Ο κορωνοϊός «κόβει το βήχα» της επανεκλογής στον Τραμπ - Ο Μπάιντεν προηγείται με 16 μονάδες\nΤζο Μπάιντεν Ντόναλντ Τραμπ Κορωνοϊός Εκλογές ΗΠΑ 2020\n06/10/2020, 16:56 114\n«Πρεμούρα» Τραμπ να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο - Έκοψαν στο μοντάζ στιγμιότυπο που βήχει!\n«Ξαναχτύπησε» μέσω Twitter: Λιγότερο φονικός ο κορωνοϊός από την γρίπη - Μέσα σε τέσσερις ημέρες, ο Αμερικανός πρόεδρος πρόλαβε να νοσηλευτεί και να βγει από το νοσοκομείο ως «θριαμβευτής» - Δείτε το βίντεο με το κακοφτιαγμένο μοντάζ την ώρα που βήχει, αλλά και το σόου με το πέταγμα της μάσκας μπροστά στις κάμερες\nΔημοσκόπηση του CNN δείχνει το μεγαλύτερο προβάδισμα έως τώρα για τον 77χρονο Δημοκρατικό\nΓια πρώτη φορά, ο Δημοκρατικός Τζο Μπάιντεν που διεκδικεί την προεδρία στις ΗΠΑ, προηγείται με 16 μονάδες έναντι του πολιτικού του αντιπάλου του, σε δημοσκόπηση που είδε σήμερα το φως της δημοσιότητας.\nBούτυρο στο ψωμί του Μπάιντεν ήταν η ανεύθυνη συμπεριφορά του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ που αν και νόσησε από τον Covid-19, φέρθηκε απαράδεκτα με την τελευταία δημοσκόπηση να δείχνει προβάδισμα 16 μονάδων έναντι του Αμερικανού δισεκατομμυριούχου.\nΟ πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ κατέχει πλέον το μεγαλύτερο προβάδισμα έναντι του Τραμπ, 27 ημέρες πριν από τις εκλογές, σύμφωνα με δημοσκόπηση του CNN σε πανεθνικό επίπεδο.\nΤα αποτελέσματα της δημοσκόπησης δείχνουν ότι, το 57% των ερωτηθέντων στηρίζει Μπάιντεν ενώ το 41% τον Τραμπ.\nΗ δημοσκόπηση διεξήχθη μετά το πρώτο προεδρικό debate και μετά την ανακοίνωση ότι ο Αμερικανός πρόεδρος έχει μολυνθεί από τη νόσο Covid- 19.\nOι ψηφοφόροι δείχνουν να προτιμούν σε γενικές γραμμές τον Μπάιντεν έναντι του Τραμπ για συγκεκριμένα θέματα που τα θεωρούν εξαιρετικά σημαντικά, όπως την διαχείριση του νέου κορωνοϊού (59% προτιμούν τον Μπάιντεν ενώ το 38% τον Τραμπ), την υγειονομική περίθαλψη (59% ψηφίζουν Μπάιντεν και 39% τον Τραμπ) τη φυλετική ανισότητα στην Αμερική (62% υπέρ του Μπάιντεν έναντι 36% υπέρ του Τραμπ), το θέμα των υποψηφιοτήτων στο Ανώτατο Δικαστήριο (57% υπέρ του Μπάιντεν, 41% υπέρ του Τραμπ).\nΣημειώνεται ότι δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos, η οποία διεξήχθη στις 2 και 3 Οκτωβρίου, έδινε προβάδισμα δέκα μονάδων στον Μπάιντεν έναντι του Τραμπ.\nΣτη δημοσιότητα κρυφή ηχογράφηση με τη Μελάνια να αποκαλεί «τσ@@λα» την πορνοστάρ Στόρμι Ντάνιελς\nΘα λυπήσω τους φίλους οπαδούς του Τραμπ... αλλά δυστυχώς οι στοιχηματικές εταιρίες δεν συμμερίζονται την αισιοδοξία τους... Δεν ξέρω, εξαγοράστηκαν άραγε κι αυτές;\nΚουβά είχανε πάει και με την Χίλαρι. Άσε, και για χρηματιστήριο τα ίδια λέγανε και ο πορτοκαλί πρόεδρος μας βγάζει μεροκάματα καθημερινά! Που να εκλεγεί πάλι, η wall Street θα φτάσει στο Θεό, και να σε ενημερώσω ότι εκεί βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο κέντρο λήψης αποφάσεων των ΗΠΑ. Οπότε άσε τον Μπάϊντεν γιατί σε βλέπω κουβά!\nΤζογαδόρος της πολιτικης\nΣτην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση έφτασαν να τον δίνουν σε απόδοση 6 λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Ευτυχώς δε μασησα, κάρφωσα 500 ευρώ κ πήγαμε ταμειακι. Ωραίες εποχές. Καιρός να επαναληφθούν.\nο τραμπ έχει προβάδισμα 3% στη δημοφιλή ψήφο και 3% σε κρίσιμες πολιτείες σύμφωνα με την IBD/TIPP που είχε προβλέψει σωστά το Brexit και τις αμερικανικες εκλογές το 2016,παρόλα αυτά παίρνετε τις non-biased δημοσκοπήσεις του CNN. Δεν ξέρετε τι σας έρχεται.\nΟ Τράμπ έχει προβάδισμα μόνο στους λευκούς άνδρες χαμηλού μορφωτικού επιπέδου...σαν και του λόγου σου!\nΟ Τράμπ βγήκε το 2016 γιατί εξαπάτησε τους Χριστιανούς κλέβοντας την ψήφο τους. Τριγύριζε τις εκκλησίες με τη Βίβλο παραμάσχαλα και υποκρινόταν τον μετανοημένο αμαρτωλό ζητώντας προσευχές ,ενώ υποσχόταν να προωθήσει σαν Προέδρος την αντζέντα τους που ποτέ δεν έπραξε . Φέτος οι Ευαγγελικοί χριστιανοί τον αγνοούν επιδεικτικά και οι ηγέτες τους ζητούν απο τους πιστούς να απέχουν παρά να ψηφίσουν τον αποδεδειγμένα θρησκευτικό απατεώνα . Υπάρχουν βέβαια και οι Τραμπικοί στους κύκλους των τηλεκηρύκων - τηλε- ευαγγελιστών και αναφέρω ένα όνομα γνωστό εκεί για να καταλάβετε: Κένεθ Κόπλαντ /81 χρονών/ πάμπλουτος: Έμεινε στην ιστορία όταν ον κάμερα τον Απρίλη καταράστηκε και διέταξε με την εξουσία που του χάρισε ο θεός του τον covid 19 να.... εξαφανιστεί! Για να το κάνει και πιό πιστευτό φώναξε τις κάμερες : «Covid-19, θα φυσήξω τον Θεϊκό (!) άνεμο πάνω σου.... Θα καταστραφείς για πάντα και δεν θα επιστρέψεις ποτέ», λέει φυσώντας προς την κάμερα ο τηλευαγγελιστής, Κένεθ Κόπλαντ. Η "εκκλησία - εταιρεία " του που βρίσκεται στο Τέξας / Kenneth Copeland Ministries /προηγουμένως υποστήριζε ότι όποιος παρακολουθεί το show του, γιατρεύεται από τον Covid-19 αγγίζοντας... την οθόνη! Ο "πάστορας" Κ.Κ είναι οπαδός του Ντόναλντ Τραμπ και δήλωσε ότι οι αντίχριστοι δημοκρατικοί αντίπαλοι του προέδρου «άνοιξαν την πόρτα» στον ιό με τις «εκδηλώσεις μίσους» εναντίον του!!». Αυτός ο τύπος και άλλοι θεομπαίχτες σαν κι αυτόν ,στήριξαν το 2016 και εξακολουθούν να στηρίζουν με δηλώσεις τους τον Τράμπ ( είναι ο εκλεκτός του θεού που θα σώσει την Αμερική απο τους άθεους δημοκρατικούς ), γιατί ξέρουν πώς οι δίκες για ίδιο πλουτισμό τους / πόθεν έσχες ) ,εις βάρος του ποιμνίου τους ,θα ξαναρχίσουν ( τις είχε μπλοκάρει ο Τράμπ με δικούς του δικαστές και είχαν παγώσει). Μαζί με τον Τράμπ θα καταπέσει και το ψευτοθρησκευτικό κατεστημένο σύστημα της Αμερικής που απαρτίζεται απο εγωπαθείς- ναρκισσιστές πάμπλουτους τηλεπάστορες και τηλε-ευαγγελιστές που κηρύτουν το δικό τους ευαγγέλιο ,το prosperity gospel ,για να δικαιολογήσουν τον απότομο σκανδαλώδη πλουτισμό τους και όλο αυτό τελικά θα είναι για καλό και για τους γνήσιους χριστιανούς αλλά και για όλη την Αμερική..\nΟ Τραμπ βγήκε το 2016 με λιγότερους ψήφους....χάρη στο ανώμαλο εκλογικό σύστημα των εκλεκτόρων! Αυτή τη φορά θα πάρει ακόμη λιγότερους γιατί τα έχει κάνει σκατά γενικώς...\nΕγώ τα ... ΕΙ-ΠΑ!_____(Ή μάλλον τα προ-ΕΙΠΑ!..).________Αλλά ΔΕΝ εισηκούσθην!___________Ο Αμερικανικός λαός επιτέλους αντελήφθη ήδη ότι ο παγκόσμιος ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ δεν αντέχεται άλλο!..\nΘα τα πούμε το Νοέμβριο . Μη κλάψεις πολύ όμως\nΌλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τους Εβραίους συγγενείς του Εβραίου Joe Biden\nΣτην πραγματικότητα, και τα τρία παιδιά του Εβραίου Μπάιντεν - Beau και Hunter, οι γιοι του με την πρώτη του γυναίκα, η Neilia Biden και η Ashley, η κόρη του με την τρέχουσα σύζυγο Jill Jacobs biden - είναι παντρεμένα με άτομα από την Εβραίικη φυλή\nΕδώ ο Τραμπ είναι κολλητάρι με τον φίλο σου τον Ερντογκαν. Αυτό δε σε πειράζει τουρκάκι, σε πειράζει ο (και καλά) εβραίος γαμπρός του Μπαιντέν. Τουρκάκι στρουμπουλό!\nΟ Τράμπ είναι εντελώς απολιτίκ...καλός θεατρίνος είναι και επιχειρηματίας! Κατά συνέπεια το πρόβλημα δεν είναι ούτε πολιτικό....ούτε ιδεολογικό...είναι βαθιά πολιτισμικό! Καθόλου περίεργο που εκλογικά υπερισχύει μόνο στους λευκούς άνδρες χαμηλού μορφωτικού επιπέδου....φαίνεται και από το επίπεδο των σχολίων!\nΜη βιαζεστε. Η δημοσκοπηση εγινε μολις ο Τραμπ βρεθηκε θετικος στον ιο\nΜόνο τις οικογένειες των νεκρών από κορονοϊο να πάρει (κατά δήλωσή του είναι 200 εκατομμύρια) θα έχει τουλάχιστον 800 εκατομμύρια ψήφους, δηλαδή καμιά 400%. Θα σαρώσει ο Μπάιντεν!\n"Κοβει το βήχα"\nΆν βγεί ο Τράμπ να ανοίξει και σχολές αντικειμενικής δημοσιογραφίας


H Mαρία Λόη μαγείρεψε για τον Οbama σπανακόπιτα και μπακλαβά! - Tlife.gr\n29.03.2012 | 14:37\nH Mαρία Λόη μαγείρεψε για τον Οbama σπανακόπιτα και μπακλαβά!\nΣτην Αμερική γιορτάστηκε η 191η επέτειος της Ελληνικής Ανεξαρτησίας και ο Barack Obama επέλεξε την Ελληνίδα σεφ Μαρία Λόη, να είναι η επικεφαλής των σεφ, της δεξίωσης που παρέθεσε το προεδρικό ζεύγος σε 300 καλεσμένους στον Λευκό Οίκο.\nΗ γνωστή σεφ άνοιξε τον περασμένο Οκτώβριο το δικό της εστιατόριο στην Αμερική κι εμείς την γνωρίσαμε μέσα από τις εκπομπές της Ελένης Μενεγάκη και του Γρηγόρη Αρναούτογλου.\nΗ ίδια είναι πολύ ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα και χάρηκε που άρεσαν όλα στον Πλανητάρχη. Η ίδια δήλωσε πως οι σεφ του Λευκού Οίκου την υποδέχτηκε πολύ θερμά και την έκανε να νιώσει πως βρίσκεται σε δικά της κουζίνα. Θα μπορούσε να μείνει εκεί να μαγειρεύει μαζί τους για πάντα.\nΗ Μαρία Λόη μίλησε και για το μέλι του Λευκού Οίκου που χρησιμοποίησε και είπε ότι είναι από τα καλύτερα που έχει δοκιμάσει!\nΗ ίδια έφτιαξε πολλά ελληνικά φαγητά, όπως μουσακά, σπανακόπιτα, ντολμαδάκια και γλυκά όπως μπακλαβά που άρεσε και ιδιαίτερα στον Οbama.\nH Mαρία Λόη είχε την ευκαιρία να μιλήσει για κάποια λεπτά με τον Πρόεδρο και είπε πως ήταν πολύ απλός και άμεσος.


iwant | unregistered.gr | Page 5\nR2D2 ον δε μπήτς; Μη λάηκς!\nΕπειδή πιθανότατα το μόνο καλύτερο από το να πείσεις “τη δικιά σου” να ντυθεί ρομπότ είναι το να πείσεις “τη δικιά σου” να… γδυθεί ρομπότ, ιδού το μαγιώ R2D2. Ψιτ, εδώ είναι το θέμα, όχι στην εικόνα. Που λέτε. Ο R2D2, από τον Πόλεμο των Άστρων; Το Star Wars, ντε! Ψιτ, εδώ λέμε… Να πάρει… […]\nΕίναι ένα μικρό κουτάκι, περίπου σαν το Wii, που μπορεί να “σταθεί” άνετα δίπλα από την τηλεόραση. Ακούει στο όνομα DMR-BF200, κυκλοφορεί από την Panasonic στην Ιαπωνία, και με το που θα φτάσει εδώ, θα με αναγκάσει να χώσω και πάλι το χέρι στην τσέπη. Βλέπετε, το συγκεκριμένο “κουτάκι” μάλλον… “λέει”. Και πολύ, μάλιστα! Το […]\nΤα jeans του Chuck Norris… Δεν-κάνω-πλάκα..!\nΘαυμάστε. Απλά, θαυμάστε. Εσείς, τι jeans φοράτε; Μπορείτε να ρίξετε διπλή ιπτάμενη με αυτά; Να κρεμασθείτε από τον πολυέλαιο και να ρίξετε ελικοπτεράτο στη Φιλλιπινέζικη Μαφία που σας επιτίθεται από κάθε γωνία (στίχοι-μουσική, Φοίβος); Ού, ξενέρωτοι…\nHalo Covenant Energy Sword για $44, έλα πάρε-πάρεεε!\nΕίστε φανατικοί του Halo; Τότε σίγουρα θα έχετε συμπαθήσει τα Energy Swords των Covenants, ένα από τα καλύτερα όπλα στην ιστορία των FPS με τα οποία μπορεί κανείς να… ξαντεριάσει από απόσταση αναπνοής τους αντιπάλους του. Και τώρα μπορεί να το κάνει και στην πραγματικότητα, χάρη στον πωλητή Cool Swords. Ναι, ναι… Για τους υπόλοιπους, […]\nΉ Sato ή Κάτω!\nΣας προτείνουμε ένα πολύ ιδιαίτερο και ξεχωριστό σε design κάθισμα, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να προσφέρει άνεση και ευκολία στην χρήση.\nΟργανωθείτε γιατί χανόμαστε!\nΟ διαχειριστής καλωδίων είναι ένας πλαστικός εύκαμπτος σωλήνας που ομαδοποιεί τα καλώδια του υπολογιστή σας.\nΓραφείο υπολογιστή με στιλ\nΓραφείο κομψό αλλά και βολικό για να τακτοποιήσετε όλα τα περιφερειακά του υπολογιστή σας.\nΚλειδώστε τον πολύτιμο “θησαυρό” σας!\nΘήκη που κλειδώνει για cd/dvd.\nΓια να οργανώσετε καλύτερα το γραφείο σας θα πρέπει να αποκτήσετε και μία βιβλιοθήκη.\nHigh tech δεν είναι μόνο ο υπολογιστής σας!\nΓυάλινο γραφείο το οποίο έχει συνδιαστεί με μαύρα στοιχεία και διαθέτει τροχήλατη βάση για το pc σου.\nΚαρέκλα ανατομικά σχεδιασμένη ειδικά για χρήστες υπολογιστή.\nUSB Flash Drive για κάθε τύπο!\nUsb flash drives κυκλοφορούν σε μεγάλη ποικιλία τιμών και σχεδίων.


24 γράμματα / Πολυχώρος Πολιτισμού στο Χαλάνδρι (Θέατρο – Μουσική – Γκαλερί- Βιβλίο) » ‘Ταπεινό κούνημα, γλυκιά άμαξα’ Μια άλλη εκδοχή της Honorée Fanonne Jeffers (1967-)\nΤο ‘Swing Low Sweet Chariot’, είναι ένα από τα θρησκευτικά τραγούδια των μαύρων σκλάβων στην Αμερική. Σήμερα, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι στίχοι του ήταν κάτι περισσότερο από τραγούδι, μάλλον κωδικοποιημένες οδηγίες για το ονομαζόμενο ‘Underground Railroad’, μια σειρά δηλαδή από κρυμμένα σημεία και διαδρομές που θα βοηθούσαν τους σκλάβους να ξεφύγουν προς την ελευθερία. Έτσι, θα μπορούσε να σημαίνει ταξίδια μέσα από μια συγκεκριμένη κοιλάδα ή κάποια προειδοποιητικά σημάδια για την άμαξα,με την οποία θα εισχωρούσαν στον πολυπόθητο ‘Underground Railroad’.\nΚαι νόμιζαν ότι\nμιλούσαμε για τον ουρανό.\nΠαρ’ όλααυτά, δεν είχαμε μελετήσει\nτην ποίηση των αφεντικών, δεν γνωρίζαμε\nτίποτα για κεντρικέςαλληγορίες,\nαλαζονείες, λογοτεχνικά οχήματα.\nΆμαξεςμας μεταφέρουν σπίτι\nακολουθώντας τις μυστικές διαδρομές.\nΌχι, μαζεύοντας βαμβάκι\nή καπνό ή ροδάκινα και δοξάζοντας\nτην τραγωδία με τις φωνές μας.\nAnd they thought we were/talking about heaven.\nAfter all, we had not studied/the masters’ poesy, we knew/\nnothing about central metaphors/conceits, literary vehicles.\nChariots carrying us home/on the underground railroad.\nNo, we were picking cotton/or tobacco or peaches and glorifying/tragedy with our voices/We were weeping bitter, large tears.\nFrom ‘The gospel of barbecue’(Kent State University Press, 2000)\nΆντρες δεμένοι με διχαλωτά κούτσουρα, παιδιά και γυναίκες που συνδέονται με αλυσίδες ή σχοινιά, οδηγούνται στην αιχμαλωσία με συνοδεία οπλισμένων με πυροβόλα όπλα Αφρικανών φρουρών. Η σκηνή αναφέρεται χρονικά στον Ιούλιο του 1861 με τους αιχμαλώτους καθ’ οδόν για το Tette, σήμερα μικρή πόλη στον ποταμό Ζαμβέζη, που βρίσκεται στη Δυτική Μοζαμβίκη, το τελευταίο τότε πορτογαλικό φυλάκιο της περιοχής.\nΟ στίχος ‘Κοίταξα πάνω από τον Ιορδάνη, και αυτό που είδα ήταν μια μπάντα αγγέλων που έρχονταν να με φέρουν στο σπίτι’, σε άλλη μια διαφορετική ή καλύτερα πληρέστερη εκδοχή του ποιήματος, είναι μια ακόμη απόδειξη της προηγούμενης θεωρίας:\n‘Swing low, sweet chariot,\nComing for to carry me home’.\nΤο ‘SwingLowSweetChariot’, είναι μεταξύ των πλέον πολύτιμων και ευρέως αναγνωρισμένων αφροαμερικανικών σπιρίτσουαλς. Βρίσκεται στα Εθνικά Αρχεία της βιβλιοθήκης του Κογκρέσου και αναγνωρίζεται ως ένα από τα ‘Τραγούδια του αιώνα’ από την Ένωση Ηχογραφήσεων της Αμερικής και το Εθνικό Κληροδότημα για τις Τέχνες. Από το 1909, που ηχογραφήθηκε από τους FiskJubileeSingers, ουσιαστικά τραγουδήθηκε σχεδόν απ’ όλους κατά τον εικοστό αιώνα. Οι FiskJubileeSingers, ήταν ένα αφροαμερικανικό σύνολο από φοιτητές του Πανεπιστημίου Fisk. Η πρώτη ομάδα είχε οργανωθεί το 1871, με σκοπό τη συγκέντρωση κάποιων χρημάτων για πολιτιστικούς σκοπούς. Αλλά ενώ η μουσική και οι στίχοιτου είναι ευρέως γνωστά, η ιστορία του τραγουδιού είναι λίγο θολή. Και αυτό το ιστορικό μπορεί να αποκαλύψει τόσο πολλά για την καταγωγή και την πορεία των Αφροαμερικανών.\nΣύμφωνα με πολλές μαρτυρίες, το ‘SwingLowSweetChariot’,ήταν ένα θρησκευτικό τραγούδι το οποίο γεννήθηκε από την εμπειρία των σκλάβων κατά τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Η σύνθεσή του αποδίδεται σε άγνωστουςσκλάβους, η οποία με την πάροδο του χρόνου πέρασε από στόμα σε στόμα και από κοινότητα σε κοινότητα, εκφράζοντας, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των σκλάβων, τις ελπίδες ότι τελικά κάποια στιγμή θα βρουν την ησυχία σε μια ουράνια κατοικία.Ακόμη, ορισμένοι ιστορικοί της μουσικής, έχουν προσθέσει την παραπάνω θεωρία σχετικά με την προέλευση του τραγουδιού. Ισχυρίζονται ότι ήταν ένα από τα σπιρίτσουαλς, που μετέφερε ένα μυστικό και κωδικοποιημένονόημα στους σκλάβους. Σημεία, διαδρομές και χάρτες διαφυγής από τη σκλαβιά!\nΣτην πραγματικότητα, σύμφωνα με άλλους, ήταν ένα από τα αγαπημένα της Χάριετ Τάπμαν η οποία πέθανε στα 1913. Γεννήθηκε μάλλον στα 1822, καιυπήρξε κατάσκοπος για το Στρατό των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφύλιου πολέμου. Γεννημένη στη σκλαβιά, η Τάπμαν δραπέτευσε και στη συνέχεια έκανε κάπου δεκατρείς αποστολές για τη διάσωση περίπου εβδομήντα υποδουλωμένων οικογενειών και φίλων της, χρησιμοποιώντας το δίκτυοτων ακτιβιστώνπου ήταν εναντίον της δουλείας, και μερικά ασφαλή σπίτια γνωστάεπίσης ως ‘Underground Railroad’. Λέγεται, μάλιστα, ότι απελευθέρωσε σχεδόν τριακόσιους σκλάβους από τις δουλοκτητικές πολιτείες.Ο θρύλος, λοιπόν, λέει ότι οι σκλάβοι τραγουδούσαν το ‘Swinglowsweetchariot, comin’ forthecarrymehome΄, για να ανακοινώσουν ότι θα ερχόταν η Χάριετ Τάπμαν, ή κάποιος άλλος εξουσιοδοτημένος από αυτή, που θα τους οδηγούσε σύντομα στην ελευθερία.\nΣτην πραγματικότητα, οι περισσότεροι ιστορικοί της μουσικής πιστεύουν ότι ο στιχουργός του τραγουδιού, ίσως και να μην είναι άγνωστος. Μερικοί ισχυρίζονται ότι το τραγούδι προέρχεται από τη φυλή των Τσοκτάου της Οκλαχόμα. Οι Τσοκτάου ήταν μια από τις πέντε ‘πολιτισμένες φυλές’που ζούσαν στις νοτιοανατολικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών στις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα, οι οποίες είχαν υιοθετήσει πολλές συνήθειες των λευκών αποίκων. Μία από αυτές, ήταν και η ιδιοκτησία σκλάβων, για οικονομικούς λόγους, αλλά η ιδιοκτησία αυτών ήταν μάλλον μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που είχε σχεδιαστεί για να αποκρούσουντις προσπάθειες των λευκών να καταπατήσουν τα εδάφη τους. Σε μεγάλο βαθμό, όμως, αυτές οι προσπάθειες ‘αφομοίωσης’αύξανε μόνο την εχθρότητα των λευκών αποίκων που επιθυμούσαν σφόδρα τα εδάφη τους. Κάποια στιγμή, οι Τσοκτάου μαζί με άλλες ινδιάνικες φυλές, αναγκάστηκαν να υπογράψουν μια σειρά από συνθήκες, κατά τη δεκαετία του 1830,με τις οποίες στερήθηκαν τα εδάφη τους και αναγκάστηκαν να μετακινηθούν προς τα δυτικά. ΟBrittWillisήταν μεταξύ εκείνων που μετακινήθηκαν και πήρε μαζί τους σκλάβους του, στους οποίους συμπεριλαμβανόταν και κάποιος με το όνομαWallis.Στο έδαφος της Οκλαχόμα, οBrittέφτιαξε μια μεγάλη φυτεία και είναι αρκετά πιθανό ότι εκεί οWallisέγραψε το ‘SwingLowSweetChariot’ ενώ ζούσε ως σκλάβος. Ειρωνικά, όμως, το τραγούδι κυκλοφόρησε πρώτα στα νεαρά αγόρια τωνΤσοκτάουκαι όχι μεταξύ των σκλάβων. Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες, το τραγούδι δεν κυκλοφορούσε ευρέως μεταξύ των αφροαμερικανών μέχρι και τον εμφύλιο πόλεμο. Τότε ανέλαβαν δράση, οι FiskJubileeSingers! Αυτήη χορωδία από Πανεπιστήμιο Fisk, ένα κολέγιο αποκλειστικά για μαύρους που σχηματίστηκε μετά τον εμφύλιο πόλεμο, είχε ξεκινήσει μια περιοδεία το 1871, όπως προαναφέραμε.\nΤο μνημείο αυτό, κατά μήκος του ‘Δρόμου των Σκλάβων’ στη δυτικοαφρικανική χώρα του Μπενίν, τιμά τη μνήμη των αμέτρητων Αφρικανών οι οποίοι απήχθησαν και πωλήθηκαν ως σκλάβοι στο Νέο Κόσμο, μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα.\nΚατά τον επόμενο αιώνα, το τραγούδι θα γίνει ένα από τα πιο δημοφιλή σπιρίτσουαλς της Αμερικής. Πολλοί καλλιτέχνες το ηχογράφησαν, μεταξύ των οποίων η Νίνα Σιμόν και η Έττα Τζέιμς. Έτσι το τραγούδι παρουσίασε στις σύγχρονες γενιές την πνευματική ελπίδα και βοήθησε πολλούς δούλους αφροαμερικανούς να υπομείνουν τις δοκιμασίες της βάναυσης εμπειρίας τους. Τώρα αν γράφτηκε από αφροαμερικανούς στον βαθύ αμερικάνικο Νότο ή κυκλοφόρησε ανάμεσα στους ιθαγενείς της Οκλαχόμα, δεν μειώνεται η φήμη του τραγουδιούαφού συνέλαβε και παρουσίασε τις εμπειρίες των σκλάβων. Στην πραγματικότητα, η δύναμη του τραγουδιού μπορεί να βρίσκεται στην ιδέα ότι γεννήθηκε στη σύγκλιση των δύο μεγάλων τραγωδιών στην αμερικανική ιστορία. Τη φρίκη της αφρικανικής δουλείας από τη μια μεριά, και την αδικία της απώθησης και τελικά εξόντωσης των ιθαγενών της Αμερικής, από την άλλη!


Σύσπορο βαμβάκι: Το βαμβάκι όπως συγκομίζεται στο χωράφι.Αποτελείται από ίνες και σπόρους μαζί, γιατί έτσι αναπτύσσεται μέσα στον καρπό (κάψα) του φυτού.\nΕκκοκκισμένο βαμβάκι: Είναι το σύσπορο βαμβάκι αφού του αφαιρεθούν οι σπόροι και μείνουν μόνο οι ίνες. Ο χωρισμός των ινών από τους σπόρους γίνεται στο εκκοκκιστήριο στο οποίο πηγαίνει το σύσπορο βαμβάκι μετά τη συγκομιδή. Η διαδικασία χωρισμού ινών και σπόρων λέγεται εκκόκκιση.\nΚάψα του βαμβακιού: Είναι ο καρπός του φυτού. Ανάλογα με το είδος και την ποικιλία, η κάψα έχει 3-5 (συνήθως 4) χώρους μέσα στους οποίους αναπτύσσεται το σύσπορο βαμβάκι.\nΡύζι πάντι (rough ή paddy): Είναι ο καρπός του ρυζιού όπως αυτός συγκομίζεται από το χωράφι και έχει πάνω του και τα περιβλήματά του.\nΡύζι μπράουν (cargo ή brown): Ο αποφλοιωμένος καρπός του ρυζιού, ο καρπός δηλαδή στον οποίο έχουν αφαιρέσει τα περιβλήματα. Η αφαίρεση γίνεται κατά τη βιομηχανική επεξεργασία του ρυζιού.\nΡύζι μιλντ (milled): Είναι το ρύζι μπράουν στο οποίο έχουν αφαιρέσει και τα πίτουρα (έχει γίνει αποπιτύρωση). Ετσι κυκλοφορεί το ρύζι στην αγορά.\nΚαλλιεργητική τεχνική ή τεχνική καλλιέργειας: Είναι το σύνολο των εργασιών που κάνει ο καλλιεργητής (καλιεργητικές φροντίδες) από την προετοιμασία του χωραφιού για να γίνει η σπορά ή η φύτευση ενός φυτού μέχρι και τη συγκομιδή του, με σκοπό να πάρει τις πιο μεγάλες, δυνατές αποδόσεις. Δηλαδή οργώματα, σβαρνίσματα, λιπάνσεις, ψεκασμοί, ποτίσματα κ.ά.\nΑδέλφωμα (στα σιτηρά): Λέγεται η δυνατότητα που έχουν το σιτάρι, το κριθάρι, το ρύζι κ.ά. σιτηρά να σχηματίζουν από το κεντρικό τους στέλεχος (καλάμι) και άλλα στελέχη (δευτερεύοντα και τριτεύοντα). Πολλά από αυτά τα στελέχη παράγουν σπόρους (είναι δηλαδή γόνιμα) και έτσι αυξάνονται οι αποδόσεις.\nΑδέλφια (στα σιτηρά): Είναι τα στελέχη (τα δευτερεύοντα και τριτεύοντα) που αναφέρονται παραπάνω και σχηματίζονται από το κεντρικό στέλεχος (κεντρικό καλάμι).\nΠλάγιασμα (στα σιτηρά): Λέγεται το φαινόμενο κατά το οποίο το κεντρικό στέλεχος του φυτού μαζί με τα αδέλφια ξεφεύγει από την όρθια θέση περισσότερο ή λιγότερο πλάγια και συμβαίνει έπειτα από πολλές βροχές, ισχυρούς ανέμους, χαλαζόπτωση κ.ά. Είναι ένα φαινόμενο ανεπιθύμητο, γιατί δημιουργεί προβλήματα στα φυτά, με αποτέλεσμα να μειώνονται οι αποδόσεις.\nΤίναγμα του σπόρου: Το φαινόμενο κατά το οποίο λίγο πριν από τη συγκομιδή ο σπόρος που έχει σχηματισθεί στα φυτά πέφτει στο έδαφος και χάνεται, γιατί δεν μπορεί να μαζευτεί. Γίνεται έπειτα από βροχές και ανέμους που συμβαίνουν εκείνη την εποχή, σε φυτά που οι σπόροι τους δεν συγκρατούνται καλά πάνω στην ταξιανθία, όπως, π.χ., στη σίκαλη (βρίζα).\nΤαξιανθία: Είναι το μέρος του φυτού στο οποίο σχηματίζονται τα άνθη του φυτού και μετά τη γονιμοποίηση οι σπόροι, όπως, π.χ., τα σιτηρά, που έχουν ταξιανθία «στάχυ» (σιτάρι, κριθάρι, σίκαλη) ή «φόβη» (ρύζι, βρώμη).\nΚαλαμιά: Ο,τι απομένει στο χωράφι μετά τη μηχανική συγκομιδή των σιτηρών, δηλαδή τα στελέχη των φυτών. Η καλαμιά δεν πρέπει να καίγεται, γιατί, εκτός από τον κίνδυνο πρόκλησης πυρκαγιάς, μαζί της καίγεται και πολύτιμη οργανική ουσία του εδάφους.\nΣτάγδην άρδευση: Είναι το πότισμα των φυτειών με το σύστημα της σταγόνας. Πρόκειται για το σύστημα άρδευσης που χρειάζεται λιγότερο νερό σε σχέση με τα άλλα (άρδευση με σωλήνες, με κανόνια,με αυλάκια κ.ά.), απαιτεί όμως και το μεγαλύτερο κεφάλαιο για την αρχική του εγκατάσταση.Ιδανικό για περιοχές με έλλειψη νερού.


Πού θα βρεις πασχαλινά δώρα για όλους; Μα στα Public φυσικά - Queen.gr\nΣτην ερώτηση πώς θα βρω εύκολα και γρήγορα όλα τα φετινά πασχαλινά δώρα, εμείς απλά σου δίνουμε μία διεύθυνση. Αυτήν των Public.\nΔώρα του Πάσχα. Στην σκέψη και μόνο αρχίζεις κάπως να μουδιάζεις. Αρχίζεις και υπολογίζεις πόσα χιλιόμετρα πρέπει να μετρήσεις για να προλάβεις να βρεις δώρα για τα βαφτιστήρια σου, την κολλητή σου, γονείς, αδέρφια, ανίψια,εεεε και… το έτερον ήμισυ. Είναι και αυτό το drone που κοιτάζει και ξανακοιτάει τις τελευταίες ημέρες σα να σου στέλνει το δικό του μήνυμα. Να τον αγνοήσεις; Φυσικά και όχι!\nΤα χιλιόμετρα που σου γράψαμε παραπάνω, εγώ και η Νάνσυ τα εκμηδενίσαμε φτάνοντας απλά στην είσοδο των Public Stores. Μπορεί η λίστα μας να είχε δεκάδες διαφορετικά αντικείμενα (λαμπάδες, παιχνίδια, βιβλία, gadgets, φωτογραφικές μηχανές, drones….) και για αυτό στους διαδρόμους του καταστήματος να χώρισαν οι δρόμοι μας αλλά ο προορισμός ήταν ένας. Φτάσαμε και οι δύο μας στο ταμείο των Public γεμάτες χαρά, ικανοποίηση και μερικά δωράκια ακόμη και για εμάς. Πώς να αντισταθούμε άλλωστε; Κρατώντας, λοιπόν, από το ένα χέρι το πασχαλινό μου αβγό με την Barbie (η Barbie δεν κοιτά ηλικίες) και από την άλλη τη φετινή μου λαμπάδα σου εύχομαι… καλά ψώνια!\nΓια περισσότερες πασχαλινές επιλογές μπείτε στο https://www.public.gr/cat/pasxalina/?from=homepageHeader


Σοχός – Θερμαϊκός 1-2 - Onsports.gr\nOnsports Team\t13 Μαρτίου 2011, 20:39\nΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ / Εθνικός Σοχού\t/ Θερμαϊκός Θέρμης\nΣοχός – Θερμαϊκός 1-2\nΤην πρώτη εντός έδρας ήττα του γνώρισε ο Εθνικός με 1-2 από τον Θερμαϊκό Θέρμης μέσα στον Σοχό, που ήταν και η δεύτερη συνεχόμενη στο πρωτάθλημα.\nΟι γηπεδούχοι κατέβηκαν με πολλές αλλαγές στην σύνθεσή τους συγκριτικά με τα προηγούμενα παιχνίδια του πρωταθλήματος, δίνοντας την ευκαιρία σε νεαρούς παίκτες να αγωνιστούν. Ετσι μοιραία ο Θερμαϊκός που παρουσιάστηκε περισσότερο αποφασισμένος στο παιχνίδι, πήρε το τρίποντο της νίκης.\nΟ Θερμαϊκός έδειξε από νωρίς τις… διαθέσεις του καθώς στο 15ο λεπτό ο γκολκίπερ των γηπεδούχων μόλις που πρόλαβε να διώξει σε κόρνερ προ του αντίπαλου επιθετικού.\nΟ Σοχός «απάντησε» με την ευκαιρία του Καραπέτσα που μετά από σέντρα του Γερομανώλη επιχείρησε σουτ που όμως βγήκε άουτ.\nΣτο 25΄ σε απευθείας εκτέλεση φάουλ του Νίτση για λογαριασμό του Θερμαϊκού o Θεοφάνης σώζει την εστία του Εθνικού.\nΤέσσερα λεπτά πριν τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου ο Βιτεβής ανατρέπεται από τον Θεοδωρίδη. Ο διαιτητής Κακατόλης καταλογίζει το πέναλτι και ο Νίτσης το εκτελεί εύστοχα ανοίγοντας το σκορ για λογαριασμό της ομάδας του Θερμαϊκού.\nΣτην επανάληψη, ο Εθνικός προσπάθησε να φτάσει στην ισοφάριση και στο κατάφερε σε μια φάση διαρκείας στο 50ό λεπτό: Σε σουτ του Λαγγίζου, ο Διαμαντόπουλος αποκρούει σε κόρνερ, ο Καραπέτσας το εκτελεί και ο Θεοδωρίδης ισοφαρίζει σε 1-1.\nΣτο τελευταίο εικοσάλεπτο κι ενώ ο Εθνικός είχε επαναπαυτεί στο 1-1 ο Θερμαϊκός φόρτσαρε ξανά και στο 74΄ οι προσπάθειές του απέδωσαν καρπούς. Ο Βιτεβής από το ύψος του πέναλτι δεν δυσκολεύτηκε να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα του Θεοφάνους επιτυγχάνοντας το νικητήριο γκολ για την ομάδα της Θέρμης.\nΕΘΝΙΚΟΣ ΣΟΧΟΥ: Θεοφάνους, Νάτσιος, Αρνίδης, Γερομανώλης (56' Σεϊτανίδης), Θεοδωρίδης (75' Συρόπουλος), Κίος, Δάλλας, Λαγγίζος, Χρυσοχοΐδης, Καραπέτσας, Ζαραγκούλιας.\nΘΕΡΜΑΪΚΟΣ ΘΕΡΜΗΣ: Διαμαντόπουλος, Αρζουμανίδης, Τρόκας, Μόσχου, Κολώνης, Ζεληλίδης, Γιουλδούρης (61' Λώλης), Μπαλαμούτης (78' Μικρόπουλος), Βιτεβής, Νίτσης, Μέτσιος (69' Μαλαφούρης).


Μπαράζ συλλήψεων το τελευταίο διήμερο - Ειδήσεις, επικαιρότητα νέα από Θεσσαλονίκη - Έναντι News - Radio1d.gr\nΣτο πλαίσιο συστηματικών ελέγχων που πραγματοποιούνται από αστυνομικούς διαφόρων Υπηρεσιών της Γ.Α.Δ.Θ. για την πρόληψη και αντιμετώπιση της παραβατικότητας, στο Νομό Θεσσαλονίκης, κατά το τελευταίο διήμερο, συνελήφθησαν συνολικά (35) άτομα για διάφορα αδικήματα.\nΑναλυτικότερα αστυνομικοί των Διευθύνσεων Ασφάλειας, Αστυνομίας, Άμεσης Δράσης και Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης, συνέλαβαν:\n(13) άτομα για παράβαση του Νόμου περί εξαρτησιογόνων ουσιών, καθώς στην κατοχή τους βρέθηκαν ποσότητες ναρκωτικών ουσιών. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση σύλληψης 47χρονου ομογενή, από πλήρωμα περιπολικού της Διεύθυνσης Άμεσης Δράσης, στην κατοχή του οποίου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν (3) μικροδέματα κάνναβης συνολικού βάρους (36,4) γραμμαρίων και (507) ναρκωτικά δισκία.\n(9) άτομα για εκκρεμή διωκτικά έγγραφα. Μεταξύ αυτών και δύο άτομα ηλικίας 37 και 49 ετών, σε βάρος των οποίων εκκρεμούσε απόφαση με την οποία καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης (3) ετών έκαστος για διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπών.\nΕπίσης, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση σύλληψης 35χρονου άντρα, σε βάρος του οποίου εκκρεμούσε Ένταλμα Σύλληψης για εμπορία ναρκωτικών ουσιών κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα, καθώς και απόφαση με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 4 ετών, για Απόπειρα Εκβίασης.\n(7) άτομα για περιπτώσεις κλοπών και απόπειρα κλοπής.\n(3) άτομα για κατοχή πλαστών χαρτονομισμάτων.\n(1) άτομο για ρύπανση του περιβάλλοντος.\n(1) άτομο για χρήση γνήσιου εγγράφου άλλου προσώπου και ψευδή δήλωση στην Αρχή.\nTags: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΚΛΟΠΕΣΝΑΡΚΩΤΙΚΑΠΛΑΣΤΑ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑΣΥΛΛΗΨΕΙΣ\nNext story 26 παραβάσεις στην… οδό Γιαννιτσών!\nPrevious story Συμμορία λήστευε πεζούς στο κέντρο της Θεσσαλονίκης!


Αλφρέδο Μορέλος: Ο Κολομβιανός που «έπιασε» σε Φινλανδία και Σκωτία | PlanetFootball - Αφιερώματα | gazzetta.gr\nFollow @twitterΑλφρέδο Μορέλος: Ο Κολομβιανός που «έπιασε» σε Φινλανδία και Σκωτία\nΑλφρέδο Μορέλος: Ο Κολομβιανός που «έπιασε» σε Φινλανδία και Σκωτία\nΟ Αλφρέδο Μορέλος κατακτά τη σκωτσέζική Premiership, συνεχίζοντας στην κρύα Βόρεια Ευρώπη να γοητεύει τα ποδοσφαιρικά πλήθη, ό,τι δεν κατάφερε στην πατρίδα του.\nΓεννήθηκε στο Μεδεγίν πριν 22 χρόνια και θεωρητικά, για έναν μπαλαδόρο πιτσιρικά θα αρκούσε να παίζει στο δρόμο για να μάθει τα μυστικά της «στρογγυλής θεάς». Αυτό το έκανε ο Μορέλος, καθ’ εισήγηση του «άρρωστου» με το ποδόσφαιρο πατέρα του τα έμαθε καλά, παίρνοντας το «εισιτήριο» για την Ιντεπεντιέντε της πατρίδας του. Εκεί ξεκίνησε να την κλωτσάει από τα 18 ως επαγγελματίας, καίτοι με αμφισβητούμενη επιτυχία.\nΟ Έκτορ Ντάριο Γκόμεζ, πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός της Κολομβίας, μετέπειτα του Παναμά και πλέον του Ισημερινού, ήταν ο μέντοράς του, αυτός που τον έκανε «άνδρα». Οι διάδοχοί του όμως στην Ιντεπεντιέντε δεν είδαν κάτι παραπάνω στον φιλόδοξο φορ, που είδε τις σεζόν 2013/14 και 2014/15 με ελάχιστες συμμετοχές, δίχως γκολ κι εμπιστοσύνη. Τέτοια ήρθε από μακριά, πολύ μακριά για την ακρίβεια.\nΟι «σειρήνες» ήχησαν από το Ελσίνκι και την HJK, που τον Φεβρουάριο του 2016 θέλησε να «ντύσει» στα χειμωνιάτικα τον Μορέλος ως δανεικό και να τον μετακινήσει 9.979 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του! Σκεφτείτε το λίγο: δανεικός 20χρονος Κολομβιανός στο Ελσίνκι μέσα στον χειμώνα. Λίγοι θα πόνταραν υπέρ του, όχι για το ότι θα «σάρωνε» και θα γινόταν κεντρικό πρόσωπο στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, έστω δεύτερης ταχύτητας, αλλά ότι δεν θα τα μάζευε άρον-άρον, ώστε να επιστρέψει γρήγορα στη ζεστασιά του νότιου ημισφαιρίου!\n«Ήταν δύσκολη η προσαρμογή, μην λέω ψέματα. Δεν μπορούσα να συνηθίσω ούτε το κλίμα, ούτε την απόσταση, αλλά ούτε και το γεγονός ότι βρισκόμουν τόσο μακριά από την οικογένειά μου σε ηλικία 20 χρόνων. Τον πρώτο καιρό στη Σκανδιναβία, ταξίδευα σχεδόν κάθε εβδομάδα στη Νότια Αμερική για να τους συναντώ», έλεγε σε συνέντευξή του, επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις όχι όμως και την πρόβλεψη.\nΗ Φινλανδία αποδείχθηκε το σημείο «εκτόξευσης» για τον Μορέλος, που με 26 γκολ και 8 ασίστ μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους έφερε την εξωτική κολομβιανή αλητεία στα καλούπια του Βορρά και σε χιονισμένο φόντο. H ΗJK έσπευσε να επικυρώσει τη ρήτρα των 500.000 ευρώ που είχε βάλει στον δανεισμό του, για να πάρει σε αντάλλαγμα 20 γκολ και 5 ασίστ σε 25 παιχνίδια το 2017, μαζί με το Κύπελλο Φινλανδίας και το Σούπερ Καπ.\nΌσα έκανε ο αριστεροπόδαρος και καλύτερος φορ της σεζόν στη Φινλανδία τράβηξαν γρήγορα τα βλέμματα. Η ομάδα από το Ελσίνκι τον έβαλε στον χάρτη και οι Ρέιντζερς τον προήγαγαν σε ένα καλύτερο, πιο προβεβλημένο πρωτάθλημα το καλοκαίρι του 2017, υπερδιπλασιάζοντας την τιμή του και κάνοντάς τον κάτοικο Γλασκόβης για τρία χρόνια.\nΜε 18 γκολ και 8 ασίστ σε 43 εμφανίσεις σε όλες τις διοργανώσεις ο Μορέλος έκανε γρήγορα τους «διαμαρτυρόμενους» να φωνάξουν το όνομά του. Ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας, η αποκάλυψη της σεζόν και το απόλυτο «όπλο» στα χέρια του Στίβεν Τζέραρντ, που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του συλλόγου το καλοκαίρι του 2017 και δεν χρειάστηκε καιρό για να τον λατρέψει.\n«Αν χρειαστεί να μαλώσω με ανθρώπους για να τον κρατήσω στην ομάδα, θα το κάνω. Τόσο πολύ τον θέλω! Είναι χαρούμενος εδώ, δουλεύει με κέφι, βοηθάει πολύ, πρόσφατα αναπροσάρμοσε τις αποδοχές και το συμβόλαιό του ως το 2022. Κάνει τη δουλειά πολύ πιο εύκολη για μας, ώστε να ενδώσω σε προτάσεις και να τον αφήσω να πάρει μεταγραφή». Το… μέλι προέρχεται από το στόμα του Stevie-G, που τον βλέπει (και) φέτος ασταμάτητο, με 17 γκολ και 10 ασίστ σε 28 παιχνίδια. Τα τελευταία επτά φέρουν την «υπογραφή» του Μορέλος φαρδιά πλατιά στην ούγια, ενώ την Κυριακή σκόραρε το γκολ της νίκης για τη Ρέιντζερς, που είναι πρώτη στη βαθμολογία (σ.σ με έναν αγώνα περισσότερο) και φαίνεται να έχει ύστερα από τη δραματική εμπειρία του υποβιβασμού ξανά τα φόντα να διεκδικήσει τον τίτλο της πρωταθλήτριας.\nΑντίστοιχα φαίνεται πως αισθάνεται κι εκείνος για τον προπονητή του: «Είμαι χαρούμενος εδώ, είναι μοναδική εμπειρία να σε προπονεί ο Τζέραρντ. Με κάνει καλύτερο, τον σέβομαι και θέλω να συνεχίσει να με οδηγεί για καιρό», λέει ο Μορέλος, που ακόμα δεν έχει μάθει να μιλάει καλά αγγλικά, όμως στο γήπεδο αυτό δεν του δημιουργεί μεγάλα προβλήματα.\nΗ Μέση Ανατολή έχει ομάδες που τον θέλουν στο δυναμικό τους και τα λεφτά για να τον πείσουν. Εκείνος ωστόσο φαίνεται πως περνάει ωραία στη Σκωτία. Το ίδιο και η σύζυγός του, Γεσενία, την οποία φαίνεται να ακούει τόσο, ώστε να κάνουν μέχρι και το ίδιο τατουάζ που γράφει: «Πάντα μαζί, πάντα δυνατοί».\n«Είμαστε ευτυχισμένοι στη Γλασκόβη και θέλουμε να μείνουμε εδώ», δηλώνει η κυρία Μορέλος και το ταίρι της φαίνεται πως θα υπακούσει. Έστω πολύ μακριά από το Μεδεγίν βρήκε την ποδοσφαιρική του πατρίδα και τον 22χρονο «δολοφόνο» η αποθέωση του Άιμπροξ τον «γεμίζει» και του δίνει κίνητρο για τα επόμενα πολλά γκολ που περιμένει απ’ αυτόν η Ρέιντζερς.\nPlanetFootball - Αναλύσεις & Fiorentina\nΦιορεντίνα: Στην «πυρά της ματαιοδοξίας» των Ντέλα Βάλε (pics)\nΗ Φιορεντίνα ετοιμάζεται για το ταξίδι στο Τορίνο κόντρα στην πληγωμένη Γιουβέντους και ο Θοδωρής Βασίλης γράφει για τους «βιόλα»...


Παπαθεοδώρου: «ΑΕΚ, η πιο μεγάλη πρόκληση της καριέρας μου - Ικανοποίησε τα θέλω μου ο πρόεδρος» - AEK Fans Blog | ΑΕΚ Νέα, Μεταγραφές, Ειδήσεις\nHome Μπάσκετ Παπαθεοδώρου: «ΑΕΚ, η πιο μεγάλη πρόκληση της καριέρας μου - Ικανοποίησε τα θέλω μου ο πρόεδρος»\nΠαπαθεοδώρου: «ΑΕΚ, η πιο μεγάλη πρόκληση της καριέρας μου - Ικανοποίησε τα θέλω μου ο πρόεδρος»\nby aekfans21.com 7:25 μ.μ.\nΟ Ηλίας Παπαθεοδώρου παραχώρησε μια πλούσια συνέντευξη στο site της ΚΑΕ ΑΕΚ και μίλησε για όλους και για όλα.\nΩς τη μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του χαρακτήρισε την πρόσληψή του από την ΑΕΚ ο προπονητής Ηλίας Παπαθεοδώρου, που παραχώρησε πλούσια συνέντευξη στο επίσημο site της «κιτρινόμαυρης» ΚΑΕ.\nΠαράλληλα, ο έμπειρος τεχνικός ξεκαθάρισε ότι ο Μάκης Αγγελόπουλος ικανοποίησε και με το παραπάνω τα «θέλω» του σε επίπεδο ρόστερ και μεταγραφών.\nΑναλυτικά η συνέντευξη του Ηλία Παπαθεοδώρου στο aekbc.gr:\n- Αθηναϊκός, Λαρισαϊκός, Μαρκόπουλο, Κηφισιά και μετά όλα πήραν το δρόμο τους. Δύο χρυσά με τις (μικρές) Εθνικές ομάδες, νταμπλ στο Καζακστάν, ικανοποιητική πορεία με τον ΠΑΟΚ και τώρα η ΑΕΚ. Πώς θα χαρακτήριζες με λίγα λόγια αυτή τη διαδρομή; «Δεν είναι εύκολο να συνειδητοποιήσεις, ότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια. Τα χρόνια αυτά βέβαια, πέρασαν πάρα πολύ όμορφα για μένα. Δημιουργικά. Από ‘κει και πέρα, είμαι χαρούμενος, που βρίσκομαι πλέον εδώ. Είναι η πιο μεγάλη πρόκληση της καριέρας μου».\n- Όταν κάνεις «φλας μπακ», τι θυμάσαι πιο πολύ από το παρελθόν; «Η διαδικασία ανέλιξης ενός προπονητή θεωρώ, ότι περνάει από διαφορετικά στάδια. Εγώ θυμάμαι πάντα με πολύ όμορφο τρόπο όλη αυτή τη διαδικασία είτε στις μικρές ηλικίες που δούλεψα, από την πρώτη ομάδα μου τον Αθηναϊκό, είτε στα τοπικά Πρωταθλήματα με τον Λαρισαϊκό, το Μαρκόπουλο και την Κηφισιά. Το πέρασμα από τις εθνικές ομάδες, τη δοκιμασία στο εξωτερικό σ’ ένα ιδιαίτερο και πολύ δύσκολο Πρωτάθλημα. Την πορεία μου με τον ΠΑΟΚ και τώρα η ΑΕΚ. Πρόκειται για μία πολύ όμορφη διαδρομή, με συναισθήματα πάντα χαράς. Αναπολείς και τις στιγμές που έχεις περάσει σε πιο δύσκολες συνθήκες, αλλά όλα είχαν την ομορφιά τους».\n- Πού γεννήθηκες... Στον Κορυδαλλό, που αναφέρει η Wikipedia; «Καμία σχέση. Στο Βύρωνα γεννήθηκα. Αυτή είναι η γειτονιά μου».\n- Και καταγωγή; «Είμαι από την Ήπειρο. Ο πατέρας μου ήταν από το νομό Θεσπρωτίας. Μεγαλώσαμε, όμως, στην Αθήνα».\n- Τι ήθελες να γίνεις όταν... μεγαλώσεις; «Από πολύ μικρός μ’ έβαλε ο πατέρας μου στον αθλητισμό. Δεν έκανα άλλες σκέψεις. Η φαντασία μου πήγαινε κατευθείαν σε πράγματα που είχαν σχέση με τον αθλητισμό. Ήθελα να παίξω μπάσκετ σε όσο το δυνατόν υψηλότερο επίπεδο. Όταν όμως αντιμετώπισα ένα πρόβλημα τραυματισμού, συνειδητοποίησα, ότι δεν είχα τη δυνατότητα και την ποιότητα να παίξω σε υψηλό επίπεδο και έτσι στράφηκα στην προπονητική. Ήθελα να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ χωρίς να έχω στο μυαλό μου την εξέλιξη. Δεν ήταν κάτι προβλεπόμενο αυτό. Ευχαριστιόμουν αυτό, που έκανα. Τις περισσότερες φορές είχε επιτυχία και έτσι ήρθε η εξέλιξη».\n- Προέρχεσαι από... «τζάκι» ή από μικροαστική οικογένεια; «Από μικροαστική. Ο (αείμνηστος) πατέρας μου ήταν δημόσιος υπάλληλος και η μητέρα μου δούλευε πάντα σε ιδιωτικές επιχειρήσεις».\n- Ως μαθητής, στο σχολείο, ήσουν καλός; «Ήμουν μέτριος. Τελειώνοντας το Λύκειο, πήγα φαντάρος και είχα πει τότε, ότι θα παίξω μπάσκετ. Ξεκίνησα από μικρός , με το ποδόσφαιρο όπως όλα τα παιδιά, αλλά στα δώδεκά μου επηρεασμένος και από την επιτυχία του 1987 στο Ευρωμπάσκετ ασχολήθηκα μόνο μ’ αυτό. Επίσης, το καλό ήταν, ότι δεν είχα πίεση από το σπίτι στο τι θα κάνω. Με βοήθησαν οι γονείς κι αυτό μού βγήκε σε καλό».\n- Θάλασσα ή βουνό; «Πιο πολύ... θάλασσα, αλλά είναι σε... διαφορετικές εποχές. Νομίζω και η ηρεμία που σου προσφέρει το βουνό, η κοντινή απόσταση που έχεις με τον ουρανό, είναι ένας ωραίος συνδυασμός».\n- Στην πρώτη σου συνέντευξη Τύπου ως προπονητής της ΑΕΚ, δήλωσες με νόημα «με λένε Παπαθεοδώρου Ηλία». Είναι ακόμη στο μυαλό σου η περίοδος αυτή της έντονης κριτικής; Σε φόβισε κάτι τότε; «Δεν με φόβισε κάτι. Θα έλεγα, ότι το έχω συνηθίσει. Είμαστε άνθρωποι όμως, που καθημερινά κρινόμαστε. Το συγκεκριμένο θέμα το έχω ξανασυναντήσει, οπότε αυτό, που πρέπει να κάνω είναι να το διαχειριστώ, να το προσπεράσω και ν’ αποδείξω με τη δουλειά μου, ότι αξίζει να βρίσκομαι σε μία ομάδα, όπως η ΑΕΚ».\n- Ήταν η στάση του κ. Αγγελόπουλου που μαλάκωσε την ψυχή σου τότε; «Θα έλεγα, ότι η στήριξη του Προέδρου μού έδωσε ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο, για να κάνω ακόμη καλύτερα τη δουλειά μου στην ΑΕΚ. Γενικά, όμως, όλος ο οργανισμός της ομάδας, από την πρώτη στιγμή με έχει αγκαλιάσει και μου έχει φερθεί πολύ όμορφα. Μ’ έχει στηρίξει σε όλες μου τις επιλογές και αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό. Είναι κάτι το οποίο θα έχω πάντα στο μυαλό μου».\n- Θεωρείς, ότι κουβαλάς ένα φορτίο παραπάνω λόγω αυτής της συγκυρίας ή έτσι κι αλλιώς η ΑΕΚ δημιουργεί μια πίεση από μόνη της λόγω της Ιστορίας της και του ειδικού βάρους της; «Υπάρχει ένα πρόσθετο βάρος, αλλά όπως είπατε, η ΑΕΚ είναι... μία πολύ βαριά φανέλα. Έχει πάντα μεγάλες απαιτήσεις, ανεξαρτήτως της κατάστασης στην οποία βρίσκεται. Η καθημερινότητα είναι πολύ δύσκολη και πρέπει να δίνεις τον καλύτερο σου εαυτό κάθε μέρα για να μπορείς να ανταπεξέλθεις και να πραγματοποιήσεις τους στόχους. Και είναι πολύ υψηλοί οι στόχοι».\n- Ως άνθρωπο τι σε εξιτάρει; Πώς διασκεδάζεις, πώς ηρεμείς; «Ηρεμώ πάρα πολύ όταν βρίσκομαι με την οικογένεια μου, τα παιδιά μου. Λόγω της δουλειάς αναγκάζομαι να λείπω πολλές ώρες από το σπίτι. Πολλές φορές που είμαι στο σπίτι το μυαλό μου δεν είναι εκεί, αλλά στο γήπεδο, οπότε όταν πραγματικά θέλω να “καθαρίσει” το μυαλό μου, θέλω να τους αφιερώνω όλο μου το χρόνο. Και χαλαρώνω. Το να δω έναν αγώνα στην τηλεόραση ή στο γήπεδο είναι επίσης κάτι που μου αρέσει πάρα πολύ».\n- Μουσική ακούς; «Ακούω όλα τα είδη μουσικής, εκτός από κλασική. Μου αρέσει η έντεχνη, ελληνική και ξένη. Και ακούω με βάση το τι έχω ανάγκη εκείνη τη στιγμή».\n- Είσαι προληπτικός; Έχεις γούρια; «Ναι, έχω αρκετά».\n- Δεν τα λέμε φυσικά, ε; «Εννοείται, όχι...».\n- Οι προπονητές έχουν πρότυπα; «Η κατάσταση είναι τέτοια, που οι επιρροές που μπορείς να έχεις είναι από παντού. Στο διαδίκτυο η ενημέρωση είναι συνεχής και μπορείς να μάθεις και να δεις πάρα πολλά πράγματα. Υπάρχουν πάρα πολλοί καλοί Έλληνες προπονητές από τους οποίους έχω αντιγράψει κάποια πράγματα και προσπαθώ να τα προσαρμόσω στα δικά μου δεδομένα και θέλω. Τέτοιοι προπονητές είναι ο Ιτούδης, ο Μπαρτζώκας, ο Σφαιρόπουλος, που κάνουν μεγάλη πορεία με τις ομάδες τους στην Ευρώπη. Θα έλεγα, όμως, τη μεγαλύτερη επιρροή στον τρόπο σκέψης μου και στο πώς έβαλα τα πράγματα σε μία σειρά προπονητικά, τη δέχτηκα από τον κ. Ομπράντοβιτς. Ο τρόπος λειτουργίας των ομάδων του, η καθημερινότητά του, οι αντιδράσεις του σε θέματα αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά, με έχουν επηρεάσει πάρα πολύ. Το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι προσαρμογής. Να μπορείς να διαβάσεις τι θέλει να κάνει η μία ομάδα, τι θέλει να κάνει η άλλη. Οπότε να μπορείς να εστιάσεις σε μία τακτική ενός προπονητή ή ταυτόχρονα το πώς αντιδράει σε θέματα διαχείρισης. Διαχείριση κρίσιμων καταστάσεων. Θέματα πειθαρχίας. Θέματα λειτουργίας. Πολλές φορές όταν βλέπω μπάσκετ για να χαλαρώσω, στο πίσω μέρος του μυαλού μου έχω και το κομμάτι του σκάουτινγκ».\n- Παρακολουθείς ποδόσφαιρο; Σε ενδιαφέρουν για παράδειγμα οι εξελίξεις στην ποδοσφαιρική ΑΕΚ; «Ποδόσφαιρο παρακολουθώ από την αρχή της ζωής μου. Μου αρέσει πάρα πολύ το ποδόσφαιρο, ωστόσο, λόγω πίεσης χρόνου τα τελευταία χρόνια δεν έχω τόσο πολύ μεγάλη επαφή. Παρακολουθώ τόσο όσο... Ναι, βλέπω τι γίνεται στο ποδόσφαιρο. Είναι μία δύσκολη κατάσταση και ευελπιστώ στο να βρεθεί μία λύση».\n- Πολιτικοϊδεολογικά πού ανήκεις; «Θεωρώ ότι πλέον οι ιδεολογίες και οι κομματικοί μηχανισμοί έχουν αρχίσει να εξαλείφονται. Μου αρέσει ένας κόσμος ο οποίος είναι ανοιχτός για όλους. Μου αρέσει μία οικονομία η οποία μπορεί να στηρίξει τους ανθρώπους της. Θα έλεγα, ότι χωρίς να πω αν είμαι δεξιά η αριστερά, ότι έχω μία φιλελεύθερη προοπτική των πραγμάτων».\n- Το πιο μεγάλο ταξίδι εκτός ομάδων που θα ήθελες να κάνεις μόνος σου ή με την οικογένεια σου πού θα ήθελες να είναι, και γιατί; «Θέλω να πάω στη Νέα Υόρκη. Έχω πάει Αμερική. Έχω πάει Λος Άντζελες, Λας Βέγκας, αλλά όχι στη Νέα Υόρκη. Είναι μια μεγαλούπολη που έχει τα πάντα και θέλω πολύ να τη ζήσω αυτή την εμπειρία με την οικογένεια μου».\n- Εκκλησία πηγαίνεις; Κάνεις τον σταυρό σου; «Εκκλησία πηγαίνω μόνο το Πάσχα, και σε τέτοιες περιπτώσεις. Τον σταυρό μου τον κάνω. Αλλά επειδή καμιά φορά ξεφεύγω με αθυροστομίες στον πάγκο, προσπαθώ πιο πολύ να σέβομαι την κατάσταση, παρά να ακολουθώ».\n- Πολλοί οπαδοί μας στέλνουν μηνύματα και ρωτούν: Ο Πρόεδρος σου πήρε ό,τι παίκτες ζήτησες; «Ο Πρόεδρος από την πρώτη στιγμή μού τόνισε, ότι η ομάδα θα ακολουθήσει το δικό μου πλάνο σ’ όλες τις επιλογές και έκανε τα πάντα για να ικανοποιήσεις τα «θέλω» τα δικά μου, τις επιλογές μου. Πάνω από το 95% το πραγματοποίησε».\n- Είναι μεγάλο ποσοστό... «Είναι εξαιρετικό ποσοστό. Ό,τι μπορούσε να κάνει, το έκανε. Κάθε ομάδα “δεν παίζει” μόνη της. Υπάρχουν διάφορες παράμετροι. Εμείς τα περισσότερα εμπόδια τα προσπεράσαμε. Έγινε μια πολύ καλή και οργανωμένη δουλειά από το General Manager και τον Team Manager έως το κομμάτι του σκάουτινγκ, αλλά και στο κομμάτι το πώς θα δελεάσουμε έναν παίκτη να έρθει στην Ομάδα μας».\n- Για το νέο γήπεδο, σου είπε ο Πρόεδρος κάτι; «Στην πρώτη συνάντηση που κάναμε, μου είπε για το γήπεδο και μετά από περίπου δεκαπέντε ημέρες πήγαμε μαζί στο γήπεδο. Πραγματικά, είναι ένα τεράστιο κίνητρο. Θα είναι μια “Πολιτεία Μπάσκετ” της ΑΕΚ. Θα της αλλάξει επίπεδο. Θα της αλλάξει τη δυναμική της. Θα δώσει σε όλους τεράστιο κίνητρο να δουλέψουν ακόμη πιο σκληρά. Όταν ξέρεις, ότι έχεις το δικό σου χώρο εργασίας, με όλες αυτές τις ανέσεις, που θα δημιουργηθούν. Θα αλλάξει τα δεδομένα στην ΑΕΚ. Το «πρότζεκτ» είναι πολύ μεγάλο και δεν αφορά μόνο στο Μπάσκετ. Εκτός από τους τίτλους, που θα κερδίσει η Ομάδα, αυτή θα είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη της ΑΕΚ».\n- Ως πρώην Ομοσπονδιακός τεχνικός στις μικρές εθνικές ομάδες, έχεις μια ευαισθησία και στην Ακαδημία και στα Τμήματα Υποδομής. Υπάρχει σχέδιο αξιοποίησης των νέων της ΑΕΚ, ή εξαρτάται από το νέο γήπεδο; «Ο πιο σημαντικός παράγοντας για να αξιοποιήσεις και εξελίξεις τους νέους παίκτες είναι να υπάρχει ο χώρος. Αυτή τη στιγμή, δυστυχώς, η ΑΕΚ δεν έχει το δικό της χώρο, και αναγκάζεται ν’ αλλάζει γήπεδα σχεδόν κάθε ένα ή δύο χρόνια. Δεν έχει δική της βάση. Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα. Προτεραιότητα είναι να έχει το χώρο της και εκεί να μπορεί να νιώθει ο κάθε παίκτης το χώρο... σπίτι του. Η ΑΕΚ είναι μια ομάδα, που πρέπει να πρωταγωνιστεί πάντα εκ των πραγμάτων και ταυτόχρονα να ισορροπεί με την ανάδειξη νέων παικτών. Έχει γίνει μία αρκετά μεγάλη επένδυση τα προηγούμενα χρόνια σε πάρα πολλούς νέους Έλληνες παίκτες. Είναι πάρα πολύ δύσκολο για ένα σύλλογο όπως είναι η ΑΕΚ, και να δημιουργεί νέους παίκτες και να πρωταγωνιστεί στις εθνικές διοργανώσεις και στο Basketball Champions League. Αυτό είναι μία... βάρκα που πρέπει να την ισορροπήσουμε. Κάτι τέτοιο απαιτεί σχέδιο, χρόνο και πολύ μεγάλη υπομονή, απ’ όλες τις πλευρές. Και από την ομάδα, και από τους προπονητές, και από τους παίκτες και φυσικά από τον κόσμο. Είναι στο όριο του αδύνατου να δημιουργήσεις ένα νέο παίκτη και να πρωταγωνιστείς στην Ευρώπη, εκτός κι αν αυτός ο παίκτης είναι ο Ντόνσιτς. Τα έχουμε συζητήσει με τον Πρόεδρο και θεωρώ ότι αν έχουμε την υπομονή και μπούμε βέβαια στο νέο μας γήπεδο θα μπουν όλα σε μία σειρά και θα γίνουν πιο εύκολα».\n- Είσαι καπνιστής; «Όχι... Δεν υπήρξα ποτέ στη ζωή μου».\n- Είσαι υπέρ της απαγόρευσης του καπνίσματος διά νόμου; «Γενικά, δεν θέλω να μπαίνει κάποια απαγόρευση σε κάτι που αρέσει σε κάποιον. Αλλά σ’ ένα δημόσιο χώρο, σ’ ένα κλειστό χώρο εάν εσύ θέλεις να καπνίζεις δεν χρειάζεται να εισπνέω και εγώ τον καπνό. Ειδικά στα γήπεδα, επιβάλλεται να γίνει. Έχουμε αργήσει ήδη».\n- Για το θέμα του γηπέδου μας τα είχε... ψάλλει πολλάκις και ο Κόουτς Πιτίνο. «Και είχε δίκιο ο άνθρωπος. Μα, μιλάμε για κάτι αυτονόητο».\n- Μετά από δύο χρόνια, που θα λήγει το συμβόλαιό σου με την ΑΕΚ, με τι θα είσαι ευχαριστημένος να έχεις πετύχει; «Το είπα και στη συνέντευξη Τύπου, πρώτα απ’ όλα να μείνω δύο χρόνια στην ΑΕΚ! Επειδή η ΑΕΚ είναι μία ομάδα που έχει άμεσα αγωνιστικούς στόχους, στόχος μας είναι να καταφέρουμε να τερματίσουμε στο Πρωτάθλημα μία θέση παραπάνω από πέρσι. Μεγάλος μας στόχος είναι να είμαστε ανταγωνιστικοί και να πρωταγωνιστήσουμε στο BCL. Eίναι κάτι που θέλουμε πάρα πολύ, κάθε χρόνο κυνηγάει αυτό τον στόχο η ομάδα και για μας φέτος θα είναι μια επιτυχία ώστε να φτάσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε, και δη στο Φάιναλ Φορ. Από κει πέρα, θα έλεγα κάτι το οποίο δεν είναι τόσο αγωνιστικό. Να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε έναν πυρήνα Ελλήνων παικτών. Έχουν έρθει αρκετά νέα πρόσωπα Ελλήνων στην ομάδα. Θέλουμε να τον εμπλουτίσουμε κι άλλο αυτόν τον πυρήνα και ταυτόχρονα να μπορούμε σε ξένους επιπέδου Λάνγκφορντ να έρχονται πιο εύκολα στην ομάδα μας κάθε χρόνο. Αυτό θα σημαίνει, ότι έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε μια καλή προϋπόθεση για να έρχονται τέτοιο ξένοι παίκτες».\n- Μετά από είκοσι χρόνια με τι θα ήσουν ευχαριστημένος να έχεις πετύχει; «Αν η διαδρομή μου μετά από είκοσι χρόνια έχει την εξέλιξη που είχε πριν... από είκοσι χρόνια θα είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος. Δηλαδή, να ευχαριστιέμαι την κάθε χρονιά, να αναπτύσσω τις γνώσεις μου και το επίπεδο της δουλειάς μου και να βρίσκομαι στις καλύτερες ομάδες. Αν αυτό συνεχιστεί με τίτλους και επιτυχίες θα είναι ακόμη καλύτερα».\nΠαπαθεοδώρου: «ΑΕΚ, η πιο μεγάλη πρόκληση της καριέρας μου - Ικανοποίησε τα θέλω μου ο πρόεδρος» Reviewed by Juker on 7:25 μ.μ. Rating: 5


Πολωνία: Μια χώρα βαθιά εξαρτημένη από τον άνθρακα | Euronews\nΑπό Valérie Gauriat • ανανεώθηκε πριν: 21/12/2018\nΤο όμορφο χωριό Βίτκοφ βρίσκεται στην κοιλάδα του Λίμπερετς στην Τσεχία. Η ζωή εδώ φαίνεται να είναι πολύ γαλήνια για τους εκατό κατοίκους. Τα πράγματα δεν είναι τόσο ήσυχα, όσο φαίνονται. Οι κάτοικοι ανησυχούν. Η Μαρί Πιλάροβα είναι πρώην διευθύντρια του νηπιαγωγείου του χωριού:\n«Πριν είχαμε εδώ ένα μέτρο νερό. Πέρσι όμως η στάθμη έπεσε πολύ και αυτό το ρυάκι έχει σχεδόν ξεραθεί».\nΟι μελέτες δείχνουν ότι αυτό οφείλεται στην υπερθέρμανση του πλανήτη, αλλά και στο πολωνικό λιγνιτωρυχείο του Τούροφ, στην άλλη πλευρά των συνόρων. Η τεράστια κατανάλωση νερού που γίνεται εκεί, απειλεί τα υπόγεια υδάτινα κοιτάσματα όλης της περιοχής. Οι κάτοικοι του Βίτκοφ ανησυχούν. Πρέπει να φτιάξουν ακόμη βαθύτερα πηγάδια για να έχουν πόσιμο νερό.\n«Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν όλοι τα χρήματα για να φτιάξουν νέα πηγάδια. Εάν οι άνθρωποι εδώ δεν έχουν νερό, θα φύγουν και η περιοχή θα μαραζώσει» εξηγεί ο δάσκαλος Κάρελ Ρέχακ, κάτοικος του Βίτκοφ.\nΚατευθυνόμαστε στην Μπογκατίνια, στη δυτική Πολωνία. Γειτονεύει με το Τούροφ, όπου βρίσκεται το ορυχείο και το θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο. Η πόλη οφείλει την ευημερία της στον άνθρακα. Αλλά αυτό έχει το τίμημά του. Το συγκεκριμένο εργοστάσιο είναι ανάμεσα στις πέντε πιο ρυπογόνες μονάδες στην Ευρώπη, όσον αφορά στην παραγωγή CO2.\nΑυτή η γειτονιά βρίσκεται δίπλα στο εργοστάσιο του Τούροφ. Έχουμε ραντεβού με έναν από τους κατοίκους. Όπως πολλοί στην Μπογκατίνια, δουλεύει στον τομέα ενέργειας, αλλά δεν θέλει να τον αναγνωρίσουν:\n«Η εξαγωγή και η καύση άνθρακα προκαλεί πολλά προβλήματα υγείας, ειδικά εξαιτίας της σκόνης άνθρακα και των λεπτών σωματιδίων που μας πνίγουν. Συνήθως υπερβαίνουν τα επίπεδα ασφαλείας. Το αισθανόμαστε στο στόμα μας, στα μάτια μας, στη μύτη μας. Το βλέπουμε παντού γύρω μας».\nΤο χιόνι γίνεται μαύρο το χειμώνα. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει καταδικάσει την Πολωνία για την κακή ποιότητα του αέρα της και τη βιομηχανία εξορύξεών της για τη χρήση άνθρακα για θέρμανση και μαγείρεμα στο 40% των νοικοκυριών της.\nΒρεθήκαμε στο Κατοβίτσε, την πρωτεύουσα της Σιλεσίας που έγινε η Παγκόσμια Σύνοδος για το κλίμα. Αυτοί οι ακτιβιστές προσπαθούν να ενημερώσουν τον κόσμο. Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Γραφείο Περιβάλλοντος, η μόλυνση σκοτώνει περίπου 50.000 ανθρώπους το χρόνο, στην Πολωνία. Ο Πάτρικ Μπιάλας μας επισημαίνει:\n«Από τις 50 πιο μολυσμένες πόλεις στην Ε.Ε., οι 33 βρίσκονται στην Πολωνία. Και ο άνθρακας είναι μία από τις αιτίες της παγκόσμιας υπερθέρμανσης. Γι' αυτό πρέπει να αποδεσμευτούμε από τον άνθρακα».\nΕίναι μια μεγάλη πρόκληση για την Σιλεσία, που αποκαλείται το βασίλειο του άνθρακα της Πολωνίας. Στη βιομηχανία του άνθρακα υπάρχουν 85.000 άμεσες θέσεις εργασίας και τετραπλάσιες έμμεσες.\nΤο ανθρακωρυχείο στο Πιάστ, κοντά στο Κατοβίτσε είναι το μεγαλύτερο της Ευρώπης. Μας έδωσαν την άδεια να μπούμε λίγες μέρες πριν την COP24. Ήταν πολύ δύσκολο να φτάσουμε εδώ. Οι εταιρίες εξόρυξης είναι πολύ απρόθυμες να μιλήσουν στα ΜΜΕ, πριν τη σύνοδο. Φοβούνται ότι θα έχουν κακή δημοσιότητα.\nΕίναι το τέλος της βάρδιας για αυτούς τους άνδρες. Πέρασαν επτά ώρες στις στοές, 500 με 600 μέτρα κάτω από τη γη. Ο Ραντοσλάβ Βόιζναρ είναι ένας από τους 3500 εργαζόμενους. Είναι 29 ετών. Δουλεύει εδώ εννιά χρόνια. Η δουλειά είναι τρομερά κουραστική και επικίνδυνη, όπως μας λέει. Δεν έχει όμως άλλη επιλογή:\n«Βλέπω αυτό το ορυχείο από το παράθυρο του σπιτιού μου σε όλη μου τη ζωή. Ο πατέρας μου δούλευε εδώ. Το ίδιο και οι παππούδες μου. Είναι μια παράδοση που πάει από γενιά σε γενιά. Μερικές φορές είμαι πραγματικό ράκος μετά τη δουλειά. Η μέση μου πονάει, τα γόνατα και τα πόδια μου το ίδιο. Αλλά έτσι είναι αυτή η δουλειά. Δεν μπορώ να σας το εξηγήσω, αλλά κάτι με τραβάει σ' αυτή τη δουλειά. Γι' αυτό συνεχίζω να δουλεύω στο ανθρακωρυχείο».\nΦεύγοντας από τη δουλειά ο Ραντοσλάβ συναντά τον φίλο και γείτονά του Ντομινίκ Λάσιακ. Έχει ανοίξει ένα γραφείο δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας που ονομάζεται «Δημιουργικό Ορυχείο». Μαζί ξεκίνησαν ένα blog αφιερωμένο στα βουνά και τα χειμερινά σπορ:\n«Αφού πρέπει να δουλεύω σε στενά τούνελ και στο σκοτάδι, η ανταμοιβή μου, στον ελεύθερο χρόνο μου είναι να βρίσκομαι σε ανοικτούς χώρους, στα βουνά και τις κορυφές».\nΟ Ράντοσλαβ είναι και φωτογράφος. Για πολλά χρόνια απαθανάτιζε τη δουλειά των ανθρακωρύχων:\n«Το βλέπω σαν καθήκον μου, γιατί ζω εδώ και δουλεύω σ' αυτό το ορυχείο. Θέλω να αναδείξω την παράδοση που έχουμε στα ορυχεία. Να την αποτυπώσω και να την προωθήσω, ώστε να μην ξεχαστεί».\nΘεωρούν υποχρέωσή τους όμως να ασχοληθούν με το θέμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Αλλά δεν μπορεί να γίνει κάτι που θα είναι εις βάρος της κοινωνίας που ζουν.\n«Αυτή η απλουστευτική εξομοίωση όσων διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να βγάλουν άνθρακα με τους υπαίτιους της υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι για μένα κοινωνικός ρατσισμός. Είναι απαράδεκτο. Πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξουμε το μίγμα ενέργειας που χρησιμοποιούμε, μειώνοντας το ποσοστό του άνθρακα. Όλα όμως αυτά πρέπει να γίνουν με μια καλά σχεδιασμένη διαδικασία» τονίζει ο Ντομινίκ Λάσιακ, δημιουργός του γραφείου δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας που ονομάζεται «Δημιουργικό Ορυχείο».\nΤο τέλος του άνθρακα, ο οποίος αντιπροσωπεύει πάνω από το 80% της ενέργειας της χώρας είναι μια μακρινή προοπτική για την Πολωνία. Πέρα από την κατασκευή ενός νέου εργοστάσιου που θα χρησιμοποιεί άνθρακα στα βόρεια της χώρας, αρκετά ανθρακωρυχεία σχεδιάζουν να επεκταθούν στην Σιλεσία. Τα σχέδια επέκτασης του ανθρακωρυχείου δίπλα στο Πιάστ, στην πόλη Ιμιέλιν, ανησυχεί πολύ τους κατοίκους.\nΟ πρώην πρόεδρος του ΔΣ του Ιμιέλιν, Τόμας Λάμικ θέλει να μας δείξει την καταστροφή που έχει προκαλέσει το υπάρχον ορυχείο, στο διπλανό χωριό:\n«Εξαιτίας της υποχώρησης του εδάφους, τα κτίρια έχουν κλίση, τα σπίτια έχουν ρωγμές και σε μερικές περιπτώσεις έπρεπε να κατεδαφιστούν. Να εδώ υπάρχει μια ρωγμή. Υπάρχει έντονη εξορυκτική διαδικασία εδώ και 30 χρόνια. Φτιάχνουν τα κτίρια και αυτά καταστρέφονται και πάλι. Τα ξαναφτιάχνουν και αυτά βγάζουν ξανά ζημιές. Φαύλος κύκλος. Από την άλλη πλευρά, βλέπετε αυτή τη λίμνη με τα στάσιμα νερά. Το νερό συγκεντρώνεται και το ορυχείο δεν το απορροφά. Αυτό το δάσος έχει σταματήσει να ζει γιατί είναι κάτω από τη στάθμη του νερού».\nΣτην είσοδο του Ιμιέλιν, οι γραμμές του τρένου καταστράφηκαν, όταν υποχώρησε το έδαφος. Εδώ συναντούμε την Αλίσια Ζντζιέτσιβιτς. Μια δασκάλα που θέλει να σώσει την πόλη της:\n«Αυτή η σιδηροδρομική γραμμή είναι το σύμβολο της πόλης μας, από την μία πλευρά. Είναι καθαρή και όμορφη. Υπάρχει και η άλλη πλευρά, που δείχνει τι μπορεί να μας συμβεί: τα σπίτια μας μπορούν να καταρρεύσουν, όπως και οι δεξαμενές πόσιμου νερού».\nΟ μεγάλος φόβος του Τόμας και της Αλίσια είναι ότι σε μακροχρόνια βάση δεν θα μείνει κανείς κάτοικος εδώ. Στο τέλος της ημέρας συναντούμε στο Ιμιέλιν τον Μπάρτος Ταρκόφσκι και τη γειτόνισά του Άνα Ντρόμπικ. Η γειτονιά αυτή είναι μακριά από την περίμετρο του ορυχείου. Πίστευαν ότι είναι ασφαλείς. Έκαναν όμως λάθος:\n«Υπάρχουν πολύ μεγάλες ρωγμές. Η κάσα της πόρτας έχει βουλιάξει. Και εδώ κάτω υπάρχει άλλη μια μεγάλη ρωγμή. Και αυτός ο τοίχος έχει σχιστεί εντελώς. Το πρώτο μου σοκ το θυμάμαι σαν να είναι σήμερα. Πρέπει να ήταν το τρίτο ή το τέταρτο βράδυ μας σ' αυτό το σπίτι. Όταν το σπίτι κουνήθηκε, πετάχτηκα από το κρεβάτι μου. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ ξανά. Ξαναέγινε πρόσφατα. Κουνηθήκαμε γερά.Ναι ήταν στις 20 Οκτωβρίου» εξηγεί ο Μπάρτος. Η Άνα Ντρόμπικ συμπληρώνει:\n«Ήταν πάνω από 3 Ρίχτερ. Αντικείμενα που είχαμε στα ντουλάπια αναποδογύρισαν. Άνοιξαν τα ντουλάπια, τα συρτάρια βγήκαν έξω. Κρατούσαμε την τηλεόραση για να μην πέσει στο πάτωμα. Δεν έχουμε κάνει έργα υποστήριξης και ενίσχυσης στα σπίτια μας. Ξέρουμε ότι αν η εξόρυξη ξεκινήσει εδώ, στα 180 μέτρα, όπως ανέφεραν, τότε τα σπίτια μας θα εξαφανιστούν».\nΟ Τόμας Λάμικ υπογραμμίζει: «Βασίζομαι στην βοήθεια της Ε.Ε., της οποίας οι πολιτικές για το κλίμα σκοπεύουν στη μείωση της εξάρτησης από τον άνθρακα».\nΤο ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα που επιδιώκει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέχρι το 2050 είναι αδιανόητο για τις πολωνικές αρχές και την πολωνική βιομηχανία εξορύξεων.\nΜια πολύ γρήγορη ενεργειακή μετάβαση θα είναι μοιραία για την περιοχή, σύμφωνα με τον επικεφαλής του τοπικού συνδικάτου της «Αλλεγγύης», Ντομινίκ Κόλορς. Η πράσινη οικονομία δεν μπορεί να αναπληρώσει άμεσα την απώλεια θέσεων εργασίας που συνδέονται με τον άνθρακα:\n«Πριν από 25 χρόνια, όταν ξεκίνησε η διαδικασία ανασυγκρότησης, χάσαμε χιλιάδες θέσεις εργασίας. Σε αντάλλαγμα, μόνο μερικές εκατοντάδες θέσεις δημιουργήθηκαν. Εάν η επιτάχυνση της διαδικασίας απεξάρτησης από τον άνθρακα συνεχιστεί με την ίδια δύναμη που επιθυμεί η Ε.Ε., δεν θα το αντέξουμε ούτε οικονομικά, ούτε κοινωνικά.\nΤέλος πάντων, θα συνεχίσουμε να αγοράζουμε προϊόντα με αποτύπωμα άνθρακα από χώρες που δεν ενδιαφέρονται για το κλίμα ή που μειώνουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, όπως είναι η Κίνα, η Ινδία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Και θα χάσουμε την ανταγωνιστικότητά μας μέσα στην Ε.Ε».\nΤα ίχνη από τον ριζικό ανασχηματισμό του τομέα του άνθρακα στην Πολωνία είναι ορατά. Ενώ η συγκεκριμένη περιοχή των εξορύξεων ολοκλήρωσε με επιτυχία την οικονομική της μετάβαση, μερικές άλλες περιοχές ακόμη αγωνίζονται.\nΣτην Κάτω Σιλεσία, στα νοτιοδυτικά της χώρας, η περιοχή του Βάλμπριτζ οφείλει την ευημερία της στον άνθρακα. Πολλά ορυχεία όμως έκλεισαν εδώ, αφήνοντας χιλιάδες ανθρώπους χωρίς δουλειά. Πολύς κόσμος θεωρεί ότι είναι μια αδικαιολόγητη πολιτική απόφαση. Όπως αυτός ο πρώην ανθρακωρύχος, ο Ζμπίγκνιου που συναντήσαμε στον δρόμο:\n«Κοιτάξτε αυτόν τον λόφο εδώ, κοντά στο ορυχείο. Υπάρχει μεγάλη ποσότητα άνθρακα. Κανείς δεν ασχολείται. Έχουμε ανάγκη τον άνθρακα\nΟ Ρόμαν έχασε τη δουλειά του ως ανθρακωρύχος πριν από 20 χρόνια. Αφού δεν βρήκε δουλειά στην Πολωνία και στην Ευρώπη, άρχισε να δουλεύει στα επονομαζόμενα ορυχεία της φτώχειας.\nΠρόκειται για παράνομα ορυχεία, στα περίχωρα της πόλης. Εδώ όλα γίνονται χειρωνακτικά. Στην κορύφωση της κρίσης, πάνω από 3.000 άνθρωποι έσκαβαν εδώ για να βρουν και να εμπορευτούν άνθρακα. Μετά άρχισαν οι διώξεις, γι' αυτό και η συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι πλέον σπάνια.\nΤώρα ο Ρόμαν ζει κάνοντας δουλειές του ποδαριού. Έρχεται όμως εδώ μερικές φορές, για να βγάλει τα προς το ζην:\n«Είναι ο μαύρος χρυσός του Βάλμπριτζ. Μπορεί να πέσει στο κεφάλι μου. Η γη να φύγει κάτω από τα πόδια μου, αλλά σταθεροποιούμε τις στοές για να είναι ασφαλείς. Να μπαίνουμε, να βγαίνουμε. Και δόξα τω Θεώ, μακάρι να πηγαίνουν όλα καλά».\nΑυτή η στοά είναι δύο μέτρα βαθιά, αλλά ο Ρόμαν μας λέει ότι μπορούν να φτάσουν στα 15 μέτρα σκάβοντας. Έβαλε επτά κομμάτια άνθρακα στον κασμά του. Αντιπροσωπεύουν τους επτά φίλους του, που πέθαναν σ' αυτές τις στοές:\n«Όσο υπάρχει κάρβουνο, θα υπάρχουν αυτές οι στοές της φτώχειας. Οι αρχές θα έρχονται και θα τις κλείνουν αλλά οι άνθρωποι θα τις ανοίγουν ξανά. Γιατί χρειαζόμασταν, χρειαζόμαστε και θα έχουμε πάντα ανάγκη τον άνθρακα».\nΣήμερα ο Ρόμαν δεν μπόρεσε να πουλήσει την ποσότητα που μάζεψε. Γι' αυτό τη δίνει σε έναν από τους γείτονές του, που ήταν πρώην ανθρακωρύχος, τον Ζμπίγκνιου Βοζνιόβσκι. Ένα ατύχημα τον βύθισε στην ανέχεια πριν από δέκα χρόνια:\n«Παίρνω ξυλάνθρακα από τις στοές της φτώχειας. Ο Ρόμαν μου τον φέρνει. Είναι ο καλύτερός μου φίλος».\nΟ Ζμπίγκνιου δεν έχει ούτε ρεύμα, ούτε αέριο. Με ένα επίδομα 140 Ευρώ τον μήνα, δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη του:\n«Δεν κρυώνω, γιατί μπορώ να ζεσταθώ. Εάν δεν είχα κάτι να κάψω, τότε θα ήμουν σε τραγική κατάσταση».\nΚατευθυνόμαστε στην Νόβα Ρούντα, 40 χλμ μακριά. Είμαστε προσκεκλημένοι σε μια συγκέντρωση, που γίνεται κάθε χρόνο με αφορμή τη γιορτή της Αγίας Βαρβάρας, που είναι η προστάτιδα των ανθρακωρύχων. Συναντούμε τον Ρόμαν Γιάνιτσεκ που φορά το παραδοσιακό ένδυμα των ανθρακωρύχων. Δεν χάνει με τίποτε αυτή τη γιορτή:\n«Τα ορυχεία έχουν κλείσει εδώ και πολλά χρόνια. Είμαστε εδώ για να γιορτάσουμε τις αρχαίες παραδόσεις των ανθρακωρύχων, να μοιραστούμε ένα ποτήρι μπίρα και να τραγουδήσουμε τα τραγούδια των ανθρακωρύχων. Έτσι ώστε οι καρδιές μας να χτυπήσουν, έστω και για λίγα λεπτά, στο ρυθμό των ωραίων παλιών ημερών, όπου όλοι δούλευαν».\nΜοντέρ • William Vadon


Βλάχικες αστικές εγκαταστάσεις στη Δυτική Μακεδονία (τέλη 19ου - αρχές 20ού αιώνα) - Αστέριος Ι. Κουκούδης - Μελέτες για τους Βλάχους\nΑρχική ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΡΘΡΑ Βλάχικες αστικές εγκαταστάσεις στη Δυτική Μακεδονία (τέλη 19ου - αρχές 20ού αιώνα)\nΒλάχικες αστικές εγκαταστάσεις στη Δυτική Μακεδονία (τέλη 19ου - αρχές 20ού αιώνα)\nΤα βλαχοχώρια της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας αναπτύχθηκαν στα ορεινά και τις διαβάσεις της περιοχής ως δορυφόροι ενός οικιστικού συστήματος με αναμφισβήτητο μητροπολιτικό κέντρο την περιοχή στη ραχοκοκαλιά της Πίνδου. Το Πισοδέρι, το Νυμφαίο (Νέβεσκα) και η Κλεισούρα, αλλά και η Βλάστη (Μπλάτσι), τα Νάματα (Πιπιλίστα) και το Σισάνι, παρά την αμφιλεγόμενη συμμετοχή Βλάχων στην εδραίωσή τους, σχημάτιζαν το βασικό δίκτυο. Υπήρξαν οικισμοί που δέχθηκαν κύματα Βλάχων προσφύγων από τις περιοχές της Μοσχόπολης και του Γράμμου, στα τέλη του 18ου αιώνα, και με τη σειρά τους προώθησαν νέες κινήσεις μετοικεσίας. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ανέπτυξαν μια κοινωνική και οικονομική ταυτότητα που βασίστηκε κατά πολύ στις μεταφορές, τη βιοτεχνία, το εμπόριο και την περιοδική μετανάστευση σε αναζήτηση επαγγελματικών ευκαιριών. Αρχικά, οι κάτοικοί τους στράφηκαν σε αρκετά μακρινές περιοχές, στο βορρά των Βαλκανίων και μέχρι την Κωνσταντινούπολη. Αυτή η πληθυσμιακή κινητικότητα έδωσε ευκαιρίες για το σταδιακό σχηματισμόοικογενειακών δικτύων οικονομικής δράσης και επαγγελματικής αλληλοϋποστήριξης. Τόσο οι βίαιες μαζικές μετακινήσεις, όσο και ακόλουθες, ομαδικές, μεταναστευτικές κινήσεις είχαν ως αποτέλεσμα την εδραίωση και την ανάπτυξη στη γύρω περιοχή μίας σειράς νέων βλάχικων εγκαταστάσεων στα τοπικά διοικητικά, οικονομικά και αστικά κέντρα, ανάμεσα σε δημογραφικά πλειοψηφούντες, αλλόγλωσσους πληθυσμούς.\nΥπάρχουν αναφορές πως, καθώς η Μοσχόπολη όδευε στη μεγάλη «καταστροφή» του 1769, μία ομάδων κατοίκων της προσπάθησε να εγκατασταθεί στην ίδια την Καστοριά. Παρουσιάζονται να ζήτησαν να τους παραχωρηθεί η περιοχή Μύτκας, δίπλα στη λίμνη, ώστε να δημιουργήσουν μία νέα Μοσχόπολη. Οι Καστοριανοί, όμως, φοβούμενοι την ανταγωνιστική, εμπορική δεινότητα των Μοσχοπολιτών δεν παραχώρησαν την περιοχή με διάφορες προφάσεις. Αργότερα, οι μεταγενέστερες γενιές των Καστοριανών αναγνώριζαν ως λανθασμένη αυτή την απόφαση, καθώς πίστευαν πως η άφιξη και η εγκατάσταση των Μοσχοπολιτών θα ενδυνάμωνε πληθυσμιακά και οικονομικά την πόλη τους. Μπορεί να αποτράπηκε μία μαζική μετοικεσία, όμως, εξελικτικά, δεν αποφεύχθηκε η εγκατάσταση αρκετών Μοσχοπολιτών και άλλων Βλάχων προσφύγων και στην Καστοριά. Κάποιες οικογένειες ήρθαν κατευθείαν εδώ ή αφού πέρασαν πρώτα από την Αχρίδα, το Κρούσοβο και άλλες παροδικές εγκαταστάσεις. Το γεγονός επιβεβαιώνει στα απομνημονεύματά του ο επίσης μοσχοπολίτικης καταγωγής Καστοριανός αγωνιστής Αναστάσιος Πηχέων, όταν αναφέρει πως, λίγο μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, η ανώτερη τάξη των Ελλήνων της πόλης αποτελούταν κυρίως από οικογένειες βλάχικης καταγωγής που είχαν εγκατασταθεί στην Καστοριά προερχόμενες από τη Μοσχόπολη, τη Νικολίτσα, το Βιθκούκι και αλλού. Στα τέλη πια του 19ου αιώνα, ο Γάλλος δημοσιογράφος Victor Berard επισημαίνει την έντονη παρουσία αυτού του βλάχικου στοιχείου στους κόλπους της τοπικής ελληνορθόδοξης κοινότητας, καθώς αναφέρει πως μεγάλος αριθμός των χριστιανών της πόλης μιλούσε ή καταλάβαινε τα βλάχικα.\nΜέρος των Μοσχοπολιτών, που δεν μπόρεσε να εγκατασταθεί ομαδικά στην Καστοριά, φαίνεται πως στράφηκε σε μικρότερους οικισμούς κοντά σε αυτή. Όταν, γύρω στα 1810, ο Γάλλος διπλωμάτης και περιηγητής François Pouqueville πέρασε από την περιοχή παρατήρησε πως 100 περίπου οικογένειες από τη Μοσχόπολη είχαν, ήδη, δημιουργήσει μία δική τους, ξεχωριστή συνοικία στο γειτονικό Άργος Ορεστικό (Χρούπιστα). Όπως σημειώνει ο Pouqueville, οι οικογένειες αυτές διατηρούσαν τα έθιμά τους και ζούσαν μοιράζοντας το χρόνο τους ανάμεσα στη φροντίδα των ζώων τους, τη γεωργία και την υφαντουργική. Κατασκεύαζαν χονδρά μάλλινα υφάσματα από τα οποία ράβονταν τα λαϊκά ρούχα. Είναι σίγουρο πως, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και μέχρι τις αρχές του 20ού, αυτοί οι σταδιακά αφομοιούμενοι πρόσφυγες δεν ήταν οι μόνοι Βλάχοι κάτοικοι του Άργους Ορεστικού. Αν και μετά τις μεγάλες εξόδους οι οικογένειες των Γραμμοστιάνων που συνέχιζαν να περνούν τα καλοκαίρια στην πατρογονική, ορεινή κοινότητάς τους είχαν περιοριστεί δημογραφικά κατά πολύ, αρκετές από αυτές τις ημινομαδικές οικογένειες και κυρίως αυτές των τσελιγκάδων προτιμούσαν να περνούν τους χειμώνες στο κοντινό Άργος Ορεστικό, όπου σχημάτιζαν ολόκληρους μαχαλάδες, ενώ οι περισσότεροι άντρες, οδηγώντας τα όποια κοπάδια τους είχαν απομείνει, συνέχιζαν να στήνουν τα παραδοσιακά χειμαδιά τους στην ανατολική Θεσσαλία. Αυτές οι οικογένειες ήταν που μετέφεραν την εικόνα της προστάτιδας Παναγίας της Γράμμοστας. Την ίδια πρακτική χειμερινής εγκατάστασης στο Άργος Ορεστικό ακολουθούσε και μία ομάδα προερχόμενη από τη Σαμαρίνα. Στην περίπτωση τους έχουμε να κάνουμε περισσότερο με εμποροβιοτέχνες και επαγγελματίες Βλάχους και πολύ λιγότερο με κτηνοτρόφους. Αυτοί οι Σαμαριναίοι αναζητούσαν στο Άργος Ορεστικό ευκαιρίες για τη χειμερινή συνέχιση των δραστηριοτήτων τους, με αποτέλεσμα να ριζώσουν οριστικά στη μικρή πολιτεία. Πολλοί λιγότεροι ήταν οι Αετομηλιτσιώτες που βρέθηκαν να εγκαθίστανται εδώ ακολουθώντας ανάλογες πρακτικές.\nΠαραδόσεις από το γειτονικό Βογατσικό αναφέρουν πως, προς τα τέλη του 18ου αιώνα, οι Καστοριανοί είχαν αποτρέψει την εγκατάσταση κάποιων ηπειρωτών προσφύγων στην πόλη τους. Έτσι, 70 περίπου οικογένειες από διάφορα μέρη και κυρίως από τη Μοσχόπολη, τη Φούρκα, το Σούλι και την Πάργα, εγκαταστάθηκαν τελικά στο Βογατσικό. Στη στατιστική του 1889 του Σέρβου Spiridon Gopgevic, το Βογατσικό παρουσιάζεται να κατοικείται από 3.000 ελληνόφωνους και βλαχόφωνους χριστιανούς, ενώ σε μία άλλη επισήμανση του ίδιου αναφέρεται η συνύπαρξη 400 ελληνόφωνων και 100 βλαχόφωνων φορολογούμενων. Με τον καιρό, οι Βλάχοι μέτοικοι του Βογατσικού αφομοιώθηκαν και χάθηκαν ανάμεσα στους πολυπληθέστερους ελληνόφωνους συμπολίτες τους. Ανάλογη ήταν η τύχη μίας μικρότερης ομάδας βλάχικων οικογενειών από το Λινοτόπι του Γράμμου που είχαν εγκατασταθεί στο γειτονικό Νεστόριο και εξελικτικά αφομοιώθηκαν ανάμεσα στους παλαιότερους σλαβόφωνους κατοίκους. Σε στατιστική των αρχών του 20ού αιώνα αναφέρεται πως ανάμεσα στα 455 νοικοκυριά σλαβόφωνων οικογενειών του Νεστορίου υπήρχαν ακόμη 16 βλάχικα νοικοκυριά. Παραδόσεις, και πάλι, αναφέρουν πως ένας αδιευκρίνιστος, αλλά σημαντικός, αριθμός Μοσχοπολιτών κατέφυγε και στη Σιάτιστα. Η μικρή πολιτεία της Σιάτιστας είχε ήδη στενές εμπορικές σχέσεις με τη Μοσχόπολη, σε τέτοιο, μάλιστα, βαθμό ώστε οι Σιατιστινοί και οι Μοσχοπολίτες να συνεταιρίζονται συχνά, πριν τα γεγονότα του 1769. Ωστόσο, όταν στα 1810, ο Pouqueville πέρασε και από τη Σιάτιστα, δεν κατέγραψε την παρουσία Βλάχων, καθώς πολύ πιθανά είχαν, ήδη, αφομοιωθεί σε μεγάλο βαθμό. Κάποια αξιόλογη ομάδα Μοσχοπολιτών και άλλων Βλάχων φυγάδων από τα μέρη της Ηπείρου εγκαταστάθηκε και στη γειτονική Εράτυρα, την παλιά Σέλιτσα. Το γεγονός αυτής της μετεγκατάστασης έρχεται να επιβεβαιωθεί από ισχυρές, μέχρι και σήμερα, οικογενειακές παραδόσεις, αλλά και τα δεκάδες επώνυμα βλάχικης προέλευσης ανάμεσα στους κατοίκους της Εράτυρας. Έτσι, προς τα τέλη του 19ου αιώνα, στη στατιστική του Gopgevic επισημαίνεται η πιθανή συνύπαρξη στη Σιάτιστα 7.500 ελληνόφωνων και 2.500 βλαχόφωνων κατοίκων και κατ’ αναλογία καταγράφονται 1.500 σπιτικά ελληνοφώνων και 600 σπιτικά βλαχοφώνων. Στην περίπτωση της Εράτυρας αναφέρονται 200 σπιτικά ελληνόφωνων και 100 σπιτικά βλαχοφώνων, αλλά και 28 Τσιγγάνοι.\nΒέβαια, οι Βλάχοι που αναφέρει ο Gopgevic ήταν εν μέρει μοσχοπολίτικης καταγωγής, καθώς, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, τόσο στη Σιάτιστα όσο και στην Εράτυρα, εγκαταστάθηκαν κι άλλοι Βλάχοι προερχόμενοι κι από άλλες περιοχές Επιπλέον, οι περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να εξεταστούν σε στενή σχέση με ανάλογες και μαζικότερες εγκαταστάσεις Βλάχων στη γειτονική Βλάστη, τα Νάματα και το Σισάνι. Είναι σίγουρο πως οι πρόσφυγες της Μοσχόπολης και του Γράμμου συμπαρέσυραν στις μετακινήσεις τους και κατοίκους της Φούρκας Κόνιτσας και της Σαμαρίνας Γρεβενών. Στην περίπτωση της Φούρκας, τις τάσεις εξόδου φαίνεται πως ενίσχυσε, ιδιαίτερα, η πολιτική Αλή Πασά που ακολούθησε και ο οποίος παρουσιάζεται να πίεζε τους κατοίκους, έτσι ώστε να μετατρέψει το χωριό σε δικό του τσιφλίκι. Και ενώ ορισμένοι από αυτούς τους Βλάχους βρέθηκαν στα βλαχοχώρια του Άσκιου, μεμονωμένες οικογένειες ή και μικρές ομάδες οικογενειών βρέθηκαν να εγκαθίστανται στην Εράτυρα, τη Σιάτιστα, το Τσοτύλι, τον Πελεκάνο, τη Γαλατινή κι άλλους μικρότερους, ελληνόφωνους οικισμούς της Ανεσελίτσας, της σημερινής επαρχίας Βοΐου και εξελικτικά στην Κλεισούρα και το Νυμφαίο.\nΤο δίκτυο των βλάχικων εγκαταστάσεων στη Δυτική Μακεδονία πήρε μία πιο οριστική μορφή και σύνθεση λίγο μετά την επαναστατική κίνηση του 1854. Ομάδες, κυρίως, κτηνοτρόφων από τα ημινομαδικά βλαχοχώρια των Γρεβενών, που είχαν εμπλακεί στα τότε γεγονότα και φέρονται να ενοχοποιήθηκαν και να έχασαν σημαντικό μέρος των περιουσιών τους στην περίφημη Μάχη της Φυλλουριάς, αναγκάστηκαν να αναζήτησαν νέες ευκαιρίες εγκατάστασης ανάμεσα στους εύπορους εμποροβιοτέχνες κατοίκους των βλαχοχωριών της περιοχής, όπως στην Κλεισούρα, τη Βλάστη και τα Νάματα, αλλά και σε κατ’ εξοχήν ελληνόφωνους οικισμούς, όπως η Εράτυρα, η Σιάτιστα και το Τσοτύλι. Σε κάποιες περιπτώσεις οι μετακινήσεις ήταν αποτέλεσμα σοβαρών ενδοκοινοτικών συγκρούσεων. Όπως και να είχε, αυτές τις κινήσεις μετοικεσίας ακολούθησαν στενά και ομάδες ελληνόφωνων κτηνοτρόφων από τα χωριά των Κουπατσαραίων, στην περιοχή δυτικά των Γρεβενών. Παρά τις γλωσσικές διαφορές, η κοινή κοινωνική και οικονομική ταυτότητα αυτών των τελευταίων Βλάχων και Κουπατσαραίων μέτοικων τους ώθησε σε στενότερη συμβίωση και αμοιβαία αφομοίωση, καθιστώντας δύσκολο το διαχωρισμό τους. Τους ημινομάδες κτηνοτρόφους δεν άργησαν να ακολουθήσουν ορισμένοι εμποροβιοτέχνες και επαγγελματίες. Έτσι, στα 1904 και σύμφωνα με έκθεση του τότε μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Σεραφείμ, πληροφορούμαστε πως μικρές, αλλά, δραστήριες ομάδες εδραίων Βλάχων υπήρχαν τόσο στο Τσοτύλι όσο και στη Σιάτιστα κι, όπως επισημαίνεται, αυτοί οι σταδιακά αφομοιωμένοι Βλάχοι προέρχονταν, κυρίως, από τη Σαμαρίνα, τη Φούρκα και την Αβδέλα. Τοπικές παραδόσεις έρχονται να ενισχύσουν την άποψη πως η βλάχικη εγκατάσταση στο Τσοτύλι έγινε με τη σύμφωνη γνώμη, με τη συγκατάθεση ή και με την πρόσκληση ισχυρών τοπικών μπέηδων. Αυτοί οι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι της Ανεσελίτσας, γνωστοί και ως Βαλαάδες, παρουσιάζονται να αναγνώριζαν τις εμπορικές και επαγγελματικές ικανότητες των Βλάχων μετοίκων και να ήλπιζαν πως η εκεί εγκατάστασή τους θα βοηθούσε την οικονομία της περιοχής τους.\nΕίναι βέβαιο πως οι κάτοικοι των ημινομαδικών χωριών της Βόρειας Πίνδου είχαν μια συνεχή παρουσία στο μικρό διοικητικό και οικονομικό κέντρο των Γρεβενών, αν και η δημογραφική τους παρουσία αυξομειωνόταν ανάμεσα στη θερινή και τη χειμερινή περίοδο. Οι αριθμοί τόσο των παραχειμαζόντων όσο και των οριστικά εγκατεστημένων επαγγελματιών προσαυξήθηκαν σημαντικά μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα, στα 1881. Η ύπαρξη της νέας συνοριακής γραμμής φαίνεται πως είχε δημιουργήσει προβλήματα στην παραδοσιακή κάθοδο στα πεδινά της Θεσσαλίας και ενίσχυσε την επιλογή των Γρεβενών ως τόπο χειμερινής διαβίωσης. Παρά τη φημολογούμενη συμμετοχή και Βλάχων στην ίδρυση της Κοζάνης, αυτή η δραστήρια πόλη αναπτύχθηκε ως μια κλειστή, ελληνόφωνη, χριστιανική κοινότητα με ισχυρό εμποροβιοτεχνικό και αστικό χαρακτήρα. Εντούτοις, ούτε εδώ αποφεύχθηκε η εγκατάσταση κάποιων Βλάχων. Μία έκθεση των τοπικών εκκλησιαστικών αρχών, έρχεται, στα 1904, να γνωστοποιήσει την παρουσία 50 βλάχικων οικογενειών και στην Κοζάνη, προερχόμενων από τη Σαμαρίνα, ανάμεσα στις 2.500 κατ’ εξοχήν ελληνόφωνες οικογένειες της πόλης. Και ενώ οι περισσότερες από αυτές τις οικογένειες ακολουθούσαν μια μακροχρόνια πρακτική απλής παραχείμασης, ορισμένες εύπορες οικογένειες είχαν εγκατασταθεί οριστικά εκεί. Ακόμη και στην περίπτωση της Πτολεμαΐδας, οι πρώτοι χριστιανοί επαγγελματίες που μπόρεσαν σαν εγκατασταθούν σταθερά σε αυτή την τουρκική πολιτεία ήταν μέτοικοι από τη Βλάστη και την Κλεισούρα. Η πιο άγνωστη από τις αστικές βλάχικες εγκαταστάσεις στη Δυτική Μακεδονία είναι αυτή στα Σερβία. Το παλιότερο βλάχικο στοιχείο της μικρής πολιτείας θα πρέπει να δημιούργησε μια κάποια βάση όταν οι αντιπαραθέσεις ανάμεσα στον Αλή Πασά των Ιωαννίνων και τους ισχυρούς τοπικούς αρματολούς εξανάγκασαν σε έξοδο από τα γειτονικά βλαχοχώρια του Ολύμπου ενός σημαντικού αριθμού οικογενειών, που ανήκαν, κυρίως, στις τάξεις των εμποροβιοτεχνών. Αναφέρεται πως, ήδη στα 1814 με 1815, προεστός των χριστιανών της πόλης ήταν ο Λιβαδιώτης Αναστάσιος Χατζή-Πούσιος. Η άφιξη των Ολύμπιων Βλάχων είναι σίγουρο πως αναζωογόνησε την περιορισμένη ομάδων των χριστιανών κατοίκων, αν και μόλις το ένα τέταρτο των 800 σπιτιών των Σερβίων κατοικούνταν, τότε, από χριστιανούς. Οι μετοικεσίες Ολύμπιων Βλάχων, ιδιαίτερα από το Λιβάδι ή Βλαχολίβαδο και το γειτονικό, αλλά μικρό και σχεδόν άγνωστο βλαχοχώρι με το όνομα Νεοχώρι ή Νιχώρι συνεχίστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Κάποιες από αυτές θα πρέπει να ήταν οργανωμένες και ομαδικές. Σύμφωνα με έγγραφη πηγή, προερχόμενη από το προξενείο Ελασσόνας, υπήρξαν δύο μαζικά κύματα από το Λιβάδι. Το πρώτο σημειώθηκε με τη λήξη των τοπικών γεγονότων και τη συμμετοχή των Ολύμπιων Βλάχων στην επανάσταση του 1821 και το δεύτερο μετά το 1870. Και στις δύο περιπτώσεις, οι μέτοικοι θα πρέπει να αναζήτησαν ασφάλεια και ευκαιρίες βιοπορισμού στην πόλη των Σερβίων, όπου μπόρεσαν να συνεχίσουν τις εμποροβιοτεχνικές δραστηριότητές τους. Από το Νεοχώρι θα πρέπει να υπήρξε μία συνεχής ροή οικογενειών προς τα Σέρβια, λόγω της ανασφάλειας που προκαλούσαν οι συχνές, εκείνη την εποχή, ληστρικές επιθέσεις. Κάποια σοβαρότερη επίθεση, πιθανότατα στα 1858, οδήγησε σε συλλογική έξοδο και των τελευταίων κατοίκων του. Τελικά, σχεδόν στο σύνολό τους, οι Νιχωρίτες βρέθηκαν εγκατεστημένοι στα Σέρβια, όπου φέρονται να δημιούργησαν μία δική τους συνοικία γνωστή με το όνομα Νιχώρι, δίπλα στη συνοικία Ισνάφι των Λιβαδιωτών. Οι δύο αυτές συνοικίες επικράτησε να είναι γνωστές με το συλλογικότερο όνομα Βλάχικα. Το τοπωνύμιο Ισνάφι από μόνο του μπορεί να μαρτυρεί τον εμποροβιοτεχνικό χαρακτήρα της εγκατάστασης των Βλάχων κατοίκων. Τα Σερβία στάθηκαν πόλος έλξης μεμονωμένων ατόμων, οικογενειών, αλλά και μικρών ομάδων κι από άλλα μακρινότερα βλαχοχώρια και ιδιαίτερα προς τα τέλη του 19ου αιώνα, καθώς οι οθωμανικές αρχές είχαν καταστήσει τη μικρή πολιτεία διοικητική έδρα σαντζακίου. Αναφέρεται πως υπήρχαν οικογένειες με καταγωγή από τη Φτέρη και τη Μηλιά Πιερίας, όπως κάποιοι από τους απογόνους των Λαζαίων, των γνωστών αρματωλών, αλλά κι οικογένειες από τη Σαμαρίνα, το Νυμφαίο, τη Δάρδα ή τη Μοσχόπολη και το Μοναστήρι. Στα 1895, ο γερμανός μελετητής των Βλάχων Gustav Weigand δημοσιεύει την πληροφορία πως ανάμεσα στους δημογραφικά κυρίαρχους Τούρκους κατοίκους υπήρχαν 150 οικογένειες χριστιανικών, από τις οποίες οι 50 ήταν οικογένειες Βλάχων με καταγωγή από το Λιβάδι και το Νεοχώρι. Προχωρεί, μάλιστα, στην αξιοσημείωτη παρατήρηση πως πολλοί από τους ελληνόφωνους χριστιανούς άνδρες μιλούσαν με άνεση τα βλάχικα, όντας φτωχότεροι και εξαρτώμενοι οικονομικά από τους ισχυρότερους βλαχόφωνους της πόλης. Στα 1904 και σύμφωνα με αναφορά των τοπικών εκκλησιαστικών αρχών, στα Σέρβια υπήρχαν 250 χριστιανικές οικογένειες. Από αυτές οι 100, περίπου, ήταν βλάχικης καταγωγής, προερχόμενες, κυρίως, από το Λιβάδι. Στις 30 Μαρτίου 1907, 133 Βλάχοι οικογενειάρχες των Σερβίων συνυπέγραψαν και απέστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας προς το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για τη συνεχιζόμενη δράση της ρουμανικής προπαγάνδας στην πόλη τους και την περιοχή. Βασιζόμενοι στον αριθμό των υπογραφών, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πως οι Βλάχοι κάτοικοι των Σερβίων αριθμούσαν περισσότερες από 500 ψυχές.\nΗ χαρακτηριστικότερη, ίσως, αστική βλάχικη εγκατάσταση στην περιοχή είναι αυτή που σχηματίστηκε στη Φλώρινα. Μία αναλυτική διπλωματική έκθεση, που χρονολογείται στα 1905, μας μεταφέρει πολύτιμες πληροφορίες, καθώς καταγράφονται ονομαστικά 29 κεφαλές οικογενειών βλάχικης καταγωγής. Από αυτούς οι 18 προέρχονταν από το γειτονικό Πισοδέρι, 2 από το Τύρνοβο, 2 από τη Σαμαρίνα, 2 από το Κρούσοβο, 2 από τη Μηλόβιστα, 1 από το Μεγάροβο, 1 από το Νυμφαίο και 1 από τη Βέροια. Αυτοί με την αρχαιότερη εγκατάσταση στην πόλη είχαν συμπληρώσει 35 ή 30 και χρόνια συνεχής παρουσίας, ενώ 11 είχαν, ήδη, αποκτήσει κτηματική περιουσία σε αυτή. Κρίνοντας από τα επώνυμα ορισμένων μπορούμε να υποθέσουμε τις επαγγελματικές τους ενασχολήσεις. Χαρακτηριστικά αναφέρονται τα επώνυμα Μαχαιροποιός, Τσαρουχάς, Φραγγοράπτης, Γανωτής, Χρυσοχόου, Ξενοδόχος, Ταπάσκας, Ζαπτιές, Μαραγκός, Σχοινοπώλης, Κεραμεύς, Ράπτης, Κασάπης, Ζαχαροπλάστης, ενώ υπήρχαν και δύο μοναχοί. Υποθέτουμε πως ο ισχυρότερος ανάμεσα τους ήταν ο αρβανιτοβλάχικης καταγωγής αρχιτσέλιγκας και κτηματίας Χρήστος Τζέγκας από τη Βέροια, καθώς καταγράφεται πρώτος στον κατάλογο.\nΕίναι σίγουρο πως η Φλώρινα συνέχισε να προσελκύει Βλάχους εμποροβιοτέχνες και επαγγελματίες μέχρι την απελευθέρωση στα 1912. Ωστόσο, πολύ πιο ιδιαίτερη ήταν η μαζική εγκατάσταση Βλάχων προσφύγων που ακολούθησε. Αυτή η, σχεδόν, άγνωστη ή και αγνοημένη προσφυγική ομάδα προερχόταν από τη γειτονική περιοχή της Πελαγονίας, η οποία με τις μάχες των Βαλκανικών Πολέμων και τις συμφωνίες της εποχής πέρασε, τότε, στην κυριαρχία των Σέρβων. Παρά τις αρχικές και, μάλλον, άτυπες συμφωνίες, οι νέες σερβικές αρχές προτίμησαν να παραγκωνίσουν τις ακμαιότατες, μέχρι τότε, τοπικές και, κυρίως, αστικού χαρακτήρα ελληνορθόδοξες κοινότητες, οι οποίες, σχεδόν, στο σύνολό τους αποτελούνταν από Βλάχους. Τα πολυάριθμα μέλη τους βρέθηκαν αντιμέτωπα με την επιλογή ανάμεσα στην προσαρμογή, την περιθωριοποίηση και την αφομοίωση και από την άλλη μεριά την έμπρακτη υποστήριξη των εθνικών επιλογών τους και το σκληρό και αβέβαιο μέλλον της προσφυγοποίησης. Η αρχική ροή προς την ελληνική επικράτεια ήταν μικρή, άτονη και ανοργάνωτη και αφορούσε περισσότερο τα σημαίνοντα μέλη της τοπικής ελίτ. Στην πορεία, αυτά τα αρχηγικά στελέχη, ακολούθησαν ελάσσονες εκπρόσωποι των εκκλησιαστικών και κοινοτικών αρχών, οι εκπαιδευτικοί, οι τραπεζίτες και οι κεφαλαιούχοι, οι επιστήμονες και οι μεγαλύτεροι από τους εμπόρους. Σταδιακά, συμπαρέσυραν τους μικρότερους επαγγελματίες και τους απλούς ανθρώπους της αγοράς και τους βιοπαλεστές, οι οποίοι μεθόδευσαν την τμηματική αναχώρησή τους, καθώς προσέβλεπαν στην εκπλήρωση μίας αμφίβολης υπόσχεσης, εκ μέρους των ελληνικών αρχών, για τη δημιουργία ενός Νέου Μοναστηρίου στην τόσο κοντινή και γνώριμη για αυτούς Φλώρινα. Μετέφεραν τις οικογένειες και τις δραστηριότητές τους άλλοι στη Φλώρινα και άλλοι στη Θεσσαλονίκη, κοντά σε συγγενείς και συμπατριώτες που είχαν βρεθεί να ζουν εκεί πολύ πριν το 1912. Δεν άργησαν να οργανώσουν, ήδη από 1913, προσφυγικούς συλλόγους και στις δύο πόλεις, που στόχευσαν στην περίθαλψη των λιγότερο προνομιούχων και την εκπλήρωση των υποσχέσεων. Την προσφυγική έξοδο επιτάχυναν, δυο τρία χρόνια αργότερα, οι εξελίξεις του Α’ Παγκόσμιου Πόλεμου, οι μάχες του Μακεδονικού Μετώπου και η κατάληψη της περιοχής από τους Βούλγαρους. Όσοι δεν είχαν φροντίσει να αναχωρήσουν έγκαιρα για την ελληνική επικράτεια βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις μαζικές εκτοπίσεις στο εσωτερικό της Βουλγαρίας και την καταναγκαστική εργασία. Η λήξη του πολέμου, στα 1918, βρήκε τις άλλοτε δραστήριες ελληνορθόδοξες κοινότητες της Πελαγονίας διαλυμένες, κυριολεκτικά αποδεκατισμένες και όσους επιβίωσαν κατεστραμμένους οικονομικά. Η προσφυγοποίησή τους επιταχύνθηκε και οριστικοποιήθηκε. Η Φλώρινα είχε γεμίσει από Βλάχους πρόσφυγες προερχόμενους από το Μοναστήρι, το Κρούσοβο, το Μεγάροβο, το Τύρνοβο, τη Νιζόπολη, τη Μηλόβιστα, το Γκόπεσι, τη Ρέσνα, την Αχρίδα και την Άνω και Κάτω Μπεάλα. Από το 1912-13 και με μετριοπαθείς εκτιμήσεις, ίσως μέχρι και 7.000 Βλάχοι πρόσφυγες από τη σημερινή π.Γ.Δ.Μ. κατέφυγαν και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα.\nΦαίνεται πως τα πικρά αισθήματα για την απώλεια των εστιών τους είχαν πολιτικές προεκτάσεις και διαπλοκές. Η έλλειψη ουσιαστικών διακρατικών συμφωνιών, αρχικά με τη Σερβία και εξελικτικά με τη Γιουγκοσλαβία, ενίσχυσαν τα όποια προβλήματα. Ως αποτέλεσμα η αποκατάστασή τους στη Φλώρινα αντιμετώπισε διακρίσεις σε σύγκριση με τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής και των επίσημων ανταλλαγών πληθυσμών που ακολούθησαν. Οι προσφυγικοί σύλλογοι της Πελαγονίας αντιδρούσαν και ασκούσαν έντονες πιέσεις για τη δικαιότερη αποκατάσταση και περίθαλψη των μελών τους. Στα τέλη πια της δεκαετίας του ’20, δημιουργήθηκε μία νέα προσφυγική συνοικία, αυτή της Αγίας Παρασκευής, για την αποκατάσταση ενός μέρους των 600 περίπου οικογενειών που παρέμειναν, τελικά, στη Φλώρινα. Στις αποσκευές τους μετέφεραν όχι μόνο τη χαρακτηριστική βλάχικη δεινότητα στο εμπόριο, τις βιοτεχνικές δραστηριότητες και τα επαγγέλματα της αγοράς, αλλά και τις γνώσεις και τα βιώματα του αστισμού του Μοναστηρίου. Δεν άργησαν να επανασυστήσουν τον πνευματικό βίο τους και μέχρι ένα βαθμό να επιβληθούν κοινωνικά και οικονομικά στην τοπική κοινωνία.\nΜέσα από αυτή τη, σχεδόν, επιγραμματική παρουσίαση του ιστορικού των αστικών βλάχικων εγκαταστάσεων στη Δυτική Μακεδονία, στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως δεν υπήρξαν κάποιοι σταθεροί και μη ανατρέψιμοι κανόνες οι οποίοι καθόρισαν την εδραίωση και την ανάπτυξή τους. Απεναντίας, η πορεία των Βλάχων προς αστική αποκατάσταση επηρεάστηκε από όλα τα ιστορικά γεγονότα κι όλες τις κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές που σημειώθηκαν αυτή την περίοδο. Το μόνο βέβαιο είναι οι Βλάχοι ήταν παντού παρόντες, σε μικρότερους ή μεγαλύτερους αριθμούς, στην πορεία προόδου όλων των διοικητικών, οικονομικών και αστικών κέντρων της περιοχής. Η πρωταρχική κτηνοτροφική ταυτότητά τους και ο συνεπακόλουθος εμποροβιοτεχνικός προσανατολισμός τους ήταν αδύνατον να τους περιορίσουν απομονωμένους κάπου στα ορεινά.\nΚλεισούρα, Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2010\nΒΛΑΧΙΚΕΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, τέλη 19ου - αρχές 20ού αιώνα Αστέρης Κουκούδης\nΟμιλία για την επέτειο του Μακεδονικού Αγώνα\nΒλάχικοι νομαδοκτηνοτροφικοί πληθυσμοί, οικισμοί και εγκαταστασεις στο Σαντζακι Σερρών στα 1900\nΟι Βλαχοι στη Ναουσα του 1821: Στοιχεία και ενδείξεις διαχρονικής παρουσίας\nΗ συμβολή των Βλάχων στον ελληνικό αστισμό: Το παράδειγμα της Θεσσαλονίκης, 1821-1912\nΑποσπάσματα απο την τετράτομη εργασία «Μελέτες για τους Βλάχους»\nΗ βλάχικη παρουσία στη Θεσσαλονίκη ανάμεσα στα 1821 με 1912\nΟι Βλάχοι της Νότιας Πίνδου - Συνθήκες και παράγοντες της ανάπτυξης\nΟ προβληματισμός για την παλαιότερη έκταση του Βλαχοζάγορου\nΟι Αρβανιτόβλαχοι στη Ρούμελη - Στερεά Ελλάδα\nΜοσχόπολη - Τα χρόνια της ακμής, 1700 - 1769\nΗ διασπορά και οι αποικίες των Γραμμουστιάνων\nΟι Βλάχοι της Βορειοδυτικής Μακεδονίας - Μεταναστευτικές κινήσεις κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και μέχρι το 1912\nΗ σύσταση των βλαχοχωριών του Ολύμπου. Οι Οθωμανικοί Χρόνοι\nΗ Ρουμανική Προπαγάνδα στα Μογλενά\nΟι εξελίξεις στη Βέροια και την περιοχή της μετά το 1912 και η μεταναστευτική έξοδος προς τη Ρουμανία\nΟι Αρβανιτόβλαχοι της Κεντρικής Μακεδονίας\nCopyright © 2004-2013 Αστέριος I. Κουκούδης - Μελέτες για τους Βλάχους Απαγορεύεται η μερική ή ολική αντιγραφή ή αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας χωρις την έγγραφη άδεια του συγγραφέα


Γιατί πονάμε ακόμα; | Pink Power\nΓιατί πονάμε ακόμα;\nHome /ΦυσιοΘεραπεύομαι/Γιατί πονάμε ακόμα;\nΕκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν στις μέρες μας από χρόνιο πόνο. Επηρεάζει την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων σε πολύ μεγάλο βαθμό. Σε μια έρευνα που έγινε στην Ευρώπη το 1998 βρήκαν ότι 1 στους 5 ανθρώπους που υποφέρουν από χρόνιο πόνο έχει χάσει την δουλειά του ως αποτέλεσμα του πόνου. Επίσης 1 στους 5 έχει πάθει κατάθλιψη λόγο του πόνου που αισθάνεται. Το κόστος που επιφέρει αυτή η μάστιγα της εποχής είναι τεράστιο τόσο στα συστήματα υγείας των χωρών αλλά και στην μειωμένη παραγωγικότητα των εργαζομένων που πολλές φορές καταλήγουν σε επιδόματα ανικανότητας.\nΧρόνιος πόνος καθορίζεται το σύμπτωμα του πόνου που διαρκεί περισσότερο από 6 μήνες. Η επιμονή του πόνου μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα προκαλεί αλλοιώσεις στην φυσιολογία των ιστών της περιοχής. Οι υποδοχείς των ερεθισμάτων στέλνουν συνεχόμενα σήμα προς τον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται και κατ επέκταση να διαφοροποιείται στον εγκέφαλο το ερέθισμα αυτό. Μελέτες με απεικονίσεις των περιοχών του εγκεφάλου που ενεργοποιούν το σύμπτωμα του πόνου εμφανίζουν αλλοιώσεις στα άτομα τα οποία έχουν χρόνιο πόνο.\nΧαρακτηριστικός ο τίτλος της εικόνας, ο εγκέφαλος μαθαίνει – προσαρμόζεται στον πόνο. Βλέπουμε με κίτρινο χρώμα τις περιοχές που ενεργοποιούν πόνο πόσο πιο αυξημένες είναι στην δεύτερη εικόνα όπου είναι το άτομο με παρατεταμένη αίσθηση του πόνου σε αντίθεση με ένα άτομο που περνάει την οξεία φάση δηλαδή την πρώτη φάση 1-5 μέρες από τον τραυματισμό.\nΜε λίγα λόγια έχουμε πόνο σε μια περιοχή του σώματος μας όμως δεν υπάρχει η παθολογία που την προκαλεί, οι ιστοί συνεχίζουν να στέλνουν σήματα πόνου χωρίς να υπάρχει τραυματισμός. Υπάρχει η λεγόμενη θεωρία της ¨Πύλης του πόνου¨. Είναι το όριο στο οποίο ξεκινά ο ιστός να στέλνει σήμα στον εγκέφαλο για τον κίνδυνο στον οποίο βρίσκεται το μέρος του σώματος που είναι εκτεθειμένο σε τραυματισμό. Τότε ο εγκέφαλος με τη σειρά του δρα ανάλογα, είτε με την αποφυγή κίνησης, είτε με τράβηγμα του χεριού από την φωτιά κ.α.\nΕίναι μια πολύ απλή απεικόνιση της θεωρίας της Πύλης πόνου όπου έχουμε 2 ερεθίσματα το ένα έντονο οξύ ερέθισμα και το άλλο ένα μουντό μη καθορισμένο σήμα πόνου να εισέρχονται στην πορεία για τον εγκέφαλο όπου εκεί θα γίνει η επεξεργασία τους. Τα διόδια αντιστοιχούν στην Πύλη του πόνου δηλαδή τι θα επιτραπεί να περάσει προς τον εγκέφαλο.\nΣτα άτομα με χρόνιο πόνο το όριο της Πύλης της έναρξης του πόνου είναι πολύ πιο μειωμένο και άρα οι ασθενείς αυτοί πονάνε πιο γρήγορα και συνέχεια, και αποφεύγουν να κάνουν δραστηριότητες που ενεργοποιούν το σύμπτωμα. Άρα πονάνε πιο εύκολα και πονάνε πιο πολύ από άλλους. Ένα παράδειγμα ατόμων που υποφέρουν από χρόνιο πόνο είναι τα άτομα που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδες, ρευματοειδής αρθρίτιδες, ινομυαλγίες και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα.\nΟ χρόνιος πόνος συνυπάρχει και με άλλα σωματικά συμπτώματα όπως η κόπωση, κακή ποιότητα ύπνου, διαταραχές της διάθεσης, μυοσκελετικούς πόνους και ψυχοσωματικά συμπτώματα.\nΕίναι μια περίπλοκη και δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι άνθρωποι που υποφέρουν με χρόνιο πόνο. Συνήθως είναι εξαντλημένοι από τις πολλές επισκέψεις σε γιατρούς, φαρμακευτικές αγωγές και θεραπείες χωρίς να βλέπουν αποτέλεσμα. Ο ρόλος της φυσιοθεραπείας σε τέτοιους πάσχοντες είναι η καθοδήγηση τους σε δραστηριότητες που αρχικά δεν προκαλούν πόνο ούτως ώστε ο ασθενής να αρχίσει να δραστηριοποιείται, να μην φοβάται να κινηθεί. Επίσης να εξηγηθεί στον ασθενή ότι ο πόνος που αισθάνεται δεν είναι επειδή υπάρχει πρόβλημα και ότι δεν χρειάζεται να ανησυχεί γι αυτό. Εκτός από τις ήπιες ασκήσεις ένα άλλο μέσο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είναι ο βελονισμός, η υδροθεραπεία, η Yoga, Pilates, διάφορες τεχνικές μάλαξης κ.α. Χρειάζεται συλλογική και συστηματική δουλειά μαζί με τον θεράποντα ιατρό του πάσχοντα αλλά και την ενεργώ συμμετοχή του ιδίου. Χρειάζονται στήριξη στην μακροχρόνια προσπάθεια και κατανόηση γιατί ο στόχος είναι να αλλάξουμε τα δεδομένα τα οποία έχουν καταγραφεί στο νευρικό σύστημα του ασθενή μας.\nΤι είδους υγεία θέλουμε;\nΛουκουμάδες αλμυροί με μέλι\nTAGS: αίσθημα βελονισμός γιόγκα εγκέφαλος νευρικό σύστημα πιλάτες πόνος σύμπτωμα υδροθεραπεία φυσικοθεραπεία φυσιοθεραπεία χρόνιος πόνος