“Мае сваякі, растраляныя фашыстамі, пахаваны ў брацкай магіле” (27 студзеня - Дзень памяці ахвяр Халакоста) - Магілёўскі Рэгіён\nУ кожным горадзе, ёсць вуліцы, назвы якіх сучаснікам растлумачыць цяжка, або ўвогуле немагчыма. Вось і ў Шклове ёсць вуліца, якая носіць назву “Іскра”. Гэта невялікая вулачка знаходзіца на ўзбярэжжы ракі Днепр і абмежавана мясцовымі прадпрыествамі ААТ “Папяровая фабрыка “Спартак” і ААТ “Шклоўскі льнозавод”.\nНапярэдадні Дня памяці ахвяр Халакосту, шклоўскія краязнаўцы наведалі гэты куток горада. Выпадковым прахожым, якія сустракаліся на нашым шляху, прапаноўвалася адказаць на пытанне: “Чаму вуліца носіць назву “Іскра” і якія падзеі тут адбываліся ў мінулым?”. У выніку, дасканалага адказу пачуць не ўдалося.\nМіж тым, гістарычна-краязнаўчыя даследванні паведамляюць, што на гэтым ускрайку Шклова ў 1925 годзе была створана адна з першых сельскагаспадарчых арцелей, якая ў адпаведнасці з подыхам таго часу атрымала назву “Іскра”. Арцель аб’ядноўвала гандляроў і рамеснікаў у асноўным яўрэйскай нацыянальнасці. З 1926 года арцель пачалі папаўняць бядняцкія гаспадаркі.\nСпачатку гаспадарка развівалася марудна. Аднак к 1929 году арцель дасягнула значных поспехаў і стала паказальнай гаспадаркай Шклоўшчыны. У яе ўваходзілі 28 асабістых гаспадарак, налічвалася 124 галавы буйнай рагатай жывёлы. Арцель мела трактар і сельскагаспадарчыя машыны, у тым ліку малацілку-камбайн, касілку, бульбакапалку, жняярку. Арцель апрацоўвала 222 гектары ворнай зямлі і мела 41 гектар лугу.\nЗаработная плата прызначалася ў адпаведнасці спецыяльнасці і адказнасці. Член арцелі атрымліваў усе неабходныя прадукты на сваю сям’ю па цвёрдай цане. Дзеці вучыліся за сродкі гаспадаркі. Працавалі дзіцячыя яслі, гурток павышэння пісьменнасці. Але ў хуткасці пачалася вайна і менавіта на гэтай вуліцы адбыліся падзеі, якое сусветнае грамадства аб’ядноўвае трагічным словам “Халакост”.\nЗ успамін Розы Майсееўны Алдашавай: “Мае бацькі, Майсей Якаўлевіч Ратніцкі і Бася Навумаўна Угольнікава працавалі ў сельскагаспадарчай арцелі “Іскра” з моманту яе стварэння ў 1925 годзе. Арцель аб’ядноўвала ў асноўным мясцовых яўрэяў. Я добра памятую, што гаспадарка мела млын і вялізны амбар. На гаспадарчым двары вісеў металічны звон, які выкарыстоўваўся для апавяшчэння мясцовых жыхароў. Калі Шклоў быў акупаваны фашыстамі, маіх дзядулю і бабулю, як і шмат іншых мясцовых яўрэяў, прымусова сагналі ў амбар. Пасля шматлікіх пакутаў, гэтыя людзі былі растраляны каля Дняпра на лузе, які мае мясцовую назву “Кругліца”. Маёй матулі, разам са мной, неяк удалося збегчы. Спачатку мы дабраліся да суседняй Оршы, а потым пад іншымі імёнамі схаваліся ў адной з вёсак. Мае сваякі, растраляныя фашыстамі, пахаваны ў брацкай магіле на яўрэйскіх могілках Шклова”.\nЗ успамін Клары Захараўны Альтшулер: “Я з бацькамі да вайны жыла ў Шклове па вуліцы Ітэрнацыянальная. Мой бацька, Залман Навумавіч, працаваў ў Шклоўскім райпа, а матуля, Малка Захараўна, была швачка. Калі пачалася вайна, бацька пайшоў на фронт. Мы, па-ранейшаму, заставаліся ў Шклове. Падчас адной з аблаў, немцы схапілі матулю разам са мной. Прымусова, шматлікіх яўрэяў сагналі ў былы клуб льнозавода. Праз суткі ўсіх яўрэяў павялі на растрэл, а мясцовых жыхароў-беларусаў прынудзілі глядзець на гэту карную акцыю. Падчас гэтага гвалту нехта з мяцовых жыхароў схаваў матулю і мяне ў натоўпе прысутных. Я бачыла, як знішчалі яўрэяў, як маленькіх дзетак жывымі кідалі ў роў. Усё адбывалася на лузе за льнозаводам (Кругліца). Нас с матуляй схавалі ў нейкай пуні, а потым мы хаваліся ў вёсцы. Гэта дапамагло нам перажыць вайну”.\nІ гэта толькі дзве гісторыіі тых падзей, якія адбывалія на вуліцы “Іскра”. Больш падрабязна пра гэтыя жудасныя падзеі можна даведацца з кнігі «Разделенные войной. Дети войны вспоминают: Быхов, Шклов». Книга 1. Составители: И. Шендерович, А. Литин. — Могилев, 2014 год. А таксама з відэапрэзентацыі «Чтобы это никогда не повторилось!» на сайце часопіса «Мишпоха».\nКуток Шклова пад назвай “Іскра” зведаў жудасную трагедыю. Сучасная вуліца забудавана домаўладаннямі ў пасляваенны час. З’явіліся і сучасныя прыгожыя дамы. Але захавалія і дзве больш даўнія пабудовы барачнага тыпа. Напэўна гэтыя дамы належылі ў даваенны час арцелі “Іскра” і нагадваюць сучаснікам аб мінулых тут падзеях. Гэта наша гісторыя.


«Нуль за ваду ў жыроўках» не распаўсюджваецца на кавярні і рэстараны | Новы Час\nЧарга па пітную ваду ў Малінаўцы. Фота Генадзя Кеснера\nУ Мінсквадаканале Еўрарадыё пацвердзілі, што пераразлік закране толькі жылыя памяшканні ў прыватных і шматкватэрных дамах, а таксама ў інтэрнатах:\n"Гаворка ідзе толькі пра фізічныя асобы. Па юрыдычных пытанне вырашаецца, — тлумачыць начальнік цэнтра па разліках са спажыўцамі "Вадазбыт" Наталля Суботка. — Пакуль што рашэнне датычыцца толькі звычайных жыхароў".\nНеўзабаве пасля таго, як з кранаў пацякла вада з пахам "хіміі" (а ў некаторых раёнах і таго горш), кавярні і рэстараны атрымалі паведамленне ад медычных чыноўнікаў. Санэпідслужба "прапанавала" ім перайсці на бутыляваную або прывазную ваду для гатавання ежы і асабістай гігіены.\nДля працы грамадскага харчавання патрабуецца нашмат больш вады, чым для кватэры. Некаторыя заплацілі за ваду ў бутэльках — а некаторыя вывесілі аб'явы пра тое, што кавы сёння папіць не атрымаецца. Напрыклад, так было на запраўцы "Беларуснафта" на скрыжаванні вуліц Ясеніна і Слабадской, на самым паўднёвым захадзе Мінска.\nНежаданне ўладаў рабіць пераразлік за ваду для прадпрымальнікаў зразумелае. Тарыфы для юрыдычных асобаў у Беларусі ў некалькі разоў вышэйшыя, чым для фізічных. Кавярні і рэстараны плацяць каля 4 рублёў за кубаметр вады, у той час як фізічныя асобы плацяць за той жа аб'ём менш за 1 рубель.\nАсацыяцыя рэстаратараў Беларусі накіравала ў Мінгарвыканкам зварот з просьбай падумаць пра становішча грамадскага харчавання: "Мы прапанавалі даць льготы пацярпелым ад няякаснай вады рэстаранам".\nПакуль адказу не паступіла. У Асацыяцыі чакаюць яго 6-7 ліпеня.\n"Камунальная гаспадарка нясе адказнасць за шкоду, прычыненую спажыўцу ў вынiку неаказання паслуг водазабеспячэння, каналізацыі ці іх выканання з недахопамі. Гэта ж тычыцца і якасці пітной вады, якая падаецца спажыўцу", — тлумачыць юрыст Асацыяцыі рэстаратараў Марына Елсукова. Яна рэкамендуе уладальнікам устаноў зафіксаваць паказанні лічыльнікаў у моманты, калі няякасная вада пачала цячы і калі больш не паступала. І падлічыць усе страты арганізацыі, каб у будучыні паспрабаваць іх кампенсаваць.\nАляксей Карпека, euroradio.fm


3 Кст 2013\nМАЗ да канца года паставіць 125 аўтобусаў піцерскай кампаніі "Трэці парк"\n3 верасня, Мінск /Таццяна Грыгаровіч - БЕЛТА/. Мінскі аўтамабільны завод да канца бягучага года паставіць 125 аўтобусаў адкрытаму акцыянернаму таварыству "Трэці парк" (Санкт-Пецярбург). Аб гэтым паведаміў карэспандэнту БЕЛТА намеснік начальніка аддзела рэалізацыі ААТ "МАЗ" Уладзімір Дормаш.\nПершыя 20 аўтобусаў былі перададзены расійскаму партнёру 2 кастрычніка ў час візіту ў Санкт-Пецярбург беларускай дэлегацыі на чале з прэм'ер-міністрам Міхаілам Мясніковічам.\n"Гэта першая партыя з запланаваных на бягучы год 125 адзінак тэхнікі", - адзначыў прадстаўнік беларускай кампаніі. Паводле яго слоў, сёння МАЗ працуе з усімі асноўнымі перавозчыкамі паўночнай сталіцы Расіі. Актыўныя пастаўкі тэхнікі вядуцца з 2009 года. За гэты час у Санкт-Пецярбург адпраўлена ўжо амаль 500 аўтобусаў МАЗ. "У наступным годзе мы плануем максімальна абнавіць стары парк Санкт-Пецярбурга", - падзяліўся планамі Уладзімір Дормаш. Як было адзначана на цырымоніі перадачы аўтобусаў, у гэтым зацікаўлены і расійскі бок.\nУ цырымоніі перадачы аўтобусаў прынялі ўдзел прэм'ер-міністр Беларусі Міхаіл Мясніковіч і губернатар Санкт-Пецярбурга Георгій Палтаўчанка.\nМінскі аўтамабільны завод створаны ў 1944 годзе. У 2009 годзе пераўтвораны ў ААТ "МАЗ", з 2012 года ААТ "МАЗ" стала кіруючай кампаніяй холдынга "БелаўтаМАЗ". МАЗ выпускае больш як 500 мадэлей і мадыфікацый грузавых аўтамабіляў і амаль 20 мадэлей пасажырскай тэхнікі.


Курманбек Бакіеў атрымаў беларускі пашпарт?\nМіністэрства ўнутраных справаў Беларусі пакуль не каментуе інфармацыі пра надаванне былому прэзідэнту Кыргызстану Курманбеку Бакіеву беларускага грамадзянства. Пра гэта заявіў начальнік дэпартаменту грамадзянства і міграцыі МУС Аляксей Бягун. Паводле чыноўніка, звесткі пра грамадзянскую прыналежнасць чалавека лічацца звесткамі асабістага характару і не падлягаюць разгалашэнню без ягонай згоды.\nБакіеў прыбыў у Беларусь 19 красавіка 2010 г. на запрашэнне Аляксандра Лукашэнкі. У траўні кіраўнік часовага ўраду Кыргызстану Роза Атунбаева падпісала дэкрэт пра пазбаўленне Бакіева прэзідэнцкай недатыкальнасці на падставе крымінальнай справы, паводле якой ён абвінавачваецца ў арганізацыі забойстваў і злоўжыванні службовым становішчам. Генеральная пракуратура Кыргызстану двойчы звярталася ў Генеральную пракуратуру Беларусі з запытам аб выдачы Бакіева і двойчы атрымала адмову.\nПаведамленне пра тое, што Бакіеў яшчэ ў жніўні 2010 г. атрымаў беларускі пашпарт і купіў дом у Менску, з’явілася ў інтэрнэце 8 лютага. Раней паведамлялася, што ён жыве ва ўрадавай рэзідэнцыі ў Бярэзінскім запаведніку.\n17 кастрычніка старшыня Дзяржаўнага камітэту нацыянальнай бяспекі Кыргызстану Кенешбек Душабаеў, адказваючы на пытанні дэпутатаў парламенту, паведаміў, што Бакіеў атрымаў у Беларусі палітычны прытулак.


Працягваюцца масавыя суды над удзельнікамі пратэстаў\nСуды на ўдзельнікамі пратэстаў працягваюцца па ўсёй краіне.\nАд 10:00 у судзе Ленінскага раёна разглядаліся справы Галіны Ламашэвіч, Яўгена Браўна і В. Гузевіча, а таксама чальцоў БХД Вольгі і Сяргея Верамеенкаў, Антона Вайцехава, Галіны Ламашэвіч і Аляксандра Абуховіча, сябраў АГП Ежы Грыгенча і Мікалая Саляніка, сябра БНФ Вадзіма Саранчукова, сябра БСДП Анатоля Мышкевіча (усе з Горадні), сябра АГП Віталя Гуляка з Ваўкавыску і сябра АГП Ірыны Давідовіч з Іўя.\nПрацэсы праходзілі ў трох судовых залах.\n15:18 Антон Войцехаў атрымаў 15 базавых вялічыняў штрафу.\n15:17 Аляксандр Абуховіч атрымаў 20 базавых вялічыняў штрафу.\n15:16 Сяржук Верамеенка (БХД) атрымаў 15 содняў.\n14:33 Яўген Браўн атрымаў штраф 15 базавых вялічыняў, Анатоль Мышкевіч (БСДП) – штраф 25 базавых вялічыняў, Ежы Грыгенча (АГП) – 13 сутак.\n11:28 Галіну Ламашэвіч аштрафавалі на 7 базавых велічыняў, Вольгу Верамеенку (жонка Сяржука Верамеенкі) – на 15, Мікалая Саляніка – на 8.\n13:24 Сябра БНФ Вадзім Саранчукоў, у якога трое дзяцей, атрымаў 13 содняў.\n12:50 У адной з судовых залаў абвесцілі перапынак да 14:00, у другой – да 15:00.\n12:42 Паводле суда, у ролі арганізатара «Марша недармаедаў» выступіла АГП.\n12:32 Гуляк паслу суду заявіў, што разгляд справы адбываўся сумбурна, суддзя Бубенчык гаварыў вельмі жвава, па накатанай.\n«Падавалася, што ён хоча як найхутчэй скончыць гэтае паседжанне», – кажа Гуляк.\nНа ягоным працэсе прысутнічаў нейкі «сведка». «Ці то куратар з МУС, ці то прадстаўнік КДБ», – заявіў апазіцыянер.\n12:30 В. Гузевіч не з’явіўся ў суд.\n12:22 У двух іншых залах абвесцілі перапынак да 12:50.\n12:21 У адной з судовых залаў суддзя агучыў рашэнне. Віталю Гуляку (БНФ) далі 30 базавых велічыняў штрафу (Br 690), Ірыне Давідовіч (АГП) – 15 базавых.\n12:15 Сведкам на ўсіх судовых працэсах праходзіць старэйшы лейтэнант Аляксей Вайцешка.\n12:12 На разглядзе справы Сяржука Верамеенкі глядзяць відэа, на якім бачна, як марш даходзіць да аблвыканкаму.\n12:10 Актывісты лічаць, што ім «дадуць содні», каб яны не змаглі ўзначаліць заўтрашні «Марш недармаедаў» супраць Дэкрэту №3.\n11:50 У зале дзе адбываецца суд над Сяржуком Верамеенка, глядзяць міліцэйскае відэа, на якім бачны актывіст. Сябра БХД сцвярджае, што гэта «ўмяшанне ў асабістае жыццё».\nМіліцыянты заяўляюць, што «здымалі ландшафт», а Вераемеенка «трапіў у кадр».\n11:08 Актывісты не прызнаюць віны.\n10:15 Вядома, што ўчора гарадзенскія актывісты правялі прэсавую канферэнцыю, падчас якой запрасілі прадстаўнікоў польскіх і літоўскіх амбасадаў на заўтрашні мітынг супраць Дэкрэту №3 у горадзе – «каб тыя паглядзелі на беларускае бяспраўе».\n09:49 Некаторыя з апазіцыянераў сабралі з сабой торбачкі з харчамі на выпадак арышту на суткі.\n09:44 Актывісты і журналісты збіраюцца пад будынкам суда. На працэсе забаранілі весці фота- і відэаздымку.\nНа фота (злева направа): Вадзім Саранчукоў (БНФ), Сяржук Верамеенка (БХД) з жонкай Вольгай, Анатоль Мышкевіч (БСДП).\nУсе яны атрымалі позвы ў суд за «Марш недармаедаў», які прайшоў 19 лютага. Прычым позвы апазіцыянеры атрымалі адразу пасля круглага стала з гарадзенскімі уладамі, які прайшоў 10 сакавіка.\nПра круглы стол уладаў з апазіцыяй глядзіце ад 5:19\nУсяго міліцыянты склалі 11 пратаколаў аб адміністрацыйным правапарушэнні паводле артыкулу 23.34 (»Парушэнне парадку арганізацыі або правядзення масавых мерапрыемстваў») паводле розных яго частках.\nГарадзенскія праваабаронцы не выключаюць аднак, што ў судзе ўсплывуць і іншыя пратаколы.\n11:45 15 содняў атрымаў другі ўдзельнік праекту «Народны рэпартэр», відэааператар Дмітры Гарбуноў.\n11:20 Сяргей Пятрухін, аўтар і вядоўца «Народнага рэпартэру» атрымаў 15 содняў арышту завочна за ўдзел ў «Маршы недармаедаў» у Берасці.\nАрганізатары «маршу недармаедаў» 19 лютага ў Магілёве – прадстаўнік БХД Алег Аксёнаў і АГП Уладзімір Шанцаў абодва сёння былі выкліканыя ў міліцыю (РАУС Ленінскага раёну Магілёва) і пасля гэтага затрыманыя.\nАлег Аксёнаў у судзе\nАлега Аксёнава абвінавацілі ва ўдзеле і арганізацыі масавага мерапрыемства (ч.1. арт 23.34) і прысудзілі да 15 содняў арышту. Уладзіміра Шанцава трымалі ў РАУС, а пасля адвезлі на ІЧУ, а яго дачцэ паведамілі па тэлефоне, што суд над палітыкам за арганізацыю несанкцыянавага мерапрыемства («марш недармаедаў») адбудзецца заўтра.\nАктывістку Інгу Судзілоўскую за ўдзел у нядзельнай акцыі пратэсту пакаралі штрафам у 15 базавых велічыняў. Галіну Смірнову (прафсаюз РЭП) павезлі назад у ізалятар, суд над ёй будзе заўтра, сведка па справе актывісткі – начальнік аддзелу ідэалогіі Бабруйскага гарвыканкаму Мiкалай Балюк (на фота ніжэй – на заднім плане).\nБабруйскі актывіст БСДП «Грамада» Юрый Грынявецкі ў чаканні суда\nЯўгену Васьковічу за ўдзел у пратэсце прызначылі 15 содняў адміністрацыйнага арышту, дома ў хлопца засталася двухмесячнае дзіця.\nЮрыю Грынявецкаму далі 30 базавых штрафу.\nТэгі: апазіцыя, Горадня, дармаеды, дэкрэт №3 аб дармаедах, круглы стол


Што можна зрабіць з балотнага чарота? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПляценне з чарота – гэта ўнікальная тэхніка, якая зрэдку сустракаецца на беларускім Палессі, больш распаўсюджаная ва Украіне.\nУ Беларусі ўнікальнае рамяство захоўвае рамесніца Таццяна Юрцэвіч, якая адмыслова з Лунінца завітала ў Гародню, каб падзяліцца сваімі ведамі і на практыцы паказаць, што можна сплясці сваімі рукамі з балотнай расліны.\n– У нейкі адзін дзень мне захацелася гэтым займацца. Я дакладна ведала, што я хачу сплесці кошык з лазы. А пасля ўжо зацікавілася і чаротам. Знайшла ў інтэрнэце інфармацыю, як гэта ўсё робіцца. Дачакалася сезону, загатавала матэрыял, і справа пайшла. Увогуле, гэта ва Украіне вельмі распаўсюджана – там плятуць сумачкі, капялюшыкі, мужчыны носяць брылі з саломы.\nМерапрыемства адбылося ў гарадзенскай этна-краме “Цудоўня”.\nБыкаўскія чытанні ў Гародні\nЭтнаканцэрт у гарадзенскай галерэі „У майстра”


Як вырабіць рамонт электрадрылі сваімі рукамі - Блог пра інструменты\nКалі ёсць пэўныя навыкі, выканаць рамонт электрадрылі ў бытавых умовах даволі проста. Сустракаецца досыць вялікая колькасць розных паломак дадзенага інструмента, аднак асноўнымі з іх з'яўляюцца наступныя:\nняспраўнасць кампанентаў электрарухавіка;\nняспраўнасць рэгулятара і рэверсным элемента;\nзнос падшыпнікаў для апоры;\nняправільны заціск патрона прыстасаванні.\nСхема прылады электрадрылі.\nДадзеныя няспраўнасці могуць паўстаць за кошт няправільнай эксплуатацыі электрычнай прылады або ў выпадку, калi ўстаноўлены бракаваныя элементы.\nКанструкцыя электрадрылі складаецца з такіх элементаў:\nкрыльчатка для астуджэння электрычнага рухавіка;\nпласцінкі ротарнага калектара;\nНайбольш распаўсюджаным выглядам паломкі з'яўляецца знос шчотак электрарухавіка. Іх можна замяніць сваімі рукамі. У некаторых выпадках замена шчотак можа быць праведзена без дэмантажу корпуса інструмента.\nУ некаторых прынадах трэба толькі выняць заглушкі з адмысловых акенцаў, пасля чаго змантаваць новыя шчоткі. Аднак ёсць і мадэлі, у якіх для выканання замены шчотак абавязкова спатрэбіцца разбіраць корпус. Калі выкарыстоўваюцца апошнія, то трэба будзе акуратна дастаць трымальнікі для шчотак, пасля чаго атрымаць ад іх і замяняць элементы.\nСхема падлучэння кнопкі дрыля з рэверсам.\nШчоткі можна набыць у любой краме па продажы электрычных інструментаў. У некаторых выпадках электрадрэль прадаецца ў камплекце з дадатковай парай шчотак.\nНе варта чакаць, пакуль дадзеныя элементы изотрутся да мінімальных памераў. У такіх выпадках паміж шчоткай і Калектарнай пласцінкамі можа павялічыцца зазор. У выніку адбудзецца высокую искрообразование. Коллекторные пласцінкі моцна нагрэюцца, пасля чаго адыдуць ад асновы калектара. У канчатковым выніку спатрэбіцца вырабляць замену або рамонт якара.\nВыявіць патрэба замены шчотак можна зыходзячы з искрообразования. Для гэтага трэба праглядзець прарэзы корпуса для вентыляцыі. Таксама для праверкі можна хаатычна тузаць дрыль у працэсе працы.\nУ некаторых выпадках можа спатрэбіцца вырабіць рамонт сеткавага шнура. Дадзены элемент можна праверыць омметрам. Для гэтага адзін мац трэба падключыць да кантакту сеткавага кабеля, іншы мац падлучаецца да жыле кабеля. Калі супраціў адсутнічае, то маецца абрыў. У дадзеным выпадку для рамонту электрадрылі спатрэбіцца выканаць замену сеткавага шнура.\nЭлементы, якія спатрэбяцца для выканання рамонту электрадрылі:\nЯк выканаць дыягностыку электрычнага рухавіка?\nІншы даволі распаўсюджанай паломкай з'яўляецца няспраўнасць дэталяў электрарухавіка. Паломка якара або статара можа адбыцца па некалькіх прычынах: некарэктнае выкарыстанне і обмоточных правадоў дрэннай якасці. Вядомыя вытворцы выкарыстоўваюць дарагія обмоточных правадоў з двайны ізаляцыяй ахоўным лакам, у выніку чаго надзейнасць электрарухавіка павялічваецца.\nУ бюджэтных прынадах якасць ізаляцыі провада не самае лепшае. Некарэктнае выкарыстанне спрыяе пастаянным перагрузкам інструмента. Пры працяглых працах спатрэбіцца абавязкова рабіць перапынкі, каб рухавік меў магчымасць астываць.\nВыканаць перамотку якара або статара без спецыяльных інструментаў немагчыма. Сваімі рукамі вырабіць рамонт дадзеных прыстасаванняў змогуць толькі спецыялісты, таму рэкамендуецца цалкам замяняць статар або якар у выпадку, калі ўзнікне такая неабходнасць.\nКаб замяніць ротар або якар, спатрэбіцца разабраць канструкцыю, адлучыць драты, шчоткі, дэмантаваць шасцярню прывада, калі ёсць неабходнасць. Пасля гэтага здабываецца электрарухавік разам з падшыпнікамі для апоры. На дадзеным этапе можна замяняць няспраўнае прыстасаванне і збіраць канструкцыю.\nНяспраўнасць якара вызначаецца наяўнасцю адпаведнага паху, павелічэннем колькасці іскраў. У падобных выпадках іскры будуць мець кругавы рух па кірунку да якара. У працэсе агляду можна будзе ўбачыць прыкметныя пашкоджаныя абмоткі. Аднак калі панізіцца магутнасць электрарухавіка, пры гэтым вышэйапісаных прыкмет не будзе, то спатрэбіцца выкарыстоўваць прыстасаванні для вымярэння - омметр і мегомметр.\nІснуючыя пашкоджанні абмотак\nСхема прылады ўдарнага механізму дрылі.\nАбмоткі падвяргаюцца толькі тром пашкоджанняў: пробай на корпус, межвитковой і абрыў абмоткі. Каб вызначыць пробай на корпус, спатрэбіцца мацамі мегомметра дакрануцца да якога-небудзь выхаду абмоткі і кабелю.\nКалі супраціў будзе больш за 500 Мом, то прабоя няма. Трэба ўлічваць, што ўсе вымярэння могуць праводзіцца толькі мегомметром, напружанне вымярэння у якога больш за 100 В. Выконваючы вымярэння звычайным мультиметром, не атрымаецца дакладна вызначыць, прысутнічае прыбой ці не.\nМежвитковой пробай якара вызначыць вельмі складана, у выпадку калі візуальна яго заўважыць не ўдалося. Для вызначэння рэкамендуецца ўжываць трансфарматарную канструкцыю, у якой ёсць выключна першасная абмотка і разрыў драты ў выглядзе жолабы, у які ўстанаўліваецца якар.\nАпошні будзе выкарыстоўвацца разам з стрыжнем у якасці другаснай абмоткі. Спатрэбіцца павярнуць якар так, каб абмоткі выкарыстоўваліся па чарзе. Далей да стрыжня трэба прыкласці тонкую пласцінку з металу. Калі адбудзецца кароткае замыканне, то пласцінка задребезжит, а абмотка моцна нагрэецца.\nДосыць часта замыканне паміж віткамі з'яўляецца на бачных участках якара. Віткі могуць хіліцца. Паміж імі таксама могуць размяшчацца часціцы, якія праводзяць ток. Калі гэта так, то спатрэбіцца выключыць гэтыя замыкання. Зрабіць гэта можна за кошт выпраўлення няроўнасцяў шынкі або выдалення іншародных часціц. Замыканне можна выявіць і паміж пласцінамі калектара, якія размяшчаюцца паблізу.\nСхема падлучэння рухавіка дрылі.\nДля вызначэння абрыву абмоткі якара спатрэбіцца да яго сумежных пласцінкам падключыць миллиамперметр, пасля чаго павольна пракручваць якар. У спраўных абмотках паўстане раўнамерны ток, у абадраных абмотках ток можа адсутнічаць ці можа адбывацца яго павелічэнне ў некаторых месцах.\nАбрыў абмотак можна вызначыць шляхам падлучэння омметра да канцоў абмотак. Калі супраціў адсутнічае, то гэта значыць, што маецца поўны абрыў.\nРамонт рэгулятара абарачэнняў і рэверсным элемента\nКалі на ўваходных клеммах кнопкі ўключэння прысутнічае напружанне, а на выходных клеммах адсутнічае напружанне, то гэта значыць, што маюцца няспраўнасці кантактаў або элементаў схемы рэгулятара абарачэнняў. Каб разабраць кнопку, спатрэбіцца павольна падлучыць фіксатары кажуха для абароны, пасля чаго зняць кнопкі з яго корпуса.\nШляхам агляду клем магчыма вызначыць іх працаздольнасць.\nКалі клемы пачарнелі, то іх спатрэбіцца ачысціць ад нагара дробназярністай наждачнай паперай. Далей кнопку трэба будзе зноў сабраць і праверыць на наяўнасць кантакту. Калі змен няма, то кнопку з рэгулятарам спатрэбіцца замяніць. Рэгулятар усталёўваецца на падкладцы і пакрываецца ахоўным матэрыялам, таму выканаць яго рамонт не атрымаецца. Іншая няспраўнасць кнопкі заключаецца ў ізаляцыі працоўнага пласта пад паўзунком рэастата. У дадзеным выпадку трэба будзе вырабіць поўную замену кнопкі.\nВыканаць рамонт дадзенага элемента сваімі рукамі можна выключна ў выпадку, калі маюцца адпаведныя навыкі. Пасля разборкі канструкцыі шмат дэталяў выпадуць з канструкцыі. Выключыць гэта можна толькі шляхам ўзняцця вечка і замалёўкі размяшчэння кантактаў і спружын.\nПрылада рэверсным элемента можа размяшчацца па-за корпусам кнопкі. У такіх выпадках яно мае ўласныя кантакты, якія таксама могуць знікаць. Тэхналогія разборкі і зборкі ў дадзеным выпадку будзе такі ж, як і ў кнопкі.\nУ працэсе набыцця рэгулятара абарачэнняў спатрэбіцца пераканацца, што ён разлічаны на магутнасць інструмента.\nСхема падлучэння правадоў у розных канструкцыях можа адрознівацца. Самая простая схема такая: адзін провад з кабеля харчавання падлучаецца да рэгулятару абаротаў. Важна разумець, што рэгулятар абарачэнняў і рэверснае прыстасаванне - гэта два розных элемента, якія часта размяшчаюцца ў розных карпусах.\nАдзіны провад, які выходзіць з рэгулятара абарачэнняў, спатрэбіцца падключыць да пачатку першай абмоткі. У выпадку адсутнасці рэверсным элемента канец першай абмоткі павінен злучацца з шчоткай, пры гэтым другая шчотка злучаецца з пачаткам іншы абмоткі. Крайняя частка абмоткі будзе весці да провада кабеля харчавання.\nЗмена кірунку пракручванні ротара будзе адбывацца ў выпадку, калі крайняя частка абмоткі будзе падключана няма да першай, а да другой шчотцы. У дадзеным выпадку першая шчотка павінна быць падключана да пачатку другое абмоткі.\nУ рэверсным элеменце будзе адбывацца падобнае пераключэнне, таму шчоткі змацоўваюцца з абмоткамі.\nКанструкцыя рэгулятара абарачэнняў падобнага прыстасаванні прадугледжвае падлучэнне кандэнсатара і двух правадоў да рэгулятару, якія ідуць ад разеткі.\nРамонт рэдуктара і патрона электрадрылі сваімі рукамі\nКалі прысутнічаюць староннія гукі, скрыгат і закліноўванне патрона, то гэта значыць, што рэдуктар няспраўны. У дадзеным выпадку праблема можа заключацца і ў паломцы перамыкача перадач. Спатрэбіцца агледзець усе устаноўленыя шасцярні і падшыпнікі. Калі прысутнічаюць зношаныя шпліц або пашкоджаныя зубчыкі на шэсцярнях, то трэба будзе выканаць поўную замену дадзеных прыстасаванняў.\nПадшыпнікі спатрэбіцца праверыць на прыдатнасць, пасля таго як яны будуць зняты з восі якара электрадрылі. Для гэтага варта выкарыстоўваць здымніка. Спатрэбіцца двума пальцамі заціснуць ўнутраную абойму. Калі будуць выяўлены нераўнамерныя праскоквання абоймы ў працэсе пракручванні, то падшыпнік спатрэбіцца замяніць.\nЧаста трэба выконваць і замену патрона дрыля. Заціскныя элементы патрона падвяргаюцца зносу, так як у іх трапляе бруд і рэшткі будаўнічых матэрыялаў. Калі патрэбна замена патрона, спатрэбіцца адкруціць які фіксуе шруба ўнутры патрона, пасля чаго адкруціць яго з вала.\nВыканаць рамонт дрылі вельмі проста, трэба толькі вызначыць няспраўны элемент.\nТэхналогія правядзення кропкавай зваркі сваімі рукамі\nЦі можна варыць алюміній і яго сплавы полуавтомату\nЯк правільна ўсталяваць ланцуг электрапілы\nЯк правільна выбраць ножовку па дрэве


Бясплатныя і танныя на Лонг-Айлендзе\nby Лінда Tagliaferro\nСвабодныя і танныя рэчы, каб убачыць і зрабіць на Лонг-Айленд, Нью-Ёрк\nЛонг-Айлэнд мае мноства багатых суполак і калісьці быў дом распаўзанне асабнякі Gold Coast. Але ў дадатак да ўсіх высакакласных месцаў, ёсць шмат свабодных і танных рэчаў, каб зрабіць на Лонг-Айлендзе. Ад пышных квітнеючых садоў Каштаваць свабодныя музеі, Лонг-Айлэнд мае шмат, каб прапанаваць для людзей з абмежаваным бюджэтам.\nБясплатныя рэчы рабіць на Лонг - Айлэнд\nзакат. Фота © ISTOCKPHOTO\nВам не прыйдзецца марнаваць шмат грошай, каб атрымліваць асалоду ад Лонг-Айлэнд. З бясплатных фільмаў, канцэртаў і спектакляў у музеі без уступных узносаў, ёсць шмат, каб убачыць і зрабіць на Лонг-Айлендзе, не рыць глыбока ў вашым паперніку. Вось некалькі месцаў, дзе можна весела правесці час на Лонг-Айлендзе бясплатна.\nБясплатныя рэчы рабіць з дзецьмі на Лонг - Айлендзе\nЛонг-Айлэнд Дзіцячы музей - Bubble галерэя. Фота © Лонг-Айлэнд Дзіцячы музей\nЦі ёсць у вас адзінае дзіця або групу з трох ці больш у буксіроўцы, ёсць выдатныя, вольныя месцы, каб прыняць вашы дзеці ў Насаў і Саффолк. Вось выбарка некаторых вялікіх свабодных рэчаў, каб зрабіць з дзецьмі на Лонг-Айлендзе.\nСвабодны на Лонг-Айлендзе на вашага дзіцяці Дзень нараджэння\nТорт да дня нараджэння. Фота: morguefile.com\nАд бясплатнага харчавання на іншыя сюрпрызы на дзень нараджэння, ёсць мноства халявы на асаблівы дзень вашага дзіцяці.\nАтрымаеце БЯСПЛАТНА уваходны на свой дзень нараджэння ў Indian Wells Tavern\nIndian Wells Таверна - Amagansett NY. Фота © Eric Striffler\nАдзначаць свой дзень нараджэння з бясплатнай уваходны ў Indian Wells Таверна ў Amagansett. Доказ нараджэння патрабуецца. Тэлефануйце (631) 267-0400 для атрымання дадатковай інфармацыі.\nБясплатна на свой дзень нараджэння на Лонг - Айлендзе\nCalifornia Pizza Kitchen. Фота © Лінда Tagliaferro\nАд бясплатнага харчавання да марозіва і шмат чаму іншаму, даведацца, дзе вы можаце атрымаць некаторыя вялікія халявы на свой дзень нараджэння. Больш падрабязна пра халявы на свой дзень нараджэння на Лонг - Айлендзе .....\nДзённыя зніжкі ў Мадрасе Палесся Рэстаран\nрэстаран Мадрас Woodlands. Фота © Лінда Tagliaferro\nУ буднія дні з поўдня да 3 гадзін дня, выезд з Мадраса WOODLANDS 'абед падзеі , дзе вы можаце выбраць з мноства страў для толькі $ 5,25 (плюс падатак) .\nЗніжкі ўключаюць выбар аднаго кары страва (Mattar панир, алу Гобі, DAAL малявак, раслінны jalfrezi, алу матэрыя і больш), падаецца з рысам басмати, чапаці, ёгурт, марынад і многае іншае, усяго за $ 5,25\nУ выхадныя дні, ёсць усё, што Вы можаце з'есці абед шведскі стол на $ 9,95 (плюс падатак) з поўдня да 3 гадзін Харчаванне ў Мадрас Палесся кошерную.\nМадрас Woodlands размешчаны на 1627 Hillside авеню ў Нью-Гайд-Парк, штат Нью-Ёрк.\nМузей амерыканскай гітары\nАмерыканскі музей гітары. Фота © Амерыканскі музей гітары\nАдзін з менш вядомых музеяў Лонг - Айленда, Гітара Музей амерыканскай з'яўляецца домам для незлічоных музычных скарбаў. Што яму не хапае ў памерах, яна складае ў важнасці музычных інструментаў на дысплеі. Лепш за ўсё, няма ўваходных платы.\nЛонг - Айлэнд Беражлівасць Крамы\nTwin Pines Food Coop і беражлівасць магазін, Порт Вашынгтон, Нью-Ёрк. Фота © Лінда Tagliaferro\nКрама для здзелак і схаваных скарбаў на многіх Лонг-Айлендзе беражлівасць Крамы. Націсніце на назву, каб даведацца больш.\nТанныя ці бясплатныя Даты на Лонг - Айлэнд, Нью - Ёрк\nШэрагі вінаграду растуць у гармоніі вінаградніках, начальнік Харбар, штат Нью-Ёрк. Фота © Лінда Tagliaferro\nЛонг-Айлэнд, Нью-Ёрк прапануе шмат месцаў, якія вы і ваша дата могуць наведаць і рэчы рабіць без неабходнасці марнаваць кучу грошай, каб атрымаць задавальненне. Вось некалькі саветаў для вас па даступных або нават свабодных датаў у Насаў і Саффолк паветах. Чытаць далей...\nКніга Revue - Незалежны кнігарня ў Huntington\nКніга Revue, Лонг-Айлэнд, Нью-Ёрк. Фота © Лінда Tagliaferro\nМала таго, што кніга Revue ёсць шмат дыскантаваных новыя і патрыманыя кнігі, але незалежны кнігарня прапануе частыя, бясплатныя аўтарскія чытанні і семінар для дарослых і дзяцей.\nAAA Зніжкі на Лонг - Айлэнд, Нью - Ёрк\nЗ'яўляецеся Ці вы членам ААА? Не забудзьцеся праверыць свае зніжкі на пакупкі і славутасці ў якія ўдзельнічаюць у Насаў і Саффолк месцы акругі .... Больш падрабязна пра AAA Зніжкі на Лонг - Айлэнд, Нью - Ёрк ...\nApple Store, Манхассеты\nApple Store прапануе мноства бясплатных камп'ютэрных класаў, калі вы бронируете загадзя. Ці вы можаце проста пайсці ў краму і атрымліваць асалоду ад, гледзячы на ўсе класныя тэхналагічнай прадукцыі.\nAmericana Манхассет Гандлёвы цэнтр\nТрусік Скульптура на Americana Манхассете, Нью-Ёрк. Фота © Лінда Tagliaferro\nНягледзячы на тое, што вам давядзецца заплаціць, каб купіць тавар, гэта бясплатна вітрыну. Прагуляйцеся па гэтай велізарнай алеі і глядзець на на дэкаратыўныя скульптуры, жывыя расліны і многае іншае, каб атрымліваць асалоду ад эканамічна вольным днём.\nШпацыр па беразе мора на Лонг - Біч\nЛонг-Біч, Лонг-Айлэнд, Нью-Ёрк. Фота © Лінда Tagliaferro\nЛонг-Біч з'яўляецца адным з самых прыгожых пляжаў у свеце. Нягледзячы на тое, што вам давядзецца заплаціць, каб увайсці ў разгар летняга сезону, вы можаце пайсці рана ці позна ў дзень, каб пазбегнуць збораў.\nДоўгія пляжы выспы\nГерні Іна, Монтаук, Нью-Ёрк. Фота © Лінда Tagliaferro\nЧытайце пра яшчэ больш выдатныя пляжы на Лонг-Айлендзе.\nАдкрыты сад скульптур у Nassau County Музей мастацтваў\nNassau County Музей мастацтва. Фота © Nassau County Музей мастацтваў\nNassau County Музей мастацтва ў Рослин Харбары паказвае выставы найбуйнейшых мастакоў у сваім Gold Coast грузінскага асабняку пачатку 20-га стагоддзя. Існуе плата за ўваход, каб увайсці ў музей, але за межамі элегантнага будынка, наведвальнікі могуць блукаць бясплатна праз 145 гектараў палёў, лясоў, сажалак і садоў.\nМузей Garvies Пойнт і захаваць\nПляж у Garvies Пойнт запаведніка. Фота © Лінда Tagliaferro\nХоць музей Garvies Кропка спаганяе плату, яна мінімальная. І гэта бясплатна пабадзяцца выдатны запаведнік з сцежак, якія вядуць ўніз да пляжу.\nМемарыяльны парк Grumman\nF-14A Tomcat. Фота © Лінда Tagliaferro\nСм рэальна самалёт, створаны Grumman --like на F-14A Tomcat --- на гэты бясплатны адкрыты парк.\nБюджэтнае Лонг - Айлэнд Віно\nЛонг-Айлэнд Паўночная Відэлец мае шмат вінакурань, якія паказваюць шмат вялікіх разнавіднасцяў. Прыпынак у дэгустацыі віна ці чытаць гэты артыкул, каб даведацца, якія віна з'яўляюцца даступнымі.\nМаляўнічыя лодкі ў гавані Northport. KKMPhotos / Long Island CVB\nНортпорт з'яўляецца выдатнай набярэжнай вёскі на Лонг - Айлендзе North Shore. Нортпорт палата вэб-сайта гандлёвай асаблівасці друку купонаў, якія прапануюць скідкі на мясцовых крамах.\nСабака Працуе на Лонг-Айлендзе\nВазьміце доўгую шпацыр са сваім сабакам у Насаў або графства Саффолк, дзе працуе сабака з'яўляюцца альбо бясплатна або танна.\nСвабодны шакалад! - Join The Godiva Chocolate Rewards Club\nGodiva цукерак. Фота прадстаўлена PriceGrabber\nДаведайцеся, як далучыцца да Rewards Club Godiva на Лонг-Айленд, Нью-Ёрк і іншыя крамы. Вы атрымаеце некаторыя халявы і зніжкі. Больш падрабязна пра Шоколадное Rewards Club Гадзіва ... >\nДзень Святога Патрыка на Лонг - Айлендзе\nДзень Святога Патрыка. Фота: ISTOCKPHOTO\nГэта не будзе каштаваць ні цэнта, каб паглядзець любы з дня парадаў Святога Патрыка на Лонг-Айленд, а таксама некаторыя іншыя падзеі танныя.\nКалядная ёлка і Менора свяцільні\nКалядная ёлка асвятленне. Фота © ISTOCKPHOTO\nНа Каляды і Хануку, усе святочныя свяцільні з'яўляюцца бясплатнымі.\nНазіранне птушак на Лонг-Айлендзе\nПадзенне Лістота на Лонг-Айлендзе\nЛонг-Айлэнд Маляўнічыя і вячэру круізы\nДзе Enjoy Грамадскі парк на Лонг-Айлэнд\nДзе Ахвяраваць адзенне, мэбля і многае іншае на Лонг-Айлендзе\nСаветы Прагляд Thanksgiving Day Parade Чыкага з дзецьмі\nУнікальныя Каламбус Музеі і галерэі\nМемарыял ветэранаў Карэйскай вайны Фотаздымак\nТанныя Саветы Круіз па бюджэце падарожжа\nБягучы Wildfire Інфармацыя для паўночна-заходняй частцы ЗША\nЧаму вы павінны выкарыстоўваць Uber ў Лас-Вегас\nFree Fun ў Mesa? Паспрабуйце другую пятніцу Night Out\nЦі з'яўляецца Індыя небяспечнай для замежных жанчын? Што вы павінны ведаць


07 красавік 2009, 18:47\nПрадпрыемства “Віцебскі лясгас” ня мае куды збываць сваю прадукцыю. Таму нават тэхнічную драўніну высокага гатунку тут гатовыя прадаваць на дровы.\nЯшчэ зусім нядаўна Віцебскі лясгас пасьпяхова экспартаваў у замежжа тутэйшую драўніну, зь якой выраблялі будматэрыялы, мэблю ды іншую прадукцыю.\nАле цягам апошніх месяцаў пакупнікоў значна паменела, і назапашаная драўніна трухне на вачох у работнікаў. Рабочы лясгасу спадар Валеры распавядае, што цяпер тут асноўны від прадукцыі — гэта дровы для мясцовага насельніцтва:\nГалоўны інжынэр Віцебскага лясгасу Лія Арцюхоўская кажа, што раней галоўныя прыбыткі прадпрыемства мела з экспарту. Але цяпер і Расея, і шмат якія эўрапейскія краіны з-за крызісу адмовіліся купляць беларускі лес. На думку спадарыні Арцюхоўскай, варта было б пашукаць новых пакупнікоў, аднак на дзяржаўным узроўні лясгасу загадана падтрымліваць толькі старыя кантакты:\nРасея цалкам адмовілася ад лесу ...\n“Усё адно мы, лясгасы, ня маем права дамаўляцца наўпрост. Толькі праз вызначаных экспартэраў мы працуем на экспарт. І сёлета ў параўнаньні зь мінулым годам толькі 10—15 адсоткаў экспартных паставак зрабілі. Бо няма там платаздольных фірмаў, якія могуць нешта купіць. І Расея цалкам адмовілася ад лесу, там цяпер толькі ўнутры сваёй краіны працуюць — і лесанарыхтоўчыя прадпрыемствы, і перапрацоўчыя. А ўнутры нашай рэспублікі таксама ўсе ў асноўным неплатаздольныя”.\nЛія Арцюхоўская распавяла, што цяпер дзейнічае дзяржаўны ўказ, згодна зь якім дамовы зь лясгасам могуць заключаць і прыватнікі. Яны павінны спачатку выкупіць драўніну ў лясгаса паводле фіксаваных цэнаў, а потым прадаць іх пакупнікам на сваіх уласных умовах. Але прыватнікі таксама імкнуцца зэканоміць, і іхныя зьдзелкі не заўжды бываюць законныя.\nТак, Віцебская абласная пракуратура ад пачатку гэтага году выкрыла некалькі фактаў незаконнай высечкі лесу ў Віцебскім лясгасе. Страты, нанесеныя дзяржаве ў кожным з такіх інцыдэнтаў, складаюць ад 1,5 мільёна да 6,5 мільёна рублёў. Каб сплаціць такія сумы, у Віцебскага лясгасу таксама няма грошай.\nПадобныя парушэньні зафіксаваныя ня толькі ў Віцебскім, але і ў Пастаўскім, і ў Полацкім, і ў Дрэтуньскім, і ў Шумілінскім, і ў Лёзьненскім лясгасах Віцебшчыны. Паводле пастановаў абласной пракуратуры да адказнасьці прыцягнутыя 12 службовых асобаў, але фінансава-эканамічны стан лесагаспадарчай галіны ад гэтага не палепшыўся.


Артыкулы з цэтлікам Вера на штодзень | Часопіс «Ave Maria»\nАртыкулы з цэтлікам ‘Вера на штодзень’\nЯн ХХІІІ — сфармаваны ў школе Сэрца Езуса\nМесяц чэрвень прысвечаны Найсвяцейшаму Сэрцу Езуса. Святы Ян ХХІІІ быў вялікім прыхільнікам набажэнстваў да Сэрца Езуса. Прапануем вашай увазе артыкул «Ян ХХІІІ — сфармаваны ў школе Сэрца Езуса» ксяндза Юзафа Гавела SCJ.\nЦі аздараўляе Езус сёння?\nКалі Езус дзве тысячы гадоў таму абвяшчаў людзям сваё Евангелле, за Ім хадзілі натоўпы людзей. Многія з іх не толькі прагнулі слухаць Добрую Вестку, але і спадзяваліся атрымаць ад Яго аздараўленне. І многія атрымлівалі. Сляпыя пачыналі бачыць, глухія — чуць, паралізаваныя падымаліся са сваіх цяжкіх пасцеляў. Ён вызваляў людзей ад шматлікіх духоўных і фізічных хваробаў.\nА сёння? Ці вызваляе Ён нас сёння? Ці лечыць? Ці загойвае нашыя раны? Ці прыносіць палёгку?\nБез нядзельнай cвятой Імшы немагчыма паспяхова рэалізаваць сваё жыццё\n«Sine dominiсo non possumus!» — «Без дару Пана, без дня Панскага мы не можам жыць». Так у 304 годзе адказалі хрысціяне з Абітэна (сённяшні Туніс), схопленыя на цэлебрацыі нядзельнай Літургіі, якая была забаронена. Іх паставілі перад суддзёю і спыталі, чаму яны здзяйснялі ў нядзелю хрысціянскі рэлігійны абрад, ведаючы, што ён караецца смерцю.\nДзеля паяднання з Богам\nСёлета спаўняецца 200 гадоў з дня народзінаў благаслаўлёнага Эдмунда Баяноўскага. Свецкі чалавек, беатыфікаваны папам Янам Паўлам II 13 чэрвеня 1999 года, ён шмат зрабіў для папулярызацыі евангельскіх запаведзяў, падаючы людзям прыклад жыцця ў духу малітвы і паяднання з Хрыстом, нястомнае дапамогі церпячым. Такі наказ — дапамагаць людзям у патрэбе — даў ён і законным сёстрам заснаваных ім 3 мая 1850 года чатырох галінаў Кангрэгацыі сясцёр служабнічак Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі.\nНапэўна, кожны з хрысціянаў добра ведае, што святы хрост з’яўляецца першым і асноўным сакрамэнтам у жыцці верніка, што ён неабходны для таго, каб стаць членам святога Касцёла, што падчас яго прабачаецца першародны грэх і ўсе іншыя грахі чалавека і г.д. Але пры вырашэнні прыняць хрост вельмі часта ўзнікаюць шматлікія пытанні, на якія нават практыкуючыя хрысціяне не заўсёды могуць адказаць. З хростам звязаны шматлікія народныя традыцыі і павер’і, але ці заўсёды яны добрыя? Сёння мне хацелася б як мага прасцей, абапіраючыся на навучанне Касцёла, напомніць усім нам, на чым палягае і якім чынам павінен перажывацца гэты найважнейшы сакрамэнт.\nБацькі павінны даваць дзецям добры прыклад\nДаваць дзецям добры прыклад — абавязак бацькоў. У гэтым бывае вельмі шмат занядбанняў. Сумна, што дзеці часта вырастаюць у маральнай цемры, але дрэнны прыклад бацькоў таксама памнажае шмат зла. Калі некаторыя дзеці хочуць збавіцца, то мусяць ісці да гэтай мэты шляхам, які цалкам адрозніваецца ад шляху іх бацькоў.\nЗ чаго пачаць працу над сабой падчас Вялікага посту? Тры крокі для бацькоў\nКалі вы хочаце ўдасканаліць сваё духоўнае жыццё падчас посту, лепшае месца для гэтага — менавіта тое, дзе вы знаходзіцеся.\n«Што вы зрабілі аднаму з гэтых…»\nНапярэдадні святаў Божага Нараджэння пробашч друйскай парафіі Святой Тройцы ксёндз Сяргей Сурыновіч прапанаваў дарослым людзям праз інтэрнэт прыслаць свае адрасы, калі яны захочуць атрымаць віншаванне з Дзіцячага дому. Адгукнуліся амаль 120 чалавек. Для паштоўкі выкарысталі карціну мясцовага мастака Яна Рыдзіка — выдрукавалі яе ў друкарні і раздалі дзецям. І ў розныя куткі Беларусі паляцелі святочныя весткі з друйскага Дзіцячага дому. А потым выхаванцы атрымлівалі, чыталі й перачытвалі паштоўкі ў адказ ды ласаваліся шакаладкамі, цукеркамі, што разам з віншавальнымі паштоўкамі даслалі да святаў яшчэ нядаўна незнаёмыя ім дзядзі і цёці.\nЧым нам запамятаецца 2014-ы?\nЯкім ён быў для нас, гэты год, чые дні цяпер імкліва сыходзяць, адплываюць, каб ніколі не вярнуцца? Для большасці быў ён трывожны, пазначаны ўкраінскім Майданам. Многія з нас, уключаючы камп’ютар, перш-наперш прагнулі прагледзець навіны з Украіны. У каго не заходзілася болем сэрца, калі мы зноў і зноў разумелі, што зменаў да лепшага пакуль няма? Як напісаў наш паэт Міхась Скобла пра лета 2014 года:\nНя хмеліць чарка, нясмачніцца скварка,\nНя лезе мне ў горла ні хрэн, ні кмен.\nУ п’есе жыцьця — курсівам — р э м а р к а:\nНа ўкраінскім фронце без перамен.\nЧакалі, цярпліва чакаем, молімся за перамены да лепшага для нашых братоў украінцаў...\nДзякуем Табе, Ойча наш…\nНапрыканцы кожнага года мы азіраемся назад ды разважаем над тым, што прынёс нам мінулы год, чым запамятаецца, якія радасці былі ў ім, якія няўдачы. Для верніка ж заўсёды актуальным застаецца ўменне бачыць дзеянне Божае ў ягоным жыцці. Ды яшчэ важна аналізаваць, ці ўмеў ты сам супрацоўнічаць з Божай ласкай, чыю прагнуў выконваць волю: сваю альбо Божую?\nСтаронка 16 з 19\n© 2018 - Рэдакцыя часопіса «Ave Maria» Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла


«Людцы, завошта вы так? - гучала ў ім нутраным роспачным шэптам. - Што я зрабіў кепскае вам? Што - малатарню?.. Дык тады ж дзякавалі па шчырасці, здаецца. Ці ж я хацеў каму кепскага? Ці сабе многа ўзяў? Я ж аддаў ўсё вам - бярыце. Толькі завошта ж мяне так люта? Людцы, адумайцеся!..»\nАднак ніхто не адумваўся - яго гналі, як гоняць воўка на адмысловым паляванні. А ён усё чакаў, што нехта там стане і скажа: «Пастойце, братцы! Што ж гэта мы...»\nНе стаў, не сказаў, і яго гналі далей.\n- Роўба, стой!!!\nНу вось, нарэшце...\nЗа ўвесь час недарэчных сваіх уцёкаў Хведар чакаў гэтага вокрыку ўдзень і ўначы, і ўсё роўна цяпер ён прагучаў знянацку і страшна. Хведар не адразу азірнуўся - там ззаду, між елак, ужо мільгалі цёмныя постаці, сваіх ці чырвонаармейцаў - ён не разглядзеў нават. Галоўнае ён сцяміў: яго ўбачылі. Але ўжо і бегчы рабілася неяк, мабыць, ягоны маршрут канчаўся. Неверагодна дзівосны маршрут - праз тысячу вёрст да роднай зямлі. Аднак жа няласкава яна сустрэла яго, родная яго зямелька. Не ды бог з ёй, чаго было чакаць лепшага. Такі яго лёс! Пракляты лёс, які наканаваў яму ў такі час нарадзіцца селянінам.\nСкончыўся змрочны ельнік, і за кустоўем лазняку ўсчыналася дрыгвяністая імшарына. Не спыняючыся, бегма ён сунуўся туды. Мяккі таўшчэзны пласт моху зазыбаўся пад нагамі, пасля ногі правальваліся да каленяў у чорную хлюпкую гразь. Далей ісці, мабыць, было вар’яцтвам. Але што для яго не было вар’яцтвам? Наперадзе трымцела на ветры клочча асакі, аеру, буялі ад берага лазняковыя купіны, і між імі блішчэлі чорныя вокны прадонняў; там усчыналася Багавізна. Ён, аднак, не спыняўся - з роспачным намаганнем выдзіраючы з твані свае пасталы, дабрыў да лазняку і пралез між кустоўя. Тут ужо брыў да пояса ў багне, рассоўваючы целам раску, упарта лез усё далей, пакуль ногі мелі нейкае апірышча ў тваністым, перавітым карэннем доле. Хутка, аднак, дол знік пад нагамі, знянацку Хведар шуснуў з галавою ў густую багністую прорву, аднак усё ж вынырнуў, згубіўшы з галавы шапку. Каб не захлынуцца канчаткова, ухапіўся аднаруч за нейкі слізкі корань з суседняй купіны. Увесь ён быў у багне, толькі галава яшчэ вытыркалася на паверхню. Смярдзючая вада цякла з носа, сцюдзёныя яе абдымкі скавалі ягонае цела, ногі скруцянелі ад сутаргаў, і ён дробненька, з перапынкамі дыхаў.\nЗзаду на цвёрдым беразе за імшарынай гучала галасістая гамана, брахаў сабака, мабыць, там сышліся загоншчыкі. Ці яны згубілі яго, ці баяліся лезці ў сцюдзёную, смярдзючую твань? Ён добра чуў тут іх устрывожаныя галасы: «Во, туды пабег...» - «У твані ён!» - «Глядзі, куды сунуўся! Ах ты маць часная!» - «Вылезе, нідзе не дзенецца кулацкая морда!»...\n«Не, ужо не вылезу!» - з панылай злосцю сказаў ён сабе ў думках, гойдаючы целам застаялую раску на твані. Яго тут трохі хавалі ад берага купіны і лазняк. А галоўнае - тыя, на беразе, мабыць, не надта імкнуліся ў багну, мабыць жа, ведалі, што дна ў ёй няма. І ён гэта ведаў. Колькі разоў, бывала, са страхам глядзеў здаля на лазняковы прасцяг бяздоннае багны, якую заўжды акуратна абыходзіла жывёла. Цяпер ён сядзеў у ёй. І, мусіць, шляху назад не было.\nАд сцюжы ў вадзе дубянелі рукі і асабліва ногі, усё ўнутры ў яго сцялося ў тугі, хваравіты вузел - каб толькі стрываць. Але, мабыць, доўга трываць тут не прыйдзецца, усё ўжо канчалася. Трошкі, аднак, не хапала рашучасці. Варта было выпусціць з рук той корань ад купіны, як ён бы адразу пайшоў у бездань. Цяжкая суконная паддзёўка ўладна цягнула ўніз, пасталы зрабіліся, мабыць, пудовымі і таксама цягнулі за ногі. Але ён трымаўся, немаведама на што спадзеючыся, і часта дробненька дыхаў, бы рыбіна, выкінутая на пясок.


Слуцк: Збор подпісаў пачалі чатыры ініцыятыўныя групы\nhttps://spring96.org/be/news/54702 2012 2012-07-23T13:13:51+0300 2012-07-23T13:13:51+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/sluck-zbor-podpis.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСлуцкая акруговая выбарчая камісія зарэгістравала 4 ініцыятыўныя групы прэтэндэнтаў у кандыдаты.\nТакім чынам, былі задаволеныя заявы ўсіх, хто падаў дакументы ў АВК. Сярод іх - дзеючы дэпутат парламента Інэса Кляшчук, прадпрымальнікі Аляксандр Солап і Аляксандр Шыловіч, а таксама часова беспрацоўны Анатоль Юрэвіч.\nНекаторыя прэтэндэнты ўжо прыступілі да збору подпісаў. Як распавяла Юлія Балакір, кіраўнік ініцыятыўнай групы Аляксандра Солапа, случчакі ахвотна ставяць подпісы ў падтрымку гэтага прэтэндэнта. «Многія жыхары мікрараёна Чэхава памятаюць яго па працы на рынку», - дадала Юлія. Паводле яе слоў, быў толькі адзін выпадак адмовы.\nЖанчына сказала, што не будзе ставіць подпіс за Солапа, таму што «ўжо падпісалася на працы за Інэсу Кляшчук». Месца працы случчанкі сябра ініцыятыўнай групы Солапа не ўдакладніў.\nУ ініцыятыўнай групе старшыні Менскай абласной арганізацыі Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі "Грамада" Анатоля Юрэвіча шмат вядомых асоб. Сярод іх - Уладзімір Някляеў, Андрэй Дзмітрыеў і Аляксандр Фядута.\nЖыхар вёскі Падзерскія Агароднікі Слуцкага раёна прадпрымальнік Аляксандр Шыловіч сам узначаліў сваю ініцыятыўную групу. Подпісы ў яго падтрымку будуць збіраць члены сям'і і сябры.\nФота: Кіраўнік ініцыятыўнай групы Аляксандра Солапа Юлія Балакір збірае подпісы ў інтэрнаце


29 ліпень 2009, 20:37\nВынікам прамінулага днямі ў Магілёве форуму Асамблеі недзяржаўных арганізацый вобласьці сталася заява адносна ўдзелу краіны ва Ўсходнім Партнэрстве.\n“Мы сьведчым, што рэальным унёскам у магчымы пасьпяховы вынік Праграмы з нашага боку будзе пастаянны і эфэктыўны грамадзкі кантроль за тым, як, наколькі і ўвогуле ці выконваюць наш урад і наша кіраўніцтва адпаведныя абавязкі, узятыя на сябе ўдзелам у гэтай праграме”, – значыцца ў заяве.\nНа пытаньне “Хто і якую ролю можа адыграць у разьвіцьці супрацоўніцтва краіны з эўрапейскімі суседзямі?” адказалі магілёўскія актывісты.\nГенадзь Суднік, журналіст:\n– Сапраўдны посьпех праграмы Ўсходняга Партнэрства залежыць, на маю думку, ад ступені ангажаванасьці ў яе пэўных сэктараў грамадзкай супольнасьці – найбольш, вядома, арганізаваных і зладжаных. Нават на рэгіянальным узроўні гэта важна і магло б даць плён.\nВідавочна, што першымі ў справе спрыяньня праграме павінны праявіць сябе дэпутаты. Калі яны ўважліва і дакладна прачытаюць у Канстытуцыі ды іншых законах пра свае правы і абавязкі – зразумеюць, што насамрэч няма такіх дзяржаўных спраў і такіх дзяржаўных сытуацый, да якіх яны ня маюць прамога, непасрэднага дачыненьня і, адпаведна, за якія яны не нясуць сваёй адказнасьці.\nЯшчэ адной рэальна арганізаванай і аўтарытэтнай грамадзкай групай я б назваў журналістаў. Абапірацца пры гэтым на дзяржаўных калегаў не выпадае, бо ў сілу практыкі і службы яны ніякай уласнай ініцыятывы не праявяць. А вось недзяржаўныя калегі абавязаны давесьці людзям усю інфармацыю пра Партнэрства, падаючы яе з такім ухілам, каб было бачна і зразумела любому – чаго хоча ад нас атрымаць Эўропа і што хоча даць наўзаем. Інфармацыя дапаможа людзям зразумець і падтрымаць праграму.\nСвая ніша, безумоўна, знойдзецца для праваабаронцаў. Ім бы самім пры гэтым стаць цясьней міжсобку, а то, як падаецца, здрабніліся яны апошнім часам. Праваабаронцы – гэта флягманы ў кантактах з эўрапейскімі калегамі, самы выразны грамадзянскі голас праўды і сумленьня.\nПраграма УП і мае на мэце дапамагчы краіне замацаваць набытае ў кірунку да цывілізаваных нарматываў жыцьця ва ўсім. Апірышчамі такога жыцьця і ёсьць сумленьне з праўдай…\n– Дзеля таго, каб Беларусь заняла пэўнае месца ў супрацоўніцтве зь іншымі краінамі, як у дадзеным выпадку з Эўропай, перш за ўсё я бачу неабходнай актывізацыю працы ўсіх суб’ектаў грамадзкасьці: палітыкаў, арганізацый сацыяльнага накірунку. Гэта павінна быць перш за ўсё менавіта сапраўдная актыўная дзейнасьць, хаця б у межах статутаў гэтых арганізацыяў. Бо апошнім часам уся дзейнасьць зьяўляецца збольшага намінальнай.\nПавінна быць наладжаная праца з насельніцтвам, а для гэтага неабходна зусім няшмат – штодзённыя высілкі, якія дазволяць, я думаю, дасягаць практычных мэтаў. Папросту трэці сэктар, апазыцыйныя палітыкі павінны паказаць і даказаць, што яны ёсьць, каб адыгрываць пэўную ролю ў інтэграцыйным працэсе. Бо, як вядома, любая дэмакратычная сыстэма адбудаваная менавіта на існасьці і актыўнасьці недзяржаўных структураў.\nТацяна Буланава, моладзевы лідэр:\n– Многія лічаць, што сёньняшняя сытуацыя можа паспрыяць легалізацыі дзейнасьці незалежных структураў, палітычных партыяў, арганізацыяў – трэба скарыстацца гэтым напоўніцу, не забываючы, безумоўна, што дзяржава можа чыніць пэўныя перашкоды.\nСябры недзяржаўных арганізацыяў і партыяў павінны адыграць у гэты час велізарную ролю – даносіць да беларусаў інфармацыю пра існаваньне праграмы Партнэрства, сэнс і практычнае ужываньне эўрапейскіх каштоўнасьцяў.\nБольшасьць беларускіх апазыцыйных палітыкаў здаўна змагаецца за ўкараненьне дэмакратыі ў Беларусі. Сёньня для іх зьяўляецца сапраўдны шанец для кантакту з насельніцтвам на гэтую тэму. Калі яны сапраўды жадаюць дасягнуць прапагандаваных мэтаў, сёньня будуць заваёўваць беларусаў, прарываць інфармацыйныя блякады, прасоўваць эўрапейскія каштоўнасьці.\nБезумоўна, цяпер ёсьць найвялікшай роляй, якую павінны адыграць і беларускія палітыкі, і грамадзкія арганізацыі, – ня даць беларускім уладам зрабіць ні кроку назад на шляху да Эўропы…\nІгар Каваленка, грамадзкі актывіст, донар:\n– У супрацоўніцтве на любым узроўні Беларусі і Эўразьвязу прадстаўнікі беларускіх партыяў, грамадзкіх аб’яднаньняў павінны адыграць не апошнюю ролю. Усходняе Партнэрства прадугледжвае адбудову грамадзянскай супольнасьці на плятформе дэмакратыі. А цаглінкамі гэткай супольнасьці і зьяўляюцца нашыя недзяржаўныя арганізацыі, без удзелу ў працэсе інтэграцыі якіх улада скарыстае сытуацыю ў сваіх мэркантыльных інтарэсах.\nПроста кожная існуючая структура павінна актывізавацца, дзейнічаць практычна і штодзень, павінна быць сур’ёзнай сілай, зь якой тая ж улада павінна будзе лічыцца. Дарэчы, увесь недзяржаўны сэктар, апазыцыйныя партыі мусяць працаваць з уладай, падказваючы ёй у пэўных момантах некаторыя рэчы, аднак і кантралюючы яе.\nУся праблема сёньня ў тым, што ня многія арганізацыі ёсьць уплывовыя, сур’ёзныя сілы. Ні ўлада, ні народ ня зь імі.\nЯ вярталася дамоў зацемна. Адчыніўшы дзьверы пад’езду, каторы раз пабачыла страшную цемру памерам у два паверхі. Пачула голас суседкі – яна, як і я, падымалася, асьвятляючы прыступкі мабільнікам. Распачалі гаворку на тэму палітыкі. Адказ быў імгненны і адназначны:\n"Усходняе Партнэрства? Эўрапейская Беларусь? Мне ўсё роўна, бо сумняваюся, што заўтра эўрапейскія каштоўнасьці натхняць нашу ўладу ці апазыцыю прыйсьці і ўкруціць гэтыя няшчасныя дзьве лямпачкі коштам дзьве тысячы рублёў…"\nГрамадзкі рэдактар гэтага тыдня – магіляўчанка Ганна Ільіна. Яна выдавец няшматнакладнай газэты “Магілёўскі час”, мае вопыт працы на радыё, тэлебачаньні, навучаецца ў віленскім Эўрапейскім гуманітарным унівэрсытэце.


Усё ясна, што ўсё пахмурна | Новы Час\nУ нечым гэта зразумела, калі асноўныя пытанні — вайсковыя.\nАднак пасля перамоваў, літаральна на наступны дзень, лідары Расіі і Беларусі зноў стэлефанаваліся, і Аляксандр Лукашэнка склікаў урад на тэрміновую нараду. Пра яе тэрміновасць сведчыць тое, што яна прайшла ў суботу — афіцыйны выходны дзень.\nНаконт маўчання па выніках нарады нічога не абгаворвалася. І мы даведаліся, што перамовы ў Сочы былі цяжкія. «Асноўная частка перамоваў была сам-насам з прэзідэнтам Расіі. Перамовы доўжыліся 6 гадзін, нават больш. І калі шчыра, то гэта былі нават не складаныя, а цяжкія перамовы. Але дзейсныя», — сказаў Лукашэнка.\nПаводле яго слоў, у фармаце сам-насам абмяркоўваліся «палітычныя пытанні, узаемаадносіны Расіі і Беларусі ў рамках ЕАЭС, СНД, АДКБ і далейшага будаўніцтва саюзнай дзяржавы».\nЛукашэнка на пасяджэнні з урадам літаральна фантанаваў вынікамі перамоваў. Але фармулёўкі былі настолькі размытыя, што так і не зразумела, да чаго бакі, у выніку цяжкіх перамоваў, урэшце дамовіліся.\nПа словах Лукашэнкі, «літаральна на працягу тыдня будзе выпрацаваны індыкатыўны баланс, то-бок план узаемных паставак сельгаспрадукцыі». Выдатна, але на чыю карысць гэты баланс будзе?\nУ пытаннях прамысловай кааперацыі, праблемаў машынабудаўнічых комплексаў, квот для беларускіх грузаперавозчыкаў, перасячэння грамадзянамі трэціх краін беларуска-расійскай мяжы, Лукашэнка казаў, што «разуменне з расійскага боку ёсць».\nАле што такое разуменне? Яго ў келіх не нальеш. Можна колькі заўгодна разумець праблему, але не прасунуцца ў яе вырашэнні ані на паўкроку.\nЯк вялікі поспех прэс-служба беларускага кіраўніка падае, што нібыта «канчаткова вырашана пытанне аб выкананні дамоўленасцяў па паступленні ў бюджэт Беларусі сродкаў ад мытных пошлін за сырую нафту і аб разліках Беларуссю за прыродны газ, што пастаўляецца кампаніяй «Газпром».\nЗ гэтага паведамлення эксперты выказалі здагадку, што Масква адновіць замарожаныя было выплаты па схеме так званай «ператаможкі» (калі Масква вяртае Мінску экспартныя пошліны на нафту). Але, па-першае, гэты поспех часовы: даволі хутка Расія заменіць экспартныя пошліны ўнутраным падаткам на здабычу карысных выкапняў. Па-другое (і галоўнае), гэта — выснова экспертаў. Як канкрэтна было вырашана пытанне «па паступленні ў бюджэт Беларусі сродкаў ад мытных пошлін за сырую нафту» не паведамлялася.\nЦікавы і фінансавы складнік перамоваў. Лукашэнка сказаў, што шосты транш крэдыту ЕСФР мы атрымаем «у бліжэйшы час» (хаця павінны былі атрымаць напачатку года), з сёмым траншам «можна вырашыць пытанне», а новы крэдыт у мільярд долараў для рэфінансавання запазычанасцяў перад Расіяй «не выклікае адрынання».\nНасамрэч, і тут пакуль — поўны змрок. «Бліжэйшы час» можа апынуцца вельмі расцягнутым паняццем.\nНе менш цікава чытаць і развагі наконт перамоваў расійскіх экспертаў. Калі беларускія СМІ аналізуюць пытанні эканомікі, то расійскія — ваенны складнік (міжволі згадваецца прымаўка пра «ў каго што баліць»). Паводле меркавання расійскіх яйкагаловых, узамен на падтрымку Крамля Мінску анічога не застаецца, як пагадзіцца на размяшчэнне ў краіне паўнавартаснай рускай вайсковай базы з «Іскандэрамі» — як адказ на будаўніцтва ў Польшчы амерыканскай ваеннай базы пад назвай «Форт Трамп». І «отсель грозить мы будем шведам».\nПраўда, увесь запал крыху папсавалі тыя ж клятыя амерыкосы. Міністр абароны ЗША Джэймс Мэціс сказаў, што ніякіх пагадненняў наконт будаўніцтва «Форту Трампа» яшчэ няма і блізка. «Мы ацэньваем, у чым менавіта заключаецца прапанова Польшчы», — прыводзяцца словы Мэціса на сайце Пентагона, а значыць, калі ў Беларусі і з’явяцца «Іскандэры», то невядома, у адказ на што і на якіх умовах.\nДы што там «Іскандэры». Праз год з хвосцікам, у 2020-м, заканчваецца тэрмін знаходжання ў Беларусі іншых расійскіх вайсковых аб’ектаў — РЛС пад Ганцавічамі і станцыі сувязі ВМФ пад Вілейкай. Ці працягнуць яны сваё існаванне, а калі працягнуць, то на якіх умовах — таксама пытанне. Пра якую новую базу можна казаць, калі са старымі не разабраліся?\nКарацей, па выніках візіту зразумела толькі адно: насамрэч, бакі паразмаўлялі пра тое, чаго хоча Беларусь. Пуцін у адказ ветліва ківаў галавой. Але прадметных рашэнняў ні па адным з пытанняў не было.\nВідавочна, што Расія ўзяла паўзу ў дачыненні да беларускага партнёра. Як відавочна і тое, што працягваць падтрымку ў ранейшых аб’ёмах яна не ў стане, а таму выпрацоўвае новыя падыходы да саюзніка: што яна можа яму даць, у абмен на што, і што — ні ў якім разе.\nШто ж тычыцца Лукашэнкі, то яго «агучка» нібыта вынікаў перамоваў — гэта не толькі матэрыял для ўнутранага карыстання і спроба паказаць, які ён удалы перамоўшчык. Гэта яшчэ і ціск на саюзніка з тым, каб ён думаў хутчэй. Ад гэтага залежыць выжывальнасць беларускай сістэмы.\nНовыя раунды перамоваў адбудуцца неўзабаве. Іх будзе аж два — на саміце АДКБ у Душанбэ і на V Форуме рэгіёнаў Беларусі і Расіі. І тады, можа быць, стане больш зразумела, чаго ўсё ж дасягнулі ў перамовах высокія бакі.\nНа «Форт Трампа» ў Польшчы Расея адкажа «Фортам Пуціна» ў Беларусі. Вось і ўсё, што табе Сяргей трэба было напісаць у дадзеным артыкуле. Астатняе Дзяніс у адкрытым сеціве аб сустрэчы Лукашэнкі з Пуціным у Сочы знойдзе і ў хуткім часе выдасць на старонкі Новага часу.\nГалоўнае каб панты правацэнтрысцкай кааліцыі (Рух «За Свабоду», АГП і БХД) былі своечасова надрукаваны і тады пасля 2020 нехта з б-ч-б будзе сустракацца з Пуціным у Сочы ды стане абмяркоўваць праблемы Расеі ад «Форту Трампа» ў Польшчы. Ну а прэзідэнцкая газета НЧ надрукуе ўсю б-ч-б праўду аб тае сустрэчы як мае быць.


Будзьма беларусамі! » «Ніколі не думала, што паланэз «Развітанне з Радзімай» набудзе асабісты сэнс для мяне»\nБеларускі раманс, дзіцячыя народныя і школьныя песні, народныя танцы, песні на словы беларускіх знакамітых паэтаў. Таццяну Грыневіч-Матафонаву можна назваць сапраўднай народнай спявачкай. Сама ж яна сябе анансуе як спявачку і скрыпачку капэлы «На таку», піша Новы Час.\nВядомая спявачка не магла застацца ў баку ад народа і падчас падзей лета-восені 2020 года. У тыя часы яе можна было ўбачыць і пачуць на розных імправізаваных канцэртах салідарнасці.\n— Таццяна, якімі былі вашыя першыя крокі на шляху да музыкі і песень?\n— Спяваць я пачала з ранняга маленства дзякуючы сваёй маме, якая працавала настаўніцай музычнай школы. Памятаю, як неяк знайшла старую касету, на якой было напісана «Таня, два гады». Там я грала адным пальчыкам на фартэпіяна дзіцячыя песенькі і спявала. А калі раптам трапляліся чорныя клавішы, то пачынала спяваць спачатку ад ноты «До», каб былі толькі белыя клавішы. Заняткі ж музыкай пачаліся ва ўзросце трох месяцаў. Паводле слоў мамы, сядзець з ёю за музычным інструментам я пачала адразу ж, як толькі змагла сядзець на яе каленках. Першы мой спеўны выступ адбыўся на вялікай сцэне Ашмянскага дома культуры — то было развітанне з садочкам, выпускны ранішнік.\nУ музычнай школе падчас перапынкаў заўжды збіраліся з сябрамі і я спявала песні, акампануючы сабе на фартэпіяна.\nПазней вывучыла тры акорды на гітары, пад акампанемент якой добра спявалася каля вогнішча ў кампаніі сяброў.\nУ музычнай вучэльні марыла пра вучобу ў кансерваторыі — каб стаць опернай спявачкай. Гэтага не здарылася. На цяперашні розум лічу, што гэта Бог збярог мяне ад такога шляху, як ні дзіўна гэта гучыць. Мой італьянскі настаўнік прафесар Франчэска Аніле пазней распавёў, што ён не ў захапленні ад беларускай вакальнай школы і мне нават пашчасціла ў тым, што я там не вучылася.\n— Калі вы прыйшлі да беларускай мовы і да беларускасці?\n— Мела шчасце навучацца ў Беларускім ўніверсітэце культуры і мастацтва. Там былі цудоўныя настаўнікі. У тым ліку і беларускамоўныя, з прыгожай беларускай мовай і мяккім вымаўленнем. Мне таксама захацелася авалодаць нашай спрадвечнай прыгажосцю. Прызнаюся, што «Каласы пад сярпом тваім» Уладзіміра Караткевіча чытала са слоўнікам. Але даволі хутка на ўзроўні падсвядомасці аднавілася ўсё тое, што продкі захоўвалі для нас стагоддзямі.\nШтуршок да беларушчыны мне даў і мой тата, які яшчэ раней, у дзяцінстве, патлумачыў, хто мы на гэтай зямлі і навошта мы тут.\n— Чаму вас прывабілі менавіта беларускія песні, а не, напрыклад, опера, рускія рамансы?\n— Першыя выступы з беларускай песняй адбыліся на пасяджэннях клуба «Спадчына». Тады ж прыйшло і разуменне, што оперу і рускія рамансы спяваюць усе, каму не лянота, а беларуская песня, у якой беларусы як народ найбольш маюць патрэбу, гучыць вельмі мала. Менавіта таму свой рэпертуар пабудавала толькі з беларускіх песень. Сусветныя оперныя арыі спявала дома, для маці — каб падтрымаць спеўную форму. З цягам часу ў мой канцэртны рэпертуар дадаліся замежныя песні, рамансы ў перакладзе Сяржука Сокалава-Воюша. Больш за 10 гадоў была актыўнай удзельніцай кампаніі «Будзьма беларусамі». З паэтам Міхасём Скоблам мы аб’ездзілі ўсю Беларусь, несучы беларускія слова і песню ў народ.\n— Як прыйшла ідэя ладзіць музычныя выступы перад людзьмі летам і восенню 2020 года і прыцягваць да ўдзелу ў спевах і танцах гледачоў?\n— Вельмі жахнулася, калі была забіта першая ахвяра мірных пратэстаў Аляксандр Тарайкоўскі і тым, што ў маёй краіне такое адбываецца. Тады ўсе неслі кветкі на «Пушкінскую», мы з сынам таксама. Калі стала зразумела, што народ на плошчы будзе збірацца кожны вечар, прыйшла думка: «Вось і надышоў час для яднання беларусаў праз беларускі танец, песню, мову». Стагоддзямі найлепшыя сыны Беларусі гаварылі, што толькі мова дасць нам свабоду і незалежнасць.\nПра гэта гаварыў і Ніл Гілевіч.\nТакім чынам пачаліся танцавальна-музычна спеўныя выступы на плошчы з удзелам гледачоў.\n— А ці быў такі досвед раней?\n— Так, за апошнія два гады я арганізавала шмат літаратурна-музычна-танцавальных сустрэч у школах па ўсёй Беларусі, а таксама на курсах «Мова нанова» амаль ва ўсіх гарадах, дзе на той час курсы праходзілі. Мы са школьнікамі слухалі галасы беларускіх паэтаў, я спявала песні на іх вершы, разам спявалі беларускія народныя песні і «Калыханку» на словы Генадзя Бураўкіна, гулялі ў беларускія народныя гульні, танчылі беларускія народныя танцы. Вельмі хацелася зацікавіць дзяцей нашай культурай. Лічу, што ў мяне гэта атрымлівалася.\nТаму на плошчы я проста працягвала рабіць сваю звычайную асветніцкую працу.\nЗ сынам Адасем\nДарэчы, яшчэ падчас працы ў філармоніі мяне выклікалі на размову, супрацоўнік вядомых служб настойліва тлумачыў, што мае выступы не павінны мець палітычны характар, а я яму даводзіла, што мае выступы не палітычныя, а ўсяго толькі асветніцкія.\n— Што прымусіла вас пакінуць Радзіму? (У цяперашні час Таццяна жыве ў Турцыі. — Заўв. рэд.) Ці ладзіце вы свае канцэрты цяпер і дзе?\n— Я зразумела, што ў нашу краіну насамрэч прыйшла оруэлаўская антыўтопія. Як гэта не абсурдна, але за песні і мастацтва пачалі саджаць за краты.\nАле ў нас ёсць прыклад мастака Алеся Пушкіна, які не збаяўся кратаў і, нягледзячы ні на што, вярнуўся ў Беларусь.\nДаруйце мне, я аказалася нямоцнай жанчынай, якая прыняла рашэнне выехаць у Турцыю. Маё здароўе, на жаль, жадае быць лепшым і краты не вытрывае. Ніколі не думала, што паланэз «Развітанне з Радзімай», які я часта выконвала, набудзе асаблівае гучанне і асабісты сэнс для мяне таксама.\nКанцэрты? Там, дзе ёсць я, там ёсць і «канцэрт». Ці то на пароме праз Басфор гучыць «Купалінка», ці то каля Сафійскага сабора ў Стамбуле «Мы выйдзем шчыльными радамі», альбо на беразе Мармуровага мора — «Магутны Божа». Дзесьці чутны спеў, а дзесьці — гукі скрыпкі (пад настрой).\nА самае прыемнае — калі на родныя гукі адгукаюцца беларускія турысты: то выгукнуць кліч Янкі Купалы, то разгорнуць сцяг — ажно душа радуецца.\nНягледзячы на адлегласць паміж Беларуссю і Турцыяй, я працягваю свае творчыя сустрэчы з беларусамі розных гарадоў краіны. Праз адмысловыя ZOOM-канферэнцыі, гарадскія тэлеграм-чаты і групы. Запісваю і выкладаю ў youtube свае песні, дзялюся сваёй беларускамоўнай творчасцю з аматарамі беларускіх песень.\n— Які свой праект вы лічыце найлепшым?\n— Найлепшым маім беларускамоўным праектам ёсць мой сын Адась. Па дарозе жыцця, каб ажыццявіць гэты лепшы праект рабіліся тры «Дзіцячыя альбомы» з апрацоўкамі беларускіх народных песень для дзяцей, тры аудыёдапаможнікі для школ па беларускай літаратуры «Няма прыгажэй маёй Беларусі», «Сотня вершаў», «Галасы паэтаў», капэла «На таку», дзе я грала народныя танцы ў кавярні «Жар-птушка». Там Адась знаёміўся з традыцыйнымі танцамі, песнямі, абрадамі. Таксама разам з сынам мы многа выступалі на розных мерапрыемствах, спяваючы беларускія песні, а цяпер разам запусцілі ютуб канал «Matafan records», дзе выкладаем апошнія і ранейшыя працы. Колькі гадоў таму Адась удзельнічаў у конкурсе «Мова — музыка — футбол», і тая песня «Перамога» зараз загучала для мяне з новым сэнсам. Слухаючы яе, чакаю найхутчэйшай перамогі дабра над злом.\n— Вы маглі б збіраць вялікія залы і зарабляць вялікія грошы...\n— Перашкодзіла мая сціпласць. Я заўжды спявала там, куды мяне клікалі, там, дзе хацелі пачуць беларускія песні. Часам былі і вялікія залы, часам зусім малыя. Мне гэта было не прынцыпова, самае галоўнае — данесці слухачу беларускае слова. Нават калі б гэта быў і адзін чалавек. Заўжды мела нейкія дзіўныя адносіны з грашыма. Дарэчы, калі працавала ў музычнай школе, нават тады было псіхалагічна цяжка заходзіць у бухгалтэрыю па свае сумленна заробленыя грошы. А зараз, калі пытаюць, колькі ж будзе каштаваць мая праца, у мяне толькі адзін адказ: «Колькі Бог дасць».\n— Распавядзіце, калі ласка, пра крыніцы натхнення.\n— Беларуская прырода, беларускія людзі, вандроўкі, дзіцячыя ўспаміны. Уся мая творчасць запоўнена менавіта гэтымі вобразамі. Гук, у які не ўкладзены глыбокі сэнс, — гэта проста пусты гук. Я ў кожны гук стараюся ўкласці глыбокі беларускі сэнс, таму мае слухачы часта кажуць, што мае песні пераварочваюць душу, а часам нават лечаць.\n— Каронавірус не абмінуў вашу сям’ю — забраў жыццё маці. Як вы спраўляецеся з асабістай бядой?\n— Бяда ў нас на ўсіх адна, і гэтая бяда стварае многа вялізных праблем у жыцці. Месяц таму мая мамачка птушачкай паляцела да Бога. Кавід. Маці магла б яшчэ жыць і жыць А я не змагла прыехаць развітацца з ёй. Усе мы чакаем, калі наша краіна вольна пачне дыхаць. Тады я змагу спакойна прыехаць і прынесці маёй матулі кветкі. На дадзены момант гэта адзінае маё жаданне.\n— Ці прыйдзем мы да той Беларусі, пра якую марылі нашы найвялікшыя паэты, чые творы гучаць у вашых песнях?\n— Робіцца вялікая праца. Народ ужо разумее ролю беларускай мовы, культуры, а гэта значыць, што мы ўжо на вялікі крок бліжэй да Беларусі. Лічу, што мы ідзём у правільным кірунку.


Гаварыце са мной на балачцы | Новы Час\nГаварыце са мной на балачцы\nУ школах Краснадарскага краю маюць намер пачаць выкладаць у школах прадмет «балачка». Балачка — своеасаблівы дыялект кубанскіх казакоў\n(На выяве: Нагрудны знак кубанскіх казакоў)\nБалачка, ці балаканне, — гэта паўднёва-ўсходнія (стэпавыя) дыялекты ўкраінскай мовы, якія развіваліся самастойна на Доне і Кубані ў тым ліку пад вялікім ўплывам рускай мовы. Існуюць тры асноўныя гістарычныя разнавіднасці балачкі — кубанская, данская і горская.\nПачнём з данской. Гістарычная блізкасць Украіны да Данскога казацтва прывяла да сталых міграцый украінцаў на Дон і да распаўсюду там украінскіх дыялектаў. Галоўная адзнака данской балачкі — моцнае змякчэнне зычных гукаў. У выніку ўзнікла мясцовая гаворка, якую носьбіту рускай мовы вельмі цяжка зразумець. Вось прыклад гаворкі, на якой размаўлялі на Доне ў пачатку ХХ стагоддзя (арфаграфія арыгінала): «Я зарас встрену за баляс казачий, давичи втрелси с терцами, погутарили тадася вон я зарас и поведал шшё донцы дюжа с терцами личут, токмо наблиз иде та с низовыми донцами… Черизвычай старообрядцы, альбо с предвеку скочевались кактысь».\nЯшчэ больш балачка была пашырана на Кубані, дзе на ёй размаўлялі пераселеныя з Запарожскай Сечы казакі. Кубанская балачка, па словах навукоўцаў, найбольш блізкая да літаратурнай украінскай мовы. Аднак графіка і арфаграфія, як правіла, выкарыстоўваецца руская. Цікава, што перапісам 1897 года гэты дыялект нават аднеслі да ўкраінскай мовы.\nВось прыклад кубанскай балачкі: «Э, хлопче, у нас говорыть ни як не можно. Сапач так Сапач, а жежь ты не скажешь мини своей настоящей хвамилии, таких я богато, як ты бачив, а як шо и после цего ты за Сапача мини будыш гавкать, так я тобя прикажу пятьдесят батогив отпустыть в то мисто, виткиль ноги растут. Иды соби с Богом. Хочышь курень строй, а ны хочышь — черт с тобой».\nГорская балачка адрозніваецца прыкметным каўказскім (у першую чаргу адыгейскім) уплывам. Каўказскі субстрат нават выцясняе першапачатковы ўкраінскі, Леў Талстой у сваіх казацкіх апавяданнях згадвае асаблівасці лексікі горскіх казакоў: «ружжо» — «флінта», «забіць» — «замордовать», «бабуля» — «бабука», «маці» — «мамука», «сястра» — «нянюка» і г.д.\nКазакаў адносяць да субэтнасаў расійскага народа (усяго іх 16). Аднак літаратурныя помнікі былі толькі на балачцы і на мове архангельскіх памораў. Гэта дало падставу для заклікаў стварыць на базе балачкі казацкую мову.\nУ 1918 годзе атаман Пётр Красноў прапанаваў надаць балачцы статут афіцыйнай мовы Данской Рэспублікі нароўні з рускай, што не мела, аднак, шырокай падтрымкі. Стварэнне данской (казацкай) літаратурнай мовы было прыпынена.\nВыкарыстанне балачкі ў СССР абмежавалася выкананнем фальклорных песняў, у тым ліку славутай «Распрагайце, хлопцы, коні». Пэўным цэнтрам захавання моўнай традыцыі выступіў кубанскі казацкі хор, спецыялісты якога рабілі этнаграфічныя экспедыцыі ў пошуках новых народных твораў. У побыце балачка ўжываецца пераважна пажылымі станічнікамі. Сярод моладзі балачка лічыцца мовай калгаснікаў.\nУ пачатку 1990-х гадоў узніклі групы энтузіястаў, што выступалі за адраджэнне балачкі. Яны дабіліся стварэння на кубанскім тэлебачанні асобнай праграмы на балачцы і паступова працуюць над кадыфікацыяй граматычных правіл. Апошняй іхняй перамогай стала рашэнне мясцовых уладаў уключыць вывучэнне балачкі ў школьную праграму. Пакуль, аднак, яе будуць вывучаць факультатыўна.\nСупраць гэтай ідэі, дарэчы, ужо ўзнікла апазіцыя ў выглядзе выкладчыкаў рускай мовы. Яны баяцца, што вучні пачнуць усім класам «гэкаць» і «шокаць». Некаторыя кажуць, што лепш дадаткова вывучаць замежныя мовы, чым выміраючы дыялект. Нарэшце, шмат хто бачыць у адраджэнні балачкі палітычныя гульні. Кубанскія ўлады пад соусам адраджэння казацкай культурнай спадчыны змагаюцца з помнікамі савецкіх часоў. Гэта не падабаецца камуністам.\nАднак нават пачатак грамадскай дыскусіі па праблеме мясцовых дыялектаў — гэта ўжо вялікая перамога прыхільнікаў балачкі. Асабліва з улікам апошніх намераў Масквы абмежаваць вывучэнне ў школах моваў малых этнасаў Расійскай Федэрацыі.\nЦікавы таксама падыход да балачкі ва Украіне. Тут да гэтага часу папулярная думка пра тое, што кубанцы, нашчадкі запарожскіх казакоў, — этнічныя ўкраінцы. Сапраўды, украінскі элемент быў вельмі моцным на Кубані да пачатку 1930-х гадоў. Паводле дадзеных перапісу 1926 года, палова жыхароў Кубані лічыла сябе ўкраінцамі. У краі працавала некалькі навучальных устаноў з выкладаннем прадметаў на ўкраінскай мове, выходзілі ўкраінскамоўныя газеты, па-ўкраінску вялося справаводства і г.д.\nАднак падчас калектывізацыі чамусьці вырашылі русіфікаваць усе г. зв. украінскамоўныя раёны. Прычым асаблівая пастанова ЦК ВКП(б) і СНК СССР ад 14 снежня 1932 года патрабавала зрабіць гэта рэкорднымі тэмпамі — да 1 студзеня 1933-га. Рэдакцыям украінскамоўных кубанскіх газет было дадзена ўсяго тры дні, каб наладзіць іх выпуск па-руску. Такая татальная антыўкраінская кампанія дала свае вынікі. Паводле ўсесаюзнага перапісу 1959 года, украінцаў у Краснадарскім краі пражывала ўсяго 3,9 працэнта.\nНамеры рэабілітаваць балачку ва Украіне горача віталі. Нават факультатыўная балачка для ўкраінскай інтэлігенцыі — перашкода працэсам поўнай асіміляцыі Кубані. Аднак праблема ў тым, што балачка, так ці інакш, украінска-рускі дыялект, прычым вельмі падобны на «суржык» (украінскі падвід трасянкі). Той самы «суржык», які смяротна ненавідзіць украінская інтэлігенцыя, што вітае адраджэнне балачкі. Для інтэлектуалаў суржык — мова каланізацыі ўкраінскай вёскі.\nЦі не выклікае адраджэнне балачкі цікавасць да феномена суржыку, на якім, калі верыць матэрыялам Кіеўскага міжнароднага інстытута сацыялогіі ад 2003 года, размаўляюць 12 працэнтаў жыхароў Украіны? Тым больш, што суржык — арганічны кампанент шматлікіх твораў сучаснай украінскай літаратуры.


Ярмошына: Кандыдатаў будуць здымаць за выкарыстаньне замежнай дапамогі\n02.01.2008 / 16:57\n«Калі выкарыстоўваліся ўлёткі, вырабленыя па-за Беларусьсю, то гэта можна лічыць прамым доказам таго, што замежная дапамога аказвалася. Хаця б таму, што ўлёткі трэба вырабляць за валюту», — мяркуе Лідзія Ярмошына. Таксама ўсе сустрэчы з выбаршчыкамі зараз будуць толькі з дазволу ўладаў.\nНа парламенцкіх выбарах 2008 года кандыдатам у дэпутаты палаты прадстаўнікоў трэба дзейнічаць больш абачліва ў параўнанні з папярэднімі выбарамі. Такое меркаванне выказала ў інтэрв'ю БелаПАН старшыня Цэнтральнай камісіі па выбарах і правядзенні рэспубліканскіх рэферэндумаў Лідзія Ярмошына.\nПаводле яе слоў, гэта звязана са змяненнямі ў Выбарчы кодэкс, што прыняты ў 2006 годзе. У прыватнасці, зазначыла кіраўнік ЦВК, падставай для адмены рэгістрацыі кандыдата ў дэпутаты стане выкарыстанне замежнай матэрыяльнай дапамогі. «Калі раней выкарыстанне незаконных сродкаў цягнула за сабой папярэджанне, то цяпер прывядзе да абавязковай адмены яго рэгістрацыі», — сказала Л.Ярмошына.\nДаказваць выкарыстанне замежнай дапамогі павінны выбарчыя камісіі. «Яны будуць праводзіць спецыяльныя апытанні, выслухоўваць тлумачэнні, збіраць доказы, напрыклад, рэквізіты друкаванай прадукцыі. Таксама ў камісіі могуць паступаць паведамленні ад адпаведных органаў, што займаюцца ў Беларусі пытаннямі бяспекі. Цяжка сказаць, якія доказы будуць выкарыстоўвацца — галоўнае, што такая забаронная норма з'явілася, бо забарона як такая была і раней, але механізм яе рэалізацыі адсутнічаў», — заявіла Л. Ярмошына.\nПры гэтым кіраўнік ЦВК зазначыла, што не можа прывесці доказы выкарыстання замежнай дапамогі ў час папярэдніх парламенцкіх выбараў. «Але я лічу, што калі выкарыстоўваліся ўлёткі і плакаты, вырабленыя па-за Беларуссю, то гэта можна лічыць прамым доказам таго, што замежная дапамога аказвалася. Хаця б таму, што ўлёткі і плакаты трэба вырабляць за валюту», — лічыць яна.\nАпрача таго, зазначыла Л.Ярмошына, на будучых выбарах кандыдат будзе адказны за дзейнасць сваёй ініцыятыўнай групы. «Калі ў час вылучэння яна дапусціць пэўныя парушэнні, напрыклад, будзе раздаваць друкаваную прадукцыю невядомага паходжання, то кандыдат і ініцыятыўная група будуць папярэджаныя, а пры паўторным парушэнні кандыдату адмовяць у рэгістрацыі», — сказала кіраўнік ЦВК.\nЛ. Ярмошына таксама паведаміла, што ўдакладнены парадак адкрытай агітацыі. У прыватнасці, усе сходы і сустрэчы з выбаршчыкамі па-за закрытымі памяшканнямі павінны будуць ажыццяўляцца з адпаведнага дазволу мясцовых уладаў.


Демографическая ситуация в Шумилинском районе за январь 2012 года — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\nДемографическая ситуация в Шумилинском районе за январь 2012 года\n03.04.2012 shumilino127Комментарии on Демографическая ситуация в Шумилинском районе за январь 2012 года\nАўчыннікава Аляксандра (Обаль);\nБарысевіч Ілья (Мікіціха);\nВірко Павел (Шуміліна);\nВязіцкая Дар’я (Шуміліна);\nГінько Анна (Сідараўшчына);\nГолубеў Цімафей (Слабада);\nЖыгуноў Кліменцій (Мікіціха);\nЗахарава Дзіяна (Обаль);\nКарнілаў Міхаіл (Шуміліна);\nНовікава Вікторыя (Непароты);\nПанкрацьеў Арцём (Слабада);\nПастарнакова Ксенія (Обаль);\nПузікава Васіліса (Шуміліна);\nРадзівоненкаў Ян (Шуміліна);\nРэпнікаў Мацвей (Шуміліна);\nШалбанава Аляксандра (Грудзінава);\nЯрыга Дзмітрый (Шуміліна).\nУ лютым у раёне нарадзілася 17 дзетак – 9 хлопчыкаў і 8 дзяўчынак ( у студзені было 19 нованароджаных). Сямёра дзяцей з’явіліся на свет у Шуміліне. На тэрыторыі Обальскага сельсавета нарадзілася чацвёра дзетак, Лаўжанскага – трое, Сіроцінскага – двое, Дабейскага – адно дзіця. У лютым у Светласельскім, Мішневіцкім, Мікалаёўскім і Каўлякоўскім сельвыканкамах не зарэгістравана ніводнага нованароджанага.\nУ лютым у раёне зарэгістравана 11 шлюбаў. Пяць з іх зарэгістраваны ў ЗАГСе, астатнія – у сельвыканкамах. Па 2 шлюбы аформілі ў Обальскім і Сіроцінскім сельвыканкамах, па аднаму – у Лаўжанскім і Светласельскім.\nУ лютым судовым рашэннем былі пазбаўлены бацькоўскіх правоў у адносінах да сваіх непаўналетніх дачок грамадзянкі Хадзюкова з Обалі, Корзун з Мікалаёва і Дубко з Бубаляў.\nУ лютым суд Шумілінскага раёна разгледзеў 7 спраў аб скасаванні шлюбу. У чатырох разведзеных сем’ях ёсць дзеці. У трох выпадках іскі аб скасаванні шлюбу падалі жанчыны, у чатырох – мужчыны. Яшчэ 22 сямейным парам з дзецьмі і 10 парам без дзяцей суд даў тэрмін на прымірэнне.\nУ лютым у раёне пайшоў з жыцця 51 чалавек, у тым ліку шэсць з іх – працаздольнага ўзросту. 21 чалавек памёр ад хвароб сістэмы кровазвароту, 10 – ад старасці, 8 – ад анкалагічных захворванняў. У лютым зарэгістраваны адзін суіцыд.\nУ раёне ў лютым адбылося шэсць пажараў. На пажары загінуў жыхар а.-г. Амбросавічы. Урон ад пажараў склаў больш за пяць мільёнаў рублёў. Агнём пашкоджаны тры жылыя дамы і адна гаспадарчая пабудова. Работнікі райаддзела па надзвычайных сітуацыях выратавалі на пажары аднаго чалавека (вёска Хацілава) і дзевяць пабудоў на суму 60 мільёнаў рублёў.\nУ лютым у раёне зарэгістраваны два дарожна-транспартныя здарэнні. Чатыры чалавекі паранены, загінуўшых не было.


Прамая пошта - дарагі сродак. Паколькі гэта дорага, яго нельга рабіць выпадкова. Раней я казаў сваім кліентам, што магчымасць прыцягнуць чыю-небудзь увагу з дапамогай Direct Mail напрамую залежыць ад адлегласці паміж іх паштовай скрыняй і сметніцай. Адзіная частка кампаніі па прамой пошце, якая з'яўляецца больш важнай, чым мэтавая задача, - гэта магчымасць выканання гэтай кампаніі.\nСёння я атрымаў цудоўна створаны кавалак Direct Mail ад Yahoo! Пошукавы маркетынг. Прапанова ўяўляла сабой крэдыт у 75 долараў на нейкі маркетынг па ключавых словах на Yahoo! пошукавая машына. Так як я толькі што запусціў сацыяльная сетка для ветэранаў флоту, Я правёў некаторыя выпрабаванні, купляючы некаторыя ключавыя словы.\nДробны шрыфт, вядома, у тым, што вам трэба ўнесці на рахунак дэпазіт, які не падлягае вяртанню, у памеры 30 долараў. Гэта ўсё яшчэ клікі на 45 долараў, якія я мог бы выкарыстаць, таму паспрабаваў падпісацца. я кажу спрабаваў таму што ў працэсе рэгістрацыі і аплаты мяне не менш за 4 разы сустракала гэтае паведамленне пра памылку:\nDirect Mail мае адно агульнае з любой рэкламай. Вы павінны мець магчымасць даставіць сваю прадукцыю альбо паслугу, як толькі патэнцыял пройдзе праз дзверы. Немагчымасць дастаўкі наносіць больш шкоды, чым не рэклама. Я спадзяюся, што гэты Yahoo! кампанія была ўзорам кампаніі, разасланай некалькім людзям, каб праверыць здольнасць іх сістэмы апрацоўваць рэгістрацыю і пакупкі ... але праўда, напэўна, супрацьлеглая. Яны мяне згубілі! Пасля 4 спроб я не вяртаюся.\nYahoo! хутчэй за ўсё, выдаткавалі сотні тысяч долараў на гэты прамой паштовы адпраўленне. І дрэнны дырэктар па маркетынгу, які распрацаваў фантастычны твор, напэўна, будзе вінаваты ў дрэннай працы кампаніі.


Лукашэнка папрасіў Пуціна знізіць цану на газ | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАляксандр Лукашэнка падчас рабочай сустрэчы членаў Вышэйшага Еўразійскага эканамічнага савета, якая адбылася 14 красавіка ў рэжыме відэаканферэнцыі, звярнуўся да прэзідэнта Расеі Уладзіміра Пуціна з просьбай аператыўна разгледзець пытанне цаны на прыродны газ.\n„У гэтай частцы мой асаблівы зварот да прэзідэнта Уладзіміра Уладзіміравіча Пуціна, каб мы аператыўна маглі разгледзець гэтае пытанне”, — сказаў Лукашэнка, фрагмент выступу якога размешчаны ў телеграм-канале „Пул Першага”.\nБеларускі кіраўнік адзначыў, што, пакуль бакі не выйшлі на агульныя энергетычныя рынкі ў ЕАЭС, трэба дамовіцца аб тым, як паступіць у гэтай сітуацыі. „У першую чаргу гэта датычыць цэн і разлікаў за прыродны газ. Відавочна, што пры такой рэзкай змене эканамічнай кан’юнктуры цана павінна быць больш адаптыўнай, а механізм разлікаў — уздымным для спажыўцоў”, — заявіў ён.\n„Хацеў бы звярнуць увагу, што мы ўвайшлі ў крызіс з нявырашаным базавым для ўстойлівай работы эканомікі пытаннем. Гэта энергетыка, цэны на рэсурсы і разлікі за іх. Вядома, мы не чакалі, што такая сітуацыя складзецца. Але тым не менш факт відавочны. Такая нягнуткасць негатыўна ўплывае на ўвесь ланцужок фарміравання дададзенага кошту. А значыць, падрывае ўстойлівасць функцыянавання саюза”, — прыводзіць словы Лукашэнкі прэс-служба прэзідэнта.\nНапярэдадні Лукашэнка на нарадзе са сваімі вышэйшымі чыноўнікамі заявіў, што Расія можа дапамагчы Беларусі, знізіўшы кошт на газ. „Калі хочаце дапамагчы, зрабіце нам сусветную цану па прыродным газе, — сказаў ён. — Сёння ў Еўропе прыродны газ Расія прадае па 80 долараў, не вышэй за 90 долараў за тысячу кубаметраў, а мы плацім 127 долараў. Дзе такая цана сёння ёсць? Вось хочаце дапамагчы — дапамажыце. Ні грошай, нічога не просім. Навошта з нас шкуру драць?”


Вольга Роўная. Масква-Менск-Паўночныя Афіны | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВольга Роўная. Масква-Менск-Паўночныя Афіны\nЛета – час падарожжаў і адкрыццяў, час, калі лёгка пішуцца вершы і бліжэйшымі здаюцца зоры. Пра ўсё гэта разам, а таксама пра стаўленне да жыцця і малой радзімы, пра адрозненні паміж Менскам і Масквой-Падмаскоўем, дзе яна цяпер жыве, размаўляем з аўтаркай кнігі паэзіі “Глоток свежего воздуха”, літаратаркай, паэтэсай-песеннікам і астролагам Вольгай Роўнай.\nРР: Як яны адрозніваюцца – Менск і Масква? Як ты на ўзроўні энергетыкі пачуваешся тут і там?\nВольга Роўная: Менск больш еўрапейскі, тут я адчуваю чысціню, інтэлігентнасць… Масква за апошнія дзесяцігоддзі стала гандлёвай… Вялікі наплыў людзей – там стала цяжка жыць і дыхаць… А ў Менск я прыязджаю адпачнуць душой! Прыязджаю так сама, як бы прыехала ў Варшаву, Вільню ці Парыж…Палюбавацца архітэктурай, восенню… Дарэчы, заўжды наведваю Батанічны сад… А чысціня – гэта, праўда, важна. Важна не бачыць горы пластыку ля метро або зараснікі баршчавіку нават у заможных катэджных пасёлках пад Масквой. Гэта вельмі прыемна, гэта пачынаеш шанаваць…\nРР: Ведаю, што кожную восень ты прыязджаеш у Залессе на баль…\nВольга Роўная: Так, ужо традыцыйна напрыканцы верасня адбываецца баль у стылі 19 ст., прысвечаны дню народзінаў кампазітара, палітыка і дыпламата М. К. Агінскага. Своеасаблівы рытуал: сабрацца, пашыць сукенку і прыехаць з Масквы ў Паўночныя Афіны на баль… Вельмі цікавая праграма: танцавальныя майстар-класы, а потым непасрэдна паланэзы, полькі, мазуркі… Адпаведны дрэс-код. Двубоі. Карты… У гэтым годзе я нават згуляла ў віст і выіграла!\nРР: Ты шмат працуеш… Вершы, песні, майстар-класы, кансультацыі, масаж крышталямі… Раскажы, як паэзія сумяшчаецца з астралогіяй і як гэта “экзатычныя” прафесія ў тваім жыцці ўзнікла?\nВольга Роўная: Думала не раз пра ўсё гэта… Філфак педагагічнага замест журналістыкі або прыкладной матэматыкі, пра якія думала ў выпускных класах… Беларуская і польская мова, крыху настаўніцтва, паэзія, музыка… Напэўна, я з дзяцінства хацела зразумець, як чалавек шукае і знаходзіць сябе, свой лёс, сваю прафесію… Самарэалізацыя. Псіхалогія і астралогія падаюцца мне сродкам знайсці саміх сябе. Прывёў лёс!\nРР: Паэзія і астралогія ўжываюцца ў тваім жыцці цяпер?\nВольга Роўная: Так, ужываюцца, але зараз я пішу астралагічныя прагнозы штодзень, таму імпэту на вершы і тэксты не хапае. Хачу вярнуцца да свайго стылю “ўражанні дня” і пісаць замалёўкі ў стылі імрэсіянізму.\nРР: Астрологія – навука дакладная? Трэба праводзіць нейкія вылічэнні, каб разлічыць прагноз?\nВольга Роўная: У наш час астралагічныя карты выбудоўваюць кампутары – іх не трэба вымалёўваць і разлічваць ад рукі… Не маю зборніка эфемерыд – я з новага пакалення астролагаў! Усё разлічвае кампутар, а я гляджу на карту і апісваю настроі і тэндэнцыі дня ў метафарычнай форме. Астралогія для мяне хутчэй не навука, а мастацтва… Бо я спрабую, ведаючы кола сваіх чытачоў, даваць новую гуманітарную інфармацыю і сеяць разумнае, добрае, вечнае…\nРР: То бок застаешся крыху настаўнікам?\nВольга Роўная: Так, ёсць такі – трохі дыдактычны! – стыль…\nРР: Вернемся да паэзіі… Адна справа – вершы, другая – тэксты для песень. З кім з расейскіх і беларускіх зорак ты працуеш? Для каго хацела б напісаць песню?\nВольга Роўная: Думала пра гэта… Але цяпер часцей пішу менавіта вершы. Хачу свабоды – у мяне перыяд валявых нотак і нежаданне адаптавацца да чужога матэрыялу… Хачу выразіць свае думкі. Хацелася б паспрабаваць супрацоўнічаць з новымі выканаўцамі… З маладымі папрацаваць. Было б цікава напісаць песні для мультфільма, папрацаваць з дзеткамі. Хочацца цэльных сюжэтаў.\nРР: Ці хацела б напісаць песню для нейкага беларускага рок-гурта?\nВольга Роўная: Зазвычай там музыку і тэксты піша адзін чалавек… Напэўна, гэта ідэальна, але так, я б паспрабавала пры нагодзе. Дарэчы, у мяне ёсць адна песня на беларускай мове – для гурта “Залесянка”, дзе спявае мая мама…\nРР: Што цябе радуе і засмучае ў Беларусі, у Залессі?\nВольга Роўная: О, Залессе цяпер пераўтварылася ў нейкія Нью-Васюкі – проста культурніцкі цэнтр! Сяджу я ў сваім Падмаскоўі з сабакамі, катамі і кветкамі, а дома віруе свецкае жыццё: то Фінберг, то баль… Паўночныя Афіны вярнуліся…І людзі дбваюць пра свае сядзібы – гэта мне вельмі імпануе! Канечне, пэўны застой і планавая эканоміка засмучаюць.\nЗ госцем “Рацыі” перад чарговым яе авантурным падарожжам і падчас наведвання Залесся на Смаргоншчыне размаўляла Дар’я Ліс.


У Беларусі 38 выпадкаў “сьвінога" грыпу\n30 кастрычнік 2009, 16:01\nУ Беларусі ўпершыню афіцыйна абвешчана пра факты захворваньня на сьвіны грып. На адмысловай прэсавай канфэрэнцыі чыноўнікі Міністэрства аховы здароўя паведамілі пра 38 выпадкаў хваробы.\nЗ 38 чалавек, якія захварэлі на сьвіны грып, толькі трое працягваюць лячэньне. 35 цалкам выздаравелі і выпісаныя са шпіталяў. Аднак лябараторныя дасьледаваньні працягваюцца, таму могуць зьявіцца новыя выпадкі, паведаміў першы намесьнік міністра аховы здароўя Робэрт Часнойць. На пытаньне, чаму пра гэта абвешчана толькі сёньня, спадар Часнойць адказаў:\n“Я думаю, што інфармацыя — яна заўсёды даступная. Вы ў нас сёньня спыталіся, мы вам адказалі”.\nАднак нават у прэс-рэлізах для журналістаў, распаўсюджаных перад сустрэчай з чыноўнікамі, пра сьвіны грып не паведамлялася. На сёньня няма адпаведнай інфармацыі і на афіцыйным інтэрнэт-сайце міністэрства ды іншых структураў сыстэмы аховы здароўя. Адмаўлялі гэтыя факты і лекары шпіталяў. Тым часам у інтэрнэт-прасторы працягваецца абмеркаваньне чутак пра нібыта сьмерць людзей ад сьвінога грыпу. Робэрт Часнойць зьняпраўдзіў гэтыя чуткі, заявіўшы, што 4 чалавекі памерлі ад пнэўманіі:\n“Хачу падкрэсьліць і запэўніць усіх, што сёньня сьмерці ад грыпу, ад сьвінога грыпу тым больш, няма ў Рэспубліцы Беларусь. Так, былі і ёсьць, і сёньня мы назіраем выпадкі, у параўнаньні зь мінулым годам, выпадкі сьмерці ад пнэўманіі. Разьдзяляюцца паняткі — ад пнэўманіі і ад грыпу”.\n"Невядома, як зь ім змагаюцца"\nПаводле чыноўнікаў міністэрства, на сёньня ў Беларусі на прастуду і грып захварэлі 65 тысяч чалавек. Гэта на 20% больш, чым летась. Найбольш хварэюць дзеці — 60% ад агульнай колькасьці. Перадусім у Менску, Пінску, Салігорску, Маладэчне, Барысаве і іншых гарадах. Якія сымптомы мае сьвіны грып, паведамляе кіраўніца аддзелу міністэрства Людміла Жылевіч:\n“Сьвіны грып мае тую ж сымптаматыку, што і звычайны грып: падвышэньне тэмпэратуры, галаўны боль, стомленасьць, боль у вачах, можа быць задышка. А тое, што гэта чалавеку можа пагражаць ускладненьнямі, то гэта заўсёды было і заўсёды будзе”.\nШто ведаюць пра сьвіны грып менчукі і як ад яго бароняцца, цікаўлюся ў людзей на вуліцах гораду:\nКарэспандэнтка: “Ці чулі што-небудзь пра сьвіны грып, ці не баіцеся захварэць і як бароніцеся?”\nЮнак: “Чуў, але не асьцерагаюся надта. Бо ня чуў, каб нехта хварэў”.\nСпадарыня: “Канечне, баюся, бо невядома, як зь ім змагаюцца, з чым нават змагацца, бо мы ня ведаем сутнасьці гэтага грыпу, ягонага паходжаньня. Таму, канечне, страшна, асабліва за дзяцей.\nЮнак: “Ад грыпу п’ю вітаміны”.\nСпадарыня: “Чула, але ніяк не баранюся — што будзе, тое і будзе. Бо я лічу, што ад сьвінога грыпу памірае ня больш людзей, чым ад звычайнага. Проста няма гэтай інфармацыі пра сьвіны грып”.


БСБ Банк падаўжае тэрмін абмену картак\n17:30 11.10.2016 (абноўлена 12:52 12.10.2016)\nМІНСК, 11 кас — Sputnik. Тэрмін замены БСБ Банкам банкаўскіх карт у сувязі з пераходам на новы працэсінг падоўжаны да 1 лістапада, паведамілі Sputnik у прэс-службе банка.\nРаней ва ўстанове праінфармавалі, што ў сувязі з пераводам картак на абслугоўванне ў Банкаўскі працэсінгавы цэнтр з 15 кастрычніка некаторыя карткі кліентаў стануць неактыўнымі.\n"У сувязі з тым што многія кліенты яшчэ не паспелі атрымаць новыя карты, БСБ Банк падаўжае тэрмін замены карт да 1 лістапада 2016 года", — паведамілі ў прэс-службе.\nПаводле дадзеных банка, калі першыя лічбы нумара карты 460104, 460101, 460124, 460099, яна абслугоўваецца новым працэсінгавы цэнтрам (БПЦ) і мяняць яе не трэба.\nЗамене падлягаюць карты з першымі лічбамі 410745, 410746, 458283, 458288.\nУ БСБ Банку раней заявілі, што грамадзяне могуць атрымаць новыя плацёжныя карты бясплатна. Пры гэтым банк не будзе спаганяць камісію за адкрыццё карты і першы год абслугоўвання.