"Ακούστε καλά τι λένε οι φοιτητές...": Συνέντευξη με τον Γ1. από τη σχολή Αρχιτεκτονικής στην Πάτρα και τον Γ2. από το ΤΕΙ Μεσο-λογγίου\nΣυνέντευξη με τον Γ1. από τη σχολή Αρχιτεκτονικής στην Πάτρα και τον Γ2. από το ΤΕΙ Μεσο-λογγίου\nΓ1.: Από την Αθήνα. Αρχιτεκτονική Πάτρας 1ο έτος. Ο πατέρας μου ανήκει στο ΠΑΣΟΚ, η μάνα μου γυροφέρνει. Ο πατέρας μου είναι οικονομολόγος-κοινωνιολόγος (Αγροτική Τράπεζα) και η μητέρα μου δημόσιος υπάλληλος, θα χαρακτήριζα την οικονομική τους κατάσταση καλή. Τα βγάζω πέρα, δεν έχω δουλέψει. Θεωρώ ότι γενικά ανήκω στον αριστερό χώρο χωρίς να είμαι σε συγκεκριμένο κόμμα ή οργάνωση. Δεν ήμουν ποτέ κάπου οργανωμένος.\nΓ2.: Από Αθήνα. Παράρτημα Ναυπάκτου, ΤΕΙ Μεσολογγίου, Τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων και Δικτύων 2ο έτος. Οι γονείς ήταν παλιά στο ΚΚΕ τώρα έχουν «ψιλοξεκόψει». Είναι δημόσιοι υπάλληλοι (στον ΟΤΕ και στην Ολυμπιακή). Μέση, κανονική οικονομική κατάσταση. Δίνουν χρήματα οι γονείς, τα βγάζει καλά πέρα. Δεν έχει δουλέψει ποτέ. Πολιτικά ανήκει στο ΕΕΚ.\nΗ σχολή που σπουδάζεις ήταν επιλογή σου;\nΓ2.: Εκεί έμπαινα εκεί πήγα.\nΈχεις συχνή επαφή με τη σχολή σου;\nΓ2.: Ναι, εργαστήρια περισσότερο, θεωρίες επιλεγμένα, όχι πάντα.\nΓ1.: Κατά περιόδους, όταν πλησιάζουν εξεταστικές. Παρακολουθώ τα βασικά μαθήματα. Τα προαιρετικά και τα λιγότερο βασικά μαθήματα της σχολής δεν τα παρακολουθώ.\nΕίσαι ικανοποιημένος με τις σπουδές σου (οργάνωση, εξοπλισμός, προγράμματα);\nΓ2.: Η σχολή είναι αρκετά υποανάπτυκτη, το κτίριο το ενοικιάζει ο Δήμος, είναι ιδιωτικό, στα εργαστήρια κάτι γίνεται, έχουμε πολύ λίγες αίθουσες οπότε κάποιοι πάνε εννιά το πρωί και τελειώνουν εννιά το βράδυ. Απ’ τη σχολή δεν μπορώ να πω ότι είμαι και ικανοποιημένος, έχει πολλές ελλείψεις…\nΓ1.: Σχετικά. Γενικά, είναι οργανωμένη η σχολή. Τώρα, μετά τις καταλήψεις το πράγμα για διάφορους λόγους δεν οργανώθηκε καλά, δε γίνανε εξεταστικές, κάποιοι χάσανε τα εξάμηνά τους, εκεί βέβαια μπαίνουν και πολιτικοί λόγοι, έγινε και λίγο εσκεμμένα. Αλλά γενικά η σχολή έχει κάποια οργάνωση, κάποιες δομές που συντηρούνε τα μαθήματα σε σχετικό πρόγραμμα. Αλλά πχ. τώρα με τις καταλήψεις, δε λειτούργησε πολύ καλά.\nΠριν τις κινητοποιήσεις τι σχέση είχες με τους συμφοιτητές σου;\nΓ2.: Πριν τις κινητοποιήσεις αρκετά καλή. Μετά τις κινητοποιήσεις άρχισαν να οξύνονται τα πράγματα γιατί όλοι πήραν θέση. Με κάποιους βρεθήκαμε πιο κοντά και με άλλους απομακρυνθήκαμε.\nΓ1.: Πριν τις κινητοποιήσεις χαλαρή σχέση, χαβαλέ από δω κι από ‘κει. Μετά κάποιοι γίνανε αντιπαθείς και κάποιους τους συμπαθείς περισσότερο και αρχίζεις να κάνεις πιο πολύ παρέα.\nΈχεις πολύ ελεύθερο χρόνο; Πώς κατανέμεται;\nΓ2.: Έχω ελεύθερο χρόνο. Ασχολούμαι και με πολιτικά πράγματα, παίζω και σε ένα συγκρότημα.\nΓ1.: Αυτό έχει να κάνει και με το πόσο παρακολουθεί κανείς. Αν παρακολουθείς κανονικά δεν έχεις καθόλου ελεύθερο χρόνο. Τώρα δηλαδή που αναγκάστηκα να παρακολουθήσω συνεχόμενα και εντατικά, δεν είχα χρόνο. Έφευγα στις 8:30 και γύρναγα 10 το βράδυ.\nΒρίσκεις ότι υπάρχει κλίμα ανταγωνισμού στη σχολή σου; Ανταλλάσσετε σημειώσεις με τους συμφοιτητές σας; Συνεργάζεστε για να περάσετε μαθήματα;\nΓ2.: Αρκετά έντονο. Συνεργαζόμαστε αρκετά.\nΓ1.: Ναι. Αν ζητήσεις βοήθεια θα σου τη δώσουν, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι όλοι δεν έχουν στο μυαλό τους ότι πρέπει να τα πάνε καλά, καλύτερα απ’ τον άλλο. Δεν είναι σκληρά τα πράγματα, να λέγονται ψέματα και να υπάρχει αποπροσανατολισμός, αλλά ανταγωνισμός υπάρχει….\nΒρίσκεις ότι το πανεπιστημιακό σύστημα δίνει «ίσες ευκαιρίες»;\nΓ2.: Δε νομίζω. Αυτό έχει να κάνει βέβαια και με τις πανελλήνιες. Παρατηρώ ότι οι περισσότεροι μπαίνουν σχεδόν κατά τύχη. Σε εμάς σε κάποια μαθήματα κάποιοι κάνουν φροντιστήρια ή πληρώνουν για εργασίες και έτσι παίρνουν και καλύτερους βαθμούς.\nΓ1.: Όχι, και γιατί ο κάθε καθηγητής ευνοεί τα παιδιά της ομάδας του, αλλά και από την άποψη ότι στη σχολή μου όποιος έχει λεφτά μπορεί να τα πάει καλύτερα, δηλαδή στην αρχιτεκτονική υπάρχουν διάφορα προγράμματα όπου εκείνοι που πληρώνουν τα μαθαίνουν αμέσως ενώ οι υπόλοιποι τα κουτσομαθαίνουν. Υπάρχει το ζήτημα των υλικών, όπου αυτοί που έχουν λεφτά μπορούν και τα αγοράζουν γρήγορα και παίρνουν καλά υλικά και κάνουν τις εργασίες αμέσως ενώ οι άλλοι δυσκολεύονται. Δηλαδή, γενικά μπαίνει το ζήτημα του ότι η κοινωνική σου θέση καθορίζει το πώς θα αντεπεξέλθεις στη σχολή. Όσον αφορά τα μεταπτυχιακά εγώ έχω ακούσει ότι έχει να κάνει και με τους καθηγητές πολύ. Δηλαδή, όποιος είναι κοντά στους καθηγητές προωθείται καλύτερα.\nΠιστεύεις ότι πρέπει να υπάρχει χρονικό όριο στις σπουδές;\nΓ2.: Όχι. Δε νομίζω ότι υπάρχει κάποιος λόγος γι’ αυτό.\nΓ1.: Όχι. Νομίζω ότι η είναι η λάθος κατεύθυνση. Νομίζω ότι το όριο στις σπουδές και έτσι όπως μπήκε στοχεύει στην εντατικοποίηση των σπουδών στο πλαίσιο του να δημιουργήσουμε καλύτερους υπαλλήλους. Έτσι κι αλλιώς το πόσο αργά κυλούν οι σπουδές για αυτούς που δεν παρακολουθούν ή γρήγορα για όσους παρακολουθούν και πάλι δεν είναι καλό. Σημασία έχει το πόσο καλά μαθαίνεις ένα αντικείμενο όχι πόσο καλός υπάλληλος θα γίνεις.\nΠώς βλέπετε τους καθηγητές; Πρέπει να κρίνονται από τους φοιτητές τους; Αν ναι με ποιόν τρόπο;\nΓ2.: Σίγουρα. Μέσα από διαδικασίες όπως γενικές συνελεύσεις.\nΓ1.: Ψωνισμένους, υπερόπτες, κάποιους. Μερικοί άλλοι βοηθάνε και έχουν και λίγο ανοιχτό μυαλό, αυτοί είναι μειοψηφία, αλλά οι περισσότεροι είναι για τα γραφεία τους και δε δίνουνε μεγάλη σημασία στο να σε βοηθήσουνε ν’ ανοίξεις το μυαλό σου, ας πούμε, σε μαθαίνουν πιο πολύ τι πρέπει να κάνεις. Ναι, θα πρέπει να κρίνονται οι καθηγητές. Ο κάθε φοιτητής όμως θα κρίνει με διαφορετικά κριτήρια. Αλλά η κριτική θα πρέπει να υπάρχει, οι καθηγητές θα πρέπει να επηρεάζονται απ’ αυτή την κριτική, να μην είναι μόνο θεωρητική, αυτός μ’ αρέσει ο άλλος όχι και αυτό να μην έχει καμία συνέπεια… πρέπει να υπάρχουν κάποιες διαδικασίες που να επηρεάζουν άμεσα τους καθηγητές, συλλογικές βέβαια, αλλά να γίνει θεσμικό και να τους επηρεάζει άμεσα.\nΣε ενδιαφέρει να ασχοληθείς με το αντικείμενο των σπουδών σου; Υπάρχουν κατάλληλες προοπτικές για κάτι τέτοιο; Αν όχι πως βλέπεις την επαγγελματική σου αποκατάσταση;\nΓ1.: Ναι. Και γιατί μπήκα αλλά και γιατί το αντικείμενο αυτό έχει μέλλον. Η επαγγελματική μου αποκατάσταση δε θα είναι εύκολη, το πράγμα αρχίζει και δυσκολεύει.\nΓ2. Ναι. Αλλά με τον τρόπο που θέλω είναι λίγο δύσκολο, η προοπτική είναι να πάω σε ένα γραφείο, να ξεκινήσω κάπως υπαλληλικά και έτσι θα πάει. Αλλά, γενικά, με ενδιαφέρει και πιστεύω ότι κάτι θα γίνει…\nΠοιο θεωρείς το πιο σημαντικό πρόβλημα στη φοιτητική σου ζωή στην τωρινή φάση (φοιτητικό ή άλλο);\nΓ2.: Η απομόνωση της πόλης από τα πάντα, απ’ ότι συμβαίνει, θα το μάθουμε μετά από καιρό.\nΓ1.: Από προσωπική σκοπιά, έχω το ζήτημα κατά πόσο έχω ενταχτεί σε ένα κλίμα συμμετοχής στο πανεπιστήμιο, το ότι δηλαδή δεν έχω μπει σ’ ένα ρυθμό στο πανεπιστήμιο. Όποτε αναγκάζομαι να πάω, πάω. Όσον αφορά το ίδιο το πανεπιστήμιο αυτό είναι ένα κέντρο εκπαίδευσης, αυτοί που πηγαίνουν έχουν μάθει να εκπαιδεύονται και να μπαίνουν σε διαδικασίας εκπαίδευσης και όχι σπουδών… αυτό είναι το βασικό πρόβλημα…\nΓ2.: Όσο μπορούσα.\nΠριν κατέβεις στις κινητοποιήσεις είχες συμμετάσχει κάπου αλλού; Σε επηρέασαν οι κινητοποιήσεις άλλων εποχών, άλλων χωρών; Πώς συμμετείχες στις κινητοποιήσεις; Κατέβαινες σε πορείες; Πήγαινες στις διαδικασίες των συνελεύσεων; Υπήρξαν άλλες μορφές αγώνα πέρα απ’ αυτές; Ποιες;\nΓ2.: Συμμετείχα όταν ξεκίνησε ο διάλογος για την παιδεία το 2005, με τα σχολεία και στο αντιπολεμικό πιο πριν. Σίγουρα με επηρέασαν παλιότερες κινητοποιήσεις. Είχα ακούσει για το Μάη του ’68, για το Πολυτεχνείο, ειδικά πέρυσι γινόντουσαν πράγματα και στην Λατινική Αμερική και στη Γερμανία, σε πολλές χώρες εμφανίστηκε κάποιο φοιτητικό κίνημα. Είχαμε έρθει σε όλες τις πανελλαδικές πορείες με το σχήμα απ’ τη Ναύπακτο, και στην Πάτρα. Το μήνα που είχαμε κατάληψη ήμουνα στη σχολή συνέχεια, οργανώσαμε κάποιες πορείες στη Ναύπακτο. Έγινε πέρυσι μία και φέτος άλλη μία. Κλείσαμε το δρόμο μια φορά.\nΠώς βγήκατε εσείς στο δρόμο σε ένα τόσο μικρό μέρος και πως σας αντιμετώπισε ο κόσμος;\nΓ2.: Στη Ναύπακτο αυτοί που έτρεχαν για αυτή την υπόθεση ήμασταν 7-8, σε σύνολο φοιτητών 300, έγινε κάλεσμα για την πορεία, πέρυσι ήμασταν 50 άτομα, φέτος ήμασταν 20 άτομα, και το δρόμο τον κλείσαμε 10 άτομα… Οι άνθρωποι εδώ δεν έχουν και πολλή αντίληψη για το τι γίνεται έξω απ’ τη Ναύπακτο, μπορεί να ήταν πολύ φιλικοί προς εμάς αλλά όταν έβλεπαν στην τηλεόραση τα μπάχαλα έλεγαν «κοίτα οι φοιτητές τι κάνανε», εμείς ήμασταν τα παιδιά της πόλης. Ως άλλη κινητοποίηση εμείς είχαμε την ιδέα να κλείσουμε τη γέφυρα Ριο-Αντίρριο, το προτείναμε στο συντονιστικό στην Πάτρα, αλλά εκεί είναι πολύ βραδυκίνητοι και τελικά δεν έγινε.\nΓ1.: Πήγα σε αρκετές πορείες, στην κατάληψη πέρασα λίγα βράδια, στις συνελεύσεις όλες, σε μικρό βαθμό θα έλεγα. Σε αντιπολεμικές πορείες και στα μαθητικά. Από τις κινητοποιήσεις άλλων εποχών μαθαίνεις πράγματα από συζητήσεις, αλλά δε λειτουργούν για μένα σαν πρότυπα, περισσότερο λειτουργώ βάσει του τι συμβαίνει τώρα. Στη σχολή μου κάνανε διάφορα, εγώ τα λέω, ψιλο-χάπενινγκ. Έγινε μοίρασμα προκηρύξεων, και πολλές συμβολικές κινήσεις, σε πλατείες κλπ. Στη σχολή είμαστε περίπου 500 άτομα, πέρα απ΄ τους οργανωμένους, ΕΑΚ, αυτόνομους κλπ ήταν αρκετός ο κόσμος. Ως μπλοκ δεν κατεβαίναμε ως Αρχιτεκτονική ο καθένας κατέβαινε με τους δικούς του. Την κατάληψη έφτασαν να την κρατάνε ως 30 άτομα αν και ο πυρήνας ήταν καμιά δεκαπενταριά.\nΟι κινητοποιήσεις έγιναν με αφορμή το νόμο-πλαίσιο. Έχεις διαβάσει το νόμο-πλαίσιο; Γιατί πιστεύεις ότι δεν έπρεπε να περάσει; Τι ήταν αυτό που σε ενόχλησε περισσότερο, και σ’ έκανε να κινητοποιηθείς; Τι σημαίνει «δημόσια/δωρεάν παιδεία» για σένα; Ποιο στοιχείο του νόμου-πλαισίου ανέδειξαν περισσότερο οι συνελεύσεις; Ήταν αυτό που σε ενδιέφερε και σένα;\nΓ2.: Ναι. Από το νόμο-πλαίσιο, δεν ήταν ένα συγκεκριμένο πράγμα, αλλά ο λόγος για τον οποίο θέλουν να περάσουν τον νόμο-πλαίσιο, ότι δηλαδή θέλουν να βάλουν τα πανεπιστήμια να λειτουργούν στην κατεύθυνση του τι χρειάζεται ο καπιταλισμός. Δημόσια δωρεάν παιδεία σημαίνει να παρέχονται όλα δωρεάν, από βιβλία μέχρι στέγαση. Στις συνελεύσεις αναδείχτηκε περισσότερο το άσυλο και το ανώτερο όριο φοίτησης. Για μένα καλό που συζητήθηκαν αυτά απλώς εγώ θα ήθελα να γίνει λίγο καλύτερη πολιτική συζήτηση πάνω στο νόμο πλαίσιο, που όμως είναι αρκετά δύσκολο να γίνει. Κι αυτό γιατί έβγαιναν διάφοροι και βγαίνανε και λέγανε ότι τους κατέβαινε (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ). Ήταν δύσκολο, ο κόσμος ήταν πολύς και γινόταν φασαρία. Υπήρχε αρκετός κόσμος που ενδιαφερόταν. Τον Ιούνιο όταν κλείσαμε τη σχολή για να βγει να μιλήσει ο ΠΑΣΠίτης του κάναμε μάθημα εμείς, για το τι είναι ο νόμος πλαίσιο και όλα αυτά… Ο χύμα κόσμος ήξερε περισσότερο για τα πράγματα από τις παρατάξεις.\nΓ1.: Εγώ έχω διαβάσει πολύ λίγο τον νόμο αλλά κοίταξα κάποια πράγματα. Έχω διαβάσει αναφορές και αποσπάσματα. Το βασικό ήταν αυτό που είπε και ο Γ2., ότι ο νόμος στρέφει την παιδεία στη διαδικασία της εκπαίδευσης και δεν εξυπηρετεί σκοπούς κοινωνικούς. Φυσικά και τα επιμέρους σημεία του νόμου είχαν σημασία αλλά για μένα αυτό ήταν το πιο σημαντικό. Για μένα δεν ήταν τόσο ο νόμος πλαίσιο, αυτός ήταν η αφορμή, αρχίζοντας να μπαίνω στις συνελεύσεις και να βλέπω τη νοοτροπία των ανθρώπων, ένιωθα ότι μεγάλο μέρος της κοινωνίας πρέπει να κινητοποιηθεί, βλέποντας όλους αυτούς που αδιαφορούν βγαίνεις στο δρόμο πιο πολύ για να αντισταθείς σε μια κοινωνική κατάσταση. Θέλω να πω ότι για μένα δεν είναι ο νόμος πλαίσιο, αλλά το ότι μέσα απ’ αυτόν αντιλήφθηκα την κοινωνική κατάσταση και σκέφτηκα ότι καλό είναι να βγαίνουμε και να παρεμβαίνουμε κάπως. Δημόσια δωρεάν παιδεία για μένα είναι η παιδεία να παρέχεται σε δημόσια βάση, αλλά και να στρέφεται στην κατεύθυνση εντός εισαγωγικών τη σοσιαλιστική, δηλαδή να αποσκοπεί και σε ένα πιο κοινωνικό χαρακτήρα, όχι δηλαδή να μας μαθαίνουν χαρακτήρες προκειμένου να γίνουμε εργάτες και να μην πληρώνουμε τίποτα, αλλά και το ίδιο δηλαδή το περιεχόμενο να έχει έναν τέτοιο χαρακτήρα. Στις συνελεύσεις αναδείχτηκε πολύ το άσυλο, τα συγγράμματα. Σε μας αναφέρθηκε και το μεταφορικό πολύ γιατί το πανεπιστήμιο είναι στο Ρίο και απασχολεί πολύ τον κόσμο. Εμένα αυτό που με ενδιέφερε πολύ ήταν το άσυλο, μου φάνηκε πολύ ωμό αυτό που πήγαινε να γίνει, αλλά για μένα το ουσιώδες και που θίχτηκε κυρίως απ’ την πλευρά την αυτόνομη, είναι όχι ο ίδιος ο νόμος πλαίσιο, αλλά το τι γενικά συμβαίνει και σε πιο κλίμα. Πράγμα που συζητήθηκε λίγο.\nΟι ΠΑΣΠίτες και η Πανσπουδαστική τοποθετήθηκαν σε σχέση μ’ αυτό;\nΓ1.: Εμείς δεν έχουμε ΠΑΣΠ, σε ομάδες συζητήθηκε αυτό το θέμα, αλλά και λίγο στη γενική συνέλευση. Ότι δηλαδή είναι κάτι άλλο που συμβαίνει και σ΄ αυτό πρέπει να παρέμβουμε, αυτό ακούστηκε λίγο, όχι όμως όσο θα έπρεπε, κυρίως οι κουβέντες αναλώθηκαν σε θέματα όπως τα συγγράμματα και η μεταφορά μας.\nΓ2.: Δεν πρέπει να καταργηθεί. Το θεωρώ πολύ κρίσιμο, γιατί είναι απ’ τους λίγους χώρους που δεν μπορεί να παρέμβει.\nΠοια ήταν τα επιχειρήματα αυτών που λέγανε να καταργηθεί;\nΓ2.: Λέγανε ότι δε βλέπετε που μπαίνουν οι αναρχικοί και καταστρέφουν τα πανεπιστήμιά μας, πώς θα σπουδάσουμε και κάτι τέτοια…\nΓ1.: Πιστεύω ότι σαφώς όπως είναι σήμερα τα πράγματα που ο νόμος και οι νόμιμες παρεμβάσεις του κράτους δεν αποσκοπούν στην κοινωνική αρμονία, αλλά στην υπεράσπιση του κεκτημένου των αφεντικών, νομίζω ότι το άσυλο είναι μια μικρή όαση μέσα σ’ αυτή την κατάσταση. Να υπάρχει ένας χώρος που να μην μπορούν να παρεμβαίνουν και να είναι ένας χώρος όπου η κοινωνία θα μπορεί να αυτοοργανώνεται και να επεμβαίνει από μόνη της.\nΓ1.: Σε μας οι Δαπίτες λέγανε πράγματα στα οποία όφειλες να απαντήσεις, διάφοροι ηλίθιοι που λέγανε αυτό δεν είναι άσυλο, είναι ναρκωτικά και τέτοια και υπήρχαν και άλλοι που λέγανε «ποια διακίνηση ιδεών; Εγώ βγαίνω εδώ να πω τη γνώμη μου και με γιουχάρετε και θέλετε να μου σπάσετε το αμάξι…» και η αλήθεια είναι ότι η απάντηση των «αριστερών» δεν ήταν και η καλύτερη «ναι, ρε, θα σου σπάσουμε το αμάξι και να πάρεις τους μπάτσους και να τους βάλεις στον κώλο σου, εδώ πέρα δε θα βάλεις μπάτσους». Δηλαδή, θέλω να πω ότι η αντίθετη πλευρά σε κάποιες περιπτώσεις τοποθετήθηκε πιο κριτικά για τον κόσμο απ’ τους πραγματικούς υπερασπιστές τους ασύλου.\nΈχεις πρόβλημα με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια; Γιατί;\nΓ2.: Το πρόβλημα είναι ότι πάνε να υποβαθμίσουν τα δημόσια και ν’ ανοίξουν ιδιωτικά. Είναι προφανές γιατί πάει να γίνει αυτό, αφού πολύς κόσμος μένει εκτός και με τις πανελλήνιες, κόσμος που θα στραφεί προς τα ιδιωτικά. Πολύς κόσμος λέει από το να πάω σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο σε μια άλλη πόλη που θα κοστίζει ένα κάρο λεφτά και θα πάρω ένα πτυχίο που δεν έχει αξία, καλύτερα να πάω σ’ ένα ιδιωτικό στην πόλη μου. Ο κόσμος το βλέπει αρκετά επιφανειακά.\nΓ1.: Για μένα το ζήτημα είναι ότι η παιδεία πάει να διαρθρωθεί ακόμη πιο ταξικά απ’ ότι είναι ήδη. Οι έχοντες σπουδάζουν οι μη έχοντες όχι, εκεί είναι η ουσία και όταν έχεις ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο η σχέση γίνεται καθαρά πελατειακή, έχεις λεφτά μπορείς να απαιτείς και η εταιρεία ή ο χορηγός του πανεπιστημίου θα καθορίζει το τι μαθαίνεις, το πανεπιστήμιου γίνεται επιχείρηση και το δημόσιο πανεπιστήμιο απαξιώνεται.\nΠώς παίρνοντας οι αποφάσεις για τις καταλήψεις; Πώς λειτουργούσαν οι καταλήψεις; Τι λέγανε οι παρατάξεις; Μίλησες ποτέ σε συνέλευση; Ήθελες να μιλήσεις και δε μίλησες; Αν όχι γιατί;\nΓ2.: Υπήρχε ένα συντονιστικό κατάληψης, με κάποιους εκλεγμένους υπήρχε ένα πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων και για κάποιες συζητήσεις.\nΓ2.: Τα βράδια ερχόταν κόσμος για ένα χαζό λόγο: στη σχολή έχουμε ασύρματο δίκτυο και έτσι πολλοί ερχόντουσαν με λάπτοπ και καθόντουσαν και παίζανε παιχνίδια. Την τοποθέτηση του σχήματος την έκανε ένας άλλος εγώ έκανα παρεμβάσεις ή μίλαγα σε πηγαδάκια μέσα στη συνέλευση.\nΓ1.: Γινόντουσαν συνελεύσεις. Στο πλαίσιο βέβαια, της αυτοκριτικής θα ήθελα να πω ότι σε πολλές μεγάλες σχολές όπως η Νομική οι καταλήψεις παιρνόντουσαν με νοθεία επειδή υπήρχε κλίμα. Σε μας πάντως, γινόταν με ψηφοφορία, υπάρχει κόσμος που έχει αυτόνομη δράση, γύρω στα δεκαπέντε άτομα που δεν είναι σε καμία οργάνωση, και είναι πολύ χωμένοι και είχαν φτιάξει μια επιτροπή που ακουγότανε. Τα πηγαίνανε σχετικά καλά με τους υπόλοιπους, υπήρχε άψογη συνεργασία. Ακόμη και το καλοκαίρι, που ακόμη δεν υπήρχε ΠΚΣ στη σχολή η συνεργασία ήταν άψογη, μετά ήρθε η ΠΚΣ, και από τη στιγμή που ήρθε η συντονιστική άρχισε να γαμιέται. Στη συντονιστική πάντως, πήγαινε αρκετός κόσμος, γινόντουσαν ωραίες συζητήσεις, μιλούσες, ακουγόσουνα… Δεν έχω κάνει τοποθέτηση, αλλά παρεμβάσεις έκανα.\nΠώς σου φάνηκαν οι πολιτικές διαδικασίες των καταλήψεων, π. χ συνελεύσεις, συντονιστικά κατάληψης; Θεωρείς ότι ήταν «φιλικές» για το φοιτητή;\nΓ2.: Ήταν λίγο δύσκολο να προσαρμοστούν. Για εκείνους που δεν είχαν ξανασυμμετάσχει σε συλλογικές διαδικασίες ήταν δύσκολο να καταλάβουν στις συνελεύσεις ότι όταν μιλάει κάποιος περιμένεις να τελειώσει και μετά απαντάς εσύ. Ήταν δύσκολο για κάποιον να μιλήσει 5 λεπτά συνεχόμενα. Σε μας –θα έλεγα ότι- οι συζητήσεις ήταν λίγο πιο χαμηλού επιπέδου από άλλες σχολές που άνοιξαν αρκετά ζητήματα, αλλά γινόντουσαν αρκετά καλές συζητήσεις μέσα στην κατάληψη όχι στις συνελεύσεις.\nΓ1.: Για μένα υπήρχαν αρκετές σημαντικές στιγμές. Για μένα η πορεία την ημέρα που ψηφιζόταν ο νόμος πλαίσιο ήταν αρκετά σημαντική. Αλλά πολύ σημαντικός ήταν και ο τρόπος που άρχισαν να σταματάνε οι καταλήψεις. Υπήρχαν οργανώσεις που μέχρι τότε συμμετείχαν πολύ ενεργά στο κίνημα, άρχισαν να τα μαζεύουν.\nΓ1.: Έγινε και λόγω εκλογών. Το θεωρώ γελοίο όταν έχεις ένα τέτοιο κίνημα να κάθεσαι να μιλάς για τις εκλογές, για το πώς θα πας στις εκλογές.\nΤι; Ότι δηλαδή θα σταματήσουμε τώρα για να ασχοληθούμε με τις εκλογές;\nΓ1.: Θα σταματήσουμε γιατί τώρα μας συμφέρει αρκετά για τις εκλογές, υπήρχε αυτή η τάση…\nΓ2.: Συμφωνώ για την πορεία. Νομίζω ότι οι πιο σημαντικές ήταν οι μέρες πριν την τελευταία πορεία, θυμάμαι ότι στο διασυντονιστικό της Πάτρας, που κράτησε 10 ώρες και με το αμφιθέατρο τίγκα, αντί να συζητάνε για το ότι αύριο ψηφιζόταν ο νόμος πλαίσιο και για το τι θα κάνουμε κανα ντου να κυκλώσουμε τη Βουλή να γίνει χαμός ή κάτι τέτοιο, τι γίνεται με τους μπάχαλους και αν τους βάζουμε στην πορεία ή όχι, κάθονταν και συζητάγανε 4-5 ώρες για το αν ήταν νίκη η αναδίπλωση του ΠΑΣΟΚ ή όχι, ή αν ήταν ελιγμός ή ήττα, εκεί έπεσε πολύ παραγοντιλίκι και πολύ λίγη ουσία. Μπορούσαν να έχουν παρθεί αποφάσεις δυο μέρες πιο πριν κυκλοφορούσε η φράση επαναστατικό παλλαϊκό μέτωπο, θα μπορούσαν να έχουν κατέβει οι αγρότες, να φέρουν τρακτέρ έξω απ’ τη βουλή και να γίνουν πράγματα πολύ δυναμικά τα οποία θα έθεταν και τις βάσεις για μετέπειτα συνεργασίες τα οποία δε γίνανε. Για μένα τις μέρες πριν την τελευταία πορεία, εκεί λήγει το ζήτημα. Από κει στην ουσία χάλασε το πράγμα, έγιναν τα διάφορα με τους Άγνωστους στρατιώτες κλπ., μάνι-μάνι πολύς κόσμος φοβήθηκε να κατέβει, και εκεί έσπασε λίγο το πράμα, κατά τη γνώμη μου η τελευταία πορεία τη μέρα που ψηφιζόταν ο νόμος, να έχει οργανωθεί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Δε λέω να μην αφήνουμε χώρο στο αυθόρμητο αλλά νομίζω ότι έπρεπε τουλάχιστον οι οργανώσεις και οι σύλλογοι να έχουν συνεννοηθεί μεταξύ τους ειδικά για το πώς κατεβαίνουμε σ’ αυτή την πορεία. Επίσης, υπάρχει το ζήτημα της συνεργασίας με άλλα κοινωνικά κινήματα, πράγμα που δεν έγινε, μείναμε στη φάση «εσείς αφήνετε τους προβοκάτορες να κάνουν ότι θέλουνε ή εσείς κάνετε στην άκρη να περάσουν οι μπάτσοι» ή στο ήταν ή δεν ήταν ελιγμός του ΠΑΣΟΚ, μείναμε σ’ αυτά, ενώ θα μπορούσαν αν έχουν αποφασιστεί πολύ πιο σημαντικά πράγματα.\nΕσύ γιατί πιστεύεις ότι δε συμμετείχαν άλλες κοινωνικές ομάδες, πιστεύεις ότι υπήρχε κάτι προβληματικό απ’ την πλευρά των φοιτητών;\nΓ1.: Κοίτα, οι δάσκαλοι την κάνανε, δεν είναι ότι δεν έγινε τίποτα, τα σχολεία συμμετείχανε. Δεν είναι ότι δεν έγινε τίποτα. Εκεί είναι και το «γαμώτο». Καλά τους δάσκαλους τους ξεπουλήσανε και οι ηγεσίες τους σε μεγάλο βαθμό. Εγώ νομίζω ότι έμπαινε και ζήτημα κατά πόσο και εσύ τους καλείς. Εδώ έγινε ένα λάθος, παρότι το λέγανε, δεν το βάλανε κάτω… Μεμονωμένα κατεβαίνανε άτομα, αλλά είναι άλλο να κατεβαίνουν 5 αγρότες με τα παιδιά τους και άλλο να κατέβουν οργανωμένα. Να συγκεντρώνονται, να κλείνουν δρόμους κλπ. και νομίζω ότι πρέπει να περιμένεις απ’ αυτούς να σου πουν «ερχόμαστε». Αλλά να κάνεις μια «επίσημη» κίνηση. Αυτό ήταν ευθύνη του φοιτητικού κινήματος. Οι πορείες θα είχαν μεγαλύτερες δυνατότητες.\nΓ2.: Πάνω σ’ αυτό θέλω να πω ότι για παράδειγμα, το ζήτημα της γενικής απεργίας, που ήταν απ’ τα βασικότερα που ακούστηκαν μέσα στο κίνημα, μέχρι να τεθεί σαν ζήτημα πάλης του φοιτητικού κινήματος, πέρασε δε θυμάμαι και γω πόσος καιρός. Και η προσπάθεια ήταν να πάνε στη ΓΣΕΕ να δώσουν ένα ψήφισμα που τους έδιωξαν οι μπάτσοι. Δεν πλησιάζεται έτσι η εργατική τάξη, να πας στη ΓΣΕΕ, την ξέρουμε όλοι τη ΓΣΕΕ, πρώτα θα έπρεπε να γίνουν άλλα πράγματα. Και το άλλο που μπορούμε να δούμε είναι ότι θα φοβόταν πραγματικά η κυβέρνηση να κατέβαιναν και οι εργαζόμενοι μαζί με τους φοιτητές, και αυτό μπορούμε να το δούμε και απ’ τον Στεργίου που συλλάβανε στην πορεία που ψηφιζόταν ο νόμος-πλαίσιο. Αυτός ήταν οικοδόμος, τον συλλάβανε μαζί με άλλα 60 άτομα, τους άφησαν όλους και αυτόν τον έχουν κρατήσει ακόμα. Αυτό δείχνει ότι η Κυβέρνηση ήταν σα να λέει, «τι δουλειά έχεις εσύ εκεί;». Φαίνεται τι πραγματικά φοβόταν το Κράτος.\nΠιστεύεις ότι τα ΜΜΕ βοήθησαν τον αγώνα; Τον έβλαψαν; Πως έγινε αυτό;\nΓ1.: Καλά, καμία επαφή. Βρώμα, λάσπη, δυσωδία. Έφτασε να κυκλοφορεί σύνθημα «Πρεντεντέρη ψόφα να κάνουμε γιορτή, η Ανατροπή δεν είναι εκπομπή», εγώ κάποια στιγμή κάθισα να δω τηλεόραση, ε, και αυτό που έβλεπα ήταν απαράδεκτο, απ’ την άλλη δεν μπορείς να περιμένεις και κάτι άλλο απ’ αυτούς, έτσι; Αλλά η όλη φάση με τους παραθυράτους και το πώς προσπαθούσαν …δηλαδή τον ρωτάγανε τον άλλο, «καταδικάζεις το κάψιμο;» Τι να βγει να πει; Ο κόσμος, όταν βλέπει να καίγεται το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, μπορεί να σοκαριστεί. Ο άλλος που είναι μέσα στα φοιτητικά και ξέρει ότι υπάρχουνε τάσεις, που λένε όχι, «σκατά στα έθνη» και μ’ αυτούς έχει συνεργασία και τους θεωρεί συνιστώσα του κινήματος, μπορεί να διαφωνεί πολιτικά αλλά δεν μπορεί να βγει και να πει καταδικάζω…το «καταδικάζω» είναι βαριά κουβέντα. Και έτσι μπερδεύεται, και το πιάνει ο άλλος και λέει «και γιατί δεν καταδικάζεις, δεν κάνεις, δεν ράνεις; Οι φοιτητές καίνε σημαίες». Υπήρξε οργανωμένη προσπάθεια να πέσει λάσπη εκεί πέρα και αυτό νομίζω ότι αν κάποιοι άνθρωποι ήταν πιο ειλικρινείς και πιο «ηθικοί» δε θα είχε γίνει, νομίζω ότι τα ΜΜΕ ήταν κατευθυνόμενα και απ’ τη δικιά τους τη μαλακία στον εγκέφαλο, το θάψανε όσο μπορούσανε και επίσης φαίνεται και με την απόλυση του Δελαστίκ από την Καθημερινή, του είπανε φεύγεις απ’ τη γραμμή, φύγε. Ήταν οργανωμένο το πράγμα.\nΓ2.: Κάποιες φορές όταν καλούσανε κάποιο φοιτητή να μιλήσει, ότι και αυτοί δεν το χειρίζονταν αρκετά καλά. Ότι δηλαδή ξεκίναγε ο Πρετεντέρης να χώνει και ο άλλος καθόταν. Θυμάμαι μια περίπτωση που βγήκε ένας, μετά από μία πορεία, και άρχισε ο Πρετεντέρης να του χώνει για τα μπάχαλα και του λέει, «Κύριε Πρετεντέρη, το χουμε δει όλοι το βίντεο που ήσασταν στο γήπεδο και πετάγατε μπουκαλάκια». Και το βούλωσε και τον απαξίωσε.\nΝομίζεις ότι θα έπρεπε να πηγαίνουν οι φοιτητές στα κανάλια;\nΓ2.: Εγώ το θεωρώ σημαντικό γιατί υπάρχει πολύς κόσμος που δεν έχει επαφή με το τι συνέβαινε εκτός απ’ την τηλεόραση, απλά ήθελε πολύ καλύτερο χειρισμό. Θυμάμαι μια εκπομπή του Λαζόπουλου μετά την πορεία που κάηκε το φυλάκιο. Που έδειχνε τι κάνανε οι μπάτσοι. Αυτό που θέλω να πω ήταν ότι θα μπορούσαμε να το είχαμε χειριστεί καλύτερα. Όχι ότι το θεωρώ πρωτεύον, στο δρόμο γίνεται όλη η δουλειά, απλώς θα μπορούσαμε να έχουμε καλύτερη επαφή με κάποιο κόσμο που δεν έχει επαφή με τον κόσμο, νομίζω ότι είναι πολλοί αυτοί που ενημερώνονται απ’ την τηλεόραση.\nΓ1.: Τα κατεστημένα ΜΜΕ ήταν αναμενόμενο το τι θα κάνουν. Οπότε μπαίνει το ζήτημα που έθεσες εσύ πριν; Σε απασχολεί να φτάσεις στον κάθε βολεμένο; Υπήρξε και ένα ζήτημα «υπεροψίας» απ’ την πλευρά των κινηματιών, «ότι δηλαδή θα φτάσω στο βολεμένο, δε με νοιάζει». Όμως αυτοί είναι που ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις –άσχετα αν κάποιους δεν τους νοιάζει γιατί θεωρούν ότι το κράτος είναι που κάνει τη δουλειά– είναι οι εργάτες, οι αγρότες οι οποίοι βλέπουν τηλεόραση. Εγώ δεν μπορώ να πω ότι είμαι εναντίον του να βγει κάποιος στην τηλεόραση, Απλά από το να βγαίνεις σε ένα κατεστημένο τηλεοπτικό σταθμό καλύτερα να στήσεις, υπήρχε η δυνατότητα, να στήσουν οι φοιτητές ένα δικό τους τηλεοπτικό σταθμό ή ένα ραδιόφωνο. Ραδιόφωνο υπήρχε! Η δυνατότητα υπήρχε. Τώρα, οι παραθυράτοι είναι μεγάλη ιστορία. Οι μισοί βγαίνανε και κάνανε τις γλάστρες και οι υπόλοιποι πηγαίνανε και ήτανε κάφροι. Βγαίνανε και όπως τα είχανε στο μυαλό τους βγαίνανε και τα λέγανε… Δεν υπήρχε η ωριμότητα να τους αντιμετωπίσει ο άλλος λίγο ψύχραιμα, γιατί οι δημοσιογράφοι είναι εκπαιδευμένοι και ξέρουν να τα φέρνουν εκεί που θέλουν. Για μένα λοιπόν, αυτό θα έπρεπε να γίνει: ας βγει ο άλλος στην τηλεόραση, αλλά με μια κάποια ωριμότητα και κυρίως θα έπρεπε να γίνει το πράγμα λίγο πιο αυτοοργανωμένα, να φτάσεις στον κόσμο που κάθεται στο σπίτι του αλλά άμεσα, χωρίς να πρέπει να περάσεις απ’ τη λογοκρισία και απ’ τον όλο τρόπο που τα κατευθύνουν.\nΟι γονείς σου και το κοντινό σου περιβάλλον ποια γνώμη είχαν για τις κινητοποιήσεις; Πως είδες τους καθηγητές σου σε σχέση με τις κινητοποιήσεις;\nΓ1.: Οι δικοί μου δεν πολύ διαφωνούσαν. Η γιαγιά μου ερχόταν στις πορείες, όταν πήγαιναν να μας την πέσουν οι μπάτσοι έμπαινε μπροστά και τους έλεγε «χτυπάτε τα παιδάκια…»\nΓ2.: Η μάνα μου ήταν σε φάση, τρελή ατάκα, «Δεν είστε φορολογούμενοι δεν μπορείτε να κλείνετε τους δρόμους». Μετά από λίγο, ήταν λίγο πιο σκεπτική. Ο πατέρας μου ήταν «καλά, αλλά…». Αλλά γενικά θέλω να πω ότι έξω ο κόσμος ήταν αντίθετος, στο ταξί και στο δρόμο. Τον κόσμο τον ενοχλούσε το ότι έχει μάθει να κάθεται στον καναπέ του, εγώ έχω να πω πολλά για το τι έγινε αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν έπρεπε να γίνουν… μέσα απ’ αυτά ωριμάζεις, και μπορείς κάποια στιγμή να κάνεις κάτι…αλλά ο κόσμος γενικά τον ενοχλούσε το ότι τα σπάγανε, ότι κάποιος καίει μια σημαία, αντίστοιχα οι μπάτσοι δέρνουνε τους μετανάστες δεν το βλέπουνε, αυτό έχει να κάνει και με τα ΜΜΕ.\nΓ1.: Στη Ναύπακτο, υπήρχε πολύς κόσμος που μας στήριζε, το εργατικό κέντρο, η ΟΛΜΕ, μας είχαν στείλει φαγητά… Κάποιοι λόγω θέσης μας στήριζαν.\nΘεωρείς ότι το φοιτητικό κίνημα νίκησε ή έχασε; Ποια ήταν η νίκη; Αν έχασε σε τι οφείλεται η ήττα;\nΓ1.: Για μένα είναι λάθος η ερώτηση. Αν το θέσουμε στη βάση του τι είναι για μένα νίκη, νίκη είναι η διευρυμένη και η συνεχώς εμβαθούμενη συλλογικοποίηση. Προς αυτή την κατεύθυνση κινήθηκε η φάση. Οπότε αν θες μία απάντηση, το φοιτητικό κίνημα «νίκησε», γιατί όποτε πραγματοποιείται ένας κοινωνικός αγώνας αυτό από μόνο του είναι νίκη. Τώρα από κει και πέρα, τα μαγαζάκια θα συνεχίσουν να υπάρχουν στις σχολές, ότι η αντίληψη αυτή δεν έχει φύγει. Υπάρχει σε κάθε οργάνωση, σε κάθε παράταξη η αντίληψη ότι είμαστε «εμείς» και οι «άλλοι», ότι «εμείς» έχουμε δίκιο και οι «άλλοι» άδικο, μιλάμε για μέσα στην αριστερά τώρα, δε μιλάμε για ΠΑΣΠ, ΔΑΠ κλπ. και για μένα αυτό πρέπει να κοιτάξουμε τώρα, για μένα αυτό είναι, και ότι σαφώς δεν έχασε γιατί ότι κάποια πράγματα θα περνάγανε, θα περνάγανε, το θέμα είναι τι κάνει κανείς…\nΓ2.: Δεν μπορούμε να πούμε για νίκη ή για ήττα… ακόμη δεν έχει κριθεί. Απ’ το Σεπτέμβρη λένε ότι θα εφαρμοστεί ο νόμος πλαίσιο. Κάποια πράγματα δεν έχουν τελειώσει. Αν μπορούμε να μιλήσουμε –όχι για νίκη–, αλλά για κάποια πράγματα που καταφέραμε, πέρα του ότι δεν αναθεωρήθηκε το άρθρο 16, είναι ότι ένα τέτοια κίνημα –σε διάρκεια, μαζικότητα– είχε να συμβεί πάρα πολλά χρόνια. Πορεία με πάνω από 30.000 κόσμο είχε να γίνει μπορεί και πάνω από 15 χρόνια. Πολύς κόσμος που δεν είχε σχέση ούτε με την αριστερά αλλά και ούτε με τέτοιες διαδικασίες, πορείες, συνελεύσεις, άρχισε να μπαίνει σε διαδικασίες. Είναι σα μια τομή στη συνείδηση του κόσμου.\nΥπήρχε κόσμος που πριν ήταν αδιάφορος πολιτικά και που μπήκε σ’ αυτή τη φάση, υπήρχε όντως η τομή; Πιστεύετε ότι θα συνεχιστεί ήταν απλά πάνω στη στιγμή;\nΓ2.: Εγώ νομίζω ότι θα συνεχιστεί να υπάρχει. Έρχονται πολλά πράγματα ακόμη…Ξέρω ότι δε θα μείνει στάσιμο. Σίγουρα υπήρχαν αυτά τα άτομα, γιατί αν πιάσεις μόνο τους οργανωμένους, 30.000 ή 50.000 δε βγαίνουν.\nΓ1.: Για μένα είναι λίγο βαριά η κουβέντα συνείδηση. Στη σχολή γινόταν συνέλευση κάθε βδομάδα, και δεν το πιστεύανε ούτε αυτοί που την καλούσανε ότι γινόταν αυτό το πράγμα. Τίγκα το αμφιθέατρο και ακουγόντουσαν και σημαντικά πράγματα. Παρόλο που η γενική συνέλευση είναι μια πολύ σημαντική διαδικασία –είχανε βγάλει και ένα κείμενο οι αυτόνομοι της σχολής μου που λέγανε– για πολύ κόσμο όμως, η συμμετοχή άρχιζε και τελείωνε εκεί. Μετά όλοι τρέχουν να παραδώσουν εργασίες και συνέλευση έχει να γίνει κανα μήνα… Εγώ θα έλεγα ότι συνείδηση δεν έχει δημιουργηθεί ακόμα, αλλά κάποια κεκτημένα σε επίπεδο μνήμης υπάρχουν –ότι αυτό συνέβη και μπορεί να ξανασυμβεί και να ‘ναι και καλύτερα. Για μένα αυτό έχει να κάνει και με την ερώτηση αν ήταν νίκη ή ήττα. Για μένα κάποια πράγματα γίνανε κώλος όπως π.χ η όλη φάση στις κόντρες των οργανώσεων και οι αποστάσεις αυξήθηκαν και απ’ την άλλη κάποια κεκτημένα υπάρχουν. Κάποιος κόσμος που δεν ήξερε τι του γίνεται ήρθε στη γενική συνέλευση και είδε ότι υπάρχει αυτό. Και απ’ την άλλοι κάποιοι έρχονταν στις συνελεύσεις και απογοητεύτηκαν με τα όσα άκουγαν. Δεν ξέρω λοιπόν, αν υπήρξε τομή υπάρχει πάντως, ένα κεκτημένο.\nΣε σχέση με την καταστολή. Πώς επηρέασε η καταστολή το φοιτητικό κίνημα;\nΓ1.: Να σου πω πώς επηρέασε εμένα. Μέχρι να αρχίσω να πηγαίνω στις πορείες σκεφτόμουνα ότι και ο μπάτσος εργαζόμενος είναι και τέτοιες πίπες. Όταν πηγαίνεις εκεί και βλέπεις ποιος είναι ο «μπάτσος»… μ’ ένα τρόπο ήταν καλό που είχα προηγουμένως αυτή την αντίληψη γιατί δεν έφτασα στο άλλο άκρο που έφτασαν άλλοι και που κατά τη γνώμη μου έχουν μια ανεγκέφαλη λογική ότι ο μπάτσος είναι γουρούνι, είναι καθίκι να πάμε να τον σκοτώσουμε και εκεί τελειώνει η επαναστατικότητα. Αυτό δεν έχει να κάνει με την καταστολή. Σε μένα επέδρασε στο ότι όπως υπάρχουν άνθρωποι που δε θέλουνε να ακούσουν τη γνώμη σου, υπάρχουν και άνθρωποι που θα σταθούν απέναντι σου, θα αντισταθούν σ’ αυτό που θέλεις να παλέψεις και εσύ θα πρέπει να παλέψεις εναντίον τους και δεν μπαίνει ζήτημα διαλόγου, αυτό για μένα είναι συνειδητοποίηση. Ότι δεν υπάρχει κουβέντα, υπάρχουν κοινωνικές ομάδες με τις οποίες είσαι αντιμέτωπος, ότι φτάνεις σε σύγκρουση μαζί τους. Τώρα, μιλώντας γενικά ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι η κρατική καταστολή υπάρχει, για μας τους ίδιους που βλέπουμε πως οξύνεται αυτό και πως αγριεύει η κατάσταση είναι ένα ζήτημα του πως θα απαντήσουμε σ’ αυτό. Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα, του πως απαντάς στην καταστολή και του πόσο πολυεπίπεδη είναι η καταστολή, γιατί δεν είναι μόνο ο μπάτσος, είναι και τα ΜΜΕ. Και για μένα εκεί είναι η μεγάλη μαλακία, ότι φτάνει ο κόσμος που κινητοποιείται να περιορίζει το μυαλό του και να νομίζει ότι η καταστολή αρχίζει και τελειώνει στον μπάτσο και στο ξύλο που πέφτει στο δρόμο.\nΓ2.: Όσο προχωράγανε οι πανελλαδικές πορείες, αυξανόταν ο κόσμος και αυξανόταν και η καταστολή, μπορεί κάποιοι να φοβήθηκαν αλλά και κάποιοι άλλοι πωρώνονταν και να λέγανε, μας γαμήσατε, δε θα κάτσουμε σπίτια μας θα ξανάρθουμε. Σε επίπεδο καταστολής τέτοια πράγματα έχουν να γίνουν πολλά χρόνια. Η περιφρούρηση γενικά λειτούργησε αρκετά καλά.\nΥπήρχε κόσμος που φοβήθηκε και δεν ξανακατέβηκε;\nΓ2.: Σίγουρα, κάποιοι θα φοβήθηκαν, αλλά η περιφρούρηση λειτούργησε αρκετά καλά.\nΓ1.: Αυτό είναι άλλο κεκτημένο. Τα διασυντονιστικά αντί να πάρουν αποφάσεις του στυλ «Αύριο συγκρουόμαστε», ως Πάτρα, ρε παιδί μου. Το λέω γιατί στην Πάτρα δεν έχει μόνο ΕΑΑΚ, και στα ίδια τα ΕΑΑΚ πολλοί διαφωνούνε. Όταν έχεις το ΚΚΕ, την ΠΚΣ που έχει πιάσει κόσμο και τον έχει δώσει στην Αστυνομία, και απ’ την άλλη έχεις τα ΕΑΑΚ –χώρια τους αυτόνομους– που λέει, «δε δίνω κανέναν στο μπάτσο» και τα βάλεις αυτά σε ένα αμφιθέατρο, δεν μπορεί να φτάσεις σε συμφωνία. Αλλά όταν φτάνεις στην ψήφιση του Νόμου, η γνώμη μου είναι ότι δε έπρεπε να έχει πέσει καρφίτσα μέχρι τότε να μπούνε στη Βουλή. Γιατί όταν γίνεται εθιμοτυπικό να πέφτουν και δύο μολότοφ κάθε φορά η σύγκρουση χάνει τη σημασία της και η μολότοφ και η σύγκρουση.\nΠοια η γνώμη σου για το γεγονός του καλοκαιριού; Για ποιο λόγο θεωρείς ότι ξεκίνησε η 2η φάση; Ποιες οι διαφορές της 2ης με την 1η περίοδο των κινητοποιήσεων;\nΓ2.: Το καλοκαίρι σταμάτησε όπως και μετά από τις ίδιες τις οργανώσεις. Όχι βέβαια γιατί θα γινόντουσαν εκλογές. Ήταν να περάσει ο νόμος μέσα στο καλοκαίρι, όχι όπως πέρασε τώρα αλλά λίγο διαφορετικός, αλλά καθυστέρησε και πέρασε τώρα. Με τον ίδιο τρόπο που σταμάτησε και τώρα η φάση, σταμάτησε η φάση. Είχε γίνει μια αρκετά καλή κίνηση στα προπύλαια, είχε γίνει μια κατάληψη, η οποία δε στηρίχθηκε καθόλου, ήταν καμία τριαντάρα άτομα οι οποία είχαν μοιράσει κείμενα, κάνανε συζητήσεις…\nΓ1.: Μπαίνει και ζήτημα κατά πόσο οι εντός εισαγωγικών ηγεσίες του κινήματος, γουστάρουνε να ζούνε μέσα στην αυταπάτη, αυτό που λέει ο Πατρίκιος, «ποιος σκέφτεται τις μάζες», ότι είναι μια ανάδειξη προσωπική δηλαδή μπαίνουμε στο Πολυτεχνείο μετά από πορεία και ανεβαίνει ο άλλος στο αμφιθέατρο και λέει «Είμαστε εδωωωωωω» και «το φοιτητικό κίνημα…» και χειροκρότημα από κάτω… αντί να βγούνε να πούνε ότι κάνουμε 5 πράγματα, συνεχίζουμε προχωράμε… Τα ίδια άτομα ήταν και το καλοκαίρι και μετά, με την ίδια νοοτροπία, συνθηματολογία…\nΥπήρχαν διαφορές ανάμεσα στην μια και την άλλη περίοδο;\nΓ2.: στο δεύτερο γύρω εντάθηκαν και συστηματοποιήθηκαν τα πράγματα.\nΠιστεύετε ότι εσάς προσωπικά σάς άλλαξαν οι καταλήψεις, ο αγώνας, η όλη συμμετοχή, άλλαξαν τους συμφοιτητές σας, την πανεπιστημιακή ζωή;\nΓ1.: Για την πανεπιστημιακή ζωή δεν ξέρω, εγώ βλέπω τα πράγματα να κυλάνε όπως πριν. Εντάξει οι αυτόνομοι έχουν κάνει ένα στέκι παραπάνω. Εμένα μου είπε κάτι η φάση και βλέποντας τι σημαίνει εντατικοποίηση, που δεν το ήξερα στην αρχή. Για μένα πάντως δεν υπάρχει κάποια αλλαγή στα πράγματα. Πολύς κόσμος που ήταν οργανωμένοι τώρα και φεύγουνε λένε ότι τώρα πρέπει να αναλάβει κανένας άλλος. Δεν έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα. Αυτοί που ήταν λίγο μέσα, μπήκανε λίγο παραπάνω και αυτοί που ήταν έξω, βρέθηκαν για λίγο μέσα και ούτε καν.\nΓ2.: Το νομικό πλαίσιο λειτουργίας έχει αλλάξει. Εγώ μέσα απ’ τη φάση συνειδητοποίησα τι σημαίνει συλλογικότητα, το ότι σε μια πορεία σου την πέφτουν από παντού και σε βοηθάει κόσμος που δεν τον έχεις ξαναδεί, να το λες και να το βιώνεις έχει πολύ μεγάλη διαφορά, πολύς κόσμος κατάλαβε πολλά πράγματα στις πορείες, αυτό που λέγαμε πριν για τους μπάτσους ότι αυτοί κάτι εξυπηρετούν εκεί.\nΈχουν λήξει τα πράγματα;\nΓ1.: Εγώ σου είπα ότι εξ’ αρχής το Νόμο-πλαίσιο δεν τον αντιλήφθηκα ως κάτι αυτόνομο και για μένα ήταν λάθος που η όλη φάση προσανατολίστηκε στο νόμο πλαίσιο. Θα πρέπει να δούμε τι γίνεται γενικά, σαν μια πρακτική που επέλεξε αυτό το σύστημα, ονόμασέ το όπως θες, για να εξυπηρετήσει κάποιους σκοπούς. Οπότε μ’ αυτή τη λογική τα πράγματα δεν άρχισαν όταν προέκυψε η φάση με το Νόμο ούτε και έχουν τελειώσει.\nΓ2.: Συμφωνώ ότι δεν είναι μόνο ο νόμος. Και ότι το κίνημα αναλώθηκε σε κάτι τελείως αμυντικό, δηλαδή έκανε ένα βήμα η Κυβέρνηση οπότε πρέπει να κάνουμε κάτι και μεις, ήταν βασικό λάθος και το ότι σταμάτησε…\nΓ1.: Είπαμε για τους μπάτσους και για την καταστολή, και για την ενεργητικότητα του κινήματος. Όταν απαιτείς, στην ουσία ζητάς, για μένα η όλη κατάσταση του βγήκαμε στο δρόμο να σταματήσουμε κάτι, είναι κάτι, εκτός απ’ τα παράπλευρα κέρδη που αποκομίζεις υπάρχει μία βασική παγίδα. Η εξουσία θα σου δώσει αυτό που της ζητάς, εγώ νομίζω ότι αυτό το σύστημα και οι δομές του ξέρουνε και έχουν μετρήσει τις κοινωνικές δυνάμεις και μπορούν να μη σου δώσουν τίποτα (έχουν τα ΜΜΕ, έχουν τους μπάτσους). Το ουσιώδες, και ακούστηκε σε κάποιες συνελεύσεις είναι να στραφεί όχι στο να απαιτούμε, αλλά να εφαρμόζουμε σιγά-σιγά. Μπορείς να δημιουργήσεις κινήσεις και ρεύματα μέσα σε σχολές που να μην ζητάνε τίποτα απλά να διαφοροποιούνται σε σχέση με το παρελθόν, ν’ αλλάζουν τον τρόπο που δραστηριοποιούνται μέσα στην κοινωνία. Μπορεί ν’ ακούγεται αναίμακτο ή φιλειρηνικό ή οτιδήποτε αλλά εγώ νομίζω ότι οδηγεί στη σύγκρουση με πολύ πιο συνειδητό τρόπο. Δεν περιμένεις να σου έρθει για να απαντήσεις και επιδράς εξαρχής στις συνειδήσεις των ανθρώπων, στον τρόπο που ζούνε καθημερινά, και έτσι όταν θα συγκρουστείς δε θα είναι μόνο πέταξα μια πέτρα άρπαξα μια γκλομπιά. Αυτό για μένα είναι το βασικότερο. Και όσον αφορά τους μπάτσους και την καταστολή. Πολλές φορές, σχεδόν πάντα, αντιλαμβανόμαστε την επαναστατικότητα, ως κάτι που το ανάγουμε σε οικονομική βάση. Ότι καταλαμβάνουμε τα μέσα παραγωγής κλπ., ότι αυτό είναι η διαδικασία ή η κατάληξη της επανάστασης, ότι σκοτώνουμε τους μπάτσους ή τους μικροαστούς ή όποιους είναι απέναντί μας. Εγώ μέσα απ’ τη διαδικασία κατάλαβα ότι είναι αναπόφευκτο να συγκρουστείς, δε γίνεται, θα σταθούν απέναντι σου και θα πρέπει να συγκρουστείς. Για μένα όμως είναι ζήτημα η συνειδητοποίηση όλου του κόσμου που συμμετέχει ότι δεν αρχίζει και τελειώνει εκεί το πράγμα. Ότι αυτό είναι ένα στάδιο γιατί πολύς κόσμος στη σχολή μου νομίζει ότι πολεμάει τον καπιταλισμό καίγοντας μια τράπεζα. Για μένα η επανάσταση έγκειται πολύ περισσότερο στο πόσο έχεις δουλέψει στο μυαλό, στη συνείδηση…\nΠώς είδατε το ερωτηματολόγιο;\nΓ1.: Εγώ αν πρόσθετα κάτι θα είχε να κάνει μ’ αυτό που είπα τελευταίο. Δηλαδή, μια ερώτηση του στυλ που εντοπίζεις την αντίσταση σ’ αυτό τον τρόπο οργάνωσης της ζωής. Γιατί σε μένα προέκυψε πάρα πολύ. Εξεγέρσεις γίνονται, δεν είναι ουτοπία, το θέμα είναι κατά πόσο έχει προηγηθεί μια περίοδος «εγκυμοσύνης» θα την έλεγα ώστε αυτή η εξέγερση να είναι κάτι παραπάνω από εκτόνωση. Εγώ δεν καταδικάζω τη βία, είναι το πρώτο μέσα άμυνας, ούτε καν επίθεσης, απλά νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό το «γιατί», το τι κάνω αυτή τη στιγμή, επαναστατώ;\nΑν υπήρχαν διαδικασίες άλλου είδους πιο πριν θα ήταν διαφορετική η έκβαση κατά τη γνώμη σου;\nΓ1.: Νομίζω, αν π.χ., το ότι η βία είναι ένα μέσο που πρέπει να χρησιμοποιείται για συγκεκριμένους σκοπούς, νομίζω ότι θα μπορούσε πλέον να συζητηθεί αυτό που σου είπα πριν. Διευκρινίζουμε ότι η βία δεν είναι κάτι εθιμοτυπικό –συγκρουόμαστε κάθε φορά με το κράτος συμβολικά σε κάθε πορεία– και έτσι η κοινωνία μας αφουγκράζεται και μας κοιτάει και μας ερμηνεύει. Θα μπορούσε να γίνει και αυτό που είπα πριν ότι το πράγμα κορυφώνεται κάποια στιγμή, «δεν μας ακούς, θα μας φοβηθείς», αλλά με τον τρόπο που λειτουργεί αυτή τη στιγμή η βία στρέφεται εναντίον μας. Ταυτιζόμαστε μαζί της και δεν το αντιλαμβανόμαστε ως όπλο και μάλιστα επικίνδυνο. Γιατί στην ουσία αυτό που παλεύουμε είναι ένας κόσμος χωρίς βία, έτσι;\nΓ2.: Αρκετά καλές είναι οι ερωτήσεις. Εγώ θα ήθελα να αναλυθεί λίγο παραπάνω το θέμα της καταστολής και για να καταλάβουμε τι είναι το κράτος γιατί αλλιώς είναι απλώς μια «κακιά κυβέρνηση»… γενικότερα…


Συνομιλίες στη Γενεύη: «Ρωσία-ΗΠΑ πιθανό να συμφωνήσουν επί της αρχής» – Τι θέλουν οι δύο πλευρές - 10.01.2022, Sputnik Ελλάδα\n«Τα δυο μέρη εισέρχονται σε διαπραγματεύσεις ισότιμα και το καθένα με επίγνωση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών του» εκτιμά ο Διεθνολόγος και Γεωστρατηγικός... 10.01.2022, Sputnik Ελλάδα\nΟι συνομιλίες ασφαλείας ΗΠΑ-Ρωσίας στη Γενεύη ολοκληρώθηκαν μετά από περίπου επτάμισι ώρες. Ελάχιστα ωστόσο είχαν γίνει γνωστά μέχρι την ώρα που γραφόταν αυτό το κείμενο από όσα συμφωνήθηκαν αναφορικά με τις εγγυήσεις ασφαλείας που προτάθηκαν από τη Μόσχα κ.ο.κ.«Υπάρχει ειδικό και γενικό πλαίσιο» στη συνάντηση και τις επιδιώξεις κάθε μεριάς, σχολιάζει για τη μεγάλης βαρύτητας συνομιλία ο Διεθνολόγος και γεωστρατηγικός αναλυτής, Βασίλης Κοψαχείλης. «Το ειδικό πλαίσιο αφορά στη γραμμή πάνω στην οποία εφάπτονται γεωγραφικά και γεωπολιτικά τα συμφέροντα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσίας. Πόσο κοντά ή μακριά από τα σύνορα της Ρωσίας θα είναι αυτή η γραμμή. Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσονται οι κινήσεις-εξελίξεις με την Ουκρανία, την Κριμαία, τη Γεωργία, τη Λευκορωσία, ακόμη και αυτές που αφορούν στις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας, μετά το 2016» υπογραμμίζει.«Η Μόσχα θέλει ένα buffer zone μεταξύ των συνόρων της και της παρουσίας και δράσης του ΝΑΤΟ. Ορισμένα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ παίζουν το χαρτί ΝΑΤΟ - ΗΠΑ, ενώ στο γενικό πλαίσιο παίζουν το χαρτί της Μόσχας» προσθέτει ο αναλυτής.«ΗΠΑ και ΝΑΤΟ» σύμφωνα με τον συνομιλητή μας, «θέλουν να πιέσουν τη Μόσχα ώστε να βάλει νερό στο κρασί της με την εισδοχή νέων κρατών στο ΝΑΤΟ. Πρωτίστως, τη Γεωργία και πολύ δευτερευόντως την Ουκρανία, γιατί έχει επιπλοκές η υπόθεση, αν και η Μόσχα πιθανώς θα αντάλλασσε την είσοδό της στο ΝΑΤΟ με ανεξαρτησία των ρωσόφωνων περιοχών».Το γενικό πλαίσιο, διευκρινίζει περαιτέρω ο κ. Κοψαχείλης είναι ότι «και οι δυο υπερδυνάμεις φλερτάρουν με την ιδέα νέων διαχωριστικών γραμμών, που θα εδράζονται όχι τόσο στις γεωπολιτικές τομές του ψυχρού πολέμου, αλλά επί μιας νέας μερκαντιλιστικής γεω-επιχειρηματικότητας».Οι ΗΠΑ «”πουλάνε” τη σημαία του φιλελεύθερου, επίπεδου κόσμου», διευκρινίζει. «Η Ρωσία αντιστοίχως προωθεί τη "σημαία" του παραδοσιακά εθνοκεντρικά, δομημένου κόσμου. Και οι δύο χώρες έχουν το μάτι στραμμένο στην Κίνα» προσθέτει.Ποιος είναι ο νέος μερκαντιλιστικός γεω-επιχειρηματικός ανταγωνισμός; «Το ενεργειακό, ενώ στο “μενού” και των δυο είναι η Ευρώπη» απαντά ο διεθνολόγος.«Οι ΗΠΑ αγωνίζονται για μερίδια LNG στην Ευρώπη. Η Ρωσία θέλει να πουλήσει φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Άρα έχουν σύγκρουση συμφερόντων. Για τις ΗΠΑ το ζήτημα δεν είναι ζωτικό, αλλά απλά θέμα γοήτρου» υποστηρίζει ο αναλυτής.Το ερώτημα, επομένως, συνοψίζει επί του θέματος ο κ. Κοψαχείλης, είναι «αν θα τραβήξουν οι ΗΠΑ το σχοινί για ένα μη ζωτικό γι’ αυτές ζήτημα».Πρόβλεψη για «βαθιά ρήξη μέσα στο ΝΑΤΟ»Όσα συνέβησαν στο Καζακστάν «αποσκοπούσαν να στείλουν ένα μήνυμα της Δύσης στη Μόσχα» εκτιμά. «Η Μόσχα είχε την ετοιμότητα να στείλει γρήγορα το δικό της μήνυμα στη Δύση. Άρα, τα δυο μέρη εισέρχονται σε διαπραγματεύσεις ισότιμα και το καθένα με επίγνωση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών του. Το πιο πιθανό είναι να συμφωνήσουν επί της αρχής πάνω σε ένα πλαίσιο διαλόγου και να συνεχίσουν οι διαπραγματεύσεις για κάποιο διάστημα».Ένα επιπλέον μείζον ερώτημα από τις συνομιλίες στη Γενεύη, είναι κατά πόσο αυτές θα μπορούσαν να διαμορφώσουν και τις σχέσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ; «Νομίζω ότι οι συνθήκες που διαμορφώνονται, πλέον, στις διεθνείς σχέσεις του πρώτου μισού του 21ου αιώνα θα φέρουν μια βαθιά ρήξη μέσα στο ΝΑΤΟ. Και αυτό είναι που ελπίζει και επιζητά η Μόσχα και αυτό είναι που φοβούνται ακόμα οι τεμπέληδες στα ζητήματα hard power Ευρωπαίοι και δεν προκαλούν τη ρήξη με τις ΗΠΑ» είναι η πρόβλεψη του κ. Κοψαχείλη.\nτουρκία, ρωσία, μόσχα, νατο, φυσικό αέριο, ουκρανία, κριμαία, βασίλης κοψαχείλης, λευκορωσία, γεωργία, lng\n20:59 10.01.2022 (Ανανεώθηκε: 21:15 10.01.2022)\n© Sputnik / Sergey Guneev / Μεταφορά στο αρχείο φωτογραφίαςΣημαίες Ρωσίας - ΗΠΑ στη Γενεύη ενόψει της συνάντησης Πούτιν-Μπάιντεν\n«Τα δυο μέρη εισέρχονται σε διαπραγματεύσεις ισότιμα και το καθένα με επίγνωση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών του» εκτιμά ο Διεθνολόγος και Γεωστρατηγικός αναλυτής, Βασίλης Κοψαχείλης.\nΟι συνομιλίες ασφαλείας ΗΠΑ-Ρωσίας στη Γενεύη ολοκληρώθηκαν μετά από περίπου επτάμισι ώρες. Ελάχιστα ωστόσο είχαν γίνει γνωστά μέχρι την ώρα που γραφόταν αυτό το κείμενο από όσα συμφωνήθηκαν αναφορικά με τις εγγυήσεις ασφαλείας που προτάθηκαν από τη Μόσχα κ.ο.κ.\n«Υπάρχει ειδικό και γενικό πλαίσιο» στη συνάντηση και τις επιδιώξεις κάθε μεριάς, σχολιάζει για τη μεγάλης βαρύτητας συνομιλία ο Διεθνολόγος και γεωστρατηγικός αναλυτής, Βασίλης Κοψαχείλης.\n«Το ειδικό πλαίσιο αφορά στη γραμμή πάνω στην οποία εφάπτονται γεωγραφικά και γεωπολιτικά τα συμφέροντα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Ρωσίας. Πόσο κοντά ή μακριά από τα σύνορα της Ρωσίας θα είναι αυτή η γραμμή. Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσονται οι κινήσεις-εξελίξεις με την Ουκρανία, την Κριμαία, τη Γεωργία, τη Λευκορωσία, ακόμη και αυτές που αφορούν στις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας, μετά το 2016» υπογραμμίζει.\n«Η Μόσχα θέλει ένα buffer zone μεταξύ των συνόρων της και της παρουσίας και δράσης του ΝΑΤΟ. Ορισμένα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ παίζουν το χαρτί ΝΑΤΟ - ΗΠΑ, ενώ στο γενικό πλαίσιο παίζουν το χαρτί της Μόσχας» προσθέτει ο αναλυτής.\n«ΗΠΑ και ΝΑΤΟ» σύμφωνα με τον συνομιλητή μας, «θέλουν να πιέσουν τη Μόσχα ώστε να βάλει νερό στο κρασί της με την εισδοχή νέων κρατών στο ΝΑΤΟ. Πρωτίστως, τη Γεωργία και πολύ δευτερευόντως την Ουκρανία, γιατί έχει επιπλοκές η υπόθεση, αν και η Μόσχα πιθανώς θα αντάλλασσε την είσοδό της στο ΝΑΤΟ με ανεξαρτησία των ρωσόφωνων περιοχών».\nΤο γενικό πλαίσιο, διευκρινίζει περαιτέρω ο κ. Κοψαχείλης είναι ότι «και οι δυο υπερδυνάμεις φλερτάρουν με την ιδέα νέων διαχωριστικών γραμμών, που θα εδράζονται όχι τόσο στις γεωπολιτικές τομές του ψυχρού πολέμου, αλλά επί μιας νέας μερκαντιλιστικής γεω-επιχειρηματικότητας».\nΟι ΗΠΑ «”πουλάνε” τη σημαία του φιλελεύθερου, επίπεδου κόσμου», διευκρινίζει. «Η Ρωσία αντιστοίχως προωθεί τη "σημαία" του παραδοσιακά εθνοκεντρικά, δομημένου κόσμου. Και οι δύο χώρες έχουν το μάτι στραμμένο στην Κίνα» προσθέτει.\nΠοιος είναι ο νέος μερκαντιλιστικός γεω-επιχειρηματικός ανταγωνισμός; «Το ενεργειακό, ενώ στο “μενού” και των δυο είναι η Ευρώπη» απαντά ο διεθνολόγος.\n«Οι ΗΠΑ αγωνίζονται για μερίδια LNG στην Ευρώπη. Η Ρωσία θέλει να πουλήσει φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Άρα έχουν σύγκρουση συμφερόντων. Για τις ΗΠΑ το ζήτημα δεν είναι ζωτικό, αλλά απλά θέμα γοήτρου» υποστηρίζει ο αναλυτής.\nΤο ερώτημα, επομένως, συνοψίζει επί του θέματος ο κ. Κοψαχείλης, είναι «αν θα τραβήξουν οι ΗΠΑ το σχοινί για ένα μη ζωτικό γι’ αυτές ζήτημα».\nΠρόβλεψη για «βαθιά ρήξη μέσα στο ΝΑΤΟ»\nΌσα συνέβησαν στο Καζακστάν «αποσκοπούσαν να στείλουν ένα μήνυμα της Δύσης στη Μόσχα» εκτιμά.\n«Η Μόσχα είχε την ετοιμότητα να στείλει γρήγορα το δικό της μήνυμα στη Δύση. Άρα, τα δυο μέρη εισέρχονται σε διαπραγματεύσεις ισότιμα και το καθένα με επίγνωση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών του. Το πιο πιθανό είναι να συμφωνήσουν επί της αρχής πάνω σε ένα πλαίσιο διαλόγου και να συνεχίσουν οι διαπραγματεύσεις για κάποιο διάστημα».\nΈνα επιπλέον μείζον ερώτημα από τις συνομιλίες στη Γενεύη, είναι κατά πόσο αυτές θα μπορούσαν να διαμορφώσουν και τις σχέσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ;\n«Νομίζω ότι οι συνθήκες που διαμορφώνονται, πλέον, στις διεθνείς σχέσεις του πρώτου μισού του 21ου αιώνα θα φέρουν μια βαθιά ρήξη μέσα στο ΝΑΤΟ. Και αυτό είναι που ελπίζει και επιζητά η Μόσχα και αυτό είναι που φοβούνται ακόμα οι τεμπέληδες στα ζητήματα hard power Ευρωπαίοι και δεν προκαλούν τη ρήξη με τις ΗΠΑ» είναι η πρόβλεψη του κ. Κοψαχείλη.


Οι παγίδες της Εφορίας για τις αποδείξεις – Newsbeast\nΗ οριστική ρύθμιση του υπ. Οικονομικών για τις φορολογικές δηλώσεις\nΈλεγχοι θα γίνονται κάθε μήνα σε συγκεκριμένο δείγμα, το οποίο θα καθορίζεται με κριτήρια: το εισόδημα που δηλώνεται, το συνολικό ύψος των αποδείξεων που προσκομίζονται και τα ποσά των επιστρεφόμενων φόρων.\n- Το ονοματεπώνυμο και ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου του υπόχρεου.\n- Ο αριθμός των αποδείξεων.\n- Το συνολικό ποσό των αποδείξεων.\nΓια τις δηλώσεις που υποβάλλονται ηλεκτρονικά, δεν συνυποβάλλονται αποδείξεις. Όμως, όπως σημειώνει το υπουργείο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Έθνους, οι αποδείξεις φυλάσσονται από τους φορολογουμένους μαζί με τα λοιπά δικαιολογητικά, για να προσκομιστούν στη ΔΟΥ όταν ζητηθούν.\nΈκπτωση φόρου ίση με το 10% της διαφοράς μεταξύ του ποσού των απαιτούμενων για το αφορολόγητο δαπανών και του ποσού των δηλούμενων δαπανών μπορούν να εξασφαλίσουν οι φορολογούμενοι.\nΌταν οι δαπάνες που καλύπτονται με αποδείξεις είναι περισσότερες από τις απαιτούμενες για την κάλυψη του αφορολογήτου και μέχρι του ποσού των 15.000 ευρώ ατομικά ή 30.000 ευρώ για οικογένεια, ο φορολογούμενος δικαιούται μείωση φόρου ίση με το 10% της διαφοράς μεταξύ του ποσού των απαιτούμενων για το αφορολόγητο δαπανών και του ποσού των δηλούμενων δαπανών.\nΌταν η αξία των αποδείξεων που προσκομίζονται είναι μικρότερη από την απαιτούμενη για την κάλυψη του αφορολογήτου, τότε ο φορολογούμενος θα επιβαρύνεται με φόρο 10% επί του ακάλυπτου ποσού.\n- Τις δαπάνες για αγορά ή χρηματοδοτική μίσθωση ακινήτου, πλοίων αναψυχής, αυτοκινήτων, δίτροχων κ.λπ. οχημάτων, για ανέγερση ακινήτου, για τοκοχρεωλητική απόσβεση δανείων ή πιστώσεων κ.λπ.\n- Τις δαπάνες για ασφάλιση ζωής ή θανάτου, οι εισφορές που καταβάλλονται στα ταμεία ασφάλισης του φορολογουμένου, οι τόκοι στεγαστικών δανείων για πρώτη κατοικία, τα έξοδα ιατρικής περίθαλψης κ.τ.λ.\n- Τις δαπάνες για ενοίκιο κύριας κατοικίας, για παράδοση κατ' οίκον μαθημάτων ή για φροντιστήρια, για τόκους στεγαστικών δανείων για απόκτηση πρώτης κατοικίας, για δικηγόρους λόγω παροχής νομικών υπηρεσιών κ.λπ.\n- Τις δαπάνες για ασφάλιστρα πυρκαγιάς ή άλλων κινδύνων, για δικαστικές δαπάνες και για αμοιβή δικηγόρων για δίκες μισθωτικών διαφορών μεταξύ ιδιοκτητών και διαχειριστικών ιδιοκτησίας κατ' ορόφους, οι οποίες εκπίπτουν από το ακαθάριστο εισόδημα των ακινήτων.\n- Το κόστος αγοράς κρατικών λαχείων, τα ποσά που καταβάλλονται για τη συμμετοχή σε τυχερά παιχνίδια (π.χ. Κino, Στοίχημα κ.λπ.) και η δαπάνη εισόδου σε καζίνο, καθόσον στις πιο πάνω περιπτώσεις δεν πραγματοποιείται αγορά αγαθών ή παροχή υπηρεσιών όπως επιβάλλει ο νόμος, αλλά οι εν λόγω δαπάνες αφορούν το κόστος ή την προϋπόθεση συμμετοχής σε τυχερά παιχνίδια.\n- Οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν στην αλλοδαπή και οι υπάλληλοι του υπουργείου Εξωτερικών και των λοιπών δημόσιων πολιτικών υπηρεσιών, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, της Μόνιμης Αντιπροσωπείας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στην αλλοδαπή, καθώς και οι υπάλληλοι του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, οι υπάλληλοι του Εθνικού Οργανισμού Μικρομεσαίων Μεταποιητικών Επιχειρήσεων και οι υπάλληλοι της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών που υπηρετούν στα οικεία αντιπροσωπευτικά γραφεία τους στις Βρυξέλλες.\n- Οσοι διαμένουν σε οίκο ευγηρίας\n- Οι έγκλειστοι στις φυλακές.\n- Οι κάτοικοι κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης που αποκτούν εισόδημα στην Ελλάδα πλέον του 90% του συνολικού εισοδήματός τους. Θα πρέπει να σημειωθεί πως οι φορολογούμενοι (ο σύζυγος ή η σύζυγος) που δικαιούνται το αφορολόγητο χωρίς αποδείξεις, θα πρέπει να έχουν διαγραμμίσει τους κωδικούς 023-024 αντίστοιχα.\nΟι κάτοικοι εξωτερικού που αποκτούν εισόδημα στην Ελλάδα, δεν προσκομίζουν αποδείξεις δαπανών, δεδομένου ότι δεν δικαιούνται το αφορολόγητο ποσό της φορολογικής κλίμακας. Όσοι επικαλούνται μήνες διαμονής, θα έχουν την ευχέρεια να επιλέξουν εάν θα προσκομίσουν ή όχι τις αποδείξεις.\nΣΧΕΤΙΚΑ TAGSαποδειξειΣ φορολογικη δηλωση\nΠεμπτη, 28 Απριλιου 2011, 21:00\nΚαλά όλα αυτά, με τους ανέγγιχτους ανέκαθεν μεγαλοκαρχαρίες τι θα γίνει?


Άρης-Ολυμπιακός (18:30) | Yellow Radio\nYellowRadio.gr Follow on Twitter Send an email 5 Νοεμβρίου 2017 - 12:32\nΟ Άρης υποδέχεται σήμερα (18:30) τον Ολυμπιακό για το πλαίσιο του ημιτελικού κυπέλλου Ελλάδος.\nΈνα διαφορετικό παιχνίδι σήμερα και όπως έχουν δηλώσει αρκετοί, άλλο πρωτάθλημα και άλλο ημιτελικός κυπέλλου. Ένα παιχνίδι νοκ αουτ, όποιος κερδίσει περνάει στον τελικό όπου θα διεκδικήσει το κύπελλο Ελλάδος.\nΦαβορί βάση δεδομένων και στατιστικών είναι η ομάδα του Πειραιά αλλά σε έναν ημιτελικό και σε ένα καυτό όπως αναμένεται “Nick Galis Hall” δεν υπάρχει ποτέ φαβορί και αυτός που έχει τον πρώτο λόγο είναι ο Άρης. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης καλούνται σήμερα να δείξουν το καλό τους πρόσωπο και να δώσουν ότι έχουν και δεν έχουν για να πετύχουν την νίκη και να πάρουν το εισιτήριο για τον τελικό.\nΑν η ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη καταφέρει να κερδίσει τότε θα βγει από πολλές πλευρές κερδισμένη…Πρώτον, οι παίκτες θα ανέβουν ψυχολογικά και θα αποκτήσουν αρκετή αυτοπεποίθηση, η οποία θα είναι κινητήριος μοχλός για το υπόλοιπο της χρονιάς. Δεύτερον θα είναι το κερασάκι στην τούρτα για τον Παναγιώτη Γιαννάκη να καταφέρει στην πρώτη του χρονιά ως προπονητής του Άρη να πάει την ομάδα τελικό κυπέλλου. Τρίτον ψυχολογική αναζωογόνηση για τον κόσμο, ο οποίος έχει δεχτεί μεγάλη ψυχολογική ταλαιπωρία.


Σκότωσε τη γάτα, πάει αυτόφωρο! | StoNisi.gr\nΣκότωσε τη γάτα, πάει αυτόφωρο!\nΟ δράστης συνελήφθη πριν λίγη ώρα. Σε κατάσταση σοκ μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας Άντισσας η γυναίκα αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού.\nΑνάστατη είναι η μικρή κοινωνία της Ερεσού από το μεσημέρι όταν και έγινε γνωστό ότι νεαρός άνδρας πυροβόλησε και σκώτοσε εν ψυχρώ ένα γάτο στη μέση του δρόμου, μπροστά στα μάτια της γυναίκας που φρόντιζε το ζώο και η οποία προχωρούσε λίγα μέτρα πιο πέρα.\nΑντιλαμβάνεται κανείς το σοκ της γυναίκας, όταν την ώρα που περπατούσε, άκουσε πυροβολισμούς και έντρομη πρόλαβε να κρυφτεί σε μια γωνία, φοβούμενη ότι τα σκάγια του όπλου θα χτυπούσαν κι εκείνη.\nΗ γυναίκα σε κατάσταση σοκ μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας Άντισσας λίγο αργότερα, ενώ γείτονες και κάτοικοι της περιοχής που φρόντιζαν το ζώο ειδοποίησαν τις αστυνομικές αρχές.\nΟ Διοικητής του Τμήματος σε πρώτη φάση τους ενημέρωσε ότι δεν υπάρχει διαθέσιμο περιπολικό, γύρω στις 7:30 το βράδυ όμως και αφού είχαν προηγηθεί αρκετά τηλεφωνήματα στις αρχές, η αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη του δράστη με τη διαδικασία του αυτοφώρου.\nΣύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής, η γυναίκα αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού, κλαίγοντας με αναφιλητά διηγήθηκε τον τρόμο που έζησε κρυμένη στη γωνία για να μην την δει ο δράστης. Όπως ανέφερε, δευτερόλεπτα μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του ζώου, ο νεαρός που πυροβόλησε προσπάθησε να κρύψει το σκοτωμένο ζώο σε διπλανό οικόπεδο, ανάμεσα σε χόρτα.\nΗ ίδια και οι φίλες της στη γειτονιά δεν μπορούν να πιστέψουν αυτό που συνέβη. Όπως αναφέρουν ο γατούλης ήταν ένα άκακο ζώο, το οποίο μάλιστα είχαν φροντίσει με δικά τους έξοδα να το στειρώσουν. Τον είχαν ονομάσει Κωνσταντίνο, τον τάιζαν και όπως λένε δεν ενοχλούσε κανέναν.\nTAGS δολοφονία γάτου


🕔23/01/2022 - 17:09\n«Είμαστε δύο φορές πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε απώλειες ανθρωπίνων ζωών», είπε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ\nΩς «πραγματικό κατόρθωμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη» χαρακτήρισε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Νάσος Ηλιόπουλος, «το γεγονός ότι στο τέταρτο και το πέμπτο κύμα της πανδημίας, είμαστε δύο φορές πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε απώλειες ανθρωπίνων ζωών».\nΣε συνέντευξή του στο ραδιοφωνικό σταθμό Real Fm υποστήριξε: «Σε όλο τον πλανήτη έχουμε πανδημία, σε όλο τον πλανήτη χάθηκαν άνθρωποι, όταν όμως η Ελλάδα βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση κάποιος πρέπει να φταίει. Και αυτή είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που ποτέ δεν πίστεψε στο δημόσιο σύστημα υγείας και δεν ενίσχυσε το ΕΣΥ. Ο ιδιωτικός τομέας δεν μπήκε στη μάχη όπως έπρεπε, συμπολίτες μας με καθυστέρηση λαμβάνουν τη φροντίδα που χρειάζονται και διασωληνώνονται εκτός ΜΕΘ. Και φυσικά δεν φρόντισε η κυβέρνηση την πρωτοβάθμια υγεία όπως έπρεπε».\nΑναφερόμενος στο ζήτημα της ακρίβειας επανέλαβε την θέση του ΣΥΡΙΖΑ: «Απαιτείται άμεσα αύξηση του κατώτατου μισθού στα 800 ευρώ, τώρα όχι την άνοιξη. Τώρα οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Άμεσα πρέπει να μειωθούν οι ΕΦΚ σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο και καύσιμα. Το τρίτο που πρέπει να γίνει είναι όχι απλώς να επιδοτείται το ρεύμα, αλλά να γίνει παρέμβαση στην τιμολογιακή πολιτική της ΔΕΗ. Οι λογαριασμοί έρχονται στους αγρότες μέχρι και 200% πάνω. Και ακόμη τώρα χρειάζεται ένα σχήμα ρύθμισης και διαγραφής του πανδημικού χρέους για να ανασάνουν οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις».\nεκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Ηλιόπουλος πανδημία ακρίβεια κορωνοϊός αντιεμβολιαστές


περιοδικό: Η ώρα πατριωτισμού των πολιτικών μας\nσυνδιαχειρισθεί με σοβαρότητα και υπευθυνότητα την κρίση.\nΤο πρώτο συμπέρασμα των εκλογών είναι ότι σημαντική μερίδα των εκλογέων αγνόησε ή υποβάθμισε τον κίνδυνο εξόδου της χώρας από το ευρώ, με το οποίο, κατά τις ειδικότερες δημοσκοπήσεις, συντάσσεται περίπου το 80% του ελληνικού λαού. (Η δύναμη των τριών σοβαρών και σαφώς φιλοευρωπαϊκών κομμάτων προσεγγίζει μόνον το 50%).\nΟι εκλογείς αυτοί, άνεργοι, νεόπτωχοι κ.λπ. στην πλειονότητά τους, προτίμησαν να εκφράσουν ξανά την οργή τους κατά των πρώην κομμάτων εξουσίας ή μια -μικρότερη- κατηγορία «επένδυσε» στην ακυβερνησία, είτε προασπίζοντας τα προκλητικά της προνόμια είτε επιδιώκοντας για λόγους ιδιοτελείς την επιστροφή στη δραχμή.\nΌπως και να έχει, η εκλογική ετυμηγορία τους είναι σεβαστή και αυτήν καλούνται από αύριο να διαχειρισθούν τα κόμματα. Κατά το δεύτερο συμπέρασμα ηττημένοι παραμένουν οι σημερινοί ηγέτες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Σαμαράς ακολούθησε λανθασμένη στρατηγική, επιμένοντας στην επίσπευση των εκλογών, με «βέβαιο» στόχο την αυτοδυναμία.\nΤο ότι χθες η δύναμη της Ν.Δ. αυξήθηκε κατά περίπου 10 μονάδες, έναντι του Μαΐου, έχει για τον ίδιο ήσσονα σημασία. Οι ψηφοφόροι της Ν.Δ. συσπειρώθηκαν, έστω στο επίπεδο του 30%, όχι υπέρ του κ. Σαμαρά, αλλά με το δίλημμα ευρώ ή δραχμή· Ευρώπη ή διεθνής απομόνωση.\nΚαι τούτο διότι η πλειονότητα των πολιτών εξακολουθεί να πιστεύει πως αν παρέμενε επί μερικούς μήνες ακόμη η κυβέρνηση Παπαδήμου τα πράγματα για τη χώρα θα ήταν σήμερα ασυγκρίτως καλύτερα.\nΟ κ. Βενιζέλος διαχειρισθείς, ως υπουργός Οικονομικών, επί περίπου έναν χρόνο την κρίση, δεν κατόρθωσε να πείσει πως το ΠΑΣΟΚ, σε πρωταγωνιστικό ρόλο, θα ανέτρεπε από αύριο τα πεπραγμένα του. Το ότι ανήγγειλε πρόωρα και μοιρολατρικά τη ριζική ανασύσταση του κόμματος αυτού «από απόψε το βράδυ», δηλώνει απλώς την ηγετική του ανασφάλεια και την εμμονή του να διατηρήσει την αρχηγία.\nΣτην ίδια επιδίωξη εντάσσεται και η επίσης πρόωρη δήλωσή του πως το ΠΑΣΟΚ το πολύ θα στηρίξει ή θα επιδείξει ανοχή σ’ ένα σχήμα διακομματικής συνεργασίας, χωρίς ν’ αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες. Από χθες το βράδυ τείνει να προστεθεί και ο όρος πως η στήριξη ή ανοχή προϋποθέτει και τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση.\nΠρόκειται για θέση, η οποία όταν μάλιστα αναγγέλλεται πριν οι κάλπες διαμορφώσουν μια συγκεκριμένη κατάσταση, υποδηλώνει σαφέστατα πρόθεση πολιτικής λούφας και μικροκομματικού καιροσκοπισμού.\nΜε τα δεδομένα αυτά ο μεν κ. Βενιζέλος μέχρι στιγμής επιλέγει να είναι εκτός και μακράν κάθε ευθύνης, για δε τον κ. Σαμαρά θα είναι πολύ δύσκολο να εμμείνει από αύριο στην αξίωσή του «ο αρχηγός του πρώτου κόμματος να είναι και πρωθυπουργός».\nΗ αποδυνάμωση των δύο αρχηγών σημαίνει ταυτόχρονα πως ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης ευρύτερης συνεργασίας μπορεί να επιδιωχθεί με τρόπο όχι κομματικά συντεταγμένο. Σ’ όλους τους πολιτικούς χώρους, εκτός ίσως του ΚΚΕ, υπάρχουν πρόσωπα που προτάσσουν τη σωτηρία της χώρας, έναντι του κομματικού ή προσωπικού συμφέροντος.\nΑν οι εξελίξεις δείξουν ότι και από αύριο οι μικροκομματικοί υπολογισμοί και οι προσωπικές στρατηγικές οδηγούν σ’ ένα νέο αδιέξοδο, οι πολιτικοί αυτοί οφείλουν να βγουν μπροστά.\n_ 10:57 μ.μ.


"Στοπ καρέ" για τον μεγάλο κωμικό Κώστα Βουτσά...\nΚοινωνια\tστις\t26/02/2020\n|> Τελικά δεν τα κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή ο 88χρονος Κώστας Βουτσάς και ο μεγάλος ηθοποιός εξέπνευσε το πρωί στις 4, αφήνοντας πίσω του, μία καριέρα πλούσια από επιτυχίες και πάμπλουτη από γέλιο. Και τώρα ήρθε η ώρα του αποχαιρετισμού και των δακρύων…\nΟ Κώστας Βουτσάς έδωσε σκληρό αγώνα, επί 18 ημέρες, στην εντατική του νοσοκομείου “Αττικόν”. Σύμφωνα με ανακοίνωση του νοσοκομείου, στις 7 Φεβρουαρίου παρουσίασε συμπτώματα λοίμωξης αναπνευστικού και επιβάρυνσης της καρδιακής και της αναπνευστικής του λειτουργίας και διακομίστηκε στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Κι ας σημειωθεί πως αν και αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, δεν έλειψε στιγμή από το σανίδι, τελευταία δε στην παιδική παράσταση “Σταχτοπούτα”», του θεάτρου “Μπρόντγουέϊ”.\nΟ Κώστας Βουτσάς μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη από προσφυγική οικογένεια με καταγωγή από τους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης. Το οικογενειακό του επίθετο ήταν Σαββόπουλος, αλλά το “Βουτσάς” επικράτησε από τον παππού του που έφτιαχνε βαρέλια και τα βαρέλια παλαιότερα τα έλεγαν “βουτσιά”. Άρχισε την καριέρα του στον ελληνικό κινηματογράφο το 1953 και έκτοτε παρέμεινε ενεργός. Και κυριολεκτικά “πέθανε στο σανίδι”!\nΥπήρξε σύζυγος της ηθοποιού και χορεύτριας Έρρικας Μπρόγιερ, με την οποία απέκτησαν, τη Σάντρα (1972). Έχει άλλες δύο κόρες από τον δεύτερο γάμο του, με τη Θεανώ Παπασπύρου, τη Θεοδώρα (1977) και τη Νικολέτα (1979), με την πρώτη να ακολουθεί τα δικά του βήματα στο χώρο της ηθοποιίας. Ο θετός γιος του (από προηγούμενο γάμο της τρίτης γυναίκας του Εύης Καραγιάννη, πρώην μοντέλου και ηθοποιού), Άνθιμος Ανανιάδης, είναι επίσης ηθοποιός. Και το 2015, ο Κώστας Βουτσάς, απέκτησε τον Φοίβο, από τον γάμο του με την κατά 39 χρόνια μικρότερή του ηθοποιό, Αλίκη Κατσαβού.


Απ:Ο τόπος μας- Η Αθήνα! 11 Χρόνια, 2 Μήνες πριν\n.........είναι ιστορική συνοικία της Αθήνας.\nΗ συνοικία βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και είναι μια εκ των παλαιοτέρων. Το Ψυρή περικλείεται μεταξύ των οδών Ευρυπίδου, Γερανίου, Σοφοκλέους, Αθήνας, Ερμού, Πειραιώς & Αγίων Ασωμάτων. Πρώτη φορά το Ψυρή αναφέρεται στο βιβλίο του Γάλλου ιατρού Σπον με τίτλο «Ταξίδι σε Ιταλία, Δαλματία, Ελλάδα και Ανατολή» το 1678, . Η ετυμολογία της ονομασίας της συνοικίας δεν έχει απόλυτα εξακριβωθεί. Πιθανότατα η λέξη Ψυρή(ς) σημαίνει Ψαριανός και προέρχεται απο τις παλαιότερες ονομασίες της νήσους των Ψαρών.\nΚατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ο λόρδος Βύρων διέμεινε στην οικεία του υποπροξένου της Αγγλίας Θεόδωρου Μακρή, στο σπίτι του οποίου γνώρισε και την Θηρεσία Μακρή, την οποία και ερωτεύτηκε. Εκείνη την εποχή υπήρχε και το αρχοντικό του Κυριάκου Πιττάκη, του μετέπειτα διάσημου αρχαιολόγου για τις ανασκαφές στην Ακρόπολη. Μετά την απελευθέρωση, στην περιοχή εγκατάσταθηκαν διάφορες αρχοντικές οικογένειες όπως αυτή του ηγεμόνα της Ουγγροβλαχίας Ιωάννη Καρατζά. Ένας απο τους διασημότερους κατοίκους του Ψυρή ήταν και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Στην συνοικία κατοίκησε για πάνω απο 20 χρόνια και γι'αυτο του δόθηκε το προσωνύμιο ο «Ερημίτης του Ψυρή».\nΑπο το 1870 το Ψυρή είχε μετατραπεί σε μια απο τις πιο επικίνδυνες περιοχές της Αθήνας. Αιτία ήταν οι περίφημοι «κουτσαβάκηδες», δηλαδή οι διάφοροι μάγκες που ζούσαν μές στην παρανομία. Οι κουτσαβάκηδες λήστευαν και πολλές φορές δολοφονούσαν εμπόρους με αποτέλεσμα να δημιουργούν μεγάλο φόβο στους περαστικούς. Η αστυνομία σπάνια επανέβαινε αλλά και όταν αυτό γινόταν αποτύχανε. Τελικά η δράση των κουτσαβάκηδων τελείωσε απότομα τον Δεκέμβριο το 1893, όταν και ο τότε αστυνομικός διευθυντής Αθηνών-Πειραιώς Δημήτριος Μπαϊρακτάρης αποφάσισε να καθαρίσει την περιοχή απο τα κακοποιά στοιχεία. Μέσα σε ένα μήνα κατάφερε να συλλάβει τους μάγκες της περιοχής και να ανακουφίσει την περιοχή μια για πάντα.\nΣήμερα το Ψυρή θεωρείται μια απο τις τουριστικότερες συνοικίες της Αθήνας γι'αυτο και γνωρίζει ραγδαία ανάπτυξη.\nΤελευταία διόρθωση: 13/06/2009 20:21 από Hlianna.\nΗ ανάπτυξη της περιοχής ως καθαρά αστικής ξεκίνησε την δεκαετία του 1930 με την κατασκευή μονοκατοικιών αλλά και των πρώτων σύγχρονων πολυκατοικιών στην Αθήνα, ταυτόχρονα με την περιοχή του Κολωνακίου, με επιρροές της εποχής όπως το Μπάουχαους και η Αρτ Ντεκό.\nΣύντομα η Κυψέλη έγινε μία από τις αριστοκρατικότερες περιοχές της Αθήνας. Αυτό έδωσε την ώθηση τις επόμενες δεκαετίες του 1950 και 1960, οπότε και η Κυψέλη ήταν στην ακμή της, στην κατασκευή πολυκατοικιών οι οποίες απευθύνονταν στην αστική τάξη. Επίσης, το γεγονός αυτό ευνοήθηκε από την ύπαρξη του Πεδίου του Άρεως ως πνεύμονα πρασίνου όπως επίσης και από την δενδρόφυτη οδό Φωκίωνος Νέγρη, η οποία αρχίζει από την οδό Πατησίων και τερματίζει στην πλατεία Κυψέλης.\nΠαρ' όλα αυτά η Κυψέλη άρχισε να υποβαθμίζεται από την δεκαετία του 1980 καθώς η Αθήνα είχε ήδη επεκταθεί υπερβολικά και επιδεινώθηκε με την έλευση των μεταναστών στην Ελλάδα, οι οποίοι αξιοποίησαν τα μικρά υπόγεια διαμερίσματα των πολυκατοικιών ως φτηνές κατοικίες. Ακολούθως μειώθηκαν και οι αξίες των διαμερισμάτων αν και ψηλά διαμερίσματα επί της Φωκίωνος Νέγρη μπορούν να πωληθούν υπερβολικά ακριβά σε σχέση με την υπόλοιπη συνοικία. Αρκετές περιοχές έχουν παραμείνει εμπορικές όπως η πλατεία Κυψέλης, η οδός Πατησίων και η οδός Φωκίωνος Νέγρη η οποία είναι ένας πόλος έλξης που καταφέρνει και συγκρατεί την Κυψέλη, ώστε να μην υποβαθμιστεί περαιτέρω.\nΑπ:Ο τόπος μας- Η Αθήνα! 11 Χρόνια, 1 Μήνας πριν\nΕιδικότερα όμως με το όνομα Κεραμεικός φέρονταν στην Αρχαία Αθήνα δύο συνοικίες που βρίσκονταν στο βορειοδυτικό άκρο της τότε Αθήνας οι λεγόμενοι "Έξω Κεραμεικός" και ο "Έσω Κεραμεικός". Δηλαδή δύο Κεραμεικοί όπως λέει και ο Ησύχιος, ο μέν εκτός του τείχους, ο δε εντός.\nΤην διάκριση αυτή μνημονεύουν επίσης ο Πλάτων, ο Θουκυδίδης και ο Πλούταρχος.\nΟι δύο αυτές αρχαίες συνοικίες αποτελούσαν τον δήμο των Κεραμέων, από την Ακαμαντίδα φυλή.\nΤο όνομα του δήμου αυτού προήλθε κατ΄ άλλους από τον επώνυμο ήρωα Κέραμο ενώ κατ΄ άλλους από τους τεχνίτες κεραμείς (αγγειοπλάστες - αγγειογράφοι) και από τα εργαστήριά τους που ήταν αρχικά στη περιοχή αυτή.\nΟι δύο Κεραμεικοί χωρίζονταν μεταξύ τους από το Θεμιστόκλειο τείχος (478 π.Χ.), και συνδέονταν από τη μεγάλη διπλή πύλη λεγόμενη "Δίπυλο" στην οποία εξωτερικά κατέληγαν η αρχαία οδός Πειραιώς, η Ιερά οδός, από και προς την αρχαία Ελευσίνα και η οδός προς την Ακαδημία Πλάτωνος.\nΕσωτερικά του Διπύλου ξεκίναγε μεγάλη λεωφόρος που διαμέσου της αρχαίας αγοράς και μεταξύ των λόφων της Πνύκας και του Αρείου Πάγου κατέληγε στην είσοδο της Ακρόπολης. Έτσι ο μεν Έξω Κεραμεικός είχε ταφικό χαρακτήρα, ενώ ο Έσω Κεραμεικός οικιστικό χαρακτήρα.\nΚατερίνα Νασιώκα, κοινωνιολόγος\nΤελευταία διόρθωση: 13/06/2009 20:47 από Hlianna.\nΜε το όνομα Γουδή το οποίο μέχρι σχετικά πρόσφατα (2006) γραφόταν Γουδί , φέρεται περιοχή βορειοανατολικά του κέντρου της Αθήνας που αποτελεί και ιστορική συνοικία. Διοικητικά μοιράζεται στους Δήμους Αθηναίων και Ζωγράφου .\nΗ μεγάλη εξέλιξη (αστυφιλία) που γνώρισε η πόλη της Αθήνας αλλά και η μετέπειτα εξέλιξη της Μικρασιατικής εκστρατείας ενέτειναν τη σύντομη οικιστική ανάπτυξη στο μεγαλύτερο μέρος της περιοχής αυτής.\nΕπίσης στην ίδια περιοχή η Βασίλισσα Σοφία ίδρυσε το Νοσοκομείο Παίδων, σήμερα Αγία Σοφία, και βραδύτερα το 1927 άρχισαν να ανεγείρονται τα μεγάλα εργαστήρια και παραρτήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών και ειδικότερα της Ιατρικής Σχολής.\nΈνα σημαντικό μέρος της έκτασης της περιοχής καταλάμβανε το τότε φθισιατρείο Σωτηρία, σήμερα γνωστό ως νοσοκομείο θώρακος.\nΠολύ μεγάλο επίσης μέρος καταλάμβαναν τα στρατόπεδα της συνοικίας αυτής και γενικότερα το πεδίο Γουδή που συνδέθηκε επανειλημμένα με στρατιωτικούς που επιχείρησαν ανάμειξη στην πολιτική ζωή της χώρας.\nΈτσι στις 15 Αυγούστου του 1909 επίορκοι αξιωματικοί της Φρουράς των Αθηνών συνωμότησαν σε αντίθεση των τότε κειμένων νόμων και διατάξεων δημιουργώντας τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο και συγκεντρωθέντες στο Γουδή κήρυξαν επανάσταση υπό τον συνταγματάρχη του πυροβολικού Ζορμπά και ανέτρεψαν την Κυβέρνηση της Αθήνας του Δημητρίου Ράλλη, επιβάλλοντας τη μεταρρύθμιση του Συντάγματος, που δεν μπορούσε κατά την αντίληψή τους να κάνει από μόνη της η Κυβέρνηση. Η επανάσταση εκείνη έμεινε γνωστή ως Επανάσταση του Γουδί.\nΑργότερα, στη δίνη του πολιτικού πάθους, στις 15 Νοεμβρίου του 1922 εκτελέστηκαν στο Γουδή οι καταδικασθέντες από έκτακτο δικαστήριο, (υπόθεση γνωστότερη ως "η δίκη των έξι"), οι κατηγορηθέντες ως υπαίτιοι της Μικρασιατική καταστροφής πολιτικοί Δημήτριος Γούναρης, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, Νικόλαος Στράτος, Νικόλαος Θεοτόκης και Γεώργιος Μπαλτατζής καθώς και ο τότε αρχιστράτηγος Γεώργιος Χατζηανέστης. Του δε γεγονότος αυτού είχε προηγηθεί στον ίδιο χώρο δημόσια καθαίρεση στρατιωτικών από νεώτερους στρατιωτικούς.\nΣτις 21 Απριλίου του 1967 με αφετηρία πάλι το Γουδή, νέοι επίορκοι αξιωματικοί, στελέχη της μετέπειτα χούντας των συνταγματαρχών, σε απείθεια της κείμενης νομοθεσίας, κίνησαν άρματα μάχης και κατέλυσαν Κυβέρνηση και Δημοκρατία προχωρώντας σε εκτεταμένες συλλήψεις και περιορισμούς και εκτοπισμούς πολιτικών και πολιτών.\nΣτο χώρο του πρώην στρατοπέδου στις αθλητικές εγκαταστάσεις που δημιουργήθηκαν για το σκοπό αυτό, διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, τα αγωνίσματα της Αντιπτέρισης (Badminton) και του Μοντέρνου Πεντάθλου .\nΉδη, επισήμως, έχει αλλάξει η γραφή του ονόματος σε "Γουδή" και χρησιμοποιείται στις οδικές σημάνσεις, τα δρομολόγια των αστικών λεωφορείων κλπ. Ο λόγος είναι ότι η ονομασία οφείλεται στο ότι παλαιά μεγάλο μέρος της περιοχής είχε παραχωρηθεί στην ιστορική οικογένεια Γουδή για την προσφορά της στον αγώνα του 1821, οπότε και η περιοχή πρέπει να ονομάζεται "στου Γουδή", όπως λέμε "στου Ψυρρή".\nΤο Γαλάτσι (καθ. Γαλάτσιον) είναι από το 1963 δήμος του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας. Γεωγραφικά ανήκει στα βόρεια προάστεια αν και με την συνεχόμενη επέκταση της Αθήνας, το Γαλάτσι βρίσκεται πλέον στο κέντρο της πόλης. Είναι από τις περιοχές της πρωτεύουσας με το μεγαλύτερο ποσοστό πρασίνου αλλά και μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες ταυτόχρονα.\nΟι πρώτοι όμως μόνιμοι κάτοικοι έρχονται την δεκαετία του 1910 κυρίως ως εργάτες στα καμίνια. Τότε αρχίζει η εισροή Ναξιωτών. Το 1925 το Γαλάτσι αποτελούσε εξοχική περιοχή της Αθήνας όπου μαζεύονταν πολλοί αριστοκράτες της πρωτεύουσας. Αργότερα παρατηρείται άνοδος του πληθυσμού με κατοίκους που προέρχονται από όλες τις περιοχές της Ελλάδας. Έχουν αρχίσει να δημιουργούνται τα πρώτα καταστήματα , ενώ το 1935 το Γαλάτσι αποκτά την πρώτη του λεωφορειακή γραμμή το 608 . Την 1η Ιουλίου 2005 η γραμμή του Γαλατσίου συνενώνεται με αυτή του Ζωγράφου (222) και γίνεται μια εναία γραμμή με ονομασία 608 Γαλάτσι-Ακαδημία-Νεκρ.Ζωγράφου


ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ – Εκδόσεις Λόγχη\nΑρχική σελίδα / 1821 / ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ\nΗ ζωή του Ιωάννη Καποδίστρια ήταν από τα θέματα που δε με τραβούσαν. Είχαν ασχοληθεί τόσοι πολλοί και είχαν δημοσιευτεί τόσα πολλά γύρω από τη δραστηριότητα του Κερκυραίου πολιτικού, ώστε πίστευα ότι τίποτα το καινούργιο δεν μπορούσε να ειπωθεί γι’ αυτόν. Ξαφνικά θυμήθηκα κάτι που είχε γράψει ο γνωστός Άγγλος ιστορικός A. J. P. Taylor, πριν αρκετά χρόνια, σχολιάζοντας το βιβλίο του John Plamenatz για το γερμανικό μαρξισμό και το ρωσικό κομμουνισμό, ότι καμιά σοβαρή ιστορική εργασία δεν μπορούσε να γίνει πριν από το 1850, όταν άρχισε να υπάρχει εξακριβωμένη στατιστική. Και πρόσθετε: «Ήταν όμως τόσο ελαττωματική και η στατιστική, που μερικοί απέκλεισαν τη δυνατότητα μιας αναμφίλεκτης ιστορίας πριν από την έκρηξη του δευτέρου μεγάλου πολέμου» (A. J. P. Taylor, «Europe: Grandeur and Decline» Penguin Books, 1967, σελ. 135). Η παρατήρηση αυτή μ’ έκαμε ν’ αναθεωρήσω τις απόψεις μου και να πλησιάσω το θέμα της ζωής του Καποδίστρια με περισσότερη αισιοδοξία. Ομολογώ ότι δεν απογοητεύθηκα από την έρευνα που έκαμα, που μου έδειξε ότι πολλά από τα δημοσιευμένα ήταν ανακριβή και ότι πολλές πλευρές της ζωής του Κύβερνου, όπως τον ονομάτισε ο Κωστής Παλαμάς, έμεναν άγνωστες. Και αποφάσισα να προχωρήσω. Αν έκαμα καλά ή κακά θα κρίνουν οι αναγνώστες.\nΔώστε πρώτος μία αξιολόγηση “ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, Η ΓΕΝΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ” Ακύρωση απάντησης