Увага дамы, калі ласка, ўтваралі адну лінію файла на Дж Бут для бясплатнага пацалунку! (Вытворчасць) - Нье зваротнага адліку для дыджэяў, VJS, Начныя 2019\nSKU: DJ DROP 100 - #32 катэгорыя: DJ Drops\nУвага дамы, калі ласка, ўтваралі адну лінію файла на Дж Бут для бясплатнага пацалунку! (Вытворчасць)\n(Выбарка з Бейонс) Усе асобныя дамы пашумець! (Вытворчасць)\n(Прыклад з расставайтесь Hat On) Uhhhhh ... .. Гэта не такі клуб. Няма раскрыўных дапускаецца! (Вытворчасць)


Лепшы сродак для лячэння баланита і баланопостита «Левомеколь» | Мужчынская Берлога\nДля лячэння баланита і баланопостита актыўна выкарыстоўваюцца вонкавыя прэпараты - напрыклад, мазі. Адно з універсальных сродкаў - мазь Левомеколь.\nПростая ва ўжыванні і вельмі эфектыўная мазь выкарыстоўваецца для ўціранняў і кампрэсаў, прадухіляючы запалення і нагнаення, хутка залечивая дробныя ранкі і пацёртасці.\nЛевомеколь - прэпарат расійскай вытворчасці, прадаецца без рэцэпту ў большасці аптэк. Ўяўляе сабой напаўпразрыстую, умерана шчыльную мазь вязкай тэкстуры з характэрным лекавых водарам. Сродак расфасоўваць ў алюмініевыя тубы аб'ёмам 25 і 40 мл, кожны цюбік пакуецца ў кардонную скрынку і забяспечваецца інструкцыяй.\nважна: Прэпарат адносіцца да супрацьзапаленчых камбінаваным медыкаментах. Змяшчае антыбіётык хлорамфеникол і іммуностімулятор метилурацил. Хлорамфеникол эфектыўна дзейнічае на большасць тыпаў бактэрый: стрэптакокаў, гонококков, хламідій, спірохет. Наяўнасць гнойных вылучэнняў не зьніжае ўздзеянне сродкі, антымікробны эфект захоўваецца нават пры працяглым ужыванні.\nМетилурацил обдадает ранагаючым, рэгенеруе, супрацьзапаленчым дзеяннем. Яго ўключэнне ў склад нівеліруе негатыўнае ўздзеянне антыбіётыка і дапамагае абысціся без аднаўленчых прэпаратаў.\nУ якасці дадатковага кампанента ў мазі прысутнічаюць полиэтиленоксиды, якія забяспечваюць высокую проникаемость актыўных рэчываў у тканіны.\nЛевомеколь выкарыстоўваецца пры вострых ці хранічных стадыях захворванняў, а таксама падчас аднаўленчага перыяду пасля аператыўных умяшанняў. Прэпарат прызначаюць пры гнойных ранах, трафічных язвах, апёках, фурункулах, скурных захворваннях рознай прыроды.\nЭфектыўнасць пры баланите і баланопостіт\nБаланит і баланопостіт - частыя варыянты запаленчых захворванняў у мужчын. Яны прычыняюць нямала непрыемнасцяў: сверб і паленне, частыя ілжывыя пазывы, хваравітае мачавыпусканне, пашкоджанні скуры. Нягледзячы на мноства негатыўных сімптомаў, запалення галоўкі пеніса і лістка крайняй плоці лечацца досыць хутка і паспяхова. Пацыенту прапісваюцца супрацьзапаленчыя і рэгенеруюць прэпараты ў выглядзе таблетак, актыўна выкарыстоўваюцца і вонкавыя сродкі.\nМазь Левомеколь пры баланопостіт падыходзіць для лячэння нядаўна дыягнаставана або запушчанай хваробы. Да яе пераваг можна аднесці:\nПрастату і ўніверсальнасць выкарыстання.Прэпарат уцерці ў здзіўленыя ўчасткі і робяць міні-кампрэсы.\nКомплекснае ўздзеянне. Мазь забівае ўжо існуючую мікрафлору, прадухіляе размнажэнне бактэрый і папярэджвае рэцыдывы заражэнняў. Сродак паскарае гаенне дробных балючых язвочэк, не раздражняючы здаровыя тканіны.\nЎздзеянне на розныя тыпы бактэрый і грыбкоў. Ўдалая камбінацыя актыўных рэчываў дазваляе знішчыць патагенную мікрафлору, ня прыгнятаючы натуральныя ахоўныя сілы арганізма.\nДобрую спалучальнасць з іншымі лекамі. Мазь не патрабуе дапаўненняў, але можа прымяняцца на фоне лячэння аральнымі антыбіётыкамі або антимикозными прэпаратамі. Гэта асабліва актуальна пры наяўнасці венерычных інфекцый.\nЛевомеколь можна выкарыстоўваць пры розных формах запаленняў. Ён падыходзіць для тэрапіі інфекцыйных і неінфекцыйных баланитов, прычынай якіх можа быць траўма або алергічная рэакцыя.\nПры пачатковых формах неінфекцыйных баланитов і проктитов мазь паспяхова замяняе іншыя сродкі. Пры лячэнні запаленняў, якія ўзніклі на глебе венерычных або сухотных інфекцый спатрэбіцца дадатак у выглядзе аральных антыбіётыкаў.Кандидозные баланиты дадаткова лечаць противомикозными прэпаратамі: рэктальна свечкамі, таблеткамі, мазямі.\nДаведайцеся аб некаторых разнавіднасцях баланопостита і баланита і асаблівасцях іх тэрапіі на нашым сайце:\nЛячэнне баланопостита Левомеколем:\nПерад апрацоўкай здзіўленых участкаў неабходна старанна падмыла цёплай вадой і нейтральнай гелем.\nЗ галоўкі палавога члена змываюцца ўсё гнойныя скарыначкі, Пасля ачышчэння скура асушваць чыстай сурвэткай. Некаторыя уролагі рэкамендуюць абмывання слабым растворам марганцоўкі. Пашкоджаная скура можа саднець, але непрыемныя адчуванні доўжацца ўсяго некалькі хвілін.\nМазь наносіцца тонкім злом, пасля аплікацыі скуру можна прыкрыць стэрыльнай сурвэткай, якая абараняе бялізну. Такую апрацоўку праводзяць 1-3 разы ў суткі. На ноч можна нанесці мазь таўсцейшым пластом, зафіксаваўшы сурвэтку эластычным бялізнай.\nПры багатых гнойных вылучэннях можна сумясціць апрацоўку маззю з абмываннем здзіўленых участкаў водным растворам мірамістіна. Добра дзейнічае і спрынцаванне - увядзенне ў мачавыпускальны канал невялікай колькасці прэпарата.Пасля апрацоўкі мірамістіна скура асушваць і змазваецца Левомеколем.\nМожна паспрабаваць яшчэ адзін са спосабаў прымянення Левомеколя пры баланопостіт:\nНа бінт, складзены ў 2 пласта, наносіцца невялікая колькасць мазі, а затым кампрэс накладваецца на пашкоджаныя месцы.\nНекаторыя уролагі практыкуюць ўвядзенне злёгку летняга сродкі непасрэдна на гнойныя ранкі з дапамогай аднаразовага шпрыца без іголкі.\nНевялікая колькасць сродкі можна ўвесці ў мачавыпускальны канал. Такі варыянт асабліва эфектыўны пры неінфекцыйнай форме баланопостита, які суправаджаецца багатым аддзяленнем гною.\nЛячэнне баланопостита доўжыцца да поўнага знікнення сімптомаў. Калі сверб, паленне і іншыя праявы хваробы перастануць турбаваць, можна замацаваць эфект, працягнуўшы наносіць мазь 1 раз у суткі. Такая прафілактычная апрацоўка працягваецца 5-7 дзён, яна дазволіць пазбегнуць другаснага заражэння.\nНа нашай сайце прадстаўлены і іншыя артыкулы, прысвечаныя лячэнню баланопостита і баланита:\nпрэпараты для лячэння баланопостита;\nтэрапія ў хатніх умовах;\nправілы выбару лепшага мясцовага сродкі.\nБаланит і баланопостіт неінфекцыйных не патрабуюць строгага палавога ўстрымання. Аднак у пазбяганне заражэння партнёраў, падчас сэксу неабходна карыстацца прэзерватывамі і не забываць аб правілах гігіены. Інфекцыйныя і венерычныя формы заразныя, пры выяўленні інфекцыі неабходна лячыць абодвух партнёраў.\nМазь добра пераносіцца арганізмам і амаль не мае супрацьпаказанняў. Прэпарат наносіцца лакальна, не трапляе ў крывацёк і не назапашваецца ў органах. Рэшткі актыўнага рэчывы цалкам выводзяцца праз суткі.\nЛевомеколь можна спалучаць з іншымі лекамі: антыбіётыкамі, антыбактэрыйнымі вадкасцямі, рэгенеруе гелямі ці вітаміннымі комплексамі.\nАдзіным супрацьпаказаннем можа стаць індывідуальная непераноснасць кампанентаў прэпарата.\nПрэпарат не рэкамендуецца выкарыстоўваць пры выяўленых грыбковых і вірусных інфекцыях. Пры перадазаванні можа назірацца сверб, пачырваненне і лакальныя ацёкі, ня прычынялыя вялікага дыскамфорту. Пасля заканчэння лячэбнага курсу ўсе негатыўныя сімптомы цалкам праходзяць.\nМазь Левомеколь - адно з самых эффектиных сродкаў для лячэння запаленчых захворванняў. Яно падыходзіць для тэрапіі пры баланитах і баланопоститаз рознай прыроды, добра упісваючыся ў лячэбную схему, і рэкамендавана лекарам.\n← Эфектыўнае лячэнне адэномы прастаты народнымі сродкамі: травы і травяныя зборы\nІнфармацыя пра тое, як павысіць тэстастэрон у мужчын прэпаратамі з аптэкі? →


У Жытоміры адбылася акцыя супраць смяротнага пакарання ў Беларусі | Смяротнае пакаранне ў Беларусі, аналітыка, петыцыя супраць смяротнай кары\nУ Жытоміры адбылася акцыя супраць смяротнага пакарання ў Беларусі\n11.10.2010 Крыніца: Прэс-служба «Маладога Фронту»\n10 кастрычніка ў Жытоміры адбылася моладзевая акцыя да Сусветнага дня супраць смяротнага пакарання.\nЖытомірская ініцыятыўная група міжнароднай праваабарончай арганізацыі «Amnesty International» у гэты дзень правяла акцыю за адмену смяротнага пакарання смерцю ў Беларусі. Нагадаем, Беларусь - апошняя з краін Еўропы і былога СССР, дзе працягваюць караць смерцю людзей. Сёлета былі пакараны два чалавека, яшчэ дзвюм быў вынесены смяротны прысуд.\n«Ні асуджаным, ні сваякам не паведамляюць загадзя дату выканання прысуду, таму зняволеныя - смяротнікі жывуць у сталым страху: кожны раз, калі адкрываюцца дзверы камеры, іх могуць забраць на пакаранне смерцю», - распавядае кіраўнік Жытомірскай групы «Amnesty International» Ірына Цюцюнік.\nУ арганізацыі мерапрыемства ўдзельнічалі беларускія апазіцыянеры, былыя беларускія вязні сумлення Ігар Коктыш, Арцём Дубскі і Віталь Цішчанка.\n«Я маральна абавязаны ўдзельнічаць у гэтай акцыі, паколькі і сам амаль тры гады правёў у чаканні экстрадыцыі ў Беларусь, дзе мяне чакала смяротнае пакаранне смерцю і катаванні. Справа ў тым, што ў Беларусі, на мой погляд, смяротнае пакаранне смерцю ўжываецца з мэтай палітычных распраў, таму я заўсёды буду падтрымліваць уводзіны такога мараторыя. Да таго ж, я лічу, што Бог даў нам жыццё і толькі ён мае права яе адбіраць», - кажа Ігар Коктыш.\nЧальцы арганізацыі, валанцёры і іншыя ўдзельнікі акцыі збіралі подпісы пад петыцыяй да Прэзідэнта Беларусі з патрабаваннем неадкладна ўвесці мараторый на вынясенне смяротных прысудаў.\nВаланцёры, якія збіралі подпісы, чулі розныя меркаванні з нагоды адмены смяротнага пакарання смерцю ў Беларусі. Але цікава, што, нягледзячы на дэмакратычную будову Украіны, многія мінакі проста баяліся ставіць свой подпіс.\n«Некаторыя людзі, да якіх падыходзілі нашы валанцёры, запэўнівалі, што ім няма ніякай справы да Беларусі. Гэтыя людзі нават не задумваюцца, што проста праходзячы міма нашай акцыі яны могуць выратаваць не адно жыццё», - распавядае Віталь Цішчанка.\nНапачатку мерапрыемствы актывісты зладзілі кароткае тэатральнае прадстаўленьне , сімвалічна намаляваўшы выкананні смяротнага прысуду. «Ахвяры» з завязанымі вачамі трымалі ў руках плакат «Спыніце канвеер смерці!»\nАкцыя суправаджалася паказам фільмаў і відэа-ролікаў арганізацыі «Міжнародная Амністыя» пра смяротнае пакаранне смерцю. Ініцыятыўную групу прыйшлі падтрымаць некалькі жытомірскіх музычных груп, і ўладкавалі міні-канцэрт у падтрымку акцыі.\nAmnesty International сцвярджае, што смяротнае пакаранне смерцю з'яўляецца скрайнім адмаўленнем правоў чалавека. Гэта наўмыснае, стрыманае забойства людзей дзяржавай у імя правасуддзя. Вышэйшая мера пакарання з'яўляецца парушэннем права на жыццё, абвешчанага Ўсеагульнай дэкларацыяй праў чалавека, і складае крайнюю форму жорсткага, нялюдскага і зневажальнага пакарання.\nАдмяніць смяротнае пакаранне смерцю - значыць прызнаць, што такая дэструктыўная дзяржаўная палітыка не спрыяе зніжэнню ўзроўня злачыннасці, як гэта ўжо было даказана практыкай.


На Львоўшчыне па інфармацыі УБАЗ затрымалі кантрабандыстаў дэльтапланерыстаў\nПамежнікі разам з міліцыянтамі спынілі спробу трох зламыснікаў пераправіць партыю цыгарэт праз дзяржаўную мяжу ў Польшчу з дапамогай мотадэльтаплана. У затрыманых канфіскавалі некалькі тысяч пачкаў тытунёвых вырабаў. Вырашаецца пытанне аб прававой кваліфікацыі дыі затрыманых. ноччу памежнікі Мастыскі атрада і аператыўнікі УБАЗ ГУМВД ў Львоўскай вобласці спынілі спробу перамяшчэння тытунёвых вырабаў праз дзяржаўную мяжу. Аператыўнікі УБАЗ атрымалі інфармацыю аб тым, што зламыснікі плануюць пераправіць у Польшчу партыю тытунёвых вырабаў. Для гэтага кантрабандысты хацелі выкарыстоўваць мотадэльтаплан. Атрыманую інфармацыю супрацоўнікі міліцыі перадалі памежнікам. У выніку праваахоўнікі адсачылі і затрымалі трох зламыснікаў на ўскраіне аднаго з сеў Мікалаеўскага раёна на Львоўшчыне. Правапарушальнікі менавіта рыхтавалі апарат да ўзлёту. Яны хацелі з дапамогай мотадэльтаплана перамясціць у Польшчу 8000 пачкаў цыгарэт. Таксама на месцы паўтрымання праваахоўнікі выявілі два аўтамабілі, якімі зламыснікі дастаўлялі цыгарэты і лятальны апарат да месца ўзлёту. Затрыманымі апынуліся трое грамадзян Украіны. Пілатаваць мотадэльтаплан быў 30-гадовы жыхар Адэсы. Двое яго памочнікаў - жыхары Львова ва ўзросце 30 і 31 года. Ужо вядома пра некалькі фактаў незаконнага перасячэння правапарушальнікамі дзяржавного мяжы, якія пацвердзіў пілот мотадэльтаплана. Вырашаецца пытанне аб прававой кваліфікацыі дзеянняў затрыманых. ОСО ГУМВД Украіны ў Львоўскай вобласці\n← Беразавец: У Керчы вызвалілі... У Ровенскай вобласці... →


Будзьма беларусамі! » Галіна Руднік: першае спатканне і апошняе інтэрв’ю\n25.09.2017 | Беларусы свету\nЛарыса Урбан і Галіна Руднік. Мюнхен, чэрвень 2017\nАмаль што на ўсіх могілках Мюнхена ёсць беларусы. На нашых, дзе цёця мая , Вестфрыдгоф, там Зміцер Чайкоўскі, мастак, і Сымон Кандыбовіч ці Кабыш, у Інстытуце што працаваў. Там ён, ягоная жонка, і Лена, іх дачка. І гэта, па-мойму, усё.\nАўтограф Галіны Руднік\nГ.Р.: У Алеся Марговіча была прыяцелька немка. Нічога з палітыкай не мела, Беларусь ці Русланд — ёй было ўсё роўна. Але была яна вельмі шчодрая жанчына і вельмі добрая. Яна гандлявала нейкімі рэчамі з Італіі, то швэдры нейкія прывозіла, то яшчэ што. І ўсе жонкі нашых супрацоўнікаў кідаліся-разбіралі. І вось Алесь Марговіч захварэў, нешта было са страўнікам. Яна яго за вялікія грошы вазіла паўсюль, нават у Бад Райхенгальд, ёсць тут горад такі, там нейкі знахар быў. Але нічога не дапамагло. Марговіч памёр, і яна яго пахавала на могільніку Перлахер Форст, і доўга-доўга не было помніка на магіле. Аказалася, што яна замовіла ў Італіі скульптуру Мадонны за 20 тысяч марак. У той час гэта былі дзікія грошы. І на мытні затрымалі, бо доўга сварыліся: ці гэта мастацтва, ці помнік. Але ўрэшце паставіла яна тую Мадонну на магілцы. Аднойчы прыбірала магілку, а праходзілі адміністратары могільніка і прапанавалі перанесці помнік у цэнтр могільніка. То яна з імі дамовілася, што магілку Марговіча ліквідуе, а Мадонну падорыць гораду, каб паставіць яе ў цэнтры могільніка. І за гэта яе горад пахавае сам ананімна, і ніхто не будзе ведаць, дзе яна і што. Але жонка Марговіча зрабіла на помніку надпіс адпаведны, праўда, напісала там нешта пра Русланд. А я ёй сказала: “Элізабэт, Алесь перавернецца ў труне, калі будзе ведаць, што ты напісала”. І яна змяніла надпіс. Там цяпер пішацца пра Беларусь, што помнік ад беларускай сям’і. Так што магілы Марговіча даўно няма, ёсць толькі помнік..\nГаліна Руднік. Мюнхен, чэрвень 2017\nМы прыплылі ў Нью-Ёрк у чэрвені, а навука пачыналася ў верасні. І час да пачатку вучобы мы весела праводзілі. А потым я апынулася адна сярод амерыканцаў. Мову ведала, бо ў школе вучыла. Але страшна мучылася там. Каледж быў маленькі, узровень навучання невялікі. Я заўсёды любіла мовы і ўзяла курс французскай. Выкладчык жа адчуў, што я яе ўжо вучыла, то кожны раз, як нешта праходзілі новае, пытаўся: “Гэта правільна, міс Ганчарэнка?” .\nГ.Р.: Я пазнаёмілася ў 1953 годзе. Тады быў абмен студэнтамі, і я была 6 тыдняў у Сарбоне. І тады зведала сваіх сяброў у Лювене, там недалёка было прыехаць з Парыжа. І Мікола Абрамчык тады запрасіў да сябе ў Вільпэнт, дзе яны жылі. Так што знаёмства пачалося з таго ж 1953-га года. І з Нінаю Абрамчык мы знаёмыя былі. Ніна была вельмі складаны чалавек, непрыдатная жонка для такога прэзідэнта. Ён вельмі элегантны быў, манеры ў яго былі, дыпламатычны. А яна расійцаў іначай чым маскалямі не называла, усялякія глупствы расказвала пра іх. Не мог чалавек на такім узроўні такую жонку мець. Хоць яна і вучылася недзе, але пагляды ў яе былі вельмі прымітыўныя. Праз яе я і з іх сынам Алікам страціла сувязь, а ён жа мой хрэснік.\nГ.Р.: Нічога! Нас было мала, але мы былі вельмі дружныя. Пётра Сыч быў такі вясёлы ў нас. Пасля хлапцы прыехалі з Лювена: Запруднік на нейкі час, Сянькоўскі, Марговіч. Паўлюк — той быў пануры заўсёды, з ім не пажартуеш. Ён быў вельмі сур’ёзны — Урбан. Яны мяне цягалі па начных кабарэ, бо я ніколі ў жыцці не была ў такіх месцах. На Актобэрфэст хадзілі. Весела досыць было. Пасля яны абзавяліся нямецкімі жонкамі, і тады ўжо стала горш. Бо жонкі мову вучыць і не думалі. Украінцы малайцы — амаль што ўсе нямецкія жонкі ў іх ведалі ўкраінскую. У нашых — не. І вельмі падазрона ставіліся да спатканняў беларускіх, бо мы збіраліся і размаўлялі па-свойму, а яны не разумелі і не вельмі гэта добра ўспрымалі… І таму такога вясёлага жыцця, каб адзін да аднаго ў госці прыходзілі, потым ужо амаль не было.\nГ.Р. Так, яна трымалася асобна, бо ёй багата хто не мог дараваць, лічылі, што праз яе загінула шмат беларускай моладзі. Сама яна ўратавалася сваёй сям’ёй, а колькі моладзі трапіла да Саветаў. Помню, Цвірка і Марговіч вельмі варожа да яе ставіліся. То яна была асобна. А тады яшчэ такое гора з яе дзяўчынкай сталася. Гісторыя жахлівая. Тут быў такі святар, айцец Карл, які групу дзяцей адправіў у Італію вучыцца, і Тамара была сярод іх. І яе доўга-доўга не бачылі. А тады вярнулася, ёй было гадоў 18 і неверагодную знешнасць мела: такія вочы мела, бровы, што як пабачыш — абернешся, мужчына ты, ці жанчына. Але трошкі была нарваная. Поспех мела ў мужчын вялікі, бо з такім тварам немагчыма было інакш. І вось яна з нейкім хлопцам пайшла ў кавярню на нашай вуліцы, і нешта яны там, відаць, пасварыліся. Яна ўспыхнула, пайшла ўніз, прагаласавала і села ў нейкую машыну. Ніхто не ведае, што за машына. Але праз тыдзень яе знайшлі ў рэчцы забітую.\nМадонна на магіле Алеся Марговіча\nА як кіраўнік у радыё ён слабенькі быў, увесь час папіваў. Мяне тады ўжо забралі ў агульную расійскую рэдакцыю. А на маё месца я цёцю прапанавала, навучыла на машынцы друкаваць, і яна там працавала. І трымала ўсіх добра, бо ўсе папівалі. І цёцю Дудзіцкі пабойваўся. Тады ўсё трэба было рабіць хутка. Спешка вялікая, студыі мала. І вось трэба перадачу запісваць, а Гіцкага няма. Цёця ідзе ў кантыну. Як толькі яна з’яўляецца на парозе, Дудзіцкі ўскаквае й як міленькі бяжыць наверх. Або часам сам прыходзіў. Цёця кажа: “Ну што ж Вы сабе думаеце?” — “Я быў у кантыне й піў тое, што спадар Шэнклянд піў”. А Шэнклянд быў шэф-амерыканец. Вось такі быў Дудзіцкі. А тады яны паехалі ў Амерыку.. Як я там была, жылі ў Сірак’юзе, у штаце Нью-Ёрк. Я іх яшчэ там адведала. Дудзіцкага звальнялі, бо там сталі скарачаць расійскую мову. Жонка выкладала, а яго звальнялі, бо піў, занядбаў выклады свае. І куды ён дзеўся, ніхто не ведае. Дачка ягоная Аннушка была ў мяне пару разоў, але нічога не ведала, куды ён знік.


На лініі агню — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n29.10.2015 29.10.2015 postawy245Комментариев нет\nНа здымку сярэдзіны 70-х гадоў мінулага стагоддзя — Мікалай Пятровіч Зінчанка, які быў цяжка паранены ў баі за вызваленне Пастаў. А пазнаёміліся мы з ім пры такіх абставінах. Ішоў 1975 год — пачатак будаўніцтва Байкала-Амурскай магістралі. У той час я, старшы лейтэнант чыгуначных войск Савецкай Арміі, з калонай машын накіроўваўся ў пункт нашай будучай дыслакацыі — пасёлак Зейск. Прыпынак зрабілі ў горадзе Зея Амурскай вобласці, каб пакінуць нажытую за пяць гадоў сумеснага жыцця маёмасць, бо далей (а гэта каля 300 кіламетраў) ніякага жытла не было, толькі тайга, у якой нам і давялося ўсё будаваць.\nНа ціхай вуліцы каля акуратнага, пафарбаванага ў сіні колер доміка стаяў ветлівы мужчына гадоў 60-ці, з якім мы і дамовіліся, што нейкі час нашы рэчы паляжаць у яго. Ні нумара дома, ні назвы вуліцы я не запісваў, запомніў толькі арыенцір (а гэта ў вайскоўцаў галоўнае) — высокую трубу кацельні.\nСвой “скарб” прыехаў забіраць толькі праз год. Грошай за зберажэнне нашых рэчаў на працягу года Зінчанкі не ўзялі. Больш за тое, вельмі хваляваліся, дзе мы прапалі, чаму не з’яўляемся, ці ўсё ў нас добра. Нават праз ваенкамат мяне шукалі…\nВось тады ў размове і даведаўся, што Мікалай Пятровіч ваяваў у дывізіённай разведцы, мае званне старшага сяржанта, з’яўляецца кавалерам 4-х баявых ордэнаў, узнагароджаны шматлікімі медалямі. Не аднойчы мог загінуць, але пашчасціла: двойчы лёгка параніла. А вось пад Паставамі атрымаў цяжкае раненне.\n5 ліпеня 1944 года яго дывізія з ходу вызваліла Паставы, але адзін з батальёнаў вораг контратакаваў і акружыў. Рэзерваў у камандзіра дывізіі, акрамя разведкі, не было. Яе і кінулі на дапамогу. Нечаканы ўдар прымусіў немцаў адступіць (са слоў Мікалая Пятровіча, бой праходзіў у чыстым полі, паміж Шурпікамі і Паставамі), але забітых і параненых было многа. Смерцю храбрых палягло тады каля батальёна.\nМікалай Пятровіч і яго жонка да нас ставіліся, як да блізкіх. Доўгі час мы перапісваліся, пасылалі пасылкі. Дзесьці ў сярэдзіне 80-х з Далёкага Усходу прыйшла сумная вестка, што Мікалай Пятровіч памёр. Але ў памяці нашай сям’і ён застаўся назаўсёды.


«Калі бізнесмен нікога не зарэзаў, ніякіх пасадак не павінна быць» | Новы Час\n«Калі бізнесмен нікога не зарэзаў, ніякіх пасадак не павінна быць»\nСустаршыня Рэспубліканскай канфедэрацыі прадпрымальніцтва Віктар Маргелаў распавёў пра «справу Арбузава» і крымінальны пераслед бізнесменаў.\nВіктар Маргелаў. Фота з сайта www.racyja.com\nЯк паведаміў Камітэт дзяржкантролю, затрыманы 12 красавіка бізнесмен Віталь Арбузаў падазраецца ў ажыццяўленні з 2010 года супрацьпраўнай дзейнасці, звязанай з ухіленнем ад выплаты падаткаў, а таксама неправамерным атрыманнем з бюджэту падатку на дабаўленую вартасць.\nВіктар Маргелаў адзначыў:\n— Наша пазіцыя простая. Калі бізнесмен нікога не зарэзаў, не забіў і не нясе пагрозу для грамадства, то ніякіх пасадак не павінна быць. Навошта ў такім выпадку трымаць чалавека за кратамі? І ўвогуле, прававое поле трэба разгрэбсці ад такога крымінальнага пераследу. Дарэчы, у СМІ, як правіла, з’яўляецца інфармацыя толькі пра арышты нейкіх вядомых бізнесменаў. Але ж такіх фактаў шмат. Проста ўзровень іншых затрыманых прадпрымальнікаў на парадак ніжэйшы, чым таго ж Чыжа ці Арбузава. І мы настойваем на тым, каб у краіне ў бліжэйшы час укаранілі інстытут упаўнаважанага па справах прадпрымальнікаў. На апошнім пасяджэнні Савета па развіцці прадпрымальніцтва ў Беларусі дзелавая супольнасць унесла такую прапанову, каб на працягу году такі інстытут запрацаваў. Дарэчы, прадстаўнікі Адміністрацыі прэзідэнта і Савета міністраў станоўча ўспрынялі такую прапанову.\n— Гэта нейкім чынам абароніць бізнес ад крымінальнага пераследу?\n— Павінны быць механізмы і інструменты, як таго ж умоўнага Арбузава выцягваць на волю. Трэба, каб нехта разабраўся ў сітуацыі, паглядзеў, ці не перагнулі палку ў дачыненні да чалавека. Трэба, каб нехта мог паўздзейнічаць на следчыя органы, каб прывесці ў суразмернасць ступень пакарання. І гэты чалавек павінен быць з дзелавой супольнасці. Ён будзе мець рэгламент і паўнамоцтвы для такой працы.\n— Але ж і бізнесмены, відаць, не ўсе працуюць “у белых пальчатках”…\n— Не сакрэт, што буйныя бізнесмены ўмеюць законна мінімізаваць свае выдаткі. У іх магчымасцей нашмат больш, асабліва, калі такія адкрываюцца для афшорных рахункаў альбо пераводу грошай за мяжу. Тады зэканоміць можна нашмат больш чым простаму смяротнаму, які працуе ўнутры краіны. Не без гэтага. Але дзе кантралёры былі раней, і чаму толькі сёння ўспомнілі пра таго ж Арбузава? Раней на гэта закрывалі вочы? Мільярды ж даляраў за некалькі гадоў не зарабляюцца проста так. Проста таму, што ты быццам бы разумнейшы за іншых. Ёсць і іншыя прычыны, адкуль мільярды ўзяліся.


Будзьма беларусамі! » Hello Honey: у Мінску ўпершыню пройдзе вечарына нанаблогераў\nHello Honey: у Мінску ўпершыню пройдзе вечарына нанаблогераў\n14 мая ў Галерэі «Ў» адбудзецца незвычайная вечарына Hello Honey. Пад адным дахам збяруцца каля 100 будучых лідараў меркаванняў. Спецыяльны госць – спявачка і папулярны YouTube-блогер Лера Яскевіч. Уваход на мерапрыемства вольны (18+), але па папярэдняй рэгістрацыі.\nТакога фармату мерапрыемства ў Беларусі яшчэ не было. На адзін вечар вольная прастора Галерэі сучаснага мастацтва «Ў» ператворыцца ў маштабную пляцоўку па тэставанні навінкі ад кампаніі «Аліварыя».\n«Мы запрасілі блогераў-пачаткоўцаў першымі пакаштаваць наш новы прадукт і паўдзельнічаць у конкурсе на найлепшы агляд. Нанаблогеры – гэта новае пакаленне лідараў меркаванняў. Аўдыторыі падабаецца іх шчырасць і прастата, а словы ўспрымаюцца як парада ад сябра. Аўтары 10-ці найлепшых аглядаў атрымаюць прывабны бонус: прыярытэтнае права каштаваць навінкі кампаніі ў шэрагах самых першых», – кажа брэнд-менеджар «Аліварыі» Марыя Міцэвіч.\nПершы тэст чакае блогераў-пачаткоўцаў ужо на самой вечарыне. Ім трэба будзе пакаштаваць і ацаніць новы прадукт кампаніі «Аліварыя» – цёмна-бурштынавы мядовы лагер з водарам карамелі Karol Jan Hello Honey. Новае мядовае піва папоўніла лінейку прэміум-гатункаў Karol Jan, якія выпускаюцца з нядаўняга часу ў бутэльках абноўленага дызайну.\nПасля таго як будзе выкананае галоўнае заданне вечарыны, перад публікай выступіць папулярная спявачка і блогер Лера Яскевіч. Акрамя песень з альбома «Прыхільнасць», Лера плануе прадставіць слухачам сінгл з новага альбома, выхад якога запланаваны на чэрвень.\nСустрэча пройдзе 14 мая ў Галерэі «Ў» па адрасе вул. Кастрычніцкая, 19. Пачатак мерапрыемства а 19:00.


Рэжым дзіцяці ў 4 месяцы\nМаляня расце, кожны дзень вучыцца чаму-то новаму, адначасова з гэтым мяняецца і рэжым яго жыцця, бо з кожным днём ён будзе ўсё менш спаць, а больш пазнаваць свет. Існуюць пэўныя нормы, што і колькі павінен рабіць дзіця, у залежнасці ад свайго ўзросту. У гэтым артыкуле разгледзім, які рэжым дня ў 4-месячнага дзіцяці.\nДзеці 4 месяцаў вельмі таварыскія, увесь час «гулят», рэагуюць на цацкі і людзей, ім у гэтым узросце ўсё вельмі цікава, і яны імкнуцца даследаваць сябе і навакольную прастору. Новаўвядзеннямі для гэтага ўзросту лічацца пачатак ўводу прыкорму і фарміраванне навыкаў самастойнага сядзення і перагортвання.\nРаспарадак дня ў дзіцяці ў 4 месяцы заснаваны на тым, што неабходна прытрымлівацца рэжымаў кармленняў і сну, а таксама выконваць іх чарговасць:\nРэжым сну і няспання 4 месячнага дзіцяці\nУ такім узросце малы яшчэ спіць па 15-16 гадзін у суткі, большая частка з якіх (9-10 гадзін) павінна прыходзіцца на ноч, а днём звычайна спяць 3-4 разы па 1,5 - 2,5 гадзіны. Начны сон будзе моцным і працяглым толькі, калі днём малы будзе актыўным, атрымае новыя ўражанні і будзе гуляць на свежым паветры. На вуліцы можна праводзіць каля двух гадзін у залежнасці ад надвор'я.\nНяспанне або час «гулянні» доўжыцца ў дзяцей у 4 месяцы ўжо 1,5 - 2 гадзіны, і толькі перад начным сном гэты прамежак рэкамендуюць скараціць да 1 гадзіны, каб дзіця моцна не разгуляўся.\nРаніцай і ўвечары малышу неабходна рабіць зарадку або гімнастыку (працягласцю не больш 5-6 хвілін), але толькі праз 30-40 хвілін пасля кармлення. У астатні час, пакуль малы не спіць, ён можа пагуляць з віслымі цацкамі, пераварочвацца, потарахтеть бразготкамі, пагуляць з вамі ў хованкі.\nШтодня, лепш перад вячэрнім сном, дзіця трэба купаць. Калі рабіць гэта рэгулярна, то маляня ўжо будзе ведаць, што пасля купанні ён хутка будзе класціся спаць і не будзе моцна капрызіць. Купанне можна сумясціць з загартоўваннем, абмыў яго ў канцы маляняці прахалоднай вадой.\nНа працягу ўсяго дня дзіцяці трэба даваць адпачыць ад памперсаў: пасля купання, пераапранання або масажу, пакідаючы на 10-15 хвілін аголеным.\nРэжым харчавання дзіцяці 4 месяцаў\nАдпаведна раскладу дня 4-месячнага дзіцяці, на грудным гадаванні малы павiнен есці 6 разоў: днём праз 3-3,5 гадзіны, а ўначы - праз 5-6 гадзін, а дзеці на штучным харчаванні кушают праз 3,5-4 гадзіны, а ноччу - праз 7-8 гадзін.\nЎводзіць прыкорм ў гэтым узросце рэкамендуецца толькі дзецям-искусственникам. Даваць яго лепш у першай палове дня за паўгадзіны да асноўнага кармлення, а потым зрабіць прамежак трохі даўжэй, так як новая ежа будзе пераварвацца нашмат даўжэй, чым сумесь.\nАрыентыровачны рэжым дня дзіцяці 4 месяцаў:\nабуджэнне і кармленне;\nранішнія працэдуры (чыстка носіка, мыццё)\nранішняя гімнастыка і паветраныя ванны;\nсон (пажадана на вуліцы);\nпрагулка на вуліцы, сон;\nняспанне, вячэрняя гімнастыка;\nкупанне, паветраныя ванны;\nПры такім графіку, дзіця 4 месяцаў, які ўстаў у 8 гадзін раніцы, павінен укладвацца спаць 21.30-22.00.\nВядома ж, у дзіцяці ў 4 месяцы неабходна паступова выпрацоўваць пэўны рэжым дня, каб ён еў, спаў і шпацыраваў у вызначаныя гадзіны. Але так як кожны малы індывідуальны і жыве па сваіх уласных біярытмаў, то нельга прымушаць яго жыць па складзеным вамі графіку, а лепш скласці рэжым, зыходзячы з звычак і жаданняў вашага дзіцятка.\nАбструктыўная бранхіт у груднічка\nПальмавае алей у дзіцячым харчаванні\nЦі можна хрысціць дзіця на Тройцу?\nДзіця спіць з адкрытым ротам\nАпноэ ў нованароджаных\nСтыль адзення 2014\nШто можна цяжарным ад кашлю?\nДжордж Клуні зладзіў вечарыну і сабраў для Хілары Клінтан 222 мільёна даляраў\nКрасоўкі - навінкі 2014\nБаклажаны з памідорамі, запечаныя ў духоўцы\nТОП-25 самых дарагіх брэндаў\nКрупы для пахудання\nХто часцей змяняе: мужчыны ці жанчыны?\nЯк захоўваць брокалі на зіму?\nСцягно індычкі ў духоўцы\nШто можна прыгатаваць з глогу на зіму?


Напярэдадні свайго 20-годдзя «Народны Альбом» стане музычным спектаклем. Тэлеканал «Белсат» выступае аўтарам ідэі і выканаўчым прадзюсарам спектаклю.\n4 верасня ў Падляскай оперы ў Беластоку ў межах фестывалю «Усход культуры. Іншае вымярэнне» адбудзецца прэмʼера спектаклю «Народны альбом. 20 год». Рэжысёр прадстаўлення – Конрад Смуга. Аўтар сцэнару – Матвей Сабураў, аўтар многіх кліпаў «Ляпіса Трубяцкога», «The Toobes», «Без Білета» ды рэжысёр «Сашы і Сірожы».\nАрганізатары абяцаюць, што галоўнымі героямі стануць як удзельнікі таго самага альбому – а гэта каля 25 асобаў, – гэтак і новыя людзі.\nГэтак, настаўнік беларускай мовы Сяргей Скурат у прысвечаным альбому фільме «Шлях да мроі» кажа, што на той момант песні з альбому былі фантастычнаю знаходкаю: іх можна было і спяваць, і чытаць, і распавядаць. Сам Сяргей не раз браў гітару на свае ўрокі.\nІ колькі дзяцей па ўсёй краіне спявала «Настаўніка Рагойшу» на занятках па мове, літаратуры, гісторыі ды музыцы – невядома. Дзеля справядлівасці варта адзначыць, што беластоцкая прэмʼера будзе другой спробай інсцэнізаваць кружэлку: упершыню спектакль паводле матываў «Народнага альбому» паставілі вучні коласаўскага ліцэю.\nАльбом паўстаў дзякуючы браку грошай\nАльбом апраўдвае сваю назву. «Падчас запісу альбома пахлопвалі і падтоптвалі не толькі музыкі ды супрацоўнікі «Радыё 101,2», але і ахоўнікі студыі разам з левымі людзьмі. Я заходзіў да іх і спойваў, дражніў іх каньяком. Так ці інакш у працэсе стварэння альбома прынялі ўдзел каля 25 чалавек», – прыгадваў тую працу Аляксандр Памідораў, які выканаў для альбому народную габрэйскую песню «Lomir zich iberbetn».\nГэты калектыўны дух разняволенай творчасці яднаў усіх стваральнікаў і праз 10 гадоў пасля запісу. З’яднае, імаверна, і цяпер.\n«Для мяне «Народны альбом» застаецца выспай шчырасці, калі абсалютна чужыя людзі становяцца ў «Народным альбоме» адной сям’ёй», – казала напрыканцы двухтысячных Кася Камоцкая, жаночы голас кружэлкі.\nСтары добры «Народны альбом» на новым узроўні\nТрымацца разам такой колькасці абсалютна розных людзей ды стварыць альбом-ікону музыкантам дапамагла, паводле іроніі, адсутнасць грошай і якой-кольвек дысцыпліны.\n«Ніхто не баяўся рабіць нешта дурнаватае. Міхал Анемпадыстаў пісаў проста бесперапынна паміж асноўнай працай і працай над праектамі; я думаю, ён не вельмі гэтыя тэксты і рэдагаваў. Нашай задачай было не сапсаваць ягоныя тэксты сваймі трыма акордамі. Усё рабілася так па-дурному, часам гралі цалкам крыва, не парыліся наконт таго, як будзе гучаць тая ці іншая музыка. Усё было вельмі разняволена», – прыгадвае працу над праектам Лявон Вольскі.\nПаводле Вольскага, вераснёўская прэмʼера не будзе канцэптуальна адрознівацца ад арыгіналу.\n«Гэтым разам будзе граць цэлы аркестр – 20 музыкаў. Бо ўсё мусіць адбывацца ў беластоцкай оперы, а гэта грандыёзная па памерах і тэхнічных магчымасцях пляцоўка. У Беларусі нічога падобнага няма. Таму мы пашырылі склад удзельнікаў і будзем рабіць новыя аранжыроўкі песень. То бок гэта будзе стары добры «Народны альбом», але на якасна вышэйшым узроўні», – кажа Вольскі.\nСпектакль «Народны альбом. 20 год» стане часткаю фестывалю «Wschód Kultury. Inny Wymiar» («Усход культуры. Іншае вымярэнне»), каардынаванага Беластоцкім цэнтрам культуры (Białostocki Ośrodеk Kultury) і Нацыянальным цэнтрам культуры (Narodowе Centrum Kultury) пры падтрыманні парталу kulturadostepna.pl Копрадусарам відовішча з’яўляецца польскі Нацыянальны інстытут аўдыёвізуальны NINA.\nІмпрэза ладзіцца ў трох найбуйнейшых гарадах усходняй Польшчы – Жэшаве, Любліне ды Беластоку, – супольна з артыстамі, музыкантамі і мастакамі з краінаў Усходняга партнёрства – Арменіі, Азербайджану, Беларусі, Грузіі, Малдовы ды Украіны.\nТрадыцыйная рыса ўсіх імпрэзаў – адсутнасць квіткоў: уваход на кінасеансы, спектаклі і канцэрты бясплатны.\nТэгі: Аляксандр Памідораў, Беласток, Кася Камоцкая, Лявон Вольскі, Народны альбом, Польшча\nТэракт у Шры-Ланцы зладзілі мясцовыя радыкальныя ісламісты


Гродна пасля ўвядзення бязвізавага рэжыму: больш за ўсё турыстаў з Літвы і Польшчы (аўдыё)\n04:04, Аўторак, 25 Студзеня\nНеўзабаве пачнецца актыўны турыстычны сезон. Асноўныя турыстычныя аб’екты Прынёмання ўжо рыхтуюцца да наплыву гасцей, у тым ліку замежных. З увядзеннем бязвізавага рэжыму ў Гродна і Гродзенскі раён ужо наведаліся больш за 5 тысяч турыстаў з розных краін. Найчасцей прыязджаюць літоўцы і палякі. Павялічылася апошнім часам і колькасць гасцей з Латвіі. Што прапануюць ім мясцовыя турфірмы? - высвятляла наш карэспандэнт Аксана Калагрыў.\nЗ увядзеннем бязвізавага рэжыму ў Гродна і раён ахвотна паехалі замежныя госці. 5 тысяч 200 чалавек з розных краін свету ацанілі гасціннасць жыхароў Прынёмання. Да развіцця турыстычнага патэнцыялу рэгіёна прыцягнуты ўсе: ад тураператараў да прадстаўнікоў дзелавых колаў. Неабходна зацікавіць замежных турыстаў і выклікаць жаданне вяртацца сюды зноў і зноў. З увядзеннем бязвізавага рэжыму, гэта зрабіць магчыма. Перакананы кіраўнік прадпрыемства Анатоль Грышук.\n«Мы раней сустракаліся з людзьмі, якія да нас прыязджалі – партнёры, госці з Польшчы, з Літвы. Пытаемся: падабаецца ў нас? - Канечне! - А якія праблемы ёсць? Пытанне віз стаяла першым праблемным момантам. Зараз яно знята, усё цудоўна!»\nПерад турыстычнай галіной Гродзенскага рэгіёну месяц таму адкрыліся і новыя перспектывы. У лютым уступіў у сілу Указ Прэзідэнта, які прадугледжвае магчымасць бязвізавага ўезду грамадзян 80 краін праз Нацыянальны аэрапорт “Мінск”. Сталічныя турфірмы пачалі актыўна вывучаць патэнцыял рэгіёнаў і фарміраваць новыя маршруты. Экскурсавод сталічнай турыстычнай кампаніі Таццяна Яцкевіч упэўнена: прынёманскі край багаты на прывабныя турыстычныя аб’екты.\n«Да нас на турфірму ўжо звярнуліся такія першыя ластаўкі, якія прыязджаюць у Нацыянальны аэрапорт. І цалкам рэальна прывезці сюды турыстаў з Мінска на гэтыя пяць дзён»\nАдзін з маршрутаў, які зараз актыўна папулярызуюць турыстычныя кампаніі, – “Гродна – Каробчыцы”. Ён уваходзіць у склад двухдзённага тура і дазваляе ацаніць гасцям не толькі прыгажосць каралеўскага Гродна, але і непаўторны мясцовы народны каларыт. Па словах дырэктара гродзенскай турыстычнай фірмы Аляксандра Усольцава, яны працягваюць удасканальваць свае маршруты.\n«Мы праехалі ўжо дзясяткі фірмаў па Вільнюсе, па Каунасе, пакінулі шмат прапаноў. І прыходзяць ужо вельмі пазітыўныя водгукі з жаданнем прыехаць. Вось у суботу прымаем чарговую групу турыстаў. Пакажам цэнтр Гродна, стары горад».\nДа слова, літоцы па-ранейшаму пераважаюць сярод турыстаў-замежнікаў, якія наведваюцца ў Прынёманскі рэгіён. У канцы сакавіка Гродна наведае група прадстаўнікоў асацыяцыі гідаў і экскурсаводаў з Літвы. Падобныя туры дапамагаюць фарміраваць пазітыўны імідж краю як найлепшага месца для турызму і адпачынку.


Фэст нацыянальнасьцяў у Горадні – Леніна часова схавалі (фота)\n02 чэрвень 2006, 17:21\nРадыё Свабода, Горадня У Горадні распачаўся VІ Агульнабеларускі фэст нацыянальных культураў. Мерапрыемства ладзіцца ад 1996 году кожныя два гады. Прадстаўнікі розных народаў будуць танчыць, сьпяваць, пачастуюць сваімі стравамі. Каб удзельнікам і гасьцям не перашкаджала статуя Леніна, яе загарнулі ў белую тканіну.\nУлады робяць акцэнт на тым, што сьвята праводзіцца менавіта ў Беларусі: тут “у міры й згодзе” жывуць людзі розных нацыянальнасьцяў, і на гэта скіраваная палітыка прэзыдэнта, як зазначыла на прэс-канфэрэнцыі Марыя Бірукова — намесьніца старшыні аблвыканкаму.\nУпершыню мерапрыемства мусілі ладзіць на пляцы каля помніка Леніну, і ўлады нечакана захілілі статую ад удзельнікаў фэсту мэталёвай канструкцыяй часовай сцэны, паставіўшы яе проста перад правадыром. А яго самаго разам з пастамэнтам апранулі ў белы саван і абвязалі яго, каб не сарвала ветрам. Як сказаў мне супрацоўнік ідэалягічнай управы, Леніна схавалі часова, каб ён не зьвяртаў на сябе ўвагі, пасьля сьвята яго зноўку “распрануць”.\nНагадаем, летась улады забаранілі дзейнасьць Саюзу палякаў на чале з Анжалікай Борыс і стварылі новы, падкантрольны ўладам, якім кіруе Юзаф Лучнік. Непрызнаваны ўладамі Саюз палякаў байкатуе мерапрыемства. Гаворыць адзін зь ягоных актывістаў Андрэй Пачобут:\n(Пачобут: ) “Мы ведаем выпадкі, калі на творчыя калектывы аказваўся ціск, кіраўнікоў гэтых калектываў фактычна прымушалі браць удзел у фэстывалі. Сёлетні фэстываль, як ніколі раней, будзе выкарыстаны ўладамі для прапагандысцкіх, ідэалягічных мэтаў. Таму наш Саюз палякаў не бярэ ў гэтым удзелу, будзе альтэрнатыўная імпрэза, якая будзе праводзіцца на падворку Генэральнага консульства Рэспублікі Польшчы”.\nПраўда, гэтае сьвята будзе прымеркаванае да ўгодкаў адкрыцьця консульства.\nРаней чакалася, што на фэст упершыню прыедзе прэзыдэнт Лукашэнка. Улады вельмі сьпяшаліся закончыць рэканструкцыю Савецкай плошчы, на якой звычайна праводзілі сьвята. Закончыць не пасьпелі, а яшчэ ўчора ўвечары гарадзкі цэнтар нагадваў будаўнічую пляцоўку: клалі асфальт, пілавалі тратуарную плітку, фарбавалі сьцены. Тым ня менш, гарадзенцы звычайна чакаюць гэтага сьвята: яно найменш палітызаванае і найбольш карнавальнае.


Палеская «мамзэлька» ў шведскiм iнтэр'еры\n2 лютага ў горадзе Люсекiл паблiзу Гётэборга (Швецыя) адкрываецца выстава работ керамiста Элiзабет Халгрэн i мастака па тэкстылю Брыт-Марыi Хансан. Гэта падзея культурнага жыцця паўночнай краiны мае непасрэднае дачыненне да Брэстчыны: керамiчная частка экспазiцыi прысвечана вёсцы Гарадная на Столiншчыне.\nМiнулым летам Элiзабет Халгрэн удзельнiчала ў Мiжнародным пленэры ганчароў, што традыцыйна раз у два гады праходзiць у Гарадной. Знаёмства з новым месцам натхнiла шведскую мастачку на стварэнне калекцыi аўтарскай кафлi, якая б расказала гледачу пра самабытнасць Прыпяцкага Палесся, паведамляе «Вечерний Брест».\nКерамiчная плiтка – матэрыял навобмацак халодны, але забыцца на гэта прымушае цёплая колеравая гама, ужытая Элiзабет. Яе палатно (пакуль мы можам меркаваць пра яго па дасланых фотаздымках) нагадвае коўдру ў стылi «пэчварк». На кафляныя квадрацiкi нанесены крыжы розных канфiгурацый, ромбы, фантастычныя кветкi… Дзе ж тут Гарадная? I раптам, уважлiва ўгледзеўшыся ў абстрактныя малюнкi, ахнеш: вось жа яны – гараднянскiя «мамзэлькi» (гаршчэчкi ёмiстасцю ў 1 лiтр), сподачкi, гладышы! Кожны з прадметаў стаў элементам, як бы сказалi мастацтвазнаўцы, цэнтрычнага арнамента. З радасным здзiўленнем знаходзiш у пялёстках аранжава-чорнай кветкi профiль патомнага ганчара Аўрама Басаўца. Свой малюнак ствараюць паўтораныя некалькi разоў выявы вясковых жанчын i хлопчыка, што грае на глiнянай акарыне. Прысутнiчаюць тут i беларускiя ўзоры ў выглядзе фрагмента абруса i дэкору на фасадзе хаты…\nСтановiцца зразумела: керамiстка заклала два ўзроўнi ўспрыняцця сваёй iдэi. Спачатку ты бачыш абстрактную дэкаратыўную форму, а потым – канкрэтны прадмет цi персанаж. Гэта нагадвае калейдаскоп цi гульнi з люстэркамi.\n– Вестка пра маючую адбыцца ў Швецыi «гараднянскую» выставу стала для мяне самым дарагiм калядным падарункам, – гаворыць каардынатар пленэру – загадчыца аддзела традыцыйнай культуры абласнога грамадска-культурнага цэнтра Ларыса Быцко. – Калекцыя кафлi, створаная Элiзабет Халгрэн, – гэта вялiкi ўклад у справу адраджэння ганчарнага промыслу ў Гарадной, яго папулярызацыi. Будзем прыкладаць усе намаганнi, каб арганiзаваць знаёмства з гэтай работай у нас на Беларусi.\nШведская карона з гараднянскай глiны\nЖыхары вёскi Гарадная ўжо прывыклi да прыезду замежных майстроў на пленэры па ганчарству. А вось шведаў да мiнулага лета тут яшчэ не бачылi. Першымi ластаўкамi са Скандынавii сталi керамiсты са Стакгольма Элiзабэт Халгрэн i Монiка Ёхансан. У падарожжы «па краiне беларусаў» iх суправаджаў Клас Острам – муж Монiкi. Ён жа скрупулёзна фiксаваў кожны дзень пленэру на фота i вiдэа.\nДобразычлiвыя i адкрытыя, госцi з Паўночнай Еўропы без капрызаў выносiлi спартанскiя ўмовы пленэрнага побыту, актыўна ўдзельнiчалi ва ўсiх мерапрыемствах – ад прэзентацыi нацыянальнай кухнi да дыскусii аб лёсе Гарадной. Вельмi iмпанавала iх шчырае iмкненне шукаць кропкi судакранання са славянамi, рабiць акцэнт на тое, што роднiць людзей, а не раз'ядноўвае.\n…Экскурсiя па ландшафтным заказнiку «Сярэдняя Прыпяць». Кацер з удзельнiкамi пленэру павольна плыве па галоўнай рацэ Палесся. А яна шчодра дзелiцца сваiм хараством. Вось шэрая чапля стала ля вады i спакойна пазiруе. Хтось з экскурсантаў скардзiцца: пакуль дастаў фотакамеру, дзюбатая красуня засталася ззаду. Але птушка, быццам спачуваючы яму, узмахвае крыламi, абганяе кацер i зноў маляўнiча замiрае перад наведзенымi на яе фотааб'ектывамi. Потым, не зважаючы нi на кога, з берага на бераг пералятае ўдод…\nШведы цiкавяцца ў дырэктара заказнiка Iвана Яхнаўца, цi бываюць тут турысты са Скандынавii. I калi чуюць у адказ: «Не. Вы – першыя», – усклiкаюць, што пра гэты птушыны рай абавязкова павiнны даведацца iх суайчыннiкi. Сярод iх ёсць такiя аматары прыроды, што дзеля адной птушачкi не палянуюцца абагнуць зямны шар.\nАдным з мерапрыемстваў пленэру быў вясковы кiрмаш з дэманстрацыяй i продажам глiняных вырабаў. Вiзiтоўкай скандынаўскай экспазiцыi смела можна было назваць зробленую Монiкай калекцыю падсвечнiкаў у выглядзе кароны – галоўнага дзяржаўнага сiмвала Швецыi. Прычым побач з прывезенымi гатовымi вырабамi стаялi i яшчэ не абпаленыя «кароны» з гараднянскай глiны. У гэты час i адбылося адно нечаканае знаёмства.\nГараднянка Вера Iларыёнаўна Кiсель расказала шведам, што мае сваяка ў Стакгольме. У Другую сусветную вайну яе дзядзька 14-гадовым падлеткам трапiў у Германiю на прымусовыя работы, а потым у канцлагер. Пры вызваленні важыў 31 кiлаграм. Ад урача-паляка пачуў, што Беларусь спалена датла i нiхто там не выжыў. Застаўся на Захадзе. Асеў у Швецыi. Атрымаў адукацыю, завёў сям'ю. З роднымi змог сустрэцца толькi праз 38 гадоў пасля вайны.\nА завяршылася размова тым, што сям'я Кiсялёў запрасiла стакгольмцаў i арганiзатараў пленэру да сябе на кубачак кавы. Калi ж iнтэрнацыянальная кампанiя пераступiла парог дома, выcветлiлася, што тут накрыты багаты стол. Размова цякла на дзiва нязмушана, а потым перарасла ў беларуска-шведскi фестываль застольнага фальклору. Спачатку шведы весела адбiвалi рытм, калi гаспадыня дома на пару з дырэктарам гараднянскага Цэнтра ганчарства Алiмпiядай Леанавец праспявалi запеўку са словамi «Завярнуўшы ў куток, па тры чарачкi ў раток налiвайтэ!». А потым нашчадкi вiкiнгаў самi выдалi цэлы пласт падахвочваючых да выпiўкi прыпевак. Кульмiнацыйны момант настаў, калi шведы хорам праспявалi загад кожнаму ўзяць сваю чарку i перакулiць яе над галавой. Ахвярай застольнай правакацыi стаў усеагульны ўлюбёнец – перакладчык Жэня Фурс. Ён быў настолькi запатрабаваны абодвума бакамi беларуска-шведскага дыялогу, што не паспяваў нi паесцi як след, нi выпiць. Таму куляць яму прыйшлося амаль поўную чарку…\nПры развiтаннi гаспадыня казала, што сёння ж пазвонiць у Стакгольм i раскажа дзядзьку, як прымала яго землякоў. А шведы ў сваю чаргу адказвалi:\n– Нам прыемна, што ваш родзiч знайшоў шчасце ў нашай краiне!\nВось вам народная дыпламатыя ў дзеяннi.\nНовы пралёт літаратурнага моста\nКалi шведскiя керамiсты толькi ў 2012 годзе адкрылi для сябе Брэстчыну, то iх суайчыннiкi-лiтаратары пачалi «асваенне Палесся» адзiнаццаць гадоў таму. Сродкам iх перамяшчэння стаў так званы «лiтаратурны аўтобус», а спадарожнiкамi – беларускiя майстры прыгожага пiсьменства.\nЛя вытокаў гэтай iнiцыятывы стаяць дзве асобы: журналiст са Стакгольма Марыя Сёдэрберг i старшыня праўлення культурна-творчага грамадскага аб'яднання «Калегiум» (г. Пiнск) Надзея Аўсiевiч. Пазнаёмiлiся яны ў 1997 годзе. З таго часу КТГА «Калегiум» разам з Марыяй зладзiлi шэраг культурных праектаў, адным з якiх стала i лiтаратурнае падарожжа. Пачаўшыся ў 2002 годзе з Пiнска, яно нарэшце ў 2011 годзе дасягнула i Брэста. Тады ў абласным цэнтры маладзёжнай творчасцi прайшлі лiтаратурны вечар i конкурс маладзёжнай паэзii. А ў 2012 годзе, калi прымаючым бокам стала абласная бiблiятэка iмя Максіма Горкага, арганiзатары зразумелi, што знайшлi вельмi перспектыўнага партнёра, з якiм можна горы звярнуць.\nНагадаем, што мiнулагодняе, адзiнаццатае па лiку падарожжа было прысвечана памяцi Адама Мiцкевiча. Зразумела, што на тэрыторыi Беларусi яно ўключала наведванне Навагрудка i музея-сядзiбы Мiцкевiчаў ля вёскi Завоссе ў Баранавiцкiм раёне. Але лiтаратурны аўтобус завярнуў яшчэ i на Бярозаўшчыну. На тое мелася свая матывацыя. Разам са шведамi ехалі паэт Алесь Разанаў, якi нарадзiўся ў вёсцы Сялец, i пiсьменнiк-дакументалiст Святлана Алексiевiч, якая пачынала сваю працоўную бiяграфiю ў бярозаўскай раённай газеце. Не выключана, што гэты заезд быў зроблены перш за ўсё для перакладчыцы i лiтаратурнага крытыка Кайсы Эберг Лiндстэн з Гётэборга.\nСправа ў тым, што спадарыня Лiндстэн – гэта той чалавек, праз якога скандынавы адкрываюць для сябе беларусаў. Менавiта яна пераклала на шведскую мову кнiгу Святланы Алексiевiч «У вайны не жаночае аблiчча» (у мiнулым годзе навiнка прыйшла да чытача). Шведская версiя адрознiваецца ад савецкага варыянта: яна змяшчае тэксты, якiя сама аўтар не ўключыла ў першае выданне. Таксама адноўлены фрагменты, выдаленыя цэнзурай. А яшчэ дадалiся iнтэрв'ю з жанчынамi, якiя самi звязалiся з пiсьменнiцай, пасля таго як кнiга ўпершыню пабачыла свет.\nЗараз Кайса Эберг Лiндстэн працуе над перакладам i выданнем новай кнiгi Алексiевiч. А сумесная паездка па Беларусi стала для яе цудоўнай магчымасцю ўжыцца ў светаадчуванне пiсьменнiка, якi прадстаўляе iншую культуру, убачыць тыя мясцiны, якiя так цi iнакш звязаны з творамi, якія яна перакладае.\nДля самой жа Алексiевiч гэта была першая вандроўка па Беларусi пасля дзесяцiгадовай адсутнасцi ў краiне. «Паездка ўспамiнаецца радасна i цёпла, – потым напiша яна ў лiсце да арганiзатара мерапрыемства з брэсцкага боку, намеснiцы дырэктара абласной бiблiятэкi iмя Максіма Горкага Галiны Бурынай. – Мне здаецца, што ў маiх кнiгах з'явiцца больш дакладны гук i больш дакладныя словы, новыя думкi, бо я ўсё атрымлiваю з першых рук, а не праз інтэрнэт або чыесьцi расказы».\nНекалькiмi гадзiнамi вымяраўся Дзень шведскай i беларускай лiтаратуры ў абласной бiблiятэцы. Але, аказваецца, столькi можна паспець за такi адрэзак часу! Адбылася сустрэча дзiцячай пiсьменнiцы Сары Лундберг з юнымi чытачамi, прайшоў семiнар з удзелам Алеся Разанава i Святланы Алексiевiч, запомнілася сумесная вечарына шведскiх i беларускiх лiтаратараў, успомнілі пра конкурс юнацкай паэзii, дзе пераможцу чакала падарожжа па Швецыi. Хiба можа не ўразiць такая лiчба: 182 паэты ва ўзросце 15–18 гадоў з розных населеных пунктаў Брэстчыны прапанавалi на разгляд свае творы?\nНе толькi брэстчанам запомнiлiся гэтыя сустрэчы. Калi ў вераснi 2012 года каардынатар праекта Надзея Аўсiевiч наведала славуты кнiжны кiрмаш у Гётэборгу, колiшнiя ўдзельнiкi пiсьменнiцкай вандроўкi Сара Лундберг, Лiна Экдаль, Анэлi Юрдаль i Кайса Эберг Лiндстэн з ахвотай паглыбiлiся ва ўспамiны (можна прачытаць на сайце абласной бiблiятэкi). А для агульнаеўрапейскага кнiжнага свята Марыя Сёдэрберг падрыхтавала стэнд «Лiтаратурнае падарожжа па Беларусi». Дарэчы, экспазiцыя такога кірунку была адзiнкавай на агромнiстай кiрмашовай прасторы.\nПроста фантастычны працяг мела гэтая гiсторыя для пераможцаў конкурсу юнацкай паэзii Дар'i Пыж'янавай (Белаазёрск) i Веранiкi Сiдарук (Брэст). У суправаджэннi супрацоўнiцы аддзела лiтаратуры на замежных мовах Юлii Гiдлеўскай дзяўчынкi наведалi Швецыю. Яны не толькi знаёмiлiся з краiнай на працягу тыдня, але i прынялi ўдзел у паэтычным фестывалi ў горадзе Хэрнёсанд.\nЯк вядома, адным з арганiзатараў вышэйзгаданай культурнай акцыi ў Брэсце выступiў Шведскi iнстытут. Кiраўнiк лiтаратурных праектаў гэтай установы Данiэль Густаўсан-Пэк параўнаў вынiкi супольнай акцыi з узвядзеннем яшчэ аднага пралёта лiтаратурнага маста, якi сваiмi апорамi глыбока стаiць у агульнай еўрапейскай глебе.\nПраз пяць месяцаў пасля Дня шведскай i беларускай лiтаратуры прадзюсар праекта i каардынатар з беларускага боку зноў зрабілi вiзiт у абласную бiблiятэку iмя Горкага. Яны прапанавалi правесцi ў Брэсце не дзень, а днi шведскай i беларускай лiтаратуры, а падарожжа зрабiць па памятных месцах, звязаных з iмем Фёдара Дастаеўскага.\nАле, здаецца, з гэтых намераў нiчога не атрымаецца. Спадарынi Сёдэрберг i iншым асобам было адмоўлена ў атрыманнi беларускай вiзы. У вынiку прынята рашэнне перанесцi днi шведскай i беларускай лiтаратуры-2013 у Львоў.


Закарпацкі праваахоўнікі выкрылі выкрадальніка смеццевых кантэйнераў\nУ Иршаве праваахоўнікі затрымалі 42-гадовага мужчыну з Виноградовского раёна, які выкрадаў кантэйнеры для смецця. Яшчэ ў студзені месяцы ў Иршавского райаддзела міліцыі быў зварот кіраўніцтва камунальнага прадпрыемства аб крадзяжы смеццевых кантэйнераў з пляцовак,якія знаходзяцца каля шматпавярховак у Иршава. Апошняе такі зварот было ў сярэдзіне лютага. Злодзей забіраў кантэйнер, а смецце з яго высыпаў прама на пляцоўку каля дома. Таму камунальнікам прыходзілася пасля зламысніка яшчэ і прыбіраць. Работнікі крымінальнага вышуку, апытаўшы жыхароў шматпавярховак, атрымалі інфармацыю адносна 42-ричногу жыхара с.Боржавське Виноградовского раёна, які прыязджаў на аўтамабілі «ГАЗ» у г. Иршава прадаваць бульбу. Пры праверцы дадзенай інфармацыі праваахоўнікі высветлілі, што мужчына, пидзаробляючы на ??продажы бульбы, вяртаючыся дадому, пад'язджаў да шматпавярховак, дзе ў кузаў свайго аўтамабіля загружаў яшчэ крадзеныя кантэйнеры вля смецця ... Такім чынам ён за тры падыходы выкраў 6 смеццевых кантэйнераў. Дарэчы, кожны кантэйнер варта, як мінімум, 1250 грыўняў. Па дадзеным факце Иршавским райаддзелам міліцыі адкрыта крымінальная вытворчасць па ч.2 ст.185 Крымінальнага кодэкса Украіны (крадзеж, учынены паўторна). На зламысніка чакае абмежаванне або пазбаўленне волі на буда да 5 гадоў. Віта Горзов Иршавский РА УМВД\n← Выкананне мясцовых бюджэтаў... У Роўна Уладзімір Хамко -... →


Сын міністра прыроды будзе супрацьстаяць «атаману» Улаховічу на парламенцкіх выбарах\n27.07.2016 / 22:38\nСын міністра прыроды будзе супрацьстаяць «атаману» Улаховічу на парламенцкіх выбарах 3\nАдным з кандыдатаў у 76-й акрузе ў Мінскай вобласці з'яўляецца намеснік гендырэктара «Агракамбінат» Ждановічы «Віктар Каўхута. Як высветліла «Салiдарнасць», 33-гадовы прэтэндэнт на дэпутацкі мандат з'яўляецца сынам міністра прыроды Андрэя Каўхуты.\nКаўхута-малодшы балатуецца не шляхам збору подпісаў, а вылучаецца ад працоўнага калектыву. У прыёмнай агракамбіната «Ждановічы» на пытанне, як можна звязацца з кандыдатам у дэпутаты, быў атрыманы адказ: «Ніяк».\n«Віктар Андрэевіч знаходзіцца ў працоўным адпачынку і зляцеў. Яго цяпер няма ў краіне», — патлумачыла дзяўчына-сакратар.\nКанкурэнтам Віктара Каўхуты па 76-й акрузе ў Мінскай вобласці стане кандыдат Мікалай Улаховіч — «казачы атаман», намеснік старшыні Мінаблспажыўсаюза, які ўдзельнічаў у прэзідэнцкіх выбарах 2015 года. За час сваёй кар'еры апошні займаў шэраг дзяржаўных пасад, у тым ліку на працягу года працаваў ва Упраўленні справамі прэзідэнта.\nНагадаем, што па прагнозе «НН» менавіта Улаховіч стане пераможцам «гонкі» па 76-ай акрузе.\nтипа представлять народ хочет в парламенте, но попасть к нему невозможно))) прям, в лучших традициях))))\n28.07.2016 / 00:22\nсын міністра -яшче не міністр ! а казаку бы параіў перачытаць падручнік па гісторыі (ці былі на Беларусі казакі на огул ?)


У спаборніцтве ўдзельнічалі 19 супрацоўнікаў бібліятэк з усіх абласцей рэспублікі. Яны сталі лепшымі ў рэгіянальным туры. Сутнасць фінальнага тура конкурсу заключалася ў тым, каб як мага хутчэй знайсці ў Інтэрнэце правільныя адказы на 10 пытанняў. На кожнае пытанне ўдзельнікам адводзілася 6 хвілін. Дзякуючы спецыялізаванай платформе Яндэкс, што выкарыстоўваецца гэтай кампаніяй для правядзення падобных спаборніцтваў, журы ў рэжыме рэальнага часу магло назіраць за ходам спаборніцтваў. За першае месца ўпартая барацьба ішла паміж Кацярынай Крэнь і Марынай Сапоненка. Яны абедзве правільна адказалі на ўсё 10 пытанняў, але Кацярына змагла знайсці адказы хутчэй.\n1 месца - Крэнь Кацярына Аляксандраўна, бібліятэкар 1-ай катэгорыі Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі\n2 месца - Сапоненка Марына Міхайлаўна, вядучы бібліятэкар Цэнтральнай гарадской дзіцячай бібліятэкі імя М.Астроўскага г. Мінска\n3 месца - Трацяк Арцём Аляксеевіч, бібліятэкар Капыльскай цэнтральнай раённай бібліятэкі.\nУдзельнікам і пераможцам былі ўручаны граматы і памятныя падарункі.


DesiXNXX - DesiXNXX.net - Індыйскія порнасайты - Snaggys Лепшыя порна сайты\nГалоўная > індыйскія порнасайты > DesiXNXX\nНацісніце тут, каб наведаць DesiXNXX\nКалі вы індзеец, я ўпэўнены, вам напэўна спадабаецца чытаць гэты агляд, таму што я ўпершыню разглядаю індыйскі порнасайт. Такім чынам, сайт завуць DesiXNXX, і ён прапануе толькі індыйскія порнавідэа. Як і варта было чакаць, большасць карыстальнікаў - у прыватнасці з Індыі, але гэта не азначае, што яна не мае ніякіх магчымасцей для іншых краін. Ёсць людзі, якія любяць глядзець порна відэа іншых рас. Каб яны маглі даведацца пра сваю культуру і тое, як яны ідуць падчас сэксу.\nЯ сам прагледзеў шмат індыйскіх порна-відэа, і галоўная праблема з імі ў тым, што яны не з'яўляюцца студыйнымі пастаноўкамі. Усе яны, як правіла, самаробныя аматарскія відэа, і якасць камеры звычайна не такая прыстойная. Шмат каму падабаецца аматарскае відэа, і, шчыра кажучы, я звычайна аддаю перавагу аматарскаму порна.\nВарта адзначыць, што DesiXNXX самі не прэтэндуюць на аматарскі порнасайт. На самай справе яны не класіфікавалі свае відэа. Відэа проста хаатычна распыляецца на хатняй старонцы, што робіць яго бязладным. Аднак каму ўсё роўна, што мы хочам зрабіць, гэта паглядзець чортавае відэа і вырваць наша страшэннае мяса, так?\nDesiXNXX ня мабільны дружалюбны\nЯк настольны сайт, дызайн сайта DesiXNXX з'яўляецца здавальняючым, але калі вы праглядаеце яго на мабільным, я ўпэўнены, што, напэўна, вы ніколі не захочаце паспрабаваць яго яшчэ раз. Яны працягваюць перанакіроўваць вас на іншую старонку, на якой напісана паведамленне "калі ласка, дазвольце нам адправіць апавяшчэнне, каб працягваць далей". Куча страшэнных шапіках.\nНа DesiXNXX паўсюдна рэклама, і вы адчуеце, як зачыніць чортава акно, як толькі адкрыеце яго. Я б зразумеў, калі б яны размясцілі ўсе гэтыя рэкламныя аб'явы на HD-порна. Аднак чувак, які сэнс размяшчаць гэтую прыкрую рэкламу, калі ты прапануеш толькі хатняе порна?\nDesiXNXX - гэта не толькі індыйскі порназмест. Калі вы зойдзеце ў раздзел Самыя прагледжаныя, вы ўбачыце відэа з кароткімі відэа японскіх дзяўчынак, якія пальцамі пальцамі пераціскаюць клітар, і Бог ведае што яшчэ. Хто на чортавай зямлі можа дрочыць на такія рэчы?\nМы б параілі вам пашукаць іншы індыйскі порнасайт, бо ён проста не дазваляе скараціць.\nАб'явы ў кожны гробаны-нідзе\nМабільная версія адстой\nБольш як DesiXNXX:


BelMos.ru - Ніна Маркаўна Захарэвіч\nГлавная > Творчество > Ніна Маркаўна Захарэвіч\nНіна Маркаўна Захарэвіч\nКаханне- вечныя ўспаміны\nІ сёння розніцы няма,\nЦі хто мяне калісь пакінуў\nЦі так зрабіла я сама.\nКаханне – гэта пакаранне\nІ першы раз і раз другі,\nІ не знайсці утаймавання\nКаханне – боль такі вялікі,\nПрайшоў наскрозь маё жыццё.\nЦі можна весці з тым разлікі,\nХто ад жыцця даўно уцёк?\nКаханне – лёс наканаваны,\nЯго, як крыж з сабой нясу.\nЯно да сэрца прыкавана,\nА я ратунку не прашу.\nКаханне ёсць яшчэ такое,\nШто дасць у рукі мне дзіця,\nЯго я п’ю штодня запоем,\nЯно – працяг майго жыцця.\nКаханне – кветка, што шукаюць\nІдуць, знайшоўшы да вянца.\nКаханне – песня, што спяваюць,\nІ гэта песня без канца.\nЯ еду праз горад начны,\nУ цемру гляджу праз акно,\nНапэўна, табе сняцца сны,\nБо ў доме святла не відно.\nЗастукала сэрца мацней,\nІ твар палымнее агнём,\nЦябе я наведаю ў сне,\nЯк будзе насупраць твой дом.\nВазьму за руку, павяду\nТуды, дзе хадзілі з табой,\nДа жыта, у луг, на граду,\nДзе плачуць чаромхі вясной.\nІх слёзы-пялёсткі, як снег\nВалосы пакрыюць твае,\nЗвянчайся са мной, хоць у сне,\nЖыццё не дало мне цябе.\nРытмічна калыша цягнік,\nАле мне не спіцца цяпер,\nЯк і ў найлепшыя дні,\nЛюблю, дарагая, павер.\nІ стукае сэрца мацней,\nІ твар палымнее агнём.\nЦі адбылася сустрэча у сне,\nКалі быў насупраць твой дом?\nА букет чаромхі пахне\nВельмі часта праглядаю\nІ здаецца, пабываю\nУ той даўняе вясне.\nВось на здымку я з букетам,\nЗ тым, што ты мне падарыў,\nІ яскрава помню гэтак,\nШто тады мне гаварыў.\nПомню дзень і помню дату,\nСэнс даўно чаканых слоў.\n- Прыйду у сваты! –\nДы чамусьці не прыйшоў...\nСлёзы дробныя упалі\nНа даўнейшы мой партрэт,\nГэта ж, пэўна, кветкі зналі.,\nУ чым здрады той сакрэт.\nА букет чаромхі пахне,\nНават восенню, зімой.\nІ не вяне, і не чахне\nІ, здаецца: ты са мной.\nНе адарыў вас Бог каханнем,\nСтварыце ўяўны ідэал\nI дайце розуму заданне\nПадняць яго на п'едэстал.\nСхiлiце галаву ў паклоне\nI памалiцеся яму,\nНіколі ён вас не прагонiць\nI будзе вас любiць адну.\nЗаўсёды будзе з вамi побач,\nУ раннi, вечарам і днём,\nНе чалавек ён і не робат,\nХутчэй за ўсё - ён ваш анёл.\nЗасцеражэ вас ад самоты,\nЯк зорка, уперад павядзе,\n3 ім на рабоце і з работы,\nЁн з вамі ў горы і ў бядзе.\nМагчыма, з'явiцца аднойчы\nПрыгожы, добры I жывы\nЦі светлым днём, цi цёмнай ноччу\nПазнаць яго сумейце вы.\nШто такое жанчына\nОй, колькі на свеце вялікіх паэтаў,\nІ колькі разумных бытуе вучэнняў,\nАле ж дасканала ніхто з іх дагэтуль\nКаханню і шчасцю не даў азначэння.\nДаўно ўжо вядома: адно і другое\nЖанчына душой і рукамі стварае,\nІ ўсё, што ў жыцці для людзей дарагое,\nЯна, як знікае, з сабой забірае.\nЦі можна сказаць, што такое жанчына,\nКалі яна больш за каханне і шчасце,\nКалі яна вечная іх гаспадыня?\nХто можа, прашу вас, жанчыну азначце.\nЯ ведаю: скажуць – вячэрняя зорка,\nСяброўка. каханка. для некага мама,\nЯна – педагог, працаўніца, дакторка...\nОй, мілыя людзі, як сказана мала!\nНазванне жанчына – багам падуладна,\nА вашы дарэмна, сябры, ўсе старанні.\nНіхто ёй не дасць азначэння дакладна,\nЯк шчасцю людскому, зямному каханню.\nПрыміце жанчыну, як лепшы дар неба.\nЯк хлеб і паветра, як радасць і мукі,\nІ хто яна ёсць, тут і думаць не трэба.\nА лепш беражыце, цалуйце ёй рукі.\nцягне, як нітку касяк.\nнам не забыць аніяк.\nгоркі ад дыму\nспаленых вёсак і сёл.\nнас на маленне\nкліча царква і касцёл.\nў песнях любімых\nдаўніх, мінулых гадоў.\nі памінанне дзядоў.\nў зорнай начной цішыні.\nу бок Беларусі зірні.\nГолас Радзімы –\nздрадзілі ціха якой.\nмілай Радзіме, святой.\nНіна Маркаўна Захарэвіч (Лашук) нарадзілася 23 мая 1933 года ў вёсцы Старыя Габы Мядзельскага раёна Мінскай вобласці ў сялянскай сям'і. У 1938-м сям'я пераехала на хутар Тэраз-Двор, што за два кіламетры ад роднай вёскі.\nН. Захарэвіч завочна скончыла фізмат Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя М. Горкага (1958).\nПрацавала настаўніцай у вёсцы, інспектарам РАНА, дырэктарам СШ № 1 г. Паставы, працяглы час выбіралася на пасаду старшыні райкама прафсаюза работнікаў асветы і навуковых устаноў. 3 1988-га — на пенсіі.\nНіна Маркаўна Захарэвіч расла ў акружэнні прыроды, з дзяцінства цягнулася да паэзіі. Часу бракавала, але вершы не пераставала пісаць. Іх ахвотна друкавалі пастаўская, мядзельская, калінкавіцкая, валожынская раённыя газеты. Былі публікацыі ў дзвюх віцебскіх абласных, у “Настаўніцкай газеце”, “3вяздзе”, “Голасе Радзімы", у “ЛіМе” і часопісах “Роднае слова”, “Гаспадыня”, “Работніца і сялянка”, “Вожык”. Яе вершы гучалі па рэспубліканскім радыё.\nБыла пераможцай конкурсу прыпевак, якія праводзіліся газетамі “3вязда” і ”Рэспубліка”, лаўрэатам другога месца II Усебеларускага фестывалю гумару ў Аўцюках у намінацыі “Аўтарская байка”. Аказвае пастаянную дапамогу ў падрыхтоўцы фестываляў “3віняць цымбалы і гармонік”, за што ўзнагароджана Ганаровай Граматай Міністэрства культуры РБ.\nУсе вершы надрукаваны ў чатырох зборніках. У 1995г. Быў надрукаваны зборнік “Дарыце маці кветкі”. У 2002г. Выйшлідва зборнікі “Жнівеньскі вецер” і “Бэзавы цвет” у Мінскіх выдаветствах. І вось апошні зборнік “Расінка на дрэве”.\nВершы Ніны Маркаўны Захарэвіч вядомы не толькі ў Беларусі, але й далёка за яе межамі. Эстонскае радыё неаднаразова апавядала пра яе творчасць. Песню "Голас Радзiмы", якую напісаў на яе словы кампазітар А.А. Собаль, з ахвотаю спяваюць канадскія ды аўстралійскія беларусы. Творы Ніны Маркаўны друкаваліся ў газеце "Сябры", што выдаецца ў Маскве, дзе зараз жывуць яе дзеці і ўнукі."\n11 кастрычніка 2005 г. Ніны Маркаўны не стала...\nАўтар 4 зборнікаў вершаў.\nЛаўрэат другога месца II Усебеларускага фестывалю гумару ў Аўцюках у намінацыі “Аўтарская байка”.\nУзнагароджана Ганаровай Граматай Міністэрства культуры РБ.


5 Litecoin у BTC\n5 LTC у BTC\nНашы Litecoin да Bitcoin канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 20.09.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад Litecoin. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць Bitcoin валюту па змаўчанні. Націсніце на Bitcoin або Litecoin, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 20.09.2020 04:02\nВы выбралі зыходную валюту LTC і мэтавую валюту Bitcoin з сумай 5 LTC. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\n2331 Litecoin у NEO\n00111120 Litecoin у Vietnamese Dong\n33990 Litecoin у Hong Kong Dollar\n0.00187532 Litecoin у United Arab Emirates Dirham\n0.0067772 Litecoin у Chinese Yuan\n0.00114839 Litecoin у Canadian Dollar\n187.00 Litecoin у Singapore Dollar\n00112998 Litecoin у Indian Rupee\n693 Litecoin у Indian Rupee\n565500 Litecoin у Canadian Dollar\n0.00075848 LTC у BTC2 days ago\n0.01596294 LTC у BTC2 days ago\n0.0009000 LTC у BTC2 days ago\n0.00015848 LTC у BTC2 days ago\n0.00064950990 LTC у BTC2 days ago\n0.02148533 LTC у BTC2 days ago\n0.00010526 LTC у BTC2 days ago\n0.0001791 LTC у BTC3 days ago\n0.00512359 LTC у BTC4 days ago\n32100002121121121212.1 LTC у BTC5 days ago\nLTC у BRLLTC у CADLTC у GBPLTC у HKDLTC у KRWLTC у MXNLTC у NOKLTC у SGDLTC у USDLTC у VND


Кіроўца мікрааўтобуса, які пратараніў натоўп у Барсэлёне, апазнаны сярод забітых паліцыяй у Камбрыльсе\n18 жнівень 2017, 21:47\nМеркаваны кіроўца мікрааўтобуса, які наехаў напярэдадні, 17 жніўня, на пешаходаў у цэнтры Барсэлёны, быў сярод тэрарыстаў, забітых паліцыяй празь некалькі гадзінаў пасьля гэтага ў Камбрыльсе пры спробе ўчыніць аналягічны тэракт, паведамляе газэта El Pais са спасылкай на крыніцы ў паліцыі.\nEl Pais не падае іншых падрабязнасьцяў. Паводле дадзеных El Periodico, гаворка ідзе пра 17-гадовага Мусу Укабіра. Ён нарадзіўся ў Марока ў кастрычніку 1999 году. Ягоны брат Дрыс Укабір — адзін з чатырох чалавек, затрыманых паліцыяй празь некалькі гадзінаў пасьля тэракту ў Барсэлёне, — заявіў, што ягоныя дакумэнты скралі для арэнды фургона.\nКаталёнская паліцыя шукае чатырох падазраваных у датычнасьці да тэрактаў у Барсэлёне, усе яны ўраджэнцы Марока, піша газэта La Vanguardia.\n14 чалавек загінулі ў выніку наезду фургона на натоўп у цэнтры Барсэлёны 17 жніўня. Цягам апошніх двух з паловай гадоў у краінах Эўразьвязу адбыліся каля двух дзясяткаў маштабных тэрактаў, многія зь якіх — з выкарыстаньнем аўтамабіляў.


Канвертаваць Багамскі арбітальны даляраў (BSD) і Mincoins (MNC) : Калькулятар абменнага курсу\nБагамскі арбітальны даляр (BSD) і Mincoin (MNC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Багамскі арбітальны даляр і Mincoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Багамскі арбітальны даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Mincoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Mincoins або Багамскі арбітальны даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБагамскі арбітальны даляр гэта валюта, у Багамскія астравы (BS, BHS). The Mincoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BSD можа быць запісаная B$. Сімвал MNC можа быць запісаная MNC. Багамскі арбітальны даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Багамскі арбітальны даляр Апошняе абнаўленне 17 верасень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Mincoin Апошняе абнаўленне 1 чэрвень 2020 ад coinmarketcap.com. BSD каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. MNC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Ужо сёньня, 23 ліпеня: пахаваньне Паўла Шарамета ў Менску\n23 ліпень 2016, 00:01\nНа Паўночных могілках у Менску пахаваюць забітага ў Кіеве журналіста Паўла Шарамета. Разьвітаньне з журналістам пройдзе ў храме Ўсіх Сьвятых (вул. Каліноўскага, 121).\nУ Музэйным комплексе старажытных народных рамёстваў і тэхналёгій «Дудуткі» ў Пухавіцкім раёне Менскай вобласьці адбудзецца тэатралізаваная рэканструкцыя бітвы пад Грунвальдам 1410 году. Пачатак а 15.00.\nУ Гарадку на Падляшшы пройдзе другі дзень фэстывалю музыкі беларускай моладзі «Басовішча 2016». Пачатак канцэртаў а 18.00.\nУ Менску на плошчы Свабоды адбудзецца канцэрт музыкі барока. Творы Вівальдзі, Баха, Гендэля, Тэлемана будуць выкананы малымі ансамблямі і аркестравым складам «Камэрныя салісты Менску». Пачатак а 20.00.\n1914 — Аўстра-Вугорская імпэрыя пасьля забойства спадкаемца трону эрц-герцага Фэрдынанда выставіла ўльтыматум Сэрбіі. Адмова Бялграду прыняць умовы ўльтыматуму прывяла да абвяшчэньня вайны.\n1922 — Мітрапалітам Беларускім і Менскім абраны Мэльхісэдэк. Ягонымі намаганьнямі беларуская праваслаўная царква ўстала на шлях аўтакефаліі і незалежнасьці ад Масквы. Мэльхісэдэк трапіў пад пільны кантроль ГПУ, ня раз зьведаў арышты, а ўрэшце быў сасланы ў Краснаярск. Празь некалькі гадоў змагар за аўтакефалію беларускага праваслаўя памёр пры загадкавых абставінах.\n1951 — у Ракенкорце (Францыя) адкрыта штаб-кватэра НАТО.\n1952 — група вайскоўцаў на чале з Гамалем Абдэлем Насерам зладзіла ў Эгіпце вайсковы пераварот, у выніку якога была ліквідаваная манархія і абвешчаная рэспубліка.\n1993 — адбыўся візыт беларускай дзяржаўнай дэлегацыі на чале са старшынём Вярхоўнага Савету Станіславам Шушкевічам у ЗША. Гэта быў першы такога ўзроўню візыт кіраўніка незалежнай Беларусі ў Амэрыку.\n1916 — памёр Уільям Рамзай, ангельскі хімік і фізык, адкрывальнік інэртных газаў аргону, нэону, крыптону і ксэнону, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па хіміі (1904).\n1995 — памёр Алесь Ставер, беларускі паэт, празаік, драматург.\n«Каб любіць Беларусь нашу мілую,\nЖураўлі на Палесьсе ляцяць.\nШто ім пышны плятанавы рай,\nI зямлю, дзе сьцяжыначка кожная\nЖураўлі на Палесьсе ляцяць».\nАлесь Ставер, «Жураўлі на Палесьсе ляцяць»


ПЕРАЕМНІК АМБАСАДАРА ВІКА, МАГЧЫМА, ЗЬЯВІЦЦА Ў МЕНСКУ ЎЖО ПРАЗ ТЫДЗЕНЬ\nСёньня ў Бухарэсьце пачалося 9-е паседжаньне кіраўнікоў замежнапалітычных ведамстваў дзяржаваў АБСЭ. Мяркуюць, што ва аўторак дзейны старшыня АБСЭ Мірча Джоана назаве імя пераемніка амбасадара Віка на пасадзе кіраўніка КНГ у Беларусі.\nА паводле інфармацыі амбасадара Віка, якой ён падзяліўся перад ад'ездам у Бухарэст, новы кіраўнік КНГ, магчыма, зьявіцца ў Менску ўжо ў наступны панядзелак, 10 сьнежня. Разьвітальная вечарына Ганса-Георга Віка прызначаная на 20 сьнежня.\nІмя пераемніка афіцыйна пакуль не называюць, але ў палітычных кулюарах кажуць, што ён, як і спадар Вік, мае ранг амбасадара і раней узначальваў дыпляматычную місію Нямеччыны ва Ўкраіне. Ён свабодна валодае расейскай мовай і добра ведае постсавецкія рэаліі.\nНагадаю, што на мінулым тыдні міністар замежных справаў Міхаіл Хвастоў не пажадаў, каб кіраўнік КНГ прысутнічаў падчас сустрэчы з рабочай групай у справах Беларусі Парлямэнцкай Асамблеі АБСЭ. З гэтай прычыны дэлегацыя рабочай групы на чале з Утай Цапф вымушаная была адмовіцца ад сустрэчы са спадаром Хвастовым.\nАле ў пятніцу падчас паседжаньня Кансультацыйнай рады апазыцыйных палітычных партыяў Ганс-Георг Вік сказаў, што міністар Хвастоў жадае сустрэцца зь ім з нагоды ад'езду. Як дадаў спадар Вік, такім чынам міністар выпраўляе папярэднюю памылку.\nАмбасадар Вік працуе ў Беларусі зь лютага 1998 году. Такім чынам, тэрмін ягонай працы фактычна наблізіўся да чатырох гадоў. Кажуць, што кіраўніцтва АБСЭ прапаноўвала Віку застацца ў Беларусі яшчэ на адзін тэрмін. Але нямецкі дыплямат, якому зараз 73 гады, палічыў, што гэта нямэтазгодна.\nБеларусь на нарадзе ў Бухарэсьце будзе прадстаўляць міністар Хвастоў. Паводле інфармацыі з МЗС, Беларусь выступіць з ініцыятывай стварэньня камітэту, які б займаўся эканамічнай і экалягічнай праблематыкай, а таксама выкажацца за выпрацоўку Экалягічнага кодэксу паводзінаў для дзяржаваў АБСЭ.


Павел Севярынец быў з апалонікам на акцыі «Мы любім украінскі боршч»\nУ Менску прайшла дабрачынная акцыя «Мы любім украінскі боршч», галоўная мэта якой – сабраць і перадаць сродкі для ўкраінскіх параненых.\nБоршч на акцыю згатавала беларуская рэжысёрка Вольга Нікалайчык. Яна заўважыла выданню krynitsa.info, што часам украінскім параненым, якіх зараз вельмі шмат, не стае элементарных аптэчак, сродкаў дзеля спынення крыві. Менавіта на гэта і скіруюць ахвяраванні.\nПаводле Вольгі Нікалайчык, увесну на падобнай акцыі было сабрана каля $ 500, якія пайшлі на патрэбы параненых актывістаў Майдану. Сімвалічна, што першыя грошы, якія ахвяравалі на сённяшняй акцыі, – гэта расейскія рублі.\nУ акцыі ўзялі ўдзел былы старшыня Вярхоўнага савету Рэспублікі Беларусь Станіслаў Шушкевіч, старшыня Партыі БНФ Аляксей Янукевіч, праваабаронца Юлія Сцяпанава і інш. Адзін з лідараў БХД, былы палітвязень Павел Севярынец з апалонікам у руках частаваў гасцей наварыстым баршчом.\nРаней расейская актывістка Надзея Талаконнікава заўважыла ў меню аднаго з рэстаранаў Масквы, што ўкраінскі боршч там значыцца як «суп з бурачнага кораня па-расейску, да якога падаецца смятана і кроп».


Як апрануцца на вяселле мужчыне-госцю: у чым пайсці мужчыну на вяселле сябра, фота\nПытанне, у чым ісці на вяселле яе мужчыну, не хвалюе жанчыну да таго часу, пакуль яна не вызначыцца з выбарам ўласнай ўбору для ўрачыстасці.\nТолькі калі ўсе тонкасці жаночага туалета старанна прадуманы, асаблівасці навядзення прыгажосці не раз агавораны з візажыстаў і цырульнікам, ценительница прыгожага абавязкова зоймецца сваёй другой палавінкай.\nУ большасці выпадкаў менавіта жанчына вырашае, як апрануцца мужчыну на вяселле. Адбываецца так з-за прыроджанага мужчынскага легкадумнасці да ўласнага знешняга выгляду. Моцны пол шануе ў вопратцы прастату і зручнасць больш, чым яе адпаведнасць важнай падзеі.\nМужчын, нявопытных ў пытаннях падбору і спалучэння рэчаў, раз-пораз Выбаўляюць мы, незаменныя жанчыны.\nТакім чынам, што апрануць мужчыну на вяселле?\nУ чым пайсці мужчыну на вяселле: прымальныя варыянты\nВаш верны, вядома ж, ніколькі не заклапочаны тым, як спадабацца абсалютна ўсім прысутным на свяце. Гэта падсвядомае жаданне звычайна апаноўвае жаночы пол. Аднак да выбару мужчынскага адзення на вясельнае ўрачыстасць трэба паставіцца з асаблівай увагай, бо па адзежцы, як той казаў, маладыя і астатнія запрошаныя ацэняць госця ў першую чаргу.\nСамы даступны і разам з тым найбольш выйгрышны спосаб добра выглядаць - надзець касцюм цёмнага колеру. Менавіта гэтая адзежа ў многіх падоўгу знаходзіцца ў шафе, чакаючы сваёй зорнай гадзіны. Аднак памятайце, што вяселле - гэта не афіцыйнае мерапрыемства, а таму строгіх і сумных нарадаў запрошаныя імкнуцца пазбягаць.\nЛепш надзець другую палоўку ў касцюм бэжавага, светла-карычневага або шэрага адценняў. Але калі любімы непахісна настойвае на традыцыйным чорным колеры, ажывіце вобраз кідкай дэталлю - яркай кашуляй або арыгінальным гальштукам.\nДарэчы, забарона на белае і чорнае актуальны і для мужчынскай часткі запрошаных на вяселле. Каб вашага мужа ці хлопца выпадкова не пераблыталі з вінаватым ўрачыстасці, паспрабуйце загадзя даведацца, у што будзе апрануты вясельны. Вырашаючы дылему, што апрануць на вяселле мужчыну, вы будзеце адштурхоўвацца ад зваротнага: жаніх у белым гарнітуры - ваш мужчына ў шэрай або ў сіняй "двойцы", вясельны вырашыў надзець шэры касцюм - падбярыце мужу касцюм любога адцення карычневага колеру. Да цёмнага касцюма падбіраюць чорную абутак, да светлай - карычневую.\nНі адно пытанне не выклікае ў жанчыны такую буру эмоцый, як той, што тычыцца выбару ўбору на вясельнае ўрачыстасць. Якое сукенка надзець, каб спадабацца навакольным? Ці не занадта хутка стомяцца ногі ў гэтых туфлях на ашаламляльным абцасе? Давайце пагаворым пра гэтыя і іншых актуальных момантах, каб знайсці дарэчныя і найбольш прымальныя для вяселля варыянты нарадаў.\nМужчына, які атрымаў ад жаніха з нявестай ганаровае званне сведкі, апранаецца пад стаць сведкай. Акрамя таго, на фоне касцюма сведкі адзенне Маладой павінна выглядаць гарманічна - большую частку дня мужчыны правядуць побач, таму іх вобразы павінны імпанаваць адзін аднаму.\nЯк апрануцца на вяселле мужчыне-госцю ў залежнасці ад сезону\nВажным фактарам, ад якога залежыць, у чым запрошаны пойдзе на ўрачыстасць, з'яўляецца час года.\nЗімой самым дарэчным варыянтам мужчынскага адзення застаецца касцюм - двойка або тройка. Самымі папулярнымі кветкамі для касцюма сёння лічаць халодныя адценні - шэра-блакітны, шэры, дымчаты. А для асаблівых выпадкаў дызайнеры рэкамендуюць мужчынам элегантныя і някідкія варыянты касцюмаў - у палоску або з дробным набіваным малюнкам. Для мужчын, якія любяць выдзяляцца, фэшн-індустрыя прапануе вялікі выбар светлых касцюмаў з буклированной або ваўнянай тканіны.\nУ зімовы час года непажадана адпраўляцца на вяселле ў швэдры - гэтую рэч многія ўспрымуць як паўсядзённы або спартыўны выгляд адзення. Дарэчы будзе выглядаць гармануе па колеры спалучэнне штаноў, кашулі і лёгкага кардіганы.\nДля наведвання гадовага мерапрыемства таксама існуюць некаторыя рэкамендацыі з нагоды знешняга выгляду запрошаных мужчын. У гарачы час года аптымальны варыянт мужчынскага адзення для ўрачыстасці - штаны ў класічным стылі і нейтральныя аднатонныя або ў дробны малюнак кашулі. Дапускаюцца кароткія рукавы. Да кашулі можна падабраць нетрывіяльны каларытны гальштук.\nУ чым ісці на вяселле жанчыне зімой\nЛетнія вяселля добрыя тым, што ў распараджэнні гасцей ёсць шырокі выбар святочных убораў, каб апрануцца так, як душа пажадае. Зіма ўносіць некаторыя карэктывы ў вобраз запрошанай на вяселле дамы, але выглядаць стыльна і прывабна можна і ў халодную пару года. Давайце абмяркуем, як апрануцца госці на вяселле зімой.\nСтыль і месца правядзення свята, прысвечанага злучэнню двух тых, што любяць сэрцаў, безумоўна, таксама патрабуе, каб госці апрануліся адпаведна.\nЗвычайна ў запрашальных паштоўках адзначаюць, што вяселле будзе стылізаванай або які-небудзь асаблівай:\nНа вясельнае ўрачыстасць, аформленае ў рамках шыкоўнага банкетнай залы, запрошанаму мужчыну варта пайсці ў касцюме-тройцы або эфектным фраку.\nВяселле запланавалі адзначаць у рэстаране або модным клубе? Тады мужчынскай часткі запрошаных можна падумаць аб тым, каб апрануць светлы пінжак ці яркую кашулю пад чорныя ці цёмна-шэрыя класічныя штаны.\nКалі ж адзначыць свята вырашана на свежым паветры, лепш прыхапіць з сабой неафіцыйную вопратку, якой можна будзе замяніць касцюм пасля заканчэння ўрачыстай часткі мерапрыемства. Асаблівую ўвагу трэба надаць абутку - яна павінна быць зручнай і мяккай. Лепш за ўсё гэтым патрабаванням адказваюць красоўкі і плясканні.\nУ чым пайсці на вяселле хлопцу\nУ маладзёжнай вяселля свае правілы і законы, дакладней, іх практычна няма. Адметная рыса такога мерапрыемства - дэмакратычнасць. Кожны запрошаны апранаецца на свята, кіруючыся пачуццём уласнага густу і здаровага розуму. У гэтым выпадку пытанне, што апрануць на вяселле хлопцу, лёгка дазволім.\nКалі вы запрошаны на шлюб і плануеце ўзяць на ўрачыстасць дзіцяці, падумайце, у якой вопратцы ён будзе адчуваць сябе камфортней за ўсё. А як сумясціць камфорт і адпаведны характары вясельнай імпрэзы стыль у дзіцячай вопратцы, мы вам падкажам.\nВыдатным варыянтам адзення для запрошанага на вяселле хлопца стане нарядная светлая кашуля з кароткім рукавом або акуратны тонкі джемпер, удала падабраныя да светлых штанах. Дарэчнымі будуць нават модныя джынсы з кідкай кашуляй навыпуск. Зрэшты, прымальным стане любы варыянт адзення, у якой старыя сябры прывыклі бачыць запрошанага ў паўсядзённым жыцці.\nЗапрошаная пара, збіраючыся на вясельнае ўрачыстасць, павінна памятаць пра агульныя правілы этыкету, якія трэба выконваць мужчыну.\nІ калі ваш любімы чагосьці не ведае, дапамажыце яму ў выбары святочнага касцюма:\nАд яркай экстравагантнай адзення трэба адмовіцца - на яе фоне чорна-белыя маладыя могуць поблекнут. Гэта папросту няветліва.\nКалі мужчына жадае выглядаць прадстаўніча, у тон касцюма падбіраюць гальштук, колер якога ашаламляльна адрозніваецца ад колеру кашулі.\nАбутак падбіраюць з аглядкай на колер і фасон абранай адзення.\nКолер шкарпэтак павінен адпавядаць тоне абутку.\nКаб запрошанаму на вяселле мужчыне-госцю выглядаць стыльна і прывабна, трэба толькі прадумаць асноўныя дэталі свайго касцюма загадзя.\nСамае галоўнае, адпраўляючыся на свята, не пакiнуць дома добры настрой!\nСвякроў лезе ў выхаванне дзіцяці\nСаветы для многіх, хто клапоціцца пра здароўе\nСяргей Шнураў зоймецца любоўю на Першым канале


Нямецкамоўная прэса піша пра “беларускую ракету” Юлію Несьцярэнку\n23 жнівень 2004, 17:43\nУл. інф. “Беларуская ракета” — так называюць Юлію Несьцярэнку, 25-гадовую алімпійскую чэмпіёнку, легкаатлетку зь Берасьця ўплывовыя заходнеэўрапейскія выданьні “Frankfurter Allgemeinne”, “Die Welt”,“Neue Zuercher Zeitung”, “Die Presse” ды іншыя. Паводле публікацыяў, сваёй перамогай гэтая нікому дагэтуль не вядомая спартоўка засьведчыла, што ў лёгкай атлетыцы зьявіліся новыя тэндэнцыі.\nСвой посьпех, да якого яна ішла літаральна сямімільнымі крокамі, Юлія Несьцярэнка ў часе прэсавай канфэрэнцыі ў суботу ўначы тлумачыла так: “Я веру ў Бога і думаю, што Бог, убачыўшы ўсе мае намаганьні, вырашыў мне дапамагчы”, — піша нямецкая “Die Welt”.\nПаводле нямецкай “Frankfurter Allgemeine”, падобныя тлумачэньні наўрад ці могуць некага задаволіць, аднак пярэчыць ім немагчыма. Хто яшчэ год таму ведаў гэтую бялявую спрынтэрку, якая сваім пераможным бегам у Афінах распачала новую эру ў лёгкай атлетыцы? Тая спартовая тэрыторыя, якая традыцыйна належала амэрыканскім чорным газэлям, праз 24 гады, праўдападобна, ізноў адышла да эўрапейцаў.\nЯк піша аўстрыйская “Die Presse”, пасьля перамогі Несьцярэнкі было такое адчуваньне, што ўсё гэта адбываецца не ў Афінах, а ў Маскве ці Менску ў далёкім мінулым. Менавіта 24 гады таму, на маскоўскай Алімпіядзе-80, якая байкатавалася заходнімі краінамі, найлепшымі былі беласкурыя легкаатлеткі з савецкай імпэрыі. Тады, у 1980-м, дыстанцыю 100 мэтраў выйграла савецкая спрынтэрка Кандрацьева. Цяпер, у Афінах, калі напярэдадні гульняў з прычыны пазытыўных допінг-тэстаў выбылі некалькі вядомых амэрыканскіх легкаатлетак, ізноў перамагла белая спартоўка, на гэты з імпэрыі Лукашэнкі, Юлія Несьцярэнка.\nЗь невядомай спрынтэркі ў алімпійскія чэмпіёнкі — гэта сапраўдны тэмп ракеты, — піша аўстрыйская газэта.\nПаводле швайцарскай “Neue Zuercher Zeitung”, акрамя веры ў Бога, Юлія Несьцярэнка называе журналістам яшчэ тры прычыны сваёй перамогі.“Па-першае, разам з мужам, таксама спартоўцам, яны зьехалі з бацькоўскай кватэры ў інтэрнат. Апроч таго, у Юліі зьявіўся новы масажыст, які вельмі добра робіць сваю працу. І, нарэшце, апошнім часам яе трэнэр, якому яна ва ўсім давярае, цалкам зьмяніў мэтодыку трэніровак”.\nШто да новых мэтодыкаў, — піша швайцарская газэта, то ўсё выглядае вельмі лягічным. Год таму, у свае 24, Юлія была нікому не вядомая, а ў 25 гадоў стала алімпійскай чэмпіёнкай. Як сьведчыць Юлія, менавіта новыя элемэнты, якія яна засвоіла ў часе трэніровак, а таксама істотная страта вагі дапамаглі ёй пасьпяхова выступіць у Будапэшце і Рыме. У часе гэтых спаборніцтваў яна атрымала сапраўдную веру ў сябе і адчула, што зможа быць хутчэйшай за іншых”.\nПра нейкія дэталі спартовых мэтодык Юля гаварыць адмаўляецца. Што да кантролю на допінг, то спартоўка праходзіла некалькі тэстаў, і ўсе яны былі адмоўныя.\nЯк піша аўстрыская “Die Presse”, сёньня ў лёгкай атлетыцы адчуваецца вецер пераменаў, і відаць новых трыюмфатараў. Праўдападобна, што з амэрыканскага агня лёгкая атлетыка трапляе ва ўсходнеэўрапейскае полымя.\nСама Юля Несьцярэнка ніяк не камэнтуе падобных меркаваньняў. Яна кажа журналістам: “Я вельмі рада маёй перамозе. Аднак цяпер мне больш за ўсё хацелася бы дадому, да маёй сям’і і сяброў”.\nГл. таксама:  Юлія Несьцярэнка - “залатое дзіця” Берасьця  Самая хуткая жанчына плянэты жыве ў Беларусі  Дзень восьмы – сэнсацыйны залаты мэдаль у бегу на 100 мэтрах у Беларусі


Сусьветныя тэхналёгіі па-беларуску\nVIOLEX » НАВУКА І HI-TECH » Сусьветныя тэхналёгіі па-беларуску\nДзень: 20.05.2016 / Праглядаў: 994\n«Смарцік» – праект, які пазнаёміць вас са сьветам IT і тэхналёгіяў празь беларускую мову. Мэта праекту – стварыць беларускамоўнае гік-кам’юніці ды папулярызаваць сфэры IT і тэхналёгіяў сярод зацікаўленых. Цяпер праектам займаюцца стваральнікі: Мікіта Іваноў – вядоўца відэаблёгу і фронтмэн «Смарціка», Сяржук Мазалеўскі – шэф-рэдактар і сцэнарыст, а здымае ды вядзе відэаблёг каманда «KropkaBY», на канале якой і можна бачыць іх раз на тыдзень.\nПадрабязьней у суполцы Smarcik.\nТэхналёгіі Навука Вынаходніцтвы\nА вось і новы выпуск #IMPREZY!\n«Слухай сваё!» ды знаёмся зь беларускімі выканаўцамі!\nНовы выпуск #IMPREZY чакае цябе!\nСтварылі пратэз, што вяртае інваліду дотык


ПАКРОЎСКI САБОР У БАРАНАВIЧАХ\nСТО ТВОРАЎ БЕЛАРУСКАГА МАСТАЦТВА ХХ СТ\n... Пачынаючы з 1910-х гадоў у архiтэктуры Цэнтральнае Эўропы, у супрацьпастаўленьнi да «бесстылёвасьцi» эклектыкi i нарастаючай атэктанiчнасьцi мадэрну, пачала крышталiзавацца новая хваля клясыцызму. Гэтае памкненьне да гармонii i яснасьцi вобразу, замяшанае на боязi найноўшых тэхналёгiяў, якiя прынесла з сабою iндустрыяльная рэвалюцыя, атрымала назоў «нэаклясыцызм». Аднак неўзабаве высьветлiлася, наколькi беспэрспэктыўным аказаўся гэты зварот у мiнулае (дарэчы, не такое i даўняе). Памкненьне да «чысьцiнi» дойлiды, адпаведна свайму тэмпэрамэнту i таленту, успрымалi па рознаму. Для Пiтэра Бэрэнса (якому пазьней падражаў Iосiф Лянгбард) гэта было ўдалым супадзеньнем, якое яшчэ больш падкрэсьлiвала магутнасьць ягонага канструктывiзму. Для славутага венца Ота Вагнэра, нэаклясыка стала адной з фарбаў на ягонай непаўторнай, вагнэраўскай палiтры архiтэктурных прыёмаў. Для юнага француза Агюста Пэррэ клясыцыстычныя прыёмы былi толькi прыступкай да авангарднага функцыяналiзму...\n...Сур’ёзьней за ўсiх да нэаклясыкi паставiлiся ў Расеi. У свой час менавiта клясыцызм быў дзяржаўным стылем iмпэрыi. А таму ягоны стылiстычны працяг лёгка ўпiсваўся ў расейскi урбанiстычны краявiд. Праўда, чамусьцi, клясыку расейскага нэаклясыцызму склалi беларусы: Крычынскi й Лялевiч у Пецярбурзе i Жалтоўскi ў Маскве...\nУ беларускiм дойлiдзтве 1910-х гадоў нэаклясыцыстычныя пабудовы адрозьнiвалiся дасканалым будаўляным майстэрствам, асаблiвай пекнасьцю. Пры тым адразу выявiлася пэўная халоднасьць вобразаў, здрабненьне фармальных дэкаратыўных прыёмаў. Найбольш яскрава творчыя прынцыпы нэаклясыкi выявiлiся ў творчасьцi менскiх архiтэктараў Гая i Гайдукевiча, хоць помнiкаў гэтага стылю багата па ўсёй Беларусi. Найбольш iмпазантныя помнiкi створаныя аднак у культавым дойлiдзтве: Пакроўская царква ў Жабiнцы, касьцёл у Шклове, Петрапаўлаўская царква ў вёсцы Возера на Вузьдзеншчыне, каплiцы ў Магiлёве, у вёсках Моладава i Салтанаўка i шмат, шмат iншых...\n...Напрыканцы 20-х гадоў i пачатку 30-х нэаклясыцызм атрымаў шырокае распаўсюджаньне ў архiтэктурных школах Iталii, Нямеччыны i СССР у выглядзе маштабных спарудаў, якiя адлюстроўвалi таталiтарныя iдэалёгii. У другой палове 20-х гадоў нэаклясыцызм вярнуўся i ў Заходнюю Беларусь. Гэта была ўжо другая хваля беларускага нэаклясыцызму. У той час, пакуль сакральнае дойлiдзтва па ранейшаму кампiлявала ў рэтраспэктыўных стылях, клясыцыстычныя формы прыйшлi на зьмену нэабарока ў архiтэктуры дзяржаўных установаў, жылых дамоў i крамаў...\nШэдэўрам беларускага нэаклясыцызму стаў баранавiцкi Пакроўскi сабор. Ён быў пастаўлены на працягу васьмi гадоў, з 1924 па 1932. Асноўны аб’ём бажнiцы — чатырохслуповы ў пляне куб з прымыкаючымi да яго трыма паўкруглымi апсыдамi, пакрыты вялiкiм (найбольшым па тым часе ў краi) купалам з шасьцю круглымi люкарнамi па ўсiм дыямэтры, якiя наскрозь асьвятляюць пакупальную прастору iнтэр’еру. Купал (у трэць сфэры), сканструяваны ў дзьве абалонкi й эфэктна ўвянчаны шарам з крыжам, якi проста пастаўлены на купал i стварае ўражаньне хiсткае раўнавагi. Здаецца, вось-вось падзьме вецер i гэты шар-«дзяржава» пакоцiцца долу...\nЗ заходняга боку, ад галоўнага фасаду, працяглая, завужаная трапезная злучае асноўны аб’ём з квадратнай у пляне трох’яруснай стромкай званiцаю, якая сканчаецца чатырохгранным цыбулепадобным шатром з высокiм шпiлем. У сакавiтай плястыцы званiцы марфалягiчныя элемэнты клясыцыстычнага дэкору трактаваныя досыць вольна: кутавыя адзiнарныя i спараныя калёны, паўкалёны, лапаткi, прафiляваныя гзымсы ствараюць узаемаспарадкаваныя, але асобныя ў кожным ярусе рытмы. Абрысы званiцы — алюзiя на неўтаймаваную плястыку тутэйшага барока. Звыклая i больш натуральная тутэйшая традыцыя эстэтычных уяўленьняў. Галоўны ўваход вызначаны паўцыркульным тымпанам, шчыльна ўстаўленым памiж дзьвюх паўкалёнаў. Паўднёвы й паўночны фасады выдзяляюцца манумэнтальнымi портыкамi, дэкараванымi моцна стылiзаваным iянiчным ордэрам. Яны, моцна вынесеныя за асноўны аб’ём, ствараюць надзвычай урачыстае афармленьне бакавых уваходаў у бажнiцу, якiя адчыняюцца падчас найбольшых сьвятаў. Атворы вокнаў i блэнды (вокнападобныя нiшы) асноўнага аб’ёму, а таксамадругога ярусу званiцы аблямаваныя няглыбака прафiляванымi лiштвамi з трохкутнымi сандрыкамi.\nАсобна варта адзначыць, што гэтая бажнiца мае вялiзарныя скляпеньнi ў цокальным паверсе, куды вядуць самастойныя бакавыя праходы. Яшчэ глыбей зьмешаная вялiкая крыпта, а пад алтаром i рызьнiца. Гэтыя скляпеньнi нагадваюць пра катакомбныя традыцыi раньняга хрысьцiянства...\nБудаўнiцтва сабора перацярпела шэраг iстотных зьменаў. Першапачакова плянавалася ўзьвесьцi невялiкую драўляную царкву па праекце архiтэктара Юрыя (Ежы) Жаландкоўскага, па праекце якога быў пабудаваны зусiм побач Крыжаўзьвядзенскi касьцёл. Гэты драўляны касьцёл, разьмешчаны па дыяганалi за колькi дзясяткаў мэтраў ад Пакроўскага сабору, уяўляе сабою даволi зграбную фантазiю на тэмы народнага беларускага дойлiдзтва, готыкi й барока. Падобна, што пастаўленая непадалёк драўляная ж царква, мусiла б адлюстроўваць нейкую iдэйную праграму. Напрыклад — спалучаць беларускiя і ўсходнiя, бiзантыйскiя матывы. Але ў той самы час урад Польшчы вырашыў зьнесьцi ў цэнтры Варшавы расейскi катэдральны сабор Аляксандра Неўскага, якi ўвасабляў сабою трыюмф Расейскае iмпэрыi над Польшчай. Гэтая калясальная бажнiца ў псэўдарускiм стылi была пабудаваная ў 1902 годзе па праекце славутага пецярбурскага архiтэктара Лявонцiя Бэнуа (якi ў той самы час пабудаваў у Пецярбургу нэараманскi касьцёл у Ковенскiм завулку). У 1923 годзе было вырашана яго зьлiквiдаваць. Але перад польскiмi ўладамi паўстала праблема: як захаваць унiкальныя мазаiкi з гэтага сабору...\nБуйныя мазаiчныя пано для варшаўскага сабору былi выкананыя ў Пецярбургу, у буйнешай мазаiчнай майстэрнi В. Фралова. Мазаiкi былi выкананыя паводле кардонаў i пад кiраўнiцтвам славутых расейскiх мастакоў: М. Брунi, В. Васьняцова, М. Кошалева i В. Думiтрашкi. Iх выраб адбваўся паэтапна, спачатку ў тэхнiцы адваротнага набору (наклейваньне на кардон вонкавым бокам кавалачкаў смальты), а пасьля простага (мантаж на бэтон), ужо ў самой Варшаве. Унiкальны мастацкi твор вырашана было закансэрваваць, зьняўшы са сьценаў сабору. Для iх разьмяшчэньня спатрэбiлася iншае прыдатнае месца. Выбар выпаў на Баранавiчы, дзе па настаяньню праваслаўнага клеру было вырашана пабудаваць бажнiцу выключных памераў (зважаючы на веравызнаньне большасьцi тутэйшага люду). Першапачаткова новая бажнiца была задуманая, як паменшаная копiя зьнесенага сабору ў Варшаве. Прыступiлi да работаў. Але, на шчасьце, ад гэтай iдэi адмовiлiся. Ад першага праекту засталiся толькi вялiкiя падземныя й цокальныя памяшканьнi. Да новага праекту спрычынiўся архiтэктар Станiслаў Фiлiсевiч.\nТворчае крэда Фiлiсевiча можна вымоўна зразумець, пазнаёмiўшыся зь ягонымi будынкамi банкаў, якiя зьбераглiся дасёньня — у Берасьцi (1926) i ў тых жа Баранавiчах (1932). У ягонай творчасьцi выкарыстаньне матываў позьняга клясыцызму спалучаецца зь iншымi стылёвымi запазычаньнямi, нагадваючы эклектызм 19 стагодзьдзя. Аднак свабодная, элеганцкая iнтэрпрэтацыя рэтраспэктыўных элемэнтаў, арыгiнальнасьць кампазыцыйных прыёмаў, а таксама простае абыходжаньне з найноўшымi матэрыяламi (сталь, бэтон, шкло) сьведчыць за ягоную мадэрнасьць.\nНапрыклад, берасьцейскi банк уяўляе сабою трохпавярховы корпус з высокiм цокальным паверхам, якi складаецца з двух узаемапэрпэндыкулярных крылаў, злучаных аб’ёмам у выглядзе дамiнуючай над ўсiм гмахам ратонды са сфэрычным купалам. Кампазыцыйны акцэнт створаны на зарыентаваных на цэнтральную вулiцу i плошчу аб’ёмах, сцены якiх падзелены пiлястрамi з iянiчнымi капiтэлямi й трохчвэрцевымi калёнамi. Дзякуючы дакладнай, халоднай i здробненай трактоўцы вонкавага дэкору, асаблiва калi зважаць на магутны атык, будынак стварае ўражаньне манумэнтальнасьцi, асаблiвай значнасьцi, што трапна адпавядае прызначэньню будынка. Няцяжка заўважыць, колькi элемэнтаў кампазыцыi й дэкору перанес на гэты будынак Фiлiсевiч з праекту Пакроўскага сабору: скрыжаваньне аб’ёмаў, ратонда з купалам, высокi цокаль, якi дадае манумэнтальнасьцi, адвольна кампанаваны лёгкi iянiчны ордэр...\nШукаць стылiстычных аналягаў Пакроўскаму сабору ўсё ж бессэнсоўна... Па-першае, у тыя гады, бадай, толькi на Заходняй Беларусi былi магчымасьцi разгарнуць такiя работы для пабудовы праваслаўнага храму. Па-другое, спэцыфiчныя задачы (экспанаваць ацалелыя мазаiкi) вымагалi ад будаўнiкоў i спэцыфiчных архiтэктурных прыёмаў.\nНа працягу 1926 i 1927 гадоў карпатлiва закансэрваваныя мазаiкi былi перавезеныя з Варшавы ў Баранавiчы. Зробеныя ў сталiцы Расеi i адслужыўшы сваё ў сталiцы Польшчы, гэтыя шэдэўры мазаiчнага рамяства знайшлi прыстанак у Беларусi. Мазаiка В. Васьняцова, «Мацi Божае з малым Хрыстом», фрагмэнт некалi вялiкай кампазыцыi «Пра цябе радуемся», зьмешчаная ў канцы апсыды, у алтарнай частцы. Мазаiка «Спас з данатарам», у тымпане франтона паўднёвага портыку, i «Дэiсус», у портыку з поўначы, вырабленыя па кардонах М. Кошалева. «Данатар» на каленях перад Хрыстом — партэт архiтэктара Бэнуа з мадэльлю варшаўскага сабору ў далонях... Па кардонах акадэмiка М. Брунi зробленыя мазаiкi «Мацi Божая з анёлам» (у iнтэр’еры над паўднёвым уваходам), а таксама фрагмэнт кампазыцыi «Сабор архiстрацiга Мiхаiла» (у тымпане паўночнага портыка). У iнтэр’еры сабора ёсьць таксама яшчэ дзьве мазаiкi В. Думiтрашкi: на паўночным стаўпе — выява мiтрапалiта Алексiя, на паўднёвым — Iосiфа Валоцкага.\nМастацтва мазаiкi было фактычна невядомае ў Беларусi да ХХ стагодзьдзя. Ягонае зьяўленьне ў нашым краi — частка культурнiцкага экспарту з Расеi ў калёнii. Цi то гэта тычыцца мазаiкi на фасадзе каплiцы-пахавальнi Сьвятаполк-Мiрскiх у Мiры (таксама з майстэрнi Фралова), цi то на Катэдральным саборы ў Менску, дзесяць гадоў таму прывезенай з Масквы, гэта ўсё ж толькi экспарт. Але сваiмi маштабамi мазаiчны цыкль у Баранавiчах ня мае сабе роўных у Беларусi (i ня толькi), роўна ж як i самой iдэяй праэкту — пабудаваць для ўжо йснуючых мастацкiх твораў спэцыяльны сабор...\nУ iнтэр’еры Пакроўскага сабору зьбярогся таксама адзiн з найбольшых у Беларусi iканастасаў. Вакананы ў псэўдабiзантыйскiм духу памiж 1929 i 1930 гадамi, ён быў адмыслова прызначаны для абразоў з варшаўскага сабору. Абразы, напiсаныя i ў акадэмiчнай манеры i ў «рускай», уяўляюць сабою ўнiкальныя ўзоры афiцыйнага мастацтва, якiя выкананалi клясыкi расейскага жывапiсу: Васьняцоў, Брунi, Урубель...\nСярод усяе архiтэктуры Беларусi Пакроўскi сабор у Баранавiчах застаўся найбуйнешым помнiкам нэаклясыцызму i самай значнай сакральнай пабудовай ХХ стагодзьдзя, давершанай у 1932 годзе.


Ці можаце вы растлумачыць розніцу паміж эканамічным лібералізмам ці кансерватызмам і сацыяльным лібералізмам і кансерватызмам у ЗША? 2020\nЦі можаце вы растлумачыць розніцу паміж эканамічным лібералізмам ці кансерватызмам і сацыяльным лібералізмам і кансерватызмам у ЗША?\nЭканамічны лібералізм - гэта падтрымка правоў уласнасці, вяршэнства закона (кантрактаў), капіталізму, справядлівасці ў справядлівасці і свабоднага гандлю. Гэта ідэя, што кожны чалавек мае аднолькавыя шанцы на эканамічны поспех і не павінен памылкова пазбаўляцца пладоў сваёй працы. (Гэта пачалося як пэўныя групы мужчын. Пазней гэта распаўсюдзілася на ўсіх мужчын і жанчын.)\nСацыяльны лібералізм часта вызначаецца з пункту гледжання сэксуальнасці або роўнасці. Але гэтыя азначэнні непазбежна пакідаюць некаторых пад гэтым шырокім дахам. У большай ступені, гэта падыход, што розным відам дзейнасці і групам, якія раней былі пазбаўлены правоў і магчымасці дыскрымінацыі, павінны быць прадастаўлены правы і аднолькавая павага з улікам сацыяльнай стабільнасці, чым сацыяльнага кансерватызму.\nЭканамічны лібералізм - гэта свабода асобы ў бізнесе, якой як мага менш умешваецца ўрад.\nСацыяльны лібералізм - гэта свабода асобы дзейнічаць і не выконваць патрабаванні, калі без удзелу ўрада ёсць невялікія знешнія выдаткі ці іх няма.\nКансерватары імкнуцца хутчэй да эканамічнага, а не да сацыяльнага лібералізму, бо сацыяльную стабільнасць і парадак бачаць у якасці неабходнай часткі эканамічнага лібералізму і поспеху.\nКансерватары аднаго пакалення часта абараняюць рэчы, якія кансерватары папярэдніх пакаленняў змагаліся як дэстабілізацыйныя з-за ўспрыманай пагрозы, якую могуць прынесці змены.\nНапрыклад, кансерватары (пераважна дэмакраты ў той час, але таксама кандыдат ад рэспубліканцаў Бары Голдвотэр ў 1964 г.) змагаліся супраць законаў аб грамадзянскіх правах, уключаючы Закон аб правах галасавання, асцерагаючыся сацыяльных змяненняў, якія былі б разбуральнымі ў 1960-я гады і з-за ўспрыманай пагрозы для Федэралізм.\nУ 2000-х гадах урад прыняў паўторнае зацвярджэнне закона аб правах галасавання кансерватыўнага рэспубліканца Джорджа Буша, нягледзячы на абмежаванне пераважна рэспубліканскіх дзяржаў. Адзінае абмеркаванне было: "Ці быў закон такі эфектыўны, што ён нам больш не патрэбны? "Адказ быў не. Яго зноўку дазволілі кансерватары разам з лібераламі (як рэспубліканцамі, так і дэмакратамі з дэпутаткамі, якія зараз падтрымліваюць РС), якія цяпер разглядаюць гэта як частку стабільнага грамадства.\nАкрамя таго, умовы кансерватыўныя, ліберальна састарэлыя і неэфектыўныя, таму што іх расцягваюць і пераасэнсоўваюць так часта, што падобныя на зношаныя кавалкі жавальнай гумкі. Калі чалавек змагаецца за тое, каб паслядоўна выкарыстоўваць гэтыя тэрміны, вас запрашаюць у клуб! :) :)\nЭканамічны лібералізм насамрэч успрымаецца як кансерватыўны ідэал. Ідэя гэтага заключаецца ў тым, што камерцыйныя прадпрыемствы наогул павінны быць без рэгулявання і зніжэння падаткаў. У той час як эканамічны кансерватызм, як правіла, сканцэнтраваны на людзях, якія лічаць, што прадпрыемствы павінны рэгулявацца і абкладацца падаткам для дабра людзей.\nНаадварот, сацыяльны лібералізм больш арыентаваны на ліберальны парадак дня. Сацыяльныя лібералы лічаць, што ўлада не павінна ўдзельнічаць у нашых асабістых прыватных справах. Хоць сацыяльны кансерватызм лічыць, што ўрад павінен больш актыўна ўдзельнічаць і рэгулявацца ў прыватным жыцці людзей.


Беларускія прадпрыемствы разлічваюць на дзяржзамову Расеі\nГэта значна пашырыла б рынкі збыту. Такую магчымасць дае Мытны звяз, але пакуль няма заканадаўчых нормаў.\nЯк тлумачаць у Міністэрстве эканомікі, у межах адзінай эканамічнай прасторы (АЭП) тры краіны Мытнага звязу падпісалі пагадненне аб правядзенні дзяржаўных муніцыпальных закупак з 1 студзеня 2012 г.\nУ Беларусі паўстала працоўная група, якая будзе лабіяваць прыняцце заканадаўчых нормаў у межах АЭП. У яе ўваходзіць старшыня галоўнага кіраўніцтва міжнародных стасункаў Міністэрства эканомікі Раман Бродаў. Чыноўнік адзначыў, што ўдзел беларускіх прадпрыемстваў, прадпрымальніцкіх структураў у расейскіх дзяржаўных закупках – вельмі важная працэдура, гэта гарантыя збыту прадукцыі, паступленняў, гарантаваная выручка. “Гэта тыя ўмовы, за якія змагаюцца любыя суб’екты гаспадарання, незалежна ад тэрытарыяльнай прыналежнасці”, – сказаў прадстаўнік міністэрства.\nУ Расеі нерэзідэнты могуць удзельнічаць у дзяржпраграме толькі на конкурснай аснове. Апроч таго, напрыканцы 2008 г. з-за эканамічнага крызісу Масква прыняла дадатковыя абмежавальныя захады абароны свайго рынку і падтрымання ўласных рэзідэнтаў-вытворцаў.\nЗ гэтага года дзеіць загад Міністэрства эканамічнага развіцця РФ аб умовах допуску тавараў, што паходзяць з замежных дзяржаваў. У адпаведнасці з дакументам, расейскія суб’екты гаспадарання маюць прэферэнцыйную (15 %) папраўку да кошту сваіх тавараў пры продажы на ўнутраны рынак ва ўмовах конкурсу або дзяржаўных закупак. Але самая вялікая праблема для беларускіх вытворцаў – тое, што яны не маюць доступу да электронных аўкцыёнаў, якія ў гэтым працэсе адыгрываюць найважнейшую ролю.\nНа меркаванне эканаміста Сяргея Балыкіна, Расея не дапусціць беларускіх прадпрыемстваў на свой рынак дзяржаўных закупаў. “Гэта вельмі прывабны сектар, таму абавязкова будуць нефармальныя абмежаванні. Нельга цалкам абвінавачваць Расею ў гэтым пытанні, бо і ўлады Беларусі ініцыююць тое самае на нашым рынку. Праграма імпартазамяшчэння выгнала з айчыннага рынку шмат расейскіх вытворцаў”, – адзначыў эксперт.


Канвертаваць TRONs (TRX) і Mintcoins (XMT) : Калькулятар абменнага курсу\nTRON (TRX) і Mintcoin (XMT) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта TRON і Mintcoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад TRON. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Mintcoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Mintcoins або TRONs канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe TRON гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Mintcoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал TRX можа быць запісаная TRX. Сімвал XMT можа быць запісаная XMT. Абменнага курсу the TRON Апошняе абнаўленне 17 верасень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Mintcoin Апошняе абнаўленне 10 травень 2020 ад coinmarketcap.com. TRX каэфіцыент мае 13 ўважаецца лічбаў. XMT каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.