ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΡΓΑ : Κωνσταντίνος Σκαρμούτσος\nΦωτογραφίες του Γιώργου Στριφτάρη\nΓεννήθηκα στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου του 1957 , το λέω γιατί δεν έχω τέτοια κολλήματα με την ηλικία. Μεγάλωσα στην Αθήνα στην Κηφισιά, αλλά από μικρή ηλικία ταξίδευα πολύ συχνά, γιατί ο πατέρας μου είχε επιχειρήσεις εδώ και στο εξωτερικό. Ήμουν συνέχεια από τη μια πόλη στην άλλη, Ιταλία , Γαλλία Γερμανία και αυτό μέχρι τα εικοσιένα μου, έφυγα από το σπίτι γιατί παντρεύτηκα.\nΠώς θυμάσαι τα εφηβικά σου χρόνια, πώς βίωσες τη σεξουαλικότητα σου;\nΉταν πολύ ωραία η Αθήνα τότε και περνούσαμε καλά. Εγώ είχα συνειδητοποιήσει τότε ότι εκτός από στρέιτ και κάτι άλλο γίνεται και είμαι και γκέι, υπήρξα ας πούμε bisexual, αν και δε μ’ αρέσει ο όρος αυτός, όταν ο άλλος τον κρατάει εφ’ όρου ζωής, γιατί πιστεύω ότι στην εφηβεία είσαι και λίγο γκέι και λίγο στρέιτ, αλλά μετά κάπου καταλήγεις. Επίσης το να πάς και με τα δύο φύλα κάποια στιγμή, π.χ. σε μια παρτούζα, δε σε κάνει ούτε γκέι αλλά ούτε και στρέιτ.\nΔεν υπάρχει το bi δηλαδή για σένα.\nΌχι , από μια ηλικία και μετά κάποιος έχει πάρει τις αποφάσεις του. Δεν μπορεί να αλλάζεις ψυχολογία, να αλλάζεις όλο το είναι σου, να συνευρίσκεσαι με ένα άτομο του ενός φύλου και μετά να κάνεις το ίδιο με το άλλο φύλο. Μπορεί να το κάνει κάποιος είτε για επαγγελματικούς λόγους, να είναι πορνοστάρ ή ζιγκολό, που θα το κάνει γιατί εκείνη τη στιγμή έχει στο μυαλό του τα λεφτά, ή θα είναι ένας καραγκέι που θα παντρευτεί για λόγους κοινωνικούς. Όταν τελειώσει δηλαδή η εφηβεία, δεν μπορεί να είσαι bisexual . Το bi είναι έλλειψη αποφάσεων τελεσίδικων, είναι ανασφάλειες, είναι πειραματισμός και εγώ ήμουν μέχρι μια ηλικία. Η γκέι μου ταυτότητα διαμορφώθηκε στη Μύκονο, στην οποία πηγαίναμε κάθε καλοκαίρι με την οικογένειά μου. Ο πατέρας μου ήταν φίλος με τον Pierro Aversa, τον είχε γνωρίσει στο Kάπρι, ήταν στα εγκαίνια του μαγαζιού στην Μύκονο. Είχαμε και ένα σκάφος και πηγαίναμε στις παραλίες τότε και θυμάμαι ότι δεν είχαν ούτε καν όνομα. Εκεί άρχισε η γκέι μου ζωή, στα δεκατρία μου χρόνια. Ήταν οι “9 Mούσες”, το “Remezzo”, τότε ανοίγανε σιγά σιγά και ο πατέρας μου έκανε τις ερωτοδουλειές του εκεί. Ήταν το top για την υψηλή κοινωνία τότε στο νησί. Ακόμα και σήμερα το λατρεύω αυτό το νησί, παρά τις αλλαγές του. Το αγαπώ πολύ το νησί και μ’ αρέσει να πηγαίνω, όχι γιατί πρέπει , για να φανείς, για να υπάρχεις κοινωνικά και να σε δούνε. Κάποιοι πάνε χωρίς να το αγαπάνε καν το νησί.\nΚαι πώς βρέθηκες ξαφνικά μετά από όλα αυτά μέσα σε ένα γάμο;\nΠαντρεύτηκα στα εικοσιένα από παράφορο έρωτα. Τη συγκεκριμένη γυναίκα την ερωτεύτηκα πάρα πολύ και τη σεβόμουνα, μπήκα σ’ αυτήν την κατάσταση, ήθελα να το ζήσω αυτό το πράγμα και δεν είναι τυχαίο που ακόμα και σήμερα είναι η καλύτερη μου φίλη, πέρα από φίλη ή αδελφή μου, αυτή είναι η οικογένειά μου, αυτή και δυο τρεος φίλοι είναι που έχουν μείνει στη ζωή μου, μιας και δεν έχω οικογένεια, δεν έχω αδέλφια.\nΆρα από έρωτα έγινε ο γάμος.\nΠαράφορο, και ήμουν μόνο με αυτήν και μέχρι να χωρίσουμε απόλυτα μονογαμικός. Σκεφτόμουνα και τότε αγόρια, μιας και πριν το γάμο είχα πάει με πολλά, ήξερα ότι μπορεί ο γάμος να μην κρατήσει πολύ, αλλά δεν την κεράτωσα ποτέ. Ήθελα μαζί της να το κάνω αυτό και να κάνουμε μια οικογένεια, ενδεχομένως και παιδιά.\n…δεν κάνατε όμως.\nΌχι. Είχε μείνει δυο φορές έγκυος, αλλά επειδή ήμασταν τότε 21 και 22 ετών θεωρούσαμε ότι είναι πολύ νωρίς και μας λείπει η εμπειρία της ζωής. Μετά τα έφερε η ζωή και χωρίσαμε... πολύ φιλικά και ο καθένας τράβηξε το δρόμο του. Εγώ την γκέι μου ζωή, η κοπέλα αυτή μετά ξαναπαντρεύτηκε.\nΌταν την παντρεύτηκες, ήξερε για σένα, για τις προτιμήσεις σου;\nΤης είχα πει τα πάντα, με ποια αγόρια, πόσα αγόρια και τι κάναμε. Είχε ακούσει έτσι και αλλιώς πολλά, εγώ τα είπα γιατί δε μ’ αρέσει να λέω ψέματα και γιατί δεν ήθελα να τα μάθει διαστρεβλωμένα από τρίτους. Βρέθηκαν καλοθελητές έτσι και αλλιώς που πήγαν να της τα πουν και αυτή τους αποστόμωνε, λέγοντας ότι τα ήξερε ήδη όλα .\nΌτι ήσουν μοναχοπαίδι σ’ ενοχλούσες\nΜ’ άρεζε τότε, γιατί είναι αυτό το εγωιστικό ότι είναι δικά μου, αλλά μεγαλώνοντας και βλέποντας τις ευθύνες της ζωής, ναι θα ήθελα και άλλα αδέλφια. Ειδικά τώρα, που πέθανε ο πατέρας μου και φροντίζω τη μητέρα μου, θα ήθελα έναν αδελφό να μοιράζομαι τα βάρη. Την έλλειψη αδελφών την αντικαθιστούσα πάντα από φίλους.\nΗ νύχτα στην Αθήνα τότε πώς ήτανς\nΉταν εκπληκτική η διασκέδαση τότε. Δεν ξέρω πως φαίνεται γραμμένο, δε μ’ αρέσει να το λέω από ψώνιο, αλλά έτυχε επειδή ήμουν σ’ αυτήν τη μεγαλοαστική τάξη – που είπαμε, χεσμένη την έχουμε – είχα λεφτά και μπορούσα να διασκεδάζω. Είχε καταπληκτικά κλάμπ και ντίσκο και έβγαινα κάθε μέρα, όμως κάθε μέρα, μέχρι το πρωί. Σαν κάτι παιδο’σ πλουσίων οικογενειών που βλέπουμε σε ταινίες, κάπως έτσι. Τώρα τέτοια διασκέδαση δεν υπάρχει. Έχει κάτι μικρά μαγαζιά που στριμώχνεσαι, δεν έχει πια αυτές τις ντίσκο με τον άπλετο χώρο που χόρευες, τσίριζες, ξέδινες. Τα γκέι μαγαζιά είναι συμπαθητικά, αλλά πολύ μικρά σαν χώρος. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, Μαδρίτη, Βαρκελώνη, έχει τεράστια μαγαζιά που χάνεσαι, με δυο και τρεις ορόφους. Γυρνάω σπίτι και νιώθω ότι κάτι δεν έκανα, ότι δεν ξέδωσα και αν πέρασα καλά, ήταν γιατί είχα τη διάθεση και είπα θα περάσω καλά. Θυμάμαι την εποχή που έκανε ο Βαλλιανάτος το Factory και του δίνω χίλα μπράβο. Ήταν από τα πρώτα άτομα που γνώρισα στην ενεργό γκέι ζωή μου. Έκανε πράγματα πολύ αβάν γκάρντ και προχωρημένα τότε για την Ελλάδα, αλλά του κόβανε τα πόδια. Όλα αυτά τα πάρτι και τα μαγαζιά και οι χορευτές ήταν καταπληκτικά πρώτα βήματα, που δεν προχώρησαν και λείπουν αυτά τα πράγματα. Υπήρχαν καλά ωραία μαγαζιά, το “Alexander’s”, το “Αλέκος” ήταν τότε για το πρώτο ποτό, το “Graffiti” ένα καταπληκτικό μαγαζί.\nΜε τους γονείς σου ανοιχτά το θέμα ότι εισαι γκέι το συζητήσατε ποτέ;\nΌχι, ανοιχτά ποτέ, αλλά είχαμε κάποιους καβγάδες για μια σχέση μου που είχα πριν το γάμο με ένα άτομο πολύ γνωστό και φτάσανε στα αυτιά τους διάφορα, και επειδή ανήκω σ’ αυτήν την εκνευριστική τάξη που λέγεται μεγαλοαστική, έφτασαν και γρήγορα και με το παραπάνω. Και γίνανε καβγάδες, έγινε λίγο της πουτάνας. Μου ζήτησαν να χωρίσουμε, εγώ δεν το έκανα. Μετά γνώρισα τη μελλοντική γυναίκα μου και το θέμα έσβησε απαλά με πολύ βολικό τρόπο για τους γονείς μου, που δεν το ξαναναφέρανε.\nΤους ενδιέφερε τι θα πει ο κόσμος για σένα;\nΌχι ιδιαίτερα , ήμασταν πολύ αλλόκοτη οικογένεια , ο πατέρας μου είχε κάνει τέσσερις γάμους, τους δύο με τη μητέρα μου, ήταν διάσημος πλεϊμπόι των Αθηνών, δεν ήταν ο άνθρωπος που θα έπρεπε να έχει γίνει πατέρας, με αγαπούσε, με λάτρευε, αλλά δεν ήταν να γίνει πατέρας σε καμιά περίπτωση και ήταν ένας άνθρωπος που έκανε έντονη ζωή, οπότε δεν μπορεί να τον ενδιέφερε τι έλεγαν οι άλλοι για μένα, μετά από όλα αυτά που είχε κάνει αυτός, θα ήταν και θράσος.\nΚαι γιατί παντρεύτηκαν δύο φορές;\nΟ πατέρας μου λάτρευε τους γάμους. Το ‘62 όταν ήμουν πέντε ετών, ερωτεύτηκε μια άλλη γυναίκα παράφορα, μια καλλονή 30 χρόνια μικρότερη του, πάρα πολύ γοητευτική και ωραία, και μας παράτησε, την παντρεύτηκε, χώρισαν μετά από 9 χρόνια, μετά ξαναπαντρεύτηκε με μια άλλη γυναίκα, στο μεταξύ και η μητέρα μου είχε κάνει την ζωή της, αλλά πάντα τον λάτρευε, και όταν της πρότεινε να τα ξαναβρούνε και να παντρευτούνε ξανά, το δέχτηκε. Το είδε σαν η οικογένεια ξανασχηματίζεται, αλλά δεν έγινε έτσι όπως το περιμέναμε, γιατί ο πατέρας μου συνέχιζε να ερωτεύεται και άλλες γυναίκες μετά, ήταν πολύ γοητευτικός, αλλόκοτος και ερωτύλος.\nΤι επιχειρήσεις είχατε;\nΕίχαμε εργοστάσια και εταιρίες με ότι είχε να κάνει με το παιδί, ρούχα, παιχνίδια.\nΚαι υπάρχουν οι επιχειρήσεις αυτές τώρα;\nΔούλεψα σ’ αυτά δέκα χρόνια, από τα εικοσιένα που πέθανε ο πατέρας μου, δεκαπέντε μέρες μετά το γάμο μου από έμφραγμα, ανέλαβα εγώ ως τα τριανταένα, και επειδή δε με ενδιέφερε πολύ αυτή η δουλειά, περισσότερο με ενδιέφερε να ταξιδέψω, να γνωρίσω τον κόσμο και να μην είμαι καθηλωμένος σε μια δουλειά που απαιτεί πολύ χρόνο, είχα μια πάρα πολύ καλή πρόταση από έναν θείο μου και τα πούλησα όλα σ’ αυτόν.\nΜετάνιωσες που πούλησες τις επιχειρήσεις σας;\nΑπαπα, καθόλου. Αν μου έλεγες για έναν εφιάλτη ότι θα τον ζούσα, αυτό θα ήταν η επιστροφή στο παρελθόν. Δεν είμαι εργασιομανής, δε με ενδιαφέρει να μαζεύω λεφτά , γκέι είμαι, παιδιά δεν έχω, οικογένεια και υποχρεώσεις δεν έχω, πρέπει το χρήμα και η δουλειά να υπάρχουν για να σπαταλιούνται, γιατί η ζωή είναι μικρή, δεν ζούμε για τα ογδόντα και τα ενενήντα και δε θα ‘θελα με τίποτα να ζήσω τόσο πολύ αυτήν την εγκατάλειψη, το πέσιμο, να έχω γίνει ένα χούφταλο δυστυχισμένο. Θα έχει καταλήξει το σώμα, θα έχω καταλήξει εγώ, θα χρειάζεται να με προσέχουν και να με νταντεύουν. Θα έχουν φύγει όλα τα ωραία στοιχεία . Γι’ αυτό λέω ότι, αν ο Θεός μ’ αγαπάει, να μη μ’ αφήσει να καταντήσω έτσι και να πεθάνω περήφανος. Ζω την κάθε μέρα λοιπόν σαν να είναι η τελευταία. Αυτός που καυλώνει περισσότερο με τον τραπεζικό του λογαριασμό παρά με την ίδια τη ζωή, χάνει το νόημα και τη χαρά των πραγμάτων. Και η ζωή μπορεί να σου φέρει πολλά και αλλόκοτα πράγματα, και σε εμένα συνέβησαν περίεργες καταστάσεις .\nΠ.χ ότι έχασα στα δεκατρία το μάτι μου.\nΣε ένα ατύχημα στο γκολφ. Αυτά είναι τα αστεία της ζωής. Πας με δυο μάτια να παίξεις με ένα φίλο σου γκολφ, γιατί ανήκεις υποτίθεται σ’ αυτήν τη μεγαλοαστική γελοιωδέστατη τάξη και πρέπει να παίξεις και γκολφ, δες τι ειρωνεία έχουν όλα αυτά από πίσω, και φεύγεις με ένα μάτι και ένα χρόνο στο νοσοκομείο. Ο φίλος μου αυτός, χωρίς να το θέλει και χωρίς να το προσέξει, την ώρα που πήγε να παίξει, εγώ ήμουν από πίσω και έφαγα την μπαστουνιά. Το πώς δεν πέθανα ήταν τεράστιο θαύμα. Μου άνοιξε το κεφάλι στα δύο, το μάτι καρφώθηκε στο γκαζόν, ήμουν επί μήνες σε κώμα και στο νοσοκομείο. Και αυτό με στιγμάτισε και με τα ταρακούνησε πάρα πολύ. Δεν μπορείς να κάνεις σχέδια και προγράμματα αφ’ υψηλού. Δεν ξέρουμε τι θα μας συμβεί σε ένα λεπτό από τώρα.\nΈνιωθες κόμπλεξ μετά που είχες ένα μάτι;\nΌχι, καθόλου. Το γύρισα ανάποδα. Είχα χαρακτήρα πολύ αλήτικο και περήφανο από μικρός και λέω «δε θα με βάλει από κάτω, να είμαι το έρημο, το κακόμοιρο, με το ένα μάτι». Πήρα ένα τσαμπουκά λοιπόν και αποφάσισα να γίνω ένας πειρατής σε εισαγωγικά και κυριολεκτικά. Έτσι και αλλιώς κυκλοφορούσα για καιρό με το μαύρο κάλυμμα στο μάτι, μέχρι να βάλω τα γυάλινο. Δεν το κρύβω, το λέω, μ’ αρέσει που μ’ έκανε δυνατό και γενναίο, που έβαλα εγώ κάτω τη ζωή και όχι αυτή εμένα. Δεν κλαίγομαι, δε μιζεριάζω.\nΟι άλλοι πώς αντιδρούν, σε απέρριψαν;\nΚάποιοι σοκάρονται όταν τους το λέω, αλλά όχι, δε με απέρριψαν, μπορεί να έχει προσθέσει και κάτι σε γοητεία πάνω μου. Το ατύχημα αυτό ήταν σαν να ήμουν πειρατής, ιππότης και δε μου τη λέγανε ούτε οι συμμαθητές μου. Ένα παιδί μόνο βρέθηκε να με πει μια μέρα «Φύγε από την παρέα μας, μονόφθαλμε». Αλλά εγώ γελούσα, δεν είχα κανένα απολύτως πρόβλημα.\nΤι σπουδές έκανες;\nΟικονομικά στο Παρίσι, ακριβώς πριν το γάμο. Το έκανα γιατί ο πατέρας μου το ήθελε. Εγω σιχαινόμουν τα οικονομικά και τα σιχαίνομαι και τώρα, τα έκανα και τα κατάφερα σε ένα δύσκολο πανεπιστήμιο, στη Σορβόννη, αλλά τα έκανα με το στανιό, με πάρα πολλή δυσκολία, αλλά παράλληλα έκανα κρυφά μαθήματα για την τέχνη, τα οικονομικά ήταν για να του βουλώσω το στόμα. Ήθελε τότε να τα κάνω για τις επιχειρήσεις μας, για να αναλάβω.\nΌταν τα πούλησα όλα, άρχισα να ταξιδεύω, να ζω Αυστραλία , Ευρώπη, Ασία, έκανα και μια περιοδεία στον Ειρηνικό Ωκεανό, είχα πάει στα Φίτζι, Χαβάη, Κουκ, γαλλική Πολυνησία και ζούσα στην Ευρώπη πολύ διάστημα, Ρώμη και Παρίσι. Γενικά με μια βαλίτσα στο χέρι ήμουνα.\nΠοια είναι η πιο ιδανική πόλη για να ζεις εσύ και ποια η πιο ιδανική για τους γκέι;\nΑν έπρεπε να φύγω από την Αθηνά να πάω να ζήσω αλλού, μάλλον η Βαρκελώνη. Έχει τέχνη , χαρά, ευγένεια των ανθρώπων, έχει το στοιχείο της θάλασσας, την γκέι ζωή. Τη λάτρεψα τη Βαρκελώνη. Και τη Ρώμη τη λατρεύω και το Παρίσι, αλλά τη Βαρκελώνη θα επέλεγα. Τώρα για έναν γκέι και η Μαδρίτη είναι καλή και φυσικά και το Βερολίνο πάρα πολύ, απλώς στο Βερολίνο έχει σουπερ γκέι ζωή, αλλά έκφυλη, εκατομμύρια γαμήσια, πολύ σεξ, μόνο σέξ. Το πρωί μουσεία και βόλτες και το βράδυ μόνο σέξ, πολύ ελεύθερα και χωρίς πια κανένα όριο . Εδώ υπάρχουν ακόμα κάποια όρια και αυτοι που δε σοκάρονται με τίποτα, θα σοκαριστούν μια σταλίτσα στο Βερολίνο μ’ αυτά τα 48ωρα πάρτυ και τις παρτούζες.\nΠώς είναι να ζεις σε μια μεγαλοαστική οικογένεια;\nΚαλά ήταν, δεν μπορώ να πω ότι δεν ήταν καλά. Κατηγορώ το μεγαλοαστισμό για μερικά κλισέ που δημιουργεί, για τα αρνητικά του, για τα όρια που βάζει, αλλά δεν μπορώ να πω ότι είναι άσχημα να έχεις χρήματα, αλλά έχουν και αυτά ένα τίμημα. Ήμασταν στο επίκεντρο πολλές φορές οι μεγάλες οικογένειες τότε, ήταν πολύ λίγες, σχολίαζε η μια την άλλη, αλλά τι να πω, πέρασα πολύ ωραία παιδικά χρόνια, ήταν πολύ καλά, αν και δε γουστάρω αυτήν τη μεγαλοαστική τάξη. Αν και έχω επαφή ακόμα και τώρα, τη γράφω στα αρχίδια μου. Μ’ ενδιαφέρει ο άνθρωπος και όχι η τάξη. Είμαι υπέρ της φιλίας των ανθρώπων. Τάξη είναι το μεγαλείο της ψυχής μέσα μας. Δεν είναι τίποτα τα λεφτά, ο άνθρωπος έχει σημασία πώς θα είναι. Δεν πιστεύω στις μικρές κλίκες που δεν μπαίνει κάνεις άλλος, τα κουτιά, τα κυκλώματα που θέλουν οι άνθρωποι να βάζουν τους άλλους και τον εαυτό τους μέσα.\nΠώς αντιμετωπίζει ο μεγαλοαστισμός το σεξ και την ομοφυλοφιλία;\nΚαταπιέζουν πολλά πράγματα, είναι γνωστό, παντρεύεται η τάδε με τον τάδε, αρχίζει η συμβατικότητα, το κέρατο ή χωρίζουν. Λίγες είναι οι καλές καταλήξεις, οι ωραίες, με τα αγνά συναισθήματα. Κάποιος παντρεύεται γιατί έχουν λεφτά, κάνουν τα γλυκά- πικρά για τα λεφτά, ενώνονται οικογένειες, ε, είναι πολλή υποκρισία αυτό. Και για τους γκέι μεγαλοαστούς, είναι καταπιεσμένοι, δεν τους γουστάρω καθόλου που δεν είναι ειλικρινεις με τους ανθρώπους, τους φίλους τους, είναι αντικαβλωτικοί και αντιερωτικοι. Και καταπιέζονται τόσο πολύ, κρύβονται, πάνε μόνο σε σκοτεινά, κρυφά μέρη, κανουν σεξ στο εξωτερικό ή ψάχνουν τα έσκορτ στα τσατ. Με λυπούν αυτά τα περιστατικά, γιατί φαντάσου τη δυστυχία, φαντάσου καταπίεση που πρέπει να νιώθουν. Να ζεις και να μην μπορείς να πεις τι είσαι, τι θέλεις, να κάνεις λευκούς γάμους, οι μισοί στα chat είναι παντρεμένοι.\nΈχεις νιώσει να σε έχουν πλησιάσει κάποιοι γιατί έχεις χρήματα και ανήκεις στον κοινωνικό κύκλο των πλουσίων;\nΤυχαίνει και ναι, αλλά λίγες φορές. Ήμουν και εγώ πολύ προσεκτικός. Με πλησίασαν για να μου μιλήσουν με το σκεπτικό ότι θα κερδίσουν κάτι, το έχω αισθανθεί ότι είχαν σκοτεινά και περίεργα κίνητρα, αλλά το βρίσκω λίγο γελοίο. Είμαι και εγώ πολύ χύμα και δεν αφήνω και πολλά περιθώρια και το καταλάβαιναν ότι δεν μπορούν να κερδίσουν με αυτόν τον τρόπο τίποτα.\nΟ σχεδιασμός κοσμημάτων πώς ήρθε στη ζωή σου;\nΜ’ άρεσε από μικρό παιδί , χάζευα τις βιτρίνες και χανόμουνα μέσα στις πολύτιμες πέτρες, έφευγα. Μ’ αρέσουν τα χρώματα, οι όψεις στα πετρώματα. Και από ένα σημείο και μετά ασχολήθηκα , φορούσα κατ’ αρχήν εγώ, έψαχνα να βρω περίεργες πέτρες και τις έκανα κοσμήματα για μένα και το 2000 το έκανα λίγο πιο σοβαρά και έκανα σειρές γυναίκειων κοσμημάτων. Όχι πολύ ευκολοφόρετα, αρκετά μπαρόκ, θεατρικά, έξαλλα. Μ’ άρεσαν να είναι ιδιαίτερα, να υπάρχει το αποτύπωμά μου επάνω, να μην είναι της σειράς. Στο εξωτερικό που τα διακινώ, εκει οι γυναίκες είναι πιο έτοιμες να δεχτούνε και να φορέσουν τα κοσμήματα αυτά, το έδαφος είναι έτοιμο, οι Ελληνίδες λίγο φοβόντουσαν ότι παραείναι μεγάλο, παραείναι ιδιαίτερο, τι θα πούνε κτλ.\nΚατά παραγγελία, περισσότερο κάνω όμως για μένα. Ψάχνω πέτρες που μ’ αρέσουν για μένα και κάνω πολλά μη εμπορικά κοσμήματα έξαλλα, τα οποία φοριούνται από ανθρώπους που έχουν τη δύναμη να το υποστηρίξουν. Πρέπει να το φοράς και να μη σε φοράει το κόσμημα, για να μη γίνεις γελοίος. Τα κοσμήματά μου είναι σ’ αυτό το οριακό σημείο. Μπορώ να υποστηρίξω και τα πιο περίεργα κοσμήματα και να ξεχνάω ότι τα φοράω. Γουστάρω τα μεγάλα κοσμήματα εγώ, τα βαριά, ίσως να είναι το μάτι, το κατάλοιπο του πειρατή, σαν κουρσάρος της Καραϊβικής.\nΕκτός αυτού είσαι και συλλέκτης.\nΜαζεύω πράγματα, αγοράζω πράγματα. Δεν είναι όλα ακριβά, μπορεί να κάνουν ένα ευρώ. Αν εχω τη διάθεση και μου δημιουργήσει την επιθυμία να το αγοράσω και μπορώ, τότε θα το πάρω.\nΗ συλλογή με τα ρολόγια Swatch πώς σου προέκυψε;\nΚαι αυτό από τρέλα. Ήταν το 1980, είχα δει τα δύο πρώτα ρολόγια σε ένα αεροδρόμιο, στο Παρίσι νομίζω ήταν, τα πρώτα που είχαν βγει. Δεν υπήρχε μέχρι τότε ρολόι με τέτοια χαρούμενη διάθεση, με χρώματα και πλαστικό. Ήταν πάρα πολύ φθηνά τότε και τα πήρα. Μετά μπαίνοντας σ’ αυτόν τον κόσμο, μαθαίνοντας τη φιλοσοφία, άρχισα να μαζεύω ρολόγια Swatch. Άρχισα να μαζεύω, να πηγαίνω σε συνέδρια, σε events συλλεκτών. Ήμουν σαν τρελός με τους καταλόγους, να κοιτάω μέρες ολόκληρες τι πουλήθηκε πού και πόσο. Είχα μια από τις μεγαλύτερες συλλογές. Και ξαφνικά όπως μου ήρθε η μανία αυτή, το 1995 ενώ είχα μαζέψει 1.500 ρολόγια, έκανε τον κύκλο του και έκλεισε. Δεν ξανασχολήθηκα και δεν ξαναγόρασα ρολόι. Τότε ήταν η χρυσή εποχή και η μανία των συλλεκτών, το νέο παιχνίδι της εποχής. Γνώρισα πολύ τρελούς και σημαντικούς ανθρώπους μέσα από αυτή τη συλλεκτική μανία. Μετά το 1995 άρχισε μετά να σβήνει, δεν ξαναγόρασα ούτε ένα ρολόι.\nΑπό τους καλλιτεχνικούς κύκλους είχες κάνει παρέες και γνωριμίες;\nΝαι, με πάρα πολλούς ανθρώπους, πολύ διάσημους και σημαντικούς. Ένας που ομολογώ μου έμεινε μέσα στην καρδιά και δε θα ξεχάσω ήταν ο Αντρέας Βουτσινάς, που είχα την τύχη να τον γνωρίσω σε ένα συνέδριο μεγάλο Swatch, που έγινε στην Ρόδο. Και το περίεργο ήταν ότι τον σιχαινόμουν, με εκνεύριζε φρικτά και του το είπα. Μου ερχότανε να του ρίξω μπουνιά και κατέληξε να γίνει φίλος μου, να λέμε τα εσώψυχά μας και να αναπτύξουμε μια πάρα πολύ ωραία σχέση, που διήρκεσε μέχρι που αρρώστησε και μέχρι το θάνατό του. Ήταν πανέξυπνος, με ένα λαμπρό χιούμορ, πολύ φιλοσοφημένος .\nΠοιοι εικαστικοί σ’ αρέσουν και έχεις έργα τους;\nΈχω γνωρίσει πολλούς στο εξωτερικό και στη Ρώμη, εδώ στην Ελλάδα ο Άγγελος Χατζηαράπογλου, ο Δημήτρης Αντωνίτσης που έχω έργα του, τον εκτιμώ πολύ, είναι και αυτός γκέι. Είναι πολλοί, έχω γνωρίσει πολλούς, η Ελλάδα έχει πολύ τέχνη.\nΤο χρήμα ανοίγει τις πόρτες τελικά;\nΑνοίγει, αλλά αν δεν αξίζει κάποιος, κλείνουν και πολύ γρήγορα. Όσο εύκολα ανοίγουν, άλλο τόσο εύκολα κλείνουν. Αν δεν έχεις και μια αξία μέσα σου, δεν μπορείς να αγοράσεις την παρέα, την αγάπη, το κέφι, μπορείς απλά να κάνεις μερικά πράγματα. Είναι σαν ένα ψευτοδιαβατήριο, αλλά μέχρι πότε; Μπορεί να κάνεις ένα μπάμ και να ξεχαστείς, όταν σκάσει η φούσκα.\nΘα θελες να έχεις δεσμό, συντροφιά;\nΈχω ένα δεσμό εδώ και εννιά μήνες, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, με ένα παιδί που μένει Ιταλία. Αλλά δεν έχει σημασία αυτό, έχω και δεσμό, αλλά είμαι και ελεύθερος. Είμαι υπέρ του έρωτα και του πάθους και όχι της συντροφιάς. Τη συντροφιά την παιρνώ από άλλες μεριές. Όταν είναι δυο άνθρωποι μαζί, θέλω να υπάρχει ένα πάθος, ένα συναίσθημα και να μη μένουν μαζί μόνο και μόνο για τη συντροφιά και για το μετά. Δεν χτιζω για μετά και κοιτάω τα μετά. Ζω την ημέρα με ό,τι αυτό σημαίνει, καλό ή κακό. Τη συντροφικότητα τη βρίσκω σε φιλίες και σε πρώην δεσμούς, που συνεχίζουμε και κρατάμε φιλίες.\nΌνειρα για το μέλλον;\nΕύχομαι η ζωή να με έχει υγιή και να γίνομαι λίγο καλύτερος από αυτά που ζω και μαθαίνω. Τίποτα άλλο δεν μπορώ να πω.\n(πρώτη δημοσίευση περιοδικό screw)\nΑναρτήθηκε από george tsitiridis στις 12:19 μ.μ.


Η συναισθηματική, οικονομική και πολιτική χάρτα του κεφτέ | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\n18 Αυγούστου, 2020 18.08.2020 • 06:09\nΚεφτέδες μοσχαρίσιοι, κρεμμυδάτοι, με ψωμί και άφθονο δυόσμο. Ενίοτε με μαϊντανό και ρίγανη. Συνήθως με ούζο, άλλοτε με κρασί ή με λίγη τριμμένη ντομάτα. Πάσης Ελλάδος.\nΟι χοιροσφαΐσιοι της Μυκόνου με τη θρούμπη. Οι ντοματοκεφτέδες της Σαντορίνης, της Ανάφης, της Κιμώλου…\nΟι αξιώτικοι πατατοκεφτέδες.\nΟι κεφτέδες της Λέσβου, ουζάτοι και κυμινάτοι.\nΟι αθερινοκεφτέδες της Σικίνου.\nΟι ρεβιθοκεφτέδες της Σίφνου, της Ρόδου.\nΟι μελιτζανοκεφτέδες του Αντώνη στο Καγιάνι, στη Μυτιλήνη.\nΟι χταποδοκεφτέδες της Αμοργού. Οι χταποδοκεφτέδες με κύμινο, ούζο και μάραθο από το Σίγρι της Λέσβου.\nΟι κρητικοί κολοκυθοκεφτέδες, οι κολοκυθοκεφτέδες γενικώς.\nΤο σουτ μακάλο, οι κεφτέδες με αλευρόσαλτσα της Φλώρινας.\nΟι χορτοκεφτέδες της Ηπείρου, της Θεσσαλίας, της Κρήτης.\nΟι χιώτικοι μαλαθροκεφτέδες. Οι κουκαροκεφτέδες (με το πράσινο μέρος από τα χλωρά κρεμμύδια) της Πιερίας.\nΤα σφουγγάτα, οι τυροκεφτέδες της Κύθνου.\nΟι κυπριακοί κεφτέδες με χοιρινό κιμά και τριφτή πατάτα.\nΤα σουτζουκάκια της Σμύρνης.\nΌλοι οι κεφτέδες της Νίκης, της Νένας, οι κεφτέδες με ξύσμα και χυμό λεμονιού του Πέσκια. Οι γαριδοκεφτέδες της κυρα-Μπεμπέκας από τον Γαλατά, οι πολίτικοι μυδοκεφτέδες της Μαιρούλας. …\nΗ Βιβή γράφει πως η λέξη δεν είναι ελληνική, έχει τουρκική καταγωγή και ρίζες περσικές. Η λέξη είναι τουρκική, όχι το φαγητό. Κεφτέδες φτιάχνουν εδώ και αιώνες σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. Όμως όσα χρόνια μαγειρεύω, διαβάζω και ερευνώ τα των φαγητών, πουθενά δεν έχω δει τέτοια ποικιλία συνδυασμών, τέτοιο πλούτο συνταγών, όπως στη δημώδη ελληνική κουζίνα. Εδώ, στα αλήθεια η ευρηματικότητα χτύπησε κόκκινο. Κάθε τόπος επινόησε τον δικό του κεφτέ, αξιοποιώντας τα ελάχιστα διαθέσιμα. Το ντοματάκι της η Σαντορίνη, τα ρεβίθια τους οι Σιφνιοί, το χοιρινό των χοιροσφαγίων και την άγρια θρούμπη οι Μυκονιάτες.\nΕδώ, ο κεφτές έγινε σημαία της φτωχικής κουζίνας των περισσευμάτων. Γιατί τι είναι ο κλασικός κρεάτινος κεφτές; Γίνεται να χορτάσει μια οικογένεια με μισό κιλά κιμά; Αν βάλεις μπόλικο ψωμί μπαγιάτικο, γίνεται. Μουσκεμένο μάλιστα σε λίγο κρασί ή ούζο, ή σε λίγο νερό ή σε ζουμιά ντομάτας, με μπόλικο τριφτό κρεμμύδι και μυρωδικά, γίνεται, και όλοι είναι χαρούμενοι, μωρά και παππούδες. Είναι τροφή αγαπησιάρικη, μαλακή, εύληπτη ο κεφτές.\nΚάπως έτσι ο κεφτές έγινε για τους Έλληνες η μαντλέν μας. Μην το γελάτε, κουβαλά το σπίτι που γεννηθήκαμε, την αυλή που τεντώσαμε τα πόδια μας, τη γειτονιά μας, είναι η αγκαλιά της γιαγιάς, απάγκιο λιμανάκι. Τα κεφτεδάκια που καταναλώσαμε, μικρές μπουκιές καρυκευμένες με την πρόζα της ζωής μας, πινέζες συναισθημάτων εν χώρω και εν χρόνω.\nΠώς να ξεχάσω τον κεφτέ με κιμά γίδας που δοκιμάσαμε προ ολίγων ημερών στην αυτοσχέδια καντίνα της κυρα-Μαρίας στον Χρούσο, κάτω από τον Μεσότοπο Λέσβου; Γίδας; Ναι, μη στραβώνετε τη μύτη, γίδες έχει, γίδες θυσιάζει η κυρα-Μαρία. Είπαμε, με τα διαθέσιμα.\nΈγραψε στη μνήμη μας η γεύση αυτού του κεφτέ, η υφή του, η τραγανή κρούστα σε τέλεια κόντρα με τη λιπαρή, μελάτη ψίχα του, χωρίς αρτύματα άλλα, παρά λίγο κρεμμυδάκι, μάλλον περασμένο από το τηγάνι. Καθόλου βαρύς, μοσχομύριζε, αδιάσειστο τεκμήριο για την ευγενική διατροφή των ζωντανών.\nΜου καρφιτσώθηκε η Λέσβος στο μυαλό, και αυτή η μυστική, πανερημική, σωτήρια παραλία της, μετά από ένα εικοσάλεπτο χωματόδρομο. Μου έμεινε η Λέσβος και αυτό το καλοκαίρι, το πιο περίεργο καλοκαίρι της ζωής μας.\nΜην το γελάτε, ο κεφτές της κυρα-Μαρίας από τον Χρούσο έχει μια ιερότητα, χωράει όσα δεν χωράνε εκατό βιβλία μαζί.\nΑχ, τι καλοκαίρι κι αυτό!\nTo άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στον Γαστρονόμο, τεύχος 172.


Μείναμε με «παλλόμενους» φόρους και «παλλόμενες» περικοπές κ. Μπαλτά, του Πάνου Μπιτσαξή - iporta.gr\nΠάνος Μπιτσαξής / 5 Απριλίου 2016 / No Comment\n• Με την αποχώρηση του κ. Φαμπρ επήλθε το άδοξο τέλος ενός «οράματος» του Υπουργού Πολιτισμού κ. Αριστείδη Μπαλτά. Το όραμα της συνένωσης του ελληνικού πολιτισμού με τον πολιτισμό της Φλάνδρας.\nΠού είναι η Φλάνδρα; Στο Βέλγιο.\nΠοιός είναι ο πολιτισμός της Φλάνδρας; Δεν γνωρίζω. Ρωτήστε τον κ. Μπαλτά.\nΤο μόνο το οποίο γνωρίζω για την Φλάνδρα είναι ότι ήταν «μήλον της έριδος» σε διάφορες εποχές, ότι η Γάνδη είναι συμπαθητική και αρκετά όμορφη μικρή πόλη της φλαμανδικής συνιστώσας του Βελγίου και ότι η ποδοσφαιρική της ομάδα πρωταγωνιστεί στο βελγικό πρωτάθλημα.\nΔεν πήγε, όμως, ποτέ ο νους μου ότι ο πολιτισμός της Φλάνδρας, όποιος κι αν είναι, θα έπρεπε να κυριαρχήσει στην Ελλάδα με απόφαση του Έλληνα Υπουργού Πολιτισμού.\nΠώς το σκέφτηκε; Ένας Θεός το ξέρει. Η τρικυμία στο κρανίο δεν έχει όρια.\nΟ κ. Μπαλτάς είναι ο ίδιος κύριος, που με την ιδιότητα του Υπουργού Παιδείας, δήλωσε ότι αντιτίθεται στην αριστεία. Δεν θέλει τα σχολεία μας να καλλιεργούν την αριστεία αλλά την μετριοκρατία. Είναι ο ίδιος κύριος που δήλωσε ότι η Ειδομένη αποτελεί «τιμητική εικόνα» για την Ελλάδα. Με τον κ. Φαμπρ τρίτωσε το κακό όταν πλέον ξεσηκώθηκαν και οι πέτρες.\nΠαραμένει βέβαια στην θέση του, έτοιμος να μας προτείνει το επόμενο όραμά του.\nΕίναι μέντωρ, σύμβουλος και φίλος του Πρωθυπουργού.\n• Επειδή, λόγω του επαγγέλματός μου, κάποιες φορές είμαι βιαστικός στις κρίσεις μου δεν πρόκειται να ασχοληθώ, γιατί δεν έχω άποψη, με το καλλιτεχνικό έργο του κ. Φαμπρ. Μου τράβηξε μόνο την προσοχή ότι με 25 βαθμούς Κελσίου στην Αθήνα επισκέφθηκε το Μαξίμου και τον κ. Τσίπρα φορώντας γούνινο παλτό, το οποίο δεν έβγαλε ούτε μέσα στο Πρωθυπουργικό γραφείο. Ας μην τον αδικώ όμως. Μπορεί να τον ταλαιπωρούσε κάποια ίωση και να είχε κρυάδες.\nΘα συνεχίσει, υποθέτω, να αναζητά την δική του πρόταση αισθητικής εκσφενδονίζοντας γάτες. Θα εξακολουθεί να εμπνέεται από την σεξουαλική βία. Δεν με αφορά.\nΟ πανδαμάτωρ χρόνος είναι ο μοναδικός τελικός κριτής της ποιότητας ανάλογων καλλιτεχνικών εγχειρημάτων. Δεν με αφορά γιατί δεν με ενδιαφέρει προσωπικά καμιά μορφή τέχνης η οποία προσπαθεί να με προκαλέσει με τέτοια μέσα.\n• Το μόνο πράγμα που πρέπει να συγκρατήσουμε από την ευρύτατη συζήτηση που έγινε για το θέμα του εν λόγω κυρίου είναι το εξής:\nΑς μείνουμε μακριά από κάθε πουριτανισμό και ας μην παίξουμε το παιχνίδι του δήθεν σκανδαλισμού της κοινής γνώμης. Η τέχνη είναι ελεύθερη. Δεν έχει όρια. Κριτής της είναι το κοινό και ο χρόνος. Ανοιχτή ή συγκαλυμμένη λογοκρισία στην τέχνη, ακόμα και στις πιο ακραίες εκδοχές της, είναι ανεπίτρεπτη στις δημοκρατικές κοινωνίες. Στο κάτω – κάτω είμαστε Έλληνες, Μεσόγειοι και γήινοι και δεν σκανδαλιζόμαστε τόσο εύκολα όσο οι Βέλγοι.\nΠροφανώς, βεβαίως, κάθε καλλιτεχνικό δημιούργημα υπόκειται σε κριτική. Προφανώς, επίσης, η ανεμπόδιστη ελευθερία της τέχνης δεν σημαίνει ότι ο προκλητικός εξτρεμισμός αποτελεί το διαβατήριο για την θέση του καλλιτεχνικού Διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών. Ακόμα και σε αυτό, η Κυβέρνηση δείχνει την ανικανότητά της να συντονιστεί με το μέτρο και την κοινή λογική.\nΕντυπωσιάζει δε ιδιαίτερα η περίεργη ελληνοφοβία της, ο περίεργος πολιτιστικός ραγιαδισμός. Χάθηκαν οι Έλληνες δημιουργοί; Χάθηκαν οι Έλληνες του πολιτισμού και της τέχνης και έπρεπε να βρούμε Φλαμανδό; Δεν μας αρέσει ένας θεσμός, το Φεστιβάλ Αθηνών, με βαθιές ρίζες, ένα ελληνικό Φεστιβάλ που ποτέ δεν απομονώθηκε από την διεθνή πολιτιστική δημιουργία και ξαφνικά θέλουμε να μην το λέμε ελληνικό αλλά διεθνές; Από πού προκύπτει όλη αυτή η απέχθεια προς την ελληνικότητα, που την βλέπουμε παντού; Νιώθω πραγματικά έκπληκτος. Ενεώς.\n• Η αστεία πλευρά του πράγματος, γιατί σε όλα υπάρχει η αστεία πλευρά, είναι ότι χάσαμε την ευκαιρία να δούμε στην Επίδαυρο μια κυβερνητική κουστωδία, αποτελούμενη από τον κ. Τσίπρα, τον κ. Μπαλτά, τον κ. Φίλη και τον κ. Φλαμπουράρη, να παρακολουθεί τις πάλλουσες αναζητήσεις του κ. Φαμπρ. Και για όσους από εμάς αρέσκονται στο χάζι, χάσαμε την δυνατότητα να βρεθούμε στην Επίδαυρο, ανάμεσα σε χιλιάδες φιλότεχνες κυρίες, οι οποίες θα έρχονταν να ζήσουν με ενθουσιασμό τις μεγάλες στιγμές του πολιτισμού της Φλάνδρας.\n• Έτσι, μείναμε με τους «παλλόμενους» φόρους και τις «παλλόμενες» περικοπές του τρίτου μνημονίου, που όπου να’ ναι έρχονται. Αυτό το έργο δεν θα μπορέσουμε να το αποφύγουμε.\nΘα το δούμε υποχρεωτικά ολόκληρο. Η μόνη διαφορά είναι η εξής:\nΤο «πάλλον» στοιχείο στο έργο του κ. Φαμπρ έχει ως κατά φύσιν προορισμό να ανεβαίνει και μετά να κατεβαίνει. Αντίθετα, ο «παλλόμενος» φόρος μόνο ανεβαίνει. Δεν κατεβαίνει ποτέ. Η δε «παλλόμενη» περικοπή μόνο κατεβαίνει, δεν ανεβαίνει ποτέ.\n• Πάλι σωρεύονται και πυκνώνουν τα σύννεφα της αβεβαιότητας. Ενώ η Κυβέρνηση, παρά το γενικό μπάχαλο, διέδιδε από κάθε πιθανό και απίθανο παρασκηνιακό μέσο ότι το success story του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σύντομα πραγματικότητα, όλα δείχνουν πάλι να στραβώνουν.\nΗ διαρροή των συνομιλιών των στελεχών του Δ.Ν.Τ. είναι μέρος ενός σχεδίου κατασκευής εχθρών για να επιρριφθούν οι ευθύνες αν ναυαγήσει η αξιολόγηση. Το αγαπημένο παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ, το παιχνίδι του φταίχτη. Blame game, το λένε στα αγγλικά. Η απουσία σχεδίου και η ερασιτεχνική υιοθέτηση θεσμών και δομών προτεκτοράτου είναι το εκρηκτικό μείγμα της κυβερνητικής ανεπάρκειας. Πάλι θα κινδυνεύσουμε να πέσουμε στα βράχια.\n• Ίσως σε αυτό να αποσκοπούσε η επιλογή του κ. Φαμπρ. Αντί να ασχολούμαστε με την δραματική αποτυχία των κυβερνητικών χειρισμών, να ασχολούμαστε με τα οράματα του κ. Μπαλτά.\nTags ανοιχτή Πόρτα Πάνος Μπιτσαξής Φάμπρ


«Η Καθημερινή»: Ηγούμενος ασελγούσε σε βάρος δόκιμων μοναχών « Διαγόρας ο Μήλιος\n« Ανέκδοτο: η κηδεία του σκύλου\nΗ αθεΐα στο διαδίκτυο »\nThis entry was posted on 2009/03/11 στις 17:39\tand is filed under Ειδησεογραφία. Με ετικέτα: σεξ, σκάνδαλο, Ασέλγεια, Εκκλησία, Θρησκεία, Καταγγελίες, Κληρικοί, Μοναστήρια, Μοναχοί, Νύφον, Ορθοδοξία, Σόδομα και Γόμορρα, Σεξουαλική παρενόχληση, Σκάνδαλα, Χριστιανισμός, ηγούμενος, καταγγελία, κλήρος, ομοφυλοφιλία. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, ή trackback from your own site.\n24 Σχόλια προς “«Η Καθημερινή»: Ηγούμενος ασελγούσε σε βάρος δόκιμων μοναχών”\n2009/03/11 στις 19:03\nΤο «οι νέοι πρέπει να έρθουν πιο κοντά στην εκκλησία» αποκτά καινούριο νόημα.\n2009/03/11 στις 19:09\nΑπλά μια διευκρίνιση, πριν έρθουν πιο κοντά να έχουν κάνει μπάνιο ;-)\n2009/03/11 στις 19:41\nΟ Νύφον πρέπει να είναι «Νύφων» (Γενική: «του Νύφωνος»)\n2009/03/11 στις 22:10\nΠως του ξέφυγε του Ροϊδη αυτή η υπόθεση; :)\nMhlioras o dIAgORIOS said\n2009/03/11 στις 22:35\n2009/03/12 στις 03:46\nΝίκο, μάλλον έχεις δίκιο. Το παρόν άρθρο όμως δεν είναι πρωτότυπο, παρά αναμετάδοση είδησης από την Καθημερινή, και γι’αυτό το λόγο οφείλει να αντιγράφει πιστά το πρωτότυπο άρθρο.\n2009/03/12 στις 09:02\nΗ ορθή γραφή είναι «Νήφων».\nΚατά τα άλλα ,σε τέτοιες περιπτώσεις, και εφόσον αποδεικνύεται δίχως αμφιβολίες η αλήθεια τους, τάσσομαι υπέρ της εφαρμογής του ισλαμικού δικαίου:ευνουχισμός και ακρωτηριασμός των άνω άκρων.\n2009/03/12 στις 17:41\nπαιδοφιλιες,λαδωματα,χασισια οτι θες.\n2009/03/12 στις 17:55\nτι προοδευτικες αποψειςεχετε κυριε Θ.Β.!η κοινωνια θα λειτουργουσε εξαιρετα αν το εφαρμοζαμε? ΑΑΑΑχαχαχαχαχα!!!!!!!!\n2009/03/12 στις 19:07\nσε παρακολουθούσα και στον Ροϊδη που έμπαινες και άφηνες τα σκουπίδια σου. Ώστε ευνουχισμό προτείνεις; Χριστιανική βαρβαρότητα και πλειοδοσία. Εικοσιεφτά άτομα τον κατηγορούν τον παπά σου, αλλά εσύ που δήθεν θέλεις τον ευνουχισμό του πετάς και τη σπόντα βρε μπας και είναι αθώος. Αντι για ευνουχισμούς, φωνάξετε σεις οι ευλαβικοί να σταματήσει το αίσχος της στρατολόγησης ανηλίκων αγοριών και κοριτσιών στις μονές. Καλά τα λέει ο Λασκαράτος στου Ροϊδη, που δεν τους ξέφυγε Σαιμον το θέμα. Υπάρχει στο\nμε αφορμή το νέο κρούσμα παιδεραστίας του ηγούμενου της Αγίας Σκέπης πανοσιώτατου Νήφωνος, που κατηγορείται ότι ασελγούσε σε 17 (!!!!) ανήλικους (!!!!) μοναχούς, αναρωτιέμαι για χιλιοστή φορά ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ ΣΤΙΣ ΜΟΝΕΣ.\nΗ Πολιτεία έχει τεράστιες ευθύνες γιατί επιτρέπει σε αρχιμανδρίτες και ηγουμένισσες να φυλακίζουν στις μάντρες τους ανήλικα παιδιά.\nΌλοι καταλαβαίνουν τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια.\nΟι ανήλικοι στις οικογένειές τους, ή αν δεν έχουν, σε ανάδοχες οικογένειες ή σε σοβαρά ιδρύματα (Παιδικό χωριό ΣΟΣ, Χαμόγελο παιδιού κλπ) και πάντα στα σχολεία. Όχι στα μοναστήρια, στις κακόφημες αδελφότητες τύπου Παναγίου Τάφου και στο Άγιο Όρος.\n2009/03/12 στις 19:29\nΔυστυχώς τέτοια συμβάντα δεν είναι σπάνια στους κόλπους τις Εκκλησίας! Ούτε είναι «σημεία των καιρών» όπως έσπευσε να δικαιολογήσει τα αίσχη ένας θεοσεβούμενος! Απλά παλιώτερα δεν υπήρχε η τηλεόραση για να μαθευτούν οι πομπές τους στο ευρύ κοινό!\nΥ.Γ. Παρά την τραγικότητα του συμβάντος επιτρέψτε μου να να κάνω μια σκωπτική παρατήρηση: Ευτυχώς που ο καλός θεούλης προνόησε και δεν προκύπτει τεκνοποίηση μέσω του σοδομισμού! Αλλιώς θα είχε γεμίσει ο τόπος μπάσταρδα κωλογεροπαίδια!!!\n2009/03/12 στις 23:11\nνα βάλουμε και ανασκολοπισμό, τώρα που γυρίζει;-D\n2009/03/13 στις 00:39\nΔυο συμβουλές προς γονείς:\n1. Κρατάτε τα παιδιά σας μακριά από την εκκληcία και τα στελέχη της\n2. Μη φιλάτε ΠΟΤΕ το χέρι ενός ιερωμένου. Δεν ξέρετε πού το είχε πριν\n2009/03/13 στις 01:06\nΈτσι!Αυτή είναι η ουσία και όχι τι βασανιστήρια θα κάνουμε στους παιδόφιλους παπάδες για να πλειοδοτήσουμε στη γρίκη.\n2009/03/13 στις 17:15\nΕισαι παντα στην επικαιροτητα ΘΒου…\n2009/03/13 στις 17:42\nγιατι ασχολιομαστε συνεχως με αυτες τις λερες;\nδεν ξερουμε τι ειναι; τι εκπροσωπευουν;\n2009/03/14 στις 10:47\nΧμμμμμ…. Τώρα κατάλαβα τι εννοούσε ο Μεγάλος όταν έλεγε «άφετε τα παιδία ελθείν προς εμέ».\n2009/03/14 στις 12:33\n«Μούτρο», όταν η χυδαιότητα αντιμετωπίζεται με περισσότερη χυδαιότητα χάνει το δίκιο της.\n2009/03/14 στις 13:49\nΚι εγώ ο αφελής νόμιζα ότι οι ορθολογιστές άθεοι θα έβρισκαν σοβαρότερα πράγματα για ν’ ασχοληθούν, από το να μυρίζουν τους βόθρους στους οποίους αφοδεύουν οι ρασοφόροι. Φαίνεται τους αρέσει η μπόχα…\nblack dokimos said\n2009/03/14 στις 15:18\nΑσελγούσε τι σημαίνει;Χωρίς τη θέλησή τους;Αν το έκαναν με τη θέλησή τους τι μας κόφτει εμάς;Ίσα ίσα που πρέπει να χαιρόμαστε που οι Χριστιανοί εμβυθήζωνται εις τα ερωτικά.\n2009/03/14 στις 16:13\nΤο έλεγε; Γιατί ιστορικές μαρτυρίες για την ύπαρξή του δεν υπάρχουν (τουλάχιστον γνήσιες κι όχι προϊόντα πλαστογραφίας).\n2009/03/14 στις 18:01\nΚάποιος πρέπει να ασχοληθεί και με τους βόθρους όμως, το να αγνοούμε την ύπαρξή τους απλά θα οδηγήσει στο να γεμίσουμε σκατά (σόρυ Διαγόρα για τις λέξεις, για χάρη του παραλληλισμού που κάνουμε εδώ, καταλαβαίνεις). Το να λέει δε κάποιος πως είναι ορθολογιστής και γι’αυτό δεν ασχολείται με τέτοια θέματα είναι ανούσιο, τί νόημα έχει αν δεν κάνει κάτι για να βελτιώσεσι αυτά που βλέπει; Αν θέλουμε να καθαρίσει η βρωμιά δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια…\nΝομίζω πως οι χριστιανοί έχουν μάθει τί πάει να πει έρωτας εδώ και καιρό απλά συνεχίζουν πεισματικά να το αρνούνται ;) Όμως εντάξει, σε μερικές περιπτώσεις μας νοιάζει, γιατί όταν μιλάμε για ανηλίκους (και δη όταν έχουν δεχτεί πλύση εγκεφάλου), δεν μπορούμε να πούμε πως ξέρουν πάντα τί θέλουν και τί κάνουν. Έτσι κι αλλιώς το σεξ με ανήλικους είναι παράνομο το θέλουν δεν το θέλουν…\n2009/03/15 στις 02:43\nBlack Dokimos: Η έννοια του ρήματος «ασελγώ» δεν λέει και πολλά πράγματα. Αυτό όμως που θα έπρεπε να σου λέει κάτι είναι ότι το ρήμα «ασελγώ» συντάσσεται με τον προσδιορισμό «εις βάρος». Επίσης όταν ακούς για καταγγελία δέκα ή δεκαπέντε ατόμων, προφανώς και προκύπτει ότι δεν υπήρχε συναίνεση. Αλλά ακόμα και να ακούστηκε κάπου η λέξη συναίνεση, έχε υπόψιν σου ότι οι καταγγελίες αφορούν ανήλικους, και το νομικό σύστημα ορθώς και δεν αναγνωρίζει συναίνεση όταν εμπλέκονται ανήλικοι.\n(Black Dokimos, συγγνώμη αν η απάντησή μου ήταν κάπως στεγνή και άχαρη, καθώς μάλλον απέτυχε να διακρίνει και να κάνει παιχνίδι με την ειρωνία του παραπάνω σχολίου σου.)\n2009/03/29 στις 14:20\nΤι δεν καταλαβαίνετε??? ο ανθρρωπος πληρώνεται για να κάνει αυτο που κανει. Μας έχει πάρει εργολαβια… δεν υπάρχει post μου να μην το εχει σχολιασει. Στο blog του δεν πατάει και δεν σχολιάζει κανεις. Μόνον εμάς τους απιστους έχει για παρέα. Η δουλειά του είναι να παρεκλίνει όλες τις συζητήσεις και απαντάει στο κάθε τι, ασε ρε μεγάλε να πέσει και τίποτα κάτω…


8 casual Χριστουγεννιάτικα ρούχα για την περίοδο των εορτών – etsotras.gr\nPosted on 10 Δεκεμβρίου 2018 22 Φεβρουαρίου 2019 by easycomtech\nΤα Χριστούγεννα έρχονται και αυτές τις υπέροχες διακοπές θα έχετε σίγουρα περισσότερα πράγματα να κάνετε και σε περισσότερα μέρη να πάτε. Οι εμφανίσεις σας θα πρέπει να είναι πάντα προσεγμένες και με style. Παρακάτω παρουσιάζουμε μερικές φρέσκες ιδέες για casual glamour Χριστουγεννιάτικα looks…ας δούμε λοιπόν μερικά παραδείγματα.\nStyles με skinny jeans\nΤο Skinny είναι το ιδανικό ρούχο για να δημιουργήσετε μια κομψή, casual εμφάνιση! Μπορείτε να το φορέσετε με καρό πουκάμισο, καπιτονέ αμάνικο γιλέκο, μπότες αλλά και τακούνια. Ολοκληρώστε το look σας με ένα παλτό, μια μακριά ζεστή ζακέτα ή μια πασμίνα σε χριστουγεννιάτικες αποχρώσεις όπως κόκκινο, πράσινο και λευκό, έτσι ώστε η εμφάνισή σας να είναι πραγματικά σαν να είστε διακοπές.\nStyles με short skirts\nΗ καρό φούστα είναι άλλη μια κομψή ιδέα για να κάνετε εντυπωσιακές εμφανίσεις κατά τη διάρκεια των διακοπών. Μπορείτε να δημιουργήσετε μια casual εμφάνιση δίνοντας της μια extra girlish αίσθηση στο look σας. Φορέστε τις με λευκό πουλόβερ, μαύρο κολάν και μποτάκια. Επίσης, το νέο trend περιλαμβάνει τις φουσκωμένες φούστες! Για ολοκληρωμένο look επιλέξτε ένα μπορντό ή κόκκινο πουλόβερ, ένα φουλάρι και…. Voila!


Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι με λαμπερές πινελιές στο κόκκινο! - altpress ΦΘΙΩΤΙΔΑ | Εναλλακτική ενημέρωση\nΗ αντίστροφη μέτρηση για την αλλαγή του χρόνου έχει αρχίσει. Σαν καλή οικοδέσποινα, έχετε τα πάντα έτοιμα, έχετε ψωνίσει τα απαραίτητα, έχετε διακοσμήσει το σπίτι και οργανώσει το μενού. Μήπως, όμως, κάτι λείπει; Δεν θα θέλατε να δώσετε ένα πιο λαμπερό και εορταστικό τόνο στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι ;\nΔείτε κάποιες εύκολες και οικονομικές ιδέες διακόσμησης με σκόρπιες πινελιές στο κόκκινο της φωτιάς να δίνουν τον τόνο. Και επιστρατεύοντας τη φαντασία μας και την καλύτερη μας διάθεση δημιουργούμε την ατμόσφαιρα για ένα αξέχαστο ρεβεγιόν στο σπίτι.


Εξωδικαστικός συμβιβασμός: Διαγραφή χρεών σε αγρότες - Ξυπνήστε ρε\nΕξωδικαστικός συμβιβασμός: Διαγραφή χρεών σε αγρότες\n8/05/2017 09:30:00 μ.μ.\nΙδιαιτέρως αποκαλυπτικός σχετικά με τον εξωδικαστικό συμβιβασμό των αγροτών παρουσιάστηκε ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Βασίλης Κόκκαλης,\nο οποίος τοποθετήθηκε για το ζήτημα που “καίει” χιλιάδες αγρότες.\nΥπενθυμίζεται ότι πλήρη διαγραφή πανωτοκίων και «κούρεμα» λογιστικού υπολοίπου έως 50% προβλέπει, ανά περίπτωση, ο παράλληλος εξωδικαστικός συμβιβασμός για τα «κόκκινα» αγροτικά δάνεια της πρώην ΑΤΕbank, ο οποίος μπαίνει σε εφαρμογή από τις 20 Σεπτεμβρίου και αναμένεται να δώσει σημαντική ανάσα σε τουλάχιστον 80.000 επαγγελματίες του πρωτογενούς τομέα και συνεταιρισμούς.\nΤο σχέδιο επικεντρώνεται στην εξυπηρέτηση της βιώσιμης οφειλής, όπως αυτή καθορίζεται από τα περιουσιακά στοιχεία του αγρότη-δανειολήπτη. Στο πλαίσιο αυτό, δίνεται η δυνατότητα διαγραφής κεφαλαίου, μέχρι το ύψος της αξίας της περιουσίας του οφειλέτη, μειωμένης σε ποσοστό 10%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, σε περίπτωση που ο οφειλέτης επιθυμεί (και, φυσικά, έχει την οικονομική δυνατότητα) να κλείσει τους λογαριασμούς του με την πρώην Αγροτική, καταβάλλοντας άμεσα ένα ποσό, η διαγραφή μπορεί να ξεπεράσει και το 50% της συνολικής οφειλής.\nΓια παράδειγμα, αγρότης με οφειλή 100.000 ευρώ και πραγματική εμπορική αξία της ρευστοποιήσιμης περιουσίας του στα 50.000 ευρώ, θα μπορεί να διευθετήσει οριστικά το χρέος του, πληρώνοντας 45.000 ευρώ, να επιτύχει δηλαδή διαγραφή του 55% της οφειλής.\nΕξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι δίνεται η δυνατότητα εκ νέου υπαγωγής στις διατάξεις του ν. 3259/2004 (σ.σ. ο γνωστός νόμος «περί πανωτοκίων), κάτι που οδηγεί σε υπολογισμό εκ νέου και επαναπροσδιορισμό της οφειλής. Ο παράλληλος μηχανισμός για τα δάνεια της πρώην Αγροτικής έχει καταρτιστεί σε συνεργασία με την αντιπροεδρία της κυβέρνησης, την PQH (εταιρεία που έχει αναλάβει την εκκαθάριση της πρώην ΑΤΕbank) και την Τράπεζα της Ελλάδος.\nΈρχεται να καλύψει το κενό που αφήνει ο νόμος για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, στις διατάξεις του οποίου δεν μπορεί να υπαχθεί η μεγάλη πλειοψηφία του αγροτικού κόσμου, καθώς δεν έχει πτωχευτική ικανότητα. Διαφέρει ως προς αυτόν στο ότι αφορά μόνο έναν πιστωτή (την πρώην ΑΤΕbank) και δεν οδηγεί, υποχρεωτικά, σε συμφωνία πιστωτών και αντίστοιχη συνολική μείωση του βάρους του οφειλέτη.


Αποστολέας Θέμα: Ακουστικα binaural (Αναγνώστηκε 9343 φορές)\n« στις: 05/02/18, 18:43 »\nΠαιδες,θελω να παρω κατι ακουστικα για το μπιθρι στην δουλεια.Χαζευα στο νετ και επεσα σε μια κατηγορια binaural.Τι ειναι αυτο;\nεχει διαφορα στο experience the sound o yeah τα μυαλα μας κομποστα;\nΕντιτ για διορθωση απο σεβασμο στον χοτ-σως\n« Τελευταία τροποποίηση: 05/02/18, 19:58 από saved »\nΑπ: Ακουστικα binaural\n« Απάντηση #1 στις: 05/02/18, 19:51 »\nΔε νομίζω να αφορά τόσο κατηγορία ακουστικών όσο ήχο ηχογραφημένο με ειδικό εξοπλισμό ο οποίος, με "καλά" ακουστικά", δίνει την εντύπωση 3D.\nΥ.Γ. Θα ήταν καλό να ξαναβλέπεις αυτά που γράφεις και να κανεις κάποιες απαραίτητες διορθώσεις στα μηνύματά σου πριν τα ανεβάσεις. Αυτό εδώ είναι πολύ δυσανάγνωστο.\n« Απάντηση #2 στις: 05/02/18, 19:59 »\nΑρα δεν με οφελει σε τιποτα.Οχι οτι ειναι και ακριβα,απλα μου αρεσε το καλωδιο που ειναι μεσα σε κορδωνι και φιλαγετε καπος\n« Απάντηση #3 στις: 06/02/18, 15:09 »\nΜιας και ανοιξες θεμα για ακουστικά, τι προτείνετε για ακουστικα μελετης; Εχω ενα ζευγαρι της κακιας ωρας και θέλω κατι που να αποδίδει σωστά τον ηχο που θα άκουγα διχως αυτα.\n« Απάντηση #4 στις: 06/02/18, 16:14 »\nΛογικά οποιαδήποτε ακουστικά φτιαγμένα για studio χρήση θα υπερκαλύπτουν τις ανάγκες σου.\nΑλλά τι τύπου θέλεις; Ψείρες, κλειστού τύπου;\nΦαντάζομαι για σύνδεση με υπολογιστή για να ακούς backing track και εσένα, σωστά;\n« Απάντηση #5 στις: 06/02/18, 21:49 »\nΠαράθεση από: Uriah στις 06/02/18, 15:09\nΕγω την εχω καταβρει με κατι οικονομικα Sennheiser HD 205-II γυρω 40E (γιατι τα μονα που μπορουσα ηταν τα Beyerdynamic DT-770 Pro γυρω στα 140. AKG με τιποτα. Ντενεκεδες. Οτι πιο ακαταλληλο για κιθαριστες, αφου τα μεσαια ειναι φαγωμενα).\nΤα 205-II, ογκος, ψίχα στα μεσαια, καθαρα ψηλα, ενταση οση θελεις.\n« Τελευταία τροποποίηση: 06/02/18, 21:54 από Spyros Delta »\n« Απάντηση #6 στις: 06/02/18, 22:07 »\nνομίζω ότι τα θέλει μπάσο, όχι για κιθάρα\n« Απάντηση #7 στις: 06/02/18, 22:32 »\nΠαράθεση από: modfori στις 06/02/18, 22:07\nκτηνωδες μπασο έχουν τα razer του γιου μου, που τα χρησιμοποιεί για gaming/youtube.\n« Απάντηση #8 στις: 06/02/18, 23:06 »\nα. Εκανα παραθεση κι απαντησα στο ποστ του Uriah.\nβ. Κανουν το ιδιο καλα και για μπασο.\n« Απάντηση #9 στις: 07/02/18, 08:48 »\nακουστικά για μπάσο ειναι μια πολύ πονεμένη ιστορία...βγες στα μαγαζιά μαζι με το μπάσο και αν εχεις κανα modelling μαραφέτι που ξέρεις τον ήχο του ακομα καλύτερα. κουμπωσε οσα περισσότερα ακουστικά μπορείς, έχοντας τις εξής παραμέτρους που θα σε ικανοποιούν:\n1-άνεση στην τοποθετηση και στην χρήση (καλα τα DT770, αλλα ιουνιο-σεπτεμβρη ειναι οκ για προβα στο βλαδιβοστοκ)\n2-ευκρίνεια στα μπάσα (το αν ειναι μπασατο ενα ακουστικο δεν μου λεει κάτι. μου λεει όμως να καταλαβαίνω την κάθε νοτα καθαρη με τις πρώτες και δεύτερες αρμονικες να ειναι εκει και να μην θαβονται απο την μπασιλα του χαρακτήρα του ακουστικού\n3-ευκολια ευρεσης ανταλλακτικών στο απώτερο μέλλον (ειδικα τα μαξιλαρακια ! )\n« Απάντηση #10 στις: 07/02/18, 12:45 »\nΠαράθεση από: Spyros Delta στις 06/02/18, 21:49\nΣπύρο από άνεση πώς είναι; Από μια γρήγορη είδα παραπονάκια ότι είναι σφιχτά και κουράζουν (και τα 770 που έχω τώρα αλλά είναι στα όρια της διάλυσης με ψιλοκουράζουν μετά το μισάωρο περίπου).\n« Απάντηση #11 στις: 08/02/18, 03:18 »\nΠαράθεση από: zeoy στις 07/02/18, 12:45\nΝαι ειναι λιγο σφιχτα. Ειναι κλειστου τυπου. Αυτο βεβαια εχει το πλεονεκτημα οτι δεν βγαινει ηχος εξω. Καλο για ηχογραφηση φωνης και ακουστικων οργανων αλλα και οταν θελεις να ακουσεις δυνατα το βραδι.\nΟποιος ειναι κεφάλας ή εχει μεγαλα αυτια θα δυσκολευτει. (γιατι δεν εχουν και πολυ μεγαλες χουφτες να αγκαλιαζουν τα μεγαλα αυτια και θα τα πατικωνουν)\nΟχι και μισαωρο. Τα φοραω ηδη 3-4 ωρες. Αρκετα σφιχτα αλλα ειναι ελαφρια.\nΠαντως αξιζουν τον κοπο να τα ακουσετε. Πολυ καλος ηχος.\n« Τελευταία τροποποίηση: 08/02/18, 03:23 από Spyros Delta »\n« Απάντηση #12 στις: 05/04/18, 23:40 »\nΤελικά ενα ζευγαρι AKG K-52 πηρα. Μετρια ακουστικά αλλα για τα λεφτα τους δεν περιμενα και παραπανω. Οπως ειπε και ο φιλος πραγματι τα μεσαια δεν ακουγονται, αλλα τα μπασα τους σκοτώνουν. Άνετα καθως αγκαλιάζουν το αυτι, ησυχα για τους γυρω ασχετως εντασης και ανάλαφρα.\n« Απάντηση #13 στις: 18/04/18, 14:19 »\n« Απάντηση #14 στις: 18/04/18, 22:44 »\nΩραία μάστορα αλλά με κοντά 200 ευρά νοικιάζεις και στούντιο να ακούς με την ησυχία σου χαχαχααχ. Σε αυτά τα λεφτά προτιμώ ενισχυτάκο (πχ ο ωραίος vaporizer που πήραν κάτι φίλοι) ή κιθαρούλα. Βέβαια αλήθεια είναι ότι ό,τι πληρώσεις παίρνεις.\n« Απάντηση #15 στις: 02/09/18, 14:32 »\n4 μηνες αργοτερα με τα AKG και τα βρισκω ανυποφορα. Μιση αργοτερα και μου εχουν κανει το κεφαλι κουδουνι. Ο ηχος τους ειναι εξαιρετικα μουντος, με τεραστια απουσια υψηλων και μεσαιων συχνοτητων. Πραγματικα μεγαλη αποτυχια.Θα βγω απο βδομαδα στα μαγαζια να δω τι υπαρχει.\n« Απάντηση #16 στις: 02/09/18, 15:50 »\nΠαράθεση από: Uriah στις 02/09/18, 14:32\nτο πρόβλημα με αυτά που πήρες είναι ότι είναι closed και είναι κουραστικά για να τα χρησιμοποιείς πολύ ώρα.\nνα πάρεις semi-open\nνομίζω ότι στα ακουστικά αξίζει να ξοδέψεις χρήμα αρκετό, πχ 100-150 ευρώ, θα το ευχαριστηθείς και θα τα έχεις για πάρα πολλά χρόνια αμα τα προσέχεις.\nbtw ποιος αντιπροσωπεύει τα beyerdynamic στην Ελλάδα;;;\n« Απάντηση #17 στις: 02/09/18, 20:43 »\nΤελικα,η γιατρια ειναι μια.\n15αρα καμπινα..ετσι να σε βαραει να το νοιωθεις.και δε θελει δυνατα\n« Απάντηση #18 στις: 02/09/18, 21:36 »\nΣαν σχεδιαση δεν με κουραζουν, ειναι ανετα κι ελαφρυα. Ο ηχος τους ειναι μπουκωμενος, υποκωφος. Απο ο hands free που ηρθε με το κινητο ακουω 100 φορες καλυτερα χωρις υπερβολες.\n« Απάντηση #19 στις: 03/09/18, 09:31 »\nΠαράθεση από: Uriah στις 02/09/18, 21:36\nθα πω μερικά πράγματα χωρίς να το παίξω γνώστης γιατί απλά δεν έχω μεγάλη πείρα.\nΝομίζω ότι τα Studio ακουστικά δεν θα πρέπει να τονίζουν καμία συχνότητα, απλά να αποδίδουν τον ήχο που λαμβάνουν.\nΑν αλλοιώνουν τον ήχο τότε δεν ακούς αυτό που παίζεις σύμφωνα με τις ρυθμίσεις σου στον ενισχυτή σου, μαγνήτες κλπ αλλά κάτι διαφορετικό.\nΤα ακουστικά HiFi, τα ακουστικά των κινητών, hands free κλπ έχουν "πειραγμένες" τις συχνότητες, κάποιες τις τονίζουν περισσότερο και κάποιες τις καταστέλλουν,\nΑυτό συμβαίνει και σε αρκετά Studio ακουστικά αλλά κυρίως στα 6-7 Khz (νομίζω).\nγια να μάθεις ακριβώς τι συμβαίνει θα πρέπει να έχεις το διάγραμμα Frequency Response and Impedαnce των ακουστικών.\nΥπάρχουν sites που κάνουν αυτές τις δοκιμές και τις ανεβάζουν στο internet.\n« Απάντηση #20 στις: 03/09/18, 11:00 »\nΔεν εχω καταλαβει τι ακριβως ειναι,αλλα επρεπε να το χρεισημοποιησω οταν εφτιαχνα την καμπινα για να δω οτι λειτουργει σωστα\n« Απάντηση #21 στις: 03/09/18, 20:20 »\nΔεν τα έχω δοκιμάσει αλλά γιατί δεν κοιτάς και τα PJB H-850 σχεδιασμένα από μπασίστα για μπασίστες όπως διαφημίζουν\nΑπό κει και πέρα τα κλασικά\nκάποιοι θα πουν και τα AKG k240, εγώ έχω τα AKG k271 mkii και είμαι ευχαριστημένος (πριν από αυτά είχα κάτι Sennheiser 3πλάσιας αξίας)\nΒέβαια ίσως θα ήταν καλύτερα να τα δοκιμάσεις πρώτα καθότι ο καθένας έχει διαφορετικά αυτιά (μέγεθος, ακοή, ευαισθησία κλπ)\n« Απάντηση #22 στις: 03/09/18, 21:51 »\nΠαράθεση από: EVGemini77 στις 03/09/18, 20:20\nΘα τα τσεκαρω, ευχαριστω.\nΑκουστικά για MP3?\nΞεκίνησε από Raz Επιστήμη και Τεχνολογία\n4957 Εμφανίσεις 16/08/08, 22:08\n2522 Εμφανίσεις 26/07/09, 17:36\n16664 Εμφανίσεις 24/02/10, 23:47\nΆνεση ηχογραφώντας μες ακουστικά\n1827 Εμφανίσεις 28/07/10, 17:52\nHeadphones/Ακουστικά για το σπίτι.\nΞεκίνησε από jim-papajim Μουσικά όργανα και εξοπλισμός\n4683 Εμφανίσεις 08/01/14, 00:10\nΝα πάρω ακουστικά ή θα φάω έξωση? :P\nΞεκίνησε από Bonz Κρουστά\n33127 Εμφανίσεις 11/11/11, 13:21\nΞεκίνησε από afterforever Ηχογραφήσεις και Στούντιο\n4273 Εμφανίσεις 18/05/12, 00:57\nΞεκίνησε από jikkis123 Ηχογραφήσεις και Στούντιο\n2235 Εμφανίσεις 18/07/12, 17:52\nmonitor ή ακουστικα\nΞεκίνησε από zeromancer Ηχογραφήσεις και Στούντιο\n5096 Εμφανίσεις 06/08/13, 04:01\nAkg 612 pro ακουστικα\nΞεκίνησε από paokz Μουσικά όργανα και εξοπλισμός\n1481 Εμφανίσεις 29/12/15, 15:30


Super League 2: Νίκες για ΑΕΛ, Ηρακλή, Καλλιθέα, Λεβαδειακό, ΑΕΚ Β’ –Το πρώτο γκολ της Ζακύνθου - Verianet\n23 Ιαν 2022 18:40\nΟι διεκδικητές της ανόδου επικράτησαν στην 15η αγωνιστική της Super League 2. Η ΑΕΛ πήρε το Θεσσαλικό ντέρμπι στον Βόλο (2-1 τον Ολυμπιακό). Σούπερ διπλό ο Ηρακλής στην Ηγουμενίτσα (5-1 τον Θεσπρωτό). Η ΑΕΚ Β’ έκαμψε την αντίσταση της Επισκοπής (1-0). Ο Λεβαδειακός επικράτησε στην Λεωφόρο (3-1 τον Παναθηναϊκό Β’). Η Καλλιθέα πέρασε και από την Σπάρτη (2-0 τον Βλαχιώτη). Πρώτο γκολ για την Ζάκυνθο αν και συνετρίβη στα Χανιά (5-1)\nΔίχως εκπλήξεις ολοκληρώθηκε η 15η αγωνιστική στην Super League 2. Οι ομάδες που εμπλέκονται στη μάχη για την άνοδο στην πρώτη κατηγορία εύκολα ή δύσκολα ξεπέρασαν τα εμπόδια που βρέθηκαν στον δρόμο τους.\nΣτον βόρειο όμιλο, την νίκη της ημέρας πέτυχε η ΑΕΛ, καθώς πήρε το Θεσσαλικό ντέρμπι στον Βόλο (2-1 τον Ολυμπιακό). Απίθανο διπλό για τον Ηρακλή που διέλυσε τον Θεσπρωτό, στο μέχρι τώρα απόρθητο κάστρο του στην Ηγουμενίτσα (1-5).\nΣτον νότιο όμιλο, η ΑΕΚ Β’ έκαμψε την αντίσταση της Επισκοπής (1-0). Ο Λεβαδειακός επικράτησε στην Λεωφόρο (3-1 τον Παναθηναϊκό Β’). Η Καλλιθέα πέρασε και από την Σπάρτη (2-0 τον Βλαχιώτη). Πρώτο γκολ για την Ζάκυνθο αν και συνετρίβη στα Χανιά (5-1)\nΑλμωπός Αριδαίας - Ολυμπιακός Β' 3-0 (45', 47' Ρόβας, 94' Πρίκας)\nΝίκη Βόλου - Απόλλων Λάρισας 0-2 (3' Νούσιος, 81' Χατζής)\nΞάνθη - Βέροια 0-3 (30' Γιακουμάκης, 47' Μούργος, 92' Πόζογλου)\nΠΑΟΚ Β' - Τρίκαλα Αναβολή\nΠιερικός - Απόλλων Πόντου 1-0 ((3' Παπαδόπουλος)\nΘεσπρωτός - Ηρακλής 1-5 ((52' Ραμίρεζ - 22' Πατράλης, 37' Κάκκο, 45' Χρουσιέλ, 54' Τότσκα, 56' Tομάς)\nΚαβάλα - Πανσερραϊκός 2-2 (74’ Μουσιγιά, 79’ Σαμπανίδης-63’ Κόντσι, 93’ Μαρκιόνι)\nΟλυμπιακός Βόλου - ΑΕΛ 1-2 (47’ Στάμου-6’, 63’ Όγκμποε)\nΟλυμπιακός Β’ – Νίκη Βόλου (14.45)\nΑΕΛ - ΠΑΟΚ Β’ (17.00)\nΣήμερα (15η αγωνιστική)\nΔιαγόρας - Ο.Φ. Ιεράπετρας 0-0.\nΑΕΚ Β' - Επισκοπή 1-0 (69’ Κορνέζος)\nΠαναθηναϊκός Β' - Λεβαδειακός 1-3 (83’ Σαρδέλης-6’ αυτ. Χριστογεώργος, 8’ Μυτίδης, 89’ Τζημόπουλος)\nΚαραϊσκάκης - Ηρόδοτος 2-1 (11’, 93’ Ναζίμ-3’ Γκόμεζ)\nΕργοτέλης - Αιγάλεω 1-0 (58’ Κωστανάσιος)\nΑστέρας Βλαχιώτη - Καλλιθέα 0-2 (13’ Μαρουκάκης, 42’ Μουνιέ)\nΧανιά - Ζάκυνθος 5-1 (20' Μπαΐροβιτς, 39' Καμαρά, 45', 81’ Βασιλόγιαννης, 92΄Κολλάς - 18' Ντάσης)\nΚαλαμάτα - Ρόδος Αναβολή\nΚηφισιά - ΑΕΚ Β’\nΟΦΙ Ιεράπετρας - Χανιά\nΗρόδοτος - Εργοτέλης\nΡόδος - Παναθηναίκός Β’\nΚαλλιθέα - Διαγόρας Ρόδου


Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2020 12:57\nΗ γραμματεία Ηρακλείου του ΠΑΜΕ καταδικάζει, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της, τις πρακτικές τρομοκρατίας και εκβιασμού στις οποίες έχει επιδοθεί η εργοδοσία του ομίλου ΟΤΕ από τον ίδιο τον διευθύνων σύμβουλο, μέχρι τους τοπικούς διευθυντές και manager\nΚαι συνεχίζει: «Ο στόχος αυτών των ενεργειών είναι διπλός. Στοχεύουν με την τρομοκρατία να πετύχουν, από την μία την κάμψη των αγωνιστικών διαθέσεων και διεκδικήσεων των συναδέλφων που παλικαρίσια βρέθηκαν σε απεργιακό αγώνα 15 ημερών τον προηγούμενο μήνα. Από την άλλη με εκβιασμούς και απειλές της λογικής «κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί τη δουλειά σου», προσπαθούν να διώξουν από τον όμιλο συναδέλφους με συγκροτημένα και κεκτημένα δικαιώματα, ρίχνοντας τους το τυράκι των πακέτων αποχωρήσεων.\nΟι απειλές και οι τρομοκρατία θα πέσουν στο κενό. Η γραμματεία Ηρακλείου του ΠΑΜΕ στέκεται στο πλευρό των εργαζομένων του ΟΤΕ και θα δώσει όλες τις δυνάμεις της ώστε κανείς συνάδελφος να μην μείνει μόνος του απέναντι στην επίθεση της εργοδοσίας. Όπως έγινε και στην διάρκεια της απεργίας, οι εργαζόμενοι με τη μαζική συμμετοχή τους στις απεργιακές φρουρές και στον αγώνα τσάκισαν τις τρομοκρατικές πρακτικές της διοίκησης που είχε επιστρατεύσει μέχρι και συλλήψεις απεργών. Έτσι και τώρα οι ενέργειες αυτές θα πάρουν απάντηση μέσα από τη μαζική συμμετοχή και δράση στα σωματεία και τα συνδικάτα.\nΝα τους δείξουμε την δύναμη μας ξανά. Χωρίς τους εργαζόμενους τίποτα δε μπορεί να λειτουργήσει. Οι εργοδότες ξέρουν τη δύναμη που έχουμε, την είδαν για ακόμα μια φορά στις απεργιακές κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος.\nΓια αυτό στις 18 Φλεβάρη οι εργαζόμενοι στον Όμιλο ΟΤΕ πρέπει να συναντηθούν με τους υπόλοιπους εργαζόμενους για να δοθεί μαζική απεργιακή απάντηση. Κόντρα σε εργοδότες και τις κυβερνήσεις τους που μας θέλουν χωρίς δικαιώματα, με διαλυμένους μισθούς και συντάξεις, χωρίς συλλογικές συμβάσεις και συγκροτημένα δικαιώματα.\nΣτις 18 Φλεβάρη λέμε όχι στην τρομοκρατία, στη μισή ζωή. Στις 18 Φλεβάρη λέμε όχι στο νέο αντιασφαλιστικό νόμο που είναι συνέχεια της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι στον Όμιλο ΟΤΕ. Η Κοινωνική Ασφάλιση δεν είναι ατομική υπόθεση, ΕΙΝΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. Αφορά την προστασία μας στους χώρους δουλειάς, την υγεία μας, την δημόσια και δωρεάν πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και αφορά όλη την οικογένεια μας. Η σύνταξη, η εξασφάλιση της υγειονομικής περίθαλψης δεν είναι λεφτά κανενός εργοδότη. Ανήκουν σε μας τους εργαζόμενους.»\nΓ' Εθνική: Πάμε για υποβιβασμό οκτώ ομάδων\nΜε νέα διοίκηση στην Γ' Εθνική η Νεάπολη


Ραντεβού 15 12 2017 στις 7.00 μμ στην πλατεία Βαλλιάνου – Voutospress Kefalonia\nΌλα έτοιμα για τη μεγάλη γιορτή -Σε χριστουγεννιάτικους ρυθμούς το Αργοστόλι [εικόνες]\nΤο Χριστουγεννιάτικο Χωριό στο Αργοστόλι είναι έτοιμο και ανοίγει τις πύλες του στις 15 Δεκεμβρίου, περιμένοντας τους μικρούς, αλλά και μεγαλύτερους φίλους του. Αύριο λοιπόν στις 7.00μμ στην πλατεία Βαλλιάνου στο Αργοστόλι θα πραγματοποιηθεί το καθιερωμένο άναμμα του κεντρικού Χριστουγεννιάτικου Δέντρου της πόλης.\nΣπιτάκια ανάμεσα στα δέντρα, σκηνικό βγαλμένο από παραμύθι, σε μία χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, στην πλατεία που ντύθηκε στα γιορτινά της χάρη στο μεράκι και στην αγάπη των κατοίκων της.\nΟι εκδηλώσεις ξεκινούν με το άναμμα του δέντρου, ενώ ανάμεσα στα άλλα θα υπάρχουν μποναμάδες, ρακόμελο, λουκουμάδες, κουραμπιέδες και μελομακάρονα. Το πρόγραμμα θα συνοδευτεί από ένα πλούσιο πρόγραμμα με ποικίλες εκδηλώσεις.\nΑκολουθεί καλλιτεχνικό πρόγραμμα για το νεανικό κοινό και όχι µόνο… με το γνωστό συγκρότημα Walkmantheband. Pop, Rock, Disco, Reggae, Latin, Rock n roll ένα non-stop-mix με Ελληνικές και ξένες διασκευές κυρίως της δεκαετίας του 90.\nΕπίσης θα δοθούν τα βραβεία των περσινών νικητών του διαγωνισμού «ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ-ΖΟΥΜΕ». Το ekefalonia.gr έκανε μια βόλτα στη στολισμένη πλατεία για να δει από κοντά τις προετοιμασίες.\nΠΑΡΑΛΑΒΗ ΝΕΟΥ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 480.000 € ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΣΠΑ Ένα νέο, υπερσύγχρονο…\nΕορτασμός των Προστατών του Πυροσβεστικού Σώματος στη Μητρόπολη


Οι φονευθέντες στην Παραμυθιά την 27η Σεπτεμβρίου 1943\n26 Σεπτεμβρίου 2019 26 Σεπτεμβρίου 2019 periodiko797 Views Μάριος Μπίκας\n(ΤΟ Α΄μέρος θα το βρείτε ΕΔΩ)\nΠροφορικές μαρτυρίες για τους φονευθέντες την 27η Σεπτεμβρίου 1943 :\n(΄Ολες οι παρακάτω προφορικές μαρτυρίες είναι διασκευασμένες κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην αλλοιώνεται το πραγματικό τους νόημα)\n– Κωνστάντω Κόκκορη – Καράμπελα (κόρη του Χρ. Κόκκορη)\n« Στις 24 Σεπτέμβρη του 1943 είχαν βγει στο οικοτροφείο του Αγίου Νικολάου οι Τουρκαλβανοί και φώναζαν : « ΄Οποιος θέλει να γλιτώσει, να έρθει στο Δημοτικό Σχολείο της Παραμυθιάς »\nΗ Κωνστάντω Κόκκορη με το σύζυγό της Παναγιώτη Καράμπελα\nΦωτό (1) : Αρχείο Κωνστάντως Κόκκορη – Καράμπελα\nΕκείνον τον καιρό η μάνα έλεγε του πατέρα :\n– Σήκω να φύγουμε. Αν πάθεις εσύ τίποτε, εγώ δε θέλω να ζήσω.\n– Όχι, της απαντούσε ο πατέρας. Εγώ δεν έχω κάνει κακό σε Τούρκο, γιατί να με σκοτώσουν;\nΤην ημέρα αυτή εγώ μαζί με την αδερφή μου την Αρετή (αργότερα Μητρολώλαινα) είχαμε πάει απάνου στην Τριόδα, που είχε τα γρέκια ο θειος μας ο Νικόλας Γώγος, για να πάρουμε μερικά προικιά της. Τα είχαμε εκεί, επειδή φοβούμασταν μήπως μας κάψουν το σπίτι και μαζί καούν κι αυτά.\nΕπιστρέφοντας φορτωμένες, όταν φτάσαμε στο εικόνισμα της Αγίας Παρασκευής, είδαμε πολλούς Τούρκους με Γερμανούς. Γρήγορα ρίξαμε τα προικιά μέσα σ’ έναν τοίχο. Εκείνη τη στιγμή ήρθαν εκεί και η γυναίκα του Νικόλα Γώγου με την κόρη της, που γύριζαν κι αυτές από τα γρέκια. Όλες μαζί μας πήραν οι Τούρκοι και μας έκλεισαν στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου της Παραμυθιάς. Τότε η πόρτα της αυλής του Σχολείου ήταν εκεί που σήμερα είναι το περίπτερο. Εδώ και γύρα απ’ όλη την αυλή φύλαγαν μέρα νύχτα οπλισμένοι Γερμανοί στρατιώτες. Μέσα εκεί ήταν και ο Γάκης Μάντης με την μικρή του κόρη. Μαζί του είχε και μια γίδα. Την άρμεγε και το γάλα της το ’πινε η κόρη του. Στην αυλή του Δημ. Σχολείου της Παραμυθιάς μείναμε αρκετές μέρες. Για φαγητό τρώγαμε τραχανά, που είχε πάρει μαζί της η γυναίκα του Νικόλα Γώγου μέσα σε μπινιότα. Από την κάτω πλευρά του Σχολείου υπήρχε μια μικρή βρύση. Παίρναμε με το καπάκι της μπινιότας νερό, ρίχναμε μέσα τραχανά και τον τρώγαμε. Για να περάσουμε την ώρα, θυμάμαι, παίζαμε πεντόβολα.\nΣτις 27 Σεπτεμβρίου το μεσημέρι σκότωσαν στην αυλή του Άγιου Νικόλαου της Παραμυθιάς τον πατέρα μου και το Βασίλη Μπρέστα. Εμείς τότε, επτά αδέρφια μείναμε ορφανά. Ο Μιχάλης ήταν μόλις δύο χρονών.\nΟ πατέρας έμεινε εκεί άταφος. Η μάνα δεν μπορούσε να πάει για να τον θάψει, γιατί φοβούνταν τους Τούρκους. Πήγε όμως μετά από μια ή δυο μέρες. Μόνη της έσκαβε τον τάφο του. Την είδε ο Χαμντής Ντεμ, γείτονας Τούρκος, πήρε δυο ΄Ελληνες που τους είχε κρυμ-μένους στο σπίτι του και μαζί άνοιξαν το μνήμα. ΄Υστερα, έβαλαν τον πατέρα πάνω σε μια ξύλινη σκάλα, τον μετέφεραν στον τάφο και τον έθαψαν. Η μάνα από πίσω μάζευε τα μυαλά του.\nΤο πρωί της 29ης Σεπτέμβρη, πολύ πρωί, θολά, έβγαλαν από τα υπόγεια του Δημοτικού Σχολείου πολλούς άντρες. Αφού τους μά-ζεψαν όλους στην αυλή, διάβασαν τα ονόματα των 49, τους οποίους ξεχώρισαν και τους έβαλαν στη γραμμή δυο – δυο. Εμείς την ώρα εκείνη ήμασταν εκεί κοντά, πάνω σ’ ένα σωρό από πέτρες που ήταν προς την πλευρά των Νταναίων. Μπροστά από τους 49 στέκονταν ο Παπα-Βαγγέλης (Τσιαμάτος). Με το ’να χέρι κρατούσε αναμμένο ένα κερί και με τ’ άλλο το παιδί του. Δεξιά και αριστερά από τους παραταγμένους 49 ήταν άλλες δυο σειρές από οπλισμένους στρα-τιώτες. Από τη μια μεριά ήταν Γερμανοί και από την άλλη Τουρ-καλβανοί.\nΌταν μας απόλυκαν από το Δημοτικό Σχολείο, πήγαμε να βρούμε τα προικιά, αλλά δε βρήκαμε τίποτε. Τα είχαν πάρει όλα οι Τούρκοι ».\n– Στέλιος και Πήλιος Κόκκορης, γιοι του Χρήστου Κόκκορη :\n– Στέλιος :\n« Τον πατέρα μου, σύμφωνα με τη Ληξιαρχική πράξη θανάτου του, τον σκότωσαν οι Γερμανοτσάμηδες στις 29 Σεπτέμβρη του 1943, την ημέρα που εκτέλεσαν και τους 49 Πρόκριτους. Τον βάρεσαν στην απάνω πόρτα του Αγίου Νικολάου, ακριβώς μπροστά από το σπίτι της καλόγριας. Καλόγρια λέμαν τη γυναίκα που άναβε τα καντήλια και καθάριζε την εκκλησιά.\nΔεν τον έθαψαν αμέσως, επειδή φοβούνταν τους Τούρκους και τους Γερμανούς. Τον έθαψαν, όταν κατέβηκε από το βουνό ο Αντάρτης Σπύρος Καπέτσης. Την ώρα που τον θάβανε τα δυο παιδιά του Χαμντή Ντέμ, που ήταν Τούρκος φίλος μας, φύλαγαν με τα όπλα για να μη χτυπήσουν οι άλλοι Τούρκοι. Στην ταφή του πατέρα ήταν και ο Λία Μάντης.\nΌταν έθαψαν τον πατέρα, εγώ ήμουν παρών. Με κίνδυνο της ζωής μου είχα φύγει κρυφά από την αυλή του Δημοτικού Σχολείου της Παραμυθιάς, όπου με είχαν κλεισμένο μαζί με τ’ άλλα τρία αδέρφια μου, την Κωνστάντω, την Αρετή και το Δημήτρη …» .\n– Πήλιος :\n« Τον πατέρα μου τον σκότωσαν οι Γερμανοτσάμηδες την 27η Σε-πτέμβρη του 1943. Ο Αλβανοτσάμης Σουλεϋμάν, που πρώτος έριξε εναντίον του, καταγόταν από το χωριό Κουρτέσι. Μετά τη δολοφονι-κή του πράξη πήγε σε κάποιον Αλβανοτσάμη, γείτονά μας, και του’ πε :\n– Ρίξε μου λίγο νερό, για να πλύνω τα χέρια. Σκότωσα στον Άι Νικόλα το Χρήστο Κόκκορη.\n– Μωρέ, το Χρήστο βάρεσες; αυτός είναι φίλος μου. Είναι χρυσός άνθρωπος ».\n– Φωτεινή Φάτσιου – Ρούμπου (1920- 2016) Άγ. Νικόλαος\nΗ Φωτεινή Φάτσιου ήταν κόρη του Γκέλη Φάτσιου (Σιαμέτια) και της Λαμπρινής Ντούμα από την Κρυσταλλοπηγή (παλιά Σέλιανη). Παντρεύτηκε δύο φορές : Την πρώτη το 1945 το Χαράλαμπο Μπρέστα, που σκοτώθηκε στον εμφύλιο και τη δεύτερη το 1956 τον Ευάγγελο Ρούμπο από το Πόποβο.\nΜε το Χαράλαμπο Μπρέστα απόκτησε τη Χρυσάνθη (1948–1948), η οποία απεβίωσε μετά από οχτώ (8) μήνες, λόγω ασιτίας, ενώ με τον Ευάγγελο Ρούμπο τη Γεωργία, εγκαταστημένη στα Σύβοτα.\n« Οι Γερμανοί στις 27.09.1943 είχαν βγει μαζί με τους Τούρκους στη Σκάλα της Παραμυθιάς. Επειδή εκεί δεν μπόρεσαν να νικήσουν τους ΄Ελληνες Αντάρτες, γύρισαν πίσω, καίγοντας όλα τα σπίτια στα Σιαμέτια και τον ΄Αι Νικόλα. Δεν άφησαν τίποτε όρθιο. Μάζεψαν γυναίκες, κοπέλες και παιδιά και τους έκλεισαν στο Δημοτικό Σχο-λείο της Παραμυθιάς. Εγώ τη γλίτωσα, γιατί η μάνα με είχε στείλει στο θειο μου, το Θωμά Φάτσιο.\nΤη νύκτα της 27ης Σεπτέμβρη 1943 μπήκαν στο σπίτι του θείου ένας Τούρκος γείτονας μαζί με έναν Γερμανό. Εγώ την ώρα εκείνη ήμουν εκεί όρθια.\nΣήκω Θωμά, είπε στο θείο ο Τούρκος.\nΤι με θέλετε εμένα. Εγώ είμαι γέρος άνθρωπος.\nΘα σε πάρουμε απόψε κι αύριο θα σε φέρουμε πίσω.\nΑθηνά, είπε ο θείος στην κόρη του, δώσε μου το παλτό και τα δόντια (μασέλα), που ’ναι κάτω από το μαξιλάρι.\nΈτσι, πήραν το θείο και δυο μέρες αργότερα, στις 29 Σεπτέμβρη, τον εκτέλεσαν μαζί με τους 49.\nΤις μέρες αυτές όποιον έβλεπαν οι Γερμανοτσάμηδες τον σκότωναν.\nΤο Χρήστο Κόκκορη και τον Βασίλη Μπρέστα τους βάρεσαν στις 27 Σεπτέμβρη του 1943. Το Χρήστο απέξω από την απάνω πόρτα της εκκλησιάς του Άι Νικόλα, ενώ το Βασίλη λίγο πιο κάτω. Η Βαρβάρα, η γυναίκα του Βασίλη Μπρέστα, πήγε κι είπε στην Τσιέβω του Χρήστο Κόκκορη ότι σκότωσαν τον άντρα της μαζί με έναν άλλον. Αυτή είχε πάει πιο μπροστά και δεν είχε αναγνωρίσει τον άντρα της, επειδή το κεφάλι του το είχαν διαλύσει τελείως. Τα μυαλά του τα είχαν φάει οι κότες. Όταν όμως ξαναπήγε, τον ανα-γνώρισε από τα άσπρα σουλβάρια που φόραγε. Οι γυναίκες πήραν τα πτώματα τους και τα έθαψαν όπως όπως χωρίς παπά. Οι άντρες μας τότε ήταν όλοι στο βουνό.\nΟ Βασίλης Μπρέστας είχε πάει σώγαμπρος στη γυναίκα του. ΄Ηταν δυο μέτρα ψηλός. Πραγματικά λεβέντης. ΄Εφτιαχνε σκάλες, στέγες και μπουχαριά. ΄Ηταν πολύ καλός τεχνίτης. Η Μαρία, η κόρη του, ήταν πολύ όμορφη. Όταν περνούσε στο δρόμο, όλοι οι άντρες γύριζαν το κεφάλι για να τη δουν.\nΗ γυναίκα του Χρήστο Κόκκορη μετά το σκοτωμό του άντρα της, πήγαινε καθημερινά φορτωμένη ζαλίκια ξύλα στο φούρνο των Γερμανών κι έπαιρνε ένα ψωμί, για να θρέψει τα παιδιά της. Τι τρά-\nβηξε αυτή η γυναίκα δεν μολογιούνται.\nΦεύγοντας από τον ΄Αι Νικόλα οι Γερμανοτσάμηδες, κατέβηκαν στην Τριόδα. Από κει, αφού είδαν απέναντι τη γυναίκα του Γιάννη Παππά, τη Βασιλική, έριξαν και τη σκότωσαν. Τη Βασιλική τη θυμάμαι σαν να ’ναι τώργια. Ήταν ψηλή, μελαχρινή και λεπτή. Μαζί δουλεύαμε και μαζί τρώγαμε. Όταν διψούσε, έπινε ζουμί από γκόρτσα, που το’ χε μέσα σ’ ένα μικρό γαλάσκι.\nΌταν τη σκότωσαν στο Λίβερη, ήταν γριά με μπαστούνι ».\nΗ Φωτεινή Φάτσιου – Ρούμπου\nΦωτό (2) : Την φωτό μου την έστειλε ο Ιωάννης Γώγος, ανιψιός της\n– Χριστίνα Γώγου, πρώην Ληξίαρχος της Δημ. Ενότητας Παρα-μυθιάς του Δήμου Σουλίου :\n« Το Σεπτέμβρη του 1943 πολλοί από τους κατοίκους του Ελευθε-ροχωρίου, της Παραμυθιάς και των γύρω χωριών εγκατέλειψαν τις εστίες τους και μετέβησαν στα ορεινά χωριά, Σαλονίκη, Κεράσσοβο, Πετούσι και Πόποβο, τα οποία προστατεύονταν από τους Αντάρτες.\nΟ Ιωάννης Παππάς πήρε τα παιδιά του και πήγε στη Σαλονίκη. Στο Λίβερη, όμως, όπου είχε τα γρέκια μ’ ένα μικρό καλύβι, έμεινε η γυναικα του, η Βασιλική. Εκεί τη φόνευσαν οι Γερμανοτσάμηδες το απόγευμα της ίδιας μέρας, που φόνευσαν και τους Χρήστο Κόκκορη με το Βασίλη Μπρέστα ».\nΗ Δήμητρα, κόρη της δολοφονηθείσας στο Λίβερη Βασιλικής Παππά, με τον Καριωτίτη σύζυγό της, Κώστα Πατσούρα, πατέρα του Ηλία Πατσούρα.\nΦωτό (3) : Αρχείο του Ηλία Πατσούρα.\nΕπιμέλεια φωτό : Κωνσταντίνος Γεωργίου Τάχιας (Καριώτι)\n– Ευθύμιος Γιάκης, συντ. δάσκαλος και εγγονός του Γιάννη Παππά :\n« Τη γιαγιά μου τη βάρεσαν οι Γερμανοτσάμηδες με πυροβόλο όπλο το 1943 στο Καλάμι του Λίβερη, απέναντι από την Τριόδα, όπου είχε τα γρέκια με μια μικρή καλύβα.\nΟ παππούς μου, ο Γιάννης Παππάς, για καλύτερη ασφάλεια, είχε πάει στο χωριό Σαλονίκη μαζί με τα παιδιά του. Η γιαγιά μου θα πήγαινε τις άλλες μέρες, αλλά δεν πρόλαβε.\nΟ θάνατος του παππού μου. Οι Γερμανοί με τους Τσάμηδες ήταν ακόμα στην Παραμυθιά. Εγώ ήμουν τότε 10 χρονών. Μαζί με τον παππού φύλαγα τα γίδια στα πλάγια του Λίβερη. Ο παππούς κάθε απόγευμα άρμεγε τα γίδια και το γάλα το πήγαινε στην Παραμυθιά. Με τα χρήματα που έπαιρνε, αγόραζε αλεύρι, το οποίο κάναμε κουλούρα και την ψέναμε στη φωτιά.\nΈνα απόγευμα, επιστρέφοντας από την αγορά της Παραμυθιάς, στου Γαλατά βρήκε έναν πυροσωλήνα. Τον πήρε, γιατί ήθελε να βγάλει τον κάλυκα και να τον βάλει στο κάτω μέρος της γκλίτσας. Φθά-\nΟ Γιάννης Παππάς, σύζυγος της δολοφονηθείσας Βασιλικής\nΦωτό (4) : Την φωτό μου τηνέστειλε ο Γιάκης Ευθύμιος (ό.α.)\nνοντας στην καλύβα, ανάψαμε φωτιά. Πάνω κρέμασε την κατσα-ρόλα με νερό. Για να μη γιομίσει η καλύβα καπνό, άφησε την πόρτα\nτης ανοιχτή. Στη συνέχεια προσπάθησε να βγάλει τον κάλυκα. Επειδή όμως δεν έβγαινε, τον έβαλε στη φωτιά, για να διασταλεί. Αυτός από τη θερμοκρασία άρχισε να στριφογυρίζει.\nΘύμιο, κλείσε την πόρτα, για να μην έρχεται μέσα ο αέρας, μου ’πε ο παππούς.\nΕγώ, πηγαίνοντας να κλείσω την πόρτα, μόλις τράβηξα την πέτρα που εμπόδιζε το κλείσιμό της, ακούστηκε ένα δυνατό μπαμ και το κύμα των αερίων με πέταξε έξω από την καλύβα. Από την καλύβα δεν έμεινε τίποτε όρθιο. Το αίμα του παππού είχε βγει έξω από την πόρτα της. Οι Γερμανοί, ακούγοντας το μπαμ και βλέποντας τον καπνό, άρχισαν να πυροβολούν. Εγώ, αφού διαπίστωσα ότι ο παππούς μου ήταν νεκρός, ανέβηκα στην Αγία Λαύρα και από κει έφθασα στο Λευτροχώρι, όπου ειδοποίησα τους συγγενείς για το θάνατο του παππού. Αμέσως κατέβηκαν στο Καλάμι, τον φόρτωσαν στό άλογο του Γάκη Πάσχου και τον έφεραν στο χωριό, όπου και τον κήδεψαν. Αν δεν είχα σηκωθεί να κλείσω την πόρτα της κα-λύβας, σίγουρα μαζί με τον παππού, θα ήμουν κι εγώ νεκρός» .\nΟ Σωτήρης Γώγος (1928-2017) στη βεράντα του σπιτιού του\nΦωτό (5 ) : Αρχείο Ιωάννου Γώγου ( γιου του)\n– Σωτήρης Γώγος (1928-2017) ΄Αγιος Δονάτος (Σιαμέτια).\nΟ Σωτήρης Γώγος γεννήθηκε στα Σιαμέτια. Γονείς του ήταν ο Γιάννης Γώγος (1896-1973) και η Σταματία (1905-1990), το γένος Γιάννη Καραγιάννη. Και οι δυο κατάγονταν από το Λευτροχώρι. Το 1956 παντρεύτηκε τη Φλωρένια του Γκέλη Φάτσιου (1935-2014). Μαζί της απέκτησε το Γιάννη και τη Σταματία. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λιμπόνι σε σπίτι που είχαν οι γονείς του, κοντά στο Μύλο του Νάσιο Γώγου :\n« Δυο μέρες μετά το φόνο των έξι Γερμανών (24.09.1943) η μάνα μου με την ξαδέρφη της τη Μαρία του Ψεύτη πήγαν στο Λιμπόνι, στο μύλο του Φετήχ Πρόνιου, που ήταν καλός άνθρωπος και στενός συγγενής του Αγάκου Πρόνιου.\n– Μωρέ Φετήχ, του’ πε η μάνα μου που τον γνώριζε, άκουσες τίποτε για μας, τι μας συμβουλεύεις να κάνουμε, να μείνουμε ή να φύγουμε;\n– Να φύγετε αμέσως, της απάντησε ο Φετήχ. Αύριο κι όλας το πρωί θα βγουν οι δικοί μας με τους Γερμανούς και θα σας σκοτώσουν όλους στο Λίβερη.\nΤο ίδιο βράδυ ο πατέρας μου μαζί με άλλους χωριανούς ώρα δώδεκα τα μεσάνυχτα φόρτωσαν τα ζώα με όσα αναγκαία πράγματα μπορού-σαν κι ανέβηκαν, άλλοι στη Σαλονίκη κι άλλοι στην Λαμπανίτσα.\nΗ Ελένη του Αναστάση Πάκου, σύζυγος του Νάσιο Γώγου με τον Ιωάννη Γώγο, τ. Αντιπλοίαρχο, στην είσοδο του μύλου του Νάσιο Γώγου (Λιμπόνι).\nΦωτό (6) (1970) : Αρχείο Ιωάννη Σωτηρίου Γώγου\nΣτις 27.09.1943, πριν ακόμα ξημερώσει, απόσπασμα από Γερμανο-τσάμηδες ανέβηκε στην Άνω Σέλλιανη, την οποία έκαψε ολόκληρη. Στη θέση Δούγλα, δόθηκε μεγάλη μάχη. Στη μάχη αυτή η ομάδα του Σπύρο Κόκκορη σκότωσε τρεις Αλβανοτσάμηδες. Οι υπόλοιποι μαζί με τους Γερμανούς προσπάθησαν να καταλάβουν τη Σκάλα της Παραμυθιάς. Δεν μπόρεσαν όμως να σπάσουν την αντίσταση των Ανταρτών και στην οπισθοχώρησή τους δεν άφησαν ούτε καλύβα όρθια. Όλα τα έκαψαν. ΄Εκαψαν έξι μύλους στο Λιμπόνι, εκτός από\nΟ Δήμο Τάχιας (Καριώτι) ανάμεσα από τις πρώτες του ξαδέρφες, Ευτυχία (αρ.) και Βεργινή, κόρες του Σελλιανίτη Λάμπρου Παπαγιάννη, μπροστά στην είσοδο της Αγίας Τριάδος, ενοριακού Ναού της ΄Ανω Σέλλιανης.\nΗ ΄Ανω Σέλλιανη καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Γερμανοτσάμηδες την 27ην Σεπτεμβρίου 1943. Έκτοτε αντικρίζει κανείς σ’ αυτήν μόνο την εκκλησία της και τα ερείπια παλιών οικιών, απομεινάρια του βάρβαρου « περάσματος » της Κατοχής.\nΦωτό : (7) (10.06.1957) . Την φωτό μού την έστειλε ο Κων. Γεωργίου Τάχιας\nτο μύλο του Νάσιο Γώγου, που ήταν τούρκικος. Έκαψαν τα Σιαμέτια και τον ΄Αι Νικόλα, συνοικισμούς της Παραμυθιάς. Μάζεψαν γυναικόπαιδα, ανάμεσα στα οποία ήταν και η μετέπειτα γυναίκα μου Φλωρένια, κοπέλα την εποχή εκείνη οκτώ (8) χρονών. Τα γυναικό-παιδα αυτά τα ’κλεισαν στη αυλή του Σχολειού της Παραμυθιάς. Τότε ήταν που βγήκε στο δρόμο μια Τουρκάλα και είπε στους Τούρκους :\n– Δεν ντρέπεστε; γυναικόπαιδα μαζεύετε για να σκοτώσετε;\nΤο 1913 ο Μάρκος Δεληγιαννάκης δε μάζεψε γυναικόπαιδα. Μάζεψε τους καλύτερους εβδομήντα (70) άντρες της Παραμυθιάς και τους σκότωσε στη θέση Μπιτούλια του Λίβερη.\nΟπισθοχωρώντας οι Αλβανοτσάμηδες από τη Σκάλα, όταν έφθασαν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου της Παραμυθιάς, ακριβώς στην απάνω πόρτα του, βάρεσαν από πίσω το Χρήστο Κόκκορη καιστη συνέχεια στην αυλή του, στο χασομέρι, όπως λέμαν το μέρος που χόρευαν το Πάσχα, το Βασίλη Μπρέστα.\nΣτο σκοτωμό του Χρήστο Κόκκορη και του Βασίλη Μπρέσα, είπαν ότι μαζί με τους Γερμανούς ήταν και οι Τουρκαλβανοί Σουλεϋ-μάνηδες. Οι Γερμανοί ποτέ δεν έβγαιναν έξω από την Παραμυθιά μόνοι τους. Πάντα είχαν μαζί τους Τουρκαλβανούς. Αυτοί ήξεραν τους δρόμους και τα μονοπάτια.\nΚατεβαίνοντας στην Τριόδα, είδαν απέναντι στο Καλάμι του Λίβερη τη Βασιλική, γυναίκα του Γιάννη Παππά, έριξαν και τη σκότωσαν.\nΤο βράδυ, όταν νύχτωσε, πήγαν άντρες, τη φόρτωσαν σ’ ένα άλογο και την έθαψαν στην εκκλησιά του Λευτροχωριού.\nΟ Χρήστος Κόκκορης ήταν ένας ήσυχος οικογενειάρχης. Είχε το σπίτι του κοντά στον ΄Αι Νικόλα. Συντηρούσε ένα μικρό κοπάδι πρόβατα και δούλευε που και που σαν μπατζιάρος. Ο ένας αδελφός του, ο Νίκος, εργαζόταν στις αποθήκες του Ρίγγα, ενώ ο άλλος, ο Βασίλης, ήταν Κυρατζής.\nΟ Βασίλης Μπρέστας είχε πολλά αγόρια και μια κοπέλα. Τα δυο του αγόρια απεβίωσαν, ενώ υπηρετούσαν τη στρατιωτική τους θητεία. Το τρίτο του αγόρι, ο Χαράλαμπος, που ήταν Αντάρτης και σκοτώθηκε στον εμφύλιο, είχε παντρευτεί την Κουνιάδα μου τη Φώτω ( τη Φωτεινή Φάτσιου – Ρούμπου ) ».\nΗ ηρωίδα Παρασκευή (Τσιέβω), σύζυγος του Χρήστου Κόκκορη\nΗ Παρασκευή (Τσιέβω τη φώναζαν στην περιοχή) καταγόταν από το Συνοικισμό ΄Αγιο Νικόλαο της Παραμυθιάς. Ήταν κόρη του Γκέλη Γώγου και της Κωνστάντως (Πετούσι). Αδέρφια της ήταν ο Νικόλαος, η ΄Ολγα, σύζυγος του Περετζούκα Θοδωρή από τη Σέλλιανη και η Κρυ-στάλλω, γυναίκα του Χρήστο Ντίνου. Παντρεύτηκε τον ομοχώριό της Χρήστο Κόκκορη. Μαζί του απέκτησε 8 παιδιά\nΜετά τη δολοφονία του άνδρα της παρέμεινε σ’ όλη της τη ζωή εν χηρεία, δουλεύοντας κάτω από δύσκολες συνθήκες, για να μεγαλώσει τα ανήλικα επτά παιδιά της.\nΗ Παρασκευή είναι μια από τις ηρωίδες, όχι μόνο της Κατοχής, αλλά και των μετέπειτα δύσκολων χρόνων. Δεν λύγισε στους πολλούς κινδύνους.\nΣύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, φόρτωσε από την Παραμυ-θιά μυλόπετρα, βάρους περίπου 100 κιλών και τη μετέφερε στο Πόποβο, ανεβαίνοντας τη μεγάλη ανηφόρα της Σκάλας της Παραμυθιάς. Καθη-μερινά πήγαινε ζαλικωμένη ξύλα στο φούρνο της Παραμυθιάς, για να πάρει ένα κομμάτι ψωμί για τα παιδιά της. Ξενοδούλευε ολημερίς με το τσαπί και το δρεπάνι, αμειβόμενη μ’ ένα χαμηλό μεροκάματο.\nΚαι το μεταεμφυλιακό ελληνικό κράτος, όχι μόνο της αρνήθηκε τη σύνταξη Θυμάτων πολέμου, για τον αδικοχαμένο άντρα της, αλλά και\nτην εξόρισε στην Κέρκυρα. Ο Μητροπολίτης Παραμυθιάς της εποχής εκείνης δε δέχτηκε να σιτίζεται στο Μητροπολιτικό οικοτροφείο ο μι-κρότερος γιος της, ο Μιχάλης, μαθητής τότε του Γυμνασίου, και αργό-τερα δασάρχης, με το επιχείρημα ότι είναι γηγενής κάτοικος της Παρα-μυθιάς.\nΗρωίδα δεν είναι μόνο η γυναίκα που με το ντουφέκι πολεμά για την ελευθερία της πατρίδας. Ηρωίδα είναι και η γυναίκα που αγωνίζεται, υποφέρει, παλεύει με την ψυχή στα δόντια, για να θρέψει και να ανα-θρέψει τα παιδιά της.\nΌλα τα χωριά της Θεσπρωτίας ανέδειξαν ηρωίδες. Όλες τους έζησαν τόσο στην Κατοχή όσο και αργότερα, φτωχές μεν, αλλά υπερήφανες, διατηρώντας την παράδοση και αφιερώνοντας τη ζωή τους στη σωστή ανατροφή των παιδιών τους.\nΣτη Βέλλιανη για παράδειγμα, τη γενέτειρά μου, υπήρξαν :\nΗ Λάμπρω Λώλαινα (1900-1989). Η Λάμπρω ήταν αδερφή του Βασίλη Μπίκα (Τσίλη Γιάννη). Έχασε τον άντρα της, το Γιώργο Λώλο στις 22.05.1942 από έκρηξη πυροσωλήνα, αφήνοντας πίσω του 6 ορφανά.\nΟ Μήτρος Λώλος, η σύζυγός του Αρετή (αριστ.) και η μητέρα του Λάμπρω\nΤα παιδιά τους : Από τα αριστερά : Ο Γεώργιος με το πηλίκιο του Γυμνασίου, (σήμερα συντ. δάσκαλος), η Γιαννούλα (αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Παραμυθιάς), ο Βασίλης (επιπλοποιός. Χρημάτισε και Δήμαρχος Παραμυθιάς), ο Χρήστος ( δάσκα-λος στη Γερμανία) και ο Κωνσταντίνος ( ιδιοκτήτης του ξενώνα Ελεατάν στη Βέλλιανη )\nΗ φωτογραφία είναι βγαλμένη στη ΄Ανω Βέλλιανη, στις 02.10.1960, την Κυριακή που παντρευόταν η Λένη της Φωτογιάνναινας με τον Κυριάκο Μπάρμπα.\n(Φωτό (8) (1960) : Από το Αρχείο του Παναγιώτη Κ. Λώλου (ό.α)\nΗ Αρετή (1925-2008), κόρη του Χρήστο Κόκκορη. Η Αρετή έχασε το σύζυγό της το Μήτρο Λώλο στις 26.08.1962, αφήνοντας πίσω πέντε ανήλικα παιδιά ( βλέπ. φωτό 12 ). Ο Μήτρος ήταν γιος της Λάμπρω Λώλαινας.\nΗ Γκέλω (1921-2011), ήταν κόρη του Κίτσιο Μπίκα (αλλάδερφη του Θωμά και Σωτήρη Μπίκα). Στις 07.11.1943 έχασε τον άντρα της, το Γιάννη Κούρτη, στο Κάστρο της Βέλλιανης, ενώ πολεμούσε εναντίον των Γερμανών. Ο Γιάννης άφησε πίσω του δυο μωρά, το Σπύρο και την Ελένη.\nΚαι οι τρεις παραπάνω ηρωίδες παρέμειναν μέχρι το θάνατό τους εν χηρεία.\nποιον πας να κατακτήσεις ;\nΗ Αγγέλω Μίνη (Καμίνι Παραμυθιάς)\n΄Εξι παιδιά πώς κράτησες,\nμάνα στην αγκαλιά σου,\nχήρα, πώς τα μεγάλωσες\nσαν τα ψηλά βουνά ; …\nΗ οικογένεια Κόκκορη της Παραμυθιάς\nΟι πρώτοι από την μεγάλη οικογένεια Κόκκορη, που είναι εγγεγραμ-μένοι στο Μητρώο αρρένων της Παραμυθιάς, είναι τα αδέρφια, Χρήστος (1885), Νικόλαος (1889) και Βασίλειος (1891), γιοι του Σπύρου Κόκκορη και της Μαρίας. Για τους γονείς τους δεν υπάρχει κανένα στοιχείο.\nΕκτός όμως από την Παραμυθιά, το επώνυμο Κόκκορης απαντάται πριν το 1900 :\n– Α΄. Στην Τοπική Κοινότητα Κουκκουλίου του Δήμου Ζαγορίου ως Κόκκορος. Στο Μητρώο αρρένων της είναι εγγεγραμμένοι :\nΟ Κόκκορος Χριστόφορος του Αναστασίου (1865). Ο Κόκκορος Γεώργιος του Λεωνίδα, (1873). Ο Κόκκορος Μιχαήλ του Γαληνού (1883). Ο Κόκκορος Δημήτριος του Γρηγορίου (1890). Και ο Κόκκορος Πέτρος του Αχιλλέα (1899).\n– Β΄. Στην Τοπική Κοινότητα Ανθοχωρίου (παλιά Κόπρα) του Δήμου Σελλών ως Κόκκορης. Στο Μητρώο αρρένων της είναι εγγεγραμμένος :\nΟ Κόκκορης Γεώργιος (1865) του Χρήστου και της Βασιλικής.\nΠαιδιά : Χρήστος (1881), Αθανάσιος (1890), Λάμπρος (1898), Θωμάς (1900) και Κωνσταντίνος (1907). Από τα παραπάνω παιδιά του Γεωργίου Κόκκορη ο Αθανάσιος και ο Λάμπρος μετοίκησαν ως σώγα-μπροι στην Τ. Κοινότητα Αγίου Νικολάου (παλιά Ζαραβούτσι), στην οποία σήμερα δεν ζει κανείς από τους απογόνους τους.\nΟ Μιχάλης Κόκκορης γιος του Χρήστου Κόκκορη, δασάρχης :\n« Οι πρόγονοί μου, η μεγάλη οικογένεια του Κόκκορη της Παραμυθιάς, σύμφωνα με την έρευνα που έκανε η κόρη μου Τατιάνα, έχει την καταγωγή της στη πόλη Μοναστήρι (σήμερα Μπίτολα των Σκοπίων). Γύρω στα 1650 ορισμένοι απ’ αυτούς εγκα-τέλειψαν τις εστίες τους και εγκαταστάθηκαν στο χωριό Κουκκούλι του Ζαγορίου. Εκεί έκτισαν τη μονότοξη γέφυρα, τη γέφυρα του Κόκκορη, που σώζεται ακόμα σήμερα. Από το Κουκκούλι απόγονοί τους μετοίκησαν στο χωριό Ανθοχώρι (παλιά Κόπρα) κι από κει αργότερα ήλθαν στην Παραμυθιά. Λόγω της θρησκευτικότητάς τους, έφτιαξαν τα σπίτια κοντά στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου.\nΤον πατέρα μου το Χρήστο Κόκκορη τον βάρεσαν οι Γερμανο-τσάμηδες την 27η Σεπτέμβρη του 1943 ».\n1. Θ. Γ. Παπαμανώλη : « Κατακαϋμένη ΄Ηπειρος. ΄Ικαρος, Αθήνα 1945.\n2.Ιωάννου Αρχιμανδρίτου : « Τσάμηδες … », εκδ. Γεωργιάδης, Αθήνα 1951.\n3. Ν. Ι. Ζιάγκου : « Αγγλικός Ιμπεριαλισμός και Εθνική Αντίσταση 1940-1945, Αθήνα 1978, Τόμος Α.\n4. Βασίλη Κραψίτη : « Η Ιστορία της Παραμυθιάς », Αθήνα 1991.\n5. Σταύρου Παπαμώκου : « Η Σέλλιανη » , Αθήνα, 1997.\n6. Μάριου Μπίκα : « Στ’ απόσκια του Κορύλα », Θεσσαλονίκη 1999.\n7. Αθανάσιου Γκότοβου : « Η Παραμυθιά στο Στόχαστρο », Φ.Ο.Π., Παραμυθιά 2007\n8.Βασιλείου Π. Παυλίδη : « Οι Αλβανοτσάμηδες της περιοχής Παραμυθιάς και η Κατοχή », 2009.\n9. Γιάννη Παρόλα : « Γη Θεσπρωτών », Τέσσερα Πι, Αθήνα 2011, Τόμος πρώτος.\n( Τέλος )\n . Η Σταματία Γώγου – Κούρτη, κόρη του Σωτήρη Γώγου : « Η γιαγιά μου η Σταματία (από την πλευρά του πατέρα μου), της οποίας φέρω το όνομα, ήταν πολύ καλή και πολύ όμορφη γυναίκα. ΄Ηταν γαλανομάτα, μετρίου αναστήματος, με υπερή-φανο περπάτημα. Ο παππούς μου, ο Γιάννη Γώγος, έλαβε μέρος στη Μικρασιατική Καταστροφή. ΄Ηταν στο επίλεκτο Σώμα του στρατηγού Πλαστήρα. Επιστρέφοντας, παντρεύτηκε στις 02.03.1924 τη γιαγιά. Επειδή είχαν τέσσερα χρόνια παντρεμένοι κι η γιαγιά δεν είχε κάνει παιδιά, σκεφτόταν να τη χωρίσει. ΄Ετσι ήταν τότε. Τα Χριστού-γεννα, όμως, του 1928 γέννησε τον πατέρα μου, το πρώτο της παιδί. Επειδή ήταν πολύ όμορφο, το τρύπησε στο αυτί και του ’βαλε σκουλαρίκι, για να μην το ματιά-σουν. Στα επόμενα χρόνια η γιαγιά απέκτησε άλλα τέσσερα παιδιά ».\n . Βλ. Σταύρου Παπαμώκου : « Η Σέλιανη » , Αθήνα, 1997, σελ. 7 κ. 208 έ.220\n . σ.σ. Το 1912-1913 ο Κρητικός Οπλαρχηγός Μάρκος Δεληγιαννάκης (1869-1957) πολεμούσε εναντίον των Τούρκων στην Ήπειρο, περιοχή Ποπόβου, μαζί με το Νικόλαο Κουτούπη, τους Ζωτικιώτες αδελφούς Καρρά Γεώργιο και Αθανάσιο, τον Παπατρομάρα, τον Μάρκο Κολιούση κ.ά.. Στην κατάληψη της Σκάλας της Παραμυ-θιάς (25.12.1912) έχασε τον ανιψιό του Μανώλη Πατεράκη (μοναχογιό της αδελφής του). Για να εκδικηθεί το θάνατο του, μετά την απελευθέρωση της Παραμυθιάς (23.02.1913) συγκέντρωσε εβδομήντα (70) (κατ’ άλλους εβδομήντα δύο (72) αγάδες από την Παραμυθιά και τη γύρω περιοχή, τους οποίους και εκτέλεσε σε χαράδρα του Λίβερη. Για την εκτέλεση αυτή οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες διαμαρτυρήθηκαν στη Διεθνή Κοινότητα. Μετά από αίτημα της Αυστρίας και της Ιταλίας ο Δεληγιαννάκης συνελήφθηκε, κλείστηκε φυλακή στα Γιάννενα και καταδικάστηκε σε θάνατο. Με επέμβαση του Ε. Βενιζέλου έγινε εικονική η εκτέλεσή του και στη συνέχεια φυγαδεύ-τηκε κρυφίως στην Αθήνα, όπου για δέκα (10) περίπου χρόνια έζησε εκεί ελεύθερος. Αργότερα επέστρεψε στο χωριό του την Αργυρούπολη της Κρήτης. Οι συγγενείς των εκτελεσθέντων εβδομήντα (70) αγάδων θεώρησαν υπεύθυνο για το θάνατό τους τον Ελληνισμό της Παραμυθιάς. Γι’ αυτό το λόγο ήθελαν να πάρουν εκδίκηση.\n. ΟΒελλιανίτης Χρήστος Δ. Λώλος (ό.α.) : « Η ΄Ολγα βύζαινε στην Παραμυθιά το παιδί πλούσιου Μουσουλμάνου, επειδή η γυναίκα του δεν είχε γάλα. Για το βύζαγμα της έδινε κάθε φορά δυο ή τρεις χούφτες αλεύρι. Και η ΄Ολγα το αλεύρι αυτό δεν το κρατούσε όλο για τον εαυτό της, αλλά το μισό το έδινε στην αδερφή της, την Παρα-σκευή, τη γιαγιά μου, που είχε να θρέψει επτά παιδιά ».\n(σ.σ. Η πληροφορία είναι διασταυρωμένη)\n . Μάριου Αν. Μπίκα : « Στ’ απόσκια του Κορύλα », Θεσσαλονίκη 1999, σελ. 42-44.\n . Ο πατέρας του Γεωργίου Κόκκορη (Κόπρα), ο Χρήστος, κι ο πατέρας του Χρήστου Κόκκορη (Παραμυθιά), ο Σπύρος, ήταν αδέρφια (;), παιδιά του Χρήστου Κόκκορη. ΄Ισως, γι’αυτό το λόγο έδωσαν στο πρώτο τους αγόρι το όνομα Χρήστος, δηλαδή το όνομα του πατέρα τους. Έτσι ήταν τότε η συνήθεια.\n. σ.σ. Το γιοφύρι του Νούτσου ή Κόκκορη βρίσκεται ανάμεσα από τα χωριά Καπέ-σοβο και Τσεπέλοβο. Κτίστηκε, περίπου, το 1750 και το 1910 επισκευάστηκε από το μυλωνά Γρηγόρη Κόκκορο (Κόκκορη), γι’ αυτό και φέρει και το όνομά του.\n← Οι φονευθέντες στην Παραμυθιά την 27η Σεπτεμβρίου 1943 (Α΄μέρος)\nΣυγκίνηση στην παράσταση “Αχ Παραμυθιά μου αγαπημένη” (βίντεο- φωτό) →


Πρόληψη του Καρκίνου του Μαστού - Υγιεινή βάρους και Διατροφή, Προληπτική Εξέταση\nΔεν υπάρχει μόνο το κλειδί για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού. Για πολλές γυναίκες, οι πιθανότητες να πάρει το έθεσε από τη γενετική, ένας παράγοντας που δεν μπορεί να ελέγξει. Για την 90 τοις εκατό των ασθενών με καρκίνο του μαστού που δεν έχουν γενετική προδιάθεση για τη νόσο, ορισμένες πιθανές αιτίες έχουν προταθεί. Ωστόσο, μια προληπτική στρατηγική είναι δύσκολο να δημιουργηθεί με οποιοδήποτε βαθμό ακρίβειας.\nΥγιή συμπεριφορά όπως το να τρώτε καλά, τακτική άσκηση, περιορίζοντας το αλκοόλ και το κόψιμο του καπνίσματος όλα κάνουν για ένα καλό ξεκίνημα. Αλλά αυτές είναι ορθές πρακτικές εάν παραμείνει χωρίς καρκίνο ή όχι. Ακριβώς όπως εξακολουθεί να είναι αδύνατο να εντοπίσει τα αίτια της νόσου σε άτομα, είναι αδύνατον να γνωρίζουμε πώς να το αποτρέψουμε.\nΗ προληπτική φαρμακευτική αγωγή και χειρουργική επέμβαση\nΟι γυναίκες με ορμονικούς υποδοχείς ευαισθησία βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού. Μπορούν να συνταγογραφούνται με ταμοξιφαίνη για να μειώσουν τους κινδύνους τους. Ταμοξιφαίνη και Raloxiphen έχουν εγκριθεί από το FDA για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. Μπορούν να δώσει ένα 40 με 50 τοις εκατό συνολική μείωση στον καρκίνο του μαστού και 70 τοις εκατό μείωση στην ER-θετικών όγκων. Ωστόσο, η παρενέργεια του ταμοξιφαίνη μπορεί να περιλαμβάνουν τον καρκίνο του ενδομητρίου και θρομβοεμβολικά επεισόδια, τόσοι πολλοί ασθενείς υψηλού κινδύνου να αποφευχθεί το φάρμακο.\nΚαι οι γυναίκες που έχουν ένα BRCA1 ή Γονίδιο BRCA2 μετάλλαξη μπορεί να θέλετε να εξετάσει μια προληπτική μαστεκτομή. Μελέτες έχουν δείξει ότι ένας διπλός μαστεκτομή μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού κατά περίπου 90 τοις εκατό. Άλλες γυναίκες επιλέγουν να έχουν προληπτική μαστεκτομή για καρκίνο χωρίς στήθη τους μετά την ανάπτυξη του καρκίνου στον άλλο μαστό. Ένας γιατρός μπορεί να σας συμβουλεύσει καλύτερο σε αυτά τα μαθήματα της δράσης.\nΊσως η καλύτερη πρόληψη είναι να μείνει σε εγρήγορση. Τον καρκίνο του μαστού που έχει βρεθεί και να θεραπευτεί στα πρώτα της στάδια μπορεί να θεραπευτεί περισσότερο από το 90 τοις εκατό του χρόνου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί οργανισμοί του καρκίνου εισηγούνται μηνιαίες εξετάσεις αυτο και κλινικές εξετάσεις μαστού κάθε τέσσερα έτη για όλες τις γυναίκες στα 20 τους. Και η Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου δείχνει ότι οι γυναίκες έχουν μια μαστογραφία κάθε χρόνο μετά την ηλικία των 40. Μόνο μια γυναίκα και ο γιατρός της μπορεί να αποφασίσει αν ετήσιες μαστογραφίες είναι σωστό σε κάθε δεδομένη ηλικία. Αλλά είναι σημαντικό ότι οι γυναίκες είναι προσεκτικοί για να μην αφήσει πάρα πολλά χρόνια περνούν μεταξύ των δοκιμών.


Οι 10 καλύτερες προσφορές για ξενοδοχεία - Corsicana\nΟι καλύτερες προσφορές ξενοδοχείων - Corsicana, Τέξας\nCorsicana - Προσφορές ξενοδοχείων\nΝο 1 από 12 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής: Corsicana\nΝο 2 από 12 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής: Corsicana\nΝο 3 από 12 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής: Corsicana\nΝο 4 από 12 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής: Corsicana\nΝο 5 από 12 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής: Corsicana\nΝο 6 από 12 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής: Corsicana\nMotel 6 Corsicana(Ιδανικός συνδυασμός τιμής/ποιότητας!)\nΝο 7 από 12 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής: Corsicana\nΝο 8 από 12 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής: Corsicana\nΝο 9 από 12 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής: Corsicana\nComfort Suites(Ennis)(Ιδανικός συνδυασμός τιμής/ποιότητας!)\n30,1 χλμ. από Corsicana\n30,5 χλμ. από Corsicana\n30,6 χλμ. από Corsicana\nQuality Inn(Ennis)(Ιδανικός συνδυασμός τιμής/ποιότητας!)\n30,8 χλμ. από Corsicana\n31,1 χλμ. από Corsicana\n31,2 χλμ. από Corsicana\n39,8 χλμ. από Corsicana\n40,2 χλμ. από Corsicana\n40,5 χλμ. από Corsicana\n42,4 χλμ. από Corsicana\n44,8 χλμ. από Corsicana\n45,3 χλμ. από Corsicana\n45,5 χλμ. από Corsicana\n45,7 χλμ. από Corsicana\n46,5 χλμ. από Corsicana\n46,8 χλμ. από Corsicana\n48,5 χλμ. από Corsicana\n48,8 χλμ. από Corsicana\nTexas Inn Motel(Waxahachie)(Ιδανικός συνδυασμός τιμής/ποιότητας!)\n48,9 χλμ. από Corsicana\n49,5 χλμ. από Corsicana


Παρακάτω μπορείτε να ενημερωθείτε για την επίσκεψή μας στον Εκπαιδευτικό Όμιλο Ώθηση στις 24 Μαρτίου 2015.\nΑλέξανδρος Αποστολίδης-Γκαρπούσης, τριτοετής φοιτητής, Τμήμα ΔΕΣ, Πανεπιστήμιο Πειραιώς, «Ευρωπαϊκοί θεσμοί»\n1. «Αξιοποίηση των αρχών της κινούμενης εικόνας (animation) στη διδακτική διαδικασία»\nΧαράλαμπος Γκούσιος, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς\nΣπύρος Σιάκας, Καθηγητής Εφαρμογών ΤΕΙ Αθηνών\nΑσκήσεις Προσομοίωσης» - Ομάδα Ρητορικής και ομάδα MUN Πανεπιστημίου Πειραιώς\nΗ προσομοίωση είναι μια διαδικασία αναπαράστασης. Για τις ανάγκες του εργαστηρίου, θα προσομοιωθεί η διαδικασία συνεδρίασης του Συμβουλίου της ΕΕ, για θέματα ενέργειας & περιβάλλοντος. Οι μαθητές ως Υπουργοί Ενέργειας και Περιβάλλοντος θα συζητήσουν και θα αποφασίσουν με ειδική πλειοψηφία πάνω στα ζητήματα αυτά. Θα κατανοήσουν ότι οι αποφάσεις στην ΕΕ βασίζονται σε συναινέσεις των κυβερνήσεων, μετά από διαπραγμάτευση και συμφωνία.\nΜαρία Κουτουλάκου, φοιτήτρια επί πτυχίω, Τμήμα ΔΕΣ, Πανεπιστήμιο Πειραιώς\nοποίες θα παίξουν το ίδιο παιχνίδι. Το παιχνίδι το οργανώνει ένας εκφωνητής, που γνωρίζει τους κανόνες, ο οποίος θα κρατάει τις κάρτες των ερωτήσεων,θα κάνει τις ερωτήσεις και θα παρακινεί τους παίκτες να συνεργαστούν μεταξύ τους. Σκοπός του παιχνιδιού είναι οι μαθητές να αποκομίσουν γνώσεις σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη θέση της Ελλάδας σε αυτή αλλά και να κατανοήσουν την έννοια της ολοκλήρωσης.\nΚώστας Συνοδινός, Διεθνολόγος, πτυχιούχος ΔΕΣ Παντείου Πανεπιστημίου\nΠαναγιώτα Κόττου, μέλος της ομάδας U4EU, πτυχιούχος Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου


Μάθε πως να κάνεις το άρωμα σου να διαρκέσει περισσότερο | Serfaro.gr\nΈχεις βρει το ιδανικό άρωμα. Μυρίζει τέλεια, είναι αυτό που σου ταιριάζει και σε εκφράζει αλλά δεν έχει μεγάλη διάρκεια. Τι κάνεις;\nΜε τα παρακάτω tips θα μάθεις πως να κάνεις το άρωμά σου να διαρκεί περισσότερο και να μην χρειάζεται να αδειάζεις το μισό μπουκάλι κάθε φορά – που είναι και πανάκριβο.\n1. Θυμάσαι τον εαυτό σου κάθε φορά που βάζεις άρωμα να τρίβεις το σημείο; Αυτό είναι ένα λάθος που κάνουμε όλοι και γίνεται κυρίως με τους καρπούς. Μάθε ότι με αυτή την κίνηση πετυχαίνεις το αντίθετο, αφού έτσι το άρωμα εξατμίζεται γρηγορότερα.\n2. Ίσως να είσαι από αυτές που ψεκάζουν άρωμα και στα μαλλιά τους. Καλά κάνεις! Είναι πολύ ωραίο να αναδίδουν μία ωραία μυρωδιά. Απλά δεν χρειάζεται να ψεκάζεται κατ’ ευθείαν πάνω στα μαλλιά. Αντίθετα ένα ψεκασμό πάνω στην βούρτσα που θα τα χτενίσετε αρκεί.\n3. Το άρωμα από μόνο του μπορεί να έχει διάρκεια αλλά με μερικές παραπάνω ”στρώσεις” θα κρατήσει περισσότερο. Τι εννοώ; Αν πρόκειται να βγείτε σε επίσημο ραντεβού και θέλετε να μυρίζετε υπέροχα τότε πρέπει να εφοδιαστείτε και με την κρέμα σώματος του αρώματος που έχετε επιλέξει. Ακόμα καλύτερα αν υπάρχει και το ίδιο αφρόλουτρο.\n4. Δοκίμασε να κάνεις μερικούς ψεκασμούς λίγο μετά το μπάνιο. Οι ανοιχτοί πόροι του σώματός σου θα απορροφήσουν καλύτερα το άρωμα. Εννοείται ότι θα βάλεις και αφού ντυθείς!\n5. Βάλε άρωμα σε σημεία κλειδιά στο σώμα, όπως είναι το εσωτερικό των καρπών και το σημείο πίσω από το αυτί ή λαιμός. Σε αυτές τις περιοχές υπάρχουν πολλές φλέβες που είναι αρκετά στο δέρμα κι έτσι αναδίδεται περισσότερη θερμότητα, γεγονός που βοηθάει πολύ στη διάρκεια του αρώματος.\n6. Μην αφήνεις το άρωμά σου όπου να ‘ναι! Ο ήλιος και η θερμοκρασία μπορούν να το αλλοιώσουν.\nΦυσικά όλα τα παραπάνω ισχύουν αν όντως έχεις βρει το άρωμα που σου ταιριάζει. Πρέπει να ανακαλύψεις ποιες νότες μπορούν να σταθούν στην επιδερμίδα σου. Τότε μόνο θα έχουν νόημα όλα τα παραπάνω.\nΘυμήσου! Αν βρίσκεσαι σε αναζήτηση αρώματος τότε αυτό που δεν χρειάζεται είναι να βιαστείς. Η όσφρησή σου είναι καθαρή μόνο με 3 μυρωδιές. Έπειτα, αν συνεχίσεις αυτό που θα μυρίζεις θα είναι σίγουρα αλλοιωμένο. Οι κόκκοι καφέ θα σε βοηθήσουν να καθαρίσεις την όσφρησή σου από το ένα άρωμα στο άλλο. Ζήτα δείγματα από τα αρώματα που σου αρέσουν και δοκίμασέ τα. Μόνο έτσι θα έχεις το ιδανικό άρωμα.


Προκειμένου να επιβιώσει, ο κάθε καπιταλιστής πρέπει να παράγει γρήγορα, πιο γρήγορα, γρηγορότερα, και να πιέζει τους εργαζομένους του να εργαστούν σκληρά, πιο σκληρά, σκληρότερα. Όμως αυτή η συνεχής κίνηση για να πάει πιο γρήγορα, έρχεται αντιμέτωπη με την ανυπακοή μας, την άρνηση ή την αδυναμία μας να δώσουμε στο κεφάλαιο ό,τι χρειάζεται για να διατηρήσει το ποσοστό του κέρδους του: το κεφάλαιο έρχεται αντιμέτωπο με το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι, που χρειαζόμαστε να ξεκουραστούμε, που θέλουμε να παίξουμε με τα παιδιά μας, που ξοδεύουμε το χρόνο μας ονειροπολώντας την αγάπη μας, ή ακόμα και ότι βγαίνουμε στο δρόμο και φωνάζουμε «όχι». Όταν συμβαίνει αυτό, το κεφάλαιο λέει στην πραγματικότητα «εντάξει, δεν μπορούμε να σας υποτάξουμε αρκετά για να διατηρήσουμε το ποσοστό του κέρδους που απαιτείται για την επέκτασή μας, έτσι θα προσποιηθούμε, θα παίξουμε ένα παιχνίδι προσποίησης. Θα δημιουργήσουμε πλασματικό κεφάλαιο, που τα χρήματα δεν θα αντιστοιχούν σε καμία παραγόμενη αξία, έτσι ώστε να συνεχίζουμε να είμαστε κερδοφόροι, και στη συνέχεια θα κάνουμε δύο πράγματα. Θα σας πιέσουμε όσο το δυνατόν σκληρότερα για να υποτάξουμε κάθε πτυχή της ύπαρξής σας στην ανάγκη μας για κέρδος, και επίσης, θα παίξουμε ένα γιγαντιαίο παιχνίδι “μουσικών καρεκλών” για να δούμε ποιος υποφέρει όταν η φαντασία μας γίνεται υπερβολικά χυδαία για να την αντέξετε». Και αυτό είναι ό, τι έχει συμβεί, και είναι η Ελλάδα (μεταξύ άλλων) που έχει χάσει αυτό το γύρο του παιχνιδιού. Και όλα αυτά εξαιτίας της ανυπακοής μας, της άρνησής μας να γίνουμε ρομπότ. Αν αυτό είναι σωστό, τότε προφανώς υπάρχουν δύο τρόποι εξόδου από την κρίση. Ο πρώτος είναι να γίνουμε ρομπότ, ή όσο πιο κοντά στο ρομπότ μπορούμε να αντέξουμε (να ξεχάσουμε την σιέστα, τις βραδινές εξόδους, τις διαμαρτυρίες, ή το χρόνο που περνάμε με τους φίλιους μας). Η δεύτερη πιθανή λύση είναι να απαλλαγούμε από τον καπιταλισμό και να οργανώσουμε συλλογικά έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Προτιμώ τη δεύτερη λύση. Είναι λίγο περίπλοκο, αλλά με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, σε πολλά διαφορετικά μέρη, το κάνουμε ήδη. Όσο και αν είναι δύσκολο, αυτός πρέπει να είναι ο ορίζοντάς μας, σε αυτό πρέπει να στοχεύουμε.\n- Έχετε πει ότι η αλλαγή της κοινωνίας δεν θα έρθει μέσω ενός άλλου κράτους, ωστόσο πολλοί ισχυρίζονται ότι όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να οικοδομήσουν την ουτοπία τους χωρίς να ασχολούνται με την εξουσία, τότε καθίστανται εξαιρετικά ευάλωτοι στην κρατική εξουσία και συχνά συνθλίβονται. Ποια είναι η άποψή σας;\n- Το ζήτημα τού πως υπερασπιζόμαστε τους ουτοπικούς χώρους μας είναι πολύ σημαντικό, ιδιαίτερα τώρα που το κράτος είναι τόσο επιθετικό. Το βάθος της ένταξής μας στην περιβάλλουσα κοινότητα είναι η καλύτερη υπεράσπιση. Αν, για παράδειγμα, ένα κοινωνικό κέντρο δεν χρησιμοποιείται μόνο από μια μικρή ομάδα ακτιβιστών, αλλά χρησιμοποιείται πραγματικά από τους ανθρώπους της κοινότητας, τότε γίνεται πολύ πιο δύσκολο για την αστυνομία να το κλείσει. Το άλλο σημαντικό σημείο είναι να μην σκεφτόμαστε πάρα πολύ αμυντικά, αλλά να επικεντρωθούμε στην επέκταση, στην κινητικότητα: αν σκεφτόμαστε υπερβολικά με όρους άμυνας, υπάρχει ο κίνδυνος να αποδυναμωθεί η ανατροπή η οποία είναι ο πυρήνας της δικής μας άρνησης - δημιουργίας. Εμείς δημιουργούμε, αυτοί τρέχουν πίσω μας, αλλά εμείς είμαστε πιο γρήγοροι: η δημιουργία είναι συνεχής ροή σε κάτι άλλο.\n- Αντίθετα από την παράδοση του ορθόδοξου μαρξισμού που αναφέρεται στην αποδόμηση του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, εσείς μιλάτε για τη δημιουργία, την επέκταση και τον πολλαπλασιασμό των ρωγμών στον καπιταλισμό. Θα μας πείτε τι είναι οι ρωγμές και πως συνδέονται μεταξύ τους;\n- Δεν μπορούμε να περιμένουμε την μελλοντική επανάσταση, η κατάσταση είναι πάρα πολύ επείγουσα. Για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του πλανήτη, ο καπιταλισμός απλά δεν λειτουργεί. Αυτό είναι ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή: η αποτυχία του καπιταλισμού. Από επιλογή ή από ανάγκη ή και από τα δύο, οι άνθρωποι προσπαθούν να φτιάξουν τις ζωές τους με διαφορετικό τρόπο, να χτίσουν τις ζωές τους με έναν τρόπο που δεν καθορίζεται από τη λογική του χρήματος, μέσω της ανάπτυξης μορφών αμοιβαίας υποστήριξης και αλληλεγγύης, μέσω της ανάπτυξης συνεταιριστικών μορφών παραγωγής που δεν έχουν ως στόχο τα κέρδη, με τη λήψη αποφάσεων στις συνελεύσεις. Από τη σκοπιά του κεφαλαίου, όλοι αυτοί οι άνθρωποι βαδίζουν σε λάθος κατεύθυνση, θα έπρεπε να υποκλίνονται στον νόμο του χρήματος. Τα βήματα στη λάθος κατεύθυνση μπορούν να θεωρηθούν ως ρωγμές, ως ρήξεις στην υφή της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Ο μόνος τρόπος που μπορώ να δω για να αλλάξουμε ριζικά την κοινωνία, είναι μέσα από τη δημιουργία, την επέκταση και τον πολλαπλασιασμό αυτών των ρωγμών. Συνδέονται μεταξύ τους μέσω μιας κοινής ώθησης, μιας κοινής άρνησης ενός συστήματος σε παρακμή, μιας κοινής εξερεύνησης νέων τρόπων κατασκευής της κοινωνικής ζωής, αντήχησης της αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ τους. Ίσως θα πρέπει να θεωρηθούν ως ξεχωριστά ρεύματα σε μια γενική ροή της κομμουνιστικοποίησης, μια ροή που κινείται ενάντια σε όλους τους θεσμικούς ορισμούς.\n- Η άρνηση της εκπροσώπησης αποτελεί από μόνη της μια ρωγμή, ή θα πρέπει να συνδέεται και με κάποια αντικαπιταλιστικά αιτήματα για να θεωρηθεί ως τέτοια;\n- Ναι, νομίζω ότι είναι μια ρωγμή. Κομμουνιστικοποίηση σημαίνει ότι αναλαμβάνουμε την ευθύνη μας για το μέλλον του κόσμου, αρνούμενοι να εμπιστευτούμε τον κόσμο μας στους αποκαλούμενους εκπροσώπους. Απορρίπτουμε την εκπροσώπηση υπέρ της συμμετοχής. Συμμετέχουμε εμείς οι ίδιοι, λέγοντας «εδώ είμαστε, αυτός ο κόσμος είναι δικός μας, αναλαμβάνουμε την ευθύνη μας να καθορίσουμε συλλογικά το πως θα διαμορφώσουμε τον κόσμο. Να φύγουν από το δρόμο μας οι εκπρόσωποι, όλοι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι τους ανήκει η γη». Αυτό από μόνο του είναι αντικαπιταλιστικό, δεν χρειάζεται να προσθέσετε οποιαδήποτε αιτήματα.\n- Πολλοί ισχυρίζονται ότι τα κοινωνικά κινήματα (Occupy, Indignados, YoSoy132, κλπ) χρειάζεται να κάνουν μετάβαση από το συμβολικό στο πραγματικό, και να δώσουν συγκεκριμένες εναλλακτικές λύσεις απέναντι στην καπιταλιστική επίθεση. Συμφωνείτε με αυτή την άποψη;\n- Ναι, νομίζω ότι θα πρέπει να είναι ρεαλιστικά. Και ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος να προχωρήσουμε, είναι να απαλλαγούμε από τον καπιταλισμό και να δημιουργήσουμε κάτι άλλο. Ο καπιταλισμός έχει αποτύχει, ρίξτε τον στα σκουπίδια. Ο φαινομενικός ρεαλισμός των εναλλακτικών λύσεων μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού, δεν θα λειτουργήσει. Μέσα στα όρια του καπιταλισμού πρέπει να τηρείται η διακίνηση του χρήματος στην αγορά, και καμία εναλλακτική λύση δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό. Ο μόνος πραγματικός ρεαλισμός είναι να σπάσουμε την πραγματικότητα της σημερινής κοινωνίας. Δεν είναι εύκολο, αλλά εκεί πρέπει να πάμε.\n- Έχετε αναφερθεί στον διαχωρισμό της αφηρημένης εργασίας από την συγκεκριμένη εργασία, και υποστηρίζετε ότι μια ενιαία αντίληψη της εργασίας ενισχύει την αναπαραγωγή του κεφαλαίου. Πως το εννοείτε αυτό;\n- Νομίζω ότι το βασικό ζήτημα είναι η δική μας δραστηριότητα, η δική μας πράξη, το τι κάνουμε μέρα με τη μέρα. Η δομή μιας κοινωνίας στην οποία η επιβίωση εξαρτάται από την απόκτηση χρημάτων, μας ωθεί να προσπαθούμε να βρούμε μια δουλειά, να διαμορφώσουμε τη δραστηριότητά μας με ένα συγκεκριμένο τρόπο που καθορίζεται από τη συνεχή επιδίωξη του κέρδους από το κεφάλαιο: αυτό είναι που ο Μαρξ αποκαλεί αφηρημένη ή αλλοτριωμένη εργασία. Ο αγώνας μας να διαμορφώσουμε τη δραστηριότητά μας με διαφορετικό τρόπο και να χρησιμοποιήσουμε τις μέρες μας για να οικοδομήσουμε ένα διαφορετικό τρόπο ζωής, είναι αυτό που κάνουν οι ρωγμές. Αυτό είναι πολύ δύσκολο, γιατί στην σημερινή κοινωνία τα πάντα μας ωθούν προς την ανάγκη να κερδίζουμε χρήματα για να επιβιώνουμε. Αυτή η μάχη ανάμεσα στην αλλοτριωμένη εργασία και σε μια πράξη που έχει νόημα για μας, είναι μια μάχη που είναι στο κέντρο της ζωής όλων μας. Και είναι αυτή η μάχη που θα αποφασίσει αν θα καταστρέψουμε τη γη ή αν θα δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο.\n- Έχετε μιλήσει για την αξιοπρέπεια ως άρνηση και δημιουργία. Στην Ελλάδα, που οι άνθρωποι είναι οργισμένοι, πως μπορεί η οργή να γίνει δημιουργική για το χτίσιμο μιας διαφορετικής κοινωνίας;\n- Οι φλόγες στην Αθήνα είναι ένας φάρος ελπίδας που λάμπει σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να το καταλάβετε αυτό. Αν έρθει μια μέρα που το μεγάλο ελληνικό «όχι» στα μέτρα λιτότητας σιωπήσει, μια κατάθλιψη θα πέσει στον πλανήτη. Η οργή είναι το κεντρικό, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό, πρέπει να υπερχειλίσει στη δημιουργία κάτι άλλου. Όπως καταλαβαίνω, αυτό ήδη συμβαίνει. Το πάρκο Ναυαρίνου είναι για μένα το μεγάλο σύμβολο μιας όμορφης δημιουργίας που ξεπηδάει μέσα από την οργή, αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα, όπως οι κοινοτικοί κήποι, οι αγορές που φέρνουν τους παραγωγούς απευθείας κοντά με τους καταναλωτές, τα εργαστήρια που λειτουργούν σε συνεταιριστική βάση, η μετατροπή ενός εγκαταλειμμένου εργοστάσιου στην Κέρκυρα σε αγροκολλεκτίβα (σημ: πρόκειται για την κατάληψη Ελαία), η δημιουργία των συνελεύσεων γειτονιάς. Δεν είναι αρκετό, αλλά αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να πορευτούμε.\n- Τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας αναπτύσσονται πολλά κινήματα πολιτικής ανυπακοής (άρνηση πληρωμής στα διόδια, στα μέσα μεταφοράς, στα χαράτσια των ακινήτων, κλπ), ενώ δεκάδες πολύμορφες συλλογικότητες μετουσιώνουν την γλώσσα της εξέγερσης σε κοινωνική αλληλεγγύη. Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι τέτοιες πρωτοβουλίες αποτελούν κομμάτια ενός κόσμου μετά και πέρα από τον καπιταλισμό;\n- Ναι. Ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που αναθέτει τον κόσμο σε μια δυναμική που κανείς δεν ελέγχει: τη δυναμική των κερδών. Η ανυπακοή είναι το πρώτο βήμα για την ανάκτηση του κόσμου, αναλαμβάνοντας την ευθύνη μας για τον κόσμο. Στην Ελλάδα, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, ο καπιταλισμός έχει διακηρύξει δυνατά ότι πρόκειται για μια καταστροφή, μια αποτυχία. Είναι καιρός να δημιουργήσουμε κάτι άλλο.\nΑνώνυμος 29 Νοεμβρίου 2012 - 7:30 μ.μ.\nδεν έχεις βαρεθεί να διαβάζεις 40 χρόνια τώρα κρατικοδίαιτους αστούς που δεν έχουν συμμετοχή στην ταξική πάλη; Ειλικρινά, τι εμπειρίες συνοψίζει ένας πανεπιστημιακός, χρήσιμες για το κίνημα;\nΧίλιες φορές πιο χρήσιμα είναι τα απομνημονεύματα και του τελευταίου μαχητή αντάρτικου, παρά ενός τέτοιου.\nΓια όσους βέβαια έχουν στόχο τη ΝΙΚΗ, κι όχι απλώς να περνάνε την ώρα τους.


Κατά τη διάρκεια της 85ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ στελεχών της ΟΛΘ Α.Ε. και της Amazon Web Services (AWS). Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκε η μετατροπή του Λιμένα Θεσσαλονίκης σε «έξυπνο» λιμάνι μέσω της χρήσης έξυπνων τεχνολογιών για την ψηφιοποίηση των συστημάτων, με σκοπό την παροχή αποτελεσματικών και αξιόπιστων ποιοτικών υπηρεσιών.\nΟ Εκτελεστικός Πρόεδρος Δ.Σ. της ΟΛΘ Α.Ε., Θάνος Λιάγκος, δήλωσε σχετικά: «Η ΟΛΘ Α.Ε. είναι αφοσιωμένη στην εφαρμογή καινοτόμων και βιώσιμων στρατηγικών σύμφωνα με τις παγκόσμιες τάσεις ψηφιοποίησης της λιμενικής βιομηχανίας και του κλάδου της εφοδιαστικής που ενισχύουν το συγκριτικό μας πλεονέκτημα ως κύρια θαλάσσια πύλη προς τη Νοτιοανατολική, Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη για εμπορευματοκιβώτια και γενικό φορτίο και κόμβο για Συνδυασμένες Μεταφορές στην ευρύτερη περιοχή».\n«έξυπνο» λιμάνιAmazon Web ServicesCloudΟΛΘ Α.Ε.


Γνώμες για powerbox Digi-switch - www.petame.gr\nΕπίπεδο φήμης: 348\nΚαλησπέρα στην παρεα. Ηθελα να ρωτησω αν καποιος εχει χρησιμοποιησει το powerbox Digi-switch\nστον ΗΚ λεει οτι ειναι οκ μεχρι 6 σερβο αν και πιο κατω αναφερει οτι μπορει να regularει απο 3-5 Α αν διαβασα σωστα αναλογα με την ψύξη. το θελω για διακοπτη και regulator για εναν Futaba R617FS δεκτη.\nτο εχει χρησιμοποιήσει κανεις η να παω στην σιγουρη δυμβατικη λυση του\nμε ενα κλασικο διακόπτη on-off και καθάρισα..??\nΑπάντηση: Γνώμες για powerbox Digi-switch\nτι εγινε ρε παιδες κανεις δεν εχει αποψη για το θεμα???\nΠρώτα θα σου πω πως δεν το έχω χρησιμοποιήσει... Από την άλλη η powerbox είναι μια σοβαρή εταιρεία ...αν τα αμπερ σε καλύπτουν δεν βλέπω το λόγο να μην μπορείς να το βάλεις επάνω στο μοντέλο σου .Μιλάω για το πρώτο.\nΑκόμη είναι στην χώνεψη και έχουν λουφάξει σαν τα φίδια........\nΔεν έχω άποψη αλλά αφού και ο ΗΚ αναφέρει το θέμα της ψύξης (όπως λές) τότε κοίτα την διαφορά κατασκευής με μία μεγάλη ψύχτρα που έχει το ΡΒsystem\nμια 3.3 μπαταρια lipo θα παιζει πανω ... οποτε νομιζω οτι ειμαστε στα limit up απο θεμα καταναλωσης... τωρα που ειδα η powebox το δινει εως 3Α. ειναι οτι εχει συμμαζεμενο διακοπτακι μαζι με regulator. αυτο που ψαχνω δλδ... μαλλον το βλεπω να πηγαινω στην λύση του σκετου regulator με διακοπτη το οποιο ειναι δοκιμασμένο και δουλευει τελεια... αντεχει εως 5Α. δεν ειμαστε για πειραματα εκει πανω ετσι???\nΤελευταία επεξεργασία από το χρήστη klime : 21-04-14 στις 11:46.\nΓνώμες για UBEC ......... HeliWizard Γενικά ηλεκτρονικά - Ιδιοκατασκευές - Σκέψεις 2 30-11-14 17:19\nτηλεχειριζόμενος διακόπτης οn off με micro switch Αντώνης Κριτζάς Κατασκευές - Ιδέες 13 19-10-11 14:08