149 online · 207.699 μέλη\nΗ Σκοτεινιά με έλκει και το Μυστήριο με εξιτάρει! Η Κέλτικη και η Σκανδιναβική Μυθολογία με ενδιαφέρουν. Οι ιστορίες του Tolkien με γοητεύουν. Λέτε να έχω ...πρόβλημα;\nΤρίτη 06 Μαρτίου 2007\nΠαίρνω -σαν τον Morissey- βαθιά αναπνοή και αρχίζω να γράφω το καινούργιο μου άρθρο, για το MusicHeaven.\nΤώρα που έχει περάσει ο καιρός και έχω αποστασιοποιηθεί, αντιμετωπίζω τους Led Zeppelin σαν τους Beatles των 70’s. Η μουσική τους δεν έχει να κάνει με τους Beatles, αλλά σε κοινωνικό και εμπορικό επίπεδο είναι ισοδύναμοι με την τετράδα του Liverpool. Αυτοί είναι που ξεκίνησαν τα 70’s. Ξεκίνησαν το 1968 και σήμαναν το τέλος μια εποχής, ανοίγοντας ταυτόχρονα μιαν άλλη. Έκαναν μία επιτομή στο Hard Rock/Heavy Metal, αλλά θα τους αδικήσω αν πω ότι ήταν απλά μία Hard Rock/Heavy Metal μπάντα. Οι Zep ήταν progressive στο ίδιο τεράστιο μέγεθος των Pink Floyd, των Jethro Tull, ή των King Crimson. Ήταν glam όπως ο David Bowie, ήταν Punk με κομμάτια σαν το 'Rock And Roll', ήταν folk με μπαλάντες όπως το 'Gallows Pole', αλλά ήταν και folk & hard & Metal & Keltish μαζί, με κομμάτια σαν το “Stairway to Heaven”. Πάνω απ’ όλα όμως, ήταν οι Led Zeppelin. Σκοτεινοί & Μυστηριώδεις, Μυθικοί & Γοητευτικοί, Ελκυστικοί & Μαγικοί!!!\nΟι Zep γεννήθηκαν μέσα από τη Βρετανική Blues σκηνή και ενέπνευσαν τις επόμενες γενιές των συγκροτημάτων του Heavy Metal, αλλά και του Progressive Rock. Σχηματίστηκαν το 1968 από τον Page, ο οποίος έπαιζε προηγουμένως στους Yardbirds και προόριζε τους Zeppelin για διάδοχό τους σχήμα (το αρχικό τους όνομα ήταν New Yardbirds). Αν θέλουμε λοιπόν να δούμε τα πράγματα με τη σειρά, θα πρέπει να πάμε πίσω στο 1963 όταν ιδρύθηκαν οι Yardbirds και στις διεργασίες που έγιναν σ’ αυτούς μέχρι το 1966. Με λίγα λόγια, όταν δηλαδή οι Keith Relf (φωνή), Paul Samwell-Smith (μπάσο), Chris Dreja (κιθάρα), Jim McCarty (τύμπανα), και Anthony Topham (κιθάρα) ίδρυσαν τους πρώιμους Yardbirds. Αργότερα χρειάστηκε να φύγει ο Topham, να αντικατασταθεί από τον Eric Clapton, ο οποίος εν συνεχεία να αντικατασταθεί από τον Jeff Beck. Το 1966 χρειάστηκε να αποχωρήσει ο Smith που έπαιζε μπάσο, για να αντικατασταθεί από τον μπασίστα …..Jimmy Page! Εδώ είμαστε λοιπόν. Ο Page (εξαιρετικός κιθαρίστας και περιζήτητος session man της εποχής) συνέβαλε πάρα πολύ στην εικόνα, στον προσανατολισμό και στην ηχητική ταυτότητα των Yardbirds. Όταν ο Beck αποχώρησε, ο Page προσπάθησε να φτιάξει ένα νέο σχήμα που θα το ονόμαζε New Yardbirds, από το οποίο τελικά προέκυψαν οι Led Zeppelin. Για να κλείσω με το κεφάλαιο Yardbirds, θα μπορούσα να τους ονομάσω Φυτώριο αφού απ’ αυτούς προέκυψαν σημαντικές και σπουδαίες μπάντες για τη Βρετανική μουσική σκηνή. Με μια γρήγορη ματιά θα δούμε ότι με τα ατέλειωτα “φύγε εσύ, έλα εσύ”, σχηματίζονται από το Yardbirds φυτώριο οι Derek & the Dominos και η εν συνεχεία σπουδαία σόλο καριέρα του Clapton, οι Jeff Beck Group (Jeff Beck), οι Renaissance (Relf & McCarty) και βέβαια οι Led Zeppelin από τον Page. Ο Dreja ασχολήθηκε και έκανε επιτυχημένη καριέρα στη φωτογραφία. Οι Zep έστησαν τη δική τους εταιρεία, την Swan Song, (1974-75) υπογράφοντας συμβόλαια με τους Bad Company και τους Pretty Things. Το 1979 κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του "In Through The Out Door", ο Plant αποσύρθηκε λόγω του θανάτου του γιου του. Tο 1980 ο Bonham βρέθηκε νεκρός δηλητηριασμένος από αλκοόλ και τα υπόλοιπα μέλη αποφάσισαν να διαλύσουν το γκρουπ. O Jones εγκατέλειψε τις live εμφανίσεις και επικέντρωσε το ενδιαφέρον του σε παραγωγές και ενορχηστρώσεις, με πιο επιτυχημένη προσπάθεια το "Automatic For The People" των R.E.M. Oι Plant & Page ακολούθησαν σόλο καριέρες, αλλά συνεργάστηκαν και μεταξύ τους όπως θα δούμε παρακάτω.\n* Jimmy Page:\nΜπάντες που συμμετείχε:\n-Page & Plant\n-Death Wish II Soundtrack (1982)\n-The Honeydrippers: Volume One (1984, με τον Robert Plant)\n-The Firm (1985)\n-Mean Business (1986)\n-Strange Land (1986, με τους Box of Frogs)\n-Lucifer Rising (1987)\n-No Quarter: Jimmy Page & Robert Plant Unledded (1994)\n-Walking into Clarksdale (1998, με τον Robert Plant)\n-Jimmy Page & The Black Crowes - Live at the Greek (2000)\n* Robert Plant:\n(Φωνή, 20 Αυγούστου 1948, West Bromwich) Η πιο σπουδαία (για μένα) φωνή της Rock.\n-Band of Joy\n-Pictures at Eleven (1982)\n-The Principle of Moments (1983)\n-The Honeydrippers: Volume One (1984, με τον Jimmy Page)\n-Shaken 'n' Stirred (1985)\n-Now and Zen (1988)\n-Manic Nirvana (1990)\n-Fate of Nations (1993)\n-No Quarter: Page & Plant Unledded (1994),\n-Walking into Clarksdale (1998, με τον Jimmy Page)\n-Sixty Six to Timbuktu (2003)\n-Mighty ReArranger (2005, με τους Strange Sensation)\n-Nine Lives (2006, box set)\n-Robert Plant and the Strange Sensation (2006, DVD)\n* John Paul Jones:\n-Baja/A Foggy Day in Vietnam (1964, single)\n-Scream for Help (1985) (soundtrack)\n-The Sporting Life (1994, με την Diamanda Galás)\n-The Thunderthief (2001)\nΠληροφορία: Τον Φεβρουάριο του 2006, ανακοίνωσε ότι βρίσκεται στο στούντιο και ετοιμάζει καινούργιο album. Προς το παρόν όμως, δεν υπάρχουν νεώτερα.\n* John Bonham:\n* Led Zeppelin (Το Επαναστατικό & το Καλύτερο, 1968)\nTracks: 1) Good Times Bad Times, 2) Babe I'm Gonna Leave You, 3) You Shook Me, 4) Dazed And Confused, 5) Your Time Is Gonna Come, 6) Black Mountain Side, 7) Communication Breakdown, 8) I Can't Quit You Baby, 9) How Many More Times.\nΜαζί με το In The Court Of The Crimson King, των King Crimson είναι από τα μοναδικά ντεμπούτα albums που και οι δύο αυτές μπάντες, δεν κατάφεραν να επαναλάβουν ποτέ σε ολόκληρη την καριέρα τους. Είναι με μία λέξη Ανεπανάληπτο. Εντάξει, ξέρω ότι πολλοί προτιμούν το III ή το IV, και ίσως δεν δίνουν μία για αυτό το ντεμπούτο. Όμως: Ξανα-ακούστε το και ξανα-σκεφτείτε το!!!\nΑντίθετα από τους Beatles, οι Zep έφεραν στη Rock την επανάσταση μόνο μία φορά και την έφεραν με αυτό το album. Εδώ έχουμε πολύ σημαντικά πράγματα. Παρ’ όλο που αρχίζει με την ανούσια μελωδία του 'Good Times Bad Times', έρχεται καπάκι το 'Babe I'm Gonna Leave You' και τι να λέμε τώρα… Είναι η πρώτη φορά που ανθρώπινη φωνή δίνει τέτοια έκταση και τέτοιο μεγαλείο σε τραγούδισμα. Τραυλίζει, ουρλιάζει, φωνάζει, διστάζει, κλαίει και παρεμβάλλει κάθε λίγο –στην παραδοσιακή αυτή μπαλάντα- τα "ah-ahs" & "oh-ohs", σε σωστότατη χρήση. Το πάθος του Page για τη folk είναι πασιφανές και θα ‘λεγα πως είναι ότι καλύτερο έχουν κάνει ποτέ τους, με τον Robert σε στιγμή απελπιστικά …..ελπιδοφόρα!!! 'I... said ...that's when ...it's calling me ...baaack ...hooooooooοooooooome.', με την τελευταία νότα να πέφτει κι αυτή ζαλισμένη από τη φωνή του.\nΚαι θα πω εδώ κάτι υποκειμενικό. Ο Plant είναι για μένα η πιο σπουδαία, η πιο μεγάλη, η πιο καλή και η πιο ενδιαφέρουσα φωνή -σε ότι έχει φανεί μέχρι τώρα- στη Rock μουσική και μην σπεύσετε να μου γράψετε τώρα σχόλια του τύπου “ρε μεγάλε τον Mercury τον ξέχασες” ή “ρε Ορφέα, ο Dio δεν σου αρέσει;” ή “μόνο ο Ozzy είναι τραγουδισταράς” κλπ…κλπ… Ο καθένας έχει τα γούστα του, αλλά πέρα απ’ αυτό, πρέπει να τακτοποιούμε και κάποια πράγματα. Να τα βάζουμε δηλαδή εκεί που πρέπει να βρίσκονται και αυτό δεν έχει να κάνει με το τι μας αρέσει. Για μένα λοιπόν, ο μόνιμος πελάτης του Blue Note (ναι για τον Plant λέω), είναι top. Έχει πιο σπουδαία φωνή ακόμα και από τον Jagger που είναι κολλητός μου. (Συγνώμη Mick αλλά κάποια πράγματα πρέπει να τα λέμε όπως είναι. Το ξέρεις κι εσύ αυτό, όπως ξέρεις επίσης ότι από τον Robert, αγαπάω περισσότερο εσένα. Αυτό όμως –όπως είπα- είναι άλλο!)\nΤο 'You Shook Me' που ακολουθεί είναι classic Blues και το έχει πει ο Rod Stewart με το γκρουπ του Jeff Beck, αλλά εδώ είναι πιο εφετζίδικο. Η μπάντα είναι τέλεια. Όλοι λειτουργούν άψογα στο πόστο τους, η συνεργασία Page-Plant στην κιθάρα και στη φωνή είναι ανεπανάληπτη και είναι ΚΑΙ αυτό το κομμάτι κάτι που δεν έκαναν ποτέ ξανά. Το 'Dazed And Confused', είναι το πιο heavy του album και μπορεί να είναι και το πιο heavy για ολόκληρη τη δεκαετία του 60. Θα μπορούσα να μην αναφέρω τα υπόλοιπα κομμάτια, γιατί αυτά τα τρία μόνο, κάνουν το album μοναδικό και ανεπανάληπτο. Κανένα από τα υπόλοιπα δεν είναι σαν κι αυτά, αλλά και κανένα από τα υπόλοιπα δεν είναι αμελητέο.\n'Good Times Bad Times', 'Your Time Is Gonna Come', 'Black Mountain Side', 'Communication Breakdown', 'I Can't Quit You Baby', 'How Many More Times'. Είναι όλα ένα κι ένα!!\nΣχόλιο: Βαρύ, αιχμηρό, στομφώδες, σκληρό και ασυμβίβαστο για την εποχή του. Σας χρειάζεται, πιστέψτε με! Το θέλετε και το θέλετε …..πάρα πολύ!!!\nTracks: 1) Whole Lotta Love, 2) What Is And What Should Never Be, 3) The Lemon Song, 4) Thank You, 5) Heartbreaker, 6) Living Loving Maid, (She's Just A Woman), 7) Ramble On, 8) Moby Dick, 9) Bring It On Home.\nΛοιπόν εδώ πήρανε το 'Dazed And Confused' από το προηγούμενο, το “άρμεξαν” και έφτιαξαν ένα καινούργιο album με βρώμικο και heavy Rock ήχο που θα κάνει τους λάτρεις της Pop να αποκτήσουν πονοκέφαλο πριν καν φτάσουν στη μέση. Είναι πάρα πολύ καλοί. Μηνύθηκαν για κλοπή στα 'Whole Lotta Love' & 'Lemon Song', αλλά τα περισσότερα –τουλάχιστον- από τα riffs του album είναι του Page.\nΑνοίγει με το 'Whole Lotta Love'. Καταπληκτικό κομμάτι. Έχει διάσημα και ανεπανάληπτα πράγματα μέσα. Έχει το διάσημο riff που ενσωματώνει ολόκληρο το Heavy Metal, το διάσημο σολάρισμα και το διάσημο “οργασμικό” μέρος.\nΚατά τα άλλα, τα 'Heartbreaker' & 'Living Loving Maid' είναι heavy και το 'Lemon Song' είναι medley. Στα 'What Is And What Should Never Be' & 'Ramble On', Ο Plant βυθίζεται στις ιστορίες του Tolkien. Θα ασχοληθούμε μ’ αυτά στο τέλος του άρθρου. 'What Is': Έξοχο το κιθαριστικό σολάρισμα. Τα υπόλοιπα κομμάτια δεν είναι και τόσο καλά. Το 'Thank You' θα μπορούσε να μην υπάρχει αλλά δεν πειράζει και το σολάρισμα του Bonham στο 'Moby Dick' αρχίζει όμορφα αλλά εξελισσόμενο γίνεται βαρετό. Το album τελειώνει με το 'Bring It On Home' όπου μιμούνται τα Delta songs.\nΣχόλιο: Βρίσκεται πολύ κοντά στο προηγούμενο. Αρχίζει υπέροχα, δεν τελειώνει και τόσο καλά, αλλά μην ανησυχείτε. Έχουν ακόμα πολλά γκάζια στο …..τσεπάκι!! Πάντως, έστω και μόνο για τα 'Whole Lotta Love' & 'Lemon Song', είναι must!!!\nTracks: 1) Immigrant Song, 2) Friends, 3) Celebration Day, 4) Since I've Been Loving You, 5) Out On The Tiles, 6) Gallows Pole, 7) Tangerine, 8) That's The Way, 9) Bron-Y-Aur Stomp, 10) Hats Off To (Roy) Harper.\nΝα ‘μαστε πάλι! Φέρτε την αγελάδα με την ταμπέλα 'Babe I'm Gonna Leave You' να την αρμέξουμε και να κάνουμε το III. Δεν ξέρω, αλλά μπορεί οι Page & Plant να βαρέθηκαν τις κάθε λίγο μηνύσεις από διάφορους παλιούς μπλουζίστες για κλεμμένα riffs και μελωδίες, αλλά αυτό έχει να κάνει με τον μάνατζέρ τους, τον Peter Grant που είχε αυτή την ιδέα (Μη σας κάνει εντύπωση αυτό. Και οι Deep Purple έχουν τέτοια περιστατικά στο μητρώο τους). Στο III λοιπόν αποφασίζουν να γράψουν δικό τους υλικό, αλλά δεν είναι οι “Μάγοι Τραγουδοποιοί” για να μαστορεύουν διαχρονικές μελωδίες. Διαφωνείτε; Ναι ξέρω… Θα μου πείτε ότι έγραψαν όμορφα τραγούδια –και συμφωνώ- αλλά θα πρέπει να παραδεχτείτε ότι η συνταγές αυτών των όμορφων τραγουδιών, δεν είχαν μέσα κανενός είδους Καρύκευμα που να το ‘φτιαξε ένας Μάγος με τα ….ξόρκια του. Στην αρχή του άρθρου, τους αποκάλεσα Μαγικούς. Άλλο είναι όμως το να είναι κανείς Μαγικός και άλλο το να είναι Μάγος (και ας του ταιριάζει η No. 1 κάρτα της τράπουλας Ταρώ που είναι ο Μάγος. Αναρωτιέστε για ποιον το λέω αυτό; Ε…καλά…θα το συναντήσετε παρακάτω). Υποθέτω λοιπόν, ότι όσοι είστε θαυμαστές τους, θα διαφωνήσετε μαζί μου εάν γράψω ότι αυτό το album είναι σχεδόν ένα τίποτα, ακόμα και αν τα κομμάτια του βρίσκονται πάρα πολύ κοντά στο 'Babe I'm Gonna Leave You'.\nΛοιπόν: Το album περιέχει μόνο ένα classic, αυτό είναι το 'Since I've Been Loving You' και πρέπει να σας πω ότι η μελωδία του παραπέμπει στο 'Double Trouble' του Otis Rush. Προς το παρόν, πάμε πάλι πίσω στο Led Zep I γιατί αυτό είναι που αξίζει μέχρι εδώ. Το μοναδικό heavy είναι το 'Immigrant Song', που “πατάει” σε φολκλορική βάση, αλλά εάν θέλετε -σώνει και καλά- ένα viking song, προτιμήστε το 'Achilles' Last Stand' ή ακόμα καλύτερα το 'No Quarter' που έχει πραγματικά 'Norse' ατμόσφαιρα. Το 'Celebration Day' δεν είναι κακό, αλλά το έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί στην αίθουσα του Led Zep I με το 'Communication Breakdown' και όσο για το 'Out On The Tiles' καλύτερα να αφήνουμε αυτά τα τίποτα στους Aerosmith, στους AC/DC και στους Nazareth. Οι Zep, βρίσκονται -έτσι κι αλλιώς- πολύ ψηλότερα απ’ αυτούς και αν μεταξύ των αναγνωστών μου υπάρχουν θαυμαστές των τριών αυτών συγκροτημάτων, τους συμβουλεύω να μην ασχολούνται με τα καρμπόν, αλλά να προτιμήσουν το πρωτότυπο. Το υπόλοιπο του album είναι σχεδόν ακουστικό με το 'Friends' να κοπιάρει τη δομή του 'As You Said' των Cream και με το 'Gallows Pole' να ξεχωρίζει κραυγαλέα. Όμορφες μελωδίες έχουν και τα 'That's The Way' & 'Tangerine', όπου ο Page με τις ακουστικές του κιθάρες, βρίσκεται στα καλύτερά του.\nΤο album κλείνει με το 'Hats Off To (Roy) Harper' και δεν ξέρω τι έχει να κάνει ο Roy Harper (αξιοσέβαστος Blues/folk performer) με αυτό. Ίσως κλήθηκε από τον Page να το τραγουδήσει όπως τον κάλεσε και ο Waters να τραγουδήσει το 'Have A Cigar'. Το κομμάτι μοιάζει με το 'Bring It On Home'.\nΣχόλιο: Πειραματίζονται και κάνουν πάρα πολύ καλά. Όταν γράφω τη φράση σχεδόν τίποτα, δεν τη γράφω για να τους υποτιμήσω, ή να τους “θάψω”. Τη γράφω επειδή τους αγαπώ και έχω/είχα απαιτήσεις. Τη γράφω επειδή μου χαλά(σα)νε τη χημεία που έχει/είχε αναπτυχθεί μεταξύ μας. Όσο για το γκάζι, θα το σανιδώσουνε στο επόμενο!\n* Led Zeppelin IV (Το Πεμπτουσιακό, 1971)\nTracks: 1) Black Dog, 2) Rock And Roll, 3) The Battle Of Evermore, 4) Stairway To Heaven, 5) Misty Mountain Hop, 6) Four Sticks, 7) Going To California, 8) When The Levee Breaks.\nΠρόκειται για ένα από τα πιο διάσημα albums της Rock ιστορίας και οφείλει βέβαια τη φήμη του τόσο στο περίφημο 'Stairway To Heaven, όσο και στη μυστικιστική του ατμόσφαιρα και στη μυθολογία περί κρυφών μηνυμάτων και συμβόλων που το περιβάλλει. Θα μιλήσουμε όμως γι αυτά αργότερα. Δεν είναι κακό album, αλλά αν πρόκειται για ένα αριστουργηματικό album, είναι σίγουρα το τελευταίο τους. Είναι όμως ένα album των Zep αυτό; Παίζουν οι ίδιοι; Είναι αυτοί που έχουν γράψει τα τραγούδια; Ποιος μας το εγγυάται; Στο εξώφυλλο δεν υπάρχει καμιά πληροφορία. Όλοι το λέμε IV και φυσικά για το αν παίζουν αυτοί ή όχι …αστειεύομαι! Εντάξει;\nΑνοίγει με το 'Black Dog' και δεν ξέρω αν το riff έχει να κάνει με τον Page, αλλά εμένα μου θυμίζει το 'Oh Well' των Fleetwood Mac και το 'Young Man Blues' των Who. Μήπως το σκαλίζω υπερβολικά το πράγμα; Η ατμόσφαιρα πάντως, δεν έχει καμία σχέση ούτε με τους Who, ούτε με τους Fleetwood Mac.\nΤο 'Rock And Roll' μπαίνει με τύμπανα a la 'Keep-A-Knockin' του Little Richard και αν δεν υπήρχε το 'Stairway' μπορεί να ήταν και το καλύτερο κομμάτι εδώ μέσα.\nΣτο 'Battle Of Evermore' ο Page, παίζει μαντολίνο και στα φωνητικά μαζί με τον Plant βρίσκεται η Sandy Denny. Με το 'Battle Of Evermore' αλλά και με το 'Misty Mountain Hop' θα ασχοληθούμε πιο κάτω.\nΤα 'Going To California' & 'When The Levee Breaks' είναι πολύ καλά και δίνουν στο album μία concept αίσθηση. Η πρώτη πλευρά κλείνει με μία Ουράνια μπαλάντα ('Stairway') και η δεύτερη με ένα Blues αποκάλυψη: ('When The Levee Breaks').\nΌσο για το 'Stairway To Heaven', δεν έχει υπάρξει θα έλεγα συναρπαστικότερο κομμάτι απ’ αυτό. Εδώ θα βρείτε ολόκληρο το πνεύμα των 70’s. Όλα είναι εκπληκτικά, μοναδικά και ανεπανάληπτα. Εδώ βρίσκεται η γέννηση της Heavy Metal μπαλάντας. Εδώ βρίσκεται και η folk, εδώ βρίσκονται και οι Κέλτες, εδώ βρίσκονται και τα ……περίεργα (MusicHeaven/e-Περιοδικό/Μόνιμες Στήλες/Καμία Συμπάθεια για τον Διάβολο/Rock Αναφορές: Stairway to Heaven), που τελικά δεν είναι καθόλου περίεργα!!!\nΣχόλιο: Πρόκειται για το songwriting peak της μπάντας. Τίποτα βέβαια δεν είναι συγκρίσιμο με το Led Zep I (Βλέπετε πόσο επιμένω σ’ αυτό;) Περιέχει όμως τα 'Rock And Roll' & 'Stairway To Heaven' Εντάξει; Εσένα το λέω!!!\nTracks: 1) The Song Remains The Same, 2) The Rain Song, 3) Over The Hills And Far Away, 4) The Crunge, 5) Dancing Days, 6) D'Yer Mak'Er, 7) No Quarter, 8) The Ocean.\nΔεν μπορώ να καταλάβω τι έκαναν εδώ. Είναι σαν να μπήκαν στο στούντιο και να έγραψαν ότι τους ήρθε στο μυαλό, έτσι όπως έκαναν οι Stones στο Black And Blue. Έχει φυσικά πολύ καλές στιγμές και να ένα κομμάτι εδώ που είναι το τελευταίο καλύτερο που έγραψαν. Εννοώ το 'No Quarter'. Αργό, μεγαλοπρεπές, μαγικό (να τη πάλι η λέξη), σκοτεινό (ωχ… κι αυτή) και επικό, με ήχους από τα synthesizers του J. P. Jones που φτιάχνουν μία πραγματικά παγωμένη Σκανδιναβική ατμόσφαιρα. Το ακούς και γυρίζεις το κεφάλι σου δεξιά και αριστερά να δεις που είναι ο δράκος. Τεντώνεις τα αυτιά σου να ακούσεις τα κουπιά από τα πλοία των Βίκινγκς. Υπερβάλλω; Καθόλου!!! Ξεχάστε το 'Battle Of Evermore'. Ξεχάστε το!! Ένα τραγούδι όμως, δεν κάνει ένα album. Ε καμιά φορά το κάνει δηλαδή κι αυτό εδώ τώρα το 'No Quarter' ρε παιδί μου είναι τόσο καλό, μα τόσο καλό που τα υπόλοιπα μοιάζουν σαν φτωχοί συγγενείς.\nΤο 'Rain Song' είναι μία άψογη μπαλάντα, με τον Plant να ακούγεται τρυφερός όσο ποτέ, το 'Over The Hills And Far Away' είναι κλασικό Rock και θα σας δυσαρεστήσω (;) αλλά θα γράψω ότι το 'Song Remains The Same', μουσικά δεν οδηγεί πουθενά. Δεν είναι σκοτεινό ούτε λαμπερό. Δεν είναι άσχημο ούτε ωραίο. Βαρετό θα το αποκαλέσω. Και η εξερεύνηση του καινούργιου πού είναι;\nΛοιπόν στο 'Crunge' ο Plant μιμείται τον Leon Russell (γιατί βρε Robbie μου;), το 'D'yer Maker' το βρίσκω αστείο ή άσχετο με το προφίλ των Zep και θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το Physical Graffiti για να βρούμε τη μπάντα να επιστρέφει στη βάση των πρώτων της albums. Τώρα βέβαια, αυτό το 'Crunge' μπορεί να είναι και χιουμοριστικό. Ο Plant φωνάζει: 'I'm just looking for the bridge, has anybody seen the bridge?', και κάποιος άλλος (ο Page ίσως) συμπληρώνει: 'where's that confounded bridge?' και το τραγούδι κλείνει.\nΣχόλιο: Οριακό για τις δημιουργικές τους ικανότητες.\nTracks: 1) Custard Pie, 2) The Rover, 3) In My Time Of Dying, 4) Houses Of The Holy, 5) Trampled Under Foot, 6) Kashmir, 7) In The Light, 8) Bron-Y-Aur, 9) Down By The Seaside, 10) Ten Years Gone, 11) Night Flight, 12) The Wanton Song, 13) Boogie With Stu, 14) Black Country Woman, 15) Sick Again.\nΑυτό είναι μάλλον η κορυφή της πυραμίδας για τους Zep. Όλοι βρίσκονται σε καλή φόρμα, αλλά για ….λίγο!!! Οι κριτικές που έχει πάρει, είναι διχασμένες. Αυτό δεν είναι περίεργο. Είναι η μοίρα των διπλών albums αυτή. Το ίδιο έπαθαν (με τους δισκοκριτικούς εννοώ) και οι Rolling Stones στο Exile On Main Street. Έχεις τραγούδια για να καλύψεις ένα διπλό album? Ε κάντο. Δεν έχεις; Ε κάνε μονό βρε χρυσέ μου. Εδώ βέβαια υπάρχει και μία μεγάλη αλήθεια: Οι Zep ήταν λιγότερο ταλαντούχα μπάντα από τους Rolling Stones και μην πέσετε να με φάτε τώρα. Έτσι είναι τα πράγματα!!! Όσοι λατρεύουν βέβαια τον Page περισσότερο από τον Βούδα ή τον Αλλάχ, θα σπεύσουν να ρίξουν εμένα στην πυρά και να τοποθετήσουν το album στο 'Top 10' των καλύτερων δίσκων που ηχογραφήθηκαν στα τελευταία …….4.000 χρόνια!!! Ε ας μην είμαστε υπερβολικοί. Το 'Top 100' δεν σας κάνει;\nΤο Physical Graffiti χαρακτηρίζεται από μία χαμηλού κόστους παραγωγή (Jimmyyyy….) και ηχεί σα να έχει χάσει η μπάντα τη φρεσκάδα της. Η ατμόσφαιρά του είναι 'jamming' a la Stones/Black And Blue και τα κομμάτια είναι ….αλουστράριστα!!! (Jimmyyyy….) Σε αρκετά κομμάτια είναι σα να ακούς τους Grand Funk Railroad και αυτό δεν είναι καθόλου κολακευτικό για τους Led Zeppelin. Οι GFR ήταν η πιο συντηρητική και στερούμενη φαντασίας μπάντα από όσες έχουν υπάρξει για το Hard Rock και τώρα οι παντοδύναμοι Led Zep, οι Βασιλιάδες της Σκοτεινιάς, κατρακυλούν στο επίπεδο του Mark Farner? (Jimmyyyy….)\nΤο 'Custard Pie' μπορεί να ακούγεται σαν ένα καλό heavy boogie, αλλά δεν είναι με τίποτα σαν το 'Black Dog' και το 'Wanton Song' θα μπορούσε να είναι ενσωματωμένο στο 'Custard Pie' χωρίς κανείς να το καταλάβει. Το 'Ten Years Gone' είναι πολύ soft για να είναι Rock και από την άλλη δεν είναι ούτε μπαλάντα. Το 'In The Light' αξίζει μόνο για την εισαγωγή του. Το 'Rover' ακούγεται όμορφα, μέχρι να ανακαλύψεις ότι τα soft μέρη του, είναι copy από τα heavy μέρη του 'Stairway To Heaven'. Υπάρχουν και κομμάτια κομμένα από παλαιότερα albums, όπως το 'Houses Of The Holy' ή το 'Bron-Y-Aur'. Υπάρχει το πιανιστικό 'Boogie With Stu' με τον Ian Stewart (ο έκτος Rolling Stone) στο πιάνο και το άσχετο 'Black Country Woman'. Όσο για τα 'Down By The Seaside' & 'Wanton Song', δεν θα πάρω ευχαριστώ! Το 'Sick Again' που κλείνει το album, είναι ένα απόλυτο τίποτα. Ε αυτά είπαμε. Τα αφήνουμε για τους Aerosmith και τους AC/DC. Α ναι! Και για τους Grand Funk Railroad. Εμείς εδώ όμως, έχουμε αναπτύξει μία χημεία βρε παιδιά. Πάει δηλαδή; Τέλος;\nΌχι…όχι!!! Δεν τελειώσαμε. Έχουμε κάτι ακόμα. Έχουμε το 'Trampled Underfoot', που είναι ένα από τα καλύτερά τους επιτεύγματα στο high-volume και στο high-energy Funk Rock, το παράξενο αλλά πολύ καλό 'In My Time Of Dying' και βέβαια το περίφημο 'Kashmir'. Ε να που έχουμε κάτι εδώ. Ευτυχώς λοιπόν που τα συγκοινωνούντα δοχεία λειτουργούν ακόμα. Ουφ!!!\nΣχόλιο: Διπλό, μα μόνο για ….τρία κομμάτια;\nTracks: 1) Achilles' Last Stand, 2) For Your Life, 3) Royal Orleans, 4) Nobody's Fault But Mine, 5) Candy Store Rock, 6) Hots On For Nowhere, 7) Tea For One.\nΑυτό το album θα ήταν καλύτερα να μην το έχουν κάνει. Ή θα μπορούσαν να πάρουν το καλύτερο κομμάτι από εδώ (γιατί μόνο ένα είναι) και μαζί με τα τρία καλά του Graffiti να κάνουν ένα άλλο album που να έχει μέσα τέσσερα καλά κομμάτια. Το γεγονός είναι ότι αυτή η περίοδος για τους Zep είναι εξαιρετικά άσχημη. Τα προβλήματα με την εφορία, ο εθισμός του Page στην ηρωίνη και του Bonham στο αλκοόλ, τα σπασμένα πόδια του Plant και το φάντασμα της αναπηρικής καρέκλας, απειλούν τη μπάντα με διάλυση. Το γεγονός ότι μπήκαν στο στούντιο και δούλεψαν παρέα, είναι ίσως και η αιτία που δεν διαλύθηκαν. Επειδή όμως το αποτέλεσμα σ’ αυτό το album είναι άθλιο, καλύτερα να είχαν διαλύσει. Τα χρόνια ανάμεσα στο 1968 και στο 1973 σημαδεύτηκαν με πειραματισμούς και καινοτομίες. Το Physical Graffiti ήρθε και τσιμεντάρισε αυτή την κληρονομιά των Zep, όχι βέβαια με τον καλύτερο τρόπο -όπως θα άξιζε- αλλά εν πάση περιπτώσει ανεκτά. Το μέταλλο του Presence είναι κατώτερης ποιότητας και πραγματικά, δεν έχει λόγο ύπαρξης.\nΑνοίγει με το 'Achilles' Last Stand' που είναι επικό και στις κιθάρες θυμίζει το 'Song Remains The Same' (που είναι ίδιου τύπου), αλλά εδώ είναι καλύτερες με τον Jimmy να riffάρει ικανοποιητικότατα (μάλλον για τελευταία φορά) και τον Robbie να κάνει ένα καταπληκτικό τραγούδισμα (έλα ξανά στο Blue Note εσύ και θα σε βάλω να πεις το “One More Cup Of Coffee” και το “Song To The Siren”).\nTo 'Nobody's Fault But Mine', μοιάζει σαν εξομολόγηση του Jimmy για τον εθισμό του και σώζεται στην κυριολεξία από τον Robbie που κάνει ένα πολύ καλό τραγούδισμα εδώ. Υπάρχουν άλλα τέσσερα κομμάτια που είναι κατώτερα ακόμα και από το τίποτα. Τι συνέβη; Τι συνέβη και δεν μπορούν πια να φτιάξουν 'Communication Breakdown' & 'Rock'n'Roll'?\nΤα 'Royal Orleans' & 'Candy Store Rock' θα μπορούσε να τα έχει κάνει και η πιο μέτρια Heavy Metal μπάντα της εποχής. Το 'For Your Life' είναι λίίίίίίίίίίγο καλύτερο και το 'Hots On For Nowhere', κάνει ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος του: hots on for nowhere. Άσχημα τα πράγματα. Δείχνουν να μη μπορούν να κρατηθούν ζωντανοί και να μην έχουν το κουράγιο για εξερεύνηση, όπως οι Stones & Who. Δείχνουν εξαντλημένοι.\nΚλείνουν με το 'Tea For One' και είναι σα να στραγγίζουν ακόμα και την τελευταία σταγόνα από το tea bag που όμως είναι ήδη στραγγισμένο και στεγνό!\nΣχόλιο: Αχρείαστο! Όπως είπα και προηγουμένως, αυτά τα τρία albums (εννοώ μαζί με το 'Physical Graffiti' που είναι διπλό), θα ήταν καλύτερα να είναι ένα!\n* THE SONG REMAINS THE SAME (Το Υποτιμημένο, 1976)\nTracks: 1) Rock And Roll, 2) Celebration Day, 3) The Song Remains The Same, 4) The Rain Song, 5) Dazed And Confused, 6) No Quarter, 7) Stairway To Heaven, 8) Moby Dick, 9) Whole Lotta Love.\nSoundtrack από live που ηχογραφήθηκε το 1973 κατά τη διάρκεια της Houses Of The Holy περιοδείας με καλό υλικό. Είναι διπλό album και περιέχει μόνο 9 τραγούδια με διάρκεια περίπου ή και πάνω από 10 λεπτά το καθένα, που δεν έχουν καμία σχέση με τα κομμάτια του στούντιο.\nΤο 'Rock And Roll' ακούγεται ακατέργαστο a la Pete Townshend, τα 'Song Remains The Same' & 'Celebration Day' δεν είναι και τόσο εντυπωσιακά, παρ’ όλο που ο Page τα “δίνει όλα” και το 'Rain Song' γίνεται ευγενικό και 'orchestral' χάρη στο Mellotron του J. P. Jones.\nΤο 'No Quarter' είναι άψογο (μα σας το είπα, πρόκειται για κομματάρα) με τον Plant να κάνει εδώ το καλύτερό του τραγούδισμα, το 'Stairway To Heaven' είναι μια χαρά, το 'Moby Dick' γίνεται βαρετό με τα υπερβολικά drum solos και το 'Whole Lotta Love' σου κόβει την ανάσα.\nΚαι μετά… μετά, έχουμε το 'Dazed And Confused'. …..27 λεπτά κομμάτι!! Όλη τους η καριέρα συμπυκνώνεται εδώ! Τίποτα άλλο!\nΣχόλιο: Δεν έχει άσχημα τραγούδια, αλλά τα καλά ήθελαν καλύτερη μεταχείριση. Αν αγαπάτε τον στιχουργό Plant, τότε θα σας λείψουν τα σκοτεινά του στιχάκια και θα σας ενοχλήσουν τα παρατραβηγμένα σολαρίσματα του κιθαρίστα Page. Θα το ακούσετε μία φορά και θα το βάλετε στο ράφι. Αξίζει πάντως να έχετε το dvd.\n* IN THROUGH THE OUT DOOR (Το Κύκνειο Άσμα, 1979)\nTracks: 1) In The Evening, 2) South Bound Saurez, 3) Fool In The Rain, 4) Hot Dog, 5) Carouselambra, 6) All My Love, 7) I'm Gonna Crawl.\nΚαι μετά το flash-back του Song ερχόμαστε πάλι στο παρόν. Πού είχαμε μείνει; Α ναι… Λέγαμε ότι είναι εξαντλημένοι και αυτό το επιβεβαιώνουν στο “Κύκνειο Άσμα” τους. Τα περισσότερα κομμάτια εδώ, έχουν γραφτεί από τον J. P. Jones, ή αν θέλετε, αυτός είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο μέσα στο στούντιο. Εδώ δεν έχουμε 'No Quarter'! Ο Jones με επιρροές από Pop & new wave κάνει τα κομμάτια του δίσκου να ακούγονται σύγχρονα, προσπαθώντας να κάνει ένα album συναρπαστικό. Είναι όμως συναρπαστικό; Όχι, γιατί έχουμε προβλήματα. Ο Plant θρηνεί τον χαμένο του γιο, ο Jimmy είναι βυθισμένος στην ηρωίνη και ο Bonzo αργοπεθαίνει από το αλκοόλ. Σαν τους Who του 1978 ένα πράμα. Μόνο που αυτοί είχαν την τραγουδοποιία του Townshend για στήριγμα. Ο Townshend όμως δεν είναι στους Zep. Είναι στους Who. Ο ήχος είναι σκοτεινός (ωραία!!!), αλλά είναι κουρασμένος. Οι Bonzo & Jimmy παίζουν και δεν παίζουν και ο Robbie είναι η σκιά του εαυτού του. Έχει ελάχιστες καλές στιγμές.\nΤο δεκάλεπτο 'Carouselambra' το βαριέσαι. Αφήστε δηλαδή που προς το φινάλε το γυρίζουν σε …..Disco!!! Σχεδίαζαν άραγε να βρεθούν προς τη Disco μεριά; (Jooooooones….) Ευτυχώς δηλαδή που διέλυσαν αργότερα.\nΠάρτε ένα synthesizer και προγραμματίστε το να παίζει για δέκα λεπτά μία ακολουθία ακόρντων. Φιμώστε τον Plant ώστε να μη μπορεί να βγάλει άχνα και βάλτε τον Bonzo να παίζει τύμπανα κατά τη διάρκεια ενός εμφράγματος. Αποτέλεσμα; 'In The Evening'. Πάρτε τώρα τον Jimmy, δώστε του τη δόση του και μόλις αρχίσει να γέρνει στο μαξιλάρι, βάλτε τον να σολάρει. Αποτέλεσμα; 'Fool In The Rain'.\nΤο album σώζεται από τα υπόλοιπα τέσσερα κομμάτια. Σώζεται (κάπως) από τα 'South Bound Saurez', & 'Hot Dog', και σώζεται (περισσότερο) από το 'All Of My Love' που είναι το πιο γνωστό του δίσκου και είναι αφιερωμένο στο γιο του Plant. Ίσως γι αυτό είναι πάρα πολύ καλός εδώ ο Robbie. Σώζεται όμως (ασφαλώς) από το 'I'm Gonna Crawl' που είναι το καλύτερο κομμάτι και κλείνει το δίσκο. Μία απελπισμένη ερωτική μπαλάντα στην οποία ακόμα και ο Jimmy είναι στα καλύτερά του. Σας θυμίζει μήπως το 'Babe I'm Gonna Leave You' από το πρώτο τους album? Είναι επειδή ο κύκλος …..έκλεισε!!!\nΠιστεύω ότι ακόμα και αν δεν πέθαινε ο Bonzo, αυτό θα ήταν το τελευταίο τους album. Ο θάνατός του, δεν ήταν ένα γεγονός που έκοψε απότομα την καριέρα μιας μπάντας που μεσουρανούσε, αλλά ήταν η βολική δικαιολογία για να πάρουν την απόφαση να το διαλύσουν. Αν συνέχιζαν, θα καταντούσαν παρωδία του εαυτού τους. Το In Through The Out Door ξεκίνησε αυτή τη διαδικασία, γιατί η synth-Pop που ο J. P. Jones πρότεινε σ’ αυτό το album, δεν ήταν -εδώ που τα λέμε- και η ενδεδειγμένη κατεύθυνση για μία μπάντα όπως οι Led Zeppelin. Έτσι δεν είναι; “Because something is happening and you don’t know what it is. Do you Mr. Jones?”\nΣχόλιο: Δεν είναι άσχημο. Είναι όμως ένα παράξενο “Κύκνειο Άσμα” και ευτυχώς που μετά απ’ αυτό, διέλυσαν.\n* CODA (Το Χειρότερο, 1982)\nTracks: 1) We're Gonna Groove, 2) Poor Tom, 3) I Can't Quit You Baby, 4) Walter's Walk, 5) Ozone Baby, 6) Darlene, 7) Bonzo's Montreux, 8) Wearing And Tearing.\nΕ λοιπόν, ή ο Jimmy ξέμεινε από λεφτά, ή η νοσταλγία τον βούτηξε από το λαιμό. Δεν υπάρχει κανένα album που να καταστρέφει τη φήμη των Led Zeppelin περισσότερο από το Coda. Κομμένα κομμάτια από την πρώιμή τους καριέρα και δεν ακούγεται κανένα από αυτά. Τουλάχιστον για μένα. Οι λάτρεις της Heavy Metal ίσως να το ακούν ευχάριστα. Εγώ …..δεν μπορώ!!! Μόνο τρία κομμάτια σώζονται ….κάπως.\nΗ διασκευή του 'We're Gonna Groove' του B. B. King, το 'Poor Tom' και το 'Bonzo's Montreux' που είναι ένα από τα καλύτερα drum solo στην ιστορία της Rock και είναι να απορεί κανείς που δεν έβαλαν ένα τέτοιο drum solo στο 'Moby Dick'.\nΠίστευα ότι τα χειρότερα κομμάτια τα είχαν στο Presence, μέχρι που ήρθε το Coda. To 'Wearing And Tearing' είναι ότι χειρότερο έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου.\n'Ya know, ya know, ya know, ya know, ya know, ya know...'\nΑν άκουγα τυχαία στο ραδιόφωνο να λένε αυτό το τραγούδι οι Kiss, θα άλλαζα σταθμό χωρίς δεύτερη σκέψη. Να το ακούω όμως από τους Led Zeppelin που τους έχω αγαπήσει και τους σέβομαι, είναι “knife in my heart” όπως λέει και ο Jagger ο κολλητός μου.\nΤα υπόλοιπα κομμάτια, διαγωνίζονται να γίνουν χειρότερα απ’ αυτό και ευτυχώς που δεν τα καταφέρνουν. 'Ozone Baby', 'Darlene', 'Walter's Walk', 'I Can't Quit You Baby' και δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί ο Jimmy επέτρεψε να γίνει αυτό το album.\nΣχόλιο: Καλύτερα να μην το έκαναν. Μπροστά του, το Presence είναι ….αριστούργημα!!!\n* BBC SESSIONS (Το Καλύτερο Live, 1997)\nCD I: 1) You Shook Me, 2) I Can't Quit You Baby, 3) Communication Breakdown, 4) Dazed And Confused, 5) The Girl I Love She Got Long Black Wavy Hair, 6) What Is And What Should Never Be, 7) Communication Breakdown, 8) Travelling Riverside Blues, 9) Whole Lotta Love, 10) Somethin' Else, 11) Communication Breakdown, 12) I Can't Quit You Baby, 13) You Shook Me, 14) How Many More Times,\nCD II: 1) Immigrant Song, 2) Heartbreaker, 3) Since I've Been Loving You, 4) Black Dog, 5) Dazed And Confused, 6) Stairway To Heaven, 7) Going To California, 8) That's The Way, 9) Whole Lotta Love (Medley) , 10) Thank You.\nΟ Θεός να ευλογεί το BBC και δεν χρειάζεται να το πω ή να το γράψω, αλλά αυτή η συλλογή είναι ότι καλύτερο υπάρχει ακόμα και για τον περιστασιακό ακροατή των Zep. Τα κομμάτια, δεν φτάνουν χρονολογικά μακρύτερα από το IV, αλλά δεν βλέπω το λόγο, γιατί να υπάρχουν τρεις παρόμοιες εκτελέσεις του 'Communication Breakdown', δύο του 'You Shook Me', δύο του 'I Can't Quit You Baby', δύο του 'Dazed And Confused' και δύο του 'Whole Lotta Love'. Γιατί; Δεν είχαν άλλα κομμάτια να βάλουν;\nΤα 'I Can't Quit You Baby' & 'Communication Breakdown' ήταν αρκετά για μία φορά. Όσο για το 'Whole Lotta Love' στη δεύτερη εκτέλεση γίνεται medley και λες οκ!!!\nΤα 'How Many More Times', 'What Is And What Should Never Be' & 'Rambling On' είναι πολύ καλά. Το 'Stairway To Heaven' είναι καλύτερο από το live του Song Remains The Same και τα 'Black Dog' & 'Heartbreaker' βγαίνουν πολύ καλά και αυτά.\nΔεν γνωρίζετε τους Led Zeppelin? Δεν τους έχετε ακούσει ποτέ; Αυτή η συλλογή είναι ότι πρέπει για την πρώτη σας επίσκεψη/ακρόαση.\nΣχόλιο: Ανήκει στις Let’s please everybody συλλογές. Θα ευχαριστηθούν οι ….πάντες!!!\nTracks: 1) LA Drone, 2) Immigrant Song, 3) Black Dog, 4) Over The Hills And Far Away, 5) Since I've Been Loving You, 6) Stairway To Heaven, 7) Going To California, 8) That's The Way, 9) Bron-Y-Aur Stomp, 10) Dazed And Confused, 11) What Is And What Should Never Be, 12) Dancing Days, 13) Moby Dick, 14) Whole Lotta Love, 15) Rock And Roll, 16) The Ocean, 17) Bring It On Home.\nΜετά από τις καθυστερημένες κυκλοφορίες του Song Remains The Same (που ηχογραφήθηκε το 1973 αλλά κυκλοφόρησε το 1976) και του BBC Sessions (που ηχογραφήθηκε στην περίοδο 1969 -71 αλλά κυκλοφόρησε το 1997), έρχεται το τρίτο live album των Zep επίσης καθυστερημένο. Το How The West Was Won ηχογραφήθηκε στο Los Angeles σε δύο “κολλητές” συναυλίες που έδωσαν εκεί οι Zep στις 25 & 27 Ιουνίου του 1972.\n“Βρήκα το αδύνατο σημείον του κι αυτό είναι μείον του, κι αυτό είναι μείον του”. Μείον του λοιπόν είναι το 'Moby Dick' που κρατάει είκοσι ολόκληρα λεπτά.\nΈχει όμως πολλά σύν: 'Stairway To Heaven', 'Going To California', 'That's The Way', 'The Crunge', 'Dazed And Confused' & 'Whole Lotta Love', αλλά εξακολουθώ να θεωρώ το BBC Sessions σαν το καλύτερο live album που έκαναν οι Led Zeppelin.\nΣχόλιο: Στα πρώτα τους lives, δεν έπαιζαν το 'Stairway To Heaven' γιατί δεν το είχαν γράψει ακόμα. Εκεί όμως έπαιζαν σίγουρα το “Baby I’m Gonna Leave You” και αν το είχαν βάλει εδώ, θα πρόσθεταν σίγουρα σ’ αυτό το album περισσότερους πόντους.\nΚάπου εδώ, θα τέλειωνα το άρθρο, θα παρέθετα τη βιβλιογραφία μου και θα σας ευχαριστούσα για την ανάγνωση. Έλα όμως που έχουμε και άλλα πράγματα να πούμε. Και τι έχουμε να πούμε δηλαδή; Χμμμ….\nΔείτε: Ένας νεαρός άνδρας με μακριά ξανθά μαλλιά, σύμβολο της δύναμης, του σεξ, της τέχνης και του ταλέντου, παίρνει κεντρική θέση στη σκηνή ανάμεσα σε τρεις άλλους. Είναι ο Robert Plant με τη μπάντα που για 12 χρόνια, υπήρξε η αρχέτυπη Metal Rock μπάντα. Είναι οι Led Zeppelin.\nΌλη αυτή η φημολογία για το ανάποδο παίξιμο, για τα κρυφά μηνύματα, για τη μαύρη μαγεία και τον σατανισμό που ορισμένοι επιτήδειοι τους προσάπτουν (θέματα που πηγαινοέρχονται ΚΑΙ στο forum), με αναγκάζουν να ασχοληθώ περισσότερο με την κορυφαία αυτή μπάντα. Αυτό βέβαια δεν θα το κάνω με το ζόρι. Θα το κάνω επειδή το θέλω. Άλλωστε, είναι ευκαιρία να μάθω κάτι ακόμα. Λίγο πιο κάτω, θα δούμε την ανάλυση μερικών στίχων του Plant, αλλά και την πηγή της έμπνευσής του. Αρκετά πιο πριν όμως, ανέφερα κάτι για έναν Μάγο. Ε λοιπόν, ας τον ….αντιμετωπίσουμε!!!\n*** LED ZEP & ΤΑΡΩ:\n* Jimmy Page (Magician)\nΗ No. 1 κάρτα της Ταρώ, είναι ο Μάγος και είναι σαν τον Jimmy Page, τον αρχηγό και τον δημιουργό των Led Zeppelin. Ο Μάγος συνιστά ένα πρόσωπο που έχει την ικανότητα να παίρνει διάφορα συστατικά και να τα μεταβάλλει σε ένα άλλο πράγμα καινούργιο. Έχει την ικανότητα να μετατρέπει τις ιδέες σε πράξη. Είναι ο Οραματιστής.\n* Robert Plant (Sun)\nΟ Ήλιος ακτινοβολεί Φως και Θερμότητα, όπως ο Robert Plant. Όλα γυρίζουν γύρω από τον Ήλιο γιατί αυτός είναι το επίκεντρο όπως και ο Robert Plant. Ο Ήλιος στις κάρτες Ταρώ είναι το No. 19 που το συνθέτουν ο αριθμός 1 που είναι ο Μάγος/Page και ο αριθμός 9 που είναι ο Ερημίτης. (Ο αναζητητής της Αλήθειας και ο Φιλόσοφος) Ο Robert Plant δηλαδή.\n* John Bonham (Chariot)\nΤο Άρμα έχει το No. 7 και απεικονίζει έναν άνθρωπο πάνω σε ένα Άρμα (ένα αυτοκίνητο αν θέλετε). Ο John Bonham λάτρευε τα αυτοκίνητα και αγαπούσε τα ταξίδια και τις περιοδείες με τους Zep.\n* John Paul Jones (Temperance)\nΗ Εγκράτεια έχει το No. 14. Ο John Paul Jones είναι ο εγκρατής, ο ήσυχος, ο ευγενικός, ο ενορχηστρωτής και είναι αυτός που έφερε στους Zep ισορροπία και αρμονία.\n*** LED ZEP, ΑΝΑΦΟΡΕΣ & ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ:\n(ή αλλιώς, η σχέση των Led Zeppelin με τον Tolkien)\nΉδη από το ντεμπούτο των Zep (1968), είχαν αρχίσει πολλά να λέγονται και θα λέγονται (υποθέτω) ακόμα και στο μέλλον, ότι δηλαδή πούλησαν την ψυχή τους στον Διάβολο για να κερδίσουν δόξα, φήμη και χρήματα. Αστείες και ανόητες θεωρώ αυτές τις φήμες. Στην ουσία πρόκειται για ένα μεγάλο μπέρδεμα και χρειάζεται να προσέχουμε στο χειρισμό της γλώσσας, γιατί άλλο πράγμα είναι ο Μυστικισμός και άλλο ο Σατανισμός. Συνιστώ λοιπόν σοβαρότητα και μακριά από τις ανόητες φήμες. Ας βάλει ο καθένας το μυαλό του κάτω να σκεφτεί. Ας ερευνήσει, ας ψάξει, ας διαβάσει, ας μελετήσει, ας ….δεν ξέρω τι θα κάνει, αλλά το πράγμα είναι απλό.\nΟι Led Zeppelin, όπως όλοι οι καλλιτέχνες, χρειάζονταν έμπνευση. Οι Jones & Bonham είπαμε ότι έδωσαν ένα Jazz background στη μπάντα, αλλά οι Plant & Page έδωσαν Blues & folk. Σ’ αυτό, έδεσαν πολύ καλά οι δυο τους και να πως έχει: Ο Jimmy ενώ ήταν ακόμα στο γυμνάσιο, ξεκίνησε το ταξίδι του μέσα στη μουσική, μελετώντας τα Blues. Ο Robert (πολύ πριν ακόμα οι Zep δημιουργηθούν), σπούδαζε κι αυτός μουσική Blues. Ταξιδεύοντας στην Αγγλία και δουλεύοντας μαζί με πολλούς μπλουζίστες, εξέλιξε ένα δικό του μοναδικό στυλ. Ωστόσο αυτοί οι δυο, είχαν και επιρροές από τη folk μουσική και η folk μουσική που κυριαρχούσε στα τραγούδια τους, ήταν η Κέλτικη μουσική. Η μουσική παράδοση της πατρίδας τους δηλαδή. Παράλληλα, τους γοήτευε και η μυθολογία της πατρίδας τους (Κέλτικη μυθολογία) και γιατί όχι; Έτσι ο Jimmy έγινε γνωστός σαν “Σκοτεινός Κιθαρίστας” (Οι φήμες αυτές εντάθηκαν όταν αγόρασε έναν πύργο στο Lelawcge-an-bryn της Ουαλλίας, κυρίως επειδή ένας από τους προκατόχους του ήταν ο Crowley (που έλεγαν ότι ήταν μάγος). Ο Robert ανακάλυψε τη δική του πηγή έμπνευσης στα κείμενα του J.R.R. Tolkien. Οι ιστορίες του Tolkien, “Hobbit”, “Lord of the Rings” & “Silmarillion”, είναι τρεις ιστορίες που καθόρισαν το περιβάλλον, την ατμόσφαιρα, το στυλ, το ύφος και τη φαντασία του Robbie που όπως αυτός μελετούσε τα Blues, έτσι και ο Tolkien μελετούσε ξένες γλώσσες και έμαθε Ελληνικά, Λατινικά, Λομβαρδικά, Γοτθικά, Ουαλικά και Φινλανδικά. Η φαντασία του, τον οδήγησε να δημιουργήσει τη μυστική γλώσσα του τόπου όπου κατοικούσαν όλα αυτά τα πλάσματα των ιστοριών του.\nΟ Robbie σε πολλά τραγούδια των Zep αναφέρεται με τον στίχο του στον Tolkien. Όμως στα "Over the Hills and Far Away", "Misty Mountain Hop", "Battle of Evermore" & "Ramble On", οι αναφορές είναι direct.\nΤο 1969, οι Led Zeppelin κυκλοφόρησαν το Led Zeppelin II, σε ένα ήδη γοητευμένο κοινό, το οποίο αφού πήρε με το "Whole Lotta Love" τη γεύση του κατοπινού Heavy Metal, βυθίστηκε μαζί με τη μπάντα στην ατμόσφαιρα του Tolkien με το "Ramble On" όπου ο μόνιμος πελάτης του Blue Note, αφηγείται την ιστορία του Frodo από το Lord of the Rings.\ntime I was on my way!"\nΟ Frodo στη διάρκεια του ταξιδιού του για να βρει και να πάρει πίσω το Δαχτυλίδι, φιλοξενείται στο Rivendell, και παρ’ όλο που απολαμβάνει αυτή την επίσκεψη/φιλοξενία, ξέρει ότι κάποια στιγμή πρέπει να:\nI got to find my girl."\nΤο "girl" που αναφέρεται εδώ, όπως και η "Lady" που αναφέρεται στο "Over the Hills and Far Away" δεν είναι κάποιο θηλυκό, αλλά είναι το Δαχτυλίδι. Οι ήρωες του Tolkien καθώς ταξιδεύουν τραγουδούν και ο Plant αφηγείται ότι ο Frodo στο τραγούδι του, λέει ότι ψάχνει για την "Queen of all his dreams". Στη Βασίλισσα αυτή, ταιριάζει η Galadriel αλλά η "Queen of all his dreams", είναι το Δαχτυλίδι. Να τι λέει ο Plant στο στίχο του:\n"T'was in the darkest depth of Mordor\nAnd slipped away with her".\nΑν δούμε τους στίχους τμηματικά, θα μπερδευτούμε, γιατί ο Frodo δεν ήταν στη Mordor όταν συνάντησε την Galadriel ("the girl so fair",) ήταν στη Mordor όταν το Gollum του έκλεψε το Δαχτυλίδι και ήταν στο "darkest depth of Mordor" όταν συνάντησε την Shelob, την τεράστια αράχνη. Οι απ’ ευθείας όμως αναφορές στη Mordor και στο Gollum δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για το Lord of the Rings. (Tolkien, 1954 & 1955), (Led Zeppelin, 1969)\nΣτο Houses of the Holy, στο κομμάτι "Over the Hills and Far Away" ο Plant τραγουδάει:\n"Hey lady, you got the love I need\noh maybe, more than enough\noh Darling, Darling walk a while with me\noh you've got so much."\nΤο τραγούδι αυτό, αναφέρεται στην ιστορία του Tolkien, “The Hobbit”. Η πρώτη αναφορά που γίνεται, είναι ο τίτλος του: "Over the Hills and Far Away", όπου οι Bilbo & Gandalf, μαζί με μια παρέα από νάνους, πηγαίνουν "over the hills and far away" για να βρουν έναν χαμένο θησαυρό, Στη συνέχεια μας λέει ότι ο Bilbo Baggins βρίσκει το Δαχτυλίδι. Η "Lady" είναι το Δαχτυλίδι το οποίο "has the love" που ο Bilbo χρειάζεται. Τελειώνει με τους Frodo & Bilbo να μπλέκουν σε φασαρίες, αλλά ο Bilbo αγαπάει το Δαχτυλίδι/Lady και θέλει να "walk a while" μαζί του.\n"Many dreams come true\nAnd a pocketful of gold".\nΑυτή είναι μία αναφορά στο πώς το όνειρο/επιθυμία του Bilbo γίνεται πραγματικότητα όχι μόνο επειδή “εισπράττει” ένα καλό ταξίδι/περιπέτεια, αλλά και επειδή μέσα απ’ αυτό το ταξίδι τα Hobbits παίρνουν πίσω/κερδίζουν το χαμένο χρυσάφι.\nYou really ought to know".\nΕδώ έχουμε τους Gollum & Bilbo να παίζουν το Riddle Game όπου ο Gollum προσπαθεί να μαντέψει τι έχει ο Bilbo στην τσέπη του. Τελικά ανακαλύπτει ότι έχει το Δαχτυλίδι που το θέλει κι αυτός. Το "Over the Hills and Far Away" υπογράφει σ’ αυτό το album, μυθολογία. (Tolkien, 1937 & 1954) (Led Zeppelin, 1971 & 1973)\nΤο "No Quarter" έχει να κάνει με τη Σκανδιναβική μυθολογία και το "Song Remains the Same" δηλώνει ότι οπουδήποτε η παράδοση είναι ζωντανή, το Song δεν αλλοιώνεται, δεν εκφυλίζεται, αλλά Remains the Same. Όπως το Houses of the Holy, έτσι και το τέταρτο album, που όλοι το αποκαλούν "IV", ή "Untitled" ή "Zoso", περιέχει πλούσια στοιχεία παράδοσης και μυστικισμού.\nΤο "Misty Mountain Hop" είναι σαν αλληγορία. Μιλάει για το πρώτο κεφάλαιο της Hobbit ιστορίας "An Unexpected Party". Εάν ο τίτλος "Misty Mountain Hop" δείχνει φαινομενικά να μην έχει καμία σχέση με τον Tolkien, αυτό είναι μόνο φαινομενικό γιατί τα Misty Mountains είναι ένα συχνό και σχεδόν μόνιμο περιβάλλον στις ιστορίες του Tolkien.\nΟ στίχος "Lots of people sitting in the grass with flowers in their hair" αναφέρεται στους νάνους της Hobbit ιστορίας, αλλά αλληγορικά αναφέρεται στους hippies, επειδή οι ιστορίες του Tolkien έγιναν ξανά δημοφιλείς στις δεκαετίες του 60 και του 70.\nΜαζεύτηκαν λοιπόν όλοι στο σπίτι του Bilbo και έμειναν μέχρι αργά. Ο Bilbo πρότεινε στον Gandalf να μείνει για τσάι "stay for tea and have some fun" γιατί δεν ήξερε "what time it was", αλλά το επόμενο πρωί ο Gandalf έκανε στον Bilbo την ερώτηση "Hey boy, d'you wanna score?" που μπορεί να είναι μία χίππικη έκφραση, αλλά είναι και η ερώτηση του Gandalf προς τον Bilbo αν θέλει δηλαδή να ακολουθήσει στο ταξίδι και να "score" σε χρυσάφι, φήμη και περιπέτεια.\nΟ στίχος "Just then a police man stepped up to me" μιλάει για έναν μπάτσο που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι (μεταφορικά) ο Gandalf που λέει στους υπόλοιπους να είναι φιλικοί με τον Bilbo ακόμα και αν δεν θελήσει να τους ακολουθήσει. Στο κάτω-κάτω, τους φιλοξένησε στο σπίτι του για αρκετές ώρες. Ο Gandalf λέει επίσης ότι θα "all drop by". Ο Bilbo όμως "really don't care". Τότε ο Gandalf προσπαθώντας να τον πείσει, τον προκαλεί με το: "look at yourself and describe what you see". Το Hobbit δείχνει να ταλαντεύεται "like a book on a shelf" και τελικά ετοιμάζει τις "bags for the Misty Mountains". (Tolkien, 1937 & Led Zeppelin, 1971)\nΤο "Battle of Evermore" αναφέρεται στην Battle of Pelennor Fields (Lord of the Rings, The Return of the King), αλλά και στους πολέμους μεταξύ Άγγλων και Σκοτσέζων. Ένα βράδυ είχαν μαζευτεί γύρω από τη φωτιά και ξαφνικά ο Page πήρε το μαντολίνο και άρχισε να παίζει. Αυτό, σε συνδυασμό με την αγάπη του Plant για την Κέλτικη μυθολογία, τις ιστορίες του Tolkien και την πρόσφατη μελέτη του για τους Αγγλο/Σκοτικούς πολέμους, οδήγησε στο "Battle of Evermore"\n"The Queen of Light took her bow\nAnd walked the night alone".\nΗ "Queen of Light" είναι η Eowyn και ο "Prince of Peace" είναι ο Aragorn.\n"Oh, Dance in the dark of night,\nAnd time will tell us all"\nΟ "Dark Lord" που "rides in force" είναι ο Sauron και ο στίχος "time will tell us all" εννοεί ότι το ταξίδι είναι μακρύ, ίσως να πάρει ακόμα χρόνο πολύ και το μέλλον μοιάζει αβέβαιο.\n"Oh, throw down your plow and hoe,\nOf the darkest of them all."\nΣτην αρχή της πολιορκίας της Gondor, οι κάτοικοι καθώς περιμένουν τους πολεμιστές της Mordor να έρθουν, κλείνονται στο Κάστρο για προστασία.\n"I hear the horses' thunder\nWaiting for the eastern glow."\nΤα "horses" αναφέρονται στο ιππικό του Orici (Riders of Rohan). Το "Avalon" που παρεμβάλλεται εδώ, δεν σχετίζεται με τον Tolkien, αλλά με την Κέλτικη μυθολογία.\n"Oh the war is common cry,\nThat mortals never know".\nΟι πολεμιστές/φαντάσματα περικυκλώνουν την Gondor, Ιπτάμενοι Δράκοι επιτίθενται από τον ουρανό και κανείς δεν γνωρίζει ποιος είναι ο "Black Rider".\n"Oh, well, the night is long\nThe beads of time pass slow"\nΕννοεί τον πολύ χρόνο που οι κάτοικοι της Gondor, περιμένουν για να φύγει το σκοτάδι της Mordor.\n"Tired eyes on the sunrise,\nWaiting for the eastern glow".\nΤο "eastern glow" είναι ο Gandalf που τον περιμένουν να έρθει με τους Riders of Rohan από την ανατολή.\nThat lights the face so cold."\nΟ Aragorn προετοιμάζει το στρατό του για τη μάχη.\n"Oh Dance in the dark of night,\nBring it back".\nΤο Δαχτυλίδι που θέλει να πάρει ο Frodo είναι μαγικό. Πρέπει να καταστραφεί για να επιστρέψει η ισορροπία στον κόσμο.\n"At last the sun is shining,\nThe clouds of blue roll by".\nThe sunlight blinds his eyes".\nΜεταφορά που σημαίνει ότι ο στρατός του Sauron υποχωρεί και χάνει τη μάχη. (Tolkien, 1955 & Led Zeppelin, 1971)\nΕίδατε λοιπόν πόσο εύκολα μπορεί κανείς να παρασυρθεί και να γίνει υποχείριο διαφόρων φανατισμένων κηρύκων που "φροντίζουν να μας σώσουν από τους σατανιστές που ευδοκιμούν στη Rock μουσική";\nΕίδατε πόσο εύκολα η "Queen of Light" και ο "Prince of Peace" μπορούν να εκληφθούν ως "Μαρία" & "Ιησούς";\nΕίδατε πόσο εύκολα ο "Dark Lord" που "rides in force" μπορεί να εκληφθεί ως "Εωσφόρος";\nΠερί Μυθολογίας πρόκειται λοιπόν και όχι περί Σατανισμού όπως ισχυρίζονται όσοι επιθυμούν να δρέψουν Page/Plant-ικές δάφνες.\nΗ επιρροή όμως του Tolkien στον μόνιμο πελάτη του Blue Note, δεν είναι εμφανής μόνο στο στίχο του. Ο Robert Plant ονόμασε τον σκύλο του Strider και Strider είναι μία άλλη ονομασία για τον Aragorn στα πρώτα κεφάλαια του Lord of the Rings. Ο Robert συνήθιζε να φωνάζει το όνομα του σκύλου του στα lives της μπάντας κυρίως στο φινάλε του "Bron-Y-Aur Stomp".\nΑς πάμε τώρα στο εξώφυλλο του IV όπου βλέπουμε έναν τοίχο στον οποίο κρέμεται ένας πίνακας και το θέμα του πίνακα είναι ένας χωρικός που κουβαλάει στην πλάτη του ξύλα. Page: "He takes from nature and gives back to the land. It's a natural circle". Στο back cover ο τοίχος είναι γκρεμισμένος δίνοντας την εντύπωση ότι το δωμάτιο όπου ο τοίχος ανήκει, είναι μία τρώγλη ή εν πάση περιπτώσει ένα πολύ φτωχικό δωμάτιο, ενώ απ’ έξω είναι ένας ουρανοξύστης δίπλα στα χαμηλά σπίτια της πόλης. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για το album αυτό, είναι ότι δεν γράφει τίποτα πουθενά. Δεν μας δίνει καμία πληροφορία στο εξώφυλλό του και είναι ένα από τα δύο albums της Rock ιστορίας με τέτοια ….συμπεριφορά. Page: "Names, titles and things like that do not mean a thing. What does Led Zeppelin mean? It doesn't mean a thing. What matters is our music. If we weren't playing good music, nobody would care what we called ourselves. If the music was good we could call ourselves The Cabbages and still get across to our audience". Όταν χρειάστηκε να δώσουν ένα όνομα στο album αυτό, σκέφτηκαν να το ονομάσουν Led Zeppelin IV, ή Stairway to Heaven, αλλά τελικά διάλεξε ο καθένας τους από ένα σύμβολο.\nΟ Jimmy Page διάλεξε το πρώτο της εικόνας, ο John Paul Jones το δεύτερο, ο John Bonham το τρίτο και ο Robert Plant το τέταρτο. Ας τα δούμε ένα-ένα.\nΤο σύμβολο του Jimmy είναι αστρολογικό. Το “Ζ” είναι ο Αιγόκερως (το Ζώδιό του) και το “oSo” συμβολίζει τον πλανήτη που κυβερνάει το Ζώδιο αυτό (Κρόνος).\nΑρκετοί επίσης, μιλούν για τρία (3) σύμβολα που ο Page είχε επάνω στα ρούχα που φορούσε στα lives της μπάντας και διατείνονται ότι είναι σύμβολα Μαύρης Μαγείας.\nΑυτά λοιπόν τα σύμβολα δεν έχουν καμία σχέση με τη μαύρη μαγεία, αλλά είναι πάλι τα αστρολογικά σύμβολα του Jimmy. Είναι δηλαδή από πάνω προς τα κάτω, το σύμβολο του Ζωδίου του (Αιγόκερως), το σύμβολο του Ωροσκόπου του (Σκορπιός) και το σύμβολο του Ζωδίου που ο Jimmy έχει τη Σελήνη του (Καρκίνος). Αυτά τα σύμβολα που διάλεξε ο Jimmy είναι γνωστά σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αστρολογικά, είναι οι θέσεις που διαμορφώνουν/διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του και σαν σύμβολα, είναι γνωστά σε ολόκληρο τον πλανήτη. Τα γνωρίζουν οι πάντες και όταν λέω οι πάντες, εννοώ οι πάντες. Ας λείπουν λοιπόν τα περί Μαγείας και Σατανισμού.\nΤο σύμβολο του John Paul Jones είναι παρμένο από τις Κέλτικες Ρούνες και συμβολίζει την Εμπιστοσύνη και την Ικανότητα.\nΤο σύμβολο του John Bonham υπάρχει στην κάρτα του Ιεροφάντη (Ταρώ) και συμβολίζει τον δεσμό (Άνδρας – Γυναίκα - Παιδί). Στην Αιγυπτιακή θρησκευτική μυθολογία συμβολίζει την τριλογία Όσιρις – Ίσις - Ώρος.\nΟ κύκλος με το φτερό του Robert Plant ανήκει στην αρχαία Αιγυπτιακή θεότητα Ma'at. Συμβολίζει τη Δικαιοσύνη και την Ομορφιά. Είναι επίσης το έμβλημα του συγγραφέα (Ο στιχουργός δεν ήταν;)\nΠάμε τώρα στο μέσα μέρος του εξωφύλλου. Εδώ θα δούμε έναν Ερημίτη που στέκεται ψηλά πάνω σε έναν λόφο με ένα αναμμένο φανάρι στο χέρι του να φέγγει και να κοιτάζει ένα χωριό που φαίνεται πιο κάτω.\nΗ παραπομπή εδώ, είναι ο Gandalf, αλλά είναι και ο Ερημίτης από την τράπουλα της Ταρώ. Ο Gandalf κοιτάζει κάτω στο Bag End, για να βεβαιωθεί ότι ο Frodo δεν κινδυνεύει από τις σκοτεινές δυνάμεις.\nΤο album αυτό, με τραγούδια όπως τα "Going to California", "Four Sticks", "The Battle of Evermore", "Misty Mountain Hop" και βεβαίως το μέγιστο "Stairway to Heaven", μας μεταβιβάζει ένα αίσθημα φαντασίας και μυστικισμού. Όπως είπα και πριν, το IV είναι ένα από τα δύο albums της Rock ιστορίας που δεν μας δίνει πληροφορίες για το περιεχόμενό του. Το άλλο είναι το Houses of the Holy που κι αυτό επίσης μας μεταβιβάζει φαντασία, μυστικισμό, αλλά και μαγεία. Ναι μαγεία…\nΤελικά όμως, δεν είναι μόνο οι Led Zeppelin που συνδέονται -συνδέοντας κι εμάς- μέσω των τραγουδιών τους με τον Tolkien. Είναι και οι Καναδοί Rush με το "Rivendell", είναι και ο Σκοτσέζος Al Stewart με το "Modern Times", είναι και οι Βρετανοί Iron Maiden (που δεν είναι Metal band, αλλά folk), που έχουν πολλές αναφορές σε ήρωες του Tolkien όπως οι: Frodo, Sam, Aragorn, Legolas, Gimli, Merry, Pippen & Gandalf.\nΚαι δεν είναι μόνο οι Page & Plant που είναι λάτρεις της Κέλτικης Μυθολογίας. Είμαι …….κι εγώ!!!! Δεν είναι μόνο οι Page & Plant που γοητεύονται από τις ιστορίες του Tolkien. Είμαι …….κι εγώ!!!!\nΗ προσφορά των Led Zeppelin στη μουσική υπόθεση δεν ξέρω με τι τρόπο μπορεί να ….μετρηθεί. Επηρέασαν με τον ήχο τους, που δανείστηκε, αναπαράχθηκε, μιξαρίστικε και κοπιαρίστηκε από ένα σωρό άλλους. Το δε IV συγκαταλέγεται μέσα στα κορυφαία albums όλων των εποχών ενώ το "Stairway to Heaven" είναι το πιο πολυπαιγμένο τραγούδι στο ραδιόφωνο. Κατέχει δε, τη δεύτερη θέση στα περισσότερο διασκευασμένα κομμάτια, με πρώτο το "Yesterday" των Beatles.\nΟι Jimmy Page, Robert Plant, John Paul Jones & John Bonham, θα εξακολουθούν ακούγονται από μελλοντικούς ακροατές. Τους ευχαριστώ για το έργο που άφησαν πίσω τους, όπως ευχαριστώ και τον J.R.R. Tolkien που θα συνεχίσει να συναρπάζει με τις ιστορίες του, τους όποιους μελλοντικούς αναγνώστες.\n*** Ουφ!!! Η αναπνοή που πήρα, ήταν πράγματι πολύ βαθιά. Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση!!!\n*** Βιβλιογραφία & Πηγές:\n* 1: Led Zeppelin In Their Own Words/Paul Kendall & Dave Lewis (New York, Omnibus/1981)\n* 2: The Rolling Stone Encyclopedia of Rock & Roll (New York, Rolling Stone/1983)\n* 3: The Led Zeppelin Saga/Stephen Davis (New York, Berkley/1985)\n* 4: Illustrated Encyclopedia of Rock (Random House Value Publishing, Salamander/1988)\n* 5: Led Zeppelin Uncensored/Richard Cole & Richard Trubo (New York, HarperCollins/1992)\n* 6: The Stories Behind Every Song: Led Zeppelin/Chris Welch (New York, Thunder Mouth/ 1998)\n* 7: Hobbits, Elves and Wizards/Michael Stanton (New York, Palgrave/2001)\n* 8: The Tolkien-Zeppelin Connection/Dane Sammis (New York, 2004)\n* 9: George Starostin/Classic Rock And Pop Album Rev and Updat (2006)\n* 10: Rush/Fly By Night (Polygram, 1975)\n* 11: Al Stewart/Modern Times (BGO, 1975)\n* 12: Led Zeppelin/Led Zeppelin (Atlantic, 1969)\n* 13: Led Zeppelin/Led Zeppelin II (Atlantic, 1969)\n* 14: Led Zeppelin/Led Zeppelin III (Atlantic, 1970)\n* 15: Led Zeppelin/IV (Atlantic, 1971)\n* 16: Led Zeppelin/Houses of the Holy (Atlantic, 1973)\n* 17: Led Zeppelin/Physical Graffiti (Swan Song, 1975)\n* 18: Led Zeppelin/In Through The Out Door (Swan Song, 1979)\n…..and I’m buying a Stairway to MusicHeaven!!!\nΜουσικά Είδη:BluesDanceDiscoFunkHard RockHeavy MetalJazzMetalPopProgressive RockPunkRockRock and RollΜουσική Γενικά:ραδιόφωνοΚαλλιτέχνες:FieldsΟυράνιαSandy DennyAerosmithBad CompanyBeckDavid BowieDeep PurpleEric ClaptonFleetwood MacIron MaidenJeff BeckKissLed ZeppelinMobyNirvanaPink FloydPrinceQueenRobert PlantRod StewartRushΜουσικά Όργανα:κιθάρα\n#7441 / 05.03.2007, 21:14 / Αναφορά\nΠολύ καλό άρθρο . Ωραία δομή .. Μου άρεσε πολύ η εισαγωγή του\n#7447 / 06.03.2007, 09:48 / Αναφορά\nΦίλε Orfeus, το άρθρο σου είναι εξαιρετικό. Φαντάζομαι σου πήρε αρκετό καιρό να το τελειώσεις.\nΜια μικρή επισήμανση, χωρίς να θέλω να υποβιβάσω την αξία του group, η οποία είναι δεδομένη.\nΤο διάβασα μονορούφι και δεν θυμάμαι κάποια αναφορά στις πολλές δίκες (& καταδίκες) για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. Κατηγορήθηκαν πολλές φορές πως τα τραγούδια τους "πατούσαν" σε μουσικά μοτίβα άλλων δημιουργών.\n#7451 / 06.03.2007, 13:12\n"Δεν ξέρω, αλλά μπορεί οι Page & Plant να βαρέθηκαν τις κάθε λίγο μηνύσεις από διάφορους παλιούς μπλουζίστες για κλεμμένα riffs και μελωδίες, αλλά αυτό έχει να κάνει με τον μάνατζέρ τους, τον Peter Grant που είχε αυτή την ιδέα (Μη σας κάνει εντύπωση αυτό. Και οι Deep Purple έχουν τέτοια περιστατικά στο μητρώο τους)..." Στο κομμάτι για το Led Zeppelin III.\nΑκόμα δεν το μελέτησα καλά, αλλά μου άνοιξες την όρεξη να τους ακούσω ξανά, εγώ, που κινούμαι στις παρυφές της rock και είμαι παραδομένος στη μαγεία των Beatles...Ευχαριστούμε Ορφέα!\n#7459 / 06.03.2007, 15:46\nΈκανα μία αναφορά εδώ:\n“Μηνύθηκαν για κλοπή στα 'Whole Lotta Love' & 'Lemon Song', αλλά τα περισσότερα –τουλάχιστον- από τα riffs του album είναι του Page.”\n“Δεν ξέρω, αλλά μπορεί οι Page & Plant να βαρέθηκαν τις κάθε λίγο μηνύσεις από διάφορους παλιούς μπλουζίστες για κλεμμένα riffs και μελωδίες, αλλά αυτό έχει να κάνει με τον μάνατζέρ τους, τον Peter Grant που είχε αυτή την ιδέα (Μη σας κάνει εντύπωση αυτό. Και οι Deep Purple έχουν τέτοια περιστατικά στο μητρώο τους).”\nΥ.Γ. Ναι, μου πήρε αρκετό καιρό! :-)\n#7461 / 06.03.2007, 15:56\n#7448 / 06.03.2007, 09:59 / Αναφορά\nΦαντάζομε πως ξέρεις ότι εμείς οι μεγαλύτεροι έχουμε λατρέψει τα συγκροτήματα εκείνης της εποχής. Ωστόσο το κείμενό σου μου έδωσε πληροφορίες που αγνοούσα για το εν λόγω συγκρότημα. Πολύ καλή δουλειά, μπράβο.\n#7454 / 06.03.2007, 14:37\nκι εσύ να ξέρεις ότι κι εμείς οι μικρότεροι λατρεύουμε ακόμα αυτά τα συγκροτήματα. Και το συγκεκριμένο είναι το αγαπημένο μου.\nΜπράβο σου Orfeus, ως συνήθως το κείμενο σου είναι περιεκτικότατο και ευανάγνωστο.\n#7455 / 06.03.2007, 15:20 / Αναφορά\nΗ πρώτη μου φορά που τους είδα ζωντανά - παιδί ακόμα - και η πρώτη (και τελευταία) που έγινα οπαδός σε κάποιον/κάτι, ήταν το 1970, (ναι τότε που οι περισσότεροι "αναγνώστες" του Music Geaven ήταν αγέννητοι), στο Royal Albert Hall...\nΑυτοί ήταν κι ο λόγος που "μπλέχτηκα" με την μουσική και με την rock...(Δυστυχώς - για μένα - πέρασα αλλά δεν ακούμπησα, δεν έφτασα ποτέ ούτε καν σε κάποια απόσταση από το επίπεδό τους, όσο κι αν το προσπάθησα...)\nΤίποτε δεν έμοιαζε ίδιο από κει και πέρα...Για μένα οι Zeppelin είναι ο Θεός κι ο Plant ο Προφήτης του...\nΌτι κι αν διαβάζω γι αυτούς, όποτε κι αν το βρω μπροστά μου, πάντα μου φέρνει την ίδια ανατριχίλα, το ίδιο σφίξιμο στο στομάχι, το ίδιο δέος...\n#7456 / 06.03.2007, 15:21 / Αναφορά\nPoly poly kalo, ex allou ap'ton Giorgo (orfeus) exoume synithisei mono kalà!\nfreskarisma mnimis k panta olo k kati kainourgio (apo ta palià) na màthoume!!\nBravo Giorgo ...kali dynami k kouragio gia ta epomena.\n#7457 / 06.03.2007, 15:23 / Αναφορά\nΗ πρώτη μου φορά που τους είδα ζωντανά - παιδί ακόμα - και η πρώτη (και τελευταία) που έγινα οπαδός σε κάποιον/κάτι, ήταν το 1970, (ναι τότε που οι περισσότεροι "αναγνώστες" του Music Heaven ήταν αγέννητοι), στο Royal Albert Hall...\n#7460 / 06.03.2007, 15:48 / Αναφορά\nΣας ευχαριστώ... :-)\n#7463 / 06.03.2007, 19:19 / Αναφορά\nmou arese kai einai apo tis agaphmenes mou mpantes\n#7464 / 06.03.2007, 21:09 / Αναφορά\n"Stairway to Heaven" Το καλυτερο ροκ τραγουδι που εχω ακουσει μεχρι σημερα!\nΓιωργο.... εισαι ΠΡΩΤΟΣ και με διαφορα!!!\nΓια αλλη μια φορα διαβασα ενα υπεροχο αρθρο σου .... για αλλη μια φορα εμαθα νεα πραγματα για τους Led Zeppelin αν και ειχα την εντυπωση οτι τα ξερω ολα..... εχοντας ολη τη\nδισκογραφεια τους.....για αλλη μια φορα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ για την προσπαθεια σου!\nΕυχομαι να εισαι γερος και ορεξατος να μας δωσεις κιαλλα ΑΡΘΡΑ απο αλλες μπαντες!\n#7465 / 06.03.2007, 21:15\nΣ' ευχαριστώ και να είσαι βέβαιος ότι όλο και κάτι ...ετοιμάζω!!!\n#7466 / 06.03.2007, 22:24 / Αναφορά\nΓιώργη συγχαρητήρια που μοιράζεις τόσο απλόχερα το χρόνο σου στα μέλη του MusicHeaven, αντί να τον πουλάς στα περιοδικά. Σ' ευχαριστούμε λοιπόν για τα "αθάνατα" αυτά άρθρα σου.\n#7470 / 07.03.2007, 02:30\nΣ'αυτο συμφωνω και επαυξανω...να'σαι καλα Ορφεα!! :-)\n#7469 / 07.03.2007, 00:20 / Αναφορά\nΤο διάβασα όλο με τη μία!!\nΔεν με κούρασε καθόλου και έμαθα ένα σωρό πράγματα που δεν είχα ιδέα...\nΠολλά μπράβο ακόμα μια φορά για τις ωραίες και ολοκληρωμένες δουλειές\nπου μας προσφέρεις κάθε τόσο!\nΧαρά στο κουράγιο σου, και όλη η χαρά δική μας!!\nΜπράβο και πάλι Μπράβο!!! :-D\nΠεριμένουμε τα καινούργια σου...\n#14560 / 11.06.2008, 23:33\n#7471 / 07.03.2007, 02:58 / Αναφορά\nΦίλε Orfeus, συγχαρητήρια και από εμένα για το υπερπλήρες άρθρο σου για αυτή την μπάντα την οποία πρωτάκουσα πριν ακόμα μάθω να γράφω!\nΟμολογώ όμως οτι με ξένισε η τόσο μικρή αναφορά σου στο πρόσωπο του Bonzo. Απλά, "καλός drummer" (ξεμέθυστος κιόλας?), o John Bohnam? Τίποτα άλλο?\nχεχε, απ'ό,τι φαίνεται η κατάρα του drummer χτύπησε μέχρι και τον Bohnam, we are doomed.........\nΚατά τα άλλα, ήταν ένα πάρα πολύ καλό άρθρο! Τα συγχαρητήρια μου και πάλι!\n#8046 / 20.04.2007, 15:57\nΦίλε Ορφέα πάρα πολύ καλό το άρθρο, πολύ ψαγμένο, αλλά αυτό για τον Bonzo μου 'κανε κι εμένα εντύπωση! "Καλός ντράμερ (ξεμέθυστος)"... Ο Bonzo είναι κατά κοινή ομολογία από τους κορυφαίους! Δεν ξέρω πως το βλέπεις εσύ... Συγχαρητήρια πάντως γιά τη συλλογή και συρραφή υλικού! Πάρα πολύ καλό!\n#8049 / 20.04.2007, 16:16\nαπό Paloukeze στις 20.04.2007, ώρα 15:57:31\nαλλά αυτό για τον Bonzo μου 'κανε κι εμένα εντύπωση! "Καλός ντράμερ (ξεμέθυστος)"... Ο Bonzo είναι κατά κοινή ομολογία από τους κορυφαίους!\nΜα έχω ήδη απαντήσει σε αυτό!\n#8052 / 20.04.2007, 18:08\nΌντως, μετά το είδα, sorry! Και πάλι συγχαρητήρια για τη δουλειά!\n#7472 / 07.03.2007, 03:40 / Αναφορά\nΌσο για την "μικρή" αναφορά στον Bonzo, ή ο babis_dr είναι πολύ ευαισθητοποιημένος (λόγω οργάνου), ή δεν έπιασε το χιούμορ μου!\n#7477 / 07.03.2007, 15:44\nΝαι, μάλλον δεν το έπιασα, συγνώμη (αν και μία μικρή ευαισθητοποίηση την έχω!)\n#7478 / 07.03.2007, 15:45\nΝαι το κατάλαβα! :-)\n#7473 / 07.03.2007, 13:46 / Αναφορά\nΆλλη μία απο τις κορυφαίες δουλείες που μας έχει συνηθήσει ο Ορφέας !\nΓιώργο σε ευχαριστούμε και εμείς οι μικροί που μέσα απο τις δημοσιεύσεις σου μας διδάσκεις όλα αυτά που πιθανώς και μοιραία να αγνοούμε!\n#7476 / 07.03.2007, 15:39\nΣ' ευχαριστώ Γιώργο. Να 'σαι καλά!\n#7512 / 08.03.2007, 22:25 / Αναφορά\nΌχι, δεν έχω κανένα κόλλημα με τους Ζέπελιν, ούτε είχα ποτέ. Το άρθρο όμως είναι καταπληκτικό. Τρομερή δουλειά!!!\n#7513 / 09.03.2007, 00:59 / Αναφορά\nΓιώργο μας γεμίζεις γνώσεις..\nΟι Zeppelin είναι για μένα ένα σχήμα που μένει ανεξίτηλο μέσα μου. Και πολύ σωστά που τονίζεις ότι άλλο μυστικισμός και άλλο σατανισμός.\nΟ ήχος τους έχει από μόνος του κάτι μαγικό, εμένα πρωπικά μου δημιουργεί εικόνες σαν να είμαι σε ταξίδι (Going to California Battle of evermore και πόσα άλλα...), βγάζοντάς μου βαθιά, ερωτικά, εσωτερικά συναισθήματα. Αν και δεν συμφωνώ για τα The song Remains the same και Thank you (αγαπημένα..) Thank you για το άρθρο..\n#7515 / 09.03.2007, 08:58 / Αναφορά\nΠολύ καλό άρθρο Orfeus.Μου άνοιξες την όρεξη να ξαναψάξω αυτό το σπουδαίο συγκρότημα και να ξαναακούσω τραγούδια τους ξεχασμένα στο αρχείο μου.Σ'ευχαριστώ και περιμένουμε το επόμενο άρθρο σου με ανυπομονησία.Να 'σαι καλά.\nΥ.Γ. Όλα τα λεφτά είναι τα σχόλια σου που κάνουν το άρθρο ακόμα πιο ενδιαφέρον!\n#7522 / 09.03.2007, 21:26 / Αναφορά\nΑχχ, η Zeppelin απο τα καλυτερα ροκ συγροτηματα!\nΟρφεα, τελειο το κειμενο σου...!! Οι Zeppelin ηταν απο τα συγροτηματα που με κανα να αρχιζω να ακουω ροκ μουσικη!!\n#7529 / 10.03.2007, 03:15\nThanx Ladies & Gentlemen!!!!\n#7912 / 07.04.2007, 13:21 / Αναφορά\nΟρφέα στέλνω το σχόλιό μου, ως ένα ευχαριστώ για την ολοκληρωμένη δουλειά σου.\nΕπίσης για να πω κάτι και εγώ για τους Led Zeppelin.\nΕίμαι 50 χρονών, ξεκίνησα να ακούω μουσική με τους Beatles, αλλά τους ξέχασα πολύ γρήγορα. Εν συνεχεία περιπλανήθηκα σε διάφορα group. Τους Led δεν τους είχα προσέξει ιδιαίτερα, αν και είχα αγοράσει 3 LP τους.\nΣήμερα πλέον για μένα, στο top 5 των groups, οι Led αν δεν είναι πρώτοι, είναι δεύτεροι (με πρώτους τους Rolling Stones, περισσότερο λόγω διαχρονικότητας) και τους Queen, Jethro Tull και Genesis να ακολουθούν, γιατί πολύ απλά αυτούς δεν χορταίνω να ακούω, ακόμη και σήμερα.\n#8372 / 19.05.2007, 00:52 / Αναφορά\nΦιλε Orfeus, συγχαρητηρια για το αρθρο σου και την υπομονη σου. Ειμαι μεγαλος θαυμαστης αυτης της τεραστιας μπαντας και σε ευχαριστω που με βοηθησες να μαθω κατι παραπανω γι' αυτο το συγκροτημα που ειναι τοσο ξεχωριστο. Πρωσοπικα δεν ξερω καμια αλλη μπαντα που να πλησιαζει τους Zeppelin οσον αφορα τη μουσικη συνθεση και αυτο ειναι που κανει αυτο το συγκροτημα τοσο ιδιαιτερο. Δεν αναφερες ομως οτι και το babe im gonna leave you ειναι διασκευη. Θα μου επιτρεψεις να διαφωνησω σε μερικα θεματα οπως η κριτικη για τα τραγουδια τους, επισης το ειναι ιεροσυλια για εναν κολοσσο οπως ο John Henry Bonham που για μενα ειναι ο κορυφαιος ντραμερ στη ροκ μουσικη. Και παλι σε συγχαιρω για το αρθρο σου, να εισαι καλα να μας γραψεις κι' αλλα\n#8373 / 19.05.2007, 00:55 / Αναφορά\n#8778 / 02.07.2007, 11:42\nΔεν αναφερες ομως οτι και το babe im gonna leave you ειναι διασκευη.\nΒεβαίως και το ανέφερα. Ιδού: "Τραυλίζει, ουρλιάζει, φωνάζει, διστάζει, κλαίει και παρεμβάλλει κάθε λίγο –στην παραδοσιακή αυτή μπαλάντα- τα "ah-ahs" & "oh-ohs", σε σωστότατη χρήση."\n#8777 / 02.07.2007, 05:50 / Αναφορά\nΑπίστευτη η όλη ανάλυση και εξιστόριση σου.Με το να διαβάσει κανείς αυτήν την λεπτομερή βιογραφία των Zep μπορεί αυτόματα να πει πως γνωρίζει το ίδιο το συγκρότημα από την αρχή έως και το τέλος του! Ευχαριστώ πολύ για μία ακόμη μουσική διαφώτιση...\n#8779 / 02.07.2007, 11:42\nΣε ευχαριστώ... :-)\n#8780 / 02.07.2007, 12:46 / Αναφορά\nΕξαιρετικό!!!Ιδιαίτερα διαφωτιστικό! οι λάτρεις των led σε υπερευχαριστούμε!!!!\n#11173 / 09.01.2008, 16:31 / Αναφορά\nΠραγματικά εξαιρετικό άρθρο! Συνοψίζει ιστορία ενός τεράστιου συγκροτήματος (το καλύτερο για μένα στο είδος του). Συγχαρητήρια Orfeus!\nΌσον αφορά τα σχόλια περί σατανισμού που κατά καιρούς έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα άρθρα για την μπάντα των Zeppelin,θα μου επιτρέψετε να αναφέρω την προσωπική μου άποψη. Πολλοί είναι αυτοί που, για συμφέροντα οικονομικά (ή ακόμα κ δόξας) θα ήθελαν να αμαυρώσουν την εικόνα μιας τέτοιας μπάντας. Δυστυχώς, η αλήθεια είναι ότι αν θες να βρεις κ το παραμικρό ψεγάδι σε κάτι που φαντάζει τέλειο και να το μεγιστοποιήσεις διαστρεβλώνοντάς το, ίσως επηρεάσεις αρνητικά την άποψη που έχει διαμορφώσει κάποιος, στη συγκεκριμένη περίπτωση για τους Led Zeppelin.\nΌλοι μας έχουμε ανάγκη να βρούμε κάποια πηγή έμπνευσης προκειμένου να φέρουμε εις πέρας κάποια δουλειά. Όπως είπε κ ο Orfeus, μια από τις πηγές έμπνευσης των Led Zeppelin ήταν ο Tolkien, η κέλτικη μυθολογία και διάφορα άλλα πράγματα από τα οποία επηρεάστηκαν. Μερικοί έσπευσαν να κατηγορήσουν την μπάντα για σατανισμό, για λατρεία στον Εοσφώρο κλπ. Κοινώς "μπούρδες". Κρίμα δεν είναι; Βέβαια από την άλλη πρέπει να τους κατανοήσουμε κι αυτούς. Την στιγμή που είναι αδύνατο να συναγωνιστείς τραγούδια όπως το "stairway to heaven", θα κάνεις τα αδύνατα-δυνατά προκειμένου να βρεις ψεγάδια πάνω τους...... ;-)\nOrfeus keep writing. Musicheaven needs you. We need you.-\n#11191 / 11.01.2008, 00:05 / Αναφορά\nΕπειδή τα πολά λόγια είναι φτώχεια και ειδεικά για τους Zepi θα πω μόνο μια λέξη για το άρθρο :ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ.\nOrfeus thank you γιατί μερικά πράγματα δεν τα γνώριζα καν,παρόλο που ασχολούμαι αρκετά χρόνια πάνω στον τομέα της βιογραφίας των συγκροτημάτων.\nΚαι πάλι Μπράβο,σου αξίζει...\n#11197 / 11.01.2008, 13:35\n#11222 / 12.01.2008, 19:37 / Αναφορά\nΟι Led Zeppelin ειναι σουπερ....Πολυ καλο το κειμενο!!!!!:)\n#12964 / 11.04.2008, 14:56 / Αναφορά\nΚαταπληκτικό άρθρο...Συνδυάζει δύο πολύ αγαπημένους μου, Led Zeppelin και JJR Tolkien!...Ονειρική μπάντα οι Zeppelin δύσκολα θα υπάρξει μπάντα με τέτοια ποιότητα και τέτοια ατμόσφαιρα..Μακάρι να κάνουν μια επανένωση για να μπορέσουμε να δούμε μια φορά τουλάχιστον τέτοιους θρύλους live!(Αν και τον Robert Plant τον έιδα πέρυσι!)\n#13415 / 30.04.2008, 22:28 / Αναφορά\nΔεν έχω να πω κάτι που δεν είπαν οι προηγούμενοι, αλλά ξεχωρίζω τους Zeppelin στο τοπ-3 των αγαπημένων μου καλλιτεχνών... Αγαπημένο μου το immigrant song, όπου και οι 4 οργιάζουν καλλιτεχνικά...\n#13980 / 26.05.2008, 19:01 / Αναφορά\nΣυγχαρητήρια για το χρόνο που διέθεσες!\n#14543 / 11.06.2008, 05:13 / Αναφορά\nΉθελα ωστόσο να σταθώ στα εξής:\nΧαρακτηρίζεις το 1ο αλμπουμ ως το καλυτερο τους. Δεν λεω τα You Shook Me,\nabe I'm Gonna Leave You, ειναι απιστευτα, αλλα δεν παύοθν να ειναι... remixes. Πολύ θα ήθελα να ηταν δημιοθργήματα του Page αλλα δυστυχώς δεν είναι. Και ετσι δν πιστευω πως δν αξίζει να στηριζουμε την αξία ενός album σε επανεκτελέσεις όσο απίστευτες και αν είναι. Γιατι σε 1 μπάντα σαν τους LD ζητάς εκτώς απο εκτέλεση και σύνθεση.\nΘα διαφωνηήσω επίσησς στην αρνητική σου κριτικη όσον αφορα τα 'D'yer Maker', Fool In The Rain, Carouselambra -και ίσως και καποια π δν θυμάμαι-. Ένα απο τα όμορφα μοναδικά και θαυμαστά στοιχεια των Led είναι το μουσικοό εύρος και ο πειραματισμός τους. γτι επαιζαν εκτώς των άλλων, και latin και disco.. και πιστεύω οτι ακομα και σαν προσπαθεια αξίζει. Αν και στα 2 πρώτα κομματια π ανέφερα πιστεύω ξεπερνά τα όρια της προπάθειας.\nΑυτα. Θα θέλα τη γνώμη σου.\nΑ και μη ξεχάσω. Ήθελα καιρο να σ πω. Θα ήθελα έτσι με 3 προτάσεις την άποψη σου για τους maiden.\nΚαι τέλος, -εγω δν θα ειχα τα κοτσια να το κανω αλλα θα στο ζητησω- θα ηθελα να μ κατατάξεις αν μπορείς τους Led, τους deep purple κ τους Pink floyd. ανεξαρτητα απο την προσωπική προτίμηση. αν και δν ξέρω αν γίνονται αυτα..\n#14544 / 11.06.2008, 10:58\nΧαρακτηρίζεις το 1ο αλμπουμ ως το καλυτερο τους. Δεν λεω τα You Shook Me, abe I'm Gonna Leave You, ειναι απιστευτα, αλλα δεν παύοθν να ειναι... remixes. Πολύ θα ήθελα να ηταν δημιοθργήματα του Page αλλα δυστυχώς δεν είναι. Και ετσι δν πιστευω πως δν αξίζει να στηριζουμε την αξία ενός album σε επανεκτελέσεις όσο απίστευτες και αν είναι. Γιατι σε 1 μπάντα σαν τους LD ζητάς εκτώς απο εκτέλεση και σύνθεση.\nΗ πορεία τους είναι που μας έκανε απαιτητικούς απέναντί τους. Στο πρώτο τους άλμπουμ, τους την είχαμε στήσει και περιμέναμε.\nΓια τα συγκεκριμένα κομμάτια μπορείς να έχεις την άποψή σου, όπως κι εγώ τη δική μου. Όσο για το μουσικό τους εύρος και τον πειραματισμό τους, είναι κάτι που τους το αναγνωρίζω.\nΤους χαρακτηρίζω folk επειδή εισάγουν στη μουσική τους στοιχεία Κελτικής Μυθολογίας.\nΝα τους κατατάξω; Τι εννοείς; Ποια μπάντα είναι καλύτερη, άρα πρώτη, δεύτερη κλπ; Δεν καταλαβαίνω σε τι θα εξυπηρετήσει αυτό. Παρ' όλα αυτά, αν έβαζα ένα "Α" στους Zep & Floyd, θα έβαζα ένα "Β" στους Purple.\n#14552 / 11.06.2008, 15:21\n"Παρ' όλα αυτά, αν έβαζα ένα "Α" στους Zep & Floyd, θα έβαζα ένα "Β" στους Purple."\nΜαζί σου Γεώργιε!!!\n#14748 / 19.06.2008, 20:31\nΔεν μου φαίνεται σα να βάζεις Α στους Led Zep με βάση αυτά που λες σε αυτό το άρθρο.\n#14749 / 19.06.2008, 20:55\nΗ απάντησή μου "αν έβαζα Α στους Zep & Floyd, θα έβαζα Β στους Purple" αφορά στο παρακάτω σχόλιο:\nθα ηθελα να μ κατατάξεις αν μπορείς τους Led, τους deep purple κ τους Pink floyd.\nΚαι ναι, στη σύγκριση μεταξύ Zep & Purple, που είμαι "υποχρεωμένος" να κάνω, βάζω στους Zep Α με χίλια!\n#14746 / 19.06.2008, 20:11 / Αναφορά\nΛοιπόν, πολύ καλό και φαίνεται ότι αφιέρωσες πολύ χρόνο. Μου άρεσε πολύ η εισαγωγή, η ιστορία, οι αναφορές (και τα διάφορα μυστικά) και η παρουσίαση των μελών. Τώρα διαφωνώ με πολλά που λες για τα άλμπουμ. Ας τα πω αριθμημένα γιατί είναι πολλά.\n1)Σου αρέσει τόσο πολυ το Ι που σχεδόν αγνοείς τα Led Zeppelin III και μετά. Τα βάζεις όλα τα τραγούδια και σε όλα τα άλλα βάζεις 1, 2 ωραία τραγούδια. Φυσικά, προσωπική σου γνώμη είναι και για αυτό λέω και εγώ τη δική μου. Συνεχίζω.\n2)Αφού δεν λες καλά λόγια (πέρα από το Ι, ΙΙ, ΙV) γιατί μπήκες στο κόπο να κάνεις ένα άρθρο για άλμπουμ που δεν σου αρέσουν και δεν έκανες μόνο για αυτά τα τρία (τα οποία ΙΙ και IV ούτε αυτα φαίνεται να συμπαθείς ιδιαίτερα. Και γιατί τους βάζεις Α όπως λες;\n3)Ουσιαστικά λες τα κακά των άλμπουμ για κάθε ένα που έχεις γράψει.\n"Λοιπόν εδώ πήρανε το 'Dazed And Confused' από το προηγούμενο, το “άρμεξαν” και έφτιαξαν ένα καινούργιο album με βρώμικο και heavy rock ήχο"\n"Να ‘μαστε πάλι! Φέρτε την αγελάδα με την ταμπέλα 'Babe I'm Gonna Leave You' να την αρμέξουμε και να κάνουμε το III."\n"Δεν μπορώ να καταλάβω τι έκαναν εδώ. Είναι σαν να μπήκαν στο στούντιο και να έγραψαν ότι τους ήρθε στο μυαλό, έτσι όπως έκαναν οι Stones στο Black And Blue."\n"Το Physical Graffiti χαρακτηρίζεται από μία χαμηλού κόστους παραγωγή (Jimmyyyy….) και ηχεί σα να έχει χάσει η μπάντα τη φρεσκάδα της. "\n"Αυτό το album θα ήταν καλύτερα να μην το έχουν κάνει. Ή θα μπορούσαν να πάρουν το καλύτερο κομμάτι από εδώ (γιατί μόνο ένα είναι) και μαζί με τα τρία καλά του Graffiti να κάνουν ένα άλλο album που να έχει μέσα τέσσερα καλά κομμάτια. ".\n4)Δεν μπορώ να καταλάβω για αυτό το άρμεγμα που λες για το ΙΙ και ΙΙΙ. Είναι η ίδια μπάντα. Φυσικό και να μοιάζουν τα τραγούδια λίγο. Τουλάχιστον στο γενικό ρυθμό. Είσαι μουσικός και εσύ. Δεν το κάνεις ποτέ; Δεν μπορώ να δω ομοιότητα στο Lemon Song και το Bring IT On Home με το Dazed And Confused. Oύτε στο Immigrant song και γενικά στο ΙΙΙ με το Babe I'm Gonna Leave You. H τουλάχιστον, αν είναι έτσι, τότε γιατί να μην είναι και τα Stairway to Heaven και Battle Of Evermore άρμεγματα και αυτά;\n5) Γιατί συγκρίνεις τραγούδια για να δεις αν είναι καλά;\n"Το 'Custard Pie' μπορεί να ακούγεται σαν ένα καλό heavy boogie, αλλά δεν είναι με τίποτα σαν το 'Black Dog'"\nΜπορεί αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σημαίνει φυσικά ότι δεν είναι καλό.\n" Το 'Rover' ακούγεται όμορφα, μέχρι να ανακαλύψεις ότι τα soft μέρη του, είναι copy από τα heavy μέρη του 'Stairway To Heaven'."\nΑν δεν το είχες ψάξει (που δεν το λέω πως το έκανες απαράιτητα μη με παρεξηγήσεις) ή προσέξει θα σε ένοιαζε πραγματικά ή θα άκουγες και θα χαρακτίριζες το ίδιο το τραγούδι ως Rover. Tα τραγούδια του Dark Side Of The Moon ανά τρία μοιάζουν πολύ.\nΑυτό δεν λέει κάτι.\n"Ανοίγει με το 'Achilles' Last Stand' που είναι επικό και στις κιθάρες θυμίζει το 'Song Remains The Same' (που είναι ίδιου τύπου), αλλά εδώ είναι καλύτερες με τον Jimmy να riffάρει ικανοποιητικότατα"\nΑυτό δεν σε πειράζει ε;\n6) Τα Royal Orleans & Candy Store Rock heavy metal;;; Δεν ξέρω πραγματικά γιατί το νομίζεις αυτό και δεν λες ότι θα μπορούσαν να ταιριάζουν στο ΙΙ; (που δεν χρειάζεται, απλό παράδειγμα δίνω και δεν ειρωνεύομαι) Πραγματικά αυτό μου θυμίζουν (βλ. The Lemon Song, Living Loving Maid (She's Just A Woman), Bring It On Home)\n7)"το 'Wanton Song' θα μπορούσε να είναι ενσωματωμένο στο 'Custard Pie' χωρίς κανείς να το καταλάβει."\nΔεν νομίζω. Έχουν ίδιο ρυθμό σχεδόν (δηλαδή έτσι φένεται) αλλά αυτό δεν είναι απαράιτητα κακό και ούτε απαραίτητα αλήθεια.\n8)"Δεν μπορώ να καταλάβω τι έκαναν εδώ. Είναι σαν να μπήκαν στο στούντιο και να έγραψαν ότι τους ήρθε στο μυαλό,"\nΓιατί πειράζει; Έτσι δεν γίνεται συνήθως; Αυτά τους έρχονταν εκείνη τη περίοδο. Αν έβγαζαν συνέχεια τα ίδια θα ήταν βαρετοί.\n9) Για το In Through The Out Door και Coda δεν μπορώ να πω γιατί δεν έχω ακούσει\nΠραγματικά συγνώμη που σας κούρασα και κατά τα άλλα πολύ καλό άρθρο.\n#19284 / 06.12.2009, 13:45\n1, 3, 4, 5, 6, 7, 8:\nΝαι. Όπως λες κι εσύ στο 1, την προσωπική μου γνώμη εκφράζω.\n2) Αφού δεν λες καλά λόγια (πέρα από το Ι, ΙΙ, ΙV) γιατί μπήκες στο κόπο να κάνεις ένα άρθρο για άλμπουμ που δεν σου αρέσουν και δεν έκανες μόνο για αυτά τα τρία (τα οποία ΙΙ και IV ούτε αυτα φαίνεται να συμπαθείς ιδιαίτερα. Και γιατί τους βάζεις Α όπως λες;\nα: Ο τίτλος της Ενότητάς μου, είναι "Ιστορικές Μπάντες". Άρα έκανα ένα άρθρο για ΟΛΟΚΛΗΡΗ την πορεία της μπάντας. Αν έγραφα ΜΟΝΟ για τα albums που μου αρέσουν, θα είχα δώσει διαφορετικό τίτλο στην ενότητα.\nβ: Σου εξήγησα σε προηγούμενη απάντηση το γιατί τους βάζω "Α".\nΣε ευχαριστώ για την ανάγνωση…\n#15187 / 06.07.2008, 20:21 / Αναφορά\nΜπράβο παρα πολύ ωραιο το άρθρο με πολλες λεπτομέρειες, απο τα καλυτερα ροκ γκρούπ που έδωσαν το παρον και μας αφησαν μια μεγάλη κληρονομιά\n#19283 / 06.12.2009, 12:49\nΠΟΛΥ ΚΑΛΟ το άρθρο. Μπράβο σου, φίλε Orfeus για την προσπάθεια σου. Σ' ευχαριστώ επίσης για τις αναφορές που έκανες στον Tolkien μέσα από τους στίχους των Zep. Έτσι για να μαθαίνουμε και εμείς οι φανατικοί του Tolkien.\n#20907 / 09.09.2010, 22:38 / Αναφορά\nΠολύ καλό το άρθρο! Πράγματι ήταν κορυφαίοι ροκάδες που έγραψαν ιστορία στη rock μουσική. Μου αρέσει η κιθάρα του Jimmy Page και η φωνή του Robert Plant. Όλοι ήταν θεοί.\n#23234 / 22.08.2011, 17:49 / Αναφορά\nΕξαιρετικό άρθρο. Για να μαθαίνουμε και εμείς οι νεότεροι.\n#28304 / 31.12.2013, 18:03 / Αναφορά\nΓιώργο, συγχαρητήρια κι από μένα, φοβερή δουλειά για ένα πραγματικά μεγάλο συγκρότημα, που προσωπικά με έχει σημαδέψει στην εφηβεία μου, αλλά και που δε σταματώ να το ξανά ανακαλύπτω με διάφορες αφορμές όπως το καταπληκτικό άρθρο που εσύ έγραψες. Μιας και μου άνοιξες την όρεξη, θα πιαστώ από τoν συνειρμό που σου δημιουργεί το πρώτο τους άλμπουμ, και θα σου ζητήσω, σε περίπτωση φυσικά που θέλεις και σε ενδιαφέρει, να γράψεις κάτι αντίστοιχο για την άλλη μου μεγάλη αγάπη, τους King Crimson. Καλή συνέχεια και θα τα ξαναπούμε.\n#28306 / 31.12.2013, 23:49 / Αναφορά\nΦίλε Βαγγέλη, για τους King Crimson γράφω τώρα, αλλά επειδή γράφω διάφορα από δω κι από κει, δεν ξέρω πότε θα το τελειώσω.\nΚαλή Χρονιά... :)\n#28307 / 31.12.2013, 23:49 / Αναφορά\n#28308 / 31.12.2013, 23:49 / Αναφορά


Θεσσαλονίκη: Eπεισόδια με δακρυγόνα και ζημιές σε καταστήματα μετά το εκπαιδευτικό συλλαλητήριο (βίντεο)\nΕπεισόδια σημειώνονται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης το μεσημέρι της Πέμπτης 4 Φεβρουαρίου.\nΔακρυγόνα και κρότου λάμψης στην οδό Εθνικής Αμύνης, έξω από το ΑΠΘ όπου κατέληξε μεγάλο κομμάτι της πορείας των φοιτητών στο πλαίσιο του σημερινού πανεκπαιδευτικού συλλαλητήριου . Η πορεία ξεκίνησε από το άγαλμα του Βενιζέλου και συνεχίστηκε με πορεία σε κεντρικούς δρόμους και κατέληξε στο ΥΜΑΘ.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, τη στιγμή που οι φοιτητές με τα πανό τους επιχείρησαν να εισέλθουν στο Πανεπιστήμιο, μετά το τέλος της πορείας, απωθήθηκαν από την αστυνομία, η οποία έκανε χρήση χημικών απαντώντας στη ρήψη μολότωφ και τον πετροπόλεμο.\nΗ αστυνομία έκανε προσαγωγές ατόμων στις περιοχές Αγίας Σοφίας με Φιλίππου, αλλά και σε άλλα μέρη στο κέντρο.\nΖημιές σημειώθηκαν σε βιτρίνες καταστημάτων.\nΣπάστηκε βιτρίνα σε κατάστημα Eurobank στην Ίωνος Δραγούμη.\nΝωρίτερα είχαν γίνει ζημιές και σε υποκαταστήματα τραπεζών στην Αγ. Σοφίας.\nΘεσσαλονίκη – Σπάστηκε η Eurobank στην Ίωνος Δραγούμη. Νωρίτερα είχαν σπαστεί υποκαταστήματα τραπεζών στην Αγ. Σοφίας.\nΔημοσιεύτηκε από Alerta στις Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2021


Ελλάδα-Ρωσία | ΕΙΔΗΣΕΙΣ - ΕΥΡΩΠΗ - Ελληνική επένδυση ύψους 300 εκατ. στη Ρωσία\nΘέλουν τη Ρωσία στον επιμερισμό της ζημιάς ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ\nΕλληνική επένδυση ύψους 300 εκατ. στη Ρωσία\nΤρία μεγάλα έργα διαχείρισης απορριμμάτων σε ευρωπαϊκές χώρες ανέλαβε ελληνική εταιρεία ειδικευμένη στο αντικείμενο, η ΗΛΕΚΤΩΡ ΑΕ.\nΤο μεγαλύτερο εξ αυτών αφορά τον σχεδιασμό, κατασκευή, χρηματοδότηση και λειτουργία μονάδας διαχείρισης σύμμεικτων αστικών απορριμμάτων στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, ετήσιας δυναμικότητας 350.000 τόνων, για χρονικό διάστημα 30 χρόνων.\nΠρόκειται για επένδυση άνω των 300 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία θα υλοποιηθεί με τη μορφή συμπράξεως δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά στη Ρωσική Ομοσπονδία και\nεκτιμάται πως θα ανοίξει τον δρόμο για ανάλογα έργα διαχείρισης απορριμμάτων σε όλη τη χώρα.\nΣτο έργο θα χρησιμοποιηθεί ευρέως η τεχνολογία της ανακύκλωσης, για την ανάκτηση υλικών όπως μέταλλα, πλαστικό και καλής ποιότητας χαρτί.\nΣτη συνέχεια, μέσω της κατάλληλης επεξεργασίας του βιοαποδομήσιμου οργανικού κλάσματος, θα παραχθεί ένα «καθαρό» προϊόν βιομάζας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ενεργειακή αξιοποίηση. Τα αδρανή υπολείμματα της διαδικασίας ελαχιστοποιούνται και θα ταφούν σε Χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων.\nΗ σύμβαση αναμένεται να υπογραφεί τον προσεχή Απρίλιο ή Μάιο μεταξύ της κυβέρνησης της Αγίας Πετρούπολης και της κοινοπραξίας των εταιρειών ΗΛΕΚΤΩΡ ΑΕ - ΑΚΤΩΡ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΕ - ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ. Και οι τρεις αποτελούν θυγατρικές εταιρείες του Ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ.\nΗ ΗΛΕΚΤΩΡ συμμετέχει επίσης στην κατασκευή μονάδας επεξεργασίας απορριμμάτων στο Σαν Σεμπαστιάν της Ισπανίας, συνεργαζόμενη με την ανάδοχο κοινοπραξία FCC, SERBITZU, VEOLIA. Η ελληνική εταιρεία θα δραστηριοποιηθεί στο κομμάτι της βιοξήρανσης των απορριμμάτων, δυναμικότητας 205.000 τόνων, σε έργο προϋπολογισμού 10,7 εκατομμυρίων ευρώ, όπως και στη διαδικασία της μηχανικής διαλογής της μονάδας, αξίας 10 εκατομμυρίων ευρώ.\nΧθες εξάλλου ανακοινώθηκε από την ΗΛΕΚΤΩΡ η ανάληψη της κατασκευής μονάδας αναερόβιας επεξεργασίας στο Dorpen, της επαρχίας Emsland της Γερμανίας.\nΗ προσφορά της ελληνικής εταιρείας ήταν 5,4 εκατομμύρια ευρώ και το έργο θα ξεκινήσει μέσα στο καλοκαίρι 2011.\nΛέξεις Κλειδιά: διαχείριση αποριμάτων, διαχείριση απορριμάτων, ανακύκλωση, επένδυση


Από τον... Ολυμπιακό, στην ΑΕΚ ο Παπανικολάου! - Kingbet\nΑρχική / Ειδήσεις / Από τον… Ολυμπιακό, στην ΑΕΚ ο Παπανικολάου!\nΑπό τον… Ολυμπιακό, στην ΑΕΚ ο Παπανικολάου!\nΣτο στόχαστο της ΑΕΚ έχει μπει ο Παπανικολάου σύμφωνα με την “Ώρα των σπορ”.\nΠρόκειται για τον Γιάννη Παπανικολάου, ο οποίος ανήκει στην πολωνική Ράκοβ. Ο Παπανικολάου είναι 23 ετών, αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός και φέτος μέτρησε 38 συμμετοχές με 1 γκολ και 4 ασίστ. Να σημειώσουμε ωστόσο ότι έχει συμβόλαιο μέχρι και το 2025 με τη Ράκοβ.\nΕσχάτως βρίσκεται στις κλήσεις της Εθνικής ομάδας, ενώ το όνομά του “έπαιξε” και για τον Ολυμπιακό.


Πιθανοτητες Και Στατιστικη - Θετικες επιστημες (BKS.0172531)\nΦΟΥΡΑΣΤΙΕ ΤΖ., ΛΕΙΣΛΙΕΡ ΤΖ. στην κατηγορία ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ\nΣυγγραφέας: ΦΟΥΡΑΣΤΙΕ ΤΖ., ΛΕΙΣΛΙΕΡ ΤΖ.\nΣειρά: ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ\nΤο βιβλίο αυτό πραγματεύεται θέματα πιθανοτήτων και στατιστικής. Αποτελείται από τρία μέρη: Περιγραφική Στατιστική, Λογισμός των Πιθανοτήτων, Πιθανότητες και Στατιστική.\nΈχει προσανατολισμό πρακτικό και λειτουργικό. Οι συγγραφείς παρουσιάζουν όλες τις απαιτούμενες έννοιες με τη μεγαλύτερη δυνατή απλότητα, σαφήνεια και περιεκτικότητα, χωρίς να καταφεύγουν σε μακροσκελείς θεωρίες και αποδείξεις τύπων. Ξεκινούν από τα πιο απλά παραδείγματα κοινού ενδιαφέροντος και καταλήγουν στις πιο προχωρημένες έννοιες της δειγματοληψίας, των εκτιμήσεων και της θεωρίας των αποφάσεων και κριτηρίων.\nΤα χαρακτηριστικά αυτά του βιβλίου το κάνουν να ανταποκρίνεται πλήρως στους στόχους του Ανοικτού Πανεπιστημίου. Επίσης, για όσους φοιτητές των οικονομικών σχολών επιθυμούν να έχουν μια πλήρη και συνολική εικόνα του περιεχομένου του μαθήματος των Πιθανοτήτων και της Στατιστικής, αποτελεί ένα ιδανικό βοήθημα.\nΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ (BKS.0172531)\nΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ BKS.0172531 ΦΟΥΡΑΣΤΙΕ ΤΖ., ΛΕΙΣΛΙΕΡ ΤΖ. ΦΟΥΡΑΣΤΙΕ ΤΖ., ΛΕΙΣΛΙΕΡ ΤΖ. ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ\n23.13 ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ


Πολύδροσο ( Σουβάλα ) Παρνασσός Δελφοί Ξενοδοχεία Διακοπές Ταξίδι Παρνασσός Πολύδροσο\nΠολύδροσο ( Σουβάλα ) - Παρνασσός - Ταξίδια & Διακοπές\nΠολύδροσο ( Σουβάλα ) - Παρνασσός\nΣτην κοιλάδα του Βοιωτικού Κηφισού και στους πρόποδες του Παρνασσού βρίσκεται το κεφαλοχώρι Σουβάλα, ή Πολύδροσος όπως λέγεται από το 1927.\nΤα αρχαιολογικά ευρήματα και τα διασωθέντα μνημεία πιστοποιούν ότι το σημερινό χωριό είναι στον ευρύτερο γεωγραφικά χώρο που ήκμασε η πλούσια Λίλαια, η οποία αναφέρεται ήδη στον Όμηρο, και η επίσης φωκική πόλη Έρωχος που μνημονεύεται από τον Ηρόδοτο.\nΗ ύπαρξη της αξιόλογης βυζαντινής εκκλησίας της Παναγίας της Μαυρομαντήλας μαρτυρεί ότι στα μεσαιωνικά χρόνια υπήρχε οικισμός.\nΤο χωριό Σουβάλα αποτελεί την οικιστική συνέχεια της Απάνω Σουβάλας, οι κάτοικοι της οποίας μετά το σεισμό του 1870 αναγκάστηκαν να κατέβουν προς τον κάμπο.\nΣήμερα η Απάνω Σουβάλα αποτελεί όχι μόνον θέρετρο όπως ήταν πριν από μερικές δεκαετίες, αλλά ένα σφύζοντα οικισμό με όμορφα και σύγχρονα σπίτια ντόπιων αλλά και πολλών ξένων που αγάπησαν το χωριό και επένδυσαν σ’ αυτό.\nΣε απόσταση 2χλμ. Περίπου από το χωριό συναντούμε τις πηγές του Βοιωτικού Κηφισού που παίρνουν το όνομα τους από την εκκλησία της Ελεούσας που βρίσκεται κοντά στην πηγή.\nΕδώ οι κάτοικοι της αρχαίας Λίλαιας, λάτρευαν τον ποταμό θεό Κηφισό. Στην περιοχή των πηγών εντοπίζονται ίχνη από τα ιερά της Λιλαίας και διασώζονται τμήματα από τον περίβολο της.\nΠάνω από την πηγή διακρίνονται τα ερείπια της βυζαντινής εκκλησίας, χτισμένης πάνω σε αρχαίο αναλημματικό τοίχο, που ονομάζεται Άγιος Χριστόφορος.\nΑνατολικά των πηγών υψώνονται επιβλητικά τα ερείπια της εκκλησίας της Παληοπαναγιάς ή Μαυρομαντήλας. Το μνημείο έχει χρονολογηθεί στο δεύτερο μισό του 6ου ή στις αρχές του 7ου αι.\nΠροχωρώντας ακόμα πιο ανατολικά των πηγών, και στη θέση "Αη Βασίλης" ο επισκέπτης συναντά ίχνη της ακρόπολης της αρχαίας πόλης Ερώχου. Λίγο πιο πάνω στη θέση Μαντάμια ξεπροβάλλει ο Πυργός, λείψανο μεσαιωνικό.


Υπηρεσίες κέντρου λογοθεραπείας στην Ηλιούπολη Λογοσύνθεση\nΗ Λογοθεραπεία είναι η επιστήμη, που ασχολείται με διαταραχές που αφορούν την ομιλία, το λόγο, την επικοινωνία, τη φωνή και τη σίτιση και κατάποση. Απευθύνεται σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες και εφαρμόζει μεθόδους εναλλακτικής υποστηρικτικής επικοινωνίας σε άτομα που έχουν σοβαρές δυσκολίες στην επικοινωνία. Τα προγράμματα λογοθεραπείας μπορεί να είναι ατομικά ή ομαδικά και στοχεύουν στην ενίσχυση των επικοινωνιακών δεξιοτήτων και στην κοινωνικοποίηση του ατόμου.\nΗ αξιολόγηση και τα προγράμματα παρέμβασης και αποκατάστασης αφορούν:\nΕξελικτικές Αναπτυξιακές Διαταραχές (Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή- Αυτισμός, Νοητική Υστέρηση, Σύνδρομα)\nΔιαταραχές Σίτισης & Κατάποσης, που οφείλονται σε Αναπτυξιακές Διαταραχές, Σύνδρομα, Εγκεφαλική Παράλυση και Κρανιοπροσωπικές Ανωμαλίες (Σχιστίες)\nΕπίκτητες νευρολογικές διαταραχές της επικοινωνίας μετά από Εγκεφαλικό Επεισόδιο\nΚρανιοεγκεφαλικές Κακώσεις, Άνοια, Νόσος του Parkinson, Σκλήρυνση κατά πλάκας\nΔιαταραχές Σίτισης & Κατάποσης, που οφείλονται σε Επίκτητες Νευρολογικές Διαταραχές\nΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΖΟΥΝ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ\nΟι Διαταραχές Λόγου χωρίζονται σε : α) ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ β) ΣΗΜΑΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ\nκαι γ) ΕΙΔΙΚΗ ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ\nΤι είναι η κατάποση;\nΗ κατάποση είναι ένας περίπλοκος αντανακλαστικός μηχανισμός και η λειτουργία της επιτελείται μέσω του ομαλού συγχρονισμού διαφόρων σταδίων σε ένα ιδιαίτερα μικρό χρονικό διάστημα. Ο όρος κατάποση αναφέρεται σε ολόκληρη τη διαδικασία από την τοποθέτηση του φαγητού στο στόμα και το πέρασμά του κατά σειρά από το στοματικό, φαρυγγικό και οισοφαγικό στάδιο μέχρι τη στιγμή που το φαγητό μπαίνει μέσα στο στομάχι μέσω του καρδιακού σφιγκτήρα.\nΗ δυσφαγία είναι σύμπτωμα μίας ασθένειας και όχι ασθένεια από μόνη της. Ο πιο κοινός ορισμός της δυσφαγίας θα μπορούσε να είναι η δυσκολία μεταφοράς του φαγητού από το στόμα στο στομάχι. Για να κατανοήσει όμως κάποιος καλύτερα την έννοια της δυσφαγίας, θα πρέπει ο ορισμό να περιλαμβάνει και όλες τις συμπεριφορικές, αισθητηριακές και κινητικές πράξεις πριν την κατάποση, συμπεριλαμβανομένης και της γνωσιακής επίγνωσης της επερχόμενης σίτισης, την οπτική αναγνώριση του φαγητού και όλες τις φυσιολογικές αντιδράσεις στην οσμή και την παρουσία φαγητού όπως αυξανόμενη σιελόρροια.\nΠοιος είναι ο ρόλος του λογοθεραπευτή στη δυσφαγία;\nΈνα λογοθεραπευτικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της δυσφαγίας μπορεί, ανάλογα με την περίπτωση και πάντα σε συνεργασία και συντονισμό με την διεπιστημονική ομάδα, να συμπεριλαμβάνει τις παρακάτω ασκήσεις και στρατηγικές:\nΑσκήσεις άμεσης θεραπείας, για παράδειγμα αλλαγές στη στάση του σώματος, ασκήσεις κατάποσης\nΑσκήσεις έμμεσης θεραπείας, όπως ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών που συμμετέχουν στην κατάποση και βελτίωσης του συντονισμού τους.\nΑσκήσεις αισθητικότητας, π.χ. ασκήσεις γευστικότητας\nΑντισταθμιστικές στρατηγικές, όπως για παράδειγμα αλλαγές στη σύσταση της τροφής\nΆλλες στρατηγικές , για παράδειγμα αλλαγές στην ώρα ή στο περιβάλλον του γεύματος.\nΟ τραυλισμός είναι μια δυσκολία στη ροή της ομιλίας. Αποτελεί μία σύνθετη διαταραχή που συνήθως χαρακτηρίζεται από διακοπτόμενη ροή ομιλίας λόγω επαναλαμβανόμενων κολλημάτων, επαναλήψεων ή επιμηκύνσεων ήχων στην αρχή ή τη μέση της λέξης. Συχνά συνοδεύονται από αντανακλαστικές συσπάσεις του προσώπου ή του σώματος και σε ορισμένες περιπτώσεις από απώλεια βλεμματικής επαφής και απώλεια ελέγχου του ρυθμού της αναπνοής. . Στα παιδιά σχολικής ηλικίας και στους ενηλίκους εμφανίζεται με συχνότητα 1% του συνολικού πληθυσμού ενώ το ποσοστό των παιδιών προσχολικής ηλικίας που για κάποιο διάστημα της ζωής τους εμφάνισαν δυσκολίες ροής αγγίζει το 5%. Είναι 3 φορές συχνότερος σε οικογένειες με ανάλογο κληρονομικό ιστορικό και 4 φορές συχνότερος στα αγόρια από ότι στα κορίτσια.\nΤι είναι η βαρηκοΐα-κώφωση;\nΒαρηκοΐα-κώφωση εννοείται η απώλεια ακοής και αναφέρεται σε οποιαδήποτε απώλεια της ακουστικής διάκρισης ήχων. Προέρχεται από κάποια δυσλειτουργία σε οποιοδήποτε σημείο του ακουστικού συστήματος.\nΤα άτομα με βαρηκοΐα δεν αντιμετωπίζουν πάντα τις ίδιες δυσκολίες, αφού υπάρχουν διαφορετικοί τύποι βαρηκοΐας, όπως και διαφορετικά ελλείμματα ακοής. Πιο συγκεκριμένα:\nΠοιες είναι οι επιπτώσεις της βαρηκοΐας στην εξέλιξη του λόγου και της ομιλίας;\nΤα παιδιά με βαρηκοΐα αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες σε όλους τους τομείς του λόγου και της ομιλίας.\nΣτην ομιλία: Όσον αφορά στην άρθρωση, η συχνότητα και το είδος των αρθρωτικών λαθών παρουσιάζονται αναλογικά με το μέγεθος του βαθμού απώλειας ακοής. Συχνότερα λάθη κατά την άρθρωση είναι:\nη αντικατάσταση άηχων συμφώνων, για παράδειγμα /φ-χ-θ-σ-π-τ-κ/, με άλλα πιο ηχηρά, για παράδειγμα / β-γ-δ-ζ-μπ-ντ-γκ /.\nη αντικατάστασηένρινων συμφώνων, /μ-ν/, και\nη αντικατάστασησυμφώνων που παράγονται στο οπίσθιο μέρος της γλώσσας, όπως / κ-γ-χ/, από άλλα που παράγονται στο πρόσθιο μέρος της γλώσσας και είναι πιο εύκολα αντιληπτά στα παιδιά, π.χ. / τ-δ-θ/.\nΠοιος είναι ο ρόλος του λογοθεραπευτή στη βαρηκοΐα;\nΟ λογοθεραπευτής θα πρέπει να είναι άμεσα συνδεδεμένος με την εκπαίδευση των ατόμων με βαρηκοΐα, διότι όπως ήδη αναφέρθηκε, τα άτομα αυτά καλούνται να αντιμετωπίσουν δυσκολίες σε όλους τους τομείς του λόγου και της ομιλίας. Ο λογοθεραπευτής μέσα από δραστηριότητες, προσαρμοσμένες στο άτομο, μπορεί να δώσει κατάλληλα οπτικά, κινητικά και αντιληπτικά ερεθίσματα για την κατανόηση, τη σωστή χρήση και παραγωγή των ήχων. Η πρώιμη παρέμβαση, είναι πολύ σημαντική ώστε να επιτευχθεί το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα στην ανάπτυξη όλων των γλωσσικών δεξιοτήτων. Προτεραιότητα του λογοθεραπευτή πριν την έναρξη ενός θεραπευτικού προγράμματος θα πρέπει να είναι η ενημέρωση από τον ακοολόγο που το άτομο παρακολουθείται, για τον τύπο και τον βαθμό ελλείμματος της ακοής.\nΤο ίδιο σημαντική είναι και η συνεργασία με μια ομάδα ειδικοτήτων όπως, ωτορινολαρυγγολόγου, ψυχολόγου και ειδικού παιδαγωγού.\nΟρισμένες φορές ένα ή περισσότερα μέρη του λόγου δε λειτουργούν. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται αφασία, που ετυμολογικά προέρχεται από το α (=στερητικό) και το φάσκω (=μιλάω). Επομένως, η αφασία είναι μια επίκτητη διαταραχή του λόγου που προκαλείται από εγκεφαλική βλάβη και μειώνει την ικανότητα ομιλίας κάποιου ή/και την ικανότητα κατανόησης της ομιλίας άλλων ατόμων και τη δυνατότητα σωστής ανάγνωσης ή/και της γραφής, χωρίς να επηρεάζει τη νοημοσύνη του ατόμου. Η αφασία εμφανίζεται κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιονδήποτε ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου.\nΟι πιο συνηθισμένες αιτίες της αφασίας είναι το εγκεφαλικό επεισόδιο (25-40% του πληθυσμού που υπέστη εγκεφαλικό παρουσίασε αφασικά χαρακτηριστικά), το τραύμα εγκεφάλου ή ο όγκος στον εγκέφαλο. Ο εγκέφαλός μας προκειμένου να λειτουργήσει σωστά χρειάζεται οξυγόνο και γλυκόζη. Σε περίπτωση εγκεφαλικού ή τραυματισμού του εγκεφάλου η κυκλοφορία του αίματος παρουσιάζει επιπλοκές σε συγκεκριμένες περιοχές, με αποτέλεσμα να νεκρώνονται τα εγκεφαλικά κύτταρα αυτών των περιοχών. Οι διάφορες περιοχές του εγκεφάλου ελέγχουν διαφορετικές λειτουργίες. Η λειτουργία του λόγου ελέγχεται από το αριστερό ημισφαίριο και κάποιος τραυματισμός στο συγκεκριμένο ημισφαίριο προκαλεί τη διαταραχή της αφασίας.\nΤο βασικότερο χαρακτηριστικό της αφασίας Broca είναι η μείωση της ικανότητας παραγωγής ομιλίας με ταυτόχρονη διατήρηση της ικανότητας κατανόησης των λεγομένων των άλλων ανθρώπων.\nΗ αφασία Wernicke εντοπίζεται στον κροταφικό λοβό (πάνω από το αυτί) και οφείλεται σε απόφραξη μιας εγκεφαλικής αρτηρίας, σε αιμορραγία μιας εγκεφαλικής περιοχής, σε όγκο, σε απόστημα κ.α. Χαρακτηρίζεται από σημαντική μείωση της ικανότητας κατανόησης. Παρ΄ όλα αυτά μπορούν να αντιληφθούν πότε τους απευθύνεται ο λόγος και να διεξαγάγουν διάλογο.\nΗ ολική αφασία οφείλεται σε βλάβη ενός μεγάλου τμήματος του εγκεφάλου που μπορεί να προκύψει από εγκεφαλικό, όγκο, επιληψία κ.α. Στον συγκεκριμένο τύπο αφασίας οι δυσκολίες εντοπίζονται σε πολλά μέρη του λόγου.\nΗ συγκεκριμένη αφασία είναι γνωστή και ως ανομία ή αμνησιακή αφασία. Οι δυσκολίες εμφανίζονται κυρίως στην κατονομασία, καθώς ο ασθενής δυσκολεύεται να βρει τη λέξη που θέλει να χρησιμοποιήσει για να εκφράσει αυτό που θέλει και χρησιμοποιεί πολλές λέξεις περιγράφοντάς το ή δηλώνοντας τη χρήση του (π.χ. “αυτό που τρώμε σούπα” αντί για “κουτάλι”).\nΤο κυριότερο αίτιο της αφασίας αγωγής είναι η απόφραξη της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας. Έχει πολλά κοινά σημεία με την αφασία Wernicke. Και εδώ παρατηρούνται παραφασίες στον λόγο των ατόμων, δυσκολία στην ανάγνωση και τη γραφή και μειωμένη ικανότητα επανάληψης.\nΟι βασικότερες δυσκολίες της υποφλοιώδους αισθητηριακής αφασίας είναι η μειωμένη ακουστική αλλά και λεκτική αντίληψη. Η αισθητηριακή πληροφορία δε φτάνει στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα τη δυσκολία ανάγνωσης και γραφής, καθώς και τη μειωμένη ικανότητα κατονομασίας και τον κενό λόγο.\nΠολλές φορές μετά την αποκατάστασης της αφασίας Broca παρατηρείται δυσκολία στην ομιλία και στην ικανότητα διαλόγου. Αυτή η κατάσταση αφορά στην υποφλοιώδη κινητική αφασία. Σε αυτή τη μορφή αφασίας παρατηρείται παραγωγή ήχων, αντί για ολοκληρωμένες λέξεις και διατήρηση της ικανότητας επανάληψης και της κατανόησης.\nΟ ρόλος του λογοθεραπευτή είναι εξίσου σημαντικός στην πρόληψη, δηλαδή κατά την έναρξη της αφασίας, όσο και στην αποκατάσταση. Ο λογοθεραπευτής αξιολογεί και καθορίζει το κατάλληλο θεραπευτικό πρόγραμμα με στόχο την ενίσχυση της επικοινωνίας του ατόμου και την αποκατάσταση των λειτουργιών που έχουν πληγεί. Η διάρκεια της θεραπείας καθορίζεται από τον βαθμό της διαταραχής αλλά και από τις λειτουργίες του λόγου που έχουν παρουσιάσει δυσκολίες. Για την ποκατάσταση είναι πολύ σημαντικό το πρώτο τρίμηνο, μετά το εγκεφαλικό ή οποιοδήποτε γεγονός οδήγησε στην αφασία. Για τη σωστή και έγκαιρη αποκατάσταση συνιστάται η συνεργασία του λογοθεραπευτή με το άτομο που υποφέρει από αφασία και την οικογένειά του.\nΣυμβουλές για καλύτερη επικοινωνία:\nΜη φωνάζετε κατά τη διάρκεια της συζήτησης\nΧρησιμοποιήστε τον γραπτό λόγο, αν υπάρχει δυνατότητα\nΠροσπαθήστε να χρησιμοποιήσετε βοηθητικές συσκευές για ενθάρρυνση, όπως ακουστικά ή γυαλιά.\nΟι Αναπτυξιακές Διαταραχές Ομιλίας χωρίζονται σε α) ΑΡΘΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ β) ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ\nγ) ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΔΥΣΠΡΑΞΙΑ και δ) ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΔΥΣΑΡΘΡΙΑ …\nΤι είναι οι γναθοπροσωπικές δυσμορφίες;\nΟ όρος γναθοπροσωπικές δυσμορφίες αναφέρεται στην ανατομική δυσμορφία του προσώπου και του στόματος. Μία από τις πιο συνήθεις γναθοπροσωπικές δυσμορφίες είναι οι σχιστίες.\nΣχιστίες είναι οι ανατομικές δυσπλασίες / δυσμορφίες όπου διαχωρίζουν κατά μήκος δύο τμήματα μαλακών ή σκληρών ιστών, που θα έπρεπε να είναι μεταξύ τους ενωμένα σε ενιαίο όργανο κατά την εμβρυακή διάπλασή της. Είναι μία από τις πιο συνήθεις γναθοπροσωπικές δυσμορφίες και μπορούν να υπάρχουν σε ένα ή περισσότερα μέρη της στοματο –ρινο – φαρυγγικής κοιλότητας, τα οποία είναι η σκληρή υπερώα, η μαλθακή υπερώα, το άνω χείλος, το κάτω χείλος, η φατνική απόφυση και η μύτη.\nΗχειλεοσχιστία, Ηυπερωοσχιστία, Ηχειλεο – υπερωοσχιστία, Ηυποβλεννογόνεια σχιστία .\nΟ ανεπαρκής έλεγχος του αέρα και η διαταραχή της συνεργασίας της ρινικής και στοματικής κοιλότητας μπορούν να προκαλέσουν ποικίλες διαταραχές αντήχησης στη στοματο – ρινο – φαρυγγική κοιλότητα, όπως:\nρινολαλία, δηλ. η έντονη διαφυγή αέρα από τη μύτη, κατά την ομιλία.\nΓια την αποκατάσταση των σχιστιών χρειάζεται η συνεργασία μιας ευρύτερης διεπιστημονικής ομάδας που συμπεριλαμβάνει τις ειδικότητες του ειδικού πλαστικού χειρούργου, του προσθετολόγου – οδοντιάτρου, του ωτορινολαρυγγολόγου, του λογοθεραπευτή, του ακοολόγου, του ψυχολόγου και του κοινωνικού λειτουργού. Όσον αφορά στην ιατρική αποκατάσταση, απαιτούνται αρχικά χειρουργικές επεμβάσεις και πριν την ιατρική επέμβαση αλλά και μετά το πέρας αυτής, θα πρέπει να γίνει έγκαιρη και έγκυρη αξιολόγηση των δυσκολιών του παιδιού σε συνδυασμό με τη συμβουλευτική γονέων για εναλλακτικούς τρόπους σίτισης και για την αποκατάσταση τόσο της ομιλίας όσο και του λόγου του παιδιού.\nΗ φωνή είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης του αναπνευστικού μας συστήματος, του λάρυγγα και του ηχητικού συστήματος. Κατά τη διάρκεια μιας ολοκληρωμένης αναπνοής, ο αέρας που εκπνέεται από τους πνεύμονες διέρχεται από τις φωνητικές χορδές, οι οποίες με τη σειρά τους πάλλονται και σαν αποτέλεσμα έχουμε τη δημιουργία φωνής.\nΤι μπορεί να επηρεάσει την παραγωγή και την ποιότητα της φωνής;\nΣημαντικό ρόλο στην αλλαγή της φωνής παίζουν παράγοντες όπως το περιβάλλον στο οποίο το άτομο κάνει χρήση της φωνής, (π.χ. συχνή έκθεση σε χώρους με πολύ θόρυβο όπου απαιτείται ένταση στη φωνή για την πραγματοποίηση συνομιλίας), η υγεία , το συναίσθημα (π.χ. άγχος), η χρήση της φωνής (π.χ. κακή χρήση της φωνής λόγω έντασης στη δουλειά), η δομή του φωνητικού συστήματος και η φωνητική εξέλιξη του ατόμου.\nΠοιες είναι οι διαταραχές της φωνής;\nΟι διαταραχές της φωνής διακρίνονται ανάλογα με την αιτιολογία τους σε οργανικές και σελειτουργικές διαταραχές φωνής.\nΠοιος είναι ο ρόλος του λογοθεραπευτή στις διαταραχές της φωνής;\nΟι λογοθεραπευτές ασχολούνται κυρίως με τις λειτουργικές διαταραχές φωνής. Ο λογοθεραπευτής αναπτύσσει φωνητική θεραπεία, αλλά πριν προχωρήσει σε παρέμβαση για την αποκατάσταση της φωνής θα πρέπει να γνωρίζει το ιατρικό, ψυχολογικό και κοινωνικό ιστορικό του ατόμου, πληροφορίες για τα οποία αντλεί μέσω χορήγησης αντίστοιχων ερωτηματολογίων. Θα πρέπει να προβεί σε μετρήσεις ώστε να αναγνωριστούν οι παράμετροι της φωνής που έχουν επηρεαστεί και για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην αποκατάσταση της φωνής του ατόμου να συνεργαστεί με τον κατάλληλο γιατρό για επιπλέον έλεγχο στην περιοχή του λάρυγγα.\nΑφού γίνει η απαραίτητη αξιολόγηση και αναγνώριση του είδους της δυσφωνίας του ατόμου, ο λογοθεραπευτής προχωράει στην ανάπτυξη ενός θεραπευτικού προγράμματος που στόχο έχει, μέσω της φωνητικής θεραπείας, να βελτιωθεί η ποιότητα της φωνής για τις κοινωνικές, εκπαιδευτικές και επαγγελματικές ανάγκες του ατόμου.\nΦωνολογική Κατάκτηση Ήχων\nΣτον παρακάτω πίνακα καταγράφεται η ηλικία κατάκτησης των\nσυμφώνων της Νέας Ελληνικής από τα ελληνόπουλα, σύμφωνα με τα\nαποτελέσματα του Πανελληνίου Συλλόγου Λογοπεδικών (1995).\nΣύμφωνο Ηλικία κατάκτησης\nP 2;6 – 3;0\nb 2;6 – 3;0\nm 2;6 – 3;0\nn 3;0 – 3;6\nt 2;6 – 3;0\nd 3;0 – 3;6\nk 2;6 – 3;0\ng 2;6 – 3;0\nx 3;0 – 3;6\nf 3;6 – 4;0\nl 3;6 – 4;0\nts 4;6 – 5;0\ndz 4;6 – 5;0\ns 3;6 – 4;0\nz 3;6 – 4;0\nr 5;6 – 6;0\nv 3;0 – 3;6\nð 4;0 – 4;6\nθ 4;0 – 4;6\nc 2;6 – 3;0\nj 2;6 – 3;0\nç 3;0 – 3;6\nʝ 3;0 – 3;6\nʎ 4;0 – 4;6\nɲ 2;6 – 3;0


Γαλλία: Προφυλακίστηκαν ακόμη δύο από τις συζύγους του τζιχαντιστή Κεβέν Γκιαβάρκ – 24ωρο\nΟι γαλλικές Αρχές ενέτειναν τους τελευταίους μήνες τους ελέγχους τους για τις γυναίκες που επιστρέφουν στη χώρα από τη Συρία.\nΟ Κεβέν Γκιαβάρκ, ένας Γάλλος που φέρεται ότι στρατολογούσε μέλη για λογαριασμό του Ισλαμικού Κράτους, έφυγε από τη Συρία με τις τέσσερις συζύγους του και τα έξι παιδιά τους.\nΟι δύο από τις γυναίκες αυτές προφυλακίστηκαν στη Γαλλία αφού τους ασκήθηκε δίωξη από την εισαγγελία καταπολέμησης της τρομοκρατίας του Παρισιού, όπως έγινε γνωστό από δικαστικές πηγές.\nΟι δύο γυναίκες, ηλικίας 22 ετών, κατηγορούνται για σύσταση συμμορίας που σχετίζεται με τρομοκρατική οργάνωση. Πριν από αυτές, στις 21 Οκτωβρίου οι γαλλικές Αρχές είχαν ασκήσει δίωξη και στις δύο άλλες συντρόφους του Γκιαβάρκ.\nΟ 23χρονος Γκιαβάρκ κρατείται στην Τουρκία εν αναμονή της δίκης του. Είχε πάει στη Συρία στα τέλη του 2012 και εντάχθηκε αρχικά στο Μέτωπο Αλ Νόσρα, το παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία, στη συνέχεια όμως προτίμησε το Ισλαμικό Κράτος. Σήμερα εμφανίζεται μετανοημένος για αυτήν την απόφασή του.\nΟι δύο 22χρονες απελάθηκαν από την Τουρκία μαζί με τα τρία τους παιδιά και συνελήφθησαν το βράδυ της Δευτέρας (07/11), μόλις έφτασαν στο αεροδρόμιο Ρουασί του Παρισιού. Σύμφωνα με μια πηγή προσκείμενη στην έρευνα η μία του σύζυγος απέκτησε με τον Γκιαβάρκ ένα παιδί που γεννήθηκε στη Συρία τον Ιανουάριο του 2015 ενώ από προηγούμενη σχέση της έχει και ένα μεγαλύτερο παιδί, ηλικίας 4 ετών, που γεννήθηκε στη Γαλλία. Η δεύτερη γέννησε επίσης το 2015 ένα παιδί από τη σχέση της με τον Γκιαβάρκ.\nΑπό τις δύο άλλες συντρόφους του Γάλλου τζιχαντιστή, ηλικίας 26 και 34 ετών, η μεγαλύτερη έχει προφυλακιστεί ενώ η νεότερη αφέθηκε ελεύθερη υπό όρους.\nΟ νεαρός Γκιαβάρκ πιστεύεται ότι όχι μόνο στρατολογούσε μέλη αλλά και ότι είχε εμπλακεί ενεργά στη χρηματοδότηση του ΙΚ. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2014 ο ΟΗΕ πρόσθεσε το όνομά του στη μαύρη λίστα των «πιο επικίνδυνων μαχητών”» στους οποίους επέβαλε κυρώσεις. Ο ίδιος ωστόσο, σε επιστολή του προς τις γαλλικές αρχές, δήλωνε ότι θέλει να επιστρέψει στη χώρα του. Τον Ιούνιο διέσχισε με την οικογένειά του τα τουρκοσυριακά σύνορα αλλά συνελήφθη στην Τουρκία.


Ημερίδα για τον τουρισμό στην Καβάλα | Kavala News Τα Νέα της Καβάλας Online\nΤετ, 13/03/2019 - 20:01\nΗμερίδα με θέμα «προοπτικές ανάπτυξης του Αλιευτικού Τουρισμού στην Καβάλα» διοργανώνει το Σάββατο 16 Μαρτίου στις 18:00 στην δημοτική καπναποθήκη η ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ.\nΗ ημερίδα πραγματοποιείται στο πλαίσιο υλοποίησης του σχεδίου τουριστικής προβολής του Δήμου Καβάλας για το 2019 και του στρατηγικού σχεδιασμού της για την θωράκιση και ανάδειξη του τουριστικού μας προϊόντος και την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου.\nΣτην ημερίδα θα μιλήσουν οι Γεώργιος και Κωνσταντίνος Λουρδής ως εκπρόσωποι της διαδικτυακής πλατφόρμας fishingtrips.gr o δρ. Μάνος Κουτράκης διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Αλιευτικών Ερευνών και ο Ηλίας Γιαρματζίδης εκπρόσωπος του Δήμου Καβάλας. Θα ακολουθήσει διάλογος και κατάθεση ερωτήσεων από τους παρευρισκόμενους .