Επάργυρα γεωμετρικά χειροποίητα σκουλαρίκια XZ\nΑρχική σελίδα / Γυναικεία / Κοσμήματα / Σκουλαρίκια / Επάργυρα γεωμετρικά χειροποίητα σκουλαρίκια XZ\nΚωδικός προϊόντος: XZ006 Κατηγορίες: Σκουλαρίκια, Κοσμήματα Χειροποίητα\nΈνα μινιμαλ και ιδιαίτερο ζευγάρι χειροποίητων σκουλαρικιών μεσαίου μεγέθους, σε γεωμετρικό σχήμα “ορθογώνιο” σφυρήλατο. Τα σκουλαρίκια είναι φτιαγμένα από επαργυρωμένο κράμα μετάλλων ζάμακ* σε αναλογία 40% ΖΑΜΑΚ και 60% ασήμι.\nΜια υπέροχη επιλογή σκουλαρικιών της συλλογής XZ για ένα εντυπωσιακό καθημερινό στυλ. Ή για να τα προσφέρετε ως δώρο σε κοντινούς σας ανθρώπους.\nΔιαστάσεις σκουλαρικιών: ~ 3 x 2.2 cm\nΒάρος σκουλαρικιών: 11gr\nΌλα τα κοσμήματα της συλλογής XZ αποτελούν μια εξαιρετική επιλογή σε χειροποίητα κοσμήματα υψηλής ποιότητας, αντοχής και αισθητικής. Κατασκευασμένα με 60% ασήμι και 40% ΖΑΜΑΚ*, δεν προκαλούν καθόλου αλλεργίες, δεν φθείρονται και φυσικά δεν μαυρίζουν με το πέρασμα του χρόνου.\nΛόγω της ιδιότητας του ασημιού, ενδέχεται με τον καιρό και την έντονη χρήση να θαμπώσουν, ωστόσο χρησιμοποιώντας με κρέμα γυαλίσματος ασημιού, μπορείτε να τα επαναφέρετε στην αρχική τους κατάσταση.\nΗ διαθεσιμότητα στα προϊόντα της σειράς XZ είναι περιορισμένη. Υπάρχει όμως η δυνατότητα για παραγγελία κατόπιν επικοινωνίας.\n* Το ΖΑΜΑΚ αποτελεί ένα κράμα μετάλλων με βάση τον ψευδάργυρο και πήρε το όνομά του από τα αρχικά των στοιχείων -Ζ- ψευδάργυρος, -Α- Αλουμίνιο, -ΜΑ- μαγνήσιο και -Κ- χαλκό. Ένα ανθεκτικό κράμα μετάλλων το οποίο δεν περιέχει νικέλιο. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει κίνδυνος αλλεργιών.\nΑνάγλυφο, Γεωμετρικά, Σφυρήλατο\nΧειροποίητα σκουλαρίκια ζωδιακός κύκλος επάργυρα XZ\nΧειροποίητο επάργυρο δαχτυλίδι “ζωδιακός κύκλος”\nΓυναικεία Μεταλλικά σκουλαρίκια 72003 ασημί\nΓυναικεία σκουλαρίκια χρώματος τυρκουάζ 01169\nΠρωτότυπα γυναικεία σκουλαρίκια 19012759\nΧειροποίητα Σκουλαρίκια με χάντρες 34340


Βοιωτικά: Ανανέωση για τους Οικολόγους Πράσινους\nΟι δύο νέοι συνεκπρόσωποι Τύπου είναι ο Φίλιππος Γκανούλης και η Χριστίνα Ευθυμιάτου, οι οποίοι εκλέχτηκαν και για πρώτη φορά στην εξαμελή Εκτελεστική Γραμματεία. Ο Φίλιππος Γκανούλης, συντονιστής Κεντρικής Μακεδονίας είναι πολιτικός μηχανικός. Η Χριστίνα Ευθυμιάτου που εκπροσωπεί το Νότιο Αιγαίο είναι χημικός μηχανικός με εμπειρία σε θέματα περιβάλλοντος και περιφερειακής –νησιωτικής ανάπτυξης. Για πρώτη φορά στην ΕΓ εκλέχθηκε και ο Κώστας Παπακωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος Αιγιαλείας και στέλεχος περιβαλλοντικών οργανώσεων.\nΣτην ΕΓ εκλέχθηκαν επίσης ως συντονιστής ο Γιάννης Τσιρώνης - χημικός από την Αθήνα- και ως μέλη η Δήμητρα Λυμπεροπούλου –γεωπόνος και Περιφερειακή Σύμβουλος Πελοποννήσου- και o Κώστας Καλογράνης-δημοσιογράφος από την Αθήνα. Αναπληρωματικά μέλη της ΕΓ είναι η Ζωή Βροντίση – ηλεκτρολόγος μηχανικός -περιβαλλοντολόγος και ο Κώστας Λουκέρης –εκπαιδευτικός.\nΤα πλήρη κείμενα του Συνεδρίου θα αναρτηθούν σύντομα στο www.ecogreens.gr\nΤα βιογραφικά των νέων εκπροσώπων Τύπου εδώ : http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=5607 και εδώ: http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=5606\nEπικοινωνία: Χριστίνα Ευθυμιάτου 6941 527255, Φίλιππος Γκανούλης 6974 459689\nΑναρτήθηκε από Βοιωτικά στις 11:11 μ.μ.


Το Yαλουρονικό οξύ. Ελιξήριο νεότητας ή lifestyle προϊόν; - PDF\nDownload "Το Yαλουρονικό οξύ. Ελιξήριο νεότητας ή lifestyle προϊόν;"\n1 Το Yαλουρονικό οξύ. Ελιξήριο νεότητας ή lifestyle προϊόν; Δρ Αχιλ. Ε. Γεωργιάδης, Ρευματολόγος Τα τελευταία είκοσι χρόνια, μετά από μια σειρά εκπομπών στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση των ΗΠΑ, αλλά τελευταία και στην Ελλάδα, για τις δυνατότητες κάποιων ουσιών στην αναγέννηση των ιστών, όπως πχ του υαλουρονικού οξέος, του ιπποφαούς, της σπιρουλίνας, του κολλαγόνου και άλλων, πλημμύρισαν τα καταστήματα καλλυντικών, τα ράφια των supermarkets υγείας και τα καταστήματα που πουλούν ομοιοθεραπευτικά φάρμακα, από προϊόντα που περιέχουν τις ουσίες αυτές. Εάν το θέμα περιοριζόταν σε επίπεδο καλλυντικών, η σημερινή παρέμβασή μου θα ήταν εκτός γνωστικού αντικειμένου μου άρα και άστοχη, επειδή όμως τα περισσότερα υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν εκτός των άλλων και την οστεοαρθρίτιδα, δηλαδή τα κοινώς λεγόμενα «αρθριτικά», η άποψή μου σαν ειδικού, έχει κάποια βαρύτητα. Ζήτησα λοιπόν από τις εταιρείες που πωλούν τις ουσίες αυτές να μου δώσουν κάποια βιβλιογραφικά δεδομένα που να αποδεικνύουν του λόγου τους το αληθές. Οι περισσότερες δεν ανταποκρίθηκαν, μία όμως, η Αthenian Biohealing Corporation, μου έστειλε αρκετά στοιχεία ώστε να προσεγγίσω με αρκετή επιστημονική ακρίβεια ένα προϊόν από τα πιο γνωστά, το Hyaluron, δηλαδή το από του στόματος υαλουρονικό οξύ. Η ανακάλυψη του υαλουρονικού οξέος έγινε το 1934 από τον Karl Meyer, ο οποίος απομόνωσε μια καινούργια αμινογλυκάνη στο υαλοειδές σώμα του οφθαλμού του βοδιού, την οποία ονόμασε υαλουρονάνη από την ελληνική λέξη «ύαλος». Η διαφορά της από τις προηγούμενες ήταν ότι στο μόριό της δεν περιείχε θείο και ούτε συνδεόνταν με κάποια πρωτεϊνη. Η δομή του μορίου της υαλουρονάνης ή, όπως ονομάστηκε στη συνέχεια, υαλουρονικό οξύ (YO), είναι εξαιρετικά απλή. Αποτελείται από δύο σάκχαρα, το γλυκουρονικό οξύ και την Ν-ακετυλογλυκοζαμίνη, στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους, τα οποία επαναλαμβάνονται συνεχώς πολυάριθμες φορές (μέχρι και φορές) σε μια γραμμική αλληλουχία. Όσες περισσότερες 1\n2 οι επαναλήψεις τόσο μεγαλύτερο το βάρος του μορίου, που στην φυσική του κατάσταση κυμαίνεται από μέχρι και και πλέον daltons στον άνθρωπο (ένα dalton ισούται με την μάζα ενός μορίου υδρογόνου). Η δομή αυτή προσφέρει και την πιο χαρακτηριστική ιδιότητα του YO, τη δυνατότητά του δηλαδή να κατακρατά τεράστιες ποσότητες νερού, μέχρι και 1000 φορές το βάρος του. Πιστεύεται ότι ένα γραμμάριο YO κατακρατά περίπου 6 λίτρα νερού. Η μοναδική αυτή ικανότητα του YO δικαιολογεί την παρουσία του σε πολλά όργανα του οργανισμού, όπως το δέρμα, τις αρθρώσεις, τον οφθαλμό, τα αγγεία, τον εγκέφαλο, την καρδιά, το σπέρμα και το ωάριο. Το μόριο συντίθεται από κύτταρα των ιστών αυτών, από ειδικές συνθετάσες και εκλύεται στη συνέχεια στο εξωκυτταρικό περιβάλλον. Ενα άτομο 70 κιλών περιέχει στο σώμα του περίπου 15 γραμμάρια YO. Το ένα τρίτο του συνολικού YO του σώματος αντικαθίσταται κάθε ημέρα. Ειδικές υαλουρονιδάσες το αποδομούν σε μικρότερα μόρια και έτσι αποβάλλεται από τον οργανισμό. Μετά την ηλικία των 65 ετών έχει παραμείνει μόνο το 10% του YO του σώματος που υπήρχε την παιδική ηλικία. Η εκπληκτική δημοσιότητα που απέκτησε το YO στις αρχές του 2000 οφείλεται σε μια έρευνα που έκανε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την μακροβιότητα και ανακάλυψε ότι οι κάτοικοι που ζούσαν σε ένα ιαπωνικό χωριό, κοντά στο Τόκιο, την Yusurihara, δεν ήταν απλώς μακρόβιοι (με πραγματικά πιστοποιητικά γέννησης), αλλά διατηρούσαν ένα εξαιρετικό δέρμα, φυσική τριχοφυϊα, δεν έπασχαν από υπερμετρωπία και γενικά η όψη των ηλικιωμένων των 90 ετών ήταν παρόμοια με αυτή των 60 ετών. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν αγρότες, εργαζόμενοι σε σκληρές συνθήκες περιβάλλοντος και κάτω από συνεχή ήλιο. Η ερμηνεία του φαινομένου δεν είναι εύκολη. Αν και η πιθανότητα γενετικής προδιάθεσης είναι η πιο πιθανή, πολλοί απέδωσαν το φαινόμενο στη διατροφή. Πράγματι τα άτομα αυτά, επειδή ζουν σε μια περιοχή που δεν μπορεί να αναπτυχθεί το ρύζι, είναι υποχρεωμένα να τρώνε φυτικές ρίζες, ψάρι και άλλες τροφές που δεν περιέχουν σίδηρο. Η διατροφή αυτή για πολλά χρόνια, πιστεύεται ότι διατηρεί το YO του σώματός τους σε υψηλά επίπεδα, ακόμη και στις μεγάλες ηλικίες. Τα ευρήματα αυτά όπως είναι φυσικό δημιούργησαν την εντύπωση στο κοινό ότι το YO αποτελεί το «ελιξήριο της νεότητας» και άρχισε να προστίθεται σε άλλοτε άλλες ποσότητες σε πολλά είδη καλλωπισμού και διατροφής. 2\n3 Η χορήγηση όμως YO για ιατρικούς λόγους είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα. Το πρώτο YO που χρησιμοποιήθηκε ήταν το Healon της εταιρείας Pharmacia, το 1970 στην μετεγχειρητική θεραπεία του καταρράκτη, του γλαυκώματος και της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς. Η ενδοφθάλμιος μετεγχειρητική χορήγηση YO εξελίχθηκε στην συνέχεια και περί το 2009 υπολογίσθηκε ότι περί τα άτομα είχαν επωφεληθεί από την θεραπεία (1). Το 99% του οφθαλμού αποτελείται από νερό. Το νερό αυτό συγκρατείται από το υαλουρονικό οξύ του υαλοειδούς σώματος. Το υαλοειδές σώμα δίδει στον οφθαλμό το σχήμα του. Το 75% των ατόμων ηλικίας πάνω από 65 ετών παθαίνουν οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς σώματος. Η πάθηση αυτή οφείλεται στην ξήρανση του υαλοειδούς σώματος από την βαθμιαία έλλειψη YO, που οδηγεί στην μείωση του μεγέθους του και στην αποκόλλησή του από το εσωτερικό τοίχωμα του οφθαλμού. Η κατάσταση αυτή εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα. Ο ασθενής έχει την εντύπωση ότι βλέπει φώτα να αναβοσβήνουν, ιστούς αράχνης, στίγματα κ.ά. Η πάθηση είναι καλοήθης αλλά πολύ σπάνια μπορεί να οδηγήσει και σε αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Μία άλλη διαταραχή, στην εκδήλωση της οποίας συμμετέχει και η μείωση του ΥΟ του οφθαλμού με την πάροδο της ηλικίας, είναι και η υπερμετρωπία. Η προοδευτική έλλειψη ΥΟ αλλάζει το σχήμα του οφθαλμού με αποτέλεσμα η οπτική εικόνα να μην εστιάζεται σωστά στον αμφιβληστροειδή. Το υαλουρονικό οξύ στο δέρμα αποτελεί το 50% του συνόλου του ΥΟ σώματος. Σε φυσιολογικό δέρμα, ανευρίσκεται στην βασική στιβάδα της επιδερμίδας μεταξύ των κερατινοκυττάρων και του δικτύου των ινών του κολλαγόνου συγκρατώντας νερό, διατηρώντας έτσι το σχήμα, την ελαστικότητα και την σφρηγιλότητα του δέρματος. Μελέτες έδειξαν ότι το ΥΟ βοηθά στην αναζωογόνηση των δερματικών κυττάρων, ιδιαίτερα της επιδερμίδας και στην παραγωγή του κολλαγόνου του δέρματος. Το ΥΟ συνδέεται με τα κερατινοκύτταρα, με τα CD44 μόρια προσκόλλησης που ευρίσκονται στην επιφάνειά τους, δημιουργώντας ένα σταθερό πλέγμα που διατηρεί την ενυδάτωση του δέρματος και επιτρέπει, αφ ενός την εύκολη διέλευση τροφικών στοιχείων στα παρακείμενα κύτταρα, αφ ετέρου με τις αντιοξειδωτικές ιδιότητες που διαθέτει, την προστασία τους από την ηλιακή ακτινοβολία. 3\n4 Σε περιπτώσεις που το δέρμα τραυματισθεί, η ποσότητα του τοπικού ΥΟ στην πληγή πολλαπλασιάζεται διότι βοηθά αρχικά στην δημιουργία της αντιδραστικής φλεγμονής (έκλυση TNF και άλλων κυτταροκινών, αύξηση της μετανάστευσης φαγοκυττάρων κά), στη συνέχεια στη ρύθμιση της έντασης και της διάρκειας της φλεγμονής, με τις αντιοξειδωτικές δυνατότητες που διαθέτει και τέλος στην ταχύτερη αποκατάσταση της δερματικής βλάβης με την ενίσχυση του πολλαπλασιασμού των κερατινοκυττάρων. Με όλες αυτές τις ιδιότητες είναι λογικό ότι το υαλουρονικό οξύ του δέρματος έγινε στόχος της βιομηχανίας καλλυντικών. Το ΥΟ έχει χρησιμοποιηθεί σε τοπικές ενέσεις για την εξάλειψη των ρυτίδων, προσθέτοντας νερό κάτω από το δέρμα, μια δράση που διατηρείται για 6 περίπου μήνες. Ακόμη διάφορα σκευάσματα ενέσιμα ή σε κρέμες χρησιμοποιούνται καθημερινά για την αναζωογόνηση του δέρματος αλλά και για την εξάλειψη των ουλών από τραυματισμούς. Στις αρθρώσεις, το ΥΟ ευρίσκεται σε αφθονία και αποτελεί το κύριο συστατικό του αρθρικού υγρού. Το ποσό του κυμαίνεται από 2,5-3,5 mg/ml. Παράγεται από τα υμενοκύτταρα τύπου Β του αρθρικού υμένα και εκλύεται στο εσωτερικό της άρθρωσης. Κατανέμεται στον αρθρικό υμένα, τον αρθρικό χόνδρο και στο αρθρικό υγρό. Ο ρόλος του είναι πολλαπλός (2): 1) Μεταφέρει μικρού μοριακού βάρους μεταβολίτες και τροφικά συστατικά, κυρίως σάκχαρο από το αρθρικό υγρό στον αρθρικό χόνδρο αλλά και άχρηστα μεταβολικά παράγωγα του μεταβολισμού των χονδροκυττάρων, διαμέσου του αρθρικού υγρού, προς το αγγειακό δίκτυο του αρθρικού υμένα για να αποβληθούν από τον οργανισμό. Η μεταφορά αυτή υποβοηθείται από την κίνηση της άρθρωσης. 2) Το ΥΟ λόγω της σημαντικής υξώδους υφής του, παρεμβαίνοντας ανάμεσα στις αρθρικές επιφάνειες, λειτουργεί σαν λιπαντικό, αλλά και απορροφά τους κραδασμούς που εξασκούνται κατά την κίνηση της άρθρωσης, ιδιαίτερα στις στηρικτικές αρθρώσεις, όπως είναι τα γόνατα. Σαν λιπαντικό, το ΥΟ επιτυγχάνει, κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, συντελεστή τριβής 0,02 και λιγότερο. Κατά την κίνηση της άρθρωσης, όταν οι επιφάνειες των δύο αρθρικών χόνδρων πλησιάζουν η μία την άλλη, το αρθρικό υγρό που ευρίσκεται ανάμεσά τους συμπιέζεται και έχει 4\n5 δύο διεξόδους, είτε ρέει προς τα πλάγια απομακρυνόμενο από τις επιφάνειες, είτε εισέρχεται μέσα στον αρθρικό χόνδρο από τους πόρους που αυτός διαθέτει στην επιφάνειά του. Η διάμετρος των πόρων είναι περί τα 60 Angstrom (A 0 ), επομένως μόρια μεγαλύτερα των 60 A O δεν μπορούν να εισέλθουν στον αρθρικό χόνδρο και έτσι παραμένουν μεταξύ των αρθρικών επιφανειών και συμπιέζονται. Ετσι, δημιουργείται ένα στρώμα υαλουρονικού οξέος σε μορφή γέλης και πάχους 225 A O ανάμεσα στις αρθρικές επιφάνειες. Το στρώμα αυτό εξασφαλίζει την λίπανση της άρθρωσης. Το ΥΟ χρησιμεύει ακόμη και για την απορρόφηση των δυνάμεων που εξασκούνται πάνω στον αρθρικό χόνδρο κατά την έντονη κίνηση της άρθρωσης. Η μεγάλη ιξωδοελαστικότητα του μορίου του που οφείλεται στον όγκο του, το μεγάλο μοριακό βάρος του και την διάταξη των μορίων του στο χώρο, του επιτρέπει να παρεμβαίνει μεταξύ των αρθρικών επιφανειών, σαν πλαστικό σώμα, να αποθηκεύει ενέργεια στο δίκτυό του και να απορροφά τους κραδασμούς. 3) Το ΥΟ διαθέτει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες τροποποιώντας την φλεγμονώδη αντίδραση, μόνο όμως όταν διαθέτει μεγάλο μοριακό βάρος. Αρχικά βοηθά στην εγκατάστασή της, μετά μειώνει την ένταση και τη διάρκειά της και τέλος διεγείρει τα εναπομείναντα κύτταρα να πολλαπλασιαστούν και να αναπληρώσουν την βλάβη. Τέλος, φαίνεται ότι διαθέτει και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. 4) Το ΥΟ ακόμη αποτελεί και δομικό συστατικό των πρωτεογλυκανών, των μορίων δηλαδή που ευρίσκονται μέσα στον αρθρικό χόνδρο, κατακρατούν νερό και ενισχύουν την ελαστικότητα του αρθρικού χόνδρου. Η παρουσία του βοηθά στην σύνθεση και συσσωμάτωσή τους. Χωρίς τις πρωτεογλυκάνες ο αρθρικός χόνδρος χάνει την ελαστικότητά του, αποκτά σε κάθε κίνηση της άρθρωσης ρήγματα και τελικά καταστρέφεται οδηγώντας στην οστεοαρθρίτιδα. Στις αρθρώσεις με την πάροδο της ηλικίας αλλά και κάτω από την επίδραση διαφόρων εξωγενών παραγόντων, όχι μόνο προκαλείται μείωση της παραγωγής ΥΟ αλλά και αυτό το ολίγο που παράγεται έχει μικρό μοριακό βάρος. Η μείωση του μοριακού του βάρους βαθμιαία οδηγεί σε μείωση της ιξωδοελαστικότητάς του και των ρεολογικών, αμυντικών και τροφικών 5\n6 ιδιοτήτων του. Η άρθρωση δεν προστατεύεται πλέον και προοδευτικά καταστρέφεται δημιουργώντας τις εκφυλιστικές βλάβες της οστεοαρθρίτιδας. Επομένως, η χορήγηση υαλουρονικού οξέος είτε ενδαρθρικά, είτε από του στόματος αποτελεί μια απλή θεραπεία υποκατάστασης, δηλαδή ό,τι λείπει στον οργανισμό, αντικαθίσταται με το εξωγενώς χορηγούμενο φάρμακο. Παρόλο που η ενδαρθρική χορήγηση ΥΟ εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 1967 για να βελτιώσει την λίπανση της άρθρωσης, η έγκριση της χορήγησής του στην οστεοαρθρίτιδα δόθηκε μόλις το 1997 από την FDA. Οι βασικές μελέτες, πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η απόφαση, ήταν μια διπλή τυφλή πολυκεντρική, διάρκειας 6 μηνών, σε 495 ασθενείς στις ΗΠΑ και μια άλλη παρόμοια αλλά μονοκεντρική σε 100 ασθενείς στην Ευρώπη. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 68% των ασθενών είχαν βελτίωση παρόμοια με αυτή που προκαλεί το ισχυρό αντιφλεγμονώδες φάρμακο Ναπροξέν στην ανώτερη δόση των 1000 mg για το ίδιο χρονικό διάστημα (3). Μια εξαιρετική μεταανάλυση όλων των μελετών μέχρι το 2006 από την Cochrane Library έδειξε ότι η ενδαρθρική χορήγηση ΥΟ έχει τα ίδια αποτελέσματα με την ενδαρθρική χορήγηση κορτικοστεροειδών αλλά τα θετικά αποτελέσματα με το ΥΟ διαρκούν μέχρι και 6 μήνες (4). Τα τελευταία χρόνια τόσο η Ευρωπαϊκή όσο και η Αμερικάνικη ρευματολογική εταιρεία, σε πλήρη συμφωνία με τις αντίστοιχες ορθοπεδικές, έχουν αποδεχθεί την χρησιμότητα της ενδαρθρικής χορήγησης ΥΟ στη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος. Το συμπέρασμα που εξάγεται απ όσα αναφέραμε μέχρι τώρα, είναι ότι πράγματι το ΥΟ είναι ένα πολύ σημαντικό μόριο για τον οργανισμό του ανθρώπου και ότι η βαθμιαία μείωσή του με την άνοδο της ηλικίας, προκαλεί πολλά από τα κλινικά συμπτώματα και σημεία της γήρανσης των διαφόρων ιστών. Εάν λοιπόν, με κάποιους τρόπους, αναστείλουμε την προοδευτική μείωσή του, τότε κάποια από τα όργανά μας, όπως το δέρμα ή οι αρθρώσεις και άλλα, θα διατηρηθούν σε σχετικά καλή κατάσταση. Επομένως, το υαλουρονικό οξύ έχει στοιχεία που θα επέτρεπαν να χαρακτηρίσθεί κατά κάποιο τρόπο ως «το ελιξήριο της νεότητας» για ορισμένους 6\n7 ιστούς που δεν πάσχουν από κάτι σοβαρότερο, παρά μόνο από την φυσιολογική ηλικιακή φθορά. Η αναπλήρωση του ΥΟ στην οστεοαρθρίτιδα γίνεται, μέχρι σήμερα, με έγχυση του φαρμάκου μέσα στην άρθρωση. Αυτός ο τρόπος χορήγησης έχει αρκετά μειονεκτήματα όπως: α) η πιθανή μόλυνση της άρθρωσης, β) η πιθανότητα το ΥΟ, όλο ή ένα μέρος του, να ενεθεί εκτός άρθρωσης, ιδιαίτερα σε αρθρώσεις πιο δύσκολα προσβάσιμες, όπως πχ αυτή του ισχίου και γ) το γεγονός ότι η νόσος οστεοαρθρίτιδα, που προσπαθούμε να θεραπεύσουμε, δεν αφορά μόνο μία ή δύο αρθρώσεις, αλλά πολύ περισσότερες. Πώς θα μπορούσε κάποιος π.χ. να αντιμετωπίσει με ενέσιμο υαλουρονικό οξύ μια οστεοαρθρίτιδα των άκρων χεριών με πολλά προσβεβλημένα δάκτυλα ή της σπονδυλικής στήλης; Αφού λοιπόν παραδεχόμαστε ότι η χορήγηση του υαλουρονικού οξέος βελτιώνει τα περισσότερα όργανα του σώματος, τότε θα πρέπει να βρούμε και κάποιον τρόπο, το σημαντικό αυτό μόριο να κατανέμεται μετά τη λήψη του σε ολόκληρο το σώμα, με ένα σταθερό και συνεχή τρόπο και για μεγάλα χρονικά διαστήματα μηνών ή ετών. Λογικά, ο πιο απλός και σίγουρος τρόπος είναι να χορηγούμε το ΥΟ από του στόματος σαν διατροφικό συμπλήρωμα. Πριν όμως αναλύσουμε την σχετική βιβλιογραφία καλόν είναι να υπενθυμίσουμε ότι το ΥΟ διαθέτει όλα αυτά τα πλεονεκτήματα που ήδη περιγράψαμε και κυρίως την δυνατότητά του να απορροφά νερό μόνον εάν εξασφαλισθεί μια απαραίτητη προϋπόθεση, δηλαδή το μοριακό του βάρος να είναι πολύ μεγάλο, τουλάχιστον όσο και το φυσιολογικό. Σε αντίθετη περίπτωση η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει ότι αντί να βοηθήσει μπορεί να προκαλέσει σημαντική βλάβη. Πράγματι αρκετές εργασίες έχουν δείξει ότι το χαμηλού μοριακού βάρους ΥΟ έχει τελείως διαφορετικές ιδιότητες από αυτό που διαθέτει υψηλό μοριακό βάρος. Πιστεύεται ότι τα πιο επικίνδυνα υαλουρονικά οξέα από αυτά που κυκλοφορούν στα διάφορα παρασκευάσματα είναι αυτά που έχουν μοριακό βάρος κάτω των daltons. Μελέτες δείχνουν ότι ΥΟ χαμηλού μοριακού βάρους μπορεί να προκαλέσει διέγερση των καρκινικών κυττάρων, νεοαγγείωση και αύξηση των μεταστάσεων. Ακόμη υπάρχουν εργασίες που δείχνουν ότι τμήματα υαλουρονικού 7\n8 οξέος με μέγεθος περι τα daltons αυξάνουν αντί να μειώνουν την φλεγμονώδη αντίδραση και μπορούν προξενήσουν επιδείνωση των οστεοαρθριτικών βλαβών στον αρθρικό χόνδρο. Επομένως εδώ έχουμε μια κατάσταση όπου το «μέγεθος μετράει» και μάλιστα σε κρίσιμο και σημαντικό βαθμό (5). Εάν πρέπει, για τους παραπάνω σοβαρούς λόγους, να χορηγούμε διατροφικά ή φαρμακευτικά σκευάσματα όπου το ΥΟ που θα περιέχουν θα πρέπει να είναι υψηλού μοριακού βάρους, προκύπτει το εξής ερώτημα: είναι δυνατόν να απορροφηθεί ένα τόσο μεγάλο μόριο, δηλ πάνω από daltons, από τα τοιχώματα του εντέρου; Στην πορεία για να επιλυθεί το παραπάνω ερώτημα, προέκυψαν και άλλα δύο: 1) Πόσο καθαρό είναι το ΥΟ που θα χορηγήσουμε (χωρίς προσμίξεις από πρωτεϊνες ή άλλα συστατικά) και 2) κατά πόσο, εάν απορροφηθεί από το έντερο, θα κατανεμηθεί στα σημεία που το χρειαζόμαστε για να δράσει ή ο οργανισμός θα το αποβάλλει άμεσα. Οι πηγές του ΥΟ για κάθε χρήση είναι τρείς: α) από το λειρί του πετεινού, β) από τον στερνικό χόνδρο της όρνιθας και γ) από ειδική ζύμωση κατά η καλλιέργεια ενός είδους στρεπτόκοκκου. Η καθαρότητα των δύο πρώτων πηγών κυμαίνεται από 10-20% με τις καλύτερες συνθήκες, ενώ η καθαρότητα της 3ης πηγής πλησιάζει το 90%. Ακόμη το μοριακό βάρος του ΥΟ που προκύπτει από τις δύο πρώτες πηγές δεν ξεπερνά τα daltons, ενώ από την ειδική ζύμωση από καλλιέργεια στρεπτοκόκκων προκύπτει ΥΟ με μοριακό βάρος daltons και περισσότερο. Εύκολα λοιπόν μπορεί κανείς να επιλέξει την πηγή που θα προμηθευθεί το ΥΟ για διατροφικό συμπλήρωμα (5). Στο ερώτημα εάν το ΥΟ που επιλέξαμε απορροφάται από το έντερο και κατανέμεται στις περιοχές που μας ενδιαφέρουν απάντησε μια εργασία που έγινε με ραδιοσημασμένο μεγάλου μοριακού βάρους ΥΟ σε γάτες και σκύλους (Hyaluron). Τα ευρήματα έδειξαν ότι μπορεί να απορροφηθεί και συγκεντρώνεται εκλεκτικά στις αρθρώσεις, στο δέρμα και στους άλλους ιστούς μετά από 4 ώρες (6). 8\n9 Τα τελικά συμπεράσματα που προκύπτουν από την μέχρι σήμερα διεθνή βιβλιογραφία έχουν ως εξής: 1) Το ΥΟ είναι ένα ιδιαίτερα χρήσιμο μόριο και βοηθά την αναζωογόνηση των ιστών κάποιων οργάνων. 2) Για να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα κάποιο ΥΟ, που διατίθεται στην αγορά και λαμβάνεται από του στόματος, θα πρέπει: α) να χορηγηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, β) να συνδυάζεται με άφθονη λήψη νερού, γ) να είναι προϊόν καλλιέργειας στρεπτοκόκκων, δ) να έχει μεγάλο μοριακό βάρος και ε) να έχει αποδειχθεί με την κατάλληλη μελέτη ότι απορροφάται από το έντερο και κατανέμεται στους ιστούς που μας ενδιαφέρουν. Εάν κάποιο προϊόν της αγοράς συγκεντρώνει όλες αυτές τις προϋποθέσεις, τότε μπορούμε να το δοκιμάσουμε για 5-6 μήνες και μετά να επαναξιολογήσουμε την κατάσταση. Η προσεκτική αυτή προσέγγιση πρέπει να εφαρμόζεται για όλες τις ουσίες που δίνουμε στον οργανισμό. Μια ουσία είναι χρήσιμη εάν ο οργανισμός την στερείται. Εάν την διαθέτει σε αφθονία, η χορήγησή της εξωγενώς σαν φάρμακο, μπορεί αντί να βοηθήσει, να βλάψει. Την ίδια τακτική πρέπει να ακολουθούμε και για κάθε άλλη ουσία που χορηγούμε ακόμη και για τις «αθώες» βιταμίνες. Επειδή το ποσοστό της έλλειψης του υαλουρονικού οξέος σε κάθε οργανισμό είναι αδύνατον να το υπολογίσουμε, γι αυτό και η προοδευτική αναπλήρωσή του είναι η πιο σωστή τακτική. Βιβλιογραφία 1. en.wikipedia.org/.../hyaluronan 2. Γεωργιάδης Α., Οστεοαρθρίτιδα, Αθήνα Altman RD.,eta al., J Rheumat, 1998,26; Bellamy N, et al. Cochrane Database Syst Rev 2006;19(2) 5. Bucci L. et al., J of Applied Nutrition, 2004:54:10 6. Baloch L. et al., J Agric Food Chem.2008;56:10582 * Τμήματα του παραπάνω άρθρου δημοσιεύθηκε προ 2ετίας στο myoskeletiko.com 9


Ιωάννης Μεταξάς, το όνομά του συνδέθηκε με μία από τις μεγαλύτερες και πλέον ιστορικές σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας στον 20ο αιώνα, όταν τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 | diaskedasi.info\nΙωάννης Μεταξάς, το όνομά του συνδέθηκε με μία από τις μεγαλύτερες και πλέον ιστορικές σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας στον 20ο αιώνα, όταν τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940\n| | Εμφανίσεις: 2872\nΟ Ιωάννης-Μιχαήλ Μεταξάς, Έλληνας εθνικιστής, ανώτατος αξιωματικός του Πυροβολικού, πολιτικός που εκλέχθηκε βουλευτής, υπήρξε αρχηγός κόμματος, διατέλεσε Υπουργός διαφόρων κυβερνήσεων και ως ο επικεφαλής του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, διατέλεσε πρωθυπουργός από την 4η Αυγούστου 1936 έως την ημέρα του θανάτου του, γεννήθηκε στις 12 Απριλίου 1871 στην Ιθάκη και πέθανε από επιπλοκές πυώδους αμυγδαλίτιδας ή σύμφωνα με άλλες πηγές δολοφονήθηκε, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 1941 στο σπίτι του στην Κηφισιά. Το όνομά του συνδέθηκε με μία από τις μεγαλύτερες και πλέον ιστορικές σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας στον 20ο αιώνα, όταν τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, αρνήθηκε το Ιταλικό τελεσίγραφο λέγοντας στον πρέσβη «Alors, c'est la guerre», [«Λοιπόν, έχουμε πόλεμο»]. Η νεκρώσιμη ακολουθία ψάλθηκε στο Μητροπολιτικό ναό Αθηνών και η ταφή του έγινε την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 1941, στον τάφο της οικογένειας Μεταξά στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.\nΠαντρεύτηκε στις 31 Ιουλίου 1909, με την Ελένη, [Λέλα], Κωνσταντίνου Χατζηιωάννου, από την Τήνο, με την οποία στις 18 Οκτωβρίου 1911 απέκτησαν την μεγάλη τους κόρη, τη Λουκία-Άννα, σύζυγο του Γεώργιου Μαντζούφα και στις 7 Δεκεμβρίου 1912 τη δεύτερη κόρη τους, Ιωάννα-Νανά, σύζυγο του καθηγητή ιατρικής και πρύτανη Ευγένιου Φωκα.\nΗ ιστορία της οικογένειας Μεταξά ξεκινά από το 1081, στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ένα μέλος της οικογένειας από την πλευρά του πατέρα του στην περίοδο των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων του οίκου των Κομνηνών, σύμφωνα με την «Αλεξιάδα» της Άννας Κομνηνής, είχε το αξίωμα του Υπουργού του Αλέξιου Κομνηνού. Στην πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως, ο Μάρκος Αντώνιος Μεταξάς, συμπολεμιστής του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του τελευταίου Αυτοκράτορα, διακρίθηκε για τη γενναιότητα του και την αφοσίωση του. Την ημέρα της αλώσεως κατάφερε διέφυγε και περνώντας από τη Χίο και την Κρήτη, έφθασε στην Κεφαλλονιά όπου εγκαταστάθηκε στη περιοχή «Φραντζάτα» που μετονομάσθηκε σε «Μεταξάτα». Από τότε η οικογένεια του έδωσε στο Έθνος, αρχιερείς, στρατηγούς, πολιτικούς, διπλωμάτες και άλλους που διακρίθηκαν στα γράμματα και τις επιστήμες. Ανάμεσα τους ο Ανδρέας και ο Κωνσταντίνος Μεταξάς οι οποίοι ηγήθηκαν σημαντικής δυνάμεως αγωνιστών της Κεφαλλονιάς που πολέμησαν στην Πελοπόννησο κατά την Εθνεγερσία του 1821.\nΟ Ιωάννης Μεταξάς ήταν απόγονος του οικονομικά ξεπεσμένου Κεφαλληνιακού κλάδου των Αντζουλακάτων της παλαιάς Βυζαντινής οικογένειας των Μεταξάδων, ενώ η οικογένεια αναφέρεται στο «Libro d'Oro» του Ραγκαβή ως μία από αυτές που το 1691, είχαν αποκτήσει από την Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, τον τίτλο του κόμη. Ο Νικόδημος Μεταξάς, Έλληνας μοναχός, είναι ο πρώτος τυπογράφος στην Ανατολή, ο οποίος ίδρυσε τυπογραφείο στην Κωνσταντινούπολη το 1627, κι αργότερα το μετέφερε στην Κεφαλληνία. Γονείς του Ιωάννη ήταν ο Έπαρχος Παναγής Μεταξάς-Αντζουλακάτος, με καταγωγή από την Κεφαλλονιά και η Ελένη Κωνσταντίνου Τριγώνη, από το Αγρίνιο και καταγωγή από τα Γρεβενά, των οποίων ήταν το πρωτότοκο παιδί και αδέλφια του ήταν ο Κωνσταντίνος, ο οποίος σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά σχετικά νέος οδηγήθηκε στο ψυχιατρείο γι' αυτό και ο Ιωάννης Μεταξάς του είχε ιδιαίτερη αδυναμία, και η Μαριάνθη.\nΈζησε ευτυχισμένα παιδικά χρόνια παρ' όλες τις οικονομικές δυσκολίες της οικογενείας του και από μικρός διακρινόταν για το ήθος του και την ευφυΐα του. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο Άργος το 1880, με βραβείο επιμέλειας και χρηστοήθειας, που το συνόδευε το βιβλίο «Βίοι Παράλληλοι διαπρεψάντων Πολιτικών Ανδρών», του Αναστασίου Γούδα, που περιλαμβάνει και την ιστορία των προγόνων του Ανδρέα που διατέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδος, ο πρώτος που έφερε τον τίτλο, και Κωνσταντίνου Μεταξά, που πολέμησαν το 1822, στην μάχη του Λάλα. Η οικονομική τους κατάσταση επιδεινώθηκε το 1879, όταν ο πατέρας του έχασε την πολιτική θέση που κατείχε και αναγκάστηκε να μετακομίσει στην Κεφαλλονιά. Την περίοδο από το 1883 έως το 1885 ήταν μαθητής στο Γυμνάσιο του Αργοστολίου, με ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά, από το οποίο αποφοίτησε με επιτυχία.\nΣτις 12 Σεπτεμβρίου 1885, σε ηλικία 14 ετών, εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και στις 10 Αυγούστου 1890, μετά από επιτυχημένη παρουσία, στη διάρκεια της οποίας αρίστευσε σε όλες τις τάξεις, αποφοίτησε με βαθμολογία 19.90, ως Ανθυπολοχαγός του Μηχανικού. Υπήρξε συμφοιτητής, στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, με τους Αμβρόσιο Φραντζή και Ξενοφώντα Στρατηγό με τον οποίο ήταν αδερφικοί φίλοι. Η επιλογή του δεν ήταν τυχαία, αφού στο ίδιο σώμα υπηρετούσαν δύο συγγενείς του, ο Γεράσιμος και ο Νικόλαος Μεταξάς, μετέπειτα υπουργός των Στρατιωτικών. Το Σεπτέμβριο του 1892 μπήκε στη σχολή Μηχανικών Στρατού και υπηρέτησε έως το 1894 στην Κέρκυρα, ενώ παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Πυροβολικού.\nΤο 1894 μετατέθηκε στην τοπική φρουρά του Ναυπλίου και έως το 1897 υπηρέτησε στη Διεύθυνση Μηχανικού, στο Ναύπλιο, όπου ζούσε με την οικογένεια του, αφού ο πατέρας του είχε μετατεθεί στο Ναύπλιο. Το 1896, άρχισε να γράφει το «Ημερολόγιο» του, όταν βρίσκονταν ακόμη στο Ναύπλιο κι ήταν για έβδομο έτος στο βαθμό του Ανθυπολοχαγού, όπως σημείωσε ο ίδιος. Τον επόμενο χρόνο μετατέθηκε στο υπουργείο Στρατιωτικών, δίπλα στον θείο του, τον υπουργό Νικόλαο Μεταξά και τον ίδιο χρόνο πήρε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο, όταν μετά από δικό του αίτημα μετατέθηκε στο επιτελείο του τότε Αντιστράτηγου, στη θέση του υπευθύνου των εμπιστευτικών αρχείων του επιτελείου. Εκεί γνωρίστηκε και συνδέθηκε φιλικά με τον διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο, κερδίζοντας την εύνοια του Βασιλιά. Το 1889, με Βασιλική υποτροφία συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου, στη Γερμανία, όπου μαζί με τους αξιωματικούς Ιπποκράτη Παπαβασιλείου και Ξενοφώντα Στρατηγό, φοίτησαν από τις 7/19 Σεπτεμβρίου 1899 έως τις 5/18 Σεπτεμβρίου 1901 και αποφοίτησε με ιδιαίτερες διακρίσεις.\nΤο 1903, όταν επανήλθε στην Ελλάδα, τοποθετήθηκε στο νεοσύστατο Γενικό Επιτελείο Στρατού και συνέβαλε στην οργάνωση του στρατού, ενώ συνεργάστηκε με τον Βίκτωρα Δούσμανη στη σύνταξη των νέων στρατιωτικών κανονισμών, οι οποίοι ψηφίστηκαν στη Βουλή το 1904, ύστερα από εισήγηση του Θεοτόκη. Το 1906, προήχθη σε Λοχαγό πρώτης τάξεως. Στο Γενικό Επιτελείο ανέπτυξε στενή φιλία με τον πρίγκηπα Ανδρέα, αδερφό του διαδόχου Κωνσταντίνου, ενώ το 1907 του ζητήθηκε να αναλάβει τη στρατιωτική εκπαίδευση του διαδόχου και μετέπειτα Βασιλιά Γεωργίου Β', στον οποίο δίδαξε για τα επόμενα δύο χρόνια, στρατιωτική ιστορία και τακτική. Το 1909, όταν επικράτησε το Κίνημα στου Γουδή, οι κινηματίες μετέθεσαν το Μεταξά στη Λάρισα. Στις 19 Οκτωβρίου του 1910 ο Βασιλιάς διόρισε πρωθυπουργό τον Ελευθέριο Βενιζέλο και την ίδια μέρα ο Μεταξάς, αφού ανακλήθηκε στην Αθήνα, έλαβε πρόσκληση να επισκεφθεί τον Βενιζέλο, ο οποίος του πρόσφερε τη θέση του στρατιωτικού συμβούλου και πρώτου υπασπιστή του κι ουσιαστικά έγινε σύνδεσμος μεταξύ του πρωθυπουργού και των ανακτόρων.\nΛίγο πριν την έκρηξη του 1ου Βαλκανικού πολέμου, ο Μεταξάς ταξίδεψε στη Σόφια, ως απεσταλμένος της Ελληνικής κυβερνήσεως, για να διαπραγματευτεί τη στρατιωτική συνθήκη μεταξύ της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, που υπογράφηκε στις 5 Οκτωβρίου. Στη συνέχεια επισκέφθηκε το Βελιγράδι και στις 17 Οκτωβρίου επέστρεψε στην Ελλάδα και μετέβη στη Λάρισα, όπου είχε εγκατασταθεί το Γενικό Επιτελείο Στρατού. Εκείνη την εποχή ήταν τέταρτος στην ιεραρχία του επιτελείου, όμως στην ουσία ήταν ο στρατιωτικός εγκέφαλος του Επιτελείου. Πήρε όλες στις μάχες του πρώτου Βαλκανικού πολέμου, ενώ μαζί με τον Βίκτωρα Δούσμανη διαπραγματεύτηκε την παράδοση της Θεσσαλονίκης από τον Ταξίν Χασάν Πασά. Το πρωτόκολλο παραδόσεως υπογράφηκε στις 26 Οκτωβρίου 1912.\nΤον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ο Μεταξάς ταξίδεψε στο Λονδίνο ως στρατιωτικός σύμβουλος του Βενιζέλου, για τη διαπραγμάτευση των όρων της συνθήκης ειρήνης με την Τουρκία, όμως στις 16 Ιανουαρίου του 1913, ανακλήθηκε και στάλθηκε αμέσως στην Ήπειρο. Επιμελήθηκε το σχέδιο καταλήψεως του Μπιζανίου, ενώ ήταν αντιπρόσωπος της Ελλάδος στην παράδοση των Ιωαννίνων. Τον Απρίλιο του 1913 προήχθη στο βαθμό του Ταγματάρχη λόγω αρχαιότητας και διορίστηκε Διοικητής του Επιτελείου. Πήρε μέρος στον δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο και μετά τη λήξη του προήχθη σε αντισυνταγματάρχη και τοποθετήθηκε Διευθυντής Επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού, καθώς και ως Διευθυντής της Ανώτερης Στρατιωτικής Ακαδημίας. Τον Οκτώβριο του 1913, παρασημοφορήθηκε από τον Βασιλιά με το Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος, ενώ στη διάρκεια της κρίσεως των σχέσεων με την Τουρκία το 1914, για το ζήτημα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, συνέταξε και σχέδιο αιφνίδιας αποβάσεως και καταλήψεως των νησιών.\nΣτις 14 Ιανουαρίου 1915 υπέβαλε υπόμνημα στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, με τίτλο «Μικρά Ασία: Δυνατότητες διαμονής», με το οποίο εξέθετε τις ισχυρές του επιφυλάξεις σχετικά με το ενδεχόμενο εκστρατείας. Το Φεβρουάριο του 1915, ασκούσε καθήκοντα αρχηγού στο Γενικό Επιτελείο Στρατού [Γ.Ε.Σ.] ως αντικαταστάτης του Βίκτωρα Δούσμανη, όταν εκείνος διαφώνησε με το Ελευθέριο Βενιζέλο στο θέμα της εξόδου ή μη της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο και παραιτήθηκε. Ο Βενιζέλος επέμενε στην υποστήριξη της Αντάντ κι ο Μεταξάς, τον Μάρτιο του 1915, υπέβαλε την παραίτηση του, καθώς δεν συμφωνούσε με τον επικείμενο πόλεμο.\nΣτις 6 Οκτωβρίου του 1915, ο Ελευθέριος Βενιζέλος απομακρύνθηκε από τη θέση του πρωθυπουργού και ο Μεταξάς ανακλήθηκε στο σώμα ως υπαρχηγός του Επιτελείου. Στις 26 Μαΐου του 1916 οι γερμανικές και βουλγαρικές δυνάμεις επιτέθηκαν στο οχυρό Ρούπελ στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα κι ο Μεταξάς, ύστερα από πιέσεις του Βασιλιά, έδωσε εντολή να παραδοθεί το οχυρό. Στις 27 Ιουνίου, ύστερα από το τελεσίγραφο των Μεγάλων Δυνάμεων, δημοσιεύτηκε το διάταγμα της γενικής αποστρατεύσεως και με την αποστράτευσή του ο Μεταξάς προήχθη στο βαθμό του Συνταγματάρχη.\nΑκολούθησε η οργάνωση των αποστράτων σε ομάδες εφέδρων, κυρίως υπαξιωματικών και στρατιωτών, που προέρχονταν από τα κοινωνικά στρώματα που αποκαλούνται «μεσαία». Ήταν άνθρωποι που ζούσαν ευπρεπώς αλλά με τον ιδρώτα του προσώπου τους και τον κόπο των χεριών τους, οι οποίοι έγιναν γνωστοί ως «Επίστρατοι» και ανεπίσημος αρχηγός τους ήταν ο Μεταξάς. Πρόκειται για την πρώτη μαζική οργάνωση στη νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδος. Ο ίδιος ο Μεταξάς σε άρθρο του το 1934 έγραφε ότι, «...Ο κ. Βενιζέλος με κατηγόρησε και με κατηγορεί σήμερον, ότι υπήρξα ό οργανωτής της κινήσεως ταύτης. 'Αλλ' αυτό το θεωρώ εγώ τιμήν μου. Ναι! την κίνησιν εδημιούργησε μόνη της ολόκληρος ή ελληνική νεολαία της εποχής εκείνης. Και εγώ έτέθην εις την υπηρεσίαν αυτής και ήγωνίσθην μετά πλήθους άλλων αλησμόνητων συνεργατών, όπως λάβη ωργανωμένην μορφήν...».\nΟ επίσημος τίτλος των «Επιστράτων» ήταν, «Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εφέδρων» [«Π.Σ.Ε.»]. Ο Σύνδεσμος ιδρύθηκε στις αρχές Ιουνίου 1916 και εξαπλώθηκε με γοργούς ρυθμούς σε ολόκληρη τη χώρα, παράλληλα με τη γενική αποστράτευση που είχε επιβάλει η Αντάντ στο βασιλιά Κωνσταντίνο Α'. Ο πρόδρομος και πυρήνας τους ήταν ο «Σύνδεσμος Εφέδρων Υπαξιωματικών» που ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1913 κι είχε κατορθώσει τη ματαίωση ψηφίσεως νομοσχεδίου του Βενιζέλου που απέκλειε τους έφεδρους υπαξιωματικούς παλαιότερων κλάσεων από το δικαίωμα προαγωγής στο βαθμό του αξιωματικού. Με βάση αυτό το συμβάν, ο έφεδρος λοχίας Γεώργιος Καμαρινός φαίνεται να συνέλαβε την ιδέα της οργάνωσης όλων των επιστρατευμένων εφέδρων την άνοιξη του 1916. Στις 30 Μαΐου υπογράφτηκε το πρακτικό ίδρυσης του Συνδέσμου από είκοσι ιδρυτικά μέλη. Η σύνταξη του καταστατικού ανατέθηκε στον Ιωάννη Θεοφιλάκη και ψηφίστηκε στις 5 Ιουνίου, ενώ ο σκοπός του, όπως δηλώνεται στο καταστατικό του, είναι α) πρόνοια για τους εφέδρους και τις οικογένειές τους, β) διαπαιδαγώγηση του ελληνικού λαού στα εθνικά ζητήματα.\nΟι σύμμαχοι απαίτησαν από την Ελληνική κυβέρνηση να τους παραδώσει το μεγαλύτερο μέρος του στόλου μαζί με πολεμοφόδια και ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος αρνήθηκε. Ο Γάλλος αντιναύαρχος Φουρνέ αποβίβασε 3.000 στρατιώτες στο Φάληρο και στον Πειραιά, με σκοπό να προελάσουν προς στην Αθήνα. Οι «Επίστρατοι» τους εμπόδισαν και συγκρούσθηκαν μαζί τους στην περιοχή του Φιλοπάπου, στις 18 και 19 Νοεμβρίου 1916, όταν υπερασπίστηκαν νικηφόρα το βασιλιά και την πρωτεύουσα από τα συμμαχικά αγήματα και στη συνέχεια έπνιξαν την απόπειρα βενιζελικού κινήματος. Οι σύμμαχοι ηττήθηκαν και την επόμενη μέρα αποσύρθηκαν προς το Φάληρο, ενώ ο συμμαχικός στόλος άρχισε να βομβαρδίζει από το Φάληρο την Αθήνα. ΟΙ επίστρατοι κατόρθωσαν να πιάσουν αιχμάλωτο τον Γάλλο ναύαρχο, που ήταν επικεφαλής των δυνάμεων της θρασύτατης επιθετικής ενέργειας. Το γεγονός χαιρετίστηκε ως νίκη του Ελληνικού Στρατού και Λαού σε βάρος των «Μεγάλων Δυνάμεων». Η δράση των Επιστράτων συνεχίστηκε μέχρι το 1920, και ο μερικός μετασχηματισμός τους σε οργανώσεις του Λαϊκού κόμματος συνέβαλε στην εκλογική ήττα των βενιζελικών στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920.\nΗ δίκη του Επιτελείου\nΟι Ιωάννης Μεταξάς, Βίκτωρ Δούσμανης, Ξενοφών Στρατηγός και Αθανάσιος Εξαδάκτυλος ήταν κατηγορούμενοι και δικάστηκαν στο έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών, από τις 7 Νοεμβρίου 1919 έως τις 14 Φεβρουαρίου 1920, με την εισηγητική έκθεση που έφερε την υπογραφή του Στυλιανού Κολοκυθά, εισηγητή του Α΄ Διαρκούς Στρατοδικείου, κατηγορούμενοι για την παράδοση της Ανατολικής Μακεδονίας, του Δ΄ Σώματος Στρατού και άφθονου πολεμικού υλικού στα Γερμανικά και Βουλγαρικά στρατεύματα. Στη «Δίκη του πρώην Επιτελείου», που οι εφημερίδες της εποχής την αποκάλεσαν και «Υπόθεση Ρούπελ», από την παράδοση του ομώνυμου οχυρού στους Βούλγαρους. Η δίκη άρχισε στις 25 Οκτωβρίου 1919 και περατώθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1920. Η έκθεση χαρακτήριζε προδοτική τη στάση του Γενικού Επιτελείου, το οποίο είχε καταστεί «…την εποχήν εκείνην το κέντρον της αντιανταντικής και Γερμανοφίλου πολιτικής….». Βασική κατηγορία υπήρξε η εσχάτη προδοσία για τους Δούσμανη και Μεταξά, διότι, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, συνωμότησαν για τη μεταβολή του καθεστώτος από Βασιλευομένη Δημοκρατία σε απόλυτο Μοναρχία, παρέδωσαν την Ανατολική Μακεδονία και τα οχυρά της στους Γερμανούς και Βουλγάρους, όπλισαν τους επιστρατευτικούς συλλόγους και τους παρακίνησαν σε εμφύλιο πόλεμο και παρέδωσαν σε πράκτορες της Γερμανίας, Αυστρίας και Βουλγαρίας κρατικά απόρρητα.\nΗ κατηγορία για τους Ξενοφώντα Στρατηγό και Αθανάσιο Εξαδάκτυλο ήταν ότι βοήθησαν τους ιΩΆΝΝΗ Μεταξά και Βίκτωρα Δούσμανη για την εκτέλεση των πράξεων εσχάτης προδοσίας. Mε την απόφαση οι Ιωάννης Μεταξάς και Βίκτωρ Δούσμανης κρίθηκαν: για τη μεταβολή του πολιτεύματος αθώοι, για παράδοση της Ανατολικής Μακεδονία αθώοι, για την παράδοση των οχυρών της Ανατολικής Μακεδονίας ομόφωνα ένοχοι, για τον εξοπλισμό των επιστράτων αθώος ο Δούσμανης και ομόφωνα ένοχος ο Μεταξάς, ενώ αθωώθηκαν για την παράδοση κρατικών εγγράφων. Στο Μεταξά επιβλήθηκε η θανατική ποινή και στον Δούσμανη η ποινή των ισοβίων δεσμών. Οι Ξενοφών Στρατηγός και Αθανάσιος Εξαδάκτυλος κηρύχθηκαν αθώοι.\nΤο καλοκαίρι του 1917, αμέσως μετά την εκθρόνιση του Βασιλιά, ο ύπατος αρμοστής των συμμάχων έστειλε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Ζαΐμη κατάλογο όσων έπρεπε να εξοριστούν άμεσα, μεταξύ τους και ο Ιωάννης Μεταξάς, που στις 20 Ιουνίου του 1917 επιβιβάστηκε στο ατμόπλοιο «Βασιλεύς Κωνσταντίνος» με προορισμό την Κορσική. Μαζί του οι Δημήτριος Γούναρης, Γεώργιος Πεσμαζόγλου, Κωνσταντίνος Έσσλιν, Βίκτωρας Δούσμανης και άλλοι. Στις 29 Ιουνίου, το πλοίο έφτασε στο Αιάκειο. Ο Μεταξάς συνταξίδευε με τη σύζυγο και τις δύο τους κόρες και κατέλυσαν στο «Grand Hotel». Τους μήνες που ακολούθησαν αναζήτησε τρόπο να αποδράσει, καθώς η κυβέρνηση Βενιζέλου επιδίωκε την επιστροφή του στην Ελλάδα για να τον δικάσει. Στις 6 Δεκεμβρίου 1918, μαζί με τους Δημήτριο Γούναρη και Γεώργιο Πεσμαζόγλου, διέφυγαν χρησιμοποιώντας το αυτοκίνητο του νομάρχη, το μοναδικό που μπορούσε να κυκλοφορεί βράδυ. Έφτασαν σε ερημική τοποθεσία και επιβιβάστηκαν σε ένα καΐκι με προορισμό τη Σαρδηνία, όπου κατέλυσαν σε ξενοδοχείο ύστερα από παράκληση των Γούναρη και Πεσμαζόγλου. Το βράδυ της ίδιας μέρας, τον συνέλαβαν, όπως και τους άλλους, οι αστυνομικές αρχές της Σαρδηνίας, όμως η Ιταλική κυβέρνηση αρνήθηκε να τους εκδώσει στη Γαλλία. Την ίδια στάση τήρησε η Ιταλική κυβέρνηση, και στις πιέσεις του Βενιζέλου κι αρνήθηκε να τον εκδώσει στην Ελλάδα, θέλοντας να τον χρησιμοποιήσει ως μέσο συνδιαλλαγής στο θέμα των Δωδεκανήσων.\nΣτις 21 Δεκεμβρίου 1918 ο Μεταξάς μεταφέρθηκε στο Κάλιαρι, την πρωτεύουσα της Σαρδηνίας, όπου παρέμεινε υπό αστυνομική παρακολούθηση. Λίγο καιρό αργότερα ο υπουργός των εξωτερικών Tittoni, του επέτρεψε να εγκατασταθεί σε μία από τις πόλεις, Περούτζια, Σιένα ή Λούκκα και ο Μεταξάς με την οικογένεια του, η οποία είχε φτάσει στην Ιταλία, εγκαταστάθηκε στη Σιένα, όπου παρέμεινε για έναν περίπου χρόνο. Στην Ελλάδα, στις 7 Νοεμβρίου 1919, ξεκίνησε η δίκη των στελεχών του πρώην Γενικού Επιτελείου Στρατού. Ο Μεταξάς και ο Βίκτωρ Δούσμανης κατηγορήθηκαν για εσχάτη προδοσία και ο Μεταξάς καταδικάστηκε σε θάνατο, στις 14 Φεβρουαρίου 1920, με απόφαση του Στρατοδικείου. Τον Μάιο του 1920 οι Μεταξάς, Γούναρης και Πεσμαζόγλου έπαψαν να θεωρούνται κρατούμενοι και στις 27 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου ο Μεταξάς με την οικογένειά του μετακόμισαν στη Φλωρεντία.\nΜετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές της 20ης Νοεμβρίου 1920, ο Μεταξάς επέστρεψε στην Αθήνα, όπου συναντήθηκε με τον υπουργό στρατιωτικών Δημήτριο Γούναρη, με τον πρωθυπουργό Δημήτριο Ράλλη, με τον πρώην πρωθυπουργό Στέφανο Σκουλούδη, με τον συμφοιτητή του από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και φίλο του Ξενοφώντα Στρατηγό, τον πρώην πρωθυπουργό Στέφανο Δραγούμη, ενώ απότισε φόρο τιμής στον τάφο του Ίωνα Δραγούμη. Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Κεφαλλονιά και στο λιμάνι της Σάμης τον υποδέχθηκαν πλήθος από τους κατοίκους του νησιού αλλά και πολλοί από τους επίστρατους. Στις 30 Νοεμβρίου 1920 επισκέφθηκε το Αργοστόλι και τις επόμενες μέρες έκανε επισκέψεις στα γύρω χωριά και στην Ιθάκη, ενώ ίδρυσε τον «Πολιτικό Λαϊκό Σύλλογο» που σκοπό είχε την επίβλεψη των βουλευτών του νησιού. Στα τέλη του 1920 η οικογένεια του επέστρεψε στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στο Φάληρο.\nΣτις 7 Ιανουαρίου 1921, ο Μεταξάς ανακλήθηκε στο στρατό, προήχθη σε αντιστράτηγο και αποστρατεύθηκε. Στις 25 Μαρτίου του 1921 ο υπουργός Οικονομικών Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης κάλεσε τον Μεταξά σπίτι του. Στη συνάντηση τους ήταν ακόμη ο υπουργός στρατιωτικών Νικόλαος Θεοτόκης, ο πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης και ο συνταγματάρχης και συμφοιτητής του Μεταξά, Αθανάσιος Εξαδάκτυλος. Εκεί συζήτησαν για τη Μικρασιατική εκστρατεία, και του πρότειναν τη θέση του στρατιωτικού συμβούλου του Αντιστράτηγου, όμως μετά την άρνηση του, ο Πρωτοπαπαδάκης του πρόσφερε τη θέση του Αντιστράτηγου της Μικράς Ασίας. Ο Μεταξάς αρνήθηκε καθώς θεωρούσε ότι οποιαδήποτε επιχείρηση εναντίον της Τουρκίας ήταν καταδικασμένη. Ανάλογη συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 29 Μαρτίου με το ίδιο αποτέλεσμα. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1922 ο Βασιλιάς κάλεσε τον Μεταξά στα ανάκτορα στο Τατόι και του ζήτησε να συντάξει την επιστολή παραιτήσεως του προς τον Ελληνικό λαό.\nΥποστηρικτής των Γερμανών μαζί με το βασιλιά Κωνσταντίνο, διαφώνησε με τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν την πτώση του Βενιζέλου για τη συνέχιση της μικρασιατικής εκστρατείας και στις 12 Οκτωβρίου 1922, ο Μεταξάς ίδρυσε το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων, με το οποίο άρχισε αγώνα εναντίον του Κινήματος του 1922 και μετά την αποτυχία του απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα. Ο Μεταξάς με επιστολή του, για την οποία είχε τη συγκατάθεση του πρωθυπουργού Σωτηρίου Κροκιδά, ζήτησε από το υπουργικό συμβούλιο να επιτραπεί η άσκηση εφέσεως, στους κατηγορουμένους της δίκης των Έξι, πρόταση που απέρριψε η επαναστατική επιτροπή, έτσι στις 10 Νοεμβρίου παραιτήθηκε ο υπουργός εξωτερικών Νικόλαος Πολίτης και τον ακολούθησε όλη η κυβέρνηση Κροκιδά, ώστε τέσσερις μέρες αργότερα να σχηματιστεί η κυβέρνηση του Στυλιανού Γονατά.\nΤα μεσάνυχτα της 21 Οκτωβρίου 1923, ξέσπασε το στρατιωτικό κίνημα των Παναγιώτη Γαργαλίδη-Γεωργίου Λεοναρδόπουλου, το οποίο καθοδηγούσε παρασκηνιακά. Η αποτυχία του κινήματος τον υποχρέωσε να διαφύγει, στις 28 Οκτωβρίου, με νορβηγικό πλοίο από την Πάτρα με προορισμό την Ιταλία, όπου πληροφορήθηκε την ερήμην καταδίκη του σε θάνατο. Όταν αμνηστεύτηκε το 1924, επέστρεψε στην Ελλάδα και και στο δημοψήφισμα του ίδιου χρόνου για την αβασίλευτη δημοκρατία, μαζί με τον Παναγή Τσαλδάρη εκπροσώπησαν τους βασιλόφρονες. Στη διάρκεια της δικτατορίας του Θεόδωρου Πάγκαλου φυλακίστηκε κι εκτοπίστηκε, όμως στις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου του 1926, συγκέντρωσε 151.044 ψήφους και κατέλαβε 51 από τις 286 έδρες στη Βουλή. Συνεργάστηκε με την κυβέρνηση συνασπισμού του Αλέξανδρου Ζαΐμη και στις 4 Δεκεμβρίου 1926, ορκίστηκε και έως τις 17 Αυγούστου 1927, διατέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών. Διατήρησε τη θέση του Υπουργού Συγκοινωνιών και στην επόμενη κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη από τις 17 Αυγούστου 1927 έως τις 8 Φεβρουαρίου 1928, ενώ από τις 16 Νοεμβρίου 1927 του είχε ανατεθεί προσωρινά η Διεύθυνση του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Στην επόμενη κυβέρνηση υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, ορκίστηκε εκ νέου και διατέλεσε από τις 8 Φεβρουαρίου 1928 έως τις 4 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, Υπουργός Συγκοινωνίας.\nΤο Φεβρουάριο του 1928, το κόμμα του υπέστη διάσπαση, καθώς αποχώρησαν πολλά μέλη του και στις εκλογές του 1929 για τη Γερουσία, έλαβε 22.518 ψήφους και ανέδειξε δύο γερουσιαστές κι ένα μόνο βουλευτή, δίχως να εκλεγεί ο Μεταξάς, που απογοητευμένος από την εξέλιξη σκέφθηκε να αποσυρθεί από την πολιτική. Στις βουλευτικές εκλογές του 1932, το κόμμα των Ελευθεροφρόνων συγκέντρωσε 18.591 ψήφους και κατέλαβε τρεις έδρες, όμως ο Μεταξάς συμμετείχε στην κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη, από τις 4 Νοεμβρίου 1932 έως τις 16 Ιανουαρίου 1933, ως Υπουργός Εσωτερικών. Την περίοδο που ακολούθησε κορυφώθηκε η ένταση στις σχέσεις του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και από τις 13 Οκτωβρίου 1934 έως τις 23 Νοεμβρίου 1935, ο Μεταξάς αρθρογραφούσε για την περίοδο του Κράτους της Θεσσαλονίκης και της Μικρασιατικής εκστρατείας, κατηγορώντας τον Βενιζέλο για την πολιτική που είχε ακολουθήσει.\nΤο 1935 το κόμμα του έλαβε 152.285 ψήφους και ανέδειξε επτά βουλευτές, ενώ στις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936, έλαβε το 3.94% του εκλογικού σώματος, 50.137 ψήφους και κατέλαβε επτά έδρες. Στις 5 Μαρτίου ορκίστηκε Υπουργός Στρατιωτικών στην υπηρεσιακή του Κωνσταντίνου Δεμερτζή, ενώ στις 14 Μαρτίου ορκίστηκε Αντιπρόεδρος, Υπουργός Αεροπορίας κι ανέλαβε προσωρινά τη Διεύθυνση του Υπουργείου Ναυτικών, διατηρώντας παράλληλα τη θέση του υπουργού Στρατιωτικών. Στις 13 Απριλίου πέθανε αιφνιδίως από ανακοπή καρδιάς ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Δεμερτζής. Την ίδια εποχή η κοινοβουλευτική δημοκρατία έδειχνε να εξαντλεί τα όρια της, ενώ η κοινωνική αναταραχή εντεινόταν, καθώς στους τρεις τελευταίους μήνες της πρωθυπουργίας Δεμερτζή, είχαν γίνει 200 απεργίες.\nΜετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Δεμερτζή έγινε πρωθυπουργός στις 13 Απριλίου. Στις 25 του ίδιου μήνα εκφώνησε στο Κοινοβούλιο τις προγραμματικές του δηλώσεις και δύο μέρες αργότερα έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή με 241 ψήφους υπέρ, 16 κατά - Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος και ο Γεώργιος Παπανδρέου, ενώ υπήρξαν και 4 αποχές. Στις 30 Απριλίου του 1936 η Βουλή του παραχώρησε με ψήφισμα απόλυτη ελευθερία, καθώς διέκοψε τις εργασίες της ως τις 30 Σεπτεμβρίου του 1936 και παρείχε εξουσιοδότηση στην Εκτελεστική εξουσία να εκδίδει νομοθετικά διατάγματα για όλα τα θέματα, κάτω από την επίβλεψη μιας 40μελούς επιτροπής, που δε λειτούργησε ποτέ. Στις 4 Αυγούστου του 1936, ο Μεταξάς εκμεταλλεύτηκε την ανήσυχη διεθνή κατάσταση, τον εσωτερικό κομμουνιστικό κίνδυνο και την πιθανότητα εσωτερικών ταραχών, με αφορμή τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης και την πανελλαδική απεργία που είχε προκηρυχτεί για την 5η Αυγούστου και με τη συγκατάθεση του Βασιλιά Γεωργίου Β', διέλυσε τη Βουλή χωρίς να προκηρύξει εκλογές, ανέστειλε πολλά άρθρα του Συντάγματος και κατάργησε τον Κοινοβουλευτισμό.\nΑυθημερόν, παρέδωσε προς υπογραφή στον βασιλιά δύο διατάγματα με σκοπό την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου και της πολιτικής κρίσεως. Με το ένα ανέστελλε σημαντικά άρθρα του Συντάγματος περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ακόμα, με το δεύτερο διέλυσε την Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή, χωρίς την προκήρυξη νέων εκλογών. Την ίδια ημέρα απηύθυνε διάγγελμα προς τον Ελληνικό λαό. Στις 13 Αυγούστου 1936 υπογράφηκαν μεταξύ των εργοδοτών και των εργατικών οργανώσεων της Ελλάδος οι δύο πρώτες -στην ιστορία της Ελλάδος- συλλογικές συμβάσεις εργασίας «περί καθορισμού κατωτάτου ορίου μισθού ιδιωτικών υπαλλήλων και ημερομισθίου εργατών βιομηχανίας».\nΣτις 30 Ιουνίου 1938 αποκαλύφθηκε η δράση ομάδας υπαξιωματικών που σχεδίαζαν την ανατροπή του Μεταξά, ενώ στις 17 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, εκδηλώθηκε κίνημα στην Κρήτη από μια μερίδα κατοίκων και ορισμένους πολιτικούς αρχηγούς. Δώδεκα ημέρες αργότερα, το κίνημα κατέρρευσε και συνελήφθησαν οι αρχηγοί του. Τον ίδιο χρόνο με αφορμή το θάνατο του Μουσταφά Κεμάλ, γνωστού ως Κεμάλ Ατατούρκ, μετονόμασε προς τιμήν του Τούρκου δικτάτορα την Οδό Αποστόλου Παύλου στη Θεσσαλονίκη σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ και αγόρασε από τον ιδιώτη που το κατείχε το σπίτι όπου υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο Κεμάλ, το οποίο χάρισε στο τουρκικό κράτος. Σε όλη τη διάρκεια του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου διοργανώνονταν επισκέψεις σε εργοστάσια και βιοτεχνίες, ομιλίες και εγκαίνια, παρελάσεις στις διάφορες επετείους και στην Πρωτομαγιά, όπως και η μαζική συμμετοχή των εργατών σ' αυτές.\nΆρνηση πληρωμής επαχθούς χρέους\nΤο 1936, ο Μεταξάς αρνήθηκε να πληρώσει το χρέος της Ελλάδας στη βελγική τράπεζα «Societe Commerciale de Belgique» και αντιμετώπισε το Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης. Απολογούμενη η Ελλάδα είχε επισημάνει ότι, «Η Κυβέρνηση της Ελλάδος είναι ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού, τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας. Γι’ αυτό, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή….». Αργότερα αναφερόμενη γενικά σε όλα τα Κράτη είχε δηλώσει συμπληρωματικά: «….Όταν μια Κυβέρνηση καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην πληρωμή του χρέους και στην εξασφάλιση για το Λαό κατάλληλης διοικήσεως, εγγυημένων συνθηκών για ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, πρέπει να επιλέξει το δεύτερο. Το Καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, υπερτερεί έναντι της πληρωμής των χρεών. Από κανένα Κράτος δεν μπορεί να απαιτηθεί η εκπλήρωση, μερική ή ολική των χρηματικών του υποχρεώσεων θέτοντας σε κίνδυνο τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του με συνέπεια την αποδιοργάνωση της χώρας....». Με αυτά τα τόσο σωστά επιχειρήματα το Διεθνές Δικαστήριο δικαίωσε την Ελλάδα, δημιουργώντας ένα ευνοϊκό προηγούμενο, πάνω στο οποίο βασίσθηκε και το 2003 ανάλογη ευνοϊκή απόφαση για την Αργεντινή.\nΟ Μεταξάς θεωρούσε «ατύχημα» το ότι «η άρχουσα τάξις (...) ηθέλησε να συγχέη τον δημοτικισμόν, που είναι κίνημα καθαρώς εθνικόν, με τον κομμουνισμόν. Αυτή η σύγχυσις δεν επιτρέπεται πλέον, διότι δεν ωφελεί παρά μόνον τους κομμουνιστάς...». Έτσι για τη γραμματική και την ορθογραφία της δημοτικής, ο Μεταξάς ανέθεσε το Δεκέμβριο του 1938 σε επιτροπή, με πρόεδρο το Μανόλη Τριανταφυλλίδη, τη σύνταξη γραμματικής της δημοτικής γλώσσας. Μέλη της επιτροπής ορίστηκαν οι: Κλέανδρος Λάκωνας, ο Θρασύβουλος Σταύρου, γυμνασιάρχης, ο Αχιλλέας Τζάρτζανος, γνωστός από το συντακτικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και ο Βασίλης Φάβης, συντάκτης του Λεξικού της Ακαδημίας και αργότερα καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Γραμματέας της επιτροπής ορίστηκε ο Νικόλαος Ανδριώτης, συνεργάτης τότε της Ακαδημίας Αθηνών, καθηγητής αργότερα στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Το τυπικό της νέας γραμματικής, που είχε τη σύμφωνη γνώμη του Ιωάννη Μεταξά, βασίστηκε στο τυπικό του 1918 και την πρώτη καθιέρωση της σχολικής δημοτικής. Η διασάφηση που δόθηκε από το υπουργείο Παιδείας εκ μέρους του Μεταξά ήταν ότι «...βάσις της σχολικής γραμματικής θα ληφθή η γλώσσα η υπάρχουσα εις τα πρότυπα των δημοτικών τραγουδιών και των μεγάλων ποιητών της νέας Ελλάδος, ως ερρυθμίσθη γραμματικώς και ορθογραφικώς κατά την πρώτην αυτής σχολικήν καθιέρωσιν...». Τελικά, η «Νεοελληνική Γραμματική της Δημοτικής», δημοσιεύτηκε από τον «Οργανισμό Εκδόσεως Σχολικών Βιβλίων» [Ο.Ε.Σ.Β.] το 1941, μετά το θάνατο του Μεταξά.\nΤορπιλισμός του «Έλλη»\nΗ βύθιση του πλοίου «Έλλη» στις 15 Αυγούστου 1940, από τορπιλική επίθεση, ενώ συμμετείχε σημαιοστολισμένη στις εορταστικές εκδηλώσεις της Παναγίας στη Τήνο, αποτέλεσε την κορύφωση των Ιταλικών προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδος. Η έρευνα του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η ενέργεια είχε πραγματοποιηθεί από Ιταλικό Υποβρύχιο, συμπέρασμα που επιβεβαιώθηκε από απόστρατο Ιταλό Ναύαρχο, ο οποίος παραδέχθηκε δημόσια ότι ο τορπιλισμός της ήταν δικό του έργο, όταν ήταν Κυβερνήτης στο Ιταλικό υποβρύχιο «ΔΕΛΦΙΝΟ». Η Ελληνική Κυβέρνηση αναγκάσθηκε να ανακοινώσει ότι η «Έλλη» «...εβλήθη δια τορπιλών αγνώστου εθνικότητος Υποβρυχίου».\nΜια μέρα μετά τον τορπιλισμό, ο Ιωάννης Μεταξάς συγκάλεσε το Υπουργικό Συμβούλιο όπου ξεκαθάρισε τη θέση του ανακοινώνοντας ότι, «… Ενώπιον αυτής της καταστάσεως, η πολιτική της Ελλάδος είναι καθαρά. Εκατό τοις εκατό, χωρίς επιφυλάξεις και χωρίς παζαρέματα, είμεθα παρά το πλευρό της Αγγλίας. Αυτήν την δήλωσιν, δεν σας την κάμνω δια να προκαλέσω συζήτησιν. Είναι πολιτική αποφασισθείσα, που την εγκρίνει χωρίς καμιά αμφιβολία ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός, ο Στρατός μας και ο Βασιλεύς. Εάν υπάρχει αντίθετος, ο οποίος θέλει ν’ ακολουθήσει η Χώρα ιταλόφιλον πολιτικήν, ας εκδηλωθεί. Εάν υπάρχει μεταξύ υμών κανείς ο οποίος να μην εγκρίνει ή να έχει επιφυλάξεις ας αποχωρήση … Η πολιτική των υποχωρήσεων δεν φέρει πουθενά. Έχομεν το παράδειγμα της Ρουμανίας και του Πεταίν. Έστω και αν νικήσει ο Άξων, που το θεωρώ για πολλούς λόγους αδύνατον, οι Γερμανοί θα μας σεβασθούν πολύ περισσότερον και ως τιμίους εχθρούς και ως Έθνος που απέδειξεν πως έχει δικαιώματα να ζη ελέυθερον, παρά ως συμμάχους της τελευταίας στιγμής με προβαδίζοντας τους Ιταλούς και τους Βουλγάρους, με τας γνωστάς εδαφικάς αξιώσεις εναντίον μας … Εάν νικήσει η Μεγάλη Βρετανία, όπως πιστεύω, το μέλλον μας εις την Ανατολικήν Μεσόγειον είναι βεβαίως περίλαμπρον. Και τα πλέον τολμηρά μας όνειρα ασφαλώς θα πραγματοποιηθούν. Είναι μια καμπή της ιστορίας μας, η οποία παρουσιάζεται ίσως κάθε πεντακόσια έτη … Θα θέσωμεν την δόξαν πρώτην και ύστερα τη νίκην. Και θα δείξουμε εις τον κόσμον, ότι αι εσωτερικαί αξίαι του Ελληνισμού, δεν έχουν μειωθεί. Αι θυσίαι βεβαίως θα είναι μεγάλαι, μέγισται. Αλλά όπως εγώ είμαι έτοιμος να θυσιάσω τα πάντα, το σπίτι μου, τα παιδιά μου, τη ζωή μου, έτσι είμαι βέβαιος θα σκεφθή ο καθένας μας, ο κάθε Έλλην. Δεν επιτρέπεται να μαυρίσουμε, να κηλιδώσουμε μίαν ιστορίαν θαυμασία δυόμιση χιλιάδων ετών….». Για την Ελλάδα, εκείνη ήταν η πρώτη ημέρα του πολέμου. Για τις επόμενες ημέρες από τον τορπιλισμό επικράτησε η «ηρεμία πριν από την καταιγίδα». Μ' ένα πρωτοποριακό σύστημα «σιωπηρής επιστρατεύσεως» με ατομικές προσκλήσεις, ο Μεταξάς πρόλαβε να ετοιμάσει τον στρατό για τον επερχόμενο πόλεμο.\nΛίγο πριν τις τρεις το πρωί της Δευτέρας 28 Οκτωβρίου 1940, ένα αυτοκίνητο της Ιταλικής Πρεσβείας, με τον αριθμό Δ.Σ. 75, έφτασε έξω από την κατοικία του πρωθυπουργού, «μια μικροαστική εξοχική βιλίτσα» στην Κηφισιά. Το αυτοκίνητο ανήκε στον στρατιωτικό ακόλουθο της Ιταλικής Πρεσβείας, Μοντίνι, και επελέγη αντί του αυτοκινήτου του πρεσβευτή, για να μην προκαλέσει υποψίες. Επιβάτες του ήταν ο Ιταλός πρεσβευτής Εμμανουέλλε Γκράτσι και ο Αλβανός διερμηνέας του, Ντε Σάντο [De Santo]. Ο αρχιφύλακας Τραυλός, που εξέλαβε λάθος το πράσινο χρώμα στο σημαιάκι για μπλε, χτυπά το κουδούνι της πρωθυπουργικής οικίας και ξυπνά τον Μεταξά, τον οποίο ενημερώνει ότι τον ζητά ο πρεσβευτής της Γαλλίας. Ο Μεταξάς, έκπληκτος και φορώντας «μία σκούρα μάλλινη ρόμπα, από τον γιακά της οποίας φαινόταν ένα μετριότατο βαμβακερό νυχτικό», κατεβαίνει από την πίσω σκάλα και ανοίγει την πόρτα. Βλέποντας τον Γκράτσι, ψύχραιμος τον οδήγησε στο μικρό «σαλονάκι» του πρώτου ορόφου της διώροφης κατοικίας του.\nΟ Ιταλός πρέσβης παρέδωσε στον Έλληνα πρωθυπουργό έναν μεγάλο φάκελο που περιείχε το τελεσίγραφο της Ιταλικής κυβερνήσεως που κατηγορούσε την Ελλάδα ότι παραχώρησε διευκολύνσεις στον βρετανικό στόλο και καταπίεζε τους Αλβανούς της Τσαμουριάς. Το τελεσίγραφο εξέπνεε στις 6 το πρωί της ίδια ημέρας και μ' αυτό η Ιταλική κυβέρνηση ζητούσε να επιτραπεί η ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο. Η «τελεσιγραφική διακοίνωσις» ήταν χειρόγραφα γραμμένη και διατυπωμένη στη γαλλική γλώσσα και απαιτούσε από την Ελλάδα να αναγνωρίσει στην Ιταλία «το δικαίωμα να καταλάβει διά των ενόπλων αυτής δυνάμεων ορισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους», προκειμένου να διευκολυνθεί ο Ιταλικός Στρατός για την μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική. Ο Μεταξάς αρνήθηκε την ελεύθερη είσοδο των ιταλικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, με τη φράση «Alors c' est la guerre» [«Πολύ καλά, λοιπόν. Έχομεν πόλεμον»], που σήμανε την εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο και την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο. Το τελεσίγραφο είχε προετοιμαστεί από τον Τσιάνο και είχε εγκριθεί από τον Μπενίτο Μουσολίνι, χωρίς να το γνωρίζουν οι αρχηγοί των επιτελείων, Μπαντόλιο, Καβανιάρι και Πρίκολο [Francesco Pricolo], αλλά ούτε και ο Αδόλφος Χίτλερ.\nΣτο διάγγελμα του από το ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών ο Μεταξάς είπε, «Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία, μη αναγνωρίζουσα, εις ημάς το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και μου ανεκοίνωσε, ότι προς κατάληψιν αυτών, η κίνησης των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα είς τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ'εαυτό και τον τρόπον με τον οποίο γίνεται τούτο ως κύρηξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος. Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλο το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας και τα παιδιά σας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο Αγών». Στις 30 Οκτωβρίου 1940, όπως περιγράφει στο Ημερολόγιο του, ο Μεταξάς ανέλυσε εκτενώς την απόφαση του στους ιδιοκτήτες και αρχισυντάκτες του Αθηναϊκού Τύπου στο Γενικό Στρατηγείο. Στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία», τους δήλωσε με βεβαιότητα στους Έλληνες δημοσιογράφους: «Οι Γερμανοί δεν θα νικήσουν. Δεν μπορούν να νικήσουν» και στις 18 Ιανουαρίου 1941 έστειλε την παρακάτω διακοίνωση προς τη Βρετανική Κυβέρνηση, «Είμεθα αποφασισμένοι να αντιμετωπίσωμεν καθ’ οιονδήποτε τρόπον και με οιασδήποτε θυσίας ενδεχομένην γερμανικήν επίθεσιν, αλλ’ ουδόλως επιθυμούμεν να την προκαλέσωμεν….».\nΌπως διηγείται ο Κωνσταντίνος Κοτζιάς, ο Μεταξάς δήλωνε στους στενούς του συνεργάτες ότι οι Ιταλοί κήρυξαν πόλεμο. «...Κυρ Κώστα έχουμε πόλεμο… οι Ιταλοί μάς τον κήρυξαν.». Το πραγματικό κλίμα εκείνου του μεταμεσονύχτιου αποτυπώνει ο Αμβρόσιος Τζίφος, υπουργός Ναυτιλίας του Μεταξά, ο οποίος μετείχε στην πρώτη κυβερνητική σύσκεψη το ξημέρωμα εκείνης της ιστορικής νύχτας. «...Εξάλλου η προθεσμία του τελεσιγράφου ήτο τρίωρος, ήτοι ώς τας 6 το πρωί, ώστε δεν εδίδετο καν καιρός διά οιανδήποτε ενέργειαν, έστω και αν υπήρχε η παραμικρά διάθεσις.».\nΗ «Έκθεσις επί της δράσεως του Βασιλικού Ναυτικού κατά τον πόλεμον 1940-1944» συντάχθηκε το 1953 και στηρίχθηκε σε επίσημα στοιχεία της Ιστορικής Υπηρεσίας του Ναυτικού. Συντάκτης της ήταν ο ανακληθείς ως Αντιναύαρχος στην ενέργεια το 1951 επί Πρωθυπουργίας Σοφοκλή Βενιζέλου και μετέπειτα Ακαδημαϊκός Δημήτριος Γ. Φωκάς, ένας από τους τρεις επικεφαλής του Βενιζελικού Κινήματος της 11ης Σεπτεμβρίου 1922, μαζί με τους Συνταγματάρχες Νικόλαο Πλαστήρα και Στυλιανό Γονατά, ο οποίος αποστρατεύτηκε το 1935 για συμμετοχή στο αποτυχημένο κίνημα του Ελευθερίου Βενιζέλου. Η Έκθεση του βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών «ως την τε αλήθειαν ομολογούσα και την πάτριον Ιστορίαν προάγουσα». Στην Έκθεση, αναφέρει ότι το φθινόπωρο του 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς σε συνεδρίαση του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού είπε, «...Προβλέπω πόλεμον μεταξύ του Αγγλικού και του Γερμανικού συγκροτήματος. Πόλεμον πολύ χειρότερον από τον προηγούμενον. Εις τον πόλεμον αυτόν θα κάνω ό,τι ημπορώ δια να μην εμπλακή η Ελλάς, αλλά τούτο δυστυχώς θα είναι αδύνατον. Είναι περιττόν να σας είπω ότι η θέσις μας εις την σύρραξιν αυτήν θα είναι παρά το πλευρόν της Αγγλίας..... Το τελευταίον αυτό, προπαντός, να μην εξέλθη της αιθούσης ταύτης...». Κύρια στοιχεία για την ανάλυση της προσωπικότητάς του και του χαρακτήρα του καθεστώτος του αποτελούν το «Ημερολόγιο» και το «Τετράδιο των Σκέψεων» που άφησε.\nΗ απάντηση του Μεταξά στο ιταλικό τελεσίγραφο θεωρείται από αρκετούς ιστορικούς αποτέλεσμα πιέσεως της κοινής γνώμης, όμως ήταν προσωπική ενέργεια και απόφαση, αλλά και αποτέλεσμα της εξωτερικής πολιτικής της κυβερνήσεως του, αφού η Ελλάδα προετοιμαζόταν χρόνια για επικείμενη επίθεση εχθρικών δυνάμεων. Τον Νοέμβριο του 1940, ο Μεταξάς δέχθηκε Γερμανικές προτάσεις για παρέμβαση με στόχο την επίτευξη ειρήνης με την Ιταλία, τις οποίες απέρριψε συνεπής με τη στρατηγική της ευθυγραμμίσεως με τη Μεγάλη Βρετανία.\nΕπιρροή της 4ης Αυγούστου\nΣυνεργάτες του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου και του Ιωάννη Μεταξά ήταν ο Άριστος Καμπάνης, ο Θεολόγος Νικολούδης, προϊστάμενος του Γεωργίου Σεφέρη, η μεταγενέστερα στρατευμένη στην αριστερά Ρίτα Μπούμη-Παππά, σύζυγος του Ανδρέα Παππά, τακτικού αρθρογράφου στο περιοδικό «Το Νέον Κράτος». Στο ποίηµά της «28η Οκτωβρίου 1940» η Μπούµη-Παππά έγραφε, «“Oχι!” φωνάζει ο Αρχηγός σαν Αθηναίος αρχαίος/ και τ’ “Oχι” από το στόμα του ταρπάξανε δρομαίοι/ οι άνεμοι οι ελληνικοί παντού να το κηρύξουν/ και σε μια ώρα η Ελλάς σύμπασα φώναξε “ΟΧΙ”». Ανάλογο ήταν το κείμενο του Μάρκου Αυγέρη, μετέπειτα στελέχους των ΕΑΜ/ΚΚΕ, στο περιοδικό της ΕΟΝ «Νεολαία» µε τίτλο «Εσωτερικός διάλογος». «Να ο λαός σου». Πολλοί διανοούμενοι δήλωσαν παρόντες στην «Πνευµατική Επιστράτευση». Στο «Ανώτατον Γνωμοδοτικόν Συμβούλιον της συμμετείχαν μεταξύ άλλων οι Κωστής Μπαστιάς, Αχιλλέας Κύρου, Νίκος Κιτσίκης, πρόεδρος του ΤΕΕ επί Βενιζέλου, πρύτανης του ΕΜΠ επί Μεταξά και μεταπολεμικά βουλευτής της Ε∆Α. Στα «Μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής επί κεφαλής τοµέων» ο Γεώργιος Σεφέρης, ο κορπορατιστής βενιζελικός Λέων Μακκάς, ο θεολόγος Νικόλαος Λούβαρις, ο Παντελής Πρεβελάκης και η Σοφία Γεδεών. Στις υπό την εποπτεία τους περιοδείες/ομιλίες συμμετείχαν µέλη της συντηρητικής διανοήσεως, όπως οι Κωνσταντίνος Τσάτσος, Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Στίλπων Κυριακίδης, Θρασύβουλος Βλησίδης, Νικόλαος Λούρος, Νικόλαος Εξαρχόπουλος, Αλέξανδρος Τσιριντάνης της «Χριστιανικής Ένωσης Επιστημόνων», Ιωάννης Κακριδής, Κωνσταντίνος Δημαράς µε ομιλία για «Το νόηµα της Ελευθερίας», Άγγελος Σικελιανός για «Το βαθύτερο νόημα της Πνευματικής Επιστρατεύσεως» και ο Φαίδων Κουκουλές σχετικά µε το «Διατί ενικήσαµεν και διατί θα νικήσωµεν».\nΟ Μεταξάς για την 4η Αυγούστου\nΣύμφωνα με τον Ιωάννη Μεταξά, «....Η Ελλάς έγινε από της 4ης Αυγούστου Κράτος αντικομμουνιστικό, Κράτος αντικοινοβουλευτικό, Κράτος ολοκληρωτικό, Κράτος με βάση αγροτική και εργατική, και κατά συνέπεια αντιπλουτοκρατικό. Δεν έχει βέβαια κόμμα ιδιαίτερο να κυβερνά. Αλλά κόμμα ήτανε όλος ο λαός, εκτός από τους αδιόρθωτους κομμουνιστάς και τους αντιδραστικούς παλαιοκομματικούς. Επομένως, αν ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι αγωνιζότανε πραγματικά για την ιδεολογία που υψώνανε για σημαία, έπρεπε να υποστηρίζουν παντού την Ελλάδα με όλη τους τη δύναμη. Ακόμα και να ανεχότανε αν τα άμεσα συμφέροντα ή και η ανάγκη από τη γεωγραφική της θέση έφερνε την Ελλάδα κοντά στην Αγγλία. Λοιπόν, το εναντίον, η Ελλάδα έμεινε μακριά από την Αγγλία –εκτός από την απαραίτητη και αλλιώς αναγκαία φιλική σχέση. Η Ελλάδα καμιά βοήθεια ούτε έδωσε ούτε υπεσχέθη εις την Αγγλία. Επομένως η Ιταλία, που ωστόσο ανεγνώριζε την συγγένεια του ελληνικού καθεστώτος προς το δικό της, έπρεπε να είναι φιλικώτατη προς την Ελλάδα, ειλικρινά και πιστά φιλικώτατη. Και όμως ήτανε εχθρική. Από εξ αρχής εχθρική. Και στο τέλος επεζήτησε να την κατακτήση και την υποδουλώση. Για τον Χίτλερ το πράγμα δεν είναι και τόσο φανερό. Βέβαια δεν περίμενε κανείς να μεταχειριζότανε βία απάνω στην Ιταλία για να την σταματήση. Αλλά περίμενα, εγώ τουλάχιστον, ότι δεν θα είχε ευθύς εξ αρχής ξεπουλήσει την Ελλάδα στην Ιταλία σαν να ήτανε άψυχο αντικείμενο και χωρίς αξία μάλιστα. Επομένως και αυτός πηγαίνει, σχετικά με την Ελλάδα, στην κατηγορία του Μουσολίνι. Λοιπόν και ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ απέναντι της Ελλάδος δεν ωδηγηθήκανε από κανένα από τα ιδεολογικά ελατήρια που υψώνανε ως σημαία του αγώνα των. Το εναντίον, κτυπώντας την Ελλάδα, κτυπούσανε τη σημαία αυτή....».\nΣτις 28 Ιανουαρίου 1941, ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ προέδρευσε στο υπουργικό Συμβούλιο, ανακοινώνοντας την κατάσταση της υγείας του Μεταξά και ζήτησε από τους Υπουργούς να «παραμείνουν εις τας θέσεις των υπηρετούντες την πατρίδα». Ο Μεταξάς πέθανε στις 6:20' το πρωί της 29ης Ιανουαρίου 1941, την 94η ημέρα του πολέμου με την Ιταλία. Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, που υπέγραφαν 12 Έλληνες γιατροί, ο Μεταξάς δέκα ημέρες νωρίτερα είχε παρουσιάσει φλεγμονή στον φάρυγγα. Όπως περιέγραφε το ιατρικό ανακοινωθέν, «...Παρά την έγκαιρον διάνοιξίν του, ως και την μετεγχειρητικήν κατάλληλον θεραπείαν, παρουσίασεν εν συνεχεία τοξιναιμικά φαινόμενα και επιπλοκάς, ως γαστρορραγίαν και ουρίαν και απέθανεν». Η σορός του εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στη Μητρόπολη Αθηνών, με τιμητική φρουρά τα μέλη της Εθνική Οργάνωση Νεολαίας.\nΤην ημέρα της κηδείας του Μεταξά είχαν γεμίσει ασφυκτικά όλοι οι δρόμοι της Αθήνας. Δύναμη Αστυφυλάκων προηγείτο της νεκρικής πομπής με αργό βήμα. Ακολουθούσαν στρατιωτικές μπάντες και σαλπιγκτές με τυμπανιστές της Εθνικής Οργανώσεως Νεολαίας. Μετά βάδιζαν αποσπάσματα Χωροφυλακής, Αστυνομίας και Πυροσβεστών, ένα άγημα Βασιλικού Ναυτικού, Τμήματα Νεολαίας, συμμαχικά αγήματα και ακολουθούσαν τα στεφάνια από Αρχηγούς Κρατών. ένας Αξιωματικός κρατούσε σε σκούρο μαξιλάρι τα παράσημα του και κατόπιν ανάμεσα σε διπλό στίχο πρωτοετών Ευελπίδων που έφεραν τα όπλα υπό μάλης, κινείτο ένα πυροβόλο πάνω στον κιλλίβαντα του οποίου υπήρχε το δρύινο φέρετρο του Μεταξά. Στις 18.10 και αφού εψάλλει η τελευταία δέηση, ετάφη με ομοβροντίες πυροβόλων και εμβατήρια. Την ίδια ώρα πραγματοποιήθηκαν επιμνημόσυνες δεήσεις σε όλους τους ναούς της Ελλάδος. Σε εκτέλεση επιθυμίας του ετάφη μαζί του και το σπαθί που έφερε στις εκστρατείες.\nΑπό τις πρώτες ημέρες μετά το θάνατό του έντονη είναι η φημολογία ότι ο Μεταξάς υπήρξε θύμα πρακτόρων ξένων δυνάμεων, καθώς στη διάρκεια της ασθένειας του, τον εξέτασαν και Βρετανοί γιατροί, ενώ πολλοί υποστηρίζουν ότι του έκαναν και ενέσεις. Ο Άγγλος ιστορικός Άντονι Μπίβορ αναφέρει «καρκίνο του λάρυγγος» στο βιβλίο του «Η Μάχη της Κρήτης». Ο γαμπρός του Μεταξά είπε στον Λερντ Άρτσερ ότι «πέθανε από συνδυασμό διαβήτη, εντερικών (μόλυνση νεφρών) και γρίπης, που οδήγησαν σε καρδιακή προσβολή», ενώ ο Στάνλεϋ Κάσον, αξιωματικός Πληροφοριών, με κώδικα 27, της Στρατιωτικής Αποστολής στην Αθήνα από τον Νοέμβριο του 1940, σημείωσε στην αναφορά του στην Μ16 ότι ο Μεταξάς πέθανε, «Έπειτα από εγχείριση αμυγδαλών..». «Αν είχαμε βάλει τον Μεταξά σε ένα νοσοκομείο στην τρίτη θέση, θα είχε ζήσει», είπε αργότερα ο Κώστας Μανιαδάκης, Υπουργός Ασφαλείας του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου. Με τη διαθήκη του, την οποία συνέταξε στις 6 Ιουνίου 1940 στο σπίτι του στην Κηφισιά κι έγινε γνωστή το Φεβρουάριο του 1941, άφησε το σύνολο της περιουσίας του στη σύζυγο του Λέλα, μετά το θάνατο της οποίας θα περιέρχονταν στις δύο κόρες του.


Εθελοντικός καθαρισμός Καλαμιτσίου – Lefkadazin\nΑρχικήΕπικαιρότηταΛευκάδα: τα εν οίκωΕθελοντικός καθαρισμός Καλαμιτσίου\nlefkadazin 21 Μαΐου 2019 Λευκάδα: τα εν οίκω\nΤο νέο Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλαμιτσίου, αποφάσισε την Τετάρτη 22 Μαΐου να καθαρίσει εθελοντικά το χωριό μας απ τα χόρτα. Όσοι θέλετε να βοηθήσετε θα σας περιμένουμε στις 17:30 στο χώρο του σχολείου. Θα μοιραστούν γάντια και σακούλες απορριμάτων, παρακαλείστε όποιος έχει χορτοκοπτικό να το φέρει.\nΝερόμυλος Πολιτιστικός Σύλλογος Καλαμιτσίου


Ονειροκρίτης Βρύση | Ερμηνεία ονείρου\nΑντίθετα αν δείτε στο όνειρό σας να τρέχει καθαρό νερό από μια βρύση, σημαίνει ότι θα πάρετε μια πολύ μεγάλη χαρά, θα έχετε ευτυχία και επιτυχία στις δουλειές σας.\nΑν ονειρευτείτε ότι ανοίγετε εσείς μια βρύση και να βγάζει καθαρό και δροσερό νερό, αυτό σημαίνει πως σας περιμένουν χαρές μεγάλες και επιτυχίες στις δουλειές σας. Θα είναι όμως πολύ πιο σημαντικές αν είδατε ότι πίνατε νερό από αυτήν την βρύση.\nΑν δείτε στο όνειρο μια δημόσια βρύση περιποιημένη, τότε θα έχετε σύντομα πολύ μεγάλες επιτυχίες, οι οποίες θα αφήσουν άφωνους αυτούς που δεν σας πίστευαν.\nΑν ονειρευτείτε μια βρύση μέσα στο σπίτι σας ή στην αυλή του σπιτιού σας, σημαίνει πως κάποιο ευχάριστο γεγονός θα συμβεί στην οικογένειά σας.\nΑν δείτε πως επισκευάσατε μια χαλασμένη βρύση και στη συνέχεια την ανοίξατε και είδατε άφθονο νερό, αυτό είναι είναι οιωνός ότι θα ικανοποιηθείτε πολύ, γιατί οι δουλειές που είχατε ετοιμάσει θα σας φέρουν καλά λεφτά.\nΑντίθετα, αν δείτε μια χαλασμένη ή σκουριασμένη βρύση χωρίς νερό σημαίνει ότι θα έχετε δυσκολίες στον έρωτα. Για τις παντρεμένες, αυτό το όνειρο ίσως δηλώνει και προβλήματα στο να μείνουν έγκυες.


Για τη στρατηγική στην εξορυκτική δραστηριότητα – ορυκτό πλούτο:\nΓια τη Συμφωνία των Πρεσπών και το γλωσσικό ζήτημα:\nΤο θέμα της οικονομικής ανάπτυξης είναι συνδεδεμένο με τι γλώσσα μιλούν οι άνθρωποι στο Βαλκάνια. Ιστορικά Κροάτες και Σέρβοι το 1850 αποφάσισαν να φτιάξουν μια κοινή γλώσσα, με διαφορετικό αλφάβητο, λατινικό και κυριλλικό αντίστοιχα. Επιθυμούσαν να ενωθούν καθώς τότε κυριαρχούσε η ιδέα ότι το μέλλον ανήκει στα εθνικά κράτη που είναι μεγάλα, έχουν μεγάλη εθνική αγορά. Το γλωσσικό ζήτημα δεν είναι αθώο, είναι η βάση που συγκροτούνται τα εθνικά κράτη και άρα έχει σχέση με την οικονομική ανάπτυξη. Η μακεδονική-σλαβική γλώσσα ήταν προσπάθεια των γειτόνων μας από το 1870 να διαφοροποιηθούν από τη Βουλγαρία, που διεκδικούσε ότι αυτή ήταν βουλγαρική γλώσσα. Από την πλευρά της Ελλάδας σιωπηλά ή πιο ηχηρά, θεωρούσαμε ότι ήταν υπαρκτή γλώσσα διακριτή από τη βουλγαρική, διαφορετικά θα ευνοούσε τη ιδέα της μεγάλης Βουλγαρίας που ταλάνισε τα Βαλκάνια μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους.\nΓια το μειονοτικό ζήτημα:\nΓια τις ενεργειακές διασυνδέσεις:\nΓια την ένταξη στο ΝΑΤΟ και το «ανήκουμε στη Δύση»:\nΓια τη συμμαχία με το Ισραήλ και το Παλαιστινιακό:\nΓια τα τιμολόγια ρεύματος και τις επανασυνδέσεις:\nΓια την αξία του ΑΔΜΗΕ:\nΓια την ημερομηνία των εκλογών:\nΓια το διαγωνισμό για τους λιγνίτες της ΔΕΗ:


Ημιπολυτιμοι λιθοι - Βραχιόλι Χαλαζία - Αμέθυστου - Ροζ Χαλαζία 'Χρυσό Τρίγωνο' 8mm (Quartz-Amethyst-Roz Quartz)\nΒραχιόλι Χαλαζία - Αμέθυστου - Ροζ Χαλαζία 'Χρυσό Τρίγωνο' 8mm (Quartz-Amethyst-Roz Quartz)\nσε αγαπημένα προϊόντα\nΕλαστικό βραχιόλι με χάντρες χαλαζία, αμέθυστου και ροζ χαλαζία.\nΜέγεθος χαντρών 8mm\nΧρυσό τρίγωνο: Αμέθυστος - κρύσταλλος χαλαζία - ροζ χαλαζίας\nΤο θαύμα που ονομάζεται «το χρυσό τρίγωνο», αναφέρεται στον συνδυασμό τριών ημιπολύτιμων λίθων που δημιουργούν μια βέλτιστη ροή ενέργειας. Αυτές οι τρεις πέτρες είναι ο αμέθυστος, ο κρύσταλλος χαλαζία και ο ροζ χαλαζίας.\nΓιατί τρεις πέτρες και γιατί ένα τρίγωνο;\nΤόσο ο αριθμός «τρία» όσο και το τρίγωνο είχαν πάντα ένα ιδιαίτερο νόημα για την ανθρωπότητα. Για παράδειγμα, στο χριστιανικό δόγμα το νόημα της Τριάδας. ή στον Βουδισμό στην ενότητα του σώματος, του λόγου και του νου. Το τρίγωνο είναι ένα ισχυρό σύμβολο που μπορεί να φανεί και στις Πυραμίδες. Στο μυστικιστικό τεκτονισμό, το τρίγωνο είναι η βασική αρχή και ο απώτερος στόχος όλων αυτών που κατασκευάζονται.\nΠοια είναι η επίδραση καθεμιάς από τις τρεις πέτρες;\nΑμέθυστος: Έχει θετική επίδραση στο αυτόνομο νευρικό σας σύστημα και έτσι υποστηρίζει την χαλάρωση τόσο του σώματος όσο και του μυαλού. Ανακουφίζει από το άγχος, συμπτώματα όπως πονοκεφάλους και νευρικότητα. Μπορεί ακόμη και να μειώσει τα συμπτώματα της ημικρανίας.\nΚρύσταλλος Χαλαζία: Καθαρίζει την ενέργεια του δωματίου, του σώματος και του νου σας. Τόσο τα φυτά όσο και τα ζώα επωφελούνται επίσης από την ενέργεια των κρυστάλλων χαλαζία. Η ενέργειά του βοηθάει στην ενεργοποίηση.\nΡοζ Χαλαζίας: Δημιουργεί ευγένεια και αγάπη και έτσι υποστηρίζει μια πιο ήρεμη και ζεστή ατμόσφαιρα στο σπίτι. Φέρνει μια θετική συναισθηματική ανταλλαγή μεταξύ ανθρώπων. Με τον ροζ χαλαζία, εσείς (και πάλι) μαθαίνετε να αγαπάτε τον εαυτό σας και τους άλλους.\nΤι γίνεται με το αποτέλεσμα των τριών λίθων σε συνδυασμό;\nΟ συνδυασμός αυτών των τριών λίθων προσφέρει χαλάρωση, καθαρισμό και αναγέννηση της ενέργειας, τόσο του ζωντανού χώρου όσο και του εαυτού μας.\nΕτικέτες: Ημιπολυτιμοι λιθοι , Βραχιόλι , Χαλαζία , Αμέθυστου , Ροζ , 'Χρυσό , Τρίγωνο' , 8mm , (Quartz-Amethyst-Roz , Quartz) , Κοσμήματα , λίθων , Βραχιόλια\nΒραχιόλι Σουγκίτη - Shungite 8mm\nΗμιπολυτιμοι λιθοι Βραχιόλι Σουγκίτη - Shungite 8mm Ο Σουγκίτης - Shungite είναι ένας μαύρος πολύτιμος λίθος που είναι άνω των 2 δισεκατομμυρίων..\nΒραχιόλι Λάπις Λάζουλι στρογγυλό - Lapis Lazuli\nΗμιπολυτιμοι λιθοι Βραχιόλι Λάπις Λάζουλι στρογγυλό Ο Λάπις Λάζουλι είναι μια βαθιά μπλε πέτρα με χρυσά νήματα από πυρίτη. Ήδη είχε επαινεθεί απ..\nΗμιπολυτιμοι λιθοιΒραχιόλι από Palo Santo - Χαλαζία 8mm Ο Χαλαζίας είναι μια ισχυρή πέτρα επούλωσης και ενεργοποίησης. Καθαρίζει και ενισχύει, διεγ..\nΒραχιόλι Μάλα Ροζ Χαλαζίας Λωτός 8mm (Rose Quartz - Lotus)\nΗμιπολυτιμοι λιθοιΒραχιόλι Μάλα Ροζ Χαλαζίας Λωτός 8mm (Rose Quartz - Lotus) Ελαστικό mala - βραχιόλι με 21 χάντρες ροζ χαλαζία, με το σύμβολο του ..\nΗμιπολυτιμοι λιθοιΒραχιόλι Μάλα Rudraksha 8mm (ρυθμιζόμενο) Το Rudraksha είναι το θεϊκό δώρο του Lord Shiva προς όφελος της ανθρωπότητας. Το Rudrak..\nΒραχιόλι Μεταλλικό Λίθοι Λαμπραδορίτη (Labradorite)\nΗμιπολυτιμοι λιθοιΒραχιόλι Μεταλλικό Λίθοι Λαμπραδορίτη (Labradorite) Μεταλλικό βραχιόλι με διακοσμητικούς λίθους λαμπραδορίτη. Ρυθμιζόμενο μέγεθο..\nΧάντρες Palo Santo (10τεμ)\nΗμιπολυτιμοι λιθοι Χάντρες Palo Santo (10τεμ) Για να φτιάξετε το δικό σας κολιέ, βραχιόλι ή μάλα. Κατάλληλες για λάστιχο ή κορδόνι με διάμετρο &p..


Η χοληδόχος κύστη με κάμψη στο μέσο τρίτο - Θεραπεία 2021\nΗ χοληδόχος κύστη με κάμψη στο μέσο τρίτο\nΗ λειτουργική κάμψη της χοληδόχου κύστης είναι ασφαλής για την υγεία, επειδή η σωστή μορφή του σώματος αποκαθίσταται μετά από μια ελαφριά γυμναστική και λίγη σωματική άσκηση.\nΞαπλώστε στο στομάχι, κρατώντας τα χέρια στο σώμα. Πρέπει να εκτελέσετε ασκήσεις αναπνοής - πάρετε μια βαθιά αναπνοή, κρατήστε την αναπνοή σας για τέσσερα δευτερόλεπτα, αναπνεύστε σιγά-σιγά, τεντώνοντας τους κοιλιακούς μυς σας όσο το δυνατόν περισσότερο. Κάντε την άσκηση δέκα φορές.\nΦωλιά της χοληδόχου κύστης - συμπτώματα και θεραπεία\nΣε όλη τη διάρκεια ζωής ενός ατόμου, αναμένονται διάφορα προβλήματα με το πεπτικό σύστημα. Είναι ευαίσθητο σε διάφορες ασθένειες, και σε περίπτωση παθολογικών καταστάσεων της οισοφαγικής-γαστρικής συσκευής ή των εντέρων, αυτό επηρεάζει άμεσα τη γενική υγεία. Αλλά υπάρχουν συνθήκες οι οποίες, απόλυτες ανωμαλίες, δεν σχετίζονται με ασθένειες, αλλά με παθολογίες. Ένα ζωντανό παράδειγμα είναι η κάμψη της χοληδόχου κύστης. Δεν πρόκειται για ασθένεια σε άμεση μορφή, αλλά για φυσιολογική ανωμαλία, η οποία, ωστόσο, αντιμετωπίζεται και μειώνεται σε φυσιολογική κατάσταση. Το μόνο που χρειάζεται να γνωρίζετε για την παράδοξη διάγνωση - την κάμψη της χοληδόχου κύστης - και πώς αντιμετωπίζεται.\nΓιατί η κάμψη είναι επικίνδυνη\nΈνα σημαντικό ερώτημα που βοηθά στην κατανόηση της φύσης αυτής της ανωμαλίας είναι το τι είναι η χοληδόχος κύστη και πώς εκτελεί τις λειτουργίες της. Αυτός είναι ένας συμμετέχων στο πεπτικό σύστημα, ο οποίος, στη σημασία του, δεν είναι κατώτερος από άλλα δομικά στοιχεία της συσκευής. Με το ήπαρ, το όργανο συνδέει τους χολικούς αγωγούς. Και μία από τις κύριες λειτουργίες της ουροδόχου κύστης είναι η συλλογή και η συσσώρευση στο σώμα της χολής που προέρχεται από τους ιστούς του ήπατος, παράγοντας το. Όμως, όπως κάθε συσσωρευόμενο σώμα, υποχρεούται να απομακρύνει από καιρό σε καιρό το πλεόνασμα. Και εδώ έρχεται η δεύτερη σημαντική λειτουργία - η απελευθέρωση σε ορισμένες δόσεις της χολικής ουσίας στην κοιλότητα του στομάχου. Εκεί είναι απλά απαραίτητο να βοηθήσετε τον γαστρικό χυμό να επεξεργάζεται τα τρόφιμα.\nΜε την ευκαιρία. Η χοληδόχος κύστη είναι κοίλη στο εσωτερικό, μοιάζει με αχλάδι σε σχήμα, έχει πολυάριθμους αγωγούς. Όταν εισέλθει η χολή και η ποσότητα της υπερβαίνει έναν ορισμένο δείκτη, τα τοιχώματα της σύσπασης της ουροδόχου κύστης και η χολή εισρέουν στο στομάχι μέσω του άμεσου αγωγού. Αλλά αν αυτός ο αγωγός είναι λυγισμένος, η ροή της χολής παρεμποδίζεται, οδηγώντας σε πολλά προβλήματα.\nΗ κάμψη της χοληδόχου κύστης είναι ένα αρκετά κοινό πρόβλημα.\nΗ κάμψη (ή κάμψη) της χοληδόχου κύστης σχηματίζεται συχνότερα στην περιοχή του λαιμού - το λεπτό τμήμα του "αχλαδιού", όπου το πυκνωμένο τμήμα είναι το κύριο σώμα, το δεύτερο μέρος είναι ο αυχενικός και το τρίτο είναι ο πυθμένας. Έτσι, το περίγραμμα της φούσκας αλλάζει, και αυτό μπορεί να δει με τη βοήθεια της μηχανής υπερήχων.\nΈνταση της χοληδόχου κύστης. Λόγοι\nΑκόμη και με μια προφανή κάμψη, η φούσκα παραμένει μια δεξαμενή για τη συλλογή χολής, αλλά με τη δεύτερη λειτουργία, η εκροή, δυσκολίες αρχίζουν. Ταυτόχρονα, ένα άτομο μπορεί να ζει και να μην υποψιάζεται ότι έχει κάμψη, μέχρι την ενηλικίωση, μέχρι να αρχίσουν τα πεπτικά προβλήματα.\nΕίναι σημαντικό! Υπάρχει αυτή η ανωμαλία - συγγενής. Δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της ενδομήτριας ανάπτυξης. Στην παιδική και παιδική ηλικία δεν εκδηλώνεται. Δεν έχει συμπτώματα (από μόνη της). Ένα άτομο μπορεί να ζήσει μια ζωή, χωρίς να γνωρίζει ότι έχει μια τέτοια φυσιολογική ανωμαλία.\nΗ κάμψη της χοληδόχου κύστης: σαφώς\nΓιατί η μεταβολή του ρυθμού εκροής της χολής αντανακλάται σε διάφορους βαθμούς στην πεπτική διαδικασία; Τα πάντα είναι απλά - αυτή η ουσία απαιτεί μια ορισμένη ποσότητα για την κανονική πέψη των προϊόντων, ειδικά λίπους, που θεωρούνται "βαριά". Εάν η χολή δεν είναι αρκετή, το στομάχι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει πλήρως την πέψη αυτών των προϊόντων. Δηλαδή, μια αλλαγή στο σχήμα της χοληδόχου κύστης, που χαρακτηρίζεται από την παραμόρφωση της περιοχής που είναι υπεύθυνη για την απελευθέρωση της χολής, πλήττει ολόκληρο το πεπτικό σύστημα, στερεί τη βοήθειά της στη διάσπαση και την πέψη του λίπους.\nΠαραλλαγές της δομής του κυστικού αγωγού\nΗ παθολογία διαιρείται σε είδη σύμφωνα με διαφορετικά κριτήρια. Η διαφοροποίηση είναι σημαντική, δεδομένου ότι τα διαφορετικά είδη παρουσιάζουν κίνδυνο διαφορετικών επιπέδων για την ανθρώπινη υγεία και τη ζωή του σώματος.\nΠίνακας Τύποι στροφές της χοληδόχου κύστης.\nΌπως έχει ήδη αναφερθεί, τα συμπτώματα μπορεί να μην είναι παρόντα, δηλαδή η παθολογία παραμένει ασυμπτωματική μέχρι να προκαλέσει άλλη παθολογία.\nΜε την ευκαιρία. Οι περισσότεροι ενήλικες ασθενείς με συγγενή στροφή θα εκπλαγούν να το μάθουν μετά από μια υπερηχογραφική σάρωση, η οποία διορίζεται για εντελώς διαφορετικό λόγο.\nΜη φυσιολογική ανάπτυξη της χοληδόχου κύστης\nΕάν η παθολογία εκδηλώνεται στην παιδική ηλικία, τότε εμφανίζεται συνήθως στο δεύτερο ή το τρίτο έτος της ζωής. Υπάρχει μια ελαφρά κίτρινη κηλίδα και πεπτικές διαταραχές, οι οποίες μπορεί να είναι επεισοδιακές και να μην προσελκύουν την προσοχή των γονέων.\nΌσο για την αποκτηθείσα ανωμαλία, είναι επίσης ικανή να "χτυπάει" για κάποιο χρονικό διάστημα στο ασυμπτωματικό στάδιο. Αλλά αργά ή γρήγορα, τα επόμενα συμπτώματα θα γίνουν ακόμη αισθητά.\nΝαυτία που σχετίζεται με τεχνικές γραφής και δεν σχετίζεται με αυτές, για παράδειγμα, το πρωί.\nΗ πικρία αισθάνθηκε συνεχώς στο στόμα.\nΕμφανίζεται μετά από να τρώει εμετό.\nBelching τακτικά παρόν, λίγο μετά το φαγητό.\nΚοιλιακή διαταραχή, επίσης σχεδόν σταθερή.\nΑυτός ο κατάλογος συμπτωμάτων παρουσιάζει μη ειδική παθολογία. Επομένως, όταν εντοπιστούν μερικά από τα παραπάνω συμπτώματα, είναι απαραίτητο να είστε προσεκτικοί και να παρακολουθείτε τη σταθερότητα της εμφάνισής τους.\nΣυμβούλιο Εάν τα συμπτώματα είναι σπάνια και δεν έχουν επαναλαμβανόμενη τάση, τότε μπορούμε να μιλάμε για ένα ευρύ φάσμα ασθενειών - από την τρελή υπερκατανάλωση μέχρι τη μόλυνση. Αλλά αν επαναληφθούν ή είναι συνεχώς παρόντες, εκτός από την αύξηση της δύναμης, είναι απαραίτητο να ζητήσετε συμβουλές σχετικά με τη διάγνωση της ουλής των ούλων.\nΥπερηχογράφημα της χοληδόχου κύστης\nΕπιπλέον, υπάρχουν συμπτώματα διαφορετικά από τα κλασικά, τα οποία μπορούν να εμφανιστούν με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με την αιτία της κάμψης.\nΕάν μια προσωρινή ασταθής κάμψη εμφανίστηκε μετά από μια φυσική υπερτασική πίεση με ανύψωση βάρους ή πολύ ξαφνική κίνηση, τότε το κύριο σύμπτωμα θα είναι το σύνδρομο πόνου που ακτινοβολεί στην κλειδαριά και το στέρνο, τη σπονδυλική στήλη ή το ωμοπλάτη. Ωστόσο, το σώμα, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα που απαιτείται για χαλάρωση, θα αποκαταστήσει το αρχικό του σχήμα.\nΌταν κάμπτεται προσωρινά, το αρχικό σχήμα θα επιστρέψει σύντομα.\nΕάν η επίκτητη κάμψη εμφανιστεί σε ένα ηλικιωμένο άτομο λόγω ηλικίας και συσχετιζόμενης μυϊκής αδυναμίας ή λόγω της ηλικιακής μείωσης των εσωτερικών οργάνων, η παθολογία μπορεί να είναι σοβαρή, καθώς οι στροφές και ακόμη και η συστροφή του λαιμού της ουροδόχου κύστης μπορεί να είναι πολλαπλές. Ταυτόχρονα, η φλεγμονώδης διαδικασία θα αρχίσει, η θερμοκρασία θα είναι παρούσα, ο καρδιακός παλμός μπορεί να αυξηθεί, η εφίδρωση και η αδυναμία μπορεί να συμβούν, η αναπνοή, και το δέρμα θα γίνει ανοιχτόχρωμο γκριζωπό.\nΕάν ο λαιμός της ουροδόχου κύστης παραμορφωθεί μηχανικά, ο χυθείς πόνος θα είναι σοβαρός σε ολόκληρη την κοιλιά, που θα ακτινοβολεί στο αριστερό υποχονδρικό σώμα. Αυτό θα προκαλέσει μετεωρισμό και κόπωση.\nΕίναι σημαντικό! Αν διαπιστώσετε τόσο τυπικά όσο και άτυπα συμπτώματα, υποδεικνύοντας τη δυνατότητα μιας χολικής κάμψης, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με το γιατρό σας επειγόντως, εάν τα συμπτώματα προκληθούν. Η αυτοβοήθεια δεν αξίζει τον κόπο, μπορεί να μετατραπεί σε νέκρωση θραυσμάτων του λαιμού της ουροδόχου κύστης και διαρροή χολικών μάζων στην κοιλιακή κοιλότητα.\nΠώς να θεραπεύσετε τη φλεγμονή της χολής\nΑμέσως θα πρέπει να ειπωθεί ότι αυτή η παθολογία αντιμετωπίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παίρνει υπομονή και χρόνο για να ισιώσει την παραμόρφωση του σώματος. Δεν χρησιμοποιούνται μόνο φάρμακα, αλλά και μια ειδική διατροφή, η οποία θα πρέπει να ακολουθηθεί αυστηρά. Γυμναστική και φυσιοθεραπεία συνιστώνται επίσης.\nΤο πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να αφαιρεθεί η φλεγμονή που έχει προκύψει στη χοληδόχο κύστη λόγω της παραμόρφωσης. Στη συνέχεια θα πρέπει να ομαλοποιήσετε την εκροή των μαζών των χοίρων. Για το λόγο αυτό, ο ασθενής έχει συνταγογραφηθεί μια πορεία λήψης χολερετικού φαρμάκου που διαρκεί τουλάχιστον δύο εβδομάδες.\nΗ παχιά χολή θα αποτρέψει:\nΗ κινητικότητα των εντέρων κανονικοποιεί το "Motilium".\nΌσο για τις λαϊκές θεραπείες, οι ίδιοι, χωρίς την υποστήριξη των φαρμάκων, δεν θα έχουν ένα φωτεινό φαρμακευτικό αποτέλεσμα, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με φαρμακευτική θεραπεία για να ενισχύσουν την επίδρασή της. Βασικά, τα φυτικά αφέψημα παρασκευάζονται για εσωτερική χρήση. Φαρμακευτικά φυτά που βοηθούν στο πρόβλημα αυτό περιλαμβάνουν:\nΗ σημασία της διατροφής στην ιατρική διαδικασία είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί. Μετά από όλα, θα βοηθήσει να μην υπερκατανάλωση, να μην υπερφορτώσει το στομάχι, το οποίο δεν μπορεί ήδη να λειτουργήσει πλήρως, να μην επιβαρύνει την εντερική οδό.\nΠρώτον, θα πρέπει να μειώσετε τις μερίδες και να κάνετε τα γεύματα συχνότερα. Δεύτερον, είναι απαραίτητο να αλλάξουμε την ίδια τη διατροφή έτσι ώστε να μην υπάρχει χώρος για λιπαρά τρόφιμα (ειδικά αυτά που περιέχουν ζωικά λίπη), καπνιστά τρόφιμα, ανθρακούχα ποτά και αλκοόλ, ωμά λαχανικά, γλυκά (ακόμη και σοκολάτα), πικάντικα καρυκεύματα, προϊόντα που προκαλούν ζύμωση, και κρόκο αυγού κοτόπουλου.\nΕπιπλέον, η διατροφή παρατηρείται καθ 'όλη τη διάρκεια της θεραπείας και για κάποιο διάστημα μετά από αυτήν. Ο γιατρός θα προειδοποιήσει για τον τερματισμό του. Αλλά ακόμη και μετά το τέλος αξίζει να τηρήσουμε υγιείς αρχές στη διατροφή.\nΟι συνέπειες μιας κακής στροφής\nΠεριττό να πούμε ότι αγνοώντας τα συμπτώματα και την έλλειψη θεραπείας στο σχηματισμό ή την ανίχνευση παθολογιών, ειδικά στο στάδιο της επιπλοκής τους, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή επιδείνωση της υγείας.\nΕάν η χοληδόχος κύστη δεν εκκενωθεί εγκαίρως από το περιεχόμενό της στο στομάχι, σχηματίζεται στασιμότητα, δημιουργώντας πέτρες.\nΕάν η πεπτική οδός είναι μειωμένη, αυτό οδηγεί αυτόματα σε μια μεταβολική διαταραχή.\nΕάν το τρόφιμο δεν πέψη σωστά, ο μεταβολισμός επιβραδύνεται και η παχυσαρκία εμφανίζεται.\nΕπιπλέον, ο συνεχής πόνος που ο ασθενής βιώνει με μια περίπλοκη ή στριμμένη καμπή οδηγεί σε ψυχικές διαταραχές.\nΜια πλήρης ζωή στο φόντο της δυσφορίας που παρέχεται από τη χοληδόχο κύστη θα είναι πρακτικά αδύνατη.\nΗ παθολογία δεν είναι θανατηφόρα και είναι θεραπεύσιμη. Επιπλέον, οι χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να αποφευχθούν στις περισσότερες περιπτώσεις (μόνο ένα μικρό ποσοστό των στροφών με μεγάλη πολυπλοκότητα υποβάλλονται σε χειρουργική θεραπεία). Φυσική κουλτούρα, δίαιτα, άσκηση, λαϊκές θεραπείες, χάπια - όλα αυτά δεν πρέπει να είναι απλώς επεισόδια, αλλά καλά δομημένη πολύπλοκη θεραπεία που θα βοηθήσει να απαλλαγούμε από την παθολογική κάμψη της χοληδόχου κύστης και τις συνέπειές της.\nΗ ασθένεια αυτής της αιτιολογίας συχνότερα είναι μόνιμη, την οποία οι γιατροί ορίζουν είτε ως επίμονες είτε ως σταθερή κάμψη της χοληδόχου κύστης. Όμως, καθώς η κύστη είναι ένα κοίλο όργανο με ένα μυϊκό παλτό (δηλαδή αρκετά κινητό), η παραμόρφωση μπορεί να αλλάξει τη θέση και το σχήμα του. Και τότε διαγιγνώσκεται η λεγόμενη ασταθής κάμψη της χοληδόχου κύστης.\nμια σημαντική παράλειψη των εσωτερικών οργάνων σε σχέση με τον ανατομικό κανόνα της γήρας (φυσιολογική κάμψη της χοληδόχου κύστης).\nΣε σπάνιες περιπτώσεις, μια γυναίκα μπορεί να έχει κάμψη της χοληδόχου κύστης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης - όταν η μήτρα διευρύνεται σε τέτοιο μέγεθος, όταν αρχίζει να «πιέζει» το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Αλλά πιο συχνά είναι απλώς μια συγγενής παθολογία που δεν ενοχλούσε τον ασθενή και ανιχνεύτηκε μόνο όταν εξετάστηκε μια γυναίκα για εγκυμοσύνη.\nΗ κάμψη της χοληδόχου κύστης σε ένα νεογέννητο είναι σίγουρα έμφυτη και οι λεπτομέρειες της εμφάνισης αυτής της παθολογίας εξετάστηκαν νωρίτερα.\nΣυνέπειες της στροφής της χοληδόχου κύστης\nΟι συνέπειες της κάμψης της χοληδόχου κύστης εκφράζονται στο γεγονός ότι η χολή (απαραίτητη για την πεπτική διαδικασία) μπορεί να συσσωρευτεί και να στασταθεί. Από τη μία πλευρά, αυτό οδηγεί σε ατελή διάσπαση των λιπών που εισέρχονται στο σώμα με τροφή. Ως αποτέλεσμα, η περιεκτικότητα σε αίμα των λιπαρών οξέων αυξάνεται και αυτό, με τη σειρά του, μειώνει τη δραστηριότητα της χρήσης και της οξείδωσης της γλυκόζης. Σε αυτό το «σενάριο», υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μειωθεί η ανοχή του οργανισμού στους υδατάνθρακες και η ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη, καθώς και η εναπόθεση λιποπρωτεϊνών σε λιποπρωτεΐνες σε παχιά αποθέματα - δηλαδή παχυσαρκία. Επιπλέον, η παραβίαση της απορρόφησης λίπους για μεγάλο χρονικό διάστημα οδηγεί σε ανεπάρκεια λιποδιαλυτών βιταμινών (A, D, E και K), η οποία εκφράζεται σε επιδείνωση της όρασης, εξασθένιση της συστολικής δραστηριότητας των μυών (συμπεριλαμβανομένου του μυοκαρδίου), μείωση της ελαστικότητας των αιμοφόρων αγγείων κλπ.\nΑιτίες πόνου κατά τη διάρκεια και μετά το σκαμνί\nΟμεπραζόλη: οδηγίες χρήσης, ενδείξεις, δοσολογίες και ανάλογα\nΤυφοειδής πυρετός: συμπτώματα σε ενήλικες. Εξέταση και θεραπεία του τυφοειδούς πυρετού\nMicroclyster Microlax: σύνθεση και ενδείξεις\nΟ όγκος ενός κουταλάκι του γλυκού σε ml, gr\nΤο Soe αυξήθηκε με αλλεργίες\nΑιτίες πρήξιμο και φούσκωμα\nΧαμηλό και καλό από κάθε άποψη τα ψάρια\nΤι υποδηλώνουν τα συμπτώματα: φούσκωμα στην άνω κοιλία, βαρύτητα και πόνο;\nPuffy κοιλιά: αιτίες. Φούσκωμα: μέθοδοι θεραπείας\nΠώς να αντιμετωπίσετε τον εντερικό μετεωρισμό\nΓιατί το πάγκρεας πονάει: αιτίες, συμπτώματα, θεραπεία\nΤο πάγκρεας παίζει σημαντικό ρόλο στο σώμα. Πριν το φαγητό εισέλθει στα έντερα και αρχίσει να απορροφάται εκεί, επηρεάζεται από τον παγκρεατικό χυμό που παράγεται από το πάγκρεας.\nΧαμομήλι για γαστρίτιδα και μπορώ να πιω χαμομήλι\nΣυμπτώματα της νόσου - ασταθή σκαμνιά\nΜαύρες κουκίδες στα κόπρανα - οι λόγοι εμφάνισής τους και οι μέθοδοι απελευθέρωσης\nΟι καλύτερες συνταγές διατροφής σε μια βραδεία κουζίνα: χαρακτηριστικά μαγειρικής και κριτικές\nDalargin για παγκρεατίτιδα\nΠοια είναι η γαστροπóτωση του βαθμού 3, τα συμπτώματα και η θεραπεία του\nMullet - τι είδους ψάρι, 7 συνταγές\n4 αντενδείξεις για χρήση κρέον και μικρασιμ\nΒυθίστε τα δαμάσκηνα για τα μωρά


Οι Μύθοι του Αισώπου στο Φεστιβάλ Ολύμπου - Newpost.gr\nΤα 40αρια επέστρεψαν και έφεραν μαζί τους σκόνη του Newsroom Δημοσίευση 9 Αυγούστου 2013, 17:00 Οι Μύθοι του Αισώπου στο Φεστιβάλ Ολύμπου\nΚάθε μύθος έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον και είναι δοσμένος με τέτοιον τρόπο ώστε να είναι απόλυτα κατανοητός και στο πιο μικρό παιδί. Τα κοστούμια της παράστασης πολύχρωμα και παραμυθένια. Οι μάσκες των ζώων θα επιτρέπουν να φαίνονται οι εκφράσεις των ηθοποιών. Τα σκηνικά και οι φωτισμοί ανάλογα με τις ανάγκες κάθε μύθου θα διαμορφώνονται μπροστά στα μάτια των μικρών μας θεατών. Η μουσική ηχογραφημένη με φυσικάόργανα θα συνοδεύει τα τραγούδια της παράστασης τα οποία βέβαια θα τραγουδούν ζωντανά και θα χορεύουν σε ελληνικούς ρυθμούς οι ηθοποιοί μας, ενώ ένας ακορντεονίστας θα συνδέει και θα «σχολιάζει» τους μύθους.\nΚείμενο - σκηνοθεσία: Κάρμεν Ρουγγέρη. Σκηνικά - Κοστούμια: Χριστίνα Κουλουμπή. Μουσική:Στέφανος Βαρελάς / Στίχοι: Ανδρέας Κουλουμπής. Κίνηση - Χορογραφία: Πέτρος Γάλλιας. Μουσικήδιδασκαλία: Στέφανος Βαρελάς, Μυρτώ Χρυσανθοπούλου. Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα. Βοηθοί σκηνοθέτη: Κοραλία Τσόγκα, Χριστίνα Κουλουμπή. Βοηθός ενδυματολόγου: Έρρικα Αλαμάνου. Παίζουν: Χριστίνα Κουλουμπή, Αλέξανδρος Κομπόγιωργας, Θοδωρής Ευστρατιάδης, Γιώργος Γερωνυμάκης, Κοραλία Τσόγκα, Μαριαλένα Ροζάκη.\nΤοποθεσία: Αρχαίο Θέατρο Διού\nΗμερομηνία: Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013, ώρα 21:00