Школа спецыялізацыі ў кароткай стратэгічнай псіхатэрапіі - CTS Ареццо\nШкола спецыялізацыі ў стратэгічнай кароткай псіхатэрапіі з моманту свайго заснавання ў 1988 годзе была заснавана на метадалогіі навучання на ходзе дзейнасці, гэта значыць навучання праз дзейсны.\nКурс, рашуча аплікатыўнага навучальнага характару, спрыяе непасрэднаму вопыту лячэнне клінічных выпадкаў і л 'навучанне шляхам навучання стратэгіі пераменаў і тэрапеўтычнай камунікацыі. Усё гэта ў канкрэтным кантэксце псіхатэрапіі.\nВы атрымаеце навучанне, якое праводзіцца ў канкрэтны кантэкст псіхатэрапіі, а не ў штучных кантэкстах апавядання або проста сімуляцыі тэрапіі. Сапраўдная школа псіхалогіі, з рэальнымі пацыентамі на якой эфектыўна прымяняць псіхатэрапеўтычную мадэль школы прафесара Нардоне.\nПрызнаны Міністэрствам адукацыі, універсітэт і даследаванні ( МІУР - DM 20/11/2000), школа таксама падпісала а мемарандум аб узаемаразуменні з ордэнам псіхолагаў Тасканы. У канцы ст Чатырохгадовая спецыялізаваная школа па псіхатэрапіі Strategic Brief будзе ўручаны дыплом дазваляе ажыццяўляць псіхатэрапеўтычную дзейнасць згодна з арт. 3 закона № 56 ад 18.02.1989.\nКваліфікацыя да прафесіі псіхатэрапеўта эквівалентная кваліфікацыі ў універсітэцкіх спецыялізаваных школах для мэтаў удзел у публічных конкурсах (Ddl 4732, зацверджаны 3 лістапада 2000 г.), на пасады: псіхолага па дысцыпліне псіхатэрапія і доктара або псіхолага па дысцыпліне псіхатэрапія.\nПрыходзьце да нас па адраседзень адчыненых дзвярэй або запытаць інфармацыю, эл удзельнічаць у адборах для школы псіхатэрапіі Цэнтра кароткай стратэгічнай тэрапіі. Колькасць дапушчаных членаў абмежавана, запоўніце анкету. Не выпусціце свой шанец стаць кароткім стратэгічным псіхатэрапеўтам.\nSCARICA LA БРАСЮРА\nДаты пачатку навучальнага года\nДаты ўступных іспытаў\n2 дні ў месяц (у выхадныя)\nАреццо і Фларэнцыя\nУДЗЕЛЬНІЦЬ У ДЗЕНІ АДКРЫТЫХ дзвярэй\nПраФ. ДЖОРДЖА НАРДОНЕ\nДжорджо Нардоне, дырэктар школьны настаўнік ён з'яўляецца заснавальнікам Цэнтра стратэгічнай тэрапіі ў Ареццо. Цэнтр, заснаваны разам з Паўлам Вацлавікам, студэнтам і прызнаным спадчыннікам якога з'яўляецца Нардон, дзе ён ажыццяўляе сваю дзейнасць у якасці псіхатэрапеўта. Сёння на міжнародным узроўні гэта лічыцца найбольш выбітная фігура ў традыцыях школы Пала-Альта.\nДжорджыа Нардоне прызнаны як за сваю творчасць, так і за метадалагічную строгасць. Гэты сінтэз паміж «мастаком» і «навукоўцам», які дазволіў яму стварыць дзесяткі інавацыйных тэрапеўтычных методык і сфармуляваць канкрэтныя пратаколы лячэння, некаторыя з якіх рэальныя. «Лепшая практыка» псіхатэрапіі як у выпадку дакучлівых і кампульсіўных фобічных расстройстваў і расстройстваў харчавання.\nТэарэтычныя фармулёўкі яго прымянення лічацца сапраўднай «школай думкі», да якой натхняюцца навукоўцы і прафесіяналы ўсяго свету.\nЯна трымаецца дзесяцігоддзямі канферэнцыі і семінары спецыялістаў і прадставіў сваю працу да гэтага часу больш чым у 36 краінах у свеце.\nЯНЫ ГАВАЮЦЬ ПРА НАС\nМастацтва пераменаў. Стратэгічная тэрапія і гіпнотерапія без трансу\nЯ ўдзячны за тое, што напісаў гэта ўвядзенне ў кнігу, якую я лічу фундаментальнай працай таго, што цяпер называецца стратэгічнай тэрапіяй, гэта значыць сучаснай эвалюцыі сістэмнага і эрыксанаўскага падыходу да псіхатэрапіі. Мне таксама прыемна ўнесці свой уклад у гэту важную працу і працаваць разам з Джорджыа Нардоне.\nАкрамя таго, было яшчэ прыемна адзначыць, як на аснове сістэмнага навучання, атрыманага разам з маімі калегамі і са мной у МРТ у Пала-Альта, я змог распрацаваць ідэі і часта распрацаваць цалкам арыгінальныя стратэгіі, уключаючы нашу сістэмную мадэль. у межах сваёй асабістай працы.\nПол Вацлавік, лістапад 1989 - Пала-Альта\nПазнанне праз змены: эвалюцыя кароткай стратэгічнай тэрапіі\n«Гэтая кніга — адважная і высакародная пазыцыя супраць наркабаронаў сучаснай псіхіятрыі. На працягу многіх гадоў Нардон і яго калегі даследавалі практычныя і эфектыўныя спосабы аказання дапамогі іншым без таксічных эфектаў лекаў і доўгатэрміновай эканамічнай заблытанасці. Яго праца дапамагае зноўку вызваліць прафесіі, якія дапамагаюць, вызваляючы іх быць актыўнымі ўдзельнікамі карысных пераменаў».\nБрэдфард Кіні, доктар філасофіі, выдатны вучоны ў галіне культуралогіі, фонд Ringing Rocks.\n«Лагічна, ясна і бліскуча! Гэтую кнігу павінен прачытаць кожны тэрапеўт і студэнт тэрапіі».\nКло Маданес, дырэктар Цэнтра стратэгічнага ўмяшання Роббінса-Маданеса, Ла-Хойя, Каліфорнія\n«Джорджыа Нардоне і яго супрацоўнікі з'яўляюцца вядучымі ўдзельнікамі псіхатэрапіі. Знаючы праз змены, яны прапануюць апошнія дасягненні ў сваёй стратэгічнай мадэлі, а таксама прадастаўляюць практычныя прыклады і просты ў выкананні стэнаграму. Гэта тэрапія сэрца і надзеі, якая дэманструе, што нават самыя, здавалася б, цяжкавырашальныя праблемы можна палегчыць».\nДжэфры К. Зейг, доктар навук, дырэктар Фонду Мілтана Х. Эрыксана\nШТО ПРА НАС КАЖУЦЬ СТУДЭНЦЫ\nПсіхолаг-псіхатэрапеўт - Мерано\nЗ першага дня заняткаў вас праецыруюць у практыку «гандлю». Спачатку ўсё здаецца магіяй, якую цяжка паўтарыць. Тады аднойчы вы выявіце, што вы таксама здольныя!\nВывучэнне гэтай мадэлі - гэта складанае і займальнае падарожжа, якое вучыць нас быць сапраўднымі агентамі пераменаў і, такім чынам, задаволенымі тэрапеўтамі.\nPsicóloga Clínica, бальніца CIMA - Сан-Хасэ, Коста-Рыка\n«Сустрэча з кароткай стратэгічнай тэрапіяй стала магчымасцю прадставіць у Коста-Рыцы мадэль псіхалагічнага падыходу, здольнага заахвоціць і матываваць маладых спецыялістаў да паглыбленага вывучэння, каб укараніць новыя рэсурсы, якія дадуць вынікі ў іх звычайных спосабах псіхалогіі. Больш чым станоўчы ў часы, пра якія яны ніколі не падазравалі».\nPsicóloga, Maestra en Terapia Familiar, Hipnoterapeuta - Мексіка\n«Я з'яўляюся прафесійным трэнерам для вяртання назад, калі я адкрыюся, каб даведацца структуру праблем і азнаёміцца з эфектыўнасцю intervenciones de la TBE.\nVer el Cambio en la cara de las personas, як вы хочаце ззяць ya sonreír, калі resuelven a dificultad de años en pocas sesiones, es lo mejor que le puede pas да тэрапеўта ".\nЛекар, псіхатэрапеўт - Турын\nВыдатная школа, з кваліфікаванымі, падрыхтаванымі і абноўленымі настаўнікамі. Школа вылучаецца сваім метадам навучання «навучанне на ходзе», пры якім строгая тэарэтычная падрыхтоўка заўсёды суправаджаецца практычным прымяненнем у шырокім коле рэальных клінічных выпадкаў. За вучнямі ўважліва сочаць.\nПсіхолаг-псіхатэрапеўт - Кальяры\nСвежы ад магістра ў галіне стратэгічнай псіхатэрапіі, які зацікавіў мяне, я меў разумныя сумневы, што адлегласць Кальяры-Арэцо, якое трэба пераадольваць кожныя 15 дзён на працягу 4 гадоў, прымусіла б мяне адмовіцца ад працягу; потым я ўбачыў майго настаўніка прафесара Нардоне, які працуе: невялікія хірургічныя дзеянні па-майстэрску збалансаванай і мэтанакіраванай псіхатэрапіі. Я вырашыў. І яшчэ ніколі не было больш захапляльнага падарожжа; ва ўзрастаючым адукацыйным кантынууме.\nПсіхолаг-псіхатэрапеўт - Мілан\nЖыццёвы вопыт і вопыт фарміравання ва ўсіх адносінах.\nМадэль прафесара Джорджыа Нардоне дала мне магчымасць расці як асабіста, так і прафесійна.\nПсіхолаг-псіхатэрапеўт - Фларэнцыя\nНавучанне, атрыманае ў Вышэйшай школе Цэнтра стратэгічнай тэрапіі, перасягнула мае чаканні. Я вучыўся ў школе з цікавасцю і ўвагай, але і з некаторымі сумненнямі ў сваёй здольнасці дамагчыся поспеху ў прафесіі. Замест гэтага, калі я пачаў прымаць пацыентаў, я апынуўся ў стане пачаць і працягваць тэрапію без ваганняў. Я не ведаю, як гэта адбылося, гэта, напэўна, ужо вынік стратэгічнага падыходу Школы, які мае на мэце навучанне ўмець рабіць, а не проста ведаць. Рэкамендавана.\nЦэнтр стратэгічнай тэрапіі ў Арецо - гэта навукова-даследчы, навучальны і псіхатэрапеўтычны інстытут, заснаваны ў 1987 годзе. Джорджыа Нардоне і Пол Вацлавік.\nІ таксама месца аспірантуры ўрачоў і псіхолагаў Кароткая стратэгічная псіхатэрапія (Кароткая стратэгічная тэрапія Мадэль Джорджо Нардоне) афіцыйна прызнаны Міністэрствам адукацыі, універсітэтаў і даследаванняў (MIUR) за прысваенне звання псіхатэрапеўта.\nІнстытут быў заснаваны з мэтай развіцця мадэлі Інстытут псіхічных даследаванняў Пала-Альта (Кароткая тэрапія) у напрамку больш перадавой тэрапеўтычнай тэхналогіі, якая давала б больш высокія вынікі з пункту гледжання эфектыўнасці і эфектыўнасці лячэння і прыстасоўвала б яе да розных культур і прыстасоўваць, дзякуючы «спецыяльным» стратэгіям і стратегіям, да найбольш важных формы псіхапаталогіі.\nГэты першапачатковы праект яшчэ больш замацаваўся 30 даследчых праектаў што прывяло да распрацоўкі як мага больш арыгінальных тэрапеўтычных пратаколаў, якія ў цяперашні час уяўляюць сабой, у многіх выпадках, найлепшую практыку ў сектары.\nТакім чынам, першапачатковая мадэль, якая абыякава ўжывалася да ўсіх формаў парушэнняў, стала дыферэнцыраванай мадэллю, якая адпавядае тэрапеўтычныя растворы да розных псіхапаталагічных устойлівасцяў.\nУ Цэнтры стратэгічнай тэрапіі ў Арецо іх лячыў непасрэдна Джорджо Нардоне або пад яго наглядам больш за 25.000 XNUMX выпадкаў пацыентаў з усяго свету;\nБольшасць з гэтых метадаў лячэння былі знятыя і выдуманыя найважнейшы архіў клінічных выпадкаў, якія існуюць у галіне псіхатэрапіі. Даследаванні, праведзеныя на выбарцы, паказваюць агульную эфектыўнасць мадэлі ў 89% выпадкаў і эфектыўнасць, роўную сярэдняй працягласці тэрапіі 7 сеансаў. Акрамя таго, дыферэнцыяльная эфектыўнасць паказвае, што для некаторых псіхапаталогій мадэль яшчэ больш вылучаецца ў выніках.\nУсё гэта зрабіла Цэнтр стратэгічнай тэрапіі Ареццо сусветны арыенцір для кароткай стратэгічнай псіхатэрапіі і зносіны, арыентаваныя на змены.\nКароткі стратэгічны падыход да тэрапіі заснаваны на фактах (Szapocznik et al., 2008) і прызнаны лепшай практыкай для некаторых важных псіхапаталогіі.\nмадэль, сфармуляваны Паўлам Вацлавікам і эвалюцыянаваў Джорджа Нардоне (Кароткая стратэгічная тэрапія, мадэль Джорджа Нардоне), а таксама быў эмпірычна і навукова пацверджаны (Nardone, 2015; Pietrabissa, Gibson, 2015; Nardone, Salvini, 2014; Castelnuovo et al., 2011, 2007; ; Jackson et al. 2018) на працягу больш за 25 гадоў прывяло, як сведчаць шматлікія публікацыі, атрыманыя ў выніку гэтага, (гл. анатаваную бібліяграфію), да распрацоўкі перадавых кароткіх пратаколаў тэрапіі, якія складаюцца з інавацыйныя метады створаны ad hoc, каб разблакаваць пэўныя тыпы ўстойлівасці найбольш важных псіхічных і паводніцкіх паталогій.\nЗ самай першай сустрэчы з пацыентам мадэль арыентуецца на змены; насамрэч выкарыстоўваецца не класічная працэдура дыягностыкі, а ўдасканалены метад дыягностыкі-ўмяшання: стратэгічны дыялог.\nГэты пратакол для правядзення першага інтэрв'ю дазваляе пераўтварыць, з дапамогай паслядоўнасці пэўных метадаў (стратэгічныя пытанні, перабудовы перафразаў, якія выклікаюць формулы і канчатковыя прадпісанні), у працэс даследаванні-інтэрвенцыі што прыводзіць пацыента і тэрапеўта да сумеснага адкрыцця таго, «як» працуе праблема і «як» яе можна вырашыць.\nЗыходзячы з гэтага, у канцы першай сесіі в тэрапеўтычныя паказанні падыходзяць да прадстаўленага парушэння. На наступным інтэрв'ю будуць ацэнены эфекты як тэрапеўтычнага дыялогу, так і рэцэптаў, якія будуць рэалізаваны.\nУ цэнтры ўвагі кароткай стратэгічнай псіхатэрапіі рэструктурызацыя і змены рыгідных уяўленняў пацыента, якія выклікаюць у яго паталагічныя рэакцыі. Каб дасягнуць гэтага, умяшанне накіравана на тое, каб разарваць замкнёнае кола паміж няўдалымі спробамі рашэння пацыента, якія падсілкоўваюць засмучэнне, і яго захаваннем, якое падтрымліваецца менавіта такімі контрпрадуктыўнымі рэакцыямі. Такім чынам, дысфункцыянальныя «спробы рашэнняў» павінны быць заменены іншымі, здольнымі парушаць паталагічны баланс і пераўтварыць іх у здаровыя і функцыянальныя.\nТэрапеўтычныя стратэгіі і стратагемы прыстасаваны да праблемнай сітуацыі і да канкрэтнай формы праявы засмучэнні. Як ужо згадвалася, колькасць тэрапеўтычных методык, распрацаваных і аформленых Джорджыа Нардоне і яго супрацоўнікамі, якія ахопліваюць большасць формаў паталогіі, якія сустракаюцца ў псіхатэрапіі, багата.\nПаралельна з гэтымі стратэгіямі і стратагемамі, асобныя формы тэрапеўтычная камунікацыя, здольны абыйсці супраціў зменам, характэрным для кожнай чалавечай сістэмы, у прыватнасці, «перфарматыўнай» камунікацыі, мове, якая прымушае вас адчуваць, а таксама разумець, і камунікацыі «забараніла», гэта значыць сугестыўная мова, каб прадпісваць дзеянні або думкі, якім пацыент звычайна пярэчыць.\nТак называў Пол Вацлавік «Гіпнотерапія без трансу».\nКалі тэрапеўтычнае ўмяшанне дае жаданыя эфекты, пераходзім да фазы кансалідацыя з іх праз працэс пераазначэння ўнесеных змен і рэсурсаў і здольнасцяў, якія пацыент прадэманстраваў, што ён можа выкарыстоўваць.\nУсё з мэтай накіраваць яго на перамогу поўная аўтаномія і асабістая незалежнасць. Для гэтага кожная выкарыстоўваная методыка таксама асвятляецца такім чынам, каб цяпер ужо былы пацыент мог забавіць яе ў будучыні.\nНавучальны курс уключае, у адпаведнасці з палажэннямі Міністэрства адукацыі, універсітэтаў і навуковых даследаванняў (МІУР), тэарэтычныя гадзіны, практычныя гадзіны, практыкаванні, экспертызу тэматычных даследаванняў, гадзіны індывідуальнага навучання. Гэта дзейнасць заўсёды праводзіцца пад наглядам Навуковага камітэта і кіруецца выкладчыкамі.\nШкола спецыялізацыі ў кароткай стратэгічнай псіхатэрапіі, заснаваная на перадумовы навучання на ходзе дзейнасці, у асноўным пабудавана на прыкладная праца, прычым большая частка гадзін пасля пачатковай тэарэтычнай падрыхтоўкі прысвечана вывучэнню відэакасеты і рэальнай клінічнай практыцы.\nУ дадатак да гадзін, прысвечаных базавым тэарэтычным выкладанню, у першыя два гады праца ў асноўным накіравана на вывучэнне разам з выкладчыкам відэазапісаў, якія тычацца тэрапіі, завершанай з першага па апошні занятак па асобных паталогіях. Кожны выпадак аналізуецца па сесіі зносіны, адносіны і тэхніка выкарыстоўваецца для лячэння і вырашэння справы.\nАсаблівая ўвага будзе нададзена тэхніцы клінічнага інтэрв'ю, якая ў кароткай стратэгічнай тэрапіі з'яўляецца адначасова і дыягностыкай, і ўмяшаннем, бо яна здольная ўжо на першым сеансе змяніць і рэструктураваць успрыманне чалавека адносна яго праблемы.\nУ далейшым, на працягу трэцяга і чацвёртага курсаў кожны студэнт будзе мець магчымасць прытрымлівацца, у сумесная тэрапія з Джорджыа Нардоне, ад трох да пяці пацыентаў і змогуць назіраць за тэрапіямі, якія праводзіць дырэктар школы праз замкнёную ланцуг камер, каб увайсці ў сэрца сваёй прафесіі.\nДаследаваныя і завершаныя справы стануць аб'ектам канчатковай распрацоўкі дысертацыі па спецыялізацыі.\nТРЫМАЎЛАСЦЬ КУРСА І НАВЕДЗВАННЯ\nПрацягласць школы па кароткай стратэгічнай псіхатэрапіі складае 4 гады.\nНавучальны год пачынаецца ў студзені і заканчваецца ў снежні, перамяжоўваючыся месячнымі летнімі канікуламі.\nУрокі арганізуюцца па выхадных, два ўрокі ў месяц па суботах або нядзелях плюс цэлыя выходныя (субота і нядзеля) кожныя два месяцы, каб дазволіць наведванне тым, хто прафесійна займаецца на працягу тыдня.\nНеабходна мінімум 70% ад агульнай колькасці гадзін.\nСПАМПАВАЦЬ ПЛАН НАВУЧАННІ\nПарадак прыёму і крытэрыі\nДля паступлення ў Школу спецыялізацыі па кароткай стратэгічнай псіхатэрапіі патрабуецца ступень у галіне псіхалогіі або медыцыны і хірургіі і рэгістрацыя ў адпаведных прафесійных рэгістрах. Таксама могуць прымацца выпускнікі, яшчэ не залічаныя ў адпаведныя рэестры, якія здаюць дзяржаўны экзамен на 1-й сесіі пасля пачатку курса.\nДля паступлення патрабуецца ацэнка прыдатнасці, сфармуляваная на аснове пісьмовага тэсту і сумоўя, накіраванага на высвятленне матывацый, псіхалагічнай сталасці кандыдата і асабістых здольнасцяў да вывучэння стратэгічнага падыходу да тэрапіі.\nЗаявы аб допуску да іспыту, якія можна спампаваць на наступнай старонцы, павінны быць накіраваны заказным лістом не пазней чым за тыдзень да даты экзамену разам з наступнымі дакументамі:\n4,200 еўра ў год (магчымыя растэрміноўкі па ўзгадненні пры залічэнні).\nДАВЕДАННЫЯ ТЭКСТЫ, РЭКАМЕНДУЕМЫЯ ДЛЯ ўступнага тэсту\nНардон Г., Портэлі К., 2005 г. - Змяніць, каб ведаць - Ponte alle Grazie, Фларэнцыя;\nСПАМПАВАЦЬ РЕГИСТРАЦИОННУЮ ФОРМУ\nДАСЛЕДАВАННІ І ПУБЛІКАЦЫІ\nНАШЫ ДЗІ АДКРЫТЫХ дзвярэй\nЦэнтр стратэгічнай тэрапіі адкрывае свае дзверы для выпускнікоў псіхалогіі і медыцыны, якія жадаюць даведацца аб чатырохгадовым курсе спецыялізацыі па кароткай стратэгічнай псіхатэрапіі (Кароткая стратэгічная тэрапія, мадэль Джорджа Нардоне).\nФорма школы адчыненых дзвярэй\nлагатып патрабуецца выдаляць delete_solid рухацца цягнуцца ачысціць няясная дубляваць копія clone_solid кланаваць падказцы tooltip_solid забараніць Галачка малюнак сцяжок_круг галачка_квадрат праверка check1 плюс plus1 plus2 plus3 plus4 мінус мінус1 мінус2 мінус3 мінус4 адмяніць адмяніць1 блізка report_problem_solid паведаміць_праблему стрэлка ўверх стрэлка ўверх1 стрэлка ўверх2 стрэлка ўверх3 стрэлка ўверх4 стрэлка ўверх5 arrowup5_solid стрэлка ўверх7 стрэлка ўверх6 стрэлка ўніз стрэлка ўніз1 стрэлка ўніз2 стрэлка ўніз3 стрэлка ўніз4 стрэлка ўніз5 arrowdown5_solid стрэлка ўніз7 стрэлка ўніз6 стрэлка_налева стрэлка_направа фільтраваць спампаваць загрузіць2 загружаць download2 жорсткі дыск аловак_цвёрды аловак подпіс карыстальнік рэгістр account_circle_solid рахунак_круг адрасная_картка пункт checkbox_unchecked сцяжок checkbox_solid расчыняюцца caret_square_down кантрольны_квадрат radio_unchecked radio_checked скраббер location_solid размяшчэнне пераключацца пераключаць_выкл праверка_шчыта shield_check_solid гадзіны clock_solid спасылка электронная пошта email_solid mail_bulk тэлефон каляндар код тэг тэг_цвёрды цэннікі пошук карта сайта файл файл_тэкст_цвёрды тэкст_файла варыянт option_solid more_horiz more_vert more_horiz_solid more_vert_solid калькулятар ключ keyalt_solid keyalt клавіятура вачэй вачэй_цвёрды вока_косая рыса вачэй_слэш_цвёрды разрыў_старонкі дзень_прагляду прымацаваць_файл прынтэр загаловак h1 паўтарэнне паўторнік хэштэг эканоміць паўзункі code_commit зорка зорка_поўная зорка_палова лінейны_масштаб кругавая_дыяграма stats_bars смс высокі рост MailChimp падача выраўнаваць_права выраўнаваць злева кнопка браўзэр cloud_download_solid cloud_download cloud_upload_solid хмарная_загрузка cloud_solid воблака перамешванне абмен dropper_solid адценне цвёрды паддон паддон адбітак пальца здань сэрца_цвёрдае сэрца гісторыя імпарт экспарт label_solid этыкетка замак_адкрыць lock_solid Блакаванне Чароўная палачка знак_даляра адсоткаў notification_solid апавяшчэнне знешняя_спасылка прагляд старонкі прагляд старонкі settings_solid налады друк падтрымка тэкст_цвёрды тэкст тэкст2 тэкст3 разгортвацца_менш раскрыць_больш праца_цвёрдая працаваць белая_этыкетка змяншэння максымізаваць мінімізаваць дазволіць актыўная кампанія Aweber кампаніямонітор пастаянны_кантакт GetResponse табліцы Google Будынак HubSpot значок кантакту паштовы паэт значок paypal sendinblue сенты продажаў salesforcealt паласа stripealt twilio WooCommerce WordPress крэдытная картка крэдытная_картка_альт cc_amex cc_discover cc_mastercard cc_visa Значок cc_paypal cc_stripe цана прадукт агульны колькасць каталог Zapier Папярэдні прагляд назад Заблакаваны Адамкнуць\nАдправіць запыт на рэгістрацыю\nНавошта паступаць у школу псіхатэрапіі\nМеркаванне № 1 (этыка)\nДапамагаць іншым - лепшая праца ў свеце, але трэба ведаць, як гэта рабіць.\nБольшасць людзей, якія вырашылі стаць псіхолагамі, матываваныя вялікім жаданнем унесці свой уклад у дабрабыт іншых, дапамагчы людзям, якія жывуць у нястачы, праявіць суперажыванне і салідарнасць. Але ўсяго гэтага, на жаль, недастаткова, каб дапамагчы. Вялікая матывацыя выбару быць "псіхам" мала карысці, калі яна не падтрымліваецца спецыфічнымі навыкамі і тэхнічным навучаннем "як гэта зрабіць".\nУсе гэтыя аспекты, якія, на жаль, не прадугледжаны за 5 гадоў навучання ў ВНУ. Такім чынам, для маладога выпускніка становіцца неабходным забяспечыць сапраўдную паслядыпломную падрыхтоўку, якая дасць яму неабходныя інструменты для найлепшага выканання сваёй прафесіі. І няма больш комплекснай падрыхтоўкі, чым добрая аспірантура.\nМеркаванне № 2 (эканамічнае)\nДапамагаць іншым - лепшая праца ў свеце, але як праца, вы павінны ўмець жыць у ёй.\nКолькасць выпускнікоў псіхолагаў пастаянна расце, і, на жаль, павялічваецца і колькасць маладых псіхолагаў, якія трапляюць на некваліфікаваную працу або не маюць ніякага дачынення да вучобы. На жаль, нельга жыць толькі «дыягназам» і «псіхалагічнай рэабілітацыяй»: занадта вялікая канкурэнцыя, неадэкватная медыцынская і сацыяльная палітыка і шмат іншых прычын, якія выходзяць за рамкі гэтага абмеркавання.\nКалі выпускнік псіхалогіі хоча зарабляць на жыццё сваёй працай, яму патрэбна прызнаная кваліфікацыя і дакладная пазіцыя ў свеце працы. Постаць псіхатэрапеўта ў цяперашні час шырока прызнана, і ўсё больш людзей шукаюць дапамогі гэтага тыпу ў якасці альтэрнатывы фармакалагічнаму тыпу. Карацей кажучы, псіхатэрапіяй можна пражыць і таксама добра, выконваючы працу, для якой вы вучыліся і якую любіце, эфектыўна і з задавальненнем.\nМеркаванне № 3 (стратэгічнае)\nДапамагаць іншым - лепшая праца ў свеце, але для гэтага патрэбны канкрэтныя і эфектыўныя інструменты.\nМногія маладыя псіхолагі аддаюць перавагу кароткім курсам аспірантаў, напрыклад, магістрам, часта з-за неабходнасці або ілюзіі эканоміі часу і грошай. На самай справе майстар, абраны ў якасці альтэрнатывы школе псіхатэрапіі, толькі ўяўляе сабой эканомію, таму што яна не забяспечвае ні падрыхтоўкі, падобнай да школы (а ў гэтым свеце вы павінны быць вельмі падрыхтаваны, калі хочаце працаваць), ні тытул неабходна вылучыцца з іншых. Таму лепш «пайсці пазней, каб прыехаць раней», выбіраючы спецыялізацыю, якая дае канкрэтныя і эфектыўныя інструменты для добрага выканання прафесіі.\nТаму выбар тыпу школы з'яўляецца прынцыповым. Пасля таго, як універсітэцкі курс жыў цалкам на кнігах, вельмі важна, каб школа псіхатэрапіі забяспечвала навучанне «на месцах». Школа, якая дазваляе студэнтам бачыць рэальную тэрапію (магчыма, у прамым эфіры або прынамсі на відэа), мець магчымасць уступіць у сумесную тэрапію з экспертам-тэрапеўтам, мець рэальнае ўзаемадзеянне з пацыентамі, дазваляе ім набываць тыя інструменты і навыкі, якія не чытаць кніг можа гарантаваць.\nСловы з'яўляюцца такім жа магутным (і небяспечным) тэрапеўтычным інструментам, як скальпель, чытаць кнігу пра тое, як імі карыстацца, недастаткова, каб ведаць, як гэта зрабіць.\nСумясціўшы 5 гадоў універсітэцкага навучання з яшчэ 4 гадамі тэорыі, вы атрымаеце званне псіхатэрапеўта, але гэта не дазволіць вам паспяхова канкурыраваць у свеце працы. Таму, выбіраючы спецыялізацыю, робячы выгляд, што ведаеце, як арганізаваны 4-гадовы навучальны шлях, удзельнічайце ў днях адчыненых дзвярэй, якія сёння ладзяць большасць школ, размаўляйце са студэнтамі і выпускнікамі, каб пераканацца, што вы выбіраеце сапраўды кваліфікацыйны шлях. .\nМеркаванне № 4 (чыста асабістае)\nДапамагаць іншым - лепшая праца ў свеце.\nПаступленне ў школу псіхатэрапіі - гэта інтэнсіўны, прыгожы, узбагачальны вопыт. Любы, хто пакідае псіхатэрапеўтычную школу, не ператварыўшыся ў яе глыбока, або пайшоў у няправільную школу, або нічога не навучыўся.\nЗ 4-х гадоў аспірантуры па псіхатэрапіі я забрала не толькі запал і навыкі, з якімі я выконваў сваю працу на працягу амаль 20 гадоў, але і самыя важныя сяброўскія адносіны ў маім жыцці, жаданне працягваць вучыцца і фармаваць сябе, жаданне пастаянна ўдасканальвацца.\nДзякуючы гэтым 4 гадам я навучыўся рабіць лепшую працу ў свеце, якую я жадаю кожнаму з вас, таму што, як казаў Канфуцый: «Выбірай працу, якую любіш, і ты ніколі не будзеш працаваць, нават адзін дзень ва ўсім вашым жыцці».\nРаберта Міланезэ (псіхолаг-псіхатэрапеўт, спецыяліст па кароткай стратэгічнай псіхатэрапіі.


Канвертаваць Ангольскага Кванза (AOA) і Кенійскіх шылінгаў (KES) : Калькулятар абменнага курсу\nАнгольскага Кванза (AOA) і Кенійскі шылінг (KES) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ангольскага Кванза і Кенійскі шылінг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ангольскага Кванза. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Кенійскі шылінг валюты па змаўчанні. Націсніце на Кенійскіх шылінгаў або Ангольскага Кванза канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАнгольскага Кванза гэта валюта, у Ангола (АТ, НАЗАД). Кенійскі шылінг гэта валюта, у Кенія (KE, KEN). Сімвал AOA можа быць запісаная Kz. Сімвал KES можа быць запісаная K Sh. Ангольскага Кванза дзеліцца на 100 lwei. Кенійскі шылінг дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу ангольскага Кванза Апошняе абнаўленне 21 верасень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Кенійскі шылінг Апошняе абнаўленне 21 верасень 2020 ад Yahoo Finance. AOA каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. KES каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


06 верасень 2021, 18:16\nПрысуд Марыі Калесьнікавай і Максіму Знаку — гэта працяг расправы над камандай галоўнага апанэнта Лукашэнкі: Віктара Бабарыкі. Гэтым прысудам улады маркіруюць тых, хто ў іхных вачах зьяўляецца галоўнай пагрозай для аднаасобнай улады Лукашэнкі.\nНадзвычай жорсткі прысуд вынесены па чыста «палітычных» артыкулах.\nМарыя Калесьнікава і Максім Знак — адны з самых вядомых і буйных фігур леташніх прэзыдэнцкіх выбараў.\nНевыпадкова суд зрабілі закрытым. Бо стварэньне Каардынацыйнай рады ніяк ня цягне на абвінавачваньне ў экстрэмізьме і замаху на ўладу.\n11 гадоў зьняволеньня Марыі Калесьнікавай — гэта помста за ўсе гендэрныя траўмы Лукашэнкі мінулага году.\nНават паводле сёньняшніх беларускіх рэпрэсіўных стандартаў прысуд Марыі Калесьнікавай і Максіму Знаку выглядае надзвычай жорсткім: 11 і 10 год калёніі адпаведна.\nТаму адразу ўзьнікае пытаньне: чаму, з якой прычыны такая бязьлітаснасьць?\nКалі падыходзіць фармальна, то тыя артыкулы Крымінальнага кодэксу, паводле якіх іх абвінавацілі, не давалі спадзеваў на літасьць. Артыкулы чыста «палітычныя», ніякай там звыклай гульні ў нясплачаныя падаткі ці яшчэ ў нейкія эканамічныя зачэпкі.\nМарыя Калесьнікава і Максім Знак — самыя вядомыя і буйныя фігуры мінулагодніх прэзыдэнцкіх выбараў. Іншыя ўдзельнікі той выбарчай кампаніі альбо трапілі за краты яшчэ да рэальнага яе пачатку (Сяргей Ціханоўскі, Мікола Статкевіч, Павал Севярынец, Віктар Бабарыка), альбо зьехалі зь Беларусі (Сьвятлана Ціханоўская, Валеры і Вераніка Цапкалы).\nПрысуд Калесьнікавай і Знаку — гэта працяг расправы над камандай галоўнага апанэнта Лукашэнкі: Віктара Бабарыкі. Яны былі мэдыйнымі тварамі ягонай выбарчай кампаніі. Сам Бабарыка атрымаў 14 гадоў, ягоныя паплечнікі — 11 і 10 гадоў. Гэтым прысудам улады маркіруюць тых, хто зьяўляецца галоўнай пагрозай для ўлады Лукашэнкі.\nНевыпадкова суд зрабілі закрытым. Бо стварэньне Каардынацыйнай рады ніяк ня цягне на абвінавачаньне ў экстрэмізьме і замаху на ўладу.\nРасправа над Марыяй Калесьнікавай асабліва адметная. Падаецца, застаўся трохі недаацэнены гендэрны чыньнік мінулагодняй кампаніі. Дадатковай псыхалягічнай траўмай для Лукашэнкі стала тое, што лёгіка палітычнага працэсу прымусіла яго змагацца менавіта з жанчынамі. Гэтая маральная стрэмка ў ягонай сьвядомасьці вылілася ў вядомую фразу: «Я з жанчынамі не ваюю». Насамрэч якраз давялося ваяваць, што для яго было ўдвая непрыемней. І ў гэтым змаганьні ён шмат страціў у вачах грамадзтва.\nСпачатку Лукашэнку давялося перажыць стрэс, калі Марыя Калесьнікава разам са Сьвятланай Ціханоўскай і Веранікай Цапкалай езьдзілі па гарадах Беларусі, дзе іх сустракалі вялізныя натоўпы. Потым была палітычная параза ад Сьвятланы Ціханоўскай.\nСёньня Максіму Знаку споўнілася 40 гадоў. Ягоны бацька расказвае пра сына. ВІДЭА\nІ, нарэшце, гераічны ўчынак, які зьдзейсьніла Марыя. Яе зьбіраліся выдварыць ва Ўкраіну, але яна парвала свой пашпарт і вярнулася ў Беларусь. Калесьнікава зламала сцэнары ўладаў і тым самым натхніла сваім учынкам шмат людзей, асабліва жанчын, што, магчыма, пэўным чынам паўплывала на масавасьць вулічнага пратэсту восеньню 2020 году. Гэта быў асабісты выклік Лукашэнку. Прычым выклік з боку жанчыны.\nТаму 11 гадоў зьняволеньня Марыі Калесьнікавай — гэта помста за ўсе гендэрныя траўмы мінулага году.


Гарачы год у стасунках Менску і Кіева блізіцца да завяршэння. Як аказалася, Беларусь – не толькі пляцоўка мірных перамоваў, але і месца, дзе ўкраінскіх грамадзянаў выкрадаюць і арыштоўваюць. Што стаіць за міралюбнымі словамі Лукашэнкі і Парашэнкі, і каму выгадныя шпіёнскія скандалы ў нашай краіне? Адказы на пытанні – у матэрыяле Кацярыны Андрэевай.\nСюжэт паказалі 22 снежня ў праграме «ПраСвет» з Сяргеем Пелясою\n<iframe src="https://www.tvp.pl/sess/tvplayer.php?object_id=35055764&autoplay=false" width="640" height="360" frameborder="0" scrolling="no" marginwidth="0" marginheight="0" name="bel_tvp" allowfullscreen></iframe>\n«Няма ніякай Беларусі» – кажуць маскоўскія медыі. Як беларусы рэагуюць на гэта і як мы павінны рэагаваць?\nЧаму расейцы не прызнаюць чужыя дзяржаўныя межы? Інтэрв’ю з Наталляй Зубар пра ўплыў расейскай культуры на ўкраінцаў і беларусаў;\nАпошні туз у рукаве Лукашэнкі\nТэгі: Арсен Сівіцкі, Беларусь-Украіна, гандаль з ЛДНР, Захад-2017, Кацярына Андрэева, КДБ Павел Шаройка, Кіеў, Лукашэнка ў Кіеве, Лукашэнка-Парашэнка, Павел Гриб, Павел Шаройка, Паўло Шаройка


Мілявіцкі сельсавет — Вікіпедыя\n26 жніўня 1974\nМіляві́цкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Мілявічы.\nУтвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Мастоўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Ваўкавыскага раёна. 26 жніўня 1974 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Курылавіцкага сельсавета.\nНа момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 6 вёсак: Вайнілавічы, Дарагляны, Ланцавічы, Мілявічы, Монькавічы, Родзішкі.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мілявіцкі_сельсавет&oldid=3527213"


Прарасійскія баевікі стралялі па Еўрамайдане ў Харкаве (фота) | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nПрарасійскія баевікі стралялі па Еўрамайдане ў Харкаве (фота)\n13/04/2014 - 17:23\nЛюдзі з бітамі і георгіеўскімі стужачкамі напалі на прыхільнікаў адзінай Украіны ля помніка Шаўчэнку ў Харкаве.\nПра гэта паведамляе Украінская праўда. “Еўрамайданаўцы” трымалі нацыянальныя сцягі, плакаты “Не сепаратызму”, “Ганьба здраднікам”. Такія ж лозунгі гучалі з трыбуны. Усяго, са слоў карэспандэнта “Аб'ектыў навін”, сабраліся да тысячы чалавек. Пасля заканчэння веча частка “еўрамайданаўцаў” накіравалася на плошчу Свабоды. У гэты час прарасійскія актывісты ішлі па Міраносіцкай.\nУздоўж вуліцы Сумскай ад помніка да опернага тэатра стаяла ачапленне праваахоўнікаў і актывістаў. Удзельнікі іншага мітынгу з прарасійскімі настроямі праходзілі з плошчы Свабоды. Калі актывісты Майдана разыходзіліся, некалькі сотняў маладых людзей з розных бакоў напалі на ўдзельнікаў акцыі.\nСа слоў відавочцаў, кардон міліцыі з аднаго боку не дазволіў баевікам наблізіцца да мітынгоўцаў, але ім удалося напасці з боку парку Шаўчэнкі.\nВідавочцы таксама сцвярджаюць, што людзей, якія паспрабавалі схавацца ў метро, дагналі і збілі. Пацярпелі мінімум 3 чалавекі. Разам з тым, жанчыны з георгіеўскімі стужачкамі спрабавалі дабіваць збітых з крыкамі “гэта нелюдзі”. Было нават чуваць стрэлы. Некаторыя людзі сур’ёзна траўмаваныя.


http://spring96.org/be/news/389 2003 2003-04-14T10:00:00+0300 2003-04-14T10:00:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nФрагмент разьдзелу з дакладу Шведскага Хельсінкскага Камітэту за 2002 год, прысьвечаны Белаурсі:\n“У 2002 годзе рэпрэсіі узмацніліся у Беларусі, краіне, дзе журналісты адбываюць пакараньні ў турмах і прыціскаюцца няўрадавыя арганізацыі.\nУ 2002 годзе апошнія дыктатура Еўропы адчувала на сабе ўсё большы ціск. Расея, ранейшы хаўрусьнік Беларусі, пачала ставіцца да Прэзыдэнта Лукашэнкі з прахалодай. Папярэднія пляны саюзу паміж дзьвюма дзяржавамі зараз выглядаюць усё больш аддаленымі.\nУ другой палове 2002 большая частка Еўрапейскага Зьвязу і Злучаныя Штаты Амэрыкі забаранілі прадстаўнікам беларускага ўраду ўезд на сваю тэрыторыю. Беларусь адказала павелічэньнем злосных і адчайных заяваў супраць Заходняй Еўропы, АБСЕ, у прыватнасьці.\nУ гэтым годзе вялікую ўвагу прыцягнулі некалькі крымінальных працэсаў супраць журналістаў, якія скончыліся пазбаўленьнем волі.\nУ дадатак да росту перасьледу, ужо слабая эканоміка працягвае пагаршацца і магчымасьць нейкай штучнай падтрымкі з Расеі зьмяншаецца. Зьяўляюцца відочныя прыкметы канца існага рэжыму, хоць гэтага і не здарыцца ў найбліжэйшай будучыні.\nТаталітарны беларускі рэжым ставіцца да дабраахвотных арганізацый, як мясцовых, так і замежных, зь вялікім недаверам, маючы складанасьці з кантраляваньнем іх дзейнасьці і падазраючы іх у выкананьні заданьняў замежных сілаў. Гэта значыць, праца ў Беларусі патрабуе вялікай асьцярожнасьці”. (Пераклад ПЦ “Вясна”)


Прыбытак ад лясных рэсурсаў — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n01.02.2017 Марина Маглыш-Калинина353Комментарии on Прыбытак ад лясных рэсурсаў\nПа выніках вытворча-гаспадарчай дзейнасці за 2016 год Стаўбцоўскім лясгасам адгружана на экспарт 52 працэнты выпушчанай прадукцыі. Выручка ад экспартных паставак склала амаль два мільёны долараў ЗША.\nСярод экспартнай прадукцыі найбольшую долю займаюць піламатэрыялы і ацыліндраваныя вырабы. Карыстаюцца попытам і іншыя віды прадукцыі, якія прысутнічаюць у асартыменце лясгаса: рыгель, акораныя вырабы, паліўныя дранка і гранулы. Два апошнія віды прадукцыі, якія фактычна атрымліваюцца з неліквіднай драўніны, апілак, сведчаць пра ўкараненне безадходнай тэхналогіі перапрацоўкі.\nУсе названыя віды прадукцыі традыцыйна запатрабаваны і на айчынным рынку. Набываюць яе як суб’екты гаспадарання, так і насельніцтва. Летась сельгаспрадпрыемствы, жыхары раёна з ахвотай набывалі па невысокіх цэнах ветравальна-бураломную драўніну.\nНачальнік планава-эканамічнага аддзела Стаўбцоўскага лясгаса Аляксандр Качановіч удакладніў асноўныя паказчыкі:\n– У мінулым годзе па ўсіх відах высечак (бюджэтная і прамысловая дзейнасць) нарыхтавана больш за 145 тысяч м3 драўніны. Выпушчана 12,5 тысячы м3 піламатэрыялаў. Выручка ад рэалізацыі прадукцыі склала 7 177 тысяч рублёў пры плане 6 600 тысяч рублёў.


Паўнапраўныя грамадзяне. Школьнікі Гродзеншчыны атрымалі свой першы пашпарт з рук старшыні аблвыканкама Уладзіміра Краўцова | Навiны рэгiёна | Белорусская версия\n16 сакавіка 2020\nПаўнапраўныя грамадзяне. Школьнікі Гродзеншчыны атрымалі свой першы пашпарт з рук старшыні аблвыканкама Уладзіміра Краўцова\nУрачыстая цырымонія ўручэння пашпартоў у рамках усебеларускай акцыі “Мы – грамадзяне Беларусі” прайшла ў Гродзенскім дзяржаўным гісторыка-археалагічным музеі. Удзельнікамі мерапрыемства сталі 19 лепшых вучняў з усіх раёнаў вобласці.\nСярод іх выдатнікі, пераможцы і прызёры прадметных алімпіяд, творчых конкурсаў і спартыўных спаборніцтваў, юныя актывісты і валанцёры. Кожны з іх марыць дасягнуць поспеху ў жыцці, каб быць карысным грамадству і сваёй краіне, і нягледзячы на юны ўзрост мэтанакіравана ідзе да заваявання новых вяршынь у вучобе, спорце, творчасці.\nАтрымаць пашпарт напярэдадні важнага дзяржаўнага свята – Дня Канстытуцыі – з рук старшыні аблвыканкама, як прызналіся хлопцы і дзяўчаты, асабліва прыемна: значыць, твае намаганні і імкненні заўважылі на ўзроўні вобласці. Гэта адказнасць і ў той жа час матывацыя да новых дасягненняў.\nУладзімір Краўцоў павіншаваў юных грамадзян, якія сёння зрабілі першы крок у дарослае жыццё. Ён пажадаў школьнікам поспехаў, адказнасці за развіццё сваёй краіны і разумення таго, што ў дарослых людзей ёсць не толькі правы, але і абавязкі.\n– Пашпарт – гэта не проста дакумент, а сведчанне таго, што вы становіцеся паўнапраўнымі грамадзянамі, – адзначыў Уладзімір Краўцоў. – Вашы правы і абавязкі выкладзены ў Асноўным Законе краіны – Канстытуцыі. Каштоўнасцяў, якія яна абвяшчае, павінен прытрымлівацца кожны. За таленавітай моладдзю будучыня, і цераз некаторы час ўжо вы будзеце вызначаць развіццё нашай вобласці і краіны. Гэта вялікая адказнасць, якую трэба разумець.\nСтаршыня аблвыканкама падкрэсліў, што ўжо стала добрай традыцыяй напярэдадні Дня Канстытуцыі па ўсёй вобласці праводзіць такія мерапрыемствы. Ва ўрачыстай абстаноўцы на Гродзеншчыне свой першы пашпарт ужо атрымалі больш за сто юных грамадзян.\nВучаніца Гродзенскай гарадской гімназіі, удзельніца школьных алімпіяд па беларускай мове, прызёр турніра “Адкрыты Кубак Сталіцы” і першынства вобласці па тэквандо “Нашы надзеі” Эвеліна Шаманкова прызналася, што атрымаць пашпарт падчас урачыстай цырымоніі для яе сапраўдны гонар.\n– Я стала паўнапраўным грамадзянінам сваёй краіны, – сказала Эвеліна. – Буду рабіць усё магчымае, каб стаць дастойным чалавекам і прыносіць карысць сваёй дзяржаве, якая клапоціцца пра нас – дзяцей і моладзь. Сённяшняе мерапрыемства было вельмі цікавым. Акрамя таго, што атрымалі свой першы пашпарт, пабачылі экспазіцыю музея. Дарэчы, я вучуся ў тэатральнай школе, і сёння ў мяне экзамен. Пажадайце поспехаў!\nУдзельнікаў мерапрыемства запрасілі пазнаёміцца з экспазіцыяй каштоўных кніг з унікальнай калекцыі музея. Адна з іх – інкунабула – кніга, выдадзеная да 1500 года. Таксама напрыканцы школьнікаў чакала экскурсія па гісторыка-археалагічным музеі.


Вашынгтон ануляваў візы шэрагу ўкраінскіх чыноўнікаў\nАмерыканскі амбасадар у Кіеве Джэфры Пает заяўляе, што ЗША разглядаюць усе інструменты ўздзеяння на вінаватых ва ўжыванні гвалту на Украіне.\n«Што да санкцый, то ЗША ўжо скасавалі візы некаторым службовым асобам, якія, як мы мяркуем, непасрэдна звязаныя з ужываннем сілы на Майдане. Мы ўжо гаворым, што ўсе інструменты ў нашай палітыцы цяпер выкладзеныя на стал. І я чакаю, што неўзабаве з Вашынгтона прагучаць новыя заявы» , - паведаміў амбасадар ЗША Джэфры Пает журналістам у сераду, піша «Інтэрфакс» .\nЁн нагадаў, што ЗША асуджаюць гвалт падчас пратэстаў на Майдане і мяркуюць, што права на мірны пратэст павінна быць абароненае.\n«У гэты крызісны момант ва Украіне мы спадзяемся на лідарскую ролю прэзідэнта Януковіча. Мы вельмі спадзяемся, што ён скарыстаецца шанцам, каб вярнуць сваю краіну на шлях дэмакратычнага і квітнеючай будучыні» , - сказаў пасол.


Catholic.by - Слова Жыцця на снежань 2015\nСлова Жыцця на снежань 2015\n«Падрыхтуйце дарогу Пану, простымі рабіце сцежкі Яму» (Mк 1, 3).\nГэтыя словы звернуты да мяне. Бог прыходзіць, і я павінен быць гатовы прыняць Яго. Кожны дзень я прашу: «Прыйдзi, Пане Езу». І Ён адказвае: «Так, хутка прыйду» (Ап 22, 20). Ён стаіць каля дзвярэй і стукае, просiць адчынiць, каб увайсці ў дом (гл. Ап 3, 20). I я не магу пакінуць Яго звонку, па-за маiм жыццём.\nЗаахвочванне прыняць Пана паходзіць ад Яна Хрысціцеля. Яно было адрасавана да тагачасных габрэяў. Ян заклікаў, каб вызнавалi свае грахі, пакаялiся і змянілі сваё жыццё. Ён быў упэўнены, што прышэсце Месіі ўжо блiзка. Аднак цi тыя людзі, якія гэтаксама чакалі Яго на працягу стагоддзяў, прызнаюць Яго, выслухаюць Ягоныя словы, пойдуць за Iм? Ян ведаў, што, каб прыняць Яго, неабходна быць падрыхтаваным, таму ён заахвочвае:\n«Падрыхтуйце дарогу Пану, простымі рабіце сцежкі Яму»\nСловы гэтыя звернуты да мяне, таму што Езус прыходзіць заўсёды. Кожны дзень Ён стукаецца да мяне ў дзверы. I мне - гэтак жа, як габрэям у дні Яна Хрысціцеля - нялёгка распазнаць Яго. Тады, насуперак усеагульнаму чаканню, Ён прыйшоў як сціплы цясляр, паходзячы з малавядомай вёскi - Назарэта. Сёння Ён адкрываецца ў постацi эмігранта, беспрацоўнага, працадаўцы, школьнае сяброўкi, сваякоў, а таксама ў тых людзях, у якіх аблiчча Пана не заўсёды выразнае, часам здаецца, што яно схаванае. Яго далiкатны голас, які заахвочвае прабачыць, адарыць даверам і сяброўствам, устрымацца ад таго, што супярэчыць Евангеллю, часта заглушаецца іншымі галасамі, падштурхоўваючымi да нянавісці, да асабістай выгады, да карупцыі.\nАдсюль метафара звілістай дарогi сімвалізуе перашкоды для прыйсця Бога ў нашае паўсядзённае жыццё. Не кажучы ўжо пра пасрэднасць і эгаізм, пра грахi, што жывуць у нашым сэрцы i робяць нас сляпымі ў Яго прысутнасцi, заглушаюць Ягоны голас. Кожны з нас, будучы шчырым, ведае, што нам перашкаджае сустрэцца з Езусам, з Яго словам, з людзьмi, з якімі Ён сябе атаясамлiвае. Таму вось i запрашэнне: Слова Жыцця, якое сёння скіравана менавіта да мяне.\nТрэба зрабіць простымі нейкiя погляды, якія выклiкаюць тое, што мы асуджаем іншых, не размаўляем з iмi, каб - наадварот - зразумець iх, палюбiць, каб пачаць iм служыць. Трэба змяніць свае няправільныя паводзіны: здраду сяброўству, прымяненне ўціску, ігнараванне закону. Праз абвінавачванне сябе - пакаяцца і быць гатовым сцярпець нават несправядлівасць, прабачыць, каб толькі захаваць адносіны, самаарганізавацца так, каб у сваіх асяроддзях паглыбіць братэрства.\nСлова, прапанаванае на гэты месяц, моцнае і жорсткае, але толькі такое слова можа змяніць маё жыццё, адкрыць мяне насустрач Езусу, каб Ён сам прыйшоў дзеля таго, каб ува мне жыць, дзейнiчаць і любіць.\nКалі мы рэалiзуем гэтае слова ў жыцці, яно можа зрабіць значна больш: можа прывесці да таго, што Езус народзіцца памiж нас, у хрысціянскай супольнасці, у сям'і, у групах, дзе мы працуем. Ян Хрысціцель накіроўвае гэтае пасланне ўсiм людзям: Бог “пасялiўся мiж намі” (гл. Ян 1,14), пасярод свайго народу.\nТакім чынам, узаемна дапамагаючы адзін аднаму, мы хочам зрабіць простымі шляхі нашых адносiн, ліквідаваць любыя перашкоды, магчыма, існуючыя памiж намi, жыць дабрачыннасцю, да якой запрашае нас гэты год. Дзякуючы гэтаму, мы разам станем домам, сям'ёю, здольнаю прыняць Бога.\nГэта будзе Божае Нараджэнне: Езус знойдзе адкрытую дарогу і зможа застацца сярод нас.\nА. Фабіа К’ярдзі\nАдноўлена 01.12.2015 12:39


«Не прапальвай сваё жыццё!». Магілёў\nПрафілактычныя мерапрыемствы акцыі "Не прапальвай сваё жыццё!" праведзены са студэнтамі Магілеўскага дзяржаўнага эканамічнага калледжа ў зале гісторыі пажарнай службы Магілёўшчыны і пажарнай аварыйна-выратавальнай часці №4 Ленінскага раёна Магілёва.\nСтудэнты з энтузіязмам прынялі ўдзел у інтэрактыўнай гульні па правілах пажарнай бяспекі, большасць пытанняў якой тычыліся папярэджання пажараў па прычыне неасцярожнага абыходжання з агнём пры курэнні.\nАтрымаўшы за свае веды тэматычныя сувеніры, усталяваўшы мабільны дадатак "МНС Беларусі: дапамога побач", студэнты адправіліся на экскурсію па гістарычных залах і ў баявое падраздзяленне, дзе не было адбою ад жадаючых прымерыць баявую вопратку ратавальнікаў МНС.\nСпецыяліст СПіУГ Магілёўскага ГАНС


Цэнтр "Спадчына" гатовы прыцягваць турыстаў рыцарствам і сярэднявечным побытам\nЦэнтр “Спадчына” гатовы прыцягваць турыстаў рыцарствам і сярэднявечным побытам\n11 сакавіка 2017, 13:58\nЦэнтр рамёстваў “Спадчына” будзе радаваць гараджан і гасцей горада новай сталай выставай на тэму рыцарства i сярэднявечнага побыту. Экспазіцыю адкрылі ў пятніцу, 10 сакавіка.\nЗапрашэнне паглядзець на новы прадукт цэнтра разаслалі да больш чым 60 гродзенскіх турыстычных фірм, але пацвердзіла свой удзел толькі 17 кампаній. Сярод тых прадстаўнікоў турфірм, якія прыйшлі, была заўважная жывая цікавасць не толькі да навінак, але і да рамёстваў у цэлым.\n“Мы адкрылі пастаянную экспазіцыю рыцарства i сярэднявечнага побыту, якая з часам будзе папаўняцца. Мы лічым, што гэта менавіта той прадукт, якога нам не хапала ў горадзе. Паколькі мы адносімся да Цэнтра культуры, то ў нас ёсць магчымасць працаваць з рыцарскім клубам “Кром”, клубам лучнiц, фрык-тэатрам, а таксама фаершчыкамi. Патэнцыял у нас велізарны, мы вырашылі скарыстацца магчымасцю і распрацавалі для гасцей цэнтра спецыяльны праект, які, мы спадзяемся, усім спадабаецца”, – распавяла загадчыца цэнтра “Спадчына” Святлана Палчанкова.\nНа спецыялізаванай выставе сярэднявечнага побыту і рыцарства можна ўбачыць як даспехі воінаў XIV – XVII ст., так і спосабы іх стварэння. Экскурсіі па выставе будзе праводзіць знаўца эпохі рыцарства Дзяніс Васін, уласна гэтыя даспехі ён сам і стварае.\nАляксандр Сініцын, дырэктар бюро міжнародна-моладзевага турызму “Спутнік”, застаўся задаволены прэзентацыяй цэнтра “Спадчына” і паспрабуе арганізаваць сюды свае экскурсіі.\n“Добра, што адкрылі такую пляцоўку, зараз у нас ёсць дадатковы аб’ект, куды мы можам прывесці турыстаў. Думаю, многім тут будзе цікава. Сённяшнi турыст хоча інтэрактыву, ён хоча ўдзельнічаць у мерапрыемствах і розных акцыях у Гродне. Спадзяюся з дапамогай навінак у цэнтры “Спадчына” мы гэта паспрабуем ім прапанаваць.\nЦяпер галоўнае, каб у цэнтры працавалі над праграмай і ўмовамі, і тады, думаю, усё будзе добра. Важна, каб турыстам прапанавалі не толькі паглядзець экспазіцыі, але і далі іх адчуць і зрабіць самім”.\nАляксандр Сініцын, дырэктар бюро міжнародна-моладзевага турызму “Спутник”. Ён амаль кожныя выходныя праводзiць экскурсіі для замежных турыстаў\nЦэнтр «Спадчына» гэта цэлы комплекс будынкаў і збудаванняў. Ён уключае, акрамя рэканструяванага цаглянага будынка 1939 года пабудовы, яшчэ некалькі дамкоў. У іх размяшчаюцца майстэрні жывапісу і ткацтва.\nАдзін з дамкоў пабудаваны з невялікім амфітэатрам. Тут могуць выступаць фальклорныя групы, а ўнутры павільёна могуць праходзіць прэзентацыі. У цэнтры сабраны і прадстаўлены ўсе рамёствы рэгіёну. Для тых, хто хоча навучыцца рамёствам, у цэнтры працуюць студыі па розных напрамках. Секцыі для дзяцей і дарослых вядуць вопытныя рамеснікі.\nУ сценах цэнтра пастаянна праходзяць выставы, прысвечаныя беларускім рамёствам. Рэгулярна арганізоўваюцца творчыя сустрэчы і майстар-класы з лепшымі майстрамі горада.\nДуб Быкава. Якія нестандартныя месцы паказваюць гродзенскія экскурсаводы?\nДом, які памятае Ажэшку. Месцы славутай пісьменніцы, якія (пакуль) не ўцягнуты ў турызм\n5 верасня 2017, 11:00\nЯшчэ адзін музей аптэчнай справы адкрылі ў Гродне


Усё пра расліны і кветкi! - Иглица\nИглица — расліна двудомное. Каб атрымаць ягадкі ў пакаёвых умовах, трэба кветкі з песцікамі апыліць пылком, узятай з іншай расліны иглицы, якая мае тычиночные кветкі.\nФальшывае лісце иглицы з'яўляюцца прыстасаваннем да выжывання ў сухіх месцах на пяшчаных і скалістых схілах гор. Схілы гор моцна напальваюцца сонечнымі прамянямі, а вецер на вышыні цярэбіць і ўсушвае расліны. Але ў иглицы далікатнага лісця няма, а кладодии шчыльныя, скурыстыя, глянцаватыя і павернутыя рабром да сонца. Усё гэта прыкметы ксерофита — сухороса. Дужымі карэнішчамі иглица чэпка ўтрымліваецца ў расколінах скал.\nИглица таму і ў пакаёвай культуры непераборлівая: не патрабуе ні багатага палівання, ні асабліва пажыўнай глебы. Гэтага нельга сказаць пра аспарагус. Хоць у яго і фальшывыя лісточкі і родам ён з Паўднёвай Афрыкі, але не выносіць ні сонечнага прыпёку, ні сухасці глебы і паветра. Пры сухасці кладодии жоўкнуць, засыхаюць і абсыпаюцца. Яны лепш разрастаюцца пры апырскванні і на пажыўнай (дзярновай і ліставай) глебе ў буйных чыгунах. Улетку аспарагусы паліваюць часта. Аспарагусы, якія разводзяцца ў пакоях, з'яўляюцца нізка-што растуць выглядамі з больш вільготных месцаў Капской землі.\nАспарагусы і иглица гэтак жа, як і хлорофитум, не могуць лічыцца раслінамі пустэльняў. Гэта субтрапічныя расліны сухіх месцаў, якія маюць своеасаблівую прыстасаванасць да перажывання засухі. І гэта збліжае іх з тыповымі пустэльнікамі.\nПадарожнічаючы па нашым сайце можна шмат пазнаць пра расліны і не толькі иглица, Вас скораць і рададэндран залацісты і сухацвет пяшчаны, а цвінтарэй парасонавы выкліча поўнае захапленне. Запішыце назву сайта - prilesie.by і зазірайце да нас часцей. А калі жадаеце штосьці дадаць, пішыце ў каментарах, мы абавязкова дапоўнім апісанне, спаслаўшыся на Вас.


Арцыбіскуп намінат Габар Пінтэр: «Я рады і гатовы да служэння ў Беларусі» | Новы Час\nАрцыбіскуп намінат Габар Пінтэр: «Я рады і гатовы да служэння ў Беларусі»\n13 мая Папа Францішак прызначыў мансеньёра Габара Пінтэра, які быў дарадцам Апостальскай Нунцыятуры ў Аўстрыі, Апостальскім Нунцыем у Беларусь. Разам з прызначэннем мансеньёр Пінтэр атрымаў намінацыю на арцыбіскупа, а гэта значыць, што ў бліжэйшы час ён атрымае біскупскую сакру.\nНа фота: мансеньёр Габар Пінтэр другі справа\nУ размове з карэспандэнтам Catholic.by мансеньёр Габар Пінтэр распавёў пра сябе, а таксама падзяліўся сваімі чаканнямі ад службы ў Беларусі.\n— Шаноўны мансеньёр, найперш дазвольце павіншаваць Вас з прызначэннем Апостальскім Нунцыем у Беларусі!\n— Дзякуй! Я вельмі рады і гатовы да службы ў Беларусі. З таго часу, як я даведаўся пра намер Папы Францішка прызначыць мяне Апостальскім Нунцыем у вашу краіну, у мяне быў час крыху падрыхтавацца – я шмат чытаў пра гісторыю Беларусі і яе рэлігійную сітуацыю. Гісторыя краіны прыгожая, але разам з тым няпростая.\n— Магчыма, раней Вам ужо даводзілася наведваць Беларусь?\n— У Беларусі я яшчэ не быў, але ўжо шмат даведаўся пра яе. Шмат інфармацыі пачэрпнуў з інтэрнэту, ужо заходзіў на ваш сайт Catholic.by і азнаёміўся з біскупамі, якія служаць у краіне; ведаю, колькі католікаў жыве ў Беларусі, ацаніў сённяшні рэлігійны стан.\n— Якой была Ваша спецыялізацыя падчас вучобы?\n— Спачатку я вывучаў каталіцкую тэалогію і філасофію ў Будапешце, затым паступіў на каталіцкі факультэт ва ўніверсітэт Вены па спецыялізацыі «фундаментальная тэалогія і псіхалогія». Дактарат я пісаў па фундаментальнай тэалогіі ўжо ў Германіі. А далей была вучоба ў Рыме, дзе я абараніў ліцэнцыят па касцёльным праве ў Латэранскім ўніверсітэце.\n— У Вашай біяграфіі ўказана валоданне дзевяццю (!) мовамі, у ліку якіх і руская. Дзе Вы яе вывучалі?\n— Я нарадзіўся ў Венгрыі. У мае школьныя гады руская мова была абавязковая, я вучыў яе 8 гадоў. Пасля перайшоў у гімназію з паглыбленым вывучэннем моў. Асноўная ўвага там надавалася англійскай, але рускую таксама вучылі. Сёння я ўжо не так упэўнена размаўляю па-руску. За 30 гадоў я амаль не карыстаўся ёю, толькі зрэдку размаўляючы з рускамоўнымі дыпламатамі.\n— Касцёл у Беларусі з нецярпеннем чакае новага Апостальскага Нунцыя! Магчыма, што ў Беларусі Вы вывучыце і сваю дзясятую мову.\n— Я ведаю, у Беларусі ёсць беларуская мова (усміхаецца — заўв. аўт.). Але пакуль рана казаць пра штосьці, бо мяне толькі-толькі прызначылі. Я яшчэ не ведаю пра канкрэтныя тэрміны, калі я прыбуду ў Беларусь. Але я рады, што неўзабаве распачну сваё служэнне ў вашай краіне. І, паўтаруся, я гатовы да службы і вельмі цешуся, што ў Беларусі мяне ўжо чакаюць.


Адзін з падазраваных у расстрэле Майдану хаваецца ў Беларусі, кажа прадстаўнік СБУ\n19 люты 2016, 21:25\n20 лютага — другая гадавіна адной з найбольш драматычных старонак кіеўскага Майдану. Менавіта ў гэты дзень загінула найбольш людзей.\nУсяго, паводле афіцыйных дадзеных, рэвалюцыйныя падзеі зімы 2013-2014 гадоў забралі жыцьці 105 актывістаў Майдану і 19 «сілавікоў». Па выніках расьсьледаваньняў многіх крымінальных спраў на працягу двух гадоў суды вынесьлі толькі два абвінаваўчыя акты. Па справе цяперашняга народнага дэпутата Міхаіла Гаўрылюка, зь якога зьдзекаваліся пры затрыманьні, пакаралі шасьцярых «сілавікоў» вызваленьнем ад пасад і умоўнымі тэрмінамі пазбаўленьня волі. Па другой справе, па якой праходзілі 30 так званых «цітушак», толькі адзін з іх атрымаў рэальны тэрмін зьняволеньня.\nЯшчэ пяць справаў экс-«беркутаўцаў», якіх абвінавачваюць у расстрэле пратэстоўцаў два гады таму, цяпер разглядаюць у Сьвятошынскім судзе Кіева. Увогуле Генэральная пракуратура Ўкраіны расьсьледуе больш за дзьве тысячы эпізодаў, зьвязаных са злачынствамі на Эўрамайдане, пачынаючы ад лістападу 2013 году.\nНачальнік ўпраўленьня спэцыяльных расьсьледаваньняў Генпракуратуры Ўкраіны Сяргей Гарбацюк у эфіры Радыё Свабода зазначыў, што пра падазрэньні па гэтых справах паведамлена 273 асобам. З іх 44 — чыноўнікі. Сярод іх першыя асобы міністэрстваў і ведамстваў і былы прэзыдэнт Украіны Віктар Януковіч.\n«Калі браць менавіта расстрэлы 20 лютага, то ў нас пяць чалавек знаходзіцца за кратамі. Таксама знаходзяцца пад вартай два чалавекі адносна падзей у Марыінскім парку 18 лютага 2014. Адзін чалавек, былы кіраўнік упраўленьня СБУ па Кіеве і Кіеўскай вобласьці, гэта адносна штурму Майдану ў ноч з 18 на 19 лютага пад выглядам антытэрарыстычнай апэрацыі — ён арыштаваны. Расьсьледаваньне завершана. Цяпер падазраваны знаёміцца з матэрыяламі крымінальнай вытворчасьці. І як толькі завершыцца азнаямленьне, справа будзе накіраваная ў суд», — сказаў Сяргей Гарбацюк.\nКіраўніку спэцроты «Беркут» Дзмітрый Садоўнік і яшчэ 18 экс- «беркутаўцаў» цяпер хаваюцца ад сьледзтва, распавёў начальнік дэпартамэнту абароны нацыянальнай дзяржаўнасьці Службы бясьпекі Ўкраіны Анатоль Дублік.\n«Двое зь іх знаходзяцца на тэрыторыі Польшчы, адзін — у Беларусі, пяцёра знаходзяцца ў Крыме, сямёра — у так званых „ДНР“ і „ЛНР“, астатнія — у Расейскай Фэдэрацыі», — кажа ён.\nМенавіта хованкі за мяжой — галоўная прычына, чаму супраць людзей, якім вылучылі падазрэньні па арганізацыі расстрэлаў, не адкрыты судовыя вытворчасьці, кажуць Сяргей Гарбацюк і адзін з адвакатаў «Нябеснай сотні» Павел Дыкань.\n«Гэтыя два гады пайшлі на збор доказнай базы, на пошук вінаватых. На сёньняшні дзень у аб’яднанай справе амаль 260 тамоў дакумэнтаў, каля тэрабайту відэа, вельмі вялікая колькасьць экспэртыз і сьледчых дзеяньняў праведзена, таму падстаў не давяраць сьледзтву ў нас няма», — адзначыў у эфіры Радыё Свабода Павел Дыкань.\nУ той жа час падазрэньняў у расстрэле «сілавікоў» нікому не прад’яўлена, хоць адзін з актывістаў сьцьвярджае, што ён страляў у двух «беркутаўцаў» 20 лютага два гады таму.


11 тэмаў тыдня, якія вы маглі прапусьціць\n04 сакавік 2018, 17:07\nПадчас датэрміновага галасаваньня на мясцовых выбарах грамадзкі актывіст Дзяніс Краўчук прагаласаваў на трох розных участках Менску бязь менскай рэгістрацыі. Праверыць паводзіны выбарчай камісіі Семяненка папрасіў Галоўнае ўпраўленьне па барацьбе з арганізаванай злачыннасьцю.\nУ кватэры маці відэаблогера Сьцяпана Сьвятлова, вядомага пад псэўданімам NEXTA, у канцы лютага правялі ператрус. Відэаблогер пацьвердзіў запісаў відэаадказ.\nЖурналіст Аляксандар Пуціла, бацька відэаблогера, падтрымлівае сына ў ягонай дзейнасьці і называе перасьлед спробай перакласьці на некага адказнасьць за правалы дзяржаўнай палітыкі.\nВалер Білібуха, нягледзячы на адкрытыя сымпатыі да апазыцыі і сяброўства ў БХД, другі раз запар перамог на выбарах дэпутатаў сельсавету, чым выклікаў, як сам кажа, «сапраўдны перапалох у райвыканкаме».\nУладзімер Кацянёў працуе кіроўцам Uber чатыры месяцы. Ён ужо перавёз каля 900 чалавек. Ягоны рэйтынг — 4,9 з 5 балаў. І ён ня мае слыху. Калі б не сучасныя тэхналёгіі, глухі зь дзяцінства Уладзімер ня змог бы ўладкавацца на працу мары.\nСтаршыня КХП-БНФ заявіў, што Марш «Выклятых жаўнераў» у Гайнаўцы на Падляшшы «шакуе сваім цынізмам і амаральнасьцю».\nСёлетняй зімой ад пераахаладжэньня ў Магілёўскай вобласьці сканалі пяць чалавек. Яшчэ двум памерлым такі дыягназ ня выстаўлены. Іх знайшлі ў апошнія суткі, калі ўсталявалася дужа марознае надворʼе.\nСтваральнікі менскага інтэрнэт-выданьня CityDog (гарадзкі сабака) адкрылі ў Празе чэскамоўны сайт, які пакуль што працуе ў тэставым рэжыме.


Што паглядзець у Сен-Мало, Францыя | Навіны падарожжа\nУ Францыі ёсць выдатныя месцы, дзе спалучаюцца мастацтва і гісторыя. Адзін з іх Сен-Мало, самае папулярнае турыстычнае месца ў французскай Брэтані. Калі вы любіце фатаграфаваць, то пачакайце, пакуль вы ўбачыце ўсё, што гэтая старажытная цытадэль можа прапанаваць сваім энтузіязмам.\nсёння, што паглядзець у Сен-Мала, Францыя.\n2 Што паглядзець у Сен-Мало\nГісторыя гэтага скалісты востраў пачынаецца з заснаванне горада ў XNUMX стагоддзі да н.э, не зусім у тым жа месцы, але вельмі блізка. Форт Алет, дзе сёння стаіць Сэнт-Серван, быў пабудаваны а кельцкага племя ахоўваць ўваход у раку Ранс.\nКалі прыбылі рымляне яны выцеснілі іх і яшчэ больш умацавалі месца. Час пасля, у VI стагоддзі сюды прыбылі ірландскія манахі Брэндана і Арона, і заснаваў манастыр.\nВостраў Сен-Мала злучаны з мацерыком толькі пясчанай дарогай і ў перыяд жорсткіх набегаў вікінгаў, што было часткай іх натуральнай абароны. У XNUMX стагоддзі біскуп Жан дэ Шаціён дадаў набярэжныя і сцены, што дало пачатак сапраўднай цытадэлі.\nЗ цягам часу жыхары Сен-Мала развілі моцнае пачуццё незалежнасці і гэта паказвае іх за ці супраць кіраўнікоў, якія мелі Вялікабрытанія, Францыя і Англія. Яго маракі былі багатыя і, як вядома, рабавалі замежныя караблі, якія адважваліся праз канал. На самой справе, гэта былі карсары або афіцыйныя піратыs, і дзейнічаў пераважна на працягу XVII—XVIII стст. пад абаронай караля Францыі. Вядомы Патэнт корсо.\nАдзін з самых вядомых маракоў Францыі, каму Прыпісваецца адкрыццё Канады не ідучы далей, гэта так Жак Карцье, ураджэнец Сен-Мала. Пры падтрымцы Францыска I Францыска ён здзейсніў тры паездкі ў Паўночную Амерыку ў XNUMX стагоддзі і быў першы еўрапеец, які прызямліўся ў сучасным раёне Манрэаль-Квебек. Ён ахрысціў гэтыя землі пад назвай «Канада», слова ад першапачатковых жыхароў гэтай мясцовасці і што азначае маленькая вёска.\nПадчас Другой сусветнай вайны горад моцна пацярпеў. Гэта быў вядомы амерыканскі генерал Патан, які аблажыў горад і супербамбаваў яго, пакуль немцы не здаліся. Патрабуецца поўная рэканструкцыя славы і прыгажосці Сен-Мала 30 гадоў рэканструкцыі.\nЯк дабрацца да Сен-Мала? Ёсць шмат спосабаў, але самы папулярны на пароме з паўднёвага ўзбярэжжа Англіі або на Нармандскіх астравах. Ёсць паромы з Брэтані, якія злучаюць Портмут, у Англіі, з Сен-Мала, які здзяйсняе сем штотыднёвых пераправаў за дзевяцігадзінную паездку, паромы Condor Ferries, якія злучаюць тыя ж кропкі, але і іншыя месцы на англійскім узбярэжжы. З другога боку вы можаце паехаць на самалёце, аэрапорт знаходзіцца ў 14 кіламетрах ад цытадэлі, але пасля гэтага вы павінны арандаваць аўтамабіль, таму што няма аўтобуса або цягніка, які злучае.\nКалі вы аддаеце перавагу цягнік да чыгуначнай станцыі два кіламетры на ўсход ад цытадэлі. Можа адправіцца з Парыжа за тры гадзіны 10 хвілінs, ад станцыі Манпарнас, у агульнай дарозе сем гадзін. Калі вы знаходзіцеся ў Лондане, вы таксама можаце паехаць з Сэнт-Панкрас у Парыж, а адтуль на TGV да Сен-Мала.\nШто паглядзець у Сен-Мало\nпершы Цытадэль. Гэта самая важная турыстычная славутасць: вузкія вулачкі, бары і рэстараны, крамы... Гэта выдатнае месца для выхадных. Цытадэль знаходзіцца на гранітным востраве, і паколькі ўсё было разбурана ў Другой сусветнай вайне, старажытнае паветра - гэта хутчэй вынік супер-рэстаўрацыі, цэлага праекта, які быў завершаны толькі ў 1971 годзе.\nСёння можна прайсці ўвесь маршрут сцены і насыпы, каб атрымаць асалоду ад выглядам, а таксама атрымаць асалоду ад яго пляжамі, выйсці паесці, адпачыць і правесці лепшыя доўгія выходныя, якія вы можаце сабе ўявіць. Сен-Мало з'яўляецца лепшым месцам для гэтага.\nУнутры цытадэлі знаходзіцца ст Шато дэ Сен-Мало, уражвае, сёння пераўтворана ў ратушу і музей Сен-Мала. Унутры музея працуе некалькі экспазіцый, але найбольш важнай з'яўляецца тая, якая прысвечаны марской гісторыі горада і акупацыі, разбурэнню і аднаўленню ў Другой вайне.\nТаксама ўнутры Цытадэлі знаходзіцца Сабор Святога Вінцэнтат з яго спіральнай вежай, якая ўзвышаецца над вуліцамі. На гэтым жа месцы з XNUMX-га стагоддзя стаяў касцёл, але цяперашні гатычны сабор з XNUMX-га стагоддзя. Вы ўбачыце тут мемарыяльную дошку ў памяць аб ад'ездзе Жака Карцье ў Канаду.\nLa Брама Святога Вінцэнта Гэта галоўны ўваход у Цытадэль. Унутры і перад замкам знаходзіцца Месца Шатобрыянсёння самая ажыўленая частка горада з рэстаранамі і гасцініцамі. За брамай — гандлёвыя докі. Напрыклад, ёсць L'Hotel d'Asfeld, асабняк XNUMX стагоддзя які лічыцца адным з нямногіх шчасліўчыкаў, якія выжылі пасля бомбаў. Яго пабудаваў багаты суднаўладальнік, дырэктар французскай Ост-Індскай кампаніі Франсуа-Агюст Магон.\nЗ паўднёвага боку сцены знаходзіцца Порт Дынан, цікавае месца, калі вы хочаце пракаціцца на лодцы. Ёсць паромы, якія ненадоўга спыняюцца тут, калі едуць уверх па рацэ або ўздоўж узбярэжжа да мыса Фрэхель. Гэта таксама азначае пачатак Moles des Noires з яго маяком.\nза Porte des Bes, які дае доступ да паўночнага канца ст Пляж Bon Secours, яны Ваверскія палі і статуя самага вядомага мясцовага карсара Роберта Сюркуфа. На паўночны захад ад валоў знаходзіцца вежа, ст Вежа Бідун, з часовымі выставамі.\nЗа сценамі Сен-Мала, за паромным тэрміналам на поўдні цытадэлі, знаходзіцца найстарэйшы раён, заснаваны ў рымскія часы: Сэнт-Серван. Уздоўж ракі вы ўбачыце відовішчнае Вежа Салідор, пабудаваны для абароны ўваходу ў Ранцы, сёння з музеем. Экскурсія доўжыцца 90 хвілін, калі вы хочаце гэта зрабіць.\nВусце ракі Ранс вельмі прыгожае таксама. Уся мясцовасць вакол цытадэлі вельмі маляўнічая Тут ёсць дамы багатых купцоў Сен-Мала. некаторыя маюць яго сады адкрыты для публікі, напрыклад, Parc de la Briantais. Існуе таксама выдатны акварыум, з яго велізарным акварыумам.\nПрыгарад Параме ён вырас з гадамі і сёння функцыянуе як марскі курорт Сен-Мала. Яго пляж мае тры кіламетры, ён з'яўляецца яго галоўнай славутасцю, хоць, калі ідзе прыліў, ён накрыты. Тут можна спыніцца, тут шмат гатэляў з выглядам на мора.\nКажучы пра пляжы і мора, людзі шукаюць гэта таксама за цытадэльлю. Пляжы і выспы Сен-Мала таксама прымаюць наведвальнікаў летам. Яго пляжы з дробным белым пяском і ёсць некалькі скалістых астравоў, да якіх можна дабрацца пірог. Многія з гэтых астравоў у іх ёсць старыя ўмацаванніs, магілы і, вядома, выдатны від на наваколлі.\nАдкрыты пясок дазваляе прайсці паўкруга Старога горада з заходняга боку і з паўночнага боку паміж Моль-дэз-Нары і замкам Сен-Мала. На ўсход ад замка знаходзіцца Плая Грандэ які ўваходзіць у раён Параме. Калі вам падабаецца ідэя наведаць выспы, то расклад парома знаходзіцца ў дзвярах Porte St. Pierre.\nПляж Моль ён знаходзіцца далёка на поўдні і ляжыць паміж Моль-дэ-Нуар і бастыёнам Галандыі. Пляж адносна невялікі і абаронены, таму летам гэта вельмі запатрабаванае месца. Пляж Bon Secours вялікі і доўгі і доступ да яго з паўночнага боку Галандскага бастыёна праз Порт Сен-П'ер. На пандусе пад дзвярыма ёсць рыбалоўны клуб. Вы таксама можаце атрымаць асалоду ад марскімі ваннамі добры марскі басейн калі адліў.\nШатобрыян — французскі палітычны дзеяч і пісьменнік-рамантык з Сен-Мала.. Яго магіла знаходзіцца на востраве Гранд Бэ, адзін са скалістых астравоў, да якога можна дабрацца пешшу. Ён быў пахаваны тут, таму што ён хацеў, каб гэта было яго апошні спачын. Гэта было ў 1848 годзе, і вы ўбачыце просты крыж, які глядзіць на мора. З іншага боку ёсць Petit Be, яшчэ адзін востраў, да якога можна дабрацца пешшу, калі ёсць адліў.\nТут, у Пці Бэ, вельмі добра захаваўся Форт дзю Пці Бэ датуецца часамі Людовіка XIV і які нядаўна адкрыўся для наведвальнікаў, заўсёды падчас адліву. Вы ўбачыце вельмі добрыя старыя гарматы. The Пляж Эвентэйл знаходзіцца за паўночнымі сценамі цытадэлі. Гэта адзін з трох самых скалістых пляжаў у гэтым раёне, іх тры, і ён далучаны да Гранд-Пляж або Плайя-Грандэ ў Форт-Нацыяналь.\nГэты Нацыянальны форт датуецца 1689 годам і быў спраектаваны Вобанам разам з астатняй часткай абарончай лініі Сен-Мала. Яго мэта: абараняць французскіх капероў ад ангельскіх набегаў і яны заўсёды былі паспяховымі. Экскурсія па крэпасці доўжыцца крыху больш за паўгадзіны, і вы ўбачыце мноства падземных пакояў, а таксама атрымаеце асалоду ад іх бінокляў, размешчаных на сценах.\nІ, нарэшце, Што вы можаце зрабіць каля Сен-Мала? Якія магчымыя экскурсіі? Што ж, іх шмат, і лепш за ўсё тое, што вам не трэба мець машыну, таму што цягнікі і аўтобусы ахопліваюць многія з гэтых напрамкаў. вы можаце пайсці ў Мон-Сен-Мішэль, да сярэднявечнай вёскі Дынан, вы можаце спалучаць пляжы і прагулкі Cancale, Дынар сам ці Ізумруднае ўзбярэжжа.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны пра падарожжы » Уцёкі з Еўропы » Францыя » Што паглядзець у Сен-Мала, Францыя


Брэст: пададзены заяўкі на правядзенне 18 пікетаў супраць эканамічнай палітыкі ўладаў Беларусі\nhttp://spring96.org/be/news/74955 2015 2015-01-05T18:51:54+0300 2015-01-05T18:51:54+0300 2015-01-05T18:51:54+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/vuek-uladzimir-brest.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nІніцытыва правядзення амаль двух дзесяткаў масавых мерапрыемстваў належыць мясцовым актывістам Аб’яднанай грамадзянскай партыі і прыхільнікам дэмакратычных пераменаў у краіне.\nПаводле слоў кіраўніка Брэсцкай абласной арганізацыі АГП Уладзіміра Вуека, падставай для таго, каб ладзіць пікетаванне, з’яўляецца чарговы валютна-фінансавы крызіс ў Беларусі, які сведчыць пра бяздарную палітыку ўрада. “У такіх умовах варта патрабаваць адстаўкі кіраўніка дзяржавы, які нясе персанальную адказнасць за дзеянні падпарадкаваных яму галінаў выканаўчай улады і асабіста вінаваты ў цяперашняй эканамічнай сітуацыі ў краіне”, - зазначыў Вуек.\nЗаяўкі на пікеты, якія мяркуецца правесці 17 студзеня, ужо пададзены ў Брэсцкі гарвыканкам. Сярод месцаў, дзе актывісты АГП плануюць ладзіць масавыя мерапрыемствы, пазначаны як дазволеныя ўладамі пляцоўкі, так і іншыя месцы, што знаходзяцца каля буйных гандлёвых аб’ектаў альбо на цэнтральных вуліцах горада.\n05.01.2015 Тэгі: акцыі, апазіцыя, свабода мірных сходаў


03 кастрычнік 2015, 14:37\nМіхаіл Жамчужны, 2013 год\nПрызначаны на 6 кастрычніка ў Вярхоўным судзе касацыйны разгляд прысуду заснавальніка расфармаванай сёлета ўвесну грамадзкай арганізацыі «Плятформа інавэйшн» 60-гадовага жыхара Віцебску Міхаіла Жамчужнага перанесены на больш позьні час. Гэта зьвязана з пратэстам пракурора, які палічыў ранейшы вэрдыкт абласнога суду — шэсьць гадоў пазбаўленьня волі ў калёніі для паўторна асуджаных — мяккім і настойвае на сямі гадах утрыманьня Жамчужнага за кратамі. Сам асуджаны пакуль не этапаваны ў Менск для таго, каб прысутнічаць на касацыйным пасяджэньні.\nВядома, што маючае адбыцца недзе праз тыдзень-другі слуханьне, таксама як і дагэтуль працэс, пройдзе ў закрытым рэжыме. З боку Жамчужнага будзе толькі яго адвакат, які яшчэ на этапе папярэдняга расьсьледаваньня даў падпіску аб неразгалошваньні матэрыялаў справы. Такую ж падпіску даў і сам Жамчужны. Тым ня менш на волю ад яго ўсё ж трапілі некаторыя дакумэнты па судовай справе, у тым ліку перапісаная ад рукі рэзалюцыйная частка прысуду. Жамчужны, згодна зь ёй, асуджаны за «наўмыснае разгалошваньне службовых сакрэтаў, незаконнае набыцьцё сродкаў для негалоснага атрыманьня інфармацыі, а таксама даваньне хабару» (артыкул 376, частка 1, 2, артыкул 375, частка 1, артыкул 331, частка 1, 2).\nЗакрытасьць крымінальнай справы, а да таго ж ня меншая закрытасьць самой асобы колішняга дацэнта Віцебскага тэхналягічнага інстытуту, кандыдата тэхнічных навук, які свой першы тэрмін (2007—2012) атрымаў за злоўжываньні ў гаспадарча-дамоўнай навукова-практычнай дзейнасьці, спараджаюць чым далей тым болей самых розных пытаньняў. Напрыклад, чаму так шмат сакрэтнасьці вакол гэтай справы, якую нават не назвалі шпіёнскай? Ці чаму, паводле зьвестак, якія неафіцыйным шляхам трапілі з-за кратаў, Міхаіл праходзіць па справе адзін, бяз тых, хто атрымліваў ад яго хабар, і тых, каму далей перадавалася сакрэтная інфармацыя? Хто тыя, каму Міхаіл перадаваў незаконна здабытыя зьвесткі? Адкуль гэты, мякка кажучы, далёка не заможны чалавек браў грошы для даваньня хабару? Якая будучыня можа чакаць у калёніі, дзе ўтрымліваюцца паўторна асуджаныя або рэцыдывісты, вязьня пэнсійнага веку (паводле дзейных законаў ён не павінен працаваць), але безумоўна таленавітага канструктара-практыка, навукоўца, унівэрсытэцкага выкладчыка? І нарэшце пытаньне рытарычнае: ці ня больш па-гаспадарску ставілася да талентаў, пры ўсёй сваёй рэпрэсіўнасьці, таталітарная савецкая турэмна-лягерная сыстэма зь яе «шарашкамі»? Відавочна, на многія з гэтых пытаньняў мы атрымаем адказы ня хутка.\nЗ апошняга інтэрвію: «Каб ацаніць сыстэму, трэба выйсьці за яе межы»\nПублічным чалавекам Міхаіл ня быў. Блізкіх родных, прынамсі ў Беларусі, у яго няма. Наколькі вядома, жонка і дачка даўно зьехалі за мяжу. Недзе ў замежжы і брат. Ва ўсякім разе, пакуль Жамчужнага трымалі ў СІЗА, нейкіх запытаў ад людзей з бліжэйшага атачэньня ў заснаваную ім «Плятформу інавэйшн» не паступала.\nПасьля першай адседкі ён нідзе не працаваў. На ранейшае месца выкладчыка, зразумела, уладкавацца ня змог. Дзейнасьць у праваабарончай арганізацыі была валянтэрскай. Чым перабіваўся — невядома. Абсалютны бытавы мінімалізм гэтага чалавека пераконвае: ён і ўзбагачэньне праз хабарніцтва ды перадачу нейкіх сакрэтаў — рэчы несумяшчальныя.\nМіхаіл Жамчужны, архіўнае інтэрвію\nГэтая размова была запісаная ў яго дома ў Віцебску. За некалькі месяцаў да арышту, якога не чакаў, Міхаіл Жамчужны вырашыў сваімі рукамі зрабіць у кватэры грунтоўны рамонт. У перапынках расказваў пра першую і на той час адзіную адседку, а таксама пра пляны на бліжэйшыя гады. Пра тое, што перамены пры ягоным жыцьці наўрад ці настануць, але сядзець склаўшы рукі таксама нельга:\n«Незаконна рэпрэсаваных у Беларусі нямала, — гаварыў Міхаіл. — Тыя, хто быў асуджаны, хто адматаў свой тэрмін. Яны паглядзелі на гэтае жыцьцё з усіх бакоў, а згодна з тэорыяй сыстэм — каб ацаніць сыстэму, трэба выйсьці за яе межы — дык вось яны пажылі некаторы час па-за межамі гэтай сыстэмы, за дротам. Асабіста я, аналізуючы сытуацыю схільны лічыць, што за гэтым дротам насамрэч жывуць многія з так званых вольных. Больш вольным, аднак, адчуваеш сябе там. Там людзі больш шчырыя, хоць падонкаў таксама багата. Аднак такога „беспредела“, як тут, там усё ж няма. Атрымаўшы тую школу, зразумела, ня хочаш мірыцца з тым бязьмежжам прававым, а таксама абмежаваньнямі магчымасьцяў жыць так, як хацелася б самому... Таму я не зьбіраюся прагінацца пад дзейны рэжым і чакаць пэнсіі ды шчасьлівага пераходу ў іншыя сьветы. Я пляную змагацца з рэжымам, зьбіраць да будучых выбараў інфармацыю адносна хібаў гэтай сыстэмы».\n«Калі б мець уяўленьне, куды далей ішла тая інфармацыя...»\n— Што вам вядома пра жаданьне вашага колішняга калегі Міхаіла Жамчужнага адпомсьціць некаму ці нечаму, напрыклад, той жа сыстэме МУС, за свой першы тэрмін? Ці гаварыў ён вам пра гэта? — з такога пытаньня пачалася размова з колішняй кіраўніцай «Плятформы», а цяпер кіраўніцай новай праваабончай арганiзацыi «Рэгіён 119» Алёнай Красоўскай-Касьпяровіч.\nАлёна Красоўская-Касьпяровіч: «Мне здаецца, Міхаіл выдатна разумеў, хто кінуў яго за краты першы раз — а гэта былі ягоныя інстытуцкія кіраўнікі па навуковай працы. Міхаіл быў гатовы зь імі змагацца, як і з той практыкай, калі няўгодным затыкаюць рот. Тым ня менш, я ніколі ня чула ад яго, што ён зьбіраецца адпомсьціць менавіта сыстэме МУС. І толькі азнаёміўшыся з тымі дакумэнтамі справы, якія Міхаілу ўдалося перадаць напачатку яго арышту, зразумела, што ён зьбіраў інфармацыю па міліцыі, яе нейкіх унутраных распараджэньнях ды дакумэнтах. У любым выпадку пры мне ім быў перададзены ў „Плятформу інавэйшн“ толькі адзін дакумэнт, які тычыўся ўнутраных спраў сыстэмы МУС. Гэта была копія спэцданясеньня міністру ўнутраных спраў, то бок дастаткова сур’ёзны дакумэнт, які зьяўляецца службовай таямніцай. Мы нават напісалі паводле таго матэрыялу невялікі артыкул. Размова ішла пра сьмерць затрыманага ў Віцебскім ізалятары часовага ўтрыманьня. У тым данясеньні таксама ўтрымлівалася заключэньне лекараў — дыягназ, меры па аказаньні мэдычнай дапамогі. Вынікала, што нябожчык быў алькаголікам, у яго быў сындром адмены і менавіта на гэтым фоне зь iм здарыўся прыступ, які і стаў прычынай лятальнага выніку... Як мы потым паспрабавалі высьветліць, так усё і было. Больш ніякай інфармацыі ад Міхаіла не было. Як выглядае, ён зьбіраў нейкія дакумэнты, датычныя сыстэмы МУС. Калі б мы мелі ўяўленьне, куды далей ішла тая сабраная ім інфармацыя, нам было б лягчэй зразумець, што там адбывалася».+\nПаводле Алёны Красоўскай-Касьпяровіч, Міхаіл наўпрост працаваў з Андрэем Бандарэнкам. Падчас знаходжаньня на «Валадарцы», паводле яе словаў, да Андрэя прыяжджалі супрацоўнікі КДБ і адзінага з усёй «Плятформы» дапытвалі пра Міхаіла.\n«Свабода ў турмах»: «Лічыцца, што незаконны збор і продаж сакрэтнай інфармацыі аплачваецца зацікаўленымі пакупнікамі вельмі някепска. Ведаючы надзвычай сьціплы лад жыцьця Міхаіла, робіш выснову, што ён ня меў за сваю працу нічога... Яшчэ больш дзіўна, адкуль ён мог браць грошы, каб даваць хабар іншым?»\nКрасоўская-Касьпяровіч: «Хто даваў Міхаілу грошы на так званае набыцьцё сакрэтнай інфармацыі — гэта мне таксама невядома. З дасланых Міхаілам дакумэнтаў у „Плятформу“ вынікала, што сума хабару была невялікай. У дакумэнтах зьвесткі пра тры эпізоды. Уладальніку інфармацыі было заплачана па 100 даляраў. Ведаючы Мішу не адзін год, магу сказаць, што гэты чалавек ніколі ня гнаўся за даходамі. Для яго галоўным была ідэя, ён заўсёды заставаўся сумленным, і я думаю, што даючы хабар супрацоўніку МУС за атрыманьне інфармацыі, ён нічога не пакідаў сабе. Проста такі сумленны чалавек. Сёньня гэта рыса падаецца многім нейкай паталёгіяй. Напэўна, так паставілася да Міхаіла і ягонае былое кіраўніцтва, якое і пасадзіла яго за краты. Менавіта як да чалавека, які не адпавядаў іх сыстэме каштоўнасьцяў».\nКалі няма каму перадаць шкарпэткі...\nАркуш аднаго зь лістоў\n...Міхаіла затрымалі летам на вуліцы ў тым, у чым ён быў — апранутым у лёгкія джынсы, майку, тапкі, бязь зьменнай пары бялізны (шкарпэтак, трусоў і г. д.), без гігіенічных сродкаў. Ня кажучы ўжо пра неабходныя для далейшага ўтрыманьня цёплыя рэчы. Паколькі СІЗА падобным сваіх сядзельцаў не забясьпечвае, усё гэта чалавеку, якому чакаць перадачы няма адкуль, трэба за нейкія сродкі набываць самому... Што тычыцца паслугаў кваліфікаванага адваката, ад якога наўпрост можа залежаць вырак ды працягласьць тэрміну, то гэта так і застаецца для многіх сядзельцаў нязьдзейсьненай марай. У такіх няпростых, аб’ёмных ды працяглых справах, як у Жамчужнага, падобныя паслугі каштуюць дзясяткі мільёнаў беларускіх рублёў.\n«Фінансавай ды юрыдычнай падтрымкай Міхаіла падчас яго ўтрыманьня ў СІЗА займаліся мы, — кажа Алёна Красоўская-Касьпяровіч. — Гэтак жа, як і ў выпадку з Бандарэнкам, нам дапамагала „Вясна“, за што мы ёй вельмі ўдзячныя. Калі чалавек, тым больш самотны, утрымліваецца ў сьледчым ізалятары месяцамі, яму патрэбна шмат чаго. Мы аплачвалі адваката, перадачы, таксама хатнія рахункі Міхаіла... Нейкай іншай дапамогі звонку яму, наколькі нам вядома, не паступала».\nКіраўніца «Рэгіёну 119» адзначае, што неўзабаве, пасьля таго як будзе разгледжаная касацыя, Міхаіла перавядуць для адбыцьця пакараньня ў калёнію. І тут не сваякі асуджанага ўжо ня змогуць падтрымліваць яго нейкімі перадачамі. Адзінае, што магчыма, гэта пералічваць Міхаілу грошы на разьліковы рахунак.\nЯк і раней, Алёна Красоўская-Касьпяровіч лічыць, што ў гісторыі Міхаіла Жамчужнага пытаньне «палітычны — непалітычны» не настолькі ўжо істотнае. Яна мяркуе, што гэты чалавек цяпер ізноў у выніку нейкіх чарговых інтрыгаў выкарыстоўваецца як стрэлачнік. Ягоны інтэлектуальны патэнцыял зноў нікому на радзіме не патрэбны.\n«Піша, што вельмі ўдзячны малітоўцам»\nКіраўніца грамадзкага аб’яднаньня «За волю» Ганна Шапуцька, якая разам з групай актывістаў настойвае, каб Жамчужнаму надалі статус палітвязьня, даведалася пра яго толькі з мэдыяў, калі ён ужо сядзеў у СІЗА. З таго часу Ганна і сябры актыўна лістуюцца зь Міхаілам.\nШапуцька: «Я нядаўна атрымала ліст ад Міхаіла Жамчужнага. Парадавала, што такі бадзёры. Лепшы, чым папярэдні, паводле настрою. У тым быў настрой прыгнечаны, не чакаў чалавек, што яму дадуць шэсьць гадоў зьняволеньня... А тут ліст — на беларускай мове. Ён заўсёды адказваў па-расейску. А цяпер сам паспрабаваў пісаць на беларускай, хоць і з памылкамі, але гэта вельмі добра. Таксама Міхаіл напісаў пра маючае адбыцца 6 кастрычніка а 9:30 касацыйнае пасяджэньне ў Вярхоўным судзе і пра тое, што любое рашэньне Вярхоўнага суду яго ня зломіць».\nПраваабарончым арганізацыям, каб вызначыцца адносна статусу Міхаіла Жамчужнага, трэба больш інфармацыі наконт ягонай справы. Аднак атрымаць яе пакуль немагчыма.\nПаводле словаў Ганны Шапуцькі, сам Міхаіл лічыць сваю справу палітычнай. Ён зьбіраецца даказаць, што ягоная справа сфабрыкаваная. Яму прыемна, што група «За волю» лічыць яго палітвязьнем.\nГанна Шапуцька кажа, што пасьля вызваленьня шасьці палітвязьняў трэба зьвярнуць увагу на справы Андрэя Бандарэнкі і Міхаіла Жамчужнага. На яе думку, асабліва Жамчужны падпадае пад крытэры Рады Эўропы што да вызначэньня палітвязьняў.\nСкарга Жамчужнага ў Вярхоўны суд\nШапуцька: «Чалавек сам займаўся праваабарончай дзейнасьцю, узначаліў установу „Плятформа“, узяў на сябе такую адказнасьць. Частка праваабаронцаў лічыць палітвязьнямі абодвух — і Жамчужнага, і Бандарэнку. Апазыцыйныя палітыкі таксама падтрымліваюць гэта. Мікола Статкевіч, Лябедзька, Сіўчык, Някляеў падпісалі заяву аб неабходнасьці неадкладнага вызваленьня Жамчужнага і Бандарэнкі і аб прызнаньні іх палітвязьнямі».\nКіраўніца групы «За волю» мяркуе, што цяпер ім варта разам дамагацца, каб на міжнародным узроўні іх лічылі палітзьняволенымі.\nА што з дапамогай Міхаілу Жамчужнаму, які пакуль знаходзіцца ў сьценах СІЗА?\nШапуцька: «Пакуль з нашага боку ідзе больш маральная дапамога. Ён піша, што гэта самае галоўнае. Ці сапраўды гэтак так — ня ведаю. Піша таксама, што вельмі ўдзячны малітоўцам каля Чырвонага касьцёла, якія моляцца за яго ды іншых зьняволеных. І кожны раз падкрэсьлівае, што малітва дзейнічае. Хоць сам Жамчужны ня лічыць сябе вернікам, ён адчувае гэтую падтрымку. Яшчэ Міхаіл Жамчужны напісаў, што новыя арыштаваныя, якія паступілі ў СІЗА, яму расказалі, што каля турмы стаялі маладыя дзяўчаты з плякатам „Волю — Жамчужнаму Міхаілу!“ Хто мог арганізаваць такую акцыю, мне невядома... Калі пытаесься ў лістах: ці трэба яму нечым дапамагчы, перадаць нешта? Адказвае: не хвалюйцеся, ня трэба пакуль».\nУ сваім апошнім лісьце з-за кратаў Міхаіл Жамчужны хвалюецца за Андрэя Бандарэнку, таксама пытаецца, ці выйшаў Ігар Аліневіч. У яго не было дакладнай інфармацыі, каго канкрэтна выпусьцілі. Улетку Жамчужны, як ён напісаў, месяц адседзеў у карцэры і быў пазбаўлены перапіскі, кажа Ганна Шапуцька. А паколькі ліст цяпер ад яго дайшоў, то ён ужо быў у камэры. Праўда, прасіў у наступным лісьце не пазначаць яе нумар, бо ня ведае наперад, дзе будзе.\n«Мне незразумела: што такія людзі ўвогуле робяць у турме?»\nБылы палітвязень Ігар Аліневіч, які нядаўна выйшаў на волю, знаёмы зь Міхаілам Жамчужным, які цяпер знаходзіцца за кратамі. Праўда, ліставацца ім не даводзілася. Што мяркуе Ігар Аліневіч наконт тэарэтычнай магчымасьці прызнаньня Міхаіла Жамчужнага палітвязьнем, чаго пакуль не адбылося?\nАліневіч: «Калі гаворка ідзе пра тое, каб прызнаць чалавека палітычным вязьнем, гэта пытаньне прынцыпу. І для Міхаіла, я перакананы на сто адсоткаў, гэта менавіта так. Наступствы могуць быць розныя, гэта залежыць ад палітычнай каньюнктуры. Але калі чалавек сапраўды дзейнічаў у гэтым рэчышчы, гэта павінна быць ацэнена. У першую чаргу ня з боку міжнародных структураў, а з боку самога беларускага грамадзтва, таму што для яго Міхаіл і стараўся».\nНаколькі Ігару Аліневічу вядома, Міхаіл Жамчужны выкладаў і ў Віцебску, і нейкі час у Менску: «У прыватнасьці, ён быў выкладчыкам на катэдры праектаваньня і вытворчасьці радыёэлектронных сродкаў у Беларускім дзяржаўным унівэрсытэце інфарматыкі і радыёэлектронікі, дзе я вучыўся. Ён быў вельмі пасьпяховым навуковым супрацоўнікам. І я памятаю, як менавіта на гэтую катэдру пастаянна прыяжджалі дэлегацыі зь Японіі. Для нейкіх сумесных распрацовак. На фоне маркотнасьці нашай сыстэмы адукацыі гэтая кафэдра выдавала сапраўды нейкія сур’ёзныя вынікі».\nМіхаіл Жамчужны да першага зьняволеньня і падчас яго\nБылы палітвязень Ігар Аліневіч успамінае сваё знаёмства зь Міхаілам Жамчужным:\n«Пазнаёміліся мы зь Міхаілам Жамчужным у лягеры, у карантыне папраўчай калёніі № 10. Яго перакінулі туды з калёніі № 3, таму што ён там пастаянна змагаўся з адміністрацыяй. Пісаў на іх скаргі. Ён быў настолькі для іх галаўным болем, што ад яго вырашылі пазбавіцца. У адносінах тых, хто піша скаргі, гэта распаўсюджаная практыка.\nМы кантактавалі зь ім каля дзевяці месяцаў, чыталі навукова-папулярныя часопісы. У яго былі ягоныя навуковыя манаграфіі, якія ён напісаў яшчэ ў 1990-я гады. І для мяне было вялікім шокам убачыць, што чалавек займаўся тымі распрацоўкамі, якія толькі цяпер сталі шырока ўжывацца. Мне прыходзіць часопіс „Папулярная мэханіка“, я чытаю там пра пэрспэктывы вадародных рухавікоў, а Міхаіл мне дае сваю манаграфію, дзе ён гэта ўсё распрацоўваў яшчэ пры канцы 1980-х. І ў іх усё было дастаткова сур’ёзна, абгрунтавана. І мне незразумела: што такія людзі ўвогуле робяць у турме? Калі краіна павінна імі ганарыцца. Але паўтараецца сытуацыя 1937 году, калі навуковы патэнцыял краіны зьмясьцілі ў лягерах. Толькі там хоць „шарашкіны“ канторы стваралі, а тут нават гэтага няма. Таму што гэтая ўлада зусім ужо дэградавала».\nІгару Аліневічу адно вядома, што ў 3-й калёніі Міхаіл Жамчужны «рабіў некаторыя абнаўленьні для электрычных рухавікоў» і пра яго там вельмі добра адгукаліся.\nЯкія магчымасьці ў калёніях мець кнігі, каб старацца не дэградаваць? Ігар Аліневіч гаворыць:\n«Адносна бібліятэк я магу сказаць, што чым старэйшы лягер, тым бібліятэка там лепшая. Усё-ткі кнігі назапашваюцца. І паступова на пасаду бібліятэкара выбіраюць болей і болей адэкватных людзей. Якія самі чытаюць, а ня проста займаюць цёпленькае становішча „лягернага актывіста“. А што датычыць лягераў са строгім рэжымам, то нягледзячы на такую назву, рэжым там насамрэч лепшы. Таму што сядзяць людзі больш сталыя, зь нейкім парадкам у галаве, з трывалымі паводзінамі. І магчымасьцяў там для самаадукацыі больш, чымсьці ў так званых калёніях агульнага рэжыму».\nПраўда, з кнігамі стала горш, успамінае былы палітвязень Ігар Аліневіч:\n«На жаль, у апошнія гады сталі забараняць дасылаць кнігі ў лістах, як гэта было раней. Напрыклад, у ПК-10 забаранілі дасылаць так кнігі летам 2012 году. Сказалі, што толькі ў літаратурных бандэролях. А гэта ўсяго толькі па дзьве бандэролі на два кіляграмы за год. Колькі так кніг можна даслаць чалавеку, які чытае? Гэта — да пытаньня аб парадках у беларускіх лягерах, аб іхняй сапраўднай функцыі. Паколькі самаадукацыя, падобна, што задачай ня ставіцца, а толькі дэкляруецца ў афіцыйных дакумэнтах».\n«Часам лепш маліцца»\nІ зноў да пытаньня: ці можна лічыць Міхаіла Жамчужнага палітвязьнем? Паводле юрыста праваабарончага цэнтру «Вясна» Паўла Сапелкі, пакуль інфармацыі для таго, каб прыняць падобнае рашэньне бракуе.\nСапелка: «Сказаць, ня ведаючы нічога, што ён палітзьняволены, толькі на падставе таго, што ён добры хлопец ды быў фармальным заснавальнікам „Плятформы інавэйшн“, гэта ня наш мэтад. Ёсьць паводле вызначэньня пэўныя прыкметы выпадкаў палітычнага перасьледу: перасьлед за погляды, за нейкую дзейнасьць. Адносна Жамчужнага я магу толькі разьвесьці рукамі. Гэтага чалавека я ня ведаю асабіста. Усё закрыта. Хай ён, калі апынецца ў калёніі, сам скажа нешта пэўнае. Мы абсалютна нічога ня маем. Адна справа, калі чалавек хоча зафіксаваць факты катаваньняў, то тут у нашым разуменьні ўсё сродкі добрыя, нават такое набыцьцё гэтых зьвестак. Бо іншых спосабаў атрыманьня падобнай інфармацыі няма. Іншая справа, калі нехта хоча рознымі шляхамі дыскрэдытаваць нейкага чыноўніка...»\n«Свабода ў турмах»: «Аднак у сацыяльных сетках можна сустрэць шмат крытыкі на адрас „Вясны“ менавіта ў сувязі зь яе пазыцыяй па Міхаілу Жамчужнаму ды Андрэю Бандарэнку».\nСапелка: «Я чытаў гэтыя камэнтары... Давайце ўзгадаем наркамана, зь якога зьбіраліся зрабіць ледзь не аднаго з самых галоўных палітвязьняў. Гэта той, хто пачынаў працаваць разам з Бандарэнкам. Звычайны наркаман, у якога, як і ў кожнага, свая слабіна. Самае слушнае, што робіцца ў дачыненьні да гэтых людзей — гэта малітвы. Адносна Жамчужнага яшчэ ёсьць пытаньні. А за таго ж Бандарэнку застаецца маліцца».


Хутчэй за ўсё, вам даводзілася хоць бы раз у жыцці скарыстацца паслугамі сістэмы крэдытавання. Але далёка не кожны з тых, хто ўзяў крэдыт, змог пагасіць яго своечасова. У гэтым выпадку, каб атрымаць доўг з асабліва нядбайных плацельшчыкаў, у справу ўступаюць калектарскія кампаніі. Зносіны з гэтымі спадарамі дастаўляе шмат непрыемных хвілін. Асабліва крыўдна, калі калектары абвінавачваюць у чужых даўгах. Дзеля справядлівасці варта сказаць, што здараецца гэта нячаста, але ад гэтага зносіны не становіцца больш жаданым. Чаму так адбываецца і што з гэтым рабіць - пагаворым ніжэй.\nХто такія калектары і чаму яны тэлефануюць\nТакую нязвыклую для нас слова «калектар» у прамым перакладзе азначае «збіральнік», аднак збіраць ён павінен ня маркі або калекцыю матылькоў, а грошы з нядбайных плацельшчыкаў. Калектарамі могуць выступаць як асобныя асобы, так і цэлыя арганізацыі - калектарскія кампаніі. Часам такімі "збіральнікамі" таксама з'яўляюцца штатныя супрацоўнікі службы бяспекі банкаў. Іх асноўная абавязак - любымі шляхамі (законнымі) прымусіць даўжніка разлічыцца па сваіх фінансавых абавязацельствах. Часам у адпрацаванай схеме здараюцца збоі, якія могуць абярнуцца непрыемнымі наступствамі.\nТэлефануюць калектары па чужых даўгах ў сілу розных прычын, але часцей за ўсё гэта адбываецца з памылкі, выправіць якую часам бывае вельмі няпроста. «Збіральнікі» даўно прывыклі працаваць у нестандартных сітуацыях і часцяком проста не рэагуюць на вашы ўгаворы і тлумачэнні, бо людзі, якія не жадаюць плаціць крэдыт, таксама часцей за ўсё кажуць, што яны не маюць да яго ніякага дачынення.\nВы выступалі паручыцелем?\nКалі вам стала тэлефануюць калектары па чужых даўгах, ўспомніце, не з'яўляецеся Ці вы паручыцелем па крэдыце вашага знаёмага, сваяка або калегі. Было? Тады званкі «збіральнікаў» вельмі нават па адрасе, верагодна, у чалавека, які ўзяў крэдыт, утварылася салідная запазычанасць, і банк прыняў рашэнне спагнаць грошы з паручыцеля, гэта значыць з вас.\nПершае, што неабходна зрабіць - звязацца з тварам, якое афармляецца пазыку, і пастарацца высветліць, ці сапраўды ўтварылася пратэрміноўка плацяжу і як хутка ён збіраецца яе пагасіць. Магчыма, варта разам пашукаць шляхі вырашэння праблемы - дамовіцца з банкам аб рэфінансаванні крэдыту альбо пастарацца перекредитоваться ў іншай арганізацыі (вядома, у гэтым выпадку не варта выступаць паручыцелем ў другі раз).\nКалі апынецца, што даўжнiк сапраўды не ў стане разлічыцца па абавязацельствах, абавязак у самай справе пераходзіць да вас. І прыйдзецца яго выплачваць. Самае лепшае, што вы можаце зрабіць - звярнуцца ў банк для сумеснага пошуку вырашэння пытання. Пасля таго як вы разлічыліся з крэдытнай арганізацыяй, у вас з'яўляецца права спагнаць з сваяка (знаёмага), па крэдыце якога вы з'яўляліся паручыцелем, усю суму доўгу ў судовым парадку.\nВа ўсім вінаватыя сваякі\nДаволі часта сустракаецца сітуацыя, калі пазыку браў хто-небудзь з вашых сваякоў, а вы пра гэта і зусім не ведалі. Паколькі ў абавязкі калектара ўваходзіць атрымаць грошы ад пазычальніка любымі законнымі шляхамі, то ў выпадку адукацыі пратэрміноўкі яны пачынаюць даймаць званкамі ўсіх яго родных і знаёмых, чые тэлефоны могуць знайсці.\nВарта ведаць, што калі хутка вы не з'яўляліся паручыцелем па крэдыце, стаўленне да пагашэння доўгу вы можаце мець толькі ў двух выпадках:\nу выпадку смерці пазычальніка, калі вы з'яўляецеся спадчыннікам чалавека, які ўзяў крэдыт, і ўжо прынялі спадчыну;\nкалі вы з'яўляецеся жонкай (мужам) даўжнiка, але ў гэтым выпадку прымусіць вас аплаціць доўг можна толькі па рашэнні суда.\nТаму, калі калектары тэлефануюць па чужым абавязку, які ўтварыўся ў вашага брата / сястры, бацькоў, дзядзькі, цёткі і любых іншых сваякоў, смела заяўляйце, што вы не маеце да абавязку ніякага дачынення і не абавязаныя яго выплачваць.\nУ адказе за суседа\nДаволі часта калектары, імкнучыся дасягнуць жаданага выніку, пачынаюць дзейнічаць па ўсіх напрамках. Многія з іх, не дабіўшыся нічога непасрэдна ад даўжнiка або яго сваякоў, пачынаюць названьваюць ўсім суседзям, калегам і сябрам пазычальніка, разлічваючы на тое, што такое «напад па ўсіх франтах» прынясе хутчэйшы вынік. У тым выпадку, калі вам тэлефануюць калектары па чужых даўгах, да якіх вы не маеце абсалютна ніякага дачынення, ветліва і цвёрда растлумачыце, што абсалютна нічым не абавязаны ні самім «збіральнікам», ні іх кліенту. І папытаеце больш не тэлефанаваць. Калі гэта не дапаможа - рашуча звяртайцеся ў праваахоўныя органы.\nЯ яго не ведаю\nЧасам, зрэшты, здараецца так, што калектары тэлефануюць па чужым абавязку незнаёмага вам чалавека. Адбываецца гэта па розных прычынах - напрыклад, ваш тэлефонны нумар раней належаў чалавеку, рэальна аформіць крэдыт, ці вы пераехалі ў кватэру, былы ўладальнік якой узяў пазыку, паказаўшы пры гэтым свой стары адрас. Часам здараюцца банальныя памылкі друку ў прозвішчах, нумарах тэлефонаў і іншых дадзеных.\nНа жаль, у гэтым выпадку адкараскацца ад калектараў простым тлумачэннем наўрад ці атрымаецца - прыйдзецца прыкласці больш намаганняў. Для пачатку высвятліце дадзеныя чалавека, за якога вас прымаюць, затым зрабіце запыт у банк, што ўяўляе тэлефануе. У лісце пазначце, што вашы кантактныя дадзеныя памылкова лічацца за незнаёмым вам чалавекам і папытаеце ўнесці змены ў базу. Дачакайцеся адказу. Лепш за ўсё дадаткова ўзяць у гэтым банку даведку аб тым, што за вамі не лічыцца запазычанасць па крэдыце. Зніміце копіі з усіх гэтых дакументаў і накіруйце іх заказным лістом на адрас калектарскай кампаніі. Калі пасля ўсіх вышэйзгаданых маніпуляцый пераслед не спыніцца - пішыце заяву ў пракуратуру і паліцыю.\nКалі калектары тэлефануюць вашым сваякам\nВядома, вельмі непрыемна трапляць у сітуацыю, калі тэлефануюць калектары па чужых даўгах. Асабліва калі даўгі гэтыя і на самай справе вашы, а тыя, хто тэлефануе турбуюць, напрыклад, бацькоў сталага ўзросту.\nПерш за ўсё трэба растлумачыць родным, што ў вас сапраўды маецца запазычанасць, якую вы збіраецеся пагасіць ў найбліжэйшай будучыні і папрасіць іх не нервавацца. Далей трэба папрасіць блізкіх запомніць, што можна і чаго нельга казаць калектарам і як лепш за ўсё пабудаваць размову. Каб пазбегнуць дадатковых праблем, ні ў якім разе не варта выдаваць ніякія персанальныя дадзеныя ні пра сябе, ні пра сваяка-даўжнікі. Вашы родныя наогул не абавязаны паведамляць калектару ніякіх звестак: новае прозвішча, адрас, нумар тэлефона і іншыя дадзеныя - гэта ваша асабістая справа. Лепш за ўсё цярпліва паўтараць, што яны не маюць з вамі ніякіх прамых кантактаў, цалкам не маюць зносіны і абсалютна не ўяўляюць, дзе вас можна знайсці. Калі вашы родныя стануць прытрымлівацца такой тактыкі, рана ці позна калектары адстануць.\nАкрамя таго што калектары тэлефануюць па чужым абавязку, часам яны яшчэ і займаюцца «адраснай дастаўкай». Аднойчы раніцай вы можаце выявіць у сваёй паштовай скрыні ліст з указаннем таго, колькі і якому банку вы павінны, а таксама паведамленнем пра тое, што доўг перададзены калектарскай кампаніі. З цягам часу лісты могуць з'яўляцца ўсё часцей, а сума ў іх можа пастаянна павялічвацца. Змагацца з такім відам дзейнасці збіральнікаў даўгоў вельмі проста - ня рэагуйце на яго. Часцей за ўсё падобныя "шэдэўры" проста аддрукаваныя на офісным прынтары і не мяркуюць ніякіх пячатак і подпісаў, а значыць, гэта проста паперка, якая не мае юрыдычнай сілы.\nУ мяне зазваніў ...\nТэлефонныя званкі ад калектараў па чужым абавязку могуць даставіць непараўнальна больш непрыемнасцяў, бо часцяком яны паўтараюцца штодня і ў любы час сутак. Нават калі аператар колл-цэнтра выключна ветлівы, пяты званок ужо выклікае раздражненне, а пятнаццаты прыводзіць у шаленства.\nЧасам тэлефонная размова зводзіцца не проста да зносін з супрацоўнікам банка (калектарскай кампаніі), а прымае даволі жорсткі характар, з ужываннем нецэнзурных выразаў і пагроз у адрас самога даўжнiка i яе сваякоў. Памятаеце: падобныя дзеянні незаконныя і цягнуць за сабой крымінальную адказнасць па артыкулах 163-й і 119-й КК РФ (вымагальніцтва і пагроза нанясення цялесных пашкоджанняў адпаведна).\nЯшчэ радзей пагрозы калектараў за чужы доўг пераходзяць у стадыю фізічнага кантакту, напрыклад, да вас могуць запрашаем дадому ці на працу. Калі офіс ўсё ж такі з'яўляецца месцам публічным, самае большае, што вам можа пагражаць у гэтым выпадку - агідны скандал і касыя погляды калегаў. Але вось дома трэба быць асабліва асцярожным:\nні ў якім разе не варта ўпускаць няпрошаных візіцёраў ў кватэру;\nпаспрабуйце запісаць гутарку на тэлефон або дыктафон;\nўсе размовы вядзіце толькі ў прысутнасці сведак, напрыклад суседзяў.\nКалектары тэлефануюць па чужым абавязку - што рабіць і як быць\nКалі вам усё ж не пашанцавала і вы сутыкнуліся з настойлівымі супрацоўнікамі банка або калектарскага агенцтва, перш за ўсё не панікуйце. Для таго каб як мага хутчэй спыніць непрыемнае зносіны, трэба выпрацаваць дакладную лінію паводзін, бо спадзявацца, што вас пакінуць у спакоі, проста так не прыходзіцца.\nТакім чынам, што рабіць, калі тэлефануюць з банка па чужым абавязку:\nперш за ўсё трэба высветліць, з кім вы маеце зносіны, даведацца прозвішча, імя і імя па бацьку суразмоўцы, а таксама яго пасада;\nдалей паспрабуйце высветліць поўная назва арганізацыі, яе фактычны і юрыдычны адрас, а таксама нумары кантактных тэлефонаў;\nзапішыце персанальныя дадзеныя даўжнiка, якога шукае калектар (супрацоўнік банка);\nспакойна выслухайце патрабаванні, хто тэлефануе і папытаеце яго звязацца з вамі пазней;\nкалі які патэлефанаваў адмаўляецца паведаміць вам вышэйпералічаныя дадзеныя, спакойна завершыце размова, папярэдзіўшы аб тым, што маюць намер звярнуцца ў праваахоўныя органы.\nДалей прыйдзецца дзейнічаць па абставінах:\nу тым выпадку, калі для званка ёсць падставы (напрыклад, вы выступалі паручыцелем па крэдытнай дамове знаёмага), разумней за ўсё заручыцца падтрымкай крэдытнага адваката, а самім супрацоўнікам калектарскага агенцтва (банка) прапанаваць звяртацца ў суд;\nкалі ж вы проста выступалі кантактным асобай пры заключэнні дагавора, а тым больш калі не маеце да пазычальніку ніякага дачынення - звярніцеся ў банк для высвятлення сітуацыі, калектарам ж пры паўторным званку паведаміце аб прадпрынятых дзеяннях і папытаеце больш вас не турбаваць;\nу тым выпадку, калі тэлефанаванні будуць настойліва працягвацца - паспрабуйце запісаць гутарку на дыктафон і звяртайцеся ў паліцыю з заявай аб вымагальніцтве;\nкалі і гэта не прынесла выніку - пішыце заяву ў пракуратуру са скаргай на бяздзейнасць праваахоўных органаў.\nУ тым выпадку, калі ўсе вышэйпералічаныя метады не даюць жаданага выніку, а калектары даймаюць людзей па начах за чужыя даўгі, адзіна верным рашэннем будзе зварот у суд. Заручыўшыся падтрымкай кваліфікаванага юрыста, можна смела патрабаваць ад банка пакрыцця маральнай, а ў некаторых выпадках і фізічнай шкоды. Напрыклад, калі пасля зносін з калектарамі ў вас рэзка падвысіўся артэрыяльны ціск і патрабавалася дапамога лекара, банк будзе абавязаны кампенсаваць расходы на лячэнне. Так што калі зносіны з збіральнікамі даўгоў давяло вас «да ручкі», не забывайце захоўваць усе даведкі з паліклінікі і чэкі на лекавыя прэпараты.\nКар. кошт - гэта важная складнік банкаўскіх разлікаў\nРыхтуем філе курыцы ў духоўцы\nСмалец: рэцэпт у хатніх умовах, асаблівасці падрыхтоўкі і водгукі\nЛячэнне свербу ў інтымнай зоне ў жанчын: што ж зрабіць?\nАбазначэнне рубля як валюты. Абазначэнне рубля: сімвал на клавіятуры\n"Арарат Парк Хаятт" (Масква): апісанне нумароў, інфраструктура\nКрысціна Шэметава і яе каханне


Канвертаваць Feathercoins (FTC) і Джэрсі фунтаў (JEP) : Калькулятар абменнага курсу\nFeathercoin (FTC) і Джэрсі фунт (JEP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Feathercoin і Джэрсі фунт пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 5 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Feathercoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Джэрсі фунт валюты па змаўчанні. Націсніце на Джэрсі фунтаў або Feathercoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Feathercoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Фунт Джэрсі гэта валюта, у Нармандскія астравы (Aldernay, Ваўняная фуфайка, Джэрсі, Sark). Сімвал FTC можа быць запісаная FTC. Фунт Джэрсі дзеліцца на 100 pence. Абменнага курсу the Feathercoin Апошняе абнаўленне 28 Студзень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Фунт Джэрсі Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. FTC каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. JEP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Абвінавачванне гарадзенцу Юзэфу Нямеру выстаўлена | Гарадзенская вясна\nАбвінавачванне гарадзенцу Юзэфу Нямеру выстаўлена\nУ Беларусі пачалося вынясенне прысудаў па справах, заведзеных на ўдзельнікаў мірных акцый пратэсту, якія ўжо тры месяцы штодзённа праходзяць у краіне. Гародня тут вызначылася не толькі колькасцю заведзеных крымінальных спраў, але і хуткай дастаўкай гэтых спраў у суды. Суды зараз ужо не толькі выносяць прысуды па адміністрацыйных справах, якіх штампуюць так шмат, як этыкеткі на тавар канвеерным спосабам, але ўжо дайшлі і да разгляду крымінальных спраў.\nУ Кастрычніцкім судзе Гародні 10-га лістапада працягваўся адзін з такіх судоў. Дзяржаўны абвінаваўца Сяргей Петрашко запраціў для абвінавачваемага Юзэфа Нямеры вынесці пакаранне па артыкуле 342 штраф у памеры 200 базавых велічынь, а па артыкуле 364 два гады пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму. Пракурор лічыць, што пратэст Юзэфа Нямеры быў накіраваны на звяржэнне і дыскрэдытацыю дзеючай улады.\n63-х гадовы Юзэф Нямера удзельнічаў у мірнай акцыі пратэсту ў Гародні 6-га верасня. Там ён стаў бараніць жанчыну ад жорсткіх дзеянняў АМАПу. Пацярпелы бок сцвярджае, што пры гэтым Юзэф нейкім чынам штурхануў супрацоўніка міліцыі.\nТакім чынам спадара Нямеру вінавацяць і ў арганізацыі і ўдзеле ў групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак, і ў гвалце або пагрозе прымянення гвалту ў дачыненні да супрацоўнікаў органаў унутраных спраў.\nЮзэф Нямера не можа зразумець адкуль на яго навалілася арганізацыя нейкіх групавых дзеянняў і не прызнае сваёй віны па гэтым артыкуле. А тое, што ратаваў жанчыну не адмаўляе.\nАдвакат лічыць запрошанае пракурорам пакаранне вельмі жорсткім, просіць суд кіравацца законам і прапануе апраўдання па артыкуле 342. Вырак суда будзе крыху пазней.\nЗасталося даведацца зараз, як суд расцэніць памкненні 63-х гадовага мужчыны, які кінуўся на дапамогу жанчыне. Напэўна у трэніраваных і фізічна моцных работнікаў Аддзелу Міліцыі Асобага Прызначэння хапае сілаў, каб затрымаць намнога слабейшую фізічна жанчыну без неабгрунтаванага ўжывання спецсродкаў. І гэты фактар хіба што трэба ўлічваць. Бо менавіта гэта абурыла гарадзенца і абудзіла ў ім натуральнае жаданне дапамагчы чалавеку, з якім, на яго думку, абыходзяцца неапраўдана жорстка.\n10.11.2020 Тэгі: пераслед, Гародня, крымінальная справа


23 сьнежань 2018, 16:43\nКнігу пераклала Сьвятлана Вранава. Гэта ўжо пятая кніга, якую яна пераклала зь беларускай. Роўна год таму выйшла кніга турэмнай прозы Зьмітра Дашкевіча «Чарвяк».\nЯк паведаміла перакладчыца ў Фэйсбуку, гэтая кніга была вынікам калектыўнай працы. Яна падзякавала чэскім беларусам Алене Ціхановіч і Сяргею Кныревічу за іх працу ў архівах, напісаньне тлумачэньняў і камэнтароў для кнігі, за кансультацыі і карэктуры перакладу.\nВершы Ларысы Геніюш пераклаў для кнігі Макс Шчур. Сямейныя фатаграфіі і іншыя дакумэнты перадаў для выданьня ўнук паэткі Міхась Геніюш.\nСьвятлана Вранава: Нам прасьцей паразумецца па-беларуску, чым па-расейску\nКніга выйшла ў Брне ў «Картузіанскім выдавецтве». Выдавец Іржы Браўнэр так тлумачыць, чаму ён далучыўся да гэтага праекту:\n«Адзін мой знаёмы, чэх маладзейшага пакаленьня, ня ведаў, што такое ГУЛАГ. Тады я яму даў пачытаць кнігу ўспамінаў пані Соснаравай — яна напалову чэшка, напалову расейка. Разам з расейскай маці, яе і сястру пасьля вайны вывезьлі ў ГУЛАГ. Тое, зь якімі словамі той чалавек потым кнігу вяртаў, мяне абавязвае працаваць надалей», — кажа выдавец Іржы Браўнэр.\nНа паліцах кнігарняў кніга зьявіцца ў новым годзе.\n«Непахісныя». Дакумэнтальны фільм Свабоды пра Ларысу Геніюш