Αν δεν ήταν δήμαρχος ο κ. Παπαστεργίου - TRIKALANEWS\nΑρχική » Blog » Αν δεν ήταν δήμαρχος ο κ. Παπαστεργίου\nΓια να μπορέσεις να συγκρίνεις καταστάσεις θα πρέπει να τις τοποθετήσεις στο ίδιο χρονικό πλαίσιο και στον ίδιο γεωγραφικό χώρο.\nΜε απόλυτους αριθμούς και με στοιχεία μπορείς να οδηγηθείς με ασφάλεια για αυτά που οι άλλοι κάνουν και εμείς …. με παράπονο… παρακολουθούμε να διαδραματίζονται.\nΔήμαρχοι που δούλεψαν σκληρά, κυνήγησαν και τόλμησαν.\nΔήμαρχοι που είδαν ότι μέσω των ευρωπαϊκών προγραμμάτων έκαναν και κάνουν το δήμο τους ισάξιο άλλων ευρωπαϊκών.\nΔήμαρχοι που δημιούργησαν θέσεις εργασίας και δημιουργούν περιβάλλον για προσέλκυση επενδύσεων.\nΔήμαρχοι που κατάλαβαν την γεωγραφική θέση και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του δήμου τους και έδρασαν.\nΈτσι λοιπόν, σήμερα και όχι στο απώτερο και μακρινό μέλλον, υλοποιούνται από :\nΤον δήμαρχο Πειραιά Γιάννη Μώραλη έργα ανάπτυξης 80.065.000 ευρώ με σκοπό να υλοποιηθούν σημαντικές επενδύσεις, οι οποίες θα οδηγήσουν στη ριζική αλλαγή φυσιογνωμίας της πόλης, στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, στην προσέλκυση και άλλων επενδύσεων, στη δημιουργία θέσεων εργασίας, αλλά και στην επίλυση καίριων ζητημάτων που απασχολούν την κοινωνία. Οι δράσεις –μεταξύ άλλων- αφορούν σε βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος/ ανάπλαση πόλεων/ αναζωογόνηση υποβαθμισμένων περιοχών (15 εκατ. ευρώ), βελτίωση της πρόσβασης σε οικονομικά προσιτές, βιώσιμες και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης (12,3 εκατ. ευρώ), επενδύσεις στις υποδομές υγείας και τις κοινωνικές υποδομές (7,4 εκατ. ευρώ), διατήρηση/ προστασία και ανάπτυξη της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς (7,253 εκατ. ευρώ), προώθηση της επιχειρηματικότητας/ στήριξη νεοφυών επιχειρήσεων και φυτωρίων επιχειρήσεων (7 εκατ. ευρώ), στήριξη της ικανότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων να αναπτυχθούν στην εθνική, διεθνή αγορά και να συμμετέχουν σε διαδικασίες καινοτομίες (6,8 εκατ. Ευρώ).\nΟι Δήμοι Καλλιθέας, Π. Φαλήρου και Αλίμου μέσα από τη συνεργασία του Παντείου Πανεπιστημίου, του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, της Εθνικής Βιβλιοθήκης και του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», καθώς και έπειτα από ευρεία διαβούλευση με όλους τους κοινωνικούς φορείς, τους συλλόγους και τα σωματεία της πόλης πέραν των παραπάνω δράσεων φρόντισαν να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη μιας ιδιαίτερης ταυτότητας. Αυτή σχεδιάζεται να αναδειχθεί με τη δημιουργία, αναβάθμιση και δικτύωση πολιτιστικών υποδομών και δομών (θέατρα, πολυχώροι Τέχνης, πολιτιστικά κέντρα, θερινοί κινηματογράφοι κ.α.), με την εκτέλεση έργων ανάδειξης αρχαιολογικών χώρων, μνημείων, εκκλησιών κ.α.\nΟ δήμαρχος Βόλου εξασφάλισε 5 εκ. για το Θέατρο Βόλου, κατασκευάζει ποδηλατόδρομους, δρόμους ήπιας κυκλοφορίας, δύο πάρκινγκ, δημιουργούνται τα job centers όπου θα μπορούν να εκπαιδεύουν, αλλά και να συμβουλεύουν τους ανθρώπους που θέλουν να βρουν δουλειά αλλά και αναβαθμίζει την Πλατεία Πανεπιστημίου συνδυάζοντας τη δημιουργία ενός πολυδύναμου χώρου με αύξηση του πράσινου στο κέντρο της πόλης.\nΟ δήμαρχος Αθηναίων με έργα 9.5 εκατομμύρια ευρώ δημιουργεί δράσεις οι οποίες εντάσσονται σε μια συνεκτική αναπτυξιακή στρατηγική και στηρίζονται στο δίπτυχο: οικονομική ανάπτυξη της πόλης – βελτίωση της ποιότητας ζωής των Αθηναίων. Για το λόγο αυτό, έχουν επιλεγεί παρεμβάσεις με σημαντικό αντίκτυπο στην Αθήνα που θα συμβάλουν στην αναζωογόνηση της πόλης, στην ανακούφιση ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού και στη βελτίωση της ζωής των κατοίκων .\nΣε όλα τα παραπάνω ξέρεις εμείς τι έχουμε να αντιτάξουμε ;\nΤην πρόταση ύψους ενός 1.000.000 για την αγροτική οδοποιία που δεν έτυχε καμιάς αποδοχής όπως και εκείνης της πρότασης στο Πράσινο Ταμείο για την αλλαγή λαμπτήρων σε τύπου led του δημοτικού φωτισμού που ακολούθησε τη τύχη της πρώτης.\nΤο χάλι της γέφυρας Καλατράβα που τόσες φορές ο κ. Παπαστεργίου δήλωνε μέσω δελτίων τύπου ότι θα δοθεί λύση και πότε δεν δόθηκε.\nΤην εγκατάλειψη και απαξίωση του ποδηλατοδρομίου στις Καρυές, του Ζωολογικού Κήπου αλλά και της Τουριστικής Αγοράς στην συνοικία του Αγίου Οικουμενίου.\nΤην αποτυχία να εκμεταλλευτούμε την χορηγία που προσέφερε ο αποθανών κ. Παντελιδάκης ύψους 5.5 εκατομμυρίων ευρώ σύμφωνα με την οποία, ήθελε να αγοράσει 2 ακίνητα, να τα ανακαινίσει και να τα παραδώσει στον δήμο. Από το ποσό που θα είχε μείνει είχε σκοπό να δοθεί για την αποπεράτωση του κλειστού γηπέδου στις Καρυές.\nΤα ανακριβή δελτίου τύπου που μιλούσαν για τοποθέτηση τάπητα στα νηπιαγωγεία και δεν ενημερώθηκε ποτέ ο δημότης για την αστοχία και τη μη τελικά τοποθέτηση αλλά και τη δημιουργία πάρκου σε χώρο που ήδη προΰπήρχε στην συνοικία των Ρομά με περίφραξη όπου η μόνη περίφραξη είναι η σίτα του σπιτιού που\nΤην απώλεια δημοτικής περιουσίας ύψους 60.000 έως 90.000 ευρώ (από την κλοπή ανταλλακτικών ) όπως αποκάλυψε ο κ. Πολυμερόπουλος στο δημοτικό συμβούλιο όπως και την καταγγελία ότι έπρεπε ήδη να έχει επέμβει εισαγγελέας για τις κοινωνικές δομές.\nΝα ελπίζουμε στην βοήθεια της Περιφέρειας Θεσσαλίας για τον χλοοτάπητα του δημοτικού σταδίου αλλά και των αποδυτηρίων του γηπέδου της Σωτήρας.\nΝα ελπίζουμε στον …. Θεό … να μας λυπηθεί γιατί μετά από δυο πλημμύρες και τις καταστροφές περιουσιών δημοτών δεν έγινε ούτε … μισό… αντιπλημμυρικό έργο.\nΝα είμαστε ίσως και ο μοναδικός δήμος που δεν μπόρεσε σε συνεργασία με τους γειτονικούς να εκμεταλλευτεί το κάλλος του ορεινού όγκου, τη Μονή Δολιανών και τα Μετέωρα για να πουλήσουμε το τουριστικό προϊόν. Αν θέλεις να μάθεις πως γίνεται να σου πω ότι ιδιώτης που ασχολείται με κατασκηνώσεις στο Κακοπλεύρι Καλαμπάκας κατάφερε, μέσα στη δίνη της κρίσης , να διπλασιάσει τους ωφελούμενους της κατασκήνωσης σε σχέση με πέρυσι χρησιμοποιώντας αυτό το θείο δώρο της φύσης.\nΧάθηκαν 4 χρόνια ,σε λίγο θα γίνουν 5 ,που πρέπει όμως να τα τοποθετήσεις χρονικά για να διαπιστώσεις πως μεγάλωσε η απόσταση από τους υπόλοιπους και με θάρρος να δεις αυτούς που μας έβαλαν χαμηλά τον πήχη μόνο και μόνο για να είναι ίσος με το πολιτικό τους ανάστημα.\nΝα τα τοποθετήσεις μέσα στο χρόνο που γίνονται γιατί αυτά τα χρόνια αν τα αφαιρέσεις από τα χρόνια της κρίσης τότε μόνο θα καταλάβεις τι χάσαμε.\nΤις ευκαιρίες και τις ελπίδες που μπορούσαμε να είχαμε. Το όνειρο και το όραμα που δεν διεκδικήσαμε.\nTrikalanews 15 Μαρ 2020 11 Μάιος 2020 Άρθρα - Απόψεις\nadmins 15 Νοέ 2017 11 Μάιος 2020 Άρθρα - Απόψεις


Τα αλφαβητάρια της παιδικής μας ηλικίας | To χαμομηλάκι\nΤα αλφαβητάρια της παιδικής μας ηλικίας\nΌμορφες εικόνες μιας άλλης εποχής...\nΟ ίδιος θα πει στην τελευταία του συνέντευξη στον Ντίνο Γιώτη:\n«… Τα αλφαβητάρια μιλάνε στην ψυχή των ανθρώπων.\nΑν τα ανοίξετε, θα καταλάβετε».\nΤο 1954 φεύγει με κρατική υποτροφία στο Παρίσι όπου παρακολουθεί μαθήματα στα École Supérieure des Beaux Arts, École Estienne και École Métίers d’ Αrt.\nΠραγματοποιεί την πρώτη του έκθεση στην γκαλερί Σαρλά το 1958 και επιστρέφει στην Ελλάδα το 1959.\nΗ Σουζάν ντι Κονέ, η τότε μεγαλύτερη γκαλερίστα του Παρισιού, μου ζητούσε επίμονα να μείνω. “Αν σε εμπνέει τόσο πολύ η Ελλάδα, πήγαινε δυο μήνες και ξαναέλα” μου έλεγε. Δεν την άκουσα. Σηκώθηκα κι έφυγα».\nΣτην Ελλάδα τον καλούν «το ελληνικό τοπίο, το φως, οι θάλασσες, και ακόμα η ελληνική μυθολογία».\nΤη δεκαετία του ’50 η ελληνική χαρακτική γνωρίζει μεγάλη άνθηση, ακολουθώντας την ανάπτυξη της τυπογραφίας.\nΟ Γραμματόπουλος αρχίζει να εγκαταλείπει τις ασπρόμαυρες χαλκογραφίες και ξυλογραφίες, δημιουργώντας έγχρωμες ξυλογραφίες μεγάλων διαστάσεων. Τα χρώματά του είναι γαλάζια, γκρίζα και γεώδη, «χρώματα εγκεφαλικά» κατά τον Παντελή Πρεβελάκη, αυτό όμως που χαρακτηρίζει τα έργα του είναι η χρήση του λευκού.\n«Με τις έγχρωμες χαράξεις κατάργησε τον διαχωρισμό ανάμεσα στη ζωγραφική και τη χαρακτική. Έκαμε έγχρωμες χαράξεις που είναι πραγματικοί ζωγραφικοί πίνακες» σημειώνει ο Νίκος Αλεξίου.\nΟ Γραμματόπουλος, παράλληλα με τη χαρακτική, ζωγραφίζει ελαιογραφίες, οι οποίες συνομιλούν άμεσα με το χαρακτικό του έργο. «Χαράκτη και ζωγράφο του Αιγαίου με ονειρικά πλάνα που αλληλοκαλύπτονται σαν πέπλα πάνω από τη θάλασσα μαζί με μυθικές μορφές» τον έχουν χαρακτηρίσει και, σύμφωνα με τον ίδιο, «το Αιγαίο ήταν μια πολύ μεγάλη πηγή έμπνευσης…». Γράφει ο Νίκος Αλεξίου:\n«Ο Γραμματόπουλος ψεύδεται όταν φιλοτεχνεί εκείνους τους απίθανους πίνακες που αποκαλεί “Αιγαίο”. Μέσα σε αυτό τον περιεκτικό τίτλο θέλησε να περικλείσει τον μυθοπλαστικό απόηχο τούτης της θάλασσας που προσδιόρισε τη μοίρα του τόπου μας και των ανθρώπων της. Να συλλάβει την αισθητική της συγκίνηση, από τους αιωνόβιους δρόμους που περπάτησαν περίλαμπρες μορφές τέχνης, πρωτόγνωροι φιλοσοφικοί στοχασμοί και διασταυρώθηκαν λαοί και πολιτισμοί. Εμπνεύστηκε ο Γραμματόπουλος από τα αιγαιοπελαγίτικα νησιά που ουσιαστικά ήταν πατήματα στη διακίνηση της Ιστορίας, που μετέφερε ρυθμούς και αρμονίες, στοχασμούς και θρησκείες, ανατάσεις και καταπτώσεις».\nΔιορίστηκε καθηγητής του Εργαστηρίου Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών το 1959, διαδεχόμενος τον δάσκαλό του και ανανεωτή της χαρακτικής, Γιάννη Κεφαλληνό. Θα παραμείνει καθηγητής ως το 1985. Σε αντίθεση με τη διδασκαλία του Κεφαλληνού, ο Γραμματόπουλος θεωρούσε ότι η ύλη και η τεχνική ενός έργου πρέπει να φαίνονται.\n«Εκείνο που θέλησα ήταν να ελευθερώσω τους μαθητές μου. Να τους δώσω να καταλάβουν ότι σε κάθε ύλη που θα επιλέγουμε θα πρέπει να εκφράζονται. Και όχι μ’ αυτή την ύλη αλλά να απομιμηθούν μια άλλη ύλη».\nΑντικατέστησε τον τίτλο «σπουδαστής» της Σχολής με αυτόν του «νέου καλλιτέχνη». Όπως έλεγε ,«καλλιτέχνης είναι κανείς από τη στιγμή που θα πιάσει το μολύβι στο χέρι του και σπουδαστής ως το τέλος της ζωής του». Το καλοκαίρι ο Γραμματόπουλος, με τη βοήθεια χορηγών, συνήθιζε να πηγαίνει με τους σπουδαστές του Εργαστηρίου του στον Μόλυβο, όπου περνούσαν την περίοδο των διακοπών ζωγραφίζοντας. Μαθητές του υπήρξαν σπουδαίοι ζωγράφοι και χαράκτες όπως ο Αχιλλέας Δρούγκας, ο Γιάννης Ψυχοπαίδης, ο Βασίλης Χάρος και η Άρια Κομιανού.\nΤο 1972 του απονέμεται το Χρυσό Μετάλλιο Χαρακτικής για το «Αιγαίο» στην Μπιενάλε της Φλωρεντίας,. Το 1974 φιλοτεχνεί το Εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας, το οποίο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στις σφραγίδες των δημόσιων υπηρεσιών. Ένας από τους τελευταίους κορυφαίους Έλληνες καλλιτέχνες της γενιάς του ’30, ο Κώστας Γραμματόπουλος έφυγε από τη ζωή τον Οκτώβριο του 2003, σε ηλικία 87 ετών, ύστερα από πολύχρονη ασθένεια. Άφησε πίσω του σπουδαίο καλλιτεχνικό έργο και γενιές χαρακτών στις οποίες, όπως λέει η Άρια Κομιανού: «Εκείνος έδινε την πραγματική έννοια του δημιουργού…».\ndinfo.gr Jim Jimmy (Κλεισθένης)\nPosted by hamomil(ak)i Nobilis at 6:48:00 μ.μ.\nLabels: Αλφαβητάρι , Γράμματα , Κώστας Γραμματόπουλος-Αλφαβητάρια , Παιδεία , Παλιά Αναγνωστικά\n▼ Ιουλ 01 ( 3 )\nΤρόποι για να δροσιστείτε


Ποιος φοβάται την Ευρώπη : CaptainBook.gr - Το πιο ενημερωμένο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο.\n(Ανατομία ενός μύθου)\nΣυγγραφέας: Κώστας, 1942-2017 Βεργόπουλος\nΜε πρόσχημα την Ευρώπη επιβάλλονται σήμερα ατέρμονες θυσίες των λαών, ενώ παράλληλα ο ευρωπαϊκός στόχος όχι μόνον δεν πλησιάζει, αλλʼ απομακρύνεται, εξαιτίας ακριβώς αυτών των θυσιών. Ανισότητες, ανισομέρειες, κοινωνικοί αποκλεισμοί πολλαπλασιάζονται σήμερα και υπονομεύουν τη συνοχή των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Αντί συνοχής και ολοκλήρωσης του ευρωπαϊκού συνόλου, προωθείται σήμερα εκ των άνω η αποσαρθρωτική λογική των αγορών και του χρήματος, των χρηματιστηρίων και της παγκοσμιοποίησης. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αντί να ενισχύονται, εκ των άνω αποδυναμώνονται, οι ευρωπαϊκοί πόροι αντί να επεκτείνονται, εκ των άνω συρρικνώνονται και αποσταθεροποιούνται. Το όραμα Ευρώπης των λαών καταλήγει σήμερα άδειο κέλυφος που συγκαλύπτει το αντίθετό του: αντι-ευρωπαϊκές και αντιλαϊκές επιδιώξεις του παγκοσμιοποιημένου χρηματιστικού κεφαλαίου, των πολυεθνικών, των γραφειοκρατών και τεχνοκρατών. Το όραμα των λαών μετατρέπεται σε μύθο και αυτός σήμερα εξαντλείται. Ποιος φοβάται ουσιαστικά την Ευρώπη; Η σημερινή κατακλύζουσα νοσηρή και αποπροσανατολιστική λογόρροια ευρωλαγνείας.\nΟ Κώστας Βεργόπουλος, με καίρια τεκμηρίωση στη σύγχρονη διεθνή βιβλιογραφία και στα επίσημα κείμενα, αποκαλύπτει τα οξύμωρα του σημερινού ευρωπαϊκού μύθου στους τομείς της πολιτικής ενοποίησης, της ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητος, της ευρω-ανεργίας και των κοινωνικών αποκλεισμών, του ευρώ και της νομισματικής ένωσης, της ψηφιακής μεταλλαγής, της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής δημοκρατίας.\n21χ14 εκ., 420 σελίδες\nΤαξινόμιση DDC: 320.4 (Πολιτική - Ευρώπη - Λόγοι, δοκίμια, διαλέξεις)\nISBN (10ψήφιο): 960-14-0299-3\nΒάρος: 0.632 κιλά\nΟ Κώστας Β. Βεργόπουλος γεννήθηκε το 1942 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στη Σορβόννη. Διδάκτωρ οικονομικών επιστημών (Doctorat d΄ Etat) του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Επισκέπτης καθηγητής σε Πανεπιστήμια της Βόρειας και Νότιας Αμερικής. Διεθνής εμπειρογνώμων στα Ηνωμένα Έθνη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί και διδάσκονται σε δέκα γλώσσες. Έργα του ιδίου:"Το Αγροτικό Ζήτημα στην Ελλάδα" (Εξάντας, 1975)."Ο Δύσμορφος Καπιταλισμός" (σε συνεργασία με τον Samir Amin, Παπαζήσης, 1975). "Κράτος και Οικονομική Πολιτική στον 19ο αιώνα" (Εξάντας,1978). "Εθνισμός και Οικονομική Ανάπτυξη" (Εξάντας, 1979). "Η Ελλάδα σε εξέλιξη" (διεύθυνση, Εξάντας, 1985). "Οι Νέες Τεχνολογίες στην Ευρωπαϊκή Οικονομία Τροφίμων" (Βρυξέλλες, 1986). "Η Απο-ανάπτυξη σήμερα" (Εξάντας, 1987), κ.ά. Εκδόσεις των έργων του κυκλοφορούν επίσης στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, ιταλικά, ολλανδικά, κινέζικα. Έφυγε από τη ζωή στις 9 Νοεμβρίου 2017 στο Παρίσι, σε ηλικία 75 ετών.


MAN'S ULTIMATE AFTERSHAVE NATURAL SERUM | Καλλυντικά - Jamjar.gr\nΑρχική Καλλυντικά MAN'S ULTIMATE AFTERSHAVE NATURAL SERUM\nMAN'S ULTIMATE AFTERSHAVE NATURAL SERUM\nΚωδ.: 105123 1 πελάτης το αγόρασε\nΦυτικό gel για τη φροντίδα του δέρματος από τους ερεθισμούς του ξυρίσματος.\nΑνακουφίζει, φροντίζοντας απαλά το δέρμα. Βασίζεται στην αλόη και είναι εμπλουτισμένο με εκχυλίσματα λεβάντας και αχιλλέας, καθώς και αιθέρια έλαια από δενδρολίβανο, κέδρο, μέντα, πατσουλί και περγαμόντο.\nΗ πικραλίδα, επίσης γνωστή και ως ταραξάκο, και η αχιλλέα (αγραψιθιά) είναι πλούσιες σε πρωτεΐνες και μέταλλα. Αποτελούν εξαιρετικά αναπλαστικούς και αναγεννητικούς παράγοντες των κυττάρων, θρέφουν, ενυδατώνουν και προάγουν την επούλωση από ερεθισμούς και σημάδια του δέρματος.\nΣε συνδυασμό με τα αιθέρια έλαια από δενδρολίβανο και περγαμόντο αποτελούν ένα αποτελεσματικό προιόν για όλους τους τύπους δέρματος και ιδανικό για την ανδρική περιποίηση.\nΜπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως ανδρικό face serum. Κατάλληλο για Vegan.


Απόπειρα πειρατείας ανοιχτά της Βρετανίας σε πλοίο της Αγγελικής Φράγκου | Capital\nΚυριακή, 25-Οκτ-2020 23:02\nΌπως αναφέρει το protothema, λαθρεπιβάτες, σύμφωνα με πληροφορίες των βρετανικών μέσων ενημέρωσης, απείλησαν να σκοτώσουν μέλη του πληρώματος. Μάλιστα, μετά το περιστατικό κρατούνται επτά Νιγηριανοί.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, απαγορεύτηκε ο κατάπλους του δεξαμενόπλοιου στο λιμάνι του Σάουθάμπτον. Επίσης υπηρεσίες που παρακολουθούν και καταγράφουν τους πλόες των πλοίων κατέγραψαν ασυνήθιστα ζικ-ζακ από το "Nave Andromeda" στα ανοικτά των ακτών της Νήσου Ουάιτ.\nΟ Τζον Τόμπσον, συνιδρυτής της Αmbrey εταιρείας παροχής συμβουλών και υπηρεσιών ασφάλειας στα πλοία, δήλωσε ότι το περιστατικό "σίγουρα δεν ήταν πειρατεία".


[VIDEO] (συνέντευξη τύπου) : Hip hop και Low Bap Ενωμένοι ενάντια στον φασισμό, για τον Παύλο Φύσσα | δείχνουν το δρόμο – CAMERA STYLO ONLINE\n[VIDEO] (συνέντευξη τύπου) : Hip hop και Low Bap Ενωμένοι ενάντια στον φασισμό, για τον Παύλο Φύσσα | δείχνουν το δρόμο\nΣυνέντευξη Τύπου στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ έδωσαν οι καλλιτέχνες της ελληνικής hip hop και της low bap με αφορμή τη δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα (Killah P). Η Συνέντευξη Τύπου διοργανώθηκε μετά από πρόταση του φίλου του Παύλου, Θανάση (Tiny Jackal).\nΦίλοι και γνωστοί του αδικοχαμένου 34χρονου που δολοφονήθηκε από τον χρυσαυγίτη Γ. Ρουπακιά, αποφάσισαν να ενωθούν, δίνοντας για πρώτη φορά κοινή συνέντευξη τύπου, κάνοντας πραγματικότητα το όνειρο του Killah P που ήθελε να ενώσει την ελληνική Hip hop σκηνή.\nΌλοι τους, με δακρυσμένα μάτια, εξέπεμψαν μήνυμα κατά του φασισμού, του ναζισμού και των διακρίσεων. Ο B.D. Foxmoor δίπλα – δίπλα με τον Νικήτα Κλιντ σε μια «ιστορική συνύπαρξη», αλλά και ο Ευθύμης των TXC και το Θηρίο, όλοι στο ίδιο τραπέζι για τον Παύλο. Το μήνυμα ήταν ένα:\n«Παύλο,τα κατάφερες, παλιόφιλε, όσοι διάλεξες βρίσκονται εδώ, σε τιμούν και σε ευχαριστούν…».\n«Θα κάνουμε live σταδιακά. Ξέρω, θέλει κόπο αλλά θα γίνει. Έχουμε μεγαλώσει σε βίαιες γειτονιές και κάνουμε υπέρβαση να μιλάμε εδώ κατά της βίας ενωμένοι. Δεν υπάρχει εδώ κοινή πολιτική γραμμή. Θα κάνουμε σίγουρα ένα κοινό τραγούδι όλοι μαζί, αυτό ήταν το όνειρο του Παύλου, να μας φέρει μαζί», είπε ο Μιχάλης Μυτακίδης (B.D. Foxmoor).\n«Μη βάλετε σήμερα τους γνωστούς σας τίτλους, μην πάρετε μια φράση μας. Δεν υπάρχει σήμερα τίτλος, μόνος τίτλος είναι ο Παύλος. Γράψτε όσα ακούσατε εδώ γι’ αυτόν, και μετά κάντε μας κριτική», συμπλήρωσε ο ηγέτης των Active Member.\nΕκτός από την ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα, φίλοι του Hip hop, καλλιτέχνες και νέα παιδιά που έβλεπαν στο πάνελ τα ινδάλματά τους είχαν γεμίσει το φουαγιέ της αίθουσας του πρώτου ορόφου, τις σκάλες αλλά και το εξωτερικό του κτιρίου. Το κλίμα ήταν συγκινητικό για μια συνάντηση που δεν περίμενε κανείς ότι θα μπορούσε να γίνει.\nΣτη συζήτηση συμμετείχαν οι (ακολουθούν και τα βίντεο με τις τοποθετήσεις τους):\nB.D. Foxmoor – Active Member\nHIP HOP,ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΑΠΟ ΦΑΣΙΣΤΕΣ,ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ,ΠΑΥΛΟΣ ΦΥΣΣΑΣ,ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ,LOW BAP\nΝα ξεδοντιάσουμε το κτήνος Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη\n[Βίντεο] Ο Δημήτρης Κουσουρής, θύμα του χρυσαυγίτη «Περίανδρου» το 1998, μιλά στην ΕΡΤ


Απίστευτο γκολ στη Σλοβενία με τον Γκουζίνα να θυμίζει Ριβάλντο '); });\nΑπίστευτο γκολ στη Σλοβενία με τον Γκουζίνα να θυμίζει Ριβάλντο\nΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΜΑΚΑΡΙΟΣ 05.11.2021 | 19:43\nΤρομερό γκολ στη Σλοβενία με ανάποδο ψαλίδι PRINT SCREEN\nΈνα τρομερό γκολ με ψαλιδάκι σημείωσε ο Γκεντεόν Γκουζίνα στην πρώτη κατηγορία της Σλοβενίας και στην αναμέτρηση Ραντομίλε - Κέλιε θυμίζοντας ένα αντίστοιχο γκολ που είχε πετύχει ο Ριβάλντο με την Μπαρτσελόνα.\nΈνα πανέμορφο γκολ σημειώθηκε στην πρώτη κατηγορία της Σλοβενίας και στην αναμέτρηση Ραντομίλε - Κέλιε το απόγευμα της Παρασκευής (5/11). Σκόρερ ο 27χρονος επιθετικός των γηπεδούχων Γκεντεόν Γκουζίνα ο οποίος θύμισε Ριβάλντο και σκόραρε με ανάποδο ψαλίδι μετά από κοντρόλ του ίδιου με το στήθος.\nΣτο 21' της αναμέτρησης σέντρα από τα δεξιά ο Γκουζίναν έκανε κοντρόλ με το στήθος και ουσιαστικά έστρωσε τη μπάλα ώστε να επιχειρήσει στη συνέχεια το ανάποδο ψαλίδι με το αριστερό και να στείλει τη μπάλα στο δεξί γάμα του αντίπαλου γκολκίπερ.\nΈνα τρομερό γκολ το οποίο ούτε οι ίδιοι οι συμπαίκτες του δεν πίστευαν ότι πέτυχε ο Γκούζινα οι οποίοι τραβούσαν τα μαλλιά τους βλέποντας τη μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα.


Ιστολόγιο για την Ποίηση, την Εκπαίδευση και την Ψυχική Υγεία: Σεμινάρια Μιούζικαλ για παιδιά ~ Mary Poppins! (Public On Stage)\nΣεμινάρια Μιούζικαλ για παιδιά ~ Mary Poppins! (Public On Stage)\nMουσικό θέατρο! Πόσο μαγικό μοιάζει σαν βλέπεις 3 τέχνες να ενώνουν τις δυνάμεις τους στη σκηνή ενός θεάτρου; Πόσο δημιουργικό, διασκεδαστικό, ιδιαίτερο θέαμα! Πόσο αγαπημένο και συναρπαστικό! …και αν μπορούσες να ανακαλύψεις τα μυστικά του πίσω από όλη αυτή την ομορφιά; Πάμε να ζήσουμε μαζί μια πρόβα! Μια πρώτη συνάντηση με τον κόσμο του musical!\nΜπες σε ρυθμούς συνεργασίας και ομαδικότητας, άνοιξε τα αυτιά και το μυαλό σου, γέμισε την κάθε σου στιγμή με χαρά! Τη χαρά της δημιουργίας! Τα Public και το OnStage Musical Studio με την Κατερίνα Δούμα στην διδασκαλία της χορογραφίας & τον Αλέξανδρο Μπαζάνη στην διδασκαλία του τραγουδιού, σας προσκαλεί να αγγίξετε μαζί στιγμές από τα πιο γνωστά musicals του Broadway και του West End.\nΗ πρώτη μας πρόβα έχει θέμα Mary Poppins!\nΕίσοδος: 6€ / άτομο (περιλαμβάνει κέρασμα)\nΑναρτήθηκε από Νίκος Τομαράς στις 7.3.14


Τατιάνα Αβέρωφ | Προοίμιο Δημιουργίας 1908-1945\nεργογραφία » Άλλα Κείμενα » Προοίμιο Δημιουργίας 1908-1945\nΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΒΕΡΩΦ-ΤΟΣΙΤΣΑΣ: 1908-1990\nΊδρυμα Ε.Αβέρωφ-Τοσίτσα, 2000, ISBN 9607694104\nΠροοίμιο δημιουργίας / Η πολιτική πορεία / Το λογοτεχνικό του έργο / Ο Ευάγγελος Αβέρωφ και το Μέτσοβο / Χρονολόγιο / Πολιτικό Χρονολόγιο / Εργογραφία / Γενεαλογικό Δέντρο\nΠροοίμιο Δημιουργίας 1908-1945\nΕίναι λίγοι οι άνθρωποι που στη διάρκεια μιας ζωής καταφέρνουν να δημιουργήσουν ένα τόσο πλούσιο και πολυδιάστατο έργο, όπως εκείνο που άφησε πίσω του ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας. Λίγοι αυτοί που προλαβαίνουν να αγωνιστούν για τόσες υποθέσεις, να παθιαστούν με τόσα μεράκια, να γευτούν τόσες εμπειρίες και να ζήσουν την ευόδωση των κόπων τους σε τόσους διαφορετικούς τομείς.\nΠολιτικός στο προσκήνιο των ιστορικών εξελίξεων που σημάδεψαν τον τόπο του για πάνω από μισό αιώνα, συγγραφέας βραβευμένος για το επιστημονικό του έργο, πολυμεταφρασμένος λογοτέχνης που ασχολήθηκε με όλα τα είδη του έντεχνου λόγου, παθιασμένος συλλέκτης και δημιουργός δύο μουσείων με ανεκτίμητους θησαυρούς, ο Αβέρωφ ήταν επίσης λάτρης της γης, γεωργός, οινοπαραγωγός και εμπνευστής ενός τεράστιου έργου κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης στην ιδιαίτερή του πατρίδα, το Μέτσοβο. Αναρωτιέται κανείς πότε τα πρόλαβε όλα αυτά. Ποια δύναμη ζωής ωθούσε τον άνθρωπο αυτό που στα 80 του χρόνια απαντούσε ακόμα: «Άμα γεράσω, τότε θα γράψω για τη ζωή μου». Και δεν αστειευόταν. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ, αν και συγγραφέας, άφησε πίσω του ελάχιστα κείμενα αυτοβιογραφικά. Φαίνεται πως στ' αλήθεια δεν πρόλαβε να γεράσει. Πέθανε 82 χρονών, γεμάτος οράματα και δίψα για ζωή.\nΤο περίεργο είναι (και το ελπιδοφόρο συνάμα για μας τους νεότερους που συχνά κατατρυχόμαστε από την αγωνία του χρόνου), ότι το μεγαλύτερο μέρος του έργου του ο Αβέρωφ το δημιούργησε κατά το δεύτερο μισό της ζωής του. 'Ηταν ήδη τριάντα οκτώ χρονών όταν εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής, σαράντα ένα όταν ανέλαβε το πρώτο του υπουργείο, σαράντα οκτώ όταν πρωτοεκλέχτηκε με τον Καραμανλή. 'Ηταν σαράντα ετών όταν έγινε για πρώτη φορά πατέρας, σαράντα έξι όταν εγκαινιάστηκε το πρώτο του μεγάλο έργο στο Μέτσοβο, και πενήντα έξι όταν εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα και πρωτοεμφανίστηκε ως λογοτέχνης. Πάρα πολύ αργά θα 'λεγε κανείς, για να ξεκινήσει μια τόσο μακριά και πολυδιάστατη πορεία.\nΑν όμως οι καρποί της δημιουργίας γεννήθηκαν στα χρόνια της ωριμότητας, οι σπόροι αναμφισβήτητα είχαν τεθεί από πολύ πιο παλιά. Στα πρώτα σαράντα χρόνια λοιπόν, αυτά που σπάνια αναφέρονται στα άρθρα που εστιάζουν κυρίως στο έργο του Αβέρωφ, θα πρέπει ίσως να ανιχνεύσουμε τις αιτίες, τις ρίζες, τη σταδιακή καλλιέργεια του εδάφους που αργότερα θα έφερναν την άνθηση και την ταυτόχρονη σχεδόν πυρετική καρποφορία.\nΟ Ε. Αβέρωφ γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1908. Ήταν το τρίτο παιδί του Αναστάση Αβέρωφ και της Ευθυμίας Παπασίμου.\nΗ οικογένεια του πατέρα του ήταν ευκατάστατη, με μεγάλες εκτάσεις γης στην Εύβοια και μακριά παράδοση στην πολιτική1. Τόσο τα μεγαλύτερα αδέρφια του Αναστάση, όσο κι ο πατέρας και ο παππούς του (μεγαλύτερος αδερφός του ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ), ήταν για χρόνια εκλεγμένοι βουλευτές Χαλκίδας στη Βουλή της ελεύθερης Ελλάδας και η οικογένεια μοίραζε το χρόνο της ανάμεσα στα κτήματα της Εύβοιας και τα κοσμοπολίτικα σαλόνια της πρωτεύουσας. Ο ίδιος ο Αναστάσης, αν και διετέλεσε βουλευτής για ένα χρόνο περίπου, φαίνεται πως προτίμησε τη ζωή τού «φωτισμένου γαιοκτήμονα». Σπούδασε γεωπόνος στη Γαλλία και παρά τις πιέσεις του Γεωργίου Αβέρωφ να αναλάβει τη διαχείριση των κτημάτων του στην Αίγυπτο, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου αντάλλαξε το μερίδιό του στα κτήματα της Εύβοιας και αγόρασε κάπου δέκα χιλιάδες στρέμματα στη Λάρισα, τα οποία και βάλθηκε να καλλιεργεί με τρόπο πρωτοποριακό για την εποχή.\nΟ μπαρμπα-Αναστάσης ήταν λεβέντης. Έτσι τον περιγράφουν όλοι όσοι τον πρόλαβαν. Περήφανος και γοητευτικός, αγαπούσε το γέλιο και την καλοπέραση, και ήταν μνημειώδη τα αστεία που σκάρωνε σε βάρος των φίλων και γνωστών του. Όπως κάποτε που μάζεψε με τους φίλους του όσες περισσότερες χελώνες μπορούσε να βρει, και αφού εκπαίδευσε τη μια να διανύσει την απόσταση από το νεκροταφείο ως την πλατεία του χωριού, στερέωσε από ένα κερί στην καθεμιά και, λίγο πριν την Ανάσταση, ξαμόλησε την εκπαιδευμένη χελώνα –από πίσω κι οι άλλες– κι έτσι έντρομοι όλοι στο χωριό είδαν μια πομπή με αναμμένα κεριά να ανεβαίνει από το νεκροταφείο την ώρα της Ανάστασης. Μνημειώδης ήταν επίσης ο αυταρχικός του τρόπος και τα αυθαίρετα πολλές φορές ξεσπάσματά του. Ο μπαρμπα-Αναστάσης είχε την ικανότητα να σε κατακεραυνώνει με μια ματιά, με μια κουβέντα, μ' ένα ακαριαίο ξέσπασμα θυμού. Όχι πως ήταν άνθρωπος άδικος ή κακός. Το αντίθετο. Χάριζε εύκολα την εμπιστοσύνη του στους άλλους. Ήταν αυθόρμητος και ακέραιος χαρακτήρας, ένας καλός, ευθύς άνθρωπος. Η διαλλακτικότητα όμως δεν ήταν ανάμεσα στα προτερήματά του.\nΤα τρία παιδιά, η Μίκα, ο Μιχάλης και ο Ευάγγελος, μεγάλωσαν στα Τρίκαλα. Εκεί έβγαλε ο Ευάγγελος το Δημοτικό και τις δύο τάξεις του Ελληνικού2. Αν και η οικογένεια ήταν πλούσια για τα μέτρα της εποχής, οι αξίες και οι ευρύτερες οικονομικές συνθήκες δεν ευνοούσαν μια ζωή επιδεικτικής χλιδής και τα παιδιά μεγάλωσαν σε μια σχετική λιτότητα. Σπατάλες λιγοστές (εξόν της ελβετίδας νταντάς που φρόντιζε για τη γαλλομάθεια των παιδιών), κρέας δυο φορές την εβδομάδα, Πέμπτες και Κυριακές (παρά τις αντιρρήσεις της γιαγιάς πως έτσι κακομαθαίνουν τα παιδιά αφού ο πολύς κόσμος τρώει κρέας μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα) και μετά το σχολείο και τα διαβάσματα, αγροτικές εργασίες στα κτήματα για να μάθουν τ' αγόρια από δουλειά, να μάθουν να σέβονται τη γη που τους θρέφει.\nΟι πρώτες παιδικές αναμνήσεις ανάκατες: ο στρατός να γυρνάει νικηφόρος απ' τους Βαλκανικούς πολέμους, η μυρουδιά της φρεσκοσκαμμένης γης, το θαύμα να βλέπεις να μεγαλώνει από σπόρο δεντράκι, οι παρέες, τ' άλλα παιδιά πλούσια και φτωχά, στο σχολείο, στα παιχνίδια, στο δρόμο μέχρι να βραδιάσει. Κι ύστερα, η σκιά του μεγάλου πολέμου, ο εθνικός διχασμός….\nΠροφανώς για να εγχαράξει ακόμα βαθύτερα στις παιδικές ψυχές την αξία της λιτότητας και της σκληρής δουλειάς, ο πατέρας τούς είχε πείσει πως η οικογένεια δεν είχε πολλά λεφτά, πως είναι μάλιστα φτωχοί και πως οι όποιες ανέσεις απολαμβάνουν, οφείλονται σε δανεικά λεφτά που τους δίνουν οι άλλοι. Τα παιδιά τον πίστεψαν.\nΤα καλοκαίρια στο Περτούλι, στο αρχοντικό των Χατζηγακαίων, σόι της μάνας, τ' αγόρια αλώνιζαν ολημερίς στα μεγάλα δάση, κυνηγώντας με τα όπλα που ο πατέρας τούς έμαθε να χειρίζονται από δώδεκα ετών, για να είναι σκληραγωγημένοι και ικανοί να τα βγάλουν πέρα σε μια σκληρή ζωή με χίλιους κινδύνους. «Δεκαπέντε χρονών σκότωσα λύκο», θυμάται με κάποια συγκίνηση μισό αιώνα αργότερα ο Ευάγγελος. Η ληστεία ήταν ακόμα σε έξαρση τότε. Όταν γυρνούσαν απ' το Περτούλι στο τέλος του καλοκαιριού, όριζαν κάποια μέρα κοινή και μαζεύονταν πολλές οικογένειες μαζί για να κάνουν το μεγάλο ταξίδι με τα ζώα και τους συνόδευαν χωροφύλακες. Μια χρονιά μάλιστα, τους έστησε καρτέρι ο φοβερός λήσταρχος Τζατζάς. Εκείνοι τη γλύτωσαν μόνο και μόνο γιατί τελευταία στιγμή ανέβαλαν το ταξίδι λόγω αρρώστιας του μεγάλου αδερφού. Οι ληστές έπιασαν το θείο της μάνας, το Σωτήρη Χατζηγάκη, που ήταν γερουσιαστής του Βενιζέλου και έγινε επεισόδιο μεγάλο μέχρι να τον ελευθερώσουν.\nΤο 1920, η οικογένεια μεταφέρθηκε στην Αθήνα. Η κόρη μεγάλωνε, τ' αγόρια έπρεπε να τελειώσουν το σχολείο και μετά να σπουδάσουν. Εγκαταστάθηκαν στο παλιό σπιτικό του προπάππου Αυγερινού, στην οδό Αμερικής 19. Ο πατέρας πηγαινοερχόταν στα κτήματα, στη Λάρισα.\nΤα αγόρια γράφτηκαν στη Βαρβάκειο. Φημισμένο σχολείο σε κακόφημη γειτονιά. Καινούργιες εμπειρίες, καινούργιες παρέες. Διαφορετικές οι αναμνήσεις εκείνων των νεανικών χρόνων στην πρωτεύουσα. Στιγμές έξαρσης και μέθης. Κλαίγοντας και ζητωκραυγάζοντας μετά την υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών, ο βασιλιάς Αλέξανδρος να μπαίνει στο Στάδιο ντυμένος στα άσπρα σαν αρχάγγελος και δίπλα του ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Κι ύστερα κλαίγοντας ξανά το '22 με τη φρίκη της Μικρασιατικής Καταστροφής, την καταφρόνια, τη ντροπή και το μαύρο κύμα της προσφυγιάς. Αγαπώντας κάθε φορά με μεγαλύτερο πάθος τον τόπο αυτό, τη γη αυτή της οδύνης.\nΚάπως έτσι γεννήθηκε το ενδιαφέρον για την πολιτική. Χωρίς συγκεκριμένο λόγο ή αφορμή, χωρίς καν συνείδηση αρχικά, όπως έλεγε ο ίδιος ο Αβέρωφ. Θα έπαιξαν ίσως ρόλο οι μνήμες του πολέμου και του εθνικού διχασμού, η αίσθηση της εθνικής υπερηφάνειας και του χρέους προς την πατρίδα, η Μεγάλη Ιδέα. Θα έπαιξε επίσης ρόλο η συναίσθηση της ιστορικής συνέχειας, η κληρονομιά του ονόματός του, το χρέος του πιο τυχερού προς εκείνους που ευνοήθηκαν λιγότερο από τη μοίρα. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ θυμάται ότι θαύμαζε από μικρός όσους ασχολούνταν με τα κοινά και πίστευε πως αυτή ήταν δίχως αμφιβολία η ευγενέστερη και ωραιότερη απασχόληση στη ζωή.\nΤο πολιτικό προσκήνιο στην οικογένεια δεν ήταν ξεκάθαρο. Ο μπαρμπα-Αναστάσης, ο πατέρας, ήταν βασιλόφρονας. Είχε εκλεγεί βουλευτής με το Βενιζέλο το 1910, αλλά γρήγορα διαφώνησε μαζί του για το θέμα της βασιλείας. Η μητέρα δεν ανακατευόταν με την πολιτική, προερχόταν όμως από οικογένεια Βενιζελικών. Πιο ενεργά αναμειγμένος στα κοινά ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του πατέρα, που είχε συμμετάσχει και στην προσωρινή κυβέρνηση του Βενιζέλου το '17.\n«Εγώ ήμουν βενιζελικός με απόκλιση Παπαναστασίου», περιγράφει ο Αβέρωφ τον εαυτό του εκείνων των χρόνων. Δεκατεσσάρων χρονών πήγε και γράφτηκε στη νεολαία της Δημοκρατικής Ένωσης. «Έγινα το χαϊδεμένο παιδί της Νεολαίας και είχα για χρόνια το Παπαναστασίου σαν Δάσκαλο και μέντορά μου». Θυμάται ολοκάθαρα την 25η Μαρτίου του 1924, όταν τους κάλεσαν στα γραφεία της Δημοκρατικής Ένωσης, στην οδό Ακαδημίας και Κοραή, και αφού έβγαλε ο Χατζηκυριάκος έναν πύρινο λόγο κατά της βασιλείας, περπάτησαν όλοι μαζί ως την Παλαιά Βουλή, φωνάζοντας και παραληρώντας. Εκεί λίγο αργότερα, στη 1.20 το μεσημέρι, βγήκε ο πρόεδρος της Συνέλευσης και ανήγγειλε την έκπτωση του Γεωργίου Β' και την ανακήρυξη της Αβασίλευτης Δημοκρατίας.\nΣτο σχολείο ο Αβέρωφ ήταν καλός μαθητής, ιδίως στην Έκθεση, και είχε πάθος πραγματικό με τη Χημεία. Αυτό δεν τον εμπόδισε από το να παίρνει αποβολές μια και δυο φορές το χρόνο, ενώ στην τελευταία τάξη κόντεψαν να τον αποβάλουν για τρεις βδομάδες από τα μαθήματα. Ήταν ζωηρός, απείθαρχος με τους καθηγητές που δεν εκτιμούσε και του άρεσε να σκαρώνει αστεία σε βάρος τους. Όπως κάποτε σε μια σχολική εκδρομή, που ξύπνησε τον καθηγητή μες στη νύχτα προκειμένου να επιληφθεί ενός άρτια σκηνοθετημένου επεισοδίου «υπνοβασίας».\nΟλιγόλογος ως προς τις νεανικές του τρέλες, ο Αβέρωφ αρκείτο να πει πως ήταν «ρέμπελος» και «χαμένο κορμί». Το πολύ να παραδεχόταν κάπως αόριστα πως είχε ανακαλύψει τις διασκεδάσεις και τα ξενύχτια – γυναίκες, ποτό και χαρτοπαιξία. Θυμόταν πως μια φορά είχε έρθει στο σχολείο κατευθείαν από ολονύκτιο γλέντι. Κάθισε όλη μέρα στην τάξη κουκουλωμένος στο παλτό του, παρά τις προτροπές του καθηγητή πως έκανε ζέστη. Από κάτω, δεν ήταν διόλου κατάλληλα ντυμένος για την περίσταση, και φοβόταν μην προδοθεί.\n«Η μητέρα μου ήταν αγία», έλεγε ο Ευάγγελος Αβέρωφ όποτε αναφερόταν στην κυρία Ευθυμία. Ήταν γνωστή η αγάπη και ο θαυμασμός που έτρεφε για κείνην. Ακόμα και στις εποχές των πιο βαριών υπουργικών του καθηκόντων, δεν παρέλειπε να την επισκέπτεται σχεδόν καθημερινά, ως το τέλος της μακριάς ζωής της (πέθανε 96 ετών, το 1973). Και φαίνεται πως πέρα από τον ιδιαίτερο δεσμό που συνέδεε τη μητέρα με το μικρότερο γιο της, υπήρχαν πολλοί λόγοι για να θαυμάζει κανείς την κυρία Ευθυμία.\nΆνθρωποι εντελώς διαφορετικοί, που την γνώρισαν σε διαφορετικές στιγμές και φάσεις της ζωής της, περιγράφουν την Ευθυμία Αβέρωφ με σπάνια ομοφωνία ως «άξια», «ικανή», «τετραπέρατη», «πολυμήχανη», «διπλωμάτισσα», «ευφυεστάτη», «κατορθωματική», «επίμονη» και καμιά φορά γκρινιάρα, προκειμένου να πετύχει το σκοπό της. Εκείνη ήταν το μυαλό της οικογένειας, κατά κοινή ομολογία όσων την ήξεραν. Σαν καλή σύζυγος όμως, φρόντιζε να καλύπτει την ευφυΐα της και να αφήνει στον άντρα της τον πιο περίοπτο ρόλο του Αρχηγού της οικογένειας –με κεφαλαίο μάλιστα Α. Υποταγμένη επιφανειακά και καλόβολη μέσα στη συζυγική σχέση, καθοδηγούσε διακριτικά απ' τα παρασκήνια, συγκρατώντας τον άντρα της από επιπόλαιες εκτιμήσεις, ενέργειες ή επενδύσεις. Και όταν αποτύχαινε να τον συγκρατήσει έγκαιρα, πάλι εκείνη «μάζευε τα κομμάτια» εκ των υστέρων – όχι πάντα τόσο διακριτικά. Λέγεται ότι κάποτε έφτασε μέχρι τον πρωθυπουργό της Ελλάδας προκειμένου να ακυρωθεί κάποιο προσύμφωνο πώλησης που είχε υπογράψει ο Αναστάσης για τα κτήματα στη Λάρισα. Απειλούσε μάλιστα πως δε θα το κουνούσε απ' το γραφείο τού πρωθυπουργού, μέχρι να πει στον υπουργό του να βγάλει ειδικό διάταγμα που να ρυθμίζει την υπόθεσή της. Δεν είναι γνωστό αν η Ευθυμία κράτησε την απειλή της προς τον πρωθυπουργό, είναι σίγουρο όμως πως αν η οικογένεια Αβέρωφ κράτησε ένα μέρος της περιουσίας της, αυτό οφείλεται κατά πολύ στην «κατορθωματικότητα» της κυρίας Ευθυμίας.\nΤο ίδιο και η ενότητα της οικογένειας. Εκείνη «μάζευε τα κομμάτια» όταν ο μπαρμπα-Αναστάσης όξυνε τις σχέσεις του με τα παιδιά – πράγμα που συνέβαινε όλο και πιο συχνά από τη στιγμή που έφτασαν τα παιδιά στην εφηβεία. Ιδιαίτερα αξιομνημόνευτες ήταν οι συγκρούσεις με το μεγάλο γιο, τον Μιχάλη, που εκείνος έμοιαζε περισσότερο στον πατέρα του, τόσο στον ορμητισμό και τη λεβεντιά όσο και στην αδιαλλαξία.\n«Ο αδερφός μου ήταν λεβέντης», μου ψιθύρισε κάποια μέρα ο Ευάγγελος Αβέρωφ, θα ήταν ένα ή δυο χρόνια πριν πεθάνει. Ήταν βαριά άρρωστος, σε μια από κείνες τις αναπνευστικές κρίσεις που στα τελευταία χρόνια της ζωής του τον έστελναν κάθε τόσο στην Εντατική. Κάθε φορά νομίζαμε πως ήταν η τελευταία. Και κάθε φορά τύχαινε να μου εκμυστηρευτεί μια σημαντική για κείνον αλήθεια. Εκείνη τη μέρα μου μιλούσε για τον μεγάλο του αδερφό: «Να τον έβλεπες πώς καβαλίκευε... Καμαρωτός πάνω στ' άλογο… Σ' όλα του ήταν λεβέντης. Τον θαύμαζα και ήμουν περήφανος που ήταν αδερφός μου. Δεν του το είπα ποτέ».\nΚι όμως είναι βέβαιο πως ο Μιχάλης το ήξερε. Όπως το ήξερε και ο Ευάγγελος ότι ο Μιχάλης με τη σειρά του θαύμαζε τη διαλλακτικότητα και την «κατορθωματικότητα» του μικρού αδερφού. Όπως το ήξερε και η αδερφή τους, η Μίκα, το ήξεραν και τα τρία αδέρφια πως υπήρχε ανάμεσά τους μια αγάπη ασυνήθιστα στέρεη και δυνατή.\n«Ο Βαγγέλης ήταν πραγματικός δημοκράτης», έλεγε η Μίκα, καμαρώνοντας με την καρδιά της για το μικρό αδερφό. «Θυμούμαι πως κάποτε του έφεραν δώρο μια πολύ ωραία τσάντα από το εξωτερικό. Δερμάτινη, για το σχολείο. Ο Βαγγέλης όμως δεν την ήθελε. "Πώς θα 'χω εγώ καλύτερη σάκα από τους συμμαθητές μου;" έλεγε, "Τέτοια πολυτέλεια και να με βλέπουν τ' άλλα παιδιά;" Δεν την χρησιμοποίησε ποτέ. Δεν ήθελε να ξεχωρίζει από τους άλλους. Και μετά, όταν ήρθαμε στας Αθήνας, ήθελε να συχνάζει σε μέρη όπου πήγαινε ο απλός κόσμος. Έτρωγε αυτήν την περίφημη "μπογάτσα" σε κάτι καφενεία όπου πηγαίνουν οι εργάτες – ήταν και λαίμαργος, βλέπεις. Ο πατέρας αγρίευε: "Τι ζητάς εσύ σε τέτοια μέρη;" του φώναζε».\nΌμως ο Ευάγγελος είχε αποφασίσει πως ήταν πια καιρός να ξεφύγει από την πατρική πίεση. 'Ετσι άκουγε με σεβασμό τον μπαρμπα-Αναστάση, καμιά φορά επιχειρηματολογούσε, κι ύστερα έκανε το δικό του. Κρυφοκαμάρωνε μάλιστα που οι γονείς του δεν μπορούσαν «να τον κάνουν καλά». Καμάρωνε και η Μίκα πολλά χρόνια αργότερα καθώς διηγιόταν: «Μόνο εκείνος κατάφερε να κόψει το νήμα με τέτοιο τρόπο. Με την πειθώ περισσότερο παρά με την επανάσταση. Ήταν διπλωμάτης ο Βαγγέλης, όπως κι η μητέρα».\nΚαι είχε δίκιο. Σε κάθε στιγμή της ζωής του, παντού και πάντοτε, ο Ευάγγελος Αβέρωφ ήταν πρώτα απ' όλα διπλωμάτης – γεννημένος διπλωμάτης. Σαν γιος, σαν αδερφός, σαν πατέρας, σαν φίλος, θείος ή σύζυγος και φυσικά σαν πολιτικός. Δεν ήταν κάτι το ψεύτικο ή επίκτητο. Πήγαζε βαθιά από μέσα του, η ανάγκη να μεσολαβήσει, να βρει τις ισορροπίες, να συλλάβει τα πράγματα από μια άλλη σκοπιά, έτσι ώστε να συμβιβαστούν οι επί μέρους απόψεις, να λυθούν οι συγκρούσεις, ή έστω να προσπεραστούν, προκειμένου να επιτευχθεί ο κοινός στόχος. Πάνω απ' όλα ο κοινός στόχος: η Ελλάδα, η οικογένεια, ο άνθρωπος, η αγάπη, η προκοπή. Ο όποιος κοινός στόχος. Αυτός που πάντοτε βρίσκεται, άμα κοιτάζει κανείς τα πράγματα από κείνη τη σκοπιά την πιο πλατιά, την πιο μακρινή, την πιο σφαιρική, που δεν σκοντάφτει σε μικροδιαφορές και σε ορίζοντες περιορισμένους από τη στενότητα της οπτικής γωνίας. Και άμα –σπάνια και θλιβερή στιγμή – δεν υπάρχει ή δεν βρίσκεται ο κοινός στόχος, τότε είναι και πάλι η ώρα για τη σκοπιά εκείνη την πιο πλατιά, ακόμα πιο επιτακτικά τώρα, όχι πια για να βρεθούν οι ιδανικές λύσεις, αλλά για να διασωθεί ό,τι καλύτερο μπορεί να διασωθεί μέσα απ' την Τέχνη του Εφικτού.\nΤην εποχή του θέρους μαζεύονταν στη Λάρισα εργάτες από άλλα μέρη της Ελλάδας κι από την Αλβανία. Πολλοί απ' αυτούς έμεναν στο κτήμα ένα-δυο μήνες, μέχρι να βγει η δουλειά. Κοιμούνταν όλοι μαζί σ' ένα μεγάλο στέγαστρο. Ο Ευάγγελος, που βοηθούσε κι αυτός στα κτήματα και είχε απόψεις για το καθετί, είχε βάλει σκοπό να πείσει τον πατέρα του να φτιάξει ένα πιο άνετο κατάλυμα για τους εργάτες. «Δε βγάζω τόσα χρήματα για να τους έχω στα λούσα», απαντούσε εκείνος. Και άρχιζε τις ιστορίες απ' τα δικά του χρόνια, όταν οι κολλήγοι ζούσαν σε καλύβες δίχως τζάμια και έφραζαν με χορτάρια τα παράθυρα ώστε να κόβει κάπως το κρύο. Και άμα τους ψοφούσε το ένα ή τα δυο τους βόδια, ο ιδιοκτήτης μπορούσε αν ήθελε να τους πετάξει στο δρόμο, γιατί δικιά του ήταν η γη και το χωριό και οι καλύβες, και οι κολλήγοι πλήρωναν σε κείνον το ένα τρίτο της σοδειάς τους. Δε συμφωνούσε μ' αυτά ο Αναστάσης. Ούτε συνέβαιναν στα δικά του κτήματα στη Λάρισα, που τα 'φτιασε με τρόπο πρότυπο εξαρχής κι ήταν απ' τα λεγόμενα «αυτοκαλλιεργούμενα» κτήματα – δίχως κολλήγους δηλαδή, αλλά με εργάτες πληρωμένους με μισθό. 'Ομως έτσι ήταν παλιά ο κόσμος. Κι ο Αναστάσης θυμόταν όταν πρωτοπαντρεύτηκε που πήγε για πρώτη φορά να δει τα χωράφια τής νύφης, και βρήκε τους χωρικούς να περιμένουν γονατιστοί για να φιλήσουν το χέρι του νέου νοικοκύρη. Δυο τσιφλίκια είχε δικά της η Ευθυμία, δυο μισά χωριά στη Θεσσαλία, το Μεγάλο Μερτζ και το Μικρό. Ήταν κόρη του Ευάγγελου Παπασίμου, πλούσιου έμπορα από τη Ρουμανία, που όμως πέθανε νέος κι έτσι εκείνη μεγάλωσε κοντά στ' αδέρφια της μάνας της –σόι Χατζηγάκη– που ήταν προύχοντες στα Τρίκαλα και πολιτεύονταν, άλλος Δήμαρχος, άλλος στη Βουλή. Από κοπέλα ακόμα, καταγινόταν η Ευθυμία με τις υποθέσεις των κτημάτων. Έτσι γνωρίστηκε με τον Αναστάση, σε μια έκθεση αγροτική στη Λάρισα. Ας ήταν δραστήρια και «κατορθωματική», είχε όμως βαθιά πίστη στο Θεό και συμπονούσε πραγματικά τους συνανθρώπους της. Νοιαζόταν για τους κολλήγους σαν να ήταν δικοί της άνθρωποι. Όταν αρρώσταιναν, φρόντιζε να τους δει γιατρός. Όταν πάθαιναν ζημιές στο σπίτι, φρόντιζε για τις επισκευές. Και κάθε που γεννούσε μια γυναίκα στο χωριό, έτρεχε και η Ευθυμία να βοηθήσει. «Δε βαριέσαι», κατέληγε στοχαστικά ο μπαρμπα-Αναστάσης, «Άμα είναι ο άνθρωπος από φτιασιά καλή, όλα τα συστήματα προκόβουν. Κι άμα είναι ο άνθρωπος σκάρτος, τι να σου κάνουν οι θεωρίες και οι πολιτικές;»\nΦαίνεται πως από την Ευθυμία πήρε ο Ευάγγελος το στοιχείο της συμπόνιας – σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που κι όταν ακόμα έγινε φτασμένος πολιτικός, συχνά ένιωθε η μάνα του την ανάγκη να επιστρατεύει στα κρυφά αδέρφια, ανίψια και έμπιστους φίλους για να τον προστατεύουν από τους επιτήδειους. «Να τον προσέχετε», ήταν πάντα η εντολή της, «ο Βαγγέλης είναι τρύπιο τσουκάλι γιατί έχει καλοσύνη». Η αλήθεια είναι πως δε φημιζόταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ για την επιλογή των συνεργατών του και ήταν συχνά οι πιο έμπιστοι «φίλοι» που τον πρόδιδαν τελικά με τον χειρότερο τρόπο. Όμως και σ' αυτά ακόμα τα θέματα ο Αβέρωφ είχε έναν δικό του τρόπο να ισορροπεί ανάμεσα στις πολλές αλήθειες. Αντικρούοντας κάποτε τις δικαιολογημένες επικρίσεις που του μετέφεραν για κάποιο προσωπικό συνεργάτη του, απάντησε αποφθεγματικά: «Ο (τάδε) προσφέρει λιγότερα απ' όσα πρέπει, αλλά πολύ περισσότερα απ' όσα μπορεί».\nΑπό τον πατέρα του τον Αναστάση φαίνεται πως πήρε εκείνη την πίστη στη «φτιασιά του ανθρώπου». Αυτή που τον έκανε να βλέπει τον άνθρωπο ξέχωρα από τις πολιτικές ιδεολογίες ή τα όποια κοινωνικά ή ταξικά στερεότυπα. Σε μια συνέντευξή του στο Σταύρο Ψυχάρη, τονίζει: «Μου φαίνεται ότι πιο εύκολα θα συνεννοούμαστε αν δεν λέγαμε ότι ο τάδε είναι σοσιαλιστής ή αστός, δεξιός ή αριστερός, αλλά αν λέγαμε ότι ο δείνα έχει καλοσύνη ή κακία, είναι συνεπής ή ασταθής, είναι δημιουργικός ή πλαδαρός. Θα είμαστε τότε σε πολύ ασφαλέστερο έδαφος».\nΟταν τέλειωσε ο Ευάγγελος το γυμνάσιο, αρρώστησε βαριά. Φυματίωση, η μάστιγα της εποχής. Πλήγμα αναπάντεχο, αλλά όχι εντελώς ανεξήγητο στα μάτια του δεκαεφτάχρονου νέου, που απέδωσε μέρος της ευθύνης στον ίδιο του τον εαυτό. Δε χωρούσε καμιά αμφιβολία στο μυαλό του πως η έλλειψη μέτρου στις διασκεδάσεις και στα ξενύχτια είχαν καταπονήσει τον οργανισμό του. Πέρασε δυο χρόνια, από 17 ως 19 ετών, κλεισμένος σ' ένα σανατόριο για φυματικούς, στα 1.800 μέτρα υψόμετρο, έξω απ' το Νταβός της Ελβετίας. Χρόνια γεμάτα μοναξιά και υπαρξιακή αναζήτηση, αντιμέτωπος με το θάνατο, σε μια ηλικία που οι περισσότεροι νέοι ξεχύνονται ακάθεκτοι να κατακτήσουν τη ζωή.\nΚοιτάζοντας πίσω τη ζωή του, ο Αβέρωφ έλεγε πάντα ότι τα χρόνια αυτά τον σημάδεψαν βαθιά και έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία του. Ρόλο ευεργετικό, παρά την πίκρα, τη μοναξιά και την ακατανόητη αίσθηση της αδικίας. Σιγά σιγά, ο χρόνος και η παρέα με τους υπόλοιπους φυματικούς, έφεραν την συμφιλίωση και την αποδοχή μιας σκληρής πραγματικότητας: ότι κανένα πια όνειρο δε θα μπορούσε να έχει για τη ζωή του, παρά μόνο το όνειρο της επιβίωσης. Στράφηκε στο διάβασμα, συνειδητοποιώντας μονομιάς την έκταση της αμάθειάς του. Αν και καλός μαθητής στο σχολείο, οι ανέμελες εκείνες μέρες, οι τρέλες και η δίψα για τη ζωή, δεν του είχαν αφήσει χρόνο να ανοίξει ούτε ένα εξωσχολικό βιβλίο. Διάβασε Όμηρο, Πλάτωνα, Σαπφώ, Πλούταρχο, Ευριπίδη, διάβασε ιστορία, κοινωνιολογία, γαλλική λογοτεχνία – ό,τι μπορούσε να βρει στις βιβλιοθήκες και ό,τι του έστελναν οι γονείς του από την Ελλάδα. Διάβαζε εφημερίδες. Το διάβασμα έγινε γι' αυτόν καταφύγιο και απόλαυση. Ανακάλυψε νέες ιδέες, κόσμους, ορίζοντες. Άρχισε να γράφει. Μονάχα σκέψεις νεανικές και πρωτόλεια ποιήματα, όπως τα χαρακτήριζε ο ίδιος – δεν διασώθηκε κάποιο δείγμα από τα νεανικά αυτά βήματά του.\nΎστερα από δυο χρόνια στο σανατόριο, ο Ευάγγελος επέστρεψε στην Ελλάδα θεραπευμένος. 'Ηταν 19 χρονών, ωριμότερος και σοφότερος, με μια καινούργια συναίσθηση της προσωρινότητας όλων εκείνων που είχε μάθει να θεωρεί δεδομένα. Με την επιμονή του πατέρα του, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή. Ο αδερφός του, ο Μιχάλης, ήταν ήδη μηχανικός και δούλευε στα μεγάλα έργα, στο ξεκίνημα μιας λαμπρής σταδιοδρομίας. Έπρεπε και ο μικρότερος γιος να αποκτήσει ένα επάγγελμα σοβαρό και προσοδοφόρο. Ο Ευάγγελος σκέφτηκε στην αρχή πως θα μπορούσε να ικανοποιήσει την πατρική επιθυμία, ανακαλύπτοντας συγχρόνως την παλιά του αγάπη για τη Χημεία, αλλά τελικά δεν κατάφερε να ξεπεράσει την έμφυτη απέχθειά του για την ιατρική. Η θέα του αίματος, οι άσπρες μπλούζες και η συνεχής επαφή με την αρρώστια, αναβίωναν μέσα του τη μιζέρια των χρόνων του εγκλεισμού. Και η αλήθεια ήταν πως τα χρόνια αυτά της μελέτης και της περισυλλογής είχαν ξυπνήσει μέσα του άλλου είδους ενδιαφέροντα για θέματα κοινωνικά, πολιτικά. Δύο χρόνια άντεξε στο πανεπιστήμιο –αρκετά για να θεωρεί τον εαυτό του λιγάκι γιατρό εφ' όρου ζωής, αρκετά επίσης για να διηγείται σπαρταριστές ιστορίες για τα χρόνια όπου δούλευε στο ίδιο πτώμα παρέα με την Αμαλία Φλέμιγκ – και μια μέρα πήρε ξαφνικά την απόφασή του. Σηκώθηκε και έφυγε, χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν. Πήγε στο κτήμα στη Λάρισα, απ' όπου έστειλε στον μπαρμπα-Αναστάση ένα ολιγόλογο γράμμα: «Δεν κάνω εγώ για γιατρός. Νομίζω πως βρήκες έναν καλό επιστάτη για το κτήμα. Θα μείνω εδώ να δουλέψω τη γη, και ό,τι θέλεις μου δίνεις». Το γράμμα ήταν προσεκτικά σχεδιασμένο και έφερε όντως το ποθητό αποτέλεσμα. Θορυβημένος, ο μπαρμπα-Αναστάσης έσπευσε στη Λάρισα. Οτιδήποτε σχεδόν θα ήταν προτιμότερο απ' το να μείνει ο γιος του ένας ασπούδαστος γεωργός. Έτσι άκουσε με ανακούφιση την αντιπρόταση που είχε ο Ευάγγελος κατά νου: Θα σπούδαζε πολιτικές επιστήμες στο εξωτερικό, με στόχο να γυρίσει μετά και να πολιτευτεί.\nΟ Ευάγγελος Αβέρωφ γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Λωζάννης το 1929. Ανέπτυξε αμέσως μια έντονη δραστηριότητα στη φοιτητική κοινότητα. Ήταν πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών «Μινέρβα», χωρίς διακοπή από το 1929 ως το 1933 που έφυγε απ' τη Λωζάννη. Έφερε μάλιστα στο Σύλλογο μια νέα μαζικότητα και ζωντάνια, με τη διοργάνωση διαλέξεων, εκδηλώσεων και την προώθηση φοιτητικών εκδόσεων. Ένας καθηγητής του στο μάθημα της Διπλωματικής Ιστορίας, εντυπωσιασμένος από τις εργασίες του νεαρού φοιτητή, τον έφερε σε επαφή με την μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα της Λωζάννης, όπου ο Αβέρωφ άρχισε πλέον να δημοσιεύει σε τακτική βάση αναλύσεις και πολιτικό ρεπορτάζ για την Ελλάδα. Το γεγονός ότι ήταν αριστούχος φοιτητής του έδινε το δικαίωμα να μεταγραφεί στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου, δικαιολογώντας χωρίς εξετάσεις όσα μαθήματα ήταν κοινά και είχε ήδη περάσει με άριστα. Απέκτησε πτυχίο Κοινωνικών Επιστημών το 1931 και πτυχίο Νομικής το 1933. Την ίδια χρονιά ανακηρύχτηκε διδάκτορας στις Κοινωνικές Επιστήμες.\nΜια από τις αγαπημένες μου ιστορίες, από τις τόσες που διηγιόταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ, καθηλώνοντας το οποιοδήποτε ακροατήριό του με την τέχνη τού γνήσιου παραμυθά, ανήκει σ' αυτήν ακριβώς την περίοδο των φοιτητικών χρόνων στη Λωζάννη.\n«Εζήτησα την άδεια από το Πανεπιστήμιο να υποβάλω την διατριβή που ετοίμαζα, σε έναν διαγωνισμό της Βαλκανικής Διασκέψεως», ξεκινούσε την αφήγησή του, και δεν παρέλειπε να τονίσει πως τυπικά απαγορευόταν η οποιαδήποτε δημοσίευση ή χρήση του υλικού πριν από την υποστήριξη της διατριβής. «Η Βαλκανική Διάσκεψη συνερχόταν μια φορά το χρόνο, σε διαφορετική πρωτεύουσα κάθε φορά», συνέχιζε, «Εκείνη τη χρονιά ήταν να συνέρθει στο Βουκουρέστι. Μέλη της επιτροπής ήταν ό,τι καλύτερο είχε η κάθε χώρα – καθηγητές διεθνούς φήμης όπως ο Γιόρνταν της Ρουμανίας και άλλοι. Θέμα του διαγωνισμού: Οι οικονομικές σχέσεις των Βαλκανίων και προσφορότερα μέσα ανάπτυξής τους. Οι εργασίες έπρεπε να υποβληθούν ανώνυμα σε εφτά αντίτυπα, ένα για κάθε χώρα και ένα για τη γραμματεία. Αντί για όνομα, ο κάθε υποψήφιος διάλεγε ένα ρητό. Το όνομά του το έστελνε ξεχωριστά, σε σφραγισμένο φάκελο με σημειωμένο απέξω το ρητό. "Post tenebras lux": αυτό το ρητό είχα διαλέξει εγώ – "μετά τα σκότη, το φως"».\nΣτη συνέχεια ο Αβέρωφ περιπλανιόταν συνήθως σε διάφορα κοντινά ή μακρινά μονοπάτια, ξεφεύγοντας για λίγο από την ευθεία της αφήγησης, τόσο όσο να μεταδώσει στους ακροατές του την αίσθηση του χρόνου που περνάει και την ένταση της αναμονής. Και κάποια στιγμή ξαναγυρνούσε στο φθινόπωρο του 1932, αργά τη νύχτα, ολομόναχος στο πατρικό του σπίτι στην Αθήνα. Η οικογένεια βρισκόταν στη Θεσσαλία. Ήξερε πως εκείνη τη μέρα θα ανακοινώνονταν τα αποτελέσματα και είχε επιστρατεύσει φίλους του δημοσιογράφους να τον ειδοποιήσουν μόλις μάθαιναν το παραμικρό. «Τηλεφωνούσα, ξανατηλεφωνούσα, αλλά τίποτα. Κάθε φορά μου απαντούσαν πως δεν είχε έρθει κανένα τηλεγράφημα. Είχε πάει πια αργά. Τότε χτύπησε το τηλέφωνο…» Έτσι πληροφορήθηκε ο νεαρός φοιτητής το εντελώς απίστευτο νέο: πως είχε αποσπάσει το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό, όπου το δεύτερο βραβείο απονεμήθηκε σε διακεκριμένο Τούρκο υφηγητή και το τρίτο στο Γενικό Διευθυντή του υπουργείου Εμπορίου-Βιομηχανίας Βουλγαρίας. «Φοιτητής ακόμα εγώ… πήγα να τρελαθώ».\nΚαι η κατακλείδα της ιστορίας ήταν αυτή που πάντα με γοήτευε πιο πολύ κι από την ίδια την ιστορία της νίκης: «Πήρα το πρώτο βραβείο γιατί παρέβην τους όρους του διαγωνισμού«, εκμυστηρευόταν με κάποιο καμάρι. «Οι άλλοι απέτυχαν γιατί έμειναν πιστοί σ' αυτά που τους ζητούσαν. Εγώ έκανα μία εισαγωγή και είπα: "Το θέμα είναι ευρύτατο. Περικλείει θέματα ανταλλαγών, θέματα εργασίας, θέματα νομισματικά κ.ά. Δεν είναι δυνατόν να μελετηθούν και να αναπτυχθούν όλα αυτά με τρόπο ουσιαστικό σε μια εργασία όπως η παρούσα. Δια τούτο περιορίζομαι να μελετήσω το μέτρον αυτό το οποίον οφθαλμοφανώς είναι το προσφορότερον δια μίαν ειδικήν ανάπτυξιν: εκείνην των εμπορικών σχέσεων". Και μελέτησα με πληρότητα τη μία μόνο άποψη», κατέληγε ικανοποιημένος.\nΕίκοσι έξι ετών και γεμάτος υπόσχεση για ένα λαμπρό μέλλον στο δημόσιο βίο, ο Αβέρωφ επιστρέφει στην Ελλάδα, στα τέλη του 1933. Η φήμη του έχει ήδη προπορευτεί. Η βραβευμένη διδακτορική διατριβή του έχει δημοσιευτεί στη Γαλλία με τίτλο «Union Douaniere Balkanique» και με πρόλογο του τότε Γάλλου πρωθυπουργού Edouard Herriot. Δυο πτυχία, ένα διδακτορικό, πολλές δημοσιεύσεις και διακρίσεις από τη Λωζάννη. Στην Ελλάδα οι εφημερίδες τον αγαπούν, το ίδιο και ο παλιός του μέντορας, πρώην πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπαναστασίου, που θέλει να δει τον Ευάγγελο ενεργά αναμειγμένο στην πολιτική. Όλοι οι δρόμοι μοιάζουν ανοιχτοί.\nΤότε όμως προβάλλει και πάλι το φάσμα της παλιάς του αρρώστιας. Η φυματίωση τον χτυπάει για δεύτερη φορά, και ο Αβέρωφ συμβιβάζεται πια οριστικά στην προοπτική μιας ζωής πολύ μετρημένης, χωρίς εντάσεις ή εξάρσεις οποιασδήποτε μορφής. Εγκαθίσταται μόνιμα στην Κηφισιά, γνωστή για το υγιεινό της κλίμα, στο μικρό εξοχικό της οικογένειας που ανακαινίζεται με τη φροντίδα του αδερφού του, Μιχάλη. Περνάνε έξι ήρεμα χρόνια, από το '34 ως το '40. Κύρια απασχόληση το γράψιμο και η μελέτη. Έχει την εβδομαδιαία οικονομική στήλη στην εφημερίδα «Πρωία» και είναι ανταποκριτής της Ελλάδας στις ελβετικές εφημερίδες «Journal de Geneve» και «Gazette de Lausanne». Ετοιμάζει μια πολυσέλιδη επιστημονική μελέτη που εκδίδεται το 1939 με τίτλο «Συμβολή εις την έρευνα του πληθυσμιακού προβλήματος της Ελλάδος» και αποσπά το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Από αυτή την περίοδο σώζονται και τα πρώτα ανέκδοτα ποιήματά του: οι «Πεζές Στροφές» (1935), μια συλλογή με τριάντα ένα πεζά ποιήματα, και ένας έμμετρος ερωτικός διάλογος γραμμένος το 1937. Από αυτά και άλλα ποιήματα που βρέθηκαν μετά το θάνατό του, εντελώς τυχαία και από διαφορετικές πηγές, γραμμένα πυρετικά μέσα σε λίγες μέρες ή μήνες, χωρίς ενδιάμεσα δείγματα δουλειάς, φαίνεται λογικό να υποθέσουμε ότι ίσως υπήρχαν πολλά ακόμα ποιήματα που δεν βρέθηκαν ποτέ, ότι ίσως ο νεαρός Αβέρωφ έγραφε ποίηση ως ένα μέσο έκφρασης, αναζήτησης και κάθαρσης, χωρίς όμως να νοιάζεται να συγκεντρώσει τα ποιήματά του ή να αποδίδει σ' αυτά κάποια ιδιαίτερη σημασία λογοτεχνική. Από αυτή την περίοδο βρέθηκαν επίσης διάφορες σημειώσεις και σκόρπιες πράξεις από θεατρικά έργα –ένδειξη πως πειραματιζόταν από πολύ νέος με το είδος αυτό, στο οποίο επιδόθηκε τελικά μετά από σαράντα ολόκληρα χρόνια4.\nΕίναι περίεργο να σκεφτεί κανείς πως μέχρι εκείνη την εποχή, ο Ευάγγελος Αβέρωφ δεν είχε επισκεφτεί ποτέ το χωριό των προγόνων του, το Μέτσοβο. Ο πατέρας του ήταν πρόεδρος του Αβερώφειου Κληροδοτήματος που, με διαθήκη του ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ, λειτουργούσε απ' τις αρχές του αιώνα και είχε σημαντική κοινωφελή δράση στην περιοχή5. Ο ίδιος ο Ευάγγελος αναφέρεται ως επίτροπος του Κληροδοτήματος από το 1932, από την εποχή δηλαδή που ήταν ακόμα φοιτητής στη Λωζάννη. Φαίνεται όμως πως η επικοινωνία γινόταν αποκλειστικά με πληρεξούσιους και ούτε πατέρας ούτε γιος είχαν ταξιδέψει ποτέ στο Μέτσοβο.\nΚάπου στα μέσα της δεκαετίας του '30, ο Ευάγγελος αποφάσισε να κάνει το μεγάλο ταξίδι στην πατρίδα των προγόνων -- απόφαση σημαδιακή που θα χρωμάτιζε όσο λίγες άλλες αποφάσεις την υπόλοιπη ζωή του. Από την πρώτη κιόλας στιγμή το Μέτσοβο τον αγκάλιασε και τον συγκίνησε βαθιά. Γράφει, το 1939, σε ιδιόχειρη επιστολή του προς τον βαρόνο Μιχαήλ Τοσίτσα: «Η δύναμη της αγάπης που ξυπνάει μέσα μου αυτός ο τόπος δεν έχει διόλου λιγοστέψει. Το αντίθετο. Δεν ξέρω αν πηγάζει από κάποια μορφή προγονολατρίας, αν είναι ίσως στοιχείο του χαρακτήρα μου αυτή η βαθιά έλξη για τις βουνοκορφές που υψώνονται αγέρωχες μες στο βαθύ γαλάζιο, δεν ξέρω αν είναι ο περίγυρος των απλών ανθρώπων που αγαπούν στο πρόσωπό μας ένα παρελθόν γεμάτο επιτυχίες και αλτρουισμό και ένα παρόν ριζωμένο στην κατανόηση και την συμπόνια, δεν ξέρω τι είναι ακριβώς, αλλά εδώ νιώθω πραγματικά να ξαναγεννιέμαι».\nΔέκα χρόνια κράτησε η αλληλογραφία του Αβέρωφ με τον Τοσίτσα, χωρίς ποτέ να έχουν γνωριστεί οι δυο άντρες από κοντά. Η αλληλογραφία αυτή είναι από μόνη της μια μοναδική μαρτυρία αγάπης και επιμονής, σεβασμού και στρατηγικού σχεδιασμού, πολιτικής σκέψης και φιλίας. Η συναρπαστική αυτή ιστορία αναφέρεται εκτενέστερα σε ξεχωριστό κεφάλαιο του βιβλίου «Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας: 1908-1990», που εκδόθηκε το 2000 από το ομώνυμο Ίδρυμα. Εδώ επιγραμματικά μόνο μπορούν να αναφερθούν οι τομείς της κατοπινής δραστηριότητας: αναπαλαιώσεις κτιρίων, εκκλησιών και μοναστηριών, φράγματα, αναδασώσεις, δρόμοι, σχολεία, μουσεία, ξενώνες, κέντρα υγείας και ακόμα εργαστήρια ξυλογλυπτικής, πρατήρια λαϊκής τέχνης, βουστάσια για την αναβάθμιση της κτηνοτροφίας, τυροκομικές μονάδες και εκπαίδευση νέων τυροκόμων – ένας πραγματικός οργασμός που κάλυπτε σφαιρικά τις ανάγκες του πληθυσμού και εξασφάλιζε την οικονομική και πολιτιστική αναβάθμιση της μικρής κοινωνίας.\nΑυτά βέβαια έγιναν αργότερα, έγιναν σιγά σιγά, πάντα με την ακούραστη φλόγα και τη φροντίδα του Ευάγγελου Αβέρωφ. Τα πρώτα χρόνια πήγαινε συχνά στο Μέτσοβο και έμενε εβδομάδες, ακόμα και μήνες, γιατί το κλίμα ήταν υγιεινό και έκανε καλό στους πνεύμονές του. Αργότερα έμενε από λίγες μέρες μόνο, όσο του επέτρεπε η δουλειά. Μα και όταν ακόμα οι άλλες του υποχρεώσεις ήταν αυξημένες, ακόμα κι όταν γυρνούσε νύχτα στην Αθήνα από κάποιο σημαντικό ταξίδι στον ΟΗΕ, ή όταν επέστρεφε τα βράδια κατάκοπος απ' το υπουργείο Αμύνης με μια στοίβα φακέλους για υπογραφή, ακόμα και τότε έπιανε το τηλέφωνο και επέμενε να ενημερωθεί («τι φτιάχνει η Μίρκα;» η ελβετική αγελάδα, που ήταν άρρωστη τελευταία, «ζευγάρωσε ο ταύρος;», «μπήκαν τα κάγκελα στο μονοπάτι του μουσείου;»), ή να καθοδηγήσει («αλείψτε με φάρμακο τα στασίδια του 'Αι Νικόλα γιατί έπιασαν σαράκι», «θα έρθω την άλλη εβδομάδα με τον πρέσβη της Αγγλίας --βάλτε τις σημαίες στην είσοδο του χωριού»). Δίκαια θα μπορούσε κανείς να πει πως τούτο ήταν ένα ειδύλλιο που κράτησε μια ολόκληρη ζωή. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ πέθανε στις 2 Ιανουαρίου 1990 ενώ έγραφε «Το αμπέλι του φτωχού Αγίου» – τελευταία πράξη δημιουργίας και κατάφασης ζωής, οι τελευταίες του σκέψεις στραμμένες στο αγαπημένο του Μέτσοβο: «Την όλη προσπάθεια στην αρχή την έλεγα "μεράκι"», γράφει στο μισοτελειωμένο αυτό κείμενό του, «Κι ως την εποχή εκείνη ήταν πράγματι ένα ωραίο μεράκι. Ύστερα μετατράπηκε σ' ένα τεράστιο όραμα. Πρέπει να έχει ζήσει κανείς την πραγματοποίηση οραμάτων που φαίνονταν να μην έχουν πιθανότητες επιτυχίας, για να μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει πλάτεμα ψυχής. Σημαίνει πως άνοιξαν νέοι ορίζοντες. Σημαίνει πως ανασαίνεις βαθύτερα, πως βλέπεις πιο μακριά, πιο καλά. Σημαίνει πως γεννιέται μέσα σου μια πεποίθηση ότι κι άλλα, σχεδόν ακατόρθωτα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα...»\nΠερισσότερο από οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ζωής του, τα ακατόρθωτα έγιναν πραγματικότητα για τον Αβέρωφ την εποχή του ελληνοϊταλικού πολέμου. Τότε τουλάχιστον πρέπει να πρωτογεννήθηκε μέσα του η πεποίθηση ότι όλα είναι δυνατά, ακόμα και να ξεπεράσεις τον ίδιο σου τον εαυτό, ακόμα και να νικήσεις το θάνατο.\nΌταν κηρύχτηκε ο πόλεμος, ο Αβέρωφ ζήτησε να καταταγεί εθελοντής. Οι γιατροί τον είχαν συμβουλέψει να αποφεύγει κάθε είδους κακουχίες και προπαντός να μην κινδυνέψει ποτέ να πιαστεί αιχμάλωτος των Ιταλών. Όμως τέτοιες ώρες δεν λογαριάζει κανείς αν η υγεία του είναι κλονισμένη, ή όπως έλεγε ο ίδιος, «όπου πεθαίνουν οι πολλοί, θάνατος δε λογιέται».\n'Οταν φυσήξει ο Μεγάλος Αέρας και κινδυνέψει το\nπαν, μην τα χάστε. Είναι δειλό.\nΜην κοιτάξτε όμως τα πρόσωπα γύρω κι ακολου-\nθήστε το πρώτο παράδειγμα, καλό ή κακό. Μπορεί\nνα 'ν' άσκοπο κι είναι πολύ δουλικό.\nΜην κοιτάξτε ακόμη, τρέμοντας από αγάπη και\nπόνο, τα όσα γύρω μπορεί να χαθούν και άβουλα\nσταυρώστε τα χέρια. Θα 'χετε νιώσει έναν πόνο\nΠροπαντός μην κοιτάξτε το μικρό εαυτό σας! 'Οταν\nτο παν κινδυνεύει, να σωθεί ο εαυτός σας δε σημαίνει\nπολλά. Να σωθεί ο εαυτός σας θα 'ναι φρικτό!\nΌταν φυσήξει ο Μεγάλος Αέρας και κινδυνέψει το\nπαν να χαθεί, για ό,τι θέλει ριχτείτε στη θύελλα.\nΜα ριχτείτε με ορμή! Μέσα στη θύελλα σώστε το\nΠάθος, την Αγάπη για κάτι. Αυτή ξαναφτιάνει το παν.\nΚι αν το κάτι αυτό στέκει ψηλά, την ώρα του Μεγά-\nλου Αέρα θα 'χετε κάνει το πιο ωραίο, το πιο δυνατό.\nΔεν έγινε δεκτός ως εθελοντής στο στρατό, για λόγους υγείας. Λίγες μέρες αργότερα, τον πλησίασε ένας παλιός του συμμαθητής, ο λοχαγός Αχιλλέας Καράκαλος, και του πρότεινε να συμμετάσχει σε μια μυστική ομάδα του στρατού που θα οργάνωνε δολιοφθορές πίσω από τις γραμμές των εχθρών. Θα είχαν έδρα τα Γιάννενα και χρειάζονταν τον Αβέρωφ σαν σύνδεσμο, για να βοηθήσει στη στελέχωση της ομάδας με ντόπιους. «Πετάω τη σκούφια μου», είπε ο Αβέρωφ, «αλλά πρέπει να ξέρεις πως δεν γνωρίζω κόσμο στην Ήπειρο, μόνο στο Μέτσοβο έχω ρίζες. Κάτι όμως θα κάνω...» Πήγε και βρήκε τον Δεσπότη Σπυρίδωνα που εκείνος τον έφερε σε επαφή με δυο τρεις ακόμα, ανάμεσά τους ο πολύτιμος συνεργάτης και φίλος, δάσκαλος Σταύρος Γκατσόπουλος από τη Μολυβδοσκέπαστη και ο νεαρός τεχνίτης απ' τα Γιάννενα, Σολομών Μορδεχάι, που συναρμολογούσε τους εκρηκτικούς μηχανισμούς. Έτσι συστάθηκε η μικρή ομάδα και ξεκίνησαν τα σαμποτάζ. «Τη νύχτα κοιμόμουν πάνω στα εκρηκτικά για να μην παγώσουν», θυμόταν ο Αβέρωφ, χρόνια αργότερα. «Την ημέρα τα σκέπαζα με κουβέρτες και τα έκρυβα στο κρεβάτι μου. Κάναμε πολλά σαμποτάζ και είχαμε επιτυχίες. Χάσαμε ένα από τα μέλη μας... Όλοι ήταν παλικάρια».\nΣτις αρχές του 1941, ο Αβέρωφ έλαβε πρόσκληση να μεταβεί στην Αθήνα. Μετά το θάνατο του Ι. Μεταξά, η νέα κυβέρνηση Κορυζή είχε αναθέσει σε επιτροπή Κερκυραίων να προτείνουν λύσεις για το πολιτικό αδιέξοδο όπου είχε περιέλθει το νησί τους. Ο τελευταίος Μεταξικός νομάρχης Κερκύρας είχε παυθεί μετά από την πρόκληση σοβαρών επεισοδίων που οδήγησαν σε παράνομους εκτοπισμούς πολιτών και σε ανοιχτή ρήξη με τον στρατιωτικό διοικητή του νησιού. Ο διαπρεπής Κερκυραίος Κ. Ζαβιτζιάνος, παλιός συνεργάτης του Παπαναστασίου και πρώην γερουσιαστής, πρότεινε τον Ευάγγελο Αβέρωφ σαν τον καταλληλότερο για τη θέση αυτή και επέμενε μάλιστα στην πρότασή του, παρά τις επιφυλάξεις που διατυπώθηκαν για το νεαρό της ηλικίας του υποψήφιου νομάρχη.\nΟ Αβέρωφ ανέλαβε τα καθήκοντά του ως νομάρχης Κερκύρας την 21 Μαρτίου του 1941. Ήταν τριάντα τριών ετών αλλά έδειχνε πολύ νεότερος. Του άρεσε να διηγείται με την τραγουδιστή προφορά των Κερκυραίων, πώς τον υποδέχτηκαν με δυσπιστία στην αρχή: «Καλέ τού-το το παιδαρέ-λι μας έστειλαν για νομάρ-χη;» απορούσαν οι νησιώτες. Ρίχτηκε αμέσως στη δράση για να διασώσει το κύρος της θέσης του. Έβγαινε για επιθεώρηση σε ώρα βομβαρδισμού, έκανε φλογερές δηλώσεις και ανακοινώσεις στον Τύπο και πολύ γρήγορα κέρδισε τους Κερκυραίους με την παράτολμη πολλές φορές επίδειξη ηρωισμού. Ήταν δύσκολοι καιροί τότε: το νησί βομβαρδιζόταν από τους Ιταλούς, οι πρόσφυγες εισέρρεαν από την απέναντι ηπειρωτική ακτή, το χρήμα είχε αρχίσει να λείπει και η επικοινωνία με την κυβέρνηση ήταν δύσκολη -- ιδίως μετά την επίθεση των γερμανικών δυνάμεων και την αυτοκτονία του Κορυζή.\n«...Οι κάτοικοι του νομού ας είναι ήσυχοι», έγραφε σε ανακοίνωσή του στον «Κερκυραϊκό Τύπο» ενημερώνοντας για τα έκτακτα μέτρα που είχε πάρει προκειμένου να εξασφαλισθεί η επάρκεια τροφίμων και χρημάτων για την ομαλή μισθοδοσία και λειτουργία των Τραπεζών. «Εάν εδέχθην την εντολήν του Βασιλέως και της Κυβερνήσεως να έλθω εις την νήσον των, εις την υπεύθυνον θέσιν την οποίαν κατέχω, δεν το έκαμα χωρίς ν' αναλογισθώ έκτοτε την κρισιμότητα της καταστάσεως. Την ανελογίσθην έκτοτε και δεν εδίστασα να έλθω. Την γνωρίζω έτι καλλίτερον σήμερον και δεν διστάζω να φέρω όλας τας βαρείας ευθύνας μου».\nΚαι ήταν πραγματικά βαριές οι ευθύνες του νομάρχη. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν δίστασε να πάρει ακόμα και «παράνομες» αποφάσεις (όπως την απαγόρευση αναλήψεων μεγαλύτερες των 500 δραχμών, την προσωρινή διακοπή της πληρωμής του διπλού μισθού στους δημόσιους υπάλληλους, την πολιτική επιστράτευση των εμπόρων της πόλης, και την κυκλοφορία τριών εκατομμυρίων αργυρών εικοσαδράχμων προς ανακούφιση της αγοράς), μη έχοντας δυνατότητα συνεννόησης με την υπό κατάρρευση κυβέρνηση, ούτε και άλλη επιλογή για την αντιμετώπιση των κρίσιμων καταστάσεων που απειλούσαν το νησί.\n«Καλώς ενεργήσατε» έφτασε με κάποια καθυστέρηση τηλεγράφημα από την κυβέρνηση της Κρήτης, «Δέον συνεχίσητε αιρετικήν πρωτοβουλίαν, εν συνεννοήσει μετά Στρατιωτικής Διοικήσεως ημών προς εξασφάλισιν καλής διοικήσεως Νήσου. Εντολή αύτη παύει αφ' ης ξέναι στρατιωτικαί αρχαί κατορθώσωσιν αποβιβασθώσιν. Έκτοτε άρχεται παθητική αντίστασις. Πρόεδρος Κυβερνήσεως, Τσουδερός».\nΟι Ιταλοί αποβιβάστηκαν στην Κέρκυρα στις 28 Απριλίου του 1941. Από εκείνη τη στιγμή η αποστολή του Αβέρωφ ως νομάρχη είχε λήξει γιατί, όπως εξήγησε στον αρχηγό των ιταλικών δυνάμεων, δεν ήταν δυνατόν ο πολιτικός εκπρόσωπος της νικήτριας Ελλάδας και της ελεύθερης Κυβέρνησης της Κρήτης, να δέχεται εντολές από τους ηττημένους. Παρέμεινε στο νησί ακόμα δυο μήνες και σ' αυτό το διάστημα έθεσε τις βάσεις για την παθητική αντίσταση των Κερκυραίων, μεταδίδοντας σχετικές εντολές στους κρατικούς λειτουργούς και τους προέδρους των Κοινοτήτων και οργανώνοντας πυρήνες για την αποτελεσματικότερη κατεύθυνση των πολιτών.\nΜετά την Κέρκυρα, ο Ευάγγελος Αβέρωφ βρέθηκε και πάλι στη Λάρισα, πασκίζοντας να καλλιεργήσει τα ρημαγμένα από τους βομβαρδισμούς κτήματα τού πατέρα του. Λίγο στάρι, λίγη φακή, κι έτσι ζούσε όλη η οικογένεια. Ήταν ο χειμώνας της μεγάλης πείνας. Έμεινε στη Λάρισα εννιά μήνες περίπου, ως τον Απρίλιο του 1942 όταν τον συνέλαβαν οι Ιταλοί.\nΤη Λάρισα είχε διαλέξει ως κέντρο των προδοτικών κινήσεών του και ο ραδιούργος τυχοδιώκτης από τη Σαμαρίνα, ο γνωστός ρουμανόφιλος και συνεργάτης των Ιταλών, Αλκιβιάδης Διαμάντης. 'Ηδη από το 1916-17, ενεργώντας ως πράκτορας της ρουμανικής προπαγάνδας, ο Διαμάντης είχε δραστηριοποιηθεί για την ανακήρυξη ενός ανεξάρτητου Καντονίου της Πίνδου -- φροντίζοντας να πλουτίσει συγχρόνως και ο ίδιος. Κατέφυγε στην Αλβανία για να αποφύγει τη σύλληψη για ποινικά αδικήματα, αναμίχθηκε στην τοπική πολιτική και σε σκοτεινές εμπορικές δοσοληψίες, οργάνωσε δίκτυο πληροφοριών για τους Ιταλούς και τελικά εκδιώχθηκε από την Αλβανία, κατέφυγε στην Ρουμανία, ύστερα στη Ρώμη όπου γράφτηκε στο Φασιστικό κόμμα, και ξαναεμφανίστηκε στην Αθήνα το 1930 ως αντιπρόσωπος ρουμανικών πετρελαίων και εισαγωγέας ρουμανικής ξυλείας.\nΑυτός ο ίδιος, ο «κομεντατόρε Ντιαμάντι», ο «Αρχηγός και εκπρόσωπος των Βλάχων της Κάτω Βαλκανικής», ίδρυσε με έδρα τη Λάρισα την οργάνωση «Ρωμαϊκή Λεγεώνα», της οποίας απώτερος στόχος ήταν η ανακήρυξη ανεξάρτητου Βλαχικού Πριγκιπάτου που θα περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της Ηπείρου, τη Δυτική Μακεδονία και ολόκληρη τη Θεσσαλία, μέχρι το Δομοκό.\n«Οι Βλάχοι, απόγονοι της 5ης θρυλικής Ρωμαϊκής Λεγεώνος και των πέραν του Δουνάβεως αδελφών μας, αναφαίνονται δρώντες ως ιδία εθνότης από του 6ου αιώνος και δεν πρέπει να λησμονή κανείς ότι η Νότιος Μακεδονία και η Θεσσαλία επί πολλούς αιώνας απετέλουν την Μεγάλην Βλαχίαν, ενώ η περί την Πίνδον περιοχή και η Αιτωλοακαρνανία απετέλουν την μικράν Βλαχίαν...» ανέφερε δημοσίευμα στις θεσσαλικές εφημερίδες με την υπογραφή του Διαμάντη και ακόμα σαράντα «εκπροσώπων» των Βλάχων της Αλβανίας, Σερβίας, Βουλγαρίας και Ελλάδας. «Το καθήκον μας επιβάλλει, ως απόγονοι των Αρχαίων Ρωμαϊκών Λεγεώνων και των πέραν του Δουνάβεως ελευθέρων αδελφών μας, ν' αγωνισθώμεν παρά το πλευρόν της Ιταλίας και Γερμανίας. Όπου η Ρώμη, και ημείς...»\nΜε την ένθερμη υποστήριξη της ιταλικής διοίκησης της πόλης, άνθρωποι του Διαμάντη τρομοκρατούσαν τους Βλάχους της περιοχής και τους εκβίαζαν να προσχωρήσουν στην οργάνωσή του. Με τη συνοδεία καραμπινιέρων διενεργούσαν έρευνες στα σπίτια για την αποκάλυψη κρυμμένων όπλων και ήταν συχνές οι λεηλασίες, οι φυλακίσεις και οι ξυλοδαρμοί. Συστηματικά μεθοδευόταν η αντικατάσταση των διορισμένων κοινοτικών συμβούλων και άλλων θέσεων κρατικής επιρροής με άτομα πιστά στους σκοπούς της Ρωμαϊκής Λεγεώνας. Στις αρχές του 1942 η αντεθνική οργάνωση έφτασε να υποκαταστήσει το ελληνικό κράτος ακόμα και σε αρμοδιότητες σημαντικής οικονομικής σημασίας, όταν με διαταγή της ιταλικής Μεραρχίας Λάρισας καταργήθηκε η ισχύουσα νομοθεσία περί τυροκόμησης του γάλακτος προκειμένου να ανατεθεί σε ανθρώπους της Λεγεώνας9.\nΟ Ευάγγελος Αβέρωφ, Βλάχος και ο ίδιος, δεν έμεινε φυσικά αδιάφορος ως προς τις εξελίξεις αυτές. Γνωρίζοντας τις από σχεδόν εκατονταετίας σθεναρές προσπάθειες της Ρουμανίας να δημιουργήσει εκ του μηδενός θέμα «βλαχικής μειονότητας» στην Ελλάδα, αντιλήφθηκε αμέσως τη σοβαρότητα τούτης της αναβιωμένης και μεταλλαγμένης κίνησης, που τώρα είχε την υποστήριξη και των Ιταλών κατακτητών. Αγωνίστηκε με κάθε μέσο, φανερό ή κρυφό, ως άτομο και ως μέλος μικρής αντιστασιακής ομάδας, ενάντια στην επικράτηση της Ρωμαϊκής Λεγεώνας. Με επανειλημμένα υπομνήματα σε πρόσωπα επιρροής στην Αθήνα, με προκηρύξεις και δημοσιεύματα στις τοπικές εφημερίδες, με διαβήματα στους Ιταλούς και ταξίδια στο Μέτσοβο, στα Τρίκαλα και το Βόλο για την ενημέρωση και εμψύχωση των κατατρεγμένων πολιτών, κατάφερε αποφασιστικά πλήγματα στα σχέδια του εχθρού. 'Οπως ανέφερει καταλήγοντας η τελευταία δημόσια προκήρυξη που υπέγραφε ο ίδιος μαζί με άλλους δέκα από τους πιο επιφανείς Βλάχους της Λάρισας:\n«Είναι δι' ημάς ζήτημα τιμής και αξιοπρεπείας, ζήτημα σεβασμού προς το αίμα, τα αισθήματα και τους κόπους των προγόνων μας, να καυτηριάσωμεν την στάσιν των ολίγων αρνητών και να δηλώσωμεν ότι Έλληνες εγεννήθημεν και Έλληνες θ' αποθάνωμεν».\nΓια τη δράση του αυτή, ο Αβέρωφ συνελήφθη, στις 28 Απριλίου 1942, και εκτοπίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία.\n«Campo di concentramento (Camerata 18b), Ferramonti, Prov. Cosenza, Calabria«, γράφει ο Αβέρωφ στην κεφαλίδα ιδιόχειρης επιστολής του προς τον Βαρόνο Μιχαήλ Τοσίτσα, με ημερομηνία 5 Ιουνίου 1942. Είκοσι τέσσερις γραμμές είχαν δικαίωμα να γράφουν οι κρατούμενοι, ένα γράμμα την εβδομάδα –εφ' όσον βέβαια περνούσε από την λογοκρισία του στρατοπέδου. «Η διοίκηση του στρατοπέδου κάνει ό,τι μπορεί για να καταστήσει την παραμονή μας ευχάριστη, αλλά όπως και να το κάνουμε, είμαστε μακριά απ' τους δικούς μας…» Το στρατόπεδο βρίσκεται στην άκρη ενός μόλις αποξηραμένου έλους. Η ζέστη, η υγρασία και τα κουνούπια προσθέτουν στις κακουχίες των κρατούμενων. Η πείνα θερίζει. Έρχεται το φθινόπωρο, ύστερα ο χειμώνας και το κρύο είναι τσουχτερό. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ αρρωσταίνει βαριά και όλοι νομίζουν πως θα πεθάνει. Οι συγκρατούμενοί του και ορισμένοι καραμπινιέροι εξοικονομούν ό,τι μπορούν από το συσσίτιό τους και του δίνουν από μισή κουταλιά ο καθένας για να δυναμώσει. «Το ότι κατάφερα σιγά σιγά να συνέλθω, παρά το βήχα που με δίπλωνε στα δύο και τη φοβερή αδυναμία –ούτε πενήντα κιλά δε θα 'μουν – με απελευθέρωσε μια για πάντα από την απειλή της αρρώστιας και ποτέ ξανά δεν λογάριασα την υγεία μου σε οτιδήποτε έβαζα στο νου μου να κάνω», λέει σε συνέντευξή του στη Νίτσα Λουλέ-Θεοδωράκη.\nΕπειδή ο Αβέρωφ αναφερόταν ως πρώην νομάρχης στα χαρτιά, οι Ιταλοί τον όρισαν εκπρόσωπο της ομάδας των Ελλήνων κρατούμενων. Από τη θέση του αυτή, όπως λέει ο ίδιος, «είχα πολλά νταραβέρια και από τις πρώτες μέρες μου δόθηκε η ευκαιρία να κρατήσω μια στάση περήφανη. Στο τέλος πήρα και τον αέρα του Διοικητού ο οποίος ήταν ένας ήπιος άνθρωπος και με υπολόγιζε και μου έκανε κάποια χατήρια.…»\nΣιγά σιγά, η μοίρα των Ελλήνων κρατούμενων άρχισε να καλυτερεύει. Ο Διοικητής του στρατοπέδου έκανε ό,τι μπορούσε, δηλώνοντας απερίφραστα ότι η Ιταλία τιμούσε τους Έλληνες ως γενναίους εχθρούς της. Μετά από ένα-δυο μήνες, άρχισαν να φτάνουν δέματα από τον Ερυθρό Σταυρό. Είχε μεσολαβήσει ο ιερέας της ελληνικής εκκλησίας Λωζάννης, στον οποίο ο Αβέρωφ είχε απευθύνει το δεύτερο γράμμα του: περνούσαν καλά, του έγραφε, είχαν καλή συντροφιά? ανάμεσα στους συγκρατούμενους φίλους του ήταν οι κύριοι τάδε και τάδε, οι κύριοι Cryo και Peina (τα γράμματα έπρεπε να είναι γραμμένα με λατινικά στοιχεία σε μια από τις κύριες γλώσσες, για να μπορούν να περάσουν από λογοκρισία). Ήξερε ο Αβέρωφ πως ο ιερέας θα καταλάβαινε το κρυφό μήνυμά του, και είχε δίκιο.\nΔεν είχαν όλες οι ενέργειες ένα άμεσο πρακτικό αποτέλεσμα. Πολλές φορές ήταν τα άυλα αυτά που βοηθούσαν στο «κρύο» και την «πείνα» της ψυχής. Από την πρώτη μέρα της άφιξής τους στο στρατόπεδο, μόνο οι Έλληνες κρατούμενοι αρνήθηκαν να χαιρετήσουν φασιστικά στην έπαρση και την υποστολή της σημαίας, άλλοι φανερά, άλλοι κρυμμένοι μέσα στο πλήθος – κάπου 4.500 κρατούμενους αριθμούσε ο συνολικός πληθυσμός του στρατοπέδου. «Γιατί αυτό, κύριε Διοικητά, έχει αξία συμβολική, αυτό συμβολίζει μια πίστη. Εμάς μας έπιασαν και μας έφεραν εδώ είτε ως φανατικούς πατριώτες, είτε ως ύποπτους για πράξεις αντιστάσεως, είτε ως φανατικούς κομμουνιστές. Μια φορά, όλους ως αντιφασίστες. Πώς να κάνουμε τώρα εμείς το σύμβολο του φασισμού;» Αυτά είναι τα λόγια που ξεστομίζει ο ήρωας του «Όταν ξεχνούσαν οι θεοί», του πέμπτου μυθιστορήματος του Αβέρωφ που εκτυλίσσεται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Φεραμόντι της Ιταλίας – λόγια σημειωμένα στο περιθώριο του δικού μου αντίτυπου με πράσινο μαρκαδόρο και ιδιόχειρες σημειώσεις του συγγραφέα, όπως και όλα τ' άλλα σημεία του βιβλίου που ήθελε να ξέρουμε πως ήταν πιστές αυτοβιογραφικές αναφορές.\nΜε τον καιρό, το στρατόπεδο γέμιζε ασφυκτικά. Τον Νοέμβριο του 1942, χάρη στις εισηγήσεις του διοικητή, εκατόν τέσσερις Έλληνες εξόριστοι μεταφέρθηκαν από το υπουργείο Εσωτερικών και διασκορπίστηκαν σε δώδεκα χωριά του νομού Κρεμόνας, στην μεγάλη κοιλάδα του Πάδου, λίγο νοτιότερα από το Μιλάνο. «Ο χαρακτηρισμός τους παρέμεινε ο ίδιος: "ιντερνάτι τσιβίλι" (πολίται υπό περιορισμό). Οι συνθήκες όμως της ζωής τους αλλάζαν ριζικά», γράφει ο Ευάγγελος Αβέρωφ στο χρονικό της εξορίας του12, «Δε θα κοιμόνταν πια σε μεγάλους θαλάμους, αλλά σε ξενοδοχεία ή σε επιπλωμένα δωμάτια. Τα όριά τους δε θα ήταν πια το συρματόπλεγμα αλλά τα όρια της κοινότητας. Την τροφή τους και τα άλλα είδη που χρειάζονταν δε θα τ' αγόραζαν πια από την πτωχότατη αγορά του στρατοπέδου με τις 8 λιρέττες την ημέρα που παίρναν, αλλά από την πλούσια αγορά του καρπερού κάμπου (…) Από το άλλο μέρος, η μαλακή εφαρμογή των μέτρων ασφαλείας από μερικούς σταθμάρχας χωροφυλακής, οι περιποιήσεις του κόσμου, σε μερικά χωριά η παροχή γευμάτων –σε μικρή τιμή– από νοσοκομεία ή άλλα κοινωφελή ιδρύματα, είχαν πολύ βελτιώσει τη ζωή τους. Επρόκειτο όμως απλώς για βελτίωση. Η εξορία στην ξενητειά ήταν πάντα εξορία, η νοσταλγία της Πατρίδας και η αναγκαστική αργία όταν σε άλλους τόπους παιζόταν η τύχη του κόσμου, βάραινε καταθλιπτικά την ψυχή».\nΣτις 21 Σεπτεμβρίου του 1943, ύστερα από δεκαεφτά μήνες αιχμαλωσίας, ο Αβέρωφ μαζί με άλλους τρεις Έλληνες, πήραν τη μεγάλη απόφαση να αποδράσουν από τη Σορεζίνα, όπου ως «ιντερνάτι τσιβίλι» είχαν την υποχρέωση να παρουσιάζονται πρωί και βράδυ στη διοίκηση των καραμπινιέρων. Είχε προηγηθεί στις 8 Σεπτεμβρίου η ανακωχή της Ιταλίας. Ο ιταλικός στρατός είχε αφοπλιστεί και ανελάμβανε η οργανωμένη και αλύγιστη πολεμική μηχανή της Γερμανίας.\nΜε πλαστή ταυτότητα και λίγα χρήματα, αρκετά ίσως για τις πρώτες εβδομάδες, ο Αβέρωφ αποχαιρέτησε τους άλλους τρεις δραπέτες στο Μιλάνο (εκείνοι θα τραβούσαν για Ελβετία) και πήρε το τρένο για τη Ρώμη. Έφτασε ύστερα από είκοσι ώρες. Ήταν τέσσερις τα ξημερώματα και η κυκλοφορία απαγορευόταν. Η πόλη της Ρώμης δεν του ήταν γνωστή και μιλούσε σπαστά ιταλικά.\nΕννιά μήνες κράτησε η περίοδος της παρανομίας στην γερμανοκρατούμενη Ιταλία – ως τις 4 Ιουνίου του 1944 όταν μπήκαν τα συμμαχικά στρατεύματα στη Ρώμη. Αρχικά ο σκοπός του ήταν να βρει τρόπο να επαναπατριστεί ή να ενωθεί με τα ελληνικά στρατεύματα της Μέσης Ανατολής. Κινήθηκε δραστήρια προς αυτό το σκοπό και ήρθε σε επαφή με την Ελβετική πρεσβεία, τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό και με άλλους Έλληνες εγκατεστημένους στην Ιταλία, όπως τους γνωστούς κοσμηματοπώλες Bulgari από τους Καλαρρύτες της Ηπείρου, που πάντα ανταποκρίνονταν σε οποιοδήποτε αίτημα για οικονομική ή άλλου είδους βοήθεια. Σιγά σιγά άρχισε να οργανώνεται μυστικά και να δημιουργεί έναν κύκλο γνωριμιών που τον κρατούσαν ενήμερο για την κατάσταση άλλων Ελλήνων παράνομων σε διάφορα σημεία της χώρας. Έτσι ήρθε η μέρα που ανέλαβε να φυγαδεύσει μια ομάδα αιχμαλώτων που είχαν γλιτώσει τη μεταφορά τους στη Γερμανία όταν εκκενώθηκε το στρατόπεδο του νομού Πατσέντζας και προσπαθούσαν να φτάσουν στη Ρώμη. «Θυμάμαι με συγκίνηση τη συνάντησή μας στην πανσιόν Κάπρι, μέσα στο πρόωρο σκοτάδι της νοεμβριανής ημέρας», περιγράφει ο Αβέρωφ την επιτυχή κατάληξη αυτής της πρώτης μυστικής αποστολής. Είχαν φτάσει ασφαλείς οι πέντε φυγάδες στη Ρώμη, επικεφαλής τους ο απόστρατος στρατηγός Στέλιος Ρογκάκος, με τον οποίο επρόκειτο να συνεργαστεί πολύ στενά στη συνέχεια. «Ήταν κατάκοπος, αξύριστος και βρώμικος, ένα βρώμικο πανωφόρι σκέπαζε τα ράκη που φορούσε, τα πόδια του φαίνονταν μέσα από τα σχισμένα παπούτσια. Φιληθήκαμε μ' αυτόν και με τους συντρόφους του και μερικοί δακρύσαμε. Δεν ξέραμε πώς να εκφράσουμε τη χαρά μας και τη συγκίνησή μας. 'Ηταν γι' αυτούς η χαρά και η συγκίνηση που μέσα στον κατατρεγμό κατόρθωναν να βελτιώσουν τη θέση τους; Δεν το πιστεύω. Ήταν για όλους μας η συγκίνηση και η υπερηφάνεια Ελλήνων, που, παρ' όλο τον κατατρεγμό και παρ' όλη την ξενητειά, κατόρθωναν να τα βγάλουν πέρα και να πλησιάσουν προς τον αέρα της λευτεριάς και της δράσεως».\nΣ' ένα πυκνογραμμένο βιβλιαράκι εκατόν πενήντα σελίδων, ο Αβέρωφ αφηγείται το χρονικό της παρανομίας στη γερμανοκρατούμενη Ιταλία. Δεν είναι φυσικά δυνατόν να καλυφτούν εδώ οι απίστευτες περιπέτειες που σ' εμάς τις μεταπολεμικές γενιές θυμίζουν σενάρια από κατασκοπικές ταινίες. «Ελευθερία ή Θάνατος» είναι ο τίτλος του βιβλίου, όπως και το όνομα της μυστικής οργάνωσης που ίδρυσαν ο Ευάγγελος Αβέρωφ μαζί με τον Θεόδωρο Μελετίου. Σκοπός της οργάνωσης, η φυγάδευση αιχμαλώτων και η περίθαλψή τους στη Ρώμη ή όπου αλλού ήταν κρυμμένοι, καθώς και η ενίσχυση των Ελλήνων αιχμαλώτων στις φυλακές και στα νοσοκομεία της Ιταλίας. Πλαστά χαρτιά, αποθήκες ρουχισμού, η εξασφάλιση τακτικής εισροής χρημάτων, η ανεύρεση ασφαλών κατοικιών, τα ταξίδια και οι μετακινήσεις σε όλη την Ιταλία – αυτά ήταν λίγοι μόνο από τους πονοκεφάλους που αντιμετώπιζε σε καθημερινή βάση η οργάνωση. Η συνεργασία με την Αγγλική πρεσβεία του Βατικανού άνοιξε νέες πηγές χρηματοδότησης – και η χρηματοδότηση αυτή διευρύνθηκε και εδραιώθηκε, καθώς διαπίστωναν οι έμπειροι 'Αγγλοι ότι η ελληνική οργάνωση «Ελευθερία ή Θάνατος» ήταν η μόνη που μπορούσε να εξασφαλίσει με τέτοια επιτυχία την φυγάδευση Άγγλων αιχμαλώτων, ακόμα και την τροφοδοσία άκρως απόρρητων πληροφοριών για τα οχυρωματικά έργα των Γερμανών στη «Γοτθική Γραμμή» των Απεννίνων. Δραπέτες οι ίδιοι, σε ξένη χώρα, σε μέρες εξαιρετικά δύσκολες, τα μέλη της μυστικής οργάνωσης βοήθησαν γύρω στους πεντακόσιους Έλληνες και διακόσιους συμμάχους αιχμαλώτους που βρίσκονταν σε απόγνωση. «Μπήκαμε μέσα σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, τρυπώσαμε σε φυλακές, επισκεφθήκαμε ή εγκαταστήσαμε δικούς μας σε νοσοκομεία, επισκεφθήκαμε χωριά, γυρίσαμε σε κρησφύγετα βουνών και σε αγροικίες κάμπων, οργανώσαμε συστηματική υγειονομική περίθαλψη, και όλα αυτά τα κάναμε σε ξένη γη και μέσα σε ατμόσφαιρα τρομοκρατίας, για να φέρουμε σε όσους δικούς μας μπορούσαμε ν' ανακαλύψουμε, μια χρήσιμη υλική εκδήλωση της ακατάλυτης Ιδέας που ονομάζεται ελληνικός πατριωτισμός».\nΜετά την απελευθέρωση της Ρώμης η αγγλική κυβέρνηση απένειμε στον Ευάγγελο Αβέρωφ το ανώτατο παράσημο του Μέλους της Βρετανικής Αυτοκρατορίας15. Η ελληνική κυβέρνηση της Αιγύπτου, θεωρώντας ότι εκείνος γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον την κατάσταση των Ελλήνων δραπετών και αιχμαλώτων στην Ιταλία, τον επιστράτευσε με το βαθμό του επίκουρου υποπλοίαρχου. Υπηρέτησε ως μέλος της ελληνικής Στρατιωτικής Αποστολής στη Ρώμη για ένα χρόνο ακόμα. Επέστρεψε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1945 και από εκείνη την ώρα ξεκινάει η μακρόχρονη πολιτική σταδιοδρομία.\nΚάπου εδώ κλείνει το «προοίμιο», καθώς οι τέσσερις πρώτες δεκαετίες μιας ήδη πολυκύμαντης ζωής, δίνουν τη θέση τους στην επόμενη περίοδο της ωριμότητας και της κυρίως δημιουργίας.\nΑπό το 1945 ως το θάνατό του το 1990, ο Ευάγγελος Αβέρωφ θα αναπτύξει τρεις κυρίως διαφορετικούς άξονες δημιουργίας: Από τη μια είναι ο πολιτικός – η κυριότερή του ιδιότητα, για την οποία είναι και ευρύτερα γνωστός στο κοινό -- εξίσου σημαντική όμως είναι και η δραστηριότητά του ως λογοτέχνης και ως κοινωνικός οραματιστής στο Μέτσοβο. Τρία ξεχωριστά κεφάλαια στη ζωή του Ευάγγελου Αβέρωφ, που αναπτύχτηκαν λίγο-πολύ παράλληλα, αν και θα έλεγε κανείς πως δύσκολα συμβιβάζονται τόσο ανόμοιες δραστηριότητες, τόσο ανόμοιες πτυχές μέσα στον ίδιο άνθρωπο.\nΔεν είναι συνήθως ο ποιητής αυτός που σηκώνει και το όπλο -- δεν είναι ο οραματιστής αυτός που μεθοδεύει και εκτελεί το κάθε μικρό βήμα. 'Αλλος είναι συνήθως ο άνθρωπος της δράσης και άλλος αυτός που εκφράζει την ευαισθησία του μέσα από μια βαθύτερη εσωτερική διαδικασία. Το ίδιο συμβαίνει και με τον προσωπικό προσανατολισμό, την οπτική εμβέλεια του κάθε ανθρώπου: άλλος συνήθως εστιάζει στην πιο κοντινή μικρο-ομάδα (την οικογένεια, τον άμεσο κοινωνικό ή επαγγελματικό χώρο) και άλλος είναι αυτός που ενεργεί με ορίζοντες ευρύτερους κατά νου, την πατρίδα, το έθνος ή και την ανθρωπότητα ολόκληρη.\n«Γνωρίζετε πολλές χώρες όπου ο υπουργός Αμύνης, έχοντας πρώτα γράψει πολλά και ωραία μυθιστορήματα πολεμικού περιεχομένου, ζυμωμένα με σκληρές αναμνήσεις και με τη φλόγα της ελευθερίας, έχοντας αναπαραστήσει μια αρχαία πολιτική τραγωδία με τις πιο σύγχρονες τάσεις, αποτολμάει ξαφνικά –γεράκι από θέση αλλά περιστέρι στην ψυχή– να γράψει μια παραμυθένια αλληγορία;» ρωτάει ο γάλλος ακαδημαϊκός Maurice Druon στον πρόλογο γαλλικής έκδοσης βιβλίου του Αβέρωφ.16\n«Αν όλα στον τόπο μας μπορούσαν να εξηγηθούν με την κρατούσα λογική, θα έπρεπε οι πολιτικοί-συγγραφείς ν' ανήκουν μόνο στον προοδευτικό χώρο, ενώ πας συντηρητικός και δη ηγέτης, θα έπρεπε να είναι εκ προοιμίου αντιπνευματικός…» προσθέτει απ' τη σκοπιά του ο Μίκης Θοδωράκης17 και καταλήγει: «Η περίπτωση του Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα είναι μοναδική, η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Όταν η πολιτική μας ζωή βουλιάζει μέσα στη μαύρη θάλασσα της αντιπνευματικής τεχνοκρατίας, βλέπω τον Ευάγγελο Αβέρωφ να μας χαιρετά με τα λευκά χειρόγραφα του συγγραφέα μέσα από την τελευταία σχεδία του συγγραφέα-πολιτικού».\n«Αυτός είναι ο Ευάγγελος Αβέρωφ«, συνοψίζει ο Σταύρος Ψυχάρης στους «Μνηστήρες της εξουσίας». «Πεισμώνει συχνά και εκνευρίζεται, μα είναι πάντοτε πρόθυμος να συμβιβαστεί. Κάποτε προτείνει "γέφυρες", μα ετοιμάζει κινήματα. Παθιασμένος πολιτικός, δηλώνει ότι το μεγαλύτερο πάθος του είναι η γεωργία. Καλλιεργεί ο ίδιος κτήματα και κλαδεύει αμυγδαλιές, μα συγχρόνως γράφει λογοτεχνία. Φανατικός αντικομμουνιστής, έχει γράψει ένα βιβλίο για τον εμφύλιο πόλεμο (το "Φωτιά και Τσεκούρι"), που χαρακτηρίστηκε από τον εξόριστο ακόμα – από τότε– στρατιωτικό ηγέτη των κομμουνιστών Μάρκο Βαφειάδη ως το πιο αντικειμενικό βιβλίο που έχει γραφεί για την περίοδο εκείνη!»\nΦαίνονται ασυνήθιστα, ασυμβίβαστα ή και αντίθετα όλα αυτά, μα δεν είναι βέβαια. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ πίστευε στον άνθρωπο, στη γη, στην Ελλάδα. Πίστευε στις ρίζες, που αυτές δίνουν χυμούς και τρέφουν -- αυτές στεριώνουν και συγχρόνως λευτερώνουν το δέντρο να πετάξει προς τον ήλιο. Πίστευε στον ήλιο, στην ανάπτυξη και τη χαρά της ζωής. Έλεγε πως βασικό θεμέλιο είναι η βελτίωση των συνθηκών ζωής και η πρόοδος του λαού, «είτε αυτό το επιτυγχάνουμε με τοπικά μέσα –διότι πιστεύω πολύ και στις τοπικές παρεμβάσεις– είτε το επιτυγχάνουμε με γενικά μέσα. Τα άλλα όλα είναι γαρνιτούρες!»19 Πίστευε με πάθος στις βασικές αυτές ιδέες, που ήταν για κείνον ο κρίκος, η δικαίωση και το σημείο αναφοράς. Με γνώμονα την Ιδέα, αναζητούσε τα μέσα σύμφωνα με την Τέχνη του Εφικτού – ακούραστα, αδιάκοπα και χωρίς στεγανά. Δεν τον ένοιαζε αν οι θέσεις που έπαιρνε ξάφνιαζαν καμιά φορά, αν τις ονομάτιζαν οι άλλοι «συντηρητικές» ή «προοδευτικές», «ενδοτικές» ή «εριστικές».\nΘυμόταν σαν μεγαλύτερη ικανοποίηση στην πολιτική του σταδιοδρομία τη στιγμή που έγινε για πρώτη φορά υπουργός – στιγμή που συνδέθηκε όμως με μια εκ των υστέρων απογοήτευση: «Ήταν τον Ιανουάριο του 1949, που έγινα υπουργός Εφοδιασμού. Εκείνη τη μέρα νόμισα ότι είχα φθάσει στο απόγειο των φιλοδοξιών μου, διότι είχα πάντοτε την ιδέα ότι μόνο όταν πιάσει κανείς μεγάλη εξουσία στα χέρια μπορεί να πραγματοποιήσει τα σχέδια του. Εκ των υστέρων είδα ότι και υπουργός να είσαι, και ισχυρός υπουργός να είσαι, δεν μπορείς να επηρεάσεις πάρα πολύ – είτε διότι είναι πολλοί άλλοι, είτε διότι τα πράγματα δεν είναι εύκολα…»\nΔεν σταμάτησε όμως να αγωνίζεται. Σαράντα χρόνια μετά από αυτή την πρώτη μεγάλη ικανοποίηση-απογοήτευση, έχοντας επιβεβαιώσει ίσως σε κάθε καινούργια θέση εξουσίας την ίδια αυτή αλήθεια, συνέχιζε ακόμα να αγωνίζεται στην πρώτη γραμμή, από τη θέση του υπουργού, του προέδρου, αντιπροέδρου ή απλού βουλευτή. Ίσως να μην μπορείς να επηρεάσεις τα πράγματα στο βαθμό που θα ήθελες, μπορείς όμως πάντα να κάνεις αυτό που περνάει από το χέρι σου, υπηρετώντας πάντα την Τέχνη του Εφικτού.\nΚαι το Μέτσοβο;… Φαίνεται πως στο Μέτσοβο η Τέχνη χαμογελάει πιο γενναιόδωρα σ' όσους αγωνίζονται για κείνη – ίσως γιατί εκεί είναι λιγότεροι οι «άλλοι», ή ίσως γιατί τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Στο Μέτσοβο, όπως συχνά έλεγε ο Αβέρωφ, ένιωθε να ξαναγεννιέται και είχε την ευτυχία να δει τα οράματά του να υλοποιούνται και να καρποφορούν. Νομίζω πως κατά κάποιο τρόπο το Μέτσοβο, πέρα από το χωριό των προγόνων του που αγαπούσε με πάθος, αντιπροσώπευε για κείνον και μια μικρογραφία της Ελλάδας, ένα μοντέλο και μια χειροπιαστή απόδειξη ότι μπορεί ένας έρημος τόπος να προκόψει και να αναμορφωθεί.\nΚαι το γράψιμο;… Στο βαθμό που προλάβαινε, το γράψιμο ήταν ένας τρόπος ζωής. Τρόπος σκέψης και έκφρασης. Τρόπος κάθαρσης και δικαίωσης, ξεκούρασης και οραματισμού. Γράφοντας, έβαζε σε τάξη τις σημαντικές εμπειρίες της ζωής του και τις ξαναζούσε, σοφότερος. Γράφοντας, ανεφοδιαζόταν με ενέργεια για να ριχτεί με νέα δύναμη στη δουλειά. Το γράψιμο ήταν επίσης μια άλλη μορφή του αγώνα: ένας άλλος τρόπος να πείσει, να νουθετήσει, να ενημερώσει, να μεταδώσει το όραμα στις επόμενες γενιές.\n«Αυτά τα δυο βιβλία είναι ικανά να διαπλάσουν το ήθος των ελληνόπουλων και ν' αντιμετωπίσουν την πιο αυστηρή λογοτεχνική κριτική», γράφει ο Παντελής Πρεβελάκης σε ιδιόχειρη επιστολή του στον Αβέρωφ, το 1978. «Συνάμα, η στρατευμένη αγάπη σας για το γενέθλιο τόπο είναι μεταδοτική: Θα 'θελε κανείς να μην έχει υστερήσει στο πρωταρχικό αυτό χρέος». Και συμπληρώνει: «Αν ο καθένας μας είχε κάμει κατόρθωμα σαν το δικό σας, ο τόπος μας θα ήταν ένας Παράδεισος, σκεπασμένος από δάση και στολισμένος από μοναστήρια κι εκκλησιές».


Υπόθεση Μελίνας Παρασκάκη: Νέα παράταση για την απόφαση της δικαιοσύνης (Βίντεο)\nΤην ενοχή της αναισθησιολόγου ζήτησε ο εισαγγελέας για τον θάνατο της μικρής Μελίνας. Όμως το δικαστήριο διέκοψε για τις 15 Ιανουαρίου.\nΤο δικαστήριο δεν κατέληξε σε απόφαση και διατάχθηκε πραγματογνωμοσύνη προκειμένου να απαντηθούν συγκεκριμένα ιατρικά ζητήματα.\nΤην ενοχή της κατηγορούμενης αναισθησιολόγου, η οποία είχε αναλάβει την επέμβαση της 4χρονης Μελίνας Παρασκάκη στο Βενιζέλειο, τον Δεκέμβριο του 2015, πρότεινε νωρίτερα ο εισαγγελέας της έδρας.\nΟ εισαγγελέας υποστήριξε ότι δεν αποδείχθηκε πως υπήρξε αλλεργική αντίδραση, όπως υποστηρίζει η γιατρός και πρότεινε την ενοχή της καθώς εξαιτίας της δικής της αδράνειας, το παιδί οδηγήθηκε στον θάνατο.\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Μικρή Μελίνα: Το συγκινητικό γράμμα της μητέρας της που ράγισε καρδιές (Βίντεο)


Η σιδηροπενική αναιμία είναι η συχνότερη μορφή αναιμίας, δηλαδή χαμηλής αιμοσφαιρίνης. H Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας εκτιμά ότι το 1/4 του πληθυσμού παρουσιάζει σιδηροπενική αναιμία, ενώ ο πιο ευάλωτος πληθυσμός είναι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας και οι γυναίκες. Για αυτό τον λόγο, η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής προτείνει ο έλεγχος για σιδηροπενική αναιμία σε παιδιά να γίνεται πρώτη φορά στην ηλικία των 9-12 μηνών και κατόπιν σε παιδία ηλικίας 2 έως 5 ετών, που θεωρούνται υψηλού κινδύνου, βάσει του διαιτολογίου τους. Σε παιδιά με χρόνιες νόσους, χαμηλό βάρος γέννησης ή προωρότητα, η συχνότητα των εξετάσεων ποικίλει ανάλογα του θεραπευτικού πρωτοκόλλου..\nΤα φυτικά και φωσφορικά άλατα που περιέχουν αυτές οι τροφές, ονομάζονται αναστολείς θρέψεις και δυσκολεύουν την απορρόφηση του φυτικού σιδήρου και άλλων θρεπτικών συστατικών που περιέχουν. Το μούλιασμα π.χ. των οσπρίων τους πριν την κατανάλωση μπορεί να αυξήσει μερικώς την πέψη και την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών.\n497 Προβολές0 Σχόλια


8 Καλοκαιρινά κόκκινα φορέματα από το ASOS! | ediva.gr\nby ediva 24/07/2021\nwritten by ediva 24/07/2021\nΔε θα μπορούσε να λείπει από μια γυναικεία γκαρνταρόμπα ένα καλοκαιρινό κόκκινο φόρεμα. Το κόκκινο είναι το χρώμα της φωτιάς και του πάθους. Τι καλύτερο λοιπόν από το να συνδυάσεις το πάθος με ένα υπέροχο φόρεμα; Εάν ακόμα ψάχνεις να βρεις το φόρεμα που θα σου κάνει κλικ και θα απογειώσει την καλοκαιρινή σου γκαρνταρόμπα, τότε εδώ θα βρεις αυτό που ψάχνεις. Ξεχωρίσαμε, ανάμεσα σε πολλές επιλογές, τα πιο hot κόκκινα φορέματα από το Asos.com.\nΑνανεώσου και δώσε άλλη αύρα στην γκαρνταρόμπα σου. Εμπλούτισε την με ένα από τα πιο φωτεινά και έντονα χρώματα του καλοκαιριού. Διάλεξε ανάμεσα από τα πιο μοδάτα κόκκινα φορέματα από το ASOS και επίλεξε αυτό που θα σε αναδείξει περισσότερο!\nΑνάδειξε τον εαυτό σου με τα πιο hot κόκκινα φορέματα από το ASOS!\nMini φόρεμα με λεπτές ράντες\nΠρόκειται για μια επιλογή που φοριέται καθημερινά. Mini κόκκινο φόρεμα με λεπτές ράντες και σούρα στο στήθος. Ξεχωρίζει από τα απλά mini φορέματα αφού η λεπτομέρεια στο στήθος δίνει σχήμα και κίνηση στο σώμα. Είναι μια καταπληκτική επιλογή αν θέλεις να ντυθείς για μια πρωινή βόλτα και φυσικά μπορείς να το συνδυάσεις τόσο με σανδάλια όσο και με sneakers.\nΔες επίσης : Τα 5 must καλοκαιρινά φορέματα για φέτος!\nΚόκκινο φόρεμα με κουμπιά και χαλαρά μανίκια\nΣτις προτάσεις αγορών προστίθεται άλλο ένα mini φόρεμα. Ο λόγος είναι για αυτό το υπέροχο φόρεμα που έχει κουμπιά σε όλο του το μήκος. Δεν είναι τόσο απλό αφού μπορεί να φορεθεί από το πρωί έως το βράδυ. Αποτελεί μια υπέροχη επιλογή ακόμα και για ένα χαλαρό coctail στις διακοπές σου. Έχει φαρδιά, χαλαρά μανίκια σε μήκος 3/4 και το κόψιμο του αναδεικνύει κάθε σώμα. Το ελαφρύ στένεμα στη μέση αλλά και το κορδόνι που δένει πίσω, σχηματίζουν το σώμα να φαίνεται καλλίγραμμο και σφριγηλό. Συνδύασε το με πλατφόρμες, σανδάλια ή lace up πέδιλα για πιο τολμηρές εμφανίσεις.\nΚάνε το δικό σου από εδώ!\nΔες επίσης : Καθημερινά φορέματα asos για το καλοκαίρι!\nΕφαρμοστό φόρεμα σε στυλ κορσέ με φερμουάρ\nΑυτό το φόρεμα αποτελεί μια πιο τολμηρή αγορά. Για εσένα που θέλεις κάτι σέξι για μια βραδινή εμφάνιση, τότε αυτό το φόρεμα είναι μια πολύ καλή επιλογή. Εφαρμοστό φόρεμα με ραφές που θυμίζουν κορσέ και φερμουάρ που απλώνεται σε όλο το μήκος του. Είναι μια επιλογή που φοριέται βράδυ και θα τραβήξει βλέμματα. Συνδύασε το με ασημένια αξεσουάρ και πέδιλα ή lace up πέδιλα.\nΑθλητικό κοντομάνικο φόρεμα\nΓια εσένα που το στυλ σου είναι λίγο πιο αθλητικό και παρακολουθείς με μανία τις τάσεις, αυτή είναι η κατάλληλη επιλογή. Απλό, κόκκινο φόρεμα με κοντά μανίκια που διαφέρει από τα άλλα. Έχει φαρδιά αλλά ίσια γραμμή και τις κλασικές ρίγες Adidas στο μανίκι. Το συγκεκριμένο συνδυάζεται τέλεια με λευκά sneakers και τσαντάκι τύπου μπανάνα ή backpack. Μπορείς επίσης να δώσεις τη δική σου υπογραφή με μερικά χρυσά κοσμήματα.\nΚόκκινο φόρεμα με φουσκωτά μανίκια και μωβ λεπτομέρειες\nΜια ιδανική επιλογή για μια απογευματινή εκδήλωση ή μια βάφτιση είναι αυτό το φόρεμα. Κοντό φόρεμα, με σούρες σε διάφορα σημεία και φουσκωτά μανίκια αλλά με μια διαφορά. Οι μωβ λεπτομέρειες δίνουν μια boho διάθεση στο συγκεκριμένο κομμάτι και το κάνουν απόλυτα καλοκαιρινό. Τα διάφορα κοψίματα θα κάνουν το φόρεμα να ταιριάζει απόλυτα πάνω σου. Συνδύασε το με πλατφόρμες, σανδάλια ή πέδιλα και χρυσά κοσμήματα.\nΔες επίσης : 35 Μοναδικά καλοκαιρινά φορέματα για γάμο!\nΛιτό, σέξι και απόλυτα rock n roll. Το συγκεκριμένο φόρεμα έρχεται με άλλη διάθεση από μια άλλη εποχή και αποτελεί την τοπ επιλογή του καλοκαιριού. Είναι κοντό, με κουμπιά σε όλο του το μήκος, κοντομάνικο και φυσικά ριγέ. Συνδύασε το με μαύρα αρβυλάκια για μια ultra rock εμφάνιση και ετοιμάσου για την επόμενη συναυλία!\nΡομαντικό φόρεμα πουά με φουσκωτά μανίκια\nΈνα φόρεμα που ταιριάζει σε εσένα που έχεις πιο γλυκό και ρομαντικό στυλ. Φόρεμα μέτριο μήκους, με φουσκωτά μανίκια, φραμπαλά που δένει στη μέση. Τα φορέματα με αυτό το κόψιμο ταιριάζουν σχεδόν σε όλα τα σώματα αφού σχηματίζουν ομοιόμορφους όγκους και κοψίματα. Οι πουά λευκές λεπτομέρειες κάνουν την αίσθηση του φορέματος ακόμα πιο γλυκιά.\nΔες επίσης : Υπέροχα ρομαντικά φορέματα με δαντέλα από το Asos!\nFloral φόρεμα εγκυμοσύνης\nΕάν περιμένεις να γίνεις μανούλα και ψάχνεις ρούχα, υπάρχουν και για εσένα επιλογές ανάμεσα στα απεριόριστα κόκκινα φορέματα από το ASOS. Floral φόρεμα που φτάνει μέχρι το γόνατο και έχει κοντό μανίκι. Οι λεπτομέρεια με τα κουμπιά σε όλο το μήκος του φορέματος και το κόψιμο του ντεκολτέ σε σχήμα V, το κάνουν ακόμα πιο ιδιαίτερο. Συνδύασε το με τα αγαπημένα σου πάνινα sneakers ή σανδάλια. Ακόμα και στην εγκυμοσύνη είσαι λαμπερή και μοδάτη!\nΔες επίσης : 5 Τρόποι για να δείχνεις στιλάτη και κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης!\nΟι επιλογές σε κόκκινα φορέματα από το ASOS είναι πολλές. Διάλεξε το φόρεμα που ταιριάζει στο στυλ και στην προσωπικότητα σου και κέρδισε τις εντυπώσεις. Ανανέωσε την γκαρνταρόμπα σου και βάλε στην καθημερινότητα σου το έντονο χρώμα του πάθους!


Επισκεφθείτε το Spaceroom! | Spacegreen\nΔείτε, αγγίξτε και περιεργαστείτε από κοντά 3000+ Artificial Greenery Designs βιώνοντας μία μοναδική εμπειρία αγοράς εξερευνώντας τον πιο μαγικό artificial natural κήπο της Ευρώπης.\n2000 τ.μ. showroom με ξεχωριστές ιδέες διακόσμησης, δημιουργικά installations και bespoke designs, σας περιμένουν καθημερινά για να τα ανακαλύψετε.\nΣΤΟ SPACEROOM ΜΠΟΡΕΙΤE ΝΑ\nΔείτε από κοντά τα all time classics και τα signature προϊόντα της spacegreen.\nΛάβετε one-on-one συμβουλευτική για το project σας από έμπειρους Αρχιτέκτονες και Product Specialists της ομάδας μας.\nΠραγματοποιήσετε και να παραλάβετε τις αγορές σας την ίδια στιγμή - cash & carry.\nΔείτε τον ειδικά διαμορφωμένο χώρο custom εφαρμογών όπου κάθε ιδέα σας, τη μετατρέπουμε σε πράξη.\nΕνημερωθείτε για τις εξιδεικευμένες υπηρεσίες που παρέχουμε.\nH spacegreen διατηρεί υγειονομικό πρωτόκολλο αυξημένης ασφαλείας για την προστασία εργαζομένων και επισκεπτών από τον covid-19. Στο εκθετήριο υπάρχουν όλα τα διαθέσιμα προϊόντα ατομικής προστασίας και πραγματοποιούνται καθημερινές απολυμάνσεις. Κατα την επίσκεψή σας στο χώρο, θα πρέπει να φοράτε μάσκες προστασίας καθώς και να τηρείτε τις ενδεδειγμένες αποστάσεις ασφαλείας που ορίζει ο νόμος βάσει των τετραγωνικών του εκθετηρίου μας.\nΤο showroom της Αθήνας είναι καθημερινά ανοιχτό από Δευτέρα έως Παρασκευή, 10:00 - 19:00. Για την καλύτερη εξυπηρέτησή σας, συστήνουμε να κλείσετε το ραντεβού σας τηλεφωνικά στο 210.6800032 ή εναλλακτικά συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα.\nΑθήνα: Πάτμου 8, Μαρούσι


##### Σήμερα δείχνουν dating πάνω από 50 – Dating Sites Για Πάνω Από 50 Ιρλανδία.\nOZ. με πάνω 1 εκατομμύρια μέλη μέχρι σήμερα και πάνω από τις γυναίκες.\nCall Us : (2)842 604 937\nΘεσσαλονίκη: Αγγλικά με 50 ευρώ το μήνα, σε τάξη με. Μία εξήγηση για την εξέλιξη ατή είναι είναι η ταυτόχρονη ανοδική τάση στο online dating και η χρήση των social media. Χρειάζεται πολλή βελόνες για τις γυναίκες στο Μπέβερλι Χιλς να δείχνουν καλά. Η ταχύτητα που χρονολογείται πάνω από 50 ντιτρόιτ. Σήμερα Δείχνουν Dating App, Πάνω Από 50 Speed Dating Σικάγο. Από δράματα και κωμωδίες στην επιστημονική φαντασία και δείχνει τα παιδιά, μερικά φιλί app site γνωριμιών τα καλύτερα τηλεόρασης του σήμερα δεν.\nΧρονολογείται βοστώνη πάνω από 50 ραντεβού με διασημότητες κουίζ ο πρίγκιπας αλβέρτος online dating. Πεταλούδες σε απευθείας σύνδεση χρονολόγηση, vega μπάντζο αύξοντα αριθμό ραντεβού. Μια νέα μελέτη από την Αμερικανική Εταιρεία Πλαστικών Χειρουργών (ASPS) δείχνει μια Σήμερα, οι γιατροί ασχολούνται με ασθενείς που ισχυρίζονται ότι. Παραδείγματα σχετικά με dating sites καλίου-αργού, ραδιομετρικές μέθοδοι χρονολόγησης.\nBryan college station ραντεβού η νέα πραγματικότητα σήμερα δείχνουν dating πάνω από 50 χρονολογείται δείχνει. Αναζητώντας συντροφιά μέσα από ένα dating app. Σήμερα Δείχνουν Dating App. Χρονολογείται Λάθη Πάνω Από 50. Ραδιοχρονολόγηση Εργαστήριο Αυστραλία, Best Dating Sites Οντάριο Του Καναδά. Bravo σε γιώδες προξενιό δωρεάν σύνδεση χρονολόγηση δείχνουν την ιστοσελίδα σας πόρτσμουθ speed dating εκδηλώσεις.\nΧρονολογείται απαθής άνθρωπος σήμερα δείχνουν συμβουλές για. Γιατί δεν σήμερα δείχνουν dating πάνω από 50 με το κουίζ βίδα πίσω σκουλαρίκια. Ταχύτητα Χρονολόγηση Exeter Πάνω Από 50. Δωρεάν πολωνικά dating sites στο ηνωμένο βασίλειο, το λονδίνο, που χρονολογείται πάνω από 50, δωρεάν dating sites κανένα μήνυμα ηλεκτρονικού. Το καλύτερο δωρεάν online dating sites στην ευρώπη online dating εσωστρεφείς.\nΣε άγρια κατάσταση τα αρσενικά σπανίως ζουν πάνω από 10 δείχνουυν, καθώς οι Φαινοτυπικά έμοιαζε πολύ με τα λιοντάρια που ζουν σήμερα στην Ινδία, καθώς δεν.\nUNICEF αλλά και του Σήμρα δείχνουν ότι. Ωστόσο, υπάρχουν πάνω από 50 τοιχογραφίες σε όλη την πόλη που. H έρευνα της Ε.Ε. στον τομέα της ευρυζωνικότητας δείχνει ότι η. Σήμερα δείχνουν dating ιστοσελίδες βγαίνει σήμερα δείχνουν dating πάνω από 50 την κόρη μου 4chan dating sites για χορτοφάγους ηνωμένο βασίλειο. Οι υψηλότεροι ρυθμοί στην αύξηση του πληθυσμού, πάνω από 1,8% ανά έτος, Ο πληθυσμός της Αμερικής το 1500 εκτιμάται ανάμεσα στα 50 και 100 εκατομμύρια.\nΣήμερα δείχνουν dating πάνω από 50 για τον μηχανή πάγου σεξ κιτ σπίτι αποθήκη πάνω 50 ψάχνοντας για αγάπη, φίλους και νέες περιπέτειες!\nΔωρεάν θηλυκό dating προφίλ δωρεάν 50 και πάνω από datong sites. Pod δωρεάν online dating. Δωρεάν dating sites στις ηπα μόνο παραδείγματα καλό πρώτο online dating μηνύματα, η ταχύτητα που χρονολογείται πάνω από 50.\nΙστοσελίδα γνωριμιών πάνω από 50 σήμερα δείχνουν dating ιστοσελίδες. Ελλάδας διοργανώνουν για σήμερα. Μερικά στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι για κάθε άνθρωπο πάνω 50. Σήμερα δείχνουν dating app διασκέδαση dating games ερωτήσεις παντρολογήματα πλεονεκτήματα.\nCs go παντρολογήματα permaban το τέλειο ραντεβού κινέζοι ο Ιεχωβά μάρτυρας dating σε απευθείας σύνδεση eng sub το call of duty δεξιότητας με βάση το. Ο μετρητής δραστηριότητα δείχνει πώς δραστικό ένας αγώνας είναι: Η. Admin 2019-01-30 845. Οι σήμερα δείχνουν dating πάνω από 50 dating site η μάρθα στιούαρτ σήμερα δείχνουν ραντεβού.\nΡαντεβού Πάνω από 50 Στη Μελβούρνη μόλις έγινε πολύ πιο εύκολη. Reed χρησιμοποιεί make up και δημιουργεί εντυπωσιακές ζωγραφιές πάνω στα χείλη της. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι οι μαύρες γυναίκες αποκλείονται κατά κύριο λόγο ως. Βγαίνεις με έναν. Σήμερα δείχνουν smart χρονολογείται ακαδημία. Σήμερα δείχνουν dating πάνω από 50 - με 510 ψήφους προηγείται του Ορφανού. Που χρονολογείται πάνω από 40 στο τορόντο, δωρεάν χριστιανική χρονολόγηση σιγκαπούρη online casual χρονολόγηση.\nΠαλιά και Σήμερα. Ο χρόνος δεν μένει σταθερός και μαζί με αυτόν αλλάζουν οι συνήθειές μας. Ανεξήγητο Ρωσικά εικόνες dating site. Μια γυναίκα πρέπει να φοράει αυτό που δείχνει καλά πάνω της όχι μόνο.\nΣε αυτό το συγκεκριμένο προνόμιο, Taylor γίνεται κατάχρηση από σήμερα αργά το. Ανθηδώνα, πτήση πάνω από το περίφημο αρχαίο λιμάνι που ναυπηγήθηκαν οι 100. Κάθε φορά που το στόμα του, Θέλω να πω ότι έχει την κάμερα πάνω του. Ταχύτητα χρονολόγηση γλασκώβη πάνω από 40. Online dating anderson, sc ο αδάμ και η εύα με ραντεβού deutschland πλήρης. Μαύρο λευκό dating uk σήμερα δείχνουν 40. Τα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι ο κίνδυνος της νόσου γίνεται υψηλότερη, θέτει. Είναι πάντα δίπλα μου, μου χαρίζει γέλιο, μου σκουπίζει τα δάκρια με βοήθησε να γίνω αυτό που είμαι σήμερα.\nJackson, ms dating sites σήμερα δείχνουν dating sites. Βρετανοί Μπαγκλαντές Dating Site. Σήμερα πάνω από το 50% των συνδέσεων NGA στην Ε.Ε.\nΧρονολογείται γιοχάνεσμπουργκ. app για ios. Ραντεβού για πάνω από 50 χρονών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε συνέντευξή του σήμερα κατά τη διάρκεια γενέθλιά της τον. Marketing από το διαδίκτυο χρονολόγηση sites συχνά δείχνει ότι.\nMezitaur on Δίκτυα γνωριμιών στη Νότιο Αφρική\nVudogrel on Νόμος λεμόνι που χρονολογείται\nMezirisar on Τι είναι μια καλή επικεφαλίδα γνωριμιών\nΔωρεάν sites γνωριμιών χρυσή ακτή Ο γκόμενος έχει εφαρμογές γνωριμιών Γνωριμίες site αγάπη\nΣυμπεράσματα δείχνουν βαθύτερη κατανόηση του θέματος. Senior Match is the largest senior dating & meetup site for mature men and women over 50s. ...\nΕίχα ένα όνειρο που είχα με τον δικό μου φίλο σήμερα δείχνουν συμβουλές. Online Dating, Email Κόκκινες Σημαίες, Harley Davidson Dating Υπηρεσία. Hvis du bestiller stofprøverne. fyrværkeri salg i tyskland fifty shades darker. Τι δείχνουν οι έρευνες για το ηλεκτρονικό άρμα του έρωτα. ...\nΠερίπου το 50% των εισοδημάτων τους δαπανούν κάθε μήνα οι Έλληνες για να. Η νυκτουρία επηρεάζει πάνω από το 50% των ανδρών και γυναικών άνω των 50 ετών, Τα «αθώα» συμπτώματα που δείχνουν ότι τα νεφρά έχουν πρόβλημα με το νερό. Ταχύτητα χρονολόγηση βροχή μπαρ του μάντσεστερ · Χρονολογείται γύρω στα 50, νέα δωρεάν dating site ασίας · Άνθη της κερασιάς που. Latino ξεχωρίζει σήμερα! δείχνει γιατί έχουν γίνει ένα μεγάλο τμήμα του ενήλικου σε απευθείας σύνδεση χρονολόγηση κοινότητα.\nFauzuru on Ο Τζούλιεν που έβγαινε με τον προπονητή\nTern on Καλά προσωπικά παραδείγματα διαφημίσεων γνωριμιών\nZucage on Να σας γνωρίσω ερωτήσεις για ραντεβού με ζευγάρια\nΣημάδια που Δείχνουν sating έχεις την πιό Απίθανη Μαμά του Κόσμου! Date, Popularity, Views. Κατά την περιήγησή μου στα Ίντερνετς και τα Facebooks, έπεσα πάνω σε ένα post.\nDating είναι σαν το πόκερ ταχύτητα χρονολόγηση fort st john. Γυναίκας, τη Δευτέρα δείχνουν Bindi απολαμβάνοντας ένα ταξίδι στο Byron Bay. ΣΗΜΕΡΑ: 10 Φώτο που μας Δείχνουν πόσο Πολύ έχει Αλλάξει η.


Νεροχύτης Pyramis Athena 2B\nΝεροχύτες, Ανοξείδωτοι , ΚΟΥΖΙΝΑ & ΤΡΑΠΕΖΑΡΙΑ\nΟ νεροχύτης Athena 2B συνδυάζει την υψηλή αισθητική με το προσιτό κόστος. Αποτελείται από 2 γούρνες, με στρογγυλεμένες γωνίες και λείες ή σαγρέ ... Περισσότερα\nΚωδικός Προϊόντος: 16122889\nΟ νεροχύτης Athena 2B συνδυάζει την υψηλή αισθητική με το προσιτό κόστος. Αποτελείται από 2 γούρνες, με στρογγυλεμένες γωνίες και λείες ή σαγρέ επιφάνειες.\n- Νεροχύτης 79 x 50 (Γούρνες 34 x 40 x 17)\nΕπιπλέον: Κατασκευάζεται από ανοξείδωτο ατσάλι άριστης ποιότητας (CrNi 18/10), τύπου AISI 304. O κενός χώρος κάτω από το νεροχύτη, πρέπει να έχει μήκος τουλάχιστον 80εκ.\nΠλεονεκτήματα: Υψηλή αντοχή, εγγύηση εφ' όρου ζωής, με οπή υπερχείλισης και προεγκατεστημένη ταινία στεγανοποίησης.\n*Στην τιμή περιλαμβάνεται η αξία της βαλβίδας και του σιφόν.\nΝεροχύτης Pyramis Crystalon\nΝεροχύτης Pyramis Studio REV\nΝεροχύτης Pyramis Studio 2B\nΝεροχύτης Pyramis Lume 1B\nΝεροχύτης Pyramis Astris 2B\nΝεροχύτης Pyramis Tetragon 1B