Булва Дзмітрый 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Менск, Савецкі 30 б.в.\nМарозаў Ігар 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Менск 15 сут.\nФядосаў Кірыл 17.1 КаАП – «дробнае хуліганства» 2020-10-30 Пірожнікава Тацьцяна Менск, Маскоўскі 15 сут.\nАсіпенка Андрэй 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Менск 15 сут.\nГрыгар'ян Ганна 23.4 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы», 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Мотыль Таццяна Менск, Маскоўскі\nКазіміроўская Галіна 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Шаціла Сяргей Менск, Савецкі 30 б.в.\nТерез М.І. 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў», 23.4 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» 2020-10-30 Мотыль Таццяна Менск, Маскоўскі 9 сут.\nБортнік Дзмітрый 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Менск 15 сут.\nЦвірко Дзмітрый 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў», 23.4 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» 2020-10-30 Ліннік Тацьцяна Менск, Першамайскі 5 сут.\nДанілюк Віталь 23.4 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы», 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Ліннік Тацьцяна Менск, Першамайскі 5 сут.\nАрышчанка Сяргей 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Карсюк Д.С. Менск, Цэнтральны 15 сут.\nПятроўскі Аляксей 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Новікава В.П. Мазыр 30 б.в.\nЦецярук Анатоль 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Здановіч Вадзім Кобрын 20 б.в.\nСмятанскі М.В. 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Макарэвіч М.В. Менск, Партызанскі 20 б.в.\nЯкута Павел 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Хвайніцкая Жанна Менск, Заводзкі 20 б.в.\nСевярынец Тацьцяна 23.34 ч.3 КаАП – «арганізацыя і правядзенне несанкцыянаванага масавага мерапрыемства» 2020-10-30 Барысава Вераніка Віцебск, Першамайскі 30 б.в.\nМіско Іраіда 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Жодзіна 20 б.в.\nЖук Сяргей 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Шаўцоў Віктар Менск, раённы 10 б.в.\nАляксейкаў Аляксандр 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Сцяпанаў В. Сьветлагорск, раённы 10 сут.\nЗмітровіч Алена 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Каляда О.П. Менск, Заводзкі 15 б.в.\nНарэйка Раман 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Жуковіч Алена Менск, Савецкі 30 б.в.\nКароль Уладзімір 23.34 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» 2020-10-30 Жуковіч Алена Менск, Савецкі


МЕЧЫСЛАЎ ШЧЭСНЯК і ТРЫА КШЫШТАФА ХЭРДЗІНА - Польскі інстытут\nМЕЧЫСЛАЎ ШЧЭСНЯК і ТРЫА КШЫШТАФА ХЭРДЗІНА\n11 чэрвеня 2016Музыка\n11 чэрвеня ў рамках Фестывалю "Джазавыя суботы ля Ратушы" выступяць знакамітыя польскія музыкі - МЕЧЫСЛАЎ ШЧЕСНЯК і ТРЫА КШЫШТАФА ХЭРДЗІНА\nПачатак у 20.00.\nМузыканты прадставяць у Мінску праграму з апошняга сумеснага альбома - „SONGS FROM YESTERDAY”. Гэта выдатны праект двух сяброў: Мечыслава Шчэсняка і Кшыштафа Хэрдзіна. Альбом пабачыў свет у кастрычніку 2015 года і на сённяшні дзень дасягнуў статуса «залатога». Пранікнёны голас у суправаджэнні джазавага трыа ў cover-праграме, якая складаецца з любімых кампазіцый часоў маладосці абодвух музыкаў: The Beatles, Rolling Stones, Біла Уізерса, Дэвіда Боўі, Эрыка Клэптана, Стыві Ўандэра, Берта Бакарака. Знаёмыя мелодыі ў новай інтэрпрэтацыі, са змененым характарам і гармоніяй. Музыкі стварылі ўніверсальную і вельмі эмацыйную музыку, якая трапляе да кожнага ўспрымальнага слухача.\nМечыслаў ЩЕСНЯК / Mieczysław SZCZEŚNIAK - вакал\nКшыштаф ХЭРДЗІН / Krzysztof HERDZIN - фартэпіяна\nРоберт КУБІШЫН / Robert KUBISZYN - кантрабас\nЦэзары КОНРАД / Cezary KONRAD – ударныя\nУ выкананні МЕЧЫСЛАВА ШЧЕСНЯКА і ТРЫА КШЫШТАФА ХЭРДЗІНА пачуем такія хіты, як "Satisfaction", "Yesterday" i "Tears In Heaven", але і менш папулярныя кампазіцыі, адкрыццё якіх дастаўляе вялікае задавальненне. Гэта свайго роду падарожжа музыкаў у свет музычнай маладосці, і ў ім такія прыпынкі як: "Imagine", "Alfie", "Whot's goin 'on", "Over The Rainbow" альбо "This is not America".\nМечыслаў ШЧЭСНЯК - гэта ўнікальны выканаўца, яго музыкальнасць, тэмбр голасу, рэпертуар, незалежнасць і супрацоўніцтва з лепшымі музыкантамі садзейнічалі таму, што ён нязменна, на працягу многіх гадоў, карыстаецца папулярнасцю сярод экспертаў і публікі. Ён вызначае трэнды, з'яўляецца ўзорам для многіх музыкаў маладога пакалення. Запісаў шмат альбомаў – сольных і сумесна з іншымі музыкамі. Спявак неаднаразова ўзнагароджваўся на прэстыжных фестывалях. Дзякуючы свайму несумненнаму таленту і выбітным вакальным навыкам (soul, pop, jazz, gospel) Мечыслаў Шчэсняк шматкратна прызнаваўся лепшым мужчынскім голасам у Польшчы.\nКшыштаф ХЭРДЗІН – адзін з лепшых польскіх джазавых піяністаў, а таксама кампазітар, аранжыроўшчык, дырыжор, прадзюсер, мультыінструменталіст, аркестроўшчык узнагароджанай Оскарам музыкі Я. Качмарэка «Чароўная краіна». Ён працаваў амаль з усімі выбітнымі польскімі знакамітасцямі джаза. Выступаў у Канадзе, ЗША, Мексіцы, Індыі і амаль усіх еўрапейскіх краінах. З'яўляецца уладальнікам 2 «плацінавых» і 10 «залатых» альбомаў. Прыняў удзел у запісе больш за 180 кампакт-дыскаў, у тым ліку 9 аўтарскіх.\nЦэзары КОНРАД з'яўляецца выбітным барабаншчыкам, бесперапынна з 1992 года, лічыцца лепшым польскім джазавым барабаншчыкам ў джазавым Топ-рэйтынгу часопіса Jazz Forum. Супрацоўнічаў з лепшымі польскімі, а таксама замежнымі выканаўцамі такімі як Karrin Allyson, Randy Brecker, Deborah Brown, Mino Cinelu, Joe de Franco, Paul Imm, Didier Lockwood, Pat Metheny, Nippy Noya, Susan Weinert.\nРоберт КУБІШЫН - вядомы ў Польшчы бас-гітарыст і кантрабасіст, кампазітар, аранжыроўшчык і музычны прадзюсар. Пастаянна супрацоўнічае з вядомым польскімі выканаўцамі, такімі як Анна Марыя Йопэк, Гжэгаж Турнаў, Хэнрык Міськевіч, Марэк Напюркоўскі, Дарота Міськевіч. У 2010 ён запісаў свой сольны альбом Before Sunrise, за які быў уганараваны прэміяй польскай фанаграфічнай акадэміі «Фрыдэрык» у катэгорыі джазавы фанаграфічны дэбют.


Брытанскі выкладчык у Менску: праблема адукацыі ў тым, што на лекцыях трэба сядзець — Generation.by\nАдзін з самых нестандарных музычных калектываў Беларусі этна-сюррэалістычны гурт «Нагуаль» зладзіў сяброўскую вечарыну, на якую завітаў таксама нестандартны выкладчык ЕГУ Бенджамін Коўп, які часам выступае разам з музыкамі. Вечарына-канцэрт праходзіла ў «Доме Фішара» — месцы, якое адкрылася некалькі месяцаў таму і ўвабрала ў сябе традыцыі «Графіці» ды культуру «АртСядзібы». Бенджамін прыехаў у Менск для прэзентацыі праекта Green Minsk, у выніку якога мусіць з’явіцца аднаіменная кніга.\nНа пачатку творчай сустрэчы Бенджамін заявіў:\n«Для мяне мысленне — гэта фізічны працэс. Вось і праблема адукацыі ў тым, што на лекцыях трэба сядзець, а гэта не правільна».\nЗ гэтымі словамі ён падняў прысутных і сваім прыкладам прымусіў іх рухацца, скокаць ды крычаць. Ён, дарэчы, і на сваіх лекцыях бывае танчыць альбо грае на кларнеце. Аднойчы на лекцыю пра французскі сюррэалізм запрасіў гурт «Нагуаль», з якім разам спяваў і танчыў.\n«Рэагуюць на такое студэнты па-рознаму, сядзяць і хіхікаюць. Але ж і мне робіцца весела, калі ім весела», — кажа выкладчык.\nКоўп і гурт «Нагуаль» наогул дастаткова доўга сябруюць. Неяк у 2002 гурт імправізаваў на выставе ў ЕГУ, і Бенджамін захапіўся іх фанемнымі спевамі.\n«Мы неяк проста знайшлі агульны дух, у нас агульная энергія. Мне гэта вельмі блізка, для мяне гэта пяшчота і моц, вельмі душэўна і адначасова шмат энергіі», — кажа Бенджамін.\nБенджамін Коўп чытае ў ЕГУ шэраг курсаў у межах новай магістранцкай праграмы «Крытычны ўрбанізм», якую яны нядаўна заснавалі разам з сацыёлагам Сяргеем Любімавым. Бенджамін скончыў оксфардскую аспірантуру па французскай філалогіі і філасофіі, яшчэ збіраецца вучыць беларускую, бо гэта, як ён лічыць, важная частка беларускай культуры. Цяпер ён жыве паміж Варшавай, дзе працуе ў галерэі сучаснага мастацтва, і Вільняй, дзе выкладае для студэнтаў ЕГУ.\n«Ёсць у ЕГУ такая рэпутацыя, што там развіваюць крытычнае мысленне і што ён болей свабодны ў параўнанні з іншымі беларускімі ВНУ. Але, мне падаецца, у іншых беларускіх універсітэтах таксама ёсць цікавыя выкладчыкі і курсы».\nБолей фотаздымкаў у фотаблогу: Брытанскі навуковец прыехаў у Менск з канцэртам\nЭГУ,\tНагуаль,\tБенджамін Коўп\nНаста Darteco 13:49, 28/02/2013 | Рэпартажы |


Оливин: ўласцівасці, прымяненне, знакамітыя ювелірныя вырабы - Armonissimo\nОливин: ўласцівасці, прымяненне, знакамітыя ювелірныя вырабы\nРадовішча і здабыча\nКолеру і разнавіднасці\nЗнакамітыя камяні і вырабы\nСумяшчальнасць са знакамі Задыяка\nОливин - камень з многімі імёнамі і рознымі адценнямі. Грэкі, французы, англічане, рускія давалі яму свае назвы. Галоўнае яго прызначэнне адно - дарыць людзям прыгажосць.\nОливин зарадзіўся ў вулканічных пародах пад уздзеяннем магмы і яе высокай тэмпературы. Асноўная парода, якая змяшчае яго, называецца дунитом. Некаторыя разнавіднасці крышталяў (спадарожнікі алмазаў) сустракаюцца ў кимберлитовых трубках.\nГалоўныя радовішча оливина ў Расіі - Уральскія горы. Таймыр, Бурація, Якуція, Амурская і Мурманская вобласці, Краснаярскі край - таксама месцы здабычы ў нашай краіне. За яе межамі мінерал сустракаецца на Шры-Ланцы, Гаваях, Канарскіх выспах, у Індыі, Мексіцы, Кеніі, Бразіліі, Пакістане, ЗША.\nЕгіпецкія капальні былі адкрыты некалькі тысяч гадоў таму. Легенды абвяшчаюць, што сама Клеапатра любіла ўпрыгажэнні з зялёнымі самацветамі. На жаль, паклады ля Чырвонага мора да XXI стагоддзю цалкам вычарпаныя.\nНазва мінерала паходзіць ад пладоў алівы з-за характэрнага колеру. Сапраўды, адценні вар'іруюцца ад светла-зялёнага з залацістым адлівам да цёмна-аліўкавага, карычневага і нават шэрага. Афарбоўка залежыць ад металічных прымешак у яго складзе.\nКаштоўны варыянт мінерала з адценнем золата ў Грэцыі і Расіі з даўніх часоў называюцца хрызапразам (хризос - золата, литос - камень). У Францыі яго завуць перидотом. Чым больш прымешкі нікеля і хрому, тым больш інтэнсіўна зеляніна. Самы цёмны варыянт - фаялит, Форстэр - самы светлы.\nПа міжнароднай класіфікацыі оливин - сілікаты. Якасныя паказчыкі яго разнавіднасцяў залежаць ад наяўнасці пэўнага металу ў прымешкі або яго адсутнасці.\nКласічная формула: (Mg, Fe)2[SiO4]. У яго складзе:\nаксід магнію - 37.94;\nаксід жалеза - 33.8;\nдыяксід кремния- 28.26.\nРаім прачытаць: Хризоберилл - апісанне, магічныя і лячэбныя ўласцівасці, каму падыходзіць па задыяку, ўпрыгажэнні і кошт\nУ залежнасці ад умоў зараджэння мільёны гадоў таму жалеза і магній маглі замяняцца марганцам, кальцыем, кобальтам, нікелем, хромам. Новыя хімічныя элементы надаюць іншы колер і фізічныя ўласцівасці.\nАдрозніваюць мінерал па ўстойлівасці да салянай кіслаце і распаду ў канцэнтраванай сернай кіслаце. Пры гэтым яго хімічная ўстойлівасць невысокая: пад дзеяннем гарачай марской вады (паблізу вулканаў) адбываецца ператварэнне альбо ў тальк, альбо ў змеявік.\nБляск: шкляны, тоўсты;\nПразрыстасць: напаўпразрыстай да прасвечвае;\nШчыльнасць: 3.3 г / см;\nЦвёрдасць па шкале Мооса: 6.5-7 (паміж няміласці і кварцам, драпае шкло, апрацоўваецца напільнікам);\nКрышталі: бипирамидальные, буйныя сустракаюцца рэдка, звычайна - у выглядзе крупчастай або зліўны масы;\nТэрмічная ўстойлівасць: не плавіцца;\nХрызаліт па колеры адпавядае сардэчнай чакры чалавечага арганізма. Ён паляпшае адносіны: паміж сябрамі, закаханымі, мужам і жонкай, дзецьмі і бацькамі, уносіць у іх гармонію і давер, дапамагае выбудаваць адносіны і з Вышэйшымі сіламі, Богам, Сусвету, напоўніць чалавека энергіяй.\nУ пашане мінерал ў чараўнікоў і ведзьмакоў - засцерагчы сябе і кліента ад чараў, псуты, сурокаў, зайздрасці. Старажытны трактат нават раіў расцёрты парашок перидота рассыпаць на аслінай шкуры, каб выганяць дэманаў.\nАбярэг ўзмацняе інтуіцыю ўладальніка, умацоўвае ўпэўненасць, прыцягвае грошы і поспех у справах і інвестыцыях, абараняе вандруюць на далёкія адлегласці, асабліва, уладальнікаў зялёных аўтамабіляў. Насіць яго неабходна на левай руцэ, а набываць - у апошні дзень месяцовага месяца.\nУ народнай медыцыне традыцыйна зялёныя самацветы лічацца паляпшаюць зрок. Ўплыў мінерала на сардэчную чакру папраўляе самаадчуванне людзей з захворваннямі сэрца, сасудаў, страўніка, печані, нырак. Дабратворна ён уплывае на нервовую сістэму: праходзяць ўспышкі гневу, рэўнасці, бессань, галаўны боль, начныя кашмары, заіканне, дэпрэсія і меланхолія.\nРаім прачытаць: Блакітны агат -апісанне, магічныя і гаючыя ўласцівасці, сумяшчальнасць, упрыгожванні і кошт\nЛитотерапевты рэкамендуюць пры лячэнні настойванне камянёў у вадзе. Зараджаная вадкасць напаўняе любоўныя адносіны запалам. Мужчыны з яе дапамогай знаходзяць сэксуальную сілу і поспех у супрацьлеглага полу. Жанчыны лягчэй адчуваюць сябе ў родах.\nЗдробненыя крышталі знахары дадаюць у сродкі для ачышчэння арганізма пры атручваннях, у мазі для лячэння псарыязу, экзэмы, дэрматытаў.\nГорная парода з малым працэнтным утрыманнем жалеза выкарыстоўваецца ў металургіі пры вырабе вогнетрывалых цаглін для будаўніцтва домны, Мартэнам і прыстасаванняў да іх, а з большай доляй магнію ўжываецца для вытворчасці тэхнічнага шкла і асаблівых вязкай гатункаў цэменту.\nГалоўнае прымяненне оливина - ювелірная справа.\nУ Алмазны Фондзе Расіі з імператарскіх часоў захоўваюцца 7 знакамітых гістарычных камянёў. Адзін з іх - хрызаліт унікальнай чысціні, велізарны па памеры: 192,75 карата. Да рэвалюцыі ён быў заключаны ў залатую аправу з дыяментамі.\nУ Еўропе ўпрыгажэнні з зялёнымі перидотами сталі моднымі ў XIX-XX стагоддзях, унікальнымі ўзорамі абзавяліся многія кіруючыя дынастыі:\nРасійская імперыя - велікоднымі яйкамі ад Фабержэ;\nАўстра-Венгрыя - парюрой (наборам з дыядэмы, калье, упрыгожванні для сукенкі і завушніц);\nНарвегія - тыяра па замове каралевы Мод.\nЗялёныя самацветы выдатна спалучаюцца з аправай з срэбра, белага, ружовага і жоўтага золата, а таксама іншымі камянямі, таму ўпрыгажэнні і талісманы з іх падыходзяць людзям з любым цветотипом.\nКаб не нарвацца на падробку, пры куплі варта ўлічыць, што буйныя асобнікі сустракаюцца рэдка і каштуюць дорага. Дробныя - больш танныя, ювеліры часта іх выкарыстоўваюць, групуючы з тапазамі, аметыст, гранатамі, Цытрыны, сінтэтычнымі фіянітамі і крышталямі Свароўскі.\nНаўрад ці ў краме прадавец дазволіць драпаць камяні, а патрымаць у руцэ, пагрэць - атрымаецца. Натуральны самацвет застанецца халодным.\nРаім прачытаць: Каштоўныя камяні - якія гэта, ўласцівасці, апісанне\nГалоўныя прыхільнікі оливина - Рыбы, Панны і Львы:\nняўпэўненым Рыбам надасць рашучасці і хуткасці ў прыняцці верных рашэнняў, згладзіць магчымыя канфліктныя сітуацыі;\nскрупулёзным Паннам дадасць цярпення да навакольных, збавіць іх лёгкае занудства, разаўе памяць і розум, жанчыны стануць больш прывабнымі;\nцарскай Львам падорыць спакой у канфліктных сітуацыях, сілу духу, чуйнай інтуіцыю, у выніку яны атрымаюць жаданае - прызнанне навакольных.\nЗ добрай волі хрызаліт яшчэ 4 знаках:\nВагам - у сямейных адносінах;\nЦялятам - сярод канфлікту даруе падатлівасць;\nБлізнятам - у цяжкіх сітуацыях супакойвае, падымае настрой;\nАвенам - душэўны пыл палкасць, надзяляе разважлівасцю.\nДля Стральцоў і Казярогаў самацвет нейтральны. Зусім не падыходзіць ён толькі для Вадаліваў, Ракаў і Скарпіёнаў.\nОливин складае значную частку месяцовага грунту, яго знаходзяць нават у метэарыты і пробах з іншых планет Сонечнай сістэмы.\nПры разбурэнні старажытных вулканаў на берагах Ціхага акіяна ўтвараюцца пляжы з зялёным пяском.\nУ скарбніцы Ватыкана захаваўся зялёны крышталь рымскага імператара Нерона, скрозь які ён назіраў за крывавымі гладыятарскіх баямі. Да ХХ стагоддзя думалі, што гэта смарагд. Аднак лабараторныя даследаванні вызначылі перидот.\nУ Святым Пісанні гаворыцца, што хрызапразам ўпрыгожвалі адзення іудзейскіх першасвятароў, а сёмае падстава сьцены Ерусаліма Нябеснага (паводле 21 чале Апакаліпсісу) створана менавіта з іх. У акладзе іконы Тройцы Жываначальнай Андрэя Рублёва - гэтыя ж легендарныя каштоўнасці.\nЭзатэрыкі запэўніваюць, што оливин выбірае сабе аднаго гаспадара. Калі хтосьці знойдзе яго ці купіць былы ва ўжыванні, крышталь зноў страціцца або разбурыцца без старонняга ўмяшання.\nКаштоўныя і напаўкаштоўныя 0 229 праглядаў\nКаштоўныя і напаўкаштоўныя 0 951 праглядаў\nКаштоўныя і напаўкаштоўныя 0 964 праглядаў\nКаштоўныя і напаўкаштоўныя 0 2 385 праглядаў\nКаштоўныя і напаўкаштоўныя 0 1 046 праглядаў\nКаштоўныя і напаўкаштоўныя 0 1 970 праглядаў


Ну, за за новае рашэнне! | Народная Воля\nНу, за за новае рашэнне!\nНа сайце Магілёўскага аблвыканкама 21 чэрвеня з’явілася навіна наступнага зместу: “Пладова-ягаднае віно будзе прадавацца ў магазінах вобласці з 10.00 да 18.00. Распараджэнне аб абмежаванні рэалізацыі таннага нізкаякаснага алкагольнага напою падпісаў сёння старшыня Магілёўскага аблвыканкама Пётр Руднік. Дакумент пачне працаваць у бліжэйшыя дні. Рашэнне прынята ў мэтах барацьбы з п’янствам”.\nЦікава, што на сайце Радыё “Магілёў” гэта інфармацыя змешчана пад рубрыкай “Смачнае і недарагое – па раскладу”. “Хочацца спадзявацца, што зараз аматары моцных напояў па вечарах будуць займацца больш карыснымі справамі”, — робіцца канчатковая выснова.


На Тернопольщине ратавальнікі перасцерагаюць аматараў падлёднай рыбалкі не выходзіць на тонкі лёд вадаёмаў\nТэмпература падымаецца – лёд танчэй. Але гэта не палохае рыбакоў, якія дыслакуюцца на Тэрнопальскую сажалцы. Нягледзячы на ??пастаянную плюсавую тэмпературу, якая працягвае трымацца ў апошнія дні, рыбакі, не асцерагаючыся за сваё жыццё і здароўеЯ, і ў далейшым займаюцца любімай справай. Падобная сітуацыя турбуе Тэрнопальская ратавальнікаў. Дзяржаўная служба Украіны па надзвычайных сітуацыях заклікае грамадзян быць асцярожнымі і не выходзіць на тонкі лёд вадаёмаў. Гэта вельмі небяспечна! ГРАМАДЗЯНЕ, ПАМ ’ Памятаеце - НІ хобі ці каханай звычкі НЕ варта таго, каб падвяргаць рызыцы уласнаИзни! Для таго, каб не здарылася няшчасце, варта пам ’ закладку: * Выходзіць на лёд можна толькі тады, калі яго таўшчыня дасягне 7-10 см; * Масавая пешаходная пераправа можа быць арганізавана толькі пры таўшчыні лёду больш за 15 см, адлегласць паміж людзьмі павінна быць не менш за 5 м. Дужы лёд мае звычайна сіняваты або зялёны адценне. Лёд белага абоовтуватого колеру не такі трывалы. Тонкі лёд бывае ў берага, зараснікаў трыснёга і пад снегам. Будзьце асцярожныя, у такіх месцах можна праваліцца! Трываласць лёду варта правяраць палкай, але ні ў якім разе не нагой. У час знаходжання на лёдзе рыбакам неабходна выконваць наступныя меры засцярогі: * Паглядзіце загадзя ці няма пидозрилих месцаў (лёд можа быць нетрывалым каля сцёку вады, тонкім або далікатным паблізу кустоў, чароту, пад гурбамі); * Абыходзяцца ўчасткі, пакрытыя тоўстым пластом снега (пад снегам лёд заўсёды танчэй); * Не разбураць побач шмат лунак; · Ці не збірайцеся вялікімі групамі на адным месцы; * Не разбураць лункі на пераправах; * Вазьміце з сабой паасобе для таго, каб правяраць трываласць лёду; * Не ловіце рыбу паблізу прамоіна і занадта далёка ад берага; * Заўсёды майце пад рукой моцную вяроўку 12-15 метраў; * Трымайце побач з лункай дошку або вялікую галінку; * Калі лёд пачаў трашчаць і з ’ з'явіліся характэрныя расколіны – неадкладна вяртайцеся. Не бяжыце, а адыходзьце павольна, не адрыўаючы ступні ад лёду. У выпадку, калі Вы ўсё ж праваліліся то неабходна: * Не паддавацца паніцы, утрымлівацца на плаву, пазбягаючы апускання з галавой; * Імкніцеся вылезці на лёд, напоўз на яго край грудзьмі і па чарзе выцягваючы на ??паверхню ногі; * Імкніцеся як мага больш эфектыўна выкарыстоўваць сваё цела, павялічваючы ім апорную плошчу; * Выякія бралі на лёд, перакату і адпаўзаюць ў той бок - адкуль Вы прыйшлі, дзе моц лёду ўжо вядомая. Калі ў вас на вачах чалавек праваліўся пад лёд: * Крыкніце, што Вы ідзяце на дапамогу; * Набліжаемся да палонцы паўзком, шырока раскінуўшы рукі; * Падкладзеце пад сябе лыжы, дошку, фанеру; · Ці не падпаўзаў да самага краю палонкі, падайце пацярпеўглеем палку, шост, лыжу, шалік, вяроўку, санкі ці нешта падобнае і выцягніце яго на лёд; * Выцягнуўшы пацярпелага на лёд, разам з ім паўзком вяртайцеся назад. Чалавеку, аказвае дапамогу пацярпеламу, ня трэба адразу бегчы да яго, таму што можна праваліцца. Дапамагчы можна, падаўшы з бяспечнага месца шост, рэмень, галіна, вяроўку ці пластф. Часам, каб гэта зрабіць, трэба бліжэй падабрацца да пацярпелага. У такім выпадку трэба прышчапіць ’ Звязацца вяроўкай да дрэва ці іншай трывалай апоры, легчы на ??лёд і асцярожна прасоўвацца да палонкі. Безумоўнае выкананне правілаў бяспечных паводзін з'яўляецца абавязковым закладам захавання вашай жыцця.


СК прыпыніў расследаванне спраў пра знікненне беларускіх палітыкаў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСледчы камітэт прыпыніў расследаванне справаў пра знікненне беларускіх апазіцыйных палітыкаў Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, безнесмена Анатоля Красоўскага. У гэтым, 2019 годзе, спаўняецца 20 год, як гэтыя людзі былі гвалтоўна выкрадзены і лёс іх застаецца невядомым. Юрыст Праваабарончага цэнтру „Вясна” Валянцін Стэфановіч лічыць, што прыпыненне следства – фармальны крок. Але ён дэманструе, што ў Следчага камітэту няма сіл, каб прыцягнуць да адказнасці тых, хто стаіць за гэтым злачынствам:\n– Я маю на ўвазе тую чацвёрку, якая і зараз афіцыйна знаходзіцца ў спісах Еўразвяза, і ў дачыненні да іх дзейнічаюць асабістыя санкцыі. Гэта Шэйман, былыя міністры МУС Навумаў і Сівакоў і начальнік СОБРа Паўлючэнка. Усе яны ўжо не займаюць афіцыйныя пасады, акрамя Шэймана. Ён – дарадца кіраўніка дзяржавы па асаблівых справах. І яны не беспадстаўна падазраюцца ў дачыненні да гэтых гучных злачынстваў.\nАле пры існай уладзе ў Беларусі мы, напэўна, і не ўбачым перспектываў ні ў расследаванні гэтых справаў, ні судовых перспектываў супраць тых, хто стаіць за выкраданнем апазіцыйных палітыкаў. Таму што гэта высокапастаўленыя чыноўнікі. І вельмі верагодна, што да гэтай справы маюць дачыненні яшчэ больш высокапастаўленыя асобы, якія і зараз пры ўладзе ў Беларусі. Але праваабаронцы будуць і надалей прыцягваць увагу беларускай і міжнароднай супольнасці да гэтай справы, – сказаў Валянцін Стэфавновіч. Ён таксама падкрэсліў, што падобныя справы не маюць тэрміна даўніны. Прыклады Чылі і Аргентыны паказваюць, што вінаватыя ў злачынствах супраць чалавечнасці прыцягваюцца да адказнасці і праз многія дзясяткі гадоў.


“Дынама” – дарагая цацка - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПалітык і спартовы заўзятар Павел Знавец тлумачыць, чаму хакеісты менскага “Дынама” не патрапілі ў плэй-оф, а таксама ці з’яўляецца хакей народным відам спорту ў Беларусі.\nПавел Знавец: Гэты сезон для менскага “Дынама” я б назваў правальным. Каманду кідала, што называецца, з агню ды ў полымя. Спачатку арыштавалі генеральнага дырэктара клуба Максіма Суботкіна, праз некаторы час – выконваючага абавязкі гендырэктара Уладзіміра Беражкова. Адравілі ў адстаўку Любаміра Покавіча – галоўнага трэнера “Зубраў”. Усё ж гэта псіхалагічна ўплывае і на хакеістаў.\nРР: “Дынама” стабільна не паказвае высокага выніку, хоць грошы ў гэты праект укінулі агромністыя. Былы старшыня Беларускай федэрацыі хакея Леў Кантаровіч днямі сказаў так: маўляў, беларускі хакей заб’юць вялікія грошы. Ён мае рацыю?\nПавел Знавец: Абсалютна! Праект “Дынама” (і ўвогуле, усё гэтае захапленне хакеем) – проста дарагая цацка. Набудавалі лядовых палацаў у вялікіх і маленькіх гарадах, але што ад гэтага – вынікі сталі лепшыя? Ці з’явіліся новыя Салеі ці Грабоўскія? Але, калі патрэбна “распілаваць” хакейныя грошы, тады “талентаў” знаходзіцца багата. З-за гэтага церпяць, дарэчы, і іншыя віды спорту. Мне падаецца, што Беларусь – не зусім хакейная краіна, у нас больш футбол і гандбол заўсёды былі папулярнымі. Успомніце, як у 80-я выступаў менскі СКА па гандболе. Роўных не было ў Еўропе! Памятаю, якія чэргі на СКА былі ў Палац спорту. Ды і на футбол народ заўсёды хадзіў. А хакей – гэта ўсё штучна прыдумалі на пацеху асобным дзеячам. Праект сябе не апраўдвае, а грошы выдаткоўваюцца вялізныя. Лепш бы гэтымі грашыма іншыя віды спорту падтрымалі.\nРР: Але ж на “Менск-Арэну” заўзятары ходзяць пастаянна…\nПавел Знавец: Гэта ўжо як тусоўка і традыцыя. Трэба аддаць належнае, на арэну народ прыходзіць не толькі паглядзець на каманду, але і проста прыемна правесці час з дзецьмі, сям’ёй, сябрамі. Але калі “Дынама” будзе гуляць так, як робіць гэта зараз, то колькасць заўзятараў будзе змяншацца.


Гісторыю пішуць пераможцы. Пра кнігу Сяргея Навумчыка «Дзевяноста першы»\n10.11.2013 / 10:21\nГісторыю пішуць пераможцы. Пра кнігу Сяргея Навумчыка «Дзевяноста першы» 138\nУ 1991 годзе, калі вырашаўся лёс беларускай незалежнасці, камуністычная большасць у Вярхоўным Савеце і кроку не рабіла без аглядкі на Маскву. Сёння, пасля 20 гадоў незалежнасці, мы так і не навучыліся жыць без Масквы. Нават незалежнасць працягваем лічыць ласкай маскоўскіх бонзаў.\nКніга Сяргея Навумчыка «Дзевяноста першы» ломіць гэтую схему і апісвае нашу найноўшую гісторыю з беларускага гледзішча. Гэта гісторыя «беларускага карнавалу» ў XX ст. Але мы не заўсёды маем смеласць паглядзець на падзеі 1991 года беларускім позіркам.\n«Калі б не падзеі ў Маскве, то плакала б беларуская незалежнасць», — чуваць з аднаго боку. «Рана ці позна Беларусь і так бы абвесціла незалежнасць», — чутно з другога.\nТакія тэорыі можна будаваць да бясконцасці. Але ўсё гэта толькі здагадкі. Тым часам тыя, хто звычайна любіць дзяліць пэўныя з’явы ці працэсы на тысячы нюансаў, раптам кажуць пра адназначнасць: маўляў, самі беларусы былі б не ў стане здабыць незалежнасць.\nІ мы ў адказ пачынаем нешта мудрыць, шукаць аб’ектывізм у гісторыі, займацца футуралогіяй і ў выніку прыходзім да высновы, што, можа, і сапраўды нам незалежнасць звалілася на галаву.\nЗ трэцяга боку, мы маем рэальны факт — незалежнасць і яе герояў. Сутнасць справы на паверхне: гэта на патрабаванне апазіцыі БНФ 25 жніўня была склікана Сесія Незалежнасці, гэта дэпутаты ад БНФ дамагліся галасавання аб наданні Дэкларацыі аб суверэнітэце канстутыцыйнай моцы, гэта фракцыя БНФ пераконвала дэпутатаў, якія не маглі ў туалет пайсці без дазволу Крамля, прагаласаваць за суверэнітэт і забарону камуністычнай партыі.\nСяргей Навумчык на пальцах паказвае, як справы выглядалі насамрэч. Як даводзілася спрачацца з камуністамі, пераконваць іх, а часам і палохаць (як хаця б у выпадку са стварэннем Нацыянальнай гвардыі на плошчы Леніна 25 жніўня), каб дабіцца выніку — незалежнасці.\nА з другога боку бачна, як гэтыя спрэчкі, а часам і прыватныя размовы з апанентамі, давалі плён: камуністы пагаджаліся з дэпутатамі БНФ і галасавалі так, «як трэба».\nНавумчык прыводзіць у сваёй кнізе бліскучую прамову Зянона Пазняка напярэдадні галасавання 25 жніўня. Лідар БНФ заклікае камуністаў прагаласаваць за незалежнасць, тлумачыць навошта патрэбен дзяржаўны суверэнітэт і што стане з краінай, калі яго не абвесцяць.\nПрамова вартая галівудскага фільма. На плошчы перад Домам урада стаяць дзясяткі тысяч людзей, яны слухаюць жывую трансляцыю з Авальнай залы, пачынаецца стварэнне Нацыянальнай гвардыі.\nПасля прамовы Пазняка адзін за другім выступаюць дэпутатыкамуністы Мачуленка, Кулакоў, Жэбрак. Яны прызнаюць Пазнякову рацыю і просяць сваіх калегаўдэпутатаў падтрымаць прапанову БНФ і прагаласаваць за назалежнасць.\nВыступае прэм’ер Кебіч і таксама заклікае галасаваць за незалежнасць. У той самай зале, дзе яшчэ гадзіны таму незалежнасць была крамольным словам, гучаць апладысменты.\nДа закліку Пазняка схіляецца і спікер Станіслаў Шушкевіч, які яшчэ нядаўна называў незалежнасць жартам. Ён выносіць пытанне аб незалежнасці на галасаванне. А 20.12 Беларусь становіцца незалежнай дзяржавай.\nЦяпер уявім на хвіліну, што ніякага БНФ няма, ніхто не склікае паседжанне Вярхоўнага Савета. Хто мае выносіць пытанне пра незалежнасць на галасаванне? Анатоль Малафееў, які падтрымаў путч, ці савецкі да мозгу касцей Дземянцей? А можа Аляксандар Лукашэнка, які ўвогуле не браў удзелу ў галасаванні?\nБясспрэчна, шанец на абвяшчэнне незалежнасці даў маскоўскі путч.\nСтагоддзі паміж магутнымі суседзямі навучылі беларусаў, што найбольш мы можам дамагчыся тады, калі заходнія і ўсходнія імперыі займаюцца сваімі праблемамі альбо варагуюць.\nАле для таго, каб гэты шанец выкарыстаць, патрэбныя эліты ўнутры краіны. Чаго б варты быў гэты маскоўскі імпульс, калі б не было людзей, якія яго своечасова і спрытна выкарысталі?\nЦі хтосьці верыць у тое, што, акупаваўшы ў 1918 годзе Беларусь, немцы маглі самі абвесціць БНР без Варонкі, Бурбіса, Зайца і іншых? Ці далі б праз год бальшавікі дазвол на абвяшчэнне БССР, каб не супярэчнасць з БНРаўскімі дзеячамі?\nВольная Польшча, напрыклад, была абвешчаная на другі дзень пасля вяртання з магдэбургскай турмы Юзафа Пілсудскага. Але палякам у галаву не прыйдзе сцвярджаць, што гэта аўстрыйцы, якія яго вызвалілі з няволі, сапраўдныя героі польскай незалежнасці.\n«Але ж саюз і так развальваўся на вачах. Яго б нішто не магло ўратаваць», — запярэчыць хтосьці. У ранейшай форме СССР наўрад ці мог існаваць, гэта праўда, але зменены, падшліфаваны і вымыты — мог. Перайменаванне гэтай імперыі і касметычныя папраўкі не змянілі б для беларусаў яго сутнасці — ролі васала ў такім утварэнні.\nПланы рэактывацыі Савецкага Саюза былі. Навумчык гэта выдатна даказвае ўспамінамі бліжэйшых паплечнікаў Гарбачова і Ельцына.\nУ Маскве найменш думалі пра тое, каб як мага хутчэй даць беларусам незалежнасць, адпіхнуць ад Расеі, дазволіць утварыць уласнае войска ды яшчэ вярнуць свае сцяг, герб і гісторыю. Працэсы ўцягвання Беларусі (і не толькі) ў расейскую сферу ўплываў пачаліся адразу пасля распаду СССР і працягваюцца дагэтуль.\nУ 1991 годзе будучыня Беларусі вырашалася ў Мінску, у зале Вярхоўнага Савета. Гэта выдатна ілюструе яшчэ адзін эпізод, які адбыўся 19 верасня, падчас галасавання ў пытанні дзяржаўнай сімволікі.\nДа прыняцця бел-чырвона-белага сцяга і герба «Пагоня» не хапае некалькіх галасоў. Пазняк звяртаецца да дэпутатакамуніста Міхаіла Жукоўскага, які пару хвілін да гэтага казаў пра сцяг калабарантаў і катэгарычна адмаўляўся галасаваць за бел-чырвона-белы сцяг.\nПазняк: «Міхаіл Дзмітрыевіч, нацыянальная дзяржава вышэйшая за ўсялякую партыйную ідэалогію. Калі мы не будзем яе мець, не будзем мець яе нацыянальных сімвалаў, то мы не будзем мець нічога. Мы станем нічым. Я вельмі Вас прашу. Адзін раз у жыцці. Пагаласуйце за сцяг дзеля нашай будучыні. Мы ж — беларусы».\nАдказ Жукоўскага: «Добра. Я прагаласую».\nІ прагаласаваў. Вынік галасавання: 231 голас, роўна столькі, колькі і трэба. Гісторыю, часам, можна змяніць некалькімі словамі. І менавіта так яе змянялі дэпутаты БНФ.\nІншага спосабу проста не існавала, бо дамагчыся незалежнасці і пачаць будаваць дзяржаву можна было толькі галасамі камуністаў. «Тое, што камуністы падтрымалі незалежнасць, таксама робіць ім гонар», — сказаў летась у эфіры «Белсата» Зянон Пазняк.\nАле «Дзевяноста першы» — гэта кніга не толькі пра камуністаў і дэпутатаў БНФ у Вярхоўным Савеце. Гэта кніга пра дзясяткі тысяч беларусаў, якія прыйшлі ў беларускі рух на пачатку 90-х. Без гэтай сілы БНФ быў бы толькі звычайнай абрэвіятурай. Гэта, урэшце, кніга пра тых (і таго), каму гэтая незалежнасць стаяла косткай у горле, але хто сёння карыстаецца ёю напоўніцу.\nАспрэчыць Навумчыка ім будзе вельмі цяжка. Каштоўнасць яго кнігі ў тым, што яна пабудаваная не толькі на ўспамінах, але на дакументах і стэнаграмах. Крытыкам застаюцца агульныя словы тыпу «Навумчык перапісвае гісторыю» і жартачкі «А Пазняк прыдумаў мяккі знак».\nАд 1918 года беларускія эліты дзяліліся на тых, хто бачыў будучыню краіны ў якасці расійскай аўтаноміі, і тых, хто быў за незалежную Беларусь. У 1991 годзе гэты падзел быў усё яшчэ актуальны.\nЗ таго часу змянілася шмат. Прыгадваю словы былога І сакратара ЦК КПБ Анатоля Малафеева летась на адным з дзяржаўных тэлеканалаў: «Добра, што мы паставілі на незалежнасць. Аднаўляць СССР сёння няма сэнсу».\nУ 1918 годзе дзеячы БНР не змаглі даць рады, бо ў палітыцы перамагае не той, хто мае рацыю, а той, хто мацнейшы. У 1991 годзе апазіцыя БНФ у Вярхоўным Савеце не толькі мела рацыю, але і аказалася мацнейшай за камуністычную большасць. Тыповая для Беларусі справа: перамены нашы героі заўсёды заваёўвалі авангардам.\nГісторыю, як вядома, пішуць пераможцы. Са спазненнем на 20 гадоў мы дачакаліся і сваёй гісторыі пра пераможны 1991 год.\n13.06.1984 / 17:08\nСлушна, годна, аб'ектыўна! Ганаруся, што ў тыя дні таксама быў (не за гранты) на плошчы перад Домам урада! Жыве і будзе жыць Беларусь!\n24.07.1994 / 16:24\nЕще один романтизатор истории пытается навести тень на плетень - ах, можно до бесконечности выдвигать догадки и теории? - но можно просто посмотреть страничку Википедии про "парад суверенитетов".\n16.10.2011 / 16:18\nСумленная рэцэнзія, робіць гонар аўтару, за вытрымку і лёгіку зь якімі напісана.\nПаказаць усе каментары/ 138 /


Дэмарш на роўным месцы | Новы Час\nДэмарш на роўным месцы\nГэтага не маглі дамагчыся ані беларуская апазіцыя, ані розныя лабісты ў Еўропе, ані ўся беларуская эміграцыя. Дамагчыся буйнога дыпламатычнага скандалу на практычна роўным месцы — для гэтага трэба мець вялікі талент, вялікі энтузіязм і поўную адсутнасць вытрымкі…\n27 лютага на пасяджэнні Савета міністраў замежных спраў краін ЕС у Брусэлі ў так званы чорны спіс быў уключаны яшчэ 21 беларускі чыноўнік — прадстаўнікі судовай сістэмы і праваахоўных органаў. Трэба заўважыць, што гэта рашэнне не тычылася санкцый супраць беларускіх бізнэсмэнаў, прадпрыемстваў і хоць колькі значных беларускіх чыноўнікаў.\nТым не менш, афіцыйны Мінск узарваўся. Кіраўніку прадстаўніцтва ЕС у Беларусі Майры Моры і паслу Польшчы Лешаку Шарэпку было прапанавана “выехаць у свае сталіцы для кансультацый, каб давесці свайму кіраўніцтву цвёрдую пазіцыю беларускага боку аб непрымальнасці націску і санкцый. Такую пазіцыю агучыў прэс-сакратар МЗС Беларусі Андрэй Савіных. У Мінск для кансультацый адкліканы пастаянны прадстаўнік Беларусі пры Еўрасаюзе Андрэй Еўдачэнка і пасол Беларусі ў Польшчы Віктар Гайсёнак. Афіцыйны Мінск таксама закрые ўезд тым асобам з краін Еўрасаюза, якія садзейнічалі ўвядзенню абмежавальных мер у дачыненні да Беларусі.\nАдказ не прымусіў сабе чакаць. Сваіх паслоў для кансультацый адклікалі ўсе краіны Еўрасаюза. Такога дыпламатычнага дэмаршу не было з 1998 года, калі здарыўся знакаміты “канфлікт у Драздах. Тады Лукашэнка для абсталявання сваёй рэзідэнцыі вытурыў паслоў Еўропы і ЗША з іх рэзідэнцый, а яны пакінулі краіну.\nНу і каму ад гэтага дэмаршу стала лепш? Савет міністраў замежных спраў Еўрасаюза першапачаткова планаваў увесці санкцыі супраць 135 службовых асобаў. Абмежаваліся 21, і тое не канчаткова — поўны спіс беларускіх прадпрыемстваў і бізнэсмэнаў, да якіх могуць быць прымененыя санкцыі ЕС, будзе разгледжаны ў сакавіку. У сувязі з дыпламатычным скандалам можа быць усё па максімуму.\nНе відаць нам, як сваіх вушэй без люстэрка, еўрапейскіх крэдытаў, “Усходняга партнёрства. Пад вялікі сумнеў падпадае галоўная “фішка Лукашэнкі — Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай у 2014 годзе.\nМоцны ўдар пад дых атрымала і Славенія, якая фактычна заблакавала “беларускае пытанне на пасяджэнні міністраў замежных спраў ЕС 27 лютага. Калі не будзе ЧС па хакеі ў Мінску — любімая цацка Славеніі і Чыжа, гатэль “Кемпінскі, застанецца без пастаяльцаў.\nІ самы адэкватны адказ на свае ініцыятывы атрымалі тыя, хто не так даўно, напачатку лютага, уздымаў галасы за тое, каб скасаваць санкцыі супраць беларускіх чыноўнікаў. Усе іхныя ініцыятывы і дыскусіі скасавалі адным рашэннем беларускія ўлады.\nА беларускаму МЗС усё няймецца. Паездка паслоў ЕС у вызначаным кантэксце можа спрыяць вяртанню сітуацыі ў рэчышча канструктыўнага дыялогу — заявіў Савіных, каментуючы рашэнне аб адклiканнi амбасадараў краін Еўрасаюза ў сталіцы іх краін для кансультацый.\n“Калі паслы ў ходзе кансультацый здолеюць растлумачыць у сваіх сталіцах бесперспектыўнасць палітыкі санкцый і ціску, то гэта будзе насіць пазітыўны характар. У гэтым кантэксце іх паездка можа спрыяць вяртанню сітуацыі ў рэчышча канструктыўнага дыялогу, што і прапануе беларускі бок, — сказаў Савіных.\nЦікава, няўжо ў беларускім МЗС распыляюць амфетамін па дыванах і чырвоных дарожках? Гэта ж трэба дадумацца — назваць дэмарш паслоў “пазітыўным характарам і “вяртаннем сітуацыі ў рэчышча канструктыўнага дыялогу!\nІ невядома, ці не пацерпяць ад гэтага кроку беларускія грамадзяне. Калі раней вытурылі пасла ЗША і па патрабаванні беларускага боку скарацілі штат пасольства, то консульства ЗША прапанавала ездзіць па візы ў Маскву ды Кіеў. Калі зараз прыпыняць выдачу віз Польшча і Літва — гэта будзе швах. Ужо зараз пачаў хадзіць анекдот: “У цябе шэнгенская віза ёсць? — Не, няма. — І не будзе!\nІ вельмі нервова беларускія ніжэйшыя чыноўнікі адрэагавалі на такую сітуацыю. Яны сталі заспакойваць самі сябе.\nБеларуская сталіца не панясе фінансавых страт, калі Чэмпіянат свету па хакеі 2014 года, які павінен адбыцца ў Мінску, усё ж будзе адменены. Пра гэта 29 лютага заявіў начальнік упраўлення фізічнай культуры, спорту і турызму Мінгарвыканкама Аляксей Пракаповіч на прэс-канферэнцыі, прысвечанай падрыхтоўцы да першынства.\nНачальнік упраўлення таксама адзначыў, што на чэмпіянат свету чакаецца каля 20 тысяч турыстаў у Мінск. Паводле яго слоў, такую колькасць гасцей удасца без праблем размясціць у беларускай сталіцы ў гатэлях і інтэрнатах розных катэгорый. “Мы жалезна можам размясціць 20 тысяч і яшчэ ў нас ёсць рэзерв прыкладна ў 5 тысяч месцаў, — сказаў Пракаповіч.\nА навошта тады нам “Кемпінскі? З-за чаго сыр-бор?\nА тым часам кансалідуецца паціху і беларуская апазіцыя. Лідар Аб’яднанай грамадзянскай партыі (АГП) Анатоль Лябедзька звярнуўся да структур беларускай палітычнай эміграцыі з заклікам “да паразумення і сумеснай работы. Лябедзька адзначае, што беларускія дэмакратычныя прадстаўніцтвы за мяжой — “такі ж факт, як і адсутнасць офісаў па рабоце з грамадзянамі краіны ў большасці рэгіёнаў Беларусі. “Прыйшоў час пазнаёміцца і паспрабаваць зразумець адзін аднаго і, магчыма, скаардынаваць сумесную работу. Бо мэты мы заяўляем адны і тыя ж, — падкрэслівае Лябедзька.\nА Аргкамітэт святкавання Дня Волі 25 сакавіка і “Малады фронт дамовіліся аб агульным зборы ўдзельнікаў акцыі.\nШто з гэтага атрымаецца — паглядзім.


30 верасень 2021, 11:57\nБТР-82А на ўзбраеньні арміі Казахстану, 2015\nПаводле ТАСС, першая партыя расейскіх бронетранспартэраў БТР-82А паступіла ў Беларусь, другая партыя паступіць у лістападзе сёлета. Пра гэта паведаміла ў чацьвер прэсавая служба Міністэрства абароны Беларусі ў сваім Telegram-канале.\n«На чыгуначную станцыю Азярышча ў Менску прыбыла першая партыя БТР-82А вытворчасьці АТ „Арзамаскі машынабудаўнічы завод“. Асноўная частка новай бронетэхнікі паступіць на ўзбраеньне 120-й асобнай мэханізаванай брыгады. Некалькі адзінак БТР-82А атрымаюць 72 АНЦ (Аб’яднаны навучальны цэнтр) і Вайсковая акадэмія Беларусі», — гаворыцца ў паведамленьні.\nПаводле прэсавай службы, пераўзбраеньне праходзіць у плянавым парадку для замены гусенічнай браніраванай тэхнікі мэханізаваных брыгад на колавую. У Мінабароны Беларусі адзначылі, што на партыю БТР-82А, якая прыбыла, усталяваныя сродкі сувязі ААТ «Агат-Сыстэм» і прыцэлы ААТ «Пеленг» беларускай вытворчасьці.\nАкрамя таго, інфармуе Мінабароны, у Беларусь прыбылі і дзьве адзінкі «Брэма-К» — браніраванай рамонтна-эвакуацыйнай машыны на шасі БТР-80. Яны прызначаныя для 120-й і 6-й асобных мэханізаваных брыгад.\nБТР-82А — найноўшы расейскі ўзор колавай браніраванай тэхнікі, прыняты на ўзбраеньне Узброенымі сіламі Расеі ў 2013 годзе. Ён прыйшоў на зьмену савецкаму БТР-80.\nБронемашыны такой мадэлі таксама выкарыстоўваюцца ў войсках Азэрбайджану і Казахстану.\nПасьля апошняй афіцыйнай сустрэчы з прэзыдэнтам Расеі Ўладзімерам Пуціным 9 верасьня 2021 году Аляксандар Лукашэнка заявіў, што Беларусь закупіць у Расеі новай вайсковай тэхнікі на 1 мільярд даляраў.


Фэдэрацыя — Вікіпэдыя\nФэдэра́цыя (па-лацінску: foederatio — аб’яднаньне, зьвяз) — форма дзяржаўнага ладу, пры якой часткі фэдэратыўнае дзяржавы зьяўляюцца дзяржаўнымі ўтварэньнямі, якія валодаюць юрыдычна вызначанай палітычный самастойнасьцю.\n1 Асноўныя прыкметы фэдэратыўнае дзяржавы\n1.1 Рысы фэдэрацыі\n2 Імітацыя фэдэрацыі\n3 Віды фэдэрацыяў\n4 «Мяккая фэдэрацыя»\nАсноўныя прыкметы фэдэратыўнае дзяржавы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nУ фэдэратыўнае дзяржаве, ў адрозьненьне ад унітарнай, маюцца дзьве сыстэмы найвышэйшых органаў улады (фэдэральныя ды суб’ектаў фэдэрацыі); побач з фэдэральнай канстытуцыяй суб’екты фэдэрацыі маюць права прымаць свае нарматыўныя прававыя акты ўстаноўчага характару (напрыклад, канстытуцыі, статуты, асноўныя законы); яны надзеленыя правам прымаць рэгіянальныя законы; суб’екты фэдэрацыі, як правіла, маюць уласнае грамадзянства, сталіцу, герб ды іншыя элемэнты канстытуцыйна-прававога статусу дзяржавы, за выключэньнем дзяржаўнага сувэрэнітэту.\nПры гэтым суб’ект фэдэрацыі ня мае права выхаду са складу фэдэрацыі (сэцэсія) ды, як правіла, ня можа быць суб’ектам міжнародных адносінаў. Суб’екты фэдэрацыі могуць мець розныя найменьні, якія, часьцей, вызначаюцца гістарычнымі ці прававымі чыньнікамі: штаты, правінцыі, рэспублікі, землі або фэдэральныя землі (як у Нямеччыне ды Аўстрыі) ды іншае. Фэдэрацыю варта адрозьніваць ад канфэдэрацыі, якая зьяўляецца міжнародна-прававым зьвязам сувэрэнных дзяржаваў. Аднак на практыцы адрозьніць прававую прыроду тых ці іншых утварэньняў бывае вельмі цяжка. Да прыкладу, да гэтых часоў няма адзінага падыходу да таго, што ўяўляе сабой Эўрапейскі Зьвяз.\nСучасныя фэдэратыўныя дзяржавы на мапе сьвету\nРысы фэдэрацыі[рэдагаваць |


Баранавіцкія ўлады спужаліся пікетаў за Ціханоўскую - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБаранавіцкія ўлады спужаліся пікетаў за кандыдата ў прэзідэнты Святлану Ціханоўскую.\nПершы пікет 22 ліпеня адмянілі амаль перад самым пачаткам. Зараз выдзелілі самыя нязручныя гадзіны ў параўнанні з пікетамі ў падтрымку Аляксандра Лукашэнкі і Андрэя Дзмітрыева, кажа прадстаўнік штабу Валерыя Цапкалы Ігар Лаўрушчык:\n– Ім дазволілі праводзіць з 10 гадзін раніцы да 22 вечара, нам толькі з 8 раніцы да 12 дня. Адразу бачна, дзе, хто, чый стаўленік, хто спойлер, а хто не спойлер. Так жа, як з гэтымі зборамі подпісаў. Не было ў Дзмітрыева 100 тысяч, ну не было. Яны стаялі побач з намі ў Баранавічах, я сам усё бачыў, колькі чалавек падпісвалася за Дзмітрыева.\nПаводле Ігара Лаўрушчыка, або ў гарсавеце сядзіць правакатар, які хоча звяржэння рэжыму Лукашэнкі. Бо выдзелены час для пікетаў за Ціханоўскую толькі для сабатажу работы, або каб паказаць, колькі ў Баранавічах беспрацоўных. Бо толькі яны разам з пенсіянерамі могуць прыйсці на пікет з 8 раніцы да 12 дня, каб не парушыць працоўнай дысцыпліны.\nШто выкарыстоўваюць на пікетах у Баранавічах?\nУ Баранавічах прайшоў чарговы пікет у падтрымку Святланы Ціханоўскай


Главная/ІНАВАЦЫІ: у напрамку змяненняў\nКалектыву прэстыжнай навучальнай установы заўсёды быў уласцівы пошук новых формаў і метадаў работы. На ўзроўні педагагічнай ініцыятывы ўкараняліся праграмы, якія ў розныя часы ахоплівалі ад 4 да 32 працэнтаў ліцэістаў.\nПачалі інавацыйную дзейнасць у 2004-ым з фарміравання экалагічнай культуры вучняў. Педагогі Антаніна Іванаўна Базык, Наталля Вітальеўна Бойка, Ірына Іванаўна Жук, Людміла Емяльянаўна Кірыковіч, Галіна Мікалаеўна Сіманава, бібліятэкар Ірына Пятроўна Раманчук працягнулі заняткі апрабацыяй курсу «Экалагічнае выхаванне і адукацыя школьнікаў”, які выкладаўся на працягу трох навучальных год.\nТой жа 2004-ы даў старт праекту «Духоўна-маральнае выхаванне школьнікаў”, які ажыццяўляла псіхолаг Наталля Вітальеўна Бойка. Яна правяла апрабацыю курсу «Айчынныя традыцыі духоўна-маральнага выхавання школьнікаў” у 2006-2007 навучальным годзе. Практычным увасабленнем тэарэтычных заняткаў стала ліцэйская праграма па супрацоўніцтву з праваслаўнай царквой. На працягу яшчэ двух год рэалізацыя дакумента праводзілася праз апрабацыю комплекснага падыхода да духоўна-маральнага выхавання школьнікаў, якой займалася настаўніца замежнай мовы Таццяна Уладзіміраўна Капліч.\nПераемнасць захоўвалася пры ажыццяўленні яшчэ адной інавацыі. У 2004-ым выкладчыкі замежных моў Таццяна Мікалаеўна Богдан і Марыя Адамаўна Грыневіч пачалі навучаць ліцэістаў правам чалавека, асновам дэмакратыі і міжнароднага гуманітарнага права, праз год – укаранілі тэхналогію інтэрактыўнага навучання па ўказанай тэме. Потым на працягу года гэты праект ажыццяўляла іх калега Наталля Васільеўна Алі-фяровіч.\nУ 2005-2006 навучальным годзе чвэрць ліцэістаў атрымлівалі асновы эканамічных ведаў.\nНа наступны год настаўніца беларускай мовы і літаратуры Ніна Барысаўна Трэгубава апрабіравала «Лунінеччыназнаўства”, які вяла на працягу трох год.\nВідавочна, заўважыўшы прыкметныя поспехі лунінчан, Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь вызначыла ліцэй у якасці інавацыйнай пляцоўкі. 23 педагогі займаліся ўкараненнем мадэлі мульціпрофільнага навучання ў старэйшых класах у 2006-2007 навучальным годзе, 25 выкладчыкаў – на наступны год.\n– Інавацыя – гэта не ўсякае новаўвядзенне, – падкрэслівае намеснік дырэктара па вучэбна-метадычнай рабоце Наталля Вітальеўна Бойка, – а толькі тое, што сур’ёзна павышае эфектыўнасць дзеючай сістэмы.\nУлічваючы, што інавацыя з’яўляецца канчатковым вынікам інтэлектуальнай дзейнасці чалавека, можна сцвярджаць, што няма мяжы яго фантазіі, творчаму працэсу, адкрыццям, вынаходніцтвам і рацыяналізацыі. Гэта адлюстроўваюць і цяперашнія набыткі прэстыжнай навучальнай установы.


Карыснае і пазнавальнае лета дварэцкіх школьнікаў – NG-PRESS.BY\n20.06.2020 20.06.2020 - ГРОДЗЕНШЧЫНА, Рэгiёны\nЯк найлепш адпачыць летам і набрацца пазітыўных эмоцый? Напрыклад, прыняўшы ўдзел у мерапрыемствах, падрыхтаваных Дварэцкім домам культуры, Дварэцкай сельскай бібліятэкай, а таксама настаўнікамі Дварэцкай сярэдняй школы. Па чацвяргах у школе працуе дзіцячая пляцоўка для вучняў 1–4 класаў.\nКожны дзень з 16:00 па 22:00 любы жадаючы можа прыйсці на школьны стадыён або спартыўную пляцоўку, узяць на вахце спартыўны інвентар і пагуляць у спартыўныя гульні.\nТаксама вучні 4 і 5 класаў наведваюць аб’яднанне па інтарэсах “Юныя турысты”: робяць пешыя і велавандроўкі па наваколлі, вывучаюць гісторыю і прыроду роднага краю. На базе школы дзейнічаюць таксама цімураўскі, валанцёрскі, добраахвотніцкія атрады ў аграгарадках Дварэц і Белагурна, вёсцы Горка. Дзеці прымаюць удзел у розных акцыях: “Дарога да абеліска”, “Чысты лес” і іншых. З 8 па 12 чэрвеня ў школе працаваў атрад па рамонце асноўнага фонду школьнай бібліятэкі.\nДля вучняў Дварэцкай сярэдняй школы, а таксама для вучняў з іншых школ Дзятлаўскага раёна распрацавана і рэалізоўваецца інтэлектуальная анлайн-гульня “Эрудыт”. Яна прысвечана сусветным падзеям, юбілейным датам з гісторыі і культуры Беларусі, а таксама розным незвычайным святам. Напрыклад, дзень мыльных бурбалак, альбо дзень сяброў. Ёсць вельмі шмат цікавай і пазнавальнай інфармацыі па гісторыі ўзнікнення і святкавання гэтых дат. Гульня размешчана на платформе classroom.google.com. Код курса: j5wajkl. Кожны жадаючы можа ўвайсці і прыняць удзел у гульні.\nЯшчэ толькі пачатак летніх канікул, наперадзе дзяцей чакаюць цікавыя і пазнавальныя мерапрыемствы.\nпедагог-арганізатар Дварэцкай сярэдняй школы Дзятлаўскага раёна\nЗапіскі падарожніка. Дзень чацвёрты


Радок да радка, старонка да старонкі - PressReader\nРадок да радка, старонка да старонкі\nЗа пяць гадоў дзейнасці выдавецкім домам “Гомельская праўда” надрукавана больш за 70 выданняў\n2016-09-03 - Алена АЛЕНЧАНКА\nСярод іх кнігі, прысвечаныя юбілейным датам прадпрыемстваў, тэматычныя фотаальбомыпрэзентацыі нашага рэгіёну, творы гомельскіх літаратараў, іншыя віды паліграфічнай прадукцыі.\nМногія кнігі шырока вядомыя не толькі жыхарам вобласці, але і іншых рэгіёнаў Беларусі і замежжа. Да прыкладу, фотаальбом “Гомельшчына ўнікальная”, надрукаваны на беларускай, рускай і англійскай мовах. Гэта маляўнічая прэзентацыя Гомельскай зямлі з’яўляецца выдатным падарункам з нагоды знамянальных дат, сувенірам для дзелавых партнёраў, замежных гасцей.\nДа 70-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне выдавецкі дом “Гомельская праўда” надрукаваў кнігу “Никогда не забудем”. Яна змяшчае гістарычныя матэрыялы і фотадакументы, звязаныя з Гомельскай вобласцю, і стала сапраўдным дапаможнікам для ўсіх, хто цікавіцца гісторыяй роднага краю і шануе подзвіг народа ў Вялікай Айчыннай вайне.\nАдно з апошніх выданняў — фотаальбом “Гомельщина. Жизнь после Чернобыля”, у якім сабраны ўнікальныя дакументы і фотаздымкі з розных архіваў, у тым ліку асабістых і сямейных, аб пераадоленні самай страшнай тэхнагеннай катастрофы XX стагоддзя. На старонках альбома адлюстраваны першыя дні пасля аварыі, мужнасць ліквідатараў, горыч тысяч перасяленцаў, дух нашага народа, які знайшоў у сабе сілы згуртавацца і жыць далей, адраджаючы зраненую “мірным атамам” зямлю продкаў.\nУ “Гомельскай праўдзе” працуюць прафесійныя журналісты, фатографы, дызайнеры, стыльрэдактары. Супрацоўніцтва з друкарнямі, якія маюць сучаснае абсталяванне, дазваляе атрымліваць нязменна высокую якасць паліграфічнай прадукцыі.\nЦікавая навіна: адзін экзэмпляр альбома “Гомельшчына ўнікальная” цяпер знаходзіцца ў Еўрапейскім падраздзяленні бібліятэкі Кангрэсу ЗША. Яго перадала амерыканскім калегам дырэктар Гомельскай абласной універсальнай бібліятэкі імя У. І. Леніна Марына Рафеева падчас знаёмства з вопытам іх работы. Дададзім, што бібліятэка Кангрэсу — буйнейшая ў свеце: у ёй звыш 130 мільёнаў адзінак захоўвання, агульная даўжыня кніжных паліц складае амаль 850 кіламетраў. Спадзяемся, наша кніга зойме на іх дастойнае месца.\nМарына Рафеева перадае кнігу “Гомельшчына ўнікальная” амерыканскім калегам


Я гэты край Радзімаю заву… – NG-PRESS.BY\n30.09.2020 30.09.2020 - БРЭСТЧЫНА, Рэгiёны\nПавага да свайго мінулага сабрала вучняў і настаўнікаў Бабрыкоўскай сярэдняй школы Пінскага раёна на конкурсе “Я гэты край Радзімаю заву”, які праводзіўся ў рамках фестывалю “Вясёлкавы калейдаскоп”.\nСпаборніцтва праходзіла ў намінацыях: “Нататкі юнага вандроўніка”, “Гісторыя адной вандроўкі”, “Замалёўка вандроўцы”, “Скарбы маёй сям’і”, “Ад прадзедаў спакон вякоў…”, “Гісторыя з сямейнага альбома”, “Духоўныя каштоўнасці рэгіёна ў змесце дзейнасці музея”, “Повязь часоў” і “Крыніцы духоўнасці”.\nКонкурсу папярэднічала вялікая работа па зборы матэрыялаў. Рыхтуючы іх, дзеці пашырылі веды пра культуру і традыцыі народа, умацавалі зносіны адно з адным.\nГалоўны скарб нашага краю – людзi! Яны ўслаўляюць сваю зямлю, нясуць у свет добрае iмя беларусаў. Пра людзей мы мяркуем па іх справах і пакінутай спадчыне. Адзін з нашых знакамітых землякоў – К.А.Хоміч, архіепіскап Канстанцін, беларускі праваслаўны дзеяч, архіепіскап Брэсцкі і Кобрынскі (1990–2000). Пра яго расказалі васьмікласнікі ў рабоце, прадстаўленай у намінацыі “Крыніцы духоўнасці”. Акрамя таго, вучні падрыхтавалі прэзентацыю пра наведванне кафедральнага Свята-Сімяонаўскага сабора ў Брэсце, падарылі школьнаму музейнаму пакою кнігу “Жизнь в молитве и любви”, выдадзеную ў Санкт-Пецярбургу. У гэтай жа намінацыі ўдала прэзентавалі работы вучні 7, 10 і 11 класаў.\nШасцікласнікі прадставілі традыцыйныя сямейныя стравы, першакласнікі – альбом фотаздымкаў з сямейных архіваў, дзевяцікласнікі – матэрыял-падарожжа ў Мала-Плотніцкае лясніцтва.\nКонкурс завяршыўся, але любоў да роднай старонкі і духоўнай спадчыны застанецца надоўга ў сэрцах удзельнікаў. Такое багацце нельга згубіць, яго трэба клапатліва берагчы, імкнуцца перадаць будучым пакаленням.\nМы ганарымся малой радзімай, любім яе і спадзяёмся, што ў сэрцах назаўсёды захаваецца гордасць, павага і любоў да нашай гасціннай зямлі.\nБабрыкоўскай сярэдняй школы


Алесь МІХАЛЕВІЧ: “Я падпісаў тую дамову аб супрацоўніцтве з КДБ, каб толькі выйсці адтуль” | Народная Воля\nАлесь МІХАЛЕВІЧ: “Я падпісаў тую дамову аб супрацоўніцтве з КДБ, каб толькі выйсці адтуль”\n01.03.2011 в 8:50\nНа гэтае пытанне “Народнай Волі” Алесь Міхалевіч адказаў падчас сваёй чарговай, я сказала б, сенсацыйнай прэс-канферэнцыі (цытуецца па запісе на дыктафонанй стужцы з некаторымі скарачэннямі):\n— Логіка была вельмі простая. Мяне затрымалі і прывезлі дзеля таго, каб я зрабіў заяву на Беларускім тэлебачанні. Мне прапанавалі зачытаць заяву. Быў ужо падрыхтаваны тэкст, і мне нават “дазволілі” ўнесці ў яго свае карэктывы. Галоўнае, каб я асудзіў дзеянні дэманстрантаў…\nХацелі, каб я асудзіў іншых кандыдатаў, якія заклікалі людзей выйсці на плошчу. Я адказаў, што са мной так не атрымаецца — спачатку прывозіць у турму, а потым прапаноўваць рабіць нейкія заявы на тэлебачанні. І тады мяне пасадзілі…\nЯсна, што такая ж прапанова паступіла тым, хто пагадзіўся гэта прачытаць. Мне потым нават прапаноўвалі патэлефанаваць прэс-сакратарцы, каб ад імя штабу было асуджэнне масавых беспарадкаў. Я адмовіўся…\nУ першыя двое сутак у камеры быў тэлевізар, і я бачыў заяву Раманчука. Рэакцыя маёй камеры была вельмі цікавая. Мне сказалі: “Алесь, гэта была твая заява, ты мусіў яе зачытваць.\n— А калі пачаўся прэсінг?\n— На чацвёрты дзень, калі там з’явіліся людзі ў чорных масках, якія не маюць ніякага дачынення да супрацоўнікаў следчага ізалятара. (Я не ведаю, хто гэтыя людзі. Пішу пра іх у заяве ў пракуратуру. Хачу, каб пракуратура высветліла, хто гэтыя людзі. Таксама я падаю заяву ўпаўнаважанаму Камітэта па катаваннях ААН.) Гэтыя людзі ў масках пачалі нас выводзіць з камеры ўніз у залу, якая ў іх называецца спартыўная, і праводзіць ператрусы. Ставілі нас на “расцяжку” так, што людзі фактычна стаялі амаль на шпагаце. Вельмі балелі звязкі, ногі раз’язджаліся ўсё больш… Мы так стаялі па 40 хвілін, голыя ў халодным памяшканні. Пры гэтым ужывалі псіхалагічны ціск — падыходзілі ззаду і пачыналі моцна біць па падлозе. Мы ж не ведалі, ці гэта, можа, нас пачынаюць біць… Калі ўбачылі, што я не зламаўся, мяне вярнулі са следчага ізалятара на Валадарскага. На мяне надзелі кайданкі, выкручвалі рукі і ззаду падымалі ўверх так, што пачыналі трашчаць суставы. Гэта было вельмі балюча. Яны патрабавалі, каб я выконваў усё, што ад мяне будуць патрабаваць супрацоўнікі КДБ.\n— Як вы адчувалі псіхалагічны ціск?\n— Калі да цябе не пускаюць адваката, калі ты не маеш ніякай інфармацыі… Інфармацыю даюць толькі тую, якая не адпавядае рэальнасці… У мяне не было нічога, акрамя газеты “Прессбол” і “Советская Белоруссия” з выразанымі артыкуламі. Уявіце сабе: выразаная калонка Паўла Якубовіча ў «Советской Белоруссии”!\n…Не перадавалі лісты ад сяброў, затое атрымаў ліст без зваротнага адраса, у якім было напісана, што ў мяне такія добрыя жонка і дочкі, што трэба пра іх паклапаціцца. Запалохванне, пагрозы, што з сям’ёй нешта можа здарыцца. У такім жа стане і тыя, каго там трымаюць па эканамічных нейкіх справах. Са следчага ізалятара КДБ робяць адмысловую турму для запалохвання. Крыкі супрацоўнікаў і ўдары дубінак — гэта нармальны антураж кожнай хвіліны знаходжання ў “амерыканцы”. Калі людзі не могуць хутка хадзіць, на іх равуць. Я адчуваў, што на мяне шукалі кампрамат. Але калі яны ўбачылі, што я спакойна спаў, на мяне не дзейнічала адсутнасць туалета ў камеры, то вырашылі дзейнічаць па-іншаму…\nПравілы знаходжання ў турме спачатку далі, а потым адабралі адразу, бо кожны пункт парушаўся самой адміністрацыяй. У камеры прыдумалі лінію, за якую забаронена заходзіць. Калі адчыняюцца дзверы, а ты не забег за лінію, то гэта прыраўноўвалі да спробы ўцёку. Нават пагражалі, што будуць паліць са зброі. Гэта дадатковы момант псіхалагічнага ціску. Гэтую лінію яны ўвесь час фарбавалі ацэтонавай фарбай. Я паспяваў забягаць за гэтую лінію ў дальнім канцы камеры, а вось са мной быў чалавек пасля інфаркту, і яны на яго крычалі і пагражалі.\n— Так увесь час працягвалася ці потым спынілася?\n— Гэта трохі сцішылася пасля таго, як пачаў сустракацца з супрацоўнікамі дзяржбяспекі без пратакола, без адваката, з парушэннем усіх працэсуальных дзеянняў. Але ўсё роўна перыядычна такі ціск аказваўся.\n— Як адбывалася вызваленне?\n— Мне сказалі, што забаронена распавядаць пра ўсё, што я там бачыў, у тым ліку пра тых людзей у чорных масках. Казалі, што я не маю права разгалошваць таямніцу следства, а таямніцай следства з’яўляецца ўсё. Мяне завезлі на службовай машыне ў цэнтр горада і выпусцілі. Умовай майго вызвалення, пры тым што не было ніякіх доказаў таго, што я здзяйсняў злачынства і суд пра гэта інфармаваў следства, ад мяне патрабавалі даць падпіску аб супрацоўніцтве. Цяпер я перакананы, што ёсць вялікая верагоднасць, што я зноў магу патрапіць у турму і да мяне будзе стаўленне яшчэ больш горшае, чым было да таго. Але нехта павінен распавесці пра тое, што там адбываецца. Менавіта дзеля гэтага я падпісаў тую дамову аб супрацоўніцтве з КДБ, каб толькі выйсці адтуль. Мой грамадзянскі абавязак распавесці пра тыя катаванні, якія там адбываюцца, каб іх больш не было, каб людзі, якія амаль два месяцы не бачылі адвакатаў, сустрэліся з імі і каб Беларусь вярнулася ў прававое поле.\nКДБ абвяргае Міхалевіча\nКіраўнік Цэнтра інфармацыі і грамадскіх сувязяў КДБ Аляксандр Антановіч абверг заявы Аляксандра Міхалевіча пра ўмовы ўтрымання ў следчым ізалятары КДБ. Ён паведаміў агенцтву БелаПАН: “Што тычыцца катаванняў, то гэтая заява адназначна не адпавядае рэчаіснасці\nАлесь Міхалевіч: Ніхто не чакае, што прыйдзецца стаць бежанцам…\nЖонцы Міхалевіч пакуль не тэлефанаваў\nМихалевич сбежал от белорусского КГБ\nПрограмма «Про Китай с Алесем Михалевичем»


Ураджэнцы Брагіншчыны: імя Уладзіміра Чапегі на радзіме не забытае\n13.06.2016 13.06.2016 Маяк Палесся2169Комментарии on Ураджэнцы Брагіншчыны: імя Уладзіміра Чапегі на радзіме не забытае\nІснуе выслоўе: “Усе дарогі вядуць у Рым”, якое мае пад сабой фактычную аснову. У старажытнасці Рым з’яўляўся цэнтрам імперыі, першыя дарогі злучылі яго з іншымі буйнымі гарадамі. Таму падарожнік, які трапіў на рымскую дарогу, мог бы без вялікіх намаганняў дабрацца да сталіцы старажытнай дзяржавы. У апошнія гады гэта, выслоўе набыло наша, беларускае гучанне: Беларусь як транзітная дзяржава, праз якую праляглі галоўныя шляхі, што злучаюць Захад з Усходам, або ўсе дарогі вядуць у Мінск у сувязі з палітычнымі абставінамі ў свеце.\nУ сакавіку бягучага года праводзіўся раённы конкурс “Гавары са мной па-беларуску”, адной з тэм для дзесяцікласнікаў была “Усе шляхі прыводзяць не да Рыма, а да родных вербаў і бяроз” (У. Караткевіч), г.зн., на сваю Радзіму. Доўга думалі вучні, пра каго б расказаць, перабіралі ў памяці імёны вядомых беларускіх паэтаў, пісьменнікаў, дзеячаў, а хацелася знайсці імя сваё, з Брагіншчыны. І знайшлі.\nАказваецца, у Сяльцы нарадзіўся і жыў Уладзімір Пятровіч Чапега, вядомы беларускі перакладчык, член Саюза пісьменнікаў Беларусі, які пасля заканчэння школы паступіў у Мінскі інстытут замежных моў. Скончыўшы яго ў 1964 годзе, працаваў выкладчыкам у гэтым жа інстытуце. Затым, у 1973 годзе, экстэрнам скончыў Данецкае вышэйшае ваенна-палітычнае вучылішча, пасля служыў перакладчыкам у гарнізонах Беларусі і Германіі. Ажаніўся з нямецкай перакладчыцай Гундулай Рандаў і застаўся на яе радзіме. Амаль паўвека займаўся перакладчыцкай дзейнасцю. Дзякуючы яму, на нямецкай мове выйшлі два тамы твораў Васіля Быкава, раман Івана Мележа “Людзі на балоце”, кніга Уладзіміра Караткевіча “Зямля пад белымі крыламі”, беларускія народныя казкі і многія іншыя. Наш зямляк таксама перакладаў і творы з нямецкай мовы на беларускую, навелу Стэфана Цвэйга “Нябачная калекцыя” ў яго перакладзе вывучалі вучні ў 10 класе.\nЖыў Уладзімір Пятровіч у Германіі, у горадзе Нойштрэліц, а сэрцам і душою быў дома, у Беларусі. Прыязджаў па справах у Мінск, прывозіў сваю жонку Гундулу і ў Сялец, дзеля яе зрабіў балкончык у бацькавай хаце, адзіны ў вёсцы. Час ішоў, памерлі бацькі. Але ўсё роўна цягнула родная зямля, часта снілася дарога дадому. У апошні прыезд наведаў мясцовую бібліятэку, падараваў дзве кнігі ў перакладзе з нямецкай мовы на беларускую, усім цікавіўся, удыхаў роднае паветра, набіраўся сіл, абяцаў вярнуцца…\nАднак цяжкая хвароба не дала такой магчымасці. У 2014 годзе У.П. Чапегі не стала, ён пахаваны на Нямеччыне. На раённым конкурсе і расказала пра нашага знакамітага земляка Юлія Бузько, вучаніца 10 класа, якая, дарэчы, заняла першае месца.\nНа гэтым, здаецца, і ўсё. Аднак конкурс меў працяг. Загадчыца Сялецкай бібліятэкі Валянціна Ананьеўна Бондар з’яўляецца сяброўкай сястры Уладзіміра Чапегі – Ніны, якая пражывае ў Мінску. Валянціна Ананьеўна патэлефанавала ёй і расказала пра наш конкурс, пра тое, што вучні мясцовай школы зацікавіліся яе братам, расказалі аб ім не толькі ў раёне, але і ў вобласці. Гэтую навіну Ніна ўспрыняла з радасцю. Звязалася з сынамі Уладзіміра Чапегі, якія пражываюць у Германіі. І дзявятага мая дэлегацыя з шасці чалавек прыбыла ў Сялец, у тым ліку і дзеці нашага земляка – Ігар і Валянцін. Яны прайшлі па ўсіх мясцінах, дзе некалі хадзіў іх бацька, усклалі кветкі на магілкі продкаў, зрабілі шмат фотаздымкаў.\nА на наступны дзень госці наведалі мясцовую бібліятэку, дзе адбылся сустрэча з вяскоўцамі. Успаміналі цікавыя гісторыі, расказвалі пра жыццё Уладзіміра Пятровіча, сельскія жыхары бліжэй пазнаёміліся з сынамі перакладчыка. Дарэчы, Валянцін цікавіцца беларускай мовай, культурай, літаратурай, этнаграфіяй. Але ўсе з нецярпеннем чакалі дэманстрацыі мультымедыйнага эсэ нашай вучаніцы “Усе шляхі прыводзяць не да Рыма, а да родных вербаў і бяроз”. Сыны Уладзіміра Чапегі былі вельмі ўдзячны школьнікам, што імя іх бацькі не забытае на радзіме, яго памятаюць. А вяскоўцы могуць ганарыцца сваім земляком, які ўнёс значны ўклад у развіццё беларускай літаратуры. Пры праглядзе апошняга слайда “Я вярнуўся”, дзе адзінокі бусел ляціць над нашым полем, усе нібы адчулі побач вядомага літаратара, дарога якога вядзе дадому…\nУсхваляваныя, але задаволеныя, вярталіся госці дадому. Яны ўзялі з сабой нашу творчую работу і часцінку душэўнай цеплыні беларускага народа. Валянцін хоча напісаць кнігу пра бацьку.\nнастаўніца беларускай мовы і літаратуры Малейкаўскай сярэдняй школы\nМобильная группа проверила сельхозорганизации района\nПредставлять Брагинский район в Гомельском областном молодёжном совете будет Елена Мекшун, учитель белорусского языка и литературы ГУО «Бурковская средняя школа»


openELEC: усё, што вам трэба ведаць пра гэты мультымедыйны цэнтр | Бясплатнае абсталяванне\nOpenELEC Гэта адзін з самых вядомых дыстрыбутываў GNU / Linux, арыентаваны на стварэнне поўнага мультымедыйнага цэнтра. Ён быў спецыяльна распрацаваны для HTPC (персанальны кампутар хатняга кінатэатра), гэта значыць для miniPC, накіраваных на мультымедыйныя забавы ў вашай гасцінай.\nАкрамя таго, OpenELEC, як і іншыя падобныя сістэмы, таксама можа быць усталяваны на SD для SBC, такіх як Raspberry Piмаючы танны медыя-цэнтр і ўсё неабходнае па тэлевізары ў вашай гасцінай ... Такім чынам, калі вы не ведалі пра гэта, зараз можаце дадаць OpenELEC у спіс аперацыйныя сістэмы для Raspberry Pi.\n1 Што такое мультымедыйны цэнтр?\n2 Аб OpenELEC\n3 Усталюйце на Raspberry Pi\nШто такое мультымедыйны цэнтр?\nUn мультымедыйны цэнтр, альбо медыя-цэнтр, гэта ў асноўным рэалізацыя, у якой вы можаце атрымліваць асалоду ад усіх відаў мультымедыйнага кантэнту. Гэта прадугледжвае прайграванне музыкі, фільмаў, паказ выяваў з галерэй, доступ да Інтэрнэту і нават выкарыстанне іншых функцый праз пашырэнне з дадаткамі (тэлеканалы, радыё ...).\nГэтыя мультымедыйныя цэнтры ў асноўным поўныя аперацыйныя сістэмы з праграмным забеспячэннем, каб мець магчымасць выконваць усе гэтыя задачы, акрамя неабходных драйвераў і кодэкаў.\nМедыяцэнтр Microsoft Windows Гэта была адна з першых сістэм гэтага тыпу, якая стала папулярнай, і хоць у той час яна не была шырока прынята, яна заклала б асновы дзеючым сістэмам, асабліва рэалізацыям, якія сёння існуюць у відэакансолях, а таксама праектам рост Кодзі, LibreELEC, OSMC ці OpenELEC ...\nOpenELEC з'яўляецца ўбудаванай аперацыйнай сістэмай для лічбавых забаў на базе Linux. Яго абрэвіятура паходзіць ад Open Embedded Linux Entertainment Center. Акрамя таго, гэты невялікі дыстрыбутыў прытрымліваецца прынцыпу JeOS (Just Enough Operating System), гэта значыць мінімалісцкай аперацыйнай сістэмы, якая мае толькі тое, што проста і неабходна для мэты, для якой яна была створана.\nГэтая платформа не заснавана на іншай, але была створана з нуля і з вядомым Інтэграваны Кодзі, тое, што з'яўляецца агульным для многіх іншых платформаў, падобных на OpenELEC. І не за гэта ён меншы за іншых, насамрэч ён быў узнагароджаны за свае перавагі ...\nКалі вам цікава што вы можаце зрабіць OpenLEC, праўда, вылучаюцца наступныя функцыі:\nМае а відэаплэер і арганізатар для рэпрадукцый і фільмаў, якія ў вас ёсць у сродках масавай інфармацыі, да якіх вы можаце атрымаць доступ. Гэта таксама дазваляе выбіраць субтытры, адлюстроўваць інфармацыю пра відэа і рабіць іншыя асноўныя налады.\nЁн таксама мае менеджэр па тэлебачанні, так што вы заўсёды можаце трымаць упадабаныя эпізоды ў межах дасяжнасці, бачыць іх апісанне, жанр, акцёраў і іншую інфармацыю, якую можна атрымаць у Інтэрнэце.\nАглядальнік малюнкаў інтэгравана, каб убачыць захаваныя вамі выявы і каталагізаваць іх у бібліятэках, як вам больш падабаецца. Ён мае функцыі прагляду па адной, для рэжыму слайда, маштабавання, павароту і г.д.\nЗразумела, прызнаецца прайграваць аўдыяфайлы, з мэнэджарамі для вашых любімых песень, аўдыякніг і г.д. Іх можна каталагізаваць па альбомах, выканаўцах і г.д.\nКалі вам трэба, можа паказаць Тэлеканалы, а таксама запіс відэа захоўваць любімыя шоу і глядзець іх, калі захочаце.\nбольш: OpenELEC таксама мае прасунутую сістэму для пашырэння сваіх магчымасцей шляхам усталёўкі аддонаў. З іх дапамогай вы можаце дадаваць каналы, функцыі аўтаматызацыі дома, інструменты для мноства задач, новыя скіны ці тэмы і г.д.\nБольш інфармацыі - Афіцыйны сайт OpenELEC\nУсталюйце на Raspberry Pi\nКалі вы хочаце, усталюйце OpenELEC на Raspberry Pi (і іншыя прылады), працэс зрабіць гэта даволі проста. Вам проста трэба выканаць некалькі простых крокаў:\nПа-першае вам загрузіце малюнак усталяваць OpenELEC. Вы павінны зрабіць гэта на афіцыйным сайце, у вобласць загрузкі.\nАпынуўшыся там, вы можаце выбраць паміж файламі .tar, якія маюць абнаўленні, перайсці ад адной версіі да іншай, калі ў вас ужо ёсць OpenELEC, альбо файламі .img, якія ўяўляюць сабой поўны вобраз, каб усталяваць яго ўпершыню. Выберыце платформу, для якой вы хочаце загрузіць малюнак, напрыклад, Raspberry Pi, Freescale i.MX або Generic (для ПК x86-64), і загрузіце .img.tar з апошняй стабільнай версіі. Для гэтага проста націсніце на кнопку "Выява дыска", якая з'явіцца, і дачакайцеся яго завяршэння.\nЦяпер з кампутара, на які вы яго загрузілі, прыйдзецца генераваць сродак Праграма ўстаноўкі OpenELEC, напрыклад, USB-назапашвальнік або SD-карта, не менш за 256 МБ або вышэй. Для гэтага вы можаце скарыстацца праграмай гравёр.\nПасля таго, як вы прашылі SD-карту, вы можаце ўставіць яе ў слот вашага Raspberry Pi і выканаць першы загрузкі. У ім будзе прапанавана наладзіць некаторыя параметры, такія як мова, час і г.д. Пасля таго, як вы скончыце з майстрам, вы зможаце атрымліваць асалоду ад OpenELEC у поўнай меры.\nПамятаеце, што калі вы збіраецеся ўсталяваць яго на ПК, вы павінны выбраць опцыю ў раздзеле Загрузка ў вашым BIOS / UEFI, каб загрузіцца з створанага вамі носьбіта, у дадзеным выпадку з USB ...\nЦяпер вы можаце атрымліваць асалоду ад усяго мультымедыйнага кантэнту, які вы хочаце з OpenELEC ...\nПоўны шлях да артыкула: Бясплатнае абсталяванне » Raspberry Pi » openELEC: усё, што вам трэба ведаць пра гэты мультымедыйны цэнтр


Альтанка з цэглы сваімі рукамі - Блог пра рамонт\nУ наш час людзі купляюць дачы часцяком не толькі для таго, каб вырошчваць там гародніна і садавіна, а каб можна было адпачыць на ўлонні прыроды, пасядзець з лепшымі сябрамі або сям'ёй. Такія месцы, роўна як і дамы ў прыватным сектары ў межах горада, дапамагаюць адцягнуцца ад мітусні гарадскога жыцця, палюбавацца свежай зелянінай. Аднак непагадзь або пякучае сонца могуць некалькі пагоршыць адпачынак. Калі на прысядзібным участку зрабіць альтанку, то ў ёй можна будзе ўтульна правесці час, прычым не толькі ўлетку, але і ў зімовы перыяд.\nЗадумваючы будаўніцтва, кожны складае свой план таго, як менавіта гэты будынак будзе выглядаць. Камусьці прасцей ўзвесці нешта недарагое і простае, як правіла, гэта будынкі лёгкага тыпу, а хтосьці аддае перавагу збудаванні з больш трывалага матэрыялу. Прачытаўшы гэты артыкул, вы даведаецеся, як самастойна пабудаваць альтанку з цэглы.\nСпачатку неабходна выканаць шэраг падрыхтоўчых работ. Пасля стварэння праекта, на якім можна будзе ўвасобіць усе свае жаданні адносна альтанкі і вызначыцца з месцам яе размяшчэння, можна прыступаць да самога працэсу будаўніцтва. Да таго як будзе будавацца падмурак, неабходна расчысціць месца пад перыметр і намеціць куты. Трэба зняць каля 200 мм ўрадлівага грунту, які пасля можна выкарыстоўваць у іншых мэтах.\nВажна вызначыць месца будаўніцтва зыходзячы з эксплуатацыйнай функцыянальнасці - калі будзе мангал, куды будзе ісці дым, ці будзе альтанка гарманаваць з навакольным асяроддзем і змешчанымі побач пабудовамі, і іншае.\nПотым можна пачынаць да прылады падмурка. Улічваючы, што наша пабудова будзе мець немалую вагу, да стварэння гэтай частцы будынка неабходна паставіцца сур'ёзна. Падмурак павінен быць досыць трывалым, каб вытрымаць вагу сцен і даху, але пры гэтым яго не трэба рабіць такім, быццам на месцы альтанкі будзе стаяць аднапавярховы дом. Неабходны дакладны і правільны разлік.\nАдно з патрабаванняў, што прад'яўляюцца да падмурку - гэта яго ўстойлівасць да атмасферных ападкаў. Для падмурка можна ўжыць будматэрыялы, не якія баяцца вільгаці, карозіі, а таксама розных насякомых - лепш за ўсё падыдуць камяні, цэгла ці бетон, заліваюць у апалубку. Пры таўшчыні сцяны ў 140 мм (таўшчыня цэглы, пакладзенага плазам і тынкоўка з абодвух бакоў) шырыню падмурка можна прыняць аналагічнай.\nПадмурак не павінен быць занадта глыбокім, аднак гэты крытэр залежыць ад грунту, на якім ён узводзіцца. У гліністым грунце дастаткова паглыбіцца на 20-30 гл, а для пяску або падставы, дзе заляганне гліны або іншага цвёрдага пласта знаходзіцца ніжэй, прыйдзецца зрабіць больш глыбокі падмурак, часам да паўметра. Улічваючы тып грунта, неабходна ўлічыць, ці ёсць на ўчастку, дзе будзе ўзводзіцца альтанка, грунтавыя вады, і не працякаюць Ці яны занадта высока да ўзроўню зямлі.\nЗ працамі па ўзвядзенню падмурка справіцца адзін чалавек, пры гэтым ён неабавязкова павінен быць спецыялістам па прыладзе падобных канструкцый. Правільныя прапорцыі пры прыладзе раствора для мура падмурка з цэглы ці суадносіны рэчываў у бетоне дапамогуць зрабіць гэты фронт работ правільна, лёгка і хутка.\nТып альтанкі і яе форма будуць уплываць на тое, як зрабіць падмурак. Так, калі сцены не будуць суцэльнымі, напрыклад, будуць агароджы толькі ззаду і крыху па баках, а спераду ўсталяваныя калоны, то ўзводзіць суцэльны замкнёнае падмурак не трэба - ён патрэбны толькі пад калоны і там, дзе плануецца ўзводзіць сцены. Калі плануецца месца пад камін або барбекю, будзе нялішнім выбудаваць і для гэтых канструкцый нескладаны падмурак. Калі ж сцены будуць з усіх бакоў, то падмурак будзе паўтараць форму сцен. Правільна пабудаваны падмурак - залог роўных сцен.\nЎзвядзенне сцен - наступны важны этап будаўніцтва. Самы лепшы матэрыял, які адрозніваецца высокімі паказчыкамі трываласці і даўгавечнасцю - якасцямі, неабходнымі для падобнага будаўніцтва - гэта цэгла. Прытым што для цаглянага мура расход цэментава-пяшчанай сумесі ўзрастае, такая сцяна зможа прастаяць дзясяткі гадоў, у ёй можна замацоўваць цвікі і дзюбеля (каб павесіць палічкі для посуду або гаплікі для ручнікоў). Цеплаправоднасць цэглы ніжэй, чым у пеноблоков, што не перашкаджае захоўваць у цалкам закрытай альтанцы цёпла і сухасць\nНедахопам цаглянага мура акрамя высокага расходу цэменту і пяску з'яўляецца вялікая працягласць працы, а таксама наяўнасць навыкаў муляра. Вядома, крыва выкладзеную мур можна выраўнаваць тынкоўкай або рознымі аздобнымі матэрыяламі, але гэта не варыянт. Калі ўжываць некалькі карысных саветаў, то мур цэглы можна зрабіць больш-менш роўнай, нават не маючы вопыту і навыкаў.\nНеабходна па краях адной сцяны на ўсю вышыню паставіць па маяка квадратнага перасеку. Падыдуць брускі невялікіх памераў або металічныя профілю CD. Выставіла іх па ўзроўні, каб іх гарызанталі былі роўнымі з усіх бакоў, можна маякі замацаваць. Паміж імі працягваецца лёска, якая моцна нацягваецца па ўзроўні мура першага шэрагу цаглін. Роўнасць лёскі правяраецца з дапамогай будаўнічага ўзроўня.\nПерад тым як скарыстацца узроўнем, неабходна праверыць яго, ня збіты Ці інструмент. Для гэтага выбіраецца гарызантальная паверхню і да яе прыстаўляецца ўзровень. Запамінаем, дзе знаходзіцца бутэлечку, які вызначае ўзровень, пасля чаго інструмент перагортваюць іншым бокам. Калі бурбалка ў другім выпадку, знаходзіцца ў тым жа месцы, дзе і быў спачатку, то інструмент рабочы, калі не - будаўнічы ўзровень лепш замяніць новым, які таксама не перашкодзіць праверыць, перш чым купіць.\nДа пачатку мура сцен трэба вызначыць, якія інжынерныя камунікацыі будуць падведзены да альтанцы і пракладзены ў ёй. Так, пракладкай каналізацыі і вадаправода, калі яны будуць, лепш займацца да прылады падмурка, электраправодку лепш пракладваць да тынкоўкі, каб потым не рабіць штробы, а для вентыляцыі, калі будзе выцяжка пад барбекю, варта загадзя пакінуць у сцяне адтуліну дыяметрам ледзь больш 110 мм .\nКаб было зручней рабіць вышэйзгаданае адтуліну, можна ў сцяну закласці кавалак каналізацыйнай трубы 110 мм, абкласці яго мурам, а калі цэмент застыгне, правесці ўнутр трубы металічную гофру 100 мм і замацаваць яе з дапамогай цэментава-пяшчанага раствора.\nЗараз пагаворым больш падрабязна пра прыладу даху альтанкі. Каб замацаваць кроквавую канструкцыю да сцен, зручней за ўсё ў іх падчас мура закласці металічныя стрыжні ў тых месцах, дзе плануецца мацаваць кроквы. Да гэтых стрыжняў можна будзе прыварыць клямары, якімі і будуць пасля замацаваны кроквы. Калі да пачатку мура загадзя ў сцяну ўбудаваць металічныя слупы, то мацаваць кроквы можна будзе і да іх.\nПа-над крокваў выконваюць лачанне - часцяком для гэтага выкарыстоўваюць драўляныя рэйкі таўшчынёй 40 мм, якія прыбіваюць цвікамі да крокваў. Па лачання можна мацаваць любы дахавае пакрыццё - азбестацементавыя лісты, профнасціл, металадахоўку і іншае. Галоўнае, памятаць пра тое, каб кожны ліст клаўся на наступны з нахлестом як мінімум у адну хвалю - каб праз дах ня зацякала вада пасля дажджу ці ад раставання снегу.\nАсноўны фронт ўнутраных работ заключаецца ў тым, каб выканаць унутраныя і вонкавыя працы па аздабленні. Да ўнутраных прац можна аднесці сцяжку падлогі, тынкоўку сцен, прылада столі, у некаторых выпадках - мантаж каміна або барбекю (тут усё залежыць ад выбару гаспадара і тыпу альтанкі - закрытага яна тыпу або адкрытага). Неабходныя і некаторыя вонкавыя працы - вонкавае аздабленне, прылада адмосткі і мацаванне вадазліваў.\nДля падлогавага пакрыцця ў альтанцы, якое праслужыць доўга і будзе прыгожым, можна ўжыць звычайную тратуарную плітку. А як зрабіць отмостку? Для гэтага падыдзе канструкцыя шырынёй у 50 см. Яе ўзровень павінен быць ніжэй пакрыцця падлогі, а сама отмостка павінна мець нахіл у бок вуліцы, каб па ёй магла сцякаць вада ад ападкаў. Для прылады адмосткі спатрэбіцца зрабіць апалубку з дошак або металічнага квадратнага профілю. Таўшчыня адмосткі павінна быць не менш за 10 см, пажадана пад ёй зрабіць пяшчаную падушку, з аналагічнай таўшчынёй - гліна не дасць вільгаці пранікаць пад падмурак альтанкі, і не дасць сыреть сценам.\nКалі сцены былі выбудаваныя ідэальна роўна, то аптымальная таўшчыня тынкоўкі ўнутры і звонку сцен будзе роўная 10 мм. Усярэдзіне на сцены можна паклеіць плітку. Таксама можна сцены абліцаваць пластыкавымі панэлямі ці драўлянай вагонкай. Звонку сцены шпатлюют і фарбуюць водаэмульсійнай фарбай. Калі плануецца эксплуатацыя ў зімовы час, то сцены варта ўцяпліць лістамі пенапалістырола таўшчынёй 100 мм, затым вырабіць армавальную сетку і выраўнаваць паверхню з дапамогай клей-цэменту, пасля чаго нанесці шпатлёўку і пакрыць водоэмульсионкой.\nУ цэлым, пабудаваць падобнае збудаванне не так ужо і складана, калі прытрымлівацца ўсіх вышэйпрыведзеных саветаў. Калі нейкія працы не атрымліваецца зрабіць самому або няма ўпэўненасці, што яны будуць выкананы правільна - лепш звярнуцца да адмыслоўцаў. У гэтым выпадку кошт выканання работ будзе вышэй, затое і альтанка будзе больш трывалай, роўнай і прыгожай.\nЯк самастойна пабудаваць альтанку.\nБудаўніцтва драўлянай альтанкі.\nВыраб шасціграннай альтанкі.\nРобім альтанку з полікарбаната.\nЯк зрабіць альтанку з профільнай трубы.\nПрылада і будаўніцтва альтанкі з мангалам.\nПаглядзіце відэа аб цаглянай альтанцы з мангалам:\nУ гэтым відэа паказана, як выконваецца мур цагляных слупоў\nПредыдущаяЯкая падкладка патрэбна пад лінолеум\nСледующаяСекцыйны металічны плот: асаблівасці ўстаноўкі сваімі рукамі


Раней набыты кампутар, які лічыўся гады два таму "абсалютам дасканаласці", сёння з'яўляецца "перажыткам" мінулых гадоў. Для многіх карыстальнікаў пытанне: "Што такое апгрэйд?" З'яўляецца даўным-даўно праясненнях сутнасцю практычных рашэнняў, звязаных з удасканаленнем і мадэрнізацыяй свайго электроннага "рабацягі". У дадзеным артыкуле будуць разгледжаны два прынцыпова выдатных варыянту пераўвасаблення "кульгае і кашляў" дэсктопа або наўтбука ў прылада, якое адказвае патрабаванням ультрасучасных праграм і рэсурсаёмістых гульнявых прыкладанняў.\nВыхад заўсёды ёсць\nКалі вы адносіце сябе да разраду практычных людзей або з'яўляецеся чалавекам, які не можа дазволіць сабе залішняй раскошы ў выглядзе штогадовага набыцця навапаказанага "монстра" высокатэхналагічнага прагрэсу ад IT-індустрыі, а жаданне валодаць кампутарным "ферары" становіцца непераадольнай рэчаіснасцю ... Спецыяльна для вас : агляд эфектыўнага і эканамічна апраўданага спосабу, які цалкам асвятляе пытанне: "Што такое апгрэйд?"\nЖалезнае доказ сучаснай Машыны\nКаб адказваць сістэмным патрабаванням сённяшняга софту, а таксама кампетэнтна вырашаць неверагодна складаныя графічныя задачы, рэалізаваныя ў навамодных "цацках", ваш кампутар проста абавязаны размяшчаць дастатковы патэнцыял апаратных сродкаў: цэнтральны працэсар павінен быць многоядерность, відэакарта - магутнай, а аператыўная памяць - выяўляцца істотным аб'ёмам . Такім чынам, адказ на пытанне: "Што такое апгрэйд?" Гэта перш за ўсё замена састарэлых прылад, не здольных эфектыўна вырашаць ускладзеныя на іх задачы. Але ... заўсёды ёсць адно "але"! Часам дастаткова проста замяніць графічную карту або адзін з кампанентаў сістэмы. Самым непрыемным момантам становіцца сітуацыя, калі ўзнікаюць праблемы, звязаныя з недастатковай прадукцыйнасцю мацярынскай платы ... Зрэшты, і такую сістэмную плату можна проапгрейдить, безумоўна, не да "ракетнага" ўзроўню, якая ўласціва вырабляюцца сёння вылічальных суперагрегатам, а да цалкам прымальнага стану, якое будзе адпавядаць патрабаванням сучаснай лічбавай рэчаіснасці.\nДля таго каб расставіць прыярытэты ў вырашэнні пытання: "Якое з прылад патрабуе замены ў першую чаргу?", Звярніце ўвагу на тое, як вы карыстаецеся кампутар, для чаго ён служыць і што вас не задавальняе ў яго працы? Напрыклад: апгрэйд наўтбука прадугледжвае адзінкавыя варыянты ўдасканалення, адным з якіх з'яўляецца павелічэнне аб'ёму аператыўнай памяці. Чаго нельга сказаць пра стацыянарным "субраце", здольным шматгранна пераўвасабляцца ў разнастайныя канфігурацыі абсталявання. І вось, калі вы ў думках вызначыліся і ўсвядомілі, якая прылада на дадзены момант патрабуе першачарговай замены, прыступайце да важнага моманту - выбару аптымальна адпаведнай цане і якасці камплектавалай. Звярніце ўвагу: не заўсёды множнасць фізічных ядраў цэнтральнага працэсара з'яўляецца апраўданым момантам для пакупкі. Часам цалкам дастаткова і аднаго "сардэчнага крэменю". Галоўнае - гэта тактавая частата працы працэсара і памер яго кэша. Зусім іншая справа - аператыўная памяць. Вось яе якраз ніколі шмат не бывае, зрэшты, як і лішняга прасторы на цвёрдым дыску. Запомніце, гэта - факт. Відэакарта найбольш часцей патрабуе апгрэйду. Электронныя цацкі з кожным годам набываюць больш складаную графічную структуру. Якая рэалізуецца ў видеоприложениях геаметрыя патрабуе неверагодных апаратных рэсурсаў, што ў сваю чаргу ўплывае на энергаспажыванне і, такім чынам, на сістэму астуджэння кампутара. Так, гульнявыя мадыфікацыі деск- і лэптопаў нельга назваць зберагалымі кашалёк спажыўца. Таму не гоніцеся за навізной - усё роўна нельга зраўняцца!\nФлэш апгрэйд: пашыраем магчымасці\nАбнаўленне ПА - гэта неад'емная частка эксплуатацыйнага працэсу практычна ўсіх электронных прылад. Праграмны ўзровень мадэрнізацыі сістэмнай платы, прадугледжаны ў кампутарнай тэхніцы, заключаецца ў перазапісу раней задзейнічанага кода на чыпе памяці мацярынкі. У выніку чаго ўдасканаленая базавая сістэма кіравання найбольш эфектыўна ўзаемадзейнічае з апаратнай часткай сістэмнага блока і дазваляе працаваць з раней невядомымі БИОСу прыладамі. Бо гэты від якаснага паляпшэння высокатэхналагічнай машыны спалучаны з нейкай доляй рызыкі, няправільныя дзеянні і не да канца вывучаны пытанне "што такое апгрэйд" (а ў прыватнасці праграмная мадэрнізацыя) можа пацягнуць за сабой парой незваротны працэс знішчэння працаздольнасці вылічальнай тэхнікі. Таму будзьце асабліва ўважлівыя, а лепш за ўсё звярніцеся непасрэдна да спецыялістаў.\nТэхналогія ніколі не спыняецца ў развіцці і ўдасканаленні. Кожны новы дзень незваротна набліжае чалавецтва да новых адкрыццяў. Ваш кампутар - гэта пераходны прылада, нешта паміж дошкай абака і будучым "захавальнікам нуля і адзінкі". Так што, да наступнага апгрэйд ...\nЯк у 2003 "Ворд" ўставіць формулу: падрабязная інструкцыя\nЯк пераўтварыць PDF ў Word. Саветы і рэкамендацыі\nUnity Web Player: як усталяваць на кампутар?\nCatalyst Control Center - што гэта за праграма? Ўстаноўка, налада і поўнае выдаленне праграмы\nЯк захаваць прэзентацыю PowerPoint - важныя парады\nКалькуляцыя Табліц Excel У Рэжыме Рэальнага Часу. Хуткі Excel Udf Метад Monte Carlo Сімуляцыя\nШто азначае імя Патимат, як перакладаецца з арабскага? Таямніца імя Патимат\nЯк рыхтаваць бешбармак з курыцы\nКазеиновый клей: карысная інфармацыя\nШто такое бедства стыхійнае? Стыхійныя бедствы і іх класіфікацыя\nШчытападобная залоза. Гіпатэрыёз першасны і другасны. Хто вінаваты і што рабіць?\nНазонекс - водгукі па ўжыванні\nПакаёвыя антэны для тэлевізараў: асаблівасці, віды, вартасці і недахопы\nХвароба Урбаха-Віцю: сімптомы, лячэнне, прагноз\nПадвойнае забаўка - гонкі на дваіх на адным кампутары\nАктрыса Рэкел Уэлч: фільмаграфія, кар'ера, асабістае жыццё


Пецярбург — Пятра тварэнне\nПабываць у гэтым горадзе хацела даўно. Шмат пра яго чытала, глядзела тэлеперадачы, фільмы, здымкі ў інтэрнэце. Нядаўна мара збылася — старшыня раённага аб’яднання прафсаюзаў І. А. Далецкая арганізавала экскурсію для членаў прафсаюзных арганізацый устаноў культуры, адукацыі, дзяржустаноў, цэнтральнай раённай бальніцы, сацыяльнай службы і іншых. Жадаючых аказалася так шмат, што аўтобус з Пастаў адпраўляўся ў гэты горад кожныя выхадныя тры разы запар.\nПецярбург заснаваны ў 1703 годзе царом Пятром I. Перамогшы шведаў падчас Паўночнай вайны, Пётр вырашыў замацаваць свае пазіцыі на пабярэжжы Фінскага заліва і заснаваць горад. Пошукі прывялі на Заечы востраў, дзе за тры гады была ўзведзена Петрапаўлаўская крэпасць. На яе тэрыторыі цяпер знаходзіцца асноўны выставачны комплекс Дзяржаўнага музея гісторыі Санкт-Пецярбурга. У яго ўваходзяць Петрапаўлаўскі храм, Велікакняжацкая пахавальня, Царкоўны, Ботны, Каменданцкі, Інжынерны дамы, Манетны двор, будынак турмы Трубяцкога бастыёна і іншыя збудаванні.\nУсе, хто прыязджае ў Пецярбург, абавязкова наведваюць Палацавую плошчу. Часткай яе архітэктурнага ансамбля з’яўляецца Зімні палац. Адсюль і пачынаецца падарожжа па краінах і эпохах, памяць пра якія захоўвае ў сваіх сценах адзін з найбуйнейшых музеяў свету — Эрмітаж. Гэты музейны комплекс складаецца з пяці асноўных будынкаў з 350 заламі. Для таго каб пазнаёміцца з іх экспазіцыямі, трэба прайсці 24 кіламетры. Падлічана, што калі ля кожнага экспаната затрымацца на хвілінку і праводзіць тут па 8 гадзін у дзень, то прагляд расцягнецца на 15 гадоў.\nАсновай музея стала калекцыя з 225 карцін Кацярыны II, якую яна атрымала ў падарунак у 1764 годзе. Для захоўвання карцін і быў створаны Малы Эрмітаж. Калекцыя папаўнялася каштоўнымі камянямі, рэдкімі кнігамі, старажытнымі манетамі, іншымі экспанатамі, таму ў 1787 годзе быў пабудаваны Вялікі Эрмітаж. Будынкі Зімняга палаца і Малога Эрмітажа злучаны паміж сабой Вісячым садам, у якім мноства дрэў, насаджэнняў, кветак. У свой час давялося пабываць у многіх гарадах Еўропы, палюбавацца палацамі розных каралёў, але раскоша і непаўторнасць інтэр’ераў Эрмітажа ўразілі неймаверна.\nАсобна варта сказаць пра акіянарыум Пецярбурга. У яго складзе 32 акварыумы, якія насяляюць 150 розных відаў рыб, а ўсяго іх 4500 экзэмпляраў з прэснаводных вадаёмаў Расіі, экспазіцыі з рыбамі з Паўднёвай Амерыкі, Афрыкі, Паўднёва-Усходняй Азіі, можна пазнаёміцца і з рыбамі Амазонкі. Акіянарыум — сапраўдная казка. Цэнтральны акварыум зроблены ў выглядзе празрыстага падводнага тунэля даўжынёй у 35 метраў. Аб’ём — 750 тысяч літраў вады. У ім знаходзіцца дарожка, якая рухаецца. Ідзеш, а навокал і над галавой плаваюць гіганцкія скаты, мурэны і мноства іншых рыб. З другога боку акварыум выглядае як кіназала з шырокафарматным экранам, а перад ім — лавачкі для зручнага прагляду шоу з акуламі. Многія надоўга спыняюцца каля акна-вадаспада. У двух’яруснай зале для цюленяў можна паназіраць за іх шоу ў вадзе і на пляцоўцы зверху. На заканчэнне першага дня адбылася начная экскурсія на невялікім параходзіку па Няве і яе прытоках. Начны Пецярбург заварожвае падсветкай, і апісаць словамі ўбачанае немагчыма. А як велічна разводзяцца масты!\nНаступны дзень пачалі з наведвання Кранштата. Горад-порт размешчаны на востраве Котлін і іншых дробных астравах. Да 1983 года трапіць сюды было магчыма толькі водным шляхам. Цяпер пракладзена сучасная кальцавая дарога з двухкіламетровым тунэлем пад Фінскім залівам.\nЗатым нас чакаў Пецяргоф. Упершыню горад упамінаецца ў 1705 годзе як «дарожны двор» і прыстань для пераезду на востраў Котлін. Тут была загарадная рэзідэнцыя Пятра з закладзеным вялікім паркам. Аснова яго планіроўкі — дзве сістэмы прамянёвых алей, якія перасякаюцца адна з другой і выходзяць або да заліва, або заканчваюцца фантанам. Дакладна захоўваецца прынцып сіметрыі. Палацава-паркавы ансамбль фарміраваўся на працягу XVIII — пачатку XIX стагоддзя і прысвячаўся перамозе Расіі ў Паўночнай вайне са шведамі. Многія параўноўваюць яго з Версалем. Але французскаму аналагу далёка да расійскага. Самым выдатным збудаваннем з’яўляецца Вялікі пецяргофскі палац. Паркавая зона дзеліцца на Верхні і Ніжні паркі, на тэрыторыі якіх можна ўбачыць сапраўднае каралеўства фантанаў: “Самсон, які раздзірае пашчу льва”, “Адам” і “Ева”, “Фаварытны”, “Піраміда”, “Сонца”, “Парасонік”, рымскія фантаны і іншыя, каскад “Шахматная дошка”, вадзяная дарога, якая ўключаецца тры разы ў дзень.\nЖыццё фантанам дае фантанны вадавод — цудоўнае стварэнне рускай гідратэхнікі ХVIII — першай паловы XIX стагоддзя. Ландшафт дазволіў стварыць самацёчную водаправодную сістэму, і пецяргофскія фантаны, у адрозненне ад версальскіх, могуць функцыянаваць пастаянна на працягу дня. Шлях вады да фантанаў пачынаецца ад мноства дробных крыніц, затым яна трапляе ў шлюз, ад якога ідзе па пецяргофскім канале да Сампсоніеўскага басейна і фантанаў. У павільёнах-вальерах, на сценах якіх захаваўся жывапіс XVIII стагоддзя, жывуць зяблікі, чыжы, шчыглы, аўсянкі, дубаносы, а ў клетках — заморскія госці: амадзіны, рысоўкі, астрыльдзікі, канарэйкі. Таксама тут гаспадараць папугаі: аро, жако, какаду, амазоны і іншыя. У сажалцы плаваюць лебедзі, канадскія гусі і качкі. Тут цвіце мноства рэдкіх кветак.\nГалоўнай асаблівасцю Верхняга парка з’яўляецца яго ідэальная сіметрыя, вада з пяці яго фантанаў падсілкоўвае вялікі каскад. Фантаны таксама размешчаны сіметрычна. Яшчэ адно ўпрыгажэнне Верхняга парка — чатыры мармуровыя скульптуры. Парк засаджаны дрэвамі, якія прывезены з розных куточкаў Расіі і з замежжа. Дрэвы фігурна пастрыжаныя. У свой час у Пецяргофе віравала прыдворнае жыццё, ладзіліся балі і гулянні для дваранскіх сем’яў.\nПалац Манплезір размешчаны на беразе Фінскага заліва, быў любімым месцам Пятра. Ён называў яго “маё задавальненне”. Пасля смерці імператара палац ператварылі ў музей. Падчас Вялікай Айчыннай Пецяргоф быў практычна разбураны нямецкай артылерыяй. Пасля вайны па крупінках пачалося аднаўленне, якое працягваецца да гэтага часу.\nДва дні — вельмі мала, каб убачыць усю веліч гэтых гарадоў, тым не менш станоўчых эмоцый безліч. Не цяжкай была і дарога. Экскурсанты паміж сабой знайшлі паразуменне, а вопытныя вадзіцелі аўтатранспартнага прадпрыемства № 17 Іван Сарока і Вальтар Мелец — сапраўдныя прафесіяналы сваёй справы. З імі мы адчувалі сябе камфортна і бяспечна.


НАТО прапануе афіцыйныя перамовы з Расеяй неўзабаве пасьля свайго саміту ў Варшаве\n04 ліпень 2016, 20:35\nГенэральны сакратар НАТО Енс Стольтэнбэрг\nГенэральны сакратар НАТО Енс Стольтэнбэрг заявіў, што Паўночнаатлянтычны саюз мае намер правесьці афіцыйныя перамовы з Расеяй неўзабаве пасьля свайго саміту на гэтым тыдні.\nЯк заявіў Стольтэнбэрг, Рада НАТО — Расея адыгрывае важную ролю як форум для дыялёгу і можа павялічыць прадказальнасьць у адносінах, таму НАТО зараз працуе з Масквой адносна правядзеньня сустрэчы пасьля саміту.\nПаводле яго словаў, дамовіцца з Расеяй пра такую сустрэчу напярэдадні саміту, да чаго імкнуліся ў НАТО, не ўдалося.\nНа саміце 8-9 ліпеня ў сталіцы Польшчы Варшаве альянс НАТО, сярод іншага, павінен абмеркаваць разьмяшчэньне дадаткова чатырох батальёнаў па 1000 вайскоўцаў у Эстоніі, Латвіі, Літве і Польшчы, каб умацаваць бясьпеку гэтых краін, якія мяжуюць з усё больш агрэсіўнай Расеяй. У гэтых краінах засьцерагаюцца, што Масква пасьля агрэсіі супраць Украіны можа зацікавіцца імі. Расея заяўляе, што дасьць належны адказ на нарошчваньне ваеннай прысутнасьці НАТО на сваіх межах. Некаторыя аналітыкі ўбачылі першы знак такой рэакцыі Масквы ў разьмяшчэньні вайсковага злучэньня ў Бранскай вобласьці непадалёку ад мяжы зь Беларусьсю.\nАдносіны паміж НАТО і Расіяй рэзка пагоршыліся пасьля акупацыі Крыму, а затым яе агрэсіі на часткі ўкраінскага Данбасу. Паўночнаатлянтычны альянс перапыніў практычную супрацу з Масквой, але пакінуў магчымасьць палітычных кантактаў. Рада Расея — НАТО сабралася на сваё паседжаньне ў красавіку гэтага года ўпершыню пасьля двухгадовага перапынку. Аднак сустрэча завяршылася канстатацыяй «глыбінных разнагалосьсяў» у пазыцыях бакоў у пытаньні Ўкраіны і шэрагу іншых.


Палітвязня Андрэя Новікава вывезлі ў Расію | Новы Час\nУ Беларусі ў грамадзяніна Расіі Андрэя Новікава засталіся жонка і двое дзяцей. За кратамі ён правёў амаль 6 месяцаў.\nНовікава затрымалі яшчэ 6 чэрвеня, калі ехаў на трактары ля вёскі Новыя Кавалі Пастаўскага раёну. Пасля перавялі ў Мінск, дзе змясцілі ў СІЗА на вуліцы Валадарскага.\nНовікаў удзельнічаў у выбарчай кампаніі Святланы Ціханоўскай, збіраў подпісы за яе вылучэнне. Яго абвінавацілі паводле таго ж артыкулу, што і Сяргея Ціханоўскага — ч. 1 арт. 342 КК (Арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак).\nІнфармацыя аб магчымым вызваленні і дэпартацыі Новікава, які з'яўляецца грамадзянінам Расіі, з'явілася ў канцы мінулага тыдня.\n3 снежня ён сам даслаў паведамленне ў глыбоцкі тэлеграм-канал, дзе расказаў пра тое, як апынуўся на волі.\n«26 лістапада быў выдвараны з Беларусі без выканання нормаў заканадаўства і права, — расказвае Андрэй Новікаў. — Без выканання працэдур. Вывезены ў тым, у чым быў летам затрыманы, са сціплым клункам рэчаў, якімі абжыўся ў СІЗА на Валадарцы. Быў вывезены трасай М1 на мяжу з Расійскай Федэрацыяй і там пакінуты. З расійскім пашпартам і штампам аб забароне на ўезд на тэрыторыю Беларусі цягам 10 гадоў»\nАрышт адмянілі без ніякіх тлумачэнняў\n«Мой статус незразумелы, — кажа Андрэй Новікаў. — Я не маю пацверджання таго, у якім статусе цяпер знаходжуся ў крымінальнай справе. Арышт быў адменены без ніякіх тлумачэнняў, пасля чаго мяне вывезлі невядомымі асобамі. Адабралі ўсе дакументы, якія ў мяне назбіраліся падчас следства. Усю перапіску, асабістую ў тым ліку. Паштоўкі, лісты падтрымкі. Мае асабістыя нататкі забралі. Сабралі ў пакет і забралі, невядомая асоба. Знаходжуся ў цяжкім стане. Сям’я засталася ў якасці закладнікаў».\nАндрэй Новікаў нарадзіўся ў беларускім Варапаева, пасля школы з'ехаў вучыцца ў Расію. Жыў на Далёкім Усходзе, служыў у міліцыі, мае званне падпалкоўніка ў адстаўцы. Двойчы ўдзельнічаў у вайсковых аперацыях на тэрыторыі Чачні.


Цэлібат – “за” ці “супраць”? | Каталіцкі Веснік\nЦэлібат – “за” ці “супраць”?\nАгульнавядома, што Папу Францішку журналісты задаюць розныя пытанні. Зусім нядаўна супрацоўнікі СМІ запыталіся ў Папы Рымскага пра будучыню цэлібату* ў Рыма-Каталіцкім Касцёле.\n“Цэлібат – гэта не дагмат веры, але правіла жыцця”, – сказаў Францішак. Пантыфік дадаў, што ён асабіста вельмі цэніць цэлібат і лічыць, што гэта з’яўляецца “дарам для Касцёла”. Аднак паколькі цэлібат не з’яўляецца дагматам веры, “дзверы заўсёды адчыненыя”. Францішак нагадаў пра тое, што ў Каталіцкім Касцёле ёсць жанатыя святары – ва ўсходніх абрадах.\nПапа Рымскі выказаўся, што гэта адкрытая тэма, над якой варта дыскутаваць. Пазіцыя Пантыфіка адносна цэлібату ясная: яго адмяняць ніхто не збіраецца, але абмяркоўваць гэтае пытанне цалкам можна. Таму «Каталіцкі Веснік» пацікавіўся ў сваіх чытачоў, што яны думаюць на гэты конт.\n– Я перакананая, што цэлібат вельмі каштоўная рэч! Нельга яго адмяняць! Гэта свядомы выбар асаблівых людзей, якія вырашылі ісці за Хрыстом праз усё жыццё і стацца як мага болей падобнымі да Яго. Гэта іх свядомая ахвяра – так, цяжкая, вельмі цяжкая. Але гэта запавет іхняе вернасці Богу. Нездарма Бог на чалавечай сэксуальнасці пабудаваў самы прыгожы інстынкт – інстынкт любові, інстынкт мацярынства, бацькоўства. На гэтым інстынкце трымаецца само існаванне чалавецтва. Але… Азірніцеся, якімі дарамі Духа Святога адораныя нашыя святары! Бог не проста бачыць іхнюю ахвяру, Бог з пашанаю яе прымае і ўзнагароджвае стокроць! Кожны святар мае столькі дзяцей, колькі аніводзін чалавек не зможа нарадзіць за усё жыццё.\n– Я лічу, што адмены цэлібату не павінна быць. Калі б святар меў сям’ю, то не меў бы магчымасці аддаваць свой час дзецям і моладзі, праводзіць розныя мерапрыемствы, паколькі будзе заняты сямейнымі клопатамі. Пры цэлібаце святар мае вялікую супольную сям’ю, сваіх дзяцей, якія могуць праз яго насычаць сваё духоўнае жыццё. Пры сакраманце сужэнства святар будзе знаходзіцца на адной прыступцы са свецкімі людзьмі.\n– Перадусім мне вельмі цікава, што пра цэлібат думае Пан Бог. Часам, здаецца, знаходжу ў Святым Пісанні словы, якія пацвярджаюць, што цэлібат ёсць чымсьці добрым, цнатлівым, а часам, здаецца, бачу доказы, што Пан Бог не мае нічога супраць таго, каб цэлібату не было. Можа, гэта толькі нейкая традыцыя, якой мы вельмі моцна трымаемся? Не ведаю! Для мяне гэта таямніца. Мне здаецца, што ў праваслаўных добра гэтае пытанне вырашана. Бо ёсць тыя, хто служыць Богу і мае жонку, а ёсць тыя, якія захоўваюць цэлібат – існуе магчымасць выбару. Я лічу, што гэта нядрэнна, калі святар можа мець жонку. Пытанне “ці павінен цэлібат быць ці адмяніць яго?” вельмі далікатнае, калі ўлічваць тое, што на працягу вякоў у Касцёле цэлібат меў месца. Тут патрэбна святло Духа Святога. Але, можа, было б і добра ўзяць прыклад з праваслаўных…\n– Гледзячы з боку практыкі, можна сказаць, што цэлібат, хутчэй, дапамагае, чым перашкаджае святарам. Як і ў кожнай справе, ёсць свае “за” і “супраць”. Але ў цэлым бачна, што калі святар сапраўды стараецца несці Евангелле людзям, то бясшлюбнасць робіцца добрым інструментам службы Богу. Галоўнае – разглядаць гэта як інструмент, а не як самамэту.\n–Людзям, якія прысвяцілі сваё жыццё Богу і служэнню іншым, давялося зрабіць усвядомлены крок – прыняць цэлібат. Маё меркаванне на пытанне аб адмене цэлібату такое: жыццё святароў, законнікаў і законніц патрабуе не толькі малітвы, але і жывых стасункаў з людзьмі, не лічачы штодзённай працы. Для іх добра выконваць сваю асноўную «працу» – гэта прысвяціць ёй сябе цалкам! Сям’я – гэта другі храм, у якім павінна быць ідылія, як і ў асноўным. І ў гэтым выпадку адзін з двух храмаў будзе стаяць на прыступку ніжэй. Можна быць добрым сем’янінам або святаром, а сумяшчаць два ў адным і пры гэтым рабіць усё на 100% – немагчыма!\nКаментар Эміліі Байкоўскай з сацсеткі “Аднакласнікі”:\n– Я нiколi не пайду у храм, у якiм служыць жанаты ксёндз. Святарства – гэта служэнне i стыль жыцця, а не прафесiя. Чалавек, якi мае дзяцей, заўсёды будзе клапацiцца пра iх у першую чаргу, такiм чалавекам лягчэй манiпуляваць, яму ёсць што траціць у жыццi i яго лягчэй запалохаць. Гэта мы бачым у праваслаўi. Я не змагу даверыцца свецкаму чалавеку, якi проста атрымаў пэўны аб’ём тэалагiчных ведаў i ўсё. У iм няма сакральнасцi, ахвярнасцi. Святар павiнен належыць толькi Богу, храму i вернiкам. Я люблю Святы Каталiцкi Касцёл, люблю i ганаруся яго святарамi, якiя прыносяць у ахвяру Богу ўсё тое, чым так даражаць людзi – сваё асабiстае шчасце, сваiх ненароджаных дзяцей, сваю самотнасць i адзiноцтва ў жыццi. Я апускаюся перад iмi на каленi!!! Я iм веру, я ў iх бачу паслядоўнiкаў Збаўцы!\nКаментар Вольгі на сайце catholicnews.by:\n– Я понимаю, если тема эта открыта, значит этого хотят сами священники. Нельзя повернуть природу вспять: высушить моря и океаны, заставить погаснуть солнце, убрать звезды с неба и т.д., какие бы нам ни хотелось установить традиции. Также нельзя священнику убить в себе мужчину. Он создан также как и все, и уверена, что испытывает все чувства, присущие мужчинам. И очень несправедливо, что он не может видеть рядом свою любимую, иметь семью, радоваться «плодам любви». Но если такая традиция существует, значит, это кому-то нужно, хотя сомневаюсь, что это нужно самим священникам. Мне кажется, что именно эта традиция «загоняет в угол» некоторых священников, за поведение которых в последние годы пришлось просить прощения высшему духовенству. Это всего лишь мое субъективное мнение. Спасибо за вопрос.\nВынікі апытання на сайце catholicnews.by\nЯкое Ваша меркаванне наконт цэлібату ў Рыма-Каталіцкім Касцёле?\nПавінен застацца для ўсяго духавенства – 39.6%\nТрэба цалкам адмяніць (духавенства павінна быць жанатым) – 3.7%\nТрэба дазволіць выбіраць цэлібат па жаданни – 55.1%\nІншы адказ (у каментарах) – 1.6%\nУсяго галасоў: 187\nапытанне моладзь цэлібат\t2014-11-25