Bo & Vine Burger Bar, Σάλεμ - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nBo & Vine Burger Bar: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Bo & Vine Burger Bar\nBo & Vine Burger Bar, Σάλεμ\nΝο 9 από 500 Εστιατόρια - Σάλεμ\n176 Liberty St NE, Downtown Salem across from The Reed Opera House, Σάλεμ, OR 97301-3527\nΑμερικανική, Γκριλ, Υγιεινή, Γαστροπάμπ, Κατάλληλο για χορτοφάγους, Επιλογές βίγκαν, Πιάτα χωρίς γλουτένη\nΤόσο χνουδωτές - awesone χάμπουργκερ με φρέσκα γλυκά γούστα και όλες τις σάλτσες, μπορείτε να ακουμπήσετε κάτω! = χαρούμενος κατασκηνωτής! Συν το homeade ειδικά εκείνοι που είχαν να μοιραστούν λιωμένο στο στόμα σας. Εξαιρετική προσθήκη στο downtown - θα επιστρέψουμε σύντομα!\nΕξαιρετική Μπέργκερ! Φιλικό, εξυπηρετικό προσωπικό. Γρήγορη εξυπηρέτηση. Πολλές επιλογές αλλά το προσωπικό ήταν πολύ καλό να εξηγεί τις επιλογές. Σίγουρα θα ξαναπάμε!\nΤα μπιφτέκια ήταν εξαιρετική και η tater ειδικά εκείνοι που είχαν ήταν εξαιρετικά. Το προσωπικό ήταν πολύ φιλικό και υπέροχο στις θέσεις εργασίας τους. Θα ξαναπάω εκεί ως aften όσο το δυνατόν συντομότερα. Η μόνη αρνητική πλευρά είναι χώρος στάθμευσης στο κέντρο της εξαιρετικής ποιότητας..... . .Περισσότερα\nΗ γυναίκα μου και εγώ χρειάζεται ένα καλό burger σήμερα και κατά τύχη Bo και ποικιλίες ήταν ανοιχτή. Έχουμε πάει να θέλουν να έρθουν εδώ και βεβαιωθείτε ότι χαίρομαι που το κάναμε. Είχα το O Καναδά με το τηγανητό αυγό, καπνιστό χοιρομέρι και όλα τα...καλούδια που έρχονται με το super νόστιμο πάχους τομής τοστ. Η σύζυγός μου είχε Bo & Highland χάμπουργκερ και ανέφερε ότι οι επιφάνειες πρέπει να πλένονται με Syrah και απόλαυσα το διπλό κόκκινο ΣΠΙ. Μοιραστήκαμε ένα μικρό οδγ που είναι αρκετό για δύο και εμείς τους διασταύρωσης στο μπλε τυρί και 100 Νησί σάλτσα. Οι πατάτες ήταν απλώς τέλεια την απαλά στο εσωτερικό ακριβώς με τον τρόπο που μου αρέσει. Απολύτως τέλεια μαγειρεμένου μπέργκερ και σε τόπο ο οποίος θα συχνή. Συνιστώ ανεπιφύλακτα να δοκιμάσω!Περισσότερα\nΕξαιρετικό φαγητό με μοναδικό συνδυασμούς γεύσεων\nΠήγαμε για μεσημεριανό γεύμα, το μέρος ήταν πολύ απασχολημένοι, αλλά το προσωπικό ήταν εξαιρετικά εξυπηρετικό και έκαναν θαυμάσια δουλειά διατηρώντας τα πράγματα σε κίνηση.\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Bo & Vine Burger Bar και από προηγούμενους επισκέπτες.\nΦαγητό σε πακέτο, Υπαίθρια τραπέζια, Καθίσματα, Πάρκινγκ στο δρόμο, Δωρεάν πάρκινγκ εκτός δρόμου, Πρόσβαση σε αναπηρική καρέκλα, Σερβίρει αλκοόλ, Κρασί και μπύρα, Δέχεται American Express, Δέχεται Mastercard, Δέχεται Visa, Ψηφιακές πληρωμές, Δέχεται πιστωτικές κάρτες, Διαθέσιμο πάρκινγκ\nΔιεύθυνση: 176 Liberty St NE, Downtown Salem across from The Reed Opera House, Σάλεμ, OR 97301-3527\nΑριθμός τηλεφώνου: +1 971-301-2585


Ο πρώτος υπολογισμός της περιμέτρου της Γης\nΟ μαθηματικός Ερατοσθένης θεωρείται ο πρώτος που υπολόγισε το μέγεθος της Γης και κατασκεύασε ένα σύστημα συντεταγμένων με παράλληλους και μεσημβρινούς.\nΓεννήθηκε στην Κυρήνη περίπου το 276 πΧ αλλά έζησε, εργάστηκε και πέθανε στην Αλεξάνδρεια (γύρω στο 194 πΧ.).Διετέλεσε διευθυντής της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο, από το οποίο σώζεται μικρό μέρος.\nΣτα «Γεωγραφικά» του περιλαμβάνεται η πραγματεία «Περί διαστάσεων της Γης» όπου περιγράφει τον τρόπο υπολογισμού της περιμέτρου της Γης:\nΑπό ένα πάπυρο πληροφορήθηκε ότι κατά το θερινό ηλιοστάσιο σε ένα πηγάδι στον άνω Νείλο στην Συήνη (σημερινό Ασουάν) ο ήλιος το μεσημέρι έπεφτε κάθετα φτάνοντας μέχρι τον πυθμένα του. Την ίδια μέρα και ώρα, ο ίδιος βρίσκονταν στην Αλεξάνδρεια και μέτρησε την σκιά ενός οβελίσκου η οποία σχημάτιζε με τον οβελίσκο γωνία των 7.2°. Γνωρίζοντας λοιπόν ότι η απόσταση Αλεξανδρείας-Ασουάν αντιστοιχούσε σε 7.2° - και ότι η Γη είναι στρογγυλή- υπολόγισε ότι η περίμετρος της γης (360°) θα ήταν 50 φορές μεγαλύτερη. Μέτρησε την απόσταση ανάμεσα στις δυο πόλεις χρησιμοποιώντας ένα είδος οδόμετρου με γρανάζια και έδωσε τον τελικό του υπολογισμό: 40.068 χιλιόμετρα.\nΟ υπολογισμός του Ερατοσθένη έχει την εντυπωσιακή απόκλιση του 0,02% από τον πραγματικό αριθμό που είναι 40.075 χιλιόμετρα..\nΟ Ερατοσθένης πέθανε περίπου 80 χρόνων από εκούσιο υποσιτισμό, επειδή λόγω γεροντικής τύφλωσης ήταν πλέον ανίκανος να μελετήσει.


a-ha: Νέο άλμπουμ, νέα ταινία και παγκόσμια περιοδεία\nΜετά το μουσικό αφιέρωμα των a-ha από τον Thomas Robsahm, οι θρύλοι της Σκανδιναβίας επιστρέφουν δριμύτεροι με νέο άλμπουμ, μια καινούργια ταινία και μία παγκόσμια περιοδεία. Ξακουστοί για ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια όλων των εποχών, το τρίο συνεχίζει ακόμη και σήμερα να προκαλεί φρενίτιδα στο άκουσμά του. Οι θαυμαστές τους έχουν ακόμη ένα λόγο να χαίρονται, αφού το αγαπημένο τους συγκρότημα ετοιμάζει μια… τριπλή έκπληξη. Μετά τις καλές κριτικές για το ντοκιμαντέρ- αφιέρωμα στους a- ha, οι τρεις Νορβηγοί επανέρχονται πιο δυναμικοί από ποτέ.\nΤο νέο άλμπουμ των a-ha\nΠέρασαν κάτι παραπάνω από 6 χρόνια από τότε που οι a-ha κυκλοφόρησαν το τελευταίο τους προσωπικό άλμπουμ. Το “Cast in Steel” κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτέμβρη του 2015, φτάνοντας ως και στην 2η θέση των Νορβηγικών τσαρτ. Στον απόηχο μιας καλής πορείας για τον τελευταίο τους δίσκο, οι a-ha μας υπόσχονται νέες μουσικές μέσα από το “True North”. Ο δίσκος θα περιλαμβάνει νέα κομμάτια του συγκροτήματος από μία νέα βιντεοσκοπημένη ζωντανή παράσταση. Το άλμπουμ -κατά επέκταση και η ταινία- έχουν προγραμματιστεί να κυκλοφορήσουν το φθινόπωρο του 2022.\nH νέα ταινία των a-ha\nΗ καινούργια ταινία από τους θρύλους του Βορρά δεν περιλαμβάνει κάποιο ντοκιμαντέρ- αφιέρωμα στη μουσική πορεία του συγκροτήματος. Αυτή τη φορά θα κυκλοφορήσουν μια βιντεοσκοπημένη μουσική παράσταση ηχογραφημένη στην πόλη Bodø, πάνω από τον αρκτικό κύκλο. Σύμφωνα με τους συντελεστές, η τοποθεσία επιλέχτηκε για να παρουσιάσουν κάποιες από τις πιο εντυπωσιακές φυσικές ομορφιές της Νορβηγίας. Ο Magne αναφέρει «θέλουμε αυτή η ταινία να είναι ένας φόρος τιμής στη σημασία που έχει η φύση και ιδιαίτερα ο ωκεανός στη νορβηγική κουλτούρα, με την αλιεία και την εξαγωγή λαδιού». Ο εκπρόσωπος του συγκροτήματος προσθέτει «ένας ακόμη λόγος για την επιλογή της πόλης είναι να υπερασπιστούμε ένα μοντέλο βιωσιμότητας για τις επόμενες γενιές». Πρωταρχικός στόχος όλης της ομάδας είναι να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν κάτι όμορφο και να καλλιεργήσουν την ελπίδα για το μέλλον μέσα σε ζοφερούς καιρούς.\nΗ νέα ταινία των a-ha γίνεται σε συνεργασία με το Bodø 2024 και την Arctic Philharmonic.\nΤέλος, το άλμπουμ και η ταινία ηχογραφήθηκαν σε δύο μέρες του Νοεμβρίου του 2021 στην αίθουσα συναυλιών Svømmehallen Scene. Θα περιλαμβάνονται 12 νέα τραγούδια (συνεισφορά και των 3 μελών) και 36 μουσικοί θα τους συνοδεύουν επί σκηνής.\nΗ νέα παγκόσμια περιοδεία των a-ha\nΟι εκπλήξεις του συγκροτήματος δεν σταματούν ούτε με την ταινία αλλά ούτε και με την κυκλοφορία του άλμπουμ τους. Την κυκλοφορία τους θα ακολουθήσει μία παγκόσμια περιοδεία που θα ξεκινήσει στα τέλη του 2022 ή στις αρχές του 2023. Στις 20 Μαΐου το συγκρότημα ολοκλήρωσε τις εμφανίσεις του στα πλαίσια του “Hunting High and Low Live”.\nΟι a-ha αποτελούν ένα διαχρονικό συγκρότημα τόσο για τη μουσική ιστορία όσο και για τους ακροατές του Light Radio Net!


ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΕΚΤΟΣ Ε.Ε. ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ\nΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ\n2011 - Σήμερα >\nΗ Ενημέρωση του ΑΣΚΕ\nΦύλλο 177 "E" Οκτωβρίου 2018\nΦύλλο 176 "E" Ιουλίου 2018\nΦύλλο 175 "E" Μαΐου 2018\nΦύλλο 174 "E" Μαρτίου 2018\nΦύλλο 173 "E" Ιανουαρίου 2018\nΦύλλο 172 "E" Οκτωβρίου 2017\nΦύλλο 171 "E" Ιουλίου 2017\nΦύλλο 170 "E" Μαΐου 2017\nΦύλλο 169 "E" Φεβρουαρίου 2017\nΦύλλο 168 "E" Δεκεμβρίου 2016\nΦύλλο 167 "E" Σεπτεμβρίου 2016\nΦύλλο 166 "E" Ιουνίου 2016\nΦύλλο 165 "E" Απριλίου 2016\nΦύλλο 164 "E" Ιανουαρίου 2016\nΦύλλο 163 "E" Νοεμβρίου 2015\nΦύλλο 162 "E" Σεπτεμβρίου 2015\nΦύλλο 161 "E" Μαΐου 2015\nΦύλλο 160 "E" Μαρτίου 2015\nΦύλλο 159 "E" Ιανουαρίου 2015\nΦύλλο 158 Νοεμβρίου 2014\nΦύλλο 157 Σεπτεμβρίου 2014\nΦύλλο 156 Ιουνίου 2014\nΦύλλο 155 Μαρτίου 2014\nΦύλλο 154 Ιανουαρίου 2014\nΦύλλο 153 Νοεμβρίου 2013\nΦύλλο 152 Σεπτεμβρίου 2013\nΦύλλο 151 Ιουλίου 2013\nΦύλλο 150 Μαΐου 2013\nΦύλλο 149 Μαρτίου 2013\nΦύλλο 148 Ιανουαρίου 2013\nΦύλλο 147 Νοεμβρίου 2012\nΦύλλο 146 Σεπτεμβρίου 2012\nΦύλλο 145 Ιουλίου 2012\nΦύλλο 144 Μαΐου 2012\nΦύλλο 143 Μαρτίου 2012\nΦύλλο 142 Ιανουαρίου 2012\nΦύλλο 141 Νοεμβρίου 2011\nΦύλλο 140 Σεπτεμβρίου 2011\nΦύλλο 139 Μαΐου 2011\nΦύλλο 138 Μαρτίου 2011\nΦύλλο 137 Ιανουαρίου 2011\nΦύλλο 136 Νοεμβρίου 2010\nΦύλλο 135 Σεπτεμβρίου 2010\nΦύλλο 134 Ιουνίου 2010\nΦύλλο 133 Μαρτίου 2010\nΦύλλο 132 Ιανουαρίου 2010\nΦύλλο 131 Νοεμβρίου 2009\nΦύλλο 130 Σεπτεμβρίου 2009\nΦύλλο 129 Ιουλίου 2009\nΦύλλο 128 Μαΐου 2009\nΦύλλο 127 Μαρτίου 2009\nΦύλλο 126 Ιανουαρίου 2009\nΦύλλο 125 Νοεμβρίου 2008\nΦύλλο 124 Σεπτεμβρίου 2008\nΦύλλο 123 Ιουλίου 2008\nΦύλλο 122 Μαΐου 2008\nΦύλλο 121 Μαρτίου 2008\nΦύλλο 120 Ιανουαρίου 2008\nΦύλλο 119 Νοεμβρίου 2007\nΦύλλο 118 Οκτωβρίου 2007\nΦύλλο 117 Ιουλίου 2007\nΦύλλο 116 Μαΐου 2007\nΦύλλο 115 Μαρτίου 2007\nΦύλλο 114 Ιανουαρίου 2007\nΦύλλο 113 Νοεμβρίου 2006\nΦύλλο 112 Σεπτεμβρίου 2006\nΦύλλο 111 Ιουλίου 2006\nΦύλλο 110 Μαΐου 2006\nΦύλλο 109 Μαρτίου 2006\nΦύλλο 108 Ιανουαρίου 2006\nΦύλλο 107 Νοεμβρίου 2005\nΦύλλο 106 Σεπτεμβρίου 2005\nΦύλλο 105 Ιουλίου 2005\nΦύλλο 104 Μαΐου 2005\nΦύλλο 103 Μαρτίου 2005\nΦύλλο 102 Ιανουαρίου 2005\nΦύλλο 101 Δεκεμβρίου 2004\nΦύλλο 100 Σεπτεμβρίου 2004\nΦύλλο 99 Ιουνίου 2004\nΦύλλο 98 Μαΐου 2004\nΦύλλο 97 Μαρτίου 2004\nΦύλλο 96 Φεβρουαρίου 2004\nΦύλλο 95 Δεκεμβρίου 2003\nΦύλλο 94 Σεπτεμβρίου 2003\nΦύλλο 93 Ιουλίου 2003\nΦύλλο 92 Μαΐου 2003\nΦύλλο 91 Απριλίου 2003\nΦύλλο 90 Ιανουαρίου 2003\nΦύλλο 89 Νοεμβρίου 2002\nΦύλλο 88 Σεπτεμβρίου 2002\nΦύλλο 87 Ιουνίου 2002\nΦύλλο 86 Απριλίου 2002\nΦύλλο 85 Φεβρουαρίου 2002\nΦύλλο 84 Δεκεμβρίου 2001\nΦύλλο 83 Οκτωβρίου 2001\nΦύλλο 82 Ιουλίου 2001\nΦύλλο 81 Απριλίου 2001\nΦύλλο 80 Φεβρουαρίου 2001\nΦύλλο 79 Δεκεμβρίου 2000\nΦύλλο 78 Οκτωβρίου 2000\nΦύλλο 77 Σεπτεμβρίου 2000\nΦύλλο 76 Ιουνίου 2000\nΦύλλο 75 Απριλίου 2000\nΦύλλο 74 Ιανουαρίου 2000\nΦύλλο 73 Οκτωβρίου 1999\nΦύλλο 72 Ιουνίου 1999\nΦύλλο 71 Απριλίου 1999\nΙστορικό αρχείο Ενημέρωσης 1986-1999\nΔημοσιεύματα έτους 2017\nΔημοσιεύματα έτους 2016\nΔημοσιεύματα έτους 2015\nΔημοσιεύματα έτους 2014\nΔημοσιεύματα έτους 2013\nΕκδήλωση: "ΑΜΕΣΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ"\nΠροκήρυξη για τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου\nΕκδόσεις του ΑΣΚΕ\nΙστορία του ΑΣΚΕ\nHistory of ASKE\nΚεντρική σελίδα Η Ενημέρωση του ΑΣΚΕ 2011 - Σήμερα > 2012 > Φύλλο 146 Σεπτεμβρίου 2012 ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΕΚΤΟΣ Ε.Ε. ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ\nΟι εγχώριοι ευρωπαϊστές καλούν τον ελληνικό λαό ν αποδεχθεί τα γερμανικά σχέδια κατοχής και καταστροφής της χώρας και της κοινωνίας, προκειμένου να παραμείνει στην «Ευρώπη», δηλ. στην Ε.Ε. και στην ευρωζώνη, όπου όλες οι χώρες έχουν ύφεση πλην της Γερμανίας, υποσχόμενοι ότι σε κάποιο αόριστο μέλλον θα υπάρξει ανάπτυξη. Οι ευρωπαϊκές χώρες, όμως, που δεν ανήκουν σ αυτό το λεόντειο οργανισμό αναπτύσσονται παρά την κρίση.\nΗ Ελβετία με δημοψηφίσματα το 1992 και το 2001 απέρριψε την ένταξή της στην Ε.Ε. Έτσι παρέμεινε πρώτη σε ανταγωνιστικότητα στον κόσμο με τα βιομηχανικά προϊόντα, τις τράπεζές της και την κτηνοτροφία της. Πριν από μερικούς μήνες υποτίμησε το ελβετικό φράγκο σε σχέση με το ευρώ και αύξησε τις εξαγωγές της. Οι Ελβετοί λένε ότι ευτυχώς που δεν εντάχθηκε η χώρα τους στην Ε.Ε.!\nΗ Νορβηγία αρνήθηκε με δημοψηφίσματα το 1971 και το 1994 να ενταχθεί στη μέγκενη της ΕΟΚ και της Ε.Ε. Έχει πληθυσμό 5.000.000, κατά κεφαλή εισόδημα 95.000 δολ. (η Ελλάδα έχει 35.000 δολ.), 780.000 μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους (όσους κι εμείς), ανεργία 3,5%, πλεονάσματα 10% του ΑΕΠ και υψηλής ποιότητας κοινωνική πρόνοια. H οικονομία της στηρίζεται στο πετρέλαιο και την αλιεία, ενώ οι 3.000 δημόσιες και δημοτικές επιχειρήσεις παράγουν πλεονάσματα. Σε ποια θέση θα ήταν σήμερα η Νορβηγία, αν είχε κάνει το θανάσιμο λάθος να ενταχθεί στην Ε.Ε. και είχε παραδώσει το νόμισμα, την οικονομία (άρα και τα πετρέλαιά της) και την κυριαρχία της στην Κομισιόν και την ΕΚΤ;\nΗ Ισλανδία το πιο φωτεινό παράδειγμα\nΤο πιο φωτεινό παράδειγμα χώρας που ξεπέρασε την κρίση, που της δημιούργησε η χρεοκοπία των τραπεζών της, είναι η Ισλανδία των 320.000 κατοίκων, με μοναδικό πλουτοπαραγωγικό πόρο την αλιεία.\nΉδη από το 1990, αλλά κυρίως από το 2003 είχε εφαρμοσθεί μια ακραία νεοφιλελεύθερη συνταγή. Ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων και τραπεζών, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων (ό,τι γίνεται κι εδώ), μείωση του φορολογικού συντελεστή για τις επιχειρήσεις, πλήρης απελευθέρωση της αγοράς, πλαστικό χρήμα και δάνεια αφειδώς, δίνοντας την αίσθηση του ραγδαίου πλουτισμού. Οι τράπεζες επεκτάθηκαν εκτός της Ισλανδίας, κυρίως σε επενδυτές από τη Βρετανία και την Ολλανδία, παρέχοντάς τους υψηλές αποδόσεις. Τα χρέη των τραπεζών τους είχαν υπερβεί, τότε, 10 φορές το ΑΕΠ της χώρας, δηλ. περί τα 85 δισ. δολ. Τελικά οι 3 μεγαλύτερες τράπεζές τους χρεοκόπησαν το 2008, μετά τη χρεοκοπία της Lehman Brothers.\nΗ τότε κυβέρνηση τον Οκτώβριο του 2008 διαπραγματεύθηκε με το ΔΝΤ για την παροχή δανείου ύψους 2,1 δισ. δολ. με σκληρούς όρους, όπως μείωση των δαπανών όλων των υπουργείων κατά 10% και αύξηση των επιτοκίων. Η Βρετανία και η Ολλανδία πρόσθεσαν ακόμα 2,5 δισ. Οι διεθνείς οικονομικοί κύκλοι πίεζαν την Ισλανδία για δραστικά μέτρα. Το ΔΝΤ και η Ε.Ε. πίεζαν ν αναλάβουν, υπό μορφή τρόικας, το χρέος της, με επιχείρημα ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσει η Ισλανδία να ξεπληρώσει τη Βρετανία και την Ολλανδία.\nΟι συνεχόμενες διαμαρτυρίες των Ισλανδών και οι ταραχές για την κατάρρευση της εθνικής τους οικονομίας ανάγκασαν την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γκέιρ Χάαρντε να παραιτηθεί. Οι πρόωρες εκλογές του Απριλίου του 2009 ανέδειξαν μια φιλοευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, που αμέσως παραδόθηκε στις απαιτήσεις των δανειστών. Μάλιστα πρόλαβε και κατέθεσε αίτημα ένταξης στην Ε.Ε. τον Ιούλιο του 2009. Έπρεπε η Ισλανδία να επιστρέψει συνολικά 3,5 δισ. ευρώ. Μέσω ενός νόμου επιβαλλόταν να πληρωθεί το χρέος στη Μ. Βρετανία και την Ολλανδία απ όλες τις ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με τοκογλυφικό επιτόκιο 5,5%. Έπρεπε δηλ. ο κάθε Ισλανδός τα επόμενα 15 χρόνια να πληρώνει 100 ευρώ κάθε μήνα για χρέη κάποιων ιδιωτών προς κάποιους άλλους ιδιώτες! Ο πρόεδρος της χώρας Όλαφ Ραγκνάρ Γκρίμσον αρνήθηκε να επικυρώσει τον νόμο που ανάγκαζε τους πολίτες να σηκώσουν τα βάρη των Ισλανδών τραπεζιτών και συμφώνησε να γίνει δημοψήφισμα. Η απόφαση του Προέδρου έκανε έξαλλους τους διεθνείς τοκογλύφους. Το ΔΝΤ πάγωσε το δάνειο. Η βρετανική κυβέρνηση απειλούσε να παγώσει τις καταθέσεις και τις αποταμιεύσεις των Ισλανδών και να κάνει στρατιωτική επέμβαση! ’νθρωποι της ευρωζώνης απειλούσαν ότι η Ισλανδία θ απομονωθεί, θα γίνει κράτος-παρίας. Εκβίαζαν παντοιοτρόπως. «Μας έλεγαν ότι, αν δε δεχθούμε τους όρους τους, θα γίνουμε η Κούβα του Βορρά. Ναι, αλλά, αν συμφωνούσαμε, θα γινόμασταν η Αϊτή του Βορρά», είπε ο πρόεδρος της χώρας.\nΤο Μάρτιο του 2010 έγινε το δημοψήφισμα και οι Ισλανδοί με 93% αρνήθηκαν την πληρωμή των χρεών των τραπεζών τους. Η κυβέρνηση ξεκίνησε έρευνες για αστικές και ποινικές ευθύνες κατά των υπευθύνων για την οικονομική κρίση. Αξιωματούχοι και τραπεζίτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα, για να μην πάνε φυλακή. Ασκήθηκε ποινική δίωξη στον πρώην πρωθυπουργό της Ισλανδίας Γκέιρ Χάαρντε για τη χρεοκοπία της χώρας.\nΘορυβημένοι ’γγλοι και Ολλανδοί από το ηχηρό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος κάλεσαν την ισλανδική κυβέρνηση να ξανασυζητήσουν το θέμα. Τους προσέφεραν καλύτερους όρους από την προηγούμενη φορά. Τους απειλούσαν ότι για τιμωρία δε θα τους βάλουν στην Ε.Ε. Ωστόσο και πάλι ο Πρόεδρος τους έδειξε την κάλπη του δημοψηφίσματος. Ο Γκρίμσον επανεκλέχθηκε στις 30 Ιουνίου 2012 με 52,2%. Μάλιστα είχε δηλώσει ότι δε θα διεκδικούσε ξανά την προεδρία, αλλά το Μάρτιο έπειτα από αίτημα που υπέγραψαν 30.000 Ισλανδοί, περίπου το 10% του πληθυσμού της χώρας, ο Γκρίμσον δέχθηκε να θέσει υποψηφιότητα.\nΗ πολιτική της ισλανδικής ανάκαμψης\nΓια να ανακάμψει η οικονομία τους, οι Ισλανδοί διατήρησαν αλώβητο το κράτος πρόνοιας. Υποτίμησαν το εθνικό νόμισμα, την ισλανδική κορώνα, και επέβαλαν ελέγχους και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Παράλληλα με τα μέτρα λιτότητας και την περικοπή δαπανών, αυξήσανε τη φορολογία των επιχειρήσεων, του κεφαλαίου, των υψηλών εισοδημάτων, του αλκοόλ και του καπνού. Διατήρησαν τα εισοδήματα των χαμηλότερων οικονομικών στρωμάτων και υλοποίησαν προγράμματα και σεμινάρια για τους νέους.\nΑρχικά η κορώνα υποτιμήθηκε έναντι του δολαρίου κατά 50%, αλλά ήδη η υποτίμηση έχει περιοριστεί στο 30% και συρρικνώνεται περαιτέρω. Η χαμηλότερη ισοτιμία της κορώνας οδήγησε αμέσως στην αύξηση των εξαγωγών και στη μείωση των εισαγωγών, αντικαθιστώντας ένα τμήμα τους με τοπικά προϊόντα, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο της Ισλανδίας να παρουσιάζει ήδη πλεόνασμα από ελλειμματικό που ήταν.\nΤις ιδιωτικές τράπεζες τις άφησαν να χρεοκοπήσουν. Κατόπιν τις εθνικοποίησαν, αναγνωρίζοντας όλες τις καταθέσεις των Ισλανδών πολιτών, ώστε κανένας Ισλανδός να μη χάσει ούτε μία κορώνα από τις καταθέσεις του. Δεν αναγνώρισαν καμιά υποχρέωση των ιδιωτικών χρεοκοπημένων τραπεζών σε χώρες του εξωτερικού. Τα δάνεια που είχαν πάρει οι Ισλανδοί μεταφέρθηκαν στις εθνικοποιημένες τράπεζες και δόθηκαν σοβαρές διευκολύνσεις αποπληρωμής στους Ισλανδούς οφειλέτες, για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που προκάλεσε η κρίση, ιδίως τον πρώτο καιρό (πάγωμα της πληρωμής δόσεων για μήνες κ.λπ.).\nΗ ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας μέσα σε 4 χρόνια είναι εντυπωσιακή, με ρυθμούς ανάπτυξης 4,5% και μείωση του ποσοστού ανεργίας στο 6,9%. Ο πληθωρισμός, ο οποίος είχε εκτιναχθεί στο 18,6%, έπεσε ήδη κοντά στο 2,5%.\n«Η Ισλανδία αγνόησε τις ζοφερές προειδοποιήσεις των οίκων αξιολόγησης και άλλων θεσμών και τα κατάφερε μια χαρά. Το παράδειγμά μας θα μπορούσε ν αντιγραφεί και από άλλες χώρες που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση», δήλωσε ο πρόεδρος της χώρας Γκρίμσον.\nΤώρα ακόμη και το... ΔΝΤ αναγνωρίζει το ισλανδικό θαύμα, ενώ και οι περιβόητοι οίκοι αξιολόγησης αναβαθμίζουν την ισλανδική οικονομία. Όσο για τους Ισλανδούς, που αρχικά θεώρησαν την Ε.Ε. και το ευρώ ως σωτηρία, τώρα δε θέλουν ούτε ν ακούσουν!\nΗ αντίσταση των Ισλανδών και η πατριωτική και υπερήφανη στάση της πολιτειακής ηγεσίας ενός μικρού κράτους με περιορισμένους πλουτοπαραγωγικούς πόρους, που αψήφησε ωμούς εκβιασμούς, για να υπηρετήσει τα συμφέροντα της χώρας και του λαού της, θυμίζοντάς μας τον Τάσσο Παπαδόπουλο, αποτελεί παράδειγμα και οδηγό απελευθέρωσης από τα δεσμά της Ε.Ε. και του ευρώ της και τον εσμό των ξενόδουλων υπηρετών τους.\nΚατηγορία Φύλλο 146 Σεπτεμβρίου 2012\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Θα πάρουν και οι Τούρκοι τις νησίδες;\tΕπίθεση και στην παιδεία »\nΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Κ.Ε.)\nDesigned by Lefteris.


7 Μαρτίου 2018 7 Μαρτίου 2018 353 Views ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ, ερωτικές επανασυνδέσεις, ερωτική χαρτομαντεία, ζωδια και μέλλον\nΚΡΙΟΣ : Μην έχετε τόσο απαισιόδοξο ύφος επειδή ακόμη το άτομο, που αγαπάτε και ξέρετε ότι και αυτό σας αγαπά, δεν έχει κάνει κάποια σοβαρή επικοινωνιακή κίνηση, για να είστε και πάλι μαζί. Πιθανόν και όλο αυτό να είναι μια στρατηγική, για να κινηθείτε πρώτοι.\nΤΑΥΡΟΣ : Οι σχέσεις που έχουν χαθεί αυτές τις εβδομάδες – μήνες, μέσα στο δεύτερο δεκαήμερο του Μαρτίου, θα αρχίσουν και πάλι να μπαίνουν σε τροχιά επανασύνδεσης. Αυτό είναι και κάτι που θα έρθει από την μεριά, των πρώην και πιθανόν αυτήν την φορά, υπό νέες προτάσεις και όρους.\nΔΙΔΥΜΟΙ : Δεν θα χρειαστεί να παραμείνετε στην αναμονή για μεγάλο χρονικό διάστημα, και μόνοι. Αυτός που αγαπάτε, που σίγουρα σας βάζει αυτήν την εποχή επικοινωνιακά εμπόδια, θα σας ψάξει πολύ έντονα. Με τα άστρα να υποστηρίζουν όλα τα ζώδια του αέρα, σίγουρα θα γίνεται και πάλι ζευγάρι.\nΚΑΡΚΙΝΟΣ : Οι πράξεις σας έχουν αποδείξει στον άνθρωπο που θέλετε, ότι τον αγαπάτε ακόμη. Μετά τις 15/03 θα έχετε και εσείς κάποιες δράσεις του, που θα μιλούν για συνάντηση. Εσείς που στην καθημερινότητα σας, έχει και κάποια άλλη παράλληλη δέσμευση, πάρτε άμεσα τις τελικές σας αποφάσεις.\nΛΕΩΝ : Η αστρολογική εύνοια που έχετε μέχρι και τα τέλη του μήνα, θα σας φέρει άμεσα στην καθημερινότητα σας χρήμα, καλή ψυχολογία αλλά και έναν άνθρωπο που ακόμη σκέφτεστε αισθηματικά. Μια τυχαία συνάντηση – επικοινωνία, θα γίνει η πρακτική αφορμή για επανασυνδέσεις.\nΠΑΡΘΕΝΟΣ : Οι τρόποι σας και ο έντονος λόγος σας, ίσως και να έχει προβληματίσει ή στεναχωρήσει το άτομο που αγαπάτε. Μέσα σε αυτή την τρέχουσα εβδομάδα, θα υπάρξουν επικοινωνίες και θετικές συναντήσεις, που θα σας βοηθήσουν και πάλι να φέρετε το καλό κλίμα μέσα στην σχέση σας.\nΖΥΓΟΣ : Οι δράσεις και οι προτάσεις, που βλέπετε από κάποιον που κινείται στο φιλικό σας περιβάλλον, έχουν ερωτικές αποχρώσεις. Υπάρχει κάτι που δεν ξέρετε και μάλλον αυτές τις επόμενες ημέρες θα το μάθετε σε όλο του το μεγαλείο. Νέοι έρωτες θα χτυπήσουν την πόρτα στους εργένηδες, και πολλές οι αστραπιαίες επανενώσεις.\nΣΚΟΡΠΙΟΣ : Έχετε πάρει κάποιες αποφάσεις, και θα έχετε την καλή ευκαιρία, μέσα στην επόμενη εβδομάδα, να τις ανακοινώσετε, στον άνθρωπο που αγαπάτε. Από την δική του την μεριά επίσης, έχουν προκύψει κάποια ζητήματα, που θέλει να σας τα αναφέρει για να λυθούν άμεσα.\nΤΟΞΟΤΗΣ : Μπορεί να έχετε θυμώσει πολύ με τον αγαπημένο σας, αλλά από την ερχόμενη εβδομάδα – δεκαήμερο, όλα θα έρθουν και πάλι στους κανονικούς τους ρυθμούς και θετικό κλίμα. Ακόμη και εσείς που έχετε μείνει μέσα σε μοναξιά, σίγουρα θα δεχτείτε νέα φλέρτ.\nΑΙΓΟΚΕΡΩΣ : Η καρδιά σας, έχει ακόμη αληθινά και βαθιά συναισθήματα, για κάποιον που πάει και έρχεται στην ερωτική σας ζωή. Αυτό σαν ταλαιπωρία όμως θα πρέπει και να σταματήσει. Μέσα στο επόμενο δεκαήμερο του μήνα, θα χρειαστεί να κάνετε και κάποιες πιο σημαντικές συζητήσεις που θα δρομολογήσουν την μόνιμη επανένωση σας.\nΥΔΡΟΧΟΟΣ : Υπάρχουν ακόμη κάποιες δεσμευτικές καταστάσεις, από την μεριά του συντρόφου σας, εν σχέση με το παρελθόν του, που θα πρέπει άμεσα να τις λύσει, αν τελικά σας βλέπει σοβαρά…και έχει σκοπό να συνεχίσει μαζί σας. Εσείς ….απλά δώστε τον απαιτούμενο χρόνο.\nΙΧΘΕΙΣ : Τα άστρα και οι θετικές όψεις τους, πάνω στο ζώδιο σας, μέσα στον μήνα αυτόν, θα σας στρώσουν στον δρόμο σας, μια σειρά από ευκαιρίες σε εργασιακά και ερωτικά θέματα. Εσείς που έχετε χωρίσει με τον άνθρωπο σας, ίσως και να χρειαστεί να κάνετε μια πρώτη επικοινωνία, για να σπάσει ο πάγος.\n← Tarrot Αγάπης. 08-10/ΜΑΡ\nΗμερήσιες Προβλέψεις. 07-09/04\n6 Απριλίου 2018 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ημερήσιες Προβλέψεις. 07-09/04\nVisitors online – 13987:


Παιχνίδια Αγκαλίας Archives - Παιχνίδια Μολυβιάτης\nΑρχική σελίδα›ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ›ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΠΩΝΥΜΑ›Παιχνίδια Bebe›Παιχνίδια Αγκαλίας\nΚάθε Ηλικία0-12 μηνών\nMg Ζωάκια κουβερτούλες συντροφιάς – 2 σχέδια (403121)\nΜαλακή κουβερτούλα με φουντίτσες.\nFisher Price Deluxe Χαχανούληδες – 3 Σχέδια (CMY54)\nΣτρογγυλά και με έντονα χρώματα για να αναπτύσσουν τις αισθήσεις του μωρού και ιδανικά για τα μικρά χεράκια. Σε διαφορετικά σχέδια το καθένα με διαφορετικό γέλιο και ήχους που αντιστοιχούν στο κάθε ζωάκι.\nFisher Price Βραδύπους Κρεμαστό Καροτσιού (FXC31)\nΤο Μαλακό Ζωάκι Καροτσιού της Fisher-Price είναι ένα γλυκό φιλαράκι για το μωρό σας.\nFisher Price Μαλακό Ζωάκι (DYM88)\nΤο μαλακό ζωάκι, πάντα έτοιμο για παιχνίδι, θα γίνει ο καλύτερος φίλος των μικρών!\nFisher Price Κουβερτούλα Καροτσιού (DYW52)\nΤο μωράκι σας θα αγαπήσει αυτή τη κουβερτούλα καροτσιού!\nMG – Φωτεινό Πιγκουϊνάκι (403125)\nΜαλακός, λούτρινος πιγκουίνος.\nΦωτεινό Αλογάκι της Θάλασσας – 2 σχέδια (DGH84)\nΗ πρώτη του αγκαλιά…ο πρώτος του φίλος για τον ύπνο! Αναπαράγει ήχους της θάλασσας και μελωδίες που θα κάνουν το μικρό σας να ηρεμεί και να νιώθει ασφαλές!\nFisher Price Μαλακές Μπάλες Δραστηριοτήτων (FXC32)\nΑυτό το αξιολάτρευτο σετ πέντε παιχνιδιών δραστηριοτήτων είναι ιδανικό για την ανάπτυξη των αισθήσεων του μωρού σας.\nFisher Price Μαλακό Σκαντζοχοιράκι Με Μουσική Και Δόνηση (FXC58)\nΤο Μαλακό Σκαντζοχοιράκι με Μουσική & Δόνηση της Fisher-Price® ηρεμεί το μωρό σας και το βοηθάει να κοιμηθεί, στο σπίτι ή στη βόλτα.\nΒρεφικός Προτζέκτορας Πασχαλίτσα με Φως & Αστέρια (1000-17265)\nΟ προτζέκτορας πασχαλίτσα βοηθά το παιδί να κοιμηθεί με χαλαρωτικές μελωδίες και πολύχρωμα αστέρια που προβάλλει.\nΦτερωτό Αρκουδάκι με Μουσική Fisher Price (DFP20)\nΤο Φτερωτό Αρκουδάκι Butterfly Dreams™ είναι το ιδανικό παιχνίδι-σύντροφος για το μωρό σας καθώς θα το κάνει να ηρεμεί και να νιώθει ασφάλεια τους πρώτους κρίσιμους μήνες της ζωής του!\nFisher Price Λάμα Μαξιλαράκι Δραστηριοτήτων (FXC36)\nΤο Μαλακό Ζωάκι Λάμα της Fisher-Price® είναι ένας τρυφερός φίλος για το μωρό σας!\nBaby Clementoni Βρεφικό Παιχνίδι Ιπποπόταμος που μιλάει Ελληνικά (1000-63709)\nΟ ιπποπόταμος χτυπά μαλακά τα χεράκια του ενώ χορεύει και ταυτόχρονα προσκαλεί το παιδί να παίξει μαζί του αναπτύσσοντας την αίσθηση του ρυθμού και τις κινητικές δεξιότητες.\nΤο Soothe 'n Snuggle Otter της Fisher-Price® είναι μοναδικό γιατί ηρεμεί το μωρό σας ακριβώς, όπως, εσείς.


Δεν είναι..μύθος .Είναι η μπύρα Cretan Kings. - kritikobasket.gr\nHome / Πρωτάθλημα Α1 Ανδρών / Δεν είναι..μύθος .Είναι η μπύρα Cretan Kings.\nΔεν είναι..μύθος .Είναι η μπύρα Cretan Kings.\nΙουνίου 02, 2017 Πρωτάθλημα Α1 Ανδρών Edit\nΗ ξανθιά lager μπύρα Cretan Kings με καταγωγή από τα βουνά της Κρήτης, ανήκει πλέον στην οικογένεια της εταιρείας και κυκλοφορεί… ελεύθερη και διαθέσιμη.\nΜε αυτόν τον τρόπο ο χορηγός ονόματος της ομάδας μας, Cretan Kings, αποδεικνύει έμπρακτα τον αρχικό της στόχο, δηλαδή τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα της Κρήτης, επενδύοντας στα ντόπια, αγνά κρητικά προϊόντα.


Χριστιανισμός & 'Νέα Εποχή'\nΑναδημοσιεύουμε μια μικρή συγκριτική μελέτη της αποκαλούμενης 'Νέας Εποχής' και του Χριστιανισμού του Δρ. George Catlin σε μετάφραση Δρ. Ηλία Χρυσοχοϊδη η οποία, αν και δεν αποτελεί υλικό δημοσιευμένο στο Share International, θεωρήσαμε ότι είναι χρήσιμο να αναρτηθεί και εδώ.\nτου Δρ. George Catlin1\nΔύο Πτυχές του Χριστού\nΣτη διάρκεια της αιώνιας αναζήτησης του ανθρώπου για την κατανόηση του εαυτού του και της σχέσης του με τον κόσμο, είναι αναπόφευκτο και συνάμα επιθυμητό να αναδύονται καινούργιες πτυχές στον ιστό καθιερωμένων σχολών σκέψης. Γνωρίζουμε από την Ιστορία ότι ο Βουδισμός ξεπήδησε εν μέσω του Ινδουϊστικού πολιτισμού· ο δε Χριστιανισμός αναπτύχθηκε μέσα σε ένα Ρωμαϊκό και Ιουδαϊκό περιβάλλον. Και στις μέρες μας, η επονομαζόμενη κίνηση της Νέας Εποχής διαμορφώνεται στους κόλπους μιας κατεξοχήν Ιουδαιο-Χριστιανικής κοινωνίας. Έχει μάλιστα αρχίσει να διαφοροποιείται, αποκτώντας διακριτές σημασίες κατά άτομο. Όπως όμως συμβαίνει και με τις καθιερωμένες θρησκείες του καιρού μας, η κίνηση της Νέας Εποχής εδράζεται σε έναν αναγνωρήσιμο πυρήνα βασικών διδασκαλιών. Οι διδασκαλίες αυτές, μαζί με τις καίριες διδαχές του Χριστιανισμού, αποτελούν τη βάση για το παρόν δοκίμιο.\nΔεδομένου ότι γενικά η κίνηση της Νέας Εποχής είναι λιγότερο κατανοητή από ό,τι ο Χριστιανισμός, θα δοθεί σχετικά περισσότερη έμφαση στην επεξήγησή της. Τούτη η έμφαση ωστόσο σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να ληφθεί ως μεροληψία. Ο συγγραφέας τρέφει βαθύ σεβασμό για τις βασικές διδασκαλίες αμφότερων των συστημάτων σκέψης. Ευκρινέστερη κατανόησή τους είναι ο μοναδικός σκοπός του παρόντος άρθρου.\nΑπό πού πηγάζουν οι κεντρικές ιδέες και τα ιδανικά του Χριστιανισμού και της Νέας Εποχής; Η πιο εύκολη απάντηση και για τα δύο θα μπορούσε να είναι: γραπτά κείμενα. Ο Χριστιανισμός βασίζεται στα Ευαγγέλια—στην Καινή Διαθήκη πιο συγκεκριμένα. Οπωσδήποτε, τα καίρια στοιχεία της Καινής Διαθήκης είναι οι αναφορές στη ζωή του Ιησού που περιέχονται στα Ευαγγέλια των Ματθαίου, Μάρκου, Λουκά και Ιωάννη, αλλά και στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου, στη βάση των οποίων η Εκκλησία εν πολλοίς δημιουργήθηκε. Η πρώϊμη εκκλησία επίσης εγκόλπησε την Ιουδαϊκή Βίβλο, η οποία έγινε γνωστή ως Παλαιά Διαθήκη. Σ’ αυτό το κείμενο βασίζεται κατά πολύ η χριστιανική σκέψη σχετικά με τη φύση του ανθρώπου και την καταβολή του κακού.\nΗ Καινή Διαθήκη αποτελεί ένα σχετικά βραχύ κείμενο που έχει υποβληθεί σε ερμηνευτική επεξεργασία εδώ και χιλιάδες χρόνια. Από αυτή τη διαδικασία προέκυψε ο τεράστιος αριθμός (22.000 κατά έναν υπολογισμό) των Χριστιανικών εκκλησιών, σεκτών και αιρέσεων στις μέρες μας. Παρόλο που οι διαφορές μεταξύ των ομάδων αυτών είναι σημαντικές, το παρόν άρθρο δεν μπορεί φυσικά να διαπραγματευτεί τη Χριστιανική σκέψη σε όλο της το εύρος. Θα επικεντρωθεί μάλλον σε κάποιες βασικές διδαχές του Χριστιανισμού, χωρίς να παραγνωρίζει ότι πολλές από αυτές δεν σχετίζονται άμεσα με ό,τι ξέρουμε για τη ζωή και τη διδασκαλία του Ιησού.\nΣε αντίθεση με το Χριστιανισμό, η Νέα Εποχή βασίζεται σε εκτενέστατα κείμενα, που δεν έχουν ακόμη υποβληθεί σε σημαντική ερμηνευτική επεξεργασία. Η Ελένα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ εισήγαγε στη Δύση τις κεντρικές ιδέες της Νέας Εποχής στις 1500 σελίδες της Μυστικής Δοξασίας, που δημοσιεύτηκε το 1888. Η ίδια γραμμή σκέψης αναπτύχθηκε περαιτέρω στους 24 τόμους των διδασκαλιών της Αλίκης Α. Μπέϊλυ, που γράφτηκαν μεταξύ 1919 και 1949. Τα δύο αυτά έργα μαζί συνιστούν την πηγή των διδασκαλιών της Νέας Εποχής.\nΟύτε η Μπέϊλυ ούτε η Μπλαβάτσκυ ισχυρίστηκαν ποτέ ότι οι ιδέες στα βιβλία τους προέρχονται από τις ίδιες. Αντιθέτως, και οι δύο αναφέρονται σε εκτενείς επαφές που είχαν με κάποιους τέλειους πεφωτισμένους Δασκάλους της Σοφίας—άτομα που η διαίσθηση, αγάπη, γνώση και ικανότητές τους λέγεται ότι υπερβαίνουν κατά πολύ ακόμα κι εκείνες των πλέον χαρισματικών μελών της ανθρωπότητας.2 Η Μπλαβάτσκυ φέρεται να έχει μελετήσει με τους Δασκάλους σε μια σειρά ταξιδιών της στην Άπω Ανατολή, η δε Μπέϊλυ είχε συχνές επαφές μ’ έναν από αυτούς, ο οποίος υπαγόρευσε τα περισσότερα από τα βιβλία που φέρουν τ’ όνομά της.\nΗ ύπαρξη τέτοιων Δασκάλων αποτελεί ίσως τη βασικότερη από τις δοξασίες της Νέας Εποχής. Και όπως θ’ αναφερθεί παρακάτω, η αναγνώριση της παρουσίας τους ως συνδετικού κρίκου μεταξύ της ανθρωπότητας και του Θεού συνιστά τον κεντρικό άξονα της σκέψης της. Υπό αυτή τη θεώρηση, η Νέα Εποχή φαίνεται να παρουσιάζει κοινά στοιχεία με το Χριστιανισμό. Θεμέλιο της Εκκλησίας αποτελεί επίσης η αναγνώριση του Ιησού και της διαμεσολαβητικής σχέσης του με το Θεό και την ανθρωπότητα. Αλλά όπως ακριβώς ο μέσος Χριστιανός δεν έχει άμεση φυσική εμπειρία του Ιησού, έτσι και ο υποστηρικτής της Νέας Εποχής δεν έχει άμεση φυσική εμπειρία των Δασκάλων της Σοφίας. Και οι δύο βασίζονται σε αναφορές αξιόπιστων τρίτων, οι οποίες εμπνέουν ή και διαπλάθουν τις προσωπικές τους αντιλήψεις για τον κόσμο και τη φύση της ζωής.\nΔύο καίριες ιδέες διαποτίζουν τον Χριστιανισμό: δικαιοσύνη και αγάπη. Η Χριστιανική έμφαση στη δικαιοσύνη συνδέεται κυρίως με τη Δυτική (Καθολική) Εκκλησία και θα περιγραφεί παρακάτω στη συζήτηση περί σωτηρίας. Η ιδέα που θα εξεταστεί εδώ είναι αυτή της αγάπης, που κατέχει κεντρική θέση στην παράδοση της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς αποτελεί μια καλή αφετηρία για τη σύγκριση των δύο συστημάτων. Ιδιαίτερα στο πλαίσιο των πρώϊμων Ανατολικών Εκκλησιών, ο Θεός κατανοείται ως ευπρόσιτος και εμπεριέχων. Η αμαρτία γι’ αυτές δεν ήταν τόσο πολύ ζήτημα παραβίασης ενός δικανικού κώδικα όσο απώλειας ταύτισης με την εσωτερική φύση μας, τη δημιουργημένη καθ’ εικόνα Θεού. Στην τέλεια σχέση του με το Θεό, ο Ιησούς αναγνωρίζεται από όλους τους Χριστιανούς ως η τέλεια ενσάρκωση της αγάπης. Οι πιο σημαντικές εντολές του στην ανθρωπότητα ήταν αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον.\nΗ αγάπη που ο Ιησούς επέδειξε ήταν έμπρακτη και γενναία. Θεράπευσε τους αρρώστους, εμψύχωσε τους αδύνατους, και δεν λογάριασε ποτέ το προσωπικό κόστος στην παρουσίαση των διδασκαλιών του. Μολόνοτι σίγουρα αυτοί που τον πλαισίωναν υπήρξαν κάποτε αποπροσανατολισμένοι και απογοητευμένοι από τη συμπεριφορά του, από τη δική μας μακρινή οπτική γωνία η αδιάλειπτη αγάπη του είναι καταφανής.\nΗ ίδια αυτή ιδέα της έμπρακτης αγάπης βρίσκεται επίσης στην καρδιά των διδασκαλιών της Νέας Εποχής, όπως κωδικοποιούνται από την Μπλαβάτσκυ και την Μπέϊλυ. Ο Θιβετανός Δάσκαλος, τις ιδέες του οποίου κατέγραψε η τελευταία, επανειλλημένως βεβαίωσε ότι η μόνη πραγματική αμαρτία είναι η αίσθηση της χωριστικότητας—η έλλειψη αγάπης—μεταξύ ανθρώπων και μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού. Στην τελευταία του επιστολή προς μιά ομάδα σπουδαστών, με τους οποίους είχε συνεργαστεί στενά για πολλά χρόνια, συνόψισε το κεντρικό θέμα της διδασκαλίας του αλλά και των καθηκόντων τους. Οι κατακλείδες παράγραφοι από την επιστολή αυτή παραθέτονται εδώ εκτενώς καθώς συμπυκνώνουν το πνεύμα και τη φιλοσοφία της Νέας Εποχής.\n«Ο έμπρακτος σκοπός που πρέπει να διατηρούν πάντοτε στο μυαλό και την καρδιά τους όλοι όσοι αγαπούν τους συνανθρώπους τους και υπηρετούν την Πνευματική Ιεραρχία3 είναι η ήττα του ολοκληρωτισμού. Δεν αναφέρομαι απλώς στην ήττα του κομμουνισμού, αλλά στην ήττα αυτής της ίδιας της σκοτεινής μεθόδευσης που οδηγεί στην επιβολή ιδεών, και η οποία ως μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιείται από διαφορετικά έθνη και εκκλησίες οπουδήποτε, όπως ακριβώς από την Σοβιετική Ένωση. Αυτό είναι που αποκαλούμε ολοκληρωτισμό. Θα σας ζητούσα να διατηρήσετε ξεκάθαρα αυτή τη διάκριση στο μυαλό σας. Ο έμπρακτος σκοπός σας είναι η ήττα όλων όσων παραβιάζουν την ελεύθερη βούληση και τα οποία διατηρούν την ανθρωπότητα σε άγνοια. Αφορά εξίσου κάθε καθιερωμένο σύστημα σκέψης, Καθολικό ή Προτεσταντικό—το οποίο επιβάλλει τις ιδέες και τη θέλησή του πάνω στους υποστηρικτές του. Ο ολοκληρωτισμός συνιστά τη βάση του κακού σήμερα και συναντάται σε όλα τα συστήματα διακυβέρνησης και εκπαίδευσης, συναντάται εξίσου στο σπίτι και την κοινωνία. Δεν αναφέρομαι εδώ στους νόμους που καθιστούν δυνατές και πάνω σε ορθή βάση τις ομαδικές σχέσεις. Τέτοιοι νόμοι είναι απαραίτητοι για την κοινοτική και την εθνική ευλειτουργία και δεν είναι από τη φύση τους ολοκληρωτικοί. Αναφέρομαι μάλλον στην επιβολή της θέλησης των λίγων πάνω στη συνολική μάζα των ανθρώπων. Η ήττα αυτής της ανεπιθύμητης τάσης οπουδήποτε κι αν βρίσκεται αποτελεί τον συγκεκριμένο πρακτικό σας σκοπό.\n«Ο πνευματικός σας σκοπός είναι η καθιέρωση της βασιλείας του Θεού. Ένα από τα πρώτα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η προετοιμασία των ανθρώπων για την αποδοχή της επικείμενης επανεμφάνισης του Χριστού. Πρέπει να πείτε στους ανθρώπους οπουδήποτε ότι οι Δάσκαλοι και οι μαθητές τους εργάζονται δραστήρια για να φέρουν τάξη από το χάος. Πρέπει να τους πείτε ότι υπάρχει Θεϊκό Σχέδιο, και ότι τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την πραγματοποίηση αυτού του Σχεδίου. Πρέπει να πείτε στους ανθρώπους ότι η Πνευματική Ιεραρχία υπάρχει, και ότι έχει υπάρξει για χιλιάδες χρόνια, και αποτελεί την έκφραση της συμπυκνωμένης σοφίας των αιώνων. Πάνω απ’ όλα, πρέπει να τους πείτε ότι ο Θεός είναι αγάπη, ότι η Ιεραρχία είναι αγάπη, και ότι ο Χριστός επιστρέφει από αγάπη για τον άνθρωπο».4\nΠολλά σημεία στο ανωτέρω απόσπασμα—δηλωμένα ή υπονοούμενα—χρειάζονται περαιτέρω εξήγηση. Πρώτον, η αγάπη είναι το κεντρικό θέμα της Νέας Εποχής, όπως ακριβώς και στο μήνυμα του Χριστιανισμού. Αγάπη είναι η φύση του Θεού και της Ιεραρχίας. Αγάπη είναι η σχέση του Χριστού με την ανθρωπότητα, και αγάπη είναι η δύναμη που ο Θιβετανός ελπίζει να γίνει το κίνητρο για τους μαθητές του. Επίσης, όπως και με τη Χριστιανική θεώρηση του Ιησού, ο Θιβετανός μιλά για μια δυναμική αγάπη που παρωθεί σε πράξη. Επειδή αγαπούν, τα μέλη της Πνευματικής Ιεραρχίας έχουν πάντοτε εργαστεί, όπως και η ανθρωπότητα πρέπει να εργαστεί. Μια παθητική, αναποτελεσματική αγάπη δεν είναι σε καμιά περίπτωση το ιδανικό της Νέας Εποχής. Ο Θιβετανός γράφει κάπου αλλού ότι «ανήκει κανείς στο έργο που πρέπει να γίνει». Πράγματι, τα τελευταία του δημοσιευμένα λόγια προς την ομάδα μαθητών γύρω από την Αλίκη Μπέϊλυ ήταν «εργαστείτε, αδελφοί μου».\nΠοιό είναι το έργο που πρέπει να γίνει; Το απόσπασμα δεν μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρο εδώ. Η Νέα Εποχή αναγνωρίζει απολύτως ένα θεϊκό παρόν στο κέντρο κάθε ανθρώπινης ύπαρξης. Το άτομο πρέπει να έχει τη δυνατότητα να ανακαλύψει και να εκφράσει αυτό το παρόν. Κάθε σύστημα που παραβιάζει την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου με την επιβολή σχημάτων σκέψης και συμπεριφοράς αντιμετωπίζεται ως ολοκληρωτικό και επομένως χρειάζεται ν’ αντικαταστηθεί.\nΑξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι ο Θιβετανός δεν εξαιρεί ούτε τις δικές του ιδέες από αυτή την προτροπή. Όλα του τα βιβλία αρχίζουν με μια δήλωση που προκαλεί τον αναγνώστη να διακρίνει την αξία τους. «Τα βιβλία που έχω γράψει μπορεί ή όχι να είναι ορθά, αληθή και χρήσιμα. Σ’ εσάς επαφίεται να εξακριβώσετε την αλήθεια τους μέσα από ορθή πράξη και την άσκηση της διαίσθησης». Η Μπέϊλυ, η Μπλαβάτσκυ και οι Δάσκαλοί τους οποίους αντιπροσωπεύουν δεν δείχνουν καμία διάθεση να δημιουργήσουν ακολουθίες «πιστών». Επιμένουν, μάλλον, σε μια διαδικασία αυτο-ανακάλυψης ελευθέρως επιλεγμένη, η οποία οδηγεί το άτομο σε αληθινή λύτρωση.\nΗ ίδια έμφαση στην ελευθερία συναντάται ξεκάθαρα επίσης στη Χριστιανική σκέψη. Ο Θεός έχει προικήσει τον άνθρωπο με ελεύθερη βούληση, και ακριβώς στην άσκηση αυτής της ελευθερίας καλείται ο τελευταίος να βρει και να εκφράσει αληθινή αγάπη για το Θεό. Αντιστρόφως, η Χριστιανική κατανόηση του Κακού, που θα συζητηθεί πιο ολοκληρωμένα παρακάτω, βασίζεται πάνω στην κατάχρηση της ελευθερίας. Στην Καινή Διαθήκη, τέλος, ο Ιησούς τονίζει «Θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει». Αυτή η δήλωση, όπως και πολλές άλλες στη Βίβλο, καταγράφεται με σεβασμό από τον Θιβετανό Δάσκαλο στα βιβλία της Μπέϊλυ. Φαίνεται δε να συμπυκνώνει και το περιεχόμενο της δικής του δήλωσης.\nΗ Νέα Εποχή και ο Χριστιανισμός συμμερίζονται επίσης την πίστη στην κεντρική θέση του Χριστού σε ό,τι αφορά την ανθρωπότητα. Διαφέρουν όμως σημαντικά στην κατανόηση της φύσης Του. Για τους Χριστιανούς ο Ιησούς είναι ο ένας και μοναδικός Υιός του Θεού. Έλαβε σάρκα για τη σωτηρία της ανθρωπότητας, και με το σταυρικό Του θάνατο κατέστησε δυνατή τη δική μας σωτηρία. Περαιτέρω, η ύστατη λύτρωση καθίσταται δυνατή με την αποδοχή του Ιησού ως σωτήρα της ανθρωπότητας. Η επιστροφή Του αναμένεται με τη συντέλεια του κόσμου, ένα γεγονός που πολλοί αντιλαμβάνονται ότι θα συμβεί στο απώτερο μέλλον ύστερα από ένα τεράστιο αρμαγεδώνα στη Γη.\nΣύμφωνα με τις διδασκαλίες της Μπέϊλυ, η λέξη «Χριστός» αναφέρεται σε δύο αλληλοσχετιζόμενες έννοιες. Η πρώτη είναι παρόμοια με τη Χριστιανική θεώρηση στο ότι αναφέρεται σ’ ένα άτομο, ή ακριβέστερα, σ’ ένα αξίωμα στην Πνευματική Ιεραρχία που αυτό καταλαμβάνει. Για να δανειστούμε τον όρο του Αποστόλου Παύλου, το άτομο αυτό αποκαλείται κάποτε «διδάσκαλος ανθρώπων και αγγέλων» ή Παγκόσμιος Διδάσκαλος.\nΗ δευτερη πτυχή του Χριστού, όπως δέχονται οι διδασκαλίες της Νέας Εποχής, είναι η Χριστική Αρχή, το πνεύμα αγάπης και ανάτασης που θεωρείται ότι διαπερνά το σύμπαν και βρίσκεται στις καρδιές όλων των ανθρώπων. Όταν αυτή η Αρχή, δια μέσου της εξελικτικής διαδικασίας, αφυπνίζεται στην ανθρώπινη καρδιά, μια δεύτερη γέννηση λαμβάνει χώρα, και η πρόοδος του ατόμου στην ατραπό της τελείωσης αρχίζει ουσιαστικά.\nΌπως υποδηλώθηκε προηγουμένως, κεντρική θέση στις διδασκαλίες της Αλίκης Μπέϊλυ έχει η επικείμενη επανεμφάνιση του Χριστού. Στα βιβλία της προτείνεται ότι το γεγονός αυτό θα συμβεί κάποια στιγμή προς το τέλος του 20ου αιώνα. Τουλάχιστον ένας επιφανής εκπρόσωπος της Νέας Εποχής ισχυρίζεται ότι η διαδικασία για την επανεμφάνιση του Χριστού καθώς και άλλων μελών της Πνευματικής Ιεραρχίας έχει ήδη αρχίσει. Η πιθανή απήχηση ενός τέτοιου γεγονότος σε μια περίοδο άμεσης πλανητικής επικοινωνίας υπερβαίνει τη φαντασία. Αν επρόκειτο να συμβεί με τρόπο που θα αναγνωριζόταν και αποδεχόταν από ένα σημαντικό τμήμα της ανθρωπότητας, θα σήμαινε οπωσδήποτε την απαρχή μιας νέας εποχής για τον πλανήτη. Ο χρόνος θα δείξει πόσο βάσιμη είναι αυτή η δεύτερη πτυχή σκέψης της Νέας Εποχής.\nΗ χριστιανική κατανόηση της Δευτέρας Παρουσίας είναι στενά συνδεδεμένη με την ιδέα του Αντί-Χριστου. Ιστορικά, ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί για όλους όσοι καταφέρθηκαν εναντίον του Χριστιανισμού. Μεταξύ τους συμπεριλαμβάνονται οι αυτοκράτορες Νέρων και Φρειδερίκος Β´ καθώς και οι Ποντίφηκες Βονιφάτιος Η´ και Ιωάννης ΙΒ´. Πολλοί Χριστιανοί, ωστόσο, αναμένουν μια χαρισματική προσωπικότητα που θα έρθει στο προσκήνιο στο τέλος του χρόνου και θα παρερμηνευθεί από πολλούς ως ο αληθινός Χριστός.\nΟ εναντιωτικός ρόλος του Αντί-Χριστου ως προς τον Χριστό αντιμετωπίζεται με κάπως διαφορετικό τρόπο στις διδασκαλίες της Μπέϊλυ. Σε μια διαπραγμάτευση του ρόλου της Χριστικής αρχής ως «πλάστη μορφών για την έκφραση ζωής», ο Αντίχριστος περιγράφεται ως μια εξίσου θεία δύναμη με προορισμό την καταστροφή εκείνων των υλικών μορφών που έχουν παύσει πλέον να υπηρετούν την έκφραση του θείου.\n«Είναι απλώς η απέχθεια για το θάνατο των μορφών που κάνει τον άνθρωπο να θεωρεί το έργο του καταστροφέως ως ‘διαβολικό’, ότι εναντιώνεται στη θεία θέληση και ότι είναι ανατρεπτικό του θεϊκού σχεδίου. Η λέξη «διαβολικό» αρμόζει πραγματικά στο έργο των εκπροσώπων της μυστηριώδους εκείνης δυνάμεως που ονομάζουμε συμπαντικό κακό, και σε όσους ανταποκρίνονται σ’ αυτό, αλλά δεν εφαρμόζεται στο έργο του Αντίχριστου.»5\nΕπομένως, η Νέα Εποχή αντιλαμβάνεται τον Αντί-Χριστο ως ενέργεια, όχι ως συγκεκριμένο άτομο. Η ενέργεια αυτή κατακερματίζει παρωχημένες υλικές μορφές για την προετοιμασία του ανοικοδομητικού έργου της Χριστικής αρχής. Υπό αυτή την οπτική γωνία, οι πλείστοι όσοι Χριστοί που θα εμφανίζονται πριν από την πραγματική Δευτέρα Παρουσία θα ιδωθούν ως άτομα, όχι ως εκφράσεις του Αντί-Χριστου, όπως αυτός αναμένεται από την Χριστιανική πλευρά.\nΤόσο η Νέα Εποχή όσο και ο Χριστιανισμός περιγράφουν μια «βασιλεία των ουρανών» και αποδέχονται την ένταξη σ’ αυτήν ως σκοπό της ανθρώπινης ζωής. Οι απόψεις τους όμως διαφέρουν σημαντικά ως προς την έδρα αυτής της βασιλείας και τον τρόπο για την προσέγγισή της. Η χριστιανική θεώρηση αναπτύχθηκε στη διάρκεια πολλών αιώνων και σύμφωνα με κάποιους βρίσκεται σήμερα σε μια κατάσταση ύφεσης και ρευστότητας. Η πρώϊμη εκκλησία αποδεχόταν σε μεγάλο βαθμό μια σχετικά επικείμενη ανάσταση προνομιούχων Χριστιανών για μια βασιλεία 1000 χρόνων του Χριστού. Ανεξάρτητα από αυτήν τη συλλογική εμπειρία, ο Χριστιανισμός καλλιεργεί επίσης συγκεκριμένες προσδοκίες για ατομική ζωή μετά θάνατον. Η υπόσχεση είναι για αιώνια ζωή με το Θεό με μόνη άλλη επιλογή τον αιώνιο θάνατο. Τα δύο αυτά σενάρια φέρεται να προηγούνται της Δευτέρας Παρουσίας, μιας περιόδου όπου όλοι θα αναστηθούν και θα οδηγηθούν σε αιώνια ζωή ή καταδίκη.\nΔεν είναι απολύτως ξεκάθαρο ποιά θα είναι τα κριτήρια γι’ αυτήν την κρίση. Κατά μια άποψη 144,000 από τους πλέον πιστούς Χριστιανούς θα εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών. Αυτοί υποτίθεται έχουν προσεγγίσει περισσότερο την εντολή του Ιησού «να είστε τέλειοι όπως ο Θεός είναι τέλειος». Ως δημιουργήματα καθ’ εικόναν Θεού, οι Χριστιανοί αποζητούν να εκφράσουν αυτή την εσωτερική τελειότητα. Τούτο βέβαια συνεπάγεται αποφυγή της αμαρτίας, εκπλήρωση των ηθικών υποχρεώσεων και αγάπη προς τον πλησίον. Εκφράζοντας το πνεύμα που χαρακτήριζε την Εκκλησία για αιώνες, ο Μέγας Αθανάσιος γράφει «ο Θεός έγινε άνθρωπος για να γίνουμε εμείς θεοί».\nΗ ιδεά της κρίσης συμπληρώνει αυτήν της προαναφερθείσας αγάπης ως ένα από τα προσδιοριστικά χαρακτηριστικά του Χριστιανισμού. Από την ίδρυσή τους οι Δυτικές (Ρωμαϊκές) Εκκλησίες έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στο θέμα της δικαιοσύνης, αντιμετωπίζοντας τη σχέση του Θεού με τον άνθρωπο κυρίως πάνω σε δικονομική βάση. Όπως και με τις ήδη υπάρχουσες Ρωμαϊκές και Ιουδαϊκές παραδόσεις, ο Θεός περιγραφόταν ως αυστηρός κριτής. Κατά την ερμηνεία του Παύλου, που ο Αυγουστίνος ανέπτυξε περαιτέρω, η σωτηρία ήταν ζήτημα του να κριθείς ενάρετος. Το μυστήριο της μετανοίας αναπτύχθηκε ως μέσο δια του οποίου ο παραβάτης μπορεί να αποκτήσει ξανά ευνοϊκή θέση στην Εκκλησία και, προφανώς, στο Θεό.\nΕνάρετη συμπεριφορά όμως δεν εξαντλεί σε καμιά περίπτωση το ζήτημα της Χριστιανικής σωτηρίας. Ενάρετοι και αμαρτωλοί, όλοι χρειάζονται τη σωτηρία του Χριστού, ο οποίος ήρθε στον κόσμο για να σώσει την ανθρωπότητα. Η εγκόσμια δυστυχία σε συνάρτηση με τον Εσταυρωμένο Χριστό παίζουν σημαντικό ρόλο σ’ αυτό το ζήτημα, ιδιαίτερα στην Καθολική παράδοση. Παραπέρα, κάποιοι στην εκκλησία πιστεύουν ότι η εξιλεωτική αγάπη του Χριστού είναι τόσο δυνατή ώστε τελικά όλοι θα σωθούν ανεξαρτήτως της ηθικής τους υπόστασης.\nΑπό την πλευρά της Νέας Εποχής, η Βασιλεία του Θεού αποτελεί μια συνειδησιακή κατάσταση που τουλάχιστον στη θεωρία είναι προσβάσιμη από όλους τους ανθρώπους ανά πάσα στιγμή. Αποκτάται μέσω ελέγχου πάνω (και άρα απελευθέρωσης από) τη διαρκή έλξη της φυσικής, συναισθηματικής και νοητικής ζωής του καθενός. Με άλλα λόγια, οι εγωκεντρικές, προσωπικές απαιτήσεις του φυσικού σώματος, οι τάσεις της συναισθηματικής μας ζωής και η φλυαρία του μυαλού θεωρούνται πως αποσπούν την προσοχή από την αληθή ταύτιση με την ψυχή, το θεϊκό στοιχείο στον πυρήνα κάθε ανθρώπινης ύπαρξης. Όταν αυτές οι κατώτερες τάσεις τεθούν υπό έλεγχο, τότε αρχίζουμε την αναγνώριση του εαυτού μας ως ψυχής, και άρα ως μέλους της Βασιλείας του Θεού. Τότε η συνείδηση χαρακτηρίζεται από αγάπη, θέληση και διανόηση του θεού, και κάθε σκέψη του χωρηστικού εαυτού υποχωρεί στο παρασκήνιο. Λέγεται πως αν γνωρίζουμε τόσο λίγο γι αυτήν τη συνειδησιακή κατάσταση, είναι επειδή ελάχιστα μέλη της ανθρωπότητας έχουν εισέλθει στο Βασίλειο αυτό.\nΣύμφωνα με τις διδασκαλίες της Μπλαβάτσκυ και της Μπέϊλυ, η κατάκτηση ψυχικής συνείδησης απαιτεί χιλιάδες ενσαρκώσεις, αλλά στις τελευταίες δώδεκα περίπου ζωές πραγματοποιείται εξαιρετική επιτάχυνση. Στο στάδιο αυτό της ατραπού βρίσκονταν ψυχές όπως του Λεονάρντο ντα Βίντσι, του Αγίου Φραγκίσκου και του Αβραάμ Λίνκολν. Στη ζωή ατόμων όπως ο Χριστός, ο Βούδας και ο Κομφούκιος βλέπουμε την πλήρη έκφραση της Βασιλείας του Θεού, την αποκορύφωση της ατραπού για την ανθρωπότητα. Πέρα από αυτό το στάδιο, οι πεφωτισμένοι Δάσκαλοι λέγεται ότι συνεχίζουν την εξελεκτική τους πορεία—όπως κάθε τι στο σύμπαν—προς ακόμα πιο ολοκληρωμένες εκφράσεις του Θεού.6\nΜια αντανάκλαση της Χριστιανικής θεώρησης της κρίσης βρίσκεται στην αποδοχή από τη Νέα Εποχή του Νόμου του Κάρμα ως κύριου παράγοντα για την πρόοδο στην ατραπό. Η ουσία αυτού του Νόμου περιγράφεται επιτυχώς στο βιβλικό ρητό «ό,τι σπείρεις θα θερίσεις». Κάθε δράση (σκέψη, λόγος και πράξη) δημιουργεί αποτελέσματα στον κόσμο, και τούτα—θετικά ή αρνητικά—επιστρέφουν τελικά στην πηγή τους. Η διαδικασία δεν είναι καθόλου άμεση. Σημαντικά γεγονότα στη διάρκεια μιας ζωής κατανοούνται συχνά ως το αποτέλεσμα αιτίων από προηγούμενες ζωές. Επίσης, καθώς η προσωπικότητα εκλεπτύνεται διαδοχικά και τίθεται όλο και περισσότερο υπό την επίδραση της ψυχής, αρχέγονο αρνητικό κάρμα απελευθερώνεται για να «καεί» από το ενσαρκωμένο άτομο. Η ατραπός, λοιπόν, γίνεται έτσι βαθύτερη προς το τέλος της.\nΟι δύο πλευρές υποστηρίζουν αρκετά διαφορετικές παραστάσεις για την γέννηση της ανθρωπότητας, οι οποίες συναρτώνται σε σημαντικό βαθμό με την αντίστοιχη κατανόηση των σημερινών μας συνθηκών. Η ιστορία της Χριστιανικής Δημιουργίας είναι ευρέως γνωστή. Κατά την έκτη ημέρα ο Θεός δημιούργησε τον Αδάμ, ένα σχετικά τέλειο άνθρωπο δίχως καμία αίσθηση χωριστικότητας από τον δημιουργό του. Στο τέλος όμως έπεσε, μαζί με τη σύντροφό του Εύα, στα δίχτυα του Διαβόλου, κατανάλωσε τον απαγορευμένο καρπό και εκδιώχτηκε από τον Κήπο της Εδέμ. Σημείο κλειδί εδώ είναι ότι η Πτώση απο τον Παράδεισο θεωρείται ως αποτέλεσμα της απειθαρχίας προς τη θεϊκή βούληση. Έτσι, η σύγχρονη ανθρωπότητα συνιστά παράγωγο του προπατορικού αμαρτήματος—χωριστικότητας από τον Πατέρα από την οποία αγωνιζόμαστε αιωνίως να ξεφύγουμε.\nΗ Μπλαβάτσκυ και η Μπέϊλυ προσφέρουν μια παρόμοια ιστορία με πολύ διαφορετικές όμως συσχετίσεις. Από την οπτική τους γωνία, η ανθρωπότητα όντως κατέβηκε από μια κατάσταση σχετικής ένωσης με τον Θεό, αλλά αυτή η κάθοδος ήταν τελείως προγραμματισμένη στο σχέδιο του Θεού. Η εικόνα που παρουσιάζουν είναι αυτή της θυσίας: ψυχές που κατεβαίνουν εθελοντικά στη χωριστικότητα και ταύτιση με την ύλη με απώτερο σκοπό να φέρουν αυτήν την ύλη σε ταύτιση με το πνεύμα. Λέγεται ότι, στη διάρκεια μιας ολόκληρης εποχής, οι ψυχές αποζητούσαν να έχουν στέρεα, φυσική, χωριστική ενσάρκωση. Στη συνέχεια, και έχοντας αποκτήσει το βαθύτερο επίπεδο ενέλιξης ή ταύτισης με την ύλη, άρχισε το μακρύ εξελικτικό ταξίδι στο οποίο παίρνουμε μέρος. Οι ψυχές συνεχίζουν να ενσαρκώνονται, αλλά τώρα ο σκοπός είναι η προσωπικότητα να βρει το δρόμο της πίσω στην ταύτιση με την ψυχή, και δια μέσου της ψυχής πίσω στο Θεό.\nΟι διαφορετικές αυτές θεωρήσεις της Δημιουργίας σχετίζονται με ανάλογες διαφορές ως προς την κατανόηση του Εωσφόρου. Οι ιστορικοί συμφωνούν ότι το όνομα Εωσφόρος δήλωνε αρχικά τον πλανήτη Αφροδίτη, το πρωινό αστέρι και φορέα φωτός, που χρησιμοποιήθηκε αλληγορικά για πολυάριθμα βιβλικά πρόσωπα, από τον Βασιλιά της Βαβυλώνας ως τον ίδιο τον Χριστό. Ωστόσο, μια αναφορά στο «πρωινό άστρο, το αστέρι της αυγής» στο Βιβλίο του Ισαϊα στην Παλαιά Διαθήκη μεταφράστηκε ως «Lucifer» από τον Άγιο Ιερώνυμο τον 4ο αιώνα μ.Χ.. Από τότε και στη διάρκεια των αιώνων μια μεταμόρφωση σημειώθηκε ως προς την ερμηνεία του αποσπάσματος. Ο Lucifer έγινε διαδοχικά γνωστός ως ένας αποστάτης άγγελος, και τελικά ιδώθηκε ως συνώνυμο του Διαβόλου. Έτσι, από «φορέας του φωτός» το όνομα έφτασε να σημαίνει τον «πρίγκιπα του σκότους».\nΑυτό το κεφάλαιο στη Χριστιανική θεολογία θα είχε μικρή σημασία για το παρόν θέμα αν η Μπλαβάτσκυ δεν το είχε επιλέξει ως τίτλο του περιοδικού της Θεοσοφικής Εταιρείας, Lucifer. Η Μπλαβάτσκυ υπερασπίστηκε εκτενώς την επιλογή αυτή σ’ ένα άρθρο στο περιοδικό («What’s in a Name», Σεπτέμβριος 1887). Επιχειρηματολόγησε ότι το όνομα «Lucifer» σημαίνει ακριβώς «φορέας του φωτός» (από το lux, lucis, «φως» και το ferre «φέρω») που περιγράφει σαφώς το ρόλο του περιοδικού. Παραπέρα, η κακοπροαίρετη σύνδεση του Εωσφόρου με το διάβολο ήταν ακριβώς το είδος της προκατειλλημένης παρανόησης που ζητούσε να διαλύσει. Δυστυχώς, η προσπάθειά της δεν υπήρξε εντελώς πετυχημένη, και σε κάποια κέντρα η Μπλαβάτσκυ και κατοπινοί συγγραφείς της Νέας Εποχής που προσπάθησαν να αναφερθούν στο ίδιο ζήτημα αντιμετωπίζονται ως υπερασπιστές του Διαβόλου. Πρόκειται απλώς για παρεξήγηση βασισμένη σε διαφορετικές χρήσεις της ίδιας λέξης.\nΜια βαθύτερη ανησυχία ως προς τη φύση της Νέας Εποχής εστιάζεται στη διαίρεσή της σε δύο κατευθύνσεις: την εσωτερική, που σχετίζεται κυρίως με την έρευνα της συνείδησης, και την απόκρυφη, με προσανατολισμό την ανάπτυξη ψυχικών δυνάμεων. Η διαίρεση είναι βασικά μεταξύ θεωρίας και εφαρμογής, και η ανησυχία εδώ είναι ότι εκείνοι που αναζητούν τους εσωτερικούς νόμους της ζωής μπορεί να τους χρησιμοποιήσουν για ιδιοτελείς στόχους.\nΗ φιλοσοφία της Νέας Εποχής προφανώς ενθαρρύνει την ανάπτυξη δυνάμεων που θεωρούνται θεϊκές και λανθάνουσες στον άνθρωπο (πρωταρχικά η θέληση, η αγάπη-σοφία, και η πρακτική νόημοσύνη). Όπως εξηγήθηκε παραπάνω, η ατραπός της Νέας Εποχής σχετίζεται με την ανάπτυξη της ανθρώπινης προσωπικότητας, το συγχρονισμό και κατόπιν τη σταδιακή ταύτισή της με την ψυχή. Όλες οι μορφές διαλογισμού και συνειδησιακής ανάτασης στοχεύουν στην επιτάχυνση αυτής της διαδικασίας. Από ένα σημείο και πέρα, ωστόσο, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική πρόοδος δίχως την εγκατάλειψη του μικρού, χωριστικού εαυτού προς χάρη της ταύτισης με την αλτρουϊστική αγάπη της ψυχής.\nΌσοι προκαλούν οποιοδήποτε κακό στην ανθρωπότητα με τη διατήρηση ενός χωριστικού, εγωκεντρικού προσανατολισμού στη ζωή τους φέρεται να διακρίνονται σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη και απείρως μεγαλύτερη ομάδα αποτελείται από σχετικά ημιανεπτυγμένα άτομα, η δε βλάβη που προκαλούν στους άλλους οφείλεται στην περιορισμένης ανάπτυξης συνείδησή τους. Το εκτενές απόσπασμα του Θιβετανού στην αρχή αναφέρεται ακριβώς σ’ αυτούς τους δικτατορίσκους. Έχουν μεν αποκτήσει κάποιες δυνάμεις αλλά στερούνται πλήρους κατανόησης για τη χρήση τους προς όφελος όλων. Η δεύτερη και πολύ μικρή ομάδα αποτελείται από όσους έχουν λίγο ως πολύ διαλέξει συνειδητά το «αριστερό μονοπάτι», που θεωρείται να αντίκειται στο σχέδιο του Θεού για την ανθρωπότητα. Μολονότι η φύση του προβλήματος που οι δύο ομάδες παρουσιάζουν είναι αρκετά διαφορετική, τα γραπτά της Μπλαβάτσκυ και της Μπέϊλυ καταφέρονται σαφώς εναντίον τους. Σε όλα τους τα βιβλία η ανάπτυξη ψυχικών δυνάμεων για προσωπικό όφελος θεωρείται σοβαρή παρέκκλιση από το μονοπάτι της απολύτρωσης. Η μόνη δύναμη που πρέπει να αναπτυχθεί είναι αυτή της ψυχής, η οποία είναι η δύναμη της αγάπης και της υπηρεσίας.\nΕάν αληθεύει, όπως οι θεωρήσεις της Νέας Εποχής και του Χριστιανισμού διατείνονται, ότι υπάρχει ένας και μόνον Θεός, μια αδιαίρετη οντότητα που εμπεριέχει τα πάντα, τότε δεν θα πρέπει να μάς εκπλήσσει το γεγονός ότι δύο προσπάθειες για να περιγράψουν αυτή την ύπαρξη έχουν τόσα κοινά στοιχεία. Και οι δύο συμπίπτουν στην κεντρική θέση της αγάπης και της δικαιοσύνης στην ανθρώπινη εμπειρία, στη θέση του Χριστού ως ενσάρκωσης της ατραπού και στη μετά-θάνατον επιβίωση της πνευματικής ζωής. Αμφότερες προϋποθέτουν επίσης ένα ισχυρό απόθεμα πίστης. Μολονότι καμμία από τις βασικές τους ιδέες δεν επιδέχεται επιστημονικής απόδειξης, οι υποστηρικτές τους διατηρούν την πίστη τους εν μέσω ενός κλίματος σκεπτικισμού.\nΥπάρχουν επίσης διαφορές μεταξύ των δύο. Αυτές επικεντρώνονται στην αντίληψη για τη σχέση της ανθρωπότητας με το Θεό και την ατραπό της σωτηρίας. Κατά τον Χριστιανισμό, ο άνθρωπος είναι έκπτωτος της Θείας Χάρης και του παρέχεται μία μόνο ζωή για να εξιλεωθεί μέσω του σωτήρα Χριστού. Η κίνηση της Νέας Εποχής, από την άλλη πλευρά, προτείνει ότι εμείς οι ίδιοι (ως ψυχές) επιλέξαμε την κάθοδο στην ύλη με σκοπό να την εξυψώσουμε, συνεχίζουμε δε αυτή τη διαδικασία στη διάρκεια πολλών ενσαρκώσεων. Περαιτέρω, η φιλοσοφία της Νέας Εποχής υποδηλώνει ότι όλοι θα γίνουμε τελικά Δάσκαλοι όπως ο Χριστός, ενώ ο Χριστιανισμός επιμένει σε μια βασική διαφοροποίηση μεταξύ του Χριστού (ως μοναδικού Υιού του Θεού) και της ανθρωπότητας, ακόμα και στον έσχατο βαθμό τελειότητάς της.\nΊσως με το πέρασμα του χρόνου η ανθρωπότητα να αποκτήσει τα θεμέλια για μια αιτιολογημένη κρίση ως προς το ποιό από τα δύο συστήματα είναι ακριβέστερο στα θέματα εκείνα που μάς είναι τόσο λίγο γνωστά ακόμη. Προς το παρόν μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι η στάση του ενός προς το άλλο θα χαρακτηρίζεται από ταπεινοφροσύνη. Γιατί φαίνεται εξαιρετικά απίθανο να είναι μόνο το ένα ο απόλυτος κάτοχος της αλήθειας για το Θεό και την ανθρωπότητα.\n Πολλοί άλλοι έχουν καταγράψει επικοινωνίες με τους Δασκάλους της Σοφίας. Σε αρκετές περιπτώσεις οι περιγραφές τους συμπίπτουν μ’ αυτές της Μπλαβάτσκυ και της Μπέϊλυ, ενώ σε άλλες φαίνεται ν’ αποτελούν μάλλον αποκύημα φαντασίας.\n «Πνευματική Ιεραρχία» είναι μια άλλη ονομασία για τους Δασκάλους της Σοφίας, μια ομάδα τελείων πεφωτισμένων ατόμων που λέγεται ότι κατοικούν σε απόμακρες ερήμους και βουνοστοιχίες του κόσμου. Οι υπάρχουσες περιγραφές τους φέρουν να εργάζονται κυρίως εσωτερικά—καθοδηγώντας και επιβλέποντας την ανθρώπινη εξέλιξη, και με το να διοχετεύουν ιδέες και ενέργεια στον κόσμο μέσω μιας απόκρυφης επιστήμης την οποία έχουν κατακτήσει στη διάρκεια των αιώνων.\n Αλίκη Α. Μπέϊλυ, Η Εξωτερίκευση της Πνευματικής Ιεραρχίας (New York: Lucis Publishing Company), σσ. 700-701.\n Αλίκη Α. Μπέϊλυ, Εσωτερική Ψυχολογία 1, σσ. 74-75.\n Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η μετενσάρκωση αποτελούσε όντως μέρος της κοσμοθεώρησης του Ιησού. Η διδασκαλία αυτή μεταβιβάστηκε από τον πατέρα της πρώϊμης Εκκλησίας Ωριγένη (185-253). Στην Πέμπτη Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (533), ωστόσο, με τον Πάπα Βιγκίλιους απόντα σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός κατόρθωσε να επιβληθεί ανάθεμα σε όλες αυτές τις διδασκαλίες για δικούς του προσωπικούς λόγους. (Βλ. The Catholic Encyclopedia.)\nΩς ενδεικτικά στοιχεία για την αποδοχή της μετενσάρκωσης από τον Ιησού θεωρούνται οι επανειλλημένες αναφορές του στον Ιωάννη τον Βαπτιστή ως Ηλία (Ματθ. 11:13-14, 16:15) αλλά και η φυσιολογική πρόσληψη της ερώτησης για τα αίτια της εκ γενετής τύφλωσης (Ιωάννη 9:2-3). Και τα δύο αποσπάσματα υποδεικνύουν τη μετενσάρκωση περισσότερο ως υπόβαθρο παρά ως συγκεκριμένη διδασκαλία.


Και “Χόλυγουντ” made in China! - RP| Site επικαιρότητας σχολιασμού ανάλυσης ελληνικής και παγκόσμιας εμβέλειας\nΚαι “Χόλυγουντ” made in China!\nΗ κινέζικη εταιρία Dalian Wanda Group Corp. αναζητάει χολιγουντιανό στούντιο με το οποίο θα συνεργαστεί για τη δημιουργία μιας πόλης κινηματογράφου ή αλλιώς ενός «κινέζικου Χόλυγουντ» για την προώθηση της βιομηχανίας του κινηματογράφου.\nΟ πλουσιότερος άνθρωπος της Κίνας, ο εργολάβος ακινήτων και ιδιοκτήτης εκατοντάδων κινηματογραφικών αιθουσών στην Κίνα Γουάνγκ Τζιανλίν, παρουσίασε το σχέδιό του, ύψους 6,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο περιέγραψε ως «τη μεγαλύτερη μεμονωμένη επένδυση που έχει γίνει ποτέ στη κινηματογραφική και την τηλεοπτική βιομηχανία».\nΤο έργο θα γίνει στο Χονγκ Κονγκ λόγω νομικών περιορισμών οπουδήποτε αλλού στην Κίνα, όπως είπε ο Γουάνγκ.\nΟ ιδρυτής του ομίλου Wanda Group ανακοίνωσε τα σχέδιά του περιστοιχισμένος από πολλούς σταρ του Χόλιγουντ, όπως ο Τζον Τραβόλτα, η Νικόλ Κίντμαν, ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο και η Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς.\nΤο έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2017 και θα περιλαμβάνει 19 στούντιο, μεταξύ των οποίων το πρώτο μόνιμο υποβρύχιο στούντιο στον κόσμο, ένα συνεδριακό και εκθεσιακό συγκρότημα, ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο και επτά ξενοδοχεία καθώς κι ένα γιοτ κλαμπ με 30 θέσεις για σκάφη.\n«Το μέλλον της παγκόσμιας βιομηχανίας του κινηματογράφου βρίσκεται στη Κίνα, η οποία έχει πληθυσμό 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων», δήλωσε ο 58χρονος επιχειρηματίας που εκτιμά ότι «έως το 2018 η Κίνα θα διαθέτει τη μεγαλύτερη βιομηχανία στο παγκόσμιο σινεμά».\nΠριν από μερικούς μήνες, ο Γουάνγκ έκανε δωρεά ύψους 15 εκατομμυρίων ευρώ στην Ακαδημία Κινηματογράφου των ΗΠΑ, που διοργανώνει την απονομή των βραβείων Όσκαρ κάθε χρόνο.\nDALIAN WANDA GROUP CORP\nΠροηγούμενο άρθροΠοια σενάρια παίζουν για τα κοιτάσματα στο οικόπεδο 12\nΕπόμενο άρθροΟ τρίτος πόλος και οι δύο…. Κεντροαριστερές!


Ο Δραγουμάνος: Σχόλια για ΥΠΕΞ- 47\nΟι υπηρεσιακοί πρέσβεις και λοιποί διπλωματικοί, έχουν τυπικά από 1ης Δεκεμβρίου 2009 το δικαίωμα να συμμετέχουν στις καλυπτόμενες από έλληνες θέσεις στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης. Το γεγονός ότι τις σχετικές λίστες διανομής έχει αναλάβει η γνωστής αντικειμενικότητας Κατερίνα Γκίνη στο Προσωπικό είναι άλλωστε μια επιπλέον εγγύηση. Για την ευκαιρία αυτή ας ευχαριστούν τον τότε μόνιμο αντιπρόσωπο κ. Κασκαρέλη, ο οποίος επιτυχώς «σαμποτάρισε» την προσπάθεια του τότε ΥΦΥΠΕΞ Γιάννη Βαληνάκη να στελεχωθεί η υπηρεσία με έξω-υπηρεσιακούς (καθηγητές φίλους του). Ωστόσο στις Βρυξέλλες η Επιτροπή αποφάσισε πως κατά προτεραιότητα θα προσληφθούν στην υπηρεσία ήδη υπηρετούντες εκεί υπάλληλοι ενώ, θα δοθεί και μια μικρή ποσόστωση σε κάθε χώρα να αποστείλει δικούς της διπλωματικούς. Όμως μάθαμε υπήρξε ερώτημα – ανεπίσημο φυσικά- να θα μπορούσαν να σταλούν και «εκ προσωπικοτήτων»…\n· Ενδιαφέρον έχει προκληθεί επίσης και για σημαντικό πόστο σε μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Εκεί απορούν διότι ο υπό συνταξιοδότηση πρέσβης όχι μόνο δεν έχει ανακοινώσει τον διάδοχό του, αλλά ούτε κάνει καν κουβέντα για μετακίνησή του. Ρωτώντας μάθαμε ότι κινεί στην Ελλάδα γη και ουρανό για παράταση (τόσο από την αφυπηρέτηση όσο και από την μετακίνησή του), ενώ ο καλόπιστος διάδοχος και κάτοχος διαπρεπούς πολιτικού ονόματος μακρόν ύπνον κοιμάται.\nΣτις εκλογές της Νέας Δημοκρατίας τώρα. Λίγοι διπλωματικοί φάνηκαν να στεναχωρήθηκαν με την αποτυχία της κας Μπακογιάννη. Δείγμα ίσως της κακής της πολιτείας στο ΥΠΕΞ και της παραχωρήσεως της εξουσίας στην γνωστή «κλίκα» η οποία τελικά ούτε αυτή την στήριξε στο τέλος. Όσο για τον Αντώνη Σαμαρά έχει φυσικά τους δικούς του φίλους στο ΥΠΕΞ. Και φυσικά και συγγενείς, όπως ο ξάδελφος του πρέσβης στη Βιέννη κ. Ζωγράφος.\n· Αλήθεια είναι πως ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, δεν μπορεί ακόμη να χωνέψει το γεγονός πως ο πρέσβης Κων. Μπίκας. Αποδέχθηκε τη θέση του αρχηγού της ΕΥΠ, λόγω της στενής φιλικής σχέσης που είχε με τον υπουργό προστασίας του Πολίτη (;). Μιχ. Χρυσοχοίδη; Γιατί μου λένε θεώρησε απρεπές να αποχωρεί κάποιος από την Προεδρία και να πηγαίνει στην… ΕΥΠ. Αν όμως δεν πρόλαβε αυτό μήπως θα ήταν καλό να κοιτάξει να προλάβει άλλα, μιας και το γραφείο του φέρεται να κάνει ρεπορτάζ στις διεθνείς σχέσεις της χώρας και μάλιστα με άποψη;\nΘέμα λεγομένου "Γραφείου ΕΟΤ" Σαγκάης είναι επίκαιρο όχι μόνο για τα χρέη\nπου έχει, όπως και πολλά άλλα Γραφεία ΕΟΤ, και τις καταγγελίες για μη\nπληρωμές λογαριασμών ,ενοικίων, και εξόδων διακόσμησης αλλά κυρίως για\nπαράτυπη λειτουργία του. Χώροι γραφείων νοικιάστηκαν, τον Ιούνιο 2008, χωρίς ποτέ να γίνουν εγκαίνια, χωρίς να έχει ποτέ γίνει επίσημη ανακοίνωση, χωρίς παρουσία του να έχει καταγραφεί σε κανένα επίσημο ελληνικό έγγραφο, χωρίς ποτέ να συμμετέχει σε επίσημες προσκλήσεις Δήμου Σαγκάης για Τουρισμό. Μόνον ΕΟΤ και ορισμένοι λίγοι κινέζοι γνωρίζουν ύπαρξη του. Το μεγαλύτερο διάστημα είχε λουκέτο στην εξώπορτα. Ωστόσο ο επικεφαλής του ΕΟΤ στην Κίνα κ. Κορκίδης έχει διορίσει μια κινέζα ως διευθύντρια, που πληρώνεται κανονικά και εκδίδει «βεβαιώσεις» για απόκτηση βίζας. Τυχαία μου λένε η συντριπτική πλειοψηφία αυτών απευθύνεται στο ίδιο ταξιδιωτικό γραφείο… Φυσικά στεγάζεται σε υπερπολυτελές κτίριο στο κέντρο Σαγκάης. Πληρώνονται μισθοί και ενοίκια δεν προσφέρονται όμως υπηρεσίες.\n· Λοιπόν έλαβα την ανακοίνωση της Ένωσης Εμπειρογνομώνων για τη συνάντηση με τον ανυπεξ Δ. Δρούτσα., που υπογράφει ο πρόεδρός της Π. Μπενιάδης. Αφού λέει πολύ όμορφα πράγματα για τη νέα κυβέρνηση και πως ζήτησε την αναβάθμιση των εμπειρογνωμόνων (μην ξεχνάμε το πατερναλιστικό ύφος) καταλήγει ως εξής:\n«Τέλος, αναπτύξαμε με έμφαση ορισμένα από τα αιτήματα του κλάδου μας\n(διευθυντικό δικαίωμα, θέσεις εξωτερικού, παγία στη σύνταξη, εξαίρεση\nκλάδου από διαδικασίες πρόσληψης μέσω ΑΣΕΠ). Επί του τελευταίου\nζητήματος παραδώσαμε και σχετική επιστολή. Ο κύριος Υπουργός\nυποσχέθηκε ότι αφού εξετάσει τα ανωτέρω, θα επανέλθει, σύντομα, σε\nΑυτό είναι λοιπόν το ζουμί, μην χάσουν και οι εμπεριογνόμωνες την ευκαιρία να βολέψουν τα\nΜπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο υπόλοιπος κόσμος να "κράζει" την Ελλάδα για την οικονομική της κατάσταση και να ζητά πολιτικές περιορισμού τν κρατικών δαπανών αλλά ο πρωθυπουργός μετέφερε στις Βρυξέλλες 57 δημοσιογράφους με τα χρήματα των φορολογουμένων που δηλώνει συνεχώς ότι σέβεται και προστατεύει! Μάλιστα τόση εντύπωση έκανε που μέλη της ακολουθίας του, δεν παρέλειπαν να επαναλαμβάνουν ότι "ό,τι συνέβη είναι υπερβολικό" αλλά επί της ουσίας οι ίδιοι ενέκριναν αυτή την κατάσταση! Ένα από ερωτήματα που δημιουργήθηκαν είναι γιατί έκριναν σκόπιμο να πληρώσουν για τη μεταφορά, περισσοτέρων του ενός δημοσιογράφων από το ίδιο μέσον ή για δημοσιογράφους που εργάζονται σε ΜΜΕ με ισχυρή εκπροσώπηση στις Βρυξέλλες μέσω των ανταποκριτών τους... Κάθε απάντηση, δεκτή...!\nΜάθαμε στις Βρυξέλλες, πως γίνονται εργασίες στον "Αστέρα" προκειμένου να μεταφερθεί εκεί ή να δημιουργηθεί και εκεί, γραφείο για τον υπουργό παρά τω πρωθυπουργό, Χ. Παμπούκη. Και μάθαμε ακόμη ότι ορισμένοι πρέσβεις που εργάζονται στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια δεν είναι καθόλου ικανοποιημένοι και προσπαθούν να σαμποτάρουν ή να καθυστερήσουν την προσπάθεια. Μάλιστα ακούστηκαν να λένε πως "αυτό σημαίνει πως θάναι μέσα στα πόδια των κρυπτογράφων και των επικοινωνιών" με προβλήματα για την ασφάλεια τους...\nΛάβαμε από πρέσβη και δημοσιεύουμε το ακόλουθο κείμενο. Διατηρούμε μυστική την ταυτότητά του, παρά το γεγονός πως υπέγραψε το κείμενο καθώς δεν θα θέλαμε να γίνουμε αίτιοι.... διπλωματικών παρεξηγήσεων! Ιδού το κείμενο.\n«Να προσέχουμε πολύ. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να θέσει σε κίνδυνο την θέση μας στην Ε.Ε. που αποτελεί τον πιο πολύτιμο κρίκο για την χώρα. Καμία πολιτική δεν επιτρέπεται να δυναμιτίσει τις κατακτήσεις μας. Ο Καραμανλής μας έβαλε και ο Ανδρέας προς τιμήν του συμμορφώθηκε. Και βέβαια δεν μπορούμε παρά να υπολογίζουμε πολύ σοβαρά τις χώρες του πυρήνα που κυρίως αυτές μας στηρίζουν. Θα αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως αν ακόμα και by default γκρεμίσουμε τα επιτεύγματά μας. Ας είμαστε υποψιασμένοι και εγρήγοροι. Η οικονομική πολιτική είναι για να προστατεύει την μέσο - μακροπρόθεσμη υγεία αυτής της κοινωνίας και όχι να καταχρεώνει τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Όντως η κυριαρχία μας κινδυνεύει. Όχι βέβαια από την Ε.Ε. Από πού;»\nΕίναι πιθανόν μέσα στις επόμενες ημέρες να μεταβεί στα Σκόπια ο ανυπεξ, Δημ. Δρούτσας (που ειρήσθω εν παρόδω στις Βρυξέλλες, ούτε μίλησε, ούτε λάλησε). Θα πρόκειται για επίσκεψη υπό το μανδύα του προεδρεύοντος του ΟΑΣΕ και θα έχει επαφές με τη σκοπιανή ηγεσία. Τι είδους; Θα μάθουμε. Γιατί την ώρα που συζητούμε στον ΟΗΕ και έχουν κάνει προσφυγή στη Χάγη εναντίον μας... συζητούμε και στα Σκόπια, παραμένει μυστήριο που μόνο ο Γ. Παπανδρέου μπορεί να λύσει, απλώς λέγοντάς μας τι έχει υποσχεθεί στους ευρωπαίους φίλους του. Κι αυτό γιατί στις Βρυξέλλες επιμένουν πως έχουν διαβεβαιώσεις από Αθήνα και Σκόπια για "λύση" ως τα τέλη Μαρτίου..... Για εκείνες τις άλλες συναντήσεις των Βρυξελλών δεν θα μας πουν;\nΤρία μεγάλα πολυτελή αυτοκίνητα χρησιμοποιεί ο πρέσβης μας στον ΟΗΕ, Αναστ. Μητσιάλης. Το τελευταίο (ΒΜW 528i) το απέκτησε με την άδεια Γενικού Μιχ. Καμπάνη, που δεν σκέφθηκε πως με τα δύο που είχε ήδη μπορούσε να κάνει τη δουλειά του. Αλλά, δικά τους λεφτά ξόδευε; Δικά μας φυσικά γι αυτό κι ανοιχτοχέρης… Ένας τρόπος να βάλουν κάποιοι μυαλό θα ήταν να του τα ζητήσουν, κρατώντας τα από το μισθό του…\nΣύμφωνα με ανακοίνωση της υπηρεσίας ενημέρωσης του Ολλανδικού Βασιλικού Οίκου, η Βασίλισσα Βεατρίκη δέχθηκε την περασμένη εβδομάδα σε αποχαιρετιστήρια ακρόαση τον Πρέσβη της Ελλάδας στην Ολλανδία, . Κωνσταντίνο Ιωάννη Ράλλη. Ο κ. Ράλλης επιστρέφει μετά ταύτα στην Αθήνα…\nΚαλώς τονε κι άργησε… Αναφέρομαι στον νέο υπεύθυνο Τομέα Εξωτερικών της ΝΔ, τον Δημ. Αβραμόπουλο, που επιστρέφει στο υπουργείο Εξωτερικών από μια άλλη θέση, για πρώτη φορά από τότε που παραιτήθηκε προκειμένου να πολιτευθεί… Δεν μπορεί να πει πως δεν ξέρει και δεν τους ξέρει. Μοναδικό ίσως πρόβλημα ότι θεωρείται ιδιαίτερα φανατικός «οπαδός» των διπλωματικών…


Αποζημιώσεις από το Δημόσιο διεκδικούν εστιατόρια, μπαρ | Εφημερίδα Πρωινή\nΗ αποζημίωση που θα αιτηθούν οι επιχειρήσεις του κλάδου της εστίασης θα αντιστοιχεί σε ποσοστό του τζίρου του 2019, το οποίο αναμένεται να κυμανθεί αρκετά κάτω από 50%. Το ακριβές ποσοστό θα καθορισθεί το επόμενο διάστημα με βάση και τη σχετική έρευνα της υπόθεσης που κάνουν οι δικηγόροι. Επισημαίνουν μάλιστα ότι «η γερμανική κυβέρνηση δίνει από μόνη της, χωρίς δηλαδή να υπάρχει προσφυγή στη Δικαιοσύνη, αποζημιώσεις στις επιχειρήσεις της εστίασης που αντιστοιχούν στο 75% του τζίρου του 2019. Επίσης, και η γαλλική κυβέρνηση δίνει πολύ υψηλές αποζημιώσεις.\nΠοιοι είναι οι λόγοι που οδήγησαν τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων εστίασης στην απόφαση να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη; Πέρα από το γεγονός ότι πλέον έχουν συμπληρωθεί τρεις μήνες που έχουν μηδενικά έσοδα, επιχειρήσεις που δεν έχουν δυνατότητα να δραστηριοποιηθούν στο delivery ή στο take away δεν βλέπουν φως στο τούνελ. Οπως τονίζουν από τις συζητήσεις που έχουν με αρμόδια κυβερνητικά στελέχη, φαίνεται ότι η εστίαση θα επαναλειτουργήσει ξανά τον Μάιο, χωρίς να αποκλείεται να παραταθεί η αναστολή μέχρι τον Ιούνιο.\nΚάθε ημέρα που περνάει είναι κρίσιμη και μοιραία, επισημαίνοντας ότι οι ιδιοκτήτες πολλών επιχειρήσεων αποκλείσθηκαν από την επιστρεπτέα προκαταβολή, ενώ δεν λαμβάνουν κανένα επίδομα ως φυσικά πρόσωπα. «Ολοι πλέον έχουν οφειλές σε κάποιον. Φοβόμαστε ότι μία στις δύο επιχειρήσεις δεν θα ανοίξει την επόμενη ημέρα, την ημέρα που θα επιτραπεί η επαναλειτουργία του κλάδου».\n« Με συνταγή «Επιστρεπτέας» και η επιδότηση παγίων δαπανών\nΚόβονται οι «αιώνιοι» φοιτητές »


Όλα όσα θέλει να μας πεί ο εσωτερικός μας καθρέφτης - Grande Magazine\n«Τα μεταφυσικά κελιά της φυλακής του μυαλού μας έχουν και μεταφυσικά σίδερα. Αρκεί, εμείς οι ίδιοι να το καταλάβουμε.»\nΈρχονται κάποιες μέρες στην ζωή σου, που σου δίνουν πολλές πληροφορίες μαζί, κάτι σαν overdose πληροφοριών. Πληροφορίες που γεννάνε απορίες. Τι είναι αληθινό και τι όχι. Τι αξίζει και τι όχι. Τι αφήνεις να σε επηρεάσει και γιατί. Τι έχει πραγματικά σημασία για σένα και τι όχι. Ποια γνώση και δύναμη να κρατήσεις από όλα αυτά και ποια να πετάξεις στον κάλαθο των αχρήστων. Κατά πόσο ελεύθερος νιώθεις και είσαι πραγματικά από τις δαιδαλώδεις σκέψεις σου. Αν στ’ αλήθεια συμβουλεύεις τον εαυτό σου σαν να ήταν ο καλύτερός σου φίλος κι αν πότε και κατά πόσο είναι καλό να αναλύεις σε βάθος κάποια πράγματα. Λατρεμένες κάτι τέτοιες μέρες. Μυρίζουν υγεία.\nΕίναι τότε που διαπιστώνεις ότι δεν υπάρχουν μαγικές λέξεις και φράσεις. Ούτε και μαγικοί καθρέφτες. Κι είναι τότε ακριβώς που καταλαβαίνεις πως υπάρχουν απλά οι στιγμές που εσύ στέκεσαι απέναντι από τον καθρέφτη σου, με τις λέξεις και φράσεις που μοιράζεσαι μαζί του, αλλά και με τα σπασμένα του κομμάτια που καλείσαι να συνδέσεις ξανά μεταξύ τους…\nΌταν είναι πολλά τα κρίματα, είναι κι άλλα τόσα τα χρήματα κι η νοοτροπία για γρήγορο, εύκολο και πάνω απ’ όλα μεγαλύτερο κέρδος – και δυστυχώς όχι για το κοινό καλό – εξαπλώνεται παντού και σε όλα σαν ιός, σαν καρκίνος.\nΤο να ισορροπείς μονίμως σε δύο βάρκες δεν θα σε βγάλει ποτέ σε καλό. Κι αυτό γιατί έτσι, δεν μπορείς να εμπιστευτείς τα ίδια σου τα πόδια. Δεν πατούν σταθερά πουθενά.\nΟ χτύπος των δεικτών ενός ρολογιού σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσο πραγματικά ασφαλής μπορείς να είσαι απέναντι στον χρόνο.\nΟ χρόνος σου προσφέρει τους 3 συμμάχους του. Το πριν (αυτό που σε έκανε), το τώρα (αυτό που είσαι) και το μετά (εκεί που θέλεις να φτάσεις). Γιατί να μην τους έχεις δίπλα σου, αφού σου προσφέρονται;\nΓυρνώντας πίσω στον χρόνο βλέπεις, πως ναι, μέχρι στιγμής η σκυτάλη που παρέλαβες εξακολουθεί να είναι στα χέρια σου κι οι σκυτάλες που παρέδωσες βρίσκονται ακόμα σταθερές στα χέρια αυτών που τις παρέδωσες. Γι’ αυτές που παρέδωσες είσαι ακόμη εδώ και το βλέπεις και γι’ αυτές που παρέλαβες, ίσως είναι ακόμα εδώ εκείνοι που σου τις παρέδωσαν και το βλέπουν. Όταν θα φύγουν, όταν δεν θα είναι πια εδώ, ποιος θα υπάρχει από τους προκατόχους σου, να σου επιβεβαιώνει με την παρουσία του, ότι εξακολουθείς και κρατάς σταθερά την σκυτάλη; Η σκέψη αυτή σε κάνει να νιώθεις ότι χάνεις σιγά σιγά μια ιδιότητα σου. Αυτήν του μαθητευόμενου σκυταλοδρόμου. Και μπορεί αυτή η ιδιότητα να χάθηκε εν μέρει με την γέννηση, με το μεγάλωμα και την ενηλικίωση την δική σου ή και των παιδιών σου, όμως μέχρι και τώρα εξακολουθείς και είσαι το παιδί των ανθρώπων που σε μεγάλωσαν. Όταν αυτοί οι άνθρωποι φύγουν απ’ την ζωή, εσύ θα πρέπει να μάθεις να υπάρχεις χωρίς την με τον έναν ή άλλον τρόπο επιβεβαίωσή τους, ότι στάθηκες αντάξιος των όλων όσων διδάχθηκες, έμαθες και πήρες από αυτούς. Η ιδέα-φούσκα της ιδιότητας του αιώνια μαθητευόμενου προσφέρει και κάτι σαν ανατροφοδότηση στις μεταφυσικές μπαταρίες ασφαλείας του μυαλού σου. Όταν η ιδέα-φούσκα σκάει κι από την ασφάλεια του αιώνια μαθητευόμενου αντιλαμβάνεσαι, ότι η μόνη ιδιότητα που μπορείς να έχεις πλέον ειναι αυτή του πρωταθλητή σκυταλοδρόμου, τι κάνεις; Πώς μαθαίνεις να ζεις χωρίς τις μεταφυσικές μπαταρίες ασφαλείας του μυαλού σου από κει και πέρα; Τελικά, το να ξεπερνάς την ιδέα του δικού σου θανάτου είναι πολύ πιο εύκολο, από το να ξεπερνάς την ιδέα του θανάτου των δικών σου ανθρώπων κι αυτό γιατί είναι πολύ δύσκολο να αφήσεις στην άκρη το εγωιστικό σου κομμάτι. Αυτό, που δεν σε αφήνει να ξεχωρίσεις μέσα σου το γεγονός, ότι ο θάνατος κάποιου δικού σου ανθρώπου αφορά τον ίδιο τον άνθρωπο που φεύγει από την ζωή κι όχι εσένα, ασχέτως αν έτσι επηρεάζεται και η δική σου ζωή. Ίσως λοιπόν και να μην έχει τελικά σημασία, αν θα νιώσεις ποτέ έτοιμος να παραδώσεις ή και να παραλάβεις κάποια σκυτάλη. Το πιο σημαντικό ίσως είναι, να κάνεις το καλύτερο που μπορείς, διανύοντας τον δικό σου κύκλο, με την σκυτάλη να παραμένει πάντα στα χέρια σου κατά την διάρκειά του.\nΌταν οι προτεραιότητες σου χτυπάνε την πόρτα, δεν μπορείς παρά να τους την ανοίξεις. Διαφορετικά, σημαίνει ότι ζεις μέσα στην φούσκα σου κι αυτό είναι κάτι που τελικά το πετσί σου δε θα το αντέξει. Η φούσκα σκάει κάποια στιγμή κι αφήνει το δέρμα σου εκτεθειμένο, σε όλα όσα θέλησες να αποφύγεις όταν κλείστηκες μέσα σε αυτήν. Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι προτεραιότητες που θέτεις στην ζωή σου, σου δείχνουν κατάμουτρα τι είδους άνθρωπος είσαι ή τι είδους άνθρωπος έγινες. Κι όταν ο απέναντί σου βουτάει τον δικό του καθρέφτη και σου τον κολλάει στην μούρη, τότε αντικρίζεις κι εσύ την πραγματική εικόνα του εαυτού σου.\nΜην αφήνεις λόγια να εννοούνται. Πες τα με το όνομά τους. Κάνε τα πράξεις. Και άκου αυτά που λένε οι πράξεις σου. Μέσα από εσένα κι απ’ τις πράξεις σου μαθαίνεις, πως αν θέλεις να τιμάς τον εαυτό σου, πρέπει πρώτα να τιμάς τον λόγο σου. Αυτές σου μαθαίνουν, να κουράζεσαι για να αποκτάς, να δανείζεις δύναμη στο σώμα από την ψυχή σου, να σε ενδιαφέρει πιο πολύ το μεδούλι και η ουσία, από το δέρμα. Οι δικές σου πράξεις είναι που σου μαθαίνουν, όχι μόνο το πώς και το πότε να κρατάς τα πόδια σου σταθερά, κάτω στο έδαφος, αλλά και το πώς και πότε θα πρέπει να ανοίγεις τα φτερά σου. Από αυτές μαθαίνεις, ότι μπορείς, να πέφτεις, να τσακίζεσαι, να τρως τα μούτρα σου γερά, αλλά ότι στο τέλος θα πρέπει να βρίσκεις το σθένος μέσα σου και να ξανασηκώνεσαι. Αυτές σου μαθαίνουν, πώς να στηρίζεις πραγματικά, αλλά και πώς να δέχεσαι την στήριξη.\nΔείξε πυγμή. Αποφασιστικότητα. Το «είμαι έτοιμος να δράσω όπως πρέπει, όταν πρέπει κι ας έχει κόστος»κάνε το μότο σου. Κι ο λόγος σου. Ας είναι σοφός, ενωτικός, αλλά και με πυγμή. Ένας τέτοιος λόγος, έχει την δύναμη να εμπνέει, να παρακινεί. Ο αποφασιστικός λόγος της αλήθειας είναι τόσο δυνατός, που κάνει τον κόσμο να θέλει να ξεβολευτεί.\nΝα έχεις πάντα στο μυαλό σου, ότι μπορείς να φαντάζεσαι ό,τι θέλεις για τον εαυτό σου. Πραγματικά ό,τι θέλεις. Αυτό όμως θα πάρει τελείως διαφορετική τροπή, εντελώς άλλες διαστάσεις, μόλις θα αρχίσεις να μπλέκεις την φαντασία με την πραγματικότητα. Και την πραγματικότητα ευτυχώς ή δυστυχώς την προδίδουν τα γεγονότα και οι πράξεις.\nΗ δράση συνοδεύει πάντα την ικανότητα κι η έλλειψή της την αδιαφορία ή και την σκοπιμότητα.\nΝα χαίρεσαι τους ανθρώπους που έμαθαν να στύβουν την πέτρα κι όχι τους συνανθρώπους τους.\nΘα υπάρξουν φορές, όπου ο δρόμος για τον προορισμό θα μοιάζει μακρύς, μοναχικός, ίσως και σκοτεινός. Θα είναι όμως οι φορές εκείνες, που δεν έχεις δώσει σημασία στα φώτα που τον φωτίζουν, στην μακρινή εκείνη φιγούρα που αχνοφαίνεται στο βάθος και στο παγκάκι που προσπερνάς βιαστικά και δεν το ακούς που σε καλεί για να ξαποστάσεις.\nΓια κάθε μία φορά που το μυαλό περιπλανάται στις δαιδαλώδεις και σκοτεινές ατραπούς του, να θυμάσαι ότι υπάρχει κι από ένα αναμένο φανάρι, ξεχασμένο εκεί γύρω, που περιμένει υπομονετικά, να το δεις και παίρνοντάς το στα χέρια σου, να σου φωτίσει τον δρόμο μέχρι την έξοδο.\nΜπορεί κάποιες φορές να μην σου γίνεται απόλυτα ξεκάθαρο, το πώς πρέπει να συνεχίσεις, τι πρέπει να κάνεις ή τι να διαλέξεις. Μπορεί κάποιες φορές να αδυνατείς να ταξινομήσεις στα κουτάκια του μυαλού σου τις σκέψεις σου, ώστε να καταλήξεις σε ασφαλή συμπεράσματα και αποφάσεις. Εκεί λοιπόν έρχεται η απόφαση της στιγμής, το ρίσκο. Το σημείο στο οποίο ξέρεις ότι όλα παίζονται 50-50. Εκεί ακριβώς είναι που έρχεται η φωνή της καρδιάς, για να σου δείξει το μονοπάτι σου, την διέξοδο από το δίλημμα, την απόφασή σου.\nΜπορεί κάποιες φορές να βλέπεις, ότι δεν υπάρχει γύρω σου άλλος δρόμος, εκτός αυτού που προς το παρόν ακολουθείς. Το αρχικό σταυροδρόμι είναι πάρα πολύ πίσω σου και είναι ανέφικτο πια να επιστρέψεις, ώστε να κάνεις την διαφορετική επιλογή. Αυτήν που καταλαβαίνεις πλέον πως θα ήταν εξ αρχής η σωστή. Συνεχίζεις όμως και προχωράς, έχοντας σχεδόν την βεβαιότητα – κι εδώ το χαμόγελο της ελπίδας χρωματίζει το πρόσωπό σου – ότι παρακάτω θα σου δωθεί η ευκαιρία ενός κόμβου· του κόμβου, που θα ενώνει τους δύο διαφορετικούς δρόμους, από το δύσκολο εκείνο σταυροδρόμι, που κάποτε βρέθηκες.\nΣε στιγμές που όλα γύρω σου μοιάζουν να είναι μονότονα, βαρετά και καταθλιπτικά, σχεδόν ατελείωτα και ίσως ανατριχιαστικά σκαιώδη, εσύ μην ξεχνάς, να κράτας σφιχτά στα χέρια σου το μπρελόκ με τα 4 κλειδιά σου: «στιγμές», «μοιάζουν», «ίσως», «σχεδόν».\nΚράτα πάντα στα χέρια σου το κλειδί για το μαγικό σου σεντούκι, το σεντούκι των ωραίων αναμνήσεων. Αυτό το σεντούκι ξεκλειδώνεις, όταν θέλεις να φυλάξεις κάπου με αγάπη χρώματα, ήχους, εικόνες, συναισθήματα, που σε κάνουν να χαμογελάς αναπολώντας τα. Κι όταν αντιμετωπίζεις δυσκολίες, είναι πάλι αυτό το σεντούκι που θα ξεκλειδώσεις για την επιστροφή στο «ασφαλές σου μέρος». Επειδή είναι μαγικό, θα χωρέσει όλα τα ωραία πράγματα, που θα επιλέξεις να κρατήσεις φυλαγμένα μέσα του. Γι’ αυτό και μοιάζει με ευλογία, όταν μπορείς και δημιουργείς τις αναμνήσεις που θέλεις να έχεις. Με το ιδιαίτερο κλειδί σου στα χέρια, θα νιώθεις πραγματική προστασία.\nΌταν είσαι σε διακοπές χάσε τις μέρες, τις ώρες, τον μήνα. Ας μην υπάρχει ώρα, ας μην υπάρχει μέρα …ας μην υπάρχει κάτι, που να σου θυμίζει τον χρόνο και τα πράγματα που πρέπει να γίνουν από σένα μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσιά του. Είναι μοναδικό το αίσθημα της ελευθερίας που σου δίνει η μη αίσθηση του χρόνου. Ας υπάρχει μόνο ο καιρός κι η θερμοκρασία της ημέρας για να σου θυμίζουν ποια εποχή διανύεις. Μοιάζει λίγο σαν να νικάς τον χρόνο. Σαν να του λες: «Είσαι τόσο ασήμαντος αυτή τη στιγμή για μένα, που στην κυριολεξία δεν μ’ ενδιαφέρει αν υπάρχεις ή όχι». Πότε άλλοτε σου δίνεται η δυνατότητα να το πεις αυτό; Στις διακοπές σου λοιπόν, άσε τον εαυτό σου να νιώθει λες και κάνεις μια μικρή ανακωχή με τον αιώνιο αντίπαλο του ανθρώπου, τον χρόνο.\nΚάτσε και παρατήρησε την φύση. Έχεις να μάθεις πολλά από αυτήν. Η κίνηση της θάλασσας για παράδειγμα, το κύμα. Καθώς ξεκινάει να ορθώνεται, καθώς αρχίζει να σχηματίζεται σιγά σιγά μέσα στην θάλασσα, σε αφήνει να καταλάβεις με ποια δύναμη και ορμή θα χτυπήσει. Αφήνει, μέσα στην θάλασσα, στην διαδρομή του προς την ακτή, θυμωμένες αφρώδεις λέξεις. Μοιάζει, σαν να θέλει να διαβάσει κάποιος τις λέξεις αυτές. Κάποιος που καταλαβαίνει, που μιλάει την γλώσσα του. Αυτές οι λέξεις, είναι τα σημάδια, τα προειδοποιητικά σήματα που στέλνει, για το μέγεθος της ορμής, της οργής του. Όσα περισσότερα όμως αφήνει πίσω του, τόσο πιο πολύ ξεθυμαίνει, χάνοντας λίγο λίγο τις δυνάμεις του. Τότε, τις θυμωμένες αυτές του λέξεις τις διαβάζουν τα αδέλφια του, τα άλλα κύματα και τρέχουν για να το βοηθήσουν αγκαλιάζοντάς το, ενώνοντας την δύναμή τους με την δική του. Έτσι, όταν έρχεται η ώρα να χτυπήσει στην ακτή, στα βράχια, όταν έρχεται η ώρα να διώξει με την δύναμη και την ορμή του βότσαλα και μεγάλες πέτρες που βαραίνουν την ακρογιαλιά, μοιάζει σαν να τα έχει καταφέρει μόνο του. Κι όμως. Η «ισχύς εν τη ενώσει» είναι το μυστικό του.\nΜπες μέσα στη θάλασσα σιγά-σιγά. Αργά. Άσε το νερό να σε δροσίζει, να εισχωρεί σε κάθε ανοικτό πόρο του δέρματός σου. Άκου τον απαλό ήχο του νερού, καθώς το σώμα σου κινείται μέσα του. Τώρα άσε το σώμα σου ελεύθερο, ελεύθερο να πλέει στην επιφάνειά του. Κλείσε τα μάτια σου και νιώσε τον ήχο του βυθού. Ακούς το κάλεσμά του; Πάρε μια βαθιά ανάσα λοιπόν και πήγαινε. Πήγαινε να τον συναντήσεις, σε καλεί. Κι όταν φτάσεις, πάρε από αυτόν λίγη από την άμμο του στα χέρια σου, μια πέτρα ή ένα κοχύλι και βγαίνοντας στην επιφάνεια του νερού, ανάσυρέ το έξω μαζί σου. Κι όπως θα παίρνεις βαθιά ανάσα πάλι, γύρνα το βρεγμένο σου πρόσωπο στο φως του ήλιου κι άσε το να λούζει και την άμμο, το κοχύλι, ή την πέτρα μέσα στην ανοιχτή σου παλάμη. Δεν σου θυμίζει κάτι από ιεροτελεστία όλο αυτό; Δεν είναι σαν μια ιεροτελεστία αλήθειας;\nΌταν κάποιοι θέλουν να στα κάνουν θάλασσα, τότε εσύ δείξτους πώς είναι ο ωκεανός.\nΩραία που είναι η βροχή… Ξεπλένει την λάσπη και την βρομιά…\nΚι όμως. Οι μέγιστοι κι αέναοι μύστες και σμιλευτές, η φύση κι ο χρόνος σου μιλάνε. Σου μιλάνε με τα χρώματά τους, με τους ήχους και τις μυρωδιές τους, με την γεύση και την υφή των υλικών τους. Κάθε τους καλλιτέχνημα κι ένα μήνυμα. Κάθε δημιουργία τους και μια φωνή. Κι εσύ; Τι κάνεις εσύ; Τους ακούς; Τους ακούς όταν σου μιλάνε; Μπορείς να καταλάβεις τι θέλουν να σου πουν;\nΠαρατηρώντας την φύση και κομμάτια από τον κύκλο της ζωής, μαθαίνεις πολλά για σένα τον ίδιο και για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργείς ή μπορεί και να λειτουργήσεις ως κοινωνικό ον. Αυτό που σου διαφεύγει πολλές φορές – κι από όλους ανεξαιρέτως – είναι ότι στον κύκλο της ζωής δεν υπάρχουν πραγματικά νικητές και ηττημένοι.Υπάρχει μόνο ο κύκλος. Κι αυτό είναι κάτι, που εσύ, ως πιο νοήμον ον, θα πρέπει κάποια στιγμή να εμπεδώσεις, αν θέλεις να ζεις σε καλύτερες κοινωνίες. Η φύση και τα οικοσυστήματα – ή αλλιώς η ίδια η ζωή – κάθονται σε μια γωνιά και σε περιμένουν – κι όλους ανεξαιρέτως – με το βλέμμα γεμάτο ειρωνεία να λέει: «If we go down, then you all go down». Καταλαβαίνεις λοιπόν, ότι τώρα – και πιο πολύ από ποτέ – χρειάζεται κι η δική σου φωνή να ακουστεί, παρέα με άλλες φωνές από ανθρώπους και μυαλά που είναι πέρα από χρώματα, κόμματα και συμφέροντα. Φωνές, ανθρώπους και μυαλά, που θα σκέφτονται, θα φωνάζουν και θα πράττουν έξυπνα και σοφά, επειδή θα ξέρουν, ότι το κοινό καλό ΕΙΝΑΙ και το ΜΟΝΟ συμφέρον. Τώρα και πιο πολύ από ποτέ, χρειάζονται οι σοφοί άνθρωποι, τα έξυπνα μυαλά και οι ήρεμης δύναμης φωνές, ώστε να μην βρεθούμε όλοι μας – κι εσύ μαζί – ως ο πιο αδύναμος κρίκος της αλυσίδας της ζωής, έξω από αυτήν. Τι λες λοιπόν; Δεν αξίζει τον κόπο να γίνεις ένας τέτοιος άνθρωπος;\nΟ δυσκολότερος ρόλος στο σανίδι της ζωής σου είναι ο ρόλος του πνευματικού γονιού. Είναι ο ρόλος που μπορεί να κάνει την διαφορά. Αυτός, που μπορεί να φέρει την αλλαγή, που τόσο πολύ περιμένεις. Ο ρόλος αυτός σου επιβάλλει, να εμφυσήσεις στα μικρά ανθρωπάκια, τα παιδιά την κριτική σκέψη, την διάκριση, το ήθος, την ακεραιότητα, την αυτάρκεια, την αξιοπρέπεια, τον έννοια του σεβασμού και της αλληλεγγύης, την αγάπη και την συμπόνια προς τον συνάνθρωπο, ώστε με την είσοδο στην ενήλικη πια ζωή τους να μην επιτρέπουν να χρησιμοποιούνται ως φερέφωνα, μαριονέτες συμφερόντων και χωρίς καμία απολύτως ουσία και ισορροπία άτομα. Δύσκολος ο ρόλος αυτός. Πολύ δύσκολος. Όχι όμως ανέφικτος.\nΈνα σάπιο σύστημα θα στοχεύσει ύπουλα στα μικρά παιδιά για την συντήρησή του. Είναι τόσο εύπλαστες αυτές οι ηλικίες. Τόσο, όσο χρειάζεται για να δημιουργηθούν οι μελλοντικοί γενίτσαροι. Κι εσύ ως γονιός, ως κοινωνία τι κάνεις γι’ αυτό; Φροντίζεις με τις πράξεις σου να μαθαίνεις σ’ αυτά τα παιδιά, να νοιάζονται πραγματικά τον συνάνθρωπό τους; Τους μαθαίνεις πώς να μετατρέπουν τον φόβο τους, την ανασφάλειά τους, τον θυμό τους σε πείσμα; Στο απαραίτητο πείσμα για τις δυσκολίες της ζωής;\nΕίναι άνιση η μάχη του μέταλλου με την διεισδυτική ικανότητα του νερού και του οξυγόνου του. Η οξείδωση, το σάπισμα και τελικά το θρυψάλισμα του μετάλλου είναι αναπόφευκτα. Κι είναι τότε που αποκαλύπτεται μια φρικιαστική, αποκρουστική εικόνα σήψης. Η σκουριά και η ζημιά που αυτή μπορεί να κάνει στην απατηλή όψη ενός καλογυαλισμένου και γερού κατά τ’ άλλα μασίφ μετάλλου, προέρχονται από ένα και μόνο στοιχείο, το οξείδιο. Αυτό, που χωρίς την διεισδυτική ικανότητα του νερού και του οξυγόνου του, δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί. Οπότε, κάθε φορά που ένα καλογυαλισμένο μασίφ αλλά κι επικίνδυνο μέταλλο βρίσκεται απέναντί σου, φοβερίζοντας και απειλώντας ελευθερίες, όρια, αξιοπρέπεια και κεκτημένα σου, δεν έχεις, παρά να θυμηθείς και να μιμηθείς την διεισδυτική ικανότητα του νερού και του οξυγόνου του.\nΑν θες να βρεις τον αδύναμο κρίκο μιας αλυσίδας, τότε άσκησε πίεση σε όλους τους κρίκους μαζί.\nΑφού θέλεις κάτι να αλλάξει, κάτι να διαφοροποιηθεί επιτέλους στην ζωή σου, μάθε να μετατρέπεις τον θυμό, τον φόβο και την ανασφάλειά σου σε πείσμα. Και φυσικά ποτέ δεν ξέρεις τι θα σε εμπνεύσει να το κάνεις. «Το καλύτερο βύσμα είναι το πείσμα», έγραφε ένα υπέροχο graffiti που είδες μια μέρα τυχαία στον δρόμο.\nΌποιος θέλει να καταστρέψει αθόρυβα μια χώρα, ξεκινά λίγο-λίγο από την παιδεία, συνεχίζει αργά και σταθερά με την υγεία και ολοκληρώνει χτυπώντας από όλες τις πλευρές το αίσθημα της ασφαλείας των πολιτών της. Έτσι, σιγά-σιγά η παιδεία μετατρέπεται σε καθημερινή εκπαίδευση στην κτηνωδία, οι ανθρώπινες ζωές εκλαμβάνονται ως είδη αναλώσιμα κι ο φόβος που κυριαρχεί παντού και σε όλα, γίνεται μια συνήθεια. Σου θυμίζει κάτι αυτό; Μήπως νιώθεις, έστω και λίγο, ότι βρίσκεσαι σε εκπαίδευση, σε σεμινάριο – ασχέτως εισηγητών – με θέμα: «Πώς να εκλαμβάνετε το μη φυσιολογικό, ως φυσιολογικό»; Αν ναι, τότε φρόντισε να καταστήσεις σαφές στους εισηγητές αυτών των σεμιναρίων, ότι ο λόγος τους δεν είναι ο λόγος σου, οι βλέψεις τους δεν είναι οι σκέψεις σου κι οι πράξεις τους δεν θα ήταν ποτέ επιλογές σου.\nΣε κανέναν δεν αξίζει να τρέχει για να σωθεί. Σε κανέναν. Η βία, μόνο βία μπορεί να φέρει. Τίποτε άλλο.\nΌταν σου λένε να σιωπήσεις, εσύ να σκέφτεσαι πόσο ωραίος είναι ο ήχος που σχίζει την σιωπή.\nΔεν έχεις αισθανθεί κάποια στιγμή την ανάγκη να πεις σε κάτι δήθεν κυρίους και κυρίες, ότι ειδικά τα παιδιά το μόνο που θέλουν και χρειάζονται, είναι αγάπη; Ότι θέλουν και χρειάζονται δίπλα τους ανθρώπους ισορροπημένους, που να τους μαθαίνουν να αξιολογούν και να επιζητούν την ουσία των πραγμάτων κι όχι μόνο το φαίνεσθαι; Ότι το να πουλάνε την τυποποιημένη, κονσερβοποιημένη εξωτερική και μόνο ομορφιά, την κούφια ομορφιά του καλουπιού, ως υπέρτατη αξία και αγαθό, χρησιμοποιώντας μάλιστα και προσπαθώντας ταυτόχρονα να δημιουργήσουν τύψεις σε γυναίκες και άντρες κάθε ηλικίας για την εμφάνισή τους, είναι τουλάχιστον χυδαίο; Δεν έχεις νιώσει ποτέ την ανάγκη να τους πεις κατάμουτρα, ότι το απωθημένο το δικό τους για τυποποιημένη, πλαστική ομορφιά, που πουλάνε μ’ αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο, είναι καιρός να το ξεπεράσουν οι ίδιοι;\nΤο «πίστευε και μη ερεύνα» από μικρό παιδί σε αηδίαζε. Σου χτυπούσε ευαίσθητο νεύρο. Από ένα σημείο όμως και μετά κατάλαβες, ότι αυτό το ευαίσθητο νεύρο ήταν κομμάτι του εαυτού σου. Ένα κομμάτι από εσένα, το οποίο υπήρχε πάντα μέσα σου. Δεν το είχες διαλέξει εσύ. Αυτό σε είχε διαλέξει. Και μεγαλώνοντας μόνο κατάλαβες, γιατί έμενες βουβός, όταν μικρός ακόμα και πάντα μετά από κάποιο παιδικό ανδραγάθημα σε ρωτούσαν: «Μα καλά, δεν φοβάσαι; Δεν έχεις εσύ τον φόβο μέσα σου;» Δεν μπορούσες εκ των πραγμάτων τότε να απαντήσεις όπως έπρεπε, εκεί που έπρεπε κι όταν έπρεπε. Οπότε; Οπότε μετά πια κι απ’ τις τόσες φορές που ρωτήθηκες το ίδιο πράγμα και μην έχοντας φυσικά κι απάντηση να δώσεις, θεώρησες, ότι σίγουρα κάποιο σωστό λόγο θα είχαν όλοι όσοι σου έλεγαν εμμέσως πλην σαφώς, ότι όφειλες να φοβάσαι, ότι όφειλες να μασάς. Έτσι λοιπόν ξεκίνησες την μάσα. Μάσησες απειλές, συμπεριφορές, καταστάσεις, συναισθηματικούς εκβιασμούς, τα λόγια σου… Ώσπου σε έχασες. Σε έχασες για τα καλά. Για χρόνια. Κι όταν πια άρχισες να σε ξαναβρίσκεις λίγο λίγο, βήμα το βήμα, κατάλαβες ότι είχες “για το καλό σου”απαρνηθεί ένα από τα ωραιότερα κομμάτια του εαυτού σου• αυτό το ευαίσθητο νεύρο, που σιχαινόταν το «πίστευε και μη ερεύνα». Το κομμάτι σου αυτό που δεν μάσαγε. Συμβουλή; Γνώμη; Σκέψη; Άποψη; Οπτική; Τα ευαίσθητά σου νεύρα, τα κομμάτια του εαυτού σου αυτά, που τώρα πια ξέρεις ότι δεν τα διάλεξες εσύ, αλλά αυτά εσένα, καλό είναι να μην τα απαρνιέσαι. Ο φόβος υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει πάντα. Εσύ απ’ την άλλη όχι. Μια φορά γεννιέσαι και καμία άλλη. Και γεννιέσαι δίχως να γνωρίζεις τι είναι φόβος, εγκαταλείποντας σε πλήρη άγνοια την υγρή ασφάλεια της μήτρας. Βγαίνεις στον κόσμο, στο φως, για πρώτη φορά μέσα από μια οδυνηρή για σένα εμπειρία, ακριβώς επειδή δεν γνωρίζεις ούτε από φόβο, ούτε από κόσμο, ούτε από εμπειρία. Κι όμως τα καταφέρνεις. Άρα; Άρα μην μασάς, μην υπαναχωρείς από φόβο. Θα υπάρχουν πάντα πολλοί λόγοι, πολλές αιτίες κι αφορμές όπου μπορείς να φοβηθείς και να υπαναχωρήσεις και πολλές τροφές για μάσημα. Όμως, ποιο το νόημα ύπαρξης του εαυτού, όταν πουλάς τα κομμάτια του ένα προς ένα στον φόβο;\nΝα θυμάσαι πως όταν δεν μασάς δεν έχεις και κάτι να καταπιείς. Και στην περίπτωση που μασήσεις κάτι και δεν σου αρέσει, έχεις πάντα την δυνατότητα να το φτύσεις, ακόμα και στα μούτρα του άλλου που σου το σέρβιρε με το ζόρι.\nΣίγουρα έρχονται κι οι στιγμές που προσπαθείς να χτυπήσεις αυτά τα άτιμα τα στερεότυπα και τότε θεωρείσαι ενοχλητικός και κακός. Όταν λες και δείχνεις αλήθειες, θεωρείσαι ενοχλητικός και κακός. Όταν κρατάς τον καθρέφτη μπροστά στο πρόσωπο του άλλου, θεωρείσαι ενοχλητικός και κακός. Μπορεί ο κόσμος στον οποίο απευθύνεσαι, να μην είναι ακόμα έτοιμος για καμία ουσιαστική αλλαγή. Το σύμπαν του υπό, βλέπεις, διψάει ακόμα για ραφιναρισμένες αλήθειες. Για αλήθειες με το γάντι. Μισές και στιλιζαρισμένες. Αλήθειες, που δεν θα φέρνουν τον καθρέφτη μπροστά στο πρόσωπο. Να ξέρεις πάντως, πως στο σύμπαν αυτό υπάρχουν κι άλλες ενοχλητικές μύγες σαν κι εσένα και να νιώθεις περήφανος και χαρούμενος γι’ αυτό.\nΣτο ταξίδι της ζωής σου να θυμάσαι, ότι η σημαία των «πιστεύω» σου πρέπει στ’ αλήθεια να ανεμίζει στο μυαλό, στην ψυχή και στην καρδιά σου. Κι ας μην είναι κρεμασμένη στο μπαλκόνι σου, δεν πειράζει. Μόνο έτσι δεν θα ταξιδέψει γι’ αλλού, ανεμίζοντας…\nΝοοτροπίες και κοσμοθεωρίες αιώνων τώρα δεν μπορούν να αλλάξουν από την μια στιγμή στην άλλη. Μακάρι να γινόταν έτσι. Όμως δεν γίνεται. Και δεν γίνεται γιατί κι εδώ ισχύουν κάποιοι νόμοι, οι νόμοι του σύμπαντος. Σκέψου το ανθρώπινό σου σώμα και θα καταλάβεις. Το σώμα σου θα πρέπει να περάσει από διάφορα στάδια, για να καταλήξει, άψυχο πια, εκεί απ’ όπου προήλθε. Κι εκεί είναι που πρέπει να εστιάζεις τελικά. Στο ότι για κάθε ένα τέλος υπάρχει και μια αρχή.\nΌταν παίζεις τζένγκα με την βάση ενός οικοδομήματος, αυτό κάποια στιγμή καταρρέει. Κι όταν μετά την κατάρρευση προσπαθείς να οικοδομήσεις κάτι το διαφορετικό με τα χαλάσματα του προηγούμενου, ή πάνω σε αυτά, διότι δεν σου βρίσκεται εκείνη την στιγμή κάτι άλλο διαθέσιμο, τότε να είσαι σίγουρος, ότι βιώνεις την αρχή του τέλους του όποιου σου καινούριου οικοδομήματος.\nΌταν νιώθεις ελεύθερος, είσαι κι ελεύθερος και μπορείς να ελπίζεις, να πιστεύεις και να ποντάρεις. Είσαι ελεύθερος να ελπίζεις στον ακρωτηριασμό και στον θάνατο του σάπιου. Στο ξήλωμα της άρρωστης ρίζας, που εξαιτίας της σαπίζει όλο το δέντρο. Και είσαι ελεύθερος να πιστεύεις, ότι πάντα κάτι καλό βγαίνει μέσα από το όποιο κακό. Είσαι ελεύθερος να πιστεύεις στο δίκαιο και στο σωστό. Στα ανοιχτά μυαλά. Στην αλήθεια. Στο καλύτερο μέλλον για τα παιδιά όλου του κόσμου. Γι’ αυτό και ποντάρεις. Ποντάρεις στο άνοιγμα των “φερμουάρ” που κλείνουν στόματα. Ποντάρεις στα δάχτυλα εκείνα, που δεν δειλιάζουν να πλησιάσουν σφραγισμένα “φερμουάρ” και να τα ανοίξουν. Κι όποια “φερμουάρ” ανοίγουν έτσι, απελευθερώνουν και από μια δυσωδία, μια μπόχα. Την μπόχα του σάπιου, του σηψαιμικού. Αυτού που πρέπει να ακρωτηριαστεί, για να μυρίσει επιτέλους υγεία. Όταν νιώθεις λοιπόν ελεύθερος, είσαι κι ελεύθερος, και μπορείς να ελπίζεις, να πιστεύεις και να ποντάρεις.\nΟ σεβασμός, η εκτίμηση κι η αφοσίωση κερδίζονται και δεν αποτελούν αυτοσκοπό. Δεν αγοράζονται, δεν πωλιούνται, δεν επιβάλλονται και κυριότερα δεν αποκτιούνται με χειραγώγηση. Κερδίζονται με έναν και μόνο τρόπο. Με αλήθειες και ενσυναίσθηση. Αφού λοιπόν διαθέτεις τα παραπάνω, βγες μπροστά και άφοβα.\nΑφαίρεσε σιγά-σιγά τις κακές σου συνήθειες.Αφαίρεσέ τες όπως ακριβώς δομήθηκαν και εδραιωθήκαν. Τουβλάκι το τουβλάκι. Έτσι θα μπορέσουν να αποδομηθούν σωστά. Αποδόμησε την εικόνα ως προτεραιότητα, το εύκολο και γρήγορο χρήμα, αλλά και το βόλεμα ως όνειρο και στόχο, τις στοχοποιήσεις, τις διακρίσεις, τους ρατσισμούς κάθε είδους και το κουκούλωμα πάσης φύσεως βρομιάς. Πίσω από αυτά βρίσκονται ολόκληρα χρόνια ζύμωσης σε αντιλήψεις και θεωρήσεις ζωής τέτοιες. Αντιλήψεις, που οδηγούν σε αποδοχή αυτών των φαινομένων ως φυσιολογικά. Κι αυτό μόνο κακό μπορεί να σου προσφέρει. Τίποτε άλλο.\nΠροσπάθησε να γίνεις ο παράγοντας ή κι ο παίκτης που θα παίζει για την φανέλα. Βλέπεις πόσο θλιβερό θέαμα είναι πια οι παράγοντες και οι παίκτες, που έχουν αφήσει στην άκρη την φανέλα και παίζουν μόνο για το χρήμα, αδειάζοντας συνεχώς τους φιλάθλους τους, που εξακολουθούν να ορκίζονται σε αυτήν την φανέλα.\nΚι είναι τιμή σου να χάνεις από ανθρώπους που γνωρίζεις ότι παίζουν βρόμικα, διότι αυτό σου δείχνει, πως οι ίδιοι μόνο έτσι ξέρουν να παίζουν και να κερδίζουν.\nΤο πλήρωμα του χρόνου έρχεται για όλους κι όπως ακριβώς πρέπει. Άραγε η ρόδα που θα γυρίσει για σένα τι θα φέρει; Τι έχεις κάνει εσύ και σε ποιον – έστω κι εν αγνοία σου – ώστε να γευτείς το ανάλογο πλήρωμα του χρόνου; Εκτός του εαυτού σου φυσικά, στον οποίο εσύ ο ίδιος επέτρεψες και καλώς όρισες μάλιστα την πλήρη άγνοια κι αδιαφορία. Εκτός του ίδιου σου του εαυτού. Το να προκαλείς κάτι κακό σε κάποιον εν άγνοια σου είναι ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια που μπορεί να σε τρυπήσουν. Γι’ αυτό καλό είναι να κυνηγάς τις συγνώμες σου. Να τις αναγνωρίσεις με ειλικρίνεια και να τις ζητάς πραγματικά.\nΚι αφού θες να είσαι ο χαρισματικός ηγέτης του εαυτού σου, χτίσε εσύ ο ίδιος την επιθυμητή σου εικόνα. Ζήτα την «συγνώμη» σου όταν, όπως κι όπου πρέπει, απάντα σε καίρια ερωτήματα όταν, όπου κι όπως πρέπει και ασχολήσου και ενδιαφέρσου για την ουσία των πραγμάτων κι όχι για το τι, πώς και πού «φαίνεσθαι». Διότι κανένας αληθινά χαρισματικός ηγέτης δεν ποντάρει στο mind control των άλλων. Ποντάρει στην αλήθεια του και μόνο. Ανάλαβε λοιπόν ο ίδιος τα ηνία του mind control του εαυτού σου και κατάλαβε, πως δεν είσαι το άλογο κούρσας κανενός, ο αυλικός κανενός, ή ο άδειος άρα και χειραγωγήσιμος εγκέφαλος που τόσο πολύ κάποιοι επιθυμούν να είσαι, ώστε να τους πετύχει η συνταγή της εμφύτευσης ιδεών και απόψεων.\nΗ όποια γενναία σου απόφαση προϋποθέτει ετοιμότητα για σύγκρουση και απώλειες, καθαρό μυαλό και συνείδηση και οπτική στην εξέλιξη κι όχι μόνο στο κόστος, στο κέρδος και στο συμφέρον. Μπορείς λοιπόν να φανείς γενναίος; Πιστεύεις ότι αξίζει; Ή μάλλον καλύτερα, κατά πόσο θέλεις να το κάνεις να αξίζει;\nΗ σκέψη-ερώτημα «Θα τα καταφέρω τελικά;» δεν μπορεί τις περισσότερες φορές να έχει μια εκ των πραγμάτων απάντηση. Αλλά εσύ έχεις συνηθίσει να απαντώνται όλα τα ερωτήματά σου αμέσως… όπως απαντώνται τα ερωτήματα στα μικρά παιδιά… Ίσως λοιπόν «ενηλικίωση» να σημαίνει μεταξύ άλλων, ότι θα πρέπει να μάθεις να συμβαδίζεις παράλληλα και με τα αναπάντητα ερωτήματά σου.\nΤα καίρια ερωτήματά σου πάντως μην τα αφήνεις να μένουν αναπάντητα. Μην τα αντιμετωπίζεις ως αναπάντητες κλήσεις ή αναπάντητα sms στο κινητό σου…\nΓιατί όποια «εν λευκώ» στάση και να υιοθετήσεις εκ των υστέρων, η αλήθεια δεν θα πάψει να είναι μία: πως όταν η Πανδώρα ανοίξει πια το πιθάρι της, από μέσα του, θα ξεχυθούν αργά ή γρήγορα, τα μαύρα σου τα δεινά. Αυτά, που θα κάνουν την εκ των υστέρων «εν λευκώ» στάση σου να μοιάζει τουλάχιστον με ανέκδοτο.\nΟπότε παραδέξου το. Ναι. Υπάρχουν στιγμές που βλέπεις ότι είναι δύσκολο, πάρα πολύ δύσκολο να ξεπαγώνεις. Ειδικά όταν έχει περάσει πολύς καιρός που είσαι στο κρύο. Έχει συνηθίσει το σώμα σου, η ψυχή σου στην παγωνιά κι ό,τι ζεστό φαίνεται, πως πάει να σε πλησιάσει το φοβάσαι. Και δεν το φοβάσαι έτσι απλά κι αναίτια. Κάποια στιγμή το είχες αφήσει να σε πλησιάσει και σε έκαψε, αφήνοντας σου τα ανεξίτηλα έγχρωμα σημάδια της καμένης σάρκας και την μνήμη του αφόρητου πόνου της. Κάποια άλλη στιγμή πάλι δεν είχες προσέξει, δεν ήσουν σε θέση να προσέξεις και να αποφύγεις αυτό, που θα σου άφηνε ένα τέτοιο σημάδι. Κι έτσι, αυτό που σου έμαθαν με τον καιρό τα σημάδια αυτά, ήταν να μην έρχεσαι σε επαφή με την ζεστασιά, με μια άλλη θερμοκρασία απο αυτή που ήδη γνωρίζεις, που συνήθησες να έχεις. Δεν ξέρεις τι έχεις καταφέρει μέχρι τώρα. Δε ξέρεις καν αν έχεις καταφέρει κάτι άλλο εκτός από αυτό. Το να παγώνεις όταν σε πλησιάζει το άγνωστο σε σένα ζεστό. Δεν ξέρεις καν αν θέλεις πια κι αν σε ενδιαφέρει να σε πλησιάσει κάτι ζεστό. Κι αυτό γιατί ο πόνος έχει μνήμη κι η μνήμη ύπαρξη. Κι όχι μόνο γιατί η μνήμη του πόνου έχει ύπαρξη, αλλά και γιατί οι λεπτομέρειες της ζωής των άλλων, που κάποτε ήταν η προτεραιότητα σου, έδωσαν πλέον την θέση τους στην επιβίωση. Στην επιβίωση και στο ανελέητο πέρασμα του χρόνου από πάνω σου, που μόνο αυτός μπορεί και σακατεύει έτσι τα κουράγια, τις αντοχές… Δεν έμαθες βλέπεις να αγαπάς ανώδυνα, εκ του ασφαλούς. Ξέρεις, πως κάτι τέτοιο απλά δεν υπάρχει…\nΒίωσες και στιγμές, που ένιωσες, πως έκανες τα πάντα όλα λάθος. Λάθη απανωτά. Στιγμές, που δεν ήξερες τι και πώς να πρωτοδιορθώσεις. Ήρθαν λοιπόν κι οι στιγμές, να νιώσεις… ότι είσαι άνθρωπος. Απλά άνθρωπος. Που δικαιούται στο λάθος. Γιατί αυτό δεν γίνεται κατανοητό από την άλλη πλευρά; Γιατί να νιώθεις πως πρέπει να είσαι συνέχεια σωστός; Νιώθεις να αδικείσαι. Κι ότι σου δίνεται ένα βάρος να κουβαλήσεις, που δεν σου αναλογεί. Το βάρος του αλάνθαστου. Το βάρος του «πανταχού παρών & τα πάντα πληρών». Και το παράπονό σου μετέωρο. Ε όχι όμως! Δεν είναι έτσι! Δεν μπορεί άλλο πια να είναι έτσι! Δεν γίνεται να αντικαθιστάς εσύ στα μάτια του οποιουδήποτε – ακόμη και στα δικά σου – τον Θεό. Ούτε και να παίζεις ότι είσαι! Διότι πολύ απλά… δεν είσαι.\nΔεν σου αρέσει πια να διαγωνίζεσαι. Δεν έχεις να αποδείξεις το οτιδήποτε στον οποιονδήποτε (πλέον), όποιος κι αν είναι ο οποιοσδήποτε, γιατί αυτό δεν σε τιμά και δεν τιμά κι αυτόν που στο ζητάει. Αν κι εφόσον πρόκειται για την δική σου κατανάλωση και μόνο, τότε ναι. Μην ξεχνάς, πως άφησες πίσω σου πια τις εποχές, που δεν αγαπούσες τον εαυτό σου.\nΚι αφού θέλεις κάτι να αλλάξει, να διαφοροποιηθεί στην ζωή σου, βγάλε από αυτήν τους ανθρώπους, που μοναδικό τους χάρισμα και ταλέντο είναι να κάνουν τις λέξεις, να χάνουν το αληθινό τους νόημα. Κάνε στην άκρη αυτούς που δεν αναγνωρίζουν, ότι το «τέλειο έγκλημα» δεν υπάρχει, αλλά κι αυτούς που βλέπουν γύρω τους μόνο χρήσιμους κι επικίνδυνους ηλίθιους. Εκθρόνισέ τους από τυχόν θρόνους που τους είχες ανεβασμένους, αφαίρεσέ τους κι όποια σκήπτρα απ’ την δική σου ζωή τους είχες επιτρέψει να κρατούν και κατάλαβε επιτέλους το πόσο έξυπνος και ικανός είσαι, ώστε να μην επιτρέψεις ξανά να εκμεταλλευτεί ο καθένας τον φόβο σου για το αντίθετο.\nΗ επαφή με το παρελθόν και η συνειδητοποίηση του παρόντος έχουν πάντα την ιδιαίτερή τους αξία, γιατί βλέπεις και πού ήσουν τότε και πού είσαι τώρα, αλλά κι αναγνωρίζεις ποια και τι βήματα έχεις ήδη κάνει, για να φτάσεις στο τώρα.\nΜέσα από το ταξίδι σου στο παρελθόν, μπορείς να βρεις και να ανασύρεις από τις κρυψώνες τους τα πανέμορφα παιδικά σου κολλάζ, τις πολύχρωμες και πολύβουες αυτές συνθέσεις, από εικόνες και ήχους του παιδικού σου μυαλού και της παιδικής σου φαντασίας, για το τι και πώς θα ήθελες να είσαι, όταν μεγαλώσεις• για το πώς θα ήθελες, να είναι ο κόσμος γύρω σου. Μπορείς να θυμηθείς και να διεκδικήσεις τα αγαπημένα σου παιδικά όνειρα, που εσύ ο ίδιος φρόντισες να ξεχάσεις και να κρύψεις. Τα παιδικά αυτά όνειρα, από τα οποία γεννιέται στην ουσία το μέλλον.


Sylvanian Families Town Series Σετ Τσαγιού (6012) - 6012\nSylvanian Families Town Series Σετ Τσαγιού (6012)\nΚωδ. Προϊόντος: 6012\nΤο Tea and Treats Set είναι ένα σετ επίπλων που περιλαμβάνει ένα τραπέζι κήπου, καρέκλες και αξεσουάρ για πάρτι με τσάι για δύο άτομα. Τα έπιπλα είναι σχεδιασμένα με λεπτομερή, υπέροχα ανάγλυφα. Υπάρχουν τρία είδη μακαρούν και σοκολατών. Τοποθετήστε το Tea and Treats Set μπροστά στα καταστήματα της σειράς Town για να το μετατρέψετε σε μια καφετέρια στο πεζοδρόμιο. Τα μακαρούν σε αυτό το σετ έχουν το ίδιο μέγεθος και σχήμα με αυτά που περιέχονται στο Delicious Restaurant (όλα πωλούνται χωριστά).\nΕτικέτες: Sylvanian Families Town Series Σετ Τσαγιού (6012) , 6012 , Sylvanian Families Έπιπλα & Διακόσμηση