На “мядзьведзя” ёсьць “ваўкі”? - Беларусь - наша зямляБеларусь – наша зямля\n15 верасня, 2008 | Няма каментараў\n1. Папярэднія тлумачэньні.\nГалоўны матэрыял, які пададзены ніжэй, як інтэрвю, і які тлумачыць многае, што датычыць плана “Чыстае поле”, напэўна, належыць нейкай PR-групе расейскага ГРУ (Галоўнае выведчае ўпраўленьне РФ). Гэтая група мае свой сайт (адрас: http://left.ru/info.html), на якім прэзентуе сябе як рэдакцыю незалежнага палітычнага штотыднёвіка Лефт.ру (“Левая Россия”), якая ставіць за мэту “распаўсюджаньне сацыялістычных ідэй, крытыку буржуазнай ідэалогіі, адраджэньне марксісцкай культуры ў Расеі й прыцягненьне да яе маладой інтэлігенцыі” – карацей, як адну з левых сілаў Расеі.\nПадраздзяленьнем сайта Лефт.ру ёсьць дасьледчая група Бурцаў.ру.\nЛефт.ру і Бурцаў.ру лічаць сваім стратэгічным апанентам нейкую міжнародную групоўку “палітычных правакатараў” і яе Прыватную Інфармацыйную Кампанію “Фарвэст” (Farwest), адрас: http://far-west.livejournal.com.\n“Бандэраўцамі” прадстаўнікі групы Лефт.ру называюць усіх украінскіх патрыётаў, якія змагаюцца, як могуць, за самастойнасьць і свабоду Украіны.\nУ прынцыпе, гэта ўсё, што зыходна трэба ведаць, каб успрыняць разьмешчаны ніжэй матэрыял-дыялог паміж чальцамі рэдакцыі Лефт.ру.\nПАСТКА ДЛЯ РАСЕІ\nВадзім Штольц (паволе http://left.ru/2008/8/stolz177.phtml).\n13 жніўня сябра Маскоўскай рэдакцыі Лефт.ру Натальля Барч размаўляла па тэлефоне з Вадзімам Штольцам – старшынём Міжнароднай рэдакцыі Бурцаў.ру. Вадзім знаходзіўся ў Азербайджане. Ніжэй мы прыводзім адрэдагаваныя адрыўкі зь яго паведамленьня.\nН.Барч: Вадзім, што ты можаш сказаць пра гісторыю, натхніцеляў і арганізатараў трэцяга грузінскага генацыду ў Паўднёвай Асеціі? [тое, што гэты сайт хучтэй за ўсё належыць не нейкім “левым”, а ГРУ РФ, мы папярэдзілі. – Рэд.].\nВ.Штольц: Мы лічым, што змова канчаткова склалася да вясны 2008 г. у такім трохкутніку: выбарчая кампанія Макейна + былыя чальцы “звышсакрэтнай групы” Чэйні 1989-91 гг. + прадстаўнікі бандэраўскага цэнтра ў Галоўным упраўленьні выведкі МА Украіны (ГУВ МАУ) + кіраўніцтва Фарвэста.\n– А вось у гэтым месцы, калі ласка, падрабязьней і па магчымасьці з пераходам на асобы.\n– Асноўная фігура, якая зьвязвае штаб Макейна з выканаўчай уладай – гэта Чэйні й яго адміністрацыя. Што да самога штаба, дык тут мы выдзяляем два тыпажы – Рэндзі Шэйнэман (Randy Scheunemann ) і Роберт Каган.\nШэйнэман – гэта старшы дарадца Макейна па вонкавай палітыцы і галава лабісцкай фірмы, якую наняў Саакашвілі для лабіраваньня сяброўства ў НАТА. Шэйнэман быў заснавальнікам “Камітэту за вызваленьне Ірака” (2002) і адным з галоўных лабістаў уварваньня. Удзельнічаў у фальшаваньні даных выведкі па Іраку і ў арганізацыі марыянеткавага ўраду [такога ж, як у Беларусі? – Рэд.]. Быў шчыльна зьвязаны з Ахмадам Чалабі і, як мы лічым, з Эрмартам, якога ў той час Гейтц уладкаваў у кампанію Science Applications International Corporation (SAIC) – найбуйнога падрадчыка Пентагону, ФБР і ЦВУ. Гейтц там сідзеў у радзе дырэктараў. Буйнейшым кантрактам SAIC па Ірану [так у тэксьце. – Рэд.] была якраз падрыхтоўка марыянеткавага ўраду.\nДругі персанаж – гэта ценевы раднік Макейна з атлантычных элітаў – Роберт Каган, ідэолаг вяртаньня да заходняга імперыялізму канца ХІХ стагоддзя. Яго жонка – прадстаўнік ЗША ў НАТА. Жывуць у Брусэлі. Каган і Шэйнеман вылупіліся з неаліберальнага “Праекту новага амерыканскага стагоддзя” Вулсі-Вулфавіца. Дарэчы, Вулсі – заснавальнік “Фрыдам хаўза” – галаўнога праекта інфармацыйнай вайны правых рэспубліканцаў.\nЗ “звышсакрэтнай групы” – гэта найперш Гейтц, Кондзі Райс, Эрмарт, а таксама стары выведнік Боб Блэквэл, амбасадар ў Індыі ў 2001-03 гг., і Эрык Эдэльман – намесьнік Гейтца па палітыцы. Гэтыя людзі ёсьць найбольш адмарожанай агентурай правых рэспубліканцаў, нэаконаў ды постнацызму ў сілавых і зьнешнепалітычных струтурах ЗША. Усе – ветэраны крыжовага паходу супраць СССР. Ударная група Барбароса-3.\nАд ГУВ МАУ гэта нашы старыя “сябры”, ценевыя кіраўнікі гэтай службы. Генерал Уладзімір Філін-Літоўчанка, ён жа “галоўны рэдактар украінскай рэдакцыі Форум.мск.ру», ён жа ваенны алігарх, які нажыў сотні мільёнаў даляраў на буйнаоптавым гандлі аўганскім гераінам, зброяй і адмываньнем чорнага налу. Цяпер ён партнэр Сораса па эталонным бізнэсе ў Бразіліі. Дарэчы, нашыя сябры ў Каракасе дапамаглі даведацца імя і прозьвішча яго бразільскага пашпарта.\nІ генерал Аляксей Ліхвінцаў, “народжаны” Каласоўскім. Па нашых дадзеных, абодва зьяўляюцца прадстаўнікамі бандэраўскага Цэнтру ў МАУ. Ну, і астатняя брація – іх партнэры: былы палкоўнік ГРУ ГШ МА РФ “палітолаг” Сурыкаў-Натхоеў; генерал-маёр ГРУ МА Узбекістана і кіраўнік нелегальнай Вонкавай выведкі кадыраўскай Чачні “палітолаг” Саідаў-Садулаеў; а таксама высокапастаўлены супрацоўнік Агульнай выведкі Саўдаўскай Аравіі, прэзідэнт ФарВэст ЛЛЦ прынц Рашыд. Удакладняю, што гэтая трэцяя група – давераныя выканаўцы атлантыстаў, Саўдзітаў, панцюркістаў, бандэраўцаў. Самастойнага палітычнага значэньня яны ня маюць.\n– І як ты ўяўляеш сабе гісторыю змовы?\n– У нас склалася такая карціна. Да вясны 2008 года асноўныя высілкі Фарвеста факусаваліся на зборы кампрамату і шантажы сілавой групы Сечына. Для гэтага быў створаны сьпецыяльны аддзел ГУВ, якім кіравалі Філін і Ліхвінцаў. Яны спадзяваліся раздзьмуць варажнечу паміж сілавікамі ды іншымі групамі вышэйшай бюракратыі й бізнэсу, каб узарваць Расею знутры, напрыклад, справакаваўшы генералаў-адмарозкаў у сьпецслужбах на дзяржпераварот, фізічнае адхіленьне Пуціна альбо небясьпечнай для іх кандыдатуры Сяргея Іванова. Пуцін здолеў перагуляць Фарвэст і разьвёл мацёрых сьпецслужбістаў і заходніх палітыканаў на старую як сьвет падманку ў “кепскага і добрага сьледчага” – Мядзьведзева і Іванова. Літаратурным дакументам гэтай барацьбы стала кніга Антона Баумгартэна [гэта яшчэ адзін сябра Лефт.ру. – Рэд.] “Трэцяя Барбароса”, а яе галоўнай ахвярай – генерал Аляксандр Бульбаў. Ён і яго сябры па Дэпартаменту аператыўнага забесьпячэньня Федэральнай службы па кантролю за зваротам наркотыкаў зьдзяйсьнялі “прафілактычныя мерапрыемства” ў адносінах да Фарвэста, г.зн. папросту спрабавалі спыніць рэзкія рухі зь яго боку. Яны пасёньня знаходзяцца ў турме па хлусьлівых абвінавачваньнях Сьледчага камітэту сечынскага саюзьніка Бастрыкіна.\nКалі стала ясна, што перадачу прэзідэнцкай улады ў Расеі не атрымаецца выкарыстаць для стварэньня хааса, і што ў 2008 годзе рэспубліканцам нічога ня сьвеціць, пачалася новая фаза, гэтае “планаў грамаддзьё”. Важнае месца ў гэтых планах прызначалася рэжымам Саакавілі й Юшчанка. У планах вашынгтонскіх змоўшчыкаў іх роля – гэта справакаваць ваенна-палітычны канфлікт з Расеяй, які б стварыў прэтэкст для новай “халоднай вайны”. Гэта дазволіла б кансалідаваць НАТА вакол ЗША і павярнуць у зваротны бок распачаты працэс вызваленьня Заходняй Еўропы ад дзядзі Сэма. Але гэта ня ўсё. На думку Кагана, ААН неабходна дэмантаваць і замяніць “Лігай дэмакратычных краін”, якая будзе супрацьстаяць “лізе аўтакратычных краін”. Каго ён прызначыць у гэтую апошнюю, я думаю цябе тлумачыць ня варта. Такім чынам, новая халодная вайна супраць Расеі дазволіць атлантычтам захаваць і ўмацаваць свой ультраімперыялістычны саюз перад абліччам дэманізаваных Расеі і Кітаю. Сістэма міжнароднага права канчаткова зьмецена. Замест яго – “чыстае поле”, на якім адбываецца армагедон паміж сіламі сьвету і цемры. Каган марыць пра вяртаньне да перыяду “Вялікай гонкі”, які быў да першай сусьвтенай вайны, калі заходнія імперыялісты не клапаціліся пра палітычную карэктнасьць і мачылі “варвараў і дзікуноў” направа і налева. Цяпер іх будуць зваць проста “лігай аўтакратычных краін”. Усё гэта Каган называе “вяртаньнем гісторыі й канцом мараў”. Гледзячы на магутны піяр што да гэтага фашыстоўскага трызьненьня, Каган цяпер галоўны ідэолаг атлантызму. Аперацыя “Чыстае поле” сілкавалася гэтай ідэалогіяй. Адсюль сталыя заявы Саакашвілі, што Грузія – гэта “фарпост цывілізацыі” супраць “азіятчыны” і да т.п.\n– Гэта вельмі важкі асьпект адбылай трагедыі, і я ўпэўнены, мы яшчэ будзем пісаць пра гэта. Але ўсё ж, як адбывалася падрыхтоўка да “Чыстага поля”.\n– У свой час мы інфармавалі расейскую публіку, што ўвосень 2007 года Філін быў прызначаны каардынатарам з украінскага боку па ўзаемадзеяньні і абмене інфармацыяй паміж ваеннымі выведкамі Украіны і Грузіі. Праз Філіна ГУВ пачаў сістэматычна забясьпечваць грузінскіх вайскоўцаў выведданымі пра дзейнасьць сілавых структур Расеі на Каўказе ды іншай ваеннай і ваенна-палітычнай інфармацыяй, якая затым была выкарыстана для нападу на Паўднёвую Асецію. Самі грузіны працавалі даволі тапорна. Гэта заўважальна нават па арыштах іх агентуры. А ў Філіна былі для гэтага дасьведчаныя кадры яшчэ савецкага ГРУ і моцныя аператыўныя пазіцыі ГУВ у Маскве і на поўдні Расеі. Акрамя таго, у Філіна маглі быць крыніцы карупцыйнага паходжаньня ў ГРУГШ МА РФ ды іных сьпецслужбах ды арганізацыях РФ. Гэтыя людзі, якія прайшлі “камерцыйную перавярбоўку” Фарвэстам. Можна сказаць, што ў аператыўнай частцы ўкраінская ваенная выведка замяніла грузінскую ў падрыхтоўцы Аперацыі “Чыстае поле”. Іншае было справай тэхнічнай выведкі, якую амерыканцы разгарнулі ў раёне Горы ды іншых месцах.\nЗатым у сярэдзіне сакавіка Эрмарт зводзіць Фарвест з Каганам. Філін, Саідаў і Сурыкаў сустракаюцца ў Брусэлі. Мы пра гэта пісалі. Пачынаецца рэгулярнае ўзаемадзеяньне паміж Фарвестам і штабам Макейна. І праз пэўны час Філін пачынае свой ядзерны шантаж. Гэта ўзгоднена з Чэйні, г.зн. з тым жа штабам Макейна. Буш едзе ў Берлін і кажа Меркель, што ўкраінцы набудуць сваю Бомбу, калі немцы будуць супраць іх сяброўства ў НАТА. Потым Меркель едзе ў Кіеў, дзе ГУВ ужо падрыхтаваў праект заявы Юшчанка і СНБА пра спыненьне дзеяньняў украінскіх абавязацельстваў па ДНЯА і Будапештскаму пратаколу [гаворка пра абавязацельствы ЗША, Вялікабрытаніі й Расеі, прынятыя ў сьнежні 1994 году ў адносінах да абароны суверэнітэту Украіны і Беларусі, наўзамен за вывад ядзернай зброі зь іх тэрыторыі; тэкст беларускага варыянту мемарандума гл. тут nashaziamlia.org/2006/12/22/460/. – Рэд.]. Меркель пачала прагінацца, але ўсё ж пераканала Юшчанку пакуль не рабіць гэтай заявы. З нашай падачы тэма ўкраінскай ЯЗ пачала мусіравацца ва ўкраінскай прэсе пры поўным маўчаньні прэсы расейскай. Нарэшце, Леанід Грач зрабіў запыт Юшчанку: парушае Украіна ці не свае абавязацельствы. Паралельна ішлі заявы Лужкова па Крыме, з кола Суркова – Бялкоўскага зыходзілі правакацыйныя артыкулы накшталт “Механічнага апельсіна”. З абодвух бакоў пачалі нагнятацца жарсьці. Гэта менавіта тое, што трэба арганізатарам Аперацыі “Чыстае поле”.\nНарэшце, за некалькі дзён да атакі на Паўднёвую Асецію Рашыд, Саідаў, Філін і Сурыкаў едуць у ЗША. Відаць, для апошняй “зьверкі гадзіньнікаў” з палітычным кіраўніцтвам аперацыі і людзьмі Гейтца з РУМА. З ЗША Філін адразу паляцеў у Грузію. Па нашых даных, у Горы яго задачай было не дапусьціць несанкцыяваны падрыў грузінамі Рокскага тунэля. Пасьля марш-кідку першых батальёнаў 68-й арміі на Цхінвал Філін перамяшчаецца ў Кадорскаю цясьніну. Там па нашай ацэнцы яго роля была дваякай. У сітуацыі яўнай ваеннай паразы грузін яму трэба было адвесьці адтуль украінскіх вайскоўцаў і ціхай сапай забясьпечыць перадачу Кадоры абхазам, бо Кадоры – гэта мост на будучыню з Абхазіі да чаркесаў Паўночнага Каўказу. Гэта важна для Шэрых ваўкоў. У Адыгеі іх прадстаўляе “Чаркескі кангрэс”, які курыруе Сурыкоў-Натхоеў.\n– Атрымліваецца, што Філін дапамог расейскай арміі. Чаму?\n– Таму, што так было трэба для дасягненьня палітычных мэтаў Аперацыі “Чыстае поле”. Вядома, наўрад ці ўкраінцы і амерыканцы, ня кажучы ўжо пра Саакашвілі, якога яны згулялі ў цёмную як сваю ўжо скарыстаную агентуру, разьлічвалі, што разгром будзе такім маланкавым. Але стратэгічная мэта аперацыі была ў тым, каб уцягнуць Расею ў міждзяржаўную вайну, па магчымасьці вымотвальную, крывавую, зь вялікімі ахвярамі сярод мірнага насельніцтва, з хаасам на Каўказе, які распаўсюдзіўся б углыб Расеі. Не забывайце, што генацыд рыхтавўся і ў адносінах да Абхазіі. Там планаваўся мяшок, і думаю, што ў Абхазіі, а не пад Цхінвалам была галоўная канцэнтрацыя ўкраінскіх вайскоўцаў. Але наша армія не завязла каля Цхінвіла. Маланкавасьць кідку ўразіла амерыканскіх ваенных. Не дапамагло нават узмацненьне грузінскай арміі ўкраінскімі сьпецамі. Украінскія зенітныя комплексы, на якіх рацавалі ўкраінцы, зьбілі чатыры расейскіх самалёты. Але прынцыповага значэньня гэта ўжо ня мела. Хаця на нейкі час магло затрымаць прасоўваньне расейсіх войскаў, пасьля страты Т-22 нашы сталі асьцярожней выкарыстоўваць авіяцыю і справа замарудзілася. Але як толькі пазіцыі грузін на вышынях былі здушаны, і мы пакаціліся ў Горы, Філіну давялося адводзіць украінцаў з Кадора. Упэўнены, што гэта і здача цясьніны ўваходзілі ў іх план-мінімум. Пра перамогу над Расеяй у Грузіі гаворкі быць не магло. Яны выкарысталі Грузію, як марную краіну, як нажыўку для кручку. Украіна – іншая справа. І Філін пачаў размовы пра ядзерную бомбу для Украіны менавіта пад Аперацыю “Чыстае поле”.\n– І мы не маглі пазьбегчы кручку?\n– Вядома, не. Адсюль і генацыд. Саакашвілі кінулі на авантуру. Мэтай быў не захоп Асеціі – гэта ў ЗША нікога не хвалюе. Калі б гэта было так, першае, што яны б зрабілі – узарвалі б уваход у Рокскі тунэль. Замест гэтага яны сталі забіваць мірных жыхароў і міратворцаў [усё гэта перапевы расейскай прапаганды. – Рэд.], запрашаючы Расею ўвайсьці і выратаваць іх. Разьлік быў беспроігрышны. У Расеі быў выбар паміж кепскім і вельмі кепскім, паміж вайной і здачай асецін на зьнішчэньне. Давялося абраць вайну, ідучы на пагаршэньне зносін з Захадам, што балюча ўдарыла па нашых саюзьніках там – Штайнмаеру ды іншых.\n– А чаму не нанесьлі прэвентыўны ўдар? Зрэшты, гэта ідыёцкае пытаньне. Тады б нас выставілі агрэсарам.\n– Без сумневу. І выратаваўшы дзьве тысячы жыцьцяў [вось адкуль узялася гэтая лічба – “2000; столькі чалавек, аказваецца, “выратавалі ад генацыду” расейцы!; гэтая агаворка выдае паходжаньне “2000 забітых мірных асецін” з заранёўных прапагандысціх планаў расейскіх імперцаў! гэта ж трэба так прагаварыцца… – Рэд.], у наступстве мы за гэта маглі заплаціць нашмат больш. Пачаўся б фарсаваны рух Украіны ў НАТА і тады б давялося ісьці на жорсткія меры зь вельмі небясьпечнымі наступствамі.\n– Такім чынам, перамога ў Паўднёвай Асеціі – гэта не перамога?\n– Гэта і перамога, і параза. Так, у рускай мове і само слова “по-беда” злучае гэтыя супярэчлівыя паняцьці. Мы не змаглі папярэдзіць гібель 2.000 мірных людей [нагадваем, па дадзеных аўтарытэтных міжнародных і расейскіх арганізацый, у Цхінвалі пасьля двух атак – грузінскай і наступнай расейскай – загінула ад 44 да 133 чалавек, акрамя таго, ня ўсе яны асеціны… – Рэд.] і разбурэньняў, і мы былі вымушаны сесьці на кручок. Таму што стратэгічная ініцыятыва застаецца ў іх руках, і гэтыя адмарозкі гатовыя пайсьці на ўсё. Але маральна – гэта наша перамога. І гэта галоўнае. І яшчэ. Яны далёка ня ўсё могуць пралічыць. Актыўная палітыка з нашага боку ўжо цяпер дае вынікі, на якія яны не разьлічвалі.\n– Рэжым Саакашвілі да зубоў быў узброены Украінай, Ізраілем і ЗША. Як ты ацэньваеш ролю Фарвеста ў продажы Грузіі ўкраінскай зброі?\n– Тут іх роля была выключна важнай. Філін і Ліхвінцаў курыруюць па лініі ГУВ ВТС Украіны зь іншымі краінамі. А праз сваю гандлёвую фірму ФарВэст ЛТД, а затым БІВІС-РУ яны былі галоўным бізнэс партнэрам Акруашвілі па пастаўках зброі з Украіны. Дарэчы, яшчэ і таму крытыка паставак зброі з Украіны ў Грузію, Азербайджан і ЗША выклікала ў Філіна проста гістэрыку. Памятаеш, недзе год таму “Профіль” надрукаваў артыкул, у якім Украіна была наўпрасткі названая падпальшчыкам гонкі ўзбраеньняў у Закаўказьзі. Калі мне не здраджвае памяць, у адказ Філін тады ўпершыню назваў Расею верагодным супернікам і прыгразіў раскрыць карупцыйныя моманты ў зьдзелках Расеі зь Венесуэлай. Яны прадавалі Грузіі ня толькі амерыканскія МАЎ, але і збройны кантрафакт са сваіх фабрык у Польшчы, Баўгарыі й Ярданіі.\n– Што далей?\n– Саакашвілі яны хутка прыбяруць. Для ЗША – гэта даўно спаленая фігура, яго яшчэ ўвесну вырашылі памяняць на Бурджанадзэ, якую, каб не дыскрэдытаваць, на час вывелі ў цень. Юшчанка такая ж скарыстаная фігура, як Саакашвілі. ЗША і бандэраўцы рыхтуюць замест яго Цімашэнка [апошнія паводзіны Цімашэнка гэта не пацьвярджаюць. – Рэд.]. Яны вырашылі, што здолеюць яе кантраляваць. Некалькі гадоў яна спрабавала адстаяць сваю палітычную незалежнасьць, але ўрэшце Філін, Галака, Ліхвінцаў ды іншыя бандэраўцы псіхалагічна яе зламалі. Цяпер Цімашэнка перакананая, калі што – яны яе забьюць.\nЦяпер нас будуць навязьліва правакаваць у Севастопалі, уцягваць у вайну з Украінай [а вы спрабавалі не ўцягвацца, ня думаць напасьці на Крым, ці хаця б пашпарты грамадзянаў РФ крымчанам, грамадзянам Украіны, не выдаваць? – Рэд.]. Калі гэта здарыцца, новая халодная вайна і прамая ўсебаковая падтрымка Захадам ядзернай бандэраўшчыны будуць гарантаваныя. Прычым, адмарожаныя бандэраўцы здольныя пайсьці на прымяненьня ЯЗ нават супраць Масквы.\nКадыраў і яго 25.000 дудаеўска-масхадаўскіх баевікоў (ня блытаць зь героямі батальёнаў Усход і Захад) пакуль не высоўваюцца, таму кранаць іх заўчасна, не да Чачні цяпер.\nУ Турцыі “Шэрыя ваўкі” праз Вярхоўны суд прыпужнулі Эрдагана, намалявалі яму рамку, ён іх баіцца, шукае ў нас падтрымкі і разуменьня.\nІзраіль, дзе палітыкі спаборнічаюць у крутасьці і ёсьць пункцік пра неабходнасьць удару па Ірану, – рызыкуюць трапіць у становішча Саакашвілі, калі ўдараць. Такі ўдар патрэбны не Ізраілю, а ЗША і арабам Заліва, якія баяцца персаў і хочуць іх аслабіць чужымі рукамі. А Ізраілю прыйдзецца расхлёбваць.\nЗША цяпер дамаўляюцца зь Кітаем – кітайцы нібыта просяць для сябе зону ваеннай адказнасьці ў Аўганістане, што аўтаматычна аддае ў іх сьферу ўплыву Сярэднюю Азію і Казахстан. Наўзамен гандлююцца зь Іранам. Такая ў нас інфармацыя, але не магу судзіць, наколькі яна дакладная.\nАдносіны паміж Пуціным і Мядзьведзевым, па нашых назіраньнях, застаюцца добрымі, але паміж імі ўвесь час спрабуюць убіць кліны і звонку, і знутры. З Пуціна на Захадзе і ў прэсе Фарвеста штучна робяць вобраз фашыста. Выключэньне Расеі зь “Вялікай васьмёркі” цяпер пактычна непазьбежнае. У СНД нас ніхто па-сапраўднаму, без аглядкі на Захад, не падтрымаў. Хаця, наколькі нам вядома, Мядзьведзеў і Пуцін асабіста прасілі пра гэта Лукашэнка, Назарбаева і Карымава. Але ад усіх атрымалі адмову…\nУ мяне пакуль усё.\n– Дзякуй. Да сустрэчы ў Маскве.\nПа-першае, ясна, што гэты тэкст пісаўся не прыхільнікамі “левых сілаў” і Маркса. Такі тэкст маглі пісаць толькі прафесіяналы з ГРУ РФ.\nПа-другое, тэкст яўна прапагандысцкі. Яго задача – намовіць нам уяўленьне, што Расея – гэта ахвяра вымушанай вайны з Грузіяй. З гэтай тэзай не сыходзяцца ні доўгая прысутнасьць расейскіх войскаў у межах чужой сувярэннай дзяржавы; ні ўсе адзнакі актыўнай заранёўнай падрыхтоўкі да агрэсіі з боку расейскай імперыі супраць Грузіі (раздача пашпартоў грамадзянаў РФ жыхарам Паўднёвай Асеціі, падрыхтоўка арміі, падрыхтоўка прапагандысцкага прыкрыцьця за кошт матэрыялаў, аналагічных пададзенаму), ні хлусьня пра “генацыд асецінаў” ці “2.000 забітых мірных жыхароў Паўднёвай Асеціі”; ні разуменьне таго, што для таго, каб не пападацца “на кручок” Макейна, Чэйні, нейкага Фарвэста і бандэраўцаў, расейцам трэба было элементарнае – нічога не рабіць у чужой дзяржаве (ніхто ж у РФ не ўрываўся, калі там адбываўся сапраўдны 250.000-ы генацыд чачэнцаў)…\nВыснова. Дэтэктыўна-шпіёнска-фантастычныя аповеды пра план “Чыстае поле”, якія распаўсюджваюцца ў расейскіх СМІ, якія распаўсюджвае сам Пуцін і ўзор якіх мы вам толькі што падалі – гэта хутчэй за ўсё адчайная спроба расейскай імперыякратыі хоць неяк апраўдацца перад унутранай і міжнароднай супольнасьцю за сваю агрэсію супраць сувярэннай Грузіі.\nГэты запіс апублікаваны: Панядзелак, 15 верасня, 2008 у 14:39\nКатэгорыі: 1.6. Сьвет сёньня, 2.5. Прыглядаемся да Захаду, 3.1. Імпербюракратыя Расеі, 3.4.3. Закаўказьзе, 3.4.5. Расея, 4.8. Важныя сайты. Вы можаце сачыць за каментарамі пры дапамозе RSS 2.0 стужкі.


03 чэрвень 2016, 13:50\nПіянэры працуюць на суботніку\nЗагналі на суботнік? Адпрацоўваеш разьмеркаваньне? Дырэктар школы папрасіў прапалоць калгасныя буракі? Гэта і ёсьць прымусовая праца.\nМЗС скептычна ацаніў высновы аўстралійскай арганізацыі Walk Free Foundation, якая ў сваім Сусьветным індэксе рабства налічыла ў Беларусі 44 600 рабоў. Прэс-сакратар установы Дзьмітры Мірончык назваў справаздачу «забаўным дакумэнтам» і пацікавіўся, ці былі яе аўтары ў Беларусі, пераконваючы, што рабоў тут няма.\nКанвэнцыю ААН аб рабстве Беларусь ратыфікавала ў 1956 годзе. Паводле яе рабствам лічыцца стан ці становішча чалавека, над якім ажыцьцяўляюцца атрыбуты права ўласнасьці. Асобна ў канвэнцыі гаворыцца пра гандаль людзьмі.\nУ прэсу траплялі выпадкі, калі беларусаў перавозілі празь дзяржаўныя межы дзеля сэксуальнай эксплюатацыі ці гандлю чалавечымі органамі. А год таму выявілася, што ў вёсцы Чахаўцы Лідзкага раёну мясцовы прадпрымальнік утрымліваў у гаражы 16 рабоў-віетнамцаў.\nЁсьць і іншая канвэнцыя ААН — Аб прымусовай працы, якую Беларусь ратыфікавала яшчэ ў складзе СССР, а пазьней і як самастойная дзяржава. Прымусовай лічыцца праца, якой патрабуюць ад чалавека пад пагрозай нейкага пакараньня і на якую ён не пагаджаецца добраахвотна.\nІ прыкладаў прымусовай працы ў Беларусі хапае.\n«У нас усе суботнікі „добраахвотна-прымусовыя“. Гэта да бабкі не хадзі, — кажа лідэр Прафсаюзу радыёэлектроннай прамысловасьці Генадзь Фядыніч. — У нас шмат фактаў. Ты можаш і на гэты суботнік не хадзіць, але „сярэдні“ заробак за дзень павінен пералічыць (дзяржаве. — РС). Чаму я павінен? Каму я павінен?»\nМенавіта практыка суботнікаў, знаёмая яшчэ з савецкіх часоў, згадваецца аўтарамі Сусьветнага індэксу рабства як заганная. Слова «суботнік» нават не перакладаецца на ангельскую мову. «Урад працягвае практыку суботнікаў, калі патрабуе ад работнікаў дзяржаўных прадпрыемстваў працаваць у выходныя і аддаваць заробленыя сродкі на фінансаваньне дзяржаўных праектаў, — пішуць у Індэксе. — Кіраўнікі дзяржпрадпрыемстваў і мясцовыя ўлады перасьледуюць і штрафуюць тых, хто адмаўляецца ўдзельнічаць».\nУ суботніку 23 красавіка 2016 году ўзялі ўдзел 3 мільёны беларусаў. Сам прэзыдэнт працаваў на будаўніцтве стадыёна Дынама.\nРазьмеркаваньне пасьля ўнівэрсытэтаў\nАбавязковае для студэнтаў-бюджэтнікаў разьмеркаваньне на 1 год пасьля атрыманьня прафэсійна-тэхнічнай адукацыі і на 2 гады пасьля атрыманьня вышэйшай — нішто іншае, як прымусовая праца. Каб атрымаць «свабодны» дыплём, маладыя людзі паступаюць у магістратуры, ідуць у войска і нават бяруць фіктыўны шлюб. Не зьявіцца на працу па разьмеркаваньне азначае сплачваць кошты, выдаткаваныя на навучаньне. А гэта некалькі тысяч даляраў.\nВясковых настаўнікаў «нагрузілі» зьбіраньнем буракоў\nАльбо студэнтаў «папрасілі» дапамагчы калгасу, што здаралася яшчэ пару гадоў таму. І тое, і другое не ўваходзіць у абавязкі студэнтаў і настаўнікаў. Дый эфэкт ад такой працы складана назваць здавальняючым.\n«Ніхто ня можа прымусіць чалавека ісьці на працу, якая яму непатрэбная і не ўваходзіць у абавязкі той прафэсіі, паводле якой ён працуе, — тлумачыць Генадзь Фядыніч. — А там „зьверху“ спускаюць загад — вывесьці на палі столькі і столькі людзей зьбіраць каменьне ці бульбу. Калі б было дастаткова тэхнікі, то навошта там людзі? Ва ўсім сьвеце так зьбіраюць, а ў нас абавязкова трэба вывесьці людзей. А якая зь іх праца? Як чалавек, які ніколі ў жыцьці не зьбіраў бульбы, будзе працаваць? Калі гэта пад прымусам робіцца, то ніякага эфэкту ад такой працы ня будзе».\nЛечаць працай ад алькагалізму\nУ Беларусі 9 лячэбна-працоўных прафілякторыяў. Сярод іншых эўрапейскіх краінаў толькі мы можам «пахваліцца» такім досьведам лекаваньня алькагалізму — зьмясьціць хворага чалавека ў лягер і прымусіць працаваць. Фатограф з Расеі, пабываўшы ў нашым ЛТП, назвала яго «зьвярынцам» і нават выдала пра гэта кнігу ў Галяндыі.\nІ прызналі «дармаедам»\nСлавуты беларускі дэкрэт № 3 «Аб папярэджаньні сацыяльнага ўтрыманства», а прасьцей — «дэкрэт пра дармаедаў» — таксама нішто іншае, як «прымус да працы». На яго беларусы ўжо нават паскардзіліся ў ААН. Кажуць, што ён парушае адразу некалькі канвэнцыяў — Канвэнцыю аб прымусовай і абавязковай працы, Канвэнцыю аб прадухіленьні прымусовай працы, Міжнародны пакт аб грамадзянскіх і палітычных правах, Міжнародны пакт аб эканамічных, сацыяльных і культурных правах.\nЛетась справаздача Дзярждэпартамэнту ЗША паставіла Беларусь у сьпіс краінаў, дзе сытуацыя з прымусовай працай была найгоршай. Сярод аргумэнтаў аўтары справаздачы называлі ўсё тыя ж суботнікі, ЛТП і дэкрэт пра «дармаедаў». Як бачым, прымусовая праца засталася прымусовай. Але —\n«Цяпер праблема знайсьці любую працу», — заключае Генадзь Фядыніч.


Эфір перадачы 'СучБелЛіт' – на першым месцы! - Poplavskaja.by\nЭфір перадачы 'СучБелЛіт' – на першым месцы!\nМой каментар NETradio адносна перамогі ў конкурсе "Твой стыль":\n- Перамога ў конкурсе маладых журналістаў “Твой стыль” мяне, безумоўна, вельмі радуе і натхняе. Мне вельмі прыемна, што гутарку з літаратурным крытыкам Ладай Алейнік, што адбылася ў эфіры маёй перадачы на NETradio, высока ацанілі статусныя журналісты – члены журы конкурса.\nКалі мне ўчора позна вечарам патэлефанавала каардынатар конкурса і паведаміла, што я перамагла ў намінацыі “Найлепшае інтэрв’ю”, я не паверыла. Тры разы перапытала, ці праўда гэта. Я і зараз да канца не магу паверыць, што мой артыкул апынуўся найлепшым…\nМне здаецца, гэтае інтэрв’ю перамагло таму, што эфір атрымаўся нязмушаным і жывым: і Лада Алейнік – шыкоўны суразмоўца, і атмасфера ў студыі NETradio разьнявольвае, дазваляе адчуваць сябе камфортна і ўтульна, і слухачы радыё ў той вечар былі вельмі акытыўнымі, праяўлялі цікавасць да госці, задавалі шмат пытанняў. Так што гэтая перамога не толькі мая, але і Лады Алейнік, і слухачоў NETradio.\nТеги: netradio, сучбелліт\nгэта толькі мне падаецца, што гэта перабор столькі разоў гаварыць пра адно і тое ж?\n:) Дарачка, гэта называеца маніторынг тэмы ;)\nMay 26th, 2010, 08:02 am\nу такім выпадку мы па-рознаму праходзілі сацыялогію, у пытаньнях сацыяльнай значнасьці інфамацыі для грамадства\nты мяне зноў весяліш. дзякуй :))))\nУ дачыненні да папярэдняга каментара і... проста так. Ніякі не перабор. Поспеху трэба радавацца. Гэта нармальна і правільна. Я вось таксама сяджу і кайфую:) І не збіраюся хаваць, што вельмі рада за Асю, і што маю хоць ускоснае, але дачыненне да гэтага поспеху. Усё цудоўна! Ася - таленавітая дзяўчонка, я - класная цётка:)\nтолькі таго... этага... вы маеце не ўскоснае, самае што ні на ёсьць прамое дачыненьне да НАШАГА посьпеху ;)


Як людзі могуць гаварыць пра "дасведчанасць" і адначасова дапамагаць падтрымліваць сістэму? : Марцін Врайланд\nпададзены ў АНАЛІЗ НАВІНЫ\tby Марцін Vrijland\tна ліпень 3 2019\t• 4 Каментары\nВы чуеце, што шмат людзей кажуць пра свядомасць. Некаторыя шукаюць гуру; іншыя медытаюць або займаюцца ёгай; іншыя ідуць у царкву альбо займаюцца нейкай рэлігіяй або духоўнасцю. Вялікая таямніца заключаецца ў тым, колькі людзей, здаецца, спрабуе ачысціць свой карабель, пакуль яшчэ плыў па рацэ, што прыводзіць да бездані?\nЯк вы можаце казаць пра свядомасць, калі адначасова дапамагаеце падтрымліваць сістэму? Якая сістэма? Сістэма, якая цалкам заснавана на падрыве свядомасці; сістэму, якую мы таксама абагульняем з тэрмінам "грамадства". Як вы можаце працягваць удзельнічаць у гонках пацукаў гэтага грамадства; казаць пра свядомасць і практыкаваць розныя віды духоўнасці, а грамадства падрывае поўную свядомасць? Хіба гэта не час, каб пасадзіць свой карабель на бераг, каб сапраўды прайсці праз тое, што адбываецца?\nЗ гэтым увядзеннем вы можаце падумаць:Нічога правільнага! Я вернік, альбо я духоўны, і я дапамагаю палепшыць свет праз такое стаўленне да жыцця". Але вы ўстаеце раніцай, каб пайсці на працу ў сістэму, заснаваную на рабстве і залежнасці ад палітычных лідэраў, за якія вы, магчыма, таксама прагаласавалі, спадзеючыся, што новая каманда рабаўнікоў зробіць крыху лепш. потым папярэдні. "Але што вы хочаце, каб Vrijland? Анархія? Я не збіраюся спыняць выплату падаткаў самастойна, і я не збіраюся самастойна сыходзіць з працы. Тады я губляю ўсё, альбо пакараны штрафамі і судовымі выканаўцамі, і мяне могуць быць выселены з дома і больш не магу падтрымліваць сям'ю.».\nЯ размаўляў з тым, хто правёў каля 5 гадоў у турме ў Тэхасе ў выніку бізнес-спрэчкі з вядомым вытворцам друкарак з нагоды парушэння патэнта. Не тлумачачы гэта падрабязна, яго досвед працы ў турэмнай сістэме цікава апісаць тут.\nЧалавек сказаў, што ў гэтай турме ёсць фактычна нейкая анархія (з некалькімі тысячамі зняволеных), у якой ахоўнікі больш-менш прымушалі выконваць непісаныя правілы паміж самімі вязнямі. Калі б яны хацелі гарачай вады, яны маглі б забяспечыць гэта, калектыўна аддалі на працу. Ён таксама адзначыў, што гвалту наогул не было, паколькі паміж рознымі плямёнамі і старэйшымі племямі існуе свайго роду групавы кодэкс (які зарэкамендаваў сябе ў турме). Гэтая форма сужыцця, уключаючы кодэксы паводзінаў, захоўвалася, нягледзячы на прыход і з'езд зняволеных.\nФактычна ён апісаў анархістычнае грамадства, якое дзейнічала незалежна ад правілаў турэмнай сістэмы; нягледзячы на тое, што ўсё гэта адбывалася ў сценах турмы. Гэтая анархістычная форма была заснавана не на законах і правілах, а на ўзаемнай павазе, пагадненнях і рашучасці розных плямёнаў. Калі хто-то ў групе няправільна паводзіў сябе, група вырашала гэта, звяртаючыся да чалавека. На самай справе, ён параўнаў, як гэта працуе з старажытнымі індыйскімі плямёнамі; індыйскія плямёны, якія былі першабытнымі жыхарамі Амерыкі і жылі мірна разам без паліцыі, законаў, школ і турмаў (да прыбыцця Калумба).\nСапраўды, такая турма - гэта мікра-мадэль агульнага грамадства, дзе мы, здаецца, усё больш і больш жывем у турме без бачных бараў. На жаль, многія пакуль гэтага не прызнаюць, бо самі яны з'яўляюцца часткай "каманды бяспекі". Іншыя працуюць у сферы адукацыі, напрыклад, дзе навучаюцца новыя пакаленні ахоўнікаў. Пад "ахоўнікамі" я маю на ўвазе: новае пакаленне кіраўнікоў, трэнераў, судовых выканаўцаў, падатковых інспектараў, паліцэйскіх, салдат, бухгалтараў, юрыстаў і гэтак далей і гэтак далей. Іншыя працуюць для ўрада, для прыватных кампаній, якія звязаны з імі, прадастаўляюць паслугі або прадукты ўрадам або паўправадам. Многія працуюць па гадзіннікавай стрэлцы або па гадзіннікавай стрэлцы ў пазіцыі, якая спрыяе кіраванню турэмным купалам, які мы, як правіла, называем «грамадствам». І чым больш людзей, якія працуюць у цэнтральнай вежы гэтага купала, тым больш адчуваецца салідарнасць, што мы робім вельмі добра. У рэшце рэшт, на вечарынках, вечарынках і вечарынках, у вас ёсць людзі, якія таксама працуюць у сістэме.\nНа жаль, прыклад з тексанской турмы становіцца ўсё менш і менш актуальным, паколькі стаўленне зняволеных і ахоўнікаў там усё роўна адрознівалася. Тысячы зняволеных на некалькі дзясяткаў ахоўнікаў. У нашым грамадстве існуе амаль столькі стваральнікаў, выканаўцаў і кантролераў правілаў і законаў, і тых, хто палюбіў самастойную сістэму і сваю пазіцыю ў ёй (таму што яны зарабляюць на жыццё з ёй). Такім чынам, анархісцкае паўстанне, якое прыводзіць да вельмі добра функцыянаванай упэўненасці ў сабе (як апісаў былы вязень, з якім я размаўляў), здаецца, практычна выключаным варыянтам. Наша грамадства больш падобна на тое, што адбылося падчас эксперымента ў Стэнфардзе (Зімбарда) (чытайце тут).\nТым не менш, вы таксама можаце сказаць, што ёсць надзея, калі ўсе тыя людзі, якія так займаюцца рэлігіяй, духоўнасцю, ёгай, гуру і гэтак далей, забяруць з ракі акуратна паліраваны духоўны карабель (які цячэ ў прорву). Ці вы думаеце, што без прорвы не будзе? Вы думаеце, што адзіны шлях грамадства можа працаваць; гэта так, як мы бачым, што гэта разгортваецца? Ці разумееце вы, што мы ўсё больш і больш рухаемся да паліцэйскай дзяржавы, у якой кожная форма свабоды становіцца ўсё больш абмежаванай, і кожны павінен танцаваць у межах усё больш вузкага заканадаўства і правілаў дзяржавы?\nКалі людзі настолькі занепакоеныя свядомасцю, то дзе-то ёсць падводны ток, які хацеў бы нешта іншае. Тым не менш, многія імкнуцца да ілжывай надзеі на рэлігію і не разумеюць, што тая ж рэлігія з'яўляецца менавіта канцэпцыяй "сістэмы", прызначанай для стварэння ў грамадстве двайнасці (палярнасці) і тым часам для ўтрымання ілжывай надзеі на выратавальніка як каўбасу. . Гэтая каўбаса гарантуе, што людзі працягваюць спадзявацца на змены, не актывізуючы ўласную свядомасць. "Актывацыя" можа не быць правільным словам у гэтым. "Гандаль ад", магчыма, лепшае апісанне. Надышоў час не проста паліраваць салон і палубу карабля (праз духоўнасць, бікрам-йогу, медытацыю або малітву), але ўзяць шлем і зняць карабель з ракі з сістэмы. . Магчыма, гэта стымулюе, калі вы выявіце, што рака сапраўды вядзе да прорвы.\nБольшасць духоўных плыняў дае толькі сурвэткі для кабіны або палубы вашага карабля, але не заклікаюць вас зняць карабель з плыняў і выходзіць на бераг.\nШто такое свядомасць?\nУ гэтым кантэксце можа быць карысна спачатку зрабіць вызначэнне свядомасці. Навука і такія кампаніі, як Google Alphabet марнуюць шмат чалавечых сіл і грошай на карту чалавечага мозгу. Генеральны дырэктар Google Рэй Курцвейл цвёрда перакананы, што прытомнасць свядомасці з'яўляецца следствам колькасці нейронаў у нашым чэрапе, і што менавіта таму людзі адрозніваюць сябе ад млекакормячых. Гэта адбываецца таму, што ў людзей ёсць неакарэкс і, такім чынам, ёсць дастаткова клетак мозгу, каб сфармаваць прытомнасць. Таму для навукі і буйных тэхналагічных кампаній разуменне з'яўляецца следствам актыўнасці мозгу. Маё вызначэнне свядомасці - гэта адваротнае: Свядомасць - гэта той ці той той джойсцік, які кіруе чалавечым бія-аватарам.\nКаб зразумець гэта, вы павінны спачатку зразумець, што мы жывем у шматкарыстальніцкім мадэляванні. Гэта можа здацца "цалкам адасоблены ад Бога'(вар'ят) у вушах, але не хвалюйся; Трансгуманістам і вучоным з буйных тэхналагічных кампаній зручна сказаць вам, што мы жывем у сімуляцыі. Такія людзі, як Элон Маск, любяць гэта рабіць (і па прычыне). Аднак яны не сцвярджаюць, што мы жывем у вельмі спецыфічным люцыферскім мадэляванні.\nКалі вы прачыталі маю серыю артыкулаў пра мадэляванне, вы можаце даведацца, што квантавая фізіка (пры правільным перакладзе і разуменні) дае поўнае доказ таго, што мы жывем у мадэляванні. Я даю важнае тлумачэнне гэтым гэтая артыкул. У гэтым кантэксце таксама карысна перайсці ў меню гэтага сайта і выбраць пункт меню "мадэляванне".\n"Жыццё ў" на самой справе не добрае апісанне. Мы не жывем у мадэляванні: мы назіральнікі і гульцы. Мы, як быццам бы, тыя, хто сядзяць на канапе з кантролерам (ці "джойсцік" для старэйшага пакалення) і глядзім на экран, на якім мы назіраем за плэерам; гулец / аватар, які ўдзельнічае ў гульні на экране. Нашы целы, уключаючы мозг, - гэта аватары гэтай шматкарыстальніцкай гульні. У нас ёсць ІІ (штучныя разумныя) аватары з біялагічным мозгам, які думае шмат, мае эмоцыі і можа разглядаць варыянты, але фактычны гулец знешні. Аднак нашы аватары адчуваюць сябе вельмі падобным на жыццё і адчувальным, як і свет, які «матэрыялізуе» вакол нас.\nХіба вы не знойдзеце дзіўныя выказванні? Не, калі вы разумееце эксперымент з падвойнымі шчылінамі фізік Нільс Бор, у якім даказана, што матэрыя існуе толькі ў назіранні; гэтак жа, як малюнак на экране тэлевізара Playstation існуе толькі ў тым выпадку, калі вы перамяшчаеце кантролер і глядзіце на гэтую частку свету і час у гульні.\nТады вызначэнне свядомасці, заснаванае на гэтым разуменні, наступнае: знешні бок, які кіруе вашым целам і мозгам і робіць выбар, які вы думаеце, што ваш мозг прымае. Прысутнасць прыходзіць для актыўнасць мозгу і для кожны акт. Свядомасць знаходзіцца за межамі гэтай віртуальнай рэальнасці. Усведамленне таго, хто вы. Вы свядомасць; Вы не ваш мозг і не ваша цела. Ваша цела - гэта толькі аватар у гэтым мадэляванні.\nЗмены з свядомасці\nТаму адзіны спосаб змяніць можа адбыцца на ўзроўні свядомасці. Таму так важна атрымаць добрую ідэю, як вызначыць нашу рэальнасць. Вы сапраўды разумееце, што мы жывем у шматкарыстальніцкім мадэляванні з люцифером, тады вы ўбачыце, што ўсё зроблена з прытомнасці і што ў вас ёсць свабодны выбар, каб пакласці свой карабель на бераг і што магчыма таксама і змены. Праўда, гэта складана, таму што менавіта таму, што здаецца, што будаўнік гульні дакладна ідэнтыфікуецца (Люцыфер), што дакладны сцэнар і гульцоў (аватараў) у гульні, якія павінны дапамагчы завяршыць гэты сцэнар. Таму неабходна, каб некалькі гульцоў перасталі гуляць у гульню па гэтым сцэнары.\nМагчыма, ёсць прычына, чаму мы гуляем у гэтую мадэляванне. Што гэта за прычына, я спрабаваў апісаць у гэтая артыкул, у якім я спрабаваў растлумачыць, што гэта мадэляванне, верагодна, з'яўляецца віруснай сістэмай у "квантавым полі" ці ўсёабдымнай ствалавай клетцы нашага існавання (ствалавая клетка ці інфармацыйны паток, з якога пачынаецца ўсё). Калі ласка, прачытайце гэты артыкул коратка.\nЯ хацеў бы прывесці цытату з гэтага артыкула тут:\nМожна таксама сказаць, што нам не трэба турбавацца аб праблемах у гэтым мадэляванні, калі б не вірусная сістэма: пераадолець і адрамантаваць. Ваша цела можа выжыць і ад віруснай атакі. Таму ваша форма свядомасці (душа ці ўсё, што вы хочаце яе назваць) можа таксама выжыць ад віруснай атакі. Тым не менш, мы думаем, што мы павінны зрабіць гэта на ўзроўні аватараў Sims. Што эквівалент Тым не менш, гэта сам па сабе ўзровень Сімса. Яна з'яўляецца часткай гэтага мадэлявання віруса. Перамога віруснай сістэмы дасягаецца атакай віруснай клеткі. Не знутры, але з вонкавага боку. Таму суразмоўца Люцыфера, задача якога - праверыць іншыя формы свядомасці на іх трываласць і стварыла мадэляванне віруса, павінна быць вырашана на ўзроўні сутнасці. Так што адбываецца на ўзроўні свядомасці.\nЗрабіце канкрэтныя крокі\nГэта супярэчыць усім нашым чалавечым (аватарам) пачуццём (мысленнем) рабіць выбар, які прымушае нас выйсці за межы сістэмы. Паставіць карабель на бераг ідзе супраць любых пачуццяў бяспекі і бяспекі. У рэшце рэшт, мы думаем, што, калі мы пойдзем з патокам, мы можам працягваць плаціць за арэнду або іпатэку. Мы лічым, што калі мы перастанем працаваць у сістэме, мы больш не можам падтрымліваць сям'ю і губляць усё. Мы думаем, што мы павінны вырашыць гэта з мысленнем.\nТолькі тады, калі мы вернем кантроль над нашымі аватарамі і «рухамі ў гульні» тым, хто знаходзіцца на кнопках, мы выявім, што ў іх ёсць лепшы агляд гульні. Кто, на ваш погляд, можа прымаць лепшыя рашэнні: аватар самой гульні Playstation або чалавек, які кіруе аватарам?\nЧас пачаць слухаць свядомасць і дзейнічаць толькі з гэтай свядомасці. Гэта можа азначаць, што вам трэба будзе зрабіць выбар, каб змяніць ход і зняць карабель з ракі. Гэта азначае, што вы павінны спыніць мозг аватара і слухаць сваё прытомнасць. Медытацыя ці іншыя віды іншых метадаў, якія прымушаюць вас замаўчаць, павінны прымусіць вас забраць карабель з плыні (вядучы да прорвы). Калі гэта не так, то вы прапусцілі сутнасць усяго, і вы занятыя толькі паліроўкай рулевой рубкі і палубы карабля. Ваш акуратны карабель, адпраўлены медытацыяй або ёгай (і г.д.), будзе працягваць плаваць да бездані.\nЯкія памеры, што свядомасць, тое, што пабудавала нашу рэальнасць і колькі памераў ёсць?\nКалі прароцтва выканана, гэта доказ таго, што вашы вераванні з'яўляюцца праўдай?\nтэгі: аватар, узровень свядомасці, эквівалент, прыкметах, дух, geloof, цела, кампанія, медытацыя, Рэлігія, мадэляванне, духоўнасць, сістэма, verandering, ёга, душа\nЛіпеня 3 2019 да 14: 34\nЯк гэта магчыма, так проста адказаць менавіта на крывадушнасць, не мець маральнай асновы і выбраць самы просты спосаб. Тое, што зрабіла мадуродам вялікім, застаючыся маленькім і калі на першы погляд усё выглядае няправільна, дагэтуль ёсць белы гігант, каб схаваць рэчы. Таму што сады, жывыя загарадзі і дамбы ў добрым стане.\nКаб не ведаць шкоды ад прынца ..\nЛіпеня 3 2019 да 18: 34\nЛюдзі свядома / несвядома ведаюць, што жывуць у парушаным грамадстве, дзе яго прапагандуюць натуральныя прычыны. Яны выцясняюць гэта як мага больш за кошт уладаў з боку ўрада і таму, што бяспечна працягваць удзельнічаць у статку. Вы, вядома, можаце лічыць гэта крывадушнасцю. Часам кандыцыянавання і паводзіны як статка не дастаткова. Тады дыскамфорт / хваляванне прарываецца. На шчасце, ёсць гуру, медытацыя і г.д., якія фактычна не змяняюць сітуацыю, у якой мы знаходзімся. Гуры не крытычна ставяцца да сістэмы, яны добрыя і расплывістыя, таму кожны можа даць сваё тлумачэнне крыўду гуру. Медытацыя - гэта яшчэ адзін спосаб зняць статус-кво і ўцячы ад яго ў інтарэсах. Ці ўсё гэта добра працуе для хлопцаў з сцэнара. Яны ніколі не становяцца прадметам і прадметам расследавання, адказным за натуральны статус-кво. Яны так радыя, што ёсць гуру, медытацыя і г.д., каб адцягнуць іх ад іх. І гэта таксама добра для статкі, таму што іх галава не пазбаўляецца ад яго. У рэшце рэшт яны працягваюць спакойна хадзіць са статкам. Не выпадкова, што ў пераважнай большасці "гуру", медытацый і г.д., ёсць хлопчыкі з сцэнара.\nChristian ахвярапрынашэнняў пісаў:\nЛіпеня 31 2019 да 14: 54\nДжордж Кавасілас кажа пра гэта так: у вас ёсць прыродны парадак, галаграма багоў і тэхналагічная галаграма (тэорыя мадэлявання сярод іншага)\nТаму ён кажа людзям, якія сапраўды цалкам увайшлі ў тэорыю мадэлявання, што яны звязаны з гэтай "тэхналагічнай галаграмай"\nАднак рэчаіснасць заключаецца ў тым, што гэта накладкі і што мы можам злучыцца з ядром рэальнай рэальнасці, якая існуе адначасова.\nЯк я б сказаў, гэта:\nМожна сказаць, што ёсць некалькі узроўняў мадэлявання. На мой погляд, мадэляванне люцыферыя толькі ў выпадку 1.\n"Неспрыяльны люцыферны пласт", які гуляе, між іншым, на зямным узроўні, і "станоўчы люцыферны пласт", які касмічны, выходзіць далёка за межы.\nУлічваючы, што ўсё на касмічнай арэне імітуецца з натуральнага парадку .. структура / вымярэнне, ці ёсць нейкая прычына, па якой існуе асноўная праўда ў тым, як працуе дадзенае мадэляванне?\nГэта проста накладка, якая можа працаваць толькі з "рэчаіснасцю"?\nЛіпеня 31 2019 да 19: 32\nКалі вы добра разумееце кванта-фізічнае тлумачэнне, вы таксама зразумееце, што тэрмін "мадэляванне" не з'яўляецца метафарычным, а таксама зразумееце, што паняцце "галаграфічная праекцыя" не з'яўляецца правільным (і можа служыць максімальна метафарычна).\nМы можам дадаць разнастайныя імёны ... ад Wingmakers да Джорджа huppelepup, альбо вы можаце проста адкрыць для сябе чыстую логіку.\nЦяпер вы зноў робіце мяшанку з негатыўным люцыфераўскім пластом і касмічным.\nМенавіта змешванне разнастайных ідэй (мадэляванне / галаграма) павінна зрабіць яго складаным і духоўным. Ён стварае лабірынт, хоць на самой справе даволі лёгка прагледзець усё. Вы можаце прачытаць усе свае рэчы пра тоўстыя кнігі альбо проста зразумець гэта ва ўсёй прастаце.\nУ некалькіх артыкулах я растлумачыў, як можна ствараць мадэляванне ў мадэляванні. Часам добра прачытаць усё спачатку, перш чым адказаць ПФ, каб не паспрыяць стварэнню лабірынта.\n« Менталітэт сярэдняга галандца памёр: слабы і пасіўны\nЦі сапраўды Урсула фон дэр Лейен (будучы прэзідэнт ЕС) той жа радавод, што і ў брытанскай каралеўскай сям'і? »\nУсяго праглядаў: 15.868.915\nПатрысія ван Остен op Лівія дае яснасць, якія краіны Еўропы першымі прымуць Турцыя\nZalmInBlik op Ці была ўзламаная іранская зенітная сістэма, якая забрала самалёт Boeing 737-800 (рэйс PS752)?\nRiffian op Ці была ўзламаная іранская зенітная сістэма, якая забрала самалёт Boeing 737-800 (рэйс PS752)?


Він Дызэль — Вікіпэдыя\nанг. Vin Diesel\n18 ліпеня 1967 (54 гады)\nактор кіно, кінарэжысэр, кінапрадусар, сцэнарыст, актор агучваньня, тэатральны актор, каскадэр\nкінапрэмія MTV за найлепшы акторскі дуэт[d] (2002)\nкінапрэмія MTV за найлепшы акторскі дуэт[d] (2014)\nздымаўся ў наступных кіно:\n«Фарсаж» і інш.\nВін Дызэль у Вікісховішчы\nВін Ды́зэль (сапр. імя Марк Сынклэр, па-ангельску: Mark Sinclair; нарадзіўся 18 ліпеня 1967 году) — амэрыканскі актор, кінарэжысэр, сцэнарыст і прадусар. Заснавальнік некалькіх кінавытворчых таварыстваў. У 2002 годзе стаў уладальнікам прэміі каналу MTV у намінацыі «Найлепшая экранная каманда» за ролю Дамініка Тарэта ў фільме «Фарсаж».\n2 Дзейнасьць у тэатры\n3 Пачатак здымкаў у кіно\n4 Прызнаньне і слава\n5 Працяг кар’еры\n6 Асабістае жыцьцё\nМарк Сынклэр нарадзіўся 18 ліпеня 1967 году ў акрузе Аламіда, Каліфорнія, ЗША. З самага нараджэньня ён разам са сваім братам-блізьнюком Полам, які быў зусім не падобны на Віна, рос і гадаваўся маці Дэлар, якая была псыхіятрам і захаплялася астралёгіяй. Сям’я жыла ў нью-ёрскім шматкватэрным доме і адчувала недахоп грошай. Свайго сапраўднага бацьку будучы актор ня ведаў. Він Дызэль ніколі не казаў пра сваю нацыянальную прыналежнасьць, але падкрэсьліваў прыналежнасьць да розных культур.\nУ 1970 годзе, ва ўзросьце трох гадоў, у Віна Дызэля выявіліся першыя схільнасьці да акторскае работы. Падчас наведваньня цырка хлопчык ледзь было не прыняў удзел у выступе трупы, але яго спыніла маці, якая была тады зь ім. Прыкладна ў гэты ж час у Віна Дызеля зьявіўся айчым Ірвін са зводнымі малодшай сястрой Самантай і малодшым братам, што адмоўна адбілася на грашовым дабрабыце. Але менавіта айчым, які працаваў кіраўніком тэатра і які выкладаў акторскае майстэрства ў Нью-Ёрцкім унівэрсытэце, вельмі істотна паўплываў на фармаваньне характару і імкненьняў хлопчыка. Ірвін часта вадзіў сваіх дзяцей на тэатральныя прадстаўленьні і прэм’еры кінафільмаў.\nДзейнасьць у тэатры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\n– «З таго часу я толькі і марыў што пра кар’еру акцёра. Праўда, часам думаю: а калі б рэжысэр усё ж такі выклікала паліцыю, чым бы я зараз займаўся?»\n— Він Дызэль аб пачатку акторскай кар’еры\nПрыход Віна Дызэля на памост адбыўся цалкам выпадкова. У 1974 годзе, калі яму было 7 гадоў, ён разам з бандай такіх жа хлапчукоў, як і ён, вырашыў прабрацца ў адзін зь мясцовых тэатраў, каб пагуляць з рэквізытам. Але на памосьце апынуліся людзі, якія рэпетавалі спэктакль. Група зь Вінам Дызэлем была заўважаная рэжысэрам. Замест таго каб выклікаць паліцыю, гэтая жанчына паклікала дзяцей і, даўшы ім у рукі сцэнар, прымусіла прачытаць тэкст па ролях. Лепш за ўсіх атрымалася ў Віна, таму жанчына прапанавала даваць 20 даляраў за кожнае яго выступленьне на памосьце.\nНеўзабаве адбылася прэм’ера першага спэктакля з удзелам Віна Дызэля — «Дзьверы для дыназаўра». Яго выступ быў настолькі ўдалым, што менавіта з гэтага моманту ён пачаў марыць аб кар’еры актора. Аж да 17 гадоў ён выступаў на памосьце тэатра, удасканальваючы свае майстэрства. Шмат у чым гэтаму паспрыяў і яго айчым.\nАсабістае жыцьцё юнага Віна Дызэля было не зусім удалым у адрозьненьне ад яго акторскай кар’еры. У дзяцінстве ён быў параўнальна высокім і меў хударлявы целасклад. Да таго ж па характары быў яшчэ й сарамлівым. Таму будучы закаханым ў школе ў адну з сваіх аднагодак, ён ніяк не адважваўся да яе падысьці, у адрозьненьне ад свайго брата Пола, які быў вельмі папулярны на дыскатэках. Таму на працягу некалькіх гадоў Він Дызэль старанна займаўся ў спартзалах.\n– «У працоўныя гадзіны я ў асноўным біўся і знаёміўся з дзяўчатамі, а ў непрацоўныя прыходзіў туды патанцаваць і … пазнаёміцца з дзяўчатамі!»\n— Він Дызэль пра сваю працу выкідалам\nУ 1984 годзе, дасягнуўшы ўзросту 17 гадоў, будучы актор зразумеў, што праца ў тэатры не прынясе яму істотных даходаў. Да гэтага часу ён быў ужо даволі здаровым дзецюком, што дазволіла яму без усялякага намаганьня ўладкавацца выкідалай у адзін з папулярных начных клюбаў «Тунэль» на Мангэтэне. Менавіта тады актор зьмяніў свае сапраўднае імя на «Він Дызэль», а галаву стаў галіць нагала. За тыя тры гады працы выкідалай Він дамогся посьпехаў у асабістым жыцьці, а таксама пасьпеў паўдзельнічаць у шматлікіх бойках.\nУ гэты ж час Він Дызэль паступіў у Хантэрскае вучылішча, дзе вывучаў ангельскую мову і клясічную літаратуру. Пры гэтым ён вучыўся пісаць і сцэнары, каб у будучыні, як казаў актор, выкарыстоўваць свае таленты для напісаньня роляў. У 1987 годзе ён кідае вучобу і надакучыўшую працу ў клюбе і адпраўляецца са свайго роднага Нью-Ёрка пакараць Лос-Анджэлес, марачы стаць зоркай кіно.\nАкторскі талент Віна Дызэля ў Галівудзе тады ніхто не ацаніў. Таму, пабыўшы некаторы час бяз працы і займеўшы даўгі, ён уладкаваўся на тэлебачаньне ў якасьці прадаўца ў тэлекраму. На працягу году працы Він Дызэль добра зарэкамэндаваў сябе і здолеў зарабіць трохі грошай. Пры гэтым ён старанна працаваў па 18 гадзін у дзень. Але актор разумеў, што прадавец і зорка кіно — гэта не адно і тое ж. Таму ён вярнуўся назад у Нью-Ёрк.\nПачатак здымкаў у кіно[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nСваю першую ролю (эпізадычную) Він Дызэль выканаў у 1990 годзе ў драме Пэні Маршал «Абуджэньне». Актор, які сыграў непрыкметную ролю санітара, нават ня быў паказаны ў тытрах. А сам фільм пазьней быў намінаваны на прэмію «Оскар».\nТады ж маці падарыла сыну кнігу «Стварэньне фільма коштам не даражэй старэнькага аўто», напісаную Рыкам Шмітам. Гэтым яна хацела як бы сказаць Віну Дызэлю, што фільм можна зьняць і сваімі сіламі за невялікія грошы. Актору спадабалася тая мысьль і пасьля таго, як ён старанна вывучыў кнігу, пачаў пісаць сцэнар для поўнамэтражнай стужкі «Валацугі». Але неўзабаве зразумеў, што не ў сілах скончыць працу. Таму ён пераключыўся на нешта больш простае, вырашыўшы зьняць кароткамэтражку. Так ў 1995 годзе ўсяго за некалькі дзён Він Дызэль напісаў сцэнар і здолеў зьняць фільм «Шматаблічны» пад музыку, напісаную ім жа. Карціна была вельмі блізкая па духу самому Віну і прысьвечана множнасьці культур і індывідуальнасьці асобы. Акрамя таго, што ён сам зьняўся ў галоўнай ролі, згуляўшы Майка, ён выступіў і ў якасьці прадусара, выдаткаваўшы на вытворчасьць 20-хвіліннага фільма ўсяго 3000 даляраў ЗША. Падчас здымак Він Дызэль атрымліваў мноства папрокаў і нэгатыўных водгукаў з боку людзей, таму, так і не дарабіў канчатковую вэрсію фільма, адклаў яго на нявызначаны тэрмін. Але дзякуючы падтрымцы айчыма Він ўсё-ткі скончыў сваю кароткамэтражку. Трохі пазьней яна была паказана групе прыкладна з 200 чалавек у адным з кінатэатраў Мангэтэна. У выніку фільм атрымаў станоўчыя водгукі і быў паказаны на Канскім кінафэстывалі ў траўні 1995 году. Праз 4 гады, 17 жніўня 1999 г., фільм выйшаў у ЗША.\nМенавіта дзякуючы такому посьпеху «шматаблічны» Він Дызэль вярнуўся ў Лос-Анджэлес, дзе зноў пачаў працаваць тэлепрадаўцом і капіць грошы. На іх ён зьбіраўся экранізаваць сваю першую задумку — карціну «Валацугі». У 1996 годзе пасьля 8 месяцаў руплівай працы ён разам са сваім сябрам Джонам Сэйлам назапасілі больш за 50 тысячаў даляраў, што дазволіла ім прыступіць да здымак фільма. Він Дызэль выканаў галоўную ролю ў сваёй карціне — Рык. У пачатку 1997 году — 18 студзеня, фільм «Валацугі» быў паказаны на кінафэстывалі «Сандэнс». Водгукі пра карціну апынуліся станоўчымі, таму ў Віна зьявіліся дадатковыя сродкі для раскруткі яго фільма. Аднак продажы былі ня вельмі вялікія (у ЗША фільм выйшаў праз амаль 11 гадоў — 15 студзеня 2008 году). Таму, зноў адчуваючы недахоп сродкаў, Він Дызэль вярнуўся ў Нью-Ёрк.\nАле зусім скора зь Вінам Дызэлем зьвязаўся адзін з памочнікаў Стывэна Сьпілбэрга, які заўважыў пачаткоўца актора пасьля прэм’еры фільма «Валацугі» на фэстывалі. Аказалася, што знакаміты рэжысэр жадаў асабіста сустрэцца зь ім. Пасьля іх гутаркі Стывэн Сьпілбэрг запрасіў Віна Дызэля зьняцца ў фільме «Выратаваць шарагоўца Раяна» пра Другую сусьветную вайну з Томам Гэнксам у адной з галоўных роляў. Гэта быў першы досьвед Він Дызэля ў вялікім кіно. Падчас здымак ён хадзіў са сваёй відэакамэрай і здымаў усё, што адбываецца, што вельмі ўразіла Сьпілбэрг. Па сцэнары, напісанаму спэцыяльна для Віна Дызэля, актор выканаў у карціне другарадную ролю — радавога Адрыяна Капарза, якога забілі ў першай палове фільма. Прэм’ера фільма адбылася 24 ліпеня 1998 году і за ўвесь час пракату сабраў амаль 500 мільёнаў даляраў. У пачатку 1999 гады карціна атрымала 11 намінацыяў на прэмію «Оскар», 5 зь якіх выйграла. Стывэн Сьпілбэрг стаў ляўрэатам як найлепшы рэжысэр. Сам жа Він Дызэль разам са сваімі таварышамі па фільме, выканаўцамі галоўных роляў, быў намінаваны на прэмію Гільдыі кінаактораў ЗША ў катэгорыі «Найлепшае выкананьне роляў групай актораў».\nУ 1999 годзе выйшаў мультфільм «Сталёвы гігант», зьняты рэжысэрам Брэдам Бэрдам і які распавядае пра добрага, але не зразумелага людзьмі з-за сваіх гіганцкіх памераў, робаце. Він Дызэль агучыў галоўнага героя гэтай карціны зноў жа дзякуючы посьпеху яго фільма «Валацугі». Так здарылася, што на фэстывалі «Сандэнс» яго заўважыла адна з жанчын, якая працавала на Брэда Бэрда і дапамагала яму ў ажыцьцяўленьні набору работнікаў. Яна прапанавала Віну Дызэлю прайсьці праслухоўваньне перад здымкамі мультфільма. У выніку ён абышоў многіх вядомых галівудзкіх актораў і прыняў удзел у карціне. Мультфільм быў вельмі цёпла прыняты гледачамі, але ў пракаце ён нават не акупіў сябе, сабраўшы ўсяго 23 мільёна даляраў супраць 70, затрачаных на яго вытворчасьць. Тое было з-за таго, што таварыства Братоў Варнэраў перад прэм’ерай правяла слабую рэклямную кампанію.\nПрызнаньне і слава[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nУ пачатку 2000 году выйшлі адразу тры карціны з удзелам Віна Дызэля. 30-га студзеня ізноў на кінафэстывалі «Сандэнс» адбылася прэм’ера фільма Бэна Янгеря, дзе актор зьняўся ў адносна невялікай ролі брокера Крыса Варыка.\nУ гэты ж час на амэрыканскім тэлебачаньні быў паказаны фільм «Чорная дзірка», дзе Він Дызэль згуляў пакуль яшчэ нікому невядомую ролю Рычарда Б. Рыдыка. 18 лютага 2000 году на экраны выйшла фантастычная карціна «Апраметная цемра», дзе актор выканаў галоўную ролю. Зьмет кіно просты. Група касьмічных падарожнікаў у выніку аварыі патрапіла на невядомую плянэту, якую насялялі зласьлівыя пачвары, якія выпаўзаюць на паверхню па начах. Аднак Він Дызэль, які валодаў дастатковай харызмай, здолеў годна згуляць ліхадзея Рычарда Б. Рыдыка, які ўмеў бачыць у цемры і сталаўшага адзінай надзеяй на выратаваньне тых, хто выжыў. Тым ня менш здымкі праходзілі для актора няпроста — ён ледзь не вывіхнуў плячо, а з-за спэцыяльных кантактных лінзаў, якія рабілі яго вочы сьвятлівымі ў цемры, пашкодзіў сабе вочы. Пасьля яму прыйшлося праходзіць курс рэабілітацыі ў адной з бальніц. У выніку фільму зь бюджэтам у 23 мільёны даляраў ўдалося больш чым у 2 разы перавысіць зборы над выдаткамі.\n– «Гэта так захоплівае! Я здолеў бязбольна упісацца ў іх суполку. Мы нават разам ўцякалі ад паліцэйскіх, калі тыя ладзілі аблавы. Калі б я там не пабываў, ня адчуў усю абстаноўку гонак, то наўрад ці змог паўнавартасна выканаць ролю ліхога гоншчыка.»\n— Він Дызэль пра здымкі фільма «Фарсаж»\n2001 год замацаваў посьпех Віна Дызэля. 18 чэрвеня на амэрыканскія экраны выйшаў баявік «Фарсаж» рэжысэра Роба Когэна, дзе актор сыграў ролю Дамініка Тарэта, завадатара банды вулічных гоншчыкаў, якія займаюцца дробным разбоем. Таксама адну з галоўных роляў выканаў тады яшчэ невядомы Пол Вокэр. З-за таго, што сцэнар фільма быў напісаны на аснове матэрыялу, апублікаванага ў часопісе «Вайд» і які распавядае пра гонкі, якія нелегальна праводзяцца ў Лос-Анджэлесе, Віну Дызэлю перад здымкамі прыйшлося адправіцца ў гэты горад, каб самому ўсё ўбачыць . Акрамя гэтага актор прайшоў падрыхтоўку ў школе каскадэраў. Такі падыход да здымак ня толькі актораў, але і рэжысэра, які здолеў годна падабраць музыку і якасна зьняць усе сцэны пагоні і трукаў, дазволіў сабраць для фільма даход ў некалькі разоў перасягнуўшы сродкі, затрачаныя на яго вытворчасьць. У 2002 годзе на цырымоніі ўзнагароджаньня прэміяй канала «Эмтыві» Він Дызэль і Пол Вокэр ўзнагароджаныя ў намінацыі «Лепшая экранная каманда». Акрамя гэтага Він Дызэль быў намінаваны ў катэгорыі «Лепшая мужчынская роля», але прайграў Вілу Сьміту, які сыграў у фільме «Алі».\nЗа тое кіно Він Дызэль палучыў свой першы заробак у памеры некалькіх мільёнаў даляраў ЗША. Далей Він Дызэль не захацеў зьняцца ў працягу. Ён хацеў за свой удзел у кіно вялікіх грошай. Яму іх не далі, бо вытворцы думалі, што галоўнае ў кіно ня ўдзел Віна Дызэля, а мноства пагонь і вялікая колькасьць возаў. Выворцы настойвалі на «танным» вяртаньні актора ў кіно. 30 красавіка 2002 году Він Дызэль адмовіўся ад удзелу ў здымках. Разам зь ім адмовіўся ад удзелу Роб Когэн. Аднак вытворцы аказаліся правыя. Кіно было зьнятае і выйшла на экраны летам 2003 году. Зьняў фільм рэжысэр Джон Сынглтан «Падвойны фарсаж», патраціўшы 76 мільёнаў даляраў ЗША, сабраў 236 мільёнаў даляраў ЗША.\nПрацяг кар’еры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\n– «Час пачуць голас майго пакаленьня. Вядома, Джэймс Бонд у свой час быў зухаватым дзецюком. Ён — бацька многіх сучасных кінашпіёнаў. Але бонды — гэта апошнія воплескі менталітэту Кларка Гейбла. Агент 007 — чалавек у фраку, а сучасная моладзь іх ня носіць. Таму мой герой зусім не падобны на Бонда. Яму пляваць на ўсё, акрамя адрэналіну ў крыві. У дзяцінстве замест таго, каб рабіць школьныя заданьні, ён вучыўся звышчалавечым прымхам на мотакросе».\n— Він Дызэль аб сваёй ролі ў фільме «Тры іксы»\nУ канцы 2001 году ў Італіі адбылася прэм’ера фільма «Выкідалы», вытворчасьць якога была пачата яшчэ ў 1999 годзе і выхад некалькі разоў адкладаўся. У многіх іншых краінах карціна выйшла на шырокія экраны толькі ў 2002 годзе. Він Дызэль выканаў ролю Тэйлара Рыза, сябра сына аднаго з уплывовых мафіёзных босаў Брукліна.\n9 жніўня 2002 году ў ЗША і Канадзе выйшаў баявік «Тры ікса» рэжысэра Роба Когэна. Він Дызэль выканаў ролю Ксандэр Кэйджа — яскравага асілка, зьлёгку падобнага на Джэймза Бонда. Самі здымкі фільма праходзілі ў канцы 2001 году ў Лос-Анджэлесе і Празе, а бюджэт карціны, першапачаткова ў 70 мільёнаў даляраў вырас да 120 мільёнаў. Сам удзел Віна Дызэля ў пачатку было пад сумненьнем з-за занадта вялікага ганарару ў 10 мільёнаў даляраў, запытанага ім. Меркавалася на галоўную ролю запрасіць Юэна Макгрэгара. Але Роб Когэн настаяў на тым, каб іменна Він Дызэль здымаўся ў фільме. Да таго ж актор (каб за палучыць такія вялікія грошы) быў прызначаны начальнікам вытворчасьці карціны. У 2003 годзе актор быў намінаваны на прэмію канала «Эмтыві» у катэгорыі «Лепшая мужчынская роля».\nНаступнай работай Віна Дызэля стаў фільм «Адзіночка», які выйшаў на экраны 4 красавіка 2003 году. Актор сыграў Шона Вэтэра, аднаго з агентаў аддзела па барацьбе з наркотыкамі, а таксама выступіў як выканаўчы прадзюсер карціны. У Віна Дызэля нават была дамоўленасьць з прадпрыемствам, што здымала карціну аб тым, што калі карціна апраўдае сябе ў пракаце, то ён возьме ўдзел у працягу карціны. Але фільм не сабраў нават 54 мільёнаў даляраў, выдаткаваных на яго вытворчасьць.\nУ кастрычніку 2003 году стала вядома аб тым, што Він Дызэль ня будзе здымацца ў працягу фільма «Тры ікса». Яго месца заняў Айс К’юбі, а рэжысэрам другой часткі быў прызначаны Лі Тамахоры. Сам жа Він Дызэль хацеў зьняцца ў фільме «Хронікі Рыдыка» рэжысэра Дэвіда Туі — працягу фантастычнага баевіка «Ліхая цемра». Здымкі некалькі разоў пачыналіся на працягу 2002 году, але па некаторых прычынах зрываліся. Таму яны пачаліся 9 чэрвеня 2003 году ў Ванкувэры і скончыліся ў кастрычніку таго ж году. Фільм першапачаткова меў некалькі працоўных назваў, сярод якіх былі «Рыдык» і «Ліхая цемра 2: Хронікі Рыдыка». Він Дызэль таксама стаў прадусарам карціны, як і многіх іншых фільмаў, дзе ён здымаўся. «Хронікі Рыдыка» выйшлі ў пракат 11 чэрвеня 2004 году. Пракат фільма быў не занадта пасьпяховым, фільм здолеў толькі адбіць сродкі затрачаныя на вытворчасьць. Меркаваньні крытыкаў і гледачоў з нагоды фільма падзяліліся прыкладна пароўну: адны лічылі яго вартым працягам «Ліхая цемра», а іншыя — няўдалым. Тым ня менш у 2005 годзе Він Дызэль атрымаў намінацыю «Горшая мужчынская роля» на прэмію «Залатая маліна».\nТаксама ў 2004 годзе адначасова з карцінай «Хронікі Рыдыка» выйшлі мультфільм «Хронікі Рыдыка: Цёмная лютасьць» і гульня на прыстаўцы, дзе Він Дызэль прыняў удзел у агучцы постаці Рычарда Б. Рыдыка. У 2005 годзе гульня ганаравалася прэміі канала «Эмтыві» у намінацыі «Найлепшая відэагульня па матывах кінафільма».\n– «Перш чым я стаў добра зарабляць на фільмах, дастаткова доўга сам ўкладваў грошы ў кіно. Некалькі гадоў таму назапасіў некалькі тысяч даляраў і замест таго каб купіць матацыкл, як зрабілі б мае прыяцелі, зняў свой першы кароткамэтражны фільм. Потым яшчэ цэлы год адкладваў грошы. І зноў замест таго каб набыць добрую машыну, усё выдаткаваў на вытворчасьць паўнамэтражнай карціны».\n— Він Дызэль аб сваіх фільмах\nУ 2005 годзе Він Дызэль сыграў у фільме неўласьцівага яму жанру — сямейнай камэдыі «Лысы нянька: Спецзаданьне». Актор выканаў ролю Шэйн Вулфа — былога марскога пяхотніка, які ахоўваў (які працуе на ўрад ЗША) навукоўца і пецярых яго дзяцей. Пракат фільму быў пасьпяховым: яму ўдалося пераадолець выдаткі на вытворчасьць і сабраць каля 200 мільёнаў даляраў.\nУ 2006 годзе выходзяць дзьве карціны з удзелам актора. У першай зь іх — камэдыйнай драме «Прызнайце мяне вінаватым» Сідні Люмэта, паказанай на міжнародным Бэрлінскім кінафэстывалі 16 лютага 2006 году, Він Дызэль сыграў ролю гангстара Джэкі Ды Норшыя. А 16 чэрвеня ў ЗША адбылася доўгачаканая прэм’ера трэцяй часткі фарсажу — «Трайны фарсаж: Такійскі візг». Да гэтага прайшлі чуткі пра тое, што Він Дызэль зноў выканае адну з галоўных роляў. Але якое было зьдзіўленьне гледачоў, калі ў цэнтры сюжэту апынуўся Шон Босуэлл, якога сыграў Лукас Блэк. Він Дызэль зьявіўся толькі ў самым канцы фільма ў эпізадычнай ролі. Ён ня быў нават пазначаны ў тытрах.\nУ 2007 годзе Він Дызэль узяў перапынак у сваёй акторскай кар’еры. Хоць яшчэ ў чэрвені 2005 году было абвешчана аб тым, што актор выканае ролю Хітмэна ў аднайменным фільме па папулярнай кампутарнай гульні. Але ў канцы 2006 году Він Дызэль адмовіўся ад удзелу ў праекце, і яго месца заняў Тыматы Оліфант. Фільм выйшаў на экраны 21 лістапада 2007 году. Рэжысэрам стаў Ксавэрыя Гэнс, а Він Дызэль выступіў у якасьці выканаўчага прадусара.\n– «Я зьбіраўся зрабіць шматмоўную версію „Ганібала-Заваёўніка“. У старажытныя часы ня ўсе гаварылі па-грэцку; рымляне — на латыні, галлы — на старафранцускай, картагеняне — на мове, для якой я магу выкарыстоўваць мальтыйскую мову …»\n— Він Дызэль пра фільм «Ганібал»\nВін Дызэль у 2009 годзе на прэм'еры карціны Разгон-4\nАдной з прычын, па якой Він Дызэль адмовіўся ад ролі Хітмэна, бо яна так падыходзіць яму па марах шматлікіх гледачоў, зьяўляецца тое, што ён быў заняты здымкамі ў буйнабюджэтных фантастычным баявіку «Бабілон нашай эры» рэжысэра Мат’ё Касовіца, зьнятага сумесна ЗША і Францыяй. Актор выканаў ролю Туропа — найміта, нанятага для суправаджэньня маладой жанчыны з Расеі ў ЗША і ён не здагадваюцца, што яна не чалавек, а штучна ўзгадаваная істота са штучным інтэлектам і пры тым цяжарнай двума зародкамі новага віду чалавека, якіх хоча займець да сябе кіраўнік буйной карпарацыі . Прэм’ера фільма ў ЗША была прызначаная на 29 жніўня 2008 году. Фільм стаў сур’ёзным камэрцыйным правалам, не акупіліся і палова расходаў на кіно.\n9 красавіка 2009 году выйшаў крымінальны баявік «Фарсаж 4» рэжысэра Джастына Ліна, дзе галоўныя ролі выканалі Він Дызэль, Пол Вокэр і Джордана Брустар. Здымкі пачаліся 21 лістапада 2007 году. Яны праходзілі ў Лос-Анджэлесе, Мэксіцы і Дамініканскай Рэспубліцы. Він Дызэль выступіў таксама прадусарам карціны. Да гэтага на экраны выходзіць драма «Бандыты» — перадгісторыя фільма «Фарсаж 4». Здымкі фільма таксама праходзілі ў Дамініканскай рэспубліцы, такім чынам Він ўнёс уклад у кінэматограф гэтай краіны. Гэты кароткамэтражны баявік быў зьняты самім Віном Дызэлем, як свайго роду рэклямны ход, для славы фільмаў «Фарсаж». Гэты кароткамэтражны фільм распавядае пра тое, як галоўныя героі пазнаёміліся і аб пачатку іх крымінальнай кар’еры па рабаўніцтву аўтацыстэрнаў, якія перавозяць гаруча-змазачныя матэрыялы.\nАкрамя гэтага, ў 2008 годзе быў аб’яўлена аб здымках гістарычнага фільма «Ганібал-заваёўнік», зьняць які сабраўся сам актор, згуляўшы пры гэтым галоўную ролю Ганібала Барка — аднаго з найвялікшых ваяводаў старажытнасьці. Гэтую карціну Він Дызэль марыў зьняць ужо даўно. Першыя чуткі зьявіліся яшчэ ў 2003 годзе. Былі праблемы з грашыма, які вырас да 210 мільёнаў даляраў, а ў 2006 годзе актор наведаў Гішпанію для падрабязнага вывучэньня месцаў здымак.\nУ 2010 годзе пачалася праца над фільмам «Фарсаж 5». У сюжэт вярнуліся ўсе героі каманды Дамініка Тарэта. Здымкі праходзілі ў Рыё-дэ-Жанэйра. Сусьветная прэм’ера фільма адбылася 15 красавіка 2011 году ў Рыё-дэ-Жанэйра. Він Дызэль выступіў таксама прадусарам карціны.\nПраз 2 гады выйшаў наступны фільм — «Фарсаж 6», які стаў працягам «Фарсажу 5». Здымкі праходзілі ў асноўным на тэрыторыі Вялікабрытаніі, а таксама ў Лос-Анджэлесе, Глазга і на Канарскіх астравах. Він Дызэль зноў сыграў адну з галоўных роляў, а таксама выступіў адным з прадусараў. 7 траўня 2013 году ў Лёндане адбылася сусьветная прэм’ера. У верасьні 2013 пачаліся здымкі Фарсажу 7. Аднак у лістападзе здымкі спыніліся ў сувязі з гібельлю актора Пол Вокэра. Работа над фільмам спачатку спынілася, а пазьней аднавілася вясной 2014 году. Фільм выйшаў 9 красавіка 2015 году. У красавіку 2015 гады пасьля выхаду Фарсажу 7 ён аб’явіў пра выхад наступнага фільму — «Фарсаж 8» на 14 красавіка 2017 году.\nВін Дызэль зьяўляецца ўладальнікам зоркі на Галівудзкай алеі славы.\nНа здымках фільму «Фарсаж» у 2001 годзе Він Дызэль зблізіўся з акторкай Мішэль Радрыгес, якая таксама брала ўдзел у карціне. Яны закахаліся адзін у аднаго і на працягу некалькіх месяцаў іх раман быў бездакорным. Неўзабаве іх адносіны былі разарваныя па прычынах, у асноўным якія зыходзілі ад Мішэль Радрыгес, якая лічыла, што яны не падыходзяць адзін аднаму. Він Дызэль зьнешне спакойна перанёс разрыў.\nНаступнай дзяўчынай актора стала чэская мадэль Паўла Харбкова, якая выканала эпізадычную ролю ў баявіку «Тры іксы». Іх адносіны завязаліся ўжо пасьля выхаду фільму ў 2002 годзе. Але, як і мінулы раман, гэты аказаўся таксама нядоўгім для Віна Дызэля. Прычынай разрыву паслужылі частыя паездкі актора на здымкі.\n2 красавіка 2008 году Він Дызэль стаў бацькам. Яго сяброўка, мэксыканская фотамадэль Палёма Хімэнэс нарадзіла яму дачку Ханію Райлі. У верасьні 2010 году ў Палёмы і Віна нарадзіўся сын Вінцэнт Сынклэр. 16 сакавіка 2015 году нарадзілася другая дачка, якую назвалі Палін, у гонар загінулага Пола Ўокера.\n^ а б в Kleo.ru\n^ Він Дызэль аб сваёй ролі ў фільме «Тры іксы»\n^ а б Дизель заводится с пол-оборота\nВін Дызэль — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Він_Дызэль&oldid=2192116»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 27 студзеня 2021 году ў 23:45.


Як Лукашэнка «зацэментаваў» мільярды даляраў - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 27 студзеня 2020, панядзелак, 23:00\nЯк Лукашэнка «зацэментаваў» мільярды даляраў\nКароў пасвіць было б больш эфектыўна.\nЛукашэнка падпісаў указ №181 «Аб арганізацыях цэментнай галіны» і выдаў адзін з самых галоўных сакрэтаў беларускай эканомікі: колькі бюджэтных грошай беларускія ўлады «зацэментавалі» на стратных прадпрыемствах.\nЯк высветлілася, за перыяд з 2015-2019 Беларусь выдаткавала $900 мільёнаў на стратныя цэментныя заводы. Акрамя таго, «мадэрнізацыя» цэментнай галіны ў 2008-2013 гадах каштавала Беларусі $1,2 мільярда. Усяго - больш за два мільярды народных грошай.\nПрыклад цэментнай галіны - не адзінкавы. Дзяржсектар «выцягвае» з беларускай эканомікі мільярды даляраў.\nЧаму ўлады не пазбавяцца ад нязручнага баласту? Сайт Сharter97.org звярнуўся па каментар да кіраўніка Аналітычнага цэнтра «Стратэгія» Леанід Заікі.\n- Калі браць цэментавую галіну, то ўсё пачалося з няправільнага прагнозу. Гадоў 15 таму, калі не больш, расейскія маркетолагі прадказвалі значнае зніжэнне выкарыстання традыцыйных матэрыялаў і рост попыту на цэмент. На гэтым падмурку стваралася Расейская метадалогія будаўніцтва.\nПрагноз быў заснаваны на тым, што Расеі патрабавалася б у два-тры разы больш цэменту. Людзі з атачэння Лукашэнкі падмітусіліся і прынеслі яму гэтую прапанову: заняцца цэментам ва ўсенародным маштабе, укласці вялікія грошы.\nНе вельмі пісьменныя хлопцы ўсё гэта прагназавалі. Бо вытворчасць цэменту - вельмі энэргазатратная. Памылка ў тым, што ў Беларусі няма сваёй энэргетыкі, газ мы закупляем у Расеі.\nНаш урад дапусціў памылку, уляляшчыў мільярды даляраў, а цяпер мы выглядаем, як апошнія дурні.\n- Ці прызнаюць улады памылкі і перастануць спансаваць стратныя прадпрыемствы?\n- У будаўніцтве вельмі хутка мяняюцца стэрэатыпы, метады і кліматычныя ўмовы. Адзін час Расея нам дапамагла ў Калінінградскай вобласці, калі «выкінула» адтуль швэдскія і дацкія будаўнічыя кампаніі. Тады пайшло павелічэнне паставак беларускага цэменту ў РФ. Але гэта толькі ў адной вобласці. А так у Расеі няма попыту на цэмент, ідуць замовы на цагляныя дамы. Я не ведаю, што нам рабіць з гэтым цэментам. Хтосьці прапаноўваў пераходзіць на варыянт Трэцяга Рэйха: рабіць дарогі з цэменту. Вялікія аўтастрады, скажам, Бэрлін-Масква. Але гэта ўсё вельмі дорага.\nЦі будуць далей фінансаваць? Хутчэй за ўсё, што памылку не прызнаюць і будуць круціць педалі далей.\n- Лукашэнка прапаноўваў «павесіць» грандаў айчыннай прамысловасці на IT-сектар. Як вы думаеце, ці давядзецца займацца ПВТ цэментам?\n- Праграмістам гэта можа быць карысна толькі ў адным выпадку: укачваць сваіх канкурэнтаў у цэментавыя блокі. Я б прадаваў наш беларускі цэмент у Італію, Калумбію, наладзіў бы экспарт менавіта ў гэтыя краіны. IT-хлопцы простыя, як памідор перад вырабам салаты. «Яйцагаловыя» прапанавалі Лукашэнку лічбавае грамадства, зрабіць усё праграмаванае, а ён ім прапануе цэментавую прамысловасць і стратныя калгасы.\n- А ці варта Беларусі рабіць стаўку на будаўнічую галіну, машынабудаванне, цяжкую прамысловасць?\n- Рэч у тым, што ў 1994 годзе мяне запрасілі ў Адміністрацыю «прэзідэнта» для распрацоўкі нацыянальных вытворчых праграм. Тады яны думалі, што Лукашэнка - «выбітны дэмакрат, які прывядзе ў эканоміку людзей з гарвардскімі дыпломамі. Мы зрабілі перспектыўныя кірункі беларускай эканомікі. Тады я зрабіў выснову, што цэлымі галінам мы «выцягваць» эканоміку не можам, толькі асобнымі прадпрыемствамі. Такога, што цэментная галіна будзе ў нас усё «выцягваць» - у страшным сне такога не было.\nВядома, мы ўсё гэта прапанавалі Лукашэнку, які быў два-тры месяцы на пасадзе прэзідэнта. Прапанаваць мы прапанавалі, але ва ўладу прыйшлі хлопцы з вёсак, якія нічога не ўмелі. Ім бы кароў пасвіць, гэта было б больш эфектыўна. Хоць і з малаком мы грымнуліся, расейцы яго таксама не будуць спажываць. Памылка на памылцы. Такія ўжо нам трапіліся кіраўнікі.\n- Якое выйсце вы прапанавалі б з гэтай сітуацыі?\n- Я ўжо стаміўся ім тлумачыць, што рабіць. У свой час я быў чальцом экспэртнага рады Савета Міністраў і прапаноўваў ім выхад з сітуацыі. Стаміўся тлумачыць, калі б мяне зрабілі прэм'ер-міністрам на 18 месяцаў - іншая справа. Лягчэй зрабіць усё самім. Лукашэнку адправіць адпачываць куды-небудзь далей ад Беларусі, урад таксама распусціць. Рэкамендаваць нешта няма сэнсу. Нашай краіне патрэбна эканоміка з іншай матрыцай. Я пра гэта кажу ўжо 30 гадоў. На жаль, да маіх парадаў прыслухоўваюцца са спазненнем на 12 гадоў.\nГэтым людзям парады не дапамогуць. Уявіце, калі б хірург распавядаў ветэрынару, як лепш рабіць аперацыю на чалавечым мозгу. Ці многаму б ён навучыўся?\nІм трэба сказаць: «Хлопцы, мы пачынаем новую эканамічную палітыку, прадпрыемствы пераводзім у канкурэнтную базу».\n- У нас ужо была «мадэрнізацыя», папярэдне ўрад прапаноўваў «індустрыялізацыю». Ці чакаць нам нейкую новую «зацыю», у якую наш урад «укіне» мільярды даляраў?\n- Тут такая кагнітыўная нявыкрутка выходзіць. Вось ўкінуў наш урад мільярды ў вытворчасць апілкавай мэблі... Я цяпер праехаўся па Менску і гляджу, што платы ў нас ставяць з выдатнай драўніны, Божа мой. Што тут абмяркоўваць, калі ў краіне платы ставяць з добрай драўніны, а мэбля робяць з пілавіння. Дзе мазгі?\nЦі ўся гэтая беларуска-расейская шуміха, калі туды-сюды ганяюць гэтыя яблыкі і грушы. Ганяюць і ганяюць. Лукашэнка сказаў, што будзе рамантаваць нафтаправод «Дружба», а Пуцін сказаў: «Ну добра «і пусціў па трубе» брудную» нафту. Цяпер мы вымушаныя рамантаваць заводы. Ну вось што з імі зробіш? Залазяць у нерат ні ў зад, ні ў перад.\nУ свой час унутраныя інвестыцыі ў Беларусі даходзілі да 17 мільярдаў. Але гэта было ў добрыя часы. Я вось палічыў, што наш ВУП у гэтым годзе будзе блізу $56 мільярдаў. А ў 2014 годзе ў нас было $77 мільярдаў. Розніцу адчуваеце?\nТакія яны вось няўмекі. Бывае, што ў сям'і вырастаюць дзяўчынкі, якія не ўмеюць мыць посуд і хлопчыкі, якія не ўмеюць забіваць цвікі. У нас такі ж урад.\nТаму мая вам парада: займайцеся сваёй справай і не чытайце ўрадавыя газеты. Будзеце чытаць дзяржаўныя СМІ - з'явіцца ў вачах ружовы арэол. Займайцеся справай. Вось Лукашэнка дае нам усім выдатны прыклад: вырошчвае кавуны, вырошчвае бульбу. Вось бы і займаўся гэтым увесь свой вольны час, а эканоміку не чапаў. Кавуны растуць выдатныя, бульба таксама, а эканоміку хай не чапае.\n22.01 Беларускія банкі ўводзяць «драконаўскія» камісіі за плацяжы гатоўкай у касах 82,458\n26.01 У Лукашэнкі ў Шклове здалі нервы 81,997\n22.01 Что происходит с Путиным: есть две версии 77,919\n26.01 Сталі вядомыя нечаканыя падрабязнасці аб затрыманні чыноўнікаў з самалёта «Белавія» 71,983\n24.01 Минчанка купила квартиру, а спустя месяц нашла записку от наследницы 63,932\n21.01 Mае аўтамабілі і рэзідэнцыі, а па дэкларацыі - «гол як сакол» 48,008\n25.01 Самалёт, які ляцеў з Менска ў Мюнхен, развярнулі пад Уроцлавам 46,521


Выбар сучасных штор для залы ў 2017 годзе | Інтэр'Ерныя Штучкі\nВыбар запавес для гасцінай\nШторы надаюць памяшканню ўтульнасць, робяць яго больш хатнім. Не выпадкова маладыя сем'і, толькі заехалі ў новую кватэру, у першую чаргу бягуць у краму за фіранкамі. Багацце розных расфарбовак і формаў дазваляе падабраць любы дызайн, але асаблівай папулярнасцю ў 2017 годзе карыстаюцца сучасныя шторы для залы.\nВыбіраючы шторы для залы, у першую чаргу прадумайце наступныя моманты:\nФіксацыя фіранак па краях для доступу святла ў памяшканне і яго зручнага ветрання. Пры гэтым шторы могуць быць рассоўнымі, пад'ёмнымі або нерухомымі.\n"Падвойныя" шторы. Калі вы жывяце не вышэй пятага паверха, вечарам пры ўключаным святле з вуліцы відаць усё, што адбываецца ў кватэры. Цюль - добрая рэч, але сам па сабе ён ад гэтай пошасці не ратуе, тым больш, у зале або гасцінай, як правіла, вялікія вокны.\nСамыя папулярныя шторы па адчыненню - гэта рассоўныя шторы\nВарыянт пад'ёмных запавес - гэта рымскія шторы, яны вельмі зручныя ў выкарыстанні\nІтальянскія шторы - гэта варыянт нерухомых штор\nПадвойныя шторы ў зале з шчыльных і цюлю схаваюць ад непатрэбных вачэй і пры гэтым днём у пакоі будзе светла\nЯк правіла, колер штор выбіраецца зыходзячы з агульнай гамы адценняў інтэр'еру. Таксама пры падборы варта арыентавацца на асветленасць памяшкання, так як цёплы і халодны святло па-рознаму ўплываюць на ўспрыманне адценняў. Адносна спалучэння цюлю і запавес у тандэме, можна вылучыць наступныя каляровыя варыяцыі:\nСпалучэнне на кантрасце: цюль прадстаўлены светлай тканінай, шчыльная шторы - цёмнай. Улічвайце, што цёмная тканіна можа выгараць улетку, прычым інтэнсіўнасць дадзенага працэсу залежыць толькі ад уласцівасцяў матэрыялу і яркасці яго колеру.\nАдзінства гамы адценняў: цюль і шторы светлыя, але шторы мае больш насычаны колер, як правіла, цяплей, чым тонкая парцьеры (напрыклад, белы і залаты, блакітны і сіні, светла-бэжавы і крэмавы).\nЦёмны шторы і светлы цюль ў зале падкрэслівае кантраст\nМожна аформіць шторы ў гасцінай ў адной каляровай гаме, адны цямней, а іншыя святлей на эттенок\nСучасная стылістыка не выключае і наяўнасць на запавесах узораў, але яны не павінны быць вычварнымі, залішне яркімі.\nСавет! Паўтараюцца арнаменты глядзяцца значна арганічней і пры правільным выкарыстанні падкрэсліваюць агульную дызайнерскую задумку.\nЎзор на запавесах ў гасцінай лепш выбіраць не вельмі вялікі\nСпалучэнне адначасова некалькіх кветак у запавесах можа быць прадстаўлена наступным чынам:\nДва палатна рознага колеру, замацаваныя побач.\nАднатонныя шторы з рознакаляровымі "плямамі", дапушчальныя варыяцыі формаў і памераў.\nШторы color block (рэзкі пераход паміж кветкамі, прадстаўленымі ў выглядзе палосак).\nШторы з кантрасным ламбрэкенам або іншым па адценні.\nКолеру палотнаў для штор ў гасцінай павінны гарманаваць адзін з адным\nШторы color-block ў інтэр'еры\nШторы з які вылучаецца ламбрэкенам глядзяцца досыць арыгінальна\nЯкія існуюць сучасныя стылі інтэр'еру?\nМногія маюць на ўвазе пад "сучаснай" стылістыкай багацце розных гаджэтаў, але гэта толькі вярхушка айсберга. Сучаснасьць не абмяжоўваецца тэхнічнай складніку і ўключае ў сябе мноства накірункаў:\nмадэрнізм і постмадэрнізм;\nШторы павінны падыходзіць пад стыль інтэр'еру ў гасцінай\nМінімалізм ўвазе адсутнасць лішніх дэталяў, вычварнасці, непатрэбных прадметаў. Ідэальна минималистическое памяшканне - абсалютна пустая белы пакой.Калі вы збіраецеся ўпрыгожыць зала ў стылі мінімалізм шторамі, рэкамендуецца выкарыстоўваць аднатонны класічны варыянт - ён выглядае найбольш "проста" (фіранкі не маюць вялікага ліку складак, узораў і да т.п.), таму адпавядае духу стылістыкі. Пры гэтым мацавацца могуць шторы на люверсаў, кулиске і іншых прынадах - для стылю мінімалізм гэта не гуляе ролі, калі мацавання не вылучаюцца з агульнай каляровай гамы.\nШторы для гасцінай ў стылі мінімалізм звычайна простыя і аднатонныя\nЯпонскія шторы для гасцінай выдатна падыходзяць для мінімалістычны інтэр'ераў\nМадэрнізм і постмадэрнізм\nМадэрнізм - перш за ўсё ўсё новае і перадавое. Гэта універсальная, інтэрнацыянальная і практычная стылістыка, акцэнтуе ўвагу на выразнай геаметрыі памяшкання. Як правіла, у вялікай колькасці выкарыстоўваецца ў інтэр'еры шкло, а таксама метал.\nЦікава! Што шторы ў зале ў стылі мадэрнізм ёсць далёка не заўсёды. Калі вы ўсё ж збіраецеся іх набыць, звяртайце ўвагу на практычныя мадэлі, напрыклад, рымскія фіранкі.\nДля гасцінай ў стылі мадэрн выдатна падыходзяць шторы з геаметрычнасць ўзорамі\nПостмадэрнізм - гэта адмова ад усіх стэрэатыпаў, спалучэнне абсалютна любых элементаў інтэр'еру без якіх-небудзь абмежаванняў. Гэта той стыль, дзе ваш палёт фантазіі не абмежаваны нічым. Тым не менш, улічвайце, што ў памяшканні павінна прасочвацца як мінімум адзінства каляровай гамы: проста сабраць у зале ніяк не звязаныя паміж сабой прадметы - ідэя не з лепшых.\nШебби-шык - стылістыка для аматараў даўніны. Штучна состаренная і потертая мэбля робіць памяшканне хатнім, але не стварае адчуванне, быццам бы вы знаходзіцеся ў "бабулінай кватэры". Сутнасць у тым, каб адчуць грань паміж элегантнасцю даўніны і папросту якая прыйшла ў непрыдатнасць мэблі. Шторы ў залу ў стылі шебби-шык падбіраюцца ў адпаведнасці з агульнай каляровай гамай інтэр'еру.\nСавет! Як правіла, мэбля дастаткова цёмная, каб было прыкметна, што яна штучна састарыць, асноўныя адценні - кававыя або цёмны шакалад, таму белая фіранка абавязкова падыдзе.\nШторы ў стылі шебби-шык звычайна падбіраюць па тэкстыль пакоя\nДадзеная стылістыка накіравана на выкарыстанне ў інтэр'еры розных прыродных матэрыялаў: каменя, шкла, дрэва, а таксама раслін і шмат чаго іншага. Менавіта таму шторы у залу ў эка стылі могуць быць зялёнага, шэрага, белага або карычневага (аднаго з адценняў) колераў. Усё залежыць толькі ад асноўнай гамы адценняў памяшкання.\nДраўляныя жалюзі выдатна падыходзяць для інтэр'ераў ў эка-стылі\nБамбукавыя шторы ў гасцінай экалагічныя і натуральныя\nКантрасны, яркі і вылучаецца, гэты стыль шакіруе людзей вясёлкавымі колерамі і кідкай стылістыкай. Сцены розных колераў і фактуры, кіслотныя адценні, несіметрычна мэбля - усё гэта адрознівае поп-арт ад іншых сучасных напрамкаў. Фіранкі выбіраюцца па прынцыпе "чым ярчэй, тым лепш". Тым не менш, выбірайце шторы ў залу без ламбрекен. Поп-арту ня ўласцівыя элементы еўрапейскіх стыляў накшталт барока ці ракако. Вы можаце колькі заўгодна эксперыментаваць з ўзорамі, але ад зморшчын і пышнасці варта адмовіцца.\nШторы ў зале ў стылі поп арт звычайна такія ж яркія як увесь інтэр'ер\nШторы ў стылі поп-арт у зале могуць быць кіслотных адценняў\nЎтульная, хатняя, "вясковая" абстаноўка, часцяком які паходзіць на абстаноўку паляўнічай хаткі, часта выкарыстоўваецца на дачах. Шторы ў стылі кантры ў прынцыпе выкарыстоўваць неабавязкова, але тут акцэнт робіцца на адчуванні цяпла роднай хаты: розныя блізкія сэрцу клецістыя невялікія фіранкі ці ўзоры ў кветачку цалкам падыдуць, калі яны не выбіваюцца з агульнай гамы.\nКветкавыя шторы выдатна падыдуць для залаў ў стылі кантры\nКлецістыя шторы таксама выдатна падыдуць для інтэр'ераў у стылі кантры\nДадзеная стылістыка адрозніваецца як раз выкарыстаннем у інтэр'еры вялікай колькасці тэхнікі рознага прызначэння: калонкі, кампутары, аўдыё-сістэмы - усё гэта ідэальна ўпішацца ў стыль хай-тэк. Дадзены кірунак часта ўжываецца ў круглых памяшканнях, таму могуць спатрэбіцца шторы для эркера. Выбірайце практычныя варыянты: рулонныя або бамбукавыя мадэлі падыдуць лепш за ўсё. Таксама добра глядзяцца класічныя шторы на люверсаў.\nШторы ў інтэр'еры хай-тэк мінімалістычны і звычайна без малюнка\nДадзеная стылістыка дастаткова "маладая" у параўнанні з усімі астатнімі. Яна ўзнікла ў выніку неабходнасці камфортна і сучасна уладкаваць невялікія памяшканні, падзяляючы іх на функцыянальныя зоны, пры гэтым захоўваючы яснасць і лаканічнасць планіроўкі, яе практычнасць і цэласнасць. Бо месцы, як правіла, не так шмат, доўгія шторы выкарыстоўваюцца рэдка. Перавага аддаецца кароткім фіранкі, якія забяспечваюць хатні ўтульнасць, але не "захламляюць" залу.\nШторы ў гасцінай ў стылі контемпорари павінны быць зручнымі, практычнымі і прыгожымі\nВіды штор, мацавання\nПры выбары запавес вялікую ролю гуляюць магчымасці іх мацавання. Напрыклад, часцяком над акном папросту недастаткова прасторы для забеспячэння надзейнай ўстаноўкі гардзіны. Таму, выбіраючы для сябе тую ці іншую разнавіднасць, у першую чаргу зважайце на мацавання.\nДадзены выгляд мацуецца на спецыяльны карніз, да якога прыкладаецца пад'ёмны механізм і блок кіравання. Падобным жа чынам фіксуюцца рулонныя і бамбукавыя фіранкі. Калі вы збіраецеся купляць рымскія шторы, загадзя вымерайце шырыню акна, каб пераканацца, што вам падыходзяць памеры карніза. Пры самастойным шыццё выраб крапяжу заказваецца асобна. Дадаткова прышываць нешта да саміх шторы ня трэба, як таго патрабуюць шторы на люверсаў, як правіла, да дадзенай мадэлі прыкладаецца ліпучках (што, дарэчы, вельмі зручна пры мыцці).\nРымскія шторы зручна падцягваюцца уверх\nЗавязкі і завесы\nНайбольш простыя для рэалізацыі варыянты - шторы на завязках або завесах. У першым выпадку ў палатне проста праробліваюцца дзіркі для стужак, у другім - да кавалка тканіны прышываюцца завесы. Абедзве канструкцыі мяркуюць выкарыстанне карніза, як і шторы на люверсаў.\nШторы да карніза могуць мацавацца на завязкі\nШторы на люверсаў ўяўляюць сабой палатно з дзіркамі, якія замацаваны адмысловымі кольцамі - люверсаў. Гэта дазваляе пазбегнуць "мохрения" тканіны, а таксама проста акуратна і прыгожа выглядае. Самі люверсы пры гэтым могуць быць драўлянымі, металічнымі або пластыкавымі - вы можаце выбраць колер на свой густ. Некалькі незвычайных варыянтаў фіранак на люверсаў на фота ніжэй:\nШторы на люверсаў ў гасцінай ўтвараюць прыгожыя вертыкальныя зморшчыны\nЛюверсы адрозніваюцца па форме і памеру\nМацаванне люверсаў на шторы\nКулиска - гэта зморшчына тканіны на шторы;. Па сутнасці, фіранка нацягваецца на карніз, што робіць яго незаўважным. Дадзены выгляд мацавання акуратна глядзіцца з боку, але пры няправільна падабраным памеры кулиски, штору цяжка зрушваць з месца, таму загадзя вылічыў дыяметр карніза.\nШторы на карніз могуць мацавацца пры дапамозе кулиски\nСхема шторы на кулиске\nУ цэлым, калі вы можаце вылучыць агульную задумку памяшкання і яе каляровую гаму, праблем з выбарам штор паўстаць не павінна. Галоўнае, не бойцеся эксперыментаваць і рэалізоўваць у інтэр'еры самыя смелыя ідэі. Калі вы ў іх не ўпэўненыя, звярніцеся па дапамогу да прафесійнага дызайнера. Ён зможа выбудаваць выразны план дзеянняў і пракантраляваць захаванне адзінства стылістыкі. У завяршэнне - фота-навінкі сучасных фіранак 2017 года:\n← Шторы для спальні: фота і ідэі\nЯк выбраць практычны і прыгожы дзіцячы дыван на падлогу →


«Мы бачым, колькі вас едзе змагацца за нашу і вашу свабоду»: Старшыня Вярхоўнай Рады Украіны звярнуўся да беларусаў - Брест. Последние новости сегодня. Брестская газета\n«Мы бачым, колькі вас едзе змагацца за нашу і вашу свабоду»: Старшыня Вярхоўнай Рады Украіны звярнуўся да беларусаў\n24.03.2022 13:49 Руслан Стэфанчук. Источник фото\nРуслан Стэфанчук лічыць, што мы павінны перамагчы агульнага ворага і гарантаваць мір, стабільнасць, бяспеку і незалежнасць для ўсяго рэгіёна.\nСтаршыня Вярхоўнай Рады Украіны Руслан Стэфанчук звярнуўся да беларусаў на сваёй старонцы ў Facebook. Падаем тэкст яго звароту цалкам:\n«Звяртаюся да цябе, беларускі народ, да ўсіх вас, нашыя беларускія сёстры і браты!\nВаенны злачынца Пуцін, які ўжо па локці ў крыві ад вайны, якую ён распачаў з Украінай, хоча ўцягнуць яшчэ і вас у гэтае злачынства. Ён хоча звязаць вас крывёю нявінна забітых украінцаў, рускіх і беларусаў.\nРасійскія войскі падступна ўвайшлі ва Украіну праз тэрыторыю Беларусі, падняўшы радыеактыўны попел Чарнобыля, які праз 36 гадоў зноў атручвае ўкраінцаў і беларусаў.\nРасіяне страляюць па святыні ўсіх славянаў – залатаверхім Кіеве, руйнуючы ўсё дарагое для нас і вас, забіраюць чалавечыя жыцці.\nКожны дзень з вашай тэрыторыі ўзлятаюць самалёты і запускаюць ракеты, якія забіваюць нашых дзяцей і жанчынаў.\nЗараз злачынны рэжым Пуціна хоча яшчэ і кінуць вашых сыноў у мясарубку вайны.\nНе дазваляйце гэтаму здарыцца!\nНе маўчыце. Вы ведаеце, што рабіць. Нельга сядзець моўчкі.\nЖыццё ў рабстве – гэта не жыццё. Зараз пішацца гісторыя, і мы ведаем, што гісторыя не даруе злачынстваў.\nНадыходзіць момант ісціны, кропка невяртання. Калі вашыя салдаты ўвойдуць на суверэнную тэрыторыю Украіны, уся гісторыя нашага сяброўства будзе знішчаная на стагоддзі. Але вы ўсё яшчэ можаце зрабіць правільны выбар.\nВашыя героі ўжо даказалі, што нельга пускаць рускага забойцу на сваю чыгунку. Гэта ўжо не толькі пытанне свабоды, гэта ўжо і пытанне вашага выжывання.\nМы можам і павінны перамагчы агульнага ворага і гарантаваць мір, стабільнасць, бяспеку і незалежнасць для ўсяго рэгіёна, для адзінай і свабоднай Еўропы.\nВы маеце права не змагацца!\nЗ намі цяпер уся Еўропа, з намі цяпер увесь свет. Нашыя ўзброеныя сілы ўмеюць абараняць сваю зямлю і свой народ. Ахвяры сярод расійскіх вайскоўцаў зараз каласальныя.\nВось ужо 27 дзён украінскі салдат не толькі стрымлівае, але і перамагае «другую армію свету», як называлі сябе расійскія вайскоўцы. Расійскія салдаты ўжо масава здаюцца ў палон. Так яны ратуюць сваё жыццё.\nНе ахвяруйце самым лепшым, што ёсць – жыццём вашых сыноў і дачок!\nЗвяртаюся да беларускіх маці – не адпускайце сваіх сыноў на вайну!\nЗвяртаюся да беларускіх жанчынаў – не адпускайце паміраць вашых мужоў і блізкіх!\nЗвяртаюся да беларускіх мужчынаў – падумайце пра сваіх дзяцей, якіх вы пакінеце сіротамі, або пра сваіх ненароджаных дзяцей!\nЗвяртаюся да беларускіх дзяцей – не адпускайце сваіх дарагіх бацькоў на гэтую вайну, бо вы іх больш не ўбачыце.\nЗвяртаюся да беларускіх вайскоўцаў — памятайце, што злачынныя загады можна і трэба не выконваць!\nІ так, дарагія беларусы, мы, украінцы, бачым, колькі вас едзе ва Украіну змагацца за нашу і вашу свабоду. Мы бачым, што беларусы ўзрываюць рэйкі ўнутры Беларусі і перадаюць інфармацыю пра месцазнаходжанне ваеннай тэхнікі агрэсара.\nМы бачым, што вы ствараеце ініцыятывы і фонды для падтрымкі нашых мужчын і жанчын на фронце. Ад імя ўсёй Вярхоўнай Рады: дзякуй за гэта.\nАле, калі ласка, не спыняйцеся, а працягвайце рабіць усё магчымае, каб паказаць, што беларускі народ супраць гэтай вайны.\nБеларусы, не трэба паміраць за Расію!\nЖывіце дзеля Беларусі!\nНас з Вамі яшчэ чакае шчаслівае мірнае жыццё, зрабіце правільны выбар».


пытанне Mad Catz ...\n2 гадоў 2 дзён таму #203 by PAYSON\nХто-небудзь яшчэ давядзецца наведаць Mad Catz / Saitek перыядычна паўторна загружаць драйверы панэлі і ўбудовы? Я лічу, нягледзячы на тое, што гэтую справу "сказаць ды да ўсіх" рэч, усё працуе гладка пасля наведвання там. Я, верагодна, павінен проста атрымаць SPAD, але я чую гэта мае свае маленькія дзівацтвы.\n2 гадоў 2 дзён таму #204 by Gh0stRider203\nЯ ніколі не павінен быў, калі шчыра.\nЯ меў звычай мець Saitek x45 але мой апошні лопнуў на мяне>.> БЫЎ цану на x55 на Ebay, але атрымаў важна перакупляць\n2 гадоў 1 дзён таму #209 by kolijahc\nЯк ваш x45 перапынак? Проста цікава, мае гаршкі выйшлі. Гэта быў мой любімы верталёт палку пасля таго, як я ўзяў выскоквае. Я чуў, што можна было аднавіць іх з дапамогай чароўнай спрэй, я купіў яго, але яшчэ паспрабаваць. У той час як я чакаў міжнароднай перавозцы грузу, я пачаў тролінг Ebay, а таксама. Знойдзена лепшае CH палку можна знайсці (fighterstick USB) для як $ 40USD, а таксама USB-пра педалі за $ 60USD. Усё, што мне трэба, гэта дросель, і я буду шчаслівы.\nУ мяне не было поспехі з x55 і x56 на EBay. У любым выпадку завышанай або цяністы лістынг (толькі палка, а не душыць, які мае ўсе схемы ці наадварот) або неправераных (які не мае USB-порт і 30 секунд?)\nМногія людзі любяць ненавідзець іх, але адзін з лепшых прапаноў, якія я бачыў гэта Thrustmaster HOTAS X ($ 20USD), але зьвярніце ўвагу на сіняй, якая з'яўляецца HOTAS 4 ($ 30USD). Я раблю пару хуткіх модов (прасвідраваць пару адтулін для Paracord з ручкай, і адрэзаць фланец вакол ручкі рэгулявання спружыны, каб спружыны, выдаляную пасля каліброўкі для верталётаў) і аддаць іх сваім сябрам, якія хочуць даведацца верталёты. робіць выдатны ноўтбук палку, як толькі вы можаце насіць гэтую чортаву лёгка.\n2 гадоў 1 дзён таму #215 by PAYSON\nПрывітанне KC, я ніколі не меў X-45, я думаю, што паведамленні зрабіў кросовер. Усё, што я калі-небудзь валодаў з'яўляецца сістэма кіравання X-55 HOTAS Saitek ст. Яны павінны быць некалькі "ў пары". Калі б я хацеў толькі палку і некалькі кнопак, я вяртаюся да Logitech Supreme, якая з'яўляецца ўсё, што вам трэба, калі вы пілот самалёта. Калі вы (як я) рабіць якія-небудзь барацьбу з некаторымі сур'ёзнымі AI, то X-55 (або 65) "Сістэма кіравання" з'яўляецца гарачай HOTAS талон.\n2 гадоў 1 дзён таму #217 by Gh0stRider203\nПа-першае, выдаліў свой дублікат паведамленне LOL Я ўпэўнены, што гэта не было зроблена наўмысна, так што ніякіх колаў вакол поля лол\nя не ведаю, што ўсе пайшлі далей з палкай, але я ведаю, што дросельная частка лопнуў, калі я страціў раўнавагу і мая рука прыйшла на ручку, пстрыкаючы яго.\nДерьмовый дызайн для дроселя, калі вы спытаеце мяне ... Мне ўдалося зрабіць часовы рамонт, выкарыстоўваючы некаторыя медыцынскія стужкі, але добра вы ведаеце, што не збіраецца доўжыцца вечна.\nБез палкі, хоць, дросель бескарысна. Адзін сек Я выкарыстоўваю палку, наступны я забраць яго сквош памылка (адна рэч, якую я ненавіджу больш за ўсё аб маёй кватэры гэта праклятыя прусакі. Я назваў горад, але гэта не ясна зроблена нічога добрага, так што я думаю, што мой НАСТУПНЫ выклік у Дэпартамент аховы здароўя акругі)., я паставіў яго назад ўніз, і ён перастаў працаваць. Я гэтак жа, як WTF? на самай справе?\n2 гадоў 1 дзён таму #218 by Gh0stRider203\nPAYSON пісаў: Прывітанне KC, я ніколі не меў X-45, я думаю, што паведамленні зрабіў кросовер. Усё, што я калі-небудзь валодаў з'яўляецца сістэма кіравання X-55 HOTAS Saitek ст. Яны павінны быць некалькі "ў пары". Калі б я хацеў толькі палку і некалькі кнопак, я вяртаюся да Logitech Supreme, якая з'яўляецца ўсё, што вам трэба, калі вы пілот самалёта. Калі вы (як я) рабіць якія-небудзь барацьбу з некаторымі сур'ёзнымі AI, то X-55 (або 65) "Сістэма кіравання" з'яўляецца гарачай HOTAS талон.\nя бачу, што не робяць шмат паветра для паветранага бою, але я люблю ўсе функцыі на 55 у той час як я ў асноўным лётаць Jumbos ... Я даволі шмат атрымаў ўжыванне для кожнай кнопкі лол\nБо я ўсё больш набліжаецца да ILS ў гэтыя дні (я меў звычай ненавідзець ILS цяпер я люблю яго LOL), я, як правіла, мець ўстаноўку пара для аўтапілота, каб перайсці ад GPS да NAV1 і ад кошту чыстых актываў да падыходу. Я думаю, што адзіная рэч, якую я сапраўды выкарыстаў клавіятуру, калі я меў 45 павінен быў пагаварыць з УУС, ўключыць / выключыць ВСУ, і, верагодна, 1 або 2 маленькія рэчы лол\n2 гадоў 1 дзён таму #221 by PAYSON\nДОБРА ! Я павінен быць у няправільным форуме. Шмат выбачэнняў .gtg


Анкета Свабоды: Алесь Квіткевіч\n28 чэрвень 2010, 14:15\nДырэктар гуказапісвальнай кампаніі «БелТонМедыя», перакладчык, паэт. Мае 24 гады, нарадзіўся і жыве ў Менску.\nМагчымасьць зьдзяйсьняць задуманае.\nНутраную, дзякуй Богу, нішто не абмяжоўвае, вонкавую – магчымасьці, абставіны і, часьцяком, дурата.\nНа сьвеце многа шчасьцяў: кожны дзень столькі ўсяго адбываецца, і кожны дзень шмат новых шчасьцяў. Калі пра нешта адно, то пачуцьцё гармоніі.\nНіколі над гэтым не задумваўся. Але, мабыць, таго ж, чаго і кожны нармалёвы чалавек – страты блізкіх.\nДаводзіць усё распачатае да завяршэньня. Спрабую яго, гэты талент, выпрацоўваць.\nЯк кожны малады чалавек, які праз свой узрост досыць лёгка паддаецца ўплыву звонку, я час ад часу захапляюся – практычна кожным энэргетычна зараджаным і сапраўды дзейсным члавекам. Калі ў пэрсаналіях, то Лявонам Вольскім і Ўладзімерам Някляевым, Сяргеем Міхалком і Ўладзімерам Арловым. І… і… і… .\nДарыць сваёй каханай дзяўчыне кветкі. А потым глядзець зь ёю кіно і ўсё астатняе.\nНа шчасьце, яшчэ гэтае жыцьцё як сьлед не пражыў, таму думаць пра такое зарана. Але калі б нарадзіўся наноў, то і тое, новае жыцьцё, пражываў бы напоўніцу.\nНават найлепшую параду мала проста атрымаць, трэба яшчэ знайсьці ў сабе сілы да яе прыслухацца. Спадзяюся, што найлепшае парады яшчэ не атрымаў.\nУсё было, ёсьць і будзе добра!!! :)\nУ той, якая б не замінала працаваць. Каб не стварала перашкодаў для вядзеньня бізнэсу і не тлуміла галаву непатрэбшчынаю, найлепей – проста ў незаўважнай.\nНапэўна, досыць папулярны адказ на гэтае пытаньне ў гэтай анкеце: у той, у якой жыву.\nМне блізкая думка некаторых шанаваных мною людзей, што мы самі фармуем эпоху. Таму, калі не задавальняе эпоха, то гэта не эпоха кепская, а мы ў ёй або нешта ня так, або мала і недастаткова робім.\nГэта немачыма. Але калі паводле нейкага фантасмагарычнага сцэнару такое ўсё ж сталася б, то найперш знайшоў бы чалавека, хто найбольш пасуе на гэты пост і з наступнага дня прызначыў бы на пасаду яго. А яшчэ прыняў бы закон пра дубляваньне замежных стужак на беларускую і па звальненьні заняўся б перакладам фільмаў.\nМне было б цікава паглядзець на гэтых некаторых.\nМяркуючы з апошніх падзеяў, агульнацывілізацыйнага досьведу і лёгікі, зусім хутка. Прычым залежыць гэта не ад Эўропы, ЗША, Расеі ці каго там заўгодна, а ад саміх беларусаў і вышэй згаданых фактараў.\nПасьля наступных прэзыдэнцкіх выбараў.\nПрэзыдэнцкія выбары ж будуць, так?\nЛінгвіст паводле адукацыі. Дырэктар Прыватнага выдавецка-рэклямнага ўнітарнага прадпрыемства “БелТонМэдыя”, што займаецца выпускам аўдыёкнігаў і іншых мультымэдыйных выданьняў па-беларуску, а таксама распаўсюдам беларускамоўнае прадукцыі праз інтэрнэт-краму www.Prastora.by. Нарадзіўся 16 жніўня 1986 году ў Менску. Скончыў факультэт ангельскае мовы Менскага Дзяржаўнага Лінгвістычнага Ўнівэрсытэту са спэцыялізацыяю Беларуская мова і літаратура. Пераклаў на беларускую першую кнігу з “Хронікаў Нарніі” К. С. Льюіса. Стварыў творчае згуртаваньне “Дзіўноты й памароцтвы”, якое перакладае на беларускую фільмы замежнае вытворчасьці. У 2008 годзе быў узяты на працу ў фірму БелТонМэдыя на пасаду мэнэджэра па распаўсюдзе. У 2009 разам зь іншымі супрацоўнікамі кампаніі быў адным са стваральнікаў інтэрнэт-крамы www.Prastora.by. Зь 2010-га – дырэктар ПВРУП «БелТонМэдыя».


AMIX мэблевая фурнітура камплектуючыя ручкі вешалкі планкі ў Польшчы\nAMIX сучасныя аксэсуары, мэблевыя завесы, мэблевыя функцыянальныя led\nAMIX-гэта сучасны, актыўна працуе і пастаянна развіваецца кампанія, якая добра ведае патрэбы сваіх Кліентаў і ахвотна ідзе ім насустрач. Мы з гонарам можам прызнаць, што мы ў стане задаволіць чакання нават самых патрабавальных. Прапанаваныя намі аксэсуары для мэблі дазваляюць аптымальна выкарыстоўваць прастору і мінімізаваць выконваемых дзеянні.\nЗ 1997 года мы пастаўляем сучасныя аксэсуары для мэблі\nАсноўнай галіной нашай дзейнасці з'яўляюцца высокага класа мэблевыя аксэсуары для кухні, ваннай і гардэробнай. У асартыменце знаходзіцца больш за шэсць тысяч прадуктаў, пачынаючы ад завес і накіроўвалых, з дапамогай ручкі і ручкі, і заканчваючы элементах, дзякуючы якім вы можаце ў сучасны і эрганамічны спосаб прыкончыць разнастайныя шафкі, высоўныя скрыні або гардэроба. Акрамя кампанентаў, якія спатрэбяцца кожнаму вытворцу мэблі, мы распрацавалі ўласныя сістэмы для ўстаноўкі высоўных скрынь пад назвай System Box.\nшырокі асартымент мэблевых завес\nпадабраныя Адпаведныя завесы на кухонную мэблю гарантуюць на самай справе прымыканне дзверцы, а таксама пастаяннае падтрыманне іх на адпаведна wyregulowanej пазіцыі. Высокая якасць завесы ўплываюць на знешні выгляд і якасць эксплуатацыі ўсёй кухні і любога іншага памяшкання, абсталяванага шафкі. У сказе AMIX даступныя завесы: гідраўлічныя, стандартныя, clip-on, міні-fi 26 і алюмініевых рамак, якія ўстанаўліваюцца усталёўваных у стандартнай камплектацыі, альбо праз зварот на накіроўвалай кранштэйна з шарнірам, дзякуючы гэтаму, дэмантаж і мантаж фасадаў нашмат прасцей, чым у завесах тыпу standard.\nСістэма паліц і вешалак – Exclusive\nНовая лінія Exclusive ад кампаніі Amix змяшчае шэраг функцыянальных элементаў, абсталяваных накіроўвалыя з сістэмай ціхай domyku і поўнага вылучэння, якія забяспечваюць хуткае і поўнае разуменне ўсёй іх зместу. Чатырнаццаць прадуктаў, у элегантным жамчужна-белым колеру, з элементамі шкла, храмаванай сталі або сінтэтычнага ротанга. Убудаваны шафа або гардэроб ўзбагачаецца вышэйзгаданых аксэсуары дазволіць нам адмовіцца ад іншых прадметаў мэблі для захоўвання адзення як, напрыклад, камоды, шафа для абутку ці іншых прадметаў мэблі залішне якія займаюцца прастору.\nФункцыянальныя led з доўгім тэрмінам службы\nАсвятленне святлодыедныя падыдзе як у класічных, так і з сучасным інтэр'ерам інтэр'ерах кватэр, крам або месцаў грамадскага карыстання. Свяцільні і СВЯТЛОДЫЕДНЫЯ лямпы характарызуюцца высокай эстэтыкай і вельмі добрым якасцю матэрыялаў, з якіх яны былі зробленыя. Іх перавагай з'яўляецца энергаэфектыўнасць (спажываюць мала энергіі пры адначасова высокіх параметрах светлавых), а таксама магчымасць дынамічнага кіравання. Іх адрозніваюць высокая інтэнсіўнасць і светлавая эфектыўнасць, доўгі тэрмін службы – да 50 000 гадзін і лёгкі спосаб мантажу.\nШырокі выбар алюмініевых профіляў\nСістэмы для рассоўных дзвярэй-гэта ўніверсальнасць ў спалучэнні з выдатнай эрганомікай. Іх адрозніваюць таксама прастата ўстаноўкі, якасныя матэрыялы і ідэальнае выкананне. Багатая каляровая палітра дазваляе наладжваць для кожнага інтэр'еру. Ідучы насустрач расце цікавасці аўдыторыі, асартымент профіляў і рэек была пашырана-новыя колеру бляску: алюміній, хром, белы, чорны, каньяк, арэх, шампанскае, золата, графіт, срэбны і залаты дуб.\nШырокі выбар алюмініевых профіляў, рэек, шляхоў верхніх і ніжніх канечнасцяў\nAmix - гэта кваліфікаваны персанал, каля 10 000 м2 складскіх памяшканняў, офісных памяшканняў, а таксама сучасны салон продажаў. Асартымент кампаніі-гэта шырокі асартымент мэблевых аксесуараў больш чым 6000 пазіцый.\nНашы маркі AMIX, AGV, SGV прызнаюцца і цэняцца. Шырокі асартымент продажу робіць, што мы з'яўляемся прывабным гандлёвым партнёрам.\nКліентам дзякуй за стварэнне гісторыі нашай кампаніі, за прысутнасць і супрацоўніцтва. Асартымент дзеліцца на раздзелы, адпаведныя катэгорыях тавараў. Калі ласка, выберыце аддзел, каб перайсці да адпаведнай катэгорыі нашага крамы і ўбачыць поўны асартымент:\nмы Запрашаем вас азнаёміцца з нашым прапановай!\nАбсталяванне для калон\nалюмініевыя Высоўныя эл.\nСушылкі для посуду\nсталёвыя Высоўныя эл.\nМэблевыя ручкі - рэтра\nМэблевыя ручкі фарфор\nМэблевыя ручкі - алюміній\nПланкі для стальніц, рашоткі\nАпоры для паліц\nСістэмы падвешвання шк.\nСістэмы рассоўных дзвярэй\nЎклады для скрынь