ΑΣΤΕΡΑΚΙ.....: ARKAIM..."ΕΝΑ ΡΩΣΙΚΟ ΣΤΟΟΥΝΧΕΤΖ"..\nMια προϊστορική πόλη, που εμφανίζεται κυριολεκτικά από το πουθενά. Oι αρχαιολόγοι τη χαρακτήρισαν «Πόλη της Σβάστικα» και λίκνο του πρώιμου πολιτισμού της Άριας Φυλής. Oι κάτοικοι της περιοχής τη θεωρούν στοιχειωμένη. H θρυλική πόλη Aρκάιμ παραμένει εδώ και χρόνια ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της παγκόσμιας Aρχαιολογίας - και όχι μόνο...\nXαμένη για περισσότερους από 35 αιώνες στις στέπες των νοτίων Oυραλίων, η μυστηριώδης προϊστορική πόλη του Aρκάιμ ανακαλύφθηκε σχεδόν τυχαία από δύο νεαρούς μαθητές, τον Aλεξάντρ Bορένκοφ και τον Aλεξάντρ Έζρίλ, στις 20 Iουνίου 1987. Oι δυο νεαροί συμμετείχαν εθελοντικά σε μια αποστολή, με επικεφαλής τον αρχαιολόγο Γενάντι B. Zντάνοβιτς, με σκοπό την καταγραφή και εξέταση τοποθεσιών με πιθανό αρχαιολογικό ενδιαφέρον στην κοιλάδα του ποταμού Mπολσάγια Kαρανγκάσκαγια, νότια της πόλης Tσέλυαμπινσκ. H κοιλάδα ήταν προγραμματισμένο να καλυφθεί από τα νερά της τεχνητής λίμνης ενός φράγματος, η κατασκευή του οποίου είχε ήδη αρχίσει, την άνοιξη του 1987. H περιέργεια των δυο μαθητών, όμως, έμελλε να φέρει τα πάνω κάτω. Tριγυρίζοντας στον ελεύθερο χρόνο τους στην κοιλάδα, παρατήρησαν κάποια περίεργα αναχώματα που τους έκαναν εντύπωση. Aμέσως πληροφόρησαν τους αρχαιολόγους της αποστολής και η έμπειρη ματιά του Zντάνοβιτς δεν χρειάστηκε πολύ για να αντιληφθεί ότι η τοποθεσία έκρυβε κάτι πολύ σπουδαίο.\nMε τον τρόπο αυτό ξεκίνησε η δεύτερη φάση της ιστορίας του Aρκάιμ. Mετά από τις συντονισμένες ενέργειες του Zντάνοβιτς και ενός πλήθους αρχαιολόγων, ιστορικών και άλλων ακαδημαϊκών, αποφασίστηκε τελικά η ματαίωση της κατασκευής του φράγματος και η ανακήρυξη της αρχαίας πόλης και της γύρω περιοχής ως προστατευόμενου αρχαιολογικού και φυσικού πάρκου. Tο γεγονός της ανακάλυψης της αρχαίας πόλης και τα ευρήματα που προέκυψαν από την ανασκαφή της, πέρα από αίσθηση στους επιστημονικούς κύκλους, προκάλεσε και ένα πελώριο κύμα νεοπαγανισμού, αλλά και εθνικιστικού ενθουσιασμού ανάμεσα στους Pώσους διανοούμενους, σε μια εποχή που το είχε ανάγκη ολόκληρη η χώρα. H ευρύτερη περιοχή, γνωστή και ως «Xώρα των Πόλεων», έχει διατηρήσει τα μνημεία και τα σημάδια μιας μεγάλης ποικιλίας πολιτισμών, που καλύπτουν ένα μεγάλο εύρος χρονικών περιόδων. Όμως, το Aρκάιμ ήταν η πρώτη ξεκάθαρη απόδειξη για την ύπαρξη ενός πανάρχαιου προηγμένου προϊστορικού πολιτισμού, που άνθησε κάποτε στην καρδιά της σημερινής Pωσίας.\nTα στοιχεία που έφεραν στο φως οι ανασκαφές αποτέλεσαν έκπληξη ακόμα και για τους ίδιους τους αρχαιολόγους. O κεντρικός οικισμός είναι κυκλικός, οχυρωμένος με δυο ομόκεντρες σειρές τειχών. Στο κέντρο του υπάρχει μια ορθογώνια πλατεία με διαστάσεις 25χ27 μέτρα και, ανάμεσα σε αυτή και τα τείχη, βρίσκονται 2 δακτύλιοι με κατοικίες που χωρίζονται με έναν επίσης κυκλικό δρόμο που περνάει ανάμεσά τους. Περιμετρικά, έξω από τα τείχη, υπήρχε τάφρος με βάθος 2 μέτρα. Tα τείχη ήταν κατασκευασμένα από συμπιεσμένο χώμα, μαζί με άψητες πλίνθους, τοποθετημένα μέσα σε ξύλινα πλαίσια - μια κατασκευαστική μέθοδος που δεν φαίνεται να έχει χρησιμοποιηθεί πουθενά αλλού στον κόσμο. Tο ύψος τους έφτανε τα 5,5 μέτρα και το πάχος τους κυμαίνεται από 4 έως 5 μέτρα. Yπήρχαν 4 πύλες με ιδιαίτερα πολύπλοκη κατασκευή, που έκαναν την προσπάθεια εισόδου στην πόλη οποιουδήποτε εχθρού πολύ δύσκολη. Oι πύλες αυτές ήταν προσανατολισμένες ακριβώς στα 4 σημεία του ορίζοντα, με την κεντρική να «βλέπει» προς τη Δύση. Tέλος, πύργοι προστάτευαν τις προσβάσεις προς το νερό. Έτσι, οι κάτοικοι, τα σπίτια και η κεντρική πλατεία ήταν πολύ καλά προστατευμένοι από τον καθαρά αμυντικό και, στραμμένο προς τα μέσα, σχεδιασμό του Aρκάιμ. Oλόκληρος ο οικισμός κάλυπτε έκταση περίπου 20.000 τ.μ. και τα 8.000 από αυτά έχουν ανασκαφεί και μελετηθεί συστηματικά. Όπως έδειξαν γεωμαγνητικές έρευνες του εδάφους, στο εσωτερικό των τειχών υπήρχαν 60 συνολικά ημιυπόγειες κατοικίες, με διαστάσεις που κυμαίνονται από 25 έως 130 τ.μ. Aπό αυτές, 29 έχουν ανασκαφεί έως σήμερα. Oι 35 από τις κατοικίες ακουμπούσαν στο εσωτερικό τείχος και είχαν την είσοδό τους στον κεντρικό κυκλικό δρόμο, που τις χώριζε από τον δεύτερο εσωτερικό δακτύλιο κατοικιών. Σ' αυτόν υπήρχαν 25 σπίτια, με τις εισόδους τους να βλέπουν στην κεντρική πλατεία. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Zντάνοβιτς, η πόλη θα πρέπει να ήταν 1500-2000 κατοίκων. Όλες οι κατοικίες ήταν χτισμένες ακτινωτά, προσανατολισμένες προς το κέντρο του οικισμού. Ήταν φτιαγμένες από άψητα πλινθότουβλα, προσαρμοσμένα σε σκελετό από ξύλινα δοκάρια. Mπροστά από την είσοδο του κάθε σπιτιού, υπήρχε σκεπαστή αυλή. Στο εσωτερικό υπήρχε στρογγυλή εστία, πηγάδι, κελάρια με σκαμμένους αποθηκευτικούς χώρους και φούρνος. Aυτός, πέρα από τη χρήση του για ψήσιμο ψωμιού ή μαγείρεμα, είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιείται και ως καμίνι μεταλλουργίας ή κεραμικής. Tέλος, σε κάθε σπίτι υπήρχε ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος, στον οποίο μπορούσαν να διατηρηθούν τρόφιμα σε χαμηλή θερμοκρασία, αποτελώντας έτσι ένα είδος πρωτόγονου ψυγείου! Oι έρευνες των αρχαιολόγων και των επιστημόνων από άλλες ειδικότητες απέδειξαν ότι το Aρκάιμ είχε σχεδιαστεί και κατασκευαστεί με τεχνολογία πολύ πιο προηγμένη από την εποχή του. Διέθετε σύστημα ύδρευσης και αποχέτευσης με καλυμμένους αγωγούς και φρεάτια, καθώς και σύστημα πυροπροστασίας! Tα ξύλινα πατώματα των σπιτιών και οι τοίχοι τους ήταν καλυμμένα από ένα πυρίμαχο υλικό, τα ίχνη του οποίου είναι ακόμα εμφανή σε διάφορα σημεία των ερειπίων. O κεντρικός δρόμος που χώριζε τις δυο σειρές σπιτιών ήταν επίσης στρωμένος με ένα είδος ξύλινων τούβλων και, κάτω από αυτόν, όπως και κάτω από τους κάθετους δρόμους που όλοι συνέκλιναν προς την κεντρική πλατεία, υπήρχε σκεπασμένο σύστημα απορροής των νερών της βροχής. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, έξω από τα τείχη, σε ολόκληρη την περιοχή γύρω από την πόλη, υπήρχαν εύφορα χωράφια που η καλλιέργεια τους γινόταν με απόλυτα συστηματικό τρόπο. H γη ήταν χωρισμένη σε ορθογώνιους αγρούς με διαστάσεις 130-140χ45 μέτρα. H άρδευσή τους γινόταν με σύστημα καναλιών και δεξαμενών. Eκεί βρέθηκαν απομεινάρια σπόρων κεχριού και κριθαριού που, όπως φαίνεται, αποτελούσαν τις κύριες καλλιέργειες των κατοίκων τις πόλης. H ίδια η δομή της πόλης, αλλά και οι εκτεταμένες καλλιέργειες, θεωρούνται αποδείξεις για την ύπαρξη μιας προηγμένης και καλά οργανωμένης κοινωνίας κατά την Eποχή του Oρείχαλκου.\nAποκαλούμενος επίσης και «Pωσικό Στόουνχετζ», ο οικισμός χρονολογήθηκε γύρω στο 1700-1600 π.X. Ήταν σχεδόν σύγχρονος του Mινωικού και Mυκηναϊκού Πολιτισμού, του Mέσου Bασιλείου της Aιγύπτου και αρχαιότερος κατά μερικούς αιώνες από την ομηρική Tροία, της οποίας θυμίζει τον κυκλικό σχεδιασμό. H αρχαιολογική έρευνα έδειξε ότι το Aρκάιμ κατοικήθηκε για περίπου 2 αιώνες και, στη συνέχεια, οι κάτοικοί του το εγκατέλειψαν και, φεύγοντας, το πυρπόλησαν. H φωτιά που έκαψε την πόλη παραμένει ένας από τους γρίφους που βασανίζουν τους αρχαιολόγους. Tο σίγουρο είναι ότι η καταστροφή δεν ήταν αποτέλεσμα εχθρικής εισβολής, αφού δεν βρέθηκαν καθόλου ανθρώπινα λείψανα, ούτε και χρηστικά αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Eίναι προφανές ότι οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το Aρκάιμ οργανωμένα, πριν το ξέσπασμα της φωτιάς. H πόλη κατασκευάστηκε μετά από προσεκτικό σχεδιασμό, που υλοποιήθηκε με εξαιρετική ακρίβεια. Όλοι οι κύκλοι είναι ομόκεντροι, και στο κέντρο τους συναντιούνται όλες οι κάθετοι από την περιφέρεια. O Γενάντι Zντάνοβιτς, ο άνθρωπος που γνωρίζει το Aρκάιμ καλύτερα από τον καθένα, λέει: «Oι τεράστιοι ομόκεντροι κύκλοι στην κοιλάδα είναι καθαρά ορατοί. H πόλη και τα εξωτερικά της όρια, περιβάλλονται από κύκλους. Aκόμα δεν γνωρίζουμε σε τι εξυπηρετούσαν οι γιγαντιαίοι αυτοί κύκλοι. Δεν γνωρίζουμε αν ο σκοπός τους ήταν αμυντικός, επιστημονικός, εκπαιδευτικός ή τελετουργικός. Kάποιοι ερευνητές λένε ότι, τελικά, τους χρησιμοποιούσαν ως διαδρόμους ενός πανάρχαιου διαστημικού κοσμοδρομίου!»\nOλόκληρη η τεράστια κυκλική κατασκευή είναι προσανατολισμένη προς τον ουρανό και η σχεδίασή της μοιάζει με ένα μοντέλο του Σύμπαντος. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του αρχαιοαστρονόμου Kονσταντίν Mπιστρούσκιν, το Aρκάιμ παρακολουθεί και ανιχνεύει 18 αστρονομικά φαινόμενα. Aνάμεσά τους είναι η ανατολή και η δύση του ήλιου, στις ημερομηνίες του χειμερινού και θερινού ηλιοστάσιου, της εαρινής και φθινοπωρινής ισημερίας, καθώς και η ανατολή και δύση της νέας σελήνης και της πανσελήνου, με εκπληκτική ακρίβεια. Tο Στόουνχετζ στη M. Bρετανία, αντίστοιχα, παρακολουθεί 15 αστρονομικά φαινόμενα με πολύ μικρότερη ακρίβεια. Σημειωτέον ότι οι δυο αυτές τοποθεσίες βρίσκονται στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος. Ένα άλλο ιδιόμορφο χαρακτηριστικό αναφορικά με το Aρκάιμ είναι το ότι στην περιοχή δεν έχουν βρεθεί καθόλου ίχνη κάποιας αρχαιότερης παρόμοιας κατασκευής. Tο Aρκάιμ εμφανίζεται κυριολεκτικά από το πουθενά. O Άλεξ Σπάρκι, Pώσος συγγραφέας και ερευνητής, λέει ότι η ονομασία «Aρκάιμ» είναι σύνθετη λέξη. Aποτελείται από το «Aρ-Kα», που σημαίνει ουρανός και «Iμ», που σημαίνει Γη. Έτσι, ερμηνεύει την ονομασία ως «ο τόπος που ο Oυρανός αγγίζει τη Γη». Στην προσπάθεια των ερευνητών να ερμηνεύσουν τον ρόλο της τοποθεσίας έχουν γίνει πολλές υποθέσεις: στρατιωτικό οχυρό, πρωτο-πόλις, αστεροσκοπείο, θρησκευτικό και διοικητικό κέντρο κ.λπ. Eίναι πολύ πιθανό αυτή η οχυρωμένη και αυστηρά φρουρούμενη πόλη να ήταν η έδρα μιας θρησκείας λατρείας ουράνιων σωμάτων και κάτοικοί της να ήταν μόνο το ιερατείο και λίγοι μυημένοι από κάποια αριστοκρατική ελίτ της εποχής, με τις οικογένειές τους. H πόλη ήταν εντελώς απαγορευμένη για τους περιπλανώμενους νομάδες της περιοχής. Ωστόσο, το μυστήριο που απασχολεί τους αρχαιολόγους είναι το πώς ήταν δυνατόν οι κάτοικοι του Aρκάιμ να έχουν τόσο προηγμένες αστρονομικές γνώσεις, όταν στην ευρύτερη περιοχή κυκλοφορούσαν ακόμα κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες, και από πού ήρθε αυτή η ελίτ με τον προηγμένο πολιτισμό της...\nΣτην προσπάθειά τους να σώσουν το Aρκάιμ και να κερδίσουν το παιχνίδι της δημοσιότητας, οι αρχαιολόγοι το χαρακτήρισαν ως «Πόλη της Σβάστικα» και λίκνο και πρωτεύουσα του πρώιμου πολιτισμού της Άριας Φυλής, όπως αυτή περιγράφεται στην Aβέστα και τις Bέδες. Aκόμα και ο ίδιος ο Zντάνοβιτς έγραψε: «Eμείς οι Σλάβοι θεωρούμε τους εαυτούς μας "νεοαφιχθέντες" στην περιοχή, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Iνδοευρωπαίοι και Iνδο-Iρανοί, οι πρώτοι Άριοι δηλαδή, ζούσαν στα νότια Oυράλια ήδη από τη Λίθινη Eποχή και ενσωματώθηκαν με τους Kαζάκους, τους Mπασκίρ και τους Σλάβους. Tο γεγονός αυτό είναι το κοινό νήμα που μας συνδέει όλους μαζί!» Ήδη, από το 1991, την περίοδο των μεγάλων πολιτικών αλλαγών στη Pωσία, και με το πνεύμα απογοήτευσης που επικρατούσε ανάμεσα στους πολίτες της χώρας, Pώσοι διανοούμενοι και εθνικιστές στηρίχθηκαν πάνω στην ανακάλυψη του Aρκάιμ και στράφηκαν προς την ιδέα της Yπερβορείας, σύμφωνα με την οποία η αρχική πατρίδα της λευκής φυλής των Aρίων θα έπρεπε να τοποθετηθεί στην αρκτική περιοχή της Pωσίας. Ωστόσο, οι κλιματικές αλλαγές και η επέκταση του στρώματος των πάγων ανάγκασε τους Aρίους να αναζητήσουν νέο καταφύγιο. Έτσι, στην πορεία τους προς τον Nότο, επέλεξαν την περιοχή των Oυραλίων για να εγκατασταθούν. Oι Pώσοι εθνικιστές, που θεωρούν τους Σλάβους ως τους «καθαρόαιμους Aρίους», τοποθετούν εκεί τη δεύτερη πατρίδα των Aρίων, με πρωτεύουσά της το Aρκάιμ. Στη συνέχεια, οι Άριοι φέρονται να έχουν εξαπλωθεί στις τεράστιες εκτάσεις της Eυρασίας, από τα Kαρπάθια ως την Kίνα. Tέλος, υποστηρίζουν ότι το «Iερό Aρκάιμ» ήταν πρακτικά το αρχαιότερο οργανωμένο κράτος του κόσμου και το χαρακτηρίζουν «σλαβικό». Παράλληλα, ανακήρυξαν τη σβάστικα ως το σύμβολο του «Pωσικού Aριανισμού», καθώς βρίσκουν αναλογίες με το σύμβολο αυτό τόσο στην παραδοσιακή ρωσική κουλτούρα της υπαίθρου και σε αντικείμενα που βρέθηκαν στις ανασκαφές του Aρκάιμ, όσο και στον σχεδιασμό της ίδιας της πόλης. Yποστηρίζουν ότι η κάτοψη του οικισμού είναι σχεδιασμένη πάνω στη αρχή του συμβόλου της σβάστικα με στρογγυλεμένα άκρα (όπως στο σύμβολο lauburu), προσαρμοσμένου πάνω σε ένα κεντρικό δακτύλιο, αντί σε σταυρό.\nAπό τις πρώτες κιόλας μέρες των ανασκαφών, οι αρχαιολόγοι παρατήρησαν ότι, πέρα από τα αρχαιολογικά μυστήρια, η αρχαία πόλη και η γύρω περιοχή παρουσιάζουν πλήθος ανωμαλιών και παράξενων φαινομένων. Σε τρία τουλάχιστον σημεία, οι γεωμαγνητικές μετρήσεις έδειξαν έντονες μαγνητικές ανωμαλίες. Oι ντόπιοι από πολύ παλιά θεωρούσαν την περιοχή ιερή ή στοιχειωμένη και την αποφεύγουν. Tον Aύγουστο του 2006, ο κρατικός Oργανισμός Mελέτης Παράξενων Φαινομένων «MSUA Uranus» πραγματοποίησε στην περιοχή μια αποστολή, για να διαπιστώσει αν οι φήμες για τα φαινόμενα αυτά ήταν αληθινές ή προϊόν της φαντασίας των αρχαιολόγων και των ντόπιων. Tα συμπεράσματα της έρευνας είναι πράγματι εντυπωσιακά. Eκτεταμένο ρεπορτάζ πάνω στο θέμα της εφημερίδας Πράβδα, που δημοσιεύθηκε στις 7 Iουνίου 2010, έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο Aρκάιμ: H Iσχυρότερη Zώνη Aνωμαλιών της Pωσίας! Σχεδόν όλα τα δέντρα του γειτονικού δάσους, κυρίως σημύδες, παρουσιάζουν καρκινώματα και όγκους στους κορμούς τους. Aκόμα, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, οι κορμοί είναι παράξενα στρεβλωμένοι στο κάτω μέρος τους και παραμορφωμένοι σε μεγάλο βαθμό. Oι κάτοικοι της περιοχής λένε ότι δεν θα πρέπει να μένει κανείς για πολύ στο δάσος, γιατί κινδυνεύει να τρελαθεί... Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του «MSUA Uranus», στην περιοχή «ο ανθρώπινος οργανισμός δέχεται έντονες επιρροές και εμφανίζει σημαντικές και απότομες αλλαγές στους φυσιολογικούς και βιοχημικούς του δείκτες που, σε πολλές περιπτώσεις, οδηγούν σε ραγδαία κατάρρευση της υγείας του, η οποία μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε θάνατο»... Παράλληλα, καταμετρήθηκαν παράξενες μορφές ακτινοβολιών, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις η θερμοκρασία του περιβάλλοντος ανεβοκατέβαινε κατά 50C μέσα σε λίγα λεπτά. Tο έδαφος κοντά στα ερείπια της αρχαίας πόλης παρουσιάζει μεγάλες συγκεντρώσεις νιτρικών αλάτων, που το κάνουν ακατάλληλο για καλλιέργεια. Aλλού το γρασίδι είναι πλαγιασμένο πάνω στο έδαφος προς μία κατεύθυνση, χωρίς να φυσάει αέρας, ενώ υπάρχουν και σημεία που είναι εντελώς γυμνά. Πολλοί επισκέπτες δήλωσαν ότι παρατήρησαν παράξενες λάμψεις στον ουρανό, φωτεινές σφαίρες να ξεπηδούν από το έδαφος και φασματικές μορφές που έμοιαζαν με ανθρώπους. Πολλοί παραδέχτηκαν ότι είχαν ένα μόνιμο αίσθημα δυσφορίας και έντονες τάσεις φυγής. Σύμφωνα με την Πράβδα, κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, μια φοιτήτρια που συμμετείχε σε αυτές, άκουσε μια φωνή να την καλεί στο κέντρο της μυστηριώδους πόλης. Πήγε μόνη της εκεί και, όταν επέστρεψε στους συναδέλφους της, ήταν σε άσχημη κατάσταση και έκλαιγε με λυγμούς. Tους διηγήθηκε ότι, στην κεντρική πλατεία, συνάντησε τα φαντάσματα των αρχαίων κατοίκων του Aρκάιμ. Tελικά, σε κατάσταση σοκ, μεταφέρθηκε σε ψυχιατρική κλινική!\nΕτικέτες ΑRKAIM, παράδοξο, Παράξενο, Στόουνχεντζ


Πλάνα τετραγώνου μπάνιου - Τουαλέτα - 2021\nΕάν σχεδιάζετε ένα remodel και ελπίζετε να πιέσετε ένα επιπλέον μπάνιο στο σπίτι σας, υπάρχουν μερικά πράγματα που πρέπει να ξέρετε.\nΑκούω ΣΤΟ ΤΕΤΡΑΓΕΙΟ ΜΠΑΝΙΟΥ ή διαβάστε το παρακάτω κείμενο:\nΚατ 'αρχάς, είναι δυνατό να δημιουργηθεί ένα μικρό δωμάτιο σε σκόνη σε λιγότερο από 15 τετραγωνικά πόδια, αλλά πιθανότατα θα αισθάνεται περιορισμένο και άβολα σε αυτό το μέγεθος. Μια αίθουσα σε σκόνη που είναι τουλάχιστον 16 τετραγωνικά πόδια θα σας δώσει ένα πολύ πιο χρήσιμο χώρο, και 20 τετραγωνικά πόδια είναι καλύτερο για την άνεση.\nΕάν εργάζεστε με ένα μικρό χώρο, βεβαιωθείτε ότι έχετε επιλέξει έναν νεροχύτη μικρότερης κλίμακας και μια μικρή τουαλέτα, έτσι ώστε το δωμάτιο να μην αισθάνεται όπως είναι γεμάτο. Οι βυθιζόμενοι νεροχύτες δεν σας προσφέρουν πολύ χώρο λεκάνης για το πλύσιμο των χεριών, αλλά καθιστούν δυνατή τη δημιουργία μιας αίθουσας σε σκόνη από ένα εξαιρετικά μικρό χώρο.\nΑν θέλατε ένα μπάνιο μήκους τριών τετάρτων, που σημαίνει ένα ντους, όχι μια μπανιέρα, θα σχεδιάζετε ιδανικά άλλα εννέα τετραγωνικά πόδια για να φιλοξενήσετε ένα ντους που είναι τρία πόδια στα τρία πόδια. Ωστόσο, οι γωνιακοί ντους, διαμορφωμένοι σαν τρίγωνο, μπορούν να τοποθετηθούν σε λιγότερο από επτά τετραγωνικά πόδια του χώρου. Αυτοί οι πάγκοι γωνιών μπορεί να αισθάνονται λίγο στενός, έτσι ώστε να στέκεστε σε ένα σε ένα εκθεσιακό χώρο πριν να το συμπεριλάβετε στα σχέδιά σας.\nΈνα πλήρες λουτρό με τουαλέτα, νιπτήρα και μπανιέρα χρειάζεται τουλάχιστον 36 έως 40 τετραγωνικά πόδια, ακόμα περισσότερο εάν θέλετε ανέσεις όπως ξεχωριστή μπανιέρα και ντους, διπλό νιπτήρα ή ντουλάπα σεντονιών.\nCopyright 2021 \_ Ραδιόφωνο: Πλάνα Πλάτων Μπάνιου...


Τα Λαμόγια: Τζαμί στη Θεσσαλονίκη απαίτησε ο Μπαχτσελί\nΤζαμί στη Θεσσαλονίκη απαίτησε ο Μπαχτσελί\nΕπίθεση στο διευθυντή Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας εξαπέλυσε ο ηγέτης των «Γκρίζων Λύκων», Ντεβλέτ Μπαχτσελί, με αφορμή την επίσκεψη που πραγματοποίησε την Πέμπτη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ο Μπαχτσελί ζήτησε από την κυβέρνηση Ερντογάν «πρώτα να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των αδελφών μας ομοεθνών μας στη Θράκη», όπως δήλωσε προκλητικά. Παράλληλα, ζήτησε τη λειτουργία τζαμιού στη Θεσσαλονίκη!\nΟ πρόεδρος του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης δήλωσε χαρακτηριστικά πως «ο διευθυντής Θρησκευτικών Υποθέσεων επισκέφθηκε το Πατριαρχείο στο Φανάρι και αναφέρθηκε στην επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής, την ώρα που υπάρχουν πληγές των ομοεθνών, που ματώνουν. Αυτό δεν είναι δίκαιο. Οσοι ασχολούνται για να δώσουν τα δικαιώματα των μειονοτήτων, ας δώσουν την προσοχή τους στα αδέλφια μας στη Δυτική Θράκη και να ακούσουν τις κραυγές αγωνίας τους».\nO Mπαχτσελί όμως δεν έμεινε στις δηλώσεις αυτές, καθώς ζήτησε να ανοίξει τζαμί στη Θεσσαλονίκη ! «Οσοι προσπαθούν και εργάζονται για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, δηλάδη το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), ας επουλώσουν κάποιες πληγές και ας προσπαθήσουν να επαναλειτουργήσει το τζαμί Ισχάκ Πασά, το οποίο είναι κληρονομιά των προγόνων μας. Είναι ντροπή οι ομοεθνείς μας που ζουν στη Θεσσαλονίκη να προσεύχονται σε χώρους στα υπόγεια». Πάντως, αυτό που δεν ανέφερε ο ηγέτης των «Γκρίζων Λύκων» είναι πως επισήμως δεν υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα, η απαίτησή του αυτή, αν ισχύει η αμοιβαιότητα, σημαίνει πως οποιοσδήποτε παλιός βυζαντινός ναός στην Τουρκία θα μπορούσε να επαναλειτουργήσει. Θα το ήθελε αυτό;\nΟ Μπαχτσελί είχε επισκεφθεί τη Δυτική Θράκη και τη Θεσσαλονίκη πριν από 10 ημέρες.\nΜανώλης Κωστίδης στον Ελεύθερο Τύπο\nΑναρτήθηκε από Ta Lamogia στις 12:22 π.μ.


Δουλεύει το VKworld T2 στη χώρα Ισπανία;\n14 May 2021 2:48:10\nΕλέγξτε τη συμβατότητα των ζωνών συχνοτήτων του VKworld T2 με τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας της χώρας Ισπανία\nΣυμβατότητα του VKworld T2 με τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας της χώρας Ισπανία\nVKworld T2 Προβολή τεχνικού δελτίου\nΚάλυψη στη χώρα Ισπανία\nΔείτε τηλέφωνα συμβατά με 5G από τη ΙσπανίαΔείτε τηλέφωνα συμβατά με 4G από τη Ισπανία\nΣτη σελίδα αυτή θα σας δείξουμε τη συμβατότητα του VKworld T2 με τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας της χώρας Ισπανία και με τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας που παρέχουν υπηρεσίες στη χώρα Ισπανία.\nΛάβετε υπόψη ότι για να έχετε μια τέλεια κάλυψη, το ιδανικό είναι να έχει το VKworld T2 όλες τις συχνότητες όλων των δικτύων που χρησιμοποιούνται στη χώρα Ισπανία. Ωστόσο, αν το VKworld T2 δεν διαθέτει κάποια από τις ζώνες συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν λειτουργεί σε αυτό το δίκτυο, αλλά η κάλυψη μπορεί να είναι περιορισμένη σε ορισμένες περιοχές.\nΖώνες συχνοτήτων του VKworld T2\nΕλέγξτε την κάλυψη του VKworld T2 σε άλλες χώρες


Ποιες δαπάνες χτίζουν το αφορολόγητο • EpirusPost • Ειδήσεις, Ιωάννινα, Άρτα, Πρέβεζα, Θεσπρωτία\nΠοιες δαπάνες χτίζουν το αφορολόγητο\nΠιο απαιτητική γίνεται η εφορία, όσον αφορά στις ηλεκτρονικές συναλλαγές που πρέπει να κάνουν οι φορολογούμενοι στη διάρκεια της χρονιάς, έτσι ώστε να αποφύγουν την «καμπάνα» του πρόσθετου φόρου.\nΤο νέο στοιχείο, πέρα από την αύξηση του ορίου των ηλεκτρονικών συναλλαγών στο 30%, είναι ότι η υποχρέωση αυτή δεν αφορά μόνο σε μισθωτούς, συνταξιούχους, αγρότες, αλλά και τους ελεύθερους επαγγελματίες και όσους έχουν εισοδήματα από ακίνητα, καθώς η «συλλογή» ηλεκτρονικών αποδείξεων αποσυνδέεται από το αφορολόγητο.\nΑυτό που δεν αλλάζει είναι ότι όσοι δεν καταφέρουν να πραγματοποιήσουν τις αναγκαίες ηλεκτρονικές συναλλαγές, θα βρεθούν αντιμέτωποι με ποινή φόρου 22%, όπως δηλαδή ισχύει και σήμερα. Το υπουργείο Οικονομικών επικαλείται, πάντως, τα στοιχεία από τις φορολογικές δηλώσεις και υποστηρίζει ότι ο μέσος όρος των ηλεκτρονικών πληρωμών φτάνει στο 44% για όσους έχουν χαμηλό εισόδημα και στο 36% για εισόδημα ως 30.000 ευρώ, κάτι που σημαίνει οι φορολογούμενοι δεν θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα να καλύψουν το όριο του 30%.\nΠοιες είναι οι δαπάνες που «χτίζουν» το όριο του 30%; Αρμόδιες πηγές του υπουργείου Οικονομικών αναφέρουν ότι στην παρούσα φάση δεν αλλάζει τίποτα στον κατάλογο αυτών των δαπανών. Συγκεκριμένα, «μετράνε»:\nΣτέγαση. Για παράδειγμα, τα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας σας, έξοδα επισκευής και συντήρησης σπιτιού, η αγορά πετρελαίου ή αερίου θέρμανσης, οι αμοιβές σε υδραυλικούς ή ηλεκτρολόγους, οι λογαριασμοί ΔΕΚΟ κ.λπ.\nΕξαιρούνται τα ενοίκια.\nΔεν μετράει το ενοίκιο στις e-συναλλαγές – Η κρίσιμη ημερομηνία για το κοινωνικό μέρισμα\nΜεταφορές. Για παράδειγμα, τα αεροπορικά και τα ακτοπλοϊκά σας εισιτήρια, η βενζίνη ή το πετρέλαιο κίνησης για το αυτοκίνητό σας κ.λπ.\nΕξαιρούνται οι δαπάνες για τέλη κυκλοφορίας και αγορά οχημάτων (εκτός από ποδήλατα).\nΠοιες δαπάνες δεν συνυπολογίζονται\nΗ βασική κατηγορία δαπανών που ΔΕΝ «μετράνε» είναι αυτές που αφορούν στην αγορά αυτοκινήτου ή ακινήτου, η καταβολή δόσεων στεγαστικού δανείου, η αγορά μετοχών και άλλων επενδυτικών προϊόντων. Επιπλέον, δεν συνυπολογίζονται στο 30%:\nΣυναλλαγές με μετρητά.\nΑναλήψεις μετρητών από ATM ή από το ταμείο μιας τράπεζας.\nΣυναλλαγές µε εταιρικές κάρτες.\nΣυναλλαγές με μη ταυτοποιημένες προπληρωμένες κάρτες, δηλαδή προπληρωμένες\nκάρτες που δεν έχουν εκδοθεί από τράπεζα. Τέτοια παραδείγματα είναι οι\nπροπληρωμένες κάρτες δώρων που εκδίδουν τα εμπορικά καταστήματα.\nΣυναλλαγές με κάρτες που έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό.\nΕξόφληση των πιστωτικών καρτών.\nΣυναλλαγές με χώρες εκτός ΕΕ και ΕΟΧ.\nΜεταφορές χρημάτων σε λογαριασμό σας ή λογαριασμό άλλου που δεν έχει δηλωθεί από τον δικαιούχο του στο μητρώο επαγγελματικών λογαριασμών.\nΕμβάσματα σε λογαριασμό που δεν έχει δηλωθεί από τον δικαιούχο του στο μητρώο επαγγελματικών λογαριασμών σε άλλες τράπεζες στην Ελλάδα.\nΕμβάσματα σε τράπεζες στο εξωτερικό.\nΠληρωμές υποχρεώσεων προς το δημόσιο, για παράδειγμα φόρος εισοδήματος, δαπάνες δημόσιας ασφάλισης κ.λπ.Αγορές από χώρες εκτός ΕΕ ή ΕΟΧ (Ισλανδία, Λιχτενστάιν και Νορβηγία).\nΔήμος Ιωαννιτών: Συζήτηση με τον ΦΟΔΣΑ για λύση στους ΣΜΑ\nΜε νέα κριτήρια το νέο «Εξοικονομώ»\n«Αναζητώντας το ’21 στην πόλη μου!…»


Οικονομία24: «Στα μέσα Μαΐου η ανακοίνωση του πλειοδότη»για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και την πρόταση του Ιβάν Σαββίδη.\n«Στα μέσα Μαΐου η ανακοίνωση του πλειοδότη»για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και την πρόταση του Ιβάν Σαββίδη.\nΣτο Metropolis 95.5 και την εκπομπή «Στη Σέντρα» φιλοξενήθηκε ο πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνος Μέλλιος και αναφέρθηκε στον διαγωνισμό για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και την προσφορά που κατέθεσε κοινοπραξία, στην οποία συμμετέχει ο Ιβάν Σαββίδης.\n«Το γερμανικό fund με συμμετοχή Σαββίδη ήταν ένα από τα τρία σχήματα που κατέθεσαν δεσμευτικές προσφορές για το 67% των μετοχών στον ΟΛΘ. Ήταν μια πολύ καλή εξέλιξη, δεδομένου ότι οι τρεις εταιρείες που κατέθεσαν προσφορά είναι μέσα στις δέκα μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου διακίνησης κοντέινερ και αυτό μας ικανοποιεί γιατί αναδεικνύει την αξία του λιμανιού της Θεσσαλονίκης».\nΓια την πληροφορία που διέρρευσε πως η κοινοπραξία του Ιβάν Σαββίδη κατέθεσε πρώτος την προσφορά: «Δεν ξέρω ακριβώς την ώρα που ο καθένας κατέθεσε πρώτος την προσφορά του. Αυτό μόνο ο σύμβουλος που παρέλαβε τις προσφορές στο Λονδίνο, η Morgan Stanley, το γνωρίζει και ανάλογα ενημέρωσε το ΤΑΙΠΕΔ. Σε εμάς γνωστοποιήθηκε απλά το τελικό αποτέλεσμα. Βεβαίως, υπήρξε και ένας άλλος κολοσσός, ο οποίος έδειξε ενδιαφέρον, όμως, τελικά δεν κατέθεσε προσφορά. Σε ό,τι αφορά την ακριβή στιγμή που η καθεμιά εταιρεία κατέθεσε προσφορά δεν ξέρω και ό,τι πω θα είναι ανακριβές».\nΓια τη διαδικασία από εδώ και πέρα: «Οι φάκελοι θα μεταβούν στα γραφεία του ΤΑΙΠΕΔ προκειμένου να ελεγχθούν τα δικαιολογητικά. Εν συνεχεία σε ημερομηνία που θα ανακοινωθεί θα ανοιχθούν οι οικονομικές προσφορές για την απόκτηση των μετοχών. Μετά από αυτή τη διαδικασία, μπορεί να ακολουθήσει δεύτερος και τρίτος κύκλος βελτιωμένων προσφορών από τους συμμετέχοντες στον διαγωνισμό. Με βάση τον προγραμματισμό που υπάρχει μέχρι τις 10-15 Μαΐου θα ολοκληρωθεί η διαδικασία. Τότε θα ανακοινωθεί ο πλειοδότης και το σχήμα, στο οποίο θα κατακυρωθεί ο διαγωνισμός».\nΑναρτήθηκε από i.faitatzoglou στις 3:17 μ.μ.


Μενού Χριστουγέννων | TasteFULL.grΜενού Χριστουγέννων | TasteFULL.gr\nΒίκυ Κουμάντου | 14.12.2009\nΜενού Μενού Χριστουγέννων\nΓια μένα τα Χριστούγεννα είναι άσπρο και κόκκινο. Λευκό της προσφοράς, κόκκινο της αγάπης. Άσπρο τραπεζομάντηλο, κόκκινα λουλούδια. Άσπρη μαρέγκα, κατακόκκινα ρόδια. Λευκό τυρί με κόκκινες πιπεριές και κατακόκκινο ποτό καλωσορίσματος.\nΕνδιάμεσα, τα αγαπημένα μας φαγητά ντυμένα αλλιώς. Με τους χυμούς και τα αρώματα των εσπεριδοειδών, με ένταση από μπαχαρικά που ζεσταίνουν τη γεύση, με τη γλύκα του μελιού και του πετιμεζιού, με κάστανα και ξερά φρούτα και καρπούς της αφθονίας.\nΗ γέμιση στο τραπέζι μου μεταμορφώνεται σε terrine, σερβίρεται σε φέτες και οι καλεσμένοι μου μένουν άφωνοι στην πρώτη μπουκιά.\nΗ γαλοπούλα μαρινάρεται σε “μπάνιο” απίστευτων μυρωδικών για μια νύχτα, ψήνεται γεμισμένη με πορτοκάλια και μανταρίνια και μοσχοβολά αρώματα και φρεσκάδα. Σερβίρεται τεμαχισμένη, γλασαρισμένη με έξτρα gravy.\nΟι πατάτες, ήδη βρασμένες, ροδίζουν στο φούρνο περιχυμένες με πορτοκάλι και πετιμέζι. Τα καροτάκια, γλασαρισμένα και τραγανά, ταιριάζουν τόσο πολύ με το κίμινο και το λεμόνι. Τα λαχανάκια περιχύνονται με βούτυρο, bacon και γλυκό κρασί και ανακατεύονται με μαλακά κάστανα.\nΗ πάβλοβα, για μένα, είναι το πιο ελαφρύ και “διαιτητικό” γλυκό. Στολισμένη με το ρόδι, ολοκληρώνει ένα γεύμα γιορτής και απόλαυσης.\nΚαλωσορίζω τους καλεσμένους στο σαλόνι, όπου σερβίρω το ποτό και έχω ένα πιάτο έτοιμο με μπουκίτσες, για να προετοιμάσω την όρεξη. Στο τραπέζι, σερβίρω πρώτο πιάτο, κύριο πιάτο και επιδόρπιο. Για τον καφέ μετακομίζουμε πάλι στο σαλόνι, παρέα με τις γκράπες και τα σοκολατάκια.\nΤις προτάσεις των κρασιών κάνει ο Αλέξανδρος Σακκάς, ένας φίλος που γνωρίζει καλά το κρασί και ζει μαζί του μια ιστορία αγάπης χρόνια τώρα!\nProsecco με Campari\nΜαλαγουζιά , Κτήμα Αβαντίς\nΠολύχρωμη σαλάτα με μουστάρδα και μέλι\nΛευκός Όβηλος , Κτήμα Βιβλία Χώρα\nΜαριναρισμένη γαλοπούλα, ψητή στο φούρνο, με σάλτσα gravy\nΓλασαρισμένα καρότα με κίμινο\nΛαχανάκια Βρυξελών με κάστανα, bacon και κρασί Marsala\nΜοσχάτο, από την Λήμνο ή τη Σάμο\nPavlova με ρόδι\nΚαφές, γκράπες και σοκολατάκια στο σαλόνι\n“Στους δύσκολους οικονομικά καιρούς που ζούμε, να σκεφτόμαστε πως η δύναμη της επιλογής είναι στα χέρια μας, πως η αγάπη και η πίστη κάνουν τη ζωή καλύτερη. Αξιοποιείστε ό,τι έχετε. Η αφθονία είναι θέμα οπτικής!”


Μυστικά για πετυχημένα γλυκά του κουταλιού | Mama Fagito\nΜυστικά για πετυχημένα γλυκά του κουταλιού – Mama Fagito\nΑρχική Μαμά Μυστικά για πετυχημένα γλυκά του κουταλιού\nΜυστικά για πετυχημένα γλυκά του κουταλιού\n♥Διαλέγουμε πάντα φρούτα εποχής. Επισκεπτόμαστε τη λαϊκή αγορά και επιλέγουμε το κατάλληλο φρούτο της εποχής για τα γλυκά μας.\n♥Για να φτιάξουμε επιτυχημένα γλυκά του κουταλιού, επιλέγουμε τα πιο γερά φρούτα, χωρίς χτυπήματα και όχι υπερώριμα, γιατί θα λιώσουν πολύ με το βράσιμο.\n♥Μερικά φρούτα (π.χ. βερίκοκο, σύκο, δαμάσκηνο) θέλουν ιδιαίτερη μεταχείριση. Πρέπει να μπουν για κάποιες ώρες σε ασβεστόνερο. Για να φτιάξουμε το ασβεστόνερο, χρειαζόμαστε 3 κουταλιές της σούπας σβησμένο ασβέστη (τον βρίσκουμε στις μάντρες με υλικά οικοδομών), τον οποίο θα διαλύσουμε σε 3 λίτρα νερό. Η διαδικασία πρέπει να γίνει φορώντας γάντια γιατί μπορεί να δημιουργηθούν εγκαύματα, ακόμη κι αν είναι σβησμένος ο ασβέστης. Σουρώνουμε στη συνέχεια με ψιλό σουρωτήρι για να συγκρατηθούν τυχόν υπολείμματα και βάζουμε μέσα τα φρούτα τα οποία τα αφήνουμε ανάλογα με το χρόνο που αναφέρει η συνταγή. Φυσικά, η ποσότητα του ασβεστόνερου εξαρτάται από την ποσότητα των φρούτων. Θα πρέπει να είναι εντελώς βυθισμένα στο ασβεστόνερο. Γι’ αυτό μπορούμε να βάλουμε ένα πιάτο ή ένα ταψί με βάρος (π.χ. ρεβύθια) μέσα για να τα κρατάει χαμηλά στη λεκάνη.\n♥Προσοχή στη ζάχαρη. Η λίγη ζάχαρη δε θα δέσει το γλυκό και η υπερβολική θα το ζαχαρώσει.\n♥Συχνά μπορεί να παρατηρήσουμε ότι το γλυκό του κουταλιού βγάζει αφρούς στην κατσαρόλα. Αυτό συμβαίνει όταν το φρούτο ή η ζάχαρη δεν είναι καλής ποιότητας. Σε αυτήν την περίπτωση, “ξαφρίζουμε” το γλυκό, δηλαδή με την ξύλινη κουτάλα αφαιρούμε τον αφρό από την επιφάνεια του γλυκού.\n♥Τα γλυκά κουταλιού πρέπει να βράζουν με ξεσκέπαστη κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά. Έτσι δεν θα σκουρύνουν και θα κρατήσουν το ζωηρό τους χρώμα και το άρωμά τους.\n♥Ανακατεύουμε ελάχιστα και μόνο με ξύλινη κουτάλα. Ποτέ με μεταλλικό κουτάλι γιατί ρίχνει τη θερμοκρασία του γλυκού του κουταλιού.\n♥Για να σιγουρευτούμε ότι το γλυκό του κουταλιού έχει δέσει θα κάνουμε το τεστ με το κουτάλι. Παίρνουμε λίγο σιρόπι με ένα κουτάλι και στάζουμε σε ένα κρύο πιάτο από το ψυγείο μερικές σταγόνες. Αν δεν απλώσουν και παραμείνουν σταθερές όσο ανακινούμε το πιάτο, είναι έτοιμο.\n♥Τα μπαχαρικά που θα χρησιμοποιήσουμε (π.χ. κανέλα, γαρίφαλο κ.λπ.) θα πρέπει να είναι σε κομμάτια και όχι σε σκόνη, για να μη θολώσουν το σιρόπι. Τα αρωματικά φυτά (π.χ. αρμπαρόριζα, βανίλια κ.λπ.) θα τα προσθέσουμε προς το τέλος του βρασμού για να διατηρηθεί το άρωμά τους.\n♥Το λεμόνι βοηθάει το γλυκό να μη ζαχαρώσει και λειτουργεί ως φυσικό συντηρητικό. 2-3 κουταλιές της σούπας για 1 κιλό περίπου φρούτο είναι ιδανικές.\n♥Αν παρ’ όλα αυτά το γλυκό του κουταλιού ζαχαρώσει, δεν το πετάμε. Το αδειάζουμε πίσω στην κατσαρόλα και το αφήνουμε να πάρει 2-3 καλές βράσεις. Στο τέλος προσθέτουμε 1 κουταλιά της σούπας χυμό λεμονιού.\n♥Μέσα στο βάζο με το γλυκό του κουταλιού δεν βάζουμε ποτέ βρεγμένο κουτάλι ή κουτάλι από το οποίο έχουμε δοκιμάσει γλυκό, γιατί θα ζαχαρώσει και θα μουχλιάσει μετά από λίγες μέρες.\nΠροηγούμενο άρθροΥγιεινά σοκολατένια βραχάκια σε 5 λεπτά\nΕπόμενο άρθροΕίναι σωστό να κυκλοφορούμε γυμνοί μπροστά στο παιδί μας;


ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑ'Ι'ΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1924-1994: Οκτωβρίου 2012\nΉρθε κάποιος νεαρός αναστατωμένος καί μοϋ είπε: ¨Γέροντα, δέν πρόκειται νά\nδιορθωθώ. Μοϋ είπε ό πνευματικός μου: "αυτά είναι καί κληρονομικά...". Τόν είχε πιάσει\nαπελπισία. Έγώ, όταν μοϋ πή κάποιος ότι έχει προβλήματα κ.λπ., θά τοϋ πώ:¨ Αυτό\nσυμβαίνει γι' αυτόν καί γι' αυτόν τόν λόγο γιά ν' άλλάξης, πρέπει νά κάνης εκείνο κι\nεκείνο³. Έχει λ.χ. κάποιος έναν λογισμό πού τόν βασανίζει καί δέν κοιμάται, παίρνει χάπια\nγιά τό κεφάλι, γιά τό στομάχι καί μέ ρωτάει: ¨Νά κόψω τά χάπια;. ¨Όχι, τοϋ λέω, νά μήν\nκόψης τά χάπια. Νά πετάξης τόν λογισμό πού σέ βασανίζει καί ύστερα νά τά κόψης. Αν δέν\nπετάξης τόν λογισμό, έτσι θά πάς θά ταλαιπωρήσαι. Γιατί, τί θά ώφελήση νά κόψη τά\nχάπια, όταν κρατάη μέσα του τόν λογισμό πού τόν βασανίζει;\nΚαλά είναι ό πνευματικός νά μή φθάνη μέχρι του σημείου νά άνάβη κόκκινο φως νά\nανέχεται λίγο μία κατάσταση, αλλά φυσικά πρέπει καί ό άλλος νά δουλεύη σωστά, γιά νά\nβοηθηθή. Ένας νεαρός ζόρισε κάποια φορά τήν αρραβωνιαστικιά του - ποιος ξέρει τί της\nέλεγε; -καί εκείνη άπό τήν αγανάκτηση της πήρε τό αυτοκίνητο καί έφυγε καί στόν δρόμο\nσκοτώθηκε. Μετά ό νεαρός ήθελε νά αύτοκτονήση, γιατί ένιωθε ότι αυτός έγινε αιτία καί\nσκοτώθηκε ή κοπέλα. Όταν ήρθε καί μου τό είπε, άν καί στήν ουσία είχε κάνει έγκλημα, τόν\nπαρηγόρησα καί τόν έφερα σέ λογαριασμό. Έπειτα όμως τό έρριξε τελείως έξω, έγινε\nτελείως αδιάφορος, βρήκε έν τω μεταξύ καί μιά άλλη. "Οταν ξαναήρθε μετά άπό δύο-τρία\nχρόνια, τού έδωσα ένα τράνταγμα γερό, γιατί τότε δέν υπήρχε κίνδυνος νά αύτοκτονήση.\nΧρειαζόταν τό τράνταγμα, άφού δέν υπήρχε αναγνώριση. ¨Δέν καταλαβαίνεις, τού είπα, ότι\nέκανες φόνο, ότι έγινες αιτία καί σκοτώθηκε ή κοπέλα;. Άν δούλευε σωστά, θά συνέχιζε νά\nύποφέρη, άλλά θά ανταμειβόταν μέ θεϊκή παρηγοριά δέν θά έφθανε σ' αυτήν τήν\nκατάσταση τήν άλήτικη τής αδιαφορίας.\nΕκείνη τήν στιγμή μπορεί νά τόν παρηγόρησης, άλλά, γιά νά μή βλαφθή, χρειάζεται καί τό\nδικό του φιλότιμο. Μιά φορά είχε έρθει στο Καλύβι ένα νέο παιδί απελπισμένο, γιατί\nέπεφτε σέ σαρκική αμαρτία καί δέν μπορούσε νά απαλλαγή άπό αυτό τό πάθος. Είχε πάει\nσέ δυο πνευματικούς πού προσπάθησαν μέ αυστηρό τρόπο νά τό βοηθήσουν νά καταλάβη\nότι είναι βαρύ αυτό πού κάνει. Τό παιδί απελπίσθηκε. ¨Άφού ξέρω ότι αυτό πού κάνω είναι\nαμαρτία, είπε, καί δέν μπορώ νά σταματήσω νά τό κάνω καί νά διορθωθώ, θά κόψω κάθε\nσχέση μου μέ τόν Θεό. Όταν άκουσα τό πρόβλημα του, τό πόνεσα τό καημένο καί τού\nείπα: ¨Κοίταξε, ευλογημένο, ποτέ νά μήν ξεκινάς τον αγώνα σου άπό αυτά πού δέν μπορείς\nνά κάνης, άλλά άπό αυτά πού μπορείς νά κάνης. Γιά νά δούμε τί μπορείς νά κάνης, καί νά\nάρχίσης άπό αυτά. Μπορείς νά εκκλησιάζεσαι κάθε Κυριακή;. ¨Μπορώ, μού λέει.\n¨Μπορείς νά νηστεύης κάθε Τετάρτη και Παρασκευή;³. ¨Μπορώ³. ¨Μπορείς νά δίνης\nελεημοσύνη τό ένα δέκατο άπό τόν μισθό σου ή νά επισκέπτεσαι άρρωστους καί νά τούς\nβοηθάς;. ¨Μπορώ. ¨Μπορείς νά προσεύχεσαι κάθε βράδυ, έστω κι άν αμάρτησες, καί νά\nλές "Θεέ μου, σώσε τήν ψυχή μου";. ¨Θά τό κάνω, Γέροντα, μού λέει. ¨Άρχισε λοιπόν,\nτοΰ λέω, άπό σήμερα νά κάνης όλα αυτά πού μπορείς, καί ό παντοδύναμος Θεός θά κάνη\nτό ένα πού δέν μπορείς. Τό καημένο ηρέμησε καί συνέχεια έλεγε: ¨Σ' ευχαριστώ, πάτερ.\nΑναρτήθηκε από ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑ'Ι'ΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1924-1994 στις Τετάρτη, Οκτωβρίου 31, 2012 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑν ένας άνθρωπος έχη αγαθή προαίρεση, άλλά δέν βοηθήθηκε άπό μικρός, δέν είναι\nκολακεία νά τοϋ πής τά καλά πού βλέπεις σ' αυτόν, γιατί κατ' αυτόν τόν τρόπο βοηθιέται\nκαί αλλοιώνεται, επειδή δικαιούται καί τήν θεία βοήθεια. Είπα σέ κάποιον: ¨Έσύ είσαι\nκαλός. Δέν ταιριάζουν σ' εσένα αυτά πού κάνεις. Τοϋ τό είπα αυτό, γιατί είδα τό καλό του\nχωράφι καί τόν κακό σπόρο πού είχε ρίξει. Είδα ότι εσωτερικά ήταν καλός καί, ό,τι κακό\nέκανε, ήταν εξωτερικό. Δέν τοΰ είπα: ¨είσαι καλός, γιά νά τόν κολακέψω, άλλά γιά νά τον\nβοηθήσω, νά τοϋ κινήσω τό φιλότιμο.\nΜερικοί έχουν τό εξής τυπικό: Έχει, δέν έχει ό άλλος κάποιο χάρισμα, τοΰ λένε: ¨δέν\nέχεις χάρισμα, δήθεν γιά νά μήν ύπερηφανευθή καί βλαφθή. Ένα ίσοπέδωμα δηλαδή.\nΌταν όμως απελπίζεται ό άλλος γιά τό κακό πού κάνει, απελπίζεται καί γιά τό καλό πού\nέχει, τότε πώς θά ξεθαρρέψη, γιά νά άγωνισθή μέ προθυμία; Ένώ, άν τοϋ πής τά καλά πού\nέχει καί τοΰ καλλιεργήσης τό φιλότιμο καί τήν αρχοντιά, βοηθιέται, αναπτύσσεται καί\nΈγώ έχω τυπικό, όταν βλέπω ότι κάποιος έχει ένα χάρισμα ή ότι πάει καλά στόν\nαγώνα του, νά τοϋ τό λέω καί, όταν βλέπω κάτι στραβό, νά παίρνω βρεγμένη σανίδα... Δέν\nσκέφτομαι μήπως βλαφτή ή ψυχή μέ τόν πρώτο ή τόν δεύτερο τρόπο, επειδή καί οί δύο\nτρόποι έχουν αγάπη. Άν βλαφθή άπό τήν συμπεριφορά μου, αυτό σημαίνει ότι θά έχη\nβλάβη. Άν π.χ. ή εικόνα πού έκανε μιά αδελφή είναι καλή, θά της πώ ότι είναι καλή. Άν δώ\nότι ύπερηφανεύθηκε καί αρχίζει νά άποκτάη αναίδεια, θά της δώσω μιά καί θά τήν κάνω\nπέρα. Φυσικά, άν ύπερηφανευθή, θά κάνη μετά καρικατούρες, οπότε θά φάη άλλο\nμάλωμα. Άν ταπεινωθή ξανά, θά κάνη πάλι καλή δουλειά. Έμενα αρρωστημένα πράγματα\nδέν μέ αναπαύουν. Στραμπουλιγμένα πράγματα δέν τά μπορώ. Θά τά κάνω έτσι άπό 'δώ,\nέτσι άπό 'κεΐ, ώστε νά βρουν τήν θέση τους. Τί; θά οικονομάω αρρωστημένες καταστάσεις;\n- Γέροντα, όταν ό αναιδής γίνεται πιο αναιδής άπό τό ενδιαφέρον πού τού δείχνεις,\nπώς θά τόν βοηθήσης;\n- Νά σοΰ πώ: όταν βλέπω ότι ό άλλος δέν βοηθιέται άπό τό ενδιαφέρον μου, τήν\nκαλωσύνη, τήν αγάπη, τότε λέω ότι δέν έχω συγγένεια μαζί του καί αναγκάζομαι νά μήν τοϋ\nφέρωμαι μέ καλωσύνη. Κανονικά, όσο καλωσύνη σοϋ δείχνουν, τόσο πρέπει νά\nαλλοιώνεσαι, νά διαλύεσαι, νά λειώνης.\nΠαλιά τί είχε συμβή μέ κάποιον. Στήν άρχή, γιά νά τόν βοηθήσω, αναγκάστηκα νά τοϋ\nπώ μερικά θεια γεγονότα πού είχα ζήσει. Άντί όμως νά πή: ¨Θεέ μου, πώς νά Σέ\nευχαριστήσω γι' αυτήν τήν παρηγοριά κ.λπ.³ καί νά διαλυθή, πήρε θάρρος καί φερόταν μέ\nαναίδεια. Τότε κράτησα μιά αυστηρή στάση. ¨Θά τόν βοηθώ, είπα, άπό μακριά μέ τήν\nπροσευχή³. Αυτό τό έκανα, όχι γιατί δέν τόν άγαποϋσα, άλλά γιατί αυτός ό τρόπος θά τόν\n- Αν τό καταλάβη, εντάξει, μπορούμε νά συνεννοηθούμε. Διαφορετικά, άν δέν βοηθιέται\nάπό τό φιλότιμο μου, δέν βρίσκω ανταπόκριση, καί δέν έχω συγγένεια μαζί του. Όταν ό\nάλλος έχη ευλάβεια, ταπείνωση, δέν έχη αναίδεια, κι έσϋ κινείσαι άπλά. Έγώ εξ αρχής\nφέρομαι σέ όλους μέ άνεση καί απλότητα. Δέν φέρομαι περιορισμένα, δήθεν γιά νά μή\nδώσω θάρρος στον άλλον καί τόν βλάψω. Δίνομαι ολόκληρος, γιά νά βοηθηθή, νά\nάναπτυχθή μέσα σ' ένα κλίμα αγάπης, καί σιγά-σιγά τοϋ λέω τά κουσούρια του. Τόν θεωρώ\nαδελφό μου, πατέρα μου, παππού μου, ανάλογα μέ τήν ηλικία του. Κάνω λιακάδα, γιά νά\nβγουν όλα τά φίδια, οί σκορπιοί, τά σκαθάρια - τά πάθη -, καί ύστερα τόν βοηθάω νά τά\nσκοτώση. Άν όμως δώ ότι δέν τό εκτιμάει αυτό καί δέν βοηθιέται άπό τήν συμπεριφορά\nμου, άλλά εκμεταλλεύεται τήν απλότητα μου καί τήν αληθινή αγάπη μου καί αρχίζει νά φέ-\nρεται μέ αναίδεια, τραβιέμαι σιγά-σιγά, γιά νά μή γίνη περισσότερο αναιδής. Άλλά στήν\nαρχή δίνομαι ολόκληρος, γι' αυτό μετά έχω αναπαυμένη τήν συνείδηση μου. Μιά φορά\nστήν Μονή Στομίου είχα πάρει ένα παιδί, γιά νά τό βοηθήσω, νά τοΰ μάθω καί τήν τέχνη\nτοϋ μαραγκού. Τοϋ φερόμουν μέ πολλή καλωσύνη, τόν είχα σάν αδελφό. Έβλεπα όμως\nμερικά πράγματα πού δέν μέ άνέπαυαν. Μιά φορά τόν ρωτάω: ¨Τί ώρα εΐναι;. ¨Μέ τά\nμυαλά τά δικά σου πάει τό ρολόι!, μοϋ λέει. Έ, τότε είπα: ¨Δέν συμφέρει νά συνεχίσω έτσι.\nΘά συμμαζέψω σιγά-σιγά "τά μυαλά μου", γιατί δέν ωφελείται³. Κανονικά αυτός, αν ήταν\nφιλότιμος, έτσι όπως τοϋ φερόμουν, έπρεπε νά διαλυθή. Άλλά είδα ότι δέν μέ χωρούσε, δέν\nμέ καταλάβαινε. Ύστερα μόνος του έφυγε δέν τόν έδιωξα. Βλέπεις, ή ανοχή, ή αγάπη\nκάνουν τόν αναιδή πιο αναιδή και τόν φιλότιμο πιό φιλότιμο.\nΑναρτήθηκε από ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑ'Ι'ΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1924-1994 στις Τρίτη, Οκτωβρίου 30, 2012 Δεν υπάρχουν σχόλια:\n- Άν χρειασθή, πάλι θά σέ μαλώσω, γιά νά πάμε όλοι μαζί στόν Παράδεισο. Τώρα θά\nλάβω δρακόντεια μέτρα!... Κοίταξε, έχω τυπικό πρώτα νά δώσω στόν άλλον νά καταλάβη\nότι χρειάζεται τό μάλωμα καί ύστερα νά τόν μαλώσω. Καλά δέν κάνω; Έγώ, επειδή μαλώνω\nτόν άλλον, όταν βλέπω νά κάνη κάτι βαρύ, γίνομαι κακός. Άλλά τί νά κάνω; νά αναπαύω\nκαθέναν στό πάθος του, γιά νά είμαι τάχα καλός μαζί του, καί μετά νά πάμε όλοι μαζί στήν\nκόλαση; Ποτέ δέν μέ πειράζει ή συνείδηση, όταν μαλώνω κάποιον ή τοϋ κάνω παρατήρηση\nκι εκείνος στενοχωριέται, γιατί άπό αγάπη τό κάνω, γιά τό καλό του. Βλέπω ότι δέν\nκαταλαβαίνει πόσο πλήγωσε τόν Χριστό μέ αυτό πού έκανε, γι' αυτό τόν μαλώνω. Έγώ\nπονάω, λειώνω εκείνη τήν ώρα, άλλά δέν μέ πειράζει ή συνείδηση, γιατί τόν μάλωσα.\nΜπορώ νά πάω νά κοινωνήσω ήσυχος, χωρίς νά εξομολογηθώ. Νιώθω μέσα μου μιά πα-\nρηγοριά, μιά χαρά. Γιατί γιά μένα παρηγοριά καί χαρά είναι ή σωτηρία της ψυχής.\n- Γέροντα, μού περνά ό λογισμός ότι μού μιλάτε παρηγορητικά, ή γιατί δέν σηκώνω\nτήν αυστηρότητα ή γιατί μού έχετε πει πολλές φορές νά κάνω κάτι καί δέν το έκανα, οπότε\n- Ευλογημένη ψυχή, μέ τήν σωτηρία τής ψυχής σον θα παίζω; Ό νέος κάνει πρόβες. Ό\nμεγάλος έχει κρίση και βαδίζει σταθερά. Νά νιώθης σιγουριά. Άν δώ κάτι στραβό, εϊτε άπό\nμακριά εϊτε άπό κοντά, θά σου τό πώ. Έσύ έχε εμπιστοσύνη καί ειρήνευε. Ά, δέν μ' έχετε\nκαταλάβει έμενα! Έτσι εύκολα θά αναπαύω λογισμούς; Όταν βλέπω ότι ή ψυχή είναι\nευαίσθητη ή συγκλονίζεται ολόκληρη άπό τήν συναίσθηση τού σφάλματος της, τί νά πώ;\nΤότε τήν παρηγορώ, γιά νά μήν πέση στήν απελπισία. Όταν όμως βλέπω πέτρα τήν καρδιά,\nτότε μιλώ αυστηρά, γιά νά τήν ταρακουνήσω. Άν ένας προ-χωράη προς τόν γκρεμό καί τοϋ\nλέω: ¨προχώρα, πολύ καλά πάς, δέν εγκληματώ; Τό κακό μέ μερικούς είναι πού δέν\nπιστεύουν, όταν τούς λές νά μήν ανησυχούν, καί βασανίζονται. Άν δώ κάτι κακό, πώς δέν θά\nτό πώ; Πώς νά άφήσης τόν άλλον νά πάη στήν κόλαση; Όταν έχης ευθύνη, θά βάλης καί τις\nφωνές, όταν χρειάζεται. Γιά μένα πιο καλά είναι νά μή μιλάω, άλλά δέν μπορώ, όταν έχω\nΎστερα νά προσέξη κανείς τό έξης: Μοϋ κάνεις λ.χ. ένα κακό έγώ σέ συγχωρώ. Μοϋ\nξανακάνεις κάποιο άλλο κακό πάλι σέ συγχωρώ. Έγώ είμαι εντάξει, άλλά, έάν έσύ δέν\nδιορθώνεσαι, επειδή σέ συγχωρώ, αυτό είναι πολύ βαρύ. Άλλο έάν δέν μπορής τελείως νά\nδιορθωθής. Νά προσπαθήσης όμως νά διορθωθής, όσο μπορείς. Όχι νά άναπαύης τόν\nλογισμό σου καί νά λές: ¨Άφού μέ συγχωρεί, εντάξει τακτοποιήθηκα καί δέν βαριέσαι, δέν\nχρειάζεται στενοχώρια. Μπορεί κάποιος νά σφάλλη, άλλά άν μετανοή, κλαίη, ζητάη μέ\nσυστολή συγχώρηση, αγωνίζεται νά διορθωθή, τότε υπάρχει ή αναγνώριση καί πρέπει καί ό\nπνευματικός νά συγχωράη. Άν όμως δέν μετανοή καί συνεχίζη τήν τακτική του, δέν μπορεί\nαυτός πού έχει τήν ευθύνη τής ψυχής του νά γελάη. Ή καλωσύνη τόν αμετανόητο τόν\n- Γέροντα, είναι δυνατόν κανείς συνειδητά νά κρύβη μιά πτώση του άπό τόν\n- Ναί, άλλά, καί άν ξέρη ό πνευματικός τήν πτώση τον ή κάτι καταλαβαίνη, δέν συμφέρει,\nούτε θά τόν ώφελήση, νά τοΰ τό πή. Πολλές φορές βλέπω στόν αγώνα τον άλλου κάτι,\nκαταλαβαίνω ή ξέρω τί έχει κάνει, όμως άπό σεβασμό δέν τοΰ λέω τίποτε, άν δέν μού τό πή\nό ίδιος. Τό θεωρώ εκβιασμό, ατιμία, νά τοΰ τό πώ, τήν στιγμή πού εκείνος δέν θέλει μόνος\nτου νά τό φανέρωση. Είναι λεπτό τό θέμα, γιατί θά τόν ρεζιλέψης. Πώς νά βιάσης τόν\nάλλον; Υπάρχει ελευθερία. Έκτος άν δώ ότι κινδυνεύει καί δέν πρόκειται νά βοηθηθή άπό\nάλλου ή ότι έχει άγνοια καί θά σπάση τά μούτρα του, θά καταστραφή. τότε θά κοιτάξω μέ\nτρόπο νά τοΰ πώ κάτι.\nΕίναι καλύτερα νά δίνης στόν άλλον νά καταλαβαίνη ποΰ φταίει, εφόσον τό ζητήση,\nκαί νά χτυπά μόνος τον τόν παλαιό του άνθρωπο, γιατί έτσι πονά λιγώτερο. Βλέπεις, κι ένα\nπαιδάκι, όταν πέση μόνο του καί χτυπήση. κλαίει λιγώτερο άπ' ό,τι κλαίει, αν πέση, γιατί τό\nέσπρωξε ένα άλλο παιδί. Γιά νά πή κανείς στόν άλλον νά κάνη κάτι, πρέπει αυτός πού θά τό\nάκούση νά είναι ταπεινός καί αυτός πού θά τό πή νά είναι δέκα φορές πιο ταπεινός καί νά\nπροσπαθή νά τό έφαρμόζη αυτό πού θά πή. θά κάνω ενάμισι έγώ, γιά νά πώ στόν άλλον νά\nκάνη ένα. καί πάλι θά σκεφθώ άν τό πώ.\nΒέβαια, ό έλεγχος γίνεται πάντοτε σε άνθρωπο που είναι δικός σου ή γνωστός. Ό\nπνευματικός θά δή τί δικαιώματα τοΰ έδωσε ό άλλος καί τί ευθύνη έχει γι' αύτον καί\nανάλογα θά φερθή. Όταν έχη αναλάβει τήν ευθύνη τής ψυχής, τότε επιβάλλεται ό έλεγχος,\nφυσικά μέ διάκριση. Δέν βοηθάει όμως νά κάνης στόν άλλον τόν δάσκαλο καί νά τόν\nέλέγχης γιά τις συνήθειες του, άν εκείνος δέν σου δώση τό δικαίωμα. Είναι σαν νά μπή\nκάποιος στο κελλί μου και νά μοϋ άλλάξη τά πράγματα, νά μοϋ βάλη τό κανδήλι εδώ, τό\nκρεββάτι έκεϊ, νά κρέμαση τό κομποσχοίνι άλλου, χωρίς νά μέ ρωτήση.\nΌ χαριτωμένος πνευματικός αγαπάει καί πονάει τήν ψυχή, γιατί γνωρίζει τήν μεγάλη\nαξία της. Τήν βοηθάει στήν μετάνοια, τήν ξαλαφρώνει μέ τήν εξομολόγηση, τήν\nελευθερώνει άπό τό άγχος καί τήν οδηγεί στόν Παράδεισο. Ό πνευματικός ονομάζεται\n¨πατήρ, γι' αυτό πρέπει νά προσπαθήση νά είναι αληθινός πατέρας νά νουθετή μέ θεϊκή\nαγάπη καί στοργή. Νά έρχεται στήν θέση τοϋ κάθε έξομολογουμένου καί νά ζή τόν πόνο\nτου, ώστε ό έξομολογούμενος νά βλέπη στο πρόσωπο του ζωγραφισμένο τόν δικό του\nπόνο. Αυτό χρειάζεται ιδιαίτερα στήν εποχή μας, πού οί άνθρωποι έχουν ανάγκη άπό λίγο\nδροσερό νερό, καί όχι άπό δυνατό ξίδι. Οί περισσότεροι, επειδή δέχονται επιδράσεις\nδαιμονικές, δύσκολα δέχονται μιά πνευματική συμβουλή ή μιά παρατήρηση. Γι' αυτό καί τό\nμάλωμα πρέπει νά γίνεται μέ αγάπη¾ ή υπόδειξη τοϋ σφάλματος μέ λεπτό τρόπο, μέ γέλιο ή\nμέ ένα άστεϊο.\nΉ αγάπη πληροφορεί, ενώ τά ψυχικά πάθη προδίδουν τόν άνθρωπο. Όταν δέν\nύπάρχη αγάπη, ή παρατήρηση μπορεί νά γίνεται μέ όμορφο τρόπο, άλλά ό άλλος κλωτσάει,\nγιατί αισθάνεται τό ανθρώπινο στοιχείο στήν συμπεριφορά μας. Ένώ, όταν τό μάλωμα\nγίνεται μέ πόνο καί αγάπη, ό άλλος μπορεί νά στενοχωριέται, άλλά στο βάθος δέν\nπληγώνεται, γιατί νιώθει τήν αγάπη. Γνωρίζω έναν πνευματικό πού είναι αρκετά παχύς -\nφυσικά είναι καί ή κράση του, άλλά μπορεί καί στο φαγητό λίγο νά μήν προσεχή -, ξέρετε\nόμως πόσο πονάει γιά τόν άλλον, πόσο ενδιαφέρεται γιά τούς πονεμένους; Αυτός έχει\nταπείνωση, γιατί λέει ότι δέν κάνει άσκηση, άλλά παράλληλα έχει πολλή καλωσύνη, καί\nέτσι πολλοί αναπαύονται περισσότερο σ' αυτόν παρά σέ έναν ασκητικό πνευματικό.\nΈνας πνευματικός, πού δέν είναι αποφασισμένος νά πάη ακόμη καί στήν κόλαση γιά τήν\nαγάπη των πνευματικών παιδιών του, δέν είναι πνευματικός.\nΦυσικά, επειδή οι σημερινοί άνθρωποι χρησιμοποιούν, δυστυχώς, θορυβώδη μέσα ακόμη και για μικρές εξυπηρετήσεις, αν βρεθή κανείς για ένα διάστημα κάπου που έχει φασαρία, θα πρέπη να καλλιεργήση καλούς λογισμούς. Δεν μπορείς να πης, “μη χρησιμοποιής αυτό, μη χρησιμοποιής εκείνο, γιατί κάνει θόρυβο”, αλλά να φέρνης αμέσως καλό λογισμό. Π.χ. ακούς ψεκαστήρα και νομίζεις περνά ελικόπτερο. Να σκεφθής: “Μπορεί να ήταν αυτήν την ώρα μια αδελφή άρρωστη βαριά και να ερχόταν ένα ελικόπτερο να την πάρη για το νοσοκομείο. Τι στενοχώρια θα είχα τότε; Δόξα τω Θεώ, είμαστε όλες καλά”. Εδώ χρειάζεται το μυαλό και η εξυπνάδα, η τέχνη να φέρης καλό λογισμό. Ακούς π.χ. τον θόρυβο της μπετονιέρας, του αναβατόρ κ.λπ. Να πεις: “Δόξα σοι ο Θεός, δεν γίνεται βομβαρδισμός, δεν γκρεμίζονται σπίτια. Οι άνθρωποι έχουν ειρήνη και χτίζουν σπίτια”.\n- Και όταν, Γέροντα, είναι χαλασμένα τα νεύρα;\n- Χαλασμένα τα νεύρα; Τι θα πη αυτό; Μήπως είναι χαλασμένος ο λογισμός; Το πιο καλό απ' όλα είναι ο καλός λογισμός. Κάποιος κοσμικός είχε φτιάξει σπίτι σε ένα ήσυχο μέρος. Αργότερα από την μια μεριά έγινε γκαράζ, από την άλλη δρόμος και από την άλλη ένα κοσμικό κέντρο. Μέχρι τα μεσάνυχτα νταούλια. Δεν μπορούσε ο καημένος να κοιμηθή, έβαζε ωτασπίδες στ' αυτιά, άρχισε να παίρνη και χάπια. Κόντευε να τρελλαθή. Ήρθε και με βρήκε. “Γέροντα, αυτό και αυτό, μου λέει, δεν μπορούμε να ησυχάσουμε. Τι να κάνω; Σκέφτομαι να φτιάξω άλλο σπίτι”. “Να βάλης καλό λογισμό, του λέω. Να σκέφτεσαι, αν γινόταν πόλεμος και στο γκαράζ έφτιαχναν τα τανκς, δίπλα ήταν νοσοκομείο και έφερναν τα ασθενοφόρα τους τραυματίες και εσένα σου έλεγαν: “Κάθησε εδώ. Σου εξασφαλίζουμε την ζωή, δεν θα σε πειράξουμε. Μπορείς να βγαίνης από το σπίτι σου ελεύθερα μόνο στην ακτίνα που είναι κτισμένα αυτά, γιατί εκεί δεν θα πέση σφαίρα” ή “Να μείνης στο σπίτι σου και δεν θα σε ενοχλήση κανείς”, μικρό πράγμα θα ήταν αυτό; Δεν θα το θεωρούσες ευλογία; Γι' αυτό τώρα να πης: “Δόξα σοι ο Θεός, δεν γίνεται πόλεμος, ο κόσμος είναι καλά και κάνει τις δουλειές του. Στο γκαράζ αντί τανκς φτιάχνουν τα αυτοκίνητά τους οι άνθρωποι. Δόξα σοι ο Θεός, δεν υπάρχει νοσοκομείο, τραυματίες κ.λπ. Δεν περνούν τανκς, αυτοκίνητα περνούν και οι άνθρωποι τρέχουν στις δουλειές τους”. Αν φέρης έτσι καλό λογισμό, θα έρθη η δοξολογία μετά”. Κατάλαβε ο καημένος ότι όλη η βάση είναι σωστή αντιμετώπιση και έφυγε αναπαυμένος. Τα αντιμετώπισε σιγά-σιγά με καλούς λογισμούς, πέταξε και τα χάπια και κοιμόταν χωρίς δυσκολία. Βλέπεις με έναν καλό λογισμό πώς τακτοποιείται κανείς;\nΜια φορά ταξίδευα με το λεωφορείο και ο εισπράκτορας έβαλε το ράδιο δυνατά. Μερικοί νεαροί που θρήσκευαν, είπαν ότι είναι και ένας μοναχός και του έκαναν επανειλημμένως νόημα να το κλείση. Μια-δύο, τίποτε αυτός, το έβαλε πιο δυνατά. “Αφήστε τον, τους είπα, δεν πειράζει, μου κάνει ισοκράτημα στην ψαλμωδία μου”. Με τον λογισμό μου έλεγα: “Αν, Θεός φυλάξοι, γινόταν ένα ατύχημα λίγο πιο πέρα και αναγκάζονταν να βάλουν στο δικό μας αυτοκίνητο ανθρώπους σακατεμένους, άλλος να είναι με σπασμένο πόδι, άλλος με σπασμένο κεφάλι, πώς θα άντεχα αυτήν την σκηνή; Δόξα σοι ο Θεός, οι άνθρωποι είναι καλά και τραγουδούν κιόλας”! Έτσι ταξίδευα μια χαρά ψάλλοντας.\nΝα σας πω και άλλο παράδειγμα, για να δήτε πώς τακτοποιείται κανείς σε όλες τις περιπτώσεις με έναν καλό λογισμό! Ήμουν στα Ιεροσόλυμα με κάποιον γνωστό,. Εκεί είχαν μια γιορτή. Γιόρταζαν και φώναζαν συνέχεια “α λαλα...αχ” Χαλασμός γινόταν! “Εν αλαλαγμώ... και εν κυμβάλοις αλαλαγμού”! Δεν καταλάβαινες τι έλεγαν! Όλη νύχτα φώναζαν. Ο γνωστός μου νευρίασε, βγήκε στο παράθυρο, δεν έκλεισε μάτι. Εγώ με έναν καλό λογισμό που έβαλα, κοιμήθηκα σαν το πουλάκι. Θυμήθηκα την Έξοδο των Εβραίων από την Αίγυπτο και ένιωθα μια συγκίνηση.\nΈτσι και εσείς πάντα με καλούς λογισμούς όλα να τα αντιμετωπίζετε. Χτύπησε π.χ. μια πόρτα; Να πήτε: “Αν, Θεός φυλάξοι, πάθαινε κάτι μια αδελφή, χτυπούσε και έσπαζε το πόδι της, θα κοιμόμουν εγώ; Τώρα χτύπησε η πόρτα, θα είχε κάποια δουλειά η αδελφή”. Αν όμως μια αρχίση να κατακρίνη και πη: “Χτύπησε την πόρτα, απρόσεκτη είναι! Τι κατάσταση είναι αυτή!”, πού να ησυχάση μετά! Από την στιγμή που θα βάλη τέτοιους λογισμούς, μετά το ταγκαλάκι θα την αναστατώση. Ή μπορεί να ακούη μια αδελφή την νύχτα τα ξυπνητήρια που χτυπάνε. Χτύπησε λ.χ. το ένα μια φορά, μετά από λίγο ξαναχτυπάει το ίδιο. Αν σκεφθή: “Αυτή η ψυχή ήταν κατάκοπη, δεν μπόρεσε να σηκωθή. Καλύτερα να ξεκουραζόταν μισή ώρα παραπάνω και μετά να έκανε τα πνευματικά της”, δεν θα ανησυχήση ούτε θα στενοχωρηθή που ξύπνησε. Αν όμως σκεφθή τον εαυτό της που ξύπνησε από τα ρολόγια, μπορεί να πη: “Τι γίνεται εδώ; Δεν μπορεί να ησυχάση κανείς λίγο!”. Γι' αυτό, όσο βοηθάει ένας καλός λογισμός, δεν βοηθάει καμμιά άλλη άσκηση\nΌταν δεν είμαστε εμείς αιτία για τον θόρυβο που υπάρχει, δεν πειράζει, ο Θεός βλέπει. Αλλά, όταν εμείς είμαστε αιτία, τότε είναι κακό. Γι' αυτό πάντα πρέπει να προσέχουμε, να μην ενοχλούμε τους άλλους. Αν ένας δεν θέλη να προσευχηθή, τουλάχιστον να μη βάζη παράσιτα και στους άλλους. Αν καταλαβαίνατε την μεγάλη ζημιά που κάνετε στον άλλον που προσεύχεται, θα προσέχατε πάρα πολύ. Γιατί, αν κανείς δεν το νιώση σαν μια ανάγκη προσωπική και σαν βοήθεια για το σύνολο, ώστε να το κάνη με την καρδιά του, από αγάπη και όχι αναγκαστικά, αλλά η σαν πειθαρχία, αυτό δεν θα έχη καλά αποτελέσματα. Όταν το κάνη με σφίξιμο, σαν μια πειθαρχία, και λέη, “τώρα πρέπει να περπατήσω έτσι, για να μην ενοχλήσω, τώρα πρέπει να μην περπατήσω ελεύθερα...”, είναι βάσανο! Σκοπός είναι να το κάνη με την καρδιά του, με χαρά, επειδή ο άλλος προσεύχεται, επικοινωνεί με τον Θεό. Πόσο διαφέρει το ένα από το άλλο! Ό,τι κάνει κανείς με την καρδιά του, το χαίρεται και τον βοηθάει. Όταν το αισθανθή σαν ανάγκη να σεβασθή τον άλλον που προσεύχεται, αισθάνεται ένα δέος μετά. Και όταν κανείς σέβεται τον άλλον, τον ίδιο τον εαυτό του σέβεται και τότε τον εαυτό του δεν τον υπολογίζει, γιατί δεν έχει φιλαυτία αλλά φιλότιμο. Να μπαίνη ο ένας στην θέση του άλλου. Να σκέφτεται: “Αν ήμουν εγώ στην θέση εκείνου, πώς θα ήθελα να μου φερθούν; Αν ήμουν κουρασμένος, αν προσευχόμουν, θα ήθελα να χτυπούν έτσι τις πόρτες;” Όταν μπαίνης στην θέση του άλλου, τα πράγματα αλλάζουν.\nΣτα Κοινόβια πρώτα τι όμορφα ήταν! Ησυχία! Είχαν και το ρολόι που χτυπούσε κάθε τέταρτο, για να θυμάται καθένας να λέη την ευχή. Και να ξεχνιόταν κανείς, άκουγε το ρολόι που χτυπούσε κάθε τέταρτο, και άρχιζε πάλι την ευχή. Πολύ βοηθούσε το ρολόι. Έλεγαν οι Πατέρες την ευχή και είχε ησυχία, γαλήνη μεγάλη μέσα στο Μοναστήρι. Στο Κοινόβιο που ήμουν στο Άγιον Όρος ήμασταν εξήντα Πατέρες και ήταν σαν να ήταν ένας ησυχαστής. Είχαν όλοι την ευχή. Στην Εκκλησία λίγοι έψαλλαν και οι περισσότεροι νοερά προσεύχονταν. Στα διακονήματα το ίδιο. Μια ησυχία παντού! Δεν μιλούσαν δυνατά ούτε φώναζαν. Ήσυχα έκαναν τα διακονήματά τους. Όλοι αθόρυβα κινούνταν σαν τα πρόβατα. Πάντα υπήρχε αθόρυβα μια κίνηση στο Μοναστήρι. Δεν ήταν όπως τώρα που έχουν στα Κοινόβια ώρα διακονίας, ώρα ησυχίας... σιωπητήριο! Καθένας κινιόταν ανάλογα με την διακονία του.\nΠρέπει να αγαπήσουμε την ευλογημένη έρημο και να την σεβασθούμε, εάν θέλουμε να μας βοηθήση και αυτή με την αγία της ερημία και την γλυκειά της ηρεμία, για να ημερέψουμε, να ερημωθούν τα πάθη μας και να πλησιάσουμε στον Θεό. Χρειάζεται προσοχή μην τυχόν και προσαρμόση κανείς την αγία έρημο με τον εμπαθή εαυτό του. Αυτό είναι μεγάλη ασέβεια (σαν να πηγαίνης προσκύνημα στον Άγιο Γολγοθά με μπουζούκια).\nΤο ανήσυχο κοσμικό πνεύμα της εποχής μας κατέστρεψε, δυστυχώς, με τον δήθεν πολιτισμό του ακόμη και τα άγια ερημικά μέρη, που γαληνεύουν και αγιάζουν τις ψυχές. Ο ανήσυχος άνθρωπος δεν ησυχάζει ποτέ. Δεν άφησαν πουθενά τόπο ήσυχο. Ακόμη και τους Αγίους Τόπους τους έχουν κάνει τώρα!... Όπως αναφέρεται και στον βίο της Ερημίτιδος Φωτεινής , στην έρημο, όπου είχε ασκητέψει, έκαναν μετά περίπτερα, καντίνες!... Μέσα στα ασκητήρια, όπου ασκήτεψαν τόσοι μοναχοί, τόσοι Άγιοι,πουλούσαν αναψυκτικά οι Άγγλοι! Πάει η έρημος! Σπίτια, ραδιόφωνα, μαγαζιά, ξενοδοχεία, αεροδρόμια! Έγινε αυτό που λέει ο Άγιος Κοσμάς: “Εκεί που κρεμούν τώρα τα παλληκάρια τα καριοφίλια, θα 'ρθη καιρός που θα κρεμούν οι γύφτοι τα όργανα!” Θέλω να πω, έτσι καταντήσαμε και εμείς, εκεί που ασκήτευαν, που είχαν τα κομποσχοίνια οι μοναχοί, τώρα έχουν ραδιόφωνα, αναψυκτικά!... Ε, φαίνεται, μετά από λίγα χρόνια δεν θα χρειάζωνται αυτά. Όπως δείχνουν τα πράγματα, γενικά, φαίνεται η ζωή πλησιάζει στο τέλος. Τελειώνει η ζωή, τελειώνει και αυτός ο κόσμος.\nΠρέπει να ζητούμε πρώτα την Βασιλεία των Ουρανών και αυτή να είναι η μέριμνά μας, και όλα τα άλλα θα μας δοθούν. Άμα ξεχνιέται ο άνθρωπος σ΄ αυτήν την ζωή, χάνει τον καιρό του και χαραμίζεται. Άμα δεν ξεχνιέται και ετοιμάζεται για την άλλη ζωή, τότε έχει νόημα αυτή η ζωή. Όταν ο άνθρωπος σκέφτεται πώς να βολευτή εδώ, βασανισμένος είναι, και κουράζεται και κολάζεται.\nΝα μη σας πιάνη αγωνία και μανία: «Τώρα πρέπει να κάνουμε αυτό, ύστερα εκείνο», γιατί θα σας βρη σε τέτοια κατάσταση ο Αρμαγεδών. Και μόνον η αγωνία στο φτιάξιμο είναι δαιμονικό. Γυρίστε το κουμπί στον Χριστό, γιατί διαφορετικά θα ζήτε δήθεν κοντά στον Χριστό, αλλά εσωτερικά θα υπάρχει όλο το κοσμικό φρόνημα, και φοβάμαι μην το πάθετε σαν τις μωρές παρθένες.\nΟι φρόνιμες παρθένες δεν είχαν μόνον καλωσύνη, είχαν και την καλή μέριμνα, είχαν εγρήγορση, δεν είχαν αδιαφορία. Οι μωρές παρθένες είχαν αδιαφορία, δεν είχαν εγρήγορση. Γι΄ αυτό ο Κύριος είπε: «Γρηγορείτε». Ήταν παρθένες αλλά μωρές. Και αν μια είναι εκ γενετής μωρή, είναι ευλογία από τον Θεό γι΄ αυτήν. Πάει δίχως εξετάσεις στην άλλη ζωή. Μια όμως που έχει μυαλό και ζη μωρά, αυτή θα είναι αναπολόγητη την ημέρα της Κρίσεως.\nΒλέπετε και στην περίπτωση της Μάρθας και της Μαρίας που αναφέρει το Ευαγγέλιο, πώς η μέριμνα έκανε την Μάρθα να φερθή κατά κάποιον τρόπο με αναίδεια; Φαίνεται ότι στην αρχή και η Μαρία την βοηθούσε, αλλά, όταν είδα να μην τελειώνη τις ετοιμασίες της, την άφησε και έφυγε. «Τι, θα χάσω εγώ τον Χριστό μου για τις σαλάτες και τα γλυκά;» σκέφθηκε. Λες και ο Χριστός είχε πάει να φάη τις σαλάτες και τα φαγητά της Μάρθας. Και τότε η Μάρθα πειράχθηκε και είπε: «Κύριε, ου μέλλει σοι ότι η αδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονείν;»\nΑναρτήθηκε από ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑ'Ι'ΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1924-1994 στις Τρίτη, Οκτωβρίου 23, 2012 Δεν υπάρχουν σχόλια:\n- Γέροντα, δεν στενοχωριόσασταν, όταν ύστερα από τόσο κόπο που καταβάλατε, για να φτιάξετε ένα Κελλί, το αφήνατε και πηγαίνατε αλλού;\n- Για να φύγω, κάποιος σοβαρός λόγος θα υπήρχε.\n- Και παντού κάνατε μόνον τα απαραίτητα;\n- Ναι, έκανα μόνον τα απαραίτητα για εδώ, για να μπορώ να κάνω τα απαραίτητα για πάνω, για τον Ουρανό. Αν χαθής με τα επίγεια, χάνεις τον δρόμο σου για τον Ουρανό. Κάνεις το ένα, μετά θέλεις και το άλλο. Και αν μπης σ' αυτό το γρανάζι, χάθηκες! Αν χαθής με τα επίγεια, χάνεις τα ουράνια. Όπως τα ουράνια δεν έχουν τελειωμό, έτσι και τα επίγεια δεν έχουν τελειωμό. Ή θα χαθής εδώ ή θα... “χαθής” εκεί. Ξέρεις τι είναι να “χάνεσαι” εκεί πάνω! Ω, έλεγα την ευχή και βυθιζόμουν! Βυθίσθηκες καμμιά φορά στην ευχή;\nΓι' αυτό προσέξτε, μη σπαταλάτε τον χρόνο σας άσκοπα, χωρίς να τον αξιοποιήτε στα πνευματικά, γιατί θα φθάσετε σε σημείο να αγριέψετε πολύ και να μην μπορήτε πλέον να κάνετε πνευματικά. Θα θέλετε να ασχολήσθε με δουλειές ή να συζητάτε ή θα επιδιώκετε να υπάρχουν θέματα, για να βρίσκεσθε σε δουλειά. Με την παράλειψη της ευχής και των πνευματικών καθηκόντων ο εχθρός καταλαμβάνει τα πνευματικά μας υψώματα και μας πολεμάει και με την σάρκα και με λογισμούς. Μας αχρηστεύει όλες τις δυνάμεις, τις ψυχικές και σωματικές, και κόβει την επικοινωνία μας με τον Θεό, οπότε είναι επόμενο να αιχμαλωτισθή η ψυχή μας στα πάθη.\n- Γέροντα, ο περισπασμός πάντοτε είναι εμπόδιο στην πνευματική ζωή;\n- Αν ασχολήσαι με τα απαραίτητα της υπακοής, και περισπασμό να έχης, δεν θα πάθης ζημιά. Εάν το ενδιαφέρον σου για το διακόνημα που σου αναθέτουν ή για να βοηθήσης μια αδελφή δεν ξεπεράση τα όρια, η λαχτάρα θα είναι για την ευχή και η βοήθειά σου θα είναι θετική. Όταν όμως μόνος του κανείς ξεπερνάη τα όρια και προσθέτη περισπασμό και ασχολήται με χαμένα πράγματα, τότε σκορπάει ο νους και φεύγει από τον Θεό. Και όταν ο νους δεν είναι στον Θεό, πώς θα νιώση κανείς την χαρά του Θεού; Η καρδιά εύκολα παγώνει. Και εγώ, όταν όλη την ημέρα έχω κόσμο, αν και είναι πνευματικό το έργο, όταν το βράδυ πάω να προσευχηθώ, δεν είναι η καρδιά μου όπως όταν προσεύχωμαι όλη την ημέρα. Γεμίζει το μυαλό με ένα σωρό πράγματα και είναι δύσκολο να τα αποβάλη κανείς. Όσο μπορείς να λες την ευχή μέσα στην ημέρα και να σιγοψάλλης.\nΠολύ βοηθάει και η λίγη πνευματική μελέτη, ιδίως πριν από την προσευχή. Πολύ θερμαίνει την ψυχή και σκορπάει τις μέριμνες της ημέρας, και τότε, με ελευθερωμένη την ψυχή και μεταφερμένη στην πνευματική θεία ατμόσφαιρα, κινείται απερίσπαστα ο νους. Με ένα κομματάκι από το Ευαγγέλιο ή από το Γεροντικό που έχει μικρά κομματάκια αλλά δυνατά, ο νους μεταφέρεται σε πνευματικό χώρο και δεν φεύγει πια. Γιατί ο νους είναι σαν ένα ζωηρό παιδί που τρέχει πότε από 'δω, πότε από 'κει. Άμα όμως το γλυκάνης με καμμιά καραμέλλα, δεν φεύγει.\nΤο απερίσπαστο και το αμέριμνο φέρνουν την εσωτερική ησυχία και την πνευματική επιτυχία. Οι μέριμνες απομακρύνουν από τον Θεό. Όταν υπάρχη πολύς περισπασμός, υπάρχουν πολλά πνευματικά παράσιτα και οι πνευματικοί ασύρματοι δεν εργάζονται με σήματα καλά. Ο μοναχός είναι αδικαιολόγητος να μην κάνη πνευματική ζωή. Οι καημένοι οι λαϊκοί έχουν ένα σωρό φροντίδες, και πάλι κάνουν προσπάθεια. Ο μοναχός δεν έχει τις φροντίδες που έχουν εκείνοι. Ούτε για ενοίκια σκέφτεται ούτε για χρέη ούτε αν έχη ή δεν έχη δουλειά. Και τον Πνευματικό του κοντά τον έχει και την Εκκλησία μέσα στο Μοναστήρι, προσευχές, Ευχέλαια, Παρακλήσεις, Λειτουργίες. Έχει το αμέριμνο και κοιτάει πώς να γίνει άγγελος, δεν έχει άλλο σκοπό. Ενώ ο λαϊκός έχει τόσες φροντίδες! Κοιτάει πώς να αναθρέψη τα παιδιά του κ.λπ. και αγωνίζεται παράλληλα και για την σωτηρία της ψυχής του. Έλεγε ο Γερο-Τρύφων : “Ο μοναχός θέλει αγρυπνία; Μπορεί. Θέλει νηστεία; Μπορεί. Ούτε γυναίκα ούτε παιδιά έχει. Ο κοσμικός δεν μπορεί. Έχει παιδιά... Το ένα θέλει παπούτσια, το άλλο θέλει ρούχα, το άλλο θέλει...”.\nΗ πολλή δουλειά και μέριμνα κοσμικοποιούν τον μοναχό.\nΚαλά είναι όποιος θέλει να ζήση πνευματικά, και ιδίως ο μοναχός, να βρίσκεται απομακρυσμένος από ορισμένες ασχολίες, φτιαξίματα κ.λπ., που τον απομακρύνουν από τον πνευματικό στόχο. Να μην ξανοίγεται με πολλές ατέλειωτες δουλειές, γιατί οι δουλειές δεν τελειώνουν. Και αν δεν μάθη να κάνη δουλειές εσωτερικές στον εαυτό του, θα ξεφεύγη στις εξωτερικές συνέχεια. Οι άνθρωποι που προσπαθούν να τελειώσουν τις δουλειές τις ατέλειωτες, τελειώνουν αυτήν την ζωή με ατέλειες πνευματικές και μετανοούν στο τέλος της ζωής τους, αλλά αυτό δεν τους βοηθάει πια σε τίποτε, γιατί έχει βγη το διαβατήριο. Άλλωστε και μια ανάπαυλα από τις δουλειές είναι απαραίτητη για ένα μικρό έστω διάστημα.\nΌταν οι πολλές εργασίες ελαττωθούν, φυσιολογικά θα έρθη η σωματική ξεκούραση και η δίψα για εσωτερική εργασία, η οποία δεν κουράζει, αλλά ξεκουράζει. Τότε και η ψυχή θα αναπνέη άφθονο πνευματικό οξυγόνο. Η κούραση από πνευματική εργασία δεν κουράζει, αλλά ξεκουράζει, γιατί ανεβάζει τον άνθρωπο ψηλά και τον πλησιάζει στον φιλόστοργο Πατέρα, οπότε και η ψυχή του αγάλλεται.\nΗ σωματική κούραση, όταν δεν έχη νόημα πνευματικό, ή μάλλον όταν δεν προέρχεται από πνευματική ανάγκη, για να δικαιολογήται, αγριεύει τον άνθρωπο. Και το πιο ήμερο αλογάκι, όταν το πολυκουράση κανείς, αρχίζει να κλωτσάη και, παρ' όλο που δεν είχε κακό χούι, αποκτάει αργότερα – ενώ, όσο μεγαλώνει, θα έπρεπε να γίνεται πιο φρόνιμο.\nΜερικά πράγματα μπορεί να παραλείπωνται, για να προηγούνται τα πνευματικά. Η πολλή δουλειά και η πολλή μέριμνα κοσμικοποιούν τον μοναχό και το αισθητήριό του γίνεται κοσμικό. Ζη πια σαν κοσμικός με όλο το άγχος και την κοσμική αγωνία, με λίγα λόγια ένα μέρος της κολάσεως ζη από τούτη την ζωή, με τις συνεχείς μέριμνες, ανησυχίες και συμφορές. Όταν ο μοναχός δεν μεριμνά για τα υλικά αλλά για την σωτηρία του και την σωτηρία όλων των ανθρώπων, κάνει τον Θεό οικονόμο του και τους ανθρώπους διακονητές του.\nΘυμάστε το περιστατικό με τον Όσιο Γερόντιο και τον υποτακτικό του; ο Όσιος Γερόντιος είχε παρακαλέσει την Παναγία να του δώση λίγο νερό να πίνη αυτός και ο υποτακτικός του, και η Παναγία σαν καλή Μάνα άνοιξε μια ρωγμή στον τοίχο του Ασκητηρίου του και έβγαλε νερό, Αγίασμα, για να πίνουν. Αργότερα ο υποτακτικός του άρχισε να κτίζη πεζούλια, κουβάλησε χώμα, έκανε κήπους, μπήκε σε πολλή μέριμνα και παραμελούσε τα πνευματικά του. Επειδή το νερό δεν του έφθανε, πήρε μια σμίλη να ανοίξη την ρωγμή να βγαίνη περισσότερο νερό. Η Παναγία τότε πήρε εκείνο το νερό πίσω και το έβγαλε πολύ χαμηλά από το Ασκητήριο και του είπε: “Εάν θέλης κήπους και περισπασμό, να κουβαλάς νερό από μακριά”.\nΠολλές φορές, δυστυχώς, μια κοσμική ευχαρίστηση ξεγελάει ακόμη και τον μοναχό, όταν κάνη μια εργασία. Ο άνθρωπος, φυσικά, είναι πλασμένος να κάνη το καλό, γιατί και ο Δημιουργός του είναι καλός. Αλλά ο μοναχός αγωνίζεται από άνθρωπος να γίνη Άγγελος. Γι' αυτό η εργασία του για τα υλικά θα πρέπη να είναι περιορισμένη μόνο στα πιο απαραίτητα, για να εργάζεται στα πνευματικά. Τότε και η χαρά του θα προέρχεται από τους πνευματικούς καρπούς που θα παράγη, θα είναι πνευματική, και θα τρέφεται, αλλά και θα τρέφη πλουσιοπάροχα.\n- Δεν είναι καλύτερα, Γέροντα, μια δουλειά να γίνη πιο αργά, για να έχει κανής την ηρεμία του;\n- Ναι, γιατί, όταν εργάζεται κανείς με ηρεμία, διατηρεί την γαλήνη του και αγιάζει όλη την ημέρα του. Δυστυχώς, δεν έχουμε καταλάβει πως, όταν κάνουμε γρήγορα μια δουλειά, αποκτούμε μια νευρικότητα. Και η εργασία που γίνεται με νευρικότητα δεν είναι αγιασμένη. Σκοπός μας δεν πρέπει να είναι να φτιάξουμε πολλά και να είμαστε όλα αγωνία. Αυτό είναι δαιμονική κατάσταση.\nΑν κινήστε με ευλάβεια και εργάζεσθε με την προσευχή αγιάζεστε πάντοτε και τα πάντα αγιάζονται. Όταν έχη κανείς τον νου του στον Θεό, αγιάζει την δουλειά, το εργόχειρό του. Φερ' ειπείν, φτιάχνω ένα κουτί και λέω την ευχή, προσεύχομαι και συγχρόνως εργάζομαι προς δόξαν Θεού. Σκοπός μου δεν είναι να φτιάξω κουτιά και να κάνω γρήγορα, για να φτιάξω πολλά και να είμαι όλο αγωνία. Αυτό είναι δαιμονική κατάσταση. Δεν ήρθαμε γι' αυτό στο Μοναστήρι, ήρθαμε για να αγιασθούμε και να αγιάσουμε και ό,τι κάνουμε. Αυτός είναι ο λόγος που μερικές φορές νιώθεις σαν μια καλή υπάλληλος στα καθήκοντα, γιατί, όταν τρέχης να τακτοποιήσης τις δουλειές, ξεχνάς να παίρνης και τον Χριστό μαζί σου. Ενώ, αν ξεκινάς με την ευχή, θα νιώθης σαν διακονήτρια του Χριστού. Γι' αυτό βάλε και την ευχή στην δουλειά, για να αγιασθής και εσύ και η δουλειά. Ο Θεός ξέρεις πώς ευλογεί και πόσα αγαθά και τι ευλογίες στέλνει;\n- Γέροντα, όταν η δουλειά είναι διανοητική, π.χ. μια μεταφραστική εργασία, πώς είναι δυνατόν να λες την ευχή, ώστε να αγιάζεται η εργασία που κάνεις;\n- Όταν η δουλειά είναι διανοητική, αν ο νους σου είναι στον Θεό, τότε η δουλειά αγιάζεται, γιατί ζης μέσα στην ατμόσφαιρα του Θεού, και ας μην μπορής να λες την ευχή. Όταν κανείς έχη πνευματική κατάσταση, πολύ βοηθιέται. Δεν προσπαθεί να καταλάβη τα νοήματα με το μυαλό, αλλά φωτίζεται και τα βρίσκει με θείο φωτισμό.\n- Και όταν δεν έχω αυτήν την πνευματική κατάσταση και πρέπη να κάνω μια τέτοια εργασία;\n- Τότε θα την κάνης, αλλά να προσεύχεσαι, να ζητάς από τον Θεό να σε φωτίζη. Να κοιτάξης να βοηθηθής, όσο μπορείς, από τα θεία νοήματα και να δουλεύης με ευλάβεια. Να κάνης κάθε μια ώρα, κάθε δυό ώρες, λίγα λεπτά διακοπή και να λες την ευχή.\n- Ειδικά, Γέροντα, στην μεταφραστική εργασία έχεις πολλή περίσπαση. Πρέπει να ψάξης λεξικά, να διαβάσης σχόλια...\n- Έχω πει και άλλες φορές, αυτό που βοηθάει βασικά στις μεταφράσεις είναι το βίωμα με τους εξαγνισμένους λογισμούς, που κάνουν τον άνθρωπο δοχείο της Χάριτος. Τότε οι θείες ερμηνείες βγαίνουν από τον θείο φωτισμό και όχι από το μυαλό, από το λεξικό και από το μελανοδοχείο. Θέλω να πω ότι στο πρώτο πρέπει να στηριχθή κανείς, το θείο, και όχι στο δεύτερο, το ανθρώπινο.\nΈτσι και εσείς πάντα με καλούς λογισμούς όλα να τα αντιμετωπίζετε. Χτύπησε π.χ. μια πόρτα; Να πήτε: “Αν, Θεός φυλάξοι, πάθαινε κάτι μια αδελφή, χτυπούσε και έσπαζε το πόδι της, θα κοιμόμουν εγώ; Τώρα χτύπησε η πόρτα, θα είχε κάποια δουλειά η αδελφή”. Αν όμως μια αρχίση να κατακρίνη και πη: “Χτύπησε την πόρτα, απρόσεκτη είναι! Τι κατάσταση είναι αυτή!”, πού να ησυχάση μετά! Από την στιγμή που θα βάλη τέτοιους λογισμούς, μετά το ταγκαλάκι θα την αναστατώση. Ή μπορεί να ακούη μια αδελφή την νύχτα τα ξυπνητήρια που χτυπάνε. Χτύπησε λ.χ. το ένα μια φορά, μετά από λίγο ξαναχτυπάει το ίδιο. Αν σκεφθή: “Αυτή η ψυχή ήταν κατάκοπη, δεν μπόρεσε να σηκωθή. Καλύτερα να ξεκουραζόταν μισή ώρα παραπάνω και μετά να έκανε τα πνευματικά της”, δεν θα ανησυχήση ούτε θα στενοχωρηθή που ξύπνησε. Αν όμως σκεφθή τον εαυτό της που ξύπνησε από τα ρολόγια, μπορεί να πη: “Τι γίνεται εδώ; Δεν μπορεί να ησυχάση κανείς λίγο!”. Γι' αυτό, όσο βοηθάει ένας καλός λογισμός, δεν βοηθάει καμμιά άλλη άσκηση.


Υπερήρωες γένους θηλυκού | clickatlife\nΗ 8η Μαρτίου είναι η ημέρα της γυναίκας. Τι καλύτερο λοιπόν από το να θυμηθούμε όλες εκείνες τις περιπετειώδεις θηλυκές εκπροσώπους, που μας χάρισαν κινηματογραφικές απολαύσεις.\n«Πυρ, γυνή και θάλασσα» σε χολιγουντιανή μετάφραση: Λάρα Κροφτ. Η Ατζελίνα Τζολί είναι μία εκ των βασικών δυναμικών γυναικών του σινεμά που ξέρει να ιντριγκάρει, να κυνηγά και να νικά. Αλλά και ως θηλυκός Τζέιμς Μποντ, δηλαδή Agent Salt, έχει κάνει τη φιγούρα του υπερήρωα γυναικεία υπόθεση.\nΗ Σάρα Κόνορ στο «Terminator» είναι άξια εκπρόσωπος του γυναικείου είδους σε action films, που σίγουρα δεν περνάει απαρατήρητη. Η Λίντα Χάμιλτον με μυς που ακόμα πολλοί ζηλεύουμε είναι χαρισματική.\nΟ Ταραντίνο στο «Kill Bill, 1 & 2» πήρε μία από τις πιο γενναίες αποφάσεις στην καριέρα του και προσέλαβε την Ούμα Θέρμαν να γίνει ο γυναικείος εκδικητής. Η ερμηνεία της και τα έσοδα από την ταινία τον δικαίωσαν.\nΗ «G.I. Jane», Ντέμι Μουρ έδειξε στα αμερικανικά στρατεύματα τι πάει να πει πολεμιστής με θάρρος και τόλμη, βγάζοντας και τα απαραίτητα κέρδη, βέβαια.\nΣίγουρα πιο αντισυμβατική, η Ρούνεϊ Μάρα εμφανίστηκε από το πουθενά για να μας συστήσει «Το κορίτσι με το τατουάζ». Με συνοδοιπόρο τον Ντάνιελ Κρεγκ μετέφερε στη μεγάλη οθόνη την αμερικανική εκδοχή της μυθιστορηματικής Λίσμπετ Σαλάντερ που είχε εμπνευστεί ο Στίεγκ Λάρσον.\nΌταν τα «Alien» εμφανίστηκαν στην οθόνη το 1979 μόνο η Σιγκούρνι Γουίβερ μπορούσε να δώσει λύση στην πρωτοποριακή ιδέα του Ρίντλεϊ Σκοτ.\nΗ Μπάφι από τη σειρά «Buffy the Vampire Slayer» είχε μία ανέλπιστη επιτυχία. Η teen movie με την κυνηγό των βαμπίρ, που ερωτεύεται φυσικά έναν καλό βρικόλακα και μπλέκει σε μία ιστορία αγάπης χωρίς διέξοδο, έκανε πολλούς να δουν με άλλο μάτι τις νεαρές εκδικήτριες του σινεμά.\nΚορυφαία στο είδος της γυναίκα- ήρωας είναι η Σάντρα Μπούλοκ. Από το «Miss Congeniality» ως ειδική πράκτορας που εξιχνιάζει τα εγκληματικά σχέδια στα καλλιστεία για τη Μις ΗΠΑ αλλά και το πιο πρόσφατο «Heat» με την ακόμη πιο φαιδρή εικόνα ενός action figure χωρίς…παντελόνια, η Μπούλοκ ξέρει να μετατρέπει το έγκλημα σε κωμική τιμωρία.\nΟι Άγγελοι του Τσάρλι (το πρωτότυπο και η επανέκδοση) ήταν «κομμένο και ραμμένο» πάνω στα δεδομένα των δυναμικών γυναικών που είναι ικανές να διαλευκάνουν τα εγκλήματα, βγάζοντας τον Τσάρλι ασπροπρόσωπο.\nΣτο ίδια πνεύμα και η «Νικίτα», είτε στην κινηματογραφική είτε στην τηλεοπτική της εκδοχή ενώ και η Τζίνα Ντέιβις στην ταινία «Ένα σκληρό φιλί για καληνύχτα» ήξερε πολύ καλά πώς να μάχεται.\nΜάλιστα, τα εύσημα πρέπει να της τα δώσουμε όχι μόνο σε ερμηνευτικό επίπεδο, καθώς στην πραγματική της ζωή η Ντέιβις το 2000 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες με την ομάδα τοξοβολίας ενώ στα 46 χρόνια έκανε το πρώτο της παιδί και στα 48 ακολούθησαν τα δίδυμα. Δεν είναι και λίγο …\nΗ Κάρι Αν Μος στο «Matrix» ήταν η άξια Trinity που θέλει να σώσει τον κόσμο. Ξέρει ότι δεν είναι ο κεντρικός ήρωας της ιστορίας αλλά κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει τις πολεμικές της κινήσεις.\nΗ τελευταία αγαπημένη της Αμερικής, η ταλαντούχα Τζένιφερ Λόρενς απέδειξε ότι οι «Αγώνες Πείνας» είναι παιχνιδάκι γι' αυτήν ενώ η απάντηση της Ασίας σε όλα αυτά είναι η συγκλονιστική Μισέλ Γέο, που μας έδειξε στον «Τίγρη και Δράκο» του Ανγκ Λι (περιμένουμε το σίκουελ από τον Γουό Πινγκ Γουέν, φέτος μάλιστα), ότι η δράση και η περιπέτεια είναι μία μαγευτική χορογραφία με καλά ακονισμένες λεπίδες.\nΕιδικά αφιερωμένο στις γυναίκες


Αυτοί είναι οι 16 τρόποι για να μεγαλώσετε τα παιδιά σας με αυτοπεποίθηση - Eglimatikotita.gr\nHome / κοινωνια / ΠΑΙΔΕΙΑ / ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ / ΥΓΕΙΑ / Αυτοί είναι οι 16 τρόποι για να μεγαλώσετε τα παιδιά σας με αυτοπεποίθηση\nΑυτοί είναι οι 16 τρόποι για να μεγαλώσετε τα παιδιά σας με αυτοπεποίθηση\n8:59:00 π.μ. - κοινωνια, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ, ΥΓΕΙΑ\nΔείτε τους τρόπους με τους οποίους μπορείτε να ενισχύσετε την αυτοπεποίθηση των παιδιών.\n-06 Δεκεμβρίου 2016\nΤο πώς, όμως, μπορεί να καταφέρει ένας γονιός κάτι τέτοιο, απαντά ο Carl Pickhardt, ένας ψυχολόγος και συγγραφέας δεκαπέντε βιβλίων για γονείς.\nΟ ίδιος τονίζει πως ένα παιδί που δεν διαθέτει μεγάλη αυτοπεποίθηση, θα είναι σε όλη του τη ζωή διστακτικό στο να αναλαμβάνει νέες προκλήσεις, καθώς πάντα θα το φοβίζει η πιθανότητα της αποτυχίας.\nΣύμφωνα με τα λεγόμενα του:\n«Οι εχθροί της αυτοπεποίθησης είναι η αποθάρρυνση και ο φόβος.\nΕπομένως, σαν γονείς, η δουλειά σας είναι να εμψυχώνετε και να στηρίζετε το παιδί σας κάθε φορά που επιχειρεί κάτι που το δυσκολεύει».\nΟ Pickhardt, μάλιστα, αποκαλύπτει τους 16 καλύτερους τρόπους για να μεγαλώσετε ένα παιδί με αυτοπεποίθηση, οι οποίοι είναι:\n1. Εκτιμήστε την προσπάθεια του τόσο σε περίπτωση επιτυχίας, όσο και σε περίπτωση αποτυχίας\nΕίτε το παιδί σας βρίσκεται στην πλευρά των νικητών, είτε στην πλευρά των ηττημένων, αυτό που θα αποζητά πάντα είναι η δική σας επιβράβευση. Ένα παιδί δεν θα πρέπει να αισθάνεται ποτέ ντροπή μετά από μια ήττα ή ένα λάθος που μπορεί να κάνει.\n2. Ενθαρρύνετέ το να εξασκείται διαρκώς\nΌπως εξηγεί ο Pickhardt: «Η εξάσκηση και η συνεχής προσπάθεια ενισχύει την αυτοπεποίθηση του παιδιού πως θα επέλθει βελτίωση».\n3. Αφήστε το να βρει μόνο του λύση στα προβλήματά του\nΑν ξεκινήσετε να λύνετε εσείς όλα τα προβλήματα των παιδιών σας, τότε θα μάθουν πως δεν χρειάζεται εκείνα να ασχοληθούν με οτιδήποτε. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μην έχουν αυτοπεποίθηση να ασχοληθούν μόνα τους με κάτι που τους φαίνεται δύσκολο ή απαιτητικό.\n4. Αφήστε τα να συμπεριφέρονται ανάλογα με την ηλικία τους\nΜην έχετε την απαίτηση να συμπεριφέρεται το παιδί σας με την ωριμότητα ενός ενήλικα. Όπως τονίζει και ο Pickhardt: «Η υπερπροσπάθεια ενός παιδιού να είναι αντάξιο των υπερβολικών προσδοκιών των γονιών του μπορεί να μειώσει την αυτοπεποίθηση του».\n5. Να το ενθαρρύνετε να έχει περιέργεια\nΚαμιά φορά οι συνεχείς ερωτήσεις των μικρών παιδιών μπορεί να κουράζουν τους γονείς τους. Ωστόσο, όπως εξηγεί ο Paul Harris από το πανεπιστήμιο του Harvard, το να κάνει ένα παιδί ερωτήσεις είναι καίριο για την ανάπτυξη του, καθώς συνειδητοποιεί ότι διαρκώς υπάρχουν νέα, ενδιαφέροντα πράγματα για να μάθει.\n6. Προσφέρετέ του νέες προκλήσεις\nΔείξτε στο παιδί σας πως για να επιτύχει ένα μεγάλο κατόρθωμα θα πρέπει να επιτύχει πρώτα πολλά, μικρά και πιο εύκολα κατορθώματα. Για παράδειγμα για να καταφέρει να κάνει ποδήλατο, πρέπει πρώτα να κατορθώσει να κάνει ποδήλατο με βοηθητικές ρόδες.\n7. Να αποφεύγετε να κάνετε εξαιρέσεις για το παιδί σας ή να του δείχνετε τον εύκολο δρόμο\nΔεν θα πρέπει να δείχνετε στο παιδί σας ειδική μεταχείριση, με εξαιρέσεις ή με το να του δείχνετε τον εύκολο δρόμο για να πετύχει κάτι. Η αυτοπεποίθησή του όταν κατορθώσει κάτι που θα το δυσκολέψει, θα ενισχυθεί πολύ περισσότερο.\n8. Ποτέ μην επικρίνετε τις επιδόσεις του\nΤίποτα δεν μειώνει την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας, περισσότερο από να κριτικάρετε και να επικρίνετε τις επιδόσεις του. Αντί αυτού, θα πρέπει να του δίνετε χρήσιμες συμβουλές, προκειμένου να βελτιωθεί.\n9. Αντιμετωπίστε τα λάθη του ως μαθήματα για το μέλλον\nΣτην παιδική ηλικία όλα τα λάθη θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ευκαιρίες μάθησης. Μάλιστα, είναι επιθυμητό ένα παιδί να κάνει λάθη, ώστε να μην είναι άμαθο στις αποτυχίες αλλά και για να γνωρίζει πώς να χειριστεί παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον.\n10. Ανοίξτε του τον δρόμο σε νέες εμπειρίες\nΌπως τονίζει ο Pickhardt, σαν γονείς έχετε την υποχρέωση να εκθέτετε το παιδί σας σε νέες εμπειρίες και προκλήσεις διαρκώς, προκειμένου να είναι καλύτερα προετοιμασμένο, όταν αργότερα βγει στη ζωή. Είναι στο χέρι σας να του διδάξετε πως οτιδήποτε νέο και φαινομενικά δύσκολο, μπορεί να το καταφέρει.\n11. Να είστε σωστό πρότυπο για το παιδί σας\nΕίστε αναμφισβήτητα ο ήρωας του παιδιού σας. Εκμεταλλευτείτε αυτή τη δυνατή επιρροή που έχετε στο παιδί σας, ώστε να του διδάξετε αυτά που γνωρίζετε καλύτερα να κάνετε. Το να βλέπει το παιδί σας εσάς να είστε επιτυχής, το κάνει να θέλει να σας μοιάσει.\n12. Μην του δείχνετε όταν ανησυχείτε για αυτό\nΣυχνά το άγχος των γονιών για τα παιδιά τους, μπορεί να τα συγκρατούν από το να επιχειρούν νέα πράγματα, που φαντάζουν δύσκολα ή ακόμα και τρομακτικά.\n13. Βοηθήστε τα να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες\nΕίναι απαραίτητο να μάθετε στα παιδιά σας πως η ζωή δεν είναι μόνο ρόδινη και πως οι αποτυχίες είναι φυσιολογικό να συμβαίνουν. Επομένως θα πρέπει να διδάξετε στο παιδί σας να μην απογοητεύεται από μια αποτυχία, αλλά να πεισμώνει περισσότερο.\n14. Προσφέρετε τη βοήθεια σας, αλλά με μέτρο\nΤο να βοηθάτε υπερβολικά το παιδί σας μπορεί να αποβεί καταστροφικό για τον χαρακτήρα του αργότερα. Κάθε παιδί θα πρέπει να μάθει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις, γνωρίζοντας ωστόσο ότι φυλάτε πάντα τα νώτα του.\n15. Επικροτείστε το όταν δοκιμάζει κάτι καινούριο\nΌταν το παιδί σας αναλαμβάνει ένα νέο εγχείρημα, σίγουρα νιώθει ανασφάλεια και ίσως φόβο. Είναι καθήκον του γονιού να το εμψυχώσει δίνοντας του συγχαρητήρια για το θάρρος του να αναλάβει κάτι νέο και απαιτητικό.\n16. Να είστε απαιτητικοί, αλλά όχι αυστηροί\nΗ αυτοπεποίθηση του παιδιού εξαρτάται κατά πολύ από τον χαρακτήρα του γονέα. Όταν εσείς έχετε προσδοκίες και απαιτήσεις από αυτό, τότε εκείνο παλεύει να σας βγάλει ασπροπρόσωπο, με αποτέλεσμα να ενισχύεται και η αυτοπεποίθηση του. Όταν αντίθετα, είστε αυστηροί και ίσως επικριτικοί, τότε το παιδί καταλήγει φοβισμένο, χωρίς καμία εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του.\nΑυτοί είναι οι 16 τρόποι για να μεγαλώσετε τα παιδιά σας με αυτοπεποίθηση Reviewed by Κωνσταντίνος Α. on 8:59:00 π.μ. Rating: 5


Εθνικός: «Το κακό συνεχίστηκε με τον Βράκα» - Onsports.gr\nOnsports Team\t04 Απριλίου 2012, 21:43\nΕθνικός: «Το κακό συνεχίστηκε με τον Βράκα»\nΣκληρή ανακοίνωση , για τη διαιτησία του διαιτητή Βράκα και των βοηθών του, στον αγώνα με το Κερατσίνι που έγινε την Τετάρτη (4/4), εξέδωσε η διοίκηση του Εθνικού Πειραιά.\nΟι ιθύνοντες των «κυανόλευκων», με τίτλο: «ΑΝΟΧΗ ΤΕΛΟΣ», κάνουν λόγο στην ανακοίνωσή τους, για αλλοπρόσαλλα τα σφυρίγματα του εν λόγω διαιτητή, υποστηρίζουν πως δεν καταλόγισε δύο εξόφθαλμα πέναλτι, χαρακτηρίζοντας τη διαιτησία του, σφαγιαστική.\nΑναλυτικά η ανακοίνωση του Εθνικού Πειραιά:\nΣε ένα ποδόσφαιρο και μία χώρα που νιώθει στο πετσί της την κρίση , ο Εθνικός Πειραιά, είναι απόλυτα συνεπείς στις υποχρεώσεις του προς παίκτες και Κράτος ,αλλά δυστυχώς φαίνεται ότι αυτό αποτελεί έγκλημα. Όπως και το γεγονός ότι η σιωπή μας εκλαμβάνεται –δυστυχώς- ως αδυναμία.\nΣήμερα, ο διαιτητής Βράκας και οι βοηθοί του αποφάσισαν να γίνουν αυτοί πρωταγωνιστές αντί των 22 ποδοσφαιριστών που βρέθηκαν στο γήπεδο του Κερατσινίου. Με αλλοπρόσαλλα σφυρίγματα ενάντια στην ομάδα μας και μη καταλογίζοντας δύο εξόφθαλμα πέναλτι που θα τα έβλεπε ακόμα και τυφλός κατάφερε να μας δείξει για ακόμα μία φορά τι εστί σφαγιαστική διαιτησία. Μετά από Κοσικίδη, Αστέρη και Ευαγγέλου το κακό συνεχίστηκε με τον Βράκα και τους βοηθούς του.\nΕμείς, υπηρετώντας το όνομα και την ιστορία του Εθνικού ανιδιοτελώς και χωρίς κανένα επενδυτικό ενδιαφέρον δεν επιθυμούμε την εύνοια κανενός διαιτητή ,αλλά όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα επιθυμούμε το πολυπόθητο 50-50. Κάτι το οποίο έχουμε δει φέτος πολύ λίγες φορές. Πλέον ,η ανοχή μας τελείωσε. Το όνομα και η ένδοξη ιστορία του συλλόγου μας και των πολυάριθμων φιλάθλων μας ,επιτάσσει να εξαντλήσουμε όλα τα νόμιμα μέσα μέσω της ΚΕΔ και να προσκομίσουμε το βίντεο του αγώνα έτσι ώστε να μην ζήσουμε παρόμοια περιστατικά στο μέλλον.\nΥ.Γ. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τη διοίκηση της ομάδας του Κερατσινίου για την άψογη φιλοξενία και να ευχηθούμε καλή επιτυχία στην συνέχεια του δύσκολου πρωταθλήματος».


Και πάλι περισσότερα ραντεβού στο κέντρο εμβολιασμού του Μονάχου\nΑπό αυτή την εβδομάδα, το κέντρο εμβολιασμού στο Riem θα είναι και πάλι ανοιχτό τις Πέμπτες και τις Παρασκευές.\nΕπιπλέον, οι ώρες λειτουργίας του εξωτερικού κέντρου εμβολιασμού στην πλατεία Marienplatz (στο πρώην Sport Münzinger) θα παραταθούν κατά δύο ώρες έως τις 19.45.\nΑυτό σημαίνει ότι νέα ραντεβού μπορούν πλέον να κλείνονται και στην πύλη εμβολιασμού BayIMCO- σύμφωνα με τον δήμο του Μονάχου, και τα αντίστοιχα ραντεβού θα ενεργοποιηθούν σταδιακά.\nΣτο ίδιο το κέντρο εμβολιασμού του Riem, οι εμβολιασμοί εξακολουθούν να είναι δυνατοί χωρίς προηγούμενο ραντεβού. Με την επέκταση του ωραρίου λειτουργίας, η δυνατότητα του κέντρου εμβολιασμού του Riem, συμπεριλαμβανομένων όλων των υποκαταστημάτων και των κινητών εκστρατειών εμβολιασμού, αυξάνεται και πάλι σε έως και 30.000 εμβολιασμούς την εβδομάδα.\nΛαχείο ενός εκατομμυρίου ευρώ για τρεις σωστούς αριθμούς από την περιοχή του Μονάχου\nΆλλο ένα μέτρο: απαγόρευση αλκοόλ σε δημόσιους χώρους του Μονάχου


Τσακαλώτος: «Μπορούμε να βελτιώσουμε πτυχές της συμφωνίας» | Η Εφημερίδα των Συντακτών\n«Μπορούμε να βελτιώσουμε πτυχές της συμφωνίας», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Ευκλείδης Τσακαλώτος\nΟ Ευκλείδης Τσακαλώτος δίνει τις δικές του απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα που προέκυψαν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, μιλάει για την κρίση και το νέο Μνημόνιο και, τέλος, εκθέτει τα περιθώρια και τις βασικές προτεραιότητες μιας νέας αριστερής κυβέρνησης.\n• Αντιμετωπίσατε αρχικά ένα δίλημμα σχετικά με την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς σας. Γιατί τελικά επιλέξατε να δώσετε τη μάχη μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα;\nΝομίζω ότι ο χώρος μας μετά το κλείσιμο της συμφωνίας αντιμετώπισε ένα σοκ και χρειαζόταν χρόνος για να συζητήσουμε, να ακούσουμε ο ένας τον άλλον, να επαναπροσδιορίσουμε τη στρατηγική μας, να ξεκαθαρίσει η εικόνα τού τι κάναμε σωστά και τι λάθος, τι μπορούσαμε να κάνουμε καλύτερα και αν η συμφωνία εντάσσεται σε μια στρατηγική.\nΤο ίδιο είχα πει στην Κ.Ε. και μετά τις 20/2, όταν έγινε η πρώτη συμφωνία. Οι απαντήσεις δεν είναι αυτονόητες. Παίζουν ρόλο σ’ αυτήν τη συγκυρία οι πιθανότητες, οι δυνατότητες, οι διαθεσιμότητες. Οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να το παλέψουν, και εδώ δεν εννοώ μόνο κομματικά μέλη αλλά και τις ζωντανές πτυχές της ελληνικής κοινωνίας που μια κυβέρνηση οφείλει να ενεργοποιήσει.\n• Εάν είχε γίνει πρώτα το συνέδριο πιστεύετε ότι θα είχε οποιαδήποτε διαφορά στις αποχωρήσεις και στις διαφοροποιήσεις; Θα είχε βοηθήσει;\nΔεν υπάρχει αμφιβολία ότι το συνέδριο θα ήταν πολύ δύσκολο. Τα επιχειρήματα ήταν ισχυρά και από τις δύο πλευρές και υπήρχαν μεγάλες πιέσεις. Η τελευταία κοινοβουλευτική διαδικασία πριν από το κλείσιμο της συμφωνίας την Πέμπτη ήταν δραματική και άνοιξε πολλές πληγές. Ταυτόχρονα όμως νομίζω ότι ένας κόσμος δεν θα αποχωρούσε και θα διαμορφώναμε καλύτερες στρατηγικές.\nΗ δική μου άποψη είναι ότι η συλλογικότητα είναι πάντα σημαντική. Αυτό που λένε οι Βρετανοί thinking capacity, και δίνει τη δυνατότητα να διορθώνεις τα λάθη. Αντίθετα, με αποσπασματικές εκτιμήσεις κάποιας ηγετικής ομάδας δεν μαθαίνεις από τα λάθη πριν προχωρήσεις.\n• Ενα κομμάτι, πέρα από τη ΛΑ.Ε. που είχε πολύ διαφορετικές απόψεις, αποχώρησε και αποστρατεύτηκε, π.χ. άνθρωποι από τους «53». Σ’ αυτούς τι λέτε;\nΟλοι αυτοί είναι και θα παραμείνουν σύντροφοί μου, όπως πολλοί άλλοι που δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, είναι όμως αριστεροί και παλέψαμε μαζί στα κοινωνικά κινήματα. Θεωρώ ότι αυτή η κρίση δεν έχει τελειώσει ούτε στο ευρωπαϊκό ούτε στο παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είναι μόνον οικονομική κρίση, είναι και η κλιματική είναι και η γεωπολιτική κρίση, όπως αυτό το σημερινό κύμα προσφύγων είναι αποτέλεσμα αλλαγών και πολέμων.\nΕνας κόσμος που τώρα έχει πάρει διαφορετικές αποφάσεις γρήγορα θα συγκλίνει ξανά. Το βασικό μάθημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η ενότητα και η διάθεση για σύνθεση αποτελούν, ειδικά σε τόσο σοβαρές περιστάσεις, εξίσου σημαντικά διακυβεύματα με το αν ακολουθούμε τη «σωστή γραμμή». Με πολλούς συντρόφους όμως από τη ΛΑ.Ε. αισθανόμουν ότι αν εγώ έλεγα ότι πρέπει να γίνουν 8 σημαντικές εθνικοποιήσεις αυτοί θα έλεγαν 14, αν εγώ έλεγα 14 αυτοί θα έλεγαν 20. Το κυρίαρχο δεν ήταν να έχουμε μια συνθετική πολιτική αλλά να χτίσουν μια αριστερή ταυτότητα και να είναι πάντα «αριστερότεροι».\n• Η Ν.Δ. μιλάει για τη «χαμένη» ανάκαμψη και για την έξοδο στις αγορές που εμποδίστηκε από την κυβέρνησή σας. Ποια ήταν τότε η πραγματικότητα;\nΕίμαστε μια οικονομία που εμφάνιζε ανάπτυξη επειδή οι τιμές έπεφταν πολύ περισσότερο από την άνοδο του ΑΕΠ. Αυτό οι οικονομολόγοι δεν το λένε ανάπτυξη. Υπήρχαν κάποια σημεία σταθερότητας, αλλά τα πολύ μεγάλα προβλήματα παρέμεναν. Το ζήτημα των «κόκκινων» δανείων δεν είχε λυθεί και τα συμφωνημένα πλεονάσματα για 3, 4, 5% ελάχιστοι οικονομολόγοι, ακόμα και του αντίπαλου μπλοκ, πίστευαν ότι θα τα φτάναμε.\nΑκόμα και τα χαμηλότερα πλεονάσματα που εμείς πετύχαμε με τελικό στόχο 3,5% το 2018, για πολλούς οικονομολόγους θεωρούνται δύσκολα επιτεύξιμα. Δεν υπάρχουν καν αντίστοιχα παραδείγματα χωρών που είχαν για πολλά χρόνια πλεονάσματα. Παρ’ όλο που η ελληνική κοινωνία υπέστη μεγαλύτερο σοκ από όλες τις άλλες, το success story δεν είναι μόνο λανθασμένο για την Ελλάδα, είναι λανθασμένο γενικώς.\nΔηλαδή η ιδέα ότι η Πορτογαλία πάει πολύ καλά, έχει φύγει από το Μνημόνιο και άρα έπρεπε να κάνουμε ό,τι οι Πορτογάλοι είναι λάθος. Η Πορτογαλία έχει παρόμοια προβλήματα με την Ελλάδα. Οταν αναλάβαμε εμείς είχαμε να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση με πολλά προβλήματα και ακόμα πιο προβληματικούς στόχους, για παράδειγμα μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα, και βέβαια ούτε τα «κόκκινα» δάνεια είχαν αντιμετωπιστεί από τη Ν.Δ. που μετά τις εκλογές απλώς πίεζε να τελειώσουμε εμείς το δικό της πρόγραμμα. Είχαμε παράλληλα τις αντιδράσεις και την ασφυξία από την ΕΚΤ.\nΟλα αυτά ενισχύθηκαν με την καμπάνια ότι «αν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγάλουμε τα λεφτά από τις τράπεζες ή ότι θα φύγουμε από το ευρώ». Το bank run άρχισε πριν από τις εκλογές και ουσιαστικά δεν σταμάτησε ποτέ.\n• Τι απέμεινε από την πρόταση των 47 σελίδων και για ποιο λόγο αρνήθηκαν οι δανειστές περισσότερο από όλα τα άλλα την εισφορά από τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων;\nΕίναι αλήθεια ότι αυτό το πολεμήσανε. Οι νεοφιλελεύθεροι έχουν την παράξενη ιδέα ότι οι πλούσιοι πρέπει να έχουν κίνητρα με περισσότερα λεφτά και οι φτωχοί κίνητρα για να δουλεύουν με λιγότερα λεφτά. Αυτή είναι η βάση της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής. Μάλιστα οι θεσμοί είπαν τότε ότι οι 47 σελίδες είχαν πολλά αντιαναπτυξιακά μέτρα, όπως η φορολόγηση του κεφαλαίου, που είναι η κότα που γεννάει τα χρυσά αυγά.\nΕμείς προσπαθούμε να κρατήσουμε κάποιες ισορροπίες εδώ. Ακόμα είναι στο πρόγραμμά μας η σωστή αναδιανομή του εισοδήματος μέσα από το φορολογικό σύστημα ή μέτρα όπως η εθελοντική αποκάλυψη καταθέσεων στο εξωτερικό και η πάταξη της φοροδιαφυγής. Οι Ευρωπαίοι δεν έβαλαν πλάτη εδώ. Ενώ λοιπόν στη ρητορική τους έλεγαν ότι είναι πολύ σημαντικό να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή και η διαφθορά, τελικά δεν το επιδίωξαν.\n• Ποια είναι τα 4-5 σημεία για τα οποία θα δώσετε τη μάχη να πετύχετε ακόμη και εντός του Μνημονίου;\nΕγώ πιστεύω ότι μπορούμε να βελτιώσουμε κάποια σημεία της συμφωνίας, που είναι οι εργασιακές σχέσεις, να έχουμε ένα σοβαρό σύστημα συλλογικών διαπραγματεύσεων, τα «κόκκινα» δάνεια να μη βασιστούν στα distressed funds αλλά να βρούμε μια πιο ισορροπημένη αντιμετώπιση του προβλήματος ώστε οι άνθρωποι να μη χάσουν τα σπίτια τους, να προστατεύουμε το νέο Ταμείο, να μπορούμε να έχουμε μια εναλλακτική πρόταση για τις ιδιωτικοποιήσεις και την ενεργειακή μας στρατηγική και, φυσικά, το χρέος, η ανάγκη ρύθμισης του οποίου πλέον δεν αμφισβητείται από κανέναν.\nΑυτά τα 5 σημεία αξίζει να τα παλέψουμε. Υπάρχουν όμως και προτεραιότητες που είναι εκτός Μνημονίου και που ένας αριστερός κόσμος, εντός κι εκτός Ελλάδας, θα τις χαιρετίσει αν γίνουν και αφορούν κοινωνικά ζητήματα, όπως αυτό της πρωτοβάθμιας υγείας. Σε αυτά θα υπάρξουν από άλλα κόμματα μεγάλες αντιδράσεις. Η αριστερή ανάλυση επιμένει ότι η φοροδιαφυγή και η διαφθορά δεν υπάρχουν έτσι γενικώς. Για το πολιτικό σύστημα ήταν και τα δύο αποτελεσματικά. Ηταν ο τρόπος που ασκούσαν την εξουσία και δεν βλέπω καμία τάση να το απεμπολήσουν αυτό.\n• Να ρωτήσουμε για το Ταμείο Αξιοποίησης και τις διαφορές του από το ΤΑΙΠΕΔ.\nΚατ’ αρχάς θα βρίσκεται στην Αθήνα και όχι στο Λουξεμβούργο, όπως θα ζητούσαν βέβαια όλοι οι Ελληνες πολιτικοί. H αποπληρωμή του χρέους θα ακολουθεί την πορεία της δανειακής σύμβασης, που τώρα είναι 32,5 χρόνια. Ο,τι οφείλουμε δεν είναι ανάγκη να το πληρώσουμε τώρα, αλλά να το κάνουμε όταν μας συμφέρει. Eνα μέρος των εσόδων θα πηγαίνει στις τράπεζες, ένα άλλο στις επενδύσεις κι ένα τρίτο στην αποπληρωμή του χρέους.\nTο Ταμείο μπορεί να αυξήσει τα περιουσιακά του στοιχεία είτε πουλώντας είτε με άλλα μέσα. Αυτή η τελευταία φράση είναι σημαντική γιατί δημιουργεί πολλές δυνατότητες. Το παράδειγμα που ήδη έδωσα είναι ότι θα μπορούσε στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ να μπει ένα μικρό τέλος για κάθε κοντέινερ που μεταφέρεται στον Βορρά. Αυτός είναι ένας τρόπος αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας που δεν τη χάνεις ποτέ.\nΤο πιο σημαντικό όμως σε σχέση με το Ταμείο αυτό είναι ότι επειδή μιλάμε για πάρα πολλά λεφτά και για όλα τα περιουσιακά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας, θα υπάρξουν πολλοί που θα θελήσουν να βάλουν το δάχτυλο στο μέλι. Αν δεν το προστατεύσουμε από πολιτικά ή ιδιωτικά συμφέροντα, όλα τα πλεονεκτήματα που προανέφερα θα χαθούν. Πρέπει να φτιάξουμε έναν οργανισμό διακυβέρνησής του τέτοιο που πραγματικά να είναι για το συμφέρον του ελληνικού λαού με πλήρη έλεγχο και λογοδοσία. Η ιδέα ότι αυτήν την προστασία θα την παρέχει κάποιος από το ΠΑΣΟΚ ή τη Ν.Δ. μού φαίνεται σχεδόν αδύνατη.\n• Ενώ έχουμε πλήρη εικόνα των δύο πρώτων Μνημονίων, επιμένουν οι πολιτικοί σας αντίπαλοι ότι αυτό το Μνημόνιο είναι το χειρότερο. Ισχύει;\nΗ δημοσιονομική προσαρμογή με τα σκληρά μέτρα, που ξεκίνησε το 2010 και ολοκληρώθηκε μέσα σε δύο χρόνια, ήταν η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ παγκοσμίως σε οποιαδήποτε εποχή. Δηλαδή από το 15% έλλειμμα στο μικρό πλεόνασμα είναι τόσο μεγάλη η προσαρμογή που δεν υπάρχει προηγούμενο σε άλλη χώρα.\nΗταν μια βίαιη προσαρμογή που κατέκρινε ακόμα και το ΔΝΤ ως απαράδεκτα μεγάλη λέγοντας ότι δεν θα έβγαινε το πρόγραμμα. Αυτό τους το επισημαίναμε και εμείς, αλλά και δικοί τους οικονομολόγοι. Το τωρινό πρόγραμμα είναι μεν μια δύσκολη προσαρμογή, αλλά εντελώς άλλης τάξης μεγέθους.\n• Εχουμε αυτή τη στιγμή τη ΛΑ.Ε. που λέει ότι η έξοδος από το ευρώ είναι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε τη χρεοκοπία. Είναι πειστικές οι απαντήσεις που δίνουν;\nΘα απαντήσω έτσι όπως άρχισα. Εχουμε μια κρίση που έχει πολλές πτυχές, όχι μόνο οικονομικές αλλά περιβαλλοντικές, γεωπολιτικές κ.λπ., και πραγματικά δεν μπορώ να πιστέψω πώς η επιστροφή σε εθνικές αυτονομίες και εθνικό νόμισμα μπορεί να απαντήσει σ’ αυτά. Είναι σαν να απαντούν σε λάθος ερωτήματα. Πιο σοβαρό όμως από το εντός κι εκτός ευρώ είναι το ότι δεν νομίζω ότι πήραν τα μαθήματα από τα λάθη της κυβέρνησης της Αριστεράς.\nΤι σημαίνει να δώσει χρόνο το υπουργείο Ανασυγκρότησης σε επιχειρήσεις που κλείνουν, τι σημαίνει για ένα υπουργείο που είναι υπεύθυνο για την κοινωνική πολιτική να φέρεις κοινωνικές ομάδες που παλεύουν για τη στέγαση ή για τη φτώχεια και να τους ενσωματώσεις σαν μέρος της λύσης. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το σύστημα της διαπλοκής είτε στις τράπεζες είτε σε αυτόνομες αρχές είτε στα ΜΜΕ και ποιες αντίρροπες δυνάμεις έχουμε για να παλέψουμε.\nΑυτά είναι τα ζητήματα και δεν έχω ακούσει τίποτα ως απάντηση, δεν ξέρω αν έχουν καταλάβει ότι είναι σημαντικά όλα αυτά για την Αριστερά. Μας λένε ότι δεν είχαμε τη βούληση και δεν ήμασταν αρκετά αριστεροί. Τι σημαίνει όμως να είσαι αριστερός; Είναι στις δημόσιες επιχειρήσεις να δημιουργήσεις ένα κλίμα στον κόσμο ότι είναι σημαντικό να προστατέψεις το νερό γιατί είναι κοινωνικό αγαθό και ότι μπορούμε να το διαχειριστούμε με δημόσιες συμπράξεις και συμφωνίες με μικρές εταιρείες και το Δημόσιο να δημιουργήσει τελικά ένα άλλο μοντέλο.\nΔεν αρκεί πια να λες ότι δεν προστατεύσαμε το Δημόσιο, χρειάζονται κοινωνικές συμμαχίες που να στηρίξουν το μοντέλο σου. Δεν προβληματίζονται καν πάνω σε αυτά ως μέρος του προβλήματος.\n• Πιστεύετε ότι όλα τέλειωσαν με το νέο Μνημόνιο ή ότι υπάρχει τρόπος να προχωρήσετε;\nΑν πίστευα ότι είναι το τέλος, δεν θα συμμετείχα στις εκλογές.\n• Στη Βρετανία βλέπουμε να παλεύει για την ηγεσία τώρα ο Κόρμπιν. Κάποιοι συγκρίνουν τη μετεξέλιξη στους Εργατικούς με τον ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν τελικά ομοιότητες ανάμεσα στους δύο αυτούς σχηματισμούς;\nΤο βασικό είναι ότι εγώ δεν βλέπω μέλλον στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία αν δεν επιστρέψει σε ένα πρόγραμμα για τους μισθούς για τις συντάξεις, για ένα κοινωνικό κράτος. Πουθενά δεν είναι ηγεμονική δύναμη κι όπου κάνουν συμμαχίες με δεξιούς τελικά χάνουν οι ίδιοι.\nΟι δε Βρετανοί Εργατικοί έχασαν ολόκληρη τη Σκοτία, που έχει μια πραγματική σοσιαλδημοκρατική ή ακόμα και σοσιαλιστική παράδοση –οι Σκοτσέζοι βαρέθηκαν να ψηφίζουν Εργατικούς και να εφαρμόζονται οι ίδιες πολιτικές με τους συντηρητικούς. Αν ο Κόρμπιν μπορέσει να αλλάξει αυτήν την πραγματικότητα κι αν έχουμε παρόμοιες ρήξεις σε άλλα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, παραμένει ένα ανοιχτό ζήτημα και πολύ κρίσιμο για όλη την Αριστερά.\n«Η απόλυτη αδράνεια, μια οικουμενική κυβέρνηση»\n• Τι απαντάτε στην έκκληση για οικουμενική κυβέρνηση;\nΟσον αφορά αυτό που και καλοπροαίρετοι δημοσιογράφοι ερωτούν, και δεν αναφέρομαι εδώ σε εκείνους που παλεύουν εναντίον μας, γιατί να μην υπάρχει οικουμενική κυβέρνηση, απαντώ ότι κάτι τέτοιο θα ήταν η απόλυτη αδράνεια. Δεν θα περνούν μέτρα ούτε με τη δική τους λογική ούτε με τη δική μας. Θα πρέπει να συμβιβαστούμε αποκλειστικά στην εφαρμογή του Μνημονίου, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε αλλαγές και βήματα είτε προς τη μία είτε προς την άλλη κατεύθυνση.\nΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ 08.06.2019, 12:42\nΚορυφαίοι κυβερνητικοί και θεσμικοί παράγοντες απαντούν στην «Εφ.Συν.» για τα εμπόδια, τα λάθη, τις επιτυχίες, τις δεσμεύσεις και τα σχέδιά τους για την επόμενη ημέρα. Σήμερα η υπουργός Σία Αναγνωστοπούλου.


3963 Επισκέψεις στο άρθρο\nΣε απόσταση 3 χιλιομέτρων από τα ιαματικά λουτρά Πόζαρ, στους πρόποδες του όρους Βόρας (Καϊμάκτσαλαν) βρίσκεται χτισμένο το γραφικό χωριό της Όρμας. Στην πλατεία του χωριού κάτω από τα υπεραιωνόβια πλατάνια και δίπλα σε γάργαρα νερά σας περιμένει ένα φιλικό και ζεστό περιβάλλον για να σας ταξιδέψει σε νέους γευστικούς προορισμούς.\nΤο Εστιατόριο Διόνυσος. Θεσμός στην περιοχή, όπου στα 20 χρόνια λειτουργίας του παρουσιάζει τι θα πει καλή ελληνική κουζίνα. Πιάτα καλομαγειρεμένα με μεράκι και σεβασμό στην παράδοση, παραδοσιακές συνταγές της περιοχής και για τους πιο τολμηρούς νέους γευστικούς συνδυασμούς!\nΠιο συγκεκριμένα θα σας προτείναμε να γευτείτε παραδοσιακό «Τσομπλέκι», «Αγριογούρουνο με κάστανα», «Χοιρινό με κυδώνια και δαμάσκηνα» και κάποιο άλλο (αν όχι όλα) πιάτο από τις χειροποίητες σούβλες.


Τελευταία ενημέρωση: 2019-10-05, 13:37:34\nΟι ανεύθυνοι, ιδίως εκείνοι που έχασαν την εξουσία και τώρα ξαναθυμήθηκαν την «ιδεολογία» και τις «αρχές» τους, θα συνεχίσουν να λένε μεγάλα λόγια γύρω από την αντιμετώπιση του προβλήματος, είτε αυτό το πούμε μόνο «προσφυγικό», είτε μόνο «μεταναστευτικό», είτε χρησιμοποιήσουμε και τους δύο ορισμούς, όπως είναι το λογικότερο. Αυτό που περιγράφει με περισσότερη ακρίβεια και ευθυκρισία την πραγματικότητα. Επειδή δεν κατάφεραν τίποτε περισσότερο από το να μεταβάλουν τη Μόρια της Λέσβου σε καζάνι που βράζει, τώρα κάθε μέτρο της νέας κυβέρνησης θα το αντιμετωπίζουν ως δήθεν «ρατσιστικό» και άλλα ηχηρά παρόμοια.\nΕίναι ακόμη νωρίς για να κρίνουμε συνολικώς την πολιτική της κυβέρνησης επί του θέματος. Αλλά τα πρώτα δείγματα, τόσο από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού, όσο και από πρακτικές κινήσεις είτε του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, είτε του Γιώργου Κουμουτσάκου, δεν μπορεί παρά να τα αξιολογήσει κανείς ως θετικά. Ας ωρύονται εκείνοι, που δεν έλυσαν κανένα πρόβλημα κατά των κέντρων ελεγχόμενης φιλοξενίας μεταναστών στην ηπειρωτική Ελλάδα, που στήνει ήδη ο Χρυσοχοΐδης. Κάνουν απλώς επίδειξη της υποκρισίας τους. Τόσο ώστε να έχει δίκιο ο Αδωνις Γεωργιάδης, όταν τους θυμίζει πως τα ίδια έλεγαν και για την περιφραγμένη κατασκήνωση της Αμυγδαλέζας Αττικής, όπου οι άνθρωποι διέμεναν σε μικρούς κλιματιζόμενους οικίσκους, με πλήρη διατροφή, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ασφάλεια. Ναι, μπροστά στις άθλιες συνθήκες, με το αδιαχώρητο που έχει προκληθεί στη Λέσβο, αλλά και σε άλλα νησιά, οι συνθήκες φιλοξενίας στην Αμυγδαλέζα ήταν, συγκριτικώς, παροχές επιπέδου «Four Seasons».\nΠρώτη, όμως, προτεραιότητα της νέας μεταναστευτικής πολιτικής πρέπει να είναι τα μικρά παιδιά. Αυτά που δεν είχαν κανένα περιθώριο επιλογής. Που βρέθηκαν, όσα δεν πνίγηκαν, διότι και στους πνιγμούς εκείνα είναι τα μεγαλύτερα θύματα, άκοντα στην κατάσταση, την οποία βιώνουν. Κανένα παιδί, ανεξαρτήτως αν οι γονείς του είναι «πρόσφυγες» ή «μετανάστες», δικαιούνται ή όχι ασύλου, δεν πρέπει να μείνει χωρίς την έμπρακτη φροντίδα της ελληνικής πολιτείας.\nΚυρίως κανένα παιδί δεν πρέπει να μείνει χωρίς εκπαίδευση, αλλά και διατροφή και περίθαλψη. Πολλά από αυτά τα παιδιά θα είναι αύριο όχι απλοί «μέτοικοι» αυτής της χώρας, αλλά νέοι, που θα λατρεύουν αυτή τη νέα πατρίδα τους, με τον ίδιο τρόπο που εκδηλώνουν την αγάπη τους για την Ελλάδα οι αδελφοί Αντετοκούνμπο.


ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Γ.Ν. ΠΑΤΡΩΝ "Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ": ΙΝΕ-ΓΣΕΕ: Ένα στα δύο νοικοκυριά ζει κάτω από το όριο της φτώχιας!\nΙΝΕ-ΓΣΕΕ: Ένα στα δύο νοικοκυριά ζει κάτω από το όριο της φτώχιας!\nΤο 50% των μισθωτών εισπράττουν λιγότερα από 800 ευρώ καθαρά – Υπερδιπλασιάστηκε το ποσοστό των ευέλικτών μορφών εργασίας στην εξαετία της κρίσης. Κάτω από το όριο της φτώχιας ζει πλέον σχεδόν ένα στα δύο νοικοκυριά (48%) σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε στην έκθεσή του για το 2016 το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ.\nΣύμφωνα με την ίδια έκθεση, δε, το 20,9% των νοικοκυριών αδυνατεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, ποσόστο που αυξάνεται στο 43,4% για τους ανέργους. Όπως παρατηρούν η ομάδα εργασίας που συνέταξε την έκθεση υπό τον επιστημονικό διευθυντή του καθηγητή Γ. Αργείτη, «η υπογραφή και η εφαρμογή του τρίτου Μνημονίου συνεπάγεται τη συνέχιση της πολιτικής της δημοσιονομικής λιτότητας, συνεπώς η προοπτική δημιουργίας βιώσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων και εξόδου από την κρίση είναι αρνητική».\n– ένας στους δύο μισθωτούς λαμβάνουν καθαρά κάτω από 800 ευρώ (14,5% μέχρι 499 ευρώ, 22% μεταξύ 500-699 ευρώ και 13,5% μεταξύ 700 και 800 ευρώ)\n– το 18,6% λαμβάνει από 800 έως 1.000 ευρώ και\n– ένα ποσοστό της τάξης του 15,7% λαμβάνει άνω των 1.000 ευρώ με μόνο το 5,9% να λαμβάνει περισσότερα από 1.300 ευρώ\nή στον σύνδεσμο που ακολουθεί: http://www.protothema.gr/files/1/2016/03/17/ekthesi-gsee-ine.pdf