Βαγγέλης Θ.Κακατσάκης: Δεκεμβρίου 2012\nΟ Άγιος Βασίλης ντράπηκε που όλες οι προσευχές, όλα τα γράμματα που είχαν φτάσει μέχρι τον ουρανό ήταν από χορτασμένα παιδιά, από παιδιά που είχαν σπίτι.\nΠήρε τη μεγάλη απόφαση να μη φτάσει μέχρι τη γη. Να μη δώσει δώρα εφέτος.\nΕφτασε στη γωνιά που του είχε ορίσει ο Θεός. Και τότε μόνο κατάλαβε πως δεν κουβαλούσε καμιά σακούλα. Τότε ένιωσε πως δε φορούσε τη βαριά κάπα ούτε τις ψηλές μπότες ούτε τον σκούφο.\nΚαι σήμερα, παραμονή Πρωτοχρονιάς, όπως και την παραμονή των Χριστουγέννων, ένα επίσης παλιό μου κείμενο, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα μας πριν από 34 ακριβώς χρόνια. Ηταν παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1978...\nΚάθε χρόνο τέτοια μέρα ο Αη Βασίλης θυμάται πως όσο ήταν στη γη, σκόρπιζε τη χαρά σ’ όλους τους πονεμένους. Είχε στ’ αλήθεια έναν δικό του μοναδικό τρόπο να σφραγίζει με χαμόγελα τα γελαστά χείλη.\nΕτσι θεώρησε σωστό πως είχε χρέος να κατεβεί και φέτος στη γη, για να μοιράσει, έστω και για μια μέρα, τη χαρά και το γέλιο στους ανθρώπους.\nΜέρες τώρα τον καλούσαν τα παιδιά με χαρούμενες φωνές και τραγούδια, τα γράμματα που είχε πάρει σχημάτιζαν έναν μεγάλο σωρό. Θέλω ένα τόοοοσο μεγάλο τρένο...\nΘέλω μια κούκλα που να μιλά... Θέλω ένα πιστόλι που να σκοτώνει... του έγραφαν τα παιδιά.\nΣυγκινήθηκε ο Αγιος Βασίλης. Πάντα του ήταν ευαίσθητος άνθρωπος ο καλός Αγιος.\nΔεν έπρεπε, λοιπόν, καθόλου ν’ αργοπορήσει. Μα πώς θα παρουσιαζόταν μπροστά στα παιδιά; Οταν ζούσε ανάμεσα στους ανθρώπους, φορούσε κουρέλια, κάτι ξεχαρβαλωμένα σαντάλια κι ήταν πετσί και κόκκαλο απ’ τη νηστεία και την προσευχή. Δεν μπορούσε βέβαια να παρουσιαστεί μ’ αυτά τα χάλια στα παιδιά!\nΕτσι για χατίρι τους φόρεσε ένα δερμάτινο πανταλόνι, έρριξε στους ώμους του μια ζεστή κόκκινη κάπα, έβαλε ψηλές μπότες, έχωσε μέχρι τ’ αφτιά έναν μάλλινο σκούφο, φούσκωσε τα μάγουλά του και κόλλησε άσπρα γένια και μουστάκια στο πρόσωπό του. Κάπως έτσι πίστευε πως θα γινόταν παραδεχτός απ’ τα παιδιά.\nΚι ύστερα φορτώθηκε τη μεγάλη σακούλα που ήταν γεμάτη από κάθε λογής παιχνίδια, χάιδεψε την ολάσπρη γενειάδα του σίγουρος πως δεν είχε ξεχάσει κανένα παιδάκι, χαμογέλασε και κατηφόρισε προς τη γη. Ηταν χαρούμενος ο Αη Βασίλης που φέτος δε θα χαλούσε κανενός παιδιού το χατίρι.\nΜα όσο κόνταινε στη γη η χαρά του λιγόστευε, γιατί ανάμεσα στα χαρούμενα παιδικά τραγούδια, ξεχώριζε κι άλλες αδύνατες, ξεψυχισμένες παιδικές φωνές, πνιγμένες στο κλάμα.\n«Θέλω να γυρίσουμε στο σπίτι μας», ήταν η φωνή του οκτάχρονου Αντρέα από την Κύπρο, που τώρα και τέσσερα χρόνια ζούσε σε μια σκηνή.\nΗ μάνα του όμως ήξερε καλά, πως δεν μπορούσε να γίνει και προσπαθούσε να τον παρηγορήσει.\n«Σώπα γιε μου... Μην κλαις... Απόψε θα ’ρθει ο Αγιος Βασίλης και θα σου φέρει ένα τόοοοοσο μεγάλο τρένο... Θα δεις...».\nΜα το παιδί δεν ήθελε ν’ ακούσει.\n«Δεν θέλω τρένο μάνα... Δεν θέλω σου λέω... Εγώ θέλω το σπίτι μας...».\nΟ Αγιος Βασίλης δε δυσκολεύτηκε να θυμηθεί πως μέσα στη σακούλα του δεν είχε το σπίτι του μικρού Αντρέα απ’ την Κύπρο. Μα ας είναι... συλλογίστηκε. Θα του δώσω κάτι παραπάνω... μπορεί να του περάσει... χρονιάρα μέρα που θα ξημερώσει. Εύκολα μπορεί κανένας να ξεγελάσει ένα παιδί...\n«Πεινώ μάνα... πεινώωω»... έλεγε ο μικρός Μπανκίμ στη μάνα του, που ζούσαν κάπου στην Ινδία.\n«Σώπα αστέρι μου... Ο Αη Βασίλης θα σου φέρει μια χρωματιστή πέτρα».\n«Δε θέλω χρωματιστή πέτρα μάνα... δε θέλω... ψωμί θέλω μάνα, ψωμίιιιι»...\nΟ Αη Βασίλης θυμόταν πως δεν είχε ούτε μια μπουκιά ψωμί για τον μικρό Μπανκίμ στη σακούλα του.\nΚατσούφιασε. Εγώ κουβαλώ παιχνίδια, ενώ υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν να φάνε ψωμί... σκέφτηκε. Κι έξυνε το κεφάλι του, γιατί δεν ήξερε πώς να ξεγελάσει ένα παιδί μ’ ένα παιχνίδι, όταν δεν έχει ψωμί να χορτάσει την πείνα του.\n«Πού είναι ο πατέρας, μάνα;», ρωτούσε η μικρή Ισιδώρα κάπου στη Χιλή.\n«Θα γυρίσει παιδί μου».\n«Πού είναι μάνα;».\n«Στον ουρανό κόρη μου. Εκεί τον έστειλαν οι κακοί άνθρωποι».\n«Φέτος δε θέλω δώρο μάνα. Θα παρακαλέσω τον Αη Βασίλη να μου φέρει πίσω τον πατέρα μου».\nΟ Αη Βασίλης δεν άκουσε την απάντηση της μητέρας. Μα θυμήθηκε πως μέσα στη σακούλα δεν είχε ούτε τον πατέρα της Ισιδώρας.\nΚαι τότε ντράπηκε για τον ανόητο ρόλο που τον είχαν βάλει οι άνθρωποι να παίξει. Ντράπηκε που όλες οι προσευχές, όλα τα γράμματα που είχαν φτάσει μέχρι τον ουρανό ήταν από χορτασμένα παιδιά, από παιδιά που είχαν σπίτι.\nΕνα τριμμένο ράσο σκέπαζε τώρα πια το λιπόσαρκο κορμί του. Είχε ξαναγίνει ο αληθινός Αγιος Βασίλης· κι έκλαιγε μ’ αναφιλητά για τον Αντρέα απ’ την Κύπρο, τον Μπανκίμ απ’ την Ινδία, την Ισιδώρα απ’ τη Χιλή.\nΑλλαζε η μέρα. Κάτω στη γη τα παιδιά είχαν πάρει τα δώρα τους. Τρένα που έτρεχαν, κούκλες που μιλούσαν, μπιστόλια που σκότωναν... Καλή χρονιά!\nΟι γονείς τους τούς δήλωναν κατηγορηματικά ότι τα είχε φέρει τη νύχτα ο Αγιος Βασίλης. Τα ’ρίξε απ’ την καμινάδα τους λέγανε.\nΤα παιδιά με τα δώρα στα χέρια έκαναν πως το πίστευαν και γελούσαν ευτυχισμένα. «Σ’ ευχαριστούμε Αη Βασίλη...», έλεγαν με σημασία κι έκλειναν το μάτι.\nΗταν πολύ χαρούμενα τα παιδιά, μέσα στο σπίτι τους, κοντά στους γονείς τους· για το ψωμί τους ούτε λόγος.\nΟ Αη Βασίλης ήταν πνιγμένος στο κλάμα.\nΧανιώτικα νέα (31.12.2012)\nΟχι παιχνίδια, λοιπόν, για τον εαυτό τους! Εδώ υπάρχουν παιδιά που πεινούν, παιδιά ορφανά και κακοποιημένα, παιδιά που περιμένουν ένα χαμόγελο, μια ζεστή αγκαλιά. Είναι όμορφος ο κόσμος των παιδιών της Χαλέπας! Καθρέφτης τα γράμματά τους στον Αγιο Βασίλη, τον αληθινό Αγιο Βασίλη που φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο, όπως και οι ζωγραφιές τους βέβαια! Ένα μεγάλο μπράβο και στα παιδιά και στους δασκάλους των.\nΣΤ' Τάξη 10ου Δημ. Σχ. Χανίων\nΤα παιδιά γράφουν στον Αγιο Βασίλη\nEγραψαν και τα Εκτάκια του 10ου Δημ. Σχ. Χανίων, με την παρότρυνση των δασκάλων τους, του Γιώργου Τσιγάρα και της Αντωνίας Μαλανδράκη, γράμματα στον Αγιο Βασίλη, λίγες μέρες πριν κλείσουν τα σχολεία για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές. Παιχνίδια, πολλά παιχνίδια, ζητούν συνήθως τα περισσότερα παιδιά από τον καλόκαρδο Παππούλη. Οχι όμως και τα Χαλεπιανάκια, που είναι το σχολείο τους δίπλα στην Ευαγγελίστρια και πηγαίνουν στην τελευταία τάξη του Δημοτικού. Εχουν μεγαλώσει πια κι έχουν περάσει απ’ αυτό το στάδιο. Βλέπουν και ακούουν, άλλωστε, γύρω τους πολλά και υποψιάζονται περισσότερα. Είναι και που δίπλα τους λειτουργεί (λειτουργείται και από τα ίδια) καιρό τώρα, το Κοινωνικό Παντοπωλείο του 'Κυττάρου', γραμματέας του οποίου είναι η και καλή μου φίλη απ’ τα παλιά, διευθύντρια του σχολείου τους Μαρία Κληματσάκη. Τίποτα δεν διδάσκει καλύτερα απ’ το παράδειγμα. Οχι παιχνίδια, λοιπόν, για τον εαυτό τους! Εδώ υπάρχουν παιδιά που πεινούν, παιδιά ορφανά και κακοποιημένα, παιδιά που περιμένουν ένα χαμόγελο, μια ζεστή αγκαλιά. Είναι όμορφος ο κόσμος των παιδιών της Χαλέπας! Καθρέφτης τα γράμματά τους στον Αγιο Βασίλη, τον αληθινό Αγιο Βασίλη που φιλοξενούνται στον σημερινό Παιδότοπο, όπως και οι ζωγραφιές τους βέβαια! Ένα μεγάλο μπράβο και στα παιδιά και στους δασκάλους των.\nΚαλή χρονιά σε όλα τα παιδιά από 3 μέχρι 103 χρονών!\nΚαλέ μου Παππούλη, Αγιε Βασίλη, θέλω φέτος όλα τα παιδάκια να είναι χαρούμενα και ευτυχισμένα. Να μην υπάρχουν παιδιά φτωχά και πεινασμένα. Να μη βλέπω παιδιά να ψάχνουν στους κάδους των σκουπιδιών ή να κοιμούνται στα παγκάκια. Ολα να τα περιμένει μια ζεστή αγκαλιά. Μακάρι να μπορούσες να μπεις στο μυαλό μου και να κάνεις τον κόσμο τόσο όμορφο, όσο είναι στα όνειρά μου!\nΜάριος Γεωργεδάκης Στ2\nΑγιε μου Βασίλη γεια σου και 'ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ'. Την Κυριακή πήγαμε με το σχολείο στον σινεμά και είδαμε μια υπέροχη ταινία με την πραγματική σου ιστορία.\nΈτσι σου γράφω φέτος στέλνοντας μια ευχή: Εύχομαι ολόψυχα να πάρουμε παράδειγμα από τη ζωή σου και να προσφέρουμε αγάπη με όλη μας την καρδιά σ’ αυτούς που υποφέρουν και έχουν ανάγκη τη στήριξή μας.\nΜακάρι η ευχή μου αυτή να έφθανε με τη βοήθειά σου σ’ όλους τους ανθρώπους που μπορούν να την πραγματοποιήσουν.\nΜη με ξεχάσεις σε παρακαλώ. Ελπίζω στη βοήθειά σου και στη συμπαράστασή σου.\nΜε αγάπη Γιώργος Δαρατσιανός\nΑγαπητέ Αϊ-Βασίλη, καλέ μας Παππούλη, φέτος, όπως και κάθε χρονιά, ήρθε η ώρα για το πρωτοχρονιάτικο γράμμα μας. Αυτή τη χρονιά όμως δε θέλουμε κάτι που θα κάνει χαρούμενες μόνο εμάς, αλλά και όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Θα θέλαμε να φέρεις σε όλα τα παιδιά αγάπη, υγεία και χαρά. Επίσης είναι πολύ σημαντικό να είναι όλα τα μέλη της οικογένειας αγαπημένα και ενωμένα μεταξύ τους. Γι’ αυτό τον λόγο θέλουμε κανείς να μη μαλώσει με κανέναν και όλοι να είναι μια αγαπημένη συντροφιά.\nΠιστεύουμε πως αν γίνουν όλα αυτά που ζητάμε, θα λυθούν όλα τα προβλήματα και θα είναι όλοι ευτυχισμένοι!\nΝάνσυ Πανοπούλου, Εβελίνα Γηρούση, Ελένη Γηρούση, Αγάπη Κορομηλά\nσου στέλνω το μικρό μου μυστικό,\nένα δώρο για μένα σημαντικό\nπου θέλω να κάνεις πραγματικό.\nΦέρε τους ανθρώπους όλου του κόσμου πιο κοντά,\nο ένας τον άλλο να εκτιμά.\nΚι έτσι η λύπη και ο πόνος θα περνά\nκαι η ΑΓΑΠΗ θα ριζώσει μέσα στην καρδιά!\nΝα ξέρεις ότι σε αγαπώ τρελά!\nΕλένη Βουτετάκη Στ2\nΚαλέ μου Αγιε Βασίλη φέτος την Πρωτοχρονιά δεν θέλω να έρθεις στα Χανιά. Θέλω να πας στα σπίτια του 'Χαμόγελου του Παιδιού' ή στα 'Παιδικά Χωριά SOS' και να σκορπίσεις δώρα από καρδιάς σε όλα αυτά τα παιδιά που έχουν ανάγκη τη συντροφιά σου και τη μεγάλη προσφορά σου.\nΕίναι παιδάκια ορφανά, φτωχά και κακοποιημένα. Εχουν μεγάλο πόνο στην καρδιά και πρέπει λίγο να χαρούν. Βιάσου λοιπόν και μη χασομεράς.\nΣε περιμένουν υπομονετικά. Μην τα κρατάς σε αγωνία άλλο πια. Και μην ξεχνάς είναι παιδιά που λαχταρούν την αγκαλιά.\nΚυριάκος Τζανάκης Στ2\nτου Αγιου Βασίλη\nΕΙΔΑΜΕ, όμως, να το πούμε κι αυτό, την αλληλεγγύη να λειτουργεί και να λειτουργείται. Είναι στην παράδοσή μας να μοιραζόμαστε ακόμα και τη μισή μπουκιά του ψωμιού που έχουμε με τον διπλανό μας.\nΜΙΑ ΑΥΡΙΟ και μία μεθαύριο! Δύο όλες κι όλες μέρες έμειναν για να πάει στον αγύριστο το 2012, που ήταν και δίσεκτο, τρομάρα του! Μας το παραέβγαλε χοντρό τ’ αλεύρι. Εντάξει, δεν χρεοκόπησε η Ελλάδα, όπως πολλοί και διάφοροι για πολλούς και διάφορους λόγους 'προέβλεπαν', όμως, άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερος, όλοι οι Ελληνες, πλην εξαιρέσεων, νιώσαμε την κρίση στο πετσί μας.\nΖΗΣΑΜΕ πολλά τη χρονιά που πέρασε. Είχαμε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και είδαμε την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Είδαμε την ύφεση να βαθαίνει, την ανεργία να εκτινάσσεται στα ύψη, την κοινωνική συνοχή να ρηγματώνεται, τη δυστυχία να κερδίζει συνεχώς έδαφος, τη βία να αναπτύσσεται, τον φασισμό να σηκώνει κεφάλι, τις ουρές των συσσιτίων...\nΕΙΔΑΜΕ, όμως, να το πούμε κι αυτό, την αλληλεγγύη να λειτουργεί και να λειτουργείται. Είναι στην παράδοσή μας να μοιραζόμαστε ακόμα και τη μισή μπουκιά του ψωμιού που έχουμε με τον διπλανό μας. «Στα λαϊκά συσσίτια αγάπη μαγειρεύουν/ και τη σκορπούν απλόχερα σ’ αυτούς που τη γυρεύουν», μας λέει σε μια του μαντινάδα ο Ηλίας ο Σταματάκης.\nΝΑ ΜΗΝ υπάρχουν στο τέλος της νέας χρονιάς που έρχεται συσσίτια. Αυτή είναι η ευχή που κάνει ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Να μην υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν να φάνε, εννοεί. Αμποτε!\nΕΝΑ ΘΕΜΑ είναι πώς φτάσαμε σαν χώρα εδώ που φτάσαμε, ποιοι είναι οι φταίχτες της τωρινής κατάστασης δηλαδή, κι ένα άλλο τι κάνουμε από δώ και πέρα. Πολλά ήταν τα 'πεταχτά' που γράφτηκαν τη χρονιά που πέρασε, σχετικά. Ας μην μείνω σ’ αυτά σήμερα, τελευταία, για το 2012, μέρα της στήλης. Εδώ θα είμαστε, Θεού θέλοντος και τη νέα χρονιά, άλλωστε.\nΤΟ... ΚΕΡΑΣΑΚΙ στην τούρτα είναι η λίστα Λαγκάρντ που άναψε φωτιές τις τελευταίες μέρες. Για να δούμε τι θα δούμε. Πάντως ώρες - ώρες μου φαίνεται πως είμαστε για γέλια και για κλάματα. Θα τελειώσουν άραγε τα ψέματα και θα λάμψει η αλήθεια; Θα αποκατασταθεί το κύρος της πολιτικής; Θα πληρώσουν αυτοί που πρέπει να πληρώσουν; Ιδωμεν!\n'ΚΑΥΤΟΣ' ο Γενάρης για τον Α.Ο. Πλατανιάς όπως επεσήμανε και ο δικός μας (και ειδικός) Μάκης Καρτσωνάκης στη στήλη του χθες. Ούτε λίγο ούτε πολύ καλείται να δώσει 6 παιχνίδια για το πρωτάθλημα και το κύπελλο, σε 21 μέρες. Κάθε τρεις μέρες περίπου κι ένα παιχνίδι δηλαδή. Μαζί του και στα δύσκολα!\n'ΝΑ ’ΝΑΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα/ χαρά σ’ εκείνον τον ζευγά που ’χει πολλά σπαρμένα!'. Ας γράψω και μια παροιμία για να κλείσω... την τρύπα σκέφτηκα και αμ έπος αμ έργον. Αρωμα μιας άλλης εποχής!\n«ΤΟΤΕ ΠΟΥ η Αγία Οικογένεια κυνηγημένη από τον Ηρώδη, πήρε τον δρόμο για την Αίγυπτο, βρέθηκε μπροστά σε μια πηγή. Σταμάτησαν λίγο να ξεκουραστούν και η Παναγία Μητέρα έπλυνε με το νερό της πηγής το Θείο Βρέφος. Από τότε το νερό εκείνης της πηγής πήρε τη χάρη και την ευλογία του Ιησού Χριστού κι έγινε ιαματικό. Αφού ξεκουράστηκαν λιγάκι συνέχισαν τον δρόμο τους. Περνώντας από την Ερμούπολη της Θηβαΐδας ένα δένδρο έσκυψε και προσκύνησε τον νεογέννητο Χριστό. Το δέντρο πήρε τη χάρη και την ευλογία του Κυρίου και από τότε τα φύλλα του (αλλά και κομμάτια από τα κλαδιά του) θεραπεύουν τους αρρώστους». Από το βιβλίο του Βασίλη Γ. Χαρωνίτη: 'Από τη Γέννα του Χριστού ως την Ανάστασή Του'.\n«Ενα μαγνητόφωνο φτηνό/ όλη κι όλη/ η κινητή κι ακίνητη περιουσία του./ Μ’ αυτό εξασφάλιζε τον επιούσιο/ ο Ντίνο Κόστα./ Τον γνώρισα κάποια παραμονή Πρωτοχρονιάς,/ όταν ήρθε και μου είπε,/ με το μαγνητόφωνό του,/ τα κάλαντα των Χριστουγέννων./ Για τρία χρόνια το ίδιο σκηνικό./ Κρίμα, που δεν ήρθε τέταρτη φορά./ Είχαμε γίνει κατά κάποιον τρόπο, φίλοι./ Αν γίνονται,/ οι φίλοι κατά κάποιον τρόπο».\nΤο ποίημα 'Φίλοι κατά κάποιον τρόπο' του γράφοντος από την προς έκδοση ποιητική συλλογή 'Οταν γίνεις ποίημα'.\nΧανιώτικα νέα (29.12.2012)\nΟΙ ΤΡΕΙΣ μάγοι με τα δώρα. Οι μάγοι της Γραφής, έτσι όπως τους ιστορεί ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Οι Μάγοι έτσι όπως τους φαντάστηκε η λαϊκή παράδοση. Οι Μάγοι όπως περιγράφονται από τις παραδόσεις άλλων λαών. Οι μάγοι που έρχονται από την Ανατολή. Οι μάγοι που έρχονται από τη Δύση. Οι παλιοί μάγοι. Οι σύγχρονοι μάγοι.\nΚΑΘ’ ΟΔΟΝ για τη Βηθλεέμ οι μάγοι καβάλα στις καμήλες τους. Λιβάνι, χρυσάφι και αρώματα τα δώρα που κουβαλούν μαζί τους για να τα προσφέρουν στον Βασιλιά του Κόσμου. Στον Χριστό που μόλις γεννήθηκε. Επιστρέφω σ’ αυτήν την εικόνα. Μια εικόνα με πολλές αναγνώσεις.\nΟΙ ΤΡΕΙΣ μάγοι με τα δώρα. Οι μάγοι της Γραφής, έτσι όπως τους ιστορεί ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Οι Μάγοι έτσι όπως τους φαντάστηκε η λαϊκή παράδοση. Οι Μάγοι όπως περιγράφονται από τις παραδόσεις άλλων λαών. Οι μάγοι που έρχονται από την Ανατολή. Οι μάγοι που έρχονται από τη Δύση. Οι παλιοί μάγοι. Οι σύγχρονοι μάγοι. Οι μάγοι που έχουν όνομα και διεύθυνση, ο Γκασπάρ, ο Μελχιόρ και ο Βαλτάσαρ. Οι μάγοι δίχως όνομα και δίχως πρόσωπο. Και βέβαια ο Ηρώδης που οσμίζεται ότι κάτι συμβαίνει κι ετοιμάζεται να κάνει τα πάντα, μέχρι και να δολοφονήσει χιλιάδες νήπια, προκειμένου να κρατήσει τη βασιλεία...\nΓΙΑ ΚΛΕΜΜΕΝΟ λιβάνι, για κλεμμένο χρυσάφι και για κλεμμένα μυρωδικά που έφερναν οι σύγχρονοι μάγοι στον ξαναγεννημένο Χριστό είχα μιλήσει σ’ ένα κείμενό μου με τίτλο 'Ενα γράμμα για τον Χριστό' που δημοσιεύθηκε και στην εφημερίδα μας πριν από 35 χρόνια (24.12.1978). Για λιβάνι που έγινε απ’ τις πεθύμιες όλων των απελπισμένων της γης. Για χρυσάφι που έγινε απ’ το ψωμί που στερούν απ’ τα παιδιά του κόσμου. Για μυρωδικά που έγιναν απ’ τα βραβεία εκείνων που κάποτε τόλμησαν να κάνουν επανάσταση.\n'ΜΗΝ ΔΕΧΤΕΙΣ τα δώρα των (νέων) μάγων, μωρό μου! Πεινώ κι όμως προσεύχομαι. Προσεύχομαι και περιμένω να σε συναντήσω νικητή αγκαλιά μ’ ένα κομπιούτερ να μπαίνεις θριαμβευτής στα Ιεροσόλυμα'. Το τέλος του εν λόγω άρθρου. Ακόμα περιμένω! Δεν μπορεί παρά να νικήσει κάποτε το καλό!\nΞΕΣΤΡΑΤΙΣΑ, καθώς το ένα έφερε το άλλο, το ξέρω. Ενα 'πεταχτό' σκεφτόμουν να γράψω για τους τρεις μάγους, τέσσερα, κι αν λογαριάσουμε κι αυτό πέντε, προέκυψαν. Πώς ν’ αντισταθώ στο μολύβι!\n'ΤΗ ΔΟΣΗ μας τη δώσανε, την πήραμε τη δόση/ να δω ποιοι θα ωφεληθούν, πότε, αλλά και πόσοι'. Μια από τις πολλές μαντινάδες που έχω... στο ψυγείο μου και τις οποίες μου έχει στείλει ο Ηλίας ο Σταματάκης. Κατεψυγμένη μεν, ολόφρεσκη δε. Σαν... ψάρι Ευρυδίκης.\nΗ ΑΓΩΝΙΑ του τερματοφύλακα πριν απ’ το χτύπημα του πέναλτι. Παραβολικά μιλώ. Σήμερα, αναμένεται να δοθούν στη Βουλή τα στοιχεία που παρελήφθησαν απ’ τη Γαλλία για την περίφημη λίστα Λαγκάρντ...\nΟ ΑΓΓΟΥΡΟΦΑΣ νικά τον μεστωτή! Είχανε δίκιο οι παλιοί μας. Οσοι αφήσανε (αφήσαμε) τις ελιές μας να λαδώσουν περισσότερο ήρθαν (ήρθαμε) δεύτεροι. Τους (μας) πρόλαβε ο δάκος, που κακό ψόφο δεν έχει!\n'ΓΙΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ των δώρων τους οι Μάγοι ζήτησαν, λέει, και πήραν ένα από τα σπάργανα του Ιησού, που τους έδωσε η ίδια η Παναγία, για να το δείχνουν κάθε φορά που θα ήθελαν να αποδείξουν την αλήθεια για όσα θα έλεγαν πως είδαν τα μάτια τους. Οταν, λοιπόν, οι Αιγύπτιοι αμφισβήτησαν τα λεγόμενα των Μάγων, τους πρότειναν ν’ ανάψουν μια φωτιά να ρίξουν μέσα σ’ αυτά τα ιερά τους βιβλία κι εκείνοι το σπάργανο του Χριστού. Οποιο απ’ τα δύο καιγόταν, θα σήμαινε πως η θρησκεία αυτή ήταν ψεύτικη. Ετσι κι έγινε. Εριξαν πρώτα τα βιβλία τους οι Αιγύπτιοι και κάηκαν στο λεπτό. Εριξαν και οι Μάγοι το σπάργανο και το είδαν να σηκώνεται ανάλαφρα πάνω στις φλόγες και όταν έσβησε η φωτιά το βρήκανε απείραχτο στη στάχτη'. Από το βιβλίο του Βασίλη Γ. Χαρωνίτη 'Από τη Γέννα του Χριστού ως την Ανάστασή του'.\n«Αστρο οδήγα μας εκεί/ που το φέγγος κατοικεί!/ Να, ο χρυσός για να τον στέψω,/ τι τιμή βασιλική./ Το στερνό τ’ ανθρώπου μύρο,/ σμύρνα του προσφέρω εγώ./ Πως είναι θνητός θυμίζει στο μεγάλον Αρχηγό./ Στον μεγάλο βασιλιά μου/ τον πανάγιον οδηγό,/ τη θεότητα θυμίζει/ το λιβάνι που ’χω εγώ./ Είμαστε τρεις μάγοι εμείς/ της βαθιάς Ανατολής./ Τον Χριστό ζητάμε τώρα/ γέροι βασιλιάδες τρεις».\nΑπό το ποίημα 'Οι τρείς Μάγοι' του Δ. Εδελστάιν.\nΧανιώτικα νέα (28.12. 2012)\nΧΩΡΙΣ ΦΑΪ και ζεστασιά κανένας να μη μείνει! Πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα γιορτή αλληλεγγύης τα Χριστούγεννα. Μόνο που αυτή η λέξη πρέπει να λειτουργεί και να λειτουργείται συνεχώς κι όχι μια φορά τον χρόνο.\nΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ μικρός... Πάνε χρόνια από τότε... θυμάμαι τότε που... Ολο στο παρελθόν, στην πατρίδα των παιδικών μου χρόνων, ο νους μου σήμερα. Γιορτή των παιδιών τα Χριστούγεννα.\nΟΛΟΙ ΜΑΣ, ακόμα κι αν είμαστε, λέμε, τώρα, 100 χρονών, ένα μικρό παιδί κρύβουμε στο βάθος της ψυχής μας. Ενα παιδί που αρέσκεται, πάντα τις χρονιάρες μέρες, και ιδιαίτερα τα Χριστούγεννα, να επιστρέφει στα πάτρια, στα χρόνια της 'μη με λησμόνει' ηλικίας.\nΜ’ ΑΡΕΣΟΥΝ οι παλιές ιστορίες, παππού, μου ’πε ο μικρός Βαγγέλης τις προάλλες. Του έλεγα πώς γιορτάζαμε τα Χριστούγεννα, όταν ήμουν κι εγώ 6 χρονών, όπως αυτόν. Οτι το καλύτερο δώρο ήταν η 'φούσκα' του γουρουνιού που σφάζαμε τις παραμονές. Οτι λέγαμε τα κάλαντρα από σπίτι σε σπίτι και αντί για λεφτά μας έδιναν αβγά ή μας έβαναν λάδι στον ντενεκέ. Οτι πηγαίναμε τη νύχτα με τους λύχνους στην εκκλησία για να μεταλάβουμε και να κάνουμε χρυσό δοντάκι. Οτι πριν να καθίσουμε να φάμε η μαμά μου, η γιαγιά Δέσποινα, που είναι τώρα στον ουρανό, γέμιζε ένα πιάτο με φαγητό, το θύμιαζε και μου το έδινε να το πάω στη γειτόνισσα που δεν μπορούσε να σηκωθεί απ’ το κρεβάτι. Οτι...\nΤΙ ΕΙΝΑΙ Η φούσκα του γουρουνιού, παππού; Τι κάνατε το λάδι; Τι είναι οι λύχνοι; Κάνατε στ’ αλήθεια χρυσό δοντάκι; Τι πάει να πει η λέξη 'θύμιαζε'; Βροχή έπεφταν οι ερωτήσεις από τον μικρό Βαγγέλη.\nΧΙΟΝΙΑ ΣΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ/ ξύπνησ’ όλο το χωριό. Μπορεί να μιλούσε για χιόνια στο καμπαναριό το τραγουδάκι που μας είχε μάθει η δασκάλα στην Γ’ Δημοτικού, ωστόσο, ποτέ δεν θυμάμαι να χιόνισε στο Νίππος Χριστούγεννα. Εβρεχε μια ήρεμη και ήμερη βροχή τις περισσότερες φορές, πηγαίνοντας για την εκκλησία τη νύχτα των Χριστουγέννων. Οτι ξυπνούσε όλο το χωριό και πήγαινε στην εκκλησία ήταν όμως αλήθεια. Παρηγοριόμουν μ’ αυτό και φανταζόμουν τα χιόνια.\nΤΟ... ΒΗΜΑ ΤΩΝ ΠΕΤΑΧΤΩΝ και στους τρεις μαντιναδολόγους μας, κατ’ εξαίρεση, σήμερα. Πάμε κατά τα πρεσβεία: Στον Ηλία Σταματάκη: 'Χριστέ μου, που γεννήθηκες σε σκοτεινό σπηλιάρι/ εσύ τον κόσμο φώτισες με του Θεού τη χάρη'. Στον Εννιαχωριανό (Γιάννη Μαλαξιανάκη): 'Η Γέννηση του Ιησού πριν δυο χιλιάδες χρόνια/ την ψεύτρα τούτη τη ζωή την έκαμε αιώνια'. Και στη Νεκταρία Θεοδωρογλάκη: 'Χαρούμενα Χριστούγεννα, υγεία και ειρήνη/ χωρίς φαΐ και ζεστασιά κανένας να μην μείνει'.\nΧΩΡΙΣ ΦΑΪ και ζεστασιά κανένας να μη μείνει! Πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα γιορτή αλληλεγγύης τα Χριστούγεννα. Μόνο που αυτή η λέξη πρέπει να λειτουργεί και να λειτουργείται συνεχώς κι όχι μια φορά τον χρόνο. Οι εκατοντάδες χιλιάδες των συνανθρώπων μας, άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας κάποιοι απ’ αυτούς, θα έχουν και αύριο και μεθαύριο ανάγκες...\nΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ στην Κρήτη έκαναν το καινούργιο προζύμι την παραμονή των Χριστουγέννων και ταυτόχρονα μάθαιναν την ώρα της γέννησης του Ιησού με τον εξής τρόπο: Επαιρναν αλεύρι και ζεστό νερό και έπλαθαν ένα ψωμάκι, χωρίς να βάλουν προζύμι. Το σκέπαζαν και περίμεναν. Κάποια στιγμή, μέσα στη νύχτα, το ψωμάκι άρχιζε και φούσκωνε. Αυτή ήταν η ώρα κατά την οποία η Παναγία γέννησε τον Σωτήρα του κόσμου. Αυτό το προζύμι το χρησιμοποιούσαν ίσαμε τον επόμενο χρόνο, οπότε πάλι την παραμονή των Χριστουγέννων το ξανάφτιαχναν. Από το βιβλίο του Βασίλη Γ. Χαρωνίτη 'Από τη Γέννα του Χριστού ως την Ανάστασή του'.\n«Τα παιδιά,/ που κόβουν με τα δόντια τους,/ μπουκιές - μπουκιές το σήμερα, έχουν θέση στην καρδιά τους για τη σπηλιά της Βηθλεέμ./ Τα πουλιά, που κουβαλούν μέχρι το αύριο/ την αναπνοή του ήλιου,/ έχουν θέση στα φτερά τους/ για τον ιστό της αναστάσιμης σημαίας./ Οσο υπάρχουνε παιδιά/ κάθε σήμερα θα γεννιέται ο Χριστός./ Κι όσο υπάρχουνε πουλιά,/ κάθε αύριο ο Σταυρωμένος Χριστός θα αναστήνεται».\nΤο ποίημα 'Τα παιδιά και τα πουλιά' του γράφοντος.\nΧανιώτικα νέα (25.12.2012)\nΤα παιδιά γράφουν στον Χριστό. Στον Σταυρωμένο, τον επικίνδυνο Χριστό, θέλω να πω. Τον Χριστό που 'τη δεύτερη κιόλας μέρα βασανίστηκε κτηνωδώς. Σύρθηκε στους δρόμους, κρεμάστηκε. Μοιράστηκαν τα ιμάτιά του', για να θυμηθούμε τους στίχους ενός σύγχρονου ποιητή.\nΤα παιδιά γράφουν στον Χριστό\nΕνα παλιό κείμενό μου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα πριν από 33 ακριβώς χρόνια στις σημερινές 'Εύφημες Μνείες'. Ημουν δάσκαλος στο Δημ. Σχ. Βαμβακόπουλου τη σχολική χρονιά 1978 - 79, θυμούμαι κι είχα βάλει στα παιδιά των μεγάλων τάξεων (Τετάρτης, Πέμπτης και Εκτης) να γράφουν έκθεση με θέμα τον τίτλο της εύφημης μνείας. Καρπός των εκθέσεών τους το κείμενο που ακολουθεί, χωρίς κανένα σχόλιο:\n«Εχω μόλις διαβάσει τριάντα εννιά γράμματα, που έγραψαν παιδιά ηλικίας δέκα έως δώδεκα χρονών, προς τον Χριστό.\nΟι κραυγές τους τρυπούν τ’ αυτιά μου, οι πληγές τους ματώνουν τα χέρια μου· το αδυσώπητο βάρος των μεγάλων λέξεων πλακώνει την καρδιά μου.\nΤον νιώθουν τόσο κοντά τους, τόσο δικό τους, κάτι σαν πατέρα, σαν αδελφό, φίλο... Ας τον κρατούμε εμείς μακριά τους, άγριο, εκδικητή, τιμωρό.\nΤα παιδιά θα του μιλήσουν στον ενικό. Χριστέ μου, Κύριε, Ιησού... Μόνο η Ελένη χρησιμοποιεί τον πληθυντικό: 'Παντοδύναμε Κύριε. Απευθύνομαι αυτή τη στιγμή σε Σας...'. Μα είναι ένας πληθυντικός ζεστός και ανθρώπινος που μόνο η απόσταση τον επιβάλλει.\n'Αν ήμουν μικρότερος θα έγραφα τι θέλω για τον εαυτό μου. Τώρα όμως θα γράψω τι θέλω για τους άλλους'.\nΕτσι αρχίζει το γράμμα του ο Νίκος. Μόλις έχει κλείσει τα έντεκα κι όμως νιώθει ότι αυτή την επίσημη ώρα, που επικοινωνεί γραφτά με τον Χριστό, θα ’ναι ιεροσυλία, προδοσία, απέναντι στους άλλους, αν γράψει έστω και το παραμικρό για τον εαυτό του. Και θα κρατήσει τον λόγο του ως το τέλος.\nΜα δεν είναι μόνο ο Νίκος. Απ’ τα τριάντα εννιά παιδιά που έγραψαν στον Χριστό, μόνο τρία θα τον απασχολήσουν και με δικά τους προβλήματα.\nΑς τα ονομάζουμε ανεύθυνα, μαμόθρεφτα. Εχουν πολύ μεγαλώσει τα παιδιά μας στις μέρες μας. Δεν μοιάζουν με τίποτα με εκείνα τα άβγαρτα χωριατόπαιδα της Γαλιλαίας. Δεν κρύβονται πίσω από τα φουστάνια των μανάδων τους. Δεν περιμένουν τον Μεγάλο Δάσκαλο να τα φωνάξει και να τους πει πως σ’ αυτά ανήκει η βασιλεία των ουρανών. Θα πάνε μόνα τους κοντά του για να του πουν την αλήθεια.\n'Αγαπητέ Χριστέ, εδώ οι άνθρωποι σ’ έχουν σχεδόν ξεχάσει. Οι επιστήμονες όλο και κάτι βόμβες βρίσκουν για να καταστρέψουν τον κόσμο', θα γράψει ο Πέτρος.\nΟ Σταύρος θα πει σχεδόν το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια. 'Εσύ Χριστέ, έφτιαξες τον κόσμο, ώστε να έχει πάντοτε ειρήνη, αλλά οι άνθρωποι τον χώρισαν σε τμήματα κι έτσι άρχισαν να μισούνται μεταξύ τους'.\nΓια παιδιά μιλούν κοφτά, τσεκουράτα, δίνουν στις λέξεις το ανάλογο βάρος. Ξέρουν τους υπεύθυνους και δε διστάζουν να μοιράσουν ευθύνες.\n'Δεν αντέχω να βλέπω τους πρόσφυγες να ζουν στις σκηνές και τους φταίχτες αυτής της κατάστασης να κοιμούνται στα μέγαρά τους με ήσυχο το κεφαλάκι τους', θα πει απελπισμένα ο Χαράλαμπος.\nΜε το ίδιο πνεύμα θα μιλήσουν για την πείνα, την αδικία, τον πόλεμο. Ο Γιώργος μάλιστα δεν θα αντέξει και θα ξεσπάσει σ’ ένα απελπισμένο κατηγορώ.\n'Γιατί δε σταματούν οι πολέμοι; Γιατί ταλαιπωρούνται τόσοι άνθρωποι; Γιατί δεν υπάρχει αγάπη μεταξύ των ανθρώπων;'.\nΕμείς, βέβαια, διατάζουμε τα παιδιά μας να σοβαρευτούν. Τους βγάζουμε λόγους, τους μιλούμε γι’ ανθρώπινα δικαιώματα, για ειρήνη, για ψωμί, για αξιοπρέπεια. Και ξέρουμε πως οι λέξεις μας δεν έχουν χρώμα, δεν έχουν βάρος. Ομως τα παιδιά μας βρίσκουν το κουράγιο να μαζεύουν αυτές τις άδειες λέξεις, να τις βαφτίζουν στην καρδιά τους, να τις γράφουν στις σημαίες τους.\nΞέρουν πως είναι δύσκολο να γίνουν οι λέξεις αυτές πράξεις. Δεν πετούν στα σύννεφα τα παιδιά μας. Ετσι ο Νίκος, αφού περιγράψει στον Χριστό τη διεθνή κατάσταση, θα τελειώσει το γράμμα του μ’ αυτά τα λόγια:\n'Γι’ αυτό σου ζητάω κι εγώ μόνο δυο πράγματα που είναι εύκολο να τα πούμε μα δύσκολο να τα κάνουμε'.\nΤα ίδια θα ζητήσουν όλα τα παιδιά απ’ τον δικό τους Χριστό. Ειρήνη και Αγάπη.\n'Και για μένα, ό,τι πεις', θα συμπληρώσει, γεμάτη τύψεις, στο τέλος η Αργυρώ. Γιατί νοιώθει καλά πως δεν έχει δικαίωμα να ζητήσει τίποτα, αφού υπάρχουν στον κόσμο παιδιά που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Τι άλλο να συμπληρώσει κανείς;\nΚάποιος είπε, ότι όσο γνωρίζει τους ανθρώπους τόσο αγαπά τα ζώα. Εγώ θα έλεγα: 'Οσο γνωρίζω τα παιδιά, τόσο αγαπώ τους ανθρώπους'».\nΧιονιάς καιρός Χριστόγεννα μες στο χειμώνα φέρνει\nτου Θεανθρώπου η Γέννηση κάθε καρδιά ζεσταίνει.\nΙσο κρατήστε άνθρωποι στον ύμνο των αγγέλω\nκαι ο καθένας μας να πει: 'όσα κι ο ύμνος θέλω'.\nΟ νεογέννητος Χριστός ας μπει μες στη γ-καρδιά μας,\nγια να ’ναι πάντα ζωντανή ολπίδα κι η χαρά μας.\nΕφανερώθηκε ο Θιος κι όλοι μαζί ελάτε,\nόλοι να καλαντίσουμε πως ο Χριστός γεννάται.\nΑντέστε, άθρωποι, ας ψάλλομε κιανείς να μη μ-πομείνει\nμαζί μ’ αγγέλους και βοσκούς του κόσμου την ειρήνη.\nΚαλές Γιορτές, Χρόνια Πολλά με τση καρδιάς τ’ αντέτι\nκι άλλη λοής Χριστόγεννα τση μπένας μου ραέτι.\nκαι για την αντιγραφή Βαγγέλης Θ. Κακατσάκης\nΧανιώτικα νέα (24.12.2012)\nΕχουν, επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι απαντήσεις των παιδιών στην ερώτηση της δασκάλας τους 'τι σημαίνει για μένα Χριστούγεννα;'\nA’ ΤΑΞΗ 5ου ΔΗΜ. ΣΧ. ΧΑΝΙΩΝ\nAφησαν τις προάλλες για λίγο στην άκρη τετράδια και μολύβια τα πρωτάκια του 5ου Δημ. Σχ. Χανίων και καταπιάστηκαν με κάτι γιορτινό και λαχταριστό. Πολλά γράμματα έμαθαν, με πολλούς αριθμούς ζάλισαν τα όμορφα κεφαλάκια τους, καιρός να χαλαρώσουν, μύρισαν Χριστούγεννα σκέφτηκε η δασκάλα τους, η γνωστή και από άλλες εργασίες μαθητών της και παλιά μου συνεργάτιδα Τόνια Σκουλά και κάλεσε στην τάξη τη μαμά ενός συμμαθητή τους, τη διακοσμήτρια Ελένη Μαυρογένη για να τα μάθει να κάνουν μπισκοτόσπιτα. Καλή δασκάλα, όπως η δασκάλα τους, η κυρία Ελένη, καλοί μαθητές τα Πρωτάκια του Πέμπτου (μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις!) όχι μόνο έφτιαξαν, όπως έμαθα, υπέροχα παραμυθένια μπισκοτόσπιτα κι ένιωσαν σαν τον Χάνσελ και τη Γκρέτελ, χωρίς όμως την... κακιά μάγισσα, αλλά και μας συμβουλεύουν πώς να φτιάξουμε κι εμείς! Χριστούγεννα, ωστόσο, για τα παιδιά σημαίνει και πολλά άλλα πράγματα. Εχουν, επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι απαντήσεις των παιδιών στην ερώτηση της δασκάλας τους 'τι σημαίνει για μένα Χριστούγεννα;'.\n...να παίρνω δώρα απ’ τον Αϊ - Βασίλη (Χρήστος).\n...να στολίζω το δέντρο (Αργυρώ).\n...να φτιάχνω κουραμπιέδες με τη μαμά (Θάνος).\n...να φτιάχνω το εργαστήρι του Αϊ-Βασίλη με τον μπαμπά μου (Γιάννης Σούνας).\n...διακοπές από το σχολείο (Γιάννης Σκουλάς).\n...να φτιάχνω κουλούρια, γλυκά, κάρτες και να τις χαρίζω στην κυρία και να στολίζω το χριστουγεννιάτικο δέντρο (Αγγελική).\n...να περνάμε καλά (Ευτύχης).\n...να φτιάχνω βασιλόπιτα με τη μαμά (Βίκυ).\n...να βλέπω αγαπημένες μου ταινίες με τη μαμά και να τρώω ποπ κορν (Μάριος).\n...να πηγαίνω με τη μαμά και τον μπαμπά βόλτα στα μαγαζιά. Ακόμα να βρίσκω δώρα και σοκολάτες στις χριστουγεννιάτικες κάλτσες (Ηλέκτρα).\n...να στολίζω το χριστουγεννιάτικο δέντρο με τους γονείς μου (Εριέττα).\n...να παίρνω δώρα (Ακης).\n...αγάπη, αλλά και θάρρος (Μάρω).\n...να πηγαίνω στα χιόνια με τη μαμά και τον μπαμπά (Μάξιμος).\n...να βλέπω το εργαστήρι του Αϊ-Βασίλη στον υπολογιστή και να παίζω με τον νονό (Μάνος).\n...να φτιάχνω χιονάνθρωπος (Βάλντριν).\n...να περνάμε ευτυχισμένα όλοι μαζί (Ελισάβετ).\n...να στολίζω το δέντρο (Κλαρίτα).\n...να παίζω χιονοπόλεμο και να τρώω γαλοπούλα (Γιάννης Σκαλίδης).\n...να πηγαίνω σε πάρτι και να τρώω χριστουγεννιάτικα γλυκά (Δημοσθένης).\nΠώς να φτιάξετε τα δικά σας μπισκοτόσπιτα\n(Υλικά για 20 - 25 μικρά μπισκοτόσπιτα)\n• 4 ασπράδια αβγών\n• 650 - 700 γρ. άχνη ζάχαρη\n• μπισκότα τύπου πτι μπερ (3 για κάθε σπιτάκι)\n• σοκολατένια κουφετάκια, τρούφες κ.λπ.\n• ένα παραλληλόγραμμο χαρτόνι για «αυλή»\nΧτυπάμε τα ασπράδια με την άχνη ζάχαρη σε μαρέγκα, μέχρι να γίνουν ένα παχύρρευστο μίγμα που να «στέκεται», ρίχνοντας παράλληλα και λίγες σταγόνες λεμονιού. Βάζουμε το μίγμα σε κορνέ ζαχαροπλαστικής ή σε σακούλα τροφίμων, ανοίγοντας μια μικρή τρυπούλα. Τοποθετούμε ένα μπισκότο πάνω στο χαρτόνι και με το κορνέ εφαρμόζουμε λίγο μίγμα στις άκρες του. Στη συνέχεια «κολλάμε» τα άλλα μπισκότα πάνω στις άκρες, ως «τοίχους» ή «σκεπές». Διακοσμούμε με κουφετάκια ή τρούφα, όπως επιθυμούμε, κολλώντας τα πάνω στο άσπρο «χιονισμένο» μίγμα. Το σπιτάκι μας είναι έτοιμο! Το δωρίζουμε σε κάποιον ή… το τρώμε!\nΧανιώτικα νέα (22.12.2012)\nΔΕΝ θέλει πολλά ο άνθρωπος για να ?ναι ευχαριστημένος. Να το πω κι αλλιώς. Δεν πρέπει να θέλει πολλά ο άνθρωπος, ο απλός άνθρωπος, για να νιώθει ασφαλής. 'Λίγο ψωμί, λίγο κρασί, Χριστούγεννα κι Ανάσταση', μας λέει ο Ποιητής. Για να συμπληρώσει: 'Κι όπου φωλιάσει και σταθεί,/ κανείς να μην τον φτάνει, εκεί'. Να, όμως, που έρχονται αλλιώς τα πράγματα.\nΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ των φετινών Χριστουγέννων και η μαντινάδα που μου έστειλε ο Ηλίας ο Σταματάκης. Γράφει: 'Χριστούγεννα μέρα γιορτής, μα λίγοι θα γιορτάσουν/ μισθούς, συντάξεις κούρεψαν κι εδά πού θα μας φθάσουν;'. Εχεις δίκιο, Ηλία, πλην όμως υπάρχουν και πολύ χειρότερα. Ενας γνωστός μου οικοδόμος, για παράδειγμα, έχει να κάνει μεροκάματο πάνω από έξι μήνες...\nΟ ΙΩΣΗΦ και η Μαρία έφτασαν, λέει νύχτα στη Βηθλεέμ. Κλειστές όλες οι πόρτες που χτύπησαν. Ούτε μια δεν άνοιξε για να τους δεχθεί. Αναρωτιέμαι. Τώρα που ξέρουμε την ιστορία πόσοι από μας είμαστε διατεθειμένοι ν? ανοίξουμε τις πόρτες μας σ? έναν άνδρα και σε μιαν έγκυο γυναίκα που ζητούν στέγη για ένα βράδυ;\nΕΧΕΙΣ, λέμε τώρα, τρία, τέσσερα, πέντε παιδιά; 'Ε, αυτό αποτελεί περίτρανη απόδειξη κατά τους εγκεφάλους των τροϊκανών (ξένων και εγχωρίων) ότι διαθέτεις, όχι απλώς αρκετό εισόδημα, αλλά ότι είσαι πάμπλουτος!'. Από τον 'βοριά' στη στήλη του '9 μποφόρ' (βλ. εφ. 'Χριστιανική', Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012) το σχόλιο.\nΔΙΕΘΝΕΣ πρωτοσέλιδο ουκ ολίγες φορές τη χρονιά που, οσονούπω, τελειώνει, η Ελλάδα. Το κοντό του ο ένας, το μακρύ του ο άλλος για την κρίση. Το θέμα είναι να βγούμε τουλάχιστον απ? το κάδρο τη νέα χρονιά, κάτι είναι κι αυτό.\nΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ φως στο βάθος του τούνελ της νέας χρονιάς ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Μπορεί και να υπάρχει όμως, αλλά να μην φαίνεται, μου είπε. 'Το μακρύ ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα', για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο ενός απ? τα πιο γνωστά έργα του Ευγένιου Ο? Νηλ, συνεχίζεται.\nΗ ΦΤΗΝΕΙΑ φέρνει τον παρά. Ενας απ? τους παλιούς νόμους του εμπορίου. Τον αγνόησε η κυβέρνηση, αύξησε την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης με αποτέλεσμα να μειωθούν τα έσοδα του κράτους. Να δείτε που θα βάλει φόρο στα καυσόξυλα στο τέλος.\nΟΧΙ, δεν ήρθε το τέλος του κόσμου χθες. Ετσι και σήμερα θα διαβάσεις τα 'Χανιώτικα νέα', Ζαχαρία, όπως με σιγουριά είχες προβλέψει στη σελίδα που έχω στο Προσωποβιβλίο (φέισμπουκ)...\nΟ ΒΑΣΙΛΙΑΣ των Περσών Καμβύσης (βασίλεψε από το 529 μέχρι το 522 π.Χ.) ζήτησε να παντρευτεί την κόρη του Φαραώ της Αιγύπτου Αμαση. Ο Αμασης, που υποπτευόταν ότι ο Καμβύσης δεν την ήθελε γυναίκα, αλλά για παλλακίδα του, δεν ήξερε τι να κάνει. Αφενός δεν ήθελε να του τη στείλει, αφετέρου όμως φοβόταν την περσική δύναμη. Ενώ, λοιπόν, βρισκόταν σε αδιέξοδο, του ήρθε μια σκέψη που θεώρησε ότι αποτελεούσε τη λύση στο πρόβλημα που αντιμετώπιζε. Εστειλε στον Καμβύση ως κόρη του τη θυγατέρα του προηγούμενου Φαραώ, του Απρίη, τον οποίο ο ίδιος είχε δολοφονήσει και είχε σφετεριστεί το βασιλικό αξίωμα. Οταν, λοιπόν, η νέα έφτασε στην Περσία και ο Καμβύσης καλωσορίζοντάς την, την προσφώνησε κόρη του Αμαση, εκείνη του αποκάλυψε την αλήθεια. Ο Πέρσης βασιλιάς εξοργίστηκε από το γεγονός και αποφάσισε να εκστρατεύσει εναντίον της Αιγύπτου, την οποία και υπέταξε. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').\n'Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος/ να ?ν? ήμερος, να ?ναι άκακος/ λίγο φαΐ, λίγο κρασί/ Χριστούγεννα κι Ανάσταση/ κι όπου φωλιάσει και σταθεί/ κανείς να μην τον φτάνει εκεί./ Μα ήρθαν αλλιώς τα πράγματα/ τονε ξυπνάν χαράματα/ τον παν, τον φέρνουν πίσω, μπρος/ του τρώνε και το λίγο βιος/ κι από το στόμα τη μπουκιά/ πάνω στην ώρα τη γλυκιά/ του τηνε παίρνουνε κι αυτή/ χαρά στους που ?ναι δυνατοί!/ Χαρά στους που ?ναι Δυνατοί/ γι? αυτούς δεν έχει χόρταση'.\nΑπό τον 'Ηλιο τον Ηλιάτορα' του Οδυσσέα Ελύτη.\nΣΧΕΣΗ ΖΩΗΣ Η ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ με τα 'Χανιώτικα νέα', που άρχισε τα μέσα της δεκαετίας του 1970, πριν από 35 και χρόνια, δηλαδή. Ημουν νεοδιόριστος δάσκαλος στις Στροβλές Σελίνου, θυμούμαι. Οταν ένα κείμενό μου με τίτλο 'Γράμμα από ένα δάσκαλο σ’ ένα δάσκαλο' μπήκε στην πρώτη σελίδα, κάτω απ’ τον γενικό τίτλο 'Της Ημέρας'... γλυκάθηκα κι από τότε έγινα, τακτικός τους συνεργάτης.\nΣΧΕΣΗ ΖΩΗΣ Η ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ με τα 'Χανιώτικα νέα', που άρχισε τα μέσα της δεκαετίας του 1970, πριν από 35 και χρόνια, δηλαδή. Ημουν νεοδιόριστος δάσκαλος στις Στροβλές Σελίνου, θυμούμαι, όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά κείμενό μου, μια κριτική για ένα βιβλίο του π. Ιγνάτιου Χατζηνικολάου. Οταν λίγο αργότερα έστειλα 'ταχυδρομικώς' ένα άλλο κείμενό μου με τίτλο 'Γράμμα από ένα δάσκαλο σ’ ένα δάσκαλο' και μπήκε στην πρώτη σελίδα, κάτω απ’ τον γενικό τίτλο 'Της Ημέρας'... γλυκάθηκα κι από τότε έγινα, να ’ναι καλά ο Γιάννης Γαρεδάκης, για την εμπιστοσύνη του, τακτικός τους συνεργάτης.\n'KAΘΗΜΕΡΙΝΑ', 'Κρητικές Ρίζες', 'Ενα βιβλίο την Εβδομάδα', 'Παράλληλα και όχι μόνο', 'Διαβάζοντας' οι τίτλοι από κάποιες στήλες που κατά καιρούς κράτησα μέχρι το 1997, όταν η συνεργασία μας έγινε ακόμα στενότερη: Με τον 'Παιδότοπο' (έκλεισε τον φετινό Απρίλη 15 χρόνια συνεχούς εβδομαδιαίας παρουσίας) με 'Αυτόν τον τόπο τον μικρό τον μέγα' (μέσα στον οποίο ήταν ενταγμένα και τα 'Ακροθιγώς' (κράτησε 7,5 χρόνια σε εβδομαδιαία βάση), σε συνεργασία με την Ευδοκία, τις 'Εύφημες Μνείες' (κάθε Δευτέρα, εδώ και 14 χρόνια) και βέβαια τα 'Πεταχτά', που είναι... επί των επάλξεων ανελλιπώς κάθε Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο από τον Ιούνιο του 2004. Χώρια απ’ τα σχόλια (κάποια απ’ αυτά κάτω απ’ τον τίτλο 'Μια στάση εδώ, μια στάση εκεί') στη δεύτερη και στην τρίτη σελίδα της εφημερίδας.\nΣΤΑΓΟΝΑ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ της προσφοράς των 'Χανιώτικων νέων' στο αναγνωστικό κοινό του τόπου μας και ευρύτερα, τα οποία γραφτά μου. Και ποσοτικά (αν και καλύπτουν χιλιάδες στην κυριολεξία σελίδες) και ποιοτικά. Τ’ αναθυμήθηκα, ωστόσο, κι είπα να τα αναφέρω με αφορμή τη συμπλήρωση τις προάλλες (17 Δεκεμβρίου) 45 χρονών διαρκούς, καθημερνής παρουσίας, της εφημερίδας μας.\nΔΙΚΗ ΤΟΥΣ, ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥΣ εφημερίδα θεωρούν οι Χανιώτες, τα 'Χανιώτικα νέα'. Τιμή τους και καμάρι τους. Με τα 'Χανιώτικα νέα' αρχίζουν τη μέρα τους, με τα 'Χανιώτικα νέα' την τελειώνουν. Και μόνο το γεγονός ότι έρχεται πρώτη επαρχιακή εφημερίδα σε αναγνωσιμότητα, αλλά και δεύτερη σε απόλυτους αριθμούς, λέει από μόνο του πολλά. Γι’ αυτό η φράση 'η εφημερίδα μας', που χρησιμοποιώ συχνά!\nΜΙΑ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ ζήτησα να γράψει για τα 45χρονα των 'Χανιώτικων νέων' από τον πρώτο, κατά τα πρεσβεία, μαντιναδολόγο μας, τον Ηλία τον Σταματάκη, δύο έγραψε αυτός. Η πρώτη 'Τα Νέα τα Χανιώτικα γενέθλια γιορτάζουν, σαράντα πέντε είν’ εδά μα με γαρδένια μοιάζουν'. Η δεύτερη: 'Σαράντα πέντε τα κεριά της τούρτας που θα σβήσουν, ωσάν τα Ορη τα Λευκά τους εύχομαι να ζήσουν'. Προσυπογράφουμε!\n'ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ό,τι δημιουργήθηκε και υπάρχει, για την υποδομή και τον μηχανισμό μέσα στην οποία κινούνται νέοι άνθρωποι και μια πλειάδα συνεργατών', έγραψε τις προάλλες, εκπροσωπώντας και την 'πιστή συνοδοιπόρο στη δύσκολη αυτή πορεία', σύζυγό του Ελένη, ο Γιάννης Γαρεδάκης. Για να συμπληρώσει: 'Αποφασισμένοι οι πρώτοι να συνεχίσουν και οι δεύτεροι να στηρίξουν αυτή την πορεία των 45 χρόνων. Στο ίδιο πλαίσιο και με τους ίδιους στόχους και φιλοδοξίες'. Τα 'Χανιώτικα νέα' δεν έχουν μόνο παρελθόν και παρόν, έχουν και μέλλον. Το ίδιο λαμπρό!\nΚΑΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ούτε καν μια επετειακή έκδοση, για τα σαράντα πέντε χρόνια της εφημερίδας, πάντως. Το όποιο υπολογιζόμενο κόστος γι’ αυτές τις εκδηλώσεις θα διατεθεί σε χώρους και ανθρώπους που έχουν ανάγκη...\n'Τα Νέα τα Χανιώτικα σαράντα πέντε έτη/ προσφέρουνε στον τόπο μας, ορθώνουνε τον μπέτη./ Είναι η καθημερινή η ντόπια εφημερίδα/ που βρίσκεις ενδιαφέροντα στην κάθε της σελίδα./ Για ό,τι συμβαίνει γύρω μας, σωστά ενημερώνει/ και την πρωτιά κατέκτησε στου Τύπου το σαλόνι./ Χωρίς δεσμεύσεις πουθενά και δίχως παρακάλια/ κατέβηκε κι ανέβηκε τη σκάλα αγάλια - αγάλια./ Να χαίροντ’ οι συντελεστές κι ο Γαρεδάκης Γιάννης/ που τόλμησε και πέτυχε όσα στον νου δεν βάνεις'.\nΗ ρίμα που έγραψε ο Εννιαχωριανός (Γιάννης Μαλαξιανάκης) για τα 45χρονα της εφημερίδας μας.\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 3:27 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΥΣΚΟΛΟΣ, πολύ δύσκολος, το ’χω ξαναγράψει, ο χειμώνας αυτός για τους Ελληνες. Δυσκολότερος από κάθε άλλη χρονιά, μετά τη Μεταπολίτευση σίγουρα. Εχω ώρες ώρες την αίσθηση ότι ο πολύς κόσμος είναι εγκαταλελειμμένος στο έλεος των ανέμων που φυσούν ολοένα και πιο άγρια, μου είπε προχθές ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Για να συμπληρώσει με νόημα: Αν έλειπε η αλληλεγγύη...\nΜΙΑ ΚΑΙ καμία! Αύριο, λοιπόν, το τέλος του κόσμου! Προλαβαίνουμε, δεν προλαβαίνουμε, να κάνουμε τη διαθήκη μας. Ποια διαθήκη μας θα μου πείτε. Το τέλος του κόσμου θα πει το τέλος του κόσμου. Θα πει ως εδώ ήταν. Θα πει για να το πούμε αλλιώς 'τέρμα τα δίφραγκα', 'πάπαλα'... Αιωνία ημών η μνήμη!\nΕΙΠΑ ΝΑ μην ασχοληθώ καθόλου με το θέμα, πλην όμως δεν μπόρεσα. Καταστροφολογίας το ανάγνωσμα εδώ, καταστροφολογίας το ανάγνωσμα δίπλα, καταστροφολογίας το ανάγνωσμα παραδίπλα. Ας το γυρίσω στην πλάκα, καληώρα, όπως έκανε ο Νεκτάριος στα 'Ευθύβολα και μη' του, λοιπόν.\nΠΛΑΚΑ πλάκα δεν το παίρνουν, ωστόσο, όλοι στην πλάκα. Αλλοι το παίρνουν στα σοβαρά, όπως στην Κίνα και στη Ρωσία για παράδειγμα κι έχουν αγοράσει με τα τσουβάλια τα σπίρτα, τα κεριά, τις κονσέρβες και ό,τι άλλο μπορεί να τους είναι χρήσιμο την 'ημέρα της κρίσεως' κι άλλοι έχουν πάρει τα βουνά πιστεύοντας ότι θα τους σώσουν οι εξωγήινοι.\nΟ ΚΑΘΕΝΑΣ και η τρέλα του/ κι... ο κερδοσκόπος με την ομπρέλα του. Χρυσές δουλειές έκαναν, λέει, στην Αμερική οι κατασκευαστές καταφυγίων. Κέρδισε απού κέρδισε κι έχασε απού έχασε.\nΑΡΚΕΤΑ, όμως, μέχρις εδώ, τα περί συντέλειας του κόσμου. Η αλήθεια είναι ότι από αύριο χαράματα ξεκινά η μικρότερη μέρα του χρόνου για να ακολουθήσει στη συνέχεια η μεγαλύτερη νύχτα καθώς η ήλιος μπαίνει στο χειμερινό ηλιοστάσιο.\nΓΙΑ ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ημισφαίριο της γης ισχύει αυτό, να το διευκρινίσω. Αλλος ήλιος στο νότιο ημισφαίριο; Οχι βέβαια! Αλλη η... συμπεριφορά του ήλιου, όμως. Στο θερινό ηλιοστάσιο εκεί η αφεντιά του! Εν πάση περιπτώσει και εν περιπτώσει πάση, καλόν χειμώνα να ’χουμε... συγκάτοικοι βορειοημισφαιρίτες!\nΔΥΣΚΟΛΟΣ, πολύ δύσκολος, το ’χω ξαναγράψει, ο χειμώνας αυτός για τους Ελληνες. Δυσκολότερος από κάθε άλλη χρονιά, μετά τη Μεταπολίτευση σίγουρα. Εχω τόσες ώρες την αίσθηση ότι ο πολύς κόσμος είναι εγκαταλελειμμένος στο έλεος των ανέμων που φυσούν ολοένα και πιο άγρια, μου είπε προχθές ο φίλος μου ο γερω-δάσκαλος. Για να συμπληρώσει με νόημα: Αν έλειπε η αλληλεγγύη...\nΜΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ μαντινάδα με αφορμή τον νέο νόμο που θεωρεί τα παιδιά τεκμήριο φορολόγησης από τη Νεκταρία Θεοδωρογλάκη: 'Προτού τεκνοποιήσετε καλά να το σκεφτείτε/ κάθε κοπέλι που θα ’ρθει πόσο θα χρεωθείτε'. Σωστό!\nΝΙΚΗ Χαλκιαδάκη, φιλόλογο - ποιήτρια, Τρίκαλα: Λάβετε, φάγετε την αδυναμία μου! Η πρώτη σκέψη που έκανα διαβάζοντας την ποιητική του συλλογή 'Ανάσκελη με πυρετό' (εκδ. 'Μανδραγόρας, Αθήνα 2012). Πίετε πάντες την δύναμή μου. Η δεύτερη σκέψη. Σ’ ευχαριστώ για την κοινωνία, Νίκη. Συν τοις άλλοις με εντυπωσίασε και το ό,τι αν και είσαι τόσο νέα (γενν. το 1980) έχεις κάνει πάρα πολλά πράγματα. Πάνω απ’ όλα μου άρεσε ότι δηλώνεις την κρητική καταγωγή στο βιογραφικό σου.\nΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΑ γυναίκα, φιλοξενούμενη στη Σπάρτη, είπε στη Γοργώ, γυναίκα του βασιλιά Λεωνίδα, ότι μόνο οι Σπαρτιάτισσες κυβερνούσαν τους άνδρες τους, εκείνη της απάντησε: 'Γιατί μόνο εμείς γεννάμε άνδρες' (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').\n'Τον πατέρα μου δεν τον γνώρισα ποτέ/ έμοιαζε, λένε, αποδημητικός/ η μάνα μου από αριστοκρατική οικογένεια/ δεν ήτο «ηθικόν» να κλωτσάει μπάσταρδα/ μεγάλωσα σε ράμφος πελαργού/ χωρίς παραλήπτη/ κατέληξα σε αναμορφωτήριο πτηνών/ μου έμπηγαν στον κόκκυγα φτερά παγωνιού/ μου μάθαιναν να κλίνω: η γλαύξ, της γλαυκός/ ανεπίδεκτη υιοθεσίας/ ανάξια κλουβιού/ στολίζω σήμερα σύρματα/ ηλεκτροφόρα/ μαδώ τα πούπουλά μου/ γεμίζω μαξιλάρια βεράντας/ ζευγαρώνω με παπαγάλους Σενεγάλης/ γεννάω τηγανητά αυγά/ τη βγάζω με ψίχουλα περαστικών (κουλούρια - σταφιδόψωμα)/ Μα κάθε μέρα σχεδόν περνώ και από ’κεινον τον παραμυθά/ που επιμένει να πιστεύει ότι θα γίνω κύκνος'.\nΤο ποίημα 'Πι - Πι το παπί' της Νίκης Χαλκιαδάκη.\nΧανιώτικα νέα (20'12.2012)\nΕπειδή είμαστε κοντά στο τέλος του κόσμου και επειδή κάτι τέτοια 'ωραία', η στήλη δεν τα αφήνει, θα καταγράψω πολύ γρήγορα τους προβληματισμούς - σκέψεις μου... σχετικώς.\nΓράφει o Νεκτάριος Ευ. Κακατσάκης\nΠροβληματισμοί πριν από το τέλος του κόσμου\n...Αν το καλοσκεφτείς δηλαδή, η συζήτηση που έχει ανοίξει, αν μη τι άλλο, είναι μια ωραία ασχολία που σε βγάζει από τις πολλές σκοτούρες και τα προβλήματα της καθημερινότητας... ή μήπως όχι;\nΟύτως ή άλλως είναι μια μοναδική ευκαιρία που δεν χάνεται με τίποτα!\n...Σε μια ελιά από κάτω...!\nΕκεί θα είμαι και θα περιμένω να ‘ρθει να το δω το τέλος του κόσμου. Η απόφασή μου ενστικτώδης, την πήρα ένα βραδάκι πριν από πολλές μέρες και ως εδώ όλα καλά!\nΚαι δεν μπορούσα να φανταστώ βέβαια το τι θα επακολουθούσε αφού, άμα τη λήψει της συγκεκριμένης απόφασης άρχισαν τα δύσκολα! Διότι άντε και βρίσκω την ελιά. Μετά τι κάνω; Κάθομαι; Στέκω όρθιος και περιμένω από κάτω της; Τι;\nΠολύ με βασάνισε ετούτη η λεπτομέρεια και έτσι ρώτησα τον εαυτό μου απάνω στην ώρα που θα τον έπαιρνε ο ύπνος: «Να ξαπλώσουμε μωρέ κάτω απ’ την ελιά; Καλλιά δεν θα ’ναι;».\nΔεν τον κατάλαβα όμως ορεξάτο κι απάντηση βεβαίως δεν έλαβα, γι’ αυτό και πήρα την πρωτοβουλία ολομόναχος! Απέκλεισα με γρήγορες διαδικασίες το 'ξαπλωτός' και μη ρωτάς 'γιατί'! Μου μείναν τ’ άλλα δύο: Το 'όρθιο' και το 'καθιστό'!\nΚι όπως καταλαβαίνεις, είναι μέγα το πρόβλημά μου! Επειδή απόφαση δεν έχω βγάλει ακόμη και πλησιάζει ο καιρός!\nΟσο για το θέμα της... ελιάς, αυτό είναι που με απασχολεί πολύ περισσότερο και συνεχίζει να με ταλαιπωρεί σε σημείο αφάνταστο.\nΔιότι από τότε που μου καρφώθηκε η σκέψη για την ελιά, με πιάσαν και με ζώσαν όλες εκείνες οι ανασφάλειες του ανθρώπου που δεν μπορεί να απελευθερωθεί από τα βαθύτερα αίτια που τον οδηγούν σε μια οποιαδήποτε σκέψη - απόφαση που λαμβάνει, έστω και ενστικτωδώς!\nΠώς δημιουργείται όλο αυτό εντός του μυαλού του ανθρώπου; Τι να σημαίνει η επιθυμία μου αυτή η... τελευταία;\nΡώτησα κάποιον γνωστό μου να με βοηθήσει, αλλά το μόνο που μου είπε είναι πως «σίγουρα κάτι πρέπει να σημαίνει»! Λες και δεν το ’ξερα!\nΟμως παράπονο δεν του ’χω! Βάλθηκε ο καημένος κι αυτός να το ψάχνει κι έτσι από ’κείνη τη στιγμή άρχισα να νιώθω λίγο πιο... ανάλαφρα, κάπως καλύτερα!\nΟρίστε το μεγαλείο και η αξία της αληθινής φιλίας· γι’ άλλη μια φορά το επιβεβαίωσα!\nΔιότι κι αν δεν βρούμε την άκρη με τον μέγα προβληματισμό μου για την ελιά, το σίγουρο είναι ότι απέκτησα έναν καλό φίλο που θα μου συμπαρίσταται ακόμη και μετά το τέλος του κόσμου!\nΧανιώτικα νέα (19.12.2012)\nΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ! Μόνο στον ενικό αριθμό τη συναντά κανείς αυτήν τη λέξη που όμως την κλίνουν τελευταία ολοένα και περισσότεροι. Στην πράξη. Μαλακώνουν οι καρδιές εν όψει των Χριστουγέννων. Να μείνουν μαλακές για πάντα! Η ευχή μου.\nΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ στις επάλξεις των 'πεταχτών' ή στις 'πεταχτές' επάλξεις, αν προτιμάτε, σήμερα καθώς τα πράγματα κύλησαν όπως τα ’χα λογαριάσει. Πήγα στην Αθήνα το Σάββατο, μίλησα στην Κρητική Εστία για το βιβλίο του Μανόλη Μακριδάκη 'Ο Φρες στο διάβα των αιώνων' κι επέστρεψα χθες το πρωί. Ηθελε ο Θεός κι επέτρεψε ο καιρός.\nΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ η στιγμή που αποδέχθηκα την πρόταση του Μανόλη Μακριδάκη κι ανέλαβα την ευθύνη να μιλήσω για το βιβλίο του στο κοινόν των Αποκορώνων, στην Ευαγγελίστρια του Φρε, στις 21 Οκτωβρίου τ.ε. Το ίδιο ευλογημένη, όμως και η στιγμή που είπα εξαρχής και μ’ ενθουσιασμό το 'ναι' και για την παρουσίαση του βιβλίου στο κοινόν των Κρητών της Αττικής, στην Κρητική Εστία. Ας περιοριστώ, όμως, μόνο σ’ αυτό, εδώ. Είναι τόσο λίγος ο χώρος τη στήλης άλλωστε κι υπάρχουν τόσα πολλά αυτά που περιμένουν να βρουν μια θέση στον ήλιο.\nΚΑΘΕ ΜΕΡΑ πλησιαίνουν οι άνθρωποι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Το βλέπεις πιο έντονα στην Αθήνα κι ιδιαίτερα στο κέντρο της, αυτό. Στην πλατεία Βάθης για παράδειγμα. Στην πλατεία των αθλίων... Ποιος ήλιος!\nΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ δεν έχουν που την κεφαλή κλίναι. Στην κυριολεξία. Οχι μόνο οι άνθρωποι της πλατείας Βάθης ή της πλατείας Ομονοίας. Πολλές φορές και οι άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας. Ποιος δυτικός πολιτισμός!\nΜΑΘΗΜΑΤΑ αλληλεγγύης στα παιδιά και από τα παιδιά, αυτές τις μέρες και σε πολλά σχολειά του τόπου μας. Βιωματικά μαθήματα που μένουν χαραγμένα στις καρδιές. Δόξα τω Θεώ, δεν αποπαίδισεν ο κλάδος των δασκάλων.\n'ΔΩΣΕ ΨΩΜΙ, όσο μπορείς. Δεν έχεις ψωμί; Δώσε τουλάχιστον έναν οβολό. Δεν έχεις οβολό; Δώσε ένα ποτήρι δροσερό νερό. Δεν έχεις ούτε αυτό; Πένθησε μαζί με τον θλιμμένο και θα λάβεις μισθό. Γιατί ο μισθός εξαρτάται από την προαίρεσή σου και όχι από το τι μπόρεσες να κάνεις'. Από τον Αγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο η παραγγελιά, που λέει όμως, μεταξύ των άλλων, και το παρακάτω: 'Πλούτον, τον γεννήτορα πάσης παρανομίας, τον ευρετήν πάσης κακίας, τον συνεργόν της ψυχοφθόρου γαστριμαργίας και αντίπαλον της εγκρατείας, τον πολέμιον της σωφροσύνης, τον πάσης αρετής κρυπτόν κλέπτην'.\nΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ δεν σώζεται όποια κι αν πάρει δόση,/ ο Βενιζέλος μοναχά μπορούσε να τη σώσει. Είναι φανερό ότι στον Ελευθέριο Βενιζέλο (κι όχι βεβαίως στον Ευάγγελο) αναφέρεται ο Εννιαχωριανός. Το γράφω, ωστόσο, για να φυλάξω τα... ρούχα του κι ας μη μ’ έβαλε δραγάτη.\nΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ θέση της βαθμολογίας του πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής η ΑΕΚ. Πάμε για φούντο, Μαστρομήτσο ή τελικά θα γίνουν ήρωες ο Φούντας και τ’ άλλα παιδιά που επιμένουν να παίζουν για τη φανέλα;\nΟΤΑΝ ΟΙ Αθηναίοι έκτιζαν το Εκατόμπεδον, παλαιό ναό της Αθηνάς στην Ακρόπολη, όσα μουλάρια είχαν κουραστεί στη μεταφορά των υλικών τα άφησαν ελεύθερα να βόσκουν. Ενα όμως από αυτά πήγαινε μόνο του στον χώρο της δουλειάς και έτρεχε μπροστά από τα άλλα, που έσερναν τα αμάξια με τα υλικά, σαν να τα παρακινούσε να τρέξουν. Για τον λόγο αυτό οι Αθηναίοι αποφάσισαν να το τρέφουν με δαπάνη του δημοσίου μέχρι να ψοφήσει. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').\n'Σε λέρωσε επικίνδυνα/ ο πολιτισμός του εικοστού αιώνα./ Ηρε κι από σένα/ ο βραχνάς της πολιτείας ό,τι ωραιότερο/ απόμεινε στην όψη σου./ Τι κρίμα, αλήθεια!/ Τόση λευκότητα χάθηκε στο άπειρο/ και μαζί της/ κάποιες σταγόνες στεγνωμένο αίμα/ από χιλιάδες σκλάβους που σ’ έκτισαν,/ άγνωστοι κι αθώοι,/ λησμονημένα θύματα της ιστορίας'...\nΤο ποίημα 'Παρθενώνας' του Χρήστου Κουλούρη.\nΧανιώτικα νέα (18.12,2012)\nΟ πολιτισμός των ανθρώπων με τις ψυχρές καρδιές απέναντι στον πολιτισμό των ανθρώπων με τη θέρμη της ψυχής. Το 'γοτθικό σκοτάδι' του Βορρά και η 'φωτεινή εγκαρδιότητα του νότου'. Η κουλτούρα της ομίχλης και του ψύχους απέναντι στην κουλτούρα του ήλιου και της θαλπωρής\nΗ Κραυγή του Νότου (1)\nΕικόνες, πολλές εικόνες, από την επίκαιρη εικαστική συλλογή του διεθνούς φήμης σφαιρικού αναγεννησιακού καλλιτέχνη Ευθύμη Βαρλάμη, με τον γενικό τίτλο 'Κραυγή του Νότου', μαζί μ’ ένα μικρό κατατοπιστικό κείμενο, μου έστειλε, εν είδει χριστουγεννιάτικου δώρου τις προάλλες, ο και καλός φίλος, υπεύθυνος του Πειραματικού Εργαστηρίου Βεργίνας Αστέρης Νένος. 'Είναι η απάντηση της Τέχνης στην προσβολή και τον χλευασμό των λαών της Μεσογείου από τους οικονομικά ισχυρούς', μου γράφει. Η απάντηση του Ευθύμη Βαρλάμη που δημιούργησε ύστερα από τον 'Αλέξανδρο 2000', την 'Αποκάλυψη του Ιωάννη', τα 'Βουνά της πατρίδας μου', το 'Αγιον Ορος', τη 'Θεσσαλονίκη', τον 'Μότσαρτ', την 'Ομορφιά της Τέχνης', τη 'Θεσσαλονίκη, η αδελφή του Μεγαλέξανδρου' κ.λπ. άλλη μια μεγάλη θεματική συλλογή. Σαν συνέχεια της μεγάλης έκθεσης αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, που παρουσιάστηκε πρόσφατα (από 5 Οκτωβρίου μέχρι 5 Δεκεμβρίου), στον χώρο της Πανελλήνιας Εκθεσης της Λαμίας. Η νέα συλλογή των έργων ζωγραφικής του Βαρλάμη διακρίνεται σε περισσότερες ενότητες. Εκτός απ’ την πρώτη ενότητα 'Ο θυμός και η θλίψη', υπάρχει η δεύτερη στην οποία οι άνθρωποι αντιδρούν με χιούμορ στην περιφρόνηση και η τρίτη που περιλαμβάνει εικόνες των ανθρώπων που δεν θέλουν να χάσουν τη χαρά τους εξαιτίας της υλικής στέρησης. Αυτοί είναι οι αληθινοί άνθρωποι του ήλιου του Νότου. Αυτοί χαρίζουν στους υπόλοιπους Ευρωπαίους τη δίψα για τη ζωή, τη χαρά της ζωής και παροτρύνουν όλους να χαμογελάνε... 'Ολους αυτούς τους έχω δει στις αγορές και στα λεωφορεία, στα πλοία και στα τρένα', σημειώνει σχολιάζοντας τη νέα του συλλογή διάσημος καλλιτέχνης, αρχιτέκτονας, designer, συγγραφέας και παιδαγωγός, που εκτός των άλλων έχει διδάξει αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένης Τέχνης της Βιέννης και σε άλλα Πανεπιστήμια, δημιούργησε και διευθύνει από το 1992 το διεθνές κέντρο IDEA Designer Center στην Αυστρία και από το 2009 το πρωτότυπο και συναρπαστικό ιδιωτικό μουσείο 'Art museum Waldiertel'.\nΗ Κραυγή του Νότου (2)\nΟ Βαρλάμης, σύμφωνα με το συνοδευτικό σημείωμα που μου έστειλε ο Αστέρης Νένος, εντοπίζει τον ανταγωνισμό των πολιτισμών ανάμεσα στον Βορρά και στον Νότο. Ο πολιτισμός των ανθρώπων με τις ψυχρές καρδιές απέναντι στον πολιτισμό των ανθρώπων με τη θέρμη της ψυχής. Το 'γοτθικό σκοτάδι' του Βορρά και η 'φωτεινή εγκαρδιότητα του νότου'. Η κουλτούρα της ομίχλης και του ψύχους απέναντι στην κουλτούρα του ήλιου και της θαλπωρής. Γι’ αυτόν, λοιπόν, η λεγόμενη κρίση απαιτεί μια διάγνωση των μετώπων που συμμετέχουν, μέσα από την ψυχολογία του βάθους. 'Το γεγονός ότι πρόκειται για τον πολιτισμό της ζωής, αποκρύπτεται και αγνοείται σκόπιμα', μας λέει. Και συνεχίζει: 'Η συνεχώς αυξανόμενη ισχύς της οικονομικής βιομηχανίας δεν παραλύει μόνο τους πολιτικούς, αλλά βάζει σε κίνδυνο και τη ζωντανή δημοκρατία. Θα πρέπει ο καθένας, σαν συνειδητοποιημένος Ευρωπαίος του 2012, να αναρωτηθεί τι συμβαίνει σήμερα στην Ευρώπη. Η γενικότερη διάθεση καθορίζεται από την ψυχολογική τρομοκρατία, τον πανικό, το άγχος και τον φόβο'. Ο Κ.Π. Καβάφης στο ποίημα του 'Σοφοί δε προσιόντων' μας λέει ότι 'τα μέλλοντα' τα 'γνωρίζουν οι θεοί' που είναι 'πλήρεις και μόνοι κάτοιχοι πάντων των φώτων' και ότι 'Εκ των μελλόντων οι σοφοί τα προσερχόμενα αντιλαμβάνονται', ενώ 'εις την οδόν έξω ουδέν ακούουν οι λαοί'. Καιρός να συνειδητοποιήσουμε τους κινδύνους που ελλοχεύουν, μας λέει με την 'Κραυγή του Νότου' ο Ευθύμης Βαρλάμης. 'Τα μέτρα που επιβάλλονται στις χώρες του Νότου καταστρέφουν την ευρωπαϊκή κουλτούρα της ζωής', κατ’ αυτόν και όχι μόνο. Ετσι 'ανεπαισθήτως' (;) η Ευρώπη του 2012 γίνεται η ήπειρος των σκυθρωπών, συγκαλυμμένων ορθολογιστών, που δεν μπορούν ν’ αντέξουν ότι σε άλλα μέρη 'ζωή' σημαίνει 'ευτυχία'. 'Ντρέπομαι για την Ευρώπη', δήλωσε πρόσφατα ένας πολιτικός επιστήμονας, 'γι’ αυτή τη σχεδόν σχιζοφρενική στάση των χωρών του Βορρά'. Στο ίδιο μηκος κύματος με τον Ευθύμη Βαρλάμη, όπως με τους πίνακες της 'Κραυγής του Νότου', εκφράζεται κι αυτός.\nΧανιώτικα νέα (17.12.2012)\nΤις γνώσεις που απέκτησαν τις επισκέψεις τους στην Αγιάστην Δεξαμενή κλπ διανθισμένες με κάποιες απ’ τις ζωγραφιές μεταφέρουν μέσα απ’ αυτήν την σελίδα τα παιδιά της Δ΄τάξης του 13ου Δημ. Σχ. Χανίων. Ταυτόχρονο, ωστόσο, μας μεταφέρουν και το μήνυμα ότι μια σύγχρονη σχολική τάξη δεν κλείνεται στους τέσσερις τοίχους.\nΕπιμέλεια: Βαγγέλης Κακατσάκης\nΔ΄τάξη 13ου Δημ.Σχ. Χανίων\nΤο νερό και πώς φτάνει στα σπίτια μας\nMερικές από τις εργασίες των μαθητών τους που αφορούν το νερό και το πώς αυτό φτάνει στα σπίτια μας, μου έστειλαν οι δασκάλες της Δ’ τάξης του 13ου Δημ. Σχ. Χανίων, Αρχοντούλα Λαχανοπούλου και Χριστοφία Μπουντρογιάννη. 'Το υλικό αυτό', μου γράφουν σε συνοδευτικό σημείωμα τους, 'δημιουργήθηκε μετά από τις επισκέψεις μας στις πηγές της Αγιάς, στο παλιό υδροηλεκτρικό εργοστάσιο που βρίσκεται εκεί κοντά, καθώς και στη δεξαμενή του Αϊ-Γιάννη'. Τις γνώσεις που απέκτησαν από αυτές τις επισκέψεις, διανθισμένες με κάποιες απ’ τις ζωγραφιές μεταφέρουν μέσα απ’ αυτήν την σελίδα τα παιδιά. Ταυτόχρονο, ωστόσο, μας μεταφέρουν και το μήνυμα ότι μια σύγχρονη σχολική τάξη δεν κλείνεται στους τέσσερις τοίχους. Πολλά συγχαρητήρια και στις δασκάλες και στα παιδιά! Πάντα ανοιχτός ο Παιδότοπος σε παρόμοιες βιωματικές δραστηριότητες, όπως η δική τους, που είναι, όπως μου γράφουν οι δασκάλες, μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος για το νερό! Καλή συνέχεια!\nΤι άλλο είδαμε και μάθαμε στην Αγιά…\nΦύγαμε από τις πηγές της Αγιάς και αφού περπατήσαμε αρκετά περάσαμε ένα γεφυράκι για να φτάσουμε στη λίμνη. Κάτω από το γεφυράκι ήταν η υπερχείλιση της λίμνης. Το νερό χυνόταν σε ένα ποτάμι που πήγαινε στον Πλατανιά.\nΑμέσως μετά φτάσαμε στη λίμνη της Αγιάς. Μάθαμε ότι είναι μια τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε πριν από πολλά χρόνια από τη ΔΕΗ για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Η περιοχή είναι προστατευόμενη, γιατί εδώ φιλοξενούνται πολλά είδη φυτών, πουλιών και άλλων ζώων.\nΣτα νερά της λίμνης συναντήσαμε πάπιες και χήνες που κολυμπούσαν.\nΑκόμη είδαμε κάτι μηχανήματα που παλιά σπρώχναν το νερό προς το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Εκεί με τη δύναμη του νερού παράγανε ηλεκτρική ενέργεια.\nΟπως μάθαμε, το εργοστάσιο αυτό κατασκευάστηκε το 1928 από τον Δήμο Χανίων. Εδώ και χρόνια έχει πάψει να λειτουργεί και προορίζεται να γίνει μουσείο.\nΑπό τους μαθητές του Δ1\nΞέρετε πώς φτάνει\nτο νερό στα σπίτια μας;\nΜε την τάξη μας πήγαμε εκπαιδευτική επίσκεψη στις πηγές της Αγιάς.\nΕκεί ήταν ένας κύριος από τη ΔΕΥΑΧ που μας εξήγησε το ταξίδι που κάνει το νερό για να φτάσει στα σπίτια μας. Τώρα θα σας το πούμε κι εμείς!!!\nΤο νερό που πίνουμε λοιπόν ξεκινάει το ταξίδι του από τα Λευκά όρη.\nΓια να υπάρχει όμως άφθονο νερό πρέπει να χιονίσει και όχι να βρέξει όπως πιστεύουν πολλοί. Οταν ζεστάνει ο καιρός και φυσήξουν νοτιάδες (συνήθως Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο) τα χιόνια λιώνουν και το νερό μπαίνει μέσα σε κάτι τρύπες, τους χώνους. Από εκεί πέφτει κάτω και δημιουργούνται υπόγειες λιμνούλες. Τα νερά αυτά καταλήγουν σε υπόγεια ποτάμια και τα βγάζουμε με γεωτρήσεις ή τα βρίσκουμε στις πηγές.\nΤέτοιες πηγές υπάρχουν στην περιοχή της Αγιάς κοντά στη λίμνη. Εκεί κοντά βρίσκονται και οι εγκαταστάσεις της ΔΕΥΑΧ. Με σωληνώσεις το νερό μεταφέρεται στην αίθουσα χλωρίωσης όπου και χλωριώνεται. Στη συνέχεια το νερό οδηγείται με μεγάλους σωλήνες στις δεξαμενές του Βαντέ. Οι δεξαμενές του Βαντέ είναι τρεις και χωράνε 6.000 λίτρα νερό η καθεμία. Εκεί αν χρειάζεται του προσθέτουν κι άλλο χλώριο.\nΕπειτα με υπόγειους σωλήνες (για να μη σπάσουν) το μεταφέρουν στη δεξαμενή του Αϊ-Γιάννη. Από εκεί με φυσική ροή, σύμφωνα με την αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων, έρχεται στα σπίτια μας. Στις περιοχές που βρίσκονται σε μεγαλύτερο ύψος από τη δεξαμενή του Αϊ-Γιάννη το νερό διοχετεύεται με αντλίες.\nΤο νερό είναι δροσερό,\nτο νερό είναι καλό!\nΤο πίνει όλη η γη\nκαι μας δίνει τη ζωή!\nΤο νερό μας το καλό,\nΠο, πο, πο!!!! Τι δροσερό!!!\nΠου ποτίζει όλη τη γη,\nπου ποτίζει όλη την πλάση!\nΕπίσκεψη στη δεξαμενή\nΜια άλλη εκπαιδευτική επίσκεψη που κάναμε σχετικά με την ύδρευση της πόλης μας ήταν στη δεξαμενή του Αϊ- Γιάννη. Εκεί μας ξενάγησε ένας κύριος που εργάζεται στη ΔΕΥΑΧ. Οταν μπήκαμε μέσα, το πρώτο πράγμα που είδαμε ήταν μερικοί πολύ μεγάλοι σωλήνες που κατέληγαν σε δύο μεγάλες δεξαμενές. Είναι δύο γιατί όταν καθαρίζουν τη μία, γεμίζουν την άλλη για να συνεχίσει να έχει νερό η πόλη. Και οι δύο μαζί χωράνε 3.600 λίτρα νερό.\nΟι δεξαμενές ήταν γεμάτες και οι δύο με μπόλικο νερό που μύριζε χλώριο. Μετά κατεβήκαμε μια σιδερένια σκάλα και φτάσαμε σε ένα δωμάτιο με πολλά μηχανήματα που έκαναν πολύ θόρυβο. Ηταν οι αντλίες που στέλνουν το νερό σε περιοχές που βρίσκονται σε ψηλότερα σημεία.\nΝα ξέρετε ότι η κατασκευή του πέτρινου κτηρίου της δεξαμενής του Αϊ-Γιάννη, ξεκίνησε το 1913 και ολοκληρώθηκε το 1927 όταν δήμαρχος Χανίων ήταν ο Εμμανουήλ Π. Μουντάκης.\nΧανιώτικα νέα (15.12. 2012)\nΤΙΜΗ ΜΕΓΑΛΗ να μιλά κανείς στην Κρητική Εστία, ενώπιον της πλήθουσας αγοράς των Φρεδιανών της Αττικής και άλλων Κρητών για το βιβλίο του Μανόλη Μακριδάκη “Ο Φρες στο διάβα των αιώνων” Απόψε στις 6 μ. μ..\nΤΙΜΗ ΜΕΓΑΛΗ να μιλά κανείς στην Κρητική Εστία, ενώπιον της πλήθουσας αγοράς των Φρεδιανών της Αττικής και άλλων Κρητών για το βιβλίο του Μανόλη Μακριδάκη “Ο Φρες στο διάβα των αιώνων”. Ενα βιβλίο υποδειγματικό στο είδος του. Πώς να πω όχι στον Μανόλη, έναν απ’ τους καλούς φίλους των γυμνασιακών μας χρόνων, τότε που μ’ ένα σακούλι γεμάτο όνειρα και φασκόμηλα ο καθένας μας στην πλάτη, πηγαίναμε με τα πόδια δύο ώρες δρόμο απ’ τα χωριά μας στου Βάμου για να μάθουμε γράμματα!\nΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ για δύο μέρες, σήμερα (απόψε στις 6 μ.μ. η παρουσίαση) και αύριο, λοιπόν. Στην πόλη των φοιτητικών, μα και των μεταπτυχιακών, αργότερα, σπουδών μου. Στο πάλαι ποτέ κλεινόν άστυ που ο Ποιητής την είχε αποκαλέσει “διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι”. Για πόλη των σκιών κάνει λόγο ένας σύγχρονος ποιητής.\nΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ, μην ξεχαστώ σήμερα. Χρόνια Πολλά στους Λευτέρηδες και στις Ελευθερίες λοιπόν. Χρόνια πολλά όμως και στους Γερανιώτες και γενικότερα στους κατοίκους του Δήμου Πλατανιά, που τον έχουν πολιούχο, αλλά και στους Μουρνιανούς. Και λόγω Ελευθερίου Βενιζέλου.\nΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ Ελλάδα οι γυναίκες που περίμεναν να γεννήσουν είχαν προστάτιδα τη θεά Ειλείθυια, έτσι και στη σημερινή έχουν τον Αγιο Ελευθέριο. Προφανώς λόγω ονόματος. Να τις ελευθερώσει ζητούν απ’ τον Αγιο. “Αϊ-Λευτέρη λευτέρωσέ με”, παρακαλούν τον Αγιο και αυτός τους “δίνει καλή λευτεριά”.\nΣΤΗ ΛΕΣΒΟ όχι μόνο οι έγκυες, αλλά και οι μαμές (μαίες) τάζουν στον Αϊ-Λευτέρη άρτους για να τους πηγαίνουν καλά τα πράγματα στις γέννες.\nΣε άλλα μέρη πάλι την ημέρα της γιορτής του Αγίου οι έγκυες δεν πιάνουν με τίποτα βελόνα στα χέρια τους.\nΛΕΥΤΕΡΗ, ΛΕΥΤΕΡΗ, ΛΕΥΤΕΡΗ/ σ’ έχω σταμπάρει στο παλιό μου το τεφτέρι... Καπάκι και το γνωστό τραγούδι του Σταύρου Ξαρχάκου σε στίχους του Νίκου Γκάτσου. Να τ’ ακούς απ’ την Αλίκη Βουγιουκλάκη, αλλά και τη Βίκυ Μοσχολιού και να χάνεσαι ρεμβάζοντας στα λιακωτά άλλων εποχών.\nΚΑΙ ΔΙΗΓΩΝΤΑΣ τα να κλαις. Κάθε πέρσι και καλύτερα, κάθε φέτος και χειρότερα. Είναι να μη σε πιάνουν οι μαύρες σου μ’ αυτά που βλέπεις, μ’ αυτά που ακούεις, μ’ αυτά που βιώνεις; Είπαμε, μην το βάζουμε κάτω.\n“ΟΤΑΝ ΟΛΑ τριγύρα σου μουρμουρίζουν ναι, τούτο ν’ αντιδράς στο ρυθμό γύρα σου, ν’ αντιστέκεσαι στο ρέμα, να λες όχι, είναι από τα δυσκολότερα χρέη μιας ψυχής που ζει σε μια εποχή ξεπεσμένη”. Νίκος Καζαντζάκης.\nΗ ΚΡΗΤΗ μας απ’ τα Χανιά μέχρι και τη Σητεία/ εύχεται κάθε προκοπή στην Κρητική Εστία. Σιγά που θ’ άφηνε την ευκαιρία να πάει χαμένη ο Ηλίας ο Σταματάκης. Ατάκα κι επιτόπου με το που του είπα ότι πάω στην Αθήνα, για να μιλήσω στην Κρητική Εστία για το βιβλίο του Μανόλη Μακριδάκη, την είπε τη μαντινάδα.\nΟΤΑΝ ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ήθελαν να κάνουν θυσία στον Πολιέα Δία, άφηναν πάνω στον βωμό του κριθάρι και σιτάρι ανακατεμένα. Στη συνέχεια άφηναν ελεύθερο το βόδι που ετοίμαζαν για θυσία. Αυτό, όπως ήταν φυσικό πήγαινε στον βωμό και έτρωγε τους καρπούς. Τότε ένας από τους ιερείς, που ονόμαζαν βουφόνο, σκότωνε με τσεκούρι το βόδι και έτρεχε να εξαφανιστεί, αφού πετούσε χάμω το τσεκούρι. Οι υπόλοιποι που υποτίθεται ότι δεν ήξεραν τον άνθρωπο που σκότωσε το ζώο, έπαιρναν το τσεκούρι και το υπέβαλαν σε δίκη για φόνο. Η τελετή αυτή γινόταν κάθε χρόνο. (από το βιβλίο “Η άλλη όψη της Ιστορίας”, εκδ. “Σαββάλας”).\n“Αν θες να δεις την Αθήνα/ Πήγαινε στο κέντρο/ Εκεί οι άνθρωποι είναι αληθινοί/ Είναι βιαστικοί και μοναχικοί/ Η μοναξιά σε διαδήλωση/ Η ομορφιά απουσιάζει/ Η εξαθλίωση φωνάζει/ Δεν μένει κανείς στο κέντρο/ Υπομένει και ματώνει/ Η διαδήλωση σκορπά/ Εφυγαν όλοι. Σχεδόν/ Μόνο οι σκιές έμειναν”.\nΤο ποίημα “Οι σκιές δεν φεύγουν”\nτου Αλέξανδρου Στεργιόπουλου.\nΧανιώτικα νέα (15.12.2012)\nΑναρτήθηκε από Βαγγελης Θ. Κακατσακης στις 7:32 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ Χριστούγεννα, όμως, μόνο χριστουγεννιάτικη δεν είναι η όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Παρά τις όποιες στολισμένες βιτρίνες, παρά τα όποια λαμπιόνια έβαλαν στους δρόμους και στις πλατείες οι δημοτικοί άρχοντες, παρά τους όποιους Αγιο\n-Βασίληδες έστησαν οι διάφοροι. Πολλή κατήφεια...\nΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ Χριστούγεννα, όμως, μόνο χριστουγεννιάτικη δεν είναι η όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Παρά τις όποιες στολισμένες βιτρίνες, παρά τα όποια λαμπιόνια έβαλαν στους δρόμους και στις πλατείες οι δημοτικοί άρχοντες, παρά τους όποιους Αγιο-Βασίληδες έστησαν οι διάφοροι. Πολλή κατήφεια...\nΚΙ ΟΜΩΣ κι εφέτος θα γεννηθεί ο Χριστός. Σε μια σπηλιά, που χρησιμοποιείται σαν σταύλος των ζώων, σε κάποια απόμακρη (ή μήπως πολύ κοντινή μας) Βηθλεέμ. Κι εφέτος θα κατέβουν οι άγγελοι απ’ τον ουρανό για να ψάλλουν το 'επί γης ειρήνη'. Κι εφέτος θα ’ρθουν οι μάγοι για να του προσφέρουν τα δώρα τους... Κάθε χρόνο γεννιέται η ελπίδα.\nΕΡ-ΧΕ-ΤΑΙ! Ερ-χε-ται! Ερ-χε-ται! Ηρθε! Για την πολυπόθητη δόση το γράφω. Ωρες είναι να μας ζητηθεί να την υποδεχθούμε με τιμές... αρχηγού κράτους. Οπως υποδεχόμαστε το Αγιο Φως για παράδειγμα.\nΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ, οργή, φόβος, ντροπή! Κατά σειρά οι λέξεις που εκφράζουν τα προσωπικά αισθήματα των Ελλήνων, σύμφωνα με μια τελευταία δημοσκόπηση. Στα αζήτητα η ελπίδα, η χαρά, η αισιοδοξία. Πολλή μαυρίλα.\nΘΑ ’ΡΘΟΥΝ καλύτερες μέρες. Δεν γίνεται να μην έρθουν καλύτερες μέρες. Μπόρα είναι και θα περάσει. Ενέσεις αισιοδοξίας από τον φίλο μου τον γερω-δάσκαλο που ναι μεν δηλώνει οργισμένος με τα συμβαίνοντα, πιστεύει ωστόσο πολύ στην αλληλεγγύη. Στην ομπρέλα της αλληλεγγύης.\nΣΤΙΣ ΔΑΓΚΑΝΕΣ του μνημονίου και η Κύπρος. Σιγά που θα τους γλύτωνε. Χώρα του Νότου είναι κι αυτή. Οπως και η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία... Βορά στον Βορρά!\nΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ο Ελληνας να γίνει Γερμανός, όπως δεν μπορεί βέβαια και ο Γερμανός να γίνει Ελληνας. Δεν μπορεί γενικότερα ο κάτοικος του Νότου (της Ευρώπης) να γίνει ίδιος κι όμοιος με τον κάτοικο του Βορρά. Και το αντίθετο. Αλλη νοοτροπία οι μεν, άλλη οι δε.\n'Η ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΗ μεταξύ των όντων και των πραγμάτων διαφορά, είναι εντελώς επιπόλαια· η δε λεγόμενη ποικιλία της φύσεως είναι απλούστατα μία αιωνία μονοτονία, την οποίαν δεν προφθάνει να αντιληφθεί ο άνθρωπος, διότι είναι τόσο βραχύβιον ον, ώστε, μόλις ανοίγει τους οφθαλμούς του τους κλείει διά παντός'. Από τη 'Χρυσή Διαθήκη' του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.\nΑΛΛΗ μια μαντινάδα, από τη σύναξη των Μαντιναδολόγων της Στήλης, για την οποία έγραψα χθες. 'Θαρρώ καλά περάσαμε, αλλά να μην χαθούμε/ εδά ό,τι δεν είπαμε στην άλλη να τα πούμε'. Προσυπογράφουμε και οι άλλοι τρεις, Ηλία Σταματάκη! Πράγματι περάσαμε καλά... μαντιναδολογώντας. Καλύτερα δεν γινόταν. Να ’σαι καλά!\nΟ ΧΑΙΡΕΦΩΝ, που καταγόταν από την Αθήνα, είχε μοναδικό σκοπό στη ζωή του να τρώει πλούσια χωρίς να πληρώνει. Ετσι πήγαινε καθημερινά στα καταστήματα που νοίκιαζαν χύτρες, έβρισκε τους μαγείρους και τους ρωτούσε ποιος θα παρέθετε δείπνο. Απρόσκλητος έτρεχε στο άγνωστο σπίτι και με θράσος έμπαινε μέσα. Τις περισσότερες φορές γινόταν δεκτός. Πολλές φορές, μάλιστα, πήγαινε και έξω από την Αθήνα για τον ίδιο σκοπό. Σε μια κωμωδία αναφέρεται: 'Στην Κόρινθο ήρθ’ ο Χαιρεφών απρόσκλητος να δράσει,/ σε τζάμπα τραπεζώματα να φάει και να χορτάσει./ Στα ξένα δείπνα τρως καλά, χωρίς αμφιβολία,/ το ξένο είναι πιο νόστιμο και δεν πληρώνεις μια'. (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').\n'Καημένη γατούλα,/ σου κρέμονται οι μαστοί/ με πετρωμένο το γάλα/ Σου τα πήρανε τα μικρά/ Αδικα την απασχόλησες τη ζωή/ Ωραία κι αθώα/ Σαν τα παιδιά του πολέμου/ Οι ελεήμονες ψευτοκλαίνε/ Με την ιστορία να ψεύδεται και ν’ αδιαφορεί'.\nΕνα απ’ τα μικρά άτιτλα ποιήματα της Στέλλας Αρκάδη.\nΧανιώτικα νέα (14.12,2012)\nΤΟ ΕΘΝΟΣ πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές. Ακόμα πιο βαριά τούτη η κουβέντα του Εθνικού μας Ποιητή. Βαριά κι ασήκωτη κι εμείς ως έθνος δεν μπορούμε να την αντέξουμε.\n'Ο ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΣ τρόπος του να υπηρετήση τις την Ελλάδα είναι το να μην την υπηρετή!'. Βαριά η κουβέντα του Κωνσταντίνου Παπαρηγόπουλου. Για να το λέει όμως αυτός (βλ. το βιβλίο του Κ.Θ. Δημαρά 'Κ. Παπαρηγόπουλος', εκδ. 'Μορφωτικό Ιδρυμα Εθν. Τραπέζης') κάτι ξέρει.\nΗΤΑΝ ΝΑ το καταθέσει προχθές Τρίτη το φορολογικό νομοσχέδιο η Κυβέρνηση στη Βουλή, αλλά δεν 'πρόκαμε' να τα βρει η 'τρόικα εσωτερικού' και να τα εγκρίνει η... 'κουμαντατούρ'. Αύριο, Παρασκευή, λέει η κατάθεση. Θα κλάψουν μανούλες...\nΟΥΤΕ ΛΙΓΟ ούτε πολύ 48% αυξήσεις ζητά στα οικιακά τιμολόγια η ΔΕΗ. Ε, αυτό πια είναι άνω ποταμών, λιμνών και χειμάρρων! Λέτε να κάνει πλάκα και να παίζει με τα νεύρα του κοσμάκη; Ή μήπως ζητά 48% για να είμαστε 'ευχαριστημένοι' με το 24%;\n'ΞΑΝΑ και ξανά, «υπεύθυνοι» τεχνοκράτες αναγκάζουν τις χώρες τους να πιουν αυτό το πικρό φάρμακο της λιτότητας. Ξανά και ξανά το αποτέλεσμα είναι μια αποτυχία'. Αυτά μεταξύ των άλλων γράφει στο ιστολόγιό του στους New York Times ο βραβευμένος με βραβείο Νόμπελ Οικονομολόγος Πολ. Κρούγκμαν. Είναι, μας λέει, 'σαν τις θεραπείες του Μεσαίωνα, όταν έκανες αφαίμαξη στους ασθενείς για να γιατρέψεις τις ασθένειές τους κι όταν η αιμορραγία τους έκανε ακόμα πιο άρρωστους, τότε τους έκανες κι άλλη αφαίμαξη'. Μάλιστα.\nΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ Ενωση το φετινό Νόμπελ Ειρήνης. Τι κι αν κατεδαφίζεται το κοινωνικό κράτος; Τι κι αν εξαπλώνεται στις χώρες του Νότου η φτώχεια και η εξαθλίωση; Συγχαρητήρια στην Ανκελα Μέρκελ και στους κολλητούς της.\nΒΑΡΥ ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ σ’ όλη την Κρήτη απ’ τον τραγικό χαμό του διευθυντή του ΕΚΑΒ Δημήτρη Βουρβαχάκη και του διασώστη Βαγγέλη Κελαράκη. Ποιος να το ’λεγε! Οι άνθρωποι που μάχονταν μ’ όλες τους τις δυνάμεις ενάντια στα τροχαία δυστυχήματα να έχαναν στην άσφαλτο τη ζωή τους! Απίστευτο...\nΔΕΛΤΙΟ (άλλο πάλι και τούτο) Τύπου: Για να πιουν ένα κρασί συναντήθηκαν προχθές, Τρίτη βράδυ, οι τρεις μαντιναδολόγοι της Στήλης (ο Ηλίας Σταματάκης, ο Γιάννης Μαλαξιανάκης που υπογράφει με το ψευδώνυμο 'Εννιαχωριανός' και η Νεκταρία Θεοδωρογλάκη που έστειλε την πρώτη μαντινάδα με το ψευδώνυμο Νεκταρία Θεοδωρουλάκη και της έμεινε) με τον γράφοντα. Απ’ τις πολλές και καλές μαντινάδες που ειπώθηκαν αποφασίστηκε να μπει σήμερα μιας της Νεκταρίας: «Στο 'Μοναστήρι' φάγαμε, στη Μέρκελ μην το πούμε/ για το κρασί που ήπιαμε να φορολογηθούμε». Επεται συνέχεια...\nΟ ΛΥΔΟΣ Πύθιος, που είχε χρηματοδοτήσει με αμύθητα ποσά την εκστρατεία του Ξέρξη, τον ακολουθούσε μαζί με τους γιους του, που μετείχαν στο εκστρατευτικό σώμα. Οταν, λοιπόν, ο περσικός στρατός είχε ξεκινήσει από τις Σάρδεις για τον Ελλήσποντο ο Πύθιος παρουσιάστηκε στον βασιλιά και τον παρακάλεσε να του κάνει μια μικρή, όπως είπε, χάρη. Μόλις εκείνος, χωρίς να υποπτεύεται ποια ήταν, του έδωσε υπόσχεση ότι θα την πραγματοποιούσε, του ζήτησε να απολύσει το μεγαλύτερο από τα παιδιά του, για να φροντίζει την περιουσία και τον ίδιο. Οταν άκουσε το αίτημα ο Ξέρξης, οργίστηκε και διέταξε να κόψουν στη μέση τον μεγαλύτερο γιο του Πυθίου και ύστερα να τοποθετήσουν τα δύο κομμάτια από τη μια και την άλλη πλευρά του δρόμου, από όπου θα περνούσε το στράτευμα (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας).\n'Η ερχόμενη σκιά/ Δεν είναι μόνο νύκτα/ Είναι και μέρα/ Και μέσα τους αμέτρητοι/ Βόμβοι και ρόμβοι/ Με υπόγειες στρατηγικές/ Με επίγειες τακτικές/ Κατακλύζουν/ Τα πεδία επιδρομών/ Σε κάθε σκιά/ που είναι χρόνος άλλος/ Που ξεκουφαίνει κάθε/ Υπόθεση και κάθε/ Αντιμετώπιση σκιαγραφίας'.\nΤο ποίημα 'Σκιαγραφία' του Δημήτρη Κακαβελάκη.\nΧανιώτικα νέα (13.12,.2012)\nΕΥΘΥΒΟΛΑ ΚΑΙ ΜΗ....\nΊσως στο πρόσωπο αυτών των εκλεγμένων από εμάς πολιτικών, απεικονίζεται -το δίχως άλλο- η σημερινή ελληνική πραγματικότητα, εμείς οι ίδιοι.\nΑπεικονίζεται η σύγχυση του ίδιου του λαού που προσπαθεί να βοηθηθεί όπως - όπως μέσα στην μεγάλη φουρτούνα που βρίσκεται.\nΟ 'νεο-πολιτικός' στην Ελλάδα σήμερα\nΓια τον Τατσόπουλο... και την περίφημη δήλωσή του δεν δημοσιοποίησα έως και σήμερα καμία άποψη, γιατί κάθε στιγμή που έγραφα δυο - τρεις... εξυπνάδες, κατέληγα στο ίδιο συμπέρασμα: γιατί να χαλώ τη ζαχαρένια μου;\nΑκόμη κι αυτή τη σημερινή αναφορά μου δεν τη δικαιολογώ απόλυτα· παρά μόνον αν αναλογιστώ πως τέτοιου είδους συμπεριφορές βουλευτών - πολιτικών (όπως αυτή του Τατσόπουλου) είναι πια συνηθισμένες.\nΔεν θα αναφερθώ λοιπόν στο πρόσωπο του συγκεκριμένου Ελληνα βουλευτή αλλά στο ύφος της εξυπνάδας και στον ντόρο που αυτή δημιούργησε πανελληνίως!\nΗταν... ένας ντόρος ικανός να ξεσηκώσει γύρω του τσουνάμι αντιδράσεων, απόψεων, σχολίων κ.λπ., ικανών να ευτελίσουν ακόμη περισσότερο τον ήδη υποβαθμισμένο δημόσιο λόγο που εκφέρουν πλέον πολλά από τα μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου!\nΑυτό εξάλλου ήταν που με λύπησε και με προβλημάτισε πιότερο απ' όλα· η επί προσωπικού αντιπαράθεση ('πεζοδρομιακού τύπου') εκείνων που θα 'πρεπε να νοιάζονται για τη λύση των δύσκολων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο δύσμοιρος αυτός τόπος!\nΔεν ξέρω αν αυτοί που εκφράζονται κατ' αυτόν τον τρόπο αισθάνονται δικαιωμένοι από τις πράξεις και τα λόγια τους ή αν πιστεύουν πως επιτελούν άξια τα καθήκοντά τους ως εκπρόσωποι του ελληνικού λαού.\nΠροσωπικά νιώθω ντροπή και λύπη να τους παρακολουθώ να διαπληκτίζονται σαν σχολιαρόπαιδα χρησιμοποιώντας εκφράσεις τέτοιου τύπου και αισθάνομαι ότι με κοροϊδεύουν ακόμη περισσότερο όταν συνειδητοποιώ την ηθελημένη ή μη προσπάθειά τους να κερδίσουν με αυτόν τον τρόπο συμπάθειες ανάμεσα στο πόπολο για να τους ξαναψηφίσει στο μέλλον.\nΚυρίως, νομίζω πως προσθέτουν ακόμη μια θλιβερή εικόνα στην ήδη πληγωμένη αξιοπιστία των 'νεο-πολιτικών' που... ανθούν στην Ελλάδα σήμερα...\nΔεν παραγνωρίζω βέβαια πως όλο αυτό που συμβαίνει, είναι αποτέλεσμα μιας σειράς ανακατατάξεων που έγιναν και γίνονται σε μια χώρα που δοκιμάζεται καθημερινά και προσπαθεί να επιβιώσει με ενάντιους όλους τους ανέμους.\nΙσως στο πρόσωπο αυτών των εκλεγμένων από εμάς πολιτικών, απεικονίζεται -το δίχως άλλο- η σημερινή ελληνική πραγματικότητα, εμείς οι ίδιοι.\nΠιεσμένος από τις καταστάσεις ψάχνει απεγνωσμένα μια σανίδα σωτηρίας να πιαστεί και, δυστυχώς, η μοναδική που του προσφέρεται είναι από τα συντρίμμια του καραβιού που τον έχει οδηγήσει στην ξέρα.\nΕτσι συνεχίζει να ταυτίζεται με τον πολιτικό - γέννημα της δικής του ανάγκης και ταυτότητας, ο οποίος αρθρώνει έναν λόγο που -εκτός των άλλων- ρέπει προς τον λαϊκισμό! Αλλά στη σημερινή δύσκολη συγκυρία ο λαϊκισμός σε τίποτα δεν μπορεί να φανεί χρήσιμος, αναζητούνται λύσεις, τίποτα παραπάνω!\nΧανιώτικα νέα (12.12.2012)\nΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ που τα υποχρεώνουν να κρατούν όπλα στα χέρια τους; Γιορτάζουν τα παιδιά που εξαναγκάζονται να δουλεύουν; Γιορτάζουν τα παιδιά που τους λείπουν τα βασικά, το νερό, η τροφή, τα ρούχα; Γιορτάζουν τα παιδιά που βιώνουν τη βία ακόμα και μέσα στις κούνιες τους; Γιορτάζουν τα παιδιά που ψυχαναγκάζονται να δουλεύουν;\nΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ των Δικαιωμάτων του Παιδιού! Γιορτάζουν, λέει, όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως χρώματος σήμερα 11 Δεκεμβρίου. Γιορτάζουν;\nΓΡΟΘΙΕΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ του ανθρώπου της Δύσης, που μιλά 'δυτικές γλώσσες' κι εφευρίσκει γιορτές, οι παραπάνω ερωτήσεις. Πολλά, πάμπολλα, τα αναπάντητα γιατί.\nΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ ΝΑ ΕΡΘΩ στη ζωή, δικαιούμαι να υπάρξω. Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια. Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον. Δικαιούμαι να έχω πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης... Τα δικαιώματα των παιδιών. Οχι μόνο του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Και δίπλα μας η φτώχεια κι η εξαθλίωση.\nΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΑ ΦΙΛΟΠΤΩΧΑ συσσίτια. Εκατοντάδες συμπολίτες μας βρίσκουν ένα πιάτο φαγητό, ένα χαμόγελο, ένα αποκούμπι. Χρέος όλων, που έχουμε τον τρόπο μας, να μην αφήσουμε κανένα να πεινάσει. Το μπορούμε. Και ως άτομα και ως κοινωνία. Και ατομικά και συλλογικά.\nΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΒΡΗΚΕ η 'τρόικα' εσωτερικού. Αντε και είπε το ναι η 'τρόικα' εξωτερικού. Αντε και πέρασε με ή δίχως απώλειες από τη Βουλή. Αντε και τελειώσαμε με το φορολογικό. Τελειώσαμε; Κατά μία έννοια ναι, κατά μία άλλη όχι.\nΣΤΟ ΠΟΛΟ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΑΣ τη χώρα μας δοξάζουν και στο ψηλότερο σκαλί όλους μας ανεβάζουν. Στην Εθνική Νεανίδων αναφέρεται η μαντιναδολόγος μας Νεκταρία Θεοδωρουλάκη. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αυστραλίας, ενώ την ίδια στιγμή, όπως μου γράφει, οι πολιτικοί μας κατάφεραν να ναυαγήσουν στη στεριά.\nΣΤΑΜΑΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ, δάσκαλο - λαογράφο, Χανιά: Και διά της στήλης πολλά κατάπολλα και εκ βαθέων, ευχαριστώ για όλα. Ξεχωριστά για τα δύο ανάτυπα με τίτλο 'Λαϊκή ποίηση της Κρήτης και Καζαντζάκης' (απ’ τον 7ο τόμο της ετήσιας έκδοσης του Δήμου Χανίων 'Ελλωτία' 1998, το πρώτο και από την περιοδική έκδοση του Λογοτεχνικού Συνδέσμου Ηρακλείου 'Κρητικοί Ορίζοντες' 2008, το δεύτερο). Λένε και για κάποιους άλλους ότι προσφέρουν. Καλά λίγοι έχουν, ωστόσο, σε πανελλήνιο επίπεδο την προσφορά τη δική σου, στο περβόλι της παράδοσης. Κι αν έχεις αναπιάσει πεζούλες της! Για να περιοριστώ 'στα πεταχτά' μόνο σ’ αυτό!\nΟ ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ που αποκτούσε παιδί δεν είχε δικαίωμα να το αναθρέψει. Το έπαιρνε και το έφερνε σε ένα μέρος που το έλεγαν Λέσχη, όπου κάθονταν οι πιο γέροι από τους πολίτες της ίδιας φυλής και εξέταζαν το νεογέννητο. Αν ήταν καλωκαμωμένο και γερό, του το ’διναν να το αναθρέψει, παραχωρώντας του έναν κλήρο γης. Αν ήταν ασθενικό και κακοφτιαγμένο, το ’στελναν στους Αποθέτες, ένα βάραθρο κοντά στον Ταΰγετο και εκεί το εγκατέλειπαν, γιατί ούτε για το ίδιο το παιδί ούτε για την πόλη ήταν καλό να ζει, μια και είχε γεννηθεί αρρωστιάρικο και αδύνατο. Γι’ αυτό και οι γυναίκες έλουζαν τα βρέφη όχι με νερό αλλά με κρασί, δοκιμάζοντας κάπως με τον τρόπο αυτό την κράση τους. Γιατί πίστευαν ότι τα φιλάσθενα παιδιά δεν αντέχουν το αγνό κρασί και πεθαίνουν, ενώ όσα είναι γερά δυναμώνουν και σκληραγωγούνται (Από το βιβλίο 'Η άλλη όψη της Ιστορίας', εκδ. 'Σαββάλας').\n'Γιατί τα παιδιά στην Αφρική κρατούν αυτόματα;/ Γιατί τα παιδιά στην Αφρική είναι φθηνά;/ Γιατί τα παιδιά στην Αφρική μαθαίνουν το θάνατο;/ Είναι οι πιο ειλικρινείς στρατιώτες/ είναι οι πιο ειλικρινείς μάρτυρες/ είναι οι πιο ειλικρινείς φονιάδες./ Στη Δύση μιλάμε δυτικές γλώσσες/ έντιμες γλώσσες./ Στην Αφρική τ’ αγόρια και τα κορίτσια/ μιλούν αφρικάνικες γλώσσες/ έντιμες γλώσσες'.\nΑπό το ποίημα 'Γιατί τα παιδιά' του Γιάννη Φίλη.\nΧανιώτικα νέα (11.12.2012)\nΚαι η Ελλάδα θέλει ηγέτη , έναν νέο Ελευθέριο Βενιζέλο. Ιδιαίτερα σήμερα που τα πράγματα έχουν φθάσει στο μη περαιτέρω και η πατρίδα χρειάζεται, όσο ποτέ άλλοτε, 'τα φτερά τα πρωτινά της, τα μεγάλα', για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Ποιητή.\nΜε το βλέμμα στην 100ή επέτειο\nΜε το βλέμμα στην 100ή επέτειο της Ενωσης της Κρήτης με την Ελλάδα, ο εορτασμός της οποίας θα πραγματοποιηθεί την επόμενη χρονιά, οι φετινές εκδηλώσεις για το πιο σημαντικό γεγονός της κρητικής ιστορίας στο διάβα των αιώνων. Σε επίπεδο γενικού γραμματέα Υπουργείου και ενίοτε κάποιου υφυπουργού, πριν από 12 χρόνια, που ιδρύθηκε το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών και Μελετών 'Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος' οι εκδηλώσεις που περιορίζονταν στην επίσημη δοξολογία, στην Τριμάρτυρη και στην έπαρση της ελληνικής σημαίας στον Φιρκά. Παρουσία ακόμα και των Προέδρων της Ελληνικής Δημοκρατίας (του Κωστή Στεφανόπουλου το 2003 και του Κάρολου Παπούλια το 2008) και των προέδρων της Βουλής των Ελλήνων (του Απόστολου Κακλαμάνη το 2000, της Αννας Ψαρούδα - Μπενάκη το 2005, του Δημήτρη Σιούφα το 2007, του Φίλιππου Πετσάλνικου το 2010 και του Ευάγγελου Μεϊμαράκη εφέτος) στη μετά την ίδρυση του Ιδρύματος εποχή.\nΚι όχι μόνον στην Τριμάρτυρη και στον Φιρκά, αλλά και προπάντων στην αίθουσα 'Σταύρος Σ. Νιάρχος' του Μεγάρου 'Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης' όπου η έδρα του Ιδρύματος, οι εκδηλώσεις. Γι’ άλλη μια χρονιά εδώ κι εφέτος το βράδυ της 1ης Δεκεμβρίου. Κόσμος πολύς. Για να παρακολουθήσει, μετά τη συνεδρίαση του Δ.Σ. υπό την προεδρεία του προέδρου της Βουλής Ευάγγελου Μεϊμαράκη, την ομιλία του ιστορικού ερευνητή και συγγραφέα Δημήτρη Νικολακάκη με θέμα '1913 - 2012: 99 χρόνια εκδηλώσεις για την Ενωση της Κρήτης', την αναγόρευση ως εταίρων του Ιδρύματος των: π. Μιχαήλ Βλαβογιλάκη, Χρίστου Θεοδούλου, Στέφανου Λεκανίδη, Αντώνη Πιταριδάκη, Ευάγγελου Σπανουδάκη και Ενωσης Κρητών Ν. Φλώρινας και την ομιλία του προέδρου της Βουλής.\nΝα γιορτάζεται η επέτειος της Ενωσης όπως αρμόζει στο γεγονός. Ζητούμενο μέχρι το 2000, δεδομένο μετά. Αποκλειστικά χάρις στο Ιδρυμα, που έχοντας σαν ιθύνοντα νου τον γενικό διευθυντή του Νίκο Παπαδάκη (φωτ.) και βέβαια την ευλογία του εμπνευστή του, Γέροντα Μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη, ενεργοποιεί το τοπικό εμείς κάτω απ’ τον ήλιο των βενιζελικών ιδεών και μας βγάζει όλους... 'ασπροπρόσωπους' απέναντι στην Ιστορία. Αυτό σκεφτόμουν μπαίνοντας στην αίθουσα...\nΟλο το πυρ εις την υπηρεσία της πατρίδος\n'Ολημερίς προσεύχομαι και ένα πράγμα θέλω/ κι εμείς να αποκτήσουμε ηγέτη Βενιζέλο'. Για λογαριασμό της Κύπρου... η προσευχή, που είναι το τελευταίο δίστιχο μιας ρίμας, από την Κλέλια Θεοδούλου, σύζυγο του συγγραφέα Χρίστου Θεοδούλου, ενός εκ των αναγορευθέντων, στην περί ης ο λόγος στις σημερινές εύφημες μνείες εκδήλωση, εταίρων του Ιδρύματος. Κύπρια γαρ. 'Φίλοι μας εγλυτώσατε εσείς απ’ την Τουρκία/ εμείς αργούμε δυστυχώς να δούμε ελευθερία'.\nΤο προηγούμενο δίστιχο από την ίδια ρίμα, που μπορεί να μην διεκδικεί βραβείο, εκφράζει όμως μύχιες σκέψεις και αγνά πατριωτικά συναισθήματα. Και η Ελλάδα θέλει ηγέτη έναν Βενιζέλο, έναν νέο Ελευθέριο Βενιζέλο, κυρία Κλέλια. Ιδιαίτερα σήμερα που τα πράγματα έχουν φθάσει στο μη περαιτέρω και η πατρίδα χρειάζεται, όσο ποτέ άλλοτε, 'τα φτερά τα πρωτινά της, τα μεγάλα', για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του ποιητή.\nΔεν είναι πως δεν έκανε κι αυτός, ο πιο σημαντικός (κι όχι ένας απ’ τους πιο σημαντικούς, όπως επιμένουν να λένε κάποιοι) απ’ τους Ελληνες πολιτικούς λάθη. Λάθη δεν κάνουν μόνο όσοι δεν κάνουν έργα και δεν παίρνουν ρίσκα. Ομως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, όπως και ο ίδιος είπε στη Βουλή στις 28 Απριλίου 1932, στην περίφημη αυτονεκρολόγησή του, που αναγράφεται και στον τάφο του απαντώντας στον Αλέξανδρο Παπαναστασίου που τον κατηγόρησε ως μοιρολάτρη: 'Ο προκείμενος νεκρός, ήτο ένας αληθινός άνδρας, με μεγάλο θάρρος, με αυτοπεποίθησιν και δι’ αυτόν και διά τον λαόν τον οποίον εκλήθη να κυβερνήση. Ισως έκαμε πολλά σφάλματα, αλλά ποτέ δεν του απέλιπεν το θάρρος, ποτέ δεν υπήρξεν μοιρολάτρης, διότι δεν επερίμενε ποτέ από την μοίρα του να ίδη την χώρα του προηγμένην, αλλά έθεσε εις την υπηρεσία αυτής όλον το πυρ το οποίον είχε μέσα του, κάθε δύναμιν ψυχικήν και σωματικήν'.\nΣημείωση: Οι φωτογραφίες είναι του Φάνη Μανουσάκη\nΧανιώτικα νέα (10.12.2012)


Σπήλαιο Maniniholo Dry Cave, Hanalei: Ενοικιαζόμενα για διακοπές | Vrbo\nΟικογενειακό φιλικό σπίτι με τα πόδια στην παραλία Afforadable! TVNC # 1117\nDeluxe ιδιωτικό κήπο Σπίτι από την παραλία\nΣπήλαιο Maniniholo Dry Cave, Hanalei: Πού να μείνετε;\nΣπήλαιο Maniniholo Dry Cave: Στις καταχωρίσεις των καταλυμάτων μας για το 2020, θα βρείτε 1.862 διαφορετικά εξοχικά σπίτια. Από 438 Οικίες έως 1.109 Διαμερίσματα, επιλέξτε το ιδανικό κατάλυμα για τις διακοπές σας ή για ένα σαββατοκύριακο. Με τη Vrbo θα νιώθετε όπως στο σπίτι σας.\nΝαι, φυσικά. Η Vrbo προσφέρει 438 Οικίες σε Σπήλαιο Maniniholo Dry Cave. Άλλοι δημοφιλείς τύποι ενοικιαζόμενων καταλυμάτων σε Σπήλαιο Maniniholo Dry Cave περιλαμβάνουν:\nΔιαμερίσματα: 1.109 ενοικιαζόμενα καταλύματα διακοπών\nΝαι, μπορείτε να διαλέξετε το κατάλυμα διακοπών που προτιμάτε με αυτήν την επιλογή (πισίνα) ανάμεσα στα 1.343 τουριστικά καταλύματά μας σε Σπήλαιο Maniniholo Dry Cave. Χρησιμοποιήστε τη μπάρα αναζήτησής μας για να αποκτήσετε πρόσβαση στα διαθέσιμα self catering καταλύματα.\nΝαι, η Vrbo προσφέρει μια επιλογή 1.858 διαθέσιμων τουριστικών καταλυμάτων για απευθείας κράτηση online και 1.337 για άμεση κράτηση κοντά σε Σπήλαιο Maniniholo Dry Cave. Μην περιμένετε, ρίξτε μια ματιά στα self-catering καταλύματά μας μέσω της μπάρας αναζήτησής μας και ετοιμαστείτε για το επόμενό σας ταξίδι σε Σπήλαιο Maniniholo Dry Cave!\n75.706 τουριστικές κατοικίες\n26.959 τουριστικές κατοικίες


Κωδικός Περιοχής Mandalay\nΠόλη ή Περιοχή: Mandalay\nΟ κωδικός περιοχής για την Mandalay είναι 254. Για τον πλασματικό αριθμό τηλεφώνου 1234496 και τον κωδικό περιοχής 254 ο αριθμός που θα καλέσετε είναι ο 254 1234496. Και το Mandalay βρίσκεται στη Μιανμάρ.\nΤο πρόθεμα κωδικού περιοχής αντιστοιχίζει τον αριθμό τηλεφώνου ενός συνδρομητή σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Εκτός από τον κωδικό περιοχής υπάρχουν και άλλοι τύποι προθέματος: Διεθνή προθέματα χώρας, προθέματα παρόχων κινητής τηλεφωνίας και προθέματα διαφόρων υπηρεσιών. Αυτά συνδυάζονται για να εξυπηρετούν διάφορους σκοπούς. Όταν καλείτε από τη μια χώρα στην άλλη σε περιπτώσεις όπου ο παραλήπτης της κλήσης έχει σταθερό τηλέφωνο, το πρόθεμα χώρας συνδυάζεται με τον κωδικό περιοχής και τον αριθμό του συνδρομητή. Για τον πλασματικό αριθμό τηλεφώνου 1234496, τον κωδικό περιοχής 254 (Mandalay) και τον Κωδικός κλήσης χώρας 0095 ο αριθμός που θα καλέσετε είναι ο 0095 254 1234496. Εάν η κλήση γίνεται σε μια κινητή συσκευή, ο Κωδικός κλήσης χώρας συνδυάζεται με το πρόθεμα του παρόχου κινητής τηλεφωνίας και τον αριθμό του συνδρομητή. Εάν πραγματοποιηθεί κλήση σε συνδρομητή στην ίδια χώρα, ο Κωδικός κλήσης χώρας μπορεί να παραλειφθεί. Στην περίπτωση εθνικών κλήσεων από ένα σταθερό δίκτυο σε άλλο, ο κωδικός περιοχής μπορεί επίσης να παραλειφθεί σε πολλές χώρες όταν και οι δύο συνδρομητές έχουν τον ίδιο κωδικό περιοχής. Ιδιαίτερα σε χώρες όπου οι συνδρομητές είναι σε θέση να διατηρήσουν τον ίδιο αριθμό τηλεφώνου μετά τη μετακίνησή τους σε άλλη τοποθεσία ή πόλη, ο κωδικός περιοχής - στην περίπτωση αυτή ο 254- πρέπει επίσης να καλείται.\nΟι υπηρεσίες στις οποίες υπάρχει πρόσβαση μέσω υπηρεσίας προθεμάτων ενδέχεται να επιβαρύνονται όχι μόνο από εταιρείες τηλεπικοινωνιών, αλλά και από εταιρείες που προσφέρουν αυτές τις υπηρεσίες. Ως αποτέλεσμα, ορισμένες αμφιλεγόμενες εταιρείες προσφέρουν υπηρεσίες που δεν χρησιμεύουν, αλλά επιφέρουν υψηλές αμοιβές. Προκειμένου να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα κέρδη τους, οι υπηρεσίες αυτές προσπαθούν να κρατούν τους καλούντες στη γραμμή όσο το δυνατόν περισσότερο. Οι εποπτικές αρχές λαμβάνουν τακτικά μέτρα κατά παρόχων, αλλά δεν μπορεί να γίνει επίκληση αυτών. Εκτός από τους ειδικούς αριθμούς που μπορούν να αναγνωριστούν μέσω των προθεμάτων τους, υπάρχουν και αριθμοί ταχείας κλήσης. Οι πιο γνωστοί είναι ο αριθμός έκτακτης ανάγκης 112 στην Ευρώπη και 911 στη Βόρεια Αμερική. Αυτοί οι αριθμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε εθνικό επίπεδο και δεν χρειάζονται προθέματα, δηλ. χωρίς Κωδικός κλήσης χώρας +95 (0095) ή κωδικός περιοχής 254 (Mandalay).\nΑν βρίσκεστε εκτός της Μιανμάρ και θέλετε να καλέσετε ένα άτομο στο Mandalay, εκτός από τον κωδικό περιοχής, χρειάζεστε τον Κωδικός κλήσης χώρας που αντιστοιχεί στη χώρα που επιθυμείτε να καλέσετε. Ο Κωδικός κλήσης χώρας για τη Μιανμάρ είναι το +95 (0095), οπότε αν βρίσκεστε στην Ελλάδα και θέλετε να καλέσετε ένα άτομο στο Mandalay, θα πρέπει να προσθέσετε στον αριθμό τηλεφώνου του εν λόγω ατόμου το +95 254 ως πρόθεμα. Το μηδέν μπροστά από τον κωδικό περιοχής παραλείπεται στην περίπτωση αυτή. Για τον πλασματικό αριθμό τηλεφώνου 1234496, τον κωδικό περιοχής 254 (Mandalay) και τον Κωδικός κλήσης χώρας 0095 ο αριθμός που θα καλέσετε είναι ο 0095 254 1234496.


Η Γερμανία ξεπέρασε to τραγικό ορόσημο των 100.000 νεκρών εξαιτίας της πανδημίας του νέου κορονοϊού.\n25/11 / 2021 08:22\nΠαράλληλα, επιβεβαιώθηκαν 75.961 κρούσματα κορονοϊού, αριθμός άνευ προηγουμένου, που συντρίβει το ρεκόρ της προηγουμένης (66.884), με το σύνολο των καταγεγραμμένων μολύνσεων να φθάνει πλέον τις 8.573.756. Στη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία εκφράζονται πλέον ολοένα πιο έντονα φόβοι πως τα νοσοκομεία απειλούνται με κορεσμό.\nΤα νοσοκομεία σε ορισμένα κρατίδια είναι αντιμέτωπα με «οξεία υπερφόρτωση», που καθιστά αναγκαία τη διακομιδή ασθενών αλλού, προειδοποίησε τη Δευτέρα ο Γκέρνοτ Μαρξ, πρόεδρος της γερμανικής ομοσπονδίας εντατικολογίας.\nΟ δείκτης επίπτωσης επτά ημερών έφθασε τα 419,7 κρούσματα, επίπεδο που δεν έχει προηγούμενο. Σε πολλές περιοχές, έχουν επανέλθει σε ισχύ αυστηρά περιοριστικά μέτρα για να αναχαιτιστεί το λεγόμενο τέταρτο κύμα της πανδημίας, το πιο σφοδρό από την εκδήλωσή της στη χώρα.\n«Η κατάσταση είναι σοβαρή», παραδέχθηκε ο Όλαφ Σολτς, ο σοσιαλδημοκράτης που θα αναλάβει νέος καγκελάριος, επικεφαλής συνασπισμού με τους πράσινους και τους φιλελεύθερους του FDP. Υποσχέθηκε να «κάνει το παν» για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης.\nΟ νέος κυβερνητικός συνασπισμός μοιάζει να απορρίπτει, τουλάχιστον άμεσα, την ιδέα του εθνικού lockdown, να προτιμά τη διεύρυνση της χρήσης του υγειονομικού πάσου, ειδικά στις συγκοινωνίες, και την επιβολή περιορισμών στους ανεμβολίαστους, για παράδειγμα ως προς την πρόσβασή τους σε χώρους που υποδέχονται κοινό.\nΗ Γερμανία πρέπει να «μελετήσει» την ενδεχόμενη «επέκταση» του υποχρεωτικού εμβολιασμού, που ήδη ισχύει στον στρατό και προσεχώς θα είναι επιβεβλημένος για τους υγειονομικούς, σύμφωνα με τον κ. Σολτς. Θα αποδεσμευθεί ένα δισεκατομμύριο ευρώ για το ιατρικό και το νοσηλευτικό προσωπικό.\nΗ απερχόμενη κυβέρνηση υπό την Άγγελα Μέρκελ παρέτεινε ως τον Απρίλιο του 2022, τις κρατικές ενισχύσεις στις εταιρείες που πλήττονται από κλεισίματα ή μείωση του τζίρου τους, καθώς και την επιδότηση της εργασίας με μειωμένο ωράριο, ή της μερικής ανεργίας.


Συνεχίζουν για δεύτερη ημέρα των αποκλεισμό των γραφείων της ΔΕΗ... ~ ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ\nΣυνεχίζουν για δεύτερη ημέρα των αποκλεισμό των γραφείων της ΔΕΗ...\n1/17/2012 10:05:00 π.μ. ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ No comments\nΣυνεχίζουν για δεύτερη ημέρα των αποκλεισμό των γραφείων της ΔΕΗ στην περιοχή Τσαλικάκι πολίτες που διαμαρτύρονται για την πρόθεση της εταιρίας να εκδώσει και να προχωρήσει στις πρώτες 400 διακοπές για το Ηράκλειο για λογαριασμούς που αφορούν και απλήρωτο τέλος ακινήτων.\nΈτσι από το πρωί βρίσκεται και πάλι σε εξέλιξη κατάληψη της εισόδου του κτιρίου ώστε να εμποδιστεί η είσοδος των υπαλλήλων αλλά και η παραλαβή των εντολών διακοπής από τους εργολάβους. Στη διαμαρτυρία συμμετέχουν το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου, και οι Πολίτες κατά του Χρέους.\nΟι Πολίτες κατά του Χρέους έχουν θέσει στη διάθεση των Ηρακλειωτών τον τηλεφωνικό αριθμό 6978.393868 για παροχή βοήθειας σε περιπτώσεις που κάποιος εντοπίσει τον υπάλληλο να έρχεται για να του κόψει το ρεύμα.\nΟι 400 πρώτες εντολές διακοπής που έχουν εκδοθεί αφορούν κυρίως επιχειρήσεις και όχι οικιακούς λογαριασμούς, ωστόσο, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΔΕΗ αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες σε σύντομο χρονικό διάστημα.


Ξενοδοχεία κοντά σε Victoria Park Golf Complex, Brisbane - Εκπληκτικές Προσφορές\nΞενοδοχεία κοντά στην τοποθεσία Victoria Park Golf Complex\nΨάξτε και συγκρίνετε ξενοδοχεία κοντά στην τοποθεσία Victoria Park Golf Complex από εκατοντάδες ταξιδιωτικές σελίδες για να εξοικονομήσετε χρήματα\nVictoria Park Golf Complex - Brisbane, QLD, Αυστραλία\nΔημοφιλή ξενοδοχεία κοντά στην τοποθεσία Victoria Park Golf Complex\nΤο ξενοδοχείο στην περιοχή Spring Hill προσφέρει ανοιχτή εξωτερική πισίνα, κέντρο περιποίησης και δωρεάν ασύρματο ίντερνετ στους κοινόχρηστους χώρους. Βρίσκεται σε απόσταση λίγων λεπτών με τα πόδια από το Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιωάννη.\nΌλα τα ξενοδοχεία κοντά στην τοποθεσία Victoria Park Golf Complex\nΞενοδοχεία με την καλύτερη βαθμολογία κοντά στην τοποθεσία Victoria Park Golf Complex\n2,0 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Brisbane\n1,9 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Brisbane\n1,0 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Brisbane\nΤο κατάλυμα βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από το κέντρο της πόλης Μπρισμπέιν και απέχει πέντε λεπτά από το Γέφυρα Story, ενώ παρέχει τζακούζι, ανοιχτή εξωτερική πισίνα και σάουνα. Περιστοιχισμένο από πολλά τοπικά μπαρ κι εστιατόρια, βρίσκεται πολύ κοντά με τα πόδια από τον σταθμό Fortitude Valley Railway Station.\nΤα φθηνότερα ξενοδοχεία κοντά στην τοποθεσία Victoria Park Golf Complex, Brisbane\nΤο χόστελ βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από το κέντρο της πόλης Μπρισμπέιν και απέχει πέντε λεπτά από το Brunswick Street, ενώ παρέχει πισίνα. Περιστοιχισμένο από πολλά τοπικά μπαρ κι εστιατόρια, βρίσκεται πολύ κοντά με τα πόδια από τον σταθμό Fortitude Valley Railway Station.\nΤιμές ξενοδοχείων κοντά στην τοποθεσία Victoria Park Golf Complex\nΠού να μείνετε κοντά στην τοποθεσία Victoria Park Golf Complex\nVictoria Park Golf Complex - Κοντινά αξιοθέατα\nVictoria Park Golf Complex - Συχνές ερωτήσεις για ταξίδια\nΠοια είναι τα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά στην περιοχή Victoria Park Golf Complex;\nΗ περιοχή Victoria Park Golf Complex φιλοξενεί πολλά ξενοδοχεία με εξαιρετική βαθμολογία, ένα εκ των οποίων είναι το The Metropolitan Spring Hill με βαθμολογία 8,1. Άλλοι εξαιρετικοί χώροι διαμονής κοντά στην περιοχή Victoria Park Golf Complex είναι το Sofitel Brisbane Central και το Pacific Hotel Brisbane.


10 δημοφιλή Ιαπωνικά φαγητά για τον χειμώνα\nΔημοσιεύτηκε στις 06-01-2022\nΗ Ιαπωνία αποτελεί έναν από τους καλύτερους προορισμούς χειμερινών διακοπών στον κόσμο, προσελκύοντας εκατομμύρια τουρίστες, συμπεριλαμβανομένων και όσων αναζητούν το καλό φαγητό, επιδιώκοντας νέες γαστριμαργικές απολαύσεις.\nΗ ιαπωνική κουζίνα είναι πλούσια με μεγάλη ποικίλα πιάτων κατσαρόλας, τα οποία συμπληρώνουν ως επιδόρπιο διάφορα εποχιακά φρούτα.\nΑς πάρουμε μια πραγματική γεύση από αυτή την κουζίνα, η οποία επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την τοπική ιστορία, τις παραδόσεις και ό, τι παράγεται κάθε εποχή του χρόνου, δοκιμάζοντας τα διάφορα πιάτα, είτε τρώγοντας στα εστιατόρια, είτε επιλέγοντας τα σταντ του δρόμου.\nΠιο συγκεκριμένα ας δούμε 10 κορυφαία φαγητά που μπορεί να δοκιμάσει κανείς τη χειμερινή περίοδο.\nΕίναι ένα από τα πλέον δημοφιλή ιαπωνικά χειμωνιάτικα πιάτα, μαγειρεμένο σε ζωμό με βάση σάλτσα σόγιας, απολαυστικό και ικανό να μας ζεστάνει όταν κάνει πολύ κρύο. Αποτελείται από ποικιλία συστατικών, όπως τόφου, κέικ ψαριών, konbu, shirataki, βραστό αυγό, καλαμάρι, ραπανάκι daikon, ζελέ konnyaku και άλλα. Η γεύση του μοναδική! Συνηθισμένη εικόνα στην Ιαπωνία να βλέπεις ανθρώπους να απολαμβάνουν το oden μπροστά σε ένα yatai (στάση φαγητού) στο δρόμο, αν και σερβίρεται παντού στα εστιατόρια, ενώ το βρίσκει κανείς και στα παντοπωλεία.\nΠιθανώς ένα από τα κορυφαία φαγητά, αλλά και συνάμα άκρως επικίνδυνα, αφού είναι μια ιδιαίτερη ιαπωνική χειμωνιάτικη νοστιμιά που ταυτόχρονα μπορεί να γίνει δηλητηριώδης. Συνήθως παρασκευάζεται και σερβίρεται από έναν άριστα εκπαιδευμένο και εξουσιοδοτημένο σεφ fugu. Το παραμικρό λάθος στην παρασκευή του είναι ικανό να σκοτώσει! Έτσι, μόνο ένας πιστοποιημένος σεφ μπορεί να αφαιρέσει τα τοξικά μέρη του ψαριού fugu πριν σερβιριστεί. Μπορεί να καταναλωθεί σε εξειδικευμένα εστιατόρια που βρίσκονται σε όλη τη χώρα. Υπάρχουν πολλά πιάτα fugu και το πιο κοινό ονομάζεται fugu sashimi. Κομμένο σε φέτες, όμορφα διατεταγμένες κυκλικά, ώστε να θυμίζουν ένα λουλούδι χρυσάνθεμου σε ένα μεγάλο πιάτο. Σερβίρεται με yuzu, daikon, εσπεριδοειδή sudachi, βρώσιμα λουλούδια και ponzu (σάλτσα με βάση τα εσπεριδοειδή). Το fugu είναι από τα πιο ακριβά πιάτα της ιαπωνικής κουζίνας.\nΑρκετά δημοφιλής πρόταση. Τρώγεται όλο το χρόνο. Στο βόρειο τμήμα της Ιαπωνίας, συμπεριλαμβανομένου του Hokkaido, κάνει πολύ κρύο τον χειμώνα και όταν βρεθεί κανείς εκεί, ας μην ξεχάσει να φάει ένα μπολ με ζεστό ράμεν, ό,τι καλύτερο για να μας κρατά ζεστούς. Πρόκειται για σούπα με νουντλς, σερβίρεται σε ζωμό με βάση το ψάρι ή το κρέας, αρωματισμένο με miso ή σάλτσα σόγιας και από πάνω γλυκό καλαμπόκι, πράσινο κρεμμύδι, βραστό αυγό, chashu, φρέσκο τζίντζερ, βούτυρο, φύκια, φασόλια βλαστάρια και μανιτάρια. Το Hokkaido είναι γνωστό για το τοπικό του ράμεν. Ένα από τα είδη του ονομάζεται Sapporo ramen. Είναι πολύ νόστιμο, καθώς ολοκληρώνεται με γλυκά καλαμπόκια, κρεμώδες βούτυρο, φρέσκα λαχανικά, θαλασσινά, ακόμη και φέτες χοιρινού κρέατος. Το Sapporo, η πρωτεύουσα της περιοχής του Hokkaido, είναι από μόνη της ένα εξαιρετικό μέρος για καλοφαγάδες.\nΠαραδοσιακή ιαπωνική σούπα, γεμάτη με mochi και διαφορετικά υλικά. Σημειώστε ότι το mochi είναι το κύριο συστατικό του Ozoni και έχει πολλές θερμίδες με γλουτένη και χοληστερόλη! Ακριβώς όπως για το ramen, υπάρχει ποικιλία για το Ozoni. Μπορείτε να δείτε ακόμη και στρογγυλά και τετράγωνα mochi. Σε κάποια μέρη, ψήνονται στη σχάρα και σιγοβράζουν. Στο Hokkaido, οι ντόπιοι απολαμβάνουν τη σούπα (sumashijiru) με ψητό mochi που περιλαμβάνει διάφορα είδη λαχανικών και ψαριών. Καθώς η γεύση και τα συστατικά του διαφέρουν ανά περιοχή και νοικοκυριό, υπάρχει μεγάλη ποικιλία συστατικών. Καρότο, daikon, ψάρι, κοτόπουλο, σπανάκι, μανιτάρια, θαλασσινά, φλούδα yuzu, καμαμπόκο και άλλα λαχανικά μπορούν να προστεθούν στη σούπα. Τρώγεται το πρωί την ημέρα της Πρωτοχρονιάς στην Ιαπωνία, φέρνοντας καλή τύχη και ελπίδα για μια καλή χρονιά.\nΥπάρχουν πολλά πιάτα στην Ιαπωνία που είχαν αρχικά εισαχθεί από την Κίνα. Το Nikuman είναι ένα από αυτά. Ζεστό ψωμάκι κινέζικου στιλ στον ατμό, γεμάτο με κιμά χοιρινό και άλλα υλικά. Είναι ένα δημοφιλές ιαπωνικό χειμωνιάτικο σνακ που μπορούν να το απολαύσουν όλοι. Η υφή των ψωμιών είναι μαστιχωτή και απαλή. Αισθάνεστε όμορφα όταν δαγκώνετε ένα Nikuman. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του είναι ψιλοκομμένα, περιλαμβάνουν χοιρινό, κρεμμύδι, λάχανο, αποξηραμένα μανιτάρια shiitake και τζίντζερ. Μερικές φορές αντί για χοιρινό χρησιμοποιείται βόειο κρέας. Όταν μπαίνει ο χειμώνας, αρχίζουν τα μικρά μαγαζιά να πωλούν το Nikuman.\nΈνα ακόμη πιάτο που κυκλοφορεί σε πολλές ποικιλίες είναι το Nabemono που τρώγεται κρύο, κυρίως το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Η λέξη Nabe παραπέμπει στο πήλινο δοχείο, ενώ mono σημαίνει πράγματα. Αυτό το δημοφιλές χειμωνιάτικο πιάτο μαγειρεύεται συνήθως σε φορητή κουζίνα στο τραπέζι. Το πήλινο δοχείο είναι γεμάτο με άφθονα φρέσκα λαχανικά, ζυμαρικά, κρέας (φέτες χοιρινό ή βοδινό), θαλασσινά, τόφου και αυγό. Όλα αυτά μαγειρεύονται μαζί σε ζωμό με βάση τη σάλτσα miso ή σόγιας. Μερικές φορές βυθίζεται σε χτυπημένο αυγό. Όσοι είναι χορτοφάγοι μπορούν επίσης να απολαύσουν το πιάτο χωρίς φέτες κρέατος και ψαριού. Μερικές διάσημες ποικιλίες nabe, το Shabu shabu, το Crab (kani) nabe, το Ishikari nabe από σολομό και λαχανικά, πολύ δημοφιλές πιάτο στην περιοχή του Hokkaido, και πολλά άλλα.\nΙαπωνικό μαγειρεμένο πιάτο, που σερβίρεται κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών στη χώρα. Nikujaga σημαίνει κυριολεκτικά κρέας και πατάτα, το οποίο μαγειρεύεται σε ζαχαρούχο ζωμό σάλτσας σόγιας και σερβίρεται με λευκό ρύζι. Το πιάτο συνήθως σιγομαγειρεύεται μέχρι να φύγουν τα περισσότερα υγρά και μαλακώσουν τα λαχανικά. Χρειάζεται λιγότερος χρόνος για την προετοιμασία, προσθέτοντας μόνο λίγα συστατικά, όπως φέτες μοσχάρι, πατάτες, καρότα, κρεμμύδια, μπιζέλια χιονιού, σάλτσα σόγιας, mirin, ντάσι, ζάχαρη και σάκε.\nΤο Yudofu, είναι ένα άλλο είδος ιαπωνικού ζεστού πιάτου, πολύ απλό στην παρασκευή του. Προέρχεται από το Κιότο και σημαίνει απλώς ζεστό τόφου, ενώ θεωρείται ένα από τα πολύτιμα πιάτα στην κουζίνα ζεν. Παραδοσιακά, οι βουδιστές μοναχοί προετοιμάζουν και τρώνε αυτό το vegan nabe στους ναούς τους χειμερινούς μήνες. Τα περισσότερα από τα ζεστά πιάτα κατσαρόλας στην Ιαπωνία είναι με λαχανικά, κρέας και ψάρι, αλλά το Yudofu περιέχει μόνο τόφου. Η παρασκευή του Yudofu απλή, απλώς ζεσταίνουμε τα κομμάτια τόφου σε ζωμό ντάσι με γεύση kombu και συνήθως σερβίρεται με αφράτη σάλτσα ponzu ή σάλτσα σόγιας. Με ωραία γεύση, είναι υγιεινό, ό,τι πρέπει για να μας ζεστάνει τις δύσκολες μέρες του χειμώνα.\nOshiroku/Shiruko η αλλιώς Zenzai:\nΤο όνομά του μπορεί να διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, αλλά η διαδικασία παρασκευής του είναι παρόμοια, εκτός από το ότι κάποιοι προτιμούν να το τρώνε με mochi, ενώ άλλοι προτιμούν να απολαμβάνουν το πιάτο με dango ως επικάλυψη. Αυτό είναι ένα πολύ απλό πιάτο, ένα παραδοσιακό ιαπωνικό επιδόρπιο, σούπα με γλυκιά γεύση από anko (πολτός φασολιών azuki). Η σούπα έχει καλύτερη γεύση όταν σερβίρεται ζεστή.\nΑς ρίξουμε μια ματιά στο τελευταίο, ένα από τα φθινοπωρινά και χειμωνιάτικα σνακ, το Yakiimo! Είναι ψητή γλυκοπατάτα, ένα υγιεινό σνακ/φαγητό του δρόμου που τρώγεται τόσο το φθινόπωρο όσο και τον χειμώνα. Φρέσκες γλυκοπατάτες μπαίνουν σε ένα φούρνο που είναι τοποθετημένος στο πίσω μέρος των καροτσιών, σημειώνοντας ότι σήμερα υπάρχουν πολύ λίγα φορτηγά yakiimo στο δρόμο.\nΤην Πρωτοχρονιά στην Ιαπωνία, προσφέρεται επίσης το Osechi Ryori (παραδοσιακά φαγητά) που τρώγονται ειδικά αυτή την ημέρα.\nΔιαφορετικές γεύσεις, διαφορετικές συνήθειες από τις δικές μας που όλοι μας αξίζει προφανώς να δοκιμάσουμε, συνοδεύοντας τα, γιατί όχι, με ένα ζεστό σάκε! Ας διευρύνουμε όσο μπορούμε τον γευστικό μας ορίζοντα!


ΟΔΗΓΟΣ ΠΙΕΡΙΑΣ: Εντυπωσιακές σκηνές και εναέρια πλάνα με drone στην κορυφή του Ολύμπου που κόβουν την ανάσα στην πρώτη, παγκοσμίως, οργανωμένη ανάβαση μαθητών στην κορυφή του Ολύμπου!!! (Βίντεο)\nΕντυπωσιακές σκηνές και εναέρια πλάνα με drone στην κορυφή του Ολύμπου που κόβουν την ανάσα στην πρώτη, παγκοσμίως, οργανωμένη ανάβαση μαθητών στην κορυφή του Ολύμπου!!! (Βίντεο)\nΟι μαθητές του 2ου Λυκείου Βούλας, αποτίουν φόρο τιμής σε όλους αυτούς που πήρε για πάντα μαζί του, το βουνό που τόσο αγάπησαν....\nΤο τολμηρό εγχείρημα των παιδιών του 2ου Λυκείου Βούλας, που γίνεται το πρώτο σχολείο που ανεβαίνει οργανωμένα στην κορυφή του Ολύμπου. Σε πείσμα των καιρών, αλλάζουν τα δεδομένα των σχολικών εκδρομών και γνωρίζουν την περιπέτεια, κατακτώντας ένα από τα παγκόσμια μνημεία φυσικής ομορφιάς και ιστορικής κληρονομιάς ολόκληρου του ανθρώπινου γένους. Η ανάβαση έγινε κάτω από εξαιρετικά δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Τα παιδιά κινηματογράφησαν την περιπέτειά τους, έχοντας σκοπό την δημιουργία ντοκιμαντέρ με τίτλο «Το Λυκόφως των Θεών».\nστις 9/15/2018 10:48:00 π.μ.\nΕτικέτες Όλυμπος το βουνό των Θεών


Αθλητικό στυλ... με πολυτέλεια! - womanoclock.gr\nΑθλητικό στυλ… με πολυτέλεια!\nΠως θα ντυθώ σπορ για να βγω το βράδυ; Βάλε τα αθλητικά σου και γύρισε όλη την πόλη μέρα και νύχτα! Αναρωτιέσαι πως θα το κάνεις αυτό;\nΕίτε είσαι αθλητικός τύπος είτε όχι, τα παρακάτω κομμάτια δεν θα λείψουν από καμία γκαρνταρόμπα αφού τα σχέδια και ο συνδυασμός των styles από μεγάλους σχεδιαστές, έρχονται να κάνουν την διαφορά και να μας εντυπωσιάσουν!\nΠοτέ άλλοτε η spor εμφάνιση δεν είχε τόσο κομψή θηλυκότητα και πολυτέλεια. Το 2012 δημιουργήθηκε ένα ιδιαίτερο casual style με το συνδυασμό υψηλής ραπτικής και αθλητικού ντυσίματος όπως είδαμε στα fashion shows των σχεδιαστών Marc Jacobs, Alexander Wang και Victoria Beckam.\nΤο αναβαθμισμένο σπορ ντύσιμο είναι το απόλυτο trend για την σεζόν Άνοιξη Καλοκαίρι 2012 με χρώματα που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα και κυριαρχούν στη γοητεία. Κυρίως τα οινοπνευματί, φούξια και πορτοκαλί κλέβουν την παράσταση!\nΓια τη νέα αυτή τάση, δημιουργήθηκαν και θα συνεχίσουν, συνεργασίες μεγάλων οίκων μόδας με καθαρά αθλητικά brands! Για το 2012 η συνεργασία που θα τραβήξει όλα τα βλέμματα είναι ανάμεσα στην puma και στον οίκο του αδικοχαμένου σχεδιαστή Alexander Mc Queen! Σχέδια που θα κλέψουν εντυπώσεις και προτιμήσεις μικρών και μεγάλων, εμπνευσμένα από το πνεύμα και την κίνηση του αετού!\nΔιαβάσατε: Αθλητικό στυλ… με πολυτέλεια!\nTags: STREET STYLES\nΤο μαγιό του 2012... είναι ολόσωμο!