ΜΑΙΝΑΔΕΣ :: Antonio Νimertis\nΑρχική Σελίδα > Σ Ε Ν Α Ρ Ι Α > ΜΕΓ-ΜΗΚ > ΜΑΙΝΑΔΕΣ\nΕΣΩΤ. Ένα κλασικό μεσοαστικό σπίτι σε κάποια γειτονιά της Αθήνας. Μονοκατοικία.\nΣτο σαλόνι. Κλασική επίπλωση, μάλλον παλιομοδίτικη που έχει ζήσει καλύτερες εποχές. Η φθορά είναι εμφανής παντού. Στους τοίχους, στα έπιπλα, στην όλη ατμόσφαιρα.\nΒρίσκονται δυο άνθρωποι. Ο Αντρέας, ένας λίγο πάνω από τα τριάντα ‘κυνηγός’ ευκαιριών σε παλιά βιβλία. Εμφανίσιμος, συμπαθητικός, με γλυκό πρόσωπο. Εξετάζει κάποια βιβλία προς πώληση σε μια πλευρά που είναι μια μεγάλη, παλιά βιβλιοθήκη.\nΑπέναντί του, στην άλλη πλευρά του σαλονιού, δίπλα στο στρογγυλό τραπέζι μια ηλικιωμένη κυρία, ιδιοκτήτρια της κατοικίας. Κάθεται στο αναπηρικό αμαξίδιό της. Απροσδιόριστα χαρακτηριστικά προσώπου, μάλλον νεότερη απ’όσο δείχνει. Έχει μαζεμένα τα μαλλιά της, συντηρητικό, ουδέτερο ντύσιμο μεγάλης γυναίκας.\n(με θερμή φωνή)\nΛοιπόν, ειλικρινά πιστεύω πως εδώ έχουμε κάτι πολύ ενδιαφέρον.\nΟ Αντρέας έχει πάρει στα χέρια του έναν από τους τόμους που είχε μπροστά του και αφού τον ‘αισθάνεται’, τον ‘ζυγίζει’ και τον επιθεωρεί εξωτερικά, τον φυλλομετρά με προσοχή.\nΤο ογκώδες βιβλίο φαίνεται να είναι σε εξαιρετική κατάσταση αλλά οι κινήσεις του είναι επαγγελματικές, προσεκτικές για να μην προκαλέσει κάποια απρόβλεπτη ‘ζημιά’.\n(με αγωνία αλλά και ηρεμία)\nΑλήθεια το λέτε κε Αντρέα;\nΤο πρόσωπο της ηλικιωμένης γυναίκας φωτίζεται.\nΈχει σχεδόν ανασηκώσει το σώμα της, στο βαθμό που μπορεί και τον κοιτάζει με βλέμμα προσδοκίας.\n(με σταθερή φωνή)\nΝαι… βεβαίως… έχουμε κάτι αξιόλογο εδώ…\nΩ… θα χαρεί πολύ η Άλκηστη!\nΟ Αντρέας βάζει ξανά τον τόμο στη θέση του και στρέφει την προσοχή του στην κυρία που σπαράσσεται από το κλάμα. Την πλησιάζει με βιάση, χαμηλώνει το σώμα του δίπλα της και της αγγίζει τρυφερά τον ώμο.\nΣ’ευχαριστώ… το είπα εγώ… το είπα… από την πρώτη στιγμή που μπήκες στο σπίτι μας… είσαι καλός άνθρωπος… το είπα…\nΟ Αντρέας χαμογελά και κάθεται σε μια άδεια καρέκλα απέναντί της. Η γιαγιά φαίνεται να συνέρχεται πια. Έχει το μαντήλι της πρόχειρο και σκουπίζει τα μάτια της. Την προσέχει καλύτερα, την παρατηρεί. Ιδιαίτερα τα μάτια της…\nΝα με συγχωρείς παιδί μου που…\nΣας παρακαλώ… δεν υπάρχει απολύτως κανένα ζήτημα… εγώ μάλλον είμαι αυτός που σας αναστάτωσε… ήρθα εδώ να σας αφαιρέσω κάτι πολύτιμο… κάτι που ίσως στο μέλλον…\n(τον διακόπτει με νεύμα και δυνατή φωνή)\nΌ,τι πολύτιμο είχα έχει πεθάνει αγόρι μου\nΛοιπόν… μόλις κατέβει η Άλκηστη, μα πού είναι αυτό το κορίτσι;… μόλις κατέβει, να μιλήσετε για τα βιβλία…\nΚάνει την είσοδό της στο σαλόνι η Άλκηστη. Όμορφη, λυγερόκορμη, ευλύγιστη, όχι πάνω από 25. Έχει δέσει τα ξανθά της μαλλιά σε αλογοουρά. Το πρόσωπό της είναι το πιο δυνατό της στοιχείο. Απαλά, ευγενικά χαρακτηριστικά, πλατύ, εγκάρδιο χαμόγελο, φωτεινά, λαμπερά, χαλκοπράσινα μάτια.\nΟ Αντρέας δεν κρύβει μια έκφραση έκπληξης και θαυμασμού βλέποντάς την να έρχεται στη συντροφιά.\nΚαλημέρα σας… δεν άργησα πολύ…\nΆλκηστη! Μα, που ήσουν βρε παιδί μου;… περιμένει ώρα εδώ ο άνθρωπος…\n(απολογούμενη, κοιτώντας τον Αντρέα περισσότερο)\n(δεν μπορεί να πάρει το βλέμμα του από το πρόσωπό της… και τα μακριά, λεπτά της δάχτυλα)\nΔεν πειράζει… κανένα πρόβλημα.\n(δείχνει προς τη βιβλιοθήκη)\nΟ κος Αντρέας ενδιαφέρεται για τους Ρώσους… ξέρεις… την βυσσινί συλλογή…\n(γυρνά το βλέμμα της στον Αντρέα)\n(αναστατωμένος από το διαπεραστικό βλέμμα, το ηλιόλουστο χαμόγελο και τη δροσιά αυτής της κοπέλας)\nΝαι… ναι… πράγματι… ενδιαφέρομαι… έχω ήδη καταλήξει.\nΉταν μια από τις αγαπημένες συλλογές του πατέρα…\nΌλα τα βιβλία τα αγαπούσε ο πατέρας σου… τι να κάνουμε τώρα…\n(Παίρνει μια από τις καρέκλες της τραπεζαρίας και κάθεται κοντά τους)\nΛοιπόν κε Αντρέα;\n(επιστρέφοντας στα επαγγελματικά)\nΝαι… θα έλεγα… δεν μπορώ να ανέβω πάνω από τα πεντ… ας πούμε εξακόσια ευρώ!\nΗ γιαγιά κοιτάζει την εγγονή με έκπληξη και η Άλκηστη πασχίζει να κρύψει τη χαρά της.\n(προτείνει το όμορφο χέρι της στον Αντρέα)\nΕντάξει λοιπόν! Είναι δικά σας… Όλη η ρωσική ποίηση σε αυτή την παλιά έκδοση… δική σας…\nΟ Αντρέας την σφίγγει στην δική του επισφραγίζοντας τη συμφωνία τους. Η επαφή τον δονεί.\nΠάω να φέρω μια κούτα να τα βάλουμε μέσα.\nΠριν φέρεις την κούτα να πας στην κουζίνα και να φτιάξεις καφέ και να φέρεις και γλυκό… έχουμε τον άνθρωπο χωρίς νερό τόση ώρα εδώ πέρα… πω, πω κε Αντρέα, τι γνώμη θα σχηματίσατε για τη γιαγιά και την εγγονή!\nΝαι γιαγιά, πόσο δίκιο έχεις. Πάω να φτιάξω καφέ για όλους και…\nΜια στιγμή, τι ώρα είναι παιδί μου;\nΤι ώρα; Περασμένες δώδεκα!\nΕ, τότε παράτα τους καφέδες και τις ανοησίες. Θα κάνουμε το τραπέζι στο φίλο μας από δω! Ε, πως δηλαδή…\nΝαι γιαγιά μου… πάω να δω το φαγητό μας… έχουμε και λίγη τούρτα… θα τα καταφέρουμε.\nΗ Άλκηστη σηκώνεται και βγαίνει από το σαλόνι.\nΜα, τώρα, τι κάνετε…\n(νοσταλγικά με βαθύ αναστεναγμό)\nΤο λιγότερο κάνουμε παιδί μου… αυτό κάνουμε… κάποτε εδώ μέσα…\nΟ Αντρέας αφήνει διακριτικά τα χαρτονομίσματα πάνω στο τραπέζι και κατευθύνεται προς τη βιβλιοθήκη για να βγάλει τους τόμους σιγά σιγά από τη θέση τους.\nΑ, μάλιστα… μήπως… αρραβωνιασμένος;\nΟι ακριβοπληρωμένοι τόμοι, ένας ένας εγκαταλείπουν την οικεία τους θέση και τοποθετούνται προσεκτικά από τον Αντρέα ο ένας πάνω στον άλλο σε ένα γειτονικό τραπεζάκι.\nΚαι αν επιτρέπετε, είστε πάνω από 35 χρόνων;\nΩ, η καλύτερη ηλικία του άντρα…\nΟι ογκώδεις βυσσινί τόμοι έχουν βγει από την παλιά τους θέση και έχουν γίνει τώρα δυο εξάδες πάνω στο τραπεζάκι.\nΑφήστε τους εκεί και μετά το φαγητό μας θα φέρει μια γερή κούτα η εγγονή μου και θα τους τακτοποιήσετε μια χαρά.\nΚαι η δουλειά που κάνετε… θέλω να πω… είναι δική σας;\n(γυρνά και κάθεται ξανά στη θέση του)\nΝαι… εδώ κι ένα χρόνο… ήμουν υπάλληλος πριν… τώρα τρέχω για μένα μόνο!\n(σε ενικό τώρα)\nΜπράβο σου, μπράβο σου παιδί μου!\nΟ Αντρέας σταυρώνει τα χέρια του χωρίς να πει τίποτα.\nΝα σου προτείνω κάτι; Τι λες; Δεν πάς στην κουζίνα να βοηθήσεις λιγάκι την εγγονή μου με τις ετοιμασίες;\nΟ Αντρέας πετάγεται από τη θέση του καλωσορίζοντας την προοπτική.\nΚαλός κι ευγενικός. Να ο καλός άντρας, ο σωστός άντρας!\nΟ Αντρέας την προσπερνά με ένα εγκάρδιο χαμόγελο στο πρόσωπό του και οδεύει προς την κουζίνα.\nΕΣΩΤ. Η κουζίνα του σπιτιού. Κι εδώ μπορεί κανείς να διακρίνει τα σημάδια της φθοράς, της παρακμής. Η Άλκηστη ετοιμάζει τρία σερβίτσια που έχει ήδη αποθέσει στο μικρό τραπέζι. Μόλις βλέπει τον Αντρέα χαμογελά.\nΣας έστειλε η γιαγιά έτσι; Δεν λέει να το βάλει κάτω!\nΧμμ… ο πατέρας ήταν καλός στο να ανοίγει τα κρασιά.\nΤου δείχνει μια μποτίλια κόκκινο κρασί στο τραπέζι. Ο Αντρέας παίρνει το τιρμπουσόν και αρχίζει την προσπάθεια να αφαιρέσει το φελλό από το μπουκάλι. Χαίρεται τη στιγμή και το δείχνει.\nΜμμ… τι ωραία μυρωδιά έρχεται απ’το φούρνο;\nΚοτόπουλο ρολό με πατάτες. Σας αρέσει;\nΠολύ. Και πιο πολύ αν δεν υπήρχε αυτός ο πληθυντικός.\nΒγάζει με μια τελική, απότομη κίνηση το φελλό.\nΈτοιμο και το κρασί μας, ωραία!\nΗ συναναστροφή με το κορίτσι αυτό τον έχει εξιτάρει.\nΜεταφέρουν μαζί όλα τα πράγματα ως την τραπεζαρία. Η μυρωδιά του κοτόπουλου γεμίζει το χώρο.\nΜα, σήμερα λοιπόν έχουμε γιορτή!\nΗ Άλκηστη την οδηγεί ως την κεφαλή του τραπεζιού. Ο Αντρέας κάθεται απέναντι από το κορίτσι.\nΠρώτα η προσευχή μας!\n(κλείνει τα μάτια της)\nΗ ηλικιωμένη γυναίκα μουρμουράει δυο λόγια ευχαριστίας προς τον Κύριο για το φαγητό και δεν παραλείπει να Τον ευχαριστήσει και για τον φιλοξενούμενο που είναι ταυτόχρονα και ένας κομιστής σημαντικής οικονομικής ανακούφισης για τις δυο γυναίκες.\nΤρώνε σιωπηλοί το πεντανόστιμο φαγητό τους.\nΟ Αντρέας συχνά πυκνά, ρίχνει κλεφτές ματιές στην Άλκηστη που δεν αποφεύγει το βλέμμα του.\nΠολύ ωραίο και το κρασάκι.\nΦτηνό βέβαια αλλά ό,τι πρέπει.\nΜην σηκωθεί κανείς, έρχεται η τούρτα!\nΗ Άλκηστη πηγαίνει στην κουζίνα και επιστρέφει με ένα δίσκο που περιέχει τρία πιατάκια με κομμάτια τούρτας. Σερβίρει ήσυχα και ξανακάθεται.\nΠριγκηπικές περιποιήσεις βλέπω!\nΚαι βέβαια… κατά πως πρέπει στους εκλεκτούς μας καλεσμένους!\n(παρατηρώντας ότι οι δυο γυναίκες δεν έχουν αγγίξει το γλυκό τους)\nΜα, εσείς δεν θα φάτε; Εγώ το καταβρόχθισα κιόλας!\nΗ γιαγιά κοιτάζει με νόημα την εγγονή κι εκείνη της αντιγυρίζει το βλέμμα.\nΟ Αντρέας τις κοιτά απορημένος. Ξαφνικά, το κλίμα είχε αλλάξει, είχε βαρύνει.\nΕίπα μήπως κάτι που δεν…\nΤη φράση του την διακόπτει μια ξαφνική ζάλη. Περισσότερο σαν ίλιγγος. Κρατά για πολύ λίγο και περνάει.\n(με ύφος εντελώς ψυχρό)\nΗ Άλκηστη κοιτά σιωπηλή.\nΜα… δεν… δεν ξέρω τι…\nΟ Αντρέας δεν τελειώνει τη φράση του καθώς αμέσως μετά μια θύελλα ξεσπά στο κεφάλι του. Τα είδωλα γύρω του στριφογυρίζουν. Η εικόνα της Άλκηστης θολώνει. Γυρίζει το βλέμμα του προς τη γιαγιά της και δεν μπορεί να διακρίνει σχεδόν τίποτα.\nΠανικόβλητος κάνει να σηκωθεί και πιάνεται από την πλάτη της καρέκλας για να μη σωριαστεί στο πάτωμα. Ιδρώτας τον λούζει.\nΔεν… δεν είμαι…\nΕπιχειρεί ένα βήμα προς τα αριστερά. Δεν το καταφέρνει. Γονατίζει πιάνοντας το κεφάλι του κι έπειτα χάνει τις αισθήσεις του και ξαπλώνει στο χαλί.\n(προστακτικά προς την Άλκηστη)\nΦώναξε τον Ισμαήλ!\nΗ γιαγιά αμέσως μετά σηκώνεται από το αναπηρικό της αμαξίδιο.\nΗ Άλκηστη δεν λέει τίποτα μονάχα σπεύδει να εκτελέσει την προσταγή της μεγαλύτερης γυναίκας.\nΗ ‘γιαγιά’ ρίχνει μια ματιά στον αναίσθητο άντρα στο χαλί. Τον σκουντάει με το παπούτσι της.\nΓια να δούμε αν εσύ θα είσαι ο εκλεκτός.\nΈπειτα αναζητά τα τσιγάρα της στο σαλόνι.\nΕΣΩΤ. Ένα απλό, ταπεινό υπνοδωμάτιο. Στο κέντρο του με το κεφαλάρι στον ένα τοίχο, ένα διπλό κρεβάτι. Ξαπλωμένος ανάσκελα, σκεπασμένος με ένα λινό σεντόνι βρίσκεται ο Αντρέας. Τα χέρια και τα πόδια του είναι δεσμευμένα από καρπούς και αστραγάλους αντίστοιχα με το κρεβάτι.\nΑριστερά του, όπως κοιτάζει, σε μια καρέκλα, είναι καθισμένη μια γυναίκα. Φορά ένα απλό μπεζ φουστάνι και είναι ξυπόλητη. Τα μαλλιά της είναι λυτά, χύνονται στους ώμους της.\nΠίσω της διακρίνει κάποιες σανίδες που έχουν τοποθετηθεί για να καλύψουν το άνοιγμα του παραθύρου.\nΑπέναντί του είναι ένας μικρός πάγκος και δίπλα η κλειστή πόρτα του δωματίου.\nΑπό πάνω του, στο κέντρο του ταβανιού κρέμεται μονάχα μια λάμπα, σβηστή.\nΤο δωμάτιο έχει φως από ένα μικρό πορτατίφ στο κομοδινάκι αριστερά του.\nΟ αιχμάλωτος συνέρχεται σιγά σιγά μέσα από πόνους και μουγκρητά. Έπειτα βήχας που χειροτερεύει. Τραντάζεται ολόκληρος και ανασαίνει δύσκολα.\nΑνοίγει τα μάτια του. Επιθεωρεί το χώρο και αντικρίζει τη γυναίκα που κάθεται σιωπηλή στην καρέκλα και τον παρατηρεί ανέκφραστη.\nΠου είμαι; Τι είναι εδώ; Τι μου συμβαίνει;\n(μορφάζοντας από ισχυρό πονοκέφαλο)\n(τα βλέμμα του καρφώνεται στη γυναίκα)\nΗ γυναίκα βγάζει ένα πακέτο τσιγάρα και ανάβει ένα με αργές κινήσεις.\nΜόλις τον βλέπει να συνέρχεται για τα καλά, σβήνει το τσιγάρο της σε ένα τασάκι στο πάτωμα.\nΚάτι μου θυμίζει αυτή… το βλέμμα της… Ποια είναι;\nΚάποια στιγμή συνειδητοποιεί τη γυμνότητά του και πως προστατεύεται μονάχα από ένα σεντόνι. Έπειτα τραβά με δύναμη καρπούς και αστραγάλους για να εισπράξει νέα κύματα πόνου.\nΗ γυναίκα σηκώνεται όρθια και τον πλησιάζει από τα αριστερά του κρεβατιού. Το βλέμμα της είναι σκοτεινό, η έκφρασή της έχει κάτι ανάμεσα σε δυσαρέσκεια, αγωνία και απολογία μαζί.\nΟ Αντρέας την κοιτάζει καλύτερα.\nΗ γιαγιά! Το κερατό μου! Αυτή η παλιοσκρόφα… μαζί με την άλλη, την…\nΗ οργή δίνει τη θέση της στην έκπληξη και στο φόβο. Τα πράγματα άρχισαν να μπαίνουν σιγά σιγά σε μια σειρά. Έχει στο μυαλό του πλέον όλη την αλληλουχία των εικόνων.\nΜε παγίδεψαν, με δηλητηρίασαν… οι πουτάνες!\nΑπό κοντά δείχνει μια εντελώς διαφορετική γυναίκα πλέον. Πολύ νεότερη, με τα μαλλιά της λυμένα και ριχτά στους ώμους της.\nΜοιάζει πολύ τώρα με την άλλη… την ‘εγγονή’…\n(με φωνή βραχνή και ξερή που δεν την αναγνωρίζει όταν την ακούει)\nΤι… τι μού κάνατε;\nΗ γυναίκα σκύβει από πάνω του και τον παρατηρεί με τα μεγάλα της μάτια.\nΤι θέλετε; Χρήματα; Πάρτε τα… όσα έχω… γιατί με δέσατε; Τι στο δ…\n(αινιγματικά με απαλή φωνή)\nΣσσσς… Ηρέμησε… όλα θα πάνε καλά… το πιστεύω… αυτή τη φορά όλα θα πάνε καλά\n(τον κοιτάζει με ένα μοχθηρό βλέμμα)\nΦοβισμένος τραντάζει τα χέρια του και τα πόδια του. Τα σημεία που έχει περιδεθεί έχουν πρηστεί κιόλας και τον πονούν.\nΚαι τότε η γυναίκα κάνει κάτι το απροσδόκητο.\nΚατεβάζει με το ένα της χέρι το σεντόνι του ως τα πόδια του. Τώρα είναι εντελώς γυμνός μπροστά της!\nΤι κάνεις; Ποια είσαι; Τι… Τι…\nΗ γυναίκα επικεντρώνει το εξεταστικό της βλέμμα στην ευαίσθητη περιοχή του.\nΤι κοιτάς; Τι θέλεις από μένα;\nΗ γυναίκα τον αγνοεί. Το βλέμμα της έχει εστιάσει στο ζαρωμένο του πέος.\n(με το αριστερό της χέρι το αγγίζει απαλά)\nΗ αντίδραση του δέσμιου άντρα είναι άμεση. Το συρρικνωμένο πέος ‘ζωντανεύει’ σαν μικρό ζωάκι που βγαίνει από τη νάρκη του.\n(έντρομος παρακολουθώντας το τελετουργικό της γυναίκας)\nΕίσαι τρελή… και οι δυο είστε τρελές… τι θέλετε;\nΗ γυναίκα με μια ήρεμη κίνηση πιέζει απαλά το πέος και τους όρχεις του. Η ανταπόκριση είναι άμεση. Ικανοποιημένη γυρνά και τον κοιτάζει.\n(σαν τρυφερή σύζυγος)\nΌλα δείχνουν μια χαρά γλυκέ μου. Ναι, το πιστεύω… αυτή τη φορά θα έχουμε επιτυχία.\nΈπειτα με μια αιφνίδια κίνηση φέρνει ξανά το σεντόνι στη θέση του σκεπάζοντας ως το λαιμό τον Αντρέα.\nΤο ορθωμένο του πέος συνεχίζει να διογκώνεται κάτω από το λεπτό σκέπασμα.\nΑ, χα!… με καλωσόρισε λοιπόν!\nΛύσε με… σε παρακαλώ… δεν ξέρω ποιος πιστεύεις ότι είμαι… έκανες λάθος… αυτό είναι, έχει γίνει κάποιο λάθος εδώ…\nΚοιμόσουν περίπου έξι ώρες. Ο οργανισμός έχει τις ανάγκες του. Κι εμείς θέλουμε έναν υγιή και δυνατό οργανισμό.\nΓυρνά και του ρίχνει μια ακόμη ματιά. Με αλλαγμένο ύφος.\n(στεγνά και αυστηρά)\nΝα είσαι φρόνιμος! Μην με αναγκάσεις να σου δέσω το στόμα… όχι πως θα σε ακούσει κανείς εδώ κάτω… όμως… συνεννοηθήκαμε;\nΟ Αντρέας την κοιτά σαν χαμένος. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Είναι στο έλεός της.\n(σαν υπάκουο παιδί)\nΜπράβο, καλό αγόρι.\nΗ γυναίκα και με αργά βήματα οδεύει προς την πόρτα. Την ανοίγει με αργές κινήσεις και βγαίνει αφήνοντάς την ανοιχτή.\nΕίμαι χαμένος… Χαμένος…\nΞαφνικά την βλέπει να ξεπροβάλλει από το άνοιγμα και να τον κοιτάζει.\nΤο όνομά μου είναι Ιφιγένεια.\nΚαι χάνεται ξανά.\nΕΣΩΤ. Στο ίδιο δωμάτιο αιχμαλωσίας. Η γυναίκα που την λένε Ιφιγένεια δεν αργεί πολύ να επιστρέψει. Στο ένα της χέρι κρατά μια ‘πάπια’ από αυτές που υπάρχουν στα νοσοκομεία και στο άλλο μια μικρή λεκάνη. Τα ακουμπά όλα με ήρεμες, επιδέξιες κινήσεις πάνω στο κρεβάτι, δίπλα στα πόδια του Αντρέα. Εκείνος την παρακολουθεί απορημένος.\nΜέσα στη λεκάνη υπάρχουν πετσέτες και κάποια άλλα πράγματα.\nΗ γυναίκα στρέφει το βλέμμα της, τον κοιτά για μια στιγμή και ξαναγυρίζει στη δουλειά της.\nΝα φέρουμε και λίγο νερό.\nΒγαίνει για λίγο από το δωμάτιο. Ο Αντρέας ακούει έπειτα από δευτερόλεπτα ήχο τρεχούμενου νερού από κάποιο γειτονικό δωμάτιο. Την βλέπει να ξαναμπαίνει με μια μεγάλη πλαστική κανάτα.\n(με τόνο έμπειρης νοσηλεύτριας)\nΠρέπει να κάνεις την ανάγκη σου. Κι έπειτα θα σε πλύνω και θα σε καθαρίσω. Να είσαι έτοιμος για να σε δει η Άλκηστη.\nΟ Αντρέας συνοφρυώνεται.\n(πλημμυρισμένος από απόγνωση)\nΔεν είναι αληθινά όλα αυτά… δεν γίνεται… κάποια ταινία τρόμου παίζει… Οι παρανοϊκοί δολοφόνοι που ετοιμάζουν το θύμα τους για κάποια σκοτεινή και μακάβρια τελετή.\nΔεν μπορεί να συμβαίνει αυτό!\n(έχουσα διαβάσει τη σκέψη του)\nΩ, ναι, συμβαίνει αγαπητέ μου…\n(ετοιμάζοντας τα σύνεργά της για να εξυπηρετήσει και να καθαρίσει τον ‘ασθενή’ της)\nΝα το πιστέψεις γιατί είναι η αλήθεια\n(τον πλησιάζει με την πάπια στο χέρι)\nΒοήθησέ με τώρα να κάνω τη δουλειά μου.\nΟ Αντρέας την κοιτά ανέκφραστος αλλά δεν υπακούει.\nΠίστεψέ με κε Καναβέ, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελες είναι να με κάνεις να θυμώσω!\nΟ Αντρέας παίρνει το μήνυμα και σηκώνει το σώμα του για να τοποθετήσει η γυναίκα την πάπια στη θέση της.\nΈψαξαν τα πράγματά μου, ξέρουν τα στοιχεία μου. Φυσικά… έχουν το πορτοφόλι μου, είδαν τις κάρτες μου… κι αυτό είναι το λιγότερο… καργιόλες!\nΟ άντρας αποφασίζει να συνεργαστεί.\nΘα πάω με τα νερά τους… να κερδίσω χρόνο… πώς το έλεγε εκείνο το παλαιό σύνθημα ενός τάγματος του μεσαίωνα; ‘Ισχύς και Ευελιξία’… αυτό… αν θέλω να βγω ζωντανός από δω μέσα…\n(έπειτα από κάποια παύση)\nΚαι δεν υπάρχει κανείς που να με αναζητήσει. Κανείς δεν ξέρει ότι βρίσκομαι δέσμιος δυο παρανοϊκών γυναικών σε κάποιο υπόγειο της Αθήνας… απολύτως κανείς…\nΕΣΩΤ. Ένα καλόγουστο σαλόνι σε διαμέρισμα κάποιας περιοχή της Αθήνας. Επίπλωση και διακόσμηση μιας γυναίκας που έχει καλαισθησία αν και είναι λίγο συντηρητική.\nΜια μεγαλόσωμη μαύρη γάτα, η Αγαύη, έχει κουρνιάσει πάνω στο μικρό τραπέζι, δίπλα στο γραφείο και τεμπελιάζει αφήνοντας που και που ένα γουργουρητό ικανοποίησης. Κάτω από το σώμα της ίσα που ξεχωρίζει μια γωνιά ενός καρνέ τηλεφώνων. Η Ελευθερία το ψάχνει εδώ και ώρα και μόλις το βλέπει με την άκρη του ματιού της πλησιάζει το τραπεζάκι με ένα ύφος που προδίδει την αναστάτωσή της.\nΑγαύη, πήγαινε να κοιμηθείς στο καλάθι σου, έλα!\nΚάνει να πιάσει τη μεγάλη γάτα. Εκείνη την αντιλαμβάνεται αμέσως, κάνει μια επιθετική κίνηση με το μπροστινό της πόδι βγάζοντας τα νύχια της και γρυλλίζει θυμωμένη.\nΝα σου πω, μην μου τα κάνεις εμένα αυτά! Μπρος, δρόμο, έλα… θέλω το καρνέ.\nΗ Ελευθερία χτυπά τις παλάμες της και της φωνάζει ξανά. Τελικά, απρόθυμα και τεμπέλικα, η γάτα ανασηκώνεται και πηδά στο πάτωμα.\nΆντε και με σένα…\n(Παίρνει το καρνέ από το τραπέζι)\nΜπορεί να με κοροϊδεύουν μερικοί που χρησιμοποιώ ακόμα καρνέ για τα τηλέφωνα όμως να που τώρα θα με σώσει…\nΚάθεται στο γραφείο της, βάζει τα γυαλιά ανάγνωσης και ανοίγει το καρνέ. Βρίσκει στο ‘Κ’ αυτό που ψάχνει και σηκώνει το ακουστικό.\nΠληκτρολογεί τον αριθμό. Περιμένει για λίγο.\nΜπα… λείπει… κάπου θα γυρνάει…\n(Κατεβάζει το ακουστικό)\nΜωρέ κάπου είχα και το κινητό του…\nΒλέπει την Αγαύη να έχει πάρει θέση τώρα κάτω από τον μεγάλο καναπέ.\nΞαναψάχνει για λίγο το καρνέ της.\n(βγάζει τα γυαλιά της)\nΚαλά… κάποια στιγμή θα το βρω.\nΣηκώνεται από την καρέκλα της για να κάνει άλλες δουλειές.\nΕΣΩΤ. Στο δωμάτιο αιχμαλωσίας.\nΤι ώρα να είναι; Χάνω την αίσθηση του χρόνου εδώ μέσα… κοιμήθηκα αλλά πόση ώρα;\nΔιψάω ρε πούστη μου…\nΜε ξεχάσαν εδώ μέσα και θα ψοφήσω απ’τη δίψα… θα με βρουν από τη βρώμα μετά από καμιά βδομάδα.\nΤην πουτάνα μου μέσα…\nΞαφνικά, η Ιφιγένεια ανοίγει την πόρτα και εισέρχεται στο δωμάτιο. Τούτη τη φορά είναι ντυμένη με ένα ριχτό, μακρύ και διάφανο φόρεμα, σα νυχτικιά.\nΤον πλησιάζει από την αριστερή πλευρά του κρεβατιού. Ο Αντρέας μπορεί να δει το γυμνό της σώμα μέσα από το φόρεμά της. Τα στήθη της είναι γυμνά και εκτεθειμένα και μπορεί ακόμη να διακρίνει και την ευαίσθητη περιοχή της.\nΝα’τη πάλι… τι ετοιμάζει τώρα;\nΗ γυναίκα ελέγχει προσεκτικά τα σημάδια από τα δεσμά στους καρπούς και στους αστραγάλους του άντρα. Μορφάζει με ανησυχία. Έπειτα φέρνει το σώμα της κοντά στο πρόσωπό του και κάθεται στο στρώμα.\nΝομίζω πως αύριο θα πρέπει να ελευθερώσουμε τα χέρια και τα πόδια. Αν είσαι καλό και υπάκουο παιδί βέβαια.\nΝαι… και βέβαια θα είμαι Ιφιγένεια.\nΞαφνικά δέχεται ένα δυνατό χαστούκι στο πρόσωπο.\nΈχεις πολλά να μάθεις… σιγά σιγά…\nΚατεβάζει αργά αργά το σκέπασμά του.\nΤην παρακολουθεί χωρίς να αντιδρά.\nΠρέπει να ελέγξω το μικρό μας φίλο… είναι σε καλή υγεία;\nΟ Αντρέας σφίγγει τα πόδια του ενστικτωδώς λες και ετοιμάζεται για κάτι οδυνηρό.\nΧαλάρωσε… χαλάρωσε τα πόδια σου. Δεν πρόκειται να σου κάνω κακό… να επιθεωρήσω θέλω μόνον.\nΦέρνει το σώμα της δίπλα στην… επίμαχη περιοχή.\nΑύριο θα πρέπει να τον φροντίσω κι αυτόν… ένα καλό πλύσιμο… μμμ… υπέροχος θα γίνει… έτσι όπως πρέπει.\nΚλείνει το ζαρωμένο μόριο μέσα στη ζεστή της παλάμη.\nΗ αίσθηση είναι ηδονική και ο Αντρέας αναστενάζει.\nΜμμμ… σου αρέσει η φροντίδα μου… μικρέ αλήτη…\nΣφίγγει δυνατά το πέος του γυμνού άντρα που τώρα αρχίζει να διογκώνεται ταχύτατα μέσα στη χούφτα της.\nΠολύ ωραία… μια χαρά.\nΕλευθερώνει τον ορθωμένο φαλλό που πλέον παίρνει διαστάσεις κανονικής στύσης.\n(μετρώντας το μέγεθος και τη σκληρότητα του πέους)\nΌχι κι άσχημα…\nΈπειτα, με μια επιδέξια κίνηση σκεπάζει ξανά τον ερεθισμένο άντρα με το σεντόνι του.\nΚαι τώρα πρέπει να φύγω. Θα μιλήσουμε πάλι αύριο…\n(ικετεύοντας ενώ η ανάσα του είναι πιο βαριά λόγω του ερεθισμένου του πέους)\nΛίγο νερό… κάτι να πιω…\nΑύριο αυτά… σήμερα ήταν ημέρα νηστείας και καθαρμών… ες αύριον τα σπουδαία καλό μου αρσενικό.\nΔεν είναι στα καλά της αυτή η πόρνη!\nΥπομονή! Και αισιοδοξία!\nΤι λέγαμε; Ισχύς και Ευελιξία…\n(γελώντας και αποχωρώντας από το δωμάτιο)\nΚαληνύχτα τρυφερό μου σφάγιο!\n(μονολογώντας… με πανικό)\nΤι είπε τώρα αυτή η κάργια; Χριστέ μου!\n(παλεύοντας να ελέγξει τους χτύπους της καρδιάς του)\nΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΝΤΡΕΑ\nΗ εικόνα του ολόγυμνου σώματος της Ιφιγένειας μέσα από τη διάφανη νυχτικιά της τον πυροδοτεί. Η σάρκα του ζωντανεύει για μια φορά ακόμη και οι λογισμοί της ηδονής παίρνουν τη θέση της αγωνίας και του άγχους για τη ζωή του.\nΟ Αντρέας ξυπνά από θόρυβο και αναστάτωση.\nΑνοίγει τα μάτια του και μέσα στο δωμάτιό του βρίσκεται η Ιφιγένεια και ένας άγνωστος άντρας.\nΞυπνάμε τώρα… έχουμε μεγάλη ημέρα μπροστά μας!\nΑφήνει ένα δίσκο που κρατά πάνω σε ένα τραπεζάκι που ως εκ θαύματος έχει κάνει την εμφάνισή του δίπλα από το κρεβάτι του.\n(διατάζοντας τον άντρα)\nΟ Ισμαήλ, ένας νεαρός σχετικά και γεροδεμένος αλλοδαπός, υπακούει και ξεκινά από τα πόδια.\n(με απειλητικό ύφος)\nΣε προειδοποιώ, αν επιχειρήσεις το παραμικρό, ο Ισμαήλ θα σε χτυπήσει τόσο άσχημα που θα χρειαστεί να σε πετάξουμε σε καμιά χωματερή έπειτα… θα μας είσαι εντελώς άχρηστος!\nΟ Αντρέας τρομοκρατημένος από τα όσα συμβαίνουν κατανεύει σιωπηλά.\nΣύντομα τα δυο του πόδια είναι ελεύθερα από τα δεσμά του. Η αίσθηση είναι συγκλονιστική.\n(επιθεωρώντας τον Ισμαήλ που απελευθερώνει και τα χέρια)\nΜετά θα σηκωθείς, θα φας το πρωινό σου και αργότερα, θα κάνεις και μια μικρή βόλτα στο διάδρομο… πηγαινέλα…\nΜετά από λίγο είναι ολοκληρωτικά ελεύθερος από τα δεσμά του και καλωσορίζει την αίσθηση σαν καλό οιωνό. Μέχρι που έχει και όρεξη να φάει. Κοιτά το δίσκο. Δυο μεγάλα κρουασάν, πορτοκαλάδα, ένα ψημένο τοστ.\nΚάτσε να φας σαν καλό παιδί… ήρεμα και ωραία. Εγώ θα λείψω για λίγο. Όταν επιστρέψω η βόλτα.\nΟ Αντρέας κουνά το κεφάλι του. Πεινά σαν λύκος. Και αρχίζει να τρώει.\nΣτην προσταγή της ο αλλοδαπός άντρας σαν τέλεια εκπαιδευμένο μαντρόσκυλο μένει στο κατώφλι του δωματίου και για να προσέχει και την παραμικρή λεπτομέρεια από τις κινήσεις του αιχμαλώτου.\nΟ Αντρέας κοιτά δεξιά του. Υπάρχει κάτι πάνω στο κρεβάτι.\nΒάλεις εσύ αυτό.\nΕπιτέλους, θα εγκατέλειπε πλέον την αδαμιαία του περιβολή. Παίρνει το ρούχο που του έδειξε ο Ισμαήλ και το περιεργάζεται. Είναι μια ριχτή ολόσωμη ρόμπα.\n(ενώ συνεχίζει να τρώει)\nΔεν πρέπει μιλάμε. Τρώγε.\n(χωρίς να έχει σκοπό να υπακούσει)\nΜόλις τελειώνει το πρωινό του, βάζει τη ρόμπα του και νιώθει καλύτερα. Η αυτοπεποίθησή του κερδίζει πόντους ώρα με την ώρα.\nΚάθεται στο κρεβάτι του και τρίβει τα σημάδια στους καρπούς του. Έχουν κοκκινίσει και τον πονούν. Στους αστραγάλους τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα.\nΙσμαήλ σε λένε;\nΟ άντρας δεν τού απαντά.\n(σηκώνεται όρθιος. Προς στιγμήν παραπατά αλλά τελικά καταφέρνει να σταθεί)\nΠρέπει να πάω στην τουαλέτα.\n(με κάποια νευρικότητα)\nΜείνεις μέσα. Κυρία έλθει σε λίγο.\n(με ικετευτικό βλέμμα)\nΜα σου λέω πρέπει… καταλαβαίνεις…\nΕντάξει… να μείνω… να κατουρήσω στο πάτωμα; Τι θα πει η κυρία σου αν δει τα κάτουρα;\nΟ Ισμαήλ μπερδεύεται και μένει σιωπηλός. Ψάχνει μέσα στο δωμάτιο. Δεν υπάρχει κάποια λεκάνη ή κάτι άλλο. Παραμένει αναποφάσιστος.\nΚοίτα Ισμαήλ… εγώ θα κατουρήσω και…\n(υποχωρεί δυο βήματα απελευθερώνοντας την έξοδο)\nΕντάξει… μην κάνεις κάτι… τίποτα!\nΔεν θα κάνω τίποτα… μην σε νοιάζει.\nΚάνει ένα διστακτικό βήμα προς τα εμπρός. Οι αστράγαλοι μεταδίδουν σήματα πόνου και μορφάζει αλλά συνεχίζει.\nΕκείνη τη στιγμή ακούγονται βήματα από τη σκάλα.\nο Αντρέας αποφασίζει να κάνει την κίνησή του.\nΕΣΩΤ. Στο γραφείο της Ελευθερίας.\nΗ Ελευθερία ανεβάζει και κατεβάζει με το δάχτυλό της την οθόνη του κινητού της αναζητώντας την επαφή που επιθυμεί.\nΒρε να πάρει… πού τον έχω…\n(μουρμουράει εκνευρισμένη… ξαφνικά χαμογελάει)\nΝάτος, τον βρήκα!\nΠατά το πλήκτρο της κλήσης και περιμένει. Μετά από τρία χτυπήματα, η σύνδεση ανοίγει. Η Ελευθερία δεν ακούει τίποτα και αποφασίζει να μιλήσει εκείνη.\nΝαι… Αντρέα! Εμπρός! Αντρέα με ακούς;\nΤίποτα… δεν της μιλά κανείς.\nΝαι! Αντρέα… η Ελευθερία είμαι! Δεν σε ακούω.\nΗ σύνδεση διακόπτεται από την πλευρά του αποδέκτη.\nΞαφνικά βλέπει είδε την Αγαύη να κάνει ένα σάλτο και να πηδάει στα πόδια της.\nΆκουσες σκατά και ήρθες; Τι γίνεται με σένα;\nΗ γάτα άρχισε να τρίβεται στο σώμα της.\nΑ, εσύ θέλεις χάδια τώρα… εντάξει…\nΑποφασίζει να καλέσει ξανά. Αυτή τη φορά της απαντά η ηχογραφημένη ενημέρωση για τον ‘εκτός λειτουργίας αριθμό του συνδρομητή’.\nΗ Ελευθερία ακουμπά το κινητό στο γραφείο της. Χαϊδεύει μηχανικά το κεφάλι της Αγαύης που ανταποκρίνεται με έντονα γουργουρητά.\n(προς τη γάτα της)\nΧάδια… όλο χάδια θέλεις…\n(χώνει το χέρι της πιο βαθιά στο πλούσιο κατάμαυρο τρίχωμά της)\nΞαπλώνει στην πλάτη της καρέκλας της βυθισμένη στις σκέψεις της.\nΕΣΩΤ. Το δωμάτιο της Άλκηστης. Ένα απλό δωμάτιο μέσα σε αυτή την μονοκατοικία. Ένα διπλό κρεβάτι, ένας καθρέφτης, γραφείο με την καρέκλα του και η ντουλάπα. Κυριαρχεί το λευκό χρώμα παντού.\nΗ Άλκηστη κάθεται στο κρεβάτι της και κρατάει στο χέρι της το κινητό του Αντρέα.\nΠοια είναι τώρα αυτή η Ελευθερία;\nΗ Άλκηστη απενεργοποιεί το κινητό του Αντρέα κι έπειτα το ανοίγει, αφαιρεί τη μπαταρία, ανοίγει ένα συρτάρι και πετάει μέσα τη συσκευή και τη μπαταρία.\nΚαλύτερα να μη μάθει για την κλήση η Ιφιγένεια.\nΣηκώνεται και ρίχνει μια γρήγορη ματιά στον καθρέφτη της.\nΠρέπει να ντυθώ. Έχω να επισκεφτώ το μνηστήρα μου.\nΚαι τότε ακούει φωνές και ήχους από το υπόγειο.\nΕΣΩΤ. Έξω από το δωμάτιο αιχμαλωσίας. Η Ιφιγένεια κατεβαίνει τη σκάλα προς το υπόγειο. Εκείνη τη στιγμή γίνεται μάρτυρας της προσπάθειας του Αντρέα να αποδράσει.\nΒλέπει έκπληκτη τον Αντρέα να πέφτει πάνω στον Ισμαήλ και αρχικά να τον αιφνιδιάζει. Κι ενώ σπρώχνοντάς τον, τον απωθεί, οι πόνοι στα πόδια του δεν του επιτρέπουν να σταθεροποιήσει το δρασκέλισμά και σωριάζεται μπρούμυτα στο διάδρομο.\nΑν δεν κατέβαινε εκείνη τη σκάλα είναι σίγουρο ότι ο Αντρέας θα προλάβαινε να σηκωθεί ξανά και να έχει μια δεύτερη ευκαιρία. Μόλις τον βλέπει όμως στο πάτωμα, πέφτει από πάνω του και με μια λαβή του ακινητοποιεί το κεφάλι.\nΒλέπει ταυτόχρονα τον Ισμαήλ να σηκώνεται κάπως ζαλισμένος και να την πλησιάζει.\nΙσμαήλ! Φέρε το κολάρο!\nΟ Αντρέας κάνει αγωνιώδη προσπάθεια να την πετάξει από πάνω του αλλά δεν τα καταφέρνει.\nΗ Ιφιγένεια χαλαρώνει προς στιγμή τη λαβή της και ο Αντρέας βρίσκει την ευκαιρία να γυρίσει το σώμα του και είναι έτοιμος να σηκωθεί. Εκείνη τη στιγμή δέχεται ένα ισχυρό χτύπημα στο πρόσωπο και σχεδόν χάνει τις αισθήσεις του.\n(προσπαθώντας να πάρει ανάσα)\nΗ πάλη με τον Αντρέα την έχει ήδη εξουθενώσει.\nΟ Ισμαήλ επιστρέφει με ένα μαύρο, λεπτό κολάρο στα χέρια.\nΦόρεσέ του το! Φέρε μου και το κοντρόλ.\nΟ Ισμαήλ υπακούει. Φορά το κολάρο στο λαιμό του Αντρέα και μετά χάνεται μέσα σε ένα άλλο δωμάτιο και όταν επιστρέφει έχει στο χέρι του μια μικρή συσκευή.\nΗ Ιφιγένεια την αρπάζει σχεδόν και την ενεργοποιεί. Ένα μικρό φωτάκι ανάβει στο κολάρο του αιχμαλώτου της.\nΗ γυναίκα ξεφυσά και χαλαρώνει ακουμπώντας την πλάτη της στον τοίχο.\n(κοιτάζοντας θυμωμένη τον υπηρέτη της)\nΕμφανίζεται η Άλκηστη που κατεβαίνει ανήσυχη τα σκαλιά.\nΤίποτα… πήγαινε πάνω εσύ… όλα είναι υπό έλεγχο… πήγαινε να ντυθείς.\nΗ Άλκηστη δεν κατεβαίνει ως το επίπεδο του υπογείου.\nΚοιτά τον ξαπλωμένο άντρα στο πάτωμα, κάνει ένα μορφασμό και αρχίζει να ανεβαίνει τα σκαλιά.\nΠερνούν λίγα λεπτά. Έπειτα η Ιφιγένεια δίνει την επόμενη εντολή της στον υπηρέτη της.\nΈλα, βοήθησέ με να τον ξαναπάμε μέσα.\nΟ Ισμαήλ πειθήνια σπεύδει να εκτελέσει την εντολή της κυράς του.\nΕΞΩΤ. Η Ελευθερία βρίσκεται έξω από το μικρό μαγαζί του Αντρέα. Είναι κλειστό. Κοιτάζει στο εσωτερικό με κάποια ανησυχία.\nΠού έχει πάει αυτός ο άνθρωπος; Και δεν απαντάει και στις κλήσεις βρε παιδί μου…\n(πιάνει το στήθος της)\nΔίπλα από το μικρό και στενόχωρο παλαιοβιβλιοπωλείο του Αντρέα είναι ένα καφέ. Η Ελευθερία αποφασίζει να καθίσει και να περιμένει.\nΠαραγγέλνει όρθια τον καφέ της και κάθεται να τον πιει σε ένα από τα τραπεζάκια του πεζοδρομίου. Βγάζει το κινητό της και το αφήνει πάνω στο τραπέζι.\nΜωρέ θα ξαναπάρω αργότερα… αφού κάποιος το σήκωσε… μετά τι έγινε όμως;\nΑποφασίζει να κάνει κάτι πιο δραστικό. Σηκώνεται και μπαίνει στο μαγαζί. Πλησιάζει μια κοπέλα πίσω από τον πάγκο.\nΚαλημέρα. Να σε ρωτήσω κάτι; Ξέρεις τον Αντρέα, που έχει το μαγαζάκι δίπλα σας;\nΚΟΠΕΛΑ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΚΑΦΕ\nΝαι βέβαια. Κάθε μέρα παίρνει το καφεδάκι του και την τυρόπιτά του από δω.\nΣήμερα δεν τον είδα.\nΓια να πω την αλήθεια, από προχτές έχω να τον δω… Μήπως του έχει συμβεί κάτι; Αυτός κάθεται στο μαγαζί του ως αργά το βράδυ.\nΤι να σου πω… δεν ξέρω…\nΕυχαριστεί την κοπέλα και επιστρέφει στη θέση της.\nΤώρα, τι έχω πάθει εγώ και τον ψάχνω τον άνθρωπο; Για κείνα τα βιβλία… σιγά… όμως… τι στο καλό… κάτι δεν πάει καλά… το ένστικτό μου δεν με γέλασε ποτέ… γαμώτο…\nΣυνήλθε σχετικά γρήγορα. Βρίσκεται ξανά στο ίδιο αυτό καταραμένο κρεβάτι, στο ίδιο δωμάτιο, στο ίδιο υπόγειο. Το μέτωπό του, δεξιά, πάνω από το μάτι του πονά. Φέρνει το χέρι του να το αγγίξει. Υπάρχει κάποιος επίδεσμος εκεί. Όταν τον πιέζει κύματα πόνου τον διαπερνούν. Ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι τα χέρια του και τα πόδια του είναι ελεύθερα. Δεν τον έδεσαν ξανά!\nΚοιτά ολόγυρα. Είναι ολομόναχος. Με μια γρήγορη κίνηση αφαιρεί το σκέπασμα από πάνω του και κάνει την κίνηση να σηκωθεί απ’το κρεβάτι. Ένα ισχυρό ηλεκτροσόκ τον καθηλώνει έντρομο στη θέση του.\nΤότε… συστήνεται μαζί του για πρώτη φορά. Φέρνει το δεξί του χέρι και το αγγίζει. Υπάρχει ένα κολάρο στο λαιμό του!\nΞεροκαταπίνει και προσπαθεί να ηρεμήσει. Τώρα τα έχει χρειαστεί.\nΏστε δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με δυο τρελές γυναίκες κι έναν υπηρέτη. Έχουμε να κάνουμε με μια συμμορία, μια σκοτεινή οργάνωση επαγγελματιών!\n(κοπανάει το χέρι του στον τοίχο)\nΜια νέα εκκένωση τον τινάζει στο στρώμα του. Τούτη τη φορά τρέχουν σάλια απ’το στόμα του. Τα δόντια του έχουν μουδιάσει, αδυνατεί να κινήσει κάποιο από τα μέλη του.\nΒλέπει με μισόκλειστα μάτια την αρχι-πουτάνα, τη μεγαλύτερη απ’τις δυο, να μπαίνει χαμογελώντας μέσα στο δωμάτιο. Τον κοιτάζει εξεταστικά. Ύστερα τον σκεπάζει ξανά με τα σεντονάκι του κι έπειτα στέκεται δίπλα του όρθια. Στο χέρι της κρατά ένα μικρό μαύρο πράγμα.\nΤέλεια εφεύρεση, δεν συμφωνείς καλέ μου;\nΕκείνη πατά για μια ακόμη φορά το κουμπάκι της και απανωτά κύματα πόνου τον σωπαίνουν.\nΚοίτα να το βουλώσεις και να ηρεμήσεις γιατί το απόγευμα θα γίνει η πρώτη επαφή. Η Άλκηστη έχει ετοιμαστεί. Θα φροντίσω να ετοιμαστείς κι εσύ όσο το δυνατόν καλύτερα!\nΟ Αντρέας ανασαίνει γρήγορα. Η καρδιά του χτυπά δυνατά.\nΗ Ιφιγένεια οδεύει προς την πόρτα.\nΠροσπάθησε να κοιμηθείς. Το μεσημέρι σε περιμένει μια θαυμάσια έκπληξη. Θα δοκιμάσεις μερικά εδέσματα δικής μου σύλληψης που είμαι σίγουρη θα απολαύσεις!\nΠουτφφφ άνες… γαμημμμμμ… ένες πουτάννννς!\nΤην βλέπει να εμφανίζεται πάλι στο κατώφλι και να τον κοιτάζει.\n(με σατανικό χαμόγελο)\nΚαι μην κάνεις καμιά εξυπνάδα να το βγάλεις από το λαιμό σου. Από την άλλη… δοκίμασέ το όμορφε! Θα σε περιμένει μια πολύ ωραία έκπληξη!\nΗ Ιφιγένεια αποχωρεί.\nΟ Αντρέας γέρνει το κεφάλι του στο μαξιλάρι τραυλίζοντας ακόμη.\nΔεν αργεί να κλείσει τα μάτια του και να παραδοθεί σε έναν βαθύ ύπνο.\nΕΣΩΤ. Στο σαλόνι της Ελευθερίας. Συνομιλεί με μια φίλη της στο τηλέφωνο.\nΔεν σου φαίνεται περίεργο;\nΠοιο απ’όλα δηλαδή;\nΌτι έχω αυτή την ανησυχία… για έναν άνθρωπο που… που στην ουσία δεν γνωρίζω… που μου είναι… μού ήταν δηλαδή αδιάφορος… ως χθες…\nΑλήθεια, πόσο καιρό τον ξέρεις;\nΔυο μήνες ίσως. Μου είχε βρει κάποια καταπληκτικά βιβλία και…\nΟ Αντρέας; Μμμ… γλυκός… τι ρωτάς μωρή;\nΒρε μπας κι ερωτεύτηκες;\nΘα σου έλεγα τώρα καμιά ωραία κουβέντα!\nΜέχρι που σκέφτομαι να πάω στην αστυνομία.\nΔεν ξέρω… σα να έχω ένα προαίσθημα… σκοτεινό προαίσθημα… ότι κάτι δεν πάει καλά με τον άνθρωπο αυτόν…\nΚαι τι θα τους πεις; Ότι ο βιβλιοπώλης απέναντι από το σπίτι σου έχει δυο μέρες το μαγαζί του κλειστό και άρα κινδυνεύει;\n(ζυγιάζει το επιχείρημα της φίλης της)\nΠφφφ! Τέλος πάντων… θα πάω να ρίξω καμιά ματιά και αύριο και… πες μου τα δικά σου τώρα…\nΑλλάζοντας θέμα κάνει νόημα στην Αγαύη να ανέβει στα γόνατά της. Η γάτα της τής ρίχνει μια ματιά και αγνοώντας την απομακρύνεται στο εσωτερικό του σπιτιού.\nΟ Αντρέας είναι ξαπλωμένος και χωνεύει το πιο πλούσιο γεύμα που είχε εδώ και χρόνια. Και καλό κόκκινο κρασί.\nΤι να είναι άραγε αυτή η πρώτη επαφή που μου είπε αυτή η μέγαιρα; Με ταΐζουν, με ποτίζουν... για ποιον λόγο άραγε;\n(αγγίζει το κολάρο στο λαιμό του)\nΚι όμως… η Άλκηστη δεν είναι ίδια με την άλλη… δεν είναι… αν μπορούσα να της μιλήσω… ίσως να είναι κι αυτή αιχμάλωτη… όπως εγώ… αν μπορούσα να…\nΤα βλέφαρά του βαραίνουν σε τούτες τις σκέψεις. Το αίμα συγκεντρώνεται στο στομάχι για να βοηθήσει την πέψη και μια γλυκιά ζάλη τον τυλίγει.\nΕΣΩΤ. Στο σαλόνι της μονοκατοικίας των δυο γυναικών. Παντού ολόγυρα η φθορά, η εγκατάλειψη, τα παλιομοδίτικα έπιπλα με την ξεφτισμένη επένδυση.\nΣτον τριθέσιο καναπέ κάθονται οι δυο γυναίκες και συζητούν.\nΤι έχεις; Είσαι σκεφτική… για να μην πω μελαγχολική… Τι συμβαίνει;\nΔεν τηρούμε τη σωστή διαδικασία μητέρα… αυτό έχω.\nΣτο είπα και τις προάλλες, δεν προλαβαίνουμε.\nΑν δεν προλαβαίνουμε να το ματαιώσουμε… να το αναβάλλουμε.\n(με θυμό, σηκώνεται από τον καναπέ)\nΔεν αναβάλλουμε τίποτα. Και το καλύτερο είναι να πας να αναπαυτείς… το απόγευμα…\n(κοιτάζει στα μάτια τη μητέρα της)\nΜητέρα! Σε παρακαλώ!\nΤι πράγμα Άλκηστη;\nΔε κάναμε καμιά από τις διαδικασίες. Ούτε καν εξέταση αίματος!\nΕίναι οι μέρες σου. Κι αυτός είναι ο κατάλληλος… δεν χρειάζονται εξετάσεις… το ξέρω… το νιώθω… βαθιά μέσα μου… από την πρώτη στιγμή τον κατάλαβα… είναι ο εκλεκτός!\nΗ Άλκηστη αναστενάζει και σηκώνεται κι αυτή από τον καναπέ.\nΠάω να ξεκουραστώ. Δεν είναι εύκολο πλέον να επικοινωνήσουμε\nΗ μητέρα της την πιάνει από το μπράτσο και της γυρίζει βίαια το σώμα.\nΚοίταξέ με! Δεν θα τα χαλάσεις όλα τώρα! Όχι με αυτόν! Όχι άλλες αποτυχίες!\nΜε αθόρυβα βήματα κατευθύνεται προς την κάμαρή της.\nΑυτός είναι… το ξέρω… το ξέρω καλά!\nΕΣΩΤ. Στο δωμάτιο του Ισμαήλ. Ένα μικρό δωμάτιο με ένα μονό κρεβάτι στον ένα τοίχο και μια καρέκλα για κομοδίνο.\nΟ Ισμαήλ έχει κολλήσει το αυτί του στην πόρτα του μικρού του δωματίου και ακούει. Ακούει προσεκτικά όσα λένε οι δυο γυναίκες στο σαλόνι.\nΠεριμένω… πολλά χρόνια τώρα περιμένω… και με την τρελή αυτή να με εξευτελίζει, να με τιμωρεί… η γριά πόρνη… να παίρνει το βούρδουλα και να με ξυλοφορτώνει όποτε της κάνει κέφι… για την αγάπη μου… για την Άλκηστη…\nΣταματά να κρυφακούει και ξαπλώνει στο κρεβάτι του.\nΜου υποσχέθηκε. Θα φύγουμε μαζί. Την ακολούθησα, έγινα σκλάβος τους… για εκείνη. Μου υποσχέθηκε… Μετά από αυτό… αυτό είναι το τελευταίο… μετά θα φύγουμε μαζί…\nΘα ζήσουμε μαζί… όλη μέρα θα δουλεύω σε τρεις δουλειές για εκείνη… Θα ζήσουμε όμορφα… Μακριά από τη γριά πόρνη, τη μάγισσα…\nΟ Ισμαήλ σφίγγει τα δόντια του και τη γροθιά του.\nΕΣΩΤ. Το υπνοδωμάτιο της Ιφιγένειας. Το μεγαλύτερο και καλύτερα επιπλωμένο υπνοδωμάτιο του σπιτιού. Ένα μεγάλο διπλό κρεβάτι με ουρανό. Μεταξωτά σεντόνια και μεγάλες μαξιλάρες. Βαριές κουρτίνες στην μπαλκονόπορτα. Μεγάλο γραφείο με πολυθρόνα σε μια γωνιά.\nΗ Ιφιγένεια είναι ημίγυμνη, ξαπλωμένη στο κρεβάτι της με μισάνοιχτα τα πόδια της. Φορά ένα σατέν νυχτικό, κατακόκκινο. Έχει κλειστά τα μάτια της και το δεξί της χέρι χαϊδεύει τη γυμνή περιοχή της.\nΎστερα από λίγο ο υπηρέτης της έρχεται με σερνάμενα, διστακτικά βήματα ως το κατώφλι του δωματίου της. Μπαίνει μέσα. Μόλις τη βλέπει κοντοστέκεται.\nΚλείσε την πόρτα κι έλα κατά δω…\nΟ Ισμαήλ κλείνει την πόρτα και απρόθυμα την πλησιάζει από το κάτω μέρος του κρεβατιού. Φαίνεται να γνωρίζει τη ‘διαδικασία’.\nΜα έλα, έλα πιο κοντά…\nΟ Ισμαήλ ζυγώνει στην μια πλευρά του κρεβατιού αλλά δεν την κοιτάζει.\nΓονάτισε! Και κοίταξέ με!\nΟ Ισμαήλ απρόθυμα γονατίζει, σηκώνει το βλέμμα του και κοιτάζει την ξαπλωμένη και ερεθισμένη γυναίκα που χαϊδεύεται.\nΜε θέλεις; Πες μου… πες μου…\nΠες μου… πες μου πόσο με θέλεις δούλε!\nΗ Ιφιγένεια τρίβεται δυνατά τώρα, λικνίζεται πάνω στο σεντόνι της, αναστενάζει…\nΠλησίασε… πλησίασε μονάχα το πρόσωπό σου… κοντά… μην με αγγίξεις!\nΕκείνος σέρνεται με τα γόνατα πιο κοντά στο σώμα της. Κλείνει τα μάτια του.\nΜύρισε… μύρισε την κυρά σου δούλε!\nΟ Ισμαήλ αρχίζει να ρουφάει με δύναμη\nΜε ονειρεύεσαι τα βράδια δούλε; Την ονειρεύεσαι την κυρά σου;\n(απρόθυμα και συνεχίζοντας να ρουφάει αέρα δυνατά)\nΑπείθαρχε δούλε, θα τιμωρηθείς!\nΒυθίζεται στην έκστασή της και περνάει σε μια φάση απανωτών οργασμών που της τινάζουν το κορμί.\n(μέσα στο παραλήρημα της κορύφωσής της…)\nΠρόστυχε, αλήτη, βιαστή!\nΤα κύματα περνούν και απομένει ιδρωμένη και εξαντλημένη πάνω στο στρώμα της.\nΟ Ισμαήλ περιμένει κάμποση ώρα να καταλαγιάσει το τράνταγμα της γυναίκας κι όταν την βλέπει αμίλητη με το κεφάλι γυρισμένο στο πλάι, σηκώνεται. Το τελετουργικό έχει τελειώσει. Δεν γυρνά καν να τον κοιτάξει καθώς εκείνος βγαίνει από το δωμάτιο.\nΤρελή και ανώμαλη!\nΣΚΗΝΗ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ\nΟι γονείς του. Ο πατέρας του, η μητέρα του, η αδελφή του. Δεν ζει πια κανείς τους. Οι γονείς περνούν μπροστά από τα μάτια του σαν σε ταινία. Το πρόσωπο του πατέρα, της μητέρας. Σκόρπιες εικόνες, ονειρικές. Και η αδελφή του που είχε σκοτωθεί πολύ νέα σε αυτοκινητιστικό. Σπαράγματα από βιώματα τραυματικά.\nΕΣΩΤ. Στο δωμάτιο αιχμαλωσίας. Αντρέας ξυπνά από το όνειρο ιδρωμένος αλλά σύντομα ηρεμεί. Στο πρόσωπό του ζωγραφισμένο ένα γλυκό και μελαγχολικό συναίσθημα.\n(μονολογώντας με νέα συγκίνηση)\nΛες να πεθάνεις εδώ μέσα, σ’αυτό το θλιβερό δωμάτιο πριν προλάβεις να κάνεις όσα θέλεις; Να μεγαλώσεις το μαγαζί, να παντρευτείς, να γευτείς κάτι; Να ζήσεις;\nΈνα δάκρυ κυλά από τα μάτια του.\n(σκεπτόμενος την Άλκηστη)\nΑυτό το κορίτσι… έχει τόση ζωντάνια, λάμψη, ομορφιά… ευγένεια... δεν μοιάζει με την άλλη… καμιά σχέση… ίσως αυτή… θα μπορούσα με την Άλκηστη… αν μπορούσε να ξεφύγει απ’το θανάσιμο κλοιό της μάνας της… Πώς όμως;\nΧαμογελά κάπως πιο αισιόδοξος…\nΆκουσε βήματα και κοίταξε προς την πόρτα.\nΗ πρώτη επαφή…\n(ξεροκαταπίνει και τον διαπερνά ένα ραχιαίο ρίγος)\nΕΣΩΤ. Η Άλκηστη εισέρχεται στο δωμάτιο του Αντρέα και είναι η πρώτη φορά που εκείνος τη βλέπει μετά το μοιραίο γεύμα.\nΤούτη τη φορά βλέπει μια άλλη Άλκηστη. Μια λεπτή γυναικεία φιγούρα που δεν περπατά αλλά σχεδόν ρέει μέσα στο χώρο. Μια οπτασία.\nΦορά ένα μακρύ φόρεμα σε μια απαλή κρεμ απόχρωση και λεπτές πτυχώσεις που φτάνει κάτω, ως τους γυμνούς της αστραγάλους. Μοιάζει με ιέρεια της αρχαιότητας! Το ευγενικό της πρόσωπο εναρμονίζεται απόλυτα με το λιτό της χιτώνα.\nΟ λευκός της λαιμός, οι ήρεμες γωνίες του προσώπου της, τα μακριά της δάχτυλα, η ανάερη κύλησή της… τον μαγεύουν… ο Αντρέας την κοιτά σαν υπνωτισμένος…\nΌταν κάποια στιγμή στέκεται από πάνω του, σε απόσταση μισού μέτρου και του χαμογελά, του κόβεται η ανάσα.\nΖει ένα όνειρο!\nΤη λεπτή της μέση περιζώνει μια γαλάζια κορδέλα. Η Άλκηστη την λύνει σιωπηλά και ήρεμα και την αφήνει να πέσει στο πάτωμα. Μέσα από τις πτυχώσεις ο Αντρέας μπορεί να δει την αγαλμάτινη γεωμετρία του κορμιού της.\nΜόλις τον είχε επισκεφτεί μια αρχαία θεά, μια νύμφη έστω και νιώθει την καρδιά του να χτυπάει δυνατά και τον ανδρισμό του να φουσκώνει.\nΗ Άλκηστη δεν θέλει να αφαιρέσει ακόμα το λεπτό της φόρεμα. Ξέρει πώς να κλιμακώσει και να μεγιστοποιήσει τον πόθο.\nΟ Αντρέας πασχίζει να αρθρώσει κάτι αλλά δεν έχει φωνή. Δεν χορταίνει να την κοιτάζει, να τη θαυμάζει, να τη λατρεύει!\n(ο άλλος του εαυτός)\nΣύνελθε! Μην σε μαγέψει η Σειρήνα! Έχεις ένα σχέδιο. Μην ξεχνάς ότι είσαι αιχμάλωτος εδώ… ένα σφάγιο… μη χάνεσαι… Κράτα χαλινάρι!\nΗ κοπέλα τον κοιτά με ένα περίεργο, χαμένο βλέμμα. Απλώνει το δεξί της χέρι και περιγράφει απαλά το πρόσωπό του.\n(μουδιασμένος από το χάδι της)\nΆλκ… Άλκηστη… σε π… σε παρακαλώ… άκουσέ με…\nΔείχνει να μην τον ακούει. Ξαπλώνει ήρεμα δίπλα του. Το άρωμά της τον διαπερνά μεθυστικά.\nΟ ανδρισμός του την έχει ήδη υποδεχθεί με μια μεγαλοπρεπή στύση.\nΗ κοπέλα περνά το χέρι της στο λαιμό του, προσπερνά το κολάρο του και διαγράφει μια αόρατη γραμμή στο στήθος του… φτάνει στη μια ρώγα και την πιέζει ελαφρά… ύστερα στην άλλη…\nΟ άντρας τρέμει σύγκορμος…\n(ερεθισμένος πολύ, με κλειστά τα μάτια)\nΣε… σε παρακαλώ… άκουσέ με… εγώ θα σου μιλώ… κι ας μην με ακούς…\nΗ Άλκηστη δεν του απαντά. Κι αν τον ακούει, δεν δείχνει κανένα σημάδι ανταπόκρισης. Φαίνεται αφοσιωμένη στο έργο της. Δεν επικοινωνεί με το μυαλό του. Μονάχα με τις αισθήσεις του.\nΤα μακριά, επιδέξια δάχτυλά της, ‘περπατούν’ πιο χαμηλά… στην κοιλιά του… πιο χαμηλά… στα όρια της ευαίσθητης περιοχής του… λίγο πιο κάτω ένας πρησμένος, ορθωμένος φαλλός την περιμένει… τον αγνοεί… είχε πολλή δουλειά να κάνει ακόμα…\n(με ρίγη ηδονής, ικετεύοντας)\nΒγάλε μου… βγάλε μου το κολάρο… πάμε να φύγουμε… μαζί! Να φύγουμε! Πάμε όπου… όπου θέλεις… μακριά… Άλκηστη… άκουσέ με… ελευθέρωσέ με…\nΕκείνη ξαφνικά φέρνει το στόμα της στο αυτί του και ανασαίνει βαριά!\n(πυρπολημένος, στα όριά του)\nΚι εκείνη τη στιγμή νιώθει τα δόντια της να χώνονται στο λαιμό του πίσω από το αυτί του και να μπήγονται βαθιά στο δέρμα!\nΟ Αντρέας ουρλιάζει από τον πόνο και τινάζει το κεφάλι του μακριά. Κοιτάζει την Άλκηστη και το θέαμα τον τρομοκρατεί.\nΤο πλάσμα που έχει μπροστά του δεν μοιάζει με την όμορφη, χαρούμενη κι ευγενική του Άλκηστη! Είναι μια φοβερή μάσκα αυτό που βλέπει, ένα τέρας, ένα βδέλυγμα. Από τα δόντια της τρέχει το αίμα του και στάζει πάνω στο σεντόνι.\nΔυο μεγάλα, πελώρια, ωκεάνια μάτια ανοίγουν και τον κοιτάζουν. Εκείνος δεν θα μπορούσε να διανοηθεί πως υπήρχε ον που να είχε αυτό το βλέμμα. Δεν είναι ανθρώπινο αυτό το βλέμμα. Έρχεται από άλλες διαστάσεις, άλλα βασίλεια, άλλες εποχές… έρχεται από πολύ μακριά, πολύ βαθιά…\nΧριστέ μου! Βοήθησέ με!\nΝιώθει περισσότερο παρά ακούει το ουρλιαχτό του πλάσματος πάνω από το σώμα του.\nΤην έχει εξαγριώσει, όποια ή ό,τι κι αν είναι.\nΚι αυτό δεν μπορεί να προμηνύει τίποτε καλό.\nΕΣΩΤ. Έξω από την κλειστή πόρτα του δωματίου αιχμαλωσίας.\nΟ Ισμαήλ είχε στήσει αυτί έξω ακριβώς απ’την κλειστή πόρτα. Είναι ανήσυχος.\nΤις άλλες φορές… όλα τελείωναν σε δέκα λεπτά… τώρα, τι γίνεται;\nΑκούει ψιθύρους, κολλάει το αυτί του στην πόρτα… δεν μπορεί να διακρίνει τα λεγόμενα…\nΔεν μιλάει η αγάπη μου… αυτός μιλάει…\nΌταν ακούει το πρώτο ουρλιαχτό, σφίγγει τη γροθιά του και ετοιμάζεται να εισβάλλει στο δωμάτιο.\nΚάποιος όμως τον παρακολουθεί. Και δεν τον έχει αντιληφθεί\nΣτρίβει το κεφάλι του αιφνιδιασμένος, σοκαρισμένος. Η κυρά του στέκεται και τον κοιτά με ένα βλέμμα γεμάτο μίσος.\nΤι κάνεις εδώ άθλιο ερπετό;\nΟ Ισμαήλ έχει πετρώσει.\nΤσακίσου και πήγαινε στη ντουλάπα μου, πάρε το βούρδουλα και μετά τρέχα να χωθείς στη βρωμερή σου τρύπα. Γύμνωσε την πλάτη σου, πέσε στα τέσσερα και περίμενέ με!\nΟ Ισμαήλ μένει για μια στιγμή αναποφάσιστος, έπειτα υπακούει τελικά σαν ρομπότ.\n(με λάμψη σαδιστικής χαράς)\nΣε λίγο θα δεις τι παθαίνουν οι δούλοι που κρυφακούνε!\nΟ Ισμαήλ την προσπερνά σα δαρμένος σκύλος με χαμηλωμένο το κεφάλι και ανεβαίνει τη σκάλα.\nΗ Ιφιγένεια σφίγγει τη δεξιά της γροθιά. Χαμογελά κι αρχίζει κι εκείνη να ανεβαίνει αργά αργά τα σκαλοπάτια.\nΟ Αντρέας έχει κλείσει τα μάτια του όμως δεν μπορεί να κάνει το ίδιο και με τ’αυτιά του. Το πλάσμα που είχε αντικρίσει και ακούσει λίγο πριν δεν ήταν η Άλκηστη. Δεν είχε ιδέα τι ήταν, όμως σίγουρα δεν είχε παραισθήσεις ούτε έβλεπε κάποιο εφιάλτη. Τα είχε τετρακόσια και ήταν απόλυτα βέβαιος για το τι είχε δει. Και τι είχε ακούσει.\nΠου είναι τώρα Έχει κατέβει απ’το κρεβάτι; Που βρίσκεται;\nΦέρνει το αριστερό του χέρι στην πληγή που του είχε κάνει κάτω από το αυτί του. Αιμορραγεί.\nΠιέζει την πληγή με το μαξιλάρι που ήδη έχει μουσκέψει στο αίμα.\n(φωνάζει αδιαφορώντας για τις συνέπειες)\nΨάχνει με το βλέμμα του να την βρει. Έχει εξαφανιστεί, δεν την βλέπει μέσα στο δωμάτιο.\nΝα πας στο διάολο… και οι δυο σας να πάτε στο διάολο!\nΨάχνει για κάτι που θα μπορούσε να βάλει στην πληγή του. Δεν υπάρχει τίποτε. Αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει το λινό του σκέπασμα. Τουλάχιστον να σταματήσει η αιμορραγία.\nΈμπλεξες κυρ Αντρέα! Έμπλεξες άσχημα!\n(Με το δεξί του χέρι πιάνει το κολάρο που τον κρατά δέσμιο δυο μαινάδων)\nΚλείνει τα μάτια του προσπαθώντας να ηρεμήσει.\nΗ περίφημη πρώτη επαφή είχε πάει κατά διαόλου.\nΕΣΩΤ. Υπνοδωμάτιο της Άλκηστης.\nΗ Άλκηστη βλέπει τη μητέρα της να μπαίνει μέσα στο δωμάτιο ξαναμμένη, ιδρωμένη και με τον βούρδουλα στο χέρι.\nΔεν χρειάζεται άλλη πληροφορία. Ξέρει τι έχει συμβεί.\nΤον δάγκωσα άσχημα!\nΗ Άλκηστη μαζεύεται σε στάση εμβρύου στο κρεβάτι της.\nΕΣΩΤ. Στο διάδρομο, έξω από το κατώφλι της κάμαρής της Ιφιγένειας. Δίπλα ακριβώς από την κάμαρη της Άλκηστης.\nΟύτε η Ιφιγένεια αιφνιδιάζεται που βλέπει την κόρη της στην κάμαρά της αντί να βρίσκεται στο υπόγειο. Έχει καταλάβει ότι η πρώτη επαφή κατέληξε σε ναυάγιο. Έπρεπε όμως να τιμωρήσει πρώτα τον απείθαρχο υπηρέτη και μετά να αναλάβει και τη θυγατέρα της.\nΣκατά! Όλα τελικά πρέπει να τα κάνω μόνη μου. Όλοι τους ανίκανοι… όλοι τους άχρηστοι!\nΚοιτάζει τον βούρδουλα που στάζει το αίμα του Ισμαήλ στο πάτωμα.\nΚαι τώρα θα τα πούμε με το σφάγιο!\nΕΣΩΤ. Στο δωμάτιο του Ισμαήλ.\nΟ νεαρός άντρας έχει ξαπλώσει διπλωμένος στο στενό του κρεβάτι και κλαίει. Τούτη τη φορά η τιμωρία του είχε κρατήσει περισσότερο. Τριάντα χτυπήματα είχαν ξεσκίσει την πλάτη του που τώρα μοιάζει περισσότερο με οργωμένο χωράφι.\n(μονολογεί χτυπώντας τη γροθιά του στο στρώμα)\nΤελευταία φορά, πουτάνα! Τελευταία φορά!\nΤο κατωσέντονο του κρεβατιού έχει γίνει κατακόκκινο. Οι πληγές του έχουν πρηστεί και τον πονούν φριχτά. Δεν τον νοιάζει. Άλλο τον νοιάζει.\nΑύριο θα τη σκοτώσω! Ναι, αύριο πόρνη θα πεθάνεις. Αύριο!\nΑκούει βήματα να πλησιάζουν στο δωματιάκι του.\nΕίναι η Άλκηστη που κρατά μια μικρή λεκάνη με επιδέσμους, αντισηπτικά και όλα τα απαιτούμενα για να περιποιηθεί την πλάτη του. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει αυτό. Όταν όμως αντικρίζει το θέαμα του υπηρέτη τους σαστίζει.\nΟ Ισμαήλ αναλύεται σε λυγμούς όταν αρχίζει εκείνη σιωπηλά να του περιποιείται μια μια τις φοβερές πληγές που έχουν καταξεσκίσει την πλάτη του.\nΔεν θα πω τίποτε στην αγάπη μου… Πρώτα θα πεθάνει η σκύλα και μετά θα φύγουμε. Όπως τα έχω κανονίσει!,\nΕΣΩΤ. Στο σαλόνι του διαμερίσματος της Ελευθερίας.\nΗ Αγαύη δεν είναι καλά. Έχει κάνει εμετό το φαγητό της, δεν έχει πιει νερό και είναι όλη μέρα άκεφη και μαλθακή στο καλάθι της.\nΑαα… εσύ δεν είσαι καλά!... δεύτερη μέρα τα ίδια…(στοργικά)\nΘα πάμε στο γιατρό μας, ε ψυχή μου; Τον θυμάσαι; Απέναντι από το παλιό μας σπίτι… είναι λίγο μακριά αλλά…\nΤην κοιτάζει με αγάπη. Δεν τη χαϊδεύει καθώς αν είναι άρρωστη κάθε επαφή μπορεί να τής είναι πολύ ενοχλητική.\nΜη σε νοιάζει… ως το βράδυ θα είσαι μια χαρά.\nΠοιος να μένει άραγε στο παλιό μας σπίτι;\nΒγάζει από την αποθήκη της τον ειδικό κλωβό μεταφοράς για να βάλει την Αγαύη.\nΤο ζήτημα της υγείας της γάτας της και άλλες υποθέσεις έχουν παραμερίσει την ανησυχία της για τον Αντρέα. Όταν όμως περνά από το μαγαζί του με το αυτοκίνητό της λίγο αργότερα και βλέπει το μαγαζί του να παραμένει κλειστό, το σκοτεινό της αίσθημα ξαναφουντώνει.\n(οδηγώντας με μορφασμό απορίας και ανησυχίας)\nΤι να συμβαίνει άραγε μ’αυτόν τον άνθρωπο;\nΡίχνει μια ματιά στον κλωβό στο πίσω κάθισμα. Η Αγαύη κοιμάται ήσυχη.\nΕπικεντρώνεται στην οδήγησή της και ανοίγει το ραδιόφωνο στον αγαπημένο της σταθμό.\nΜετά το ναυάγιο της πρώτης επαφής, η Ιφιγένεια επισκέπτεται τον Αντρέα.\nΕπιθεωρεί πρόχειρα την πληγή του και αποφαίνεται πως χρειάζονται ράμματα από επαγγελματία.\nΤου ζητά να μείνει σιωπηλός γιατί πρόκειται να καλέσει έναν κτηνίατρο που είναι φίλος της και έχει το ιατρείο του ακριβώς απέναντι.\nΟ Αντρέας δεν πρέπει να πει τίποτε, να ρωτήσει ή να ψελλίσει καν το παραμικρό στην παρουσία του γιατρού.\nΟ Αντρέας συμφωνεί. Από το να πεθάνει από αιμορραγία από το δάγκωμα μιας τρελής καλύτερα να κερδίζει όσο χρόνο μπορεί και να οργανώσει κάποιο επόμενο σχέδιο αργότερα.\nΟ γιατρός εμφανίζεται λίγο αργότερα με τη συνοδεία της Ιφιγένειας βέβαια.\nΟ Ισμαήλ είναι άφαντος.\nΟ γιατρός είναι ένας σχετικά ηλικιωμένος άντρας, ίσως λίγο πάνω από τα εξήντα.\nΟ τρόπος που μιλά στην Ιφιγένεια και οι δικές της αποκρίσεις δεν του αφήνουν καμιά αμφιβολία για το είδος της σχέσης τους.\nΟ γιατρός επιθεωρεί το τραύμα του, εκδηλώνει την ανησυχία του και καταπιάνεται αμέσως να περιποιείται και να ράβει τις δυο μεγάλες και βαθιές δαγκωματιές που του έχει καταφέρει πάνω στον παροξυσμό της η Άλκηστη.\nΟ γιατρός δεν ρωτά το πώς έχουν δημιουργηθεί δυο τέτοιες δαγκωνιές.\nΔεν ρωτά για τον Αντρέα, δεν ασχολείται ούτε με το κολάρο στο λαιμό του. Το μόνο που φαίνεται να τον ενδιαφέρει είναι η Ιφιγένεια.\nΜετά τις περιποιήσεις του, δεν αποχαιρετά καν τον ασθενή αλλά φροντίζει να εξασφαλίσει την υπόσχεση της μέγαιρας για κάποιο ραντεβουδάκι τις επόμενες ημέρες.\nΟ Αντρέας μορφάζει από αηδία από την εν γένει συμπεριφορά του κτηνιάτρου.\nΚι έπειτα μένει πάλι μόνος.\nΔεν τον ενοχλεί ξανά κανείς και κοιμάται βαθιά ως το επόμενο πρωί.\nΟ Αντρέας ξυπνά επειδή κάτι τον πιέζει επίμονα στα πλευρά.\nΑνοίγει τα μάτια του και βλέπει την Ιφιγένεια να κάθεται σε μια καρέκλα, αριστερά από το κρεβάτι, να έχει απλώσει τα γυμνά της πόδια πάνω στο στρώμα και με τα πέλματά της να τον πιέζει στο στήθος και στα πλευρά.\nΜπορεί να είναι σιχαμένη και παρανοϊκή όμως δεν μπορεί παρά να παραδεχθεί πως είναι πολύ ελκυστική γυναίκα. Τα πόδια της, μακριά, αψεγάδιαστα και γυμνασμένα θα τα ζήλευαν πολλές νεότερές της.\nΠρέπει να μιλήσουμε καλέ μου\n(ενώ τον πατάει μια στο στήθος και μια στην κοιλιά)\nΌλο τούτο δεν αργεί να επιφέρει κάποια αναπόφευκτα αποτελέσματα.\nΜάνα και κόρη θα με διαλύσετε στο τέλος!\n(αγνοώντας το σχόλιό του)\nΠώς είσαι σήμερα; Έγιανε η πληγή;\nΔεν ξέρω πως είμαι Ιφιγ… κυρία Ιφιγένεια.\nΗ γυναίκα παίρνει τα πόδια της από το σώμα του και ανάβει ένα τσιγάρο.\nΔεν ήταν και τόσο δυσάρεστο αυτό.\nΗ Ιφιγένεια τον κοιτά σιωπηλή.\nΑπόψε θα γίνει η δεύτερη επαφή… ή μάλλον η επανάληψη της πρώτης.\nΞαφνικά και με τρόπο που άφησε τον Αντρέα άφωνο, κάνει την εμφάνισή του ένα μεγάλο κυνηγετικό μαχαίρι με πριονωτή λεπίδα στο ελεύθερο χέρι της.\n(γυρίζοντας το μαχαίρι στο χέρι της)\nΣε προειδοποιώ… αν πάει κι αυτή στραβά, θα σε σφάξω εγώ… με τα ίδια μου τα χέρια… και θα το απολαύσω!\nΗ γυναίκα τόνισε τις λέξεις μια μια και ο Αντρέας αναστατώνεται.\nΦέρνει το τεράστιο όπλο μπροστά στα μάτια του.\nΤι το θέλεις… το θέλετε αυτό κα Ιφιγένεια… να ξεκοιλιάσετε ελέφαντα;\n(χωρίς διάθεση για αστεία πιέζει τη μύτη του μεγάλου μαχαιριού πάνω στο μάγουλό του)\nΝαι… ναι… εντάξει…\nΗ Ιφιγένεια αποσύρει το μαχαίρι, το βάζει στη θήκη του και σηκώνεται για να τον αφήσει μόνο. Πριν φτάσει στο κατώφλι γυρίζει και τον κοιτάζει.\nΟύτε πρωινό ούτε μεσημεριανό έχει σήμερα. Μόνο νερό θα σου φέρω αργότερα. Κάνε τη δουλειά σου κι έπειτα θα φας…\nΚαι βγαίνει απ’το δωμάτιο.\nΕΣΩΤ. Στο ιατρείο του κτηνιάτρου.\nΗ Ελευθερία κοιτάζει το ρολόι της. Δέκα και μισή. Μπαίνει στο ιατρείο του φίλου της αλλά δεν τον βλέπει πουθενά.\nΠλησιάζει τον πάγκο και αφήνει με προσοχή τον κλωβό με την Αγαύη πάνω.\nΔεν αναγνωρίζει την κοπέλα στην υποδοχή. Έχει καιρό να επισκεφτεί το γιατρό. Όταν ακόμα ζούσε στη γειτονιά και μάλιστα στο παλιό διώροφο απέναντι.\nΚΟΠΕΛΑ ΣΤΗ ΡΕΣΕΨΙΟΝ\n(με ευγενικό χαμόγελο)\nΚαλημέρα. Είναι ο κος Ρολάνδος εδώ;\nΝαι, μέσα είναι, χειρουργεί ένα λυκόσκυλο.\nΧμμ… θ’αργήσει ε;\nΛιγάκι… τι έχει η γάτα σας;\nΔεν ξέρω… από χθες δεν είναι καλά…\n(απορροφημένη στον υπολογιστή της)\nΚαθίστε να περιμένετε αν θέλετε.\nΜπα… ίσως επισκεφτώ το απέναντι σπίτι. Κάποτε μέναμε εκεί και…\nΗ κοπέλα δεν σχολίασε τίποτε και η Ελευθερία αποφασίζει να σιωπήσει. Πλησιάζει στο τζάμι της εξώπορτας και κοιτά την μονοκατοικία που κάποτε τη φιλοξενούσε.\nΊδιο κι απαράλλαχτο φαίνεται.\nΑποφασίζει να βγεί έξω και να περπατήσει λίγο ως το παλιό της σπίτι για να περάσει και η ώρα.\nΟ Αντρέας έχει καθίσει στην άκρη του κρεβατιού του με το κεφάλι του ανάμεσα στις παλάμες του.\n(αγχωμένος και στα όρια των αντοχών του)\nΤι να κάνω Θέ μου;\nΝα περιμένω σα γουρούνι να μου κόψουν το λαιμό αυτές οι παλαβές;\nΠρέπει να βρω τι θα κάνω… πρέπει να φύγω από δω μέσα… πρέπει…\n(σε πυρετό σκέψεων)\nΘα αντισταθώ με όλες μου τις δυνάμεις… θα παλέψω για τον εαυτό μου… τη ζωή μου… ίσως… ίσως βρω σύμμαχο και την Άλκηστη… είμαι βέβαιος πως είναι παγιδευμένη μέσα σ’αυτή τη διχασμένη ψυχή…\nΞεράθηκε το στόμα μου εδώ… ούτε νερό δεν μου δίνει η πουτάνα!\nΞαφνικά αισθάνεται την παρουσία ανθρώπου. Γυρνά το κεφάλι του και βλέπει στο κατώφλι την Άλκηστη.\nΣτο ένα της χέρι κρατά μια κανάτα νερό. Στο άλλο… τα ρούχα του!\nΟ Αντρέας δεν μπορεί να κρύψει τη συγκίνησή του.\nΗ Άλκηστη τον πλησιάζει, αφήνει τα ρούχα του πάνω στο κρεβάτι και κάθεται στη μοναδική καρέκλα που υπάρχει στο δωμάτιο.\nΕίναι ντυμένη με τα απλά, καθημερινά της ρούχα. Μια φυσιολογική, απλή, σύγχρονη κοπέλα. Και όχι ένας δαίμονας.\nΟ Αντρέας αναθαρρεύει.\nΣου έφερα δροσερό νερό.\nΤο ύφος της προδίδει έναν άνθρωπο που έχει σκεφτεί πολύ. Έναν άνθρωπο που θέλει να μιλήσει αλλά διστάζει. Που έχει ενοχές, τύψεις και παλεύει με τον εαυτό του.\n(δείχνοντας με ένοχο ύφος το τραύμα του)\nΠώς είναι το…\nΠονάει λίγο… όμως είναι εντάξει… μάλλον αύριο πρέπει να βγουν τα ράμματα…\n(στρέφει το βλέμμα της αλλού)\nΘέλω να σου ζητήσω συγνώμη… Ξέρω ότι δεν αρκεί για όλο το κακό που σου κάναμε αυτές τις μέρες. Όμως μιλώ για μένα τώρα, όχι για τη μάνα μου.\nΟ Αντρέας πίνει λίγο νερό και την ακούει προσεκτικά.\nΠρόσεχε! Μην της έχεις εμπιστοσύνη. Μπορεί να είναι κι αυτή άλλη μια φάση των μεταμορφώσεων μιας παρανοϊκής. Ή ένας ελιγμός… πρόσεχε!\nΟ Αντρέας δεν τής απαντά. Σκύβει το κεφάλι του και κοιτά αμίλητος το πάτωμα.\n(με ήρεμη φωνή)\nΣου έφερα τα ρούχα σου. Είναι πλυμένα και σιδερωμένα. Μπορείς να ντυθείς και να φύγεις. Έπειτα μπορείς να πας στην αστυνομία και να μάς καταγγείλεις. Μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Θα φροντίσω εγώ η ίδια να σε συνοδεύσω ως την έξοδο. Και σού εγγυώμαι ότι αν πας στην αστυνομία, εγώ θα τους περιμένω εδώ. Δεν θα το κουνήσω.\n(με ανθρώπινο ενδιαφέρον)\nΤι συμβαίνει εδώ μέσα Άλκηστη; Ποιες είστε; Εσύ… ποια είσαι;\n(με σκυμμένο το βλέμμα)\nΤι είμαι… αυτό ήθελες να ρωτήσεις… Δικαιούσαι βέβαια κάποιες εξηγήσεις. Όμως δεν μπορώ να σου πω πολλά… δεν μπορώ γιατί δεν έχει κανείς ανάγκη αυτή τη… γνώση. Μόνο κακό μπορεί να τού κάνει. Όπως κάναμε ως τώρα σε δυο ανθρώπους πριν από σένα…\nΣφάγια κι αυτοί;\nΑκριβώς. Στη δική μας, ας την πω ‘θρησκεία’, ίσως καλύτερα κατάρα, δεν υπάρχουν παρά μονάχα απόλυτα μεγέθη. Ζωή ή θάνατος, μαύρο ή άσπρο. Αρσενικό ή θηλυκό…\nΓιατί το ένα θα πρέπει να κατασπαράξει το άλλο… γιατί η δική μας φύση δεν επιτρέπει στο άλλο να συνυπάρχει… δεν μπορούμε να ζήσουμε με το αρσενικό αρμονικά και ειρηνικά… δεν είναι στο αίμα μας, στη δύναμή μας… το αρχαίο μέσα μας επικρατεί και τα καταναλώνει όλα…\nΗ Άλκηστη σηκώνεται να φύγει.\n(γυρίζει και τον κοιτά με σπασμένο χαμόγελο)\nΜόλις ντυθείς, έλα έξω… θα περιμένω… θα σε πάω εγώ ως…\nΤής προτείνει το χέρι του και περίμενε για το δικό της.\nΗ Άλκηστη παραμένει για λίγο αναποφάσιστη κι έπειτα απλώνει κι εκείνη το δικό της χέρι και κρατά το δικό του.\nΟ Αντρέας την τραβά απαλά προς το μέρος του και αφού σηκώνεται όρθιος την φέρνει σε απόσταση αναπνοής.\nΔεν αρνείται τα χείλη του όταν αναζητούν τα δικά της. Τα χάδια του όταν περιγράφουν το κορμί της. Την ανάσα του όταν την νιώθει καυτή στο λαιμό της.\nΗ Άλκηστη δεν αντιδρά.\nΚι όταν εκείνος αρχίζει σιγά σιγά να τη γδύνει, με τα χέρια της και τις κινήσεις της τον βοηθά.\nΕΣΩΤ. Στο κτηνιατρείο.\nΗ Ελευθερία είναι έτοιμη να ανοίξει την πόρτα του ιατρείου και να πάει τη βόλτα της ως απέναντι, στο παλιό της σπίτι όταν ακούει στην πλάτη της μια γνώριμη φωνή.\nΚαλημέρα κε Ρολάνδε.\nΠολλά χρόνια έχουμε να τα πούμε ε; Από τότε που έμενες στη γειτονιά μας.\nΝαι, από τότε.\n(ρίχνοντας μια ματιά στην Αγαύη που δεν δείχνει καμιά ζωηρότητα)\nΗ γάτα μου… είναι άρρωστη\nΧμμμ… πάμε μέσα να μού τα πεις.\nΗ Ελευθερία ικανοποιημένη που εξυπηρετείται γρήγορα ακολουθεί το γιατρό στο εσωτερικό. Πίσω τους η υπάλληλος της ρεσεψιόν κουβαλώντας τον κλωβό με την Αγαύη.\nΕΣΩΤ. Στο υπνοδωμάτιο της Ιφιγένειας.\nΚάθεται μπροστά στον καθρέφτη της και παρατηρεί το είδωλό της. Κάποιες νέες ρυτίδες έκφρασης την κάνουν να ανησυχεί. Κατά τα άλλα όμως ικανοποιείται από την εικόνα της.\n(κοιτώντας το είδωλό της)\nΟ χωμάτινος φορέας βρίσκεται ακόμη σε εξαιρετική κατάσταση.\nΑγγίζει το γυμνό της δέρμα στα στήθη και την κοιλιά της. Χαϊδεύει τα πλούσια, ριχτά μαλλιά της.\nΤον είδε για πρώτη φορά όταν άρχισε να βουρτσίζει τα μαλλιά της. Στέκεται όρθιος και ακίνητος στο κατώφλι του δωματίου της. Του έχει δώσει ρεπό για όλη την ημέρα για να χορτάσει τον ύπνο μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του. Γιατί την ενοχλεί;\nΚαι πώς τόλμησε να μείνει έτσι σιωπηλός και να την παρακολουθεί;\n(αυστηρά αλλά ήρεμα)\nΤι θέλεις Ισμαήλ; Έχεις ρεπό σήμερα. Πήγαινε να κοιμηθείς. Να φας όσο θέλεις. Δεν θα σε χρειαστούμε.\nΣυνεχίζει να βουρτσίζει τα μαλλιά της.\nΟ Ισμαήλ δεν κάνει καμιά κίνηση.\nΓυρίζει και τον κοιτάζει απορημένη. Σηκώνεται από την καρέκλα της και βαδίζει προς το μέρος του με αργά βήματα. Το βλέμμα της έχει σκοτεινιάσει. Τελικά αυτός ο μπαμπουίνος είχε χαζέψει εντελώς.\nΠαρατηρεί τη στάση του και κοντοστέκεται. Πρώτη φορά τον βλέπει έτσι. Κάτι δεν πάει καλά.\n(ανήσυχη ίσως και λίγο φοβισμένη)\nΤι έπαθες; Δεν με ακούς; Θέλεις κάτι;\nΟ Ισμαήλ κάνει δυο βήματα και κλείνει πίσω του την πόρτα.\nΤι κάνεις; Πώς τολμάς; Ποιος νομ…\nΔεν προλαβαίνει να αποσώσει τη φράση της. Μια μέγγενη της σφίγγει το λαιμό.\nΟ υπηρέτης της είχε απλώσει το χέρι του και την έχει γραπώσει από το λαιμό. Τα μάτια του γυαλίζουν και έχει ένα σκληρό, πλατύ χαμόγελο που την τρομοκρατεί.\nΤον βλέπει να ιδρώνει.\nΆσε με… Βοήθ…\nΕκείνος σφίγγει ακόμη περισσότερο τη λαβίδα γύρω από το λαιμό της. Η αναπνοή της σταματά. Αρχίζει να μπλαβιάζει. Τα μάτια της γουρλώνουν.\nΛίγο πριν την πλημμυρίσει το αιώνιο σκοτάδι, ο γεροδεμένος άντρας την σπρώχνει δυνατά δεξιά και την πετά πάνω στο κρεβάτι της σαν δεμάτι με άχυρα. Το στόμα του αφρίζει. Ψελλίζει κάποια ακατάληπτα πράγματα στη γλώσσα του.\nΕκείνη χάνει σχεδόν τις αισθήσεις της.\nΟ Ισμαήλ πατά πάνω στο κρεβάτι της με τις μπότες του και έρχεται με ένα βήμα ακριβώς από πάνω της. Ανοίγει το φερμουάρ του παντελονιού του και σε λίγο αρχίζει να ουρεί πάνω της!\nΗ γυναίκα αιφνιδιασμένη κάνει μια κίνηση να αποφύγει τα ούρα που τη λούζουν αλλά δεν υπάρχει διέξοδος.\nΟ τρελαμένος από μίσος υπηρέτης αφού ολοκληρώνει την ούρηση σηκώνει το πόδι του και το φέρνει ακριβώς στην καρωτίδα της. Πιέζει ελαφρά και την ακινητοποιεί τελείως.\nΟ Ισμαήλ είναι σε έκσταση.\nΨόφα πουτάνα! ΨΟΦΑ, ΨΟΦΑ, ΨΟΦΑ!\nΑκούγεται ένας ήχος από κόκαλα που σπάνε. Ο Ισμαήλ δεν έχει τελειώσει. Φέρνει τη μπότα του πάνω από το πρόσωπό της για το οποίο τόσο καμάρωνε λίγο πριν η Ιφιγένεια και αρχίζει να την ποδοπατά με λύσσα.\nΠερνά ώρα μέχρι να ξεθυμάνει η οργή και το μένος του άντρα.\nΌταν κατεβαίνει από το κρεβάτι, λίγα λεπτά αργότερα, έχει αφήσει πίσω του ένα άγρια κακοποιημένο γυναικείο κορμί και ένα συνθλιμμένο κρανίο. Κόκαλα, αίμα και μυαλά έχουν γίνει ένας πολτός πάνω στο σεντόνι.\nΟ Ισμαήλ ανοίγει τη ντουλάπα, ψάχνει για λίγο, βρίσκει το βούρδουλα και τον παίρνει μαζί του. Βγαίνοντας από την κρεβατοκάμαρα, κλείνει με δύναμη πίσω του την πόρτα και την κλειδώνει.\nΠαίρνει μια βαθιά ανάσα και με το χοντρό βούρδουλα στο χέρι κατευθύνεται προς το υπόγειο.\nΕΞΩΤ. Έξω από το κτηνιατρείο.\nΗ Ελευθερία βγαίνει από το ιατρείο με μια έκφραση ικανοποίησης, κρατώντας από το δεξί της χέρι τον κλωβό με τη γάτα της.\nΚοντοστέκεται για λίγο στο πεζοδρόμιο και κοιτάζει το ταλαιπωρημένο ζώο.\nΤελικά δεν έχεις κάτι σοβαρό. Καλά τα νέα ε; Μια ιωσούλα. Θα πάρουμε την αντιβίωση και σύντομα θα είσαι μια χαρά.\nΗ Ελευθερία μπαίνει στο αυτοκίνητό της ευχαριστημένη. Πριν βάλει μπρος για την επιστροφή στο σπίτι της, σταματά με μια έκφραση ανησυχίας.\nΠιάνει το στήθος της.\nΠάλι αυτό… γαμώτο…\nΚοιτάζει μέσα από το παρμπρίζ δεξιά και μπροστά. Η παλιά μονοκατοικία στέκεται ήσυχη.\nΓυρίζει και βλέπει την Αγαύη μέσα στον κλωβό κουρνιασμένη στη γνωστή της θέση.\nΔεν θα λείψω πολύ.\nΑνοίγει την πόρτα και βγαίνει έξω.\nΠροχωρά με αργά βήματα ως την καγκελόπορτα του εξωτερικού φράχτη. Με μια απαλή κίνηση το ένα φύλλο ανοίγει και τρυπώνει μέσα στην ιδιοκτησία.\nΣτέκεται αναποφάσιστη για λίγο.\nΠου να τα πω αυτά στη Νίτσα. Θα τηλεφωνήσει να με κλείσουν σε κανένα ίδρυμα!\nΑποφασίζει όμως να προχωρήσει.\nΡίχνει μια γρήγορη ματιά στην πρόσοψη του σπιτιού.\n(σχολιάζει τις φθορές)\nΤο έχουν παρατήσει τελείως στην τύχη του.\nΦτάνει ως την εξώπορτα αλλά ενώ είναι έτοιμη να χτυπήσει το κουδούνι, το μετανιώνει και αποφασίζει να κάνει το γύρο και να πάει στην πίσω αυλή.\nΜε αθόρυβα βήματα φτάσει ως την πίσω πλευρά και κάνει ένα μορφασμό αποδοκιμασίας. Η κάποτε όμορφη και περιποιημένη αυλή έχει μετατραπεί σε έναν κανονικό σκουπιδότοπο. Κάνει ένα σχόλιο κι έπειτα φτάνει ως την πόρτα και δοκιμάζει να την ανοίξει. Η πόρτα δεν τής αντιστέκεται και βρίσκεται σαν κανονικός διαρρήκτης στο εσωτερικό του σπιτιού που ως πριν λίγα χρόνια την φιλοξενούσε.\nΤι κάνεις χριστιανή μου εδώ πέρα;\nΠιάνει το στήθος της και παίρνει μια βαθειά ανάσα.\nΜα, δεν υπάρχει άνθρωπος εδώ μέσα;\nΑποφασίζει να συνεχίσει την περιήγησή της με κίνδυνο να την θεωρήσουν διαρρήκτη ή οτιδήποτε άλλο και να φέρουν και την αστυνομία.\nΚαι τι θα πω στους αστυνομικούς; Ότι νοστάλγησα το παλιό μου σπίτι και ήρθα να… μπουκάρω από την πόρτα της πίσω αυλής;\nΞαναπιάνει το στήθος της.\nΑποφασίζει να συνεχίσει.\nΗ Ελευθερία περνά την κουζίνα και κατευθύνεται τώρα προς το σαλόνι.\n(σχολιάζει με αποδοκιμασία τη γενική εικόνα)\nΔεν είναι και πολύ νοικοκύρηδες…\nΌλο το σπίτι αναδίδει μια αίσθηση παραμέλησης, σχεδόν εγκατάλειψης. Τα έπιπλα έχουν καταφθαρεί, οι ταπετσαρίες είναι βρόμικες, οι τοίχοι άβαφτοι.\nΑρκετά, ως εδώ!\nΓυρίζει προς την αντίθετη κατεύθυνση.\n(με το χέρι της στο στήθος της)\nΘα πάω σπίτι και θα ηρεμήσω. Μην το παρακάνουμε κιόλας.\nΞαφνικά ακούει κάποιους ήχους. Ακινητοποιείται και η καρδιά της αρχίζει να χτυπάει δυνατά. Προσπαθεί να εντοπίσει την πηγή τους.\nΑκούει κάποιες φωνές. Φασαρία.\nΑπό το υπόγειο έρχονται…\nΨάχνει για τη σκάλα του υπογείου και μόλις την εντοπίζει, αρχίζει να κατεβαίνει.\nΕΣΩΤ. Έξω από το δωμάτιο αιχμαλωσίας.\nΟ Ισμαήλ φτάνει με το βούρδουλα στο χέρι έξω από την πόρτα του αιχμαλώτου. Ξέρει ότι δεν είναι μόνος του εκεί μέσα. Είναι και η αγαπημένη. Σφίγγει το χοντρό μαστίγιο στο χέρι του και με μια κλωτσιά ανοίγει διάπλατα την πόρτα.\nΤο θέαμα που αντικρίζει είναι το αναμενόμενο. Κι όμως, τον χτυπά σαν κεραυνός, τον πληγώνει βαθιά.\nΗ αγαπημένη του είναι ολόγυμνη, καθισμένη πάνω στα πόδια αυτού του γελοίου και χορεύει σαν μανιασμένη πόρνη! Εκείνος μπορεί να δει μονάχα την όμορφη πλάτη της.\nΗ Άλκηστη αιφνιδιασμένη από την εισβολή του Ισμαήλ, κατεβαίνει από το σώμα του ξαπλωμένου Αντρέα και φροντίζει αμέσως να σκεπάσει τα γυμνά της στήθη με το σεντόνι.\nΟ Αντρέας ανακάθεται στο στρώμα. Βλέπει τον Ισμαήλ σε έξαλλη κατάσταση. Το στόμα του είναι γεμάτο σάλια. Λέει κάτι παράξενα λόγια στη γλώσσα του. Και κρατά από το δεξί του χέρι ένα χοντρό βούρδουλα.\nΘα τού μιλήσω εγώ. Μην κάνεις καμιά χαζομάρα. Έχει κτηνώδη δύναμη και είναι τρελαμένος τώρα.\nΟ Αντρέας την ακούει και μαζεύεται στο κρεβάτι. Αναζητά με το βλέμμα του κάτι που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για όπλο αλλά δεν βρίσκει τίποτα.\nΓιατί; Γιατί έκανες πάλι αυτό; Γιατί;\nΤρέμει σύγκορμος, κλαίει και κοιτάζει ξανά και ξανά τον Αντρέα και την Άλκηστη.\n(προσπαθώντας να τον ηρεμήσει)\nΙσμαήλ… θέλω… σε παρακαλώ… θέλω να ηρεμήσεις καλέ μου… άκουσέ με… εγώ δεν είμαι η αγαπημένη σου; Ε; Δεν είμαι;\nΗ κοπέλα άρχισε να πλησιάζει σιγά σιγά προς το μέρος του.\n(στην ίδια κατάσταση)\nΓιατί γαμώτο! Γιατί;!!!!\nΣηκώνει το βούρδουλα στον αέρα και τον εξαπολύει ενάντια στην Άλκηστη. Η ουρά του βούρδουλα την χτυπά στο λαιμό και στο στήθος και την τινάζει προς τα πίσω.\nΟ Ισμαήλ φωνάζοντας και κραδαίνοντας το φοβερό μαστίγιο, στα όρια της νευρικής κατάρρευσης αρχίζει να χτυπάει οπουδήποτε σαν τον τυφλωμένο Κύκλωπα.\nΟ Αντρέας έχει συρρικνωθεί στη γωνιά του και περιμένει κάποια ευκαιρία να ορμήσει στον Ισμαήλ.\nΆλλο ένα χτύπημα σαρώνει την κοιλιά και τον ένα μηρό της Άλκηστης που τώρα βρίσκεται αναίσθητη πάνω στο κρεβάτι.\nΟι πληγές της ήδη έχουν βαθειές αιμάτινες γραμμές στο τρυφερό της δέρμα.\nΟ Ισμαήλ κλωτσάει την καρέκλα, σπάει το τραπεζάκι και ανεβαίνει με ένα σάλτο πάνω στο κρεβάτι πλησιάζοντας απειλητικά και τους δυο.\nΠρόλαβε να ρίξει άλλη μια με το βούρδουλα που σκίζει τον δεξιό ώμο της αναίσθητης κοπέλας.\nΚαι τότε συμβαίνει κάτι αναπάντεχο.\nΗ Ελευθερία ακούει όλα όσα γίνονται.\nΈχει κατέβει πια στο υπόγειο και η φασαρία, οι φωνές και οι θόρυβοι από πράγματα που σπάνε την καθοδηγούν προς ένα δωμάτιο στο βάθος του διαδρόμου.\nΗ αγωνία και ο φόβος της την κάνουν να σταθεί για μια στιγμή.\nΠου πάω να μπλέξω;\nΤι γίνεται εκεί μέσα;\nΚοιτά ολόγυρα για κάτι που θα μπορούσε να της χρησιμεύσει σαν όπλο. Το μόνο που βρίσκει είναι μια διαλυμένη παλιά καρέκλα. Παίρνει ένα από τα χοντρά ποδάρια της καρέκλας και το κρατά σαν ρόπαλο.\nΝα που θα κάνω και τον Ηρακλή τώρα!\nΤο χιούμορ μού έλειπε τέτοια ώρα!\nΑπό το δωμάτιο έρχονται ανησυχητικές πληροφορίες. Κάποιος ή κάποιοι τα διαλύουν όλα, τα κάνουν ρημαδιό.\nΝα με πάρει ο διάολος να με πάρει.\nΜπαίνει θαρρετά μέσα στο δωμάτιο.\nΜπροστά της εκτυλίσσεται μια σκηνή που μονάχα σε ταινίες κινηματογράφου είχε δει.\nΣηκώνει το ποδάρι της καρέκλας και μπαίνει στη μάχη.\nΕΣΩΤ. Μέσα στο δωμάτιο αιχμαλωσίας.\nΟ Αντρέας δεν κατάλαβε αρχικά τι γινόταν. Ο Ισμαήλ έχει σηκώσει ξανά το βούρδουλα για να τον κατεβάσει πάνω του αλλά το χέρι του μένει μετέωρο, τα γόνατά του λυγίζουν και με μια φοβερή κραυγή πέφτει αριστερά από το κρεβάτι στο πάτωμα.\nΗ πτώση του απελευθερώνει το οπτικό πεδίο. Μπροστά του βρίσκεται μια γυναίκα που κρατά κάτι σαν ρόπαλο στο δεξί της χέρι.\nΑπό το ένα άκρο αυτού του όπλου στάζει αίμα.\nΗ Ελευθερία μόλις βλέπει τον άντρα πάνω στο κρεβάτι να σηκώνει το μαστίγιο, τον πλησιάζει και βάζοντας όλη της τη δύναμη, τού καταφέρνει ένα σφοδρό χτύπημα στο πίσω μέρος του κρανίου του.\nΤο χτύπημα είναι φοβερό, ανοίγει το κεφάλι του άντρα και βάφει με αίμα το πόδι της καρέκλας.\nΟ άντρας λυγίζει και πέφτει προς τα δεξιά της. Η πτώση του είναι τέτοια που συμπληρώνει το έργο από μόνη της. Ο άντρας χτυπά στον τοίχο και ακινητοποιείται. Μια λιμνούλα μαύρο αίμα απλώνεται γοργά κάτω από το κεφάλι του.\nΤον… τον σκότωσα…\nΎστερα βλέπει τον γυμνό Αντρέα πάνω στο κρεβάτι με μια κοπέλα άσχημα σημαδεμένη δίπλα του. Το μάτι της πέφτει πάνω στο κολάρο του παλαιοβιβλιοπώλη της γειτονιάς της.\nΠετάει από το χέρι της το ρόπαλο.\nΕκείνου του παίρνει κάμποση ώρα για να την αναγνωρίσει.\nΚάτι του θυμίζει αυτή η γυναίκα αλλά δεν ξέρει τι. Παλεύει να θυμηθεί. Εκείνη τον γνωρίζει. Τον χαιρετά και μετά πετά αυτό το πράγμα που κρατούσε.\nΞαφνικά τη θυμάται και νιώθει αμέσως ντροπή για την περιβολή του.\nΡίχνει μια ματιά στο χώρο και έπειτα στην αναίσθητη Άλκηστη.\nΠρέπει να τηλεφωνήσουμε σε αστυνομία και ασθενοφόρα. Η κοπελιά μπορεί να έχει πάθει χοντρή ζημιά. Κι αυτός βέβαια.\nΟ Αντρέας φροντίζει να σκεπάσει τη γύμνια του με το σεντόνι και έπειτα ρίχνει μια ματιά στην Άλκηστη. Δεν υπάρχει κάποιο εξωτερικό τραύμα που να αιμορραγεί σοβαρά.\nΤην χτυπά ελαφρά στο πρόσωπο.\nΠρόσεχε, μην την ταρακουνήσεις\nΠερνά πάνω από το σώμα του πεσμένου Ισμαήλ.\nΔεν ξέρω… ίσως\nΑς τηλεφωνήσουμε εκεί που πρέπει. Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει. Σ’ευχαριστώ… μα… πώς…\nΠώς βρέθηκα εδώ κάτω; Μακάρι να’ξερα…\n(Πιάνει με την παλάμη της το πρόσωπο του Ισμαήλ)\n(με κάποια ανακούφιση)\nΟ Αντρέας σηκώνεται από το κρεβάτι. Κάπου εκεί μέσα στο δωμάτιο βρίσκονται ακόμα τα ρούχα του.\nΗ Ελευθερία βγάζει το κινητό της για τα περαιτέρω.\n[κάποιους μήνες μετά]\nΕΣΩΤ. Στο μαγαζί του Αντρέα.\nΗ Ελευθερία ανοίγει την πόρτα του μικρού μαγαζιού κρατώντας στα χέρια της δυο καφέδες από το γειτονικό μαγαζάκι.\nΟ Αντρέας σηκώνεται από την καρέκλα του γραφείου του στο βάθος να την βοηθήσει.\nΚαλώς την! Έλα να καθίσεις.\nΤης προσφέρει τη μοναδική ελεύθερη καρέκλα εκτός από τη δική του.\nΜόνο να μην παχύνουμε. Δεν θα χωράμε εδώ μέσα.\nΟ Αντρέας χαμογελά με το σχόλιό της. Το χιούμορ της είναι κάποιες φορές αιχμηρό αλλά πάντα καλοπρόθετο.\nΑν μπορέσω κάποια στιγμή να πάρω και το διπλανό που έκλεισε…\n(Πίνουν μια γουλιά καφέ)\nΤι έγινε; Τι σου είπαν από την εισαγγελία;\nΗ υπόθεση θα κλείσει. Ο Ισμαήλ θα φάει κάμποσα χρονάκια βέβαια για το φόνο της Ιφιγένειας αλλά δεν είναι μόνο αυτό… εμπλέκεται μαζί με την Άλκηστη και σε κάποιες άλλες υποθέσεις του παρελθόντος… μπερδεμένη ιστορία… αυτή ειδικά μού φαίνεται δεν τα γλιτώνει τα ισόβια… πάντως εγώ δεν κινδυνεύω.\nΟ Αντρέας σφίγγει την παλάμη της Ελευθερίας με αληθινή χαρά.\nΞαφνικά αναλύεται σε λυγμούς.\nΈλα, τι έπαθες τώρα;\nΒγάζει ένα χαρτομάντηλο από την τσάντα της και του το δίνει.\nΑν… αν δεν ήσουν εσύ…\nΑν δεν ήμουν εγώ θα σε έβλεπαν οι αστυνομικοί με το κολάρο και θα γινόσουνα ρεντίκολο!\nΠώς θα μπορέσω ποτέ να στο ξεπληρώσω;\nΝα μου βρεις εκείνα τα βιβλία που σου έχω πει εδώ και τόσο καιρό… και σε καλή τιμή!


Αυτονομια θέρμανσης!!!??? S.O.S. - Σελίδα 2\n01-03-2012, 01:49:17 #11\nΓια λόγους δεοντολογίας δεν μπορώ να απαντήσω μεσα απο το φόρουμ σε αυτό το ερώτημα...\nΕδω υπάρχουν αρκετοί μηχανικοί και τεχνίτες που όλοι έχουμε φιλικές σχέσεις αναμεταξύ μας και προσπαθούμε να μην μπερδεύουμε το φόρουμ με την δουλειά....\n01-03-2012, 11:46:22 #12\nΠάντως για να αποκοπεί κάποιος από την κεντρική θέρμανση πρέπει να του το επιτρέπει ο κανονισμός της πολυκατοικίας του. Πολλοί παλιοί κανονισμοί το απαγόρευαν. Μήπως ισχύει κάτι τέτοιο και στη δική σας περίπτωση?\nΤο παράδειγμα της elisa04 ενισχύει αυτό που γράφαμε σε άλλο post περί των πλεονεκτημάτων κεντρικών ή αυτόνομων συστημάτων...\n01-03-2012, 11:47:06 #13\nΜιας και μενα δεν ειναι η δουλεια μου, αλλα το εχω δει το εργο να σου πω μερικα πραγματα.\nΜερικα βασικα, για να συνεννουμαστε.\nΗ κεντρικη θερμαση ειναι απο τα συμβατικα συστηματα η αποδοτικοτερη και ποιο ποιοτικη μορφη θερμανσης, φτανει να εχει σχεδιαστει και κατασκευαστει σωστα.\nΘα αφησω αναγκαστικα στην ακρη γεωθερμια, ενδοδαπεδια, αντλιες θερμοτητας και ηλιοθερμια που προυποθετουν εντελως αλλη κατασκευαστικη λογικη, για να μην μπερδευτουμε...\nΟι περισσοτερες εγκαταστασεις πασχουν απο πολλα και διαφορα προβληματα με αποτελεσμα να ειναι τουλαχιστον αντιοικονομικες, μιας και φτιαχτηκαν την εποχη που το πετρελαιο ηταν φτηνο ενω παραλληλα η τεχνολογια αρκετα πισω.\nΓια την περιπτωση σου, σιγουρα συμβαινουν τα εξης.\nΤεραστιος λεβητας, μετατροπη απο πετρελαιο με κακιστο βαθμο αποδοσης.\nΠιθανον προβηματικη καμιναδα ειτε σε υγροποιησεις , ειτε σε ελκυσμο , ειτε και στα δυο\nΜΗ εξισσοροπημενο υδραυλικο δικτυο.\nκαι πανω σε ολα αυτα, ενας τροπος καταμερισμου δαπανων που μπορει να μην εχει ρυθμιστει σωστα.\nΚραταω το γεγονος οτι ολοι μεχρι τωρα πληρωνουν το παγιο θερμανσης.(οντως?)\nΒαζω στην ασκηση το γεγονος οτι θεωρειται βεβαιο οτι το κοστος του ρευματος θα ανεβει σημαντικα. (αυτο για οσους σκεφτονται κλιματιστικα)\nΗ αποφαση που πρεπει να παρετε ειναι η εξης:\nΕιτε θα βελτιωσετε τη θερμανση ωστε να λειτουργει σωστα και θα την χρησιμοποιουν ολοι, ειτε θα την καταργησετε τελειως και θα πατε σε αυτονομες μοναδες στα μπαλκονια, με οτι αυτο σημαινει.\nΕδω θα ξαναπω, οτι ειναι τελειως αδικο να πληρωνει το κοστος θερμανσης ο τελευταιος οροφος και ο ενδιαμεσος το ιδιο. Εαν ησουν μονοκατοικια θα ειχες ταρατσα πυλωτη, βορρα και νοτο.\nΕαν συμφωνησετε να φτιαξετε το κεντρικο συστημα, να υπολογιζετε οτι το κοστος της επενδυσης θα το παρετε πισω σε 3-4 χρονια max.\nΑυτονομα θα χρειαστει πολυ περισσοτερος χρονος καθοτι συνολικα ειναι ακριβοτερη λυση. Φυσικα ειναι η χαρα του εμπορου και του υδραυλικου.\nΕπειδη αυτα που πρεπει να γινουν χρειαζονται ειδικες γνωσεις που κανενας διαχειριστης δεν εχει, ακομα και στο επιπεδο του να αξιολογησει προσφορες (ασε που πρεπει να βγαλει προδιαγραφες του τι ζηταει) στην ουσια χρειαζεσαι τεχνικο συμβουλο/project manager.\nΜην φανταζεσαι οτι αυτο ειναι κατι το απαγορευτικο σε κοστος. Αντιθετα θα σε προστατευσει απο πολλες κακοτοπιες.\nΟσο για τους θερμιδομετρητες, nice to have, εναν χρειαζεστε ανα διαμερισμα, (ελπιζω να υπαρχει λιγος χωρος διπλα στις ηλεκτροβανες)\nΘα αυξησει λιγο το κοστος, αλλα θα σας προστατευσει απο αυθαιρετες αλλαγες σωματων, boiler σε μπανια και αλλα τετοια φαιδρα.\nΟμως ειναι το κερασακι στη τουρτα.\nΤο βασικο ειναι να ριξετε την καταναλωση σε λογικα επιπεδα και να ζεσταθειτε.\nΕχω περασει απο ολες αυτες τις φασεις και εχω πλεον στα χερια μου μετρησιμα στοιχεια σημαντικης μειωσης κοστους, και ακομα δεν εχουν γινει ολα οσα πρεπει. (ομως εγω κανω τον project manager/διαχειριστη και μου πηρε 3 χρονια..)\nΟσο για το που θα βρεις τεχνικο συμβουλο, ακομα και εδω μεσα, ευκολο ειναι, τοσα link κυκλοφορουν.\n01-03-2012, 13:37:32 #14\n+1 Σε όσα είπε ο Stom με μια μικρη παρατηρηση για τα boiler. Εκει δε φτάνει ο ενας θερμιδομετρητης, το ζεστο νερο χρησης πρέπει να έχει ξεχωριστη κατανομη και επομενως με καποιο τροπο πρέπει να μπορεί να ξεχωριστεί η κατανάλωσή του απο αυτήν της θέρμανσης, να τροφοδοτείται ξεχωριστά ή ιδανικά να έχει το κάθε μποιλερ δικο του θερμιδομετρητη.\n01-03-2012, 14:19:46 #15\nΕτσι ακριβως ειναι για τα boiler, χρειαζονται δυο θερμιδομετρητες.\nΠιο πολυ το ειπα για να υποψιασω, μιας και δεν εχει αναφερθει τιποτε εδω περι ΖΝΧ.\n(αλλα μετα θα παμε στη συζητηση αν εχουν νοημα τα ηλιακα με boiler απο το καλοριφερ), μετα θα πω εγω για τα κεντρικα συστηματα και θα βγει ο γρηγορης να μου πει οτι κανενα δεν δουευει σωστα. )\n01-03-2012, 15:03:05 #16\nΜόνο το να νοιόθει κανεις ότι υπάρχει κάποιος να τον ακούσει αρκεί...πόσω μάλλον όταν αυτός ο κάποιος είναι και γνώστης όπως εσείς.\nΤ΄ρα για boiler δεν γνωρίζω αν υπάρχουν.\nΚάποτε υπήρχαν ηλιακοί. Οι περισσότεροι καταστράφηκαν και δεν αντικαταστάθηκαν.\nΤι εννοήται με βελτίωση του συστήματος; Την αλλαγή του λέβητα; που θέλει ο διαχειριστής; Και τι άλλο;\nΑυτη την στιγμή όλοιπληρώνουν το πάγιο προφανώς για να διατηρηθεί το κεντρικό σύστημα. Στην πράξη όμως από αυτόν τον μήνα θα είναι μόνον τρία διαμερίσματα που θα συμετέχουν στο κεντρικό σύστημα.\nΟ διαχειριστής ο οποίος δεν καταναλώνει σχεδών τίποτα, ένας ενοικιαστής και εμείς.\n01-03-2012, 16:23:36 #17\nΤο να εγκατασταθούν θερμιδομετρητές δεν είναι πάντα εφικτό. Ο χώρος που απαιτείται δεν αφορά μόνο στο θερμιδομετρητή. Κανονικά θα χρειαστεί ένα μικρό φίλτρο πριν από το θερμιδομετρητή, καθώς και ταυ στην προσαγωγή για το κυάθιο του αισθητηρίου. Μην ξεχνάμε επίσης ότι οι θερμιδομετρητές χρειάζονται ανά περίπου 10 χρόνια καλιμπράρισμα, του οποίου το κόστος είναι όσο η αγορά ενός καινούργιου θερμιδομετρητή (αυτό με επιφύλαξη γιατί δεν ξέρω κανένα που να το έχει κάνει!).\nΠροσωπικά παραμένω υπερ της αυτονόμησης διαμερίσματος και ο λόγος είναι περιπτώσεις όπως αυτή του post. Το να αγοράσω και να εγκαταστήσω ένα ατομικό σύστημα που δουλεύει όποτε θέλω εγώ σε μέγιστο βαθμό απόδοσης, σε σχέση με ένα κεντρικό σύστημα που κατά πάσα πιθανότητα θα δουλεύει ο κατά τ' άλλα σωστά διαστασιολογημένος λέβητας από ένα και μοναδικό διαμέρισμα (π.χ. μια γιαγιά) το προτιμώ.\nΌλα τα υλικά, είτε θερμιδομετρητές+αντιστάθμιση+νέα καμινάδα+υδραυλικά λεβητοστασίου, είτε αυτόνομη μονάδα αερίου θα αγοραστούν από έμπορο, οπότε κέρδος έχει αυτός στη 1η περίπτωση, κέρδος και στη 2η. Το θέμα είναι να ζεσταίνεσαι.\n01-03-2012, 16:31:39 #18\nΗ αντικατασταση του λεβητα ειναι ενα απο τα πραγματα που θα βοηθησουν αρκετα αλλα απο μονο του δεν εχει νοημα.\nΟμως το ζητουμενο ειναι αλλο..\nΘελετε η ΔΕΝ θελετε κεντρικη θερμανση.\nΚαι για να παρει καποιος μια τετοια αποφαση, πρεπει να ξερει\nτο κοστος βελτιωσης καθως και το κοστος χρησης, κατα προτιμηση συγκριτικα με αλλες λυσεις.\nΑυτο δεν ειναι κατι που απαντιεται μυριζοντας δαχτυλα αλλα το αποτελεσμα μελετης.\nΣτα πλαισια του ατομισμου και του "μοναχος* σου χορευε και οσο θελεις πηδα", βλεπουμε κεντρικες θερμανσεις να καταργουνται και να γεμιζουν τα μπαλκονια λεβητακια.\nΩς λυση αναγκης εκει πας αναγκαστικα. Οτι υπαρχουν συνολικα καλυτερες λυσεις ειναι επισης προφανες. Ομως αν το προβλημα ειναι οτι οι μισοι δεν θα πληρωνουν τα κοινοχρηστα, πως να συζηταμε για κοινοχρηστα συστηματα?\n*το ονομα του domain που φιλοξενει αυτο το φορουμ δεν σημαινει οτι προτιμονται απαραιτητα οι αυτονομες λυσεις.\n01-03-2012, 17:12:53 #19\nΚατάλαβα σωστά ότι και οι δυό σας συμφωνήτε στην βελτίωσητου συστήματος και στο να ξεχάσουμετην θερμιδωμέτρηση για την ώρα;\nΟ λόγος που ανέφερα τηνθερμιδομέτρηση είναι διότι έχει γινει αντιλυπτό ότιμερικοί έχουν προσθέσει και άλλοι έχουν αλλάξει σώματα. παρά ταύτα δέχομαι ότι το ξεχνάμε, αφού είναι τόσο περίπλοκο και αφού οι ηλεκτροβάνες παραμένουν...άρα και τα μαγκώματα τους...\n¨Οσον αφορά το εάν θέλουν κεντρικό σύστημα θέρμανσης αυτό δεν προκειπτει από το ότι εξακολουθούν να πληρώνουν το πάγιο;\nΚαι ο λόγος νομίζω είναι απλός: κανείς από αυτούς που δεν χρησιμοποιεί το κεντρικό σύστημα δεν έχει κάνει και άλλη εγκατάσταση. Απλώς χρησιμοποιούν ηλεκτρικά σώματα(air conditions).\nEνα ακίνητο χωρίς θερμανση δεν χάνει την αξία του; και πώς μεταβιβάζεται;\n01-03-2012, 17:18:05 #20\nΟλοι οι χρόνοι είναι GMT +3. H ώρα τώρα είναι 09:20:08.


CHEESECAKE boutique: Εκτύπωση λογότυπου σε σομόν βαμβακερή κορδέλα | NewMan\nPosted on 27 Σεπτεμβρίου 2021 by Newman\nΣτο κατάστημα NewMan, Θησέως 10 Σύνταγμα, ειδικευόμαστε για περισσότερα από 40 χρόνια στην εκτύπωση ειδών συσκευασίας με εταιρικά λογότυπα, σήματα και μηνύματα της επιλογής σας.\nΜας διακρίνει η άρτια ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούμε και η μεγάλη ποικιλία σε δυνατότητες κατασκευής όπως μεγάλη γκάμα επιλογής χρωμάτων, ειδών εκτύπωσης και μεγεθών.\nΑυτή τη φορά, δημιουργήσαμε την προσωποποιημένη κορδέλα CHEESECAKE boutique σε σομόν χρώμα με μαύρη εκτύπωση.\nΤυπωμένες κορδέλες συσκευασίας με εταιρική επωνυμία.\nΗ κορδέλα είναι βαμβακερή κι έχει φάρδος 15 χιλιοστών, ενώ η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για το τύπωμα των γραμμάτων καλείται μαύρη μεταξοτυπία.\nNewman βαμβακερές κορδέλες με τύπωμα.\nΕπώνυμες κορδέλες με μεταξοτυπία.\nΒαμβακερές διακοσμητικές κορδέλες με εκτύπωση.\nThis entry was posted in Διάφορα, Εκτύπωση, Οι δουλειές μας, Συσκευασία, Κορδέλες and tagged ektypwsi, kordela, kordeles, logotypo, metaxotypia, NewMan, Newman συσκευασίες, sxediasmos syskevasias, syskevasia, βαμβακερή κορδέλα, βαμβακερό, βαμβακερό κορδόνι, βαμβάκι, διακοσμητικές κορδέλες, διακοσμητική κορδέλα, ειδη συσκευασιας, εκτυπωμένη κορδέλα, εκτυπωμένο, εκτύπωση, επώνυμες κορδέλες, επώνυμη κορδέλα, επωνυμία, κορδέλα, κορδέλα με εκτύπωση, κορδέλα με λογότυπο, κορδέλα χονδρικής, Κορδέλες, κορδέλες με εκτύπωση, κορδέλες με λογότυπο, κορδέλες τυπωμένες, κορδέλες χονδρική, κορδέλες χονδρικής, κορδόνι βαμβακερό, λογότυπο, μεταξοτυπία, συσκευασία, συσκευασίες, σχεδιασμός συσκευασίας, τύπωμα, τυπωμένες κορδέλες, τυπωμένη κορδέλα, τυπωμένο, χονδρική.


50/50 Games Ιστορια - Επιτραπεζια (EPI.08117)\nΑρχική > Gadgets & Παιχνίδια > Επιτραπέζια > 50/50 GAMES ΙΣΤΟΡΙΑ\nΤο πιο συναρπαστικό ταξίδι στον χρόνο είναι εδώ. Τέσταρε τις γνώσεις σου και συναγωνίσου τους φίλους σου με το νέο επιτραπέζιο ερωτήσεων 50-50 Κουίζ Ιστορία. Με 600 ερωτήσεις που καλύπτουν ποικίλα θέματα, μαθαίνεις τις πιο ενδιαφέρουσες και αξιοπερίεργες πληροφορίες. Ρίξε το ζάρι και απάντησε στην ερώτηση. Αν απαντήσεις σωστά, κράτησε την κάρτα. Αν απαντήσεις λάθος, βάλε την κάρτα πίσω στη θέση της. Μάζεψε όσες περισσότερες κάρτες μπορείς και γίνε ο νικητής.\n50/50 GAMES ΙΣΤΟΡΙΑ (EPI.08117)\n50/50 GAMES ΙΣΤΟΡΙΑ EPI.08117 EPI.08117 50/50 GAMES 50/50 GAMES ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ Κατηγορία: ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ •50/50 GAMES στην κατηγορία ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ Το πιο συναρπαστικό ταξίδι στον χρόνο είναι εδώ. Τέσταρε τις γνώσεις σου και συναγωνίσου τους φίλους σου με το νέο επιτραπέζιο ερωτήσεων 50-50 Κουίζ Ιστορία. Με 600 ερωτήσεις που καλύπτουν ποικίλα θέματα, μαθαίνεις τις πιο ενδιαφέρουσες και αξιοπερίεργες πληροφορίες. Ρίξε το ζάρι και απάντησε στην ερώτηση. Αν απαντήσεις σωστά, κράτησε την κάρτα. Αν απαντήσεις λάθος, βάλε την κάρτα πίσω στη θέση της. Μάζεψε όσες περισσότερες κάρτες μπορείς και γίνε ο νικητής. • Περιεχόμενα συσκευσίας: 100 κάρτες, 1 ζάρι.• Διαστάσεις κάρτών: 5, 7 x 8, 9 εκατοστά.• Διαστάσεις συσκευασίας: 17 x 12 x 3, 5 εκατοστά. 50/50 GAMES ΙΣΤΟΡΙΑ


Σώζοντας μικρά ελάφια με υπέρυθρη κάμερα – Κυνηγός\n25/06/2017 25/06/2017 Κυνηγός\nΣώζοντας μικρά ελάφια με υπέρυθρη κάμερα\nΑυτό έκανε τους δύο άντρες να ξυπνούν στις 4 κάθε μέρα και να γυρνάνε στα χωράφια, ψάχνοντας ελάφια με το drone τους. Είναι εξοπλισμένο με υπέρυθρη κάμερα και μπορεί εύκολα να εντοπίσει ελάφια που κρύβονται στο γρασίδι. Έτσι, τα βρίσκουν και τα μεταφέρουν στην ασφάλεια.\nΠαρά το ότι δεν τους στηρίζουν, εκείνοι δεν θα σταματήσουν αυτό που κάνουν γιατί δεν θέλουν να ξαναδούν κάποιο ελαφάκι νεκρό. Ελπίζουμε να συνεχίσουν την καλή δουλειά και να πάρουν και άλλοι το παράδειγμά τους.\nPrevious Η αναγέννηση της Πάρνηθας 10 χρόνια μετά την μεγάλη φωτιά\nNext 18 λόγοι που τα δάση είναι ανεκτίμητα


Την Πέμπτη η κηδεία του Βασίλη Τοκάκη | in.gr\nTAGS: ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΟΚΑΚΗΣκηδεία\nΑύριο Πέμπτη, θα γίνει η κηδεία του Βασίλη Τοκάκη, που πέθανε σε ηλικία μόλις 44 ετών, έπειτα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.\nΗ κηδεία, θα γίνει στις 12 το μεσημέρι, από το νέο Κοιμητήριο Γλυφάδας, όπως ανακοίνωσε, ο αδελφός του εκλιπόντα, ο ηθοποιός Θάνος Τοκάκης.\nΠολύμηνη μάχη με τον καρκίνο\nΟ Βασίλης Τοκάκης ήταν στέλεχος της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ και γνωστός σύμβουλος Επικοινωνίας.\nΣτις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ το 2015, η υπογραφή του Τοκάκη ήταν καθοριστική για την υποψηφιότητα του Αδώνιδος Γεωργιάδη: αν και είχε δηλώσει πως δεν συμφωνεί μαζί του πολιτικά, αποτέλεσε την 50η υπογραφή ώστε να του δώσει το δικαίωμα της υποψηφιότητας.\nΔιετέλεσε συνεργάτης σε Υπουργούς και κατόπιν υπεύθυνος Επικοινωνίας της ΠΑΕ Ολυμπιακός. Η τελευταία του δουλειά ήταν σύμβουλος επικοινωνίας του Δημάρχου Πειραιά, Γιάννη Μώραλη.\nΣτις 12 Νοεμβρίου του 2019 ο Βασίλης Τοκάκης διαγνώστηκε με καρκίνο στον εγκέφαλο και στις 18 Νοεμβρίου του 2019 χειρουργήθηκε για πρώτη φορά.\nΜε συμπαραστάτες την οικογένεια και τους φίλους του, ο γνωστός επικοινωνιολόγος, Βασίλης Τοκάκης είχε μιλήσει ανοιχτά για το πρόβλημα υγείας του.\nΜάλιστα δεν δίστασε να γράψει και βιβλίο με τις σκέψεις και τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κατέβαλε, από την πρώτη μέρα που διαγνώστηκε με καρκίνο στον εγκέφαλο. Τα έσοδα του συγκεκριμένου βιβλίου («Άνοιξη μυαλού») διατέθηκαν στον Σύλλογο Φίλων Παιδιών με Καρκίνο «Ελπίδα».\nΣχετικά άρθρα: ➤ Το συγκινητικό αντίο του Κώστα Καραπαπά στον Βασίλη Τοκάκη ➤ Τα συλλυπητήρια της ΠΑΕ Ολυμπιακός για τον θάνατο του Βασίλη Τοκάκη ➤ Συγκλονιστική εξομολόγηση του Θάνου Τοκάκη: «Ο αδερφός μου έχει διαγνωστεί με καρκίνο στον εγκέφαλο»


Πυροδοτεί... βόμβα η Ρεάλ Μαδρίτης! - Νέα Κρήτη\nΠυροδοτεί... βόμβα η Ρεάλ Μαδρίτης!\nΜπορεί ακόμα να είναι Δεκέμβριος, όμως το φως της δημοσιότητας βλέπουν μεταγραφικά σενάρια για το καλοκαίρι του 2016.\nΤο πιο... ηχηρό θέλει την Ρεάλ Μαδρίτης να κινείται για τον Πολωνό επιθετικό της Μπάγερν Μονάχου, Ρόμπερτ Λεβαντόβσκι. Μάλιστα, η παρουσία του μάνατζέρ του, Τζέζαρι Κουχάρσκι, στο "Μπερναμπέου" ανέβασε στο κατακόρυφο την φημολογία.\nΤο συμβόλαιο του Λεβαντόβσκι με την Μπάγερν ολοκληρώνεται το 2019 και οι Βαυαροί έχουν έτοιμη πρόταση ανανέωσης, την οποία και ο ποδοσφαιριστής θα αρνηθεί, σύμφωνα τουλάχιστον με τις πληροφορίες. Μάλιστα, γράφεται και το ποσό των 12 εκατ. ευρώ το χρόνο για τον "Λέβα", που μπορεί να τον κάνει τον πιο ακριβοπληρωμένο μετά τον Κριστιάνο Ρονάλντο.


Καταπολεμήστε το τοπικό πάχος - Ygeiaonline.gr\nΚαθώς το καλοκαίρι έφτασε, ο αριθμός των ανθρώπων που θέλουν να απαλλαγούν από το τοπικό πάχος και να αποκτήσουν ένα καλλίγραμμο σώμα στο παρά 5 έχει αυξηθεί.\nΡωτήσαμε τη Δερματολόγο - Αφροδισιολόγο, Δρ Αμαλία Τσιατούρα, Επιστημονική Διευθύντρια της κλινικής Cosmetic Derma Medicine και μας αποκάλυψε την πιο σύγχρονη θεραπεία Laser SmartLipo, που θα μας βοηθήσει να αποκτήσουμε το σώμα που επιθυμούμε, γρήγορα και ανώδυνα.\nSmart Lipo: Μείωση λίπους\nTo Laser Smartlipo είναι μία πρωτοποριακή, μη επεμβατική τεχνική, με την οποία επιτυγχάνουμε λιπόλυση στα προβληματικά σημεία του σώματος. Είναι ιδανική για σημεία που συσσωρεύουν τοπικό λίπος όπως οι γλουτοί, το εσωτερικό των μηρών, τα γόνατα και η κοιλιά, τα οποία αντιμετωπίζονται πιο δύσκολα, ακόμη και αν κάνουμε σωστή διατροφή και άθληση.\nΗ διαδικασία είναι η εξής: H οπτική ίνα του laser εισχωρεί στον υποδόριο ιστό και λιώνει αποτελεσματικά τα λιποκύτταρα που είναι παγιδευμένα στις λιποαποθήκες, χωρίς να καταστρέφει τους γύρω ιστούς, ενώ παράλληλα προσφέρει σύσφιξη στην επιδερμίδα μέσω της νεοκολλαγογένεσης.\nΣτη συνέχεια με μια ατραυματική κάνουλα αφαιρούμε το ρευστοποιημένο λίπος και το σώμα σμιλεύεται άμεσα. Το λέιζερ Smartlipo είναι ελάχιστα επεμβατικό χωρίς να αφήνει καμία ουλή, ενώ επιτρέπει στον ασθενή να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες αμέσως μετά τη θεραπεία. Όλη η διαδικασία είναι ανώδυνη, ακίνδυνη και πραγματοποιείται αποκλειστικά από εξειδικευμένο γιατρό, ώστε να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα με απόλυτη ασφάλεια.\nΌπως μας εξηγεί η Δρ Αμαλία Τσιατούρα, με τη laser λιπόλυση οι γραμμές του σώματος βελτιώνονται αισθητά και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Η διαδικασία είναι απόλυτα ασφαλής και ελάχιστα επεμβατική καθώς δεν υπάρχουν ράμματα, μελανιές και αιμορραγία και η διαδικασία γίνεται μόνο με τοπική αναισθησία στο δερματολογικό ιατρείο.\nΕπιστημονική Διευθύντρια της Κλινικής Cosmetic Derma Medicine\nτ. Επιστημονικός Συνεργάτης «Νοσοκομείου Ανδρέας Συγγρός»


Σχήματος C 3 ίντσες ελαφριές μαγνητικές λεηλασίες σφαίρα | Gearbest Ελλάδα\nΠρώτον, προδιαγραφές προϊόντος:\nΌνομα Προϊόντος: Μαγνητική Σφαίρα Λεηλασίας;\nΜέγεθος προϊόντος: μήκος 175 x ύψος 173 x πάχος 50mm;\nΗ βάση της βάσης είναι από αρχικό υλικό ABS και η επιφάνεια της βάσης είναι παγωμένη. Η υφή είναι λεπτή και καθαρή και δεν είναι ολισθηρή.\nΥλικό: πλαστικό ABS,\nΣφαίρα μεγέθους: διάμετρος 85MM.\nΚατανάλωση ισχύος: 2,0W.\nΕφέ φωτισμού: ενσωματωμένα φώτα LED.\nΟρίστε φώτα LED, εξοικονόμηση ενέργειας και προστασία του περιβάλλοντος. Με μοναδική διαδικασία φωτισμού, τα φώτα είναι φωτεινά και μαλακά.\nΗ σφαίρα έχει διάμετρο 85mm και η επιφάνεια είναι κατασκευασμένη από τεχνολογία μεταφοράς υψηλής ακρίβειας. Οι χαρακτήρες είναι σαφείς, ανθεκτικοί στη φθορά και δεν ξεθωριάζουν.\nΤροφοδοτικό: Αμερικανικό πρότυπο βύσμα\nΠεριεχόμενα συσκευασίας: 1 x Χρώμα Κουτί, 1 x Βάση, 1 x Globe, 1 x Προσαρμογέας ρεύματος, 1 x Εγχειρίδιο Οδηγιών


Συννεφιά με τοπικές καταιγίδες | PeristeriNews.gr\nΑρχική » News » Συννεφιά με τοπικές καταιγίδες\nΤοπικοί όμβροι και σποραδικές καταιγίδες, κυρίως στα ηπειρωτικά τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες, πιθανώς κατά τόπους ισχυρές στην κεντρική, την ανατολική Μακεδονία, τη Θράκη, τη δυτική και κεντρική Στερεά και την Πελοπόννησο. Τοπικά περιορισμένη ορατότητα κυρίως στα δυτικά τις πρωινές ώρες. Οι άνεμοι θα πνέουν βόρειοι βορειοδυτικοί στο Αιγαίο 5 και τοπικά έως 6 μποφόρ.\nΕιδικότερα, στην Αττική προβλέπονται λίγες νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και θα σημειωθούν τοπικοί όμβροι και μεμονωμένες καταιγίδες στα δυτικά και βόρεια. Βελτίωση το βράδυ. Οι άνεμοι θα πνέουν βόρειοι 3 με 4 και τοπικά στα ανατολικά έως 5 μποφόρ, ενώ η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 22 έως 33 βαθμούς Κελσίου. Στα ανατολικά η μέγιστη 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.\nΣτη Θεσσαλονίκη προβλέπονται νεφώσεις παροδικά αυξημένες με τοπικούς όμβρους και σποραδικές καταιγίδες κυρίως τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες. Εξασθένηση φαινομένων το βράδυ. Οι άνεμοι θα πνέουν βόρειοι 3 με 4 μποφόρ και βαθμιαία νότιοι με την ίδια ένταση. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 21 έως 32 βαθμούς Κελσίου.\nΚαιρός: Στην κεντρική, την ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη προβλέπονται λίγες νεφώσεις παροδικά αυξημένες με τοπικούς όμβρους και σποραδικές καταιγίδες κυρίως τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες όπου πιθανώς θα είναι τοπικά ισχυρές. Στη δυτική Μακεδονία αραιές νεφώσεις που σταδιακά θα πυκνώσουν και τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες θα εκδηλωθούν τοπικοί όμβροι και σποραδικές καταιγίδες. Εξασθένηση των φαινομένων το βράδυ στα ανατολικά και βελτίωση στα δυτικά.\nΚαιρός: Αραιές νεφώσεις που βαθμιαία θα αυξηθούν και τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες θα εκδηλωθούν τοπικοί όμβροι και σποραδικές καταιγίδες κυρίως στα ηπειρωτικά, πιθανώς κατά τόπους ισχυρές, κυρίως στη δυτική Στερεά και την Πελοπόννησο. Βελτίωση αργά το βράδυ.\nΚαιρός: Αρχικά στη Θεσσαλία, τη Στερεά, την Εύβοια και βαθμιαία στα υπόλοιπα νεφώσεις παροδικά αυξημένες με τοπικούς όμβρους και σποραδικές καταιγίδες, πιθανώς κατά τόπους ισχυρές στην κεντρική Στερεά και την ανατολική Πελοπόννησο. Βελτίωση αργά το βράδυ.\nΚαιρός: Λίγες νεφώσεις παροδικά αυξημένες με πιθανότητα τοπικών όμβρων ή μεμονωμένων καταιγίδων. Βελτίωση από το απόγευμα.\nΠρόγνωση για αύριο Τετάρτη 01 Αυγούστου 2018\nΚαιρός: Στην κεντρική Μακεδονία, την ανατολική Θεσσαλία, τις Σποράδες, την Εύβοια και τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες στα υπόλοιπα ηπειρωτικά και την Κρήτη, νεφώσεις παροδικά αυξημένες με τοπικούς όμβρους και σποραδικές καταιγίδες κυρίως στα κεντρικά και βόρεια. Στην υπόλοιπη χώρα γενικά αίθριος.\nΆνεμοι: Βόρειοι βορειοδυτικοί 3 με 5 και τοπικά στο Αιγαίο έως 6 μποφόρ.\nΠροβλέψεις για Τρίτη 31 Ιουλίου 2018


Nomads: Οι 3 ομάδες και οι 21 παίκτες - YourTipster.gr\nNomads: Οι 3 ομάδες και οι 21 παίκτες\n27/09/2017 by YOURTIPSTER TEAM\nΣτο νησί Palawan των Φιλιππίνων, 12 βδομάδες, 21 παίκτες χωρισμένοι σε 3 ομάδες, 3 περιοχές διαμονής. Συνεχής μάχη για τη διαμονή, επιβίωση, και παραμονή στο παιχνίδι.\n1 νικητής, 1 χρηματικό έπαθλο των 150.000€!\nΣτο Nomads, θα παρακολουθήσουμε 21 παίκτες, έτοιμους να ζήσουν την απόλυτη περιπέτεια! Χωρίζονται σε 3 ομάδες (7 στην κάθε μία), με διαφορετικές ονομασίες και χρώματα.\nH πρώτη ομάδα, είναι η ομάδα Ωκεανός, με χρώμα το μπλε και αποτελείται από άτομα που έχουν διαγράψει σημαντική πορεία στο χώρο του αθλητισμού.\nΗ δεύτερη ομάδα, είναι η ομάδα Φωτιά, με χρώμα το κόκκινο και απαρτίζεται από πρόσωπα της showbiz.\nΗ τρίτη και τελευταία ομάδα, είναι η ομάδα Ζούγκλα με χρώμα το πράσινο. Στην ομάδα Ζούγκλα θα δούμε, ανθρώπους, πολίτες του κόσμου, με ευρύ background, διαφορετικά ενδιαφέροντα και εξαιρετικές αθλητικές ή/και πνευματικές επιδόσεις.\nΟΜΑΔΑ ΦΩΤΙΑ – SHOWBIZ (ΧΡΩΜΑ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ)\nΟΜΑΔΑ ΖΟΥΓΚΛΑ – ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (ΜΕ ΧΡΩΜΑ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ)\nΑπό τη Δευτέρα 2 Οκτωβρίου στις 21.00 και καθημερινά!\nΔες το εντυπωσιακό trailer της πρεμιέρας εδώ.\nTags: nomads, toptip, ΑΝΤ1, Αποστολία Ζώη, Βάσω Μιλλούση, Γιώργος Κατσινόπουλος, Γιώργος Μαυρίδης, Δήμητρα Φραντζή, Δημήτρης Αλεξάνδρου, Ειρήνη Ζάχου, Ευαγγελία Πλατανιώτη, Εύη Ιωαννίδου, Κωνσταντίνος Οροκλός, Λευτέρης Παρασκευάς, Μάνος Πίντζης, Μαντώ Γαστεράτου, Μιχάλης Ζαμπίδης, Νατάσα Καλογρίδη, Νίκος Αναδιώτης, Νίκος Παπαδόπουλος, Όλγα Πηλιάκη, ομάδες, παίκτες, Παναγιώτης Βασιλάκος, Φώτης Φιλιππόπουλος, Χριστίνα Κολέτσα\nΜαρία Καλάβρια: «Χθες πήραμε την απόφαση να μην είμαστε μαζί»\nΜίλησε για τη σχέση της με τον Δημήτρη Αλεξάνδρου\nΑυτοί είναι οι 10 παίκτες του Your Face Sounds Familiar\nΠοιος τράβηξε την προσοχή του «Πρωινού»;