24 кастрычнік 2019, 17:23\nЗапароская АЭС, бочкі з адпрацаваным палівам\nГэты візыт быў арганізаваны Міжнародным агенцтвам атамнай энэргетыкі (МАГАТЭ), адмыслоўцы якога ў 2000 годзе назвалі Запароскую АЭС адной з трох найлепшых станцый у сьвеце.\n«Прыярытэт для нас на стадыі будаўніцтва, а мы ўжо блізкія да яго завяршэньня, і плянуецца ўвядзеньне ў эксплюатацыю, — гэта бясьпека і павелічэньне кампэтэнцыі адказнага за яе пэрсаналу. Таму ў межах праекту тэхнічнай супрацы з МАГАТЭ нам вызначылі Запароскую АЭС для прапрацоўкі пытаньня аб абыходжаньні з радыеактыўнымі адкідамі», — сказала вядучая інжынэрка цэху БелАЭС па абыходжаньні з радыеактыўнымі адкідамі Аксана Кавалёва.\n«Мы атрымалі вычарпальную інфармацыю, пачынаючы ад утварэньня радыеактыўных адкідаў, месцаў іх збору да фармаваньня гатовых кантэйнэраў зь імі. Мы зразумелі, на чым трэба засяродзіць увагу і як навучыць пэрсанал», — дадаў інжынэр БелАЭС Яўген Мядзелец.\nПрэсавая служба Запароскай АЭС падрыхтавала адмысловы відэаролік аб наведаньні беларускімі адмыслоўцамі ўкраінскай станцыі.\nЧым адметная Запароская АЭС\nЗапароская АЭС — найбольшая ў Эўропе і шостая паводле велічыні сярод атамных станцый у сьвеце. Тут працуюць шэсьць атамных энэргаблёкаў агульнай магутнасьцю 6 мільёнаў кіляват.\nЯшчэ адна яе адметнасьць — сыстэма абыходжаньня са скарыстаным ядзерным палівам. Гэта адзіная ўкраінская АЭС, якая не вывозіць яго ў Расею, а захоўвае на сваёй тэрыторыі.\nСховішча пабудаванае ў 2001 годзе паводле амэрыканскага праекту. Картрыджы са скарыстаным палівам зьмяшчаюцца ў вэнтыляваныя бэтонныя кантэйнэры. Усяго іх 380, што дазволіць забясьпечыць захоўваньне радыеактыўных адкідаў, выдаленых з рэактараў, на працягу ўсяго тэрміну эксплюатацыі станцыі. Тэрмін захоўваньня разьлічаны на 50 гадоў.\nУкраіна паступова адмаўляецца ад супрацы з Расеяй\nТры іншыя ўкраінскія атамныя станцыі дагэтуль вывозяць скарыстанае ядзернае паліва ў Расею. Яго прымае дзяржаўны «Горна-хімічны камбінат», які, як чакаецца, пачне перапрацоўваць яго толькі пасьля 2020 году, а ўсе высокаактыўныя радыеактыўныя адкіды пасьля перапрацоўкі павінны вярнуцца ва Ўкраіну.\nУрад Украіны разглядае такую залежнасьць ад Расеі як пагрозу энэргетычнай бясьпецы краіны, бо ў выпадку адмовы расейскага боку прымаць радыеактыўныя адкіды могуць спыніцца ўсе ўкраінскія АЭС. На пачатку 90-х так ужо было — Расея тры гады не прымала з Украіны скарыстанага ядзернага паліва.\nСёлета ў чэрвені ўрад Украіны зацьвердзіў канцэпцыю Нацыянальнай эканамічнай праграмы абыходжаньня са скарыстаным ядзерным палівам. Яна разьлічаная да 2024 году і прадугледжвае стварэньне цэнтралізаванага сховішча. Такое сховішча будуецца зь лістапада 2017 году ў зоне адчужэньня Чарнобыльскай АЭС і ўжо з сакавіка 2020 году зможа прымаць радыеактыўныя адкіды з усіх украінскіх АЭС.\nШто будзе з палівам БелАЭС, яшчэ ня вырашылі\nУ Беларусі ў канцы лета прынялі стратэгію абыходжаньня з скарыстаным ядзерным палівам зь БелАЭС і папярэдне ацанілі сумы грошай, патрэбныя для захаваньня адкідаў. Але канчатковых рашэньняў наконт таго, дзе захоўваць адкіды і як іх перапрацоўваць, няма.\nНайперш разглядаюць перапрацоўку адкідаў БелАЭС у Расеі, а калі з Расеяй ня ўдасца дамовіцца — «доўгачасовае прамежкавае захоўваньне скарыстанага ядзернага паліва з наступным пахаваньнем у глыбіннай геалягічнай фармацыі» або «іншыя варыянты з улікам новых навукова-тэхнічных дасягненьняў пры ўмове эканамічнай і экалягічнай мэтазгоднасьці».


Прысуд былому суддзі адмянілі\nhttp://spring96.org/be/news/5629 2006 2006-12-14T10:00:00+0200 2006-12-14T10:00:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nКалегія па крымінальных справах Гомельскага абласнога суду 13 снежня адмяніла прысуд Светлагорскага раённага суду аб пакаранні былога суддзі Сяргея Ярашэвіча за абразу суддзяў з Рагачова. 4 лістапада С.Ярашэвіч з Жлобіна быў асуджаны на два гады выпраўленчых прац з утрыманнем у прыбытак дзяржавы 20% зарплаты па прысудзе суддзі Светлагорскага раённага суду Наталлі Белайчук.\nПадставай для крымінальнага пераследу С.Ярашэвіча стаў ягоны запіс у кнізе заўваг і прапаноў Рагачоўскага суду. Ён параўнаў рагачоўскіх суддзяў Уладзіміра Саламейчука і Мікалая Рубісава з суддзямі 1937 года, якія нібы “робяць судзілішча па прынцыпе: быў бы чалавек, а артыкул знойдзецца”.\nРагачоўскія суддзі ўвесну цяперашняга года па чарзе разглядалі даволі заблытаную крымінальную справу супраць С.Ярашэвіча, які абвінавачваўся ў хуліганстве з нанясеннем лёгкіх цялесных пашкоджанняў былому супрацоўніку жлобінскай міліцыі. У апошняга з былым суддзёй склаліся непрыязныя бытавыя адносіны. Рагачоўскія суддзі прызналі С.Ярашэвіча вінаватым і аштрафавалі на 3,1 млн. рублёў. Пасля гэтага С.Ярашэвіч і зрабіў запіс у кнізе заўваг і прапаноў. У выніку – новая крымінальная справа аб абразе рагачоўскіх суддзяў, якая разглядалася ўжо ў Светлагорскам судзе.\nНа калегіі абласнога суду С.Ярашэвіч паведаміў, што суддзі з Рагачова праігнаравалі ягонае хадайніцтва, сказілі паказанні сведкаў, адхілілі заўвагі на пратакол судовага паседжання. “Мяне, юрыста, асудзілі на падставе прававога беззаконня, – заявіў С.Ярашэвіч. – Запіс у кнізе заўваг з’явіўся актам абурэння”.\nПрадстаўнік дзяржаўнага абвінаваўцы з абласной пракуратуры Андрэй Лагуновіч настойваў на тым, што С.Ярашэвіч абразіў суддзяў. Кніга заўваг, па меркаванні супрацоўніка пракуратуры, прызначаная для публічнага карыстання, яе чытаюць іншыя грамадзяне. Калегія, аднак, адмяніла пакаранне. “Гэта хоць нейкая надзея на аб`ектыўнасць і непрадузятасць суду, – заявіў БелаПАН С.Ярашэвіч. – Запіс я рабіў не з мэтай абразы суддзяў, а каб надаць увагу таму беззаконню, якое дзеюць суддзі ў дачыненні да некаторых абвінавачаных”.\nКрымінальную справу супраць С.Ярашэвіча аб абразе рагачоўскіх суддзяў, узбуджаную абласной пракуратурай, будзе ізноў разглядаць суд Савецкага раёна Гомеля.


Главная/СВЯТА АДЗНАЧАЕМ РАЗАМ\nСярод прыхільнікаў раённай газеты ёсць нямала людзей, якія аднойчы ўзяўшы яе ў рукі, застаюцца вернымі на ўсё жыццё. Сустракаюцца і тыя, хто памятае “Авангард” і “Ленінскі шлях”, пажоўклыя старонкі якіх нагадваюць аб падзеях, што адбываліся на Лунінеччыне дзесяткі год таму.\nЦяперашняе выданне істотна адрозніваецца ад папярэдніх. Шматлікія ўзнагароды, якія вывелі “ЛН” у лік лепшых газет Рэспублікі Беларусь, многія дыпломы і прызнанне журналістаў пераможцамі ў тых ці іншых намінацыях – лепшы доказ таго, што “раёнка” ідзе ў нагу з часам.\nСярод тых, хто адзначае сёння прафесійнае свята– Дзень друку – і нашы надзейныя памочнікі – распаўсюджвальнікі, адна з іх – Любоў Смятаніна (на здымку).


29 сакавік 2015, 14:05\nКасьцёл кляштара бэрнардынак. Фота Ірыны Лаўроўскай.\nМагчымасьці захаваньня і аднаўленьня ўнікальнага помніка гісторыі Берасьця абмяркоўвалі падчас суботніка, які прайшоў 28 сакавіка.\nЯк паведамляе сайт krynitsa.info са спасылкай на БелТА, супрацоўнікі гарвыканкаму і валянтэры прыйшлі на руіны Бэрнардынскага кляштара, разьмешчанага на тэрыторыі Берасьцейскай крэпасьці. Гэта — адзінае, што захавалася ад Берасьця XVIII-XIX стагодзьдзяў.\nСярод магчымых варыянтаў, якія агучыў старшыня гарвыканкаму Аляксандар Рагачук, ёсьць і такі:\n«Прадаць або аддаць, гэта будзе больш правільна, аб’ект за адну-дзве базавыя велічыні любому мэцэнату, хто гатовы на базе Бернардынскага кляштару пабудаваць аўтэнтычны будынак па вонкавым архітэктурным рашэньні. Усярэдзіне хай будзе гатэль».\nМанастырскі комплекс бэрнардынаў на Валынскім прадмесьці Брэст-Літоўска быў узьведзены ў 1750 годзе і складаўся з касьцёла і манастыра бэрнардынак. На архітэктурнае рашэньне каменнага аднанэфнага касьцёла аказалі ўплыў «віленскае барока» і сармацкі стыль.\nАд кляштарнага комплексу застаўся толькі першы паверх з высокiмi перакрыцьцямі, ад касьцёла — заходняя сьцяна, якая зьяўляецца адначасова сьцяной кляштарнага будынка. Рэстаўраваны ансамбль прапануецца ўключыць у архітэктурна-археалягічны запаведнік «Старое Замухавечча».\nУ Берасьці хочуць аднаўляць стары горад


Што такое вадкі дым і гэта бяспечна?\nПрыправы і соусы Асновы для барбекю Прыправы і прыправы\nДля рыбака са сваёй уласнай вяндлярні ў двары або барбекю фанатыка , які прачынаецца ў 2 гадзіны ночы , каб дожечь курэц для таго здзейсненага 14-гадзінны вэнджанай грудзінкі , ідэя , што хто - то можа поп адкрыць невялікую бутэльку і наліць у некаторых дыму здаецца як блюзьнерства. У прыватнасці, гэта дзе вадкі дым атрымлівае дрэнную рэпутацыю. Гісторыі ўзнікаюць аб дзіўных хімічных рэчываў, таксічных рэчываў, а таксама віду хіміі, якая ператворыць вас у супер злыдзень, калі б мы ўсе жылі ў Marvel Сусвету.\nГэта проста не адпавядае рэчаіснасці.\nРэальная гісторыя пачынаецца з Эрнэстам Г. Райтам, які ва ўзросце 15 гадоў заўважыў чорную вадкасць капае з печы трубы, нагрэтай друкарню ён працаваў. Гэта чорная вадкасць на смак, як дым. Праз некалькі гадоў, як уладальнік крамы наркотыкаў, ён эксперыментаваў з спальваннем драўніны і выявіў, што шлях кандэнсацыі гарачага дыму ад пажару было б сфармаваць дым прыпраўленай вадкасці. Пасля некалькіх гадоў працы па стабілізацыі водару, ён ўдасканаліў працэс, і ў 1985 годзе прадставіў вадкі дым Райта, які да гэтага часу прадаецца сёння.\nВадкі дым сапраўды так проста, як усё гэта робіць яго гук. Дрэва атрымлівае спалена, выхлап гэтага агню шмат рэчаў у аптэку, але для большасці з нас, гэта дым і пар. Агонь вырабляе ваду ў выглядзе пару, і гэты пар кандэнсуецца, праз Астуджальная трубкі, захоплівае дым. Вазьміце гэтую вадкасць і адагнаць яго ўніз да канцэнтрату, адфільтраваць прымешкі (сажы і попелу) і ў Вас ёсць вадкі дым.\nЦі з'яўляецца гэта сапраўды натуральна?\nТак што «ўсе прыродныя» вадкі дым, на самай справе, усё натуральна. Ці не дзіўна хімія, проста дым суспендируют ў вадзе. Але, праўдзівы адданы барбекю або вэнджанінай ніколі б не чапаць рэчы, ці не так? Праўда, большасць з вадкага дыму, вырабленага ў свеце не знаходзіць свой шлях у гэтыя маленькія бутэлькі на паліцы бакалеі.\nВадкі дым выкарыстоўваюцца ў якасці смакавай дадаткі ў цэлым шэрагу прадуктаў. Гэта, вядома, крыніца дымнага прысмаку ў камерцыйных падліўках для барбекю , марынады , і «барбекю» араматызаваных прадукты. Вадкі дым таксама хот-догі, вэнджаныя мяса ў абед праходу, а таксама шэраг сыроў. Ён таксама выкарыстоўваецца ў большасці бекону вы купляеце.\nТак як чысты вадкі дым лічыцца натуральным шляхам урадам яно можа быць выкарыстана ў адносінах да харчовых прадуктаў, пазначаны як натуральныя, без якога-небудзь рэальнага раскрыцця. Этыкетка на бутэльцы большасці марак вадкага дыму будзе сказаць, што інгрэдыенты з'яўляюцца вада і нейкі дым, як «гикори дым». Гэтая маленькая шчыліна ў маркіроўцы дазваляе бекон вытворцы сказаць, што іх прадукт вэнджання, спіс дыму ў якасці інгрэдыента, і ніколі не кажа, што гэта зроблена з вадкім дымам і не марнаваць момант у рэальным курцоў.\nУ той час як снобы барбекю задзіраюць насы ў вадкім дыме, праўда заключаецца ў тым, што большасць з іх, верагодна, спажывае зусім няшмат матэрыялу, нават не ўсведамляючы гэтага. Вытворцы гэтых прадуктаў можна назваць прадукты іх вэнджаную Гауда або вэнджаную каўбасу і ніколі не курыць нічога ў тым, як мы думаем. Працэс дадання вадкага дыму ці іншых араматызатараў дыму становіцца падставай для выкарыстання слова «палілі».\nЦі ёсць прычына рака?\nТакім чынам, вы павінны выкарыстоўваць вадкі дым? Я не буду казаць няма. Вадкі дым з'яўляецца такім жа бяспечным, як любы працэс курэння, верагодна, больш. Гэта азначае, што існуе вельмі мала, але рэальны рызыка рака. Гэта адбываецца таму, што дым, незалежна ад крыніцы, утрымлівае шэраг цікавых хімічных рэчываў і некаторыя з іх, як было паказана, выклікаюць рак. Згодна з даследаваннямі, гэтыя хімічныя рэчывы могуць быць знойдзены ў вяндлярні вадкасці.\nКалі вы выкарыстоўваеце вадкі дым, каб дадаць, што пэўную дымнасць ў рондаль перцу чылі, я прапаную выбраць брэнд, які не ўтрымлівае ніякіх дадатковых араматызатараў. Калі кропка з'яўляецца даданне водар дыму, я не бачу прычыны, каб дадаць патаку або любыя іншыя смакавыя дадаткі ў працэсе.\nЁсць альтэрнатывы, аднак. У гэтыя дні можна знайсці вэнджаную соль, цукар і іншыя прадукты, якія на самай справе на самай справе паляць.\nКупля ад вядомых крам, якія спецыялізуюцца на натуральных прадуктах і павінна быць любая клопат аб куплі солі з пакрыццём ў вадкім дыме.\nТунец сашымі Рэцэпт з дайкон і імбіра


Маліна і персікі для перапрацоўкі — Techkrait . "",\n23.08.2017 267 Анжелика 0 Comment\nНа Маларыцкім кансервавагароднінасушыльным камбінаце працягваецца традыцыйны сезон нарыхтовак.\n— Каб прадпрыемства працавала стабільна, цяпер нарыхтоўваем неабходную сыравіну для яе далейшай перапрацоўкі, — гаворыць Сяргей Сацюк, майстар гаспадарчага ўчастка. – У “засекі” камбіната закладзена ўжо 75 тон клубніц, набытых у Лунінецкім раёне. А з 8 жніўня “пайшоў” персік гатунку “Рэд Хевен” з Малдавіі. Плануем нарыхтаваць 400 тон гэтай смачнай і вітаміннай прадукцыі.\nУ планах прадпрыемства — нарыхтаваць 70 тон маліны, 2400 тон – яблыкаў, 100 тон – кабачкоў, 200 тон – гарбузоў, 300 тон – груш. Для перапрацоўкі таксама будзе закуплена 300 тон морквы, 70 тон – цвятной капусты…\nЭкалагічна чыстая садавіна і гародніна набываецца не толькі на тэрыторыі раёна і вобласці, але і па-за іх межамі.\nНа здымку: Максім Сацюк разгружае маліну для далейшай перапрацоўкі.\nОпубликовано Гч № 64 от 23.08.17 г.\n← Рэзервы для росту эфектыўнасці льнаводства\nДзякуй за дапамогу! →\nСвятары заклалі сад на тэрыторыі дзіцячага дома сямейнага тыпу\n08.12.2017 Pavel Svistunovich 0


26 верасень 2011, 17:56\n8 кастрычніка ў Менску, а таксама яшчэ ў амаль 30 гарадах і пасёлках Беларусі плянуецца правесьці Народныя сходы, на якіх будуць абмяркоўвацца пераважна сацыяльна-эканамічныя праблемы: як спыніць рост цэнаў, падвысіць заробкі, кампэнсаваць абясцэненыя ў выніку інфляцыі і дэвальвацыі рублёвыя ўклады насельніцтва. Сярод палітычных патрабаваньняў — вызваленьне ўсіх палітвязьняў.\nДа Народнага сходу рыхтуюцца ў Гомелі, Жлобіне, Рэчыцы, Сьветлагорску\nНеабходная колькасьць падпісаў (10% ад насельніцтва вуліцы ці рэгіёну) дзеля правядзеньня сходу сабрана ў Гомелі на вуліцах Юбілейнай, 50 год БССР, Цімафеенкі ды некаторых іншых.\nАпавядае кіраўнік гарадзкога аргкамітэту, старшыня абласной арганізацыі АГП Васіль Палякоў:\n«На гэтых вуліцах былі сабраныя подпісы, і, адпаведна, на гэтых вуліцах вялося інфармаваньне. Гэта былі ўлёткі, запрашэньні, у якіх паведамлялася, у якім месцы, у які дзень і час будзе праходзіць сход і які парадак дня сходу — так патрабуе закон пра рэспубліканскія й мясцовыя сходы. Іншая справа, што, мажліва, не ўдалося ўсіх паінфармаваць, паколькі былі затрыманьні й быў перасьлед».\n«Неабходна будзе вырашаць тэхнічныя моманты й арганізацыйныя пытаньні: хто будзе весьці сход, хто й за што адказваць — хто будзе займацца аховай, складаць сьпіс выступоўцаў, высьвятляць, ці будуць яшчэ дадатковыя пытаньні, апрача вынесеных для абмеркаваньня».\nІнфармацыйную кампанію наконт правядзеньня сходу ладзяць актывісты і ў Жлобіне.\nВалер Рыбчанка, старшыня Жлобінскай раённай арганізацыі партыі левых «Справядлівы сьвет»:\n«У адпаведнасьці з заканадаўствам за 15 дзён інфармуем, што будзе адбывацца сход. І там, дзе сабралі подпісы, раздаем улёткі — у мікрараёнах 17, 19, 3, 1».\nУлады, і асабліва ў абласным цэнтры, нэрвова рэагуюць на ініцыятыву Народнага сходу. 20 верасьня на вуліцы Юбілейнай міліцыя затрымала грамадзкіх актывістаў Андруся Цянюту й Васіля Такарэнку, якія раздавалі мінакам запрашэньні на Народны сход 8 кастрычніка ля ДК «Віпра». Іх затрымалі, забралі інфармацыйныя матэрыялы, склалі пратаколы і пакаралі праз суд за арганізацыю масавага мерапрыемства: Цянюту — адміністрацыйным арыштам на 10 сутак, а Такарэнку — 350-тысячным штрафам.\nПрацягваецца збор подпісаў у Горадні, Лідзе і Слоніме.\nНа Гарадзеншчыне актывісты кажуць, што праблема падрыхтоўкі сходу зьвязаная з адсутнасьцю інфармацыйных матэрыялаў.\nНа Гарадзеншчыне існуюць тры аргкамітэты дзеля правядзеньня Народнага сходу — у Горадні, Лідзе і Слоніме. Зараз у гэтых гарадах працягваецца збор подпісаў. Праўда, паўсюль, як распавядаюць арганізатары, ёсьць праблемы.\nСябра партыі «Справядлівы сьвет» з Горадні, Павал Станеўскі, кажа, што напачатку ім здавалася, што людзі самі кінуцца ставіць свае подпісы. Але, пахадзіўшы па кватэрах, убачылі, што многіх апанаваў страх пасьля арыштаў падчас сацыяльных акцыяў.\nСтанеўскі: «Я асабіста хадзіў і зьбіраў подпісы, але ажыятажу ня бачыў. Ёсьць людзі, якія адразу ставілі подпісы, але ў пераважнай большасьці прысутнічаў страх, нягледзячы на тое, што людзі падзяляюць нашы патрабаваньні да ўлады. Ставіць подпіс, запісаць сваё прозьвішча — баяцца».\nКіраўнік абласной арганізацыі АГП Юры Істомін кажа, што працу па падрыхтоўцы Народнага сходу стрымлівае адсутнасьць інфармацыйнай падтрымкі, нястача ўлётак і г.д.:\n«Вельмі цяжка без інфармацыйнай падтрымкі гэта рабіць, і некаторыя нават сыходзяць са збору подпісаў, таму што вельмі цяжка пра гэта распавядаць. Мы ня можам зараз даць інфармацыі папярэдне пра Народны сход: што гэта такое, якая ініцыятыва, які мэханізм і г.д. На жаль, на Гарадзеншчыне было ўсяго 5 тысяч улётак — дык гэта кропля ў моры».\nНа кухні ўсе ваююць, а як паставіць подпіс, то знаходзіцца прычына…\nАктывіст зь Ліды пра падрыхтоўку сходу распавядае таксама без энтузіязму і называе тыя самыя праблемы.\nСпадар: «Праінфармавалі пра мясцовы сход райвыканкам, яны там яшчэ разглядаюць. Мы пачалі ўлёткі раскідваць, працягваем збор подпісаў. Нешта робіцца, але не сказаў бы, што даволі актыўна».\nСлонімскі актывіст Іван Бедка, які займаецца арганізацыяй Народнага сходу, кажа пра тыя ж самыя цяжкасьці і дадае, што праца ўсё роўна не спыняецца.\nСпадар: «Працягваем зьбіраць подпісы, падалі заяўку ў райвыканкам. Але ня вельмі, бо на кухні ўсе ваююць, а як паставіць подпіс, то знаходзіцца прычына, каб гэтага не рабіць — бо нехта працу яшчэ мае, а хто наагул баіцца…».\nУ Берасьці на Народны сход людзей зьбіраюць у парк воінаў-інтэрнацыяналістаў\nПра гэта «Свабодзе» паведаміла сябра аргкамітэту Народнага сходу Зінаіда Міхнюк. Зінаіда Міхнюк — намесьнік старшыні прафсаюзу РЭП, давераная асоба Андрэя Саньнікава на прэзыдэнцкіх выбарах. Сёньня яна паведаміла «Свабодзе», што падрыхтоўка да сходу ў рэгіёне набліжаецца да завяршэньня:\n«Мы зьбіраем подпісы ў тых дамах, дзе ёсьць нашы актывісты і якія бліжэй да гэтага парку. Подпісаў мы сабралі ў пяці дамах дастаткова для правядзеньня сходу гэтых дамоў. Будзе сход жыхароў пайменна з пэўных дамоў гэтага мікрараёну».\nУ Баранавічах аштрафавалі актывіста\nПадчас падрыхтоўкі да Народнага сходу на Берасьцейшчыне не абышлося й без інцыдэнтаў. У прыватнасьці, у Баранавічах за распаўсюджваньне ўлётак быў затрыманы актывіст Сяргей Аўчыньнікаў. Яго аштрафавалі на 15 базавых велічыняў за «парушэньне парадку правядзеньня масавага мерапрыемства ці пікетаваньня». Тым ня меней спадар Аўчыньнікаў кажа, што сход у Баранавічах адбудзецца, нягледзячы на запалохваньні. Актывіст кажа, што сабраных подпісаў для гэтага хопіць:\n«Дакладную лічбу я не магу зараз назваць, але ўжо на дадзены момант дастаткова, каб правесьці. У Баранавічах мяркуецца правесьці ў старым парку па вуліцы Камсамольскай».\nСустаршыня аргкамітэту кампаніі народных сходаў Ігар Комлік удакладніў сёньня для «Свабоды», што ў Менску, а таксама яшчэ ў 27 гарадах Беларусі арганізацыйныя камітэты ўжо заявілі пра гатоўнасьць правесьці 8 кастрычніка мясцовыя сходы. Тым часам, па словах суразмоўцы, збор подпісаў працягваецца:\n«Сапраўды, ужо ёсьць дастатковая колькасьць подпісаў, каб Народны сход быў легітымны. А для таго, каб пашырыць кола ўдзельнікаў, прагаварыць зь імі пра тое, якім будзе гэты сход, якія яго мэты — вось для гэтага нашы актывісты працягваюць збор подпісаў у як мага большай колькасьці людзей».\nУ адпаведнасьці з законам «Аб рэспубліканскіх і мясцовых сходах» (ухвалены ў 2008-м годзе), каб правесьці мясцовы сход у горадзе, мікрараёне, пасёлку, на вуліцы ці ў двары, трэба сабраць 10 працэнтаў подпісаў жыхароў гэтых тэрыторыяў. Рашэньне аб скліканьні мясцовага сходу афармляецца пратаколам і даводзіцца да ведама грамадзянаў не пазьней як за 15 дзён да яго правядзеньня.


Новы год мы распачынаем з надзеяй\nНа тэму жыцця і дзейнасці Касцёла ў Беларусі ў 2011 годзе, а таксама аб штодзённым жыцці ксяндза арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча з Мітрапалітам Мінска-Магілёўскім размаўляў ксёндз Павел Салабуда.\nВаша Эксцэленцыя, на заканчэнне старога каляндарнага года і пачатак новага ў сродках масавай інфармацыі часта можна знайсці падсумаванне вынікаў мінулага года і накід планаў на новы год Панскі. Якім быў 2011 год для Касцёла ў Беларусі? Ці быў ён удалым?\nТрэба, канешне, памятаць, што найлепшую ацэнку можа даць толькі Пан Бог і, безумоўна, людзі. Аднак усе мы робім рахунак сумлення і пытаем сябе, ці ўдалося нам дасягнуць мэт, якія мы ставілі перад сабой год таму. Напэўна, было вельмі шмат дасягненняў, але былі таксама і моманты, якія мы называем цяжкімі. Заўсёды бывае так: чалавеку нешта баліць, але ён яшчэ жыве. Падобным чынам адбываецца і ў Касцёле: калі існуюць праблемы, г.зн. Касцёл жыве, ён не мёртвы. Гэтыя праблемы трэба вырашаць. Таму я мог бы сказаць, што 2011 год для Касцёла не быў дрэнным. †\nВы ўзгадалі пра дасягненні Касцёла ў Беларусі. Якія яны?\nНа маю думку, душпастырскі план на Год міласэрнасці “Божая міласэрнасць як адзіная надзея сучаснага свету” ўдаўся. Адбылася перэгрынацыя абраза Езуса Міласэрнага па парафіях Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі і Гродзенскай дыяцэзіі. Акрамя гэтага, наколькі я ведаю, ксяндзы і біскупы ў сваіх пастырскіх лістах пісалі на тэму міласэрнасці. Дэлегацыя з Беларусі прыняла ўдзел у II Кангрэсе Божай міласэрнасці ў Кракаве. Таксама адбываліся розныя канферэнцыі на гэтую тэму. З душпастырскага пункта гледжання, гэта была добрая тэма. Напэўна, варта было б прыгадаць і тое, што каля тысячы маладых людзей з Беларусі ўдзельнічала ў Сусветных днях моладзі ў Мадрыдзе. Падчас канферэнцый, якія я сам праводзіў, наша моладзь была вельмі актыўнай. 30-ці хвілін заўсёды было мала для задавання пытанняў. Важна таксама ўзгадаць пра святкаванне 20-годдзя заснавання Мінска-Магілёўскай мітраполіі і структур Касцёла, у тым ліку і Гродзенскай дыяцэзіі. Кожная дыяцэзія па-свойму перажывала гэтыя ўрачыстасці. Трэба таксама прыгадаць галоўныя ўрачыстасці, якія ўзначальваў кс. кардынал Роберт Сара, старшыня Папскай рады “Cor Unum”, калі на цэнтральнай плошчы Мінска сабралася вялікая колькасць людзей і, безумоўна, шмат біскупаў. Касцёл вельмі добра падрыхтаваўся да святкавання 20-годдзя. Хаця б адпуст у Тракелях, які таксама быў звязаны з 20-годдзем Гродзенскай дыяцэзіі. Там таксама сабралася вялізная колькасць вернікаў. Фэст у Будславе, які ў гэтым годзе прыпаў на пятніцу і суботу, сабраў намнога больш людзей, чым у мінулыя гады. Таксама і візіт старшыні Папскай рады па сродках масавай камунікацыі аб-па Клаўдыё Марыі Чэлі. Дзве яго канферэнцыі для свецкіх і каталіцкіх СМІ былі вельмі важнымі. Арцыбіскуп таксама ўбачыў, што не толькі каталіцкія, але і свецкія СМІ цікавяцца жыццём Касцёла. Важнае значэнне мела і канферэнцыя, прысвечаная каталіцкаму і праваслаўнаму дыялогу з удзелам старшыні Папскай рады па міжрэлігійным дыялогу кардынала Курта Коха, мітрапаліта Філарэта, вялікай колькасці праваслаўных епіскапаў з розных краін свету, а таксама ўсяго каталіцкага епіскапату Беларусі. Я часта бываю на розных канферэнцыях. Ведаю вельмі шмат людзей, якія прыехалі з Захаду, і ўсе яны ў адзін голас казалі, што такая канферэнцыя, на такім узроўні і на такую тэму была магчымая толькі ў Беларусі. Чарговым важным дасягненнем з’яўляецца выданне дзвюх вельмі важных кніг: “Кампендый сацыяльнага вучэння Касцёла” і “Літургічная агенда”. Гэтыя кнігі вельмі неабходныя. Вялікай стратай у мінулым годзе была, безумоўна, смерць кс. кардынала Казіміра Свёнтэка, які вельмі шмат значыў для каталіцкага Касцёла. Трэба маліцца аб вечным адпачынку для яго. Тое, што ён быў вельмі вядомым, заўважыла таксама дзяржава. Аб гэтым сведчыць падыход да хваробы і лячэння ксяндза кардынала, яго пахаванне, удзел ва ўсім гэтым дзяржавы, а таксама тое, што адна з вуліц у Пінску, якая акурат прылягае да катэдры і семінарыі, была названа імем кардынала Свёнтэка. Да дасягненняў я дадаў бы таксама яшчэ адну вельмі важную падзею: адкрыццё табліцы з малітвай “Ойча наш” па-беларуску ў касцёле “Pater Noster” у Святой Зямлі. На гэтай урачыстасці прысутнічаў увесь епіскапат Беларусі, дзвесце пілігрымаў з нашай краіны і пасол Беларусі ў Ізраілі. Я лічу, што гэтая падзея мае не толькі рэлігійны, але і культурны характар. Назіраецца далейшае развіццё СМІ, а таксама тое, што набажэнствы з урачыстасцей Божага Нараджэння і Пасхі ў мінскай катэдры трансліруюцца ў нас, а таксама па тэлеканале “Мір”, які глядзяць жыхары краін былога Савецкага Саюза. Трэба таксама адзначыць, што ў гэтым годзе трохі больш пакліканняў да святарства.\nВаша Эксцэленцыя, якія нявырашаныя справы застаюцца на 2012 год?\nМагчыма, не толькі на гэты год, але і на далейшыя гады – справа рамонту і будаўніцтва касцёлаў, якіх усё яшчэ замала. Сёння ўвесь свет перажывае фінансавы крызіс. Ён закрануў і Касцёл. Гэта адна з сур’ёзных праблем. Іншымі важнымі пытаннямі з’яўляюцца праблема пакліканняў і душпастырства пакліканняў да святарства і кансэкраванага жыцця. Гэта вельмі непакоіць усіх людзей. Безумоўна, мы павінны надалей прапагандаваць ідэі новай евангелізацыі. Сёння мы бачым, што замала старой мовай абвяшчаць Евангелле. Трэба выкарыстоўваць сродкі масавай камунікацыі і новыя сродкі абвяшчэння Евангелля. Сёння гэта проста неабходна. Калі Касцёл хоча быць евангелічным, ён павінен быць медыйным.\nВы не баіцеся гаварыць пра тое, што апрача дасягненняў мы маем таксама праблемы і недахопы. Калі ласка, некалькі слоў на гэтую тэму.\nЯ лічу, што кожны чалавек павінен удасканальвацца, і біскуп таксама. Біскуп таксама прыступае да споведзі. Мы стараемся выпраўляць некаторыя памылкі, напрыклад, сёння не ўдасца пабудаваць вялізных касцёлаў і невядома, ці такія вялікія святыні патрэбны. Некаторыя праекты ўдалося трохі змяніць на меншыя, больш функцыянальныя. Сёння трэба скончыць з гэтай гігантаманіяй у будаўніцтве. Трэба прысвячаць больш увагі і ўваходзіць у справы выдавецтва, у справы развіцця СМІ, больш клапаціца пра этычны характар сродкаў масавай інфармацыі, каб яны маглі адказаць на заклік нашага часу. Варта таксама яшчэ больш прыслухоўвацца да моладзі, слухаць людзей. Папа Бенедыкт XVI у сваім Лісце на Дзень малітвы за мір вельмі выразна падкрэслівае гэта, гаворачы пра выхаванне моладзі. Каментуючы гэты Ліст у мінскай катэдры, я гаварыў, што гэта павінен быць рух у двух напрамках. Мы павінны не толькі казаць моладзі, што ёй трэба рабіць, але таксама варта і паслухаць моладзь. Напрыклад, да арганізацыі пілігрымак трэба старацца далучаць больш свецкіх людзей, не толькі як удзельнікаў, але як арганізатараў. Мы стараемся гэта рабіць і знаходзімся на правільным шляху.\nЯкім, на Вашу думку, павінна быць рэлігійнае жыццё ў Беларусі ў 2012 годзе?\nЗаўсёды трэба мець надзею і жыць ёй. Мы распачынаем новы год з надзеяй. Бог бласлаўляе заўсёды, трэба толькі адкрыць сябе на гэтае бласлаўленне. Кожны з нас павінен імкнуцца да дасканаласці, да Бога. Мы ўваходзім у гэты новы год з надзеяй на тое, што ён будзе лепшым і прынясе новы плён.\nВаша Эксцэленцыя, на заканчэнне нашай размовы хацелася б задаць Вам некалькі кароткіх пытанняў. Нас цікавіць што-небудзь з Вашага жыцця. Дайце, калі ласка, кароткія адказы. Якое, на Вашу думку, найпрыгажэйшае месца ў Беларусі?\nА найпрыгажэйшае месца ў свеце?\nЯкія Вашы любімыя стравы?\nА якую апошнюю кнігу Вы прачыталі?\n“Езус з Назарэта”.\nЯкі Ваш любімы від спорту?\nКолькі гадзін у суткі Вы спіце?\nЯ стараюся спаць 6 – 7 гадзін.\nДзе Вы сустракалі Новы год?


В Ситьково встретились с Владимиром Матвеевым » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nУ Сіцькове сустрэліся з Уладзімірам Мацвеевым\nШчодра залітая сонечным святлом сустракала Сіцькоўская школа дэпутата абласнога Савета дэпутатаў па Міёрскай выбарчай акрузе № 15, генеральнага дырэктара «Віцебскаблдарбуд» Уладзіміра МАЦВЕЕВА. Пазнаёміўся з такім жа светлым і пазітыўным педкалектывам, які дае дарогу вясковым вучням у прэстыжныя навучальныя ўстановы, выхоўвае ў любові да гісторыі роднай старонкі.\nНа пад'язны шлях сіцькоўскія педагогі не скардзіліся. Усе пытанні гадамі раней вырашыў старшыня райвыканкама. Ганак зрабілі, і цяпер цешацца.\n– Нядаўна на Мікалаёва дарогу падрамантавалі, – не ўтойвае задавальнення дырэктар Аксана Шараг. – Гэта значна скараціла час дастаўкі дзяцей на заняткі. Школьны аўтобус за дзень праязджае звыш 105 кіламетраў. Некаторым надта рана даводзіцца прачынацца. Дваіх вучаніц аж з-пад балота Ельня забіраем. Дзяўчынкі ў шостым і сёмым класах. Адна з іх – артыстка, нядаўна ў абласным конкурсе «Здравствуй, мир» заняла трэцяе месца. А яе брат летась скончыў школу і паступіў у ваенную акадэмію.\nЯк расказала Аксана Дзмітрыеўна, мінулагодні выпуск незабыўны для педкалектыву. Са сцен школы выйшлі артыстычныя і разумныя хлопцы. Атрымалі высокія балы па цэнтралізаваным тэсціраванні і паступілі ў вышэйшыя навучальныя ўстановы. У іх ліку акадэмія Міністэрства ўнутраных спраў, Мінскі медуніверсітэт, Полацкі дзяржуніверсітэт. Адзін выпускнік звязаў лёс з ІТ-сферай. Дзяўчаты атрымліваюць патрэбныя прафесіі абутніка і цырульніка.\nУ тыпавой Сіцькоўскай школе, разлічанай на 270 вучняў, разам з выхаванцамі садка 57 дзяцей. У бягучым навучальным годзе працуе пад статусам базавай. Сёлета выпускаюць хлапечае трыа дзевяцікласнікаў.\nВучняў менее, але аптымізму не губляюць. Сіцькова суседнічае з Шаркаўшчынскім раёнам. Педагогі заўсёды разлічвалі на перасяленцаў адтуль. Лепшы для сябе прыстанак знаходзяць тут сем'і і з бліжэйшых сельсаветаў. Сёлета ўсе пяць першакласнікаў са шматдзетных, у кожнай выхоўваюць па чацвёра – пяцёра дзяцей.\nУ школьным «куточку сціпласці», як называе яго Аксана Дзмітрыеўна, сярод дыпломаў увагу дэпутата прыцягнулі некалькі аднаго пераможцы раённых і рэспубліканскіх этапаў алімпіяд. Васьмікласнік Максім Паклікаеў таксама са шматдзетнай сям'і, якая пераехала з суседняга раёна. Захапляецца краязнаўствам, матэматыкай, паддаецца яму і тэхнічная праца. Уладзімір Мацвееў заўважыў:\n– Рознабаковы хлопец. Важна, што ў сельскай мясцовасці такім дзецям дапамагаюць якасна развівацца. Гэта паказчык узроўню педагагічнага калектыву.\nШкола – астравок цывілізацыі ў сельскай мясцовасці. Пакуль яна дзейнічае, ва ўсіх вёсках у акрузе цепліцца жыццё. Не зважаючы на многія праблемы, педагогі не толькі якасна вучаць. Пастаянна праводзяць выхаваўчыя мерапрыемствы, падтрымліваюць інтарэсы сяльчан. На нядаўнім бацькоўскім сходзе арганізавалі экспазіцыю з экспанатамі калекцыянераў. Такіх нямала сярод работнікаў школы, мам і тат дзяцей, пра захапленні некаторых нават не здагадваліся.\nАднак аддаючы, хочацца штосьці атрымліваць узамен. Запыты ў педагогаў звычайныя, зямныя. Напрыклад, дзе прывесці ў парадак прычоску? Бліжэйшую цырульню ў Дзісне зачынілі. Там і прамысловых тавараў не стае, трэба скіроўвацца за пакупкамі ў больш буйны горад. Недзе і будаўнічую дошку набыць. Раней на базе кожнай гаспадаркі дзейнічала свая піларама, цяпер няма. Цікавіцца вясковая інтэ- лігенцыя, куды здаць лішкі вырашчанай сельскагаспадарчай прадукцыі. Свая, экалагічна чыстая, попытам у гандлёвых аператараў не карыстаецца. Полацкім, напрыклад, прасцей завозіць яе фурамі з суседніх краін, чым прымаць па тоне ад мясцовага насельніцтва.\nВедаюць педагогі, чаму адыходзіць у нябыт ручная праца, ніхто з маладых не хоча ісці ў сельскую гаспадарку, набываць рабочую прафесію. Прычын нямала, адна з іх у адсутнасці працоўнага выхавання дома. І ў школе на адпаведныя ўрокі гадзін няшмат, упор больш на тэорыю. У савецкі час юнакі ўмелі бадай што ўсё рабіць з выкарыстаннем цяслярных і электраінструментаў, абсталявання і матэрыялаў з дрэва. Цяпер маладыя мужчыны не могуць нават цвік забіць. Педагог па профілі ўпэўнены, што заняткі павінны быць вытворчымі і наведваць іх трэба з ранняга ўзросту. Як і далучаць да сельгасработ, якія законам дазваляюцца цяпер толькі з 14 – 16 гадоў, і то са згоды бацькоў. Праца звязана з асновамі ўсіх навук. Менавіта яна выхоўвае дысцыпліну, асцярожнасць, настойлівасць, уседлівасць і ўважлівасць. У рэшце рэшт фарміруе ў дзіцяці чалавека. На гэта трэба арыентавацца ў сучасным грамадстве.\nВізіт госця завяршыўся экскурсіяй у школьны музей, дзе больш за 1000 экспанатаў. Гісторыя родных мясцін захоўваецца з асаблівай цеплынёй, як і ўсё астатняе, што знаходзіцца ў надзейных руках нераўнадушных вясковых педагогаў. На гэта звярнуў увагу Уладзімір Мацвееў і назваў Сіцькоўскую школу асабліва духоўным асяродкам, дзе бяруць за аснову толькі лепшае.\n» Как прошёл приём граждан в Миорах депутатом Владимиром Матвеевым


Catholic.by - «Я не шукаю таго, што ваша, але вас саміх»\n«Я не шукаю таго, што ваша, але вас саміх»\n«Чалавек — гэта першы шлях, якім павінен ісці Касцёл у выкананні сваёй місіі, гэта шлях, пракладзены самім Хрыстом, шлях, які нязменна вядзе праз Таямніцу Уцелаўлення і Адкуплення». Гэтыя словы з першай энцыклікі Яна Паўла ІІ «Redemptor hominis» (14) не губляюць сваёй актуальнасці сёння, калі Сусветны Касцёл адзначае 30-ю гадавіну ўзыходжання на Апостальскі Пасад Папы-славяніна.\nГэтыя, адны з першых, словы Вялікага Папы былі пацверджаны 25 гадоў пазней ужо апошнімі яго словамі, якіх, як ніколі ўважліва імкнуўся слухаць кожны чалавек добрай волі: «Я шукаў вас. Цяпер вы прыйшлі да мяне».\n16 кастрычніка 1978 г., як гэта заўсёды бывае ў Божай справе, неспадзявана і незаўважна свет, знямоглы ад халоднай вайны і гонак узбраенняў, пачуў дзіўную навіну: кардынал з сацыялістычнага блоку стаў Папам! «Не бойцеся!» — рэхам прагучала пасланне славянскага Пантыфіка, важнае як для Усходу, так і для Захаду. Ён пачаў шукаць не дабра для чалавека, як прапаноўваў капіталізм ці камунізм, але самога чалавека. «Не важна, што ты маеш, але важна тое, хто ты!» — паўтараў Ян Павел ІІ, перафразоўваючы словы Апостала Паўла: «Я не шукаю таго, што ваша, але вас саміх» (пар. 2 Кар 12, 14).\nЁн не пераставаў здзіўляць свет, шукаючы задуманага Богам чалавека ў кожным чалавеку. Многія не разумелі, чаму Ян Павел ІІ пераступае парог сінагогі, мячэці, кірхі. У Апостальскую Сталіцу пацягнуліся тыя, хто, здавалася, быў заклятым ворагам Касцёла: савецкія міністры, першы сакратар ЦК КПСС, англійская каралева, равіны, імамы і іншыя. Пачаўся дыялог, які разбураў часта шматвяковыя муры варожасці. Цемра адступала перад Божым святлом. Ян Павел ІІ стаў сімвалам Касцёла, які на бездарожжы сучаснага свету не перастае абвяшчаць годнасць чалавека, Божага дзіцяці.\nУ Кнізе Быцця чытаем, як Бог шукае Адама і Еву, якія, скаштаваўшы забаронены плод, спужаліся і схаваліся ў гушчы саду. Прычына загубленасці і ўцёкаў заўсёды ў страху — выніку першароднага граху. Страх сучаснага чалавека — гэта не толькі боязь жорсткага свету, але гэта страх перад здэфармаваным вобразам Бога, боязь бездапаможнасці перад злом. Таму Ян Павел ІІ не пераставаў паўтараць, што любоў мацнейшая за грэх. У адным са сваіх пасланняў ён пісаў: «Не бойцеся глядзець у вечнасць. Там чакае вас Айцец, Бог, які ёсць Любоў. Дзеля гэтай Любові варта жыць. Адважцеся жыць для Любові!»\nСвяты Айцец адкінуў стратэгію маралізатарства, сухога асуджэння граху, але заняў пазіцыю жывога сведкі Божай Любові. Менавіта ў гэтым ключы Божай Міласэрнасці Папа не пераставаў звяртаць увагу на тое, што найбольшая пагроза для чалавека — гэта не яго грэшная натура, але самаасуджэнне, страта надзеі, прыводзячая да адкідвання Хрыстовай Ахвяры — адзінай крыніцы Прабачэння і Адкуплення.\n30 гадоў таму Божы Провід даў нам не столькі настаўніка, колькі Сведку веры. Ці разумеем мы сведчанне таго, каму дадзена было ўвесці Касцёл у трэцяе тысячагоддзе?\n» Каментарыі (2)\n18.10.2008 г. 12:19Аўтар: Жанна\nДзякуй. Вялікі дзякуй!\n24.10.2008 г. 13:16Аўтар: Юрый\nСпадзяюся i малюся аб хутчэйшай беатыфiкацыi i кананiзацыi Вялiкага Папы


Колькі зарабляюць прыдворныя Лукашэнкі? - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 25 траўня 2022, Серада, 6:29\nКолькі зарабляюць прыдворныя Лукашэнкі?\nЗліў ад кіберпартызан.\nУ новым выпуску «Шчыра кажучы» на «Белсаце» гаворка пойдзе пра спосабы ўзбагачэння беларускіх чыноўнікаў. Што ўтрымлівае іх побач з рэжымам - і колькі каштуе іх любоў да Лукашэнкі?\nКіберпартызаны злілі заробкі беларускіх чыноўнікаў. Так, былая старшыня Цэнтрвыбаркама Лідзія Ярмошына афіцыйна атрымлівала блізу 17 тысяч даляраў за год, самая буйная сума ў 2008 годзе складала больш за 24 тысячы даляраў, або 2 тысячы даляраў за месяц. Ярмошынай належыць дом плошчай 270 квадратных метраў у Драздах.\nСама экс-старшыня Цэнтрвыбаркама прызналася ў інтэрв'ю, што купіла дом за 300 тысяч даляраў. З нашых самых прыблізных падлікаў, Ярмошынай прыйшлося б збіраць гэтыя грошы як мінімум 12 з паловай гадоў, пры гэтым цалкам адкладаючы заробак. Але яна займала сваю пасаду з 1996 года. Сама яна расказвала, што для пакупкі дома ў Драздах прадала кватэру, а таксама пазычыла грошы ў заможных сябровак.\nІгар Карпенка на пасадзе намесніка старшыні Менскага гарадскога выканаўчага камітэта зарабляў блізу $600 за месяц, а на пасадзе намесніка старшыні Пастаяннай камісіі міжнародных спраў і сувязяў - блізу $1,5 тысячы. Дзейны міністр спорту Сяргей Кавальчук у 2019 годзе штомесяц атрымліваў больш за $1 тысячу даляраў.\nАдная з самых набліжаных да Лукашэнкі асоб - ягоная прэс-сакратарка Наталля Эйсмант. Яе заробак - больш за $2 тысячы за месяц.\nЭкс-старшыня Парку высокіх тэхналогій Валерый Цапкала, госць праграмы, распавядае пра «рэзервовы фонд узурпатара»:\n«Магчыма, такім давераным асобам яшчэ і ёсць нейкая дадатковая каса, з якой яны атрымліваюць грошы. Гэтая каса называецца «рэзервовы фонд прэзідэнта». Туды дзяржпрадпрыемствы дастаўляюць увесь прыбытак, што яны маюць ад нафты, гандлю нафтай, гандлю драўнінай, калійнымі ўгнаеннямі. Гэта значыць, гэта паступае ў яго фонд […]».\n23.05 Украінская выведка: На Пуціна быў учынены замах 73,376\n23.05 УСУ знішчылі генерала авіяцыі РФ, які бамбаваў украінскія гарады 65,720\n19.05 «Хутка вы ўзрадуецеся, што не прадалі зараз сваю тысячу даляраў» 63,226


Незалежную журналістку Таццяну Смоткіну выклікаюць у міліцыю\nhttp://spring96.org/be/news/78010 2015 2015-06-25T10:45:33+0300 2015-06-25T10:45:33+0300 2015-06-25T11:00:09+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/smotkina.jpg\nЖурналістка Таццяна Смоткіна. Фота Радыё Рацыя.\nНезалежную журналістку з Глыбокага Таццяну Смоткіну выклікаюць у міліцыю. У якасці каго і з якой мэтай яе выклікаюць – у позве не пазначана. Але выклік дакладна звязаны з журналісцай дзейнасцю – пра гэта Таццяна Смоткіна даведалася ад участковага, які і ўручыў ёй позву.\n- Як сказаў участковы, яго паслалі да мяне паразмаўляць. Я кажу: чаму я з вамі павінна размаўляць? Вось вы там штосьці пішаце, ставіце на сайт, паколькі мне вядома, вы там штосьці паставілі, бралі інтэрв’ю ў работніка райвыканкама. Я кажу, што не памятаю, калі апошні раз брала ў работніка райвыканкама інтэрв’ю. І з Глыбоцкай пракуратуры на вас прыйшлі паперы. Я тут не пры чым, мне трэба толькі прыйсці да вас і сказаць, каб вы з’явіліся ў міліцыю. Я кажу: а чаму няма ніякага дакумента? А вам што, дакументы патрэбны? Я кажу: канешне. І ён мне затым позву ўручыў.\nПа інфармацыі Таццяны Смоткінай, міліцыянты выклікалі таксама яе калегу – журналіста Змітра Лупача, але той адмовіўся ісці ў міліцыю без позвы. Нагадаем, сёлета ў Беларусі масава караюць вялікімі штрафамі незалежных журналістаў па артыкуле незаконны выраб і распаўсюд прадукцыі СМІ.\n25.06.2015 Тэгі: свабода слова


Тэракт у Ніцы. Сьцісла: што вядома на гэты час\n15 ліпень 2016, 14:15\nУвечары 14 ліпеня ў Ніцы (Францыя) грузавік заехаў у натоўп людзей падчас сьвяткаваньня Дня ўзяцьця Бастыліі. Грузавік 1,8 кілямэтра рухаўся ў натоўпе на хуткасьці да 90 км/гдз і мэнэўраваў так, каб забіць як мага больш людзей.\nЗагінулі прынамсі 84 чалавекі, ня менш за 100 параненыя. Сярод ахвяраў ёсьць расейцы і ўкраінцы, беларусаў няма.\nПаліцыя ня здолела спыніць машыну адразу: стралялі ў лабавое шкло, якое аказалася браніраваным. Забіць кіроўцу здолелі толькі стрэліўшы праз бакавое шкло. У машыне знайшлі зброю і гранаты.\nФранцускія СМІ пішуць, што нападнікам быў 31-гадовы тунісец зь відам на жыхарства ў Францыі, называецца яго імя — Мухамад Лахуідж Бугляль. Афіцыйных пацьверджаньняў пакуль няма, пра радыкальныя погляды мужчыны невядома.\nПрэзыдэнт Францыі Франсуа Алянд назваў тое, што адбылося, тэрактам. Пакуль ніводная тэрарыстычная групоўка ня ўзяла на сябе адказнасьці за тэракт.\nЗ суботы ў Францыі абвешчаная 3-дзённая жалоба. У краіне працягнуты рэжым надзвычайнага становішча, грамадзкія мерапрыемствы ў Ніцы скасаваныя.\nТэракт у Ніцы: падрабязна\nАмбасада Францыі ў Менску адкрыла кнігу спачуваньняў, менчукі нясуць пад яе першыя кветкі. Але амбасада просіць скіроўваць лісты спачуваньня на электронную скрыню webmestre.by@diplomatie.gouv.fr, бо працуе ў надзвычайным рэжыме і ня мае дазволу прымаць шмат наведнікаў.\nПравацэнтрысты ўсклалі кветкі і выказалі спачуваньні амбасадарцы Францыі\nБеларусы ўшанавалі памяць ахвяраў тэракту ў Ніцы\nНіца з кветкамі\nЖыхарка Менску, якая апынулася на месцы тэракту ў Ніцы: Арганізацыя бясьпекі агідная\nАмбасада Францыі ў Менску адкрыла кнігу спачуваньняў\nМЗС Беларусі асудзіла «жахлівае злачынства» ў Ніцы\nПершыя кветкі каля францускай амбасады


Канец легендзе крымінальнага свету. Расследавальнікі ЗША сцвярджаюць, што ідэнтыфікавалі серыйнага забойцу Задыяка\n07.10.2021 / 23:29\nКаманда спецоў па нераскрытых справах сцвярджае, што яны раскрылі асобу серыйнага забойцы пад псеўданімам Задыяк. Яго гісторыя — адна з самых вядомых у ЗША нераскрытых крымінальных спраў за апошнія паўстагоддзя.\nФотаробат Задыяка. Фота garystockbridge617.getarchive.net.\nГрупа расследавальнікаў The Case Breakers лічыць, што імя забойцы — Гэры Фрэнсіс Пост. Гэта былы ветэран амерыканскіх ВВС, які памёр у 2018 годзе, піша Sky News.\nЯк піша амерыканская прэса, Пост памёр у 2018 годзе, калі яму было 80. У яго быў дом у каліфарнійскім горадзе Гроўленд, меркаваны забойца працаваў маляром і быў жанаты.\nХто такі Задыяк\nУ перыяд паміж 1968 і 1969 гадамі Задыяк забіў у Паўночнай Каліфорніі пяць чалавек. Ён дражніў паліцыю праз тое, што рассылаў у газеты Сан-Францыска лісты з пагрозамі забойстваў, але праз нейкі час раптоўна перастаў выходзіць на сувязь. У сваіх лістах забойца выкарыстоўваў шыфры і сцвярджаў, што калі нехта здолее іх расшыфраваць, гэта дапаможа раскрыць асобу Задыяка. У адным з лістоў забойца распавёў, што ён забіў 37 чалавек, аднак афіцыйна гэта не пацверджана.\nНягледзячы на вынікі расследавання, эксперты з паліцыі і іншых дзяржаўных службаў ЗША лічаць, што высновы The Case Breakers непраўдападобныя. У адказ на публікацыю каманды офіс ФБР у Сан-Францыска выпусціў заяву пра тое, што справа Задыяка ўсё яшчэ застаецца адкрытай і ў ФБР няма новай інфармацыі пра яе.\nЦяперашняя тэорыя часткова заснаваная на тым, што фота Гэры Поста падобнае да фотаробата 1969 года, на якім намаляваны Задыяк.\nЭксперты каманды кажуць, што крыптаграмы ў лістах Задыяка таксама ўказваюць на асобу Поста. Згодна з расследавальнікамі, трэба ведаць поўнае імя Гэры Поста, каб расшыфраваць крыптаграмы.\nКожны год паліцыя і мясцовая газета San Francisco Chronicle атрымоўваюць сотні здагадак пра тое, хто б мог быць Задыякам і як расшыфраваць крыптаграмы ў яго лістах. Сярод іх было, напрыклад, паведамленне ад чалавека, які лічыў Задыякам уласнага бацьку-нябожчыка. Іншы чалавек сцвярджаў, нібыта яго сябар прызнаўся ў забойствах перад сваёй смерцю ў 2002 годзе.\nГэры быў здольны «забіваць без разбору»\nЭксперты The Case Breakers упэўненыя, што ў Поста была і шостая ахвяра — жыхарка горада Рыверсайд, якую звалі Чэры Джо Бэйтс. Эксперты нават хацелі, каб ДНК Поста параўналі з ДНК меркаванага забойцы Бэйтс, аднак паліцыя Рыверсайда не згодная з высновамі каманды.\nЁсць і іншыя доказы, што звязваюць асобы маляра з Гроўленда і легендарнага забойцы, але яны збольшага адсылаюць да гісторыі Чэры Джо Бэйтс. Напрыклад, гэта гадзіннік знойдзены на месцы забойства Бэйтс, які нібыта быў куплены ў армейскім магазіне. Пры гэтым Бэйтс была забітая недалёка ад шпіталя, дзе Пост у той час рэгулярна праходзіў медычныя праверкі.\nНарэшце, чалавек, які асабіста ведаў Поста, распавядае, што Гэры быў здольны «забіваць без разбору». Праўда, сведка асабіста бачыў толькі тое, як Пост забіваў жывёл і як ён закопваў зброю.


01 красавік 2020, 14:20\nСавет міністраў выдаў пастанову аб часовых захадах для стабілізацыі сытуацыі на спажывецкім рынку.\nУ мэтах недапушчэньня росту цэнаў і забесьпячэньня спажывецкага\nрынку таварамі ўрад пастанавіў:\nМіністэрствам, ведамствам, юрыдычным асобам ўсіх формаў уласнасьці і індывідуальным прадпрымальнікам не дапускаць росту адпускных цэнаў на тавары і паслугі больш як на 0,5% штомесяц і забясьпечыць пастаўкі прадукцыі ў гандлёвую сетку пад патрэбы ўнутранага рынку.\nБольшае павышэньне дапускаецца толькі пасьля ўзгадненьня з камісіяй дзяржаўнага рэгуляваньня цэнаўтварэньня пры Савеце Міністраў. Урад заявіў, што за невыкананьне даручэньня кіраўнікоў будуць звальняць.\nМiнiстэрству антыманапольнага рэгулявання і гандлю, аблвыканкамам і Менскаму гарвыканкаму кантраляваць захаваньне асартымэнтнага пераліку тавараў суб’ектамі гандлю.\nПеравышэньне раздробных цэнаў на тавары ў параўнаньні з цэнамі, якія дзейнічалі на 1 красавіка, будзе лічыцца грубым парушэньнем правілаў гандлю.\nДзяржаўным арганізацыям, якія рэгулююць цэны ў адпаведнасьці з заканадаўствам, не павышаць тарыфы без адпаведнага ўзгадненьня з камісіяй. Лічыць рашэньні кіраўнікоў аб павышэньні цэнаў падставай для адхіленьня іх ад пасадаў.\nУ тэксьце гаворыцца, што парушэньне заканадаўства аб цэнаўтварэньні і гандлі цягне за сабой адміністрацыйную і крымінальную адказнасьць. Сачыць за выкананьнем пастановы будзе Камітэт дзяржкантролю.


Палітолаг: «Заява Лукашэнкі Пуціну – гэта дзяржаўная здрада»\nГарачы каментар Палітолаг: «Заява Лукашэнкі Пуціну – гэта дзяржаўная здрада»\nМагілёў на адзін дзень пераўтварыўся ў сталіцу Саюзнае дзяржавы Расеі ды Беларусі. Вышэйшыя кіраўнікі абодвух краінаў сабраліся там сёння падчас 5-га Форуму рэгіёнаў. Падчас сустрэчы Аляксандра Лукашэнкі з Уладзімірам Пуціным кіраўнік Беларусі назваў Магілёўшчыну шматком рускай зямлі, а сам Магілёў больш рускім, чым беларускім горадам. Узгадваецца цытата з камедыі Іван Васіл’евіч мяняе прафесію пра разбазарванне казённых земляў. Калі так раздаваць, то ніякіх валасцей не напасёшся. Шмат у якой краіне грамадзяне б не прабачылі палітыку такіх словаў. Але пакіну гэтую справу для самых магілёўцаў, і ўласна пра іх.\nМая калега Аліна Скрабунова на сувязі з намі з Магілёва.\nАліна Скрабунова, журналістка «Белсату»:\n«Я хачу сказаць ад сябе і ўпэўненая, што магілёўцы мяне падтрымаюць: мы проста абураныя гэтымі словамі, што ён назваў Магілёў расейскім горадам. Хоць Магілёў і знаходзіцца на Усходзе, але гэта не падстава лічыць горад расейскім. Як гісторык Лукашэнка павінен ведаць, што ў спрэчныя часы магілёўцы заўсёды маглі даказаць, чый гэта горад. Можна ўзгадаць паўстанне 1661 года, калі магілёўцы выразалі цэлы гарнізон маскоўскіх акупантаў, а таксама 1918, калі Магілёў стаў першым беларускім горадам, які падтрымаў стварэнне БНР. Таму нам вельмі сорамна, што прэзідэнт незалежнай Беларусі казаў такое».\nМы запыталіся ў жыхароў Магілёва пра плюсы і мінусы Форума рэгіёнаў і візіту Пуціна. А таксама, з якімі нязручнасцямі ў сувязі з прыездам расейскага прэзідэнта сутыкнуліся людзі. А ў студыі «Белсату» палітолаг Павел Усаў. З ім мы высветлім палітычныя аспекты Форуму рэгіёнаў і візіту Уладзіміра Пуціна ў Беларусь:\n«Упору паставіць пытанне, а ці Беларусь з’яўляецца незалежнай краінай? І ці Лукашэнка зʼяўляецца незалежным прэзідэнтам незалежнае краіны? Такія рэверансы ў бок расейскага прэзідэнта – гэта дзяржаўная здрада. Больш нічога не трэба. Калі сам кіраўнік дзяржавы сказаў, што гэта частка расейскай зямлі, то, калі ласка, расейскія зялёныя чалавечкі могуць прыйсці і забраць яе. Здаецца, што ў Лукашэнкі столькі ў галаве намешана, што ён сам не разумее, што кажа. Гэта была антыканстытуцыйная заява, якая падважвае суверэнітэт беларускай дзяржавы…» Працяг размовы – у сюжэце.\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка, Лукашэнка, Магілёў, Пуцін, рускі мір, Форум рэгіёнаў


Рэгіянальнае развіццё: дысбаланс паміж развіццём гарадоў і вёсак / Выбары-2016. Дэбаты. Частка 3\nРэгіянальнае развіццё – тэма трэцяй часткі дэбатаў. Наколькі моцны дысбаланс паміж развіццём вялікіх гарадоў і мястэчак, вёсак? Чаму так адбываецца і якія шляхі выхаду з цяперашняй сітуацыі? Пра гэтыя ды іншыя пытанні вядоўца Валер Руселік размаўляў з кандыдатамі ў дэпутаты Сяргеем Мякекам, Аляксандраю Сьянавай, Уладзімірам Кацорам і Андрэем Юрковым.


Праваабарона vs палітыка. Яшчэ адзін акадэмічны прыклад\nhttps://spring96.org/be/news/82615 2016 2016-03-21T15:00:46+0300 2016-03-21T15:00:46+0300 2016-03-21T16:35:01+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/stefanovich-text-00.png Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНядаўняя заява Сойму Партыі БНФ з заклікам да спынення прытоку мігрантаў з Сірыі ў Беларусь уяўляе сабой той самы акадэмічны прыклад адрознення палітычнай дзейнасці ад праваабарончай. Прыклад, які варты цытавання на праваабарончых школах у мэтах нагляднай дэманстрацыі гэтых адрозненняў.\nДоўгі час праваабарончая дзейнасць у нашай краіне ўспрымалася ды і зараз успрымаецца ў адным шэрагу з апазіцыйнай дзейнасцю разнастайных палітычных партыяў і рухаў. Прычым гэтыя рухі і партыі, якія прадстаўляюць тую самую апазіцыю, даўно ўжо не ўяўляюць ідэалагічнае цэлае і маюць рознае напаўненне – ад левых анархісцкіх рухаў да правых кансерватыўных партый. Далёка не з усімі гэтымі прадстаўнікамі праваабаронцы маюць агульныя погляды і іх апазіцыйнасць да існуючага сёння ў краіне палітычнага рэжыму зусім не азначае аўтаматычнай падтрымкі іх палітычнага курсу з боку праваабарончай супольнасці.\nТакое шырокае ўспрыняццё праваабарончай дзейнасці звязанае найперш з тым, што праваабронцы часта выступаюць у падтрымку тых ці іншых палітычных лідараў і актывістаў, якія пераследуюцца ўладамі ў сувязі з іх апазіцыйнай дзейнасцю. Аднак тут важна адзначыць, што прызнанне таго ці іншага чалавека палітычным вязнем не заўсёды азначае падтрымку праваабаронцамі яго палітычных поглядаў і перакананняў. У дадзеным аспекце для нас важным з’яўляецца толькі наяўнасць палітычнага матыву для пераследу чалавека з боку Урада краіны за ягоную мірную палітычную дзейнасць ці ў сувязі з мірным ажыцяўленнем ім грамадзянскіх ці палітычных правоў, гарантаваных міжнароднымі нормамі ў галіне правоў чалавека, а не тыя ці іншыя палітычныя погляды палітзняволенага.\nНапрыклад, я заўсёды безумоўна падтрымліваў асуджаных актывістаў Маладога фронту, паколькі лічыў іх асуджэнне палітычна матываваным пераследам з боку ўладаў за ажыццяўленне апазіцыйнай палітычнай дзейнасці, прычым выключна мірнымі метадамі. Такі пераслед не з’яўляецца прымальным для дэмакратычнага грамадства, заснаванага на прынцыпах палітычнага плюралізму і разнастайнасці палітычных поглядаў і перакананняў. Аднак, гэта зусім не азначае, што пры гэтым я з’яўляюся прыхільнікам палітычнай платформы МФ. Зусім наадварот, я не з’яўляюся прыхільнікам падобных палітычных поглядаў, яны мне далёка не блізкія як праваабаронцу і чалавеку. Праваабаронцы бароняць не погляды, а правы. І ў гэтым кантэксце для нас усе роўныя, калі толькі такая дзейнасць не трапляе пад дапушчальныя абмежаванні і не звязаная з прапагандай гвалту, варажнечы і гэтак далей. Гэта і ёсць адзін з асноўных прынцыпаў нашай дзейнасці.\nДы і сутнасна палітычная дзейнасць адрозніваецца ад праваабарочнай тым, што праваабаронцы не змагаюцца за ўладу як такую. Менавіта таму праваабронцы ніколі не вылучаюцца на выбарах, не прымаюць удзелу ў працы палітычных партый і іншых палітычных суб’ектаў. Барацьба за ўладу - натуральная сутнасць палітычных суб’ектаў, нават калі ўмовы для такой барацьбы носяць скрайне абмежаваны характар у сувязі з наяўнасцю ў краіне недэмакратычных рэжымаў і аўтакратый. Сама сутнасць палітычнай барацьбы, яе жанр, прадугледжвае наяўнасць падтрымкі палітычнай сілы ці лідара з боку грамадства, ну ці як мінімум імкнення да такой падтрымкі. Дзеля гэтага палітычныя суб’екты могуць дапускаць і відавочна папулістычныя заявы і крокі. Прычым узровень такога папулізму вельмі часта звязаны з агульным узроўненнем палітычнай культуры грамадства, з рознага кшталту яго асаблівасцямі і, вядома, з электаратам, на які разлічаныя палітычныя мэсэджы. Далёка не ўсе такія палітычныя пасылы адпавядаюць прынцыпам, якімі кіруюцца праваабаронцы. Вось і заява Сойму Партыі БНФ адносіцца да такога прыкладу. Што ў дадзеным канкрэтным прыкладзе бліжэй для праваабаронцаў? Палітыка Урада па прадастаўленні прытулку ў краіне для ўцекачоў з Сірыі ці заклікі апазіцыйнай Партыі БНФ аб недапушчэнні павелічэння ўцекачоў “з іншага цывілізацыйнага кола”? Мяркую, адказ відавочны.\nПалітыкі, нават апазіцыйныя, схільныя думаць з пазіцый дзяржавы і дзяржаўнай улады, а правабаронцы - з пазіцый канкрэтнага індывіда. Правы чалавека – гэта і ёсць стасункі тога самага індывіда і дзяржавы і ўяўляюць сабой адвечную праблему захавання балансу інтарэсаў аднаго і другой. Праваабаронцы - гэта пасярэднікі паміж індывідам і дзяржаўнай машынай. Правабааронцам, у адрозненні ад палітыкаў, важная, але не абавязкова патрэбная вялікая падтрымка іх ідэяў з боку насельніцтва. Правабаронцы не збіраюцца абапірацца на такую падтрымку дзеля прыходу да ўлады, абрання ў парламент ці на пасаду прэзідэнта. Затое праваабаронцы могуць выступаць у абарону ўразлівых групаў грамадства, за якіх не будуць заступацца іншыя, бо гэта “не папулярна” і не прынясе палітычных дэвідэнтаў зараз ці ў будучым. Затое праваабаронцы могуць уздымаць праблемы, якія з’яўляюцца “нязручнымі” для палітыкаў. Заўсёды прыемна абараняць герояў, белых і пухнатых, а вось абараняць тых, хто не выклікае сімпатыяў у грамадстве, значна цяжэй. Але праваабаронцы рабілі і будуць рабіць гэта, таму што зыходзяць з прыныпаў універсальнасці правоў чалавека, зыходзяць з таго, што правы ёсць ва ўсіх, яны дадзеныя нам ад нараджэння, незалежна ад колеру скуры, сэксуальнай арыентацыі, рэлігійнай прыналежнасці, незалежна ад негатыўных ці пазітыўных ацэнак асобы з боку большасці ці пэўнай часткі грамадства. Для нас важнае разуменне таго, што мы ўсе розныя і можам адрознівацца сваім ладам жыцця, знешнім выглядам, поглядамі і перакананнямі. Гэта тое, што мы павінны прапагандаваць у грамадстве і чаму надаваць увагу ў сваёй асветніцкай дзейнасці.\n21.03.2016 Тэгі: палітыка, правы чалавека


Крыўда, сорам, горыч, абурэнне. Беларусы пішуць няўхвальныя каментары пра міліцыянтаў, а тыя адказваюць крыміналкамі — такіх спраў як мінімум дзясяткі\nІлюстрацыя: Никола Нидвора / Медыязона\nАдзін з самых папулярных артыкулаў КК, па якім судзяць апазыцыйна настроеных беларусаў, — аб абразе прадстаўніка ўлады. Падставай часцей за ўсё служаць крытычныя каментары пра чыноўнікаў, суддзяў і сілавікоў у сацсетках. «Медыязона» сабрала ўсе вядомыя прысуды за абразу міліцыянтаў Андрэя Комара і Ігара Вольніча — выглядае, рэкардсменаў сярод пацярпелых па падобных справах.\nУчастковы Комар — 10 прысудаў, 50 у галаве\nУ 2012 годзе бабруйчанін Андрэй Комар уладкаваўся на працу ў міліцыю інспектарам ДПС, а праз тры гады стаў участковым Першамайскага раёна горада. Кар’ера Комара складвалася нядрэнна. У 2017 годзе яму ўручылі ўзнагароду як аднаму з найлепшых супрацоўнікаў Магілёўшчыны, а праз год міліцыянт «асабіста раскрыў 10 злачынстваў» і атрымаў пераходны прыз імя Фёдара Акаліты. Падчас пратэстаў 2020 года Комар і яго калегі ўважліва сачылі за іміджам міліцыянтаў у інтэрнэце і рэагавалі на негатыўныя каментары — іх аўтары ў выніку станавіліся фігурантамі крымінальных спраў.\nУ маі 2020 года ў Бабруйску затрымалі і арыштавалі на 10 дзён некалькі чалавек. Міліцыянт Андрэй Комар, які затрымліваў іх, у судзе даў паказанні, згодна з якімі адзін з затрыманых «сігналіў і ажыццяўляў выкрыкі».\nУ ліпені таго ж года актывістка Вольга Карач апублікавала ў «Аднакласніках» пост, прысвечаны міліцыянту Комару і таму самаму затрыманню. На калажы з яго фотаздымкам яна напісала: «Гэта я даваў паказанні ў судзе, каб невінаватых адправілі на суткі».\nПраз некалькі дзён, імаверна, пад гэтым жа самым пастом, гарадзенец Андрэй Крысюк пакінуў каментар пра ўчастковага. Паводле звестак праваабарончага цэнтра «Вясна», падчас допыту Крысюк расказаў, што «напісаў каментар на эмоцыях, бо ў каментарах іншых людзей гаварылася аб тым, што Комар на судах дае непраўдзівыя паказанні». Што менавіта напісаў Андрэй Крысюк пра міліцыянта, невядома.\nПраз крыху больш за год, у жніўні 2021-га, суд Ленінскага раёна Гродна прысудзіў Крысюку два гады хатняй хіміі па абвінавачванні ў абразе прадстаўніка ўлады (артыкул 369 КК) і абавязаў яго заплаціць 1 000 рублёў маральнай шкоды ўчастковаму Комару.\nТакое ж пакаранне за выказванні пра Андрэя Комара атрымалі гамяльчанка Алеся Бахун, якая пакінула каментар: «Ну и харя!», і жыхар Баранавічаў Дзмітрый Бубенчык за каментар: «Еще одна гнида Лукашизма».\nПаўтара гады хатняй хіміі за абразу Комара прысудзілі грузчыку з Мінска Аляксандру Мельнікаву, які пад тым жа пастом пакінуў каментар «Ряха что надо. Плюй — не промажешь». На гэты працэс прыехаў і сам Комар. Паводле яго слоў, ён паглядзеў больш за сто каментароў да паста Вольгі Карач і большасць з іх «прыніжалі яго не толькі як чалавека, але і як міліцыянта».\n— Па-першае, цяпер я знаходжуся тут, хоць мог бы свабодна займацца сваім асноўным заняткам — працаваць або быць дома, — казаў Комар у судзе. — Я прыехаў сюды і акрамя таго, што прачытаў гэта неаднаразова, вымушаны слухаць гэта яшчэ раз. Па-другое, я ўвесь час камунікую з грамадзянамі, і калі ты прыходзіш дапамагчы людзям, а ў цябе за спінай ідзе размова пра тое, што ты дзе зрабіў, як бы непрыемна трохі становіцца. Чаму я павінен гэта слухаць і трываць? За што? Па ўсёй рэспубліцы гэта бачылі. Чалавек не ведае мяне, які я ў жыцці і на працы — хто дае права кагосьці ацэньваць? Нехта худзенькі, нехта мажненькі.\n50-гадовай мінчанцы Марыне Снытко прысудзілі тры гады хатняй хіміі за каментар: «Ну и рожа!». Падчас гэтага суда высветлілася, што ўсяго Комар напісаў заяву на 50 чалавек.\n3 гады хіміі за каментар пра Комара суд у Віцебску прызначыў былому міліцыянту Аляксандру Жалязоўскаму. Пад пастом Вольгі Карач ён пакінуў запіс: «У него на лбу написано: мразь конченая». 62-гадовая жыхарка Клімавічаў Наталля Кавалёва пакінула каментар «з нагоды знешнасці Комара» на старонцы ў «Аднакласніках» карыстальніка Віктара Баброва. Суд прысудзіў ёй паўтара года хатняй хіміі.\nНа дадзены момант вядома пра яшчэ як мінімум чатыры прысуды па справах аб абразе міліцыянта Комара.\nИлюстрацыя: Никола Нидвора / Медыязона\nСупрацоўнік ДПС Вольніч — 19 прысудаў і 1 870 каментароў\nУ 2019 годзе ў Ганцавіцкі РАУС звярнуўся мясцовы жыхар Алег Валуевіч, каб асабіста падзякаваць інспектару ДПС Ігару Вольнічу «за добрасумленнае стаўленне да выканання службовых абавязкаў і аказаную дапамогу». Той знайшоў вінаватага ў ДТЗ, які схаваўся з месца злачынства.\nПраз год пра Вольніча даведалася ўся Беларусь — здымак, на якім у чэрвені 2020 года ён пры затрыманні мясцовага жыхара Віталя Цыбулькі прыціснуў яму галаву каленам, хутка разляцеўся па інтэрнэце. У каментарах яго пачалі параўноўваць з затрыманнем Джорджа Флойда ў ЗША.\nСуд у Пінску прысудзіў мясцоваму жыхару Дзянісу Стасевічу два гады хатняй хіміі за каментар: «Сука, герой!» пад пастом Вольгі Карач пра міліцыянта ў «Аднакласніках». У судзе абвінавачаны растлумачыў, што напісаў каментар, бо «паддаўся хайпу, а таксама ў сувязі з падзеямі ў ЗША, дзе грамадзяніна паліцэйскі прыдушыў каленам, і грамадзянін памёр».\nБылы вадалаз Мікалай Лёгкі напісаў пра гэты фатаздымак некалькі каментароў у чаце «Страны для Жизни». Суд палічыў іх абразлівымі ў адносінах да міліцыянта і ў чэрвені 2021 года прысудзіў Лёгкаму 2 гады хіміі. Да 2,5 гадоў суд прысудзіў 46-гадовага віцебчука Аляксандру Васейкіну за «аднаслоўны абразлівы каментар» і гамяльчанінаРамана Скапцова за каментар «Все люди как люди, этот — ***». У Жлобіне суд вынес прысуд машыністу Арцёму Барашку — тры гады хатняй хіміі за каментар: «П…р».\nУ Рагачове суд прызначыў два гады хіміі кіроўцу-экспедытару Аляксандру Кандорскаму. Пад постам Карач ён пакінуў каментар: «На кол». У судзе высветлілася, што на той момант пад пастом актывісткі было 1 870 каментароў. Пацярпелы Вольніч, які выступіў па скайпе, патлумачыў, што каментар прычыніў яму «крыўду, сорам, горыч, абурэнне». Нягледзячы на тое, што паводле заключэння лінгвістычнай экспертызы, у каментары не было «элементаў агрэсіі і заклікаў да гвалту», суд вынес абвінаваўчы прысуд.\nЗа абразу Вольніча суд у Віцебску прысудзіў 50-гадоваму грузчыку і былому супрацоўніку патрульна-паставой службы Аляксандру Шматаву два гады хіміі. Сам ён расказваў, што падчас тэрміновай службы ва ўнутраных войсках яны з калегамі «таксама разганялі дэманстрацыі». Але дзеянні Вольніча ён «палічыў неправамернымі», «паддаўся эмоцыям» і напісаў каментар на старонцы Вольгі Карач пад пастом пра супрацоўніка ДПС: «Таких недоносков везде хватает с лишним».\nІншы асуджаны за абразу міліцыянта, гамяльчук Сяргей Захаранка, таксама служыў ва ўнутраных войсках: «Нас вучылі, як і што трэба рабіць. Таму я паставіў пад сумнеў дзеянні інспектара ДПС», — тлумачыў ён у судзе. Захаранка казаў, што пазней спрабаваў выдаліць каментар, але ўжо не знайшоў яго. Што менавіта ён напісаў, невядома. Суд прызначыў яму два гады хіміі.\nЗа каментар «Черт колхозный за звездочку мать родную придавил бы» пінчуку Аляксандру Вярэнічу прысудзілі два гады хатняй хіміі, а жыхару Рэчыцы Аляксандру Гладкіх — два гады хіміі за каментар: «Будь ты проклят и дети твои, выблядок».\nАляксандру Сафонаву з Віцебска ўдалося абразіць і Андрэя Комара, і Ігара Вольніча. Пра Вольніча ён пакінуў каментары са словамі «г…он», «м…зи», «т…ри»; пра Комара — «ж…па», «очередной мус…нок», «пид…к». Сафронаву прысудзілі 2,5 гады хіміі.\nПа абвінавачванні ў абразе Вольніча вынеслі ўжо як мінімум 19 прысудаў. Андрэй Комар і Ігар Вольніч — не адзіныя міліцыянты, за каментары пра якіх беларусы аказваліся абвінавачанымі па крымінальных справах. Напрыклад, суды вынеслі мінімум восем прысудаў за абразу камандзіра мінскага АМАПу Дзмітрыя Балабы. Каментары пра міліцыянта з Гродна Уладзіміра Казлоўскага, які ўпаў у натоўпе пры затрыманні Сяргея Ціханоўскага, сталі прычынай для шасці судовых рашэнняў.


Хуткасць Гадзіннік (Дрибблинг / Control) - разагрэць дрылі - футбольныя дрыля і футбольныя Буры - Прафесійны футбол Коучінг\nГульцы: 8 + Плошча: 25x25 yrds\n12 конусы ўсталёўваюцца ў форме кругавой гадзіны.\nПрыбл. 25yrds х 25yrds. Кожны конус ўяўляе кропку на цыферблаце (г.зн. 1-12).\n4 групы гульцоў размешчаны на 12, 3, 6 і 9 гадзін.\nГэтыя групы, як правіла, да максімуму 4 гульцоў.\nКонус, група стаіць за ўяўляе 6 гадзін. Конус таму прама насупраць будзе 12 гадзін і г.д. трэнер называе шэраг і першы гулец у кожнай групе абводзіць, і вакол ліку (час), які заклікаў і назад да стартавага конусу (г.зн. 6 аб «гадзіны). Апошні чалавек назад да іх стартавага конусе (з футболам пад кантролем) выконвае 5 штурхаць ups.In прыклад вышэй:\nY1 з каманды А дрыблінг ў камандзе трэнераў "Конус 5!" (То бок іншыя каманды капаць вакол там нумар 5 адносна таго, дзе яны пачынаюць).\nY1 робіць паварот і дрыблінг вакол конусу 5.\nY1 абводзіць назад да зыходнага конусе і перадае ootball ў Y2 ў чаканні наступнай каманды трэнераў. Калі Y1 гэта апошнія гульцы назад да пачатку конусу ён / яна робіць 5 адцісканні.\nДобрая тэхніка дрыблінгам і кантроль пры працы і ажыццяўленне дзейнасці.\nДобрая тэхніка паварот.\nСпрыт і методыка паскарэння ў паваротах.\nПсіхічнае ўвагу рэагаваць на каманды.\nТрэнер выкрыквае некалькі нумароў (раз) і гульцы капаць вакол шматлікіх конусаў.\nТрэнер можа перадумаць і выкрыквае яшчэ раз да таго, як гулец дасягае часу першапачаткова зваўся. Патрабуючы гульцоў павярнуць.\nПатрабаваць, каб гульцы толькі выкарыстаць спецыяльныя чарзе пад дыктоўку трэнера.\nВыканаць без футбола, і гэта стане хуткасць і спрыт практыкаванні.\nЁсць розныя пачатковыя пазіцыі (раз).\n2 гульцоў на поле для кожнай чарзе.\nТрэнер крычыць нумары 2, першы гулец выходзіць на першае чысло называецца і другі на другі нумар, званы.\n29-12-2015 Праглядаў: 29799 Warm Up дрылі Дарэн Pitfield\n21-11-2014 Праглядаў: 29220 Warm Up гульні Дарэн Pitfield\n26-01-2010 Праглядаў: 28894 Warm Up гульні Дарэн Pitfield\n08-01-2010 Праглядаў: 28743 Warm Up дрылі Дарэн Pitfield\n08-01-2010 Праглядаў: 18175 Warm Up гульні Дарэн Pitfield\n29-12-2009 Праглядаў: 18744 Warm Up гульні Дарэн Pitfield\n29-12-2009 Праглядаў: 38647 Warm Up дрылі Дарэн Pitfield\nБег з мячом\nРаспрацоўка методыкі працы з мячом на адлегласці. Распрацоўка працэсу прыняцця рашэнняў, калі ...\nДрыблінг метад, які можна таксама выкарыстоўваць у якасці кандыцыянавання і фітнес-практыкаванняў, калі гэта неабходна. Запуск ...


Землякі віншуюць Леанарду Юргілевіч | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЖыхары Дзятлаўшчыны ў гэтыя дні шчыра віншуюць сваю зямлячку Леанарду Юргілевіч з прыняццем яе ў Саюз беларускіх пісьменнікаў. Гэта першая афіцыйная і адзіная пісьменніца, якая жыве на Дзятлаўшчыне.\nНарадзілася Леанарда Юргілевіч у вёсцы Рагалёўшчына Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Рана засталася сіратою. Спачатку вучылася ў Іўеўскай, а пасля ў Свіслацкай школах-інтэрнатах. Шмат гадоў адпрацавала ў Дзятлаўскай раённай газеце. А цяпер плённа піша і публікуецца ў “Газеце Слонімскай” і ў “Народнай волі”. Акрамя розных інфармацый і рэпартажаў, Леанарда Юргілевіч актыўна спрабуе свае сілы ў чыста пісьменніцкай справе. Яна піша гумарэскі, фельетоны і апавяданні.\nУ 2003 годзе з друку выходзіць новая кніга прозы Леанарды Юргілевіч “Восеньскае танга”. Гэту кнігу склалі апавяданні аўтаркі, сюжэты якіх узяты з жыцця тых людзей, што жывуць побач. У тужлівых і простых здавалася па сюжэту апавяданнях, аўтарка распавядала пра нялёгкі чалавечы лёс. У многіх з іх бачыцца сама аўтарка з яе перажываннямі і радасцямі.


Канвертаваць Новыя ізраільскія шекелей (ILS) і Сынгапурскі даляр (SGD) : Калькулятар абменнага курсу\nНовыя ізраільскія шекелі (ILS) і Сынгапурскі даляр (SGD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Новыя ізраільскія шекелі і Сынгапурскі даляр пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 19 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Новыя ізраільскія шекелі. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Сынгапурскі даляр валюты па змаўчанні. Націсніце на Сынгапурскі даляр або Новыя ізраільскія шекелей канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nНовыя ізраільскія шекелей гэта валюта, у Ізраіль (Ілінойс, ISR). Сінгапурскі даляр гэта валюта, у Сінгапур (С.Г., SGP). Новыя ізраільскія шекелей таксама вядомы як Ізраільскія Sheqel. Сімвал ILS можа быць запісаная NIS. Сімвал SGD можа быць запісаная S$, і SGD$. Новыя ізраільскія шекелей дзеліцца на 100 new agorot. Сінгапурскі даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Новыя ізраільскія шекелей Апошняе абнаўленне 18 верасень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу сінгапурскі даляр Апошняе абнаўленне 18 верасень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. ILS каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. SGD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Верашчака — Вікіпедыя\nУ гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Верашчака (значэнні).\nВерашча́ка — традыцыйная беларуская, польская і літоўская страва, вядомая з «саскіх» (саксонскіх) часоў, ад сярэдзіны XVIII ст.\nПры двары караля Аўгуста III у Варшаве быў славуты кухмістр Верашчака, аўтар адмысловага спосабу падавання кілбасы: кілбаса, якая падавалася «на верашчаку», рэзалася ў талерцы, перакладалася кавалкамі сала і палівалася вострай падлівай. Есці яе трэба было лыжкай, адсюль і прымаўка: «за караля Саса лыжкай кілбаса».\nНародная этымалогія выводзіла назву ад шыпення, якое зыходзіць ад кілбасы падчас гатавання. Адной з магчымых дадатковых падстаў пашырэння своеасаблівага «культу верашчакі» у XIX ст. была асоба Марылі Верашчакі, каханай Адама Міцкевіча.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Верашчака&oldid=3915405"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:48, 11 верасня 2021.


Беларускі нацыянальны камітэт (Мінск)\nБеларускія буржуазныя нацыяналісты\nЗ’езд беларускіх нацыянальных арганізацый (1917)\nІслам у Казахстане\nІслам у Эстоніі\nРэлігія ў Арменіі\nРэлігія ў Бурундзі\nРэлігія ў Венгрыі\nМячэць Ібрагім аль-Ібрагім\nРэлігія ў Егіпце\nБеларуская праваслаўна-каталіцкая субожня\nРэлігія ў Кітаі\nРэлігія ў Кот-д’Івуары\nКанфесійная сітуацыя ў Вялікім Княстве Літоўскім XVI-XVIII стагоддзяў\nРэлігія ў Нідэрландах\nРэлігія ў Паўднёвым Судане\nСведкі Іеговы ў Расіі\nІўдаізм у Фінляндыі\nРэлігія ў Эстоніі\nРазьба па дрэве ва Узбекістане\nМакондэ - усходнеафрыканскі народ, карэнныя жыхары памежных тэрыторый на паўднёвым усходзе Танзаніі і поўначы Мазамбіка. Жывуць таксама ў Кеніі і іншых краінах. Агульная колькасць - 1727 тысяч чал.\nМа́куа - народ у паўднёва-усходняй частцы Афрыкі. Жывуць пераважна на тэрыторыі Мазамбіка, а таксама ў ПАР, Танзаніі, Зімбабвэ, Каморскіх астравах і г. д. Агульная колькасць - 1756 тысяч чал.\nМалагасі́йцы або мальгашы́ - карэннае насельніцтва Мадагаскара. Агульная колькасць - каля 22 млн. чал.\nМанджак - народ у Гвінеі-Бісау, у Каба-Вердэ, Сенегале, Гамбіі. Колькасць насельніцтва ў Гвінеі-Бісау 120 тыс.чалавек. у Каба-Вердэ 35 тыс.чалавек, у Сенегале 20 тыс.чалавек, у Гамбіі 10 тыс.чалавек. Блізкія па мове і культуры да манканя, дыёла, ...\nМаса́і - паўкачавы афрыканскі карэнны народ, які жыве ў саванне на поўдні Кеніі і на поўначы Танзаніі. Масаі зяўляюцца, мабыць, адным з самых вядомых народаў Усходняй Афрыкі. Нягледзячы на развіццё сучаснай цывілізацыі, яны практычна цалкам захав ...\nМбошы - народ групы банту ў Рэспубліцы Конга. Жывуць у сярэднім цячэнні ракі Конга і далінах яе прытокаў Ліквала і Аліма. Агульная колькасць - 167 000 чалавек. Лігвісты сцвярджаюць, што мбошы паходзяць з рэгіёна Вялікіх азёр і мігрыравалі ў сучас ...\nМбунда - народ на поўдні Афрыкі. Жывуць пераважна ў Анголе і Замбіі. Агульная колькасць - 407 000 чалавек.\nМерына - найбуйнейшая этнічная група малагасійцаў. Насяляюць цэнтральную частку Мадагаскара, вобласць Імерына. Агульная колькасць - 4570 тыс. чал.\nМіджыкенда - група плямёнаў банту, якая насяляе ўзбярэжжа Індыйскага акіяна ў Кеніі і на поўначы Танзаніі. Агульная колькасць - 1 922 тыс. чал.\nМпонгвэ - народ групы банту ў Габоне і памежных раёнах Экватарыяльнай Гвінеі. Колькасць разам з роднаснымі гарун, аджумба, галоа, нкомі, эненгэ і інш. 175 тыс.чалавек, у тым ліку 170 тыс.чалавек у Габоне. Адносяцца да негрскай расы вялікай негроі ...\nНама па паходжанню блізкія да гатэнтотаў, фактычна зяўляюцца адной з груп гэтай супольнасці. У XVII ст. насялялі тэрыторыі ў раёне Кейптаўна. У выніку шчыльных узаемасувязяў з галандскімі каланістамі ўжо ў XVII - XVIII стст. перанялі многія рысы ...\nНгбанды - народ на поўдні ЦАР, а таксама ДРК і Рэспублікі Конга. Захоўваецца падзел на плямёны: якама, дэнды, бангі і інш. Адносяцца да негрскай расы вялікай негроіднай расы. Блізкі да народа банда і гбая. Гавораць на мове нгбанды. Ёсць дыялекты. ...\nНгоні - усходнеафрыканскі народ. Жывуць пераважна на тэрыторыі дзяржаў Замбія, Танзанія, Малаві і Мазамбік. Агульная колькасць - каля 1 187 000 тыс. чал.\nНдэбе́ле - моўна-этнічная група народаў банту на поўдні Афрыкі. Вылучаюцца паўночныя ндэбеле, якія насяляюць Зімбабвэ, Батствану і Замбію, і паўднёвыя ндэбеле ў Паўднёва-Афрыканскай рэспубліцы.\nНколе сфарміраваліся як этнічная супольнасць у межах дзяржавы Анколе, што існавала ў канцы XV - другой палове XX стст. Яны складаюцца з 2 буйных груп насельніцтва - бахіма і баіру. У мінулым бахіма складалі прывілігіраваны пласт насельніцтва, які ...\nНьёра сфарміраваліся як этнічная супольнасць, што размаўляе на адзінай мове і мае супольныя сімвалы, у дзяржаве Буньёра. Нягледзячы на тое, што мова ньёра ўваходзіць у групу моў банту, многія даследчыкі мяркуюць, што продкамі сацыяльных груп баху ...\nНьямба - народ у Танзаніі. Жывуць пераважна ў вобласці Кагера. Агульная колькасць - 717 000 чал. Ньямба - народ групы банту, які перасяліўся з тэрыторыі сучаснай Уганды ў позняе сярэднявечча. У XIV ст. склалася манархічная дзяржава Эньямба з цэнт ...\nНьямве́зі - усходнеафрыканскі народ, карэнныя жыхары Танзаніі. Жывуць пераважна ў цэнтральнай і заходняй частках краіны. Агульная колькасць - 1268 тысяч чал.\nПеды, або паўночныя сота - паўднёваафрыканскі народ. Жыве пераважна ў ПАР і некаторых суседніх краінах. Агульная колькасць - 4 944 000 чал.\nПігме́і - групы народаў у Цэнтральнай Афрыцы. Пігмеі адрозніваюцца малым ростам і складаюць асобную негрыльскую малую расу вялікай негроіднай расы. Размаўляюць на мовах розных афрыканскіх моўных семяў.\nРу́ндзі, бару́ндзі - афрыканскі народ, асноўнае насельніцтва Бурундзі. Болей за 1 млн рундзі жыве ў іншых краінах, у тым ліку Танзаніі, Угандзе, Руандзе. Агульная колькасць - 13 201 400 чалавек\nСакалава - этнічная група малагасійцаў. Насяляюць заходні Мадагаскар. Агульная колькасць - 1415 тыс. чал.\nСамбуру з’яўляюцца нілоцкім народам, па мове блізкім да масаяў. Згодна іх уяўленням, іх продкі прыйшлі з поўначы, што супадае з навуковай гіпотэзай аб паходжанні нілотаў. Назва самбуру была дадзена ім суседзямі з поўдню. Яна паходзіць меркавана з ...\nСан, вядомыя таксама як бушмены - частка кайсанскіх этнасаў на поўдні Афрыкі, абяднаных падабенствамі культуры і самавызначэннем. Жывуць невялікімі групамі па некалькі тысяч або сотняў чалавек у розных раёнах Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі, Батс ...\nСанда́вэ - усходнеафрыканскі народ, карэнныя жыхары Танзаніі. Жывуць пераважна ў цэнтральнай частцы краіны. Агульная колькасць - 55 900 чал. Сандавэ значна адрозніваюцца ад іншых народаў Танзаніі, паколькі маюць малы рост, больш светлую скуру, тр ...\nСва́зі - паўднёваафрыканскі народ з групы нгуні. Складаюць асноўнае насельніцтва дзяржавы Эсваціні. Таксама жывуць у Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы і Зімбабвэ. Агульная колькасць - 2 594 000 чал.\nСебеі - усходнеафрыканскі народ. Насяляюць паўночныя і паўночна-заходнія схілы гары Элган на мяжы Уганды і Кеніі. Агульная колькасць - 349 000 чалавек. Себеі - блізкія сваякі календжын з Кеніі. Здаўна яны падзяляліся на 3 розныя этнічныя групы, я ...\nЛіві́́йцы † - старажытны народ, што ў канцы 2 - першай палове 1 тысячагоддзяў да н. э. насяляў землі на захад ад Егіпта, а таксама ў самім Егіпце. Лівійцы ўдзельнічалі ва ўварванні ў Егіпет разам з народамі мора. Ад лівійцаў паходзяць XXII, XXIII ...\nСуахі́лі - народ, карэнныя насельнікі ўзбярэжжа Усходняй Афрыкі. Жывуць таксама ў цэнтральных раёнах Афрыканскага кантынента, Саудаўскай Аравіі, Абяднаных Арабскіх Эміратах, Еўропе і ЗША. Агульная колькасць - 1 480 тыс. чал.\nСуку́ма - усходнеафрыканскі народ, карэнныя жыхары Танзаніі. Жывуць пераважна на паўночным захадзе краіны, у рэгіёне Мванза. Агульная колькасць - 9 884 тысяч чал.\nТонга - афрыканскі народ. Падзяляецца на 2 асноўныя групы, якія размаўляюць на розных мовах: тонга Замбезі ў Замбіі і Зімбабвэ і тонга Ньяса ў Малаві. Агульная колькасць - 2 872 000 чалавек.\nТсва́на, у мінулым таксама вядомы як бечуана - група паўднёваафрыканскіх малых народаў, асноўнае насельніцтва дзяржавы Батсвана. Таксама жывуць у ПАР, Намібіі, Зімбабвэ. Агульная колькасць - 5 686 000 чал.\nТэке, батэке, дзінг, тыа - народ групы банту ў памежных раёнах Рэспублікі Конга, Габона і ДРК. Агульная колькасць - 1.1 млн.чалавек. Адносяцца на нергскай расы вялікай негроіднай расы. Гавораць на мове тэке паўночная тэке. Дыялекты: канінгі, джык ...\nФульбэ, таксама пёль, фулані, філані, фула, фуль, фульфульдэ, фелата, фуланке - народ у Нігерыі, Гвінеі, Сенегале, Малі, Камеруне, Нігеры, Буркіна-Фасо, Гвінеі-Бісау, Беніне і інш. Агульная колькасць 18.2 млн.чалавек. Адносяцца - частка да негрск ...\nХа - усходнеафрыканскі народ, жыхары Танзаніі. Жывуць пераважна ўздоўж усходняга берага возера Танганьіка і мяжы з Бурундзі. Агульная колькасць - 1 915 тысяч чал.\nХадза - усходнеафрыканскі народ, карэнныя жыхары Танзаніі. Жывуць пераважна на паўначы краіны. Агульная колькасць - 1120 чал.\nХіма, або хема - народ у Цэнтральнай Афрыцы. Жывуць пераважна ў Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга і Угандзе. Агульная колькасць - каля 3 829 000 Хіма першапачаткова належылі да нілотскай групы народаў, якая мігрыравала ва Усходнюю Афрыку ў другой па ...\nЦыміхе́ты - этнічная група малагасійцаў. Насяляюць паўночную і цэнтральную часткі Мадагаскара. Агульная колькасць - 1588 тыс. чал.\nЧа́га - народ на поўначы Танзаніі і поўдні Кеніі. Насяляе пераважна мясцовасць вакол гары Кіліманджара. Агульная колькасць - каля 907 тыс. чал.\nЧоквэ - народ на поўдні Цэнтральнай Афрыкі. Жывуць пераважна ў Дэмакратычнай Рэспубліцы Конга, Анголе, Замбіі, Намібіі. Агульная колькасць - 2 725 100 чалавек.\nШона - народ групы банту. Складае асноўнае насельніцтва Зімбабвэ, насяляе суседнія рэгіёны ПАР, Мазамбіка, Батсваны. Агульная колькасць - 13 670 000 чал.\nШылук зяўляюцца адным з нілоцкіх народаў, якія, згодна найбольш распаўсюджанай версіі, фарміраваліся на тэрыторыі Паўднёвага Судана. Згодна легендарным паданням саміх шылук, іх заснавальнікам быў культурны герой Ніканг Нікаанго; 1490 - 1517 гг., ...\nЯ́а - усходнеафрыканскі народ. Жывуць пераважна вакол паўднёвага ўзбярэжжа возера Малаві на тэрыторыі дзяржаў Малаві, Мазамбік, Танзанія, Зімбабвэ. Агульная колькасць - каля 3149 тыс. чал.\nМараны - тэрмін, якім хрысціянскае насельніцтва Іспаніі і Партугаліі звала яўрэяў, якія прынялі хрысціянства і іх нашчадкаў, незалежна ад ступені добраахвотнасці звароту. Як правіла, мараны і іх нашчадкі ўпотай працягвалі захоўваць пэўнасць іўдаі ...\nМяжа аселасці - у Расійскай імперыі з 1791 па 1917 год - граніца тэрыторыі, за межамі якой забаранялася пастаяннае пражыванне яўрэям, калі да Расійскай імперыі адыйшлі, разам з тамтэйшым мясцовым насельніцтвам, яе заходнія тэрыторыі), як тэрыятор ...\nЗлачыннасць у Расіі - гэта сістэма злачынстваў, якія здзяйсняліся і здзяйсняюцца на тэрыторыі Расіі і характарызуюцца паказчыкамі ўзроўню, іх структуры і дынамікі.\nСудовы працэс над Сведкамі Іеговы ў Таганрогу, у выніку чаго 12 снежня 2014 года ён быў цалкам адменены, і 26 снежня 2014 года справа была накіравана ў суд на паўторны разгляд. 30 лістапада 2015 года быў вынесены новы прысуд, па якім ужо ўсе 16 п ...\nЯкудза - традыцыйная форма арганізаванай злачыннасці ў Японіі, групоўкі якой займаюць лідарскае становішча ў крымінальным свеце краіны. Бярэ пачатак ад вандроўных самураяў, члены групоўкі карыстаюцца самурайскім рытуаламі і для ідэнтыфікацыі выка ...\nПравы ЛГБТ у Казахстане\nПравы гомасексуальных, бісексуальных і трансгендарных людзей у Казахстане парушаюцца ў сувязі з іх сексуальнай арыентацыяй ці гендарнай ідэнтычнасцю. І мужчынскія і жаночыя аднаполыя сексуальныя сувязі зяўляюцца законнымі ў Казахстане, але аднапо ...\nНапад на Міхаіла Пішчэўскага адбыўся 25 мая 2014 года каля рэстарана-клуба "Underworld" у Мінску на глебе гамафобіі. Нападнік, Дзмітрый Лукашэвіч, які неаднаразова прыцягваўся да адміністрацыйнай адказнасці за хуліганства, абразіў кампанію геяў, ...\nБеларуская нацыянал-сацыялістычная па ..\nБеларуская сялянская партыя Зялёнага ..\nЗ’езд беларускіх нацыянальных арганіз ..\nБеларуская праваслаўна-каталіцкая суб ..\nКанфесійная сітуацыя ў Вялікім Княств ..\nАўтаномны рэгіён у Мусульманскім Мінд ..


У разбуранай віцебскай сінагогі будзе новае жыццё | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАд Вялікай Любавіцкай сінагогі, пабудаванай на мяжы 19-20 стагоддзяў, на сённяшні дзень засталіся практычна адны сцены.\nМіж тым, яна ўяўляе для Віцебску пэўную каштоўнасць: непадалёк жыла сям’я Шагалаў, і ў гэты храм, верагодней за ўсё, хадзіў і бацька мастака, і ён сам. Будынак быў пашкоджаны падчас мінулай вайны, некалькі разоў перабудоўваўся, шмат гадоў трываў без даху пад дажджом і снегам. І тым не менш, захаваў выбітныя рысы “чырвонацаглянай” архітэктуры, характэрнай для тагачаснай віцебскай забудовы, лічыць архітэктар Аляксандр Міхайлюкоў:\n– Па сутнасці, гэта, канешне ж, помнік архітэктуры, і даволі высокага ўзроўню. Некалькі разоў прадпрымаліся спробы акрэсліць будучыню гэтага будынка, у 1990-я гады прыходзілі замовы, былі зроблены абмеры, зроблены эскізны праект. Але ўсё так і засталося на паперы.\nБудынак былой сінагогі не мае статусу помніка архітэктуры, і не ахоўваецца дзяржавай. Але цяпер у яго з’явіліся пэўныя перспектывы. Віцебскі музей Марка Шагала далучыўся да міжнароднага праекту па захаванні габрэйскай культурнай спадчыны на тэрыторыі Беларусі. Вядома, у якасці сінагогі будынак выкарыстоўвацца не будзе, але ў якасці турыстычнай атракцыі – цалкам верагодна, кажа Ірына Воранава, дырэктарка музею Марка Шагала:\n– Першае, што мы робім, – гэта прыборка тэрыторыі. Другім крокам, хутчэй за ўсё, у верасні, стане яшчэ адно мерапрыемства – каб закрыць вокны другога паверху дошкамі з выявамі, якія перагукаюцца з бытавымі сюжэтамі Юдаля Пэна.\nДобраўпарадкаванне тэрыторыі вакол сінагогі было арганізавана прадстаўнікамі сацыяльна-культурнай установы “Vitebsk4me” (“Віцебск для мяне”)пры падтрымцы віцебскіх уладаў. Па завяршэнні прыборкі на дзвярах будынка прымацавалі шыльду з інфармацыяй пра сінагогу і надпісам “Побач з намі – незвычайны помнік мінуўшчыны”. Такім чынам,турыстам ужо ёсць чым зацікавіцца, калі яны ўбачаць паўразбураныя муры з чырвонай цэглы.


Дырэктар «Ecolіnes Беларусь»: Прычыны ДТЗ ва Украіне высветлім за 3-4 дні | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Здарэннi » Дырэктар «Ecolіnes Беларусь»: Прычыны ДТЗ ва Украіне высветлім за 3-4 дні\nУ Адэскай вобласці беларускі аўтобус кампаніі Ecolіnes вылецеў у спадзісты кювет. У машыне знаходзіліся 47 пасажыраў, сярод якіх было 20 дзяцей. Ніхто не пацярпеў.\nПаводле слоў відавочцаў, аварыя адбылася ўчора раніцай за 135 кіламетраў ад Кіева. Вадзіцель заснуў, з-за чаго аўтобус страціў кіраванне і цераз сустрэчную паласу вылецеў у кювет.\n«(Кіроўцы. — Рэд.) памяняліся пасля мяжы. Першы пайшоў спаць, другі за рулём вырубіўся. Пакуль ехалі па жахлівай дарозе, ён еў цукеркі і трымаўся, а як выехалі на добры кавалак, заснуў», — напісала адна з відавочцаў ДТЗ у сваім Facebook.\nПраз дзве з паловай гадзіны пасажырам выдзелілі іншы аўтобус.\n— Зараз праводзіцца службовае расследаванне, мы высвятляем прычыны. Думаем, на працягу 3—4 дзён мы ўсё высветлім. У кіроўцы 14-гадовы стаж кіравання, парушэнняў ніколі не было, — расказаў «Звяздзе» кіраўнік «Ecolіnes Беларусь» Павел Куцэнка. На пытанне, ці збіраецца кампанія пакрыць пасажырам нязручнасці, ён адказаў наступнае: «Калі пасажыры звернуцца ў кампанію, мы разгледзім гэтае пытанне».\nНагадаем, на мінулым тыдні рэйсавы мікрааўтобус Адэса—Гомель урэзаўся ў грузавік, пяць беларусаў загінулі. ДТЗ адбылося на 289-м кіламетры аўтадарогі Кіеў—Адэса. У той жа дзень, 20 ліпеня, у ДТЗ пад украінскім Жытомірам загінулі 11 чалавек, нашых суайчыннікаў сярод іх не было.\n2333 Усходні гараскоп на наступны тыдзень


Эканаміст: Праграмісты зарабляюць шмат, але ўяўляюць сабой гарнір | FINANCE.TUT.BY\nЭканаміст: Праграмісты зарабляюць шмат, але ўяўляюць сабой гарнір\n11 сентября 2012 в 10:15\nВядомы беларускі эканаміст Леанід Заіка абмеркаваў з карэспандэнтам “Звязды” праблематыку сучаснага рынку працы. На думку спецыяліста, які у свой час сам быў аспірантам, моладзь, якая сёння выбірае аспірантуру, заўтра будзе элітай нацыі. Прафесіі, звязаныя з навукай, стануць самымі высокааплатнымі.\n— Аспірантура непапулярная сярод шэрых, не вельмі разумных і здольных, але меркантыльных маладых людзей. Няхай яны бягуць натоўпам туды, дзе, як ім здаецца, будзе больш "бабла". На мой погляд, чым менш папулярная аспірантура, тым лепш для навукі. У яе будзе ісці сапраўды таленавітая і схільная да навуковай працы моладзь. Увогуле толькі пяць працэнтаў людзей здольныя прадуктыўна займацца навукай. Гэтага дастаткова для развіцця на належным узроўні навуковага патэнцыялу краіны.\nНяхай зараз камп'ютарныя праграмісты зарабляюць шмат, але яны, вобразна кажучы, уяўляюць сабой гарнір. Сёння камп'ютарныя тэхналогіі патрабуюць шмат гарніру, а таму праграмістам можна быць і без вышэйшай адукацыі. Я ведаю такія прыклады. Але не пра іх гаворка, а пра тых маладых людзей, якія хутка будуць элітай нацыі.\nЯ думаю, што праз 20-30 гадоў самымі прэстыжнымі будуць тэхнічныя прафесіі. Банкіры і менеджары стануць накшталт тых фізікаў-лірыкаў. Нават праграмісты адыдуць у цень. Яны будуць на адным узроўні па папулярнасці са слесарам-сантэхнікам. А самыя высокааплатныя прафесіі стануць звязаныя з навукай. Напрыклад, гэта нанатэхналогіі. Запатрабаванымі будуць спецыялісты, якія ствараюць новыя матэрыялы, працуюць у сферы спалучэння медыцыны і біялогіі на карысць стварэння здароўя чалавека. Не аховы, а менавіта яго стварэння.


У Віцебскі абласны суд накіравалі чарговую крымінальную справу «за экстрэмізм» - Віцебская вясна\n«Згодна з матэрыяламі справы, абвінавачаны 6 ліпеня 2021 году ў адным з Telegram-каналаў пад публікацыяй выявы групы людзей пакінуў каментар, у якім публічна заклікаў да гвалтоўных дзеянняў па матывах расавай і нацыянальнай прыналежнасці. Таксама ён у 2021 годзе ўступіў у «мабілізацыйны план «Перамога», прызнаны на тэрыторыі Беларусі экстрэмісцкім фармаваннем», – паведамляе БЕЛТА.\nПаводле афіцыйнай інфармацыі, няма сведчанняў таго, што абвінавачаны зрабіў нешта «экстрэмісцкае». Вядзецца толькі пра тое, што хлопец «актыўна звязваўся з прадстаўнікамі «мабілізацыйнага плана «Перамога»выражаючы гатоўнасць і жаданне здзейсніць супрацьпраўныя дзеянні экстрэмісцкай накіраванасці».\nАбвінавачанага жыхара Полацку ўтрымліваюць у віцебскім СІЗА. Дата суду пакуль не вядомая.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Лідэр незалежных прафсаюзам Вольга Брыцікава правядзе 1,5 месяца ў турэмнай ізаляцыі\tВысветлілася, за што асудзілі Барыса Хамайду: за жоўта-блакітную стужку »


Аляксей Аляксандравіч Гайдашоў — Вікіпедыя\nАлексей Аляксандравіч Гайдашоў\nгеограф, палярны даследчык\nАлексей Аляксандравіч Гайдашоў (нар. 1959) — беларускі навуковец, географ, палярны даследчык. Намеснік начальніка Рэспубліканскага гідраметэаралагічнага цэнтра. Вучыўся на геаграфічным факультэце БДУ. Пад час вучобы вёў навуковую працу, хадзіў у паходы, засвоіў прафесію аквалангіста. Яшчэ студэнтам захапіўся Антарктыдай.\nПасля сканчэння ўніверсітэту ўладкаваўся на працу ў аддзел гідралогіі Гідраметэацэнтру Беларусі. Менавіта Гідраметэацэнтр быў адзінай арганізацыяй, якая магла камандзіраваць спецыялістаў на працу ў арктычныя экспедыцыі. У 1985 годзе адправіўся ў Ленінград, дзе вучыўся за свой кошт на спецыяльных курсах для палярных даследчыкаў, скончыў іх. Адмовіўся ад зімоўкі на станцыях «Белінсгаўзена» і «Маладзёжная» — Гайдашоў хацеў на аддаленую станцыю.\n1 Першая экспедыцыя\n2 Другая экспедыцыя\n3 Трэцяя экспедыцыя\nМагчымасць адправіцца на станцыю такога кшталту — «Ленінградскую» — надарылася ў 1988 годзе. Станцыя размяшчалася на гары, на вышыні 740 м над узроўнем мора. Менавіта Гайдашову пашчасціла зафіксаваць рэкордную хуткасць ветру ў Антарктыдзе — 78 м/с (280 км/гдз). Першая экспедыцыя Гайдашова працягвалася больш за год. Яшчэ некалькі месяцаў на караблі «Акадэмік Фёдараў» дабіраліся назад да берагоў СССР.\nДругая экспедыцыя[правіць | правіць зыходнік]\nУ 2006 годзе, упершыню пасля доўгага перапынку, у Антарктыду зноў адправіліся беларускія спецыялісты. З 3 лістапада 2006 па красавік 2007 Гайдашоў разам з іншым беларусам Леанідам Турышавым удзельнічаў у 52-й расійскай экспедыцыі на станцыю «Маладзёжная». Даследчыкі адплылі з Пецярбургскага марскога порта на «Акадэмік Фёдараў». Гайдашоў і Турышаў сталі першымі навукоўцамі, якія прадстаўлялі ў Антарктыдзе суверэнную Беларусь.\nБеларускія палярнікі вывучалі магчымасць стварэння ў тым рэгіёне беларускай палярнай станцыі. У мэты экспедыцыі беларусаў уваходзілі пошукі месца, дзе будзе базавацца будучая беларуская антарктычная станцыя. Палярнікі правялі абследаванне палярнай станцыі «Гара Вячэрняя» — закансерваванай расійскай станцыі, якую было прапанавана асвайваць. Станцыя знаходзіцца ў зоне актыўнай дзейнасці ледавіка. Пад час палярнай камандзіроўкі беларусы жылі на станцыі «Маладзёжная», у 18 км ад «Гары Вячэрняй». Навукоўцы правялі абследаванне ўсіх будынкаў і збудаванняў, праверылі іх тэхнічны стан. Асаблівая ўвага была звернута на экалагічую сітуацыю — у выніку дзейнасці савецкай, а потым расійскай станцыі скапілася вялізная колькасць адходаў. Да гэтага база была закансерваванай на працягу 13 гадоў.\nТрэцяя экспедыцыя[правіць | правіць зыходнік]\nУ 2007—2008 гадах Аляксей Гайдашоў разам з трыма іншымі беларускімі даследчыкамі (Віктар Дзёмін, Ігар Бык, Вячаслаў Шпілеўскі) удзельнічаў у 53-й расійскай антартычнай экспедыцыі. Экспедыцыя працягвалася каля паловы года. Беларусы правялі 102 дні на палявой арктычнай базе «Гара вячэрняя», якая была выдзелена рускімі пад час першай сумеснай экспедыцыі. Спецыялісты працягнулі рэкансервацыю аб’ектаў базы, якую распачалі ў экспедыцыі 2006—2007 гадоў.\nГазета «Звязда»: «Далёкае падарожжа ў „краіну“, дзе нараджаюцца айсбергі»\nГазета «7 дней»: «Вместе даже в Антарктиде»\nOnliner.by: «Беларусь в Антарктиде. Почему наши полярники строят собственную станцию на ледяном континенте (фото)»\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Аляксей_Аляксандравіч_Гайдашоў&oldid=3718891"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 17:44, 28 кастрычніка 2020.


"Грузінскі Чэлентана" выступіць у Мінску\n23:34 15 жніўня 2020\n© Photo : Арганізатары "National Nights"\n12:27 25.06.2019 (абноўлена 12:30 25.06.2019) Атрымаць кароткую спасылку\nВыступ Паата Гуліашвілі адбудзецца падчас фестывалю нацыянальных культур "National Nights".\nМІНСК, 25 чэр - Sputnik. Фестываль "National Nights" распачнецца ў Мінску выступам грузінскага Чэлентана – Паата Гуліашвілі.\nШто пакажуць заўзятарам Еўрапейскіх гульняў беларускія музеі\nСвята музыкі і гастранамічных традыцый стартуе 26 чэрвеня. Гасцей чакаюць не толькі выступы знакамітых імёнаў сусветнай музыкі, але і дыгустацыя нацыянальных страў і знаёмства з нацыянальнай культурай краін-удзельніц.\nПершы вечар "National Nights" будзе прысвечаны каўказскай культуры. У спісе актыўнасцяў – пошук скарбаў і каўказскай нявольніцы, танцавальны майстар-клас ад народнага ансамбля "Сонечная Грузія". Кульмінацыйнай кропкай вечара стануць выступы зоркі Грузіі Паата Гуліашвілі і голас Азербайджана Руфата Асадава, а таксама гурта K3TYVANA з салісткай Кетэван Асраташвілі.\nТаксама ў праграме "National Nights" фестывальныя вечары 12 ліпеня і 31 жніўня. Першы пройдзе пад назвай "Балканскі біт". Тут выступяць госці з Балгарыі - "Alcohol Jazzz Orchestra". Гасцей "Indian Summer" чакае сустрэча з сусветнай зоркай Panjabi MC.