν μπορεί. Αυτή είναι η θέση μας. Άλλωστε θα μπορούσε να αξιοποιήσει και τις διάφορες διχογνωμίες στο ΝΑΤΟ που υπάρχουν για διάφορους, όχι φιλειρηνικούς, λόγους και να παρεμποδίσει αυτή τη διαδικασία».\nΒέβαια βλέπουμε άλλες χώρες οι οποίες έχουν άλλη στάση από τη δική μας, η Τουρκία για παράδειγμα…\n«Ναι, ακριβώς η Τουρκία. Βεβαίως, υπάρχει αρκετή υποκρισία στις επιλογές. Δείτε τώρα η Ρωσία, η Κίνα κτλ, μπορούσαν να βάλουν βέτο και να μην γίνει αυτό που γίνεται. Και μετά «θυμώνουν» επειδή δολοφονούνται άμαχοι. Μα στον πόλεμο αυτά γίνονται. Αυτές οι επιθέσεις «χειρουργικής επέμβασης» είναι αστεία πράγματα. Τα είδαμε και στην Γιουγκοσλαβία».\nΌμως υπάρχει και το επιχείρημα από την άλλη πλευρά ότι εκεί ο Καντάφι επιτίθεται σε αμάχους. Αυτό είναι ένα σοβαρό επιχείρημα για παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας…\n«Σε αμάχους γίνεται επίθεση σε πάρα πολλές χώρες της γης. Η επίθεση δεν έχει καμία σχέση ούτε με ανθρωπισμό ούτε με δημοκρατία. Τα πετρέλαια της περιοχής, οι αγωγοί, είναι ο στόχος. Ακόμα, είναι ότι η Λιβύη πήγαινε να παίξει έναν, ενδεχομένως ηγετικό, ρόλο στην Αφρική. Στην Αφρική τώρα πέρα από τις κλασσικές δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία, δευτερευόντως οι Αμερικανοί -και αυτοί έχουν ενδιαφέρον- έχει μπει τώρα και η Κίνα, ενδιαφέρονται και άλλες χώρες, όπως η Ρωσία. Αυτή είναι η διαμάχη. Η Λιβύη ενδεχομένως είναι ένα προγεφύρωμα για μεγαλύτερη διείσδυση στην Αφρική. Δεν πρόκειται για καμία ανθρωπιστική επέμβαση. Άλλωστε οι ίδιοι που κάνουν αυτές επεμβάσεις αποφασίζουν τραγικά μέτρα για τους λαούς».\nΛέτε ότι αν δεν υπήρχαν τα πετρέλαια δεν θα είχε ασχοληθεί κανείς;\n«Βέβαια. Κοιτάξτε η Λιβύη για κάποιο διάστημα και για διάφορους λόγους -τώρα δεν είναι της ώρας κανείς να το αναλύσει- υπάρχει ο Αραβικός, ο λεγόμενος σοσιαλιστικός εθνικισμός, σοσιαλιστικός εντός εισαγωγικών, η Λιβύη για πολλά χρόνια ήταν μια χώρα που σήκωνε ανάστημα στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια έγινε το αγαπημένο παιδί και των ΗΠΑ και της Γαλλίας. Βλέπετε λοιπόν εδώ γίνονται διάφορα παιχνίδια. Η ουσία είναι όμως αυτή: Συνέφερε τη Γαλλία και την Ιταλία να εμφανίζεται π.χ. ο Καντάφι ως αντιαμερικανός, όμως ο ανθρωπισμός και η φροντίδα για τους λαούς λείπει και όταν αγκάλιαζαν τον Καντάφι και τώρα που τον πολεμούν»\nΈνα σχόλιό σας για την Ιαπωνία και γι’ αυτό που συμβαίνει εκεί με τους πυρηνικούς αντιδραστήρες. Ίσως αυτό είναι ένα μήνυμα και προς τη δική μας περιοχή για την ειρηνική χρήση πυρηνικής ενέργειας; Φαίνεται ότι αυτή η ενέργεια δεν είναι και τόσο πράσινη, όσο ήθελαν να μας την παρουσιάσουν ορισμένοι στην Ελλάδα.\n«Ως Κόμμα πρέπει να είμαστε πάντα ανοιχτοί στην εξέλιξη της επιστήμης και την χρησιμοποίηση ολόπλευρα της επιστήμης στην παραγωγική διαδικασία. Ωστόσο πάντα υπογραμμίζουμε ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με μεγάλη σεισμικότητα, γι’ αυτό και είχαμε τοποθετηθεί αρνητικά σε αυτό το ενδεχόμενο. Και να σας πως και κάτι, τα τελευταία χρόνια το συζητούσαμε και το ξανασυζητούσαμε».\nΟ κ. Σουφλιάς μας έλεγε ότι είναι πράσινη ενέργεια…\n«Πράσινη ενέργεια βεβαίως δεν είναι. Εμείς και τα τελευταία χρόνια επανεξετάζαμε αυτό το ζήτημα και λέγαμε μήπως η επιστήμη που έχει εξελιχθεί μπορεί να εξουδετερώσει τους κινδύνους. Παραμείναμε σε αυτή τη στάση από δισταγμό μέχρι άρνηση. Πολύ περισσότερο που δεν μπορείς να ελέγξεις και τις εταιρείες. Αυτό τώρα το πρωτοφανές που ακούμε ότι περιμένει ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας τι θα τον ενημερώσει η εταιρεία. Θα μου πείτε ό,τι και αν είναι, όταν είναι κρατική υπάρχει μια μεγαλύτερη δυνατότητα ελέγχου. Εδώ μπαίνουν και άλλα ζητήματα».\nΣτο Τσέρνομπιλ βέβαια ήταν κρατική.\n«Ναι κρατική ήταν, αλλά ξέρετε εκείνη την περίοδο, το 1986, είχαν αρχίσει και κοίταγαν πολύ χαμογελαστά τους νόμους της αγοράς και τότε η κάθε επιχείρηση είχε και μία σχετική αυτονομία από τον κεντρικό σχεδιασμό. Κοιτάξτε, δεν μπορεί να αποφύγει κανείς και το ανθρώπινο λάθος, γιατί εν πάση περιπτώσει δεν έχουμε να κάνουμε με υπερανθρώπους και αν θέλετε μια σειρά πράγματα πρέπει να μας γίνονται και μαθήματα στο κάτω – κάτω.\nΤώρα το εργοστάσιο στην Ιαπωνία είχε εγκαταστάσεις 40 χρόνων, επομένως η τελευταία λέξη της τεχνικής δεν είχε εφαρμοστεί. Δεν έχουν λύσει ζητήματα όπως είναι η ταφή με το τσιμέντο. Στο Τσέρνομπιλ έκαναν αυτή την ταφή που ενδεχομένως εκείνη την περίοδο να θεωρούνταν το καλύτερο, τώρα ακούμε ότι υπάρχουν ερωτηματικά. Άρα, αν δεν λυθούν τέτοια ζητήματα, γιατί με τον Εγκέλαδο δεν μπορείς να ξέρεις αν θα χτυπήσει στο 7,5 ή στο 8 ή στο 9 ρίχτερ. Άκουσα για το Κοσλοντούι σε μια εκπομπή ότι αντέχει στο 8, αν ο σεισμός είναι 9; Ακόμα τη φύση δεν την έχουμε νικήσει 100%».\nΝα έρθω τώρα στο δικό μας τσουνάμι, στην οικονομία, στην ύφεση, στην ανεργία που μεγαλώνει. Υπάρχει δρόμος για να βγούμε από την κρίση αυτή;\n«Αν πάρουμε υπόψη την πολιτική που ακολουθείται, το συσχετισμό δυνάμεων που υπάρχει στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, από τη σκοπιά αυτή είναι ένας δρόμος κατεξοχήν αντιλαϊκός. Ξέρετε τι μέσα έχουν; Πρώτον, να ρίξουν όλο και πιο πολύ το βιοτικό επίπεδο των λαών της Ευρώπης, όχι μόνο της Ελλάδας. Δεύτερο αυτό που λέγεται χρεοκοπία, να καταστρέψουν ένα μέρος του κεφαλαίου, αλλιώς δεν θα ξεκολλήσει ξανά η κερδοφορία.\nΤι είναι η χρεοκοπία; Πώς θα γίνει καταστροφή ενός μέρους του κεφαλαίου; Κάποιες επιχειρήσεις θα κλείσουν, όχι μόνο οι μικρομεσαίες, αυτές κλείνουν και χωρίς κρίση. Δεύτερο, αυτή η δημόσια τάχα περιουσία που έχουμε στην Ελλάδα, που είναι κάποια υπολείμματα κρατικών επιχειρήσεων ή είναι τουριστικές περιοχές κλπ, αυτές θα πουληθούν σε κατώτερη τιμή. Είναι και αυτό μια μορφή απαξίωσης.\nΘέλω να πω ότι τα εργαλεία που έχει σήμερα η ΕΕ είναι συγκεκριμένα και μάλιστα έχουν τρομερές αντιφάσεις. Δεν μπορούν να δώσουν διέξοδο κατά χώρα, είναι διαπλεκόμενες οικονομίες και επομένως πρέπει να διανεμηθούν τα κέρδη και η χασούρα ανάμεσα σε κράτη που αντιπαρατίθενται μεταξύ τους».\nΤι εξελίξεις βλέπετε το αμέσως επόμενο διάστημα; Βλέπετε εκλογές, ανασχηματισμό;\n«Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες σε ζητήματα που κυρίως αφορούν σε υποκειμενικές επιλογές. Αυτό που εμείς βλέπουμε είναι ότι θα προχωρήσει η καταστροφή ενός μέρους του κεφαλαίου, δηλαδή η ελεγχόμενη χρεοκοπία».\nΒλέπετε ότι αυτό θα συμβεί τελικά;\n«Δεν μπορεί να μην γίνει. Στην Ελλάδα μόλις ξέσπασε η κρίση έγινε αυτό που λέμε υποτίμηση της αξίας της ανθρώπινης εργατικής δύναμης, αλλά δεν έγινε μείωση τιμών. Δεν έπεσαν οι τιμές σε διάφορα εμπορεύματα, στα διαμερίσματα κτλ. Γιατί ο καπιταλισμός έτσι λύνει το πρόβλημά του. Επομένως καθυστέρησε αυτή η επιλογή και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες και τώρα θα προχωρήσουν σε ελεγχόμενη χρεοκοπία.\nΤώρα από κει και πέρα αν θα έρθει η στιγμή που η κυβέρνηση θα κάνει εκλογές για να εξασφαλίσει νομιμοποίηση από το λαό ή θα προχωρήσουν σε μία κυβέρνηση συνεργασίας είναι κάτι που νομίζω ότι συζητιέται σήμερα στους οικονομικούς παράγοντες, αλλά τα πολιτικά πρόσωπα δεν έχουν ακόμα ενδώσει σε μία τέτοια επιταγή».\nΛέτε ότι γίνονται μαγειρέματα στο παρασκήνιο;\n«Δεν είναι θέμα συνωμοσίας. Αν θέλετε είναι λογικό, ο επιχειρηματικός κόσμος θέλει μια πολύ ισχυρή κυβέρνηση για να μπορέσει να παρεμποδίσει τις λαϊκές αντιδράσεις και να φανεί κατά κάποιον τρόπο ότι είναι αναγκαίο κακό αυτά που γίνονται, να μην υπάρχει αντιπολίτευση και διελκυστίνδα ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ».\nΑΘΗΝΑ 21/3/2011 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ\nΑναρτήθηκε από Farmakoglosa στις 4:52 μ.μ.


Αποικία του Χρέους: Η αφετηρία, οι αξίες και τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης\n♦ Εν όψει των Ευρωεκλογών, έκρινα χρήσιμο να ενημερώσω τους νεώτερους και να υπενθυμίσω στους παλαιότερους πώς ξεκίνησε και σε ποιές αρχές και αξίες θεμελιώθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι θα καταλάβουμε καλύτερα πού βαδίζει, ποιό είναι το μέλλον της και ποιά είναι επιτέλους τα όριά της. Γιατί, όσο και αν ακούγεται περίεργο, κανένας από τους Ευρωπαίους ηγέτες και τους συνηγόρους της Ευρωπαϊκής ιδέας δεν μπορεί να σας απαντήσει με σαφήνεια και κατηγορηματικά, ποιά είναι επιτέλους τα όρια της Ενωμένης Ευρώπης. Μίας Ευρωπαϊκής Ένωσης που ξεκίνησε από έξη κράτη και ήδη τα μέλη της έχουν φθάσει τα 28. Και κανείς δεν αποτολμά να σας πει ποιά μπορεί να είναι η συνέχειά της. Ή μάλλον ο καθένας έχει και την δική του απάντηση.\nΑς αρχίσουμε από το πώς ξεκίνησε η ιδέα για την Ένωση της Ευρώπης. Στον αυτοκράτορα Καρλομάγνο αποδίδουν την πρώτη προσπάθεια δημιουργίας της Ενιαίας Ευρώπης, που επιδιώχθηκε πότε με το ξίφος και πότε με την διπλωματία. Το 800 μετά Χριστόν στέφθηκε από τον Πάπα αυτοκράτορας των Φράγκων και της Ευρώπης. Επρόκειτο για εφήμερη προσπάθεια. Στην νεώτερη εποχή, προβάλλουν, ως κορυφαίοι Ευρωπαϊστές, κυρίως ο Βίκτωρ Ουγκώ, ο Αριστίντ Μπριάν και ο Ουίνστον Τσώρτσιλ.\nΑτυχώς, εμείς οι Έλληνες, αγνοούμε ότι ο πρώτος Ευρωπαίος πολιτικός που πρότεινε την ένωση της Ευρώπης ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας. Την εισηγήθηκε ως υπουργός Εξωτερικών της Τσαρικής Ρωσσίας στο περίφημο συνέδριο της Βιέννης το 1815, μετά την ήττα του Ναπολέοντα. Με βάση την Ιερά Συμμαχία τους, οι τότε συμμαχικές δυνάμεις χάραξαν σύνορα, αναγνώρισαν κράτη και ρύθμισαν τις σφαίρες επιρροής τους. Το να αποκρύπτουν σήμερα τον ρόλο του Καποδίστρια οι Δυτικοευρωπαίοι κατανοείται, έστω και αν δεν συγχωρείται. Βλέπετε, ο προτείνων ήταν Ρώσσος και Έλληνας. Το να τον αγνοούν, όμως, και οι Έλληνες, δείχνει πόσο η ιστορία μας και οι αντιλήψεις μας προσδιορίζονται από ξένες επιρροές και συμφέροντα και πόσο περιφρονούμε εαυτούς και την πολυχιλιετή και γεμάτη προσφορά ιστορία του γένους και του τόπου μας. Ας σημειωθεί ότι ο Καποδίστριας εκπόνησε το ομοσπονδιακό σύνταγμα της Ελβετίας μετά την απελευθέρωσή της από τα στρατεύματα του Ναπολέοντα, και αυτό αποτέλεσε, κατά κάποιον τρόπο, το πρότυπο του σχεδίου της Συνταγματικής Συνθήκης, που έστω και κολοβή συμφωνήθηκε πρόσφατα από τα 27 κράτη μέλη της Ε.Ε. Οι Ελβετοί, πάντως, τιμούν τον Καποδίστρια με δύο αγάλματά του, στην Ζυρίχη και στην Γενεύη, αν θυμάμαι καλά. Εμείς, ως γνωστόν, τον δολοφονήσαμε.\nΗ ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης προέκυψε, αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως διέξοδος στους μέχρι τότε συνεχείς πολέμους μεταξύ των Ευρωπαϊκών χωρών. Σκέφθηκαν: Αντί να αλληλοσφαζόμαστε για το ποιός θα έχει περισσότερο ζωτικό χώρο, οικονομικό όφελος και κυριαρχική ισχύ, γιατί να μην ενώσουμε τις χώρες μας και να εναρμονίσουμε από κοινού τα συμφέροντά μας; Έτσι, συνεργαζόμενοι, θα επιτύχουμε όλοι μαζί μια ισχυρή οικονομία και πολιτική παρουσία και πορεία στην παγκόσμια σκηνή, ήταν το σκεπτικό τους. Απόλυτα σωστό. Και δικαιώθηκε. Διότι, έκτοτε, η Ευρώπη ζει μιάν αδιατάρακτη περίοδο ειρήνης και σταθερά αυξανόμενης ευημερίας, αλλά με πολλές και αυξανόμενες αδυναμίες και προβλήματα, που, για κάποιους, απειλούν και την ίδια την υπόστασή της.\nΤην ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης διατύπωσε ως πολιτική πρόταση ο Γάλλος διανοητής Ζαν Μονέ, την υιοθέτησε και την προώθησε ο τότε Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν και υλοποιήθηκε, με πρώτο πυρήνα της την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινοπραξίας Άνθρακα και Χάλυβα, στις 18 Απριλίου 1951. Ιδρυτικά μέλη ήταν η Γαλλία, η Ιταλία, η Γερμανία, η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο. Έξι χώρες. Η επιτυχία του εγχειρήματος της κοινοπραξίας αυτής οδήγησε, μετά έξι χρόνια, στην ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, της άλλοτε πασίγνωστης ΕΟΚ ή Κοινής Αγοράς. Η σχετική Συνθήκη της Ρώμης υπογράφηκε στις 25 Μαρτίου 1957.\nΈχει σημασία να δούμε προσεκτικώτερα ποιοί ήταν οι πρωταγωνιστές αυτού του κοσμοϊστορικού γεγονότος. Και από το σημείο αυτό θα αρχίσω να αναφέρω στοιχεία και γεγονότα, κάποια από τα οποία είναι μάλλον άγνωστα. Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι «απαγορευμένη» και η αναφορά τους.\nΣτην ένωση της Ευρώπης έπαιξε, κυρίως, ρόλο, η σχετική βούληση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Οι Αμερικανοί πίεσαν για την ένωση για δύο κυρίως λόγους: α) Διότι πλήρωσαν πολύ ακριβά σε αίμα και χρήμα την αλληλοσφαγή των Ευρωπαίων, καθώς χρειάστηκε να επέμβουν στρατιωτικά και στον Α΄ και στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Η σωτήρια επέμβασή τους χρειάστηκε δύο φορές για να βάλουν τέλος στην ευρωπαϊκή αιματοχυσία και στην παρ’ ολίγο κυριαρχία της ναζιστικής Γερμανίας και της φασιστικής Ιταλίας σε ολόκληρη την γηραιά ήπειρο και β) διότι ήδη, την πρόσκαιρη συμμαχία των Δυτικών Συμμάχων με την Σοβιετική Ένωση κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διαδέχθηκε πολύ σύντομα ο Ψυχρός Πόλεμος και η παγκόσμια ιμπεριαλιστική αναμέτρηση μεταξύ των δύο πυρηνικών υπερδυνάμεων. Οι ΗΠΑ ενθάρρυναν πιεστικά τους Ευρωπαίους να ενωθούν, για να εμποδιστεί η περαιτέρω διείσδυση της Σοβιετικής κυριαρχίας σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Και το πέτυχαν οικονομικά με το Σχέδιο Μάρσαλ, που οδήγησε στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, και στρατιωτικά με το ΝΑΤΟ, στην Ατλαντική Συμμαχία.\nΤο δεύτερο στοιχείο που επιμελώς αποσιωπάται από τους αναλυτές της διαδικασίας προς την ολοκλήρωση του εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ενοποίησης, είναι το σε ποιές αρχές και αξίες βάσισαν την πρωτοβουλία τους οι ιδρυτές της. Να τις θυμηθούμε και να τους θυμηθούμε: πρώτα–πρώτα οι προαναφερθέντες πιστοί χριστιανοί Μονέ και Σουμάν και φυσικά ο Γάλλος ηγέτης στρατηγός Ντε Γκώλ, που είχε ως σύμβολό του τον γνωστό σταυρό της Ιωάννας της Λωραίνης (Ζαν Ντ’ Αρκ). Ήταν επίσης οι Χριστιανοδημοκράτες ηγέτες της Γερμανίας Κόνραντ Αντενάουερ και της Ιταλίας Ντε Γκάσπερι, καθώς και ο καθολικός Βέλγος σοσιαλιστής Ανρί Σπάακ. Είχε προηγηθεί, αμέσως μετά τον πόλεμο, η ιστορική πρώτη συνάντηση των ηγετών της Γαλλίας και Γερμανίας Ντε Γκώλ και Αντενάουερ. Τότε, με οδηγό την χριστιανική αγάπη προς τον πλησίον και το αγαπάτε και τους εχθρούς υμών, επικύρωσαν την συμφιλίωση των δύο παραδοσιακά εχθρικών χωρών στον περίφημο καθεδρικό ναό της Ρεμς στην Γαλλία, όπου και προσευχήθηκαν από κοινού.\nΟι ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης διακήρυσσαν ότι το όραμά τους για την Ενωμένη Ευρώπη στηρίζεται στις αξίες της χριστιανικής πίστης (την συμφιλίωση, την ειρηνική συνύπαρξη, την αγάπη προς τον πλησίον, την αλληλεγγύη). Τότε, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές και φυσικά οι κομμουνιστές αλλά και οι ακροδεξιοί, απέρριπταν αυτό το όραμα. Οι κομμουνιστές και οι ακροδεξιοί το απορρίπτουν και σήμερα.\nΘα προσθέσω και κάτι πολύ σημαντικό, που έχει επιμελώς αγνοηθεί από την μνήμη της ιστορίας, και νομίζω ότι δεν αναφέρεται πιά σε κανένα επίσημο κείμενο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπάρχει, γενικά, η εντύπωση, ότι ο γνωστός κύκλος με τα αστέρια στην επίσημη σημαία της άλλοτε ΕΟΚ και σήμερα Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιστοιχούσε προς τον αριθμό των κρατών μελών της, όπως συμβαίνει με την αστερόεσσα των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρόκειται για πλάνη, αφού τα αστέρια της Ευρωπαϊκής σημαίας είναι 12, ενώ η ΕΟΚ ξεκίνησε με έξι κράτη μέλη και σήμερα αριθμεί 28. Η αλήθεια είναι ότι εκείνοι που σχεδίασαν την σημαία και που οριστικοποιήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1955, την εμπνεύσθηκαν από την Αποκάλυψη του Ευαγγελιστή Ιωάννη, και συγκεκριμένα από την εξής φράση: «Και σημείον μέγα ώφθη εν τω ουρανώ. Γυνή περιβεβλημένη τον ήλιον και η σελήνη υποκάτω των ποδών αυτής, και επί της κεφαλής αυτής στέφανος αστέρων δώδεκα, και εν γαστρί έχουσα, και κράζει ωδίνουσα και βασανιζομένη τεκείν». Μία σπάνια εικόνα της Παναγίας με φωτοστέφανο από 12 αστέρια υπάρχει στον ναό της Αγίας Ειρήνης στην Αθήνα (οδός Αιόλου).\nΟ καθηγητής της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ Π. Τζαμαλίκος, που ερεύνησε επιμελώς το θέμα, μας υπενθυμίζει: «Η λογική και ο συμβολισμός της ευρωπαϊκής σημαίας δεν είναι άλλος από εκείνη των πιστών Χριστιανών που οραματίστηκαν την Ένωση και υπογραμμίζει τον θρησκευτικό χαρακτήρα και το κοινό πολιτιστικό υπόβαθρο των κρατών που συνέστησαν την Ευρωπαϊκή Κοινότητα». Ο τότε Ιρλανδός πρόεδρος των υπουργών Εξωτερικών του Συμβουλίου της Ευρώπης Λίαμ Κόσγκρέϊβ, υψώνοντας την σημαία αυτήν στο Στρασβούργο στις 13-12-1955, είπε: «Το 12 είναι το σύμβολο της πληρότητας και της απλότητας, έτσι όπως πρέπει να είναι η ενότητα των λαών μας. Να κυματίζει επί μακρόν, ελεύθερα και ειρηνικά, με την ευλογία του Θεού». Και όπως σχολιάζει ο καθηγητής Τζαμαλίκος: «Ήταν η εποχή που οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ηγέτες αναφέρονταν στον Θεό. Σε αντίθεση με το σήμερα, όπου στον Θεό αναφέρονται μόνον οι Αγιατολλάχ, οι Ταλιμπάν και ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Στην Ευρώπη ο Θεός είναι απαγορευμένος από τον δημόσιο πολιτικό λόγο» ( Περιοδικό Πανεπιστημιούπολη, 2003).\nΣτο ξεκίνημά της, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαρτιζόταν από τις έξι χώρες που προανέφερα (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο). Η Βρεταννία, η οποία δεν ήθελε να επιτύχει το εγχείρημα, επί χρόνια ποικιλόμορφα μποϋκοτάριζε την Κοινότητα, φθάνοντας να πρωτοστατήσει στην δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών ως καλύτερη λύση, αλλά χωρίς επιτυχία. Τελικά, φοβούμενη μήπως μείνει εκτός του Ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, αλλά και για να μπορέσει να το κατευθύνει κατά τα συμφέροντά της, αποφάσισε το 1973 να ενταχθεί στην ΕΟΚ μαζί με την Δανία και την Ιρλανδία. Στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, των εννέα πια, εντάχθηκε το 1981 και η Ελλάδα ως δέκατο μέλος.\nΜετά πέντε χρόνια, το 1986, η ΕΟΚ διευρύνθηκε ακόμα περισσότερο με την ένταξη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Μετά 10 χρόνια, το 1996, τρεις ακόμα χώρες (Αυστρία, Σουηδία και Φινλανδία) συγκρότησαν την ΕΟΚ των 15, ενώ με την Δυτική Γερμανία ενώθηκε και η Ανατολική, για να αναδείξουν από κοινού την Ομοσπονδιακή Γερμανία στην μεγαλύτερη ευρωπαϊκή χώρα σε πληθυσμό και την πρώτη ευρωπαϊκή οικονομική δύναμη.\nΉδη, η ασταμάτητη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης παίρνει πια ηπειρωτικές διαστάσεις. Αποκτά το 1999 ενιαίο νόμισμα, που το υιοθετούν έντεκα χώρες, μαζί με την Ελλάδα, και παίρνει άλλην υφή και προσανατολισμό. Γίνεται πολύ μεγάλη. Με πλήθος από αρκετά ετερόκλητους λαούς, δυσκίνητη, με τεράστιες ανισότητες, πολυδιάστατη, με πολυέξοδη και σπάταλη γραφειοκρατία και με αδυναμία λήψεως ομόφωνων αποφάσεων. Η κατάσταση επιδεινώνεται, καθώς αποφασίζεται και η περαιτέρω διεύρυνσή της με την ένταξη οκτώ ακόμα χωρών (Εσθονίας, Λετονίας, Λιθουανίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Σλοβακίας, Σλοβενίας, Τσεχίας, Μάλτας και Κύπρου). Μετά τρία χρόνια εντάσσονται η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Και πρόσφατα η Κροατία. Έτσι, ο κολοσσός αυτός αντιμετωπίζει πιά πλήθος δυσλειτουργιών και αδιεξόδων. Είναι δύσκολες έως αδύνατες οι αποφάσεις τους, τεράστια τα συγκρουόμενα συμφέροντα και οι ανισότητες. Ως μόνη διέξοδος θεωρήθηκε η έγκριση μίας Συνταγματικής Συνθήκης, που θα δεσμεύει ως Καταστατικός Χάρτης όλες τις χώρες μέλη και θα προωθεί πέραν της οικονομικής και την πολιτική ένωση, που εξακολουθεί να μην υφίσταται. Το λεγόμενο Σύνταγμα εν τούτοις δεν εγκρίθηκε από όλες τις χώρες. Στην Γαλλία και την Ολλανδία αποδοκιμάστηκε με δημοψηφίσματα, ενώ η Βρεταννία, παρά την ειδική ευνοϊκή μεταχείρισή της, αρνείται στην ουσία να το αποδεχθεί, μολονότι το είχε προσυπογράψει η κυβέρνησή της. Επίσης, θεωρείται βέβαιο ότι, αν γίνει δημοψήφισμα στην Βρεταννία, το Σύνταγμα θα απορριφθεί με μεγάλη πλειοψηφία.\nΓια να αποτραπεί ο κίνδυνος παράλυσης και το ενδεχόμενο διάλυσης, οι 27 χώρες υιοθέτησαν το 2007, αντί του Συντάγματος, μία Μεταρρυθμιστική Συνθήκη, που όμως εφαρμόζεται περίπου «αλά κάρτ». Και αυτό γιατί έγιναν δεκτές σχεδόν όλες οι απαιτήσεις ορισμένων χωρών, για τις οποίες άλλα ισχύουν. Έτσι, έστω και κολοβή, συνεχίζεται η πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά χωρίς εμβάθυνση και συνοχή, και με άγνωστο μέλλον. Ήδη έχει κατ΄ αρχήν εγκριθεί περαιτέρω διεύρυνσή της με την Τουρκία και ορισμένες μικρές βαλκανικές χώρες, αλλά με ένταση και αμφισβητήσεις. Η Γαλλία, διά του Προέδρου Σαρκοζί, αρνήθηκε π.χ. να δεχθεί την συμμετοχή της Τουρκίας. Το ίδιο και η Γερμανίδα Καγκελάριος Μέρκελ. Ενώ οι κυριαρχούντες άθεοι του Διαφωτισμού και οι πρώην κομμουνιστές, μαζί με πολλούς μαρξίζοντες σοσιαλιστές, αρνούνται στην πολιτική διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κάθε αναφορά στις χριστιανικές αξίες της, στις οποίες αυτή θεμελιώθηκε. Έτσι, εκτός των άλλων, διευκολύνεται ο εξισλαμισμός της, προκειμένου να μην έχει τον χαρακτήρα Χριστιανικής Λέσχης.\nΘα υπενθυμίσω το θεμελιώδες στοιχείο, το οποίο συνιστούσε την ελκτική δύναμη για την ένωση: την ισότητα μεγάλων και μικρών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Την ομοφωνία. Με την διεύρυνσή της, η ομοφωνία κατέστη εκ των πραγμάτων αδύνατη. Έτσι, η απλή ή αυξημένη πλειοψηφία επικρατεί βαθμιαία παντού. Αναπόφευκτα, αντί ενιαίου χώρου, δημιουργούνται μπλοκ κρατών με κοινά συμφέροντα ή ιστορικές παραδόσεις. Παράλληλα, οι μεγάλες χώρες τείνουν να αγνοούν το συμφέρον και τις ευαισθησίες των μικρών. Αυτό ήδη το αντιληφθήκαμε οδυνηρά στην περίπτωση της Κύπρου, που θεωρείται παρίας. Έτσι, το ισχύον ακόμα βέτο της δεν προβάλλεται, επειδή υπάρχει φόβος ότι θα αγνοηθεί, ενώ η Ελλάδα σε πολλά θέματα θεωρείται ήδη ως δεύτερης κατηγορίας συγγενής (π.χ. στα θέματα των διαφορών της με την Τουρκία). Βαθμιαία διαμορφώθηκε το τόξο Γερμανίας-Γαλλίας και πρόσφατα το δίπολο Βορράς-Νότος, με την Γερμανία να έχει αποκτήσει de facto κυρίαρχη άποψη και ανανεωθείσες ηγεμονικές τάσεις.\nΑπό τα προαναφερθέντα, πολλοί αναγνώστες θα διερωτώνται: μα ποιά είναι επιτέλους τα όρια της Ευρώπης και με ποιά κριτήρια θεωρείται μία χώρα ευρωπαϊκή. Το ερώτημα απασχολεί κάθε σοβαρό μελετητή του Ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, αλλά ελάχιστα την πολιτική ηγεσία των 27 χωρών. Κι αυτό, γιατί μεταξύ άλλων, έστω και αν δεν γίνεται επισήμως εμφανές, οι τύχες των Ευρωπαίων εξακολουθούν να τελούν υπό την διακριτική κηδεμονία των ΗΠΑ και τον αντιευρωπαϊκό αρνητικό σκεπτικισμό της Βρεταννίας, με την έμμεση υπονόμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από μέρους της με κάθε τρόπο.\nΟι νέοι στρατηγικοί προσανατολισμοί της υπερδύναμης, η παγκοσμιοποίηση, το ενεργειακό πρόβλημα και η εκ νέου διεκδίκηση ρόλου υπερδύναμης από την Ρωσσία, έχουν αλλάξει ριζικά το σκηνικό και σκιάζουν ακόμα περισσότερο το μέλλον της Ευρώπης. Τα πρόσφατα γεγονότα στην Ουκρανία, που κατέληξαν σε ένταξη την Κριμαίας στην Ρωσσία, το επιβεβαίωσαν. Είναι σαφέστερο τώρα, ότι θα πρέπει επιτέλους να απαντηθεί το ερώτημα: ποιά είναι η Ευρώπη και ποιά τα όριά της, καθώς φαίνεται μετέωρη, χωρίς κοινή οικονομική πολιτική, κοινή εξωτερική πολιτική και αμυντική πολιτική, δηλαδή ανολοκλήρωτη. Αντίθετα, έχει απομακρυνθεί η προσδοκία για την δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, κατά το αμερικανικό πρότυπο.\nΌσο κι αν φαίνεται περίεργο, όχι μόνον δεν υπάρχει σαφής ορισμός της Ευρώπης, αλλά αποφεύγεται όπως από τον διάβολο το λιβάνι ακόμα και κάθε συζήτηση για το ποιά είναι η Ευρώπη και ποιά είναι τα όριά της.\nΕξ όσων γνωρίζω, σε καμμία συνθήκη, σε κανένα επίσημο κείμενο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν προσδιορίζεται ποιά είναι η Ευρώπη. Στο άρθρο 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρεται ως στόχος της η στενώτερη ένωση των λαών της Ευρώπης, αλλά δεν προσδιορίζεται ποιοί είναι οι λαοί της Ευρώπης, ώστε έτσι να προκύπτει ποιοί δεν είναι Ευρωπαϊκοί λαοί. Το ίδιο αναπάντητη παραμένει η σχετική απορία και από το περίφημο Σχέδιο Συντάγματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο άρθρο 1 του Σχεδίου αναφέρεται: ’’Με βάση την βούληση των πολιτών και των κρατών της Ευρώπης να οικοδομήσουν το κοινό μέλλον τους, το παρόν Σύνταγμα ιδρύει την Ευρωπαϊκή Ένωση’’. Και πιό κάτω προσθέτει: ‘’ Η Ένωση είναι ανοικτή σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, που σέβονται τις αξίες της και δεσμεύονται να τις προάγουν από κοινού’’. Παραμένει όμως και πάλι αναπάντητο το ερώτημα: ‘’Ποιά είναι τα ευρωπαϊκά κράτη;’’. Φαίνεται να θεωρείται αυτονόητη η απάντηση. Κι όμως, στην πραγματικότητα, οι συντάκτες των νεώτερων συνθηκών βρίσκονται σε αμηχανία και προτιμούν να αποφεύγουν να γίνουν σαφείς. Κυρίως για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας και στρατηγικών επιδιώξεων. Ίσως στο υποσυνείδητό τους λειτουργεί η υπόμνηση ότι, στην πραγματικότητα, η ένωση της Δυτικής Ευρώπης προέκυψε από το Σχέδιο Μάρσαλ και παγιώθηκε από την δημιουργία του Ατλαντικού Συμφώνου, δηλαδή του ΝΑΤΟ. Πράγμα που σημαίνει ότι τα οράματα των Ευρωπαϊστών υλοποιήθηκαν υπό την πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες, όπως είναι ήδη γνωστό, φαίνεται να εξακολουθούν και σήμερα να έχουν πιεστική άποψη και για το ποιές χώρες μπορούν ή επιβάλλεται να ανήκουν στην Ε. Ε. Πρόσφατη επιβεβαίωση η ασκηθείσα πίεση να προωθηθεί η σύνδεση της Ουκρανίας με την Ε.Ε., με αποτέλεσμα να χάσει την χερσόνησο της Κριμαίας, που επανενώθηκε με την Ρωσσία, με κίνδυνο περαιτέρω διχόμησής της.\nΑν ετίθετο σ΄ οποιονδήποτε απλό πολίτη ή ακόμα και μαθητή του Γυμνασίου το ερώτημα ποιές είναι οι Ευρωπαϊκές χώρες, η απάντηση θα ήταν πιθανότατα ότι είναι εκείνες, που βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Δηλαδή η γεωγραφική περιοχή που, κατά τους τελευταίους τουλάχιστον δύο αιώνες, καταχωριζόταν στους χάρτες ως Ευρωπαϊκή ήπειρος. Όμως, ο γεωγραφικός προσδιορισμός της Ευρώπης, αυτονόητος πριν λίγα χρόνια, σήμερα απορρίπτεται από τους επίσημους εκφραστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τους περισσότερους δεδηλωμένους υπέρμαχους της Ενωμένης Ευρώπης. Αντίθετα, η έννοια της Ευρώπης τείνει βαθμιαία να ταυτισθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά και αυτή η απάντηση είναι αβάσιμη, αφού υπάρχουν αναμφίβολα Ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Νορβηγία, η Ελβετία, η Ισλανδία και οι περισσότερες Βαλκανικές, που γεωγραφικά ανήκουν στην Ευρώπη αλλά δεν είναι μέλη της Ε.Ε. Γίνεται επίσης δεκτό ότι γεωγραφικά μη ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Τουρκία, θεωρήθηκαν ευπρόσδεκτες ως μέλη της Ε.Ε. Ακριβώς γι’ αυτό απορρίπτονται ως στοιχείο της ευρωπαϊκής ταυτότητας και τα γεωγραφικά όρια και τα κοινά πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό προβάλλεται μεν η πολυπολιτισμικότητα ως αποδοχή και προστασία της διαφορετικότητας, αλλά και ως απόρριψη της κυρίαρχης ευρωπαϊκής ταυτότητας. Απορρίπτεται ακόμα και η Ιστορία. Αλλά αν θεωρήσουμε ως Ευρώπη αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε πρόκειται για μία ιδιότυπη συνένωση κρατών και λαών, που ξεκίνησε και τείνει να ολοκληρωθεί ως ενιαία αγορά, που λειτουργεί με βάση τους κανόνες της ελεύθερης οικονομίας και του ελεύθερου ανταγωνισμού, ως χώρος ελευθερίας, ασφάλειας, δικαιοσύνης, χωρίς εσωτερικά σύνορα. Την Ένωση αυτήν χαρακτηρίζει ο σεβασμός στις αξίες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου, καθώς και του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και με απαγόρευση των διακρίσεων. Αυτό αναφέρουν οι συνθήκες και το σχέδιο του Συντάγματος και η διάδοχή της Μεταρρυθμιστική Συνθήκη της Λισσαβώνας του 2007.\nΑλλά, αν αρκούν τα προαναφερθέντα, τότε η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης τείνει να μην έχει όρια. Αφού έτσι μπορεί ή και οφείλει να περιλάβει στους κόλπους της και κάθε άλλη εκτός αυτής χώρα, που υιοθετεί ή δηλώνει ότι υιοθετεί, σέβεται και εφαρμόζει ή δέχεται να εφαρμόσει στην πράξη αυτό το κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό μοντέλο. Άρα είναι μία έννοια ρευστή, που για λόγους ιστορικούς ξεκίνησε με πυρήνα έξι χώρες της Δυτικής Ευρωπαϊκής Ηπείρου, αλλά έκτοτε συνεχώς διευρύνεται, χωρίς να μπορεί κανείς να αρνηθεί την ένταξη σ΄αυτήν και απροσδιορίστου αριθμού χωρών. Όχι μόνον εκείνων που από αιώνων απαρτίζουν την Ευρωπαϊκή Ήπειρο, αλλά και χωρών εκτός αυτής. Αρκεί αυτές να καλύπτουν τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις. Έτσι εξηγείται το γιατί γίνεται αποδεκτή ως μέλος της Ε.Ε. και η Τουρκία, μολονότι είναι ασιατική χώρα. Για τον ίδιο λόγο έχει υποβάλει υποψηφιότητα το Μαρόκο. Απολύτως εύλογη είναι η αντίστοιχη φιλοδοξία της Ουκρανίας, της Γεωργίας, της Αρμενίας και γιατί όχι και της Ρωσσίας, αν και όποτε αυτή εκδηλωθεί. Πολύ περισσότερο, που η Ρωσσία από αιώνων ανήκε, εν μέρει τουλάχιστον, στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, ως Ευρωπαϊκή Ρωσσία. Έτσι εξηγείται και το ειδικό καθεστώς που αναγνωρίζεται για την Βρεταννική Κοινοπολιτεία και τις χώρες του Μαγκρέμπ, ως πρώην αποικίες της Μεγάλης Βρεταννίας και της Γαλλίας.\nΑλλά έτσι, ακόμα και η Αυστραλία μπορεί να ζητήσει να γίνει μέλος της Ε.Ε. Γιατί, με βάση τα προαναφερθέντα κοινά οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά, και η Αυστραλία, αλλά επίσης και οι ΗΠΑ και ο Καναδάς και η Νέα Ζηλανδία θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την ένταξή τους στην Ε.Ε. Πολύ περισσότερο που έχουν εποικισθεί κυρίως από Ευρωπαίους και με τα ίδια περίπου χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν την έννοια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ασφαλώς πολύ περισσότερο από όσο η Τουρκία, το Μαρόκο ή και το Ισραήλ, το οποίο επίσης εν μέρει σε πολλούς τομείς έχει ήδη γίνει δεκτό ως μέρος της Ευρώπης (π.χ. στον τομέα του αθλητισμού). Όπως είχε επισημάνει ο τέως Βρεταννός επίτροπος καθηγητής Ράλφ Ντάρεντορφ, «η Νέα Ζηλανδία, η Αυστραλία και ο Καναδάς (και μερικές πολιτείες των ΗΠΑ) είναι πιο κοντά στο ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο και από πολλά Ευρωπαϊκά κράτη-μέλη της Ε.Ε.». Αλλά μια τέτοια, όμως, προσέγγιση, θα οδηγούσε στην παγκοσμιοποίηση της Ευρώπης. Και το πάλαι ποτέ σύνθημα «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε» θα μετεξελισσόταν σε «Ευρωπαίοι όλου του κόσμου ενωθείτε».\nΜια τέτοια σκέψη, κανείς εξ όσων γνωρίζω δεν υιοθετεί, μολονότι προς τα εκεί κατατείνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτό, από την στιγμή που, ως βασικά χαρακτηριστικά της, καθορίζονται πια η αποδοχή μόνον των οικονομικών, πολιτικών και ορισμένων ανθρωπιστικών αξιών που την διέπουν. Αυτονόητες, όμως, είναι και οι ενστάσεις, που υπαγορεύουν η γεωγραφία, η ιστορία, ακόμα και η χαρτογραφία, αλλά κυρίως η πολιτιστική ταυτότητα της Ευρώπης.\nΗ ιστορία θέλει την Ευρώπη να έχει αφετηρία την ελληνική μυθολογία και βάση τις πολιτικές και πολιτιστικές αξίες που πήγασαν από την αρχαία Ελλάδα και την αρχαία Ρώμη. Αυτά τα δύο συστήματα αξιών και κανόνων εμπλουτίσθηκαν και συνδιαμορφώθηκαν υπό την καταλυτική επήρεια της Χριστιανικής θρησκείας, που κυριάρχησε στην Ευρωπαϊκή κυρίως ήπειρο και στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, με ενοποιητικό κρίκο την Αναγέννηση. Ας θυμηθούμε ότι ο Απόστολος Παύλος, διδάσκοντας τον χριστιανισμό στο μεγαλύτερο μέρος του τότε γνωστού κόσμου, επονομάστηκε Απόστολος των Εθνών. Άλλωστε και ο διαφωτισμός, με καθυστέρηση αιώνων, βασίσθηκε στις θεμελιώδες αρχές και αξίες του Χριστιανισμού, όπως διακηρύχθηκαν από τον Απόστολο Παύλο, έστω και αν πολύ βολικά το λησμονούν αυτό οι ‘’προοδευτικοί’’ (εντός εισαγωγικών) πολέμιοι της καθοριστικής χριστιανικής συμβολής στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό. Άλλωστε, ακόμα και ο άθεος Βολταίρος αναγνώριζε τον χριστιανικό χαρακτήρα της Ευρώπης. Ενώ ο μέγας σοσιαλιστής ιστορικός Μπρωντέλ υπογραμμίζει ότι «ο Ευρωπαίος, ακόμη κι αν είναι άθεος, παραμένει δέσμιος μιας ηθικής και μιας αντίληψης που έχουν βαθειές ρίζες στην Χριστιανική παράδοση».\nΝομίζω, ότι η αγνόηση της πολιτιστικής και ανθρωπιστικής διάστασης και των συνεκτικών δεσμών, που δημιούργησε η χριστιανική θρησκεία στον γεωγραφικό χώρο της Ευρώπης, απ΄ όπου διαδόθηκε σ΄ ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη αυτό που ονομάζεται Δυτικός πολιτισμός, συνιστά ανεπίτρεπτη αγνόηση της ιστορίας ή προσέγγισή της με παρωπίδες. Από τον φόβο του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, ο οποίος βαρύνεται και με πλήθος εγκλημάτων (που όμως και αυτά συνθέτουν την ιστορία της Ευρώπης και σφράγισαν τον πολιτισμό της), καταλήγουμε στον αθεϊστικό φονταμενταλισμό. Πρόκειται για κληρονομιά εν μέρει και του καταρρεύσαντος μαρξιστικού προτύπου δικτατορικής διακυβέρνησης, η οποία ποικιλότροπα στηρίχθηκε από την «προοδευτική» (εντός εισαγωγικών), αριστερή διανόηση της Δυτικής Ευρώπης και εξακολουθεί να επηρεάζει αποφασιστικά τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτός ο αθεϊστικός φονταμενταλισμός, είναι κυρίως που υπαγορεύει την αγνόηση του ρόλου της Χριστιανικής θρησκείας στην διαμόρφωση και την επικράτηση του Δυτικού πολιτισμού. Όπως είχε προ καιρού διακηρύξει ο τέως υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας σοσιαλιστής κ. Μοσκοβισί: ‘’Είμαι άθεος και εβραίος. Αν ενταχθεί στο προοίμιο του Συντάγματος η αναφορά στις χριστιανικές ρίζες του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, εμείς οι σοσιαλιστές θα το καταψηφίσουμε». Εν τούτοις, ένας άλλος πολύ σημαντικώτερος διανοούμενος, ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης και στο Κολλέγιο της Ευρώπης κ. Weiler, ευσεβής εβραίος κατά δήλωσή του και υιός εβραίου ραββίνου, αντιτείνει: ’’ Είναι όντως γελοίο να μην αναγνωρίζεται ο χριστιανισμός ως ένα εξόχως σημαντικό στοιχείο στον καθορισμό του τι εννοούμε ως ευρωπαϊκή ταυτότητα στο καλό και στο κακό της, στην τέχνη, την λογοτεχνία, την μουσική και στην γλώσσα, ακόμα και στην πολιτική κουλτούρα μας.’’ Ο φιλόσοφος Francis Kaplann είναι ακόμα πιο σαφής και ωμός. Υπογραμμίζοντας ότι ο σταλινισμός, που και σήμερα ακόμα θαυμάζεται και λατρεύεται στην Ελλάδα (και όχι μόνο), ήταν θρησκεία. Το γεγονός αυτό, άλλωστε, εξηγεί την τεράστια επιτυχία του. Ο Kaplan, λοιπόν, αποφαίνεται: «Τελικά ο 20ος αιώνας υπήρξε ο αιώνας των άθεων θρησκειών, που αρνούνται να αποδεχθούν τον εαυτό τους ως θρησκεία». Ας σημειωθεί ότι, ένας από τους λόγους που απαλείφθηκε κάθε αναφορά της χριστιανικής θρησκείας ως βασικού στοιχείου διαμόρφωσης του ευρωπαϊκού και γενικώτερα του Δυτικού πολιτισμού, υπήρξε η επιμονή του εβραϊκού λόμπυ να γίνεται αναφορά σε εβραιοχριστιανική συμβολή.\nΆρα η πολιτιστική ταυτότητα της Ευρώπης, όπως προκύπτει από τις ρίζες της, την ιστορία και το ανθρωπιστικό περιεχόμενό της, είναι απόρροια της χριστιανικής επιρροής ως κυρίαρχης θρησκείας του γεωγραφικού αυτού χώρου. Και γι’ αυτό δεν νοείται να μη συνιστά και αυτή βασικό στοιχείο, που θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν κατά τον καθορισμό των ορίων της Ευρώπης, μαζί φυσικά με την γεωγραφία. Το να αναγνωρίζεται σθεναρά ότι δεν θα πρέπει να προσδιορισθούν για την Ευρωπαϊκή Ένωση σύνορα, πλην εκείνων που επιβάλλουν το κοινοτικό κεκτημένο και οι θεμελιώδεις ανθρωπιστικές και δημοκρατικές αρχές, οδηγεί βαθμιαία σε μια πλανητική Ευρώπη, που λογικά δεν μπορεί να υπάρξει, αφού θα πάψει να είναι Ευρώπη. Γιατί Ευρώπη χωρίς πολιτιστική ταυτότητα δεν νοείται, το δε πολυπολιτισμικό υποκατάστατο, εν ονόματι του οποίου απορρίπτεται η χριστιανική πηγή του Ευρωπαϊκού και κατά προέκταση του Δυτικού πολιτισμού, είναι παραίτηση από την έννοια της Ευρώπης.\nΣυνεπώς, είναι επείγουσα ανάγκη να προσδιορισθούν, επιτέλους, τα όρια της Ευρώπης, με βάση τα προαναφερθέντα και κυρίως το όραμα και τους στόχους των ιδρυτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.\nΌπως τονίσθηκε προ ετών σε μια σχετική ημερίδα στις Βρυξέλλες, η Ευρώπη δεν μπορεί να στρέφεται κατά της ταυτότητάς της. Δεν μπορεί να στρέφεται κατά του εαυτού της. Την άποψη αυτή υποστήριξε με σθένος ο Φινλανδός τότε ευρωβουλευτής Αρι Βατάνεν (ίνδαλμα των φιλάθλων ως παγκόσμιος πρωταθλητής στους αγώνες δρόμου αυτοκινήτων), ενώ ο ευρωβουλευτής της Μάλτας Φένεκ υποστήριξε: «Ο χριστιανισμός μας έκανε Ευρωπαίους. Αλλιώς θα είμαστε μουσουλμανικές χώρες, όπως και οι χώρες της Βόρειας Αφρικής».\nΕίναι γνωστή η ένσταση. Η Ευρώπη δεν είναι μία χριστιανική λέσχη. Ασφαλώς δεν είναι κλειστή λέσχη μόνον για Χριστιανούς. Άλλωστε, πρώτος ο Χριστός διακήρυξε τον διαχωρισμό κράτους και θρησκείας με το περίφημο «Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ». Όμως δεν μπορεί να απεκδυθεί την πολιτιστική της ταυτότητα, που ταυτίζεται εν πολλοίς με τον Χριστιανισμό. Σε αυτήν καταφεύγουν από κάθε άλλη περιοχή διωκόμενοι ή πενόμενοι μετανάστες με άλλη θρησκευτική πίστη και πολιτιστική ταυτότητα, και γίνονται δεκτοί ως ευρωπαίοι συμπολίτες, με την προϋπόθεση ότι σέβονται τις αξίες, τους νόμους και την ισότητα όλων, κάτι που δεν είναι αυτονόητο για πολλούς αλλόθρησκους. Η ουσιαστική παραίτηση από το θρησκευτικό τμήμα της πολιτιστικής ταυτότητας της Ευρώπης διευκολύνει αθέλητα και από κάποιους ηθελημένα στον βαθμιαία εξισλαμισμό της, καθώς ασυγκράτητα την κατακλύζουν τα μεταναστευτικά ρεύματα από μουσουλμανικές κυρίως χώρες, όπου η θρησκευτική πίστη είναι ζώσα και καθορίζει ακόμα και την καθημερινή συμπεριφορά των ανθρώπων και που απαιτεί τον εξισλαμισμό των απίστων ή την εξόντωσή τους (όπως το επιδιώκουν ακραίοι ισλαμιστές της Αλ Κάϊντα, κ.α.).\nΑπομένει, σήμερα, καίριο και εντονώτερο το ερώτημα. Ποιό είναι το μέλλον της Ευρώπης; Η απάντησή μου είναι: Δεν ξέρω και δεν μπορώ να προβλέψω. Και νομίζω ότι κανένας σοβαρός μελετητής του θέματος δεν μπορεί πιά να αποφανθεί με σχετική βεβαιότητα. Αν, μάλιστα, δεν είχε θεσπισθεί το κοινό νόμισμα, το ευρώ, που έκανε πιο ευρωπαίους όσους μετέχουμε, και αν δεν υπήρχαν ακόμα οι γενναιόδωρες παροχές, οι οποίες δωρίζονται από τα κοινοτικά ταμεία στις φτωχότερες χώρες όπως η Ελλάδα, και τα πρόσφατα δάνεια προς τις χώρες που βρίσκονται σε κρίση όπως η Ελλάδα, ίσως η Ευρώπη να ακολουθούσε ήδη πορεία παρακμής. Ελπίδα όλων όσοι πιστεύουμε στην ανάγκη της Ενωμένης Ευρώπης είναι να μην καταλήξει σ΄ έναν γραφικό πολυεθνικό θεσμό, όπως π.χ. ο ΟΗΕ, ο οποίος δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν διαφωνεί έστω και μία χώρα από τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, τον πιό αντιδημοκρατικό θεσμό στο παγκόσμιο σύστημα. Πάντως, ήδη, de facto, έχει αναγνωρισθεί βέτο στην Γερμανία, που, από ηττημένη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εξελίχθηκε ραγδαία σε ευρωπαϊκή υπερδύναμη, με προφανείς ηγεμονικές διαθέσεις.\nΣτο χέρι των Ευρωπαίων είναι να αποφύγουν αυτόν τον εκφυλισμό. Αρκεί να συνειδητοποιήσουν ότι η αναπότρεπτη παγκοσμιοποίηση και η μετατόπιση του οικονομικού κέντρου και του αναπτυξιακού δυναμισμού λειτουργεί πια στην Ασία και στην ήπειρο της Ωκεανίας. Αν οι Ευρωπαίοι, και πολύ περισσότερο οι Έλληνες, δεν προσαρμοστούν εγκαίρως στις κοσμογονικές μεταβολές που συντελούνται με μπροστάρη τις καλπάζουσες τεχνολογικές ανακαλύψεις, τότε το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και της Ελλάδας ως μέλους της, φοβούμαι ότι δεν θα είναι ρόδινο και ελπιδοφόρο όπως το ελπίσανε και το δρομολογήσανε οι θεμελιωτές της. Η πρόσφατη πρωτοφανής οικονομική κρίση και το αβέβαιο μέλλον της παγκόσμιας και ιδιαίτερα της Ευρωπαϊκής οικονομίας, καθώς και το ασυγκράτητο και ανεξέλεγκτο κύμα των λαθρομεταναστών, που μαζί με την διεκδίκηση του δικαιώματος της επιβίωσης και ενός καλύτερου αύριο μεταφέρουν και την φιλοδοξία να επιβάλουν βαθμιαία και την κυριαρχία της ισλαμικής θρησκείας στην θρησκευτικά αδιάφορη Ευρώπη, δεν επιτρέπουν μεγάλο περιθώριο αισιοδοξίας. Οι κατά καιρούς μαζικές αντιδράσεις στην Αθήνα από εύθικτους μουσουλμάνους, που έχουν καταφύγει στην Ελλάδα, προοιωνίζονται απρόβλεπτης εκτάσεως δεινά, αν δεν αντιμετωπισθεί αμέσως ριζικά και αυστηρά η λαθρομετανάστευση, με ανάσχεση εισόδου και με άμεση απέλαση κάθε παρεκτρεπόμενου. Βεβαίως είναι απαράδεκτο να μην διευκολύνεται η ανέγερση ενός μεγάλου τεμένους για να προσεύχονται οι μουσουλμάνοι, όπως και οι χριστιανοί σε μουσουλμανικές χώρες. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα θρησκευτικό τους πιστεύω μπορεί να γίνει ανεκτό να εκδηλώνεται με το μίσος κατά των άπιστων (Χριστιανών και Εβραίων) και με την εφαρμογή σε πράξη της εντολής του Προφήτη Μωάμεθ να επιβληθεί ακόμα και δια του ξίφους το Κοράνι και η Σαρία και στην Ευρώπη. Μία σχετική ανεκτικότητα από πλευράς Ε.Ε. θα διευκολύνει την ήδη οργανωμένη και πάλι ρατσιστική αντίδραση ακροδεξιών ομαδοποιήσεων και των διψασμένων για βία και αίμα κληρονόμων της Γαλλικής τρομοκρατίας και των αντιγραφέων της, του λενινιστικού–σταλινικού ολοκληρωτισμού, όπως και των σύγχρονων δαιμονισμένων του προφητικού Ντοστογιέφσκι.\nΤο ότι παρέλειψα να αναφερθώ στα προβλήματα συνοχής εξ αιτίας της χρηματοπιστωτικής κρίσης και του συνεπακόλουθου ευρωσκεπτικισμού και τους σχετικούς φόβους από ένα αποτέλεσμα που θα αναδείξει σε κυρίαρχο ρόλο τους αμφισβητίες και τους εχθρούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις προσεχείς ευρωεκλογές, εξηγείται και από το ότι, ενώ η σχετική ενημέρωση είναι πλούσια και καθημερινή, τα προαναφερθέντα στο κείμενο αυτό είναι εν πολλοίς άγνωστα ή λησμονημένα ή επιμελώς αποσιωπώνται από τις σημερινές κυρίαρχες αντιλήψεις. Τα εκάστοτε συμφέροντα, οικονομικά, εθνικά, ιδεολογικά, θρησκευτικά, είναι γνωστό ότι γράφουν ή αγνοούν ή και παραποιούν την ιστορία.\nΠάντως, κανείς πια δεν μπορεί να αγνοεί είτε να εθελοτυφλεί ότι τα διαρκώς διογκούμενα μεταναστευτικά ρεύματα προς την Ευρώπη, που σε εποχές ευημερίας ήταν ευπρόσδεκτα για να καλύπτουν την ευρωπαϊκή υπογεννητικότητα με νεανικό εργατικό δυναμικό, προκαλούν τάσεις σχεδόν βίαιης μεταστροφής των Ευρωπαίων προς τον ευρωσκεπτικισμό, την αναγέννηση του κακώς νοούμενου εθνικισμού και στην αναβίωση των ρατσιστικών απωθημένων τους. Ακόμα και στην Γαλλία, το κατ’ εξοχήν κοσμικό κράτος, με επισήμως αγνοούμενη την θρησκευτικότητα, πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι το 74% των Γάλλων αναπτύσσουν αντιρατσιστικά αισθήματα, αντισημιτισμό και ξενοφοβία, έχοντας αναδείξει σε πανίσχυρη πολιτική δύναμη το κόμμα της κυρίας Λεπέν, που εκφράζει άμεσα ή έμμεσα αυτά τα συναισθήματα. Είναι χαρακτηριστικό αυτής της επικίνδυνης, με ανθρωπιστικούς όρους, τάσης, ότι στο ερώτημα «Πιστεύετε ότι οι ξένοι εργαζόμενοι πρέπει να αντιμετωπίζονται εδώ όπως και στην πατρίδα τους, αφού συνεισφέρουν στην γαλλική οικονομία;» οι απαντήσεις ήταν αρνητικές σε ποσοστό 68%. Να προσθέσω ότι, η ηγέτιδα του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, χρησιμοποίησε στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές ως φόβητρο το λεχθέν σε κάποια ομιλία από τον ηγέτη του κόμματος της αριστεράς Ζαν Λυκ Μελανσόν, φίλου του κ. Τσίπρα: «Κανένα μέλλον για την Γαλλία χωρίς τους Άραβες». Το θριαμβευτικό αποτέλεσμα για τους εθνικιστές και ο καταποντισμός της αριστεράς, είναι προφανές ότι εκφράζουν ρατσιστικές και αντιμουσουλμανικές αντιδράσεις. Όμοιες τάσεις υπάρχουν σε Αυστρία, Ολλανδία, Βρεταννία, κ.ο.κ. συμπεριλαμβανομένης και της ημέτερης Χρυσής Αυγής.\nΕίναι εύλογο να διακατέχει ήδη τους Ευρωπαίους αυξανόμενη ανησυχία, για το πώς οι αρνητικές αυτές διαθέσεις θα εκφρασθούν κατά τις προσεχείς ευρωβουλευτικές εκλογές, και πόση δύναμη θα αποκτήσουν στο επόμενο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ώστε να θέσουν σε κίνδυνο τα ευρωπαϊκό οικοδόμημα.\nΕτικέτες Απόψεις, ΕΕ, Μαρίνος


Snap Flash Hustle #1 - Comicdom\nSnap Flash Hustle #1 WriterPat Shand\tArtistEmily Pearson\tPublisherBlack Mask Studios\nΤόνια Στεφανάτου December 21st, 2018 08:00\nBlack Mask Studios, Emily Pearson, Pat Shand\nΤο SNAP FLASH HUSTLE αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής κοπέλας που προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην ως μοντέλο, ενώ παράλληλα διατηρεί σχέση με έναν άνδρα και μια γυναίκα. Μετά από μια λάθος κίνηση, θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών και θα πρέπει να επιλέξει αν θα μπει και αυτή στο κύκλωμα ή θα πεθάνει. Αναμφισβήτητα εμποτισμένο από την κουλτούρα των millennials, το SNAP FLASH HUSTLE φαίνεται να έχει κάτι να πει, αλλά δεν ξεχωρίζει από άλλα παρόμοια comics που κυκλοφορούν αυτή τη περίοδο στην αγορά.\nΟι επαναστατικές συμπεριφορές φαίνεται να είναι στη μόδα, εμποτισμένες, όμως, με έναν αρνητισμό και τα αδιέξοδα που χαρακτηρίζουν τις σκληρές εποχές που ζούμε. Ο ρεαλιστικός τόνος του SNAP FLASH HUSTLE, όμως, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το απαλό σχέδιο, που προσδίδει τη νότα του ονειρικού στο comic. Προσωπικά, το βρίσκω κομματάκι αταίριαστο και η έλλειψη δυναμικότητας στο σχέδιο αδικεί το σενάριο, όσο και τις λίγες σκηνές δράσης. Κατά τα άλλα, διαβάζεται ευχάριστα, αν και η πρωταγωνίστρια δεν είναι τόσο ενδιαφέρουσα όσο θα έπρεπε, ώστε να στηριχθεί το comic επάνω της. Τα κακά κορίτσια του κυκλώματος ναρκωτικών μάλλον κλέβουν την παράσταση και αποτελούν έναν από τους λόγους για να συνεχίζει κανείς να διαβάζει.\nΑν συνεχίσει δυναμικά και δεν ξεφουσκώσει, το SNAP FLASH HUSTLE έχει προοπτικές για να μετατραπεί σε κάτι διασκεδαστικό, χωρίς όμως να προμηνύεται κάτι σπουδαίο. Αρκετοί υποστηρίζουν ότι η Black Mask μετατρέπεται σιγά-σιγά σε καινούργια Image και σίγουρα έχει καταφέρει να τραβήξει την προσοχή των αναγνωστών με τις κυκλοφορίες της. Το SNAP FLASH HUSTLE δεν αποτελεί κάτι ιδιαίτερο, αλλά είναι ένα ευχάριστο comic, αρκετά καλύτερο από άλλους, περισσότερο γνωστούς τίτλους. Επίσης, φαίνεται να εκφράζει μια γενιά η οποία έχει εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για τα comics, εφόσον απομακρυνθούν από τις αμαρτίες του παρελθόντος και μετατραπούν σε ένα μέσο που, όπως τα βιβλία και οι ταινίες, απευθύνονται σε διαφορετικές ηλικίες, φυλές, φύλα και ούτω καθεξής. Οι σημειώσεις της δημιουργού, στο πίσω μέρος του comic, θίγουν το θέμα, προβάλλοντας την αγάπη της για το Μέσο (και μάλλον έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον από την ίδια την ιστορία), παρακινώντας τους αναγνώστες να βυθιστούν στο κόσμο των comics.\nKαλή προσπάθεια, λοιπόν, για το δημιουργικό δίδυμο Shand και Pearson, που μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα ξεχωριστή, αλλά σίγουρα είναι αξιόλογη και ευχάριστη. Καλά νέα και για την Black Mask, της οποίας ο δρόμος φαίνεται ανηφορικός και ευχόμαστε να μας χαρίζει ευχάριστα comics για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα.


Η Όλγα Κυπριώτου απαντά στο ερωτηματολόγιο του Προυστ\nΔημοσιεύθηκε στις 1 Μαρτίου, 2015, 10:28 8 Μαρτίου, 2015, 06:10 Δημοσιεύθηκε από Επικαιρότητα\nΓεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λέσβο, στη Μυτιλήνη και μετά το Λύκειο, ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε Διακόσμηση. Δουλεύει από το 2000 έως σήμερα στον χώρο της μόδας, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Συμμετείχε σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους ("Τρυφερότητα, Αγάπη μου κοιμάσαι" του Παναγιώτη Καραμήτσου, "Χαμένοι στην Αρκαδία" του Φαίδωνα Παπαμιχαήλ με τον Nick Nolte), στην θεατρική παράσταση "Τελευταία Kαμπίνα", σε σήριαλ του Νίκου Περάκη, σε διαφημιστικά σποτ (ΟΤΕ, Noxzema, Pom pon, Every Day Sencitive κ.α), σε φωτογραφικές καμπάνιες και φυσικά, σε show με έλληνες και ξένους σχεδιαστές. Παρουσίασε Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κύπρου και συμμετείχε στην συμπαρουσίαση κάποιων εκπομπών στο "Όλα", με τονΘέμο Αναστασιάδη. Έχει κάνει σεμινάριο υποκριτικής (με τον Γιώργο Καραμήχο), υποκριτικής μπροστά από την κάμερα (με τον Παναγιώτη Καραμήτσο) καιορθοφωνίας. Έλαβε μέρος στα καλλιστεία του ANT1 το 2004, με τίτλους αναπληρωματική ΣΤΑΡ ΕΛΛΑΣ και ΜΙΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ, ενώ συμμετείχε σε καλλιστεία στην Ιαπωνία το 2004, με τίτλους 2nd RUNNER-UP MISS INTERNATIONAL και MISS PHOTOGENIC.\nΗ απόλυτη ευτυχία για σένα είναι; Ένας μουσακάς… Δεν είναι;\nΤι σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί; Τον τελευταίο καιρό το πιο όμορφο ξυπνητήρι… Η κόρη μου\nΗ τελευταία φορά που ξέσπασες σε γέλια; Όταν με μάλωσε η κόρη μου (18μηνών) επειδή τσαλάκωσα το χαλί.\nΤο βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σου είναι; Ένα κάρμα πολύ θετικού ανθρώπου και μεγάλου καραγκιόζη.\nΤο βασικό ελάττωμά σου; Τι;; Δεν είμαι τέλεια;; Σε ποια λάθη δείχνεις τη μεγαλύτερη επιείκεια; Σε αυτά που δεν κρύβουν δόλο.\nΗ τελευταία φορά που έκλαψες; Όταν ξανά έβαλα να δω το “Δαμάζοντας τα κύματα”\nΜε ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο; Εκτιμώ και με εμπνέουν πολλές προσωπικότητες, αλλά δεν μπορεί να μην με γοητεύσει η Ζαν Ντ’ Αρκ (Ιωάννα της Λορένης).\nΠοιοι είναι οι ήρωές σου σήμερα; Αυτοί που καταφέρνουν, ακόμα και σήμερα, να χαμογελούν.\nΠοια είναι η ταινία που σε σημάδεψε; Το ημερολόγιο και το Requiem for a dream. Το αγαπημένο σου ταξίδι; Στην Κίνα.\nΟι αγαπημένοι σου συγγραφείς; Τομ Ρόμπινς, Ντάριο Φω.\nΠοια αρετή προτιμάς σε έναν άντρα; Τη δημιουργικότητα του.\n…Και σε μια γυναίκα; Να καταφέρνει να κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα με επιτυχία. Εγώ δεν τα καταφέρνω. Ο αγαπημένος σου συνθέτης; Ο Σοπέν. Το τραγούδι που σφυρίζεις κάνοντας ντους; Πολλά, το τελευταίo..."Τέρμα τα ραντεβού, αγόρασα μαϊμού".\nΤο βιβλίο που σε σημάδεψε; Ο μικρός πρίγκιπας.\nΟ αγαπημένος σου ζωγράφος; Πικάσο.\nΤο αγαπημένο σου χρώμα; Πράσινο.\nΠοια θεωρείς ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σου; Η μεγαλύτερη επιτυχία μου είναι ότι δεν νιώθω ότι είμαι αποτυχία (και βέβαια ότι κατάφερα να σου απαντήσω μετά από χρόνια τις ερωτήσεις :p ). Το αγαπημένο σου ποτό; Μια μαργαρίτα. Για ποιο πράγμα μετανιώνεις περισσότερο; Που δέν αγόρασα ποτέ την βέσπα που ήθελα πάντα.\nΤι απεχθάνεσαι περισσότερο απ’ όλα; Την αγένεια. Ποια είναι η αγαπημένη σου ασχολία; Η ζωγραφική. Ο μεγαλύτερος φόβος σου; Οι κατσαρίδες. Σε ποια περίπτωση επιλέγεις να πεις ψέματα; Όταν βρίσκεται στο ψυγείο το τελευταίο κομμάτι τούρτας.\nΠοιο είναι το μότο σου; Τίποτα δεν είναι τυχαίο.\nΠώς θα επιθυμούσες να πεθάνεις; Tσακ μπαμ. Εάν συνέβαινε να συναντήσεις το Θεό, τι θα ήθελες να σου πει; Εγώ δεν φταίω για τίποτα. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεσαι αυτόν τον καιρό; Σε φουλ, δημιουργική αναμονή.\nΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ, ΟΛΓΑ ΚΥΠΡΙΩΤΟΥ, ΠΡΟΥΣΤ


Στην εντατική γυναίκα με γρίπη Η1Ν1 - ΕΝΑ ΚΙ ΕΝΑ news Κρήτη\nHome Κρήτη Στην εντατική γυναίκα με γρίπη Η1Ν1\nΣτην εντατική γυναίκα με γρίπη Η1Ν1\nΕΝΑ ΚΙ ΕΝΑ news Κρήτη 1:23 μ.μ. Κρήτη Edit\nTo πρώτο εξακριβωμένο περιστατικό ασθενούς με γρίπη, προσβολής από ιό του τύπου Η1Ν1, νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Αγίου Νικολάου.\nΠρόκειται για μια 79χρονη γυναίκα, κάτοικο Αγίου Νικολάου, η οποία εισήχθη από τις 23 Ιανουαρίου στο Νοσοκομείο με σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια – υποξαιμία και υψηλό πυρετό. Αμέσως της χορηγήθηκε για κάλυψη η προβλεπόμενη αντιϊκή φαρμακευτική και δείγμα αίματος εστάλη στο Ινστιτούτο Παστέρ προς πιστοποίηση του τύπου του ιού.\nΣήμερα, όπως είπε ο Διευθυντής της ΜΕΘ Μασούντ Χάνι, παρελήφθη η απάντηση από το Ινστιτούτο Παστέρ, που επιβεβαίωσε τον τύπο του ιού.\nΗ γυναίκα δεν ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου, ανταποκρίνεται θετικά στη θεραπεία και η κατάστασή της θεωρείται σταθερή, αργά, αλλά προοδευτικά βελτιούμενη. Πολύ θετικό για την κατάστασή της και το πώς ανταποκρίνεται, ο κ. Χάνι, θεωρεί ότι οφείλεται και στο γεγονός ότι η ασθενής είχε εμβολιαστεί με αντιγριπικό εμβόλιο. Δεν βρίσκεται σε καταστολή και περιοδικά εισάγεται στο σύστημα υποστήριξης αναπνοής με χορήγηση οξυγόνου.


Χρήστος Χαντζαράς - Συνέντευξη μετά το lockdown\nΟ Χρήστος Χαντζαράς μιλάει για πρώτη φορά μετά το "Lockdown" στο Monster Energy!\nΤο 2019 ήταν μια πολύ δυνατή χρονιά για εσένα. Κάνε μας μια μικρή ανασκόπηση!\nΤο 2019 ήταν η δυνατότερη χρονιά της μέχρι τώρα πορείας μου στον μαγικό χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού και συγκεκριμένα στο Drift. Με τη βοήθεια της ομάδας μου και των χορηγών που με στηρίζουν, καταφέραμε να κατακτήσουμε για 4η φορά το πανελλήνιο πρωτάθλημα drift.\nΕπίσης στους 2 γύρους του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος DRIFT KINGS που συμμετείχαμε στην Modena της Ιταλίας και στις Σέρρες, κατακτήσαμε την 1η θέση και στους δύο αγώνες αντίστοιχα. Φυσικά το κερασάκι στην τούρτα ήταν το βάθρο στο Gymkhana Grid με την κατάκτηση της 3ης θέσης στην κατηγορία RWD.\nΠώς είναι να αγωνίζεσαι με αντιπάλους τους καλύτερους οδηγούς drift στον κόσμο?\nΣτην αρχή υπάρχει άγχος αλλά διαρκεί μέχρι την ώρα που μπαίνω στο αυτοκίνητο. Από εκείνη την στιγμή και μετά όλοι οι αντίπαλοι είναι ίδιοι. Σίγουρα πάντως από κάθε μάχη μου μαζί τους αποκομίζω εμπειρίες που τις μελετώ προσεκτικά για να γίνομαι καλύτερος.\nΠέρα από τις επιτυχίες, το 2019 είχες και πολλά εμπόδια. Πώς τα ξεπέρασες και τι σου έδινε κίνητρο για να συνεχίζεις προς το στόχο σου?\nΤο ιδανικό σενάριο θα ήταν να κυλάνε όλα όπως τα έχουμε υπολογίσει, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς οι δυσκολίες και οι αστάθμητοι παράγοντες είναι αυτά που κάνουν το motorsport ένα από τα πιο συγκλονιστικά αγωνίσματα στον κόσμο. Την ψυχολογία, την δύναμη αλλά και το κίνητρο για να ξεπεράσω όλα τα προβλήματα και τις δυσκολίες που προκύπτουν, εκτός από την δική μου αγάπη και θέληση για αυτό που κάνω ,τα υπόλοιπα μου τα προσφέρουν οι άνθρωποι που είναι δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια. Αυτοί είναι η οικογένεια μου ,η ομάδα μου ,οι χορηγοί μου και φυσικά η αγάπη του κόσμου.\nΠες μας λίγα πράγματα για το αμάξι σου. Έχεις κάνει κάποιες αλλαγές από πέρσι;\nΤο αυτοκίνητο είναι το γνωστό BMW M3 E36 turbo, με full carbonfiber body kit και αρκετές ακόμη ιδιαίτερες βελτιώσεις σε πολλούς τομείς. Για το 2020 δουλέψαμε στο αυτοκίνητο αλλάζοντας αρκετά πράγματα, σε ότι έχει να κάνει με το στήσιμο του και αυξήσαμε την ιπποδύναμη από τους 750hp στους 850hp.\nΤι αλλάζει στα φετινά σου πλάνα με την καινούργια κατάσταση μετά το lockdown;\nΓια την φετινή χρονιά τα σχέδια μου ήταν να ακολουθήσω και τους 6 γύρους του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος DRIFT KINGS ,2-3 γύρους στο ελληνικό πρωτάθλημα και φυσικά να συμμετάσχω ακόμη μια χρονιά στο Gymkhana Grid.\nΜετά το lockdown και την κατάσταση που επικρατεί, όλα τα παραπάνω έχουν αλλάξει.\nΟπότε αναμένουμε το Plan b αγωνιστικό πρόγραμμα με τις ημερομηνίες και τις τοποθεσίες που θα ανακοινωθούν από τους εκάστοτε διοργανωτές εντός και εκτός Ελλάδος.\nΜε τους δρόμους να είναι άδειοι σχεδόν δύο μήνες πες μας αλήθεια τι σου πέρναγε από το μυαλό;\nΒλέποντας τους δρόμους άδειους πέρασαν πολλά σενάρια από το μυαλό μου.\nΕυτυχώς ή δυστυχώς τα κράτησα μόνο εκεί.\nΑυτό που σκεφτόμουν και πέρασε τις περισσότερες φορές από την σκέψη μου, ήταν με κάποιο τρόπο να βγω με το αυτοκίνητο στους άδειους δρόμους και να σπάσω αυτή την ηρεμία ντριφτάροντας και γεμίζοντας τους με ενέργεια, θόρυβο και πολύ καπνό.\nRed Bull Art of Motion: Τέσταρε τις γνώσεις σου!\nCore: Εντυπωσιακό κυνήγι στους ελληνικούς αγώνες motocross\nΠόσος χρόνος χρειάστηκε για να φτάσει ο πρώτος στην κορυφή του Red Bull Σκαλάκια;\nBettylou Sakura Johnson – Η ανερχόμενη πρωταθλήτρια του Surf\nΌσα θέλεις να ξέρεις για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Hard Enduro 2022\nRed Bull Paper Wings 2022: Πιστεύεις ότι είσαι ο expert στο πέταγμα σαΐτας;


Είναι φτύσιμο στα μούτρα τού λαού | αἰέν ἀριστεύειν\n← Αν θέλεις κάτι να κάψεις, κάψε τον καναπέ σου\nΝα κοινωνικοποιηθούν άμεσα οι τράπεζες →\nΑγανάκτησαν οι μουμουέδες, σαν έμαθαν ότι μια μετανάστρια πνίγηκε ζωντανή μέσα στο σπίτι της. Όσο μπορεί να λέγεται “σπίτι” το άθλιο υπόγειο, το οποίο θα φάνταζε παλάτι στα μάτια των χιλιάδων άστεγων που ξεπαγιάζουν τα χειμωνιάτικα βράδια σε παγκάκια και πεζοδρόμια.\nΟργισμένοι, αγανακτισμένοι, έκπληκτοι… Ποιοι;\nΕκείνοι που επιμένουν να βλέπουν σαξές στόρυ εκεί όπου υπάρχει παταγώδης αποτυχία. Εκείνοι που επικροτούν πρωτογενή πλεονάσματα εκεί όπου υπάρχει χαώδες έλλειμμα ζωής. Εκείνοι που ζητούν επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων εκεί όπου βαθαίνει η απορρύθμιση. Εκείνοι που με πολλή προθυμία καταδικάζουν την βία “απ’ όπου κι αν προέρχεται” εκεί όπου βασιλεύει η βία της αστικής τάξης κατά των αδυνάτων. Εκείνοι που ομνύουν υπέρ του “λιγότερου κράτους” εκεί όπου εγκαλείται το κράτος για ολιγωρία στην στήριξη των “επενδυτών”.\nΕκείνοι που ξέχασαν την αυτοκτονία Χριστούλα, αφού πρώτα την έκαναν πρωτοσέλιδο για μια-δυο μέρες. Εκείνοι που δεν παίρνουν χαμπάρι ότι η αστική “πρόοδος” οδηγεί σε μείωση του προσδόκιμου ζωής. Εκείνοι που κόπτονται υπέρ της νέας γενιάς αλλά δεν συγκινούνται από τις χιλιάδες νέων παιδιών που μεταναστεύουν για να μπορέσουν να ζήσουν. Εκείνοι που προπαγανδίζουν πειθήνια υπακοή σ’ έναν λαό που οδηγείται καθημερινά στην σφαγή.\nΕκείνοι που πανηγυρίζουν για την “επανέναρξη των μεγάλων έργων” αλλά ξεχνούν τις εκατοντάδες εκατομμύρια που χαρίζονται σ’ όσους τα υλοποιούν. Εκείνοι που υπερθεματίζουν τις αμέτρητες αποκρατικοποιήσεις αλλά παραβλέπουν τον σκανδαλώδη τρόπο με τον οποίο ξεπουλιέται η λαϊκή περιουσία. Εκείνοι που καταγγέλλουν τον εγκληματικό χαρακτήρα των νεοφασιστών αλλά δεν παραλείπουν να προσφέρουν βήμα δημοσιότητας στην νεοφασιστική υστερία. Εκείνοι που συνιστούν ως λύση στο πρόβλημα της πείνας και της ανέχειας την φιλανθρωπία αλλά καταδικάζουν μετά βδελυγμίας οποιαδήποτε εξέγερση των καταπιεσμένων και των πεινασμένων.


Ο Γιάννης Φελέκης μιλάει στο INDEPENDENT NEWS (ηχητικό) – INDEPENDENTNEWS\nΣάββατο, 25 Σεπτεμβρίου, 2021 (11:54)\nHome / ΚΥΡΙΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ / Ο Γιάννης Φελέκης μιλάει στο INDEPENDENT NEWS (ηχητικό)\nPosted on 26 Ιουλίου, 2020, 9:42 μμ\nΜε αφορμή τον χουντονόμο και την έξαρση της αστυνομικής βίας το INDEPENDENT NEWS συνάντησε και μίλησε με τον εμβληματικό αγωνιστή της κινηματικής Αριστεράς, Γιάννη Φελέκη. Το ραντεβού κλείστηκε -πού αλλού- στα Εξάρχεια. Ήρθε με τη γνωστή μηχανή του και τον σκύλο του. Μιλήσαμε εκεί ανάμεσα στον κόσμο, μπορεί ο ήχος να μην είναι καθαρός στο ηχητικό απόσπασμα, αλλά έτσι μόνο μιλάς πραγματικά με έναν άνθρωπο σαν κι αυτόν, ανάμεσα στο πλήθος και στη βοή των ανθρώπων.\nΟ ξεχασμένος λόγος της Αριστεράς\n«Λαχείο» ο κορονοϊός\nΑναφερόμενος στην κρίση μετά την πανδημία ανέφερε ότι αυτή θα είναι πιο βαθιά και προέβλεπε ότι ο καπιταλισμός έχει λάβει τα μέτρα του, χαρακτηρίζοντας τον κορονοϊό «λαχείο». «Είναι μια ευκαιρία για τους από πάνω να επιβάλουν την πειθάρχηση» ανέφερε, καθώς «ο κορονοϊός επέσπευσε την κρίση με βίαιο τρόπο και η επόμενη φάση της κρίσης θα είναι πολύ πιο βαθιά, κάτι που τα think tanks του καπιταλισμού το έχουν πολύ καλά μελετήσει».\nΠαράνομος είναι ο καπιταλισμός\n«Σε αυτή την κατεύθυνση είναι όλα τα μέτρα που παίρνονται, όπως όλη η Αριστερά αναγνωρίζει. Αλλά η δική μου διαφορά είναι ότι δεν αρκεί να κλαψουρίζουμε για το τι κακός είναι ο καπιταλισμός, αλλά πρέπει να προβάλλουμε αιτήματα όχι μόνο για το δικαίωμα στον δρόμο και ενάντια στις διατάξεις τύπου “στρατιωτικού νόμου” ή απαγόρευσης εισόδου στα Εξάρχεια (πάλι καλά που δεν είπαν για εκτόπιση στη Λαμία). Το κίνημα μπορεί να φτιαχτεί με επιθετικά αιτήματα που να ανταποκρίνονται στη σημερινή κατάσταση, για την ατομική ιδιοκτησία, τον χρόνο εργασίας, το περιβάλλον, το οικολογικό ζήτημα. Να τεθεί ότι ο καπιταλισμός είναι ασύμβατος με την ανθρώπινη ζωή και την ανθρώπινη ευτυχία αλλά και τη ζωή του πλανήτη. Το πολύ μερικό και η συζήτηση για ένα μεταβατικό πρόγραμμα δεν οδηγούν πουθενά αν δεν καταλήγουν στην ανατροπή του καπιταλισμού. Μετάβαση σημαίνει ότι στοχεύεις σε μια άλλη κοινωνία. Το διαρκές κλαψούρισμα για τις περικοπές δημιουργεί στο κόσμο ένα εθισμό. Δεν πιστεύει ότι θα βγάλει κάτι. Σημασία έχει να δημιουργηθεί ένα κίνημα με σύνθημα “παράνομος είναι ο καπιταλισμός” και δεν μπορεί να βάλει εμπόδια στη δράση μας και στο πότε θα κάνουμε διαδήλωση. Ο καπιταλισμός βασίζεται στην κλοπή της υπεραξίας, του ιδρώτα των εργαζομένων. Και σήμερα αυτό γίνεται πολύ χονδροειδέστατο. Ειδικά σήμερα που μερικές πολυεθνικές ελέγχουν όλο τον πλανήτη. Δυστυχώς όμως το κίνημα που έχουμε βασίζεται στην κλάψα και στο ότι είναι κακός ο Μητσοτάκης».\nΟ Τσίπρας δεν πρόδωσε κανέναν\n«Ο Μητσοτάκης δεν είναι κακός, κάνει όσα τους χρειάζονται. Ούτε ο Τσίπρας πρόδωσε κανέναν. Δεν είχε πει ο Τσίπρας ούτε ότι θα βγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε ότι θα ανέτρεπε τον καπιταλισμό. Ο άνθρωπος έλεγε “θα διαχειριστώ την κρίση πιο καλά και πιο φιλεργατικά και φιλολαϊκά”. Μπορούσε να το κάνει; Είχε αυτός το ταμείο; Πρώτον δεν είχε το ταμείο και δεύτερον δεν είχε πίσω του ένα οργανωμένο κίνημα που να τον πήγαινε για κάπου αλλού».\nΝομίζω όμως ότι τα επεισόδια θα πυκνώσουν\nΑναφερόμενος στον χουντονόμο είπε: «Δεν νομίζω ότι θα πάει ποτέ το ΚΚΕ να πάρει άδεια, ούτε ο Μητσοτάκης θα τολμήσει να απαγορεύσει διαδήλωσή του και να τη χτυπήσει με τα ΜΑΤ. Νομίζω όμως ότι τα επεισόδια θα πυκνώσουν. Θα λένε ότι δεν είναι νόμιμη η διαδήλωση και απαγορεύεται. Θα βγαίνουν αποφάσεις για διασάλευση της δημόσιας τάξης και παρακώλυση των συγκοινωνιών, κάτι που είχαμε και στα πρώτα χρόνια του Καραμανλή στη μεταπολίτευση αλλά και κατά κόρον προδικτατορικά. Υπήρχε διαδήλωση που να είναι νόμιμη;»\nΗ αστυνομία είναι στρατός εσωτερικής κατοχής\n«Η αστυνομία είναι στρατός εσωτερικής κατοχής, δεν είναι αστυνομικό σώμα αυτό, είναι στρατιωτικό σώμα οργανωμένο. Πολύς κόσμος δυσκολεύεται να κατέβει σε μια διαδήλωση. Πρέπει να είναι ένα τρανταχτό ζήτημα για να κατέβει ο κόσμος στους δρόμους. Αλλιώς φοβάται τα δακρυγόνα, το μπάχαλο, το κυνηγητό και τώρα και τον κορονοϊό. Αλλά και δεν πιστεύει ότι μπορεί κάτι να ανατρέψει, κάτι να αλλάξει, καθώς το οραματικό έχει εκλείψει. Δεν υπάρχει ο στόχος. Εξεγέρσεις γίνονται και θα γίνονται γιατί το μαχαίρι φτάνει στο κόκαλο. Για να λειτουργήσει η κοινωνία είναι απαραίτητη η συμμετοχή των ανθρώπων, ο έλεγχος των κυβερνώντων και η ανακλητότητά τους. Χρειάζεται οργανωμένη κοινωνία. Όσο πιο ανοργάνωτη είναι η κοινωνία, τόσο ο οποιοσδήποτε μαφιόζος, πολιτικάντης, απατεώνας, δικτάτορας την κάνει ό,τι θέλει. Το κοινό πρέπει να το περιφρουρούν όλοι, όχι να ψηφίζουν κάθε τέσσερα χρόνια κάποιον να τους σώσει».


κωστας πολυχρονιαδης | blog: Ωδή σε ένα μικρό ΚΥΕ\nΩδή σε ένα μικρό ΚΥΕ\nΤο κείμενο γράφεται προ διετίας και περισσότερο... Δυόμιση χρόνια μένει αδημοσίευτο λόγω θυμού! Χωμένο κάπου στους σέκτορες του δίσκου μου περιμένοντας υπομονετικά να ...ωριμάσει! Ιδού λοιπόν ένα ημερολόγιο για την έκδοση άδειας λειτουργίας «σαντουιτσάδικου» εντός του ιστορικού τριγώνου της Αθήνας!\nΉταν καλοκαίρι του ’12. Ο Alex είχε «σημαδέψει» ένα κατάστημα στην Κολοκοτρώνη, στο βάθος μιας στοάς κάπου απέναντι από το ΤΣΜΕΔΕ. Είχε βρει και μια επαφή για να κάνει κατάστημα γνωστής αλυσίδας έτοιμου φαγητού. Δεν ήταν πολύ μεγάλο κατάστημα, κάπου στα 30 τ.μ. ήταν αλλά για τη δουλειά που το ήθελε έφταναν. Τραπεζοκαθίσματα δεν ήθελε, πολλά-πολλά δεν ήθελε, μονάχα μια τουαλέτα με προθάλαμο ήθελε, εξοπλισμούς κι εργασίες υγιεινής και χρήσης… Έχοντας την προέγκριση στα χέρια ήμασταν έτοιμοι για την πολεοδομία, μια πολεοδομία με «καινούριο» ΓΟΚ, «καινούριο» τρόπο έκδοσης οικοδομικών αδειών, μια πολεοδομία του δήμου πλέον, στελεχωμένη κατά το ήμισυ με «νέα πρόσωπα»… Ο -εν μέσω βαθειάς κρίσης- άνεμος αισιοδοξίας είχε πάρει τα μυαλά όλων… Αλλά υπαρκτός δεν ήταν!\nΗ «κατά συνθήκην» μελέτη και το Συμβούλιο αρχιτεκτονικής…\nΚαινούριος ΓΟΚ σημαίνει ότι κάτι είχε αλλάξει στον τρόπο που σκεφτόταν κάποιος νομοθέτης. Με βάση τα γραφόμενα, ουσιωδώς καινούριος ΓΟΚ δεν υπήρξε, πολύ δε που δεν είχε μεταβληθεί καθόλου το σύνολο των προαπαιτούμενων για μια αλλαγή χρήσης καταστήματος σε ΚΥΕ. Ο δε καινούριος τρόπος έκδοσης αδειών υποσχόταν άδεια-έγκριση σε 10 ημέρες… Αρκεί βεβαίως να μην έχεις να περάσεις πριν από το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής… Γιατί αν είσαι στο ιστορικό τρίγωνο πρέπει να περάσεις… Κι αν πρέπει, πρέπει πρώτα να κάνεις όλη την αρχιτεκτονική μελέτη και να μην περιοριστείς σε ένα διάγραμμα δόμησης! Κι ας πρόκειται για μια αλλαγή χρήσης που ουσιαστικά δεν μεταβάλλει τίποτε υλοποιημένο στο κατάστημα. Ουδεμία οικοδομική εργασία δεν πρόκειται να γίνει!\nΚι αν είναι να κάνεις όλη τη μελέτη (η οποία παρεμπιπτόντως περιλαμβάνει κατόψεις, όψεις και τομές όλου του κτιρίου) για να καταλήξεις να κάνεις τον περιβόητο έλεγχο του διαγράμματος δόμησης σε υπάρχον κτίριο, πρέπει πρώτα να είσαι γνώστης του οικοδομικού κανονισμού με τον οποίο κτίστηκε το κτίριο, δηλαδή το ΓΟΚ του ’29! Ουσιαστικά για να βεβαιώσεις/αποδείξεις ότι τελικά το κτίριο δεν έχει αυθαιρεσίες. Τις οποίες (αν εντοπιστούν) ασφαλώς και δεν πρόκειται κανένας συνιδιοκτήτης να αποδεχθεί, πολύ δε η συνέλευση της πολυκατοικίας, για να μπεις στις διατάξεις των αυθαιρέτων… Αλλά αυτό είναι άλλο καπέλο!\nΚαι καθώς διαβάζεις το ΓΟΚ του ’29, ανακαλύπτεις ότι πρέπει να ερευνήσεις εκείνο το διάταγμα υψών του ’34… Κείνο που έλεγε τα μέγιστα επιτρεπόμενα ύψη σε κάθε τομέα στην Αθήνα… Μόνο που πρέπει να ξέρεις και τους τομείς! Γιατί αν δεν τους ξέρεις, δεν τους ξέρει κανένας. Μια κυρία τους ήξερε μονάχα, κι αυτή συνταξιοδοτήθηκε(!) μόλις μια εβδομάδα πριν από εκείνη την ημέρα που πήγες να τη ρωτήσεις στο ΥΠΕΚΑ, στην Αμαλιάδος… Και, ως εκ τούτου, το ΥΠΕΚΑ σε παρέπεμψε πάλι πίσω στην πολεοδομία ως αναρμόδιο! Το τι έκανε το αρχείο της εκείνη η κυρία παραμένει ακόμη άγνωστο. Τα τμήματα στο ΥΠΕΚΑ κλείνουν το ένα μετά το άλλο, και αρνείσαι να πιστέψεις ότι εκείνη η κυρία το πήρε στο σπίτι της. Αρνείσαι επίσης να δεχτείς ότι θα μείνει κλειστό και σκοτεινό, αναξιοποίητο σε κάποιο αρχείο μέχρι την επόμενη μετακόμιση για κάποια αποθήκη!\nΕναλλακτικά έχεις ένα καλό φίλο στην πολεοδομία. Εκείνον, τον γνωστό Κώστα… Κι –έτσι απλά- αυτός σου βγάζει από το πουθενά ένα τρεμάμενο χάρτη, μια παλιά φωτοτυπία. Τομέας Α! Ας το ήξερες από πριν γαμώτο…\nΚαι να θέλεις όμως να αγιάσεις δεν σε αφήνουν… Η μελέτη είναι πια έτοιμη, συμβούλιο αρχιτεκτονικής όμως δεν διενεργείται αφού το ΤΕΕ έχει εξαγγείλει απεργία η οποία βαστάει ενάμιση μήνα. (Θυμάστε;) Κολλητά οι δημοτικοί υπάλληλοι, ‘κείνα τα νέα πρόσωπα της πολεοδομίας, κάνουν με τη σειρά τους τις δικές τους κινητοποιήσεις χαρίζοντάς σας ένα ακόμη δεκαπενθήμερο απραξίας! Και φτάνει πια ο Δεκέμβρης… Όλο ανακούφιση, μετά από ακόμη 20 ημέρες από το πρωτόκολλο, περνάς από το συμβούλιο όπου ως επιστέγασμα της υπομονής σου όλο αυτό τον καιρό δέχεσαι τα συγχαρητήρια της επιτροπής για τα σχέδια σου. Όχι ότι έχει καμία σημασία, δεν ελέγχεται η μελέτη άλλωστε για την ομορφιά που παρέχουν μερικές χοντρές γραμμές και μερικά hatch.\nΣτην πολεοδομία… Η πληρότητα\nΠαίρνεις το φάκελο να τον πάς στο «παλάτι» της Σωκράτους. Δίπλα είναι! Αφελώς σκέφτεσαι ότι αυθημερόν θα πάρεις πρωτόκολλο αφού πρώτα περάσεις την πληρότητα. Και το σκέφτεσαι αυτό αφού έχεις ένα φάκελο πιο παχύ κι από τηλεφωνικό κατάλογο… Κι όμως! Η κυρία ζητά κάτι που πουθενά δεν γράφτηκε, κι από πουθενά δεν αναγνώσθηκε… Κάτι που ίσως και να όφειλες να υποψιαστείς: Αρχαιολογία νεωτέρων! Η οποία νεωτέρων δεν εγκρίνει μόνο τις υπάρχουσες όψεις, μπορεί να ελέγξει και αυτή καθαυτή τη χρήση! Ακόμη κι αν στο ίδιο κτίριο, την ίδια στοά έχει εκδώσει κι άλλος άδεια ΚΥΕ, κι έχει στο φάκελό του έγκριση της νεωτέρων… Επί της προσόψεως… Για άδεια bar! Τι κι αν για τη χρήση αποφαίνεται άλλη επιτροπή, άλλο συμβούλιο; Θέλεις αρχαιολογία νεωτέρων!\nΑπαιτεί ίσως μεγάλο σθένος για έναν δημόσιο υπάλληλο να παρακάμψει την τυπική διαδικασία για να διασφαλίσει το αυτονόητο. Ξανατρέχεις στον φίλο σου τον Κώστα… Σε ξεμπερδεύει ζητώντας σου απλά τη φωτοτυπία από την έγκριση νεωτέρων του άλλου φακέλου, που αφορά το κατάστημα δίπλα σου. Και παίρνεις πληρότητα! Και παίρνεις τις σκάλες για να κατέβεις στο πρωτόκολλο. Κι όσο κατεβαίνεις αναρωτιέσαι γιατί στο καλό να χρειάζεται έγκριση της νεωτέρων για ένα κτίριο του ’38. Ένα κτίριο που κάποια άλλη υπηρεσία έχει αποφανθεί ότι δεν είναι διατηρητέο… Ένα κτίριο στο οποίο δεν θα παρέμβεις σε καμία όψη ακόμη κι αν αυτή βρίσκεται στο βάθος της στοάς. Η χρήση; Μα έχουν εγκριθεί πολύ πιο περίεργες χρήσεις σε πιο …περίεργα σημεία του ιστορικού τριγώνου!\nΣτο τοπογραφικό και τον πρώτο έλεγχο των αρχιτεκτονικών\nΠερνάνε κάνα-δυο μέρες και πάς πάλι… Θα δεις σε ποιόν χρεώθηκε το τοπογραφικό, και εν ολίγοις επειδή σχεδόν ποτέ δεν κολλάμε στο τοπογραφικό, θα κοιτάξεις να τον προχωρήσεις το φάκελο… Να τον χρεώσεις στον αρχιτέκτονα αν γίνεται… Αθώο μου αγόρι!!! Και περνά μια μέρα γιατί ο φάκελος ακόμη δεν είχε χρεωθεί, περνά δεύτερη μέρα γιατί χρεώθηκε μεν ο φάκελος αλλά ο ελεγκτής δεν τον είχε δει ακόμη, περνά και η τρίτη μέρα επειδή ο ελεγκτής έλειπε σε αυτοψία, και την τέταρτη ημέρα κατά τας γραφάς πετυχαίνεις να τον δεις. Κι εκείνος σου βρίσκει διορθώσεις… Ρε, μήπως έσφιξαν οι κώλοι με τον καινούριο τρόπο έκδοσης αδειών ή λες να φταίει η ρημάδα η …αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων;\nΠρέπει λέει, άκουσον-άκουσον, να σημαδέψεις με κυκλάκια τις ακμές των όμορων ιδιοκτησιών και να βάλεις ενδείξεις για τις στοές στην απέναντι άκρη του οικοδομικού τετραγώνου από εκεί που είναι το δικό σου κατάστημα… Σφίγγεις τα δόντια, γυρνάς στο γραφείο. Οι διορθώσεις είναι έτοιμες αστραπιαία και την άλλη μέρα ξαναπάς. Λείπει εκτάκτως ο ελεγκτής και την παράλλη μέρα έχει απεργία. Στο τέλος μετά από μερικές ακόμη χαμένες μέρες τον βρίσκεις. Κι εκείνος σου βρίσκει κι άλλα λάθη, διαφορετικά από εκείνα της πρώτης φοράς. Γίνεσαι έξαλλος αλλά συγκρατιέσαι… Διορθώνεις πάλι ρυμοτομικές γραμμές, περνάς οικοδομικές γραμμές πάνω από διατηρητέα κτίρια, μόνο που δεν δηλώνεις πάνω σε κείνο το δύσμοιρο τοπογραφικό ότι εσύ, ο τοπογράφος κι ο ιδιοκτήτης δεν έχετε αλλάξει προσφάτως φύλο και σεξουαλικές προτιμήσεις…\nΗ θεώρηση έρχεται ως δώρο εξ ουρανού. Και λαμβάνεις από το τοπογραφικό προφορική διαβεβαίωση ότι δίνεται αλλαγή χρήσης σε ρυμοτομούμενο αφού μόλις δύο κτίρια πιο πέρα υπάρχει διατηρητέο… Όσο κι αν φαίνεται περίεργο και άστοχο. Ανακουφίζεσαι! Και περιμένεις την επόμενη χρέωση. Αλλά όχι εκείνη την ημέρα, την επόμενη. Την επόμενη; Όχι αν στην Αθήνα ο κατακλυσμός της 22ας Φεβρουαρίου του ‘13 κάνει το δύσμοιρο κτίριο της πολεοδομίας να μπάζει από παντού…\nΜπορεί ως μηχανικός να ξεκινήσεις από το γραφείο σου και να κάνεις κάτι χιλιόμετρα και μερικές ώρες για να φτάσεις στη Σωκράτους, μπορεί άλλο τόσο να κάνει κι ο ιδιοκτήτης, μπορεί ακόμη και να υπερβαίνεις εμπόδια δυσλειτουργίας του μετρό και των συγκοινωνιών… Αλλά καταφέρνεις να φτάσεις στην πολεοδομία. Ο φάκελος όμως; Ο φάκελός σου, δυστυχώς, αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες να μεταβεί από τον 1ο όροφο στον 4ο…\nΚι αν ακόμη το τοπογραφικό σε διαβεβαίωσε, ο πρώτος έλεγχος των αρχιτεκτονικών σε προσγειώνει άτσαλα. Σε στραπατσάρει φωτίζοντας στο βάθος το πιθανό πια ενδεχόμενο να μην βρίσκεσαι ούτε στα μισά της διαδρομής… Κατά τον φρεσκότατο ΝΟΚ λοιπόν στο άρθρο 5 – «Χρήση κτιρίων» αναφέρεται: Σε κτίρια νομίμως υφιστάμενα εντός εγκεκριμένου σχεδίου ή οικισμού, είναι δυνατή η αλλαγή χρήσης σύμφωνα με το ισχύον ρυμοτομικό σχέδιο, τις ισχύουσες χρήσεις γης της περιοχής και ανεξάρτητα από τυχόν μεταβολή λοιπών όρων δόμησης. Η Κολοκοτρώνη έχει ρυμοτομούμενο τμήμα και ως εκ τούτου ακόμη κι αν είσαι πίσω από την οικοδομική γραμμή δεν παίρνεις άδεια αλλαγής χρήσης. Ακόμη χειρότερα, η απόφαση αυτή τονίζεται με εγκύκλιο που εκδόθηκε όχι λιγότερο από ένα μήνα πριν… Εγκύκλιο που εκδόθηκε από τη ΔΟΚΚ για να τονίσει το ανεξήγητο, εκείνο που προφανώς κι άλλοι εκτός από εσένα διαβάζοντας εκείνο το άρθρο δεν πίστεψαν. Όμως προ της εγκυκλίου η πολεοδομία εξέδιδε άδειες αλλαγής χρήσης ανεξαρτήτως της περιγραφής του ΝΟΚ.\nΤο σκεπτικό του νόμου: Αν αυξήσεις την εμπορική αξία στην ιδιοκτησία τότε ο δήμος θα πρέπει να δώσει μεγαλύτερη αποζημίωση σε μελλοντική απαλλοτρίωση. Ότι τσακίζεις την επιχειρηματικότητα σε μια περιοχή δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν ακόμη κι αν έχει γίνει ενδελεχής έρευνα της αγοράς και της περιοχής. Το ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί η απαλλοτρίωση από το 1963 και μετά αλλά και ότι ο μοναδικός πιθανός λόγος που μπορεί να κατεδαφιστεί όλο το ρυμοτομούμενο μήκος της οδού (συμπεριλαμβανομένων και των διατηρητέων κτισμάτων) είναι ένας βομβαρδισμός ή ένας μετεωρίτης δεν το εξετάζει κανείς… Η λύση; Η απάντηση για τούτο από τον φορέα της απαλλοτρίωσης, το Δήμο Αθηναίων! Η ελέγκτρια συμβουλεύει ότι αν γίνει έγγραφη ερώτηση και δεν απαντηθεί εντός εξαμήνου τότε η πολεοδομία δύναται να προχωρήσει σε αδειοδότηση… Αλλά ο νόμος είναι νόμος… Και κανείς δεν θα αντιταχθεί, εκτός αν κατά τα λεγόμενα της ελέγκτριας, αλλάξει ο …νόμος!\nΣτο τμήμα απαλλοτριώσεων και ρυμοτομίας του δήμου\nΣτο δήμο όμως τα πράγματα είναι σκούρα… Βρίσκεις τον ίδιο τον προϊστάμενο. Του ανοίγεις κουβέντα για το θέμα θέλοντας να είσαι όσο πιο περιγραφικός μπορείς. Θέλοντας να λύσεις το πρόβλημά σου πρακτικά ζητώντας βοήθεια… Πέφτεις όμως σε γονιδιακά ευθυνόφοβο προϊστάμενο ο οποίος (για αυτό και μόνο το λόγο) συμπεριφέρεται αμυνόμενος ωσάν να είναι μεταλλαγμένος αρχηγός ανεξάρτητου κρατιδίου εντός της επικράτειας. Φαίνεται από την καλημέρα του… Κι όσο κουβεντιάζεις μαζί του, ζητώντας του απλά μια βεβαίωσή του ότι ο δήμος δεν θα προχωρήσει σε απαλλοτρίωση εντός εξαμήνου, διαβάζεις στα μάτια του αυτό που σκέφτεται: Ότι μπορεί να έχεις μια ντουζίνα τρόπους για να τον κοροϊδέψεις και τελικά τη βεβαίωσή του να τη χρησιμοποιήσεις για …παραγωγή εκρηκτικών υλών! Κι αν κάνεις κάτι τέτοιο, εκείνος ο φιλήσυχος και κατά τα άλλα φιλότιμος μισθωτός δημόσιος υπάλληλος θα βρεθεί μπλεγμένος για όλη την υπόλοιπη ζωή του! Αν σε πιστέψει σου δίνει τη βεβαίωση εντός 15 ημερών. Αν πάλι όχι, η αίτηση επιστρέφει με την παρέλευση ενός απαγορευτικού εξαμήνου και η διαδικασία έγκρισης της δόμησης συνεχίζεται αυτοδίκαια… Αυτός όμως δεν σε πιστεύει!\nΌσο αυτός προβληματίζεται εσύ παρακαλάς… Η κατάληξη μοιάζει με κουίζ: Ζητάς από το δήμο μια βεβαίωση την οποία αν αυτός (ο δήμος) δεν απαντήσει μέσα σε έξι μήνες είσαι ελεύθερος να προχωρήσεις. Επειδή όμως οι έξι μήνες είναι μεγάλο διάστημα για να πληρώνεις ενοίκια ο δήμος κάνει ένα χαρτί στην πολεοδομία το οποίο αν εκείνη (η πολεοδομία) δεν απαντήσει εντός 40 ημερών, τότε ο δήμος είναι ελεύθερος να απαντήσει… Να απαντήσει σε κείνη την ερώτηση που πρέπει να φτάσει τελικά στην πολεοδομία… Παραλογισμός;\nΌχι. Γιατί η πολεοδομία έχει καταντήσει φορέας συλλογής χαρτιών και εγκρίσεων. Όταν για αυτό το κατάστημα χρειάζεται γνωμοδότηση από 6-7 τουλάχιστον φορείς (έγκριση χρήσεων γης από το ΥΠΕΚΑ, προέγκριση δήμου, εφορία νεοτέρων μνημείων, εφορία προϊστορικών αρχαιοτήτων, συμβούλιο αρχιτεκτονικής, βεβαίωση δήμου περί μη απαλλοτρίωσης, πυροσβεστική, οδηγία περί φωτισμού από την περιφέρεια) για να σου δώσει μία έγκρισή δόμησης η πολεοδομία… Όταν αυτή (η πολεοδομία) αδυνατεί να λάβει πρωτοβουλίες αλλά μπορεί να απαντήσει σε ερώτημα άλλου φορέα, τότε έχουμε πρόβλημα. Ο ιδιοκτήτης έχει πρόβλημα αφού αναγκάζεται, μπροστά στο διαφαινόμενο κίνδυνο οι δαπάνες που έχει κάνει να μείνουν αναξιοποίητες για έξι μήνες, να συμβιβάζεται με αναμονή 40 ημερών… Και θέλοντας και μη, περιμένεις!\nΜια και περιμένεις ρωτάς την εφορία νεωτέρων μνημείων… «Τι δικαιολογητικά χρειάζεστε για την αίτηση;» Μεταξύ των άλλων λίγο έως πολύ αναμενόμενων, σου ζητούν και τη χρήση γης του ΥΠΕΚΑ! Και πραγματικά αναρωτιέσαι αν υπάρχει κανένας δημόσιος φορέας που να έχει τ’ αρχίδια να πάρει την πραγματική ευθύνη πάνω του… Κανένας φορέας δεν υπάρχει που να μην χρειαστεί γνωμοδότηση από άλλο φορέα; Ο δήμος ρωτάει την πολεοδομία. Η πολεοδομία επιστρέφει το ερώτημα με αντ-ερώτηση πίσω στο δήμο. Η νεωτέρων για να απαντήσει πρέπει πρώτα να ρωτήσει το ΥΠΕΚΑ. Και όχι πραγματικά να το ρωτήσει… Πρέπει ΕΣΥ να τους πας την απάντησή του… Χαρτιά από ‘δω, χαρτιά από κει… Και μετά αυτοί θα σκεφτούν περίπου δύο με τρεις μήνες για να σου απαντήσουν…\n«Συζητήσαμε το θέμα σας με την ελέγκτρια αλλά και την προϊσταμένη…» λέει ο προϊστάμενος των απαλλοτριώσεων, «αν το κάνατε το κατάστημα μόνο εμπορικό;» Δεν πιστεύεις στα αυτιά σου, πας από την πολεοδομία για να το ξανακούσεις… Τα ίδια σου λέει και η ελέγκτρια! «Κάνετε το κατάστημα εμπορικό, δεν το ονομάζετε υγειονομικού ενδιαφέροντος και δεν χρειάζεται αλλαγή χρήσης με αυτό τον τρόπο… Πάτε κατ’ ευθείαν στο δήμο με σχέδια και βεβαίωση χρήσης…» Ξανά δεν πιστεύεις στα αυτιά σου… Η ίδια η πολεοδομία προσπαθώντας να διώξει από πάνω της την ευθύνη προτείνει να την φορτωθεί ο ιδιοκτήτης! Γιατί ασφαλώς κατά τα γραφόμενα στους νόμους και τις εγκυκλίους θα μπορούσε, πράγματι, κάποια στιγμή να ρυμοτομηθεί η Κολοκοτρώνη…\nΤο νταλαβέρι με την υγειονομική υπηρεσία…\nΕκεί που νομίζεις ότι ξεμπέρδεψες έρχεται πάλι το κρύο ντους! Σε ποια κατηγορία θα βάλεις το κατάστημα για να το καταλάβει σωστά το υγειονομικό; Άλλος ένας πρόσφατος νόμος που περιγράφει όλες τις νέες υγειονομικές διατάξεις βρίσκεται μπροστά σου. Ο οποίος ουσιαστικά είναι γενικότερος, ασαφής σε πολλά σημεία και κυρίως ευνοεί την κρίση του επισκέπτη ελεγκτή της υπηρεσίας! Κι όσα ήξερες πρέπει να τα αναθεωρήσεις. Απλά πραματάκια… Παραλαμβάνεις λουκάνικα, ψωμάκια και μαρούλι, τα συνθέτεις και φτιάχνεις ένα hot dog. Αν είναι να μην είσαι κατάστημα υγειονομικής χρήσης (που κανονικά είσαι) αλλά εμπορικό κατάστημα που κάνει μια απλή συσκευασία, τότε σε ποια κατηγορία εμπίπτεις;\nΈχοντας αποστασιοποιηθεί από τη διαδικασία μια και ο ιδιοκτήτης αποφάσισε να την ολοκληρώσει «εκ των έσω», μπορώ πλέον να αναρωτηθώ: Είναι ο δήμος ή η πολεοδομία το μεγαλύτερο μπουρδέλο της δημόσιας Αθήνας; Από τη μία ο δήμος που θέλει να ορίζει με μαφιόζικο τρόπο ποια μαγαζιά θα δουλέψουν στην πόλη (από δημαρχίας Ντόρας κι εντεύθεν) κι από την άλλη μια πολεοδομία που απλά δεν φέρει καμία ευθύνη... Μια πολεοδομία που παλαιότερα έδινε άδειες αλλαγής χρήσης ακόμη και μετά την ισχύ του ΝΟΚ, αλλά σταμάτησε μετά την έκδοση της εγκυκλίου... Μιας εγκυκλίου που αφορούσε περίπτωση στο Ηράκλειο της Κρήτης... Αλήθεια, εκείνη την γνωμοδότηση του νομικού συμβουλίου του κράτους (που αφορούσε το δήμο Αθηναίων) γιατί την έγραψαν όλοι στα παλαιότερα των υποδημάτων τους;\nΝα πω ότι δεν το προσπάθησα ή δεν ταλαιπωρήθηκα; Να πω ότι ήμουν άτυχος; Αφελής ή ανίκανος; Τίποτε από αυτά... Απλώς δεν είμαι εκείνος ο τύπος που θα μοιράσει «δωράκια» ένθεν κι εκείθεν... Πολύ δε σε ανθρώπους που δεν τ' αξίζουν!\nΟ Alex είδε κι απόειδε και στράφηκε αλλού, και δικαίως… Την άδεια τελικά την πήρε έξι μήνες μετά. Όχι άδικα… Ποτέ δεν ρώτησα πως και γιατί...


ΣΧΕΔΙΟ «ΝΙΑΟΥ ΝΙΑΟΥ ΣΤΑ ΚΕΡΑΜΥΔΙΑ»… - Ξυπνήστε ρε\nΣΧΕΔΙΟ «ΝΙΑΟΥ ΝΙΑΟΥ ΣΤΑ ΚΕΡΑΜΥΔΙΑ»…\nΜόλις τους τέλειωσε το σχέδιο "ξεπούλημα της Μακεδονίας", οι Ξένοι τον,,, απέλυσαν! Όπως ακριβώς είχε γίνει και με τη χούντα μόλις παρέδωσε την μισή Κύπρο!\nΕίχαν καταστρωθεί όλα προσεκτικά! Ήρθαν και εδώ μάλιστα για "να παίξει και αυτό", και με την επίσκεψή τους, του χάρισαν ευμενείς δηλώσεις, παροχές έως και βραβεία. Τον έπεισαν τον νεαρό και διψασμένο φιλόδοξο λέγοντάς του: "Αν ψήσεις το λαό στις εκλογές -οπότε θα έχεις πλήρες άλλοθι- θα μείνεις. Αν χάσεις με πάνω από 3%, άρα δεν θα μπορέσεις να τα μπαλώσεις, θα φύγεις παίρνοντας βέβαια απάνω σου την ευθύνη. Εμείς δεν ξέρουμε τίποτα...".\nΈτσι και έγινε. Σκοτώθηκε μπας και μας κερδίσει με τρεχάλες, φωνές, υποσχέσεις, εγκώμια και επιδόματα, αλλά...\nΑντίο Τσίπρα, Ιστορικέ αξέχαστε εθνικέ μειοδότη. Αντίο Ελληνική Μακεδονία μας...\nΚώστας Χατζιδάκης, πολιτικός συγγραφέας δημοσιογράφος"\nΑνώνυμος 28 Μαΐου 2019 - 9:53 π.μ.\nΚΛΙΝΙΚΑ ΑΝΟΗΤΕ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΕ........\nΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ, ΝΑ ΔΕΧΘΩ ΠΩΣ ΕΤΣΙ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.\nΨΗΦΙΣΑΤΕ ΟΜΩΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ ΛΕΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ. ΤΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΑ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΕΣΕΙ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΝΕΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ???????


Σχολεία κορωνοϊός πανδημία: Δεύτερες σκέψεις για το άνοιγμα στις 11 Ιανουαρίου - tromaktiko\nΣχολεία κορωνοϊός πανδημία: Δεύτερες σκέψεις για το άνοιγμα στις 11 Ιανουαρίου\n7 Ιανουαρίου 2021 12:57\nΣχολεία κορωνοϊός πανδημία: Ανοικτό το ενδεχόμενο να μην ανοίξουν τα σχολεία τη Δευτέρα (11/1), ούτε το λιανεμπόριο να λειτουργήσει με τη μέθοδο του click away, άφησε η αναπληρώτρια κυβερνητική εκπρόσωπος, Αριστοτελία Πελώνη. «Δεν υπάρχουν βεβαιότητες. Η επιτροπή θα αξιολογήσει τα επιδημιολογικά δεδομένα (αύριο) και θα κάνει τις εισηγήσεις της στην κυβέρνηση, ώστε να λάβει τις αποφάσεις της», τόνισε η κυρία Πελώνη. «Η πανδημία είναι ένα φαινόμενο που εξελίσσεται δυναμικά. Όπως δεν είναι γραμμική η εξέλιξή της, δεν είναι γραμμικές και οι αποφάσεις. ‘Όλα εξαρτώνται από τα επιδημιολογικά δεδομένα», είπε επίσης, και πρόσθεσε ότι προτεραιότητα της κυβέρνησης είναι το άνοιγμα των σχολείων και η επαναλειτουργία με κάποιον τρόπο του λιανεμπορίου. «Θα εξαρτηθεί, όμως, από τα επιδημιολογικά στοιχεία και τις εισηγήσεις της επιτροπής», είπε στη συνέχεια.\nΕξάλλου και ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης δήλωσε σήμερα πως είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων μέτρων, ακόμα και αιφνιδιαστικά, ενώ για τα σχολεία είπε πως μπορεί μέσα στο Σαββατοκύριακο να αλλάξει η απόφαση για την επιστροφή στα θρανία. Όλα θα κριθούν από την απόφαση που θα λάβει η επιτροπή των ειδικών, η οποία συνεδριάζει αύριο.\nΠάντως, ήδη οι προετοιμασίες είναι πυρετώδεις από το υπουργείο Παιδείας και τα σχολεία για την επιστροφή στις τάξεις στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Μάλιστα το άνοιγμα των νηπιαγωγείων και των δημοτικών θα είναι ουσιαστικά ένα τεστ για την ενδεχόμενη επιστροφή των μαθητών των Γυμνασίων και των Λυκείων. Σημειώνεται πάντως ότι οι εικόνες από την γιορτή των Θεοφανίων με συνωστισμό κόσμου έξω από τις εκκλησίες έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στους λοιμωξιολόγους, οι οποίοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για πιθανή αύξηση των κρουσμάτων, κάτι που μπορεί να επηρεάσει και τη λειτουργία των σχολείων.