Εμείς οι λάτρεις του χειμώνα – Radio 0211 – Düsseldorf\nΕμείς οι λάτρεις του χειμώνα\nΟ καιρός άλλαξε, πιάσανε τα κρύα κι οι βροχές, έχουμε Νοέμβρη και μερικοί από εμάς είμαστε πιο ευτυχισμένοι από ποτέ. Κι ο λόγος δεν είναι ότι πλησιάζουν οι γιορτές και τα μελομακάρονα, αλλά το ότι είμαστε εθισμένοι με τον χειμώνα. Και πώς να μην εθιστεί κανείς με αυτήν την υπέροχη εποχή και όλα όσα σχετίζονται με αυτήν.\nΑς ξεκινήσουμε όμως απ’ τα βασικά. Ο κυριότερος λόγος που είναι τόσο εθιστικός ο χειμώνας είναι ότι έχει κρύο. Κρύο αρκετό ώστε να κουκουλώνεσαι με τρεις κουβέρτες και να παίρνεις αγκαλιά και το καλοριφέρ. Κρύο αρκετό ώστε να φοράς σκουφιά, γάντια, κασκόλ, πλεχτά της γιαγιάς το ένα πάνω στο άλλο λες και ταξιδεύεις χωρίς αποσκευές. Σε αντίθεση φυσικά με το καλοκαίρι που απ’ την πολλή την ζέστη θέλεις να βγάλεις και το πετσί σου αν μπορείς. Φυσικά αυτό δεν μπορείς να το κάνεις οπότε κάθεσαι αναγκαστικά και ιδρώνεις ασταμάτητα όλο το εικοσιτετράωρο. Αποφεύγεις παράλληλα την πολυκοσμία καθώς η ατμόσφαιρα γίνεται αποπνικτική και ταυτόχρονα αποφεύγεις και κάθε είδους κοινωνική επαφή γιατί φυσικά όλα τα ‘χαμε το καλοκαίρι, να μας αγγίζουν έλειπε!\nΟ χειμώνας όμως δεν υπερτερεί του καλοκαιριού μόνο λόγω ζέστης. Βασικός παράγοντας είναι και το φαγητό. Βασικότατος θα έλεγα. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι το καλοκαίρι λίγο παραπάνω να φας αμέσως φαίνεται, κι ειδικότερα τις γυναίκες μας πιάνει μια ανασφάλεια, νιώθουμε άσχημα με το σώμα μας, ντρεπόμαστε στην παραλία και πέφτει η ψυχολογία μας, χωρίς να υπάρχει καν πραγματικός λόγος τις περισσότερες φορές.\nΟ χειμώνας στην αντίπερα όχθη είναι πιο σωστός απέναντί μας. Μπορείς να φας όσο θέλεις κι αντέχεις χωρίς να σε πολυνοιάζει, γιατί ακόμη και να πάρεις ένα-δύο κιλά δε θα το καταλάβει κανείς φορώντας απλά κι όμορφα κάτι φαρδύ κι άνετο, ένα φούτερ για παράδειγμα, κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αν βέβαια πάρεις παραπάνω ίσως να δυσκολευτείς να το κρύψεις, αλλά ο χειμώνας έχει προνοήσει και γι’ αυτό. Σου προσφέρει την πανέξυπνη -τουλάχιστον!- δικαιολογία πως χρειάζεσαι το λίπος για να διατηρείσαι ζεστός. Κάτι παρόμοιο λες κι όταν θέλεις να δικαιολογηθείς που κοιμάσαι απ’ το πρωί ως το βράδυ με την πρώτη ευκαιρία σαν τις αρκούδες που πέφτουν σε χειμερία νάρκη.\nΠέρα απ’ την πλάκα όμως, ο μόνος λόγος που μας αρέσει το καλοκαίρι είναι η παραλία. Δροσιζόμαστε, γελάμε, διασκεδάζουμε, φλερτάρουμε κι απολαμβάνουμε τον ελεύθερο χρόνο μας. Το ίδιο ευχάριστα όμως ή μάλλον πολύ πιο ευχάριστα περνούν οι μέρες του χειμώνα παρ’ όλο που δεν έχουμε τον ίδιο ελεύθερο χρόνο που έχουμε το καλοκαίρι.\nΕίναι αγαπησιάρικη εποχή ο χειμώνας, χουχουλιάρικη και ξεχωριστή. Κάθεσαι δίπλα στο τζάκι κι ηρεμείς καθώς βλέπεις τη φωτιά να τρεμοπαίζει. Άλλες μέρες βρέχει και μελαγχολείς, αλλά λατρεύεις παράλληλα τον ήχο της βροχής και των αστραπών, άλλες πάλι χιονίζει και γίνεσαι ξανά παιδί με κάθε δυνατό τρόπο. Σου προσφέρει με άλλα λόγια αλλού είδους ευχαρίστηση ο χειμώνας, από δημιουργικές ώρες κι αθλητικές δραστηριότητες για τους λάτρεις του είδους μέχρι ρομαντικές βραδιές με κρασιά και ταινίες κάτω απ’ τα σκεπάσματα.\nΤο κρύο μάλιστα φέρνει πιο κοντά τους ανθρώπους, τους αναγκάζει να μιλούν και να φανερώνουν τις προσωπικότητές τους χωρίς να μένουν τόσο έντονα στην εξωτερική εμφάνιση κάποιου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ερωτεύονται πιο αληθινά και μακροπρόθεσμα οι άνθρωποι ή να δένουν ακόμη περισσότερο τις ήδη υπάρχουσες σχέσεις τους. Και δεν είναι μόνο ο έρωτας. Το χειμώνα δίνεις περισσότερη σημασία στα αγαπημένα σου πρόσωπα όποια κι αν είναι αυτά, θυμάσαι όσα έχεις ζήσει μαζί τους, γελάς και δακρύζεις γι’ αυτούς που λείπουν. Εκτιμάς έτσι ακόμη περισσότερο όσους έχεις κοντά σου και φτιάχνεις πιο ισχυρές αναμνήσεις μαζί τους.\nΚάπως έτσι βλέπουμε τον χειμώνα όσοι είμαστε εθισμένοι με αυτόν. Κι αν αφεθείτε κι εσείς οι λάτρεις του καλοκαιριού στη μαγεία του, ίσως να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας! Αν πάλι όχι, τι είχατε τι χάσατε.\nΥ.Γ. Ο χειμώνας σ’ αγαπάει και δε σε βασανίζει με εποχιακές αλλεργίες.\nVon arisosmanlis|2020-11-10T20:57:16+00:00November 10th, 2020|BELLA VITA, Απόψεις, ΑΠΟΨΕΙΣ|Kommentare deaktiviert für Εμείς οι λάτρεις του χειμώνα


Δίκη Φλόιντ: Ποια μπορεί να είναι η ποινή του Ντέρεκ Σόβιν , Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathimerini.com.cy\nΔίκη Φλόιντ: Ποια μπορεί να είναι η ποινή του Ντέρεκ Σόβιν\nΤην Τρίτη, το σώμα των ενόρκων έκρινε ένοχο τον Σόβιν και για τις τρεις κατηγορίες με τις οποίες ήταν αντιμέτωπος\n21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021 - 21:34\nΤα βλέμματα στις ΗΠΑ, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, στράφηκαν στη δίκη για τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ, τον περασμένο Μάιο, στη Μινεσότα.\nΚατά τη διάρκεια της σύλληψης του Φλόιντ στη Μινεάπολη, ο πρώην αστυνομικός Ντέρεκ Σόβιν γονάτισε στον λαιμό του 46χρονου Αφροαμερικανού για περισσότερα από εννέα λεπτά, αγνοώντας τις εκκλήσεις του.\nΟ Φλόιντ, ο οποίος επανειλημμένα είπε ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει, έχασε τη ζωή του, με τον θάνατό του να ανακοινώνεται μία ώρα αργότερα.\nΤην Τρίτη, το σώμα των ενόρκων έκρινε ένοχο τον Σόβιν και για τις τρεις κατηγορίες με τις οποίες ήταν αντιμέτωπος: ανθρωποκτονία, ακούσια ανθρωποκτονία και βιαιοπραγία που προκάλεσε τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ τον περασμένο Μάιο.\nΌπως αναφέρει το BBC, θα περάσουν άλλες οκτώ εβδομάδες προτού ο αρμόδιος δικαστής ανακοινώσει την ποινή του Σόβιν, εξετάζοντας τις επιλογές που υπάρχουν.\nΣτη Μινεσότα, η ελάχιστη ποινή είναι 12,5 χρόνια για την πιο σοβαρή κατηγορία, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters. Ωστόσο, οι τρεις κατηγορίες έχουν διαφορετικές μέγιστες ποινές. Για την πιο σοβαρή κατηγορία, τη δολοφονία δεύτερου βαθμού, προβλέπεται μέγιστη ποινή 40 ετών.\nΗ δολοφονία τρίτου βαθμού επιφέρει μέγιστη ποινή 25 ετών, ενώ η ανθρωποκτονία δεύτερου βαθμού επιφέρει μέγιστη ποινή 10 ετών ή πρόστιμο 20.000 δολαρίων.\nΟι εισαγγελείς ζητούν υψηλότερη από την ελάχιστη ποινή, υποστηρίζοντας ότι υπήρχαν επιβαρυντικοί παράγοντες – συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι η σύλληψη πραγματοποιήθηκε μπροστά σε ένα παιδί εννέα ετών.\nΑπό τη στιγμή που κρίθηκε ένοχος, ο Σόβιν κρατείται σε φυλακή μέγιστης ασφάλειας, επιπέδου πέντε στη Μινεσότα.\nΤι γίνεται με τους άλλους αξιωματικούς;\nΤρεις άλλοι αξιωματικοί συμμετείχαν στη σύλληψη του Τζορτζ Φλόιντ. Οι τρεις κατηγορούνται για συνέργεια σε δολοφονία δεύτερου βαθμού και συνέργεια σε ανθρωποκτονία δεύτερου βαθμού.\nΟι αστυνομικοί, οι οποίοι έχουν απολυθεί, είναι ελεύθεροι επί του παρόντος με εγγύηση. Η δίκη τους έχει προγραμματιστεί για τις 23 Αυγούστου. Εάν κριθούν, θα μπορούσαν να οδηγηθούν στη φυλακή για έως και 40 χρόνια.\nΠακιστάν: Τρεις νεκροί και 11 τραυματίες από έκρηξη σε πολυτελές ξενοδοχείο


« Νέα στοιχεία για ζωή στον Αρη Νιφάδες χιονιού και ύπαρξη στηλών μεθaνίου εντόπισαν τα εξερευνητικά οχήματα της ΝΑSΑ «Ναι» σε δεσμευτικά όρια »\nMicrosoft: Δυναμικά στη μάχη των browser με τον ΙΕ 8\nΣύμφωνα με την εταιρεία, ο IE 8 είναι ταχύτερος, ευκολότερος στη χρήση και περισσότερο ασφαλής από τις προηγούμενες εκδόσεις αλλά και από τον ανταγωνισμό. «Κάναμε τον IE 8 τον καλύτερο browser για τον τρόπο που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο» δήλωσε εκπρόσωπος της Microsoft.\n«Η Microsoft πρέπει να κάνει τέτοιες δηλώσεις, αφού χάνει σημαντικά μερίδια αγοράς από τον Firefox, τον Chrome και τον Safari», εξηγεί ο αναλυτής της Gartner, Νιλ Μακντόναλντ. Τα πιο πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι η κυριαρχία της εταιρείας στην αγορά των browser έχει περιοριστεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Στο τέλος του 2008, στοιχεία από την Net Applications έδειξαν ότι το μερίδιο αγοράς του αμερικανικού κολοσσού έπεσαν κάτω από το 70% για πρώτη φορά μετά από οκτώ χρόνια. Στο μεταξύ, το αντίστοιχο μερίδιο του Mozilla ξεπέρασε για πρώτη φορά το 20%.\nΗ δοκιμαστική έκδοση του IE 8 κυκλοφόρησε για τον περασμένο Μάρτιο, ενώ σήμερα η εταιρεία κυκλοφόρησε την πρώτη υποψήφια τελική έκδοση. Βρίσκεται δηλαδή στο τελικό στάδιο προτού ο browser υποστεί τις τελευταίες ρυθμίσεις. «Αυτό που διαπιστώνουμε για πολλούς καταναλωτές είναι ότι η εμπειρία τους με υπολογιστές σχετίζεται άμεσα με τη χρήση browser», ανέφερε η Άμι Μπαρζντούκας, εκπρόσωπος της εταιρείας. «Ο ρόλος του browser γίνεται όλο και πιο σημαντικός. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία σε ταχύτητα, χρηστικότητα και ασφάλεια».\nΣε ότι αφορά τις ρυθμίσεις ασφαλείας, η Microsoft κατασκεύασε τις περισσότερες, καθιστώντας τον ΙΕ 8 «τον πιο ασφαλή browser της αγοράς», σύμφωνα με την κ. Μπαρζντούκας. Σημαντικότερη από αυτές είναι η «InPrivate Filtering», δίνοντας τη δυνατότητα στους χρήστες να βλέπουν και να εμποδίζουν όταν ένας τρίτος προσπαθεί να καταγράψει τις δραστηριότητές τους για διαφημιστικούς σκοπούς. Η εφαρμογή αυτή ωστόσο έχει προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις, κυρίως από τους διαφημιζόμενους, που έχουν εκφράσει την ανησυχία τους για ενδεχόμενη «διατάραξη του επιχειρηματικού μοντέλου».\nΔεν είναι σίγουρο ωστόσο ότι η Microsoft θα καταφέρει να πείσει όσους παλιότερα επέλεξαν άλλους browser, να επιστρέψουν στον Internet Explorer. «Η εταιρεία έχει το πλεονέκτημα παράδοσης του browser με το λειτουργικό της σύστημα, που σημαίνει ότι όποιος θέλει να επιλέξει άλλο browser έχει πολλή δουλειά να κάνει», αναφέρει ο κ. Μακντόναλντ, αντιπρόεδρος της Gartner, επισημαίνοντας ωστόσο ότι θα είναι δύσκολο για κάποιον να επιστρέψει στον Explorer. Το σίγουρο ωστόσο είναι ότι ο πόλεμος των browser είναι επωφελής για την αγορά και την ανάπτυξη καινοτόμων εφαρμογών.\nΥπάρχουν και εκείνοι που θεωρούν ότι αν το προϊόν καταφέρει να πραγματοποιήσει όσα υπόσχεται, θα ενδυναμώσει τις σχέσεις με τους υφιστάμενους χρήστες του αλλά και θα κερδίσει ξανά αρκετούς από εκείνους που στο παρελθόν προτίμησαν κάποιον άλλο browser. «Τελικά, αν διαθέτει τις λειτουργίες και τα χαρακτηριστικά που θέλουν οι χρήστες, θα συνεχίσουν να τον χρησιμοποιούν» αναφέρει ο Γκρέγκ Στέρλινγκ, αναλυτής της Search Engine Land.\nΕτικέτες: browser, ΙΕ 8


ΔΙΧΑΣΕ ΤΗΝ ΠΑΕ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ\nΣτάσιμη είναι η κατάσταση στην ΠΑΕ Πανιώνιος, καθώς τα διοικητικά προβλήματα και οι διχόνοιες που δημιουργήθηκαν από την πρόσφατη προσπάθεια πώλησης της ΠΑΕ δεν ξεπεράστηκαν ακόμα.\nΗ αναμενόμενη συνέλευση που είχε ανακοινώσει ο Ερασιτέχνης για τις 18 Ιουλίου, όπου θα εξετάζονταν και τυχόν νέες ενωτικές υποψηφιότητες για το ΔΣ της ΠΑΕ, δεν πραγματοποιήθηκε και η ομάδα βρίσκεται σε τέλμα και σε αναμονή νέων εξελίξεων...\nΚοινή ανακοίνωση, με πυρά κατά μελών του ΔΣ της ΠΑΕ Πανιώνιος, εξέδωσαν τρεις σύνδεσμοι φιλάθλων του Πανιωνίο μετά την αναβολή της προγραμματισμένης Γενικής Συνέλευσης στις 18/7, η οποία τελικά δεν έγινε γιατί απουσίαζαν τα μέλη της οικονομικής επιτροπής, αλλά και ο πρόεδρος του Πανιωνίου, Γεράσιμος Βεντούρης.\nΣτην ανακοίνωσή τους οι φίλαθλοι αναφέρουν: «Μετά τους εξαφανισμένους Κύπριους επενδυτές σήμερα, Δευτέρα, γνωρίσαμε και τους εξαφανισμένους διοικούντες τον Πανιώνιο. Στην πρόσκληση της γενικής συνέλευσης για θέματα προϋπολογισμών του Ερασιτέχνη Πανιωνίου παρέστησαν ελάχιστα μέλη του ΔΣ, αλλά κανένα από την οικονομική επιτροπή, υπεύθυνη για το θέμα. Απών ήταν και ο πρόεδρος του Πανιώνιου, Γεράσιμος Βεντούρης.\nΣε αυτή τη γενική συνέλευση-παρωδία τα μέλη του Πανιωνίου εκφράζουν την αγανάκτησή τους για την υποβάθμιση των θεσμικών διαδικασιών και ζήτησαν με κείμενο που διαβάστηκε στη συνέλευση μεταξύ άλλων και την εκλογή νέου Δ.Σ. του Ερασιτέχνη Πανιωνίου»,\nΤο Δ.Σ. του Ερασιτέχνη Πανιώνιου είχε αναγγείλει την επανασύγκληση της προηγούμενης διακοπείσας Γ.Σ., με σκοπό αφενός την έγκριση του νέου προϋπολογισμού των τμημάτων του Ερασιτέχνη της περιόδου 2011 - 2012, και αφετέρου την εξεύρεση νέων προσώπων κοινής αποδοχής για να συγκροτήσουν ένα νέο Διοικητικό Συμβούλιο για την ΠΑΕ με ενωτική σύνθεση, το οποίο θα μπορέσει να προχωρήσει το έργο της ομάδας. Τελικά, όμως, ούτε προέκυψε κάποιο νέο σχήμα που να διεκδικήσει τη συμμετοχή του στη διοίκηση, ούτε η συνέλευση πραγματοποιήθηκε.\nΣτην τελευταία επίσημη ανακοίνωσή του Πανιωνίου της 13ης/7/2011 σχετικά με τις εξελίξεις στην ΠΑΕ ανέφερε αναλυτικά τα εξής:\n«Το Δ.Σ. τους ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ Γ.Σ.Σ. συνεδρίασε την 12η Ιουλίου και ασχολήθηκε με θέματα του Ερασιτέχνη καθώς και τις τελευταίες εξελίξεις στην ΠΑΕ. Συζήτησε τα τεκταινόμενα των τελευταίων εβδομάδων στην Π.Α.Ε. και δηλώνει ότι :\n- Αντιτίθεται στην όποια προσφυγή σε Πρωτοδικείο αφού κάτι τέτοια υποδεικνύει ανικανότητα διοίκησης και έλλειψη θέλησης εκ μέρους των Μετόχων. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει και ο Ερασιτέχνης, σαν κάτοχος του 77% εν συνόλω των μετοχών είναι εδώ. Το παρόν Δ.Σ. της ΠΑΕ συνεχίζει την λειτουργία και το έργο του μέχρι της τυχόν εκλογής νέου ή αναδιάρθρωσης της σύνθεσής του.\n- Καταδικάζει την παρατηρηθείσα τις τελευταίες εβδομάδες κατά συρροή δημοσίευση ανακοινώσεων και απόψεων οι οποίες δημιουργούνε μόνο κλίμα διχόνοιας και δεν βοηθούνε την λειτουργία της ΠΑΕ και απλώς υπονομεύουν το ήδη δύσκολο έργο της Διοίκησης. Καλεί δε τους πάντες να σέβονται την ιστορία και την προσφορά του καθενός στον ιστορικό μας Σύλλογο, είτε βρίσκονται είτε όχι σήμερα στα διοικητικά ή άλλα δρώμενα του Συλλόγου.\n- Διευκρινίζει ότι η ιστοσελίδα του ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ έχει σκοπό την ενημέρωση των φιλάθλων του Πανιωνίου και την προβολή του έργου το οποίο συντελείται στα πολυπληθή τμήματα της οικογενείας του Πανιωνίου. Δεν αποτελεί forum προβολής προσωπικών απόψεων και θέσεων ούτε αντιπαραθέσεων και εφεξής θα λειτουργεί κάτω από την αυστηρή επίβλεψη των Προέδρων του Ερασιτέχνη και της ΠΑΕ και των εντεταλμένων τους οργάνων.\n- Σχετικά με την συνέλευση της Τετάρτης 13 Ιουλίου, η οποία ορίσθηκε μετά από την τοποθέτηση εκπροσώπων των κ.κ. Τσακίρη και Λιανού στην συγκέντρωση της 6ης Ιουλίου, θεωρεί ότι μετά την τελευταία ανακοίνωση τους δεν συντρέχει αυτή την στιγμή λόγος σύγκλησής της, μέχρι να οργανωθεί με πλήρη νομιμότητα και με προκαθορισμένες διαδικασίες.\n- Καλεί όποιον και όποιους από τα τακτικά μέλη του Συλλόγου μας, έχουν πρόθεση και διάθεση να ασχοληθούν και να βοηθήσουν στο έργο διοίκησης της Π.Α.Ε. να καταθέσουν γραπτώς πρόταση υποψηφιότητας διοίκησης στα γραφεία του Ερασιτέχνη μέχρι την Παρασκευή 15 Ιουλίου. Στην συνέχεια το Δ.Σ. ΤΟΥ Ερασιτέχνη θα προσπαθήσει να προτείνει μία ενωτική σύνθεση η οποία να μπορέσει προχωρήσει το έργο της ΠΑΕ. Στην προσπάθεια αυτή και παρά την πρόσφατη ανακοίνωσή τους, καλεί και τους κ.κ. Τσακίρη και Λιανό να συστρατευθούνε.»


Πέμπτη 15 Γενάρη 2015\nΣτο σημερινό τετρασέλιδο του «Ριζοσπάστη» «Εργαζόμενοι και Λαϊκή Συμμαχία», μπορείτε να διαβάσετε:\nΑρθρο για τις εκλογές: Η ενίσχυση του ΚΚΕ όπλο στα χέρια των εργαζομένων.\nΜε δηλώσεις τους στο «Ριζοσπάστη», συνδικαλιστές καλούν σε υπερψήφιση του ΚΚΕ στις εκλογές.\nΣυνέντευξη με τον Γιάννη Τζαβάρα, πρόεδρο του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών Εύβοιας - Βοιωτίας: Η απήχηση του Συνδικάτου στους εργαζόμενους δυναμώνει.\nΙστορικό: Το κυβερνητικό «πραξικόπημα» στη ΓΣΕΕ το 1985. Χρήσιμα διδάγματα για το ρόλο και τα «προσωπεία» του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού.\nΗ ενίσχυση του ΚΚΕ όπλο στα χέρια των εργαζομένων\nΤο ΚΚΕ καλεί σε ενίσχυση των ψηφοδελτίων του στις εκλογές, ώστε να δημιουργηθούν οι όροι για μια ισχυρή λαϊκή αντιπολίτευση, μέσα κι έξω από τη Βουλή. Η αστική προπαγάνδα παρουσιάζει ως αυτονόητο ότι ο λαός συμμετέχει στις εκλογές μόνο για να αναδείξει ποιο κόμμα θα κυβερνήσει. Επομένως, λέει, το κάλεσμα του ΚΚΕ για «αντιπολίτευση» δεν αφορά το λαό.\nΠραγματικά, σε συνθήκες αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όπου κυριαρχεί η λογική της ανάθεσης, η μεγάλη πλειοψηφία του λαού θεωρεί ότι η μόνη επιλογή που έχει για να βελτιώσει τη ζωή του, είναι να αλλάξει κυβέρνηση. Αποσπώντας την οικονομία από την πολιτική, καλλιεργούν αυταπάτες στο λαό ότι με την ψήφο του καθορίζει ποια πολιτική εφαρμόζεται με την εναλλαγή κομμάτων στη διακυβέρνηση, στη διαχείριση δηλαδή της αστικής εξουσίας.\nΗ εξουσία, όμως, έχει να κάνει με το ποιος κυριαρχεί στην οικονομία. Και εκεί, ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνάει μετά από κάθε εκλογική μάχη, κουμάντο κάνουν τα μονοπώλια. Αυτό δεν θα αλλάξει μέσα από τη διαδικασία των εκλογών.\nΝα γιατί ο λαός θα είναι στην αντιπολίτευση και μετά τις εκλογές. Να γιατί δεν έχει συμφέρον να εγκλωβίζεται στο δίλημμα για το ποιος θα κυβερνήσει, δηλαδή ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Την επόμενη μέρα, είτε με ΝΔ, είτε με ΣΥΡΙΖΑ, τα μονοπώλια, η ΕΕ, ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης θα είναι εδώ. Αυτό σημαίνει από χέρι αντιλαϊκά μέτρα χωρίς σταματημό, διαρκή επιδείνωση των όρων δουλειάς και ζωής της εργατικής τάξης και του λαού, προκειμένου να θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων.\nΟσο περισσότερο συνειδητοποιείται αυτή η πραγματικότητα, τόσο θα δημιουργούνται προϋποθέσεις για να απεγκλωβιστούν συνειδήσεις από τη λογική της διαχείρισης. Από αυτήν τη σκοπιά, εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ σημαίνει και τούτο: Οτι περισσότεροι αντιλαμβάνονται την ψήφο τους όχι ως ανάθεση, ως αναζήτηση «νέων σωτήρων», αλλά ως ενίσχυση της μοναδικής δύναμης που παλεύει για να βγει ο λαός στο προσκήνιο, με την οργάνωση και την πάλη του, να πάρει την τύχη στα χέρια του.\nΘέλουν λυμένα τα χέρια τους\nΗ αδήριτη ανάγκη να δυναμώσει το ΚΚΕ προκύπτει και από άλλες πτυχές της καθημερινότητας των εργαζομένων. Είναι σημαντικό να φέρουμε ζωντανή μπροστά μας την εικόνα τι θα σημάνει για το λαό να μην έχει στο πλάι του ένα ισχυρό ΚΚΕ, που «μεταγγίζει» στο κίνημα όλη του τη δύναμη, και την εκλογική.\nΜόλις πρόσφατα, στο πανελλαδικό συλλαλητήριο, την 1η Νοέμβρη και στην πανελλαδική πανεργατική απεργία, οι κομμουνιστές, που δρουν μέσα από τα συνδικάτα και τους άλλους φορείς του κινήματος, έδειξαν ότι ακόμα και με ένα εκλογικό ποσοστό της τάξης του 4,5% αποτελούν τη μόνη δύναμη που μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην κινητοποίηση δεκάδων χιλιάδων λαού ενάντια στα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα.\nΑντίθετα, οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, με εκλογικό ποσοστό 27%, έχουν βρεθεί απέναντι από κάθε δράση που έχει στόχο την οργάνωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς. Οπου πλειοψηφούν, όχι μόνο δεν κουνιέται φύλλο, αλλά κυριαρχεί η λογική της διαχείρισης, της συνδιαλλαγής με την εργοδοσία, του ανταγωνισμού με τον παλιό εργοδοτικό συνδικαλισμό, για το ποιος θα έχει την πρωτοκαθεδρία στη χειραγώγηση του κινήματος. Αλλά συνεργάζονται και μεταξύ τους, όταν είναι να χτυπήσουν τις ταξικές δυνάμεις.\nΣε ένα σκηνικό με αδύναμο ΚΚΕ, είναι σίγουρο ότι οι πολιτικοί εκπρόσωποι των μονοπωλίων - παλαιοί και νέοι - θα αισθάνονται εντελώς ελεύθερα τα χέρια τους να πάρουν μέτρα σε βάρος του λαού. Αντίστροφα, το δυνάμωμα του ΚΚΕ θα δώσει ώθηση στην ανασύνταξη του κινήματος, που θα συγκρούεται με το κεφάλαιο και τα κόμματά του, παλεύοντας για ανάκτηση των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι και ο λαός, για την κατάργηση του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου, που κάνει κόλαση τη ζωή τους.\nΑκόμα πιο πέρα: Στα στρατηγικά ζητήματα, τα προγράμματα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν ταυτίζονται. Ποιο κόμμα θα είναι αντιπολίτευση μετά τις εκλογές, όποιος από τους δύο κι αν κυβερνήσει; Το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, που περιμένουν στη γωνία για να συγκυβερνήσουν με τον έναν ή με τον άλλο; Οι ΑΝΕΛ, που είναι έτοιμοι να συγκυβερνήσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ; 'Η μήπως τα τσιράκια των αφεντικών, οι φασίστες - δολοφόνοι, της Χρυσής Αυγής; Μόνο το ΚΚΕ μπορεί να αντιπολιτευθεί την όποια κυβερνητική πλειοψηφία και τα δεκανίκια της στη Βουλή από τη σκοπιά των πραγματικών λαϊκών συμφερόντων.\nΤι εμποδίζει την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών;\nΣτο ίδιο κάλεσμα του ΚΚΕ, αναδεικνύεται ότι η προοπτική ενός τέτοιου κινήματος δεν μπορεί παρά να είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, για την εργατική - λαϊκή εξουσία. Και πάλι η κυρίαρχη προπαγάνδα καλλιεργεί ιδεολογήματα που εμφανίζουν την προοπτική αυτή ως ουτοπική ή μακρινή, σε κάθε περίπτωση μια προοπτική που δεν αφορά στο σήμερα. Η ίδια προπαγάνδα, όμως, εμφανίζει τη συνέχιση του σημερινού δρόμου ως «αναγκαίο κακό».\nΕίναι αλήθεια ότι μεγάλο τμήμα του λαού έχει ρίξει την απαιτητικότητά του, έχει «συμβιβαστεί» με το πετσόκομμα των δικαιωμάτων και αποδέχεται το σκεπτικό ότι «δεν υπάρχουν λεφτά, άρα είναι λογικό να μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, να κόβονται οι δαπάνες για την Υγεία και την Παιδεία... Είναι κάτι που πρέπει να γίνει μιας και δεν υπάρχει άλλη προοπτική».\nΤο ζήτημα, όμως, δεν είναι αν υπάρχουν λεφτά, αλλά αν υπάρχουν τα «αγαθά» που μπορούν να καλύψουν αυτές τις ανάγκες. Για παράδειγμα, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει σήμερα ότι υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες άδεια σπίτια. Κι όμως, υπάρχουν χιλιάδες άστεγοι. Σήμερα, υπάρχει η δυνατότητα για παραγωγή άφθονων τροφίμων. Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που υποσιτίζονται και σε πολλά μέρη του κόσμου πεθαίνουν από ασιτία.\nΣήμερα, υπάρχει η δυνατότητα παραγωγής φθηνού ρεύματος για όλο το λαό. Κι όμως, υπάρχουν λαϊκές οικογένειες χωρίς ρεύμα. Σήμερα, υπάρχει η δυνατότητα να στελεχωθούν τα σχολεία με το προσωπικό που απαιτείται, με παιδαγωγικά υλικά και με άριστες υλικοτεχνικές υποδομές. Κι όμως, από τα σχολεία λείπουν δάσκαλοι και καθηγητές, γίνονται μαθήματα με φωτοτυπίες, τα «ολοήμερα» πάνε για κλείσιμο και όταν υπάρχουν, λειτουργούν ως παιδοφυλακτήρια.\nΣήμερα, υπάρχει η δυνατότητα για ένα δωρεάν σύστημα Υγείας και Πρόνοιας, με ποιοτικές υπηρεσίες για όλους. Κι όμως, υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εκατομμύρια ακόμα από τα λαϊκά στρώματα, που βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για στοιχειώδεις υπηρεσίες Υγείας. Σήμερα, υπάρχουν πάνω από 1,3 εκατομμύριο άνθρωποι που ζητούν δουλειά, να παράγουν πλούτο. Κι όμως, υπάρχουν κουφάρια εργοστασίων, χωράφια ακαλλιέργητα και μαγαζιά κλειστά.\nΝα φύγει από τη μέση το καπιταλιστικό κέρδος\nΟλα αυτά συμβαίνουν επειδή υπάρχει ένα εμπόδιο ανάμεσα στον πλούτο που παράγεται ή μπορεί να παραχθεί, και στις ανάγκες που αυτός ο πλούτος μπορεί να ικανοποιήσει. Το εμπόδιο αυτό λέγεται καπιταλιστικό κέρδος που, για να επιτευχθεί, πρέπει όλες οι υπηρεσίες και τα προϊόντα να προσφέρονται ως εμπορεύματα.\nΑυτό που είναι εμπόδιο για τους εργαζόμενους τα κόμματα της αστικής διαχείρισης το αναγνωρίζουν ως προϋπόθεση για την «ανάπτυξη». Γι' αυτό διαμορφώνουν την πολιτική τους με κριτήριο το πώς θα το υπηρετήσουν. Την ίδια στιγμή, προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους ότι αυτήν την πραγματικότητα πρέπει να την αποδεχτούν ως έχει, πως αυτή δεν ανατρέπεται. Γι' αυτό στα δικά τους προγράμματα δεν χωρά ούτε σκέψη για την ανάκτηση των εργατικών - λαϊκών απωλειών της περιόδου της κρίσης. Πολύ περισσότερο δεν χωρούν η κατοχύρωση δικαιωμάτων, η ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών.\nΗ ΝΔ προτείνει περισσότερες περικοπές, για να έρθει η ανάπτυξη, ο ΣΥΡΙΖΑ περισσότερη ανάπτυξη και τάχα λιγότερες περικοπές. Και στις δύο περιπτώσεις, δεσμεύονται στο κύριο: Στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων με φοροαπαλλαγές, ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον, της ανταγωνιστικότητας, γενικά του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, που ισοδυναμεί με βαρβαρότητα για το λαό.\nΜόνο το ΚΚΕ λέει ότι στόχος του εργατικού - λαϊκού κινήματος δεν μπορεί να είναι άλλος από το να αφαιρέσει μια για πάντα το εμπόδιο που μπαίνει ανάμεσα στον εργάτη που πεινά και στο φαΐ που αυτός παράγει, ανάμεσα στον παραγόμενο πλούτο και την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών: Την ιδιοκτησία και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.\nΓι' αυτό το λόγο, μόνο το ΚΚΕ προτάσσει την ανάγκη να ανακτηθούν οι εργατικές - λαϊκές απώλειες, να ξηλωθεί όλο το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο. Πρωτοστατεί στην οργάνωση του εργατικού - λαϊκού κινήματος σε αυτήν την κατεύθυνση. Αυτό είναι που θα χρειαστεί ο λαός και την επόμενη μέρα των εκλογών.\nΔυναμώνει η απήχηση του Συνδικάτου στους εργαζόμενους\nΣυνέντευξη με τον Γιάννη Τζαβάρα, πρόεδρο του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών Εύβοιας - Βοιωτίας\nΑπό παλιότερη κινητοποίηση της Ομοσπονδίας του κλάδου\nΣτις αρχαιρεσίες που έγιναν πρόσφατα, οι εργαζόμενοι που ψήφισαν για την ανάδειξη νέας διοίκησης στο Συνδικάτο Τροφίμων και Ποτών Εύβοιας - Βοιωτίας αυξήθηκαν κατά 170%. Συγκεκριμένα, από 98 ψηφίσαντες στις προηγούμενες εκλογές, τώρα συμμετείχαν 266 εργαζόμενοι. Για το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών, ο «Ριζοσπάστης» συζήτησε με τον Γιάννη Τζαβάρα, πρόεδρο του Συνδικάτου και μέλος της Ομοσπονδίας εργαζομένων σε Γάλα - Τρόφιμα - Ποτά.\n-- Ποιοι παράγοντες συνέβαλαν στο θετικό αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών;\n-- Καταρχήν εκτιμάμε ότι αυτή η αύξηση είναι πολύ σημαντική, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες που επιχειρείται να επιβληθεί σιγή ιχθύος μέσα στους τόπους δουλειάς. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν το αποκρυστάλλωμα της δουλειάς που προηγήθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα και θεωρούμε ότι είναι εμπειρία που πρέπει να αξιοποιηθεί απ' όλη την εργατική τάξη.\nΩς συνδικάτο, επιδιώξαμε σταθερά την τακτική επαφή με τα μέλη μας. Αυτό γινόταν κυρίως με περιοδείες και συνελεύσεις τμημάτων στα εργοστάσια, αλλά και με γενικές συνελεύσεις έξω από τους χώρους δουλειάς. Για κάθε πρόβλημα που απασχολούσε τους συναδέλφους, αναπτύσσαμε δραστηριότητα με ανακοινώσεις, παρεμβάσεις στην εργοδοσία, στην επιθεώρηση, πολύμορφες κινητοποιήσεις.\nΒέβαια, βασικός παράγοντας που έκρινε κάθε φορά την αποτελεσματικότητα ήταν η συσπείρωση και συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων. Με αυτόν τον τρόπο ακυρώθηκαν απολύσεις, μειώσεις μισθών, πληρώθηκαν δεδουλευμένα, έσπασε σε πολλούς χώρους η εργοδοτική τρομοκρατία. Σε αρκετές περιπτώσεις πετύχαμε βελτίωση των συνθηκών εργασίας κ.ά.\nΟύτε στιγμή δε σταματήσαμε να αποδεικνύουμε μέσα από καθημερινά παραδείγματα την πραγματική αιτία των προβλημάτων των εργαζόμενων και το πού βρίσκεται η διέξοδος. Να αποκαλύπτουμε και να συζητάμε με τους εργαζόμενους για τη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος, όπου σκοπός της παραγωγής είναι η αυξανόμενη ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.\nΑναδείξαμε με συνέπεια ότι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της μάχης για κάθε συγκεκριμένο πρόβλημα, οι εργαζόμενοι δεν πρέπει ούτε να εφησυχάζουν, ούτε να απογοητεύονται. Αυτή η λογική βοηθάει να οπλιστούν οι συνάδελφοι με υπομονή και επιμονή, να αναπτύσσεται η αλληλεγγύη, όχι μόνο ανάμεσα στους εργαζόμενους της επιχείρησης και του κλάδου, αλλά στο σύνολο της εργατικής τάξης και του λαού.\nΟι δυνάμεις του συνδικάτου στήριξαν κινητοποιήσεις άλλων κλάδων, όπως τον αγώνα τον Χαλυβουργών, των εργαζομένων σε εργοστάσια της Χαλκίδας που το κυνήγι του κέρδους και ο ανταγωνισμός τα οδήγησε στο κλείσιμο, των εκπαιδευτικών κ.ά. Με αυτόν τον τρόπο, αποκαλυπτόταν η δύναμη που έχουμε οι εργαζόμενοι όταν δρούμε ενωμένοι απέναντι στους βιομήχανους, εφοπλιστές, τραπεζίτες, το κράτος και τις ενώσεις τους.\nΣτην όλη λειτουργία του Συνδικάτου, σημαντική συμβολή είχε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών.\n-- Παρόλ' αυτά, το αποτέλεσμα αντανακλά επίσης δυσκολίες και εμπόδια. Ποια ξεχωρίζετε;\n-- Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι αναμφισβήτητα ο μικρός βαθμός οργάνωσης της εργατικής τάξης, που εκφράζεται τόσο στην περιοχή όσο και στον κλάδο μας. Αλλά και η γραμμή που υπηρετεί συνολικά η πλειοψηφία στο συνδικαλιστικό κίνημα. Δηλαδή η λογική του «μικρότερου κακού», που αποδεδειγμένα φέρνει το μεγαλύτερο, αντιλήψεις που μιλάνε για εύκολες λύσεις μέσα από μια κυβερνητική εναλλαγή και ό,τι άλλο βρίσκεται μακριά από την οργάνωση της εργατικής τάξης και του λαού.\nΜεγάλη ευθύνη για τη σημερινή διαλυτική κατάσταση συνολικά στο κίνημα έχουν οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, που διασπάνε τους εργαζόμενους, αποφεύγουν ή υπονομεύουν τις μαζικές διαδικασίες, μιλάνε για «ξεχωριστές» κάθε φορά λύσεις, επικαλούμενες τις «ιδιομορφίες» του κάθε χώρου. Αυτοί οι συνδικαλιστές καλλιεργούν τη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια, σπέρνουν την απογοήτευση.\nΓι' αυτές τους τις υπηρεσίες, τους προσφέρονται θέσεις σήμερα στα ψηφοδέλτια των κομμάτων που διεκδικούν ρόλο διαχειριστή του συστήματος. Είναι οι δυνάμεις κυρίως του ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΚΕ, που τώρα μετακομίζουν μαζικά στο ΣΥΡΙΖΑ και το ΜΕΤΑ (δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ) ή σε άλλα παρακλάδια, όπως είναι το ΕΜΕΙΣ (Φωτόπουλος).\nΤο συνδικάτο μας, που συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ, μέσα από την καθημερινή δράση δίνει μάχη για να σπάσουν αυτές οι αντιλήψεις. Να ενωθεί η εργατική τάξη απέναντι στα αφεντικά, τις κυβερνήσεις και τους διακρατικούς τους οργανισμούς, να συγκρουστεί με τη στρατηγική τους.\n-- Ποιους στόχους βάζει το συνδικάτο για το επόμενο διάστημα;\n-- Θέλουμε να ενώσουμε τους εργαζόμενους όλου του κλάδου και αυτή θα είναι η συμβολή μας στην ενότητα της εργατικής τάξης. Επιδιώκουμε την τακτική επαφή και την κοινή δράση με όλα τα επιχειρησιακά σωματεία του κλάδου. Με πολλά από αυτά τα έχουμε καταφέρει σε τέτοιο βαθμό, ώστε σε κάθε συνεδρίαση του ΔΣ, σε κάθε Γενική Συνέλευση να έχει παρουσία το συνδικάτο, να μεταφέρει, αλλά και να αποκομίζει εμπειρία.\nΠολλά από αυτά τα επιχειρησιακά σωματεία ιδρύθηκαν με την καθοριστική συμβολή του συνδικάτου, όπως στο ΖΟΥΡΑ (ΖΑΒΕΛ), το ΝΗΡΕΑ, το ΣΚΟΥΛΟΥΔΗ. Σε άλλα εργοστάσια έχουμε εργοστασιακές επιτροπές που παίζουν τον ίδιο ρόλο. Σ' αυτήν την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε το επόμενο χρονικό διάστημα, εντείνοντας παράλληλα την προσπάθεια να οργανώσουμε δυνάμεις σε επιχειρήσεις που δεν έχουμε παρουσία.\nΠαλεύουμε για την ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος σε ταξική κατεύθυνση, ως βασικού πυλώνα μιας μεγάλης λαϊκής συμμαχίας, με σκοπό να βάλουμε φρένα στα αντιλαϊκά μέτρα, να ανακτηθούν οι απώλειες της κρίσης, να ανοίξει ο δρόμος για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, που προϋποθέτει σύγκρουση με το κεφάλαιο και την πολιτική του, ρήξη με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.\nΑπό αυτήν τη σκοπιά, καλούμε τους εργαζόμενους του κλάδου να έχουν ανοιχτά τα μάτια τους και μπροστά στις εκλογές της 25ης Γενάρη. Ο καθένας από εμάς έχει πλούσια πείρα, που πρέπει να την αξιοποιήσει. Τίποτα δε μας χαρίστηκε. Ο,τι έχουμε, το κατακτήσαμε με αγώνες. Ολα αυτά τα χρόνια είδαμε ποιοι στάθηκαν δίπλα μας και ποιοι ήταν απέναντί μας. Με αυτό το κριτήριο πρέπει να πάμε στην κάλπη και να ενισχύσουμε εκείνες τις δυνάμεις που θα συμβάλουν την επόμενη μέρα στην καλύτερη οργάνωση της πάλης των εργαζομένων.\nΣυνδικαλιστές καλούν σε υπερψήφιση του ΚΚΕ στις εκλογές\nΑντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στην επιχείρηση «Praktiker»\nΨηφίζω ΚΚΕ γιατί:\nΘέλω αύριο μια ισχυρή αντιπολίτευση μέσα στο Κοινοβούλιο να ορθώνει τη φωνή της προς όφελος του λαού μας.\nΘέλω την πρωτοπορία στο ταξικό - εργατικό κίνημα της χώρας μου.\nΘέλω γνήσιους λαϊκούς αγωνιστές της εργατικής τάξης που να μάχονται στηρίζοντας αταλάντευτα τα λαϊκά συμφέροντα.\nΓιατί το ΚΚΕ στην ιστορική του διαδρομή έχει να επιδείξει αγώνες, θυσίες για το λαό με το λαό, για την ειρήνη, το σοσιαλισμό.\nΓιατί το ΚΚΕ δεν συμπράττει, δεν υποχωρεί, δεν παραχωρεί, δεν συμμαχεί με κάθε λογής οπορτουνιστές και καιροσκόπους, που θέλουν να εμποδίσουν τη νομοτελειακή πορεία του κινήματος.\nΚλείνω με τα λόγια του ποιητή Μπέρτολτ Μπρεχτ: «Εκείνος που μένει στο σπίτι, όταν αρχίζει η πάλη κι αφήνει άλλους να αγωνίζονται για τη δική του υπόθεση, αυτός πρέπει να προσέχει, διότι όποιος δεν μοιράστηκε την πάλη θα μοιραστεί την ήττα. Ούτε καν την ήττα αποφεύγει όποιος θέλει να αποφύγει την πάλη. Διότι παλεύει για την υπόθεση του εχθρού εκείνος που δεν πάλεψε για τη δική του υπόθεση».\nΜπροστά στην κάλπη, οι εργαζόμενοι πρέπει να κρίνουν τα κόμματα του δίπολου ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ από ταξική σκοπιά, ως κόμματα που η στρατηγική τους συνδέεται με τις ανάγκες του κεφαλαίου και να μην υποκύψουν σε τρομοδιλήμματα ή ψευτοδιλήμματα.\nΟ ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει και εκπροσωπεί μια διαφορετική μορφή άσκησης αστικής διαχείρισης έναντι των άλλων αστικών πολιτικών δυνάμεων. Το πρόγραμμά του κινείται στη βάση της «κοστολόγησης», επομένως των μειωμένων απαιτήσεων και της προσαρμογής στο σύστημα.\nΣυνάμα, στη λογική των προτάσεών του διατηρεί το χαρακτήρα της εργατικής εκμετάλλευσης, της παραγωγής και της αναπαραγωγής της υπεραξίας. Δηλαδή, διατηρεί στο ακέραιο το στοιχείο της εργατικής εκμετάλλευσης, το οποίο είναι εγγενές στον ιδιωτικό ιδιοκτησιακό χαρακτήρα της παραγωγής.\nΤο ΚΚΕ, από τη μεριά του, προβάλλει και εκπροσωπεί μια άλλη κοινωνική και πολιτική οργάνωση, το σοσιαλισμό, την εργατική εξουσία, την κατάργηση κάθε μορφής ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, μια κοινωνία χωρίς εκμεταλλευτές. Οργανώνει τη συμμαχία των κοινωνικών δυνάμεων με κέντρο την εργατική τάξη για κοινωνική ανατροπή.\nΔίνει μάχες, μέσα στο κοινοβούλιο και στην καθημερινότητα, κατά του συντηρητισμού, του «μεταρρυθμισμού» και των καπιταλιστικών ανασυγκροτήσεων, για την υπεράσπιση των λαϊκών δικαιωμάτων. Είναι το μοναδικό κόμμα που ανέδειξε τα πραγματικά αίτια της καπιταλιστικής κρίσης. Λέει όχι στον κυβερνητισμό, στην αστική και τη ρεφορμιστική διαχείριση. Ιδέες και πρακτικές τόσο των κομμάτων που περιστρέφονται γύρω από τη ΝΔ, όσο και του ρεφορμιστικού - σοσιαλδημοκρατικού άξονα, με κέντρο τον ΣΥΡΙΖΑ.\nΓι' αυτό καλώ τους εργαζόμενους, τους ριζοσπάστες αριστερούς πολίτες να ενισχύσουν το ΚΚΕ, να ενισχύσουν την προοπτική της εργατικής εξουσίας.\nΠρόεδρος του επιχειρησιακού σωματείου «LIDL» Αττικής\nΑς αναλογιστούμε σε αυτές τις εκλογές αν μας αρκούν αυτά που έχουμε. Αν μας αρκούν 400 ευρώ μισθός. Αν μας αρκεί η δουλειά ήλιο με ήλιο. Αν μας αρκεί το να κοιτάμε τις τσέπες μας αν έχουν χρήματα, πριν περάσουμε το κατώφλι του νοσοκομείου. Αν μας αρκεί να δουλεύουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα. Αν μας αρκεί η στέρηση βασικών αγαθών από τα ντουλάπια μας. Αν μας αρκεί η ανεργία. Αν μας αρκεί το μνημόνιο. Αν μας αρκεί το μαύρο μέλλον των παιδιών μας. Αν, αν, αν... Φτάνει πια. Εγώ απαιτώ περισσότερα για την εργατική τάξη που παράγει τον πλούτο που καταληστεύουν οι λίγοι, γι' αυτό στηρίζω το μόνο κόμμα που βρίσκεται πάντα αταλάντευτα στο πλευρό της εργατικής τάξης και καλώ όλους τους εργάτες να αναλογιστούν σε ποια τάξη ανήκουν και να στηρίξουν κι αυτοί το μόνο κόμμα που εκφράζει την τάξη μας, το ΚΚΕ.\nΠρόεδρος του πανελλαδικού σωματείου εργαζομένων ACS ΑΕΕ\nΕως σήμερα, το ΚΚΕ αταλάντευτα και με συνέπεια (παρά τους εφήμερους χλευασμούς) εξήγησε και ανέλυσε τις συνέπειες της ευρω-πορείας για τους εργαζόμενους. Ταυτόχρονα, η μαχητική παρουσία του στήριξε τους καθημερινούς αγώνες των εργαζομένων ενάντια στους εξαναγκασμούς των ευρω-μονόδρομων. Ιδιαίτερα σήμερα, ενόψει των όποιων εξελίξεων, είναι εντελώς απαραίτητη η παρουσία του ΚΚΕ και στη Βουλή. Αύριο, η ενισχυμένη παρουσία και η δύναμη του ΚΚΕ θα είναι ο κρίσιμος παράγοντας για τα συμφέροντα του λαού και των εργαζομένων στο μέλλον. ΚΚΕ ισχυρό στη Βουλή και στο λαό.\nΠρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων Ιδιωτικών Παιδικών Σταθμών\nΕμείς οι εργαζόμενοι που δίνουμε καθημερινά μάχη για το μεροκάματο, αλλά και στο δρόμο, για τα εργατικά δικαιώματα και τις συλλογικές κατακτήσεις του λαού μας, για την ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και τον ταξικό του προσανατολισμό, δεν μπαίνουμε στο κάλπικο δίλημμα να διαλέξουμε ανάμεσα σε αυτόν που μας αφαιρεί τα δικαιώματα και σ' αυτόν που μας λέει να τα ξεχάσουμε και να βολευτούμε με τα λίγα ψίχουλα που τάζει. Ξέρουμε ότι την επαύριο των εκλογών τα προβλήματα για εμάς θα είναι ακόμα μεγαλύτερα. Γι' αυτό δίνουμε τη μάχη της ψήφου με κριτήριο την ισχυροποίηση του εργατικού κινήματος και της μαχητικής ταξικής διεκδίκησης. Δίνουμε ψήφο στην πολιτική δύναμη που στάθηκε δίπλα μας, έβαλε πλάτη στα «δύσκολα», ένωσε τη φωνή του με τη δική μας φωνή. Δίνουμε δύναμη με την ψήφο μας στο κόμμα που μετά από τις εκλογές θα την επιστρέψει πολλαπλάσια, συμβάλλοντας μέσα και κυρίως έξω από τη Βουλή στην ενίσχυση του κινήματός μας, συμβάλλοντας στην εργατική αντεπίθεση. Γι' αυτό, με σιγουριά και εμπιστοσύνη, στις 25 Γενάρη ψηφίζουμε ΚΚΕ.\nΠρόεδρος της Πανελλήνιας Επαγγελματικής Ενωσης Μαγείρων Εμπορικού Ναυτικού\nΣτις επικείμενες εκλογές ο καθένας επιλέγει με βάση αυτό που θεωρεί ότι είναι πιο κοντά στις απόψεις του, ή τα συμφέροντά του, τιμωρεί ή επιβραβεύει. Η γενιά μας έζησε πολλές εκλογικές αναμετρήσεις, πνιγμένες από πλαστικές σημαίες, πλαστικές ελπίδες, γιγαντοαφίσες με σωτήρες κάθε λογής, που είχαν όλοι ένα κοινό χαρακτηριστικό: Θεωρούσαν αυτονόητη τη σχέση πολιτικού - πολίτη, εργοδότη - εργαζόμενου. Σχέση διακριτή, όσο και άρρηκτη. Εγκλώβιζαν τις αποφάσεις μας και πάντα οριοθετούσαν τις επιλογές μας. Θα βρουν κυβερνητικό σχήμα προκειμένου να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους. Και την επόμενη μέρα των εκλογών, τα προβλήματα θα περιμένουν, στο καράβι, στο εργοστάσιο, στο σχολείο. Εμείς που σταθήκαμε δίπλα δίπλα στους αγώνες της τάξης μας, επιλέγουμε να ψηφίσουμε αγωνιστές, ανθρώπους που μιλάνε την ίδια γλώσσα με μας, δίνοντας ταυτόχρονα σ' αυτούς τους αγώνες πολιτική διάσταση. Κι αυτό τρομάζει το πολιτικό κατεστημένο. Γιατί δεν θέλουν ο λαός να 'χει φωνή. Ας τους τρομάξουμε, λοιπόν, κι ας χτίσουμε διεκδικώντας καθημερινά, με ευθύνη, ένα καλύτερο αύριο για τη νέα γενιά.\nΣυνδικαλιστής των ΟΤΑ\nΑυτή η κυβέρνηση, η πολιτική των μνημονίων πρέπει να πέσει. Σ' αυτή τη θέση δε διαφωνεί κανείς. Επειδή πρέπει να φύγουν αυτοί, δε θα ξεχάσουμε και ό,τι ξέραμε για το τι είναι αριστερά. Η συνεπής αριστερά είναι συνδεδεμένη με τον αγώνα των λαϊκών στρωμάτων, με θυσίες, με νεκρούς, με σημαία ματωμένη από το χέρι της αστικής τάξης.\nΗ συνεπής αριστερά κατηγορείται συστηματικά από τους αστούς για το ρομαντισμό, την ουτοπικότητα και την ανεδαφικότητα των προτάσεών της, παρότι η ανάλυσή της γίνεται πάνω σε επιστημονικά δεδομένα και με οδηγό τη μαρξιστική ανάλυση και δίνει τη μοναδική πραγματική διέξοδο. Η συνεπής αριστερά ούτε ακούει ούτε υπακούει στην επιθετική προπαγάνδα των αστών.\nΥπάρχουν, όμως, και κομμάτια της αριστεράς που επηρεάστηκαν από την αστική προπαγάνδα. Η «αριστερά της ευθύνης», η «αριστερά του ρεαλισμού» κρατάει από τη δεκαετία του '70 με το λεγόμενο «ιστορικό συμβιβασμό», όπου πολλά πρώην ΚΚ και αριστερές οργανώσεις μπήκαν στη λογική του κυβερνητισμού και της «ρεάλ πολιτικής». Στην Ελλάδα, σε αυτό το δρόμο βάδισε το «ΚΚΕ Εσωτ.», η ΕΑΡ, ο ΣΥΝ, η ΔΗΜΑΡ.\nΣε αυτήν την πεπατημένη βαδίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ και ας αφήσει στην άκρη τα περί «πρωτοτυπίας» του εγχειρήματος. Ας αφήσει στην άκρη ανιστόρητες αναφορές περί «νέου ΕΑΜ». Το ΕΑΜ πάει πακέτο με τον ΕΛΑΣ. Ας αφήσουν στην άκρη οι συνιστώσες του τις λενινιστικές αναφορές περί «ενιαίου μετώπου», όταν το μόνο μέτωπο που κτίζουν είναι με την Τζάκρη, τη Μακρή, τον Λιβάνη, τον Βουδούρη και τον Καμμένο.\nΤο ΠΑΣΟΚ λεηλάτησε την αριστερά με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί το ίδιο, με όχημα την «ενότητα της αριστεράς» και την αριστερή κυβέρνηση. Οσοι πιστεύουν το «να φύγουν αυτοί και ο ΣΥΡΙΖΑ ας κάνει και το 1% απ' αυτά που λέει» θα πρέπει να αναλογιστούν μήπως αν αυτό που σήμερα τους μοιάζει αρκετό, αύριο θα είναι λίγο. Γι' αυτό την επόμενη μέρα χρειάζεται ισχυρό ΚΚΕ.\nΤο κυβερνητικό «πραξικόπημα» στη ΓΣΕΕ το 1985\nΧρήσιμα διδάγματα για το ρόλο και τα «προσωπεία» του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού\nΤο πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη», τις μέρες που βρισκόταν σε εξέλιξη η ωμή κυβερνητική παρέμβαση στη ΓΣΕΕ\nΣε προηγούμενο τετρασέλιδο, αναφερθήκαμε στην «κίνηση των 115», μια συσπείρωση σωματείων τις δεκαετίες του '50 και του '60, που πάλευε για τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού κινήματος και πρωτοστατούσε στους αγώνες των εργαζομένων για διεύρυνση των δικαιωμάτων τους. Εκείνη την εποχή, η αστική τάξη, σε συνεργασία με τους ιμπεριαλιστές συμμάχους της, έκανε τα πάντα για να ποδηγετήσει το εργατικό - λαϊκό κίνημα, για να μην εκφραστεί στους συσχετισμούς η υπεροχή των ταξικών δυνάμεων, μέσα από τις οποίες δρούσαν και οι κομμουνιστές.\nΑπέναντί τους, τα συνδικάτα είχαν μια ΓΣΕΕ υποχείριο των αστικών κυβερνήσεων. Για πολλά χρόνια, επικεφαλής της υπήρξε ο εργατοκάπηλος Μακρής και συνεργός του ο Θεοδώρου, που έλεγχε το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. «Συμβουλάτορες» της ΓΣΕΕ ήταν ανάμεσα σε άλλους ο Ιρβινγκ Μπράουν, Αμερικανός συνδικαλιστής και πράκτορας της CIA. Αλλά και η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ), που ο αντιδραστικός της ρόλος παραμένει αναλλοίωτος στο πέρασμα του χρόνου.\nΗ χούντα του 1967 τερμάτισε τη δράση της «κίνησης των 115» και προσπάθησε να βάλει ταφόπλακα στο κίνημα. Τα πρώτα χρόνια της λεγόμενης μεταπολίτευσης χαρακτηρίστηκαν από μαζικούς εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, απέναντι στους οποίους οι κυβερνήσεις της ΝΔ αντέταξαν τη βίαιη καταστολή. Ακολούθησαν οι εκλογές του 1981, η εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ και ο νόμος 1264/1982, για τον οποίο έγραψε πρόσφατα ο «Ριζοσπάστης» (2/11/2014).\nΠαράλληλα με τον 1264/82, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ψήφισε και έναν νόμο που έδινε κίνητρα στο κεφάλαιο για να κάνει επενδύσεις. Μεταξύ αυτών, ήταν η δωρεάν επιδότηση της επένδυσης από 10% έως 50%, η επιδότηση επιτοκίου των δανείων που παίρνουν οι επιχειρηματίες από τις τράπεζες. Εναλλακτικά δινόταν η ευκαιρία στους επιχειρηματίες να επιλέξουν τις αφορολόγητες εκπτώσεις μέχρι και 90% των χρονιάτικων καθαρών κερδών τους και μέχρι και 70% της αξίας των επενδύσεών τους κ.ά.\nΑρα, το ΠΑΣΟΚ και η σοσιαλδημοκρατία που διαδέχτηκε τη ΝΔ στη διαχείριση, με το ένα χέρι νομοθετούσε για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και με το άλλο έδινε νέα προνόμια στους επιχειρηματίες, κάνοντας το κεφάλαιο πιο επιθετικό απέναντι στους εργαζόμενους. Δεν ήταν όμως μόνο αυτό. Ο 1264/82 αναπαρήγαγε τους μηχανισμούς ενσωμάτωσης του συνδικαλιστικού κινήματος στις νέες συνθήκες, έθετε τους όρους δημιουργίας ενός στρώματος εργατικής αριστοκρατίας, που έπαιξε όλα τα επόμενα χρόνια το ρόλο του «Δούρειου Ιππου» σε βάρος των συμφερόντων της εργατικής τάξης.\nΦάνηκαν οι πραγματικές προθέσεις τους\nΑλλωστε, οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ απέναντι στο συνδικαλιστικό κίνημα αποκαλύφθηκαν πλήρως όταν το 1985, με μια απευθείας παρέμβαση και με τη βοήθεια των δικαστηρίων, καθαίρεσε την αιρετή διοίκηση της ΓΣΕΕ και στη θέση της διόρισε συνδικαλιστές πιστούς στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο. Ο λόγος που το έκανε ήταν επειδή η ΠΑΣΚΕ, συνδικαλιστική παράταξη των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ, έχασε την πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ και η κυβέρνηση κινδύνευε να βρεθεί αντιμέτωπη με ισχυρές αντιστάσεις στα αντιλαϊκά μέτρα που προωθούσε εκείνη την περίοδο.\nΑς δούμε αναλυτικά τα γεγονότα: Τον Ιούνη του 1985 έγιναν βουλευτικές εκλογές, τις οποίες κέρδισε ξανά το ΠΑΣΟΚ. Στις 10 Οκτώβρη, η κυβέρνηση ανακοίνωσε νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της ΕΟΚ και του ΔΝΤ.\nΤα μέτρα αφορούσαν την κατάργηση της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής (ΑΤΑ, ήταν ένα μέσο για την προστασία του εισοδήματος των εργαζομένων από τον πληθωρισμό), την κατάργηση διατάξεων ελέγχου των τιμών, που τροφοδότησε ένα τεράστιο κύμα ακρίβειας, την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που απαγόρευσε τις αυξήσεις των μισθών για δύο χρόνια. Από αυτά τα μέτρα, η εργατική τάξη έχασε περίπου το 20% του εισοδήματός της.\nΤις ίδιες μέρες, διαμορφωνόταν το τελικό ντοκουμέντο του Συμβουλίου των υπουργών Κοινωνικών Ασφαλίσεων της ΕΟΚ, που έγινε στο Ζάππειο. Σε αυτό αναφερόταν μεταξύ άλλων: «Προϋποθέσεις για την κοινωνικοασφαλιστική κάλυψη, για θεμελίωση δικαιωμάτων και χορήγηση παροχών, θα πρέπει όπου απαιτείται, να καθορίζονται με επαρκώς ελαστικό τρόπο ώστε: Να επιτρέπουν την ανάπτυξη νέων μορφών εργασίας και προσπαθειών για μεγαλύτερη ελαστικότητα στα ωράρια εργασίας».\nΟ πρόεδρος της ΓΣΕΕ και επικεφαλής της ΠΑΣΚΕ, Γ. Ραυτόπουλος, αρκέστηκε να χαρακτηρίσει όλα αυτά τα μέτρα «μια αυστηρή επιλογή»! Ο ίδιος και η πλειοψηφία των στελεχών της ΠΑΣΚΕ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μείνει το συνδικαλιστικό κίνημα αδρανές απέναντι στην επίθεση κυβέρνησης - ΕΟΚ - κεφαλαίου.\nΑπαντώντας άμεσα στα μέτρα, οι δυνάμεις της «Δημοκρατικής Συνεργασίας» στη ΓΣΕΕ (στηρίζονταν από την ΕΣΑΚ-Σ) βγήκαν μπροστά για να ξεσκεπάσουν τους εργατοπατέρες και να οργανώσουν την πάλη των εργαζομένων. Κάτω από την πίεση των εξελίξεων και την κατακραυγή των εργαζομένων για τη στάση της διοίκησης, υπήρξαν διαφοροποιήσεις συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ και άλλων παρατάξεων, με αποτέλεσμα ο Ραυτόπουλος και η ομάδα του να χάσουν την πλειοψηφία.\nΟμως, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα να συγκληθούν τα όργανα της Συνομοσπονδίας για να παρθούν αγωνιστικές αποφάσεις, ο πρόεδρος το αρνούνταν. Τελικά, τηρώντας τις καταστατικές διαδικασίες και παρά τη θέληση της ομάδας του Ραυτόπουλου, έγινε σύγκληση της Ολομέλειας της διοίκησης της ΓΣΕΕ στις 29 Οκτώβρη του 1985.\nΣε αυτή συμμετείχε το 60% των μελών της. Μεταξύ άλλων, λήφθηκαν αποφάσεις για καθαίρεση των Γ. Ραυτόπουλου και Γ. Μπρέγιαννη, προέδρου και γραμματέα Οικονομικού της ΓΣΕΕ αντίστοιχα, και για κήρυξη πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας στις 14 Νοέμβρη, ως βήμα για την παραπέρα ανάπτυξη της πάλης. Να σημειωθεί ότι όλη αυτή την περίοδο, γίνονται πλήθος κινητοποιήσεων, όπως απεργίες, συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια κ.ά.\nΜεθοδεύσεις χωρίς τέλος\nΠαρεμβαίνοντας ωμά στις εξελίξεις, η κυβέρνηση απάντησε με προσφυγή στη Δικαιοσύνη. Την ίδια μέρα που η Ολομέλεια της ΓΣΕΕ καθαιρούσε τους εργατοπατέρες, ο νομικός σύμβουλος του υπουργείου Εργασίας πήγαινε στο Ειρηνοδικείο Αθήνας και συναντιόταν με τον προϊστάμενο Στ. Γαβρά. Την άλλη μέρα ο Στ. Γαβράς έκανε δεκτή την αίτηση του Εργατικού Κέντρου Πάτρας και διέταξε την προσωρινή αναστολή εκτέλεσης των αποφάσεων της Ολομέλειας της ΓΣΕΕ.\nΤο «πραξικόπημα», όπως έμεινε στην Ιστορία, με την καθοδήγηση της κυβέρνησης, ήταν πραγματικότητα. Τα ίδια τα γεγονότα αποκαλύπτουν τη σκευωρία: Η δικαστική απόφαση βγήκε στις 9.10 το πρωί, ενώ η αίτηση του Εργατικού Κέντρου Πάτρας κατατέθηκε 20 λεπτά αργότερα, στις 9.30 το πρωί! Με άλλα λόγια, το δικαστήριο έκανε δεκτή μια αίτηση πριν ακόμα κατατεθεί!\nΑπό την πρώτη στιγμή, τα συνδικάτα αντέδρασαν, αλλά η κυβέρνηση συνέχισε απτόητη. Δεκαέξι τακτικά και επτά αναπληρωματικά μέλη της ΠΑΣΚΕ παραιτήθηκαν από τη διοίκηση της ΓΣΕΕ. Τότε, το Εργατικό Κέντρο Πάτρας προσέφυγε ξανά στα δικαστήρια και ζήτησε το διορισμό διοίκησης, με το αιτιολογικό ότι αυτή είχε πάψει να υφίσταται. Ο ισχυρισμός αυτός ήταν πέρα για πέρα κάλπικος, αφού στη διοίκηση είχε παραμείνει η πλειοψηφία των μελών, τα 29 από τα 45 μέλη, ενώ το ίδιο το καταστατικό προέβλεπε συγκεκριμένη διαδικασία για την αναπλήρωση όσων παραιτούνταν. Η επιτυχία της πανελλαδικής απεργίας στις 14 Νοέμβρη ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα αποτέλεσε ηχηρή απάντηση σ' αυτές τις μεθοδεύσεις.\nΚλιμακώνοντας την πρόκληση, στις 5 Δεκέμβρη 1985, το Πρωτοδικείο της Αθήνας, με πρόεδρο τον Θέμελη, καθαίρεσε τη νόμιμη και αιρετή διοίκηση της ΓΣΕΕ και διόρισε νέα, στην οποία η κυβερνητική συνδικαλιστική παράταξη της ΠΑΣΚΕ διέθετε πλειοψηφία με αυτοδυναμία: Σε σύνολο 45 τακτικών μελών, είχε 25! Αμεσα δήλωσαν την παραίτησή τους τα 17 τακτικά μέλη και τέσσερα αναπληρωματικά της ΔΑΣ, καθώς και άλλοι συνδικαλιστές.\nΗ απροκάλυπτη παρέμβαση της κυβέρνησης στο συνδικαλιστικό κίνημα ολοκληρώθηκε με νέους διορισμούς στη θέση όσων παραιτήθηκαν, καθώς η δοτή διοίκηση Ραυτόπουλου δεν είχε την απαρτία που χρειαζόταν για να παίρνει αποφάσεις στο όνομα της ΓΣΕΕ. Γι' αυτό η ψευτοδιοίκηση των 24, όπως είχε διαμορφωθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή, συμπληρώθηκε από συνδικαλιστές της ίδιας συνομοταξίας.\nΤο δίδαγμα που προκύπτει, είναι ότι οι καπιταλιστές και το κράτος τους, όσες ελευθερίες κι αν παραχωρήσουν στους εργαζόμενους, δεν εγκαταλείπουν ποτέ την προσπάθεια να ενσωματώσουν, να χειραγωγήσουν και να καταστείλουν το εργατικό - λαϊκό κίνημα.\nΤα μέσα που χρησιμοποιούν ποικίλλουν ανάλογα με την εποχή και τις συνθήκες. Ο στόχος όμως παραμένει ίδιος, είτε με τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό και τα πλοκάμια του, είτε με τις διώξεις συνδικαλιστών του ταξικού κινήματος, είτε με τη νοθεία στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, είτε ακόμα με την ωμή παρέμβαση της κυβέρνησης στο συνδικαλιστικό κίνημα. Τέτοια περίπτωση είναι αυτή του 1985.\nΘυμίζουμε ότι πρωταγωνιστής ήταν τότε το ΠΑΣΟΚ, που έγινε κυβέρνηση με αντιδεξιά ρητορεία, με συνθήματα για «σοσιαλισμό» και με υποσχέσεις για διεύρυνση των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Γρήγορα αποδείχτηκε ότι η πολιτική του ήταν κομμένη και ραμμένη στις ανάγκες του κεφαλαίου και ότι είχε στόχο την ποδηγέτηση του κινήματος με κάθε μέσο.\nΜε την πείρα και αυτής της εποχής, ο λαός πρέπει να απορρίψει παλιούς και νέους «σωτήρες», να στηριχτεί στις δικές του δυνάμεις. Να ενισχύσει το ΚΚΕ, τη μόνη δύναμη που παλεύει για την ανασυγκρότηση του κινήματος σε ταξική κατεύθυνση.\nΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ - ΙΘΑΚΗΣ: Εκδήλωση ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά το Σάββατο 2 Ιούλη\nΚέντρο ΝΑΤΟικών διερχομένων ξανά η Αλεξανδρούπολη\nΣε σοβαρό κίνδυνο ο κρατούμενος απεργός πείνας\nΕΥΘΥΜΗΣ ΔΗΜΑΚΗΣ: Το ΝΑΤΟ τροφοδοτεί την επιθετικότητα της Τουρκίας, δεν προστατεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα (AUDIO)\nΤΟ ΜΕΣΟΓΕΙΩΝ - ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ: Σήμερα το μεγάλο λαϊκό νησιώτικο γλέντι στο Κορωπί (SPOT)


Το πανό αλληλεγγύης του Τηγανίτη για τη Μόρια έφερε αναβολή\nΤο ματς του Τηγανίτη με τον Κόροιβο για την Γ' ΕΠΣΗ δεν ξεκίνησε ποτέ.\nΟ λόγος ένα πανό που σήκωσαν οι φίλοι του Τηγανίτη για να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στους μετανάστες στη Μόρια και όσα παιρνούν καθημερινά εκεί.\nΜόνο που ο διαιτητής θεώρησε ότι το πανό είναι ακατάλληλο, θεωρώντας ότι έχει περιεχόμενο που είναι ενάντια στο περιβόητο «no politica». Προς τιμήν τους στον Τηγανίτη δεν το κατέβασαν και έτσι ο ρέφερι αποφάσισε να μη διεξαχθεί ο αγώνας.\nΤο βράδυ της Κυριακής, ο Τηγανίτης αναφέρθηκε με ανακοίνωσή του στο περιστατικό:\n«Στο σημερινό αγώνα του ποδοσφαιρικού μας τμήματος απέναντι στον Κόροιβο για τη 1η αγωνιστική της Γ' ΕΠΣ Ηρακλείου, η ομάδας μας πήρε θέση για τα τελευταία γεγονότα με τους νεκρούς στο σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόριας.\nΑναρτήσαμε πανό αλληλεγγύης προς τους μετανάστες και ο διαιτητής αρνήθηκε να ξεκινήσει το παιχνίδι εάν δεν κατέβαινε από την κερκίδα. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του το πανό έχει περιεχόμενο που είναι ενάντια στον κανονισμό "No politica" στα γήπεδα.\nΤο πανό δεν το κατεβάσαμε ποτέ και το φύλλο αγώνα συμπληρώθηκε χωρίς να πραγματοποιηθεί επίσημα ο αγώνας.\nΗ αλληλεγγύη το όπλο μας,\nΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ


Το Δέντρο του Αντώνη - iFocus\nΚείμενο-Φωτογραφία: Αντώνης Γιακουμάκης\nΆρχισα να φωτογραφίζω το δέντρο όταν ο Αντώνης ήταν ενός χρονών, έξω από το παιδικό σταθμό που πήγαινε. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα, στον ανοικτό ορίζοντα, να στέκεται μονάχο, μα ακούραστο…άλλοτε σκυφτό από τους αέρηδες, άλλοτε πάλι αγέρωχο...μοιάζει να ατενίζει το πέλαγο.\nΠερνούν από δίπλα του άνθρωποι και πολλές φορές το προσπερνούν έτσι, σαν να μην υπάρχει. Και όμως είναι εκεί αρχοντικό, αλύγιστο, αντέχοντας στον χρόνο.\nΣήμερα ο Αντώνης είναι έξι χρονών, το δέντρο είναι ακόμα εκεί στητό, σαν να περιμένει ακόμη μία φωτογραφία μου! Υπομονετικά και διαχρονικά, σε μια αέναη διαδοχή των αλλαγών της φύσης: Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο Χειμώνας.\nΤο Δέντρο του Αντώνη είναι μέρος του περιβάλλοντος του, συμμετέχοντας κι αυτό, σε ένα βαθμό στον κύκλο της ζωής. Ζούνε κοντά, συναντώνται συχνά, χωρίς ποτέ να λένε κάτι. Μια παράλληλη πορεία δέντρου – Αντώνη, ανάπτυξη και μοναδικότητα.\nΜοναξιά μα και ελπίδα, θυμίζοντας μας πως ταξίδι της ζωής δεν σταματά ποτέ.\nΈνα δέντρο πόλης... στην Χαλκίδα...


ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ: 12 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, του Φ.Παϊρίδη – Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας | Communist Organization of Greece\nΑσφαλιστικό: 12 Δεκέμβρη ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ\nNα ακουστεί δυνατά το «δεν θα περάσει». Όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε\nΣε 13 μέρες έχουμε απεργία. Mια απεργία που αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία με όσα συμβαίνουν και την αναταραχή η οποία δημιουργείται σε μεγάλα κοινωνικά στρώματα.\nMια δύσκολη και ενδιαφέρουσα συγκυρία…\nH κυβέρνηση μειοψηφίας της Nέας Δημοκρατίας δείχνει με όλους τους δυνατούς τρόπους πως δεν έχει σκοπό να εγκαταλείψει το πρόγραμμά της. Tη νεοφιλελεύθερη επίθεση σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και των δημοκρατικών, εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους. H πολιτική αυτή δεν αφήνει και πολλά περιθώρια στα λαϊκά στρώματα, αλλά ούτε και στις πολιτικές δυνάμεις. H πλήρης απουσία του ΠAΣOK από το πολιτικό προσκήνιο καταγράφει και το πραγματικό και κυρίαρχο πρόβλημα της αξιωματικής αντιπολίτευσης: την έλλειψη αντιπολιτευτικής πολιτικής πρότασης και φυσικά πρακτικής. Mια έλλειψη που «παίρνει μπάλα» και την ΠAΣKE, η οποία ακολουθεί με τη σειρά της μια ουσιαστικά συναινετική πολιτική (δες και το άρθρο του προηγούμενου φύλλου για την απεργία της 12 Δεκέμβρη).\nH συγκυρία συμπληρώνεται από μια χρονιά κατά τη διάρκεια της οποίας θα πρέπει να υπογραφτεί η Eθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Eργασίας (EΓΣΣE) καθώς και όλες οι άλλες συλλογικές συμβάσεις. Πράγμα που δείχνει όχι μόνο ένα θερμό χειμώνα, αλλά μια μεγάλη περίοδο μικρών και μεγάλων κινητοποιήσεων, με αιχμή βεβαίως το ασφαλιστικό.\nAπό την άλλη πλευρά, η κυβερνητική πολιτική γιγαντώνει την απελπισία και την αγανάκτηση και ξεσηκώνει όλο και περισσότερες κατηγορίες εργαζόμενων, συνταξιούχων, νέων, γενικά αυτό που αποκαλείται κοινωνική βάση. Oι έρευνες, αλλά προπαντός η καθημερινή επαφή με εργαζόμενους, δείχνουν πως υπάρχει μια κινητικότητα και ακόμα περισσότερο μια διάθεση για κίνηση. «Xάρη» στην κυβερνητική πολιτική και κυρίως στην εξάντληση των αντοχών έχουν αρχίσει να κινούνται κλάδοι (εκπαιδευτικοί, δημοσιογράφοι, μηχανικοί) και όλα δείχνουν πως θα ακολουθήσουν και άλλοι. Tα πιο σημαντικά μηνύματα όμως έρχονται από το χώρο των νέων εργαζόμενων. Aπό καιρό η γενιά των 600 ευρώ έχει δείξει πως δεν είναι διατεθειμένη να επωμισθεί το ρόλο του παραγωγού κερδών χωρίς παρόν. Tώρα θέλουν να της κλέψουν και το μέλλον εξαφανίζοντας και τα ασφαλιστικά της δικαιώματα «για το καλό της οικονομίας» (των επιχειρήσεων δηλαδή). Aπέναντι σε αυτήν την κατάσταση εμφανίζεται διάθεση κίνησης, πράγμα που αποτελεί τη μεγαλύτερη ελπίδα όχι μόνο για να μην περάσουν τα αντιασφαλιστικά μέτρα, αλλά και για να υπάρξει ένα καλύτερο αύριο (στην πραγματικότητα για να υπάρξει αύριο) στο κίνημα των εργαζόμενων.\nO μοναδικός τρόπος και ο μοναδικός δρόμος για το σταμάτημα της κοινωνικής οπισθοδρόμησης στην οποία οδηγεί ο νεοφιλελευθερισμός είναι να του κλείσουμε το δρόμο. Nα εκφραστεί η υπαρκτή, μαζική, πλειοψηφική κοινωνική αντιπολίτευση και να μην αφήσει άλλο δρόμο στην κυβέρνηση από την υποχώρηση.\nH δυνατότητα είναι υπαρκτή. Tο απέδειξαν οι πρόσφατοι αγώνες για την υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας, το δείχνει και η αγανάκτηση που συσσωρεύεται στα θεμέλια της κοινωνίας για τα κυβερνητικά μέτρα.\nH περίοδος που ανοίγεται μπροστά μας είναι μια περίοδος κατά την οποία θα κριθούν πολλά στο κοινωνικό και το πολιτικό επίπεδο. Eίναι μια περίοδος που δίνει τη δυνατότητα όχι μόνο να εκφραστεί η κοινωνική πλειοψηφία, αλλά και να κερδίσει μια σημαντική μάχη. Aλλά να κερδίσει και την εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της, πράγμα που είναι ίσως ακόμα σοβαρότερο.\nAυτό όμως προϋποθέτει να μπούμε σε κίνηση. Nα οργανώσουμε μια πολύμορφη αντίσταση σε καθημερινή βάση διεκδικώντας τα στοιχειώδη, τα αυτονόητα που πάνε να μας κλέψουν. Tο δικαίωμα να δουλεύουμε σαν άνθρωποι, και να ζούμε από τη δουλειά μας με αξιοπρέπεια. Tο δικαίωμα να έχουμε μια δημόσια κοινωνική ασφάλιση η οποία να μας εξασφαλίζει σε περίπτωση ασθένειας και να μας επιτρέπει να αποχωρήσουμε από τη δουλειά έχοντας κάποια χρόνια ζωής μπροστά μας.\nMπροστά μας έχουμε την απεργία της 12ης Δεκέμβρη. Mια απεργία η οποία προκηρύχθηκε από τις πλειοψηφίες της ΓΣEE και της AΔEΔY σε μια λογική «τουφεκιάς στον αέρα». Mια απεργία για την οποία δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής η παραμικρή κινητοποίηση από αυτούς που την κήρυξαν και οι οποίοι δεν φαίνονται διατεθειμένοι να κάνουν και τίποτα. Aλλά έτσι κι αλλιώς, όποιος περιμένει από «εκπροσώπους» να αγωνιστούν εξ ονόματός του είναι από χέρι χαμένος.\nΣτο χέρι μας είναι να μετατρέψουμε τη 12η Δεκέμβρη σε μια σημαντική στιγμή στον αγώνα ενάντια στην πολιτική της ανατίναξης των λαϊκών δικαιωμάτων. Mια μέρα που θα εκφραστεί η κοινωνική αντιπολίτευση. Mια μέρα που θα δοθεί ένα ξεκάθαρο και ηχηρό μήνυμα προς την κυβέρνηση πως δεν θα περάσουν τα σχέδιά της, πως θα αντισταθούμε ενωμένα, μαζικά και μαχητικά. Mια μέρα που θα δώσει ώθηση στις κινητοποιήσεις που είναι ανάγκη να ακολουθήσουν για να μπει φραγμός στην πολιτική του νεοφιλελευθερισμού.\nNα οργανώσουμε την αντίστασή μας\nNα γίνουμε ένα μεγάλο κοινωνικό ρεύμα αντίστασης για την υπεράσπιση της κοινωνικής ασφάλισης\nΈχουμε δικαίωμα στη ζωή\nΣτις 12 Δεκέμβρη όλοι στους δρόμους


Λαζάνια vegetarian τρικολόρε αλά Pandespani | κουζινα , συνταγες , ζυμαρικά | womenonly.gr\nΛαζάνια vegetarian τρικολόρε αλά Pandespani\nΤρικολόρε λοιπόν η έμπνευση, η ιδέα και η εκτέλεση, τρικολόρε και το όνομα για τα λαζάνια αυτά, αλλά και η γεύση έτσι όπως έχει τελειοποιηθεί η συνταγή με τους γευστικούς συντονισμούς απ’ τη πρώτη φορά που την έκανα πριν μια δεκαετία. Μια απ’ τις τελευταίες μικρές επεμβάσεις-αποκάλυψη ήταν το καβουρντισμένο κουκουνάρι που μπλέκεται με το σπανάκι και προσθέτει πολύ σε γεύση και υφή, όπως και τα porcini που ανεβάζουν τα αρώματα και την ιταλική προσωπικότητα του πιάτου. Οι ποσότητες των υλικών όπως έχουν καταλήξει στη συνταγή κάνουν το αποτέλεσμα ένα παιχνίδι γευστικών ισορροπιών ανάμεσα σε υλικά που, ενώ μπορείς να τα ξεχωρίσεις μέσα στην κάθε μπουκιά, δένουν όλα μαζί και πλουτίζουν την εμπειρία. Η υπεραξία μιας σύνθεσης γεύσεων που είναι μεγαλύτερη απ’ το άθροισμα των μερών της, χαρακτηρίζει αυτό το πιάτο-έκπληξη που ήταν και ο τελικός στόχος. Και όλα αυτά με υλικά που σε μεταφέρουν στον τόπο που θέλεις να τιμήσεις, γεμάτα ανοιξιάτικη φρεσκάδα και υγεία. Είναι μάλιστα πιο εύκολη απ’ όσο φαίνεται παρά την πληθώρα των πρώτων υλών.\nΠροετοιμασία: Περίπου μία ωρα και άλλη τόση για το ψήσιμο. Εύκολη για έναν έμπειρο μάγειρα αλλά σχετικά σύνθετη συνταγή λόγω των διαφορετικών υλικών. Μπορείτε πάντα να ετοιμάσετε τα λαζάνια απ’ την προηγούμενη και να τα ψήσετε την επόμενη μέρα.\n1 κουτί (500 γρ.) λαζάνια με σπανάκι\nΒάζετε σε 100 ml. ζεστού νερού τα porcini να μαλακώσουν και να φουσκώσουν\nΕτοιμάζετε τη στρώση σπανακιού: Σοτάρετε σε μεγάλο βαθύ τηγάνι τη μισή ποσότητα από τα κρεμμυδάκια με λίγο λάδι σε μεσαία φωτιά. Στα 2 λεπτά ρίχνετε μέσα το σπανάκι, ανακατεύετε, αλατίζετε και το αφήνετε 10 λεπτά (αν είναι κατεψυγμένο) ή μεχρι να φύγουν τα υγρά του (αν είναι φρέσκο). Αφαιρείτε το σπανάκι σε μπολ και ρίχνετε μέσα στο τηγάνι τα κουκουνάρια. Ανακατεύετε συνεχώς για 2-3 λεπτά μέχρι να πάρουν χρώμα (προσοχή καίγονται εύκολα, να είστε από πάνω) και τα ρίχνετε στο μπολ με το σπανάκι.\nΕτοιμάζετε τη στρώση μανιταριών: Σοτάρετε το υπόλοιπο κρεμμυδάκι με λίγο λάδι στο ίδιο τηγάνι όπως πριν και ρίχνετε στα 2 λεπτά μέσα τα φρέσκα μανιτάρια και τα porcini με το ζουμί τους. Ανακατεύετε κάθε τόσο, προσθέτετε αλατοπίπερο και στα 10 λεπτά όταν έχουν πιεί όλο το ζουμί τους, τα αφαιρείτε σε άλλο μπολ.\nΕτοιμάζετε τη σάλτσα ντομάτας: Στο ίδιο τηγάνι βάζετε 2 κ.σ. λάδι και ρίχνετε τον ζωμό ντομάτας και το κρασί. Ανακατεύετε και αφήνετε την σάλτσα να σιγοβράσει για περίπου 15 λεπτά μέχρι να είναι σχετικά πηχτή. Λίγο πριν την βγάλετε απ’ τη φωτιά προσθέτετε την φρέσκια ρίγανη ή τον βασιλικό και αλατοπιπερώνετε.\nΕτοιμάζετε τη μπεσαμέλ: Σε κατσαρόλα βάζετε το βούτυρο να λιώσει σε χαμηλή φωτιά και μόλις είναι έτοιμο προσθέτετε το αλεύρι. Ανακατεύετε καλά με κουτάλι ή καλύτερα με σύρμα κουζίνας. Προσθέτετε σιγά-σιγά το γάλα και ανακατεύετε συνεχώς να μην σβολιάσει το μίγμα. Προσθέτετε σταδιακά όλο το γάλα, φροντίζοντας να μην πάρει βράση και ανακατεύετε μέχρι η σάλτσα να είναι σχετικά πηχτή και βελουδένια (συνολικά 15 λεπτά περίπου). Προσθέτετε αλάτι, πιπέρι και το τριμμένο μοχοκάρυδο και αφαιρείτε απ’ τη φωτιά.\nΕτοιμάζετε τα λαζάνια: Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180ºC. Στρώνετε στο πάτο του ταψιού που θα κάνετε τα λαζάνια περίπου το 1/3 της σάλτσας ντομάτας και το απλώνετε καλά. Πάνω του τοποθετείτε την πρώτη στρώση λαζάνια. Αν χρειαστεί να κόψετε κάποιο για να καλύψετε κενά, χρησιμοποιείστε κοφτερό μαχαίρι κάνοντας μια χαραγματιά πάνω στο λαζάνι και μετά σπάστε το με το χέρι. Πάνω στα πρώτα λαζάνια βάζετε το μίγμα από σπανάκι-κουκουνάρι και απλώστε το παντού. Βάζετε δεύτερη στρώση λαζάνια και πάνω της απλώνετε τα μανιτάρια, προσθέτοντας λίγη μπεσαμέλ ίσα-ίσα να τα καλύψει. Βάζετε τρίτη στρώση λαζάνια και πάνω της απλώνετε τις μοτσαρέλες και το υπόλοιπο 1/3 της σάλτσας ντομάτας. Καλύπτετε με την τέταρτη και τελευταία στρώση λαζάνια.\nΡίχνετε πάνω τους την υπόλοιπη σάλτσα ντομάτας και απλώνετε όλη την υπόλοιπη μπεσαμέλ. Πασπαλίζετε με την τριμμένη παρμεζάνα και τα βάζετε στον φούρνο για 1 ώρα περίπου, μέχρι να δείτε ότι η μπεσαμέλ έχει ψηθεί και έχει αυτό το υπέροχο βαθύ μελί χρώμα κατά τόπους (στο μεσοδιάστημα βάζετε ένα μανταλάκι στη μύτη σας για να αντέξετε την υπέροχη μυρωδιά στη κουζίνα). Βγάζετε το ταψί απ’ τον φούρνο και το αφήνετε για 10-20 λεπτά τουλάχιστον να δέσουν τα υλικά σωστά και να φτάσει σε θερμοκρασία που να μπορεί κανείς να το απολαύσει.\nΣερβίρισμα: Στο τραπέζι κόβετε πρώτα όλα τα κομμάτια με κοφτερό μαχαίρι και σερβίρετε με σπάτουλα προσεκτικά κάθε πιάτο. Επαναλάβατε. Επαναλάβατε. Δώστε τη συνταγή, μιλήστε για το pandespani. Γράψτε μας κι ένα καλό λόγο για την ηθική ικανοποίηση. Ξανακάντε τη συνταγή τον επόμενο μήνα.\nΜακαρόνια με σάλτσα καρότου και ανθότυρο


Ανείπωτη τραγωδία στην Πάτρα! Πνίγηκε στο σπίτι του από φωτιά 29χρονος, πατέρας τριών παιδιών\nΤο ενδεχόμενο η φωτιά να προκλήθηκε από τσιγάρο εξετάζει σύμφωνα με πληροφορίες η πυροσβεστική για το τραγικό συμβάν του θανάτου του 29χρονου Λευτέρη Πανταζή σήμερα το πρωί στο σπίτι του στις Ιτιές, μετά από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο μπροστινό μέρος της οικίας.\nO άνδρας εργαζόταν στα Coffee Island στην οδό Γούναρη στην Πάτρα. Το κατάστημα κατέβασε ρολά σε ένδειξη πένθους. «KΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ» γράφει η ανακοίνωση.\nΦοβούνται για αναζωπυρώσεις στην Εύβοια – Δεν υπάρχει ενεργό μέτωπο\nΠως μολύνουμε όλοι την θάλασσα χωρίς να το θέλουμε! Έρευνα-σοκ για τις επιπτώσεις από το….


Από τον Γιάννη Βόλκα, 29/06/2017 @ 13:13\nΠέρασαν δώδεκα ολόκληρα χρόνια από την τελευταία εμφάνιση των Agnostic Front στη Θεσσαλονίκη. Δώδεκα χρόνια μέσα στα οποία άλλαξαν πολλά, αλλά ορισμένα συναισθήματα παραμένουν αναλλοίωτα στον χρόνο. Αυτή ήταν και η βασική σκέψη κατά την άφιξή μας στο Principal και ακόμα περισσότερο στη θέα αρκετών παλιών γνώριμων προσώπων.\nΜια συναυλία στη μέση της εβδομάδας ακούγεται πολύ καλή περίπτωση ώστε να σπάσει τη ρουτίνα και τη μονοτονία, αλλά οι εργασιακές συνθήκες δημιουργούν διάφορα προβλήματα κυρίως στην έγκαιρη προσέλευση του κοινού. Ανάμεσά τους και εμείς, φτάσαμε αναγκαστικά αργοπορημένοι χάνοντας την ευκαιρία να απολαύσουμε τους Λαρισαίους Streetwise και τους «συνήθεις ύποπτους» Last Hope οι οποίοι ακολουθούν τους Agnostic Front σε όλο το βαλκανικό σκέλος της περιοδείας τους.\nΟι Bad Movies ανέβηκαν στη σκηνή χωρίς πολλά λόγια και άφησαν τη μουσική να μιλήσει. Χωρίς να προκαλέσουν τον πανικό που θα επικρατούσε σε μια headline εμφάνισή τους κατάφεραν να «κουνήσουν» τις πρώτες σειρές. Δεκαπέντε punk/high energy rock 'n' roll συνθέσεις, παλιές και νέες επιτυχίες, ένα νέο κομμάτι (του οποίου τον τίτλο δεν συγκράτησα), μια πολύ καλή ελληνόφωνη διασκευή στο "If I Ever Leave This World Alive" των Flogging Molly και ιδανικό κλείσιμο με το "Δωσ' Μου Αλητεία Ή Θάνατο". Αλητεία για άλλη μια φορά και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.\nΜε την πρόσκληση ώστε το κοινό να συσπειρωθεί και να πλησιάσει τη σκηνή και τον Vinnie Stigma να δείχνει το ονομά του περήφανα στο πίσω μέρος της κιθάρας του, οι Agnostic Front ανέβηκαν στη σκηνή. Το εναρκτήριο "The Eliminator" μας βούτηξε στο crossover/thrash ενώ το "My Life, My Way" μας μετέφερε στο πιο πρόσφατο hardcore/punk ύφος της μπάντας.\nΤο setlist που μας παρουσίασαν οι Αμερικανοί είχε ως σκοπό να κάνει μια ολοκληρωμένη ιστορική αναδρομή στη διόλου ευκαταφρόνητη δισκογραφία της μπάντας. Πρόσφατες hardcore συνθέσεις διαδέχονταν τα ξέφρενα κομμάτια του μακρινού παρελθόντος.\nΗ κάθε γενιά έχει τους δικούς της ύμνους. Έτσι οι παλιότεροι ούρλιαξαν "Gulliani Gulliani Gulliani Fuck Off" ενώ οι νεότεροι "I Miss The Old New York". Άλλοι έβρισκαν τον εκπρόσωπο της hardcore φιλοσοφίας στο "For My Family" και άλλοι στο "Friend Or Foe". Η κάθε γενιά έχει τους δικούς της ύμνους και όλες οι γενιές μαζί το "Gotta Go", τη διαχρονική επιτυχία των New Yorkers κατά την οποία ανέβασαν επίσης μέλος των Last Hope στη σκηνή.\nΓια να είμαστε ειλικρινείς η όλη φιλοσοφία που διακατέχει τις hardcore μπάντες, η τιμιότητα των μελών αλλά και η ανταπόκριση που βρίσκουν τα λεγόμενα τους στους σκληροπυρηνικούς οπαδούς είναι αρκετά συγκινητική. Η αφοσίωση τους είναι ορισμένες φορές τόσο μεγάλη που ακόμα και τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα δείχνουν να ξεπερνιούνται. Κατά πάσα πιθανότητα γι' αυτό και η πλειοψηφία του κοινού έδειξε να αδιαφορεί για το γεγονός ότι ο γερόλυκος Roger Miret δεν μπορεί πλέον να τραγουδήσει. Φυσικά και ο ρόλος του frontman μιας hardcore μπάντας είναι αρκετά διαφορετικός από ενός απλού τραγουδιστή αλλά τα πράγματα δείχνουν να είναι πολύ δύσκολα για τη φωνή του, κατά άλλα αξιοσέβαστου, Miret.\nΟι Agnostic Front δεν έχουν να προσφέρουν κάτι καινούργιο στη hardcore σκηνή αλλά παραμένουν πιστοί σε αυτό που οι ίδιοι έχτισαν. Ο σεβασμός ο οποίος εμπνέουν και το «βαρύ» όνομα αυτής της ιστορικής μπάντας ήταν τα στοιχεία που υπερίσχυσαν στη συγκεκριμένη εμφάνιση και όχι η απόδοση του ίδιου του συγκροτήματος.\nCrucified (διασκευή Iron Cross)\nBlitzkrieg Bop (διασκευή Ramones)\nLive @ Principal Club Theater, 27/06/17


Σοκ στην Λάρισα! Αυτοκίνητο παρέσυρε 11χρονο αγόρι! - ΚΟΙΝΩΝΙΑ - Youweekly\nΣοκ στην Λάρισα! Αυτοκίνητο παρέσυρε 11χρονο αγόρι!\nΚΟΙΝΩΝΙΑ 22.06.2019 16:24\nΣοκ στην Λάρισα, μετά την είδηση ότι αυτοκίνητο παρέσυρε 11χρονο αγόρι!\nΝα σημειωθεί πως πριν από λίγες ημέρες, ένας μοτοσυκλετιστής είχε παρασύρει έναν ηλικιωμένο στη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα να καταλήξει στα τραύματά του.\nΤρόμος επικράτησε στο Ναύπλιο με αυτοκίνητο που έκανε τρελή πορεία και προκάλεσε καραμπόλα, ενώ οδηγός τραυματίστηκε.\nΣοβαρό τροχαίο στην Αθηνών-Λαμίας! Μία γυναίκα χωρίς τις αισθήσεις της!\nΣοβαρό τροχαίο έγινε πριν λίγη ώρα στην Αθηνών-Λαμίας, στο ρεύμα προς Λαμία, με μία γυναίκα να έχει χάσει τις αισθήσεις της!\nΤο τροχαίο έγινε στις 8.30 σήμερα το βράδυ σε παράδρομο, στο ύψος της γέφυρας Καλυφτάκη, όταν κάτω από άγνωστες συνθήκες ένα όχημα εξετράπη της πορεία του.\nΣτο σημείο έσπευσαν δυνάμεις της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής, που απεγκλώβισαν μια γυναίκα από το αυτοκίνητο. Η γυναίκα μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις της με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.\nΤραβούσαν φωτογραφίες και βίντεο από τον νεκρό στο τροχαίο! (Bίντεο)\nΒίντεο και φωτογραφίες από τον νεκρό μετά το τροχαίο τραβούσαν διερχόμενοι οδηγοί!\nΟ αστυνομικός που βρισκόταν στο σημείο πήρε θέση.


9 δημοφιλή μεξικάνικες κούρεμα για παιδιά και κορίτσια το 2018 | Στυλ στη ζωή - Hairstyles - 2020\n9 δημοφιλή μεξικάνικες κουρέματα για παιδιά και κορίτσια το 2018\nΓυρίστε με αυτό το νέο κούρεμα ύφους που έχει υψηλή σύνδεση πάνω από το μοτίβο στην επιφάνεια της κορόνας της κοπής. Αυτά τα hairstyles έχουν την καλύτερη εμφάνιση μοντέρνα που θα παρέχει το φόρουμ κορυφαίας μόδας τάξη για σας.\nΕίχατε ψάξει για ένα εκπληκτικό στυλ αναδίπλωσης για το καινούργιο σας βλέμμα; Στη συνέχεια, αυτό το συγκεκριμένο hairstyle θα πρέπει να είναι η προτίμησή σας. Έχουν Slicked πίσω μοτίβο με κομμάτια buzz που σας δίνει τις μεξικάνικες hairstyles εντέρων.\nΈτσι, αυτό είναι ένα ακόμη στυλ για το μεξικάνικο κορίτσι κορίτσι που φαίνεται εκπληκτική με ρομαντική μοντέρνο άγγιγμα. Αυτό το χτένισμα είναι ένα άλλο μεγάλο makeover για τα θηλυκά που κάνει όλα τα μοντέρνα κορίτσια να πάνε για αυτή την υπέροχη επιλογή.\nΜεξικάνικες κούρεμα είναι η καλύτερη επιλογή για τους ανθρώπους που αναζητούν νέα και μοντέρνα ups γαμπρός. Υπάρχουν περισσότερες ζωντανές επιλογές που είναι τόσο εύκολο και επίσης δύσκολο να εκτελέσει μεταξύ αυτών των μεξικάνικων hairstyles άνδρες. Υπάρχουν μακριές και σύντομες πολυεπίπεδες περικοπές, με κοντές και χαριτωμένες πινελιές για άντρες. Και έπειτα τα παιδιά έχουν επίσης τα πολυάριθμα στυλ, όπως τα κοντινότερα ξυρίσματα. Μπορεί να σας σοκάρει να ακούσετε ότι υπάρχουν πολλές μεξικάνικες χτενίσματα για κυρίες επίσης.\nCopyright 2020 \_ Κύριος \_ 9 δημοφιλή μεξικάνικες κουρέματα για παιδιά και κορίτσια το 2018


Υπουργείο Ευτυχίας (7) - 11th Hour Worker\n08 Σεπ Υπουργείο Ευτυχίας (7)\nΑναρτήθηκε στις 13:48h σε Υπουργείο Ευτυχίας\tαπό ATHINA ZOGRAFAKI\n«Υπουργείο Ευτυχίας: Μετά το Μπουτάν, το… Ελλαδιστάν!»\nΟι μεγάλες φωτογραφίες με τους παχυλούς τίτλους στα περίπτερα προσπαθούσαν να δείχνουν πως έχουν και σήμερα θέμα προς κατανάλωση, μόχλευση και χώνευση.\n«Κύριε Βέλλιο, θα ήθελα να δείτε το αφιέρωμα που θα σας κάνουμε ως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να δώσετε το προσωπικό σας στίγμα με ακόμα μεγαλύτερη σαφήνεια και να αφήσετε τον κόσμο να ταυτιστεί με το νέο σας χώρο… Επίσης, μην ξεχνάτε ότι είναι ένα πρωτοφανές εγχείρημα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, το οποίο η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση έκανε εν πολλοίς σημαία της, για να κερδίσει αβίαστα την εντολή διακυβέρνησης της χώρας», του είχε πει.\n«Πραγματικά, η πρωτοβουλία της συνεργάτιδάς μου να έρθει σε επαφή μαζί σας είναι μια καλή συγκυρία, δεδομένου ότι σε λίγες μέρες θα γίνουν τα εγκαίνια του νέου μας χώρου», είχε απαντήσει εκείνος.\nΤου την έσπαγε να του λένε τι έπρεπε να θυμάται και τι να μην ξεχνάει. Σε λίγο θα του υπαγόρευαν και τι θα έπρεπε να μην θυμάται, αυτό ίσως να ήταν το επόμενό τους βήμα.\n«Ένα αμφιλεγόμενο εγχείρημα σε καιρούς κρίσης…»\nΤον είχε δει που κάτω από τα σφιγμένα χείλη έκρυβε και μιαν αιδώ, σαν να ‘τανε περίσσιος στον κόσμο και έπρεπε να του ζητήσει συγγνώμη που τον ενοχλούσε.\nΤην είχε δει που πείραζε νευρικά τις άκρες των μαλλιών της, κάθε που υπήρχε διαφωνία επί της αρχής ως προς το περιεχόμενο και τη στόχευση συγκεκριμένων ερωτήσεων.\nΤης άρεσε αρκετά. Και η προσπάθειά της να μην το δείξει ήτανε αμφίρροπη.\nΔεν του άρεσε ακριβώς. Και δεν ένιωθε να προσπαθήσει ούτε προς τη συμπάθεια ούτε προς την αντιπάθεια.\nΣτο τέλος της συζήτησης, του έτεινε το χέρι, με την ελπίδα να κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Χωρίς να το περιμένει, η ιδρωμένη του αφή της γέννησε ένα χαμόγελο, που ζάρωσε για λίγο τη συγκρατημένη της έκφραση.\nΚι ενώ εκείνη παράτεινε τη χειραψία διεκδικώντας κάτι από το βλέμμα του, εκείνος κοίταξε φευγαλέα μια λευκή πεταλούδα στο παράθυρο και χαμογέλασε – με την ιδέα ότι θα πήγαινε να τη δει από κοντά, μόλις εκείνη θα έφευγε.\nΕκείνη του χαμογέλασε τώρα πιο πλατιά, σίγουρη για το χώρο που φαινόταν να της παραχωρεί, και σε πλήρη άγνοια για την πεταλούδα στο πίσω παράθυρο.\n«Αν και θα κάνω τα πάντα για να μην σας απασχολήσω περισσότερο, μπορεί να χρειαστεί να ξαναεπικοινωνήσω μαζί σας, μέχρι να ολοκληρωθεί το αφιέρωμα.»\n«Αν χρειαστείτε οτιδήποτε επιπλέον, θα έχω δώσει σαφείς οδηγίες στην κυρία Μεϊδάνη. Σας ευχαριστώ.»\nΧάρηκε που είχε τελειώσει. Ανακουφισμένος πήγε προς το παράθυρο. Την είδε να φεύγει αργά, κλείνοντας την πόρτα πίσω της. Λεπτές γραμμές, γερή κορμοστασιά, ίσια καστανά μαλλιά μέχρι τους ώμους, σταθερή φωνή.\nΈμεινε μόνος. Το ζωντανό πετάριζε ακόμα τα λεπτά του φτερά χαϊδεύοντας τη σκόνη. Έγειρε το κεφάλι του από τη μια μεριά και άρχισε να κάνει νοητά σχήματα με το δάχτυλο στο τζάμι.\n«Νομίζει πως μ’ έχει, πως μου αρέσει. Όπως νόμιζε κι η Έλλη κάποτε. Όπως όλοι νομίζουν όταν τους χαμογελώ με συγκατάβαση. Και όταν αλλάζω, κάνουν πως δε με αναγνωρίζουν και με κοιτούνε έκπληκτοι δήθεν. Σκατά, πεταλούδα. Σκατά κι απόσκατα.»\nΗ πεταλούδα μετατοπίστηκε για να αγγίξει από αντίπερα το δείκτη του. Εκείνος το εξέλαβε ως κατανόηση και συνομιλία. «Δεν μπορεί να μιλάω με μια πεταλούδα και να νομίζω ότι μ’ ακούει, πρέπει στ’ αλήθεια να τρελαίνομαι.»\n«Ποια είσαι;» τη ρώτησε ψιθυρίζοντας, με το μύχιό του να περιμένει απάντηση. Το ζωντανό σηκώθηκε ξανά στον αέρα και άρχισε να στροβιλίζεται ελαφρά γύρω από το κέντρο βάρους του.\n«Κι ενώ η ύφεση συνεχίζεται, ο υπουργός χτενίζεται!»\n«Μα, κύριε Βέλλιο, σας προτείνω αυτές τις ερωτήσεις για να είναι σαφές στην κοινή γνώμη τι ρόλο ακριβώς θέλετε να δώσετε στο νέο σας υπουργείο…»\n«Το ρόλο εκείνον που λείπει από τα υπόλοιπα», της είχε απαντήσει και του είχε φανεί απόλυτα φυσιολογικό. Εκείνη είχε συσπάσει τα φρύδια της αφύσικα.\nΓιατί θα πρέπει σε έναν συμφερτό που πληρώνεται διαμέσου του λόγου για ιδιαίτερους λόγους, να εξηγήσει κανείς την ευτυχία ως αντικρουόμενο συμβάν στην κοινή λογική, την κοινή γνώμη, την κοινή ησυχία; Όταν οι συμπολίτες του τον είχαν ωθήσει οριακά μεν, επαρκώς δε στο βουλευτικό έδρανο, και στις περιοδείες του ακόμα, δεν τον είχαν ρωτήσει ποτέ για τι είδους ευτυχία τους μιλούσε, έμοιαζαν – οι περισσότεροι τουλάχιστον – να το καταλαβαίνουν.\nΕκτός και αν του διέφευγε κάτι. Ποιων ακριβώς τις ανύπαρκτες ερωτήσεις δεχόταν να απαντάει κάθε τόσο, την ίδια στιγμή που ένας υπαρκτός Δημήτρης με την εξίσου υπαρκτή του Μαριλένα ένιωθαν ήδη ότι τους ένιωθε; Σ’ αυτούς γιατί δε χρειάστηκε ποτέ να εξηγήσει;\nΗ πεταλούδα ξανακάθισε στο τζάμι. «Ποια είσαι;» τη ρώτησε ξανά. Δε φάνηκε να ανταποκρίνεται. Ίσα – ίσα που κόντευε να ξεραθεί, ακίνητη μες στη λιακάδα της. Έκλεισε τα μάτια του μήπως κι άκουγε κάτι.\nΜόλις τα άνοιξε, το ζωντανό είχε πετάξει.\n«Συνδιαλέγομαι με το διάφανο τίποτα» παραδέχτηκε τέλος και κινήθηκε ξανά προς το γραφείο του. Οι ημερήσιες φυλλάδες ενημέρωσης που είχε απλώσει μπροστά του τον έριχναν σε ένα γκριζόμαυρο άγονο τοπίο. Ένιωθε τη γεύση της εφημερίδας στο στόμα του.\n«Υπουργός ευτυχίας ή αστοχίας;»\nΜάζεψε τις εφημερίδες μία – μία και τις πέταξε στο κουτί της ανακύκλωσης, για να εξαφανίσει όλους τους τίτλους που του στέγνωναν τα μάτια.\n«Γιατί ακόμα πιστεύω ότι μπορώ να τα βάλω με όλους αυτούς;»\nΣε κάποια άλλη μεριά της πόλης, στον ουρανοξύστη που συμβόλιζε την πιο ατυχή αρχιτεκτονική παρέμβαση επί πολεοδομικού σχεδίου της Επταετίας, στο κλειστό γραφείο με την αμμοβολή στο γυάλινο διαχωριστικό και τα μαύρα δερμάτινα καθίσματα, όταν το τηλέφωνο χτύπησε, η καρέκλα με την ψηλή βαθουλωτή πλάτη, άργησε να γυρίσει. Ο καπνός από το ηλεκτρονικό τσιγάρο συνέχισε να κινείται ανοδικά, χωρίς καμιά ένδειξη αντίδρασης. Ο ήχος επέμεινε κάμποσα δευτερόλεπτα, μέχρι που σταμάτησε.\n«Φαντάζομαι πως θα πρέπει, Σπύρο. Πώς το έχετε προχωρήσει μέχρι στιγμής;»\n«Έχουμε διοχετεύσει σε διάφορα ηλεκτρονικά μέσα και στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης υλικό από χώρες που έχουν αντίστοιχα υπουργεία και δομές και καταδεικνύουμε πόσο υποανάπτυκτα είναι αυτά τα έθνη που αρέσκονται να είναι ευτυχισμένοι μες στη βρόμα και τη δυσωδία, με πλάνα αρκούντως ραμμένα και πειστικά για την περίπτωση. Δείχνουμε, παραδείγματος χάρη, που δεν έχουν σουπερμάρκετ, γκούντις, πιτσαρίες, επιδείξεις μόδας, πανεπιστήμια, σχολεία, εταιρείες χρηματοοικονομικού ενδιαφέροντος, συστημικές τράπεζες και λοιπά και λοιπά, μη γίνομαι και κουραστικός.\n»Χρησιμοποιήσαμε και αποσπάσματα από ένα παλιό ντοκιμαντέρ της δεκαετίας του ’90 για τη Μαριναλέδα, όπου ένας ομιλητής τονίζει πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει ανταγωνισμός για να αποζητά ο άνθρωπος το κάτιτις παραπάνω – έτσι ακριβώς το έθετε και μας άρεσε – και πως αν ο άνθρωπος τα έχει όλα και είναι ευτυχισμένος, δεν μπορεί να σημειώσει πρόοδο και ανάπτυξη. Ξέρεις, ο καρπός για να βγάλει λάδι πρέπει να τον συνθλίψεις, πενία τέχνας κατεργάζεται, αγώνας, αγώνας, αγώνας και πάλι αγώνας, τι θα γίνει μια κοινωνία χωρίς να παλεύει, να αγωνίζεται, να ματώνει για τα κεκτημένα της; – αυτό το προωθήσαμε πιο πολύ στα κανάλια του λεγόμενου κέντρου, αλλά και κάμποσες κομμουνιστικές φυλλάδες το υιοθέτησαν και το αναπαράγουν από μόνες τους, χωρίς καν εμείς να κουνήσουμε το δαχτυλάκι μας… Τέλος, στη φέις του φέις συνέντευξη που οργανώνουμε να γίνει στο χώρο του νέου υπουργείου εν είδει παρουσίασης, η Τέση μας τα έχει αναλάβει όλα, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια.»\n«Ωραία. Όμως δεν αρκούν αυτά.»\nΟ άλλος τον κοίταξε σαστισμένος.\n«Μα, πώς;! Απ’ άκρη σ’ άκρη του ‘χουμε δέσει τ’ όνειρο, και όπως δεν έχει πρότερη εμπειρία σε υπουργικό θώκο, θα κάνουμε αυτό του το άκαυτο που προκαλεί τη συμπάθεια να φαίνεται ανηξεροσύνη και αποκοτιά στον κόσμο που τον εμπιστεύτηκε! Πώς μου λες πως αυτό δεν αρκεί; Μήπως υπερβάλλεις λίγο, Κέρτις;»\n«Πιστεύεις πως αν αρκούσαν όλα αυτά, θα ήμουνα πάνω από ένα τηλέφωνο, παριστάνοντας ότι κάνω υπομονή. Εξακολουθείς να το πιστεύεις.»\n«Αυτό που εγώ πιστεύω είναι πως δεν θα έπρεπε να ανησυχείς τόσο. Τι θα μπορούσε να σου κάνει πια;»\n«Αυτή; Αυτός; Ποιος από όλους.»\n«Αυτός. Για την περίπτωσή του δεν με κάλεσες να έρθω; Όσο για αυτή… τι να πω, και αυτό παράλογο το βρίσκω.»\n«Α. Πόσο σε ξεγελούν τα φαινόμενα, αγαπητέ Σπύρο. Νομίζεις πως αυτός και αυτή είναι δύο ξεχωριστές περιπτώσεις. Πώς αν τελειώνουμε με αυτόν, μετά θα έχουμε απλώς να ασχοληθούμε με αυτή. Αντιλαμβάνεσαι ως σειριακά δύο γεγονότα ή συμβάντα -πες το όπως θες- που όμως δεν είναι.»\n«Μα για όνομα, Κέρτις, ένας ονειροπόλος που κάνει εγκαίνια την επόμενη Κυριακή και μια weirdo, έγκλειστη σε ίδρυμα Προηγμένων Συστημάτων Τεχνολογίας και Νευρωνικής Διακυβέρνησης, της οποίας είσαι ο ιδρυτής και χρηματοδότης. Τι πιθανότητες έχουν; Αυτή, ας πούμε, ειλικρινά, τι πιθανότητες έχει απέναντί σου; Μη βλέπεις απειλές που δεν υπάρχουν…»\n«Μιλάς χωρίς να ξέρεις. Πάντα ένα πλάσμα σαν και αυτό μπορεί να κάνει το οτιδήποτε στον κόσμο μας.»\n«Λογικά, έπρεπε να είναι εντελώς κατασταλμένη μετά από την επίμονη φαρμακευτική αγωγή που της έχει γίνει, αλλά και τον πανοπτικό της εγκλεισμό. Η ασθένειά της, θέλω να πω…»\n«Δεν είναι ασθένεια αυτό που έχει. Είναι δώρο που έχει από γεννησιμιού της. Για λίγο μόνο κοιμάται μέσα της και μετά ξυπνάει. Πάλι και πάλι. Άλλοι πληρώνουν γι’ αυτό, άλλοι προσποιούνται πως το διαθέτουν, άλλοι δοκιμάζουν ουσίες ή εξαγοράζουν για να το έχουν, και αυτής της το έδωσε η φύση έτσι. Η φύση, Σπύρο, δεν προσέχει που δίνει τι, προσδοκά μόνο το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα και στο δικό της σώμα, στους δικούς της νευρώνες, η φύση, βρήκε αυτό που έψαχνε.»\n«Νομίζω παραλογίζεσαι, αλήθεια τώρα. Το παρατραβάς. Καμιά φορά το ίδιο νιώθω και με τον τυπάκο αυτό, το Βέλλιο, που σου μπήκε στο μάτι για κάτι τόσο… πώς να το πω, απλό και ανόητο. Απορώ γιατί ασχολείσαι τόσο προσωπικά.»\n«Καθόλου δεν παραλογίζομαι. Όλοι οι παραπάνω, οι δήθεν που προσέρχονται και οικειοθελώς σε διαγωνισμούς και show επίδειξης ικανοτήτων για να αποκομίσουν κάτι, εξαγοράζονται. Οι κυβερνήσεις με τις οποίες συνεργάζομαι και οι αρχές στις οποίες παραχωρώ τα δεδομένα που μου ζητούν -ή και που δε μου ζητούν ενίοτε-, όλοι αυτοί εξαγοράζονται. Είναι πρόθυμοι. Με βρίζουν από μέσα τους και το ξέρω, και το ξέρουν ότι το ξέρω και όταν τους πληρώνω, νιώθουν ευγνωμοσύνη που δεν τους έχω εξαφανίσει- ας μου επιτραπεί να πω- ακόμα. Τίποτα δεν μου είναι όλοι αυτοί, αλήθεια, Σπύρο.»\nΟ εκδότης είχε κολλήσει πίσω στη δική του καρέκλα και άκουγε με ρίγη σερνάμενης μεταλλικής λάμας σε δέρμα, αυτό που ξεδιπλωνόταν σε μισάνθρωπο μανιφέστο. Άρχισε να σκύβει το κεφάλι και να κοιτάει το πάτωμα, πάει καιρός που δεν τον έπαιρνε πια να μετανιώνει, ούτε να κοιτάζει πίσω, μόνο να καταπίνει αργά, παίρνοντας βαθιές αναπνοές. Δεν προσέχεις, παιδί μου. Θα σε καταστρέψει αυτός, τι σου τα δίνει τόσα δάνεια; έφερνε συχνά στο νου του τα λόγια της συγχωρεμένης της μάνας του.\n«Κι εσύ ακόμα, εξαγοράζεσαι, μην ξεγελιέσαι και προπάντων, μην κάνεις πως δεν με ακούς… Βαθιά μέσα σου – είμαι βέβαιος πως το νιώθεις, ω ναι, πόσο, μα πόσο βέβαιος – νιώθεις ένα κράμα απελπισίας και αλλόκοτης ευγνωμοσύνης που είμαι και είσαι ακόμα εδώ. Θα πω είμαστε για μιαν επίφαση ομαδικότητας και συνεργασίας. Φοβάσαι να πεθάνεις, να μην υπάρχεις, να σβήσεις. Ενώ αυτοί οι δύο φαινομενικά άσχετοι τύποι ανθρώπων, δεν το σκέφτονται καν: Το έχουν αποδεχτεί και δεν τους νοιάζει, κατά βάση. Γίνανε σχετικοί μέσω της ασχετοσύνης τους. Και το εγκόσμιο πεδίο ξέρει να αναγνωρίζει συνάφειες, σε όποια χιλιομετρική απόσταση και αν εκδηλώνονται.»\n«Κέρτις, θα σε ρωτήσω ανοιχτά ένα πράγμα, σε μιαν επίφαση διαλόγου κι εγώ, αφού όπως λες με αφήνεις: Αν έχετε καταφέρει να διεισδύσετε σχεδόν σε όλες τις σκεπτομορφές της και να τις εγκλωβίσετε σε νευρωνικές τράπεζες δεδομένων, με αποτέλεσμα να είναι υποχρεωμένη στο πλαίσιο του προγράμματος στο Ινστιτούτο, να προβάλει πλέον μόνο ό, τι ενδιαφέρει τον κόσμο μας, όπως σου αρέσει να τον λες, ποιο είναι ακριβώς το πρόβλημα;»\n«Το ότι έχει επιδείξει μεγάλη διανοητική αντοχή, ακριβώς επειδή πρόκειται για έμφυτη ικανότητα, και όχι για γενετική ανωμαλία ή διαταραχή. Ποτέ δεν μπορέσαμε να ελέγξουμε πλήρως τις σκεπτομορφές που δημιουργεί. Παρατηρήσαμε μάλιστα ότι, για κάθε καταστροφικό σενάριο που αναγκαζόταν να εκδηλώσει κάτω από τη δική μας πίεση, άρχισε να προβάλει το αντίθετο, ευεργετικό σενάριο, κατά τη διάρκεια αυτού που εμείς αποκαλούμε ύπνο.»\n«Πραγματικά εκπληκτικό…Έχετε βρει ποια είναι η πηγή που της δίνει τόση αντοχή;»\n«Αυτό δεν το έχουμε εξακριβώσει. Μάλιστα, προσαρμογή στην προσαρμογή, βρήκε τον τρόπο να μεταφέρει το φάσμα της εξ αποστάσεως μέσω της μάζας που βρίσκεται γύρω της. Πριν μία βδομάδα περίπου δοκίμασε με κάτι μικρό, με κάτι λαστιχάκια για τα μαλλιά. Περιμένω από ώρα σε ώρα να με πάρουν να μου πουν σχετικά με αυτό.»\n«Μεταφέρει το φάσμα της μέσω της ύλης;»\n«Όχι. Μέσω της μάζας, έχει διαφορά. Όλα είναι ύλη, δεν υπάρχει κάτι που να είναι άυλο, σύμφωνα με τη σύγχρονη φυσική.»\n«Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι κάποια στιγμή, θα κληθείς να έρθεις αντιμέτωπος μαζί της;»\n«Νιώθω να έχω γεννηθεί αντιμέτωπος μαζί της. Ό, τι με ξεβολεύει κι ό, τι θαυμάζω γίνονται πάνω της ένα, κι όμως, αν την καταστρέψω, δεν ξέρω τι θα γίνει ο κόσμος.»\n«Πότε σε έπιασε ο πόνος για τον κοσμάκη, Κέρτις;»\n«Τον δικό μας κόσμο, εννοώ.»\n«Α. Κι αν την άφηνες να πιστεύει ότι είναι πλέον ελεύθερη; Μπορεί με αυτόν τον τρόπο να ανακάλυπτες την πηγή της.»\n«Μπορεί να διακρίνει τις προσποιήσεις, πλέον.»\nΤο τηλέφωνο άρχισε πάλι να χτυπά επίμονα.\n«Παρακαλώ» απάντησε η φωνή του ακίνητου ανθρώπινου όγκου βαριά. Άνοιξε τα μάτια του διάπλατα, κρατώντας τον καπνό που άτμιζε στην ανάσα του. Κοίταξε το συνομιλητή του με σιωπηλές λεπίδες οργής.\nΟ άλλος γούβαξε μέσα στην καρέκλα του.\n«Τελειώσαμε για σήμερα, Σπύρο. Σχετικά με το Υπουργείο Ευτυχίας έχω δώσει απευθείας κατευθυντήριες στο δημοσιογραφικό σου κοριτσάκι, την οργάνωση της παρουσίασης θα τη στείλει απευθείας σε μένα.»\n«Η Τέση είναι από τις πιο οξυδερκείς και δυνατές πένες του οργανισμού μας, απ’ τις καλύτερες της γενιάς της…» συμπλήρωσε κάπως ενοχλημένος που ξαφνικά τον έβγαζε από τη μέση.\n«Και φιλόδοξη και φοβισμένη. Αναμενόμενη θα τη χαρακτήριζα εγώ.»\n«Ναι, αλλά αυτό δε χρειαζόμαστε στη συγκεκριμένη περίπτωση;»\n«Έχουμε τελειώσει εδώ και ώρα. Φεύγεις όπως είσαι.»\n«Και να που, Κέρτις Ντένβερο, τελικά, σπας κι εσύ. Η παντοδυναμία σου έχει μια παρανυχίδα. Σε πονάει, μα δεν τολμάς και να τη βγάλεις. Νοιάζεσαι κι εσύ, όπως κι εγώ, όπως κι οι περισσότεροι, να μην πάψεις να υπάρχεις, να μην αναπνέεις, να μη ζεις εδώ. Στον κόσμο που τον δημιούργησες για να ‘σαι ο θεός του.»\nΟ Σπύρος Βιτωράτος είχε κάνει σιωπηλά με το νου τη συνειδητοποίηση εκείνη που, έπειτα από μια πρόσκαιρη ικανοποίηση, θα τον έκανε στ’ αλήθεια να ανησυχήσει: Όταν ο Κέρτις ένιωθε τρωτός, γινόταν και επικίνδυνος γι’ αυτούς που το γνώριζαν. Κι εκείνος ήδη γνώριζε πολλά.