Часопіс "НАША ВЕРА" :: 4(86)/2018 :: АНАТОЛЬ БРУСЕВІЧ: ЭДЗІК МАЗЬКО — АСОБА ЕЎРАПЕЙСКАГА МАШТАБУ\nЭдуард Мазько (1970–2011) — паэт, культуролаг, сацыёлаг, кандыдат гістарычных навук. Нарадзіўся ў вёсцы Махро Іванаўскага раёна на Берасцейшчыне. З 1987 г. жыў, вучыўся і працаваў у Гародні. Эдуард быў асобай еўрапейскага маштабу. У 2003 г. ён абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Уплыў беларускай хрысціянскай дэмакратыі на фарміраванне культурнай сітуацыі ў Заходняй Беларусі ў 20–30-я гады ХХ стагоддзя». Ён удзельнічаў у многіх навуковых праектах, канферэнцыях і семінарах у Літве, Польшчы, Латвіі, Украіне. З 2009 г. уваходзіў у склад адміністрацыі Інстытута Вялікага Княства Літоўскага (Літва — Польшча — Беларусь — Украіна). Быў адным з ініцыятараў і сузаснавальнікаў Міжнароднага кангрэса даследчыкаў Беларусі, які праводзіцца ў Коўна з 2011 года. З’яўляўся сябрам нефармальнага Kluba Wschodniej Szkoly Letniej, створанага пры Варшаўскім універсітэце для шырокага кола маладых навукоўцаў і грамадскіх дзеячаў з усёй Цэнтральнай Еўропы.\nВершы Эдуарда Мазько нараджаліся пад уплывам ментальнага і культурнага асяродку роднай Гародні, а сваімі ідэямі і тэмамі выходзілі далёка за яе геаграфічныя межы. Некаторыя вершы прысвечаныя Коўна, Вільні, Беластоку, Бельску, Варшаве, Кіеву.\nВершы Э. Мазько друкаваліся ў анталогіі беларускай паэзіі ХХ стагоддзя «Краса і сіла» (Мінск, 2003), у кнізе «Лябірынты прывіднага замку» (Беласток, 2000), часопісах «Калосьсе», «Крыніца», «Сьвіцязь», «Правінцыя», калектыўных зборніках «Кола», «Верш на свабоду», «Россып» і іншых выданнях.\nТворчасць Э. Мазько вылучаецца тэматычна-ідэйнай шматвектарнасцю: яго цікавілі ці не ўсе сферы, у якіх праяўляе сябе чалавек. Не апошнюю ролю тут адыграла, відаць, пазалітаратурнае жыццё, у якім гарадзенскі паэт прафесійна займаўся гісторыяй, сацыялогіяй, культуралогіяй і культурнай антрапалогіяй. У цэнтры ўвагі Э. Мазько быў чалавек, яго імкненне да волі, да творчасці, да жыцця, да Бога. Паэта цікавіў чалавек, які кахае, верыць, марыць, змагаецца, але і ненавідзіць, здраджвае. Яго цікавіў кожны рух унутранага і знешняга шляху чалавека, шляху ад сябе і да сябе. І гэты шлях, гэтую няпростую дарогу чалавечай, а перадусім уласнай экзістэнцыі, Э. Мазько спрабаваў зафіксаваць, выкарыстоўваючы інструментарый куды больш складаны, чым мае на ўзбраенні навука — праз мову паэзіі.\nАкрамя хрысціянскай сімволікі, якая з’яўляецца ключом да прачытання многіх вершаў Э. Мазько, паэт, які меў досвед культуролага, умела карыстаўся вобразамі антычнай спадчыны, што таксама вельмі арганічна ўплятаюцца ў сістэму беларускага культурнага коду і эмацыйна ўзмацняюць усе мастацка-эстэтычныя эфекты.\nТворчасць Э. Мазько — мала даследаваны феномен у сучасным беларускім вербальным мастацтве. Яго паэзія абапіраецца на лепшыя традыцыі заходнееўрапейскага сюррэалізму і дэкадансу, а таксама на мастацка-эстэтычныя пошукі айчыннага прыгожага пісьменства пачатку ХХ ст..\nДаволі поўна і паслядоўна светапогляд Э. Мазько адлюстраваны ў кнізе «Займеньнікі» (Гародня — Варшава, 2012), якая дае магчымасць наблізіцца да ўспрымання ўсёй творчасці паэта, раскінутай па розных беларускіх і замежных выданнях.


У Салігорску сабраўся шматлюдны мітынг у падтрымку Ціханоўскай ВІДЭА\n30.07.2020 / 20:51\nУ той час як у Мінску праходзіць мітынг-канцэрт у падтрымку кандыдаткі ў прэзідэнты Святланы Ціханоўскай, у Салігорску яе давераныя асобы таксама сабралі мітынг у яе падтрымку, піша Радыё Свабода.\nНа мітынг прыйшлі сотні людзей. Грае музыка: «Перамен» Віктара Цоя, «Стены рухнут» і іншыя песні пратэсту. Людзі пляскаюць у далоні і падпяваюць. Некаторыя прыйшлі на пікет з бел-чырвона-белымі сцягамі, відаць на мітынгу і дзяржаўны сцяг Беларусі.\nВыступоўцы заклікаюць кожнага рабіць нешта «для нашай агульнай перамогі». Людзі скандуюць: «Хопіць!», «Сыходзь!», «Свабоду!».


СК РФ: расследаванне гібелі журналістаў у ЦАР — спроба «апраўдаць пралікі» | Новы Час\nФота: News Front\nУ прыватнасці, СК сцвярджае, што кіроўца журналістаў ніяк не быў звязаны з жандармерыяй. У расследаванні цэнтра «Дасье» гаварылася, што кіроўца раней служыў у жандармерыі, а падчас паездкі расійскіх журналістаў у ЦАР пастаянна знаходзіўся на сувязі з дзеючым жандарам Эмануэлем Катофіам.\nУ сваю чаргу, вынікае з матэрыялаў расследавання, Катофіа падтрымліваў пастаянную сувязь з расіянінам, як мяркуецца звязаным з Прыватнай вайсковай кампаніі (ЧВК) «Вагнер» і структурамі бізнесоўца Яўгена Прыгожына.\nСледчы камітэт таксама заявіў, што мэта падобных расследаванняў — «апраўдаць уласныя пралікі пры падрыхтоўцы небяспечнай паездкі, аддаючы перавагу вылучаць уласныя версіі і вінаваціць у гэтым тых, хто не мае дачынення».\nЗабітыя ў ЦАР расійскія журналісты Архан Джэмаль, Аляксандр Растаргуеў і Кірыл Радчанка працавалі над дакументальным фільмам пра наёмнікаў з Прыватнай вайсковай кампаніі «Вагнер», звязанай, як мяркуецца, з Яўгенам Прыгожыным.\nПасля выхаду расследавання цэнтра «Дасье» РІА ФАН ( «Федэральнае агенцтва навінаў»), якое таксама звязваюць з Прыгожыным, звярнулася да СК Расіі з адкрытым лістом з просьбай праверыць дакладнасць апублікаваных матэрыялаў. Аўтараў расследавання ў лісце называюць «ашуканцамі».\nЗША ўвялі новыя санкцыі супраць Расіі з-за ўмяшання ў выбары прэзідэнта


Сайт Змитрока Бядули - Творчество - Вялiкi пройгрыш\n3 таго часу, як бацька ўдарыў нагу бервяном і прахварэў некалькі тыдняў, ён кінуў займацца возкай лесу на рум. У сплаўны сезон ён наймаўся ў лясных купцоў прыказчыкам пры сплавах, а зімой ён жыў «з паветра». Конь у яго быў заўсёды. Бацька гаварыў, што без каня жыць не можа — яму нудна.\nАд дзеда бацька аддзяліўся. Яму апрыкрала дзедава набожнасць. У другім канцы мястэчка, насупраць хутарка паляўнічага Вышамірскага, на зямлі карчмара стаяла пустая хата з прыбудоўкай для хлява і пуні. Бацька быў заняты скрыпкай і канём.Кожны тыдзень у чацвер ездзіў ён у мястэчка Даўгінава на кірмаш мяняць каня. Гэтым ён зарабляў. Яго тактыка была такая: выменьваць каня на горшага і атрымаць некалькі рублёў прыдатку. Новага каня, худога і слабога, за тыдзень адкормліваў і зноў — на кірмаш у Даўгінава. Зноў мяняў каня на горшага і прывозіў некалькі рублёў прыдатку... Калі яму часам не ўдавалася выменьваць свайго каня, ён прымаў удзел на кожным рынку пры такой жа справе ў іншых, За гэта ён па звычаю атрымліваў «камісіённыя» з абодвух бакоў.\nЁн зрабіўся знатаком на коней. Навакольныя сяляне заўсёды звярталіся да бацькі, калі трэба было каму-небудзь з іх купіць каня ці прадаць свайго. Бацька ездзіў з імі ў Даўгінава. За такія клопаты яму плацілі натурай — бульбай, збожжам.\nАднаго разу бацьку абманулі цыганы,,Ён прывёз з Даўгінава такую дахляціну, што конь-назаўтра здох. Я ўпершыню бачыў, як плакаў бацька. Маці на яго крычала:\n— Сорамна плакаць па каню...\nБацька застаўся без дзела. Маці ўпотайку ад яго хадзіла да дзеда пазычаць» грошы на пуд жыта. Тым часам бацька прыдумаў новую справу — мяняць гадзіннікі. У яго быў добры сярэбраны гадзіннік, які ён атрымаў у пасаг ад дзеда. Тактыка была такая ж, як з коньмі: мяняць на горшы і браць прыдатак. Мяняў ён гадзіннік з пасажырамі, што праязджалі праз Пасадзец. Выменены гадзіннік ён аднаўляў: чысціў крэйдай, шараваў анучкамі, пакуль даводзіў гадзіннік і ланцужок да новага блеску, да зіхацення. Ён, канешне, гаварыў, што гадзіннік зусім новы... Гэты «новы» ён мяняў на горшы і браў прыдатак.\nКончылася яна, як з канём —даволі трагічна. Выменяў бацька гадзіннік, узяў пяць залатовак прыдатку, пашараваў яго да такога блеску, аж ён, гадзіннік, вочы сляпіў. Прылажыў гадзіннік да вуха і пачуў у ім падазроную хрыпотачку, нібы млявасць на яго напала. Бацька ўстрывожыўся і давай кожную хвіліну прыкладваць яго да вуха. Заўважыла маці.\n— Што з гадзіннікам?\n— Ды нічога...\n— Навошта кожную хвіліну тыцкаеш яго ў вуха?\n— Мне вуха баліць. Кепска чую. Відаць, прастудзіўся... — сказаў бацька.\n— А Божа ж мой! — спалохалася маці. — Вуха баліць, а ты маўчыш...\n— Ці ж крычаць?\n— На камфару, пакапай у вуха — памагае.\nМаці падала бацьку бутэлечку з камфараю. Бацька пайшоў на двор, накапаў камфары ў гадзіннік. Гадзіннік стаў Баць'ка спалохаўся і пачаў яго трасці, як чалавека, які страціў прытомнасць. Спачатку гэта памагала. Гадзіннік прыходзілася ўстрахваць кожныя пяць хвілін. Потым — кожныя тры хвіліны, потым — кожную хвіліну. Урэшце гадзіннік зусім страціў пульс.\nТады бацька ўзяў іголку і пачаў поркаць у гадзінніку шрубкі — і гэта не памагло. Бацька панёс гадзіннік рыжавусаму Янку на паратунак. Янка разняў яго на самыя дробныя кавалачкі, прачысціў і зноў склаў. Гадзіннік наравіўся. Ён сіпеў, як гадзюка, хархоліў і бурболіў, нібы топіцца і вось-вось яму надыходзяць канцы.\n3 чаго цяпер жыць? Што мяняць?\nБольш не было ў бацькі чаго мяняць. Толькі раз шапкамі абмяняўся з суседам і ўзяў дзесяць капеек прыдатку... Тады бацька пазычыў у карчмара на працэнты дзесяць рублёў, купляў на вёсцы то авечку, то цялушку і прыносіў на спіне дамоў. Мяса і скуру прадаваў камісіянерам на Менск, а сабе пакідаў ножкі, пячонку, галаву і лёгкія. Гэта лічылася заробкам. Часам яму заставалася яшчэ і некалькі залатовак.\nУ той час выйшаў закон аб манапольках для продажу гарэлкі. Карчмар пабудаваў манапольку. Сядзельцам быў немец Карл Рэйтар. Пажыдоўску ён гаварыў не горш за жыда. Удзень ён прадаваў гарэлку, а па вечарах ён вучыў пасадзецкую моладзь гуляць у карты. Ўцягнуўся ў гэту справу і мой бацька.\nЯ ўспомніў, што за такое багацце ўдава Марта прайшла босымі нагамі па гарачых цэглах. Яна страшным болем зарабіла на два пуды хлеба для сваіх малых сіротак... Калі ўсе разышліся, маці заплакала:\n— За гэтыя грошы можна было купіць два пуды жыта...\n— Горшая бяда была з канём, і то выжыў, — сказаў бацька. Маці не ўнімалася:\n— Сваімі рукамі выкінуць гэтулькі грошай...\n— А мо прыкажаш мне страляцца, як пан Багдановіч? Не бойся, тваіх маёнткаў я не прагуляю.\nЯк раз на той час адзін з тутэйшьгх памешчыкаў прагуляў у карты свае маёнткі, пасля чаго кончыў самагубствам.\nАднак пасля гэтай ночы кончыліся карты. Бацька прадаў матчыны залатыя навушніцы, што купілі ёй на вяселле, прадаў яшчэ сёе-тое з хаты і зноў купіў каня. Ездзіў часта ў фурманкі, дастаўляў камісіянерам мясныя прадукты, і жыццё ў нас крыху палепшылася.\nБацька скардзіўся толькі на адно: яму цяжка плаціць рэбэ за маю «навуку» дваццаць рублёу на год. Пры гэтых скаргах я заўсёды радаваўся. Я думаў, што бацька перастане за мяне плаціць і я звольнюся ад ганебнага ненавіснага хедэра.\nГэтага не было. Аднаго разу бацька апошнюю карову прадаў, пакінуў сям'ю без малака і заплаціў за мяне праклятаму рэбэ дваццаць рублёў...


МОВЫ СВЕТА (Э) | Алексей Мусорин\nМОВЫ СВЕТА (Э)\nЭблаіцкая – мова старажытнай цывілізацыі Эбла, якая існавала на тэрыторыі паўночнага захада Сірыі ў ІІІ тысячагоддзі да н. э. Належыць да афразійскай сям’і, семіцкай групы. Пераважаюць сінтэтычныя сродкі перадачы граматычнага значэння. У лексіцы некаторая колькасць запазычанняў з шумерскай. Захавалася ў шматлікіх пісьмовых помніках – клінапісных гліняных таблічках.\nЭве (эвегбе) – адна з моваў ква. Распаўсюджаная на паўднёвым усходзе Ганы. Колькасць носьбітаў – 5,7 мільёнаў чалавек. Вялікія адрозненьні паміж дыялектамі. Адзінай літаратурнай мовы няма. Пераважаюць аналітычныя сродкі перадачы граматычнага значэння, ізаляцыя. Ёсць сістэма музычных тонаў. Пісьмовасць на базе лацінскай графікі з канца ХІХ стагоддзя. Друкуецца пераважна рэлігійная і навучальная літаратура.\nЭвенкійская (тунгуская) – адна з тунгуса-манчжурскіх моваў. Распаўсюджаная пераважна на тэрыторыі Эвенкіі (аўтаномная акруга ў складзе Расіі). Невялікія групы эвенкаў пражываюць на тэрыторыі Манголі і Кітая. Агульная колькасць носьбітаў – каля 30 тысяч чалавек. Многія з іх двухмоўныя, валодаюць таксама рускай. Тры групы дыялектаў: паўночная, паўднёвая, усходняя. Літаратурная мова засноўваецца на адным з паўднёвых дыялектаў – палігусаўскім. Пераважаюць сінтэтычныя сродкі перадачы граматычнага значэння, аглюцінацыя. Назоўнік утварае формы адзіночнага і множнага ліку, змяняецца па склонах. У лексіцы шмат запазычанняў з рускай мовы. Пісьмовасць з 1931 г. на базе лацінскай графікі, а з 1937 г. – на базе кірыліцы.\nЭвенская (ламуцкая) – адна з тунгуса-манчжурскіх моваў. Распаўсюджаная на ўзбярэжжы Ахоцкага мора, а таксама ў некаторых раёнах Якутыі і Магаданскай вобласці. Колькасць носьбітаў – каля 7 тысяч чалавек, амаль усе яны валодаюць таксама рускай. Тры групы дыялектаў: усходняя, заходняя, сярэдняя. Пераважаюць сінтэтычныя сродкі перадачы граматычнага значэння, аглюцінацыя. У лексіцы шмат запазычанняў з рускай, каракскай і юкагірскай моваў. Пісьмовасць з 1931 г. – на лацінскай графічнай аснове, а з 1936 – на кірылічнай. Выкарыстоўваецца вельмі абмежавана.\nЭламская – адна з дравідыйскіх моваў. Была распаўсюджаная ў паўднёвай частцы Іранскага нагор’я ў ІІІ – І тысячагоддзі да н. э., добра вывучаная па пісьмовых помніках. У граматыцы спалучаюцца элементы сінтэтызма і аналітызма. Назоўнік утварае формы адзіночнага і множнага ліку, па склонах не змяняецца. Парадак словаў у сказе фіксаваны. Асноўныя спосабы словаўтварэння – словаскладанне і рэдублікацыя кораня. У лексіцы запазычанні з акадскай і старажытнаперсіцкай моваў. Першыя помнікі эламскай мовы выкананы іерагліфічным пісьмом, у больш позні перыяд ужываўся складавы клінапіс на гліняных таблічках.\nЭмаэ (маэ) – адна з аўстранезійскіх моваў, уваходзіць у палінезійскую групу, ядзерна-палінезійскую падгрупу. Распаўсюджаная на выспе Эмаэ, якая ўваходзіць у склад Вануату. Колькасць носьбітаў каля 200 чалавек. Пераважаюць аналітычныя сродкі перадачы граматычнага значэння. Парадак словаў у сказе фіксаваны. Пісьмовасці няма.\nЭнецкая (енісейска-самаедзкая) – адна з уральскіх моваў, уваходзіць у самадыйскую групу. Распаўсюджаная на тэрыторыі паўночнай часткі Ямала-Ненецкай аўтаномнай акругі. Колькасць носьбітаў – каля 200 чалавек, амаль усе яны таксама валодаюць ненецкай, некаторыя яшчэ і рускай. Два дыялекты: тундравы (бай) і лясны (маду або самату). У памешаных энецка-ненецкіх сем’ях гавораць толькі па-ненецку. Літаратурнага наддыялектнага варыянта няма. У фанетыцы супрацьпастаўленне доўгіх і кароткіх галосных: ne ‘кабета’, n? ‘іголка’. Пераважаюць сінтэтычныя сродкі перадачы граматычнага значэння, аглюцінацыя. Назоўнік утварае формы адзіночнага, парнага і множнага ліку, змяняецца па сямі склонах: назоўны, родны, вінавальны, давальна-накіравальны, месна-творны, аддзяляльны, падоўжны. Граматычнага роду няма. Артыкляў і катэгорыі акрэсленасці / неакрэсленасці таксама няма. Дзеяслоў змяняецца па асобах у адзіночным, парным і множным ліку, утварае формы цяперашняга, мінулага і будучага часу, а таксама плюсквамперфекта (апошняя форма вылучаецца не ўсімі даследчыкамі). Вельмі складаная сістэма ладоў. Аснаўны спосаб словаўтварэння – афіксацыя. Большая частка лексікі – агульнасамадыйскага паходжання, ёсць запазычанні з ненецкай, нганасанскай і рускай моваў. Пісьмовасці і пісьмовых помнікаў няма.\nЭнінтыльяква (аніндыльяква) – адна з моваў карэннага насельніцтва Аўстраліі. Родасных моваў не мае. Распаўсюджаная на выспе Грут-Айлэнд, якая знаходзіцці на поўнач ад Аўстралійскага кантынента ў заліве Карпентарыя. Колькасць носбітаў па розных далзеных ад адной да трох тысяч чалавек. Толькі два галосныя гукі: [ы] і [а]. Сістэма зычных гукаў уключае наступныя класы: білібіальныя, велярныя агубленыя, велярныя неагубленыя, палатальныя, дэнтальныя, альвеалярныя, рэтрафлексіўныя. Пераважаюць сінтэтычныя сродкі перадачы граматычнага значэння, аглюцінацыя. Пісьмовасць на лацінскай графічнай аснове.\nЭрзянская – адна з дзвюх мардоўскіх моваў. Уваходзіць ва ўральскую сям’ю, фіна-вугорскую групу, фінскую падгрупу, волжскую падпадгрупу. Распаўсюджаная ў Мардовіі і памежных з ёй рэгіёнах Расіі. Прыблізная колькасць носьбітаў – 650 тысяч чалавек. Амаль усе яны ў рознай ступені валодаюць таксама рускай. Супрацьпастаўлення доўгіх і кароткіх галосных няма. Націск свабодны, але часьцей – на першым складзе. Пераважаюць сінтэтычныя сродкі перадачы граматычнага значэння, аглюцінацыя. Назоўнік змяняецца па пятнаццаці склонах, утварае формы адзіночнага і множнага ліку. Ёсць паслялогі. Катэгорыі рода няма. Артыкляў і катэгорыі акрэсленасці / неакрэсленасці таксама няма. Дзеяслоў утварае формы адзіночнага і множнага ліку, змяняецца па асобах, мае складаную сістэму ладоў і часоў. Парадак словаў у сказе адносна свабодны. У лексіцы шмат запазычанняў з татарскай, чувашскай і рускай моваў. Пісьмовасць на кірылічнай графічнай аснове. Першыя пісьмовыя помнікі належаць да XVIII стагоддзя. Сучасная літаратурная мова сфармавалася ў 30-я гады ХХ стагоддзя.\nЭселенская – ізаляваная індзейская мова. Была распаўсюджана на цэнтральным узбярэжжы Каліфорніі на поўдзень ад цяперашняга г. Мантрэй. Выйшла з ужытку ў ХІХ ст. Уласнай пісьмовасці няма. Захаваліся асобныя нешматлікія запісы гэтай мовы, зробленыя місіянерамі.\nЭскімоская – адна з эскімоска-алеуцкіх моваў. Распаўсюджаная ў Грынландыі, на Алясцы і ў паўночных раёнах Канады. Невялікая колькасць эскімосаў пражывае ў Расіі на Чукотцы (так званыя азіяцкія эскімосы). Агульная колькасць носьбітаў – каля 105 тысяч чалавек. Адрозненні паміж дыялектамі перашкоджваюць узаемапаразуменню паміж іх носьбітамі, ў выніку чаго шэраг навукоўцаў гаворыць не пра эскімоскую мову, а пра асобныя эскімоскія мовы. У Грынландыі і канадзкай аўтаноміі Нунавут эскімоская мова мае статус афіцыяльнай. У граматыцы спалучаюцца элементы аглюцінацыі і інкарпарацыі. Колькасць склонаў у розных дыялектах – ад 7 да 8. Ува ўсіх дыялектах апрача грынландскага – адзіночны, множны і парны лік. У грынландскім парны лік згубіўся пад уплывам дацкай мовы. Артыкляў няма. Пісьмовасць у Грынландыі і на Алясцы – на лацінскай графічнай аснове, на Чукотцы – на кірылічнай (ужываецца вельмі абмежавана). Эскімосы Канады карыстаюцца арыгінальным складавым пісьмом, створаным місіянэрамі ў ХІХ стагоддзі. Літаратурна-пісьмовая норма для кожнага з дыялектаў свая. Найстарэйшая літаратурная традыцыя – у грынландзкіх эскімосаў – больш за два стагоддзі. У лексіцы эскімосаў Грынляндыі – запазычанні з дацкай мовы, у лексіцы эскімосаў Нунавута – з ангельскай.\nЭсперанта – адна з штучных моваў міжнароднай камунікацыі. Створаная ў 1887 г. Людвігам Лазарам Заменгофам. Назвай мовы стаўся псеўданім Заменгофа, пад якім ён апублікаваў сваю кнігу, прысвечаную гэтай штучнай мове: д-ръ Эсперанто, d-ro Esperanto (esperanto – дзеепрыметнік незалежнага стану ад дзеяслова esperi ‘спадзявацца’). Эсперанта першапачаткава распаўсюджвалася ў Расеі і Польшчы, але ўжо к пачатку 20-х гадоў ХХ стагодзя рух эсперантыстаў набывае шырокі міжнародны характар. У цяперашні час мовай эсперанта ў розным аб’ёме карыстаецца ў свеце каля 10 мільёнаў чалавек, выходзіць каля 140 перыядычных выданняў. Галосныя гукі: [a], [o], [e], [i], [u]. Супрацьпастаўлення доўгіх і кароткіх галосных няма. Зычныя гукі: [b], [c] (афрыката Ц), [d], [f], [g], [?] (афрыката ДЖ), [h], [?] (гук, падобны да беларускага Х, у сучаснай версіі эсперанта звычайна замяняецца на [k]), [j], [k], [l], [m], [n], [p], [r], [s], [t], [?] (гук, падобны да беларускага Ў), [v], [z]. Націск заўсёды падае на перадапошні склад. У граматыцы эсперанта спалучаюцца аглютынацыя і аналітычныя сродкі перадачы граматычнага значэння. Суплетыўнасці, інфіксацыі, а таксама нерэгулярных формаў скланення або спражэння няма. Усе назоўнікі ў зыходнай форме (назоўны склон адзіночнага ліку) маюць канчатак –о, прыметнікі – канчатак –а, дзеяслоў у форме інфінітыва –і, прыслоў’е –е. Назоўнік утварае сынтэтычныя формы адзіночнага і множнага лікаў, змяняецца па двух склонах: назоўны (агульны) – knabino ‘дзяўчына’, knabinoj ‘дзяўчыны’; вінавальны (мае канчатак –n) – knabinon ‘дзяўчыну’, knabinojn ‘дзяўчын’. Іншыя склонавыя значэнні перадаюцца пры дапамозе прыназоўнікаў: domo de la rektoro ‘дом рэктара’, letero al la rektoro ‘ліст рэктару’, skribi per krejono ‘пісаць алоўкам’ і інш. Ёсць акрэслены артыкль la. Усеагульнай катэгорыі роду няма, але назоўнікі, якія абазначаюць жывых істотаў, заўсёды маюць значэнне пола: patro ‘бацька’, patrino ‘маці’; kato ‘кот’, katino ‘котка’; studento ‘студэнт’, studentino ‘студэнтка’. Прыметнік дапасуецца да назоўніка ў ліку і склоне: granda ?amdro ‘вялікі пакой’, grandaj ?amdroj ‘вялікія пакоі’; bona studento ‘добры студэнт’, bonan studenton ‘добрага студэнта’, bonajn studentojn ‘добрых студэнтаў’. Ступені параўнання ўтвараюцца аналітычна: nova ‘новы’, plu nova ‘навейшы’, la plej nova ‘найноўшы’. Дзеяслоў не зменяецца па асобах і ліку, утварае ў абвесным ладзе формы цяперашняга, мінулага і будучага часу: mi skribas ‘я пішу’, mi skribis ‘я пісаў’, mi skribos ‘я буду пісаць, напішу’. Ва ўмоўным і загадным ладзе формаў часу няма: mi skribus ‘я бы пісаў’, skribu! ‘пішы!’ Два станы: незалежны (mi amas ‘я кахаю’) і залежны (mi estas amata ‘мяне кахаюць’). Ёсць дзеепрыметнікі і дзеепрыслоўі. Парадак словаў у сказе адносна свабодны. Асноўны спосаб словаўтварэння – афіксацыя. Дзякуючы адназначнасці словаўтваральных афіксаў можна заўсёды зразумець значэнне слова, утворанага ад вядомага кораня. Антонімы, напрыклад, утвараюцца пры дапамозе прыстаўкі mal- : bona ‘добры’, malbona ‘кепскі’; nova ‘новы’, malnova ‘стары’. Нароўні з афісацыяй актыўна ўжываецца і словаскладанне: man?o ‘ежа’, ?ambro ‘пакой’, man?o?ambro ‘ядальня’. Большая частка каранёў запазычаная з лацінскай, грэцкай, ангельскай, французскай і нямецкай моваў; ёсць нешматлікія карані славянскага паходжання, як, напрыклад, у дзеяслове gladi ‘прасаваць’ (ад рускага “гладить”). Пісьмовасць на лацінскай графічнай аснове з дыякрытычнымі знакамі. Асноўны арфаграфічны прынцып – “адзін гук – адна літара”.\nЭстонская – адна з уральскіх моваў, уваходзіць у фіна-вугорскую групу, фінскую падгрупу, прыбалтыйска-фінскую падпадгрупу. Дзяржаўная мова Эстонскай Рэспублікі. Колькасць носьбітаў – каля 1 мільёна чалавек. Тры групы дыялектаў: паўночная, паўднёвая і паўночна-ўсходняя. Галосныя гукi: [a], [?], [e], [i], [u], [o], [?] (гук кшталту беларускага Ы). Ёсць дыфтонгі. Зычныя гукі: [b], [d], [f], [g], [h], [j], [k], [l], [m], [n], [p], [r], [s], [t], [v], [?]. Cупрацьпастаўлляюцца кароткія, доўгія і звышдоўгія гукі, як галосныя, так і зычныя. Супрацьпастаўлення звонкіх і глухіх зычных няма. Так, літарай g на пісьме пазначаецца не звонкі, а мінімова напружаны кароткі выбухны заднеязычны; больш напружаны доўгі выбухны заднеязычны пазначаецца на пісьме літарай k, а звышдоўгі выбухны заднеязычны спалучэннем літар kk. Аналагічныя адносіны мы назіраем паміж гукамі, якія пазначаюцца на пісьме як d, t і tt. Ва ўсіх іншых выпадках доўгія і звышдоўгія гукі, як зычныя, так і галосныя, пазначаюцца на пісьме аднолькава: падвоенай літарай. Гук [f] зьяўляецца факультатыўным для эстонскай мовы і сустракаецца толькі ў невялікай колькасці запазычаньняў ХХ стагоддзя. У больш старых запазычаннях гэты гук перадаецца як [v] (напр. Vaabrik ‘фабрыка’) Выключна ў замежных словах сустракаецца і гук [?]. Націск фіксаваны, заўсёды падае на першы склад слова. Пераважаюць сінтэтычныя сродкі перадачы граматычнага значэння, аглюцінацыя з элементамі флексіі, як вонквай, так і ўнутранай. Назоўнік утварае формы адзіночнага і множнага ліку, змяняецца па чатырнаццаці склонах: намінатыў – raamat ‘кніга’, raamatud ‘кнігі’; генетыў – raamatu ‘кнігі’, raamatude ‘кнігаў’; партытыў – raamatut ‘кнігі (частка)’, raamatuid ‘кнігаў (частка)’; інэсіў – raamatus ‘у кнізе’, raamatudes ‘у кнігах’; элятыў – raamatust ‘з кнігі’, raamatudest ‘з кніг’; ілятыў – raamatusse ‘у кнігу’, raamatudesse ‘у кнігі’; адэсіў – raamatul ‘на кнізе’, raamatudel ‘на кнігах’; аблятыў – raamatult ‘з паверхні кнігі’, raamatudelt ‘з паверхняў кніг’; алятыў – raamatule ‘на кнігу, кнізе’, raamatudele ‘на кнігі, кнігам’; абэсіў – raamatuta ‘без кнігі’, raamatudeta ‘без кніг’; эсіў – raamatuna ‘у якасці кнігі’, raamatudena ‘у якасці кнігаў’; тэрмінатыў – raamatuni ‘да кнігі’, raamatudeni ‘да кнігаў’; транслятыў – raamatuks ‘для кнігі’, raamatudeks ‘для кнігаў’; камітатыў – raamatuga ‘кнігай, з кнігай’, raamatudega ‘кнігамі, з кнігамі’. Катэгорыі роду няма. Артыкляў і катэгорыі акрэсленасці / неакрэсленасці таксама няма. Прыметнік дапасуецца да назоўніка ў ліку і склоне, утварае ступені параўнаньня: julge ‘мужны’, julgem ‘мужнейшы’, k?ige julgem ‘наймужнейшы’. Прыналежных прыметнікаў у эстонскай мове няма. Іх функцыі выконвае родны склон адпаведнага назоўніка; так, словазлучэнне “коткін дом” можа быць перакладзенае на эстонскую толькі як kassi maja (літ.: коткі дом). Дзеяслоў утварае формы адзіночнага і множнага ліку, змяняецца па асобах: ma armastan ‘я кахаю’, sa armastad ‘ты кахаеш’, ta armastab ‘ён (яна) кахае’, me armastame ‘мы кахаем’, te armastate ‘вы кахаеце’, nad armastavad ‘яны кахаюць’. Нароўні са станоўчым спражэннем ёсць і адмоўнае, формы якога ўтвараюцца аналітычна: ma ei armasta ‘я не кахаю’, sa ei armasta ‘ты не кахаеш’, ta ei armasta ‘ён (яна) не кахае’, me ei armasta ‘мы не кахаем’, te ei armasta ‘вы не кахаеце’, nad ei armasta ‘яны не кахаюць’. Апрача формаў цяперашняга часу эстонскі дзеяслоў утварае ў абвесным ладзе таксама формы імперфекта, перфекта і плюсквамперфекта. Імперфект, як і цяперашні час утвараецца ў станоўчых формах сінтэтычна, а ў адмоўных формах аналітычна: ma armastasin ‘я кахаў’, sa armastasid ‘ты кахаў’, ta armastas ‘ён (яна) кахаў(ла)’, me armastasime ‘мы кахалі’, te armastasite ‘вы кахалі’, nad armastasid ‘яны кахалі”. Формы перфекта і плюсквамперфекта цалкам утвараюцца аналітычна: першыя пры дапамозе асабовых формаў цяперашняга часу дзеяслова olema ‘быць’ і дзеепрыметніка на –nud, а другія – пры дапамозе асабовых формаў імперфекта таго жа дзеяслова і дзеепрыметніка на –nud. Перфект: ma olen armastanud, sa oled armastanud, ta on armastanud, me oleme armastanud, te olete armastanud, nad on armastanud. Плюсквампэрфэкт: ma olin armastanud, ma olid armastanud, ta oli armastanud, me olime armastanud, te olite armastanud, nad olid armastanud. Будучага часу як асобнай граматычнай катэгорыі ў эстонскай мове няма. Значэнне прышласці ў некаторых кантэкстах можа перадавацца пры дапамозе асабовай формы цяперашняга часу дзеяслова hakkama ‘пачынаць’ і інфінітыва смыславога дзеяслова: ma hakkan t??tama ‘я буду працаваць’. Апрача абвеснага ладу ёсць таксама загадны лад (ela ‘жыві’, elage ‘жывіце’), дапушчальны лад (t??tavad ‘здаецца, што жыву/ жывеш/ жыве’) і кандыцыянал. Ёсць дзеепрыметнікі. Асноўныя спосабы словаўтварэння – словаскладанне і суфіксацыя. У лексіцы ёсць запазычанні са славянскіх і германскіх моваў, невялікая кольксць запазычанняў з латышскай. Пры гэтым гучанне і напісанне запазычаных словаў часта значна мяняецца ў параўнаньні з тым, як яны вымаўляліся ў мове-крыніцы: raamat ‘кніга’ (руск. “грамота”), leib ‘хлеб’ і інш. Парадак словаў у сказе адносна свабодны. Пісьмовасць на лацінскай графічнай аснове. Першыя помнікі (асобныя сказы і глосы) належаць да ХІІІ стагоддзя. Першая друкаваная кніга выйшла ў 1537 г.\nЭтруская – мова дарымскага насельніцтва паўночнай Італіі. Уваходзіць у тырэнскую сям’ю. Была распаўсюджаная ў гэтым рэгіёне да І стагоддзя н. э., калі была канчаткава выціснутая лацінскай. Захавалася ў шматлікіх пісьмовых помніках, пераважна кароткіх напісах на цвёрдых прадметах. Націск фіксаваны на першым складзе. Пераважаюць сінтэтычныя сродкі перадачы граматычнага значэння, аглюцінацыя. У некаторых выпадках сустракаецца ўнутраная флексія: clan ‘сын’, clener ‘сыны’. Назоўнік змяняецца па дзевяці склонах, дзеяслоў мае катэгорыі часу, ліку, стану. У лексіцы асобныя запазычанні з грэцкай і лацінскай моваў. Тыповы парадак словаў у сказе “дзейнік – дапаўненне – выказнік”. Пісьмовасць алфавітная, разгледжваецца як адна з магчымых крыніцаў лацінскаго пісьма.\nЭтэакіпрская – мова дагрэцкага насельніцтва Кіпра, уваходзіць у тырэнскую сям’ю. Захавалася ў нешматлікіх помніках, выкананых кіпрскім складавым пісьмом. Некаторыя з напісаў маюць грэцкі пераклад. Пераважаюць сінтэтычныя формы перадачы граматычнага значэння, аглюцінацыя.\nЭяк – адна з індзейскіх моваў сям’і на-дэне. Была распаўсюджана на паўднёвым усходзе Аляскі. Канчаткава выйшла з ужытку ў 2008 г. па смерці апошняга носьбіта. Пісьмовасці і пісьмовых помнікаў няма.


Украіна плануе купляць энергію з Беларускай атамнай электрастанцыі. Такая заява прагучала на сустрэчы беларуска-ўкраінскай групы для супрацы ў энергетычнай сферы. Ці дапаможа Кіеў пазбыцца лішкаў электраэнергіі, якія з‘явяцца пасля запуску БелАЭС?\nНе ўдаецца прадаць на захад – будзем прадаваць на поўдзень. Украіна зацікавілася электраэнергіяй з Астравецкай АЭС. Пра гэта на сустрэчы ў Кіеве заявіў украінскі міністр энергетыкі.\n«У лютым мае запрацаваць Беларуская АЭС, можа быць лішак электраэнергіі. Вядома, варта ўлічваць і пэўныя аб‘ёмы міждзяржаўнага перасячэння ў энергетыцы», – зазначыў Аляксей Оржэль.\nМіждзяржаўнае перасячэнне – гэта электралініі, што спалучаюць дзве краіны. Каб экспартаваць энергію на поўдзень, наяўных ЛЭП – больш чым дастаткова, кажа эксперт Украінскага інстытуту будучыні Андрыян Пракіп:\n«Наяўнае перасячэнне дазваляе імпартаваць каля 7 мільярдаў кілават-гадзінаў. А два мільярды – гэта ўсяго каля двух адсоткаў гадавога спажывання Украіны».\nДва мільярды сто мільёнаў кілават-гадзінаў – гэта аб‘ём энергіі, які налета запланавала купіць у нас Украіна. І гэта ў дзевяць разоў менш за аб‘ём, які будзе выпрацоўваць БелАЭС. Электрычнасць з Астраўца таксама пусцяць на пакрыццё ўнутранага дэфіцыту, аднак незасвоенымі застануцца каля 13 мільярдаў кілават-гадзінаў. Ці можна ва Украіну прадаваць больш?\n«Я не думаю, што Украіна адна зможа паглынуць увесь гэты вялікі аб’ём, тым больш што ў яе ёсць свае магутнасці. […] Не варта забывацца, што ёсць яшчэ Латвія, якая таксама не будзе грэбаваць такімі закупамі. Яна ўжо абазначыла сваю пазіцыю», – мяркуе эканамічны аглядальнік парталу TUT.BY Аляксандр Заяц.\nАднак супраць таго, каб электрычнасць з Астраўца трапіла на рынак Еўразвязу, выступаюць Літва ды Польшча. Пры Пятру Парашэнку, які даражыў стасункамі з Вільняй, Украіна наўрад ці пагадзілася б купляць энергію ў Беларусі. Уладзімір Зяленскі можа мець іншыя прыярытэты – мяркуе Андрыян Пракіп.\n«Украіна зможа імпартаваць электраэнергію з Беларусі і частку яе экспартаваць у Еўропу. І гэта самая вялікая засцярога. Еўропа ставіцца да Беларускай АЭС вельмі асцярожна – я думаю, з палітычных прычынаў, а не толькі праз экалагічны фактар», – кажа эксперт Украінскага інстытуту будучыні.\nЭлектрычнасць з Беларусі ўжо купляе група «Нафтогаз». Кіеў адкрыў рынак электраэнергіі для канкурэнцыі – у тым ліку і для замежнікаў. Праўда, у 2022 годзе пастаўкі з Беларусі могуць спыніцца. Украіна інтэгруецца ў энергарынак Еўразвязу, таму павінна адключыцца ад энергасістэмаў Расеі ды Беларусі.\nТэгі: Астравецкая АЭС АЭС БелАЭС ЕЗ Літва рынак Украіна экспарт энергіі электрычнасць энергетычная сістэма энергія


16 красавіка 2019, 14:44\n16 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Удасканаленая методыка разліку балаў ЦТ, бюджэтныя месцы для іншаземцаў і паступленне на скарочаны тэрмін навучання па адной спецыяльнасці ў розныя ВНУ - аб гэтых новаўвядзеннях уступнай кампаніі расказала сёння першы намеснік міністра адукацыі Ірына Старавойтава ў прэс-цэнтры БЕЛТА.\n"Уступная кампанія бягучага года мае некаторыя асаблівасці. Гэта адзіныя прафесійныя ўнутраныя іспыты для абітурыентаў у ВНУ на скарочаны тэрмін для адной і той жа спецыяльнасці", - сказала Ірына Старавойтава. Маецца на ўвазе тое, што можна здаць экзамен на канкрэтную спецыяльнасць у адной ВНУ, а потым выкарыстоўваць выпіску з рэзультатамі для паступлення ў іншую - на тую ж спецыяльнасць. Гэта прымусіць установы адукацыі канкурыраваць.\n"Таксама замежныя грамадзяне, якія пастаянна пражываюць на тэрыторыі іншых дзяржаў і маюць выдатныя поспехі ў вучобе, змогуць атрымаць вышэйшую адукацыю ў Беларусі на бюджэтнай аснове па грантах", - дадала Ірына Старавойтава.\nНарэшце, у 2019 годзе ўдасканалена методыка разліку балаў ЦТ. "Яна дае магчымасць не толькі ранжыраваць абітурыентаў па іх узроўні падрыхтоўкі, але і супаставіць рэзультаты ЦТ з вынікамі навучання ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі", - растлумачыла першы намеснік міністра. Сам падлік балаў будзе ажыццяўляцца ў аўтаматычным рэжыме.\nУ Беларусі 2 мая пачынаецца рэгістрацыя на асноўны этап цэнтралізаванага тэсціравання па вучэбных прадметах і стартуе ўступная кампанія.-0-


Размеркаванне: ведай правілы гульні | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адукацыя » Размеркаванне: ведай правілы гульні\nЛетась з ліку выпускнікоў, якія навучаліся за кошт бюджэтных сродкаў на дзённай форме атрымання адукацыі, былі забяспечаны першым рабочым месцам 19,3 тысячы спецыялістаў з вышэйшай, 18,6 тысячы — з сярэдняй спецыяльнай і 24,4 тысячы — з прафесійна-тэхнічнай адукацыяй. Сёлета размяркоўваліся 19 тысяч спецыялістаў з вышэйшай адукацыяй, 18 тысяч — з сярэдняй спецыяльнай і 23 тысячы — з прафесійна-тэхнічнай. Большасць з іх прыступілі да работы па размеркаванні 1 жніўня, а 15 жніўня да іх далучацца і наваспечаныя педагогі.\nАдмовіцца — у выключным выпадку\nНе сакрэт, што многія выпускнікі ставяцца да размеркавання як да малапрыемнага абавязку. Хутчэй за ўсё, калі маладыя людзі імкнуцца паступіць на бюджэтную форму навучання, мала хто з іх задумваецца, што праз колькі гадоў за дыплом давядзецца расплачвацца сваёй сумленнай працай, прычым не там, дзе ты пажадаеш, а дзе дзяржаве спатрэбяцца твае веды і рукі.\nДзеля справядлівасці трэба заўважыць, што знайсці работу наваспечаным маладым спецыялістам без прафесійнага досведу не так ужо і проста. Але «гэта не перашкаджае выпускнікам марыць быць размеркаванымі ў любы населены пункт, дзе ёсць метро, пажадана ў навукова-практычны цэнтр, прычым адразу «вузкімі» спецыялістамі...» Так жартуюць у Беларускім дзяржаўным медыцынскім універсітэце. А вось перспектыва адправіцца ў глыбінку мала каго прываблівае...\nТым не менш адмовіцца ад размеркавання і атрымаць свабодны дыплом можна толькі ў выключных выпадках. Уважлівай прычынай лічыцца паступленне на больш высокі ўзровень адукацыі, напрыклад, у магістратуру, або для выпускніка каледжа — на ўзровень вышэйшай адукацыі першай ступені. Таксама гэта служба ў войску, пытанні, звязаныя з непрацаздольнасцю і здароўем. Па звестках Міністэрства адукацыі, усяго такіх каля сямі працэнтаў выпускнікоў.\nПраўда, ёсць яшчэ адзін варыянт — выплаціць дзяржаве выдаткі за сваё навучанне. Яшчэ на этапе размеркавання выпускнік можа заявіць пра сваё нежаданне працаваць па размеркаванні ці мэтавым накіраванні і звярнуцца па разлік сумы сродкаў, выдаткаваных на яго навучанне, а пасля іх унясення — атрымаць даведку аб свабодным працаўладкаванні.\nУ Беларускім рэспубліканскім прафсаюзе работнікаў адукацыі і навукі канстатуюць: калі раней да іх звярталіся з пытаннямі «а чаму мы павінны плаціць?», то цяпер многія звароты ў прафсаюз гучаць прыкладна так: «Куды і колькі трэба заплаціць, каб не ехаць па размеркаванні?» А з улікам таго, што цяпер у агульную суму, якую трэба вяртаць дзяржаве за сваё навучанне, не ўваходзіць сума выплачанай стыпендыі і плата за інтэрнат, яна значна зменшылася. І моладзь вырашае зарабіць гэтыя грошы, але захаваць свабоду выбару...\nНюансы мэтавай падрыхтоўкі\n— Калі мы кажам пра тых, хто не прыязджае на першае рабочае месца без уважлівай прычыны, то лічбы тут невялікія. Напрыклад, па звестках аб вяртанні сродкаў (рашэнні, што прымаліся на ўзроўні ўстаноў адукацыі), у 2018 годзе гэта было крыху больш як 130 чалавек. Падобная лічба і па 2019 годзе, — паведаміў падчас анлайн-канферэнцыі на сайце БелТА начальнік галоўнага ўпраўлення прафесійнай адукацыі Міністэрства адукацыі Сяргей КАСПЯРОВІЧ.\nУ Беларускім дзяржаўным педагагічным універсітэце за тры апошнія гады не прыступілі да работы пасля размеркавання ўсяго 15 выпускнікоў. З улікам таго, што за згаданы час было падрыхтавана амаль 2,5 тысячы спецыялістаў — гэта прыблізна 0,5 працэнта.\nМіж іншым, у тым выпадку, калі малады спецыяліст не прыступіў да работы ці звольніўся да заканчэння тэрміну абавязковай адпрацоўкі і не жадае вяртаць у бюджэт сродкі добраахвотна, грошы спаганяюцца з яго ў судовым парадку.\nДля задавальнення патрэбу рэгіёнаў існуе таксама мэтавы набор. Мэтавае накіраванне гарантуе яго ўладальніку бясплатнае навучанне і стыпендыю, але «адмазацца» ад адпрацоўкі ці памяняць месца работы амаль нерэальна. Выпускнік мусіць адпрацаваць на прадпрыемстве, з якім ён і яго ВНУ заключылі дагавор. Напрыклад, перад паступленнем у педуніверсітэт малады чалавек падпісвае з аддзелам адукацыі дагавор і абавязуецца пасля заканчэння вучобы вярнуцца працаваць у родныя мясціны. І нават калі за час навучання зменіцца яго сямейнае становішча і жыццёвыя планы, пасля атрымання дыплома ён усё роўна будзе абавязаны туды вярнуцца.\nПа-другое, калі працаваць па размеркаванні прыйдзецца пасля заканчэння ВНУ два гады, то па мэтавым накіраванні — аж пяць гадоў. Таму трэба добра падумаць, перш чым заключаць дагавор на мэтавую падрыхтоўку. Адпрацаваць пяць гадоў пасля размеркавання павінны будуць і выпускнікі педагагічных класаў, якія паступалі ва ўніверсітэт па выніках сумоўя без экзаменаў. Таму не ўсе рашаюцца скарыстацца такой ільготай, бо спрагназаваць сваё жыццё на столькі гадоў наперад праблематычна.\nЯк ставіцца да будучага размеркавання — як да сацыяльнай перавагі або як да малапрыемнага абавязку — кожны вырашае для сябе сам. Але відавочныя плюсы ў яго таксама ёсць. Размеркаванне — гэта не проста гарантаванне выпускніку, які яшчэ не мае практычнага досведу, першага рабочага месца. Малады спецыяліст у гэтым выпадку падстрахаваны з усіх бакоў. Па-першае, наймальнік абавязаны даць яму работу па той спецыяльнасці і той кваліфікацыі, якая ўказана ў яго дыпломе і занатавана ў накіраванні. Але самая галоўная прывілея — абарона ад звальнення на працягу двух гадоў. Наймальнік не мае права ўстанаўліваць маладым спецыялістам выпрабавальны тэрмін і не можа звольніць маладога спецыяліста на аснове такой фармулёўкі, як «неадпаведнасць займаемай пасадзе ці выконваемай рабоце з прычыны недастатковай кваліфікацыі».\nЗдараецца, што наймальнік падае заяўку на адну колькасць спецыялістаў, а яму накіроўваюць у два разы больш. І што хочаш з імі рабі — шукай ім работу.\n— Маладому спецыялісту могуць прапанаваць занятасць на палову стаўкі, прычым не па атрыманай спецыяльнасці. У такім выпадку ёсць законныя падставы адмовіцца ад прапановы ды пайсці на пераразмеркаванне, — тлумачыць галоўны прававы інспектар працы ЦК Беларускага прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі Ларыса МАНЮК. — Калі іх не змогуць пераразмеркаваць, павінны выдаць даведку аб самастойным працаўладкаванні. Дырэктар можа сказаць маладому спецыялісту, што калі той адмовіцца, то будзе абавязаны выплаціць дзяржаве грошы за сваё навучанне. Такія пагрозы можна смела ігнараваць. Калі мы сустракаемся з выпускнікамі, тлумачым ім, што на работу іх павінны ўзяць па той спецыяльнасці, якая прапісана ў накіраванні на размеркаванне.\nА ці можна адмовіцца ад размеркавання з прычыны адсутнасці ў патэнцыйнага наймальніка жылля?\nУмова аб выдзяленні маладым спецыялістам жылога памяшкання наймальнікам можа быць агаворана ў накіраванні на работу і працоўным дагаворы (кантракце). Аднак забеспячэнне маладога спецыяліста жыллём — гэта права, а не абавязак наймальніка. Адзіная гарантыя ў гэтай сферы, замацаваная на дзяржаўным узроўні, — права маладога спецыяліста, які прыбыў па месцы размеркавання, стаць на ўлік асоб, што маюць патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў, без дадатковых патрабаванняў па неабходным тэрміне пражывання ў адпаведным населеным пункце. У тым ліку ў Мінску і Мінскім раёне.\nУ наймальнікаў ёсць шмат магчымасцяў, каб падтрымаць маладога спецыяліста. Падтрымка можа заключацца як у асаблівых падыходах пры фарміраванні яго заробку, так і ў кампенсацыі аплаты за здымнае жыллё аж да вырашэння жыллёвага пытання ўжо на пастаяннай аснове.\n— Першае, што павінен зрабіць малады спецыяліст, які прыбыў на месца размеркавання, — гэта схадзіць у прафкам, дзе яму растлумачаць яго правы, і абавязкова трэба азнаёміцца з калектыўным дагаворам, бо там ёсць важныя пункты, якія датычацца гарантый маладым спецыялістам, — раіць Ларыса Манюк. — Трэба азнаёміцца і са службовай інструкцыяй. У сістэме адукацыі ў маладых спецыялістаў ёсць выбар: заключыць кантракт або бестэрміновы працоўны дагавор. Звычайна ўсе выбіраюць кантракт, бо па ім прадугледжваецца павышэнне тарыфнай стаўкі (акладу) плюс даюцца дадатковыя дні адпачынку.\nМіж іншым, сёння і студэнты-платнікі, якія пажадалі размеркавацца, атрымліваюць тыя ж сацыяльныя гарантыі, прадугледжаныя для маладых спецыялістаў, што і выпускнікі бюджэтнай формы навучання. У прафсаюзе заўважылі, што яны часта нават больш зацікаўленыя ў атрыманні першага рабочага месца, чым бюджэтнікі.\nРашэнне маладога спецыяліста застацца і далей працаваць па месцы размеркавання пасля двухгадовага тэрміну залежыць выключна ад зацікаўленасці наймальніка і ад створаных для жыцця і прафесійнага росту маладога спецыяліста ўмоў. Тым больш што даплаты і іншыя прэферэнцыі, устаноўленыя дзяржавай для маладых спецыялістаў, распаўсюджваюцца пераважна на работнікаў бюджэтных арганізацый і дзейнічаюць толькі на час іх работы па размеркаванні.\nКалі казаць пра замацаванне маладых спецыялістаў, то тут трэба аналізаваць, колькі з іх працягнулі працоўную дзейнасць пасля тэрміну абавязковай работы па размеркаванні. У Беларускім дзяржаўным педагагічным універсітэце пастаянна манітораць 23 раёны Мінскай вобласці: ад 80 да 100 працэнтаў выпускнікоў 2014, 2015 і 2016 гадоў засталіся ў сістэме адукацыі, замацаваўшыся на тых месцах, куды яны былі размеркаваныя. У Міністэрстве адукацыі сцвярджаюць, што ў сістэме адукацыі адзін з самых высокіх паказчыкаў па замацавальнасці маладых спецыялістаў: на першым месцы застаюцца і надалей працаваць не менш як 80 працэнтаў выпускнікоў педагагічных спецыяльнасцяў.\nАднак, ёсць і іншыя назіранні: не ўсе наймальнікі зацікаўленыя ў так званым замацаванні маладых спецыялістаў. Па неафіцыйнай інфармацыі, якая паступае ад выпускнікоў, іх бацькоў і з прадпрыемстваў, многіх наймальнікаў у прынцыпе задавальняе такая сітуацыя, калі танная рабочая сіла ў асобе маладых спецыялістаў выкарыстоўваецца на працягу двух гадоў, а затым маладыя людзі звальняюцца, паколькі не бачаць перспектыў далейшай сваёй работы ў гэтай арганізацыі. Наймальнік таксама не бачыць у гэтым асаблівай праблемы, паколькі штогод па размеркаванні на месца выбылых ён зноў набірае маладых спецыялістаў.\nЦікава, што маладыя людзі, якія толькі збіраюцца выйсці на рынак працы і звяртаюцца па дапамогу ці кансультацыю ў камітэт па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Мінгарвыканкама, арыентуюцца на заробак у тысячу — паўтары тысячы рублёў. Такія завышаныя чаканні моладзі — тэндэнцыя апошніх гадоў. А вось крытычнае стаўленне да сябе для многіх нехарактэрнае. Як заўважае Ларыса Манюк, розніцу паміж тым, што чакаюць маладыя спецыялісты, і тым, што яны атрымліваюць, апошнія ўспрымаюць сама меней як катастрофу. Таму моладзь трэба прывучаць да думкі, што перш, чым штосьці мець, трэба гэта зарабіць, і нічога з неба не падае.\nЗагаловак у газеце: Каго чакае глыбінка


Фінал фестывалю эстрады Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта адбудзецца 19 красавіка ў актавай зале ліцэя БДУ (вул. Ульянаўская, 8). Пачатак у 18.00.\nБольш за 150 самых таленавітых студэнтаў з усіх факультэтаў ВНУ прынялі ўдзел у адборачным туры гэтага творчага спаборніцтва, якое паспяхова праводзіцца ў БДУ ў чатырнаццаты раз. У заключным гала-канцэрце будуць прадстаўлены 30 нумароў. Фіналісты выступяць у трох намінацыях - арыгінальны жанр, танец і песня. Акрамя гэтага, у намінацыі размоўны жанр ўпершыню выступяць 4 канкурсанты. За права быць найлепшым маладым канферансье трэба будзе праявіць талент імправізацыі і прадэманстраваць уменне размаўляць з аўдыторыяй.\nУ гэтым годзе вызначаць «найлепшы творчы нумар» будуць гледачы. Прычым галасаванне пройдзе адразу ж пасля выступлення ўсіх удзельнікаў гала-канцэрта.\nУпраўленне па справах культуры БДУ, якое выступае пастаянным арганізатарам фестывалю эстрады, акрамя дыпломаў пераможцам намінацый падрыхтавала і каштоўныя прызы. А структурныя падраздзяленні, якія ўдзельнічалі ў конкурснай праграме, будуць узнагароджаны спецыяльнымі дыпломамі «За актыўны ўдзел у арганізацыі і правядзенні Фестывалю эстрады БДУ–2013». Акрамя таго, узнагароду атрымае і пераможца ў намінацыі «Самы творчы факультэт (установа адукацыі) БДУ».\nНагадаем, што лаўрэатамі Фестывалю эстрады БДУ ў розныя гады станавіліся Георгій і Дзмітрый Калдун, Яўген Булка, Дзмітрый Шэпелеў, Нілс, Канстанцін Прыдыбайла, група «Light Sound» і інш.\nДадатковую інфармацыю можна атрымаць ва ўпраўленні па справах культуры БДУ (пр. Незалежнасці, 4, каб. 211) і па тэл.: 209-54-69, а таксама тут і тут.


Гісторыя філасофскай і грамадска-палітычнай думкі Беларусі. У 6 т. Т. 3. Рэфармацыя. Контррэфармацыя. Барока | Adverbum.org - персанальны сайт Віктара Чараўко\nГалоўная старонка » Гісторыя філасофскай і грамадска-палітычнай думкі Беларусі. У 6 т. Т. 3. Рэфармацыя. Контррэфармацыя. Барока\nАналізуецца поліканфесійная культуры ВКЛ. Прасочваецца, як айчынная культура шукала адказы на праблему суіснавання некалькіх веравызнанняў у дзяржаве, ствараючы мадэлі талерантнасці і сінтэзу. Уважліва разглядаецца і аналізуецца феномен культуры барока ў інтэлектуальнай гісторыі Беларусі, новых падыходаў мыслення і бачання чалавека і свету, якія запачаткаваал гэты культурны пласт на землях ВКЛ.\nГлава 1. Развіццё рэлігійнай і нацыянальнай самасвядомасці ў беларускай думцы канца XVI — XVII ст.\n1.1. Беларуская мова як фактар дзяржаўнай незалежнасці і рэлігійнай свабоды\n1.2. Кpызiс дзяpжавы i ідэя нацыянальнай кансалідацыі (А. Філіповіч, «Прамова Мялешкі», «Ліст да Абуховіча»)\n1.3. Праблемы рэлігійна-палітычнага і нацыянальна-культурнага жыцця ў палемічнай публіцыстыцы (канец XVI — пачатак XVII ст.)\n1.4. Усведамленне грамадскага быцця ў беларускай думцы 20 — 90-х гадоў ХVII ст.\nГлава 2. Рэфармацыйны рух: духоўна-філасофскія дасягненні і асэнсаванні\n2.1. Дыскусіі вакол хpысцiянскай дактрыны (Закон Божы, тэалогія, эклесіялогія і знакi веpы)\n2.2. Нясвіжскі «Катэхізіс» 1562 г. як рэлігійна-этычны помнік беларускага пратэстантызму\n2.3. Філасофска-этычная канцэпцыя Андрэя Волана\n2.4. Этыка беларускіх сацыніян\n2.5. Этыка ў сістэме пратэстанцкай i праваслаўнай адукацыі. Кампаратыўны аспект\n2.6. Выкарыстанне ідэй антычнай філасофіі прадстаўнікамі праваслаўнага, каталіцкага і рэфармацыйнага напрамкаў у другой палове XVI – першай палове XVII ст. у Беларусі\nГлава 3. Брэсцкая унія як сацыякультурны феномен\n3.1. Пастаноўка пытанняў\n3.2. Перадумовы уніі\n3.3. Станаўленне вялікадзяржаўнай ідэалогіі\n3.4. Ідэі царкоўнай уніі ў другой палове XVI ст.\n3.5. Станаўленне царкоўна-арганізацыйнай і культурна-асветніцкай структуры уніяцкай царквы\n3.6. Праект палітычна-канфесійнай інтэграцыі з Масквой\n3.7. Ідэя царкоўнага адзінства ў творчай спадчыне Іпація Пацея\n3.8. Сацыяльна-палітычныя праблемы\n3.8.1. Эклезіялагічны сэнс канцэпцыі «адзінства»\n3.8.2. Рэформы уніяцкай царквы Іосіфа Вельяміна-Руцкага\n3.8.3. Грамадскія супольнасці і суверэннасць дзяржавы\n3.9. Гістарычны лёс уніяцтва і праблема нацыянальнай беларускай Царквы (другая палова XVII — XX ст.)\nГлава 4. Напрамкі развіцця праваслаўнай думкі ў XVI — XVII стст.\n4.1. Праблема «iсціннага быцця» ў палемічных сачыненнях канца XVI — пачатку XVII ст.\n4.2. Натурфіласофія, касмагонія і антрапалогія Кірылы Транквіліёна-Стаўравецкага\n4.3. Культурна-асветніцкая мабілізацыя праваслаўя\n4.4. Антыўніяцкая апазіцыя і яе роля ў сацыяльна-палітычным і рэлігійна-культурным жыцці Беларусі і Украіны першай паловы XVII ст.\n4.5. Аднаўленне праваслаўнай мітраполіі і праект утварэння патрыярхіі Вялікага Княства Літоўскага\n4.6. Барока ў праваслаўнай культуры Усходняй Еўропы XVI — XVII стст.\n4.6.1. Гісторыка-культурная роля Барока\n4.6.2. Нацыянальныя ўкраінскія традыцыi\n4.6.3. Барочная тэорыя сінтэзу ідэйна-палітычных і рэлігійна-філасофскіх традыцый Усходнеславянскага арэала і Заходняй Еўропы ў творчасці мысляроў Кіева-Магілянскай калегіі\n4.6.4. Асветніцкі рух полацкага праваслаўнага манаства (Ігнат Іяўлевіч, Епіфаній Славінецкі)\n4.6.5. Ідэя апостальскага служэння (Афанасій Філіповіч)\n4.7. Узнікненне канцэпцыі хрысціянскага ўніверсалізму ў светапоглядзе Сімяона Полацкага\n4.7.1. Культ кнігі. Пафас творчасці\n4.7.2. Этыка. Грамадска-палітычныя погляды\n4.7.3. Канцэпцыя адукаванага абсалютызму. Філасофія гісторыi\nГлава 5. Праблема талерантнасці ў рэлігійна-філасофскай і сацыяльна-палітычнай думцы Вялікага Княства Літоўскага (другая палова XVI — першая палова XVII ст.)\n5.1. Гістарыяграфія праблемы\n5.2. Талерантнасць ў межах рэнесанснага «хрысціянскага гуманізму»\n5.3. Талерантнасць ў дыскурсе контррэфармацыйнага руху\n5.4. Ідэя верацярпімасці як альтэрнатыва ідэі уніі\n5.5. Талерантнасць ў пратэстанцкай рэлігійна-філасофскай і сацыяльна-палітычнай думцы\n5.6. Талерантнасць у праваслаўнай думцы\n5.7. Спецыфіка канцэптуальных падыходаў да праблемы талерантнасці ў вучэнні «Польскіх і Літоўскіх братоў»\n5.8. Верацярпімасць як сутнаснае вызначэнне талерантнасці\n5.9. Вобраз святога. Традыцыі карнавальнай смехавай культуры. Ідэі вальнадумства\n5.10. Вальнадумства і атэізм у XVII ст. (К. Лышчынскі)


Пракуратура ў дзеянні — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n28.11.2016 25.11.2016 Ольга Алексейчик686Комментарии on Пракуратура ў дзеянні\nНЕ ВЫТВОРЧАЯ ЗОНА, А ЗВАЛКА\nПракуратурай раёна праводзіцца нагляд за выкананнем суб’ектамі гаспадарання патрабаванняў заканадаўства, у сувязі з чым нярэдка прыходзіцца даваць даручэнні дзяржаўным органам аб падрыхтоўцы справы аб адміністрацыйным правапарушэнні.\nСярод свежых прыкладаў – праверка выканання санітарных нормаў і правілаў у ТАА «ТрэйдРоут». Устаноўлена, што вытворчая зона гэтага таварыства не добраўпарадкавана, чым парушаны «Патрабаванні да ўмоваў працы работнікаў і ўтрымання вытворчых аб’ектаў» і «Гігіенічныя патрабаванні да ўтрымання тэрыторый населеных пунктаў і арганізацый», зацверджаныя пастановамі Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь. Так, вытворчасць ажыццяўляецца на фоне антысанітарных умоў, у прыватнасці забруджанасці бытавым смеццем, будаўнічымі адходамі і металаломам (пляцоўка для яго захоўвання не абазначана). Участкі азелянення, у тым ліку на прылеглай тэрыторыі, запаланіла пустазелле, а частка пралётаў агароджы аказалася разламанай, з дзіркамі…\nУ сувязі з гэтым пракуратурай раёна ў ДУ «Стаўбцоўскі раённы цэнтр гігіены і эпідэміялогіі» было накіравана даручэнне аб падрыхтоўцы справы аб адміністрацыйным правапарушэнні. Па выніках яго разгляду дырэктар ТАА «ТрэйдРоут» быў прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці ў выглядзе штрафу ў памеры 30 базавых велічынь (630 рублёў). Акрамя таго, да адміністрацыйнай адказнасці прыцягнута і само таварыства, юрыдычная асоба. У даным выпадку сума накладзеных штрафных санкцый склала 100 базавых велічынь (2 100 рублёў).\nНа ПВГУП «ФэнсіВок», якое займаецца дрэваапрацоўкай – адным з найбольш пажаранебяспечных відаў дзейнасці, было праверана выкананне патрабаванняў заканадаўства ў сферы супрацьпажарнай бяспекі. Вынікі праверкі – не парадавалі.\nУ памяшканні кацельні эксплуатаваўся металічны кацёл незаводскага вырабу. Дымаход ацяпляльнага катла выкананы на гарышчы з сілікатнай цэглы і, акрамя таго, не атынкаваны і не пабелены. Таксама адсутнічае нарматыўная супрацьпажарная адступка ад знешняй паверхні дымахода да гаручых канструкцый даху. Пры тым, што дапускаюцца парушэнні ў эксплуатацыі электрычных прыбораў і праводкі (да прыкладу, свяцільнікі без ахоўных плафонаў, адкрытыя размеркавальныя каробкі, электрашчыты і пускарэгулюючыя апараты, скруткі і т. п.), якія могуць выклікаць пажар, на аб’екце адсутнічае нарматыўная колькасць пярвічных сродкаў пажаратушэння. Пагрозы дадае і стан тэрыторыі прадпрыемства, якая не ачышчана ад лёгказагаральнага смецця і адходаў. Для яго загарання дастаткова кінутых некім запалкі, акурка…\nПракуратурай раёна ў адрас раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях таксама было накіравана даручэнне аб падрыхтоўцы справы аб адміністрацыйным правапарушэнні – у адносінах да прадпрыемства «ФэнсіВок». У выніку яго дырэктар быў аштрафаваны на пяць базавых велічынь (105 рублёў).\nУступіў у законную сілу прыгавор Мінскага абласнога суда ў адносінах да 11 асоб, прызнаных вінаватымі ва ўчыненні злачынстваў, звязаных з незаконным абаротам асабліва небяспечных псіхатропных рэчываў і іх аналагаў.\nСлуханне крымінальнай справы вялося больш за чатыры месяцы. Абвінавачванне падтрымлівалася групай дзяржаўных абвінаваўцаў. Адзінаццаць фігурантаў крымінальнай справы прызнаны вінаватымі ў незаконным абароце наркотыкаў, а таксама ва ўдзеле ў дзейнасці арганізаванай групы на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь – рэгіянальнага структурнага падраздзялення міжнароднай злачыннай арганізацыі. Пяцёра з іх, у тым ліку дзяўчына, прызнаны вінаватымі ў стварэнні на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь арганізаванай групы наркадылераў. Разам з тым двое абвінавачаны ў прычыненні смерці па неасцярожнасці.\nНаркадылеры ў 2013-2014 гг. прадавалі ў горадзе Мінску спайсы праз інтэрнэт-магазіны, дзе размяшчалі аб’яву аб продажы курыльных сумесяў. Патэнцыяльны пакупнік павінен быў перавесці грошы на электронны кашалёк, пасля чаго атрымліваў паведамленне са спасылкай, у якой указвалася, дзе канкрэтна схавана «доза». Інфармацыя гэтая выдалялася аўтаматычна пасля прагляду. Закладкі пакідалі ў пад’ездах, каля станцый метро ці ў закінутых гаражах.\nУ групе была наладжана дакладная іерархія – хтосьці займаўся вырабам, іншыя былі закладчыкамі ці аператарамі інтэрнэт-магазіна. Між сабой зламыснікі мелі зносіны пры дапамозе інтэрнэт-месенджараў, якія шыфруюць паведамленні. Канспірацыя патрэбна для таго, каб праваахоўнікам было больш складана іх адсачыць.\nЗатрымалі наркагандляроў з зімы на вясну 2014 года. У ходзе расследавання было прадухілена распаўсюджанне больш за 36 кг псіхатропактыўных рэчываў, 200 тысяч «марак», частка якіх апрацавана спецыяльнымі рэагентамі і падрыхтавана для продажу.\nПрыгаворам суда вінаватыя асуджаны да працяглых тэрмінаў пазбаўлення волі. Найбольшыя тэрміны атрымалі шэсць фігурантаў крымінальнай справы, прызнаныя вінаватымі ў стварэнні на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь арганізаванай групы і кіраўніцтве рэгіянальным структурным падраздзяленнем міжнароднай злачыннай арганізацыі, а таксама ва ўдзеле ў дзейнасці гэтых груп, – 19 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці. Трое абвінавачаных асуджаны да 17 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці. Дзве асобы, вінаватыя ў незаконных з мэтай збыту набыцці, захоўванні і перавозцы асабліва небяспечных псіхатропных рэчываў, асуджаны да 9 і 12 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці.\nН. ПРАКОПЧЫК, І. ЦІМАФЕЙЧЫК, пракуроры аддзела пракуратуры Мінскай вобласці


БАТЭ абыграў „Смалявічы” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБАТЭ абыграў „Смалявічы”\nБарысаўскі БАТЭ абыграў „Смалявічы” і дагнаў „Слуцк” у турнірнай табліцы чэмпіянату Беларусі.\nПрапусціўшы мяч на першай хвіліне гульні пасля ўдару Яўгена Барсукова, барысаўчане яшчэ да перапынку тройчы засмуцілі брамніка супернікаў. На 13-й хвіліне лік зраўняў Максім Скавыш, праз дзве хвіліны вызначыўся Ігар Стасевіч, а на 36-й хвіліне гол забіў Дзмітрый Бага. У другім тайме Дзмітрый Шчагрыковіч і Жан По аднавілі раўнавагу, а затым сербскі форвард БАТЭ Неманья Міліч аформіў дубль, усталяваўшы канчатковы лік — 5:3. Футбалісты берасцейскага „Дынама” абыгралі менскіх аднаклубнікаў з лікам 2:1.\nУ першым тайме сустрэчы ў Берасці супернікі абмяняліся галамі. На 5-й хвіліне берасцейцы выйшлі наперад пасля таго, як харвацкі абаронца гасцей Карла Бручыч зрэзаў мяч у сваю браму, а праз 20 хвілін бельгійскі паўабаронца менчукоў Даніла зраўняў лік. Пасля перапынку гаспадары ўзмацнілі націск, і на 52-й хвіліне Дзяніс Лапцеў эфектна замкнуў верхавую перадачу Рамана Юзэпчука. Футбалісты „Іслачы” прымалі на полі сталічнага стадыёна „Трактар” аўтсайдара турніру бабруйскую „Белшыну” і перамаглі з лікам 2:1. Футбалісты „Віцебска” згулялі ўнічыю з салігорскім „Шахцёрам” – 0:0. Раней берасцейчкі „Рух”святкаваў гасцявую вікторыю над гарадзенскім „Нёманам” з лікам 4:2.\nГэтжы перамог Фергюсана і адразу ж кінуў выклік Хабібу\nУ Джексанвіле (штат Фларыда, ЗША) завяршыўся турнір UFC 249. У галоўным баі вечара сышліся Тоні Фергюсан і Джасцін Гэтжы. Паядынак завяршыўся ў пятым раўндзе пасля таго, як каманда Фергюсана папрасіла спыніць паядынак. Адзначым, што Гэтжы лічыўся андэрдогам, і таму яго перамогу можна назваць сенсацыяй турніру. У выніку цяжкіх ўдараў Джасціна за паўтары хвіліны да канца рэферы спыніў бой, так як Фергюсан быў у цяжкім стане. Такім чынам Гэтжы стаў уладальнікам часовага пояса і зараз павінен сустрэцца ў тытульным баі з расіянінам Хабібам Нурмагамедавым. Параза стала для Фергюсана першай за восем гадоў. Гэтжы ў экспрэс-інтэрв’ю назваў Хабіба найвялікшым байцом сучаснасці і кінуў яму выклік. «Ведаю, што яго рэкорд 28-0, – заявіў Гэтжы. – І гатовы паспрабаваць гэта змяніць „. Нагадаем, што першапачаткова супернікам Фергюсана павінен быў стаць Нурмагамедаў. Аднак расійскі чэмпіён UFC не змог пакінуць краіну з-за пандэміі каронавіруса і быў заменены на Гэтжы.\nЗборная Кітая стала пераможцам Кубка нацый па шахматах\nЗборная Кітая стала пераможцам Кубка нацый, які праходзіў у рэжыме анлайн. У фінале кітайскія шахматысты згулялі ўнічыю са зборнай ЗША з лікам 2-2. Па рэгламенце, у выпадку нічыі ў фінале пераможцам стала каманда, якая набрала больш ачкоў у кругавым турніры, які выйгралі прадстаўнікі Кітая. Зборная Кітая стала ўладальнікам 48 тысяч даляраў.\nБАТЭ завяршыў еўракубкавы сезон


9 верасьня - Прэмія «Чалавек Года 2020 працэнта - MOSKONEWS.com\nад Дзмітрый Сухадольскі 07.09.2020 12.09.2020 1206\nУжо зусім хутка адбудзецца адно з самых чаканых Падзей!\nПрэмія «Чалавек Года 2020!\nХто ж стане на гэты раз «Адкрыццём года», «Лепшым блогерам», хто пераможа ў намінацыях «Спорт», «Бізнэс» і «Fashion»?\nУ праграме: выступы зорак расійскай эстрады, паказ дызайнерскіх нарадаў VALIOSA, сюрпрызы і дзіўна прыгожыя і смачныя калабарацыі, шампанскае і вустрычнага стол для нашых гасцей на welcome-zone, ад партнёра «Кайрос», гарэлка «Лепс».\nЛепшыя фатографы, вядомыя СМІ.\nВы не толькі будзеце сярод зорак,\nВы самі адчуеце сябе зоркай!\nЛепшыя фатографы, вядомыя СМІ, афіцыйны партнёр СМІ тэлеканал Music Box Gold.\nДата 9 Верасня 2020 года\nМесца: Зала урачыстасцяў «Васпан»\nПачатак мерапрыемства ў 19\nМарыя Зайцава і Марыя Шэйх: «Цяпер нас двое»


Выйшаў з друку зборнік твораў пераможцаў конкурсу маладых літаратараў «Першацвет» | Созвучие\nВынікі сёлетняга спаборніцтва пабачылі свет пад вокладкай выдання «Першацвет» у Выдавецкім доме «Звязда». Традыцыйна імі сталі дзесяць найлепшых празаікаў і столькі ж паэтаў. «Адны імёны ўжо траплялі на старонкі нашых літаратурных часопісаў „Нёман“, „Полымя“, „Маладосць“ і газеты „Літаратура і мастацтва“ (некаторыя нават не раз, што, безумоўна, сведчыць пра ўзаемную зацікаўленасць юных летуценных аўтараў і сталых, паважных выданняў), другія адкрыліся чытачам літаральна нядаўна — у 2020-м, і гэта даказвае, што шлях да першага поспеху не павінен быць доўгім, калі на гэтым шляху аўтара суправаджае такое шанцаванне, якое ёсць не што іншае, як гатоўнасць і магчымасць зрабіць тое, на што астатнія яшчэ толькі наважваюцца», — зазначае ва ўступным слове ўкладальнік альманаха Святлана Воцінава.\nДарэчы, асаблівасцю сёлетняга, пятага выпуску альманаха сталі пэўныя змены ў афармленні: цяпер чытачы змогуць не толькі пазнаёміцца з творамі фіналістаў, але нават і пачуць і ўбачыць іх аўтараў тут жа, на старонках, праз Q-R-коды, змешчаныя ў выданні. Мы ж традыцыйна паспрабуем зазірнуць у вочы кожнаму з літаратараў праз яго творы.\nІ ўсё ж ігрой крануўся сэрцаў\nЯе, бы забаронную, хавалі...\nПадман чароўны ўдаўся:\nЗа асляпляльным Апалонам-богам...\nЧаму ж пасля ён скуру зняў\nКалі я ўрэшце рэшт выгрукну сябе\nі я карміла цябе з лыжкі агульнымі\nпачнуць пакрывацца пер’ем лапы і вушы.\nДобра вядомую Кацярыну Масэ, сябра Саюза пісьменнікаў Беларусі, аўтара некалькіх зборнікаў, прадстаўляць асабліва не трэба. Прыемна адзначыць, што ў яе вершах сустракаюцца адметныя рыфмаваныя чаргаванні, паўсюль — наватворы, а сэнс, на першы погляд, падаецца схаваным за незвычайнасць карцінкі. Тым больш цікавасці яго расчытаць...\nтвая пад поўняй скура\nА мозг нібы мастак той\nз пагрызенымі пэндзлямі\n«Хто я ў тваёй сістэме каардынат? / Хто ты ў маёй?» — запытваецца Аліна Паўлоўская ў свайго лірычнага героя. Каханне для яе — магчымасць пераасэнсаваць сутнасць існавання.\nВершы паэта з адметным псеўданімам Ч.ыЖ падштурхоўваюць задумацца над тым, што даўно стала часткай твайго светаўспрымання і, здавалася б, усё тут даўно ясна і зразумела:\nагалОмшваючы і агалОшваючы\nДзень Горада —\nІ калі правы быў Караткевіч і ў кожным сэрцы блакіту зніч, то гэты звон па табе.\nСафія Ворса, сябар літаратурнай пісьменніцкай суполкі, з’яўляецца аўтарам некалькіх кніг, сярод яе твораў ёсць нават спробы драматургіі, што для маладога аўтара — рэдкасць: лічыцца, што напісаць вартую п’есу значна складаней, чым традыцыйныя аповесць, апавяданне, нарыс, таму тут сябе спрабуюць часцей сталыя творцы з немалым пісьменніцкім досведам. У творы, што пабачыў свет пад вокладкай альманаха, выявілася імкненне пісьменніцы да эксперыментаў і пошуку. Расповед пад назвай «Update» пачынаецца... з канца! Спачатку, пасля невялікіх уводзінаў, ідзе «Этап 3», потым «Этап 2» — і гэтак далей, да «Абнаўлення». Герой Сафіі Ворсы — ранімы, датклівы малады чалавек, пры гэтым яшчэ і максімаліст. Ен вырашае праблемы суіснавання ў свеце з самім сабою ў ролі галоўнага апанента, які часам перашкаджае быць шчаслівым. Думаю, з падобным сутыкаюцца многія юнакі і дзяўчаты, якія імкнуцца да дасканаласці, да ажыццяўлення самых смелых мар. У нечым падобную праблему вырашае і гераіня Ангеліны Ганчаровай у апавяданні «Уваскрослая».\n«Сапраўдныя героі» Макара Пашкевіча змагаюцца з фашыстамі на акупаванай тэрыторыі. Аўтар прыўносіць у апавяданне фантастычны элемент. Арына Пранікава спрабуе стварыць цуд для самотнага падлетка з апавядання «Зоркі загараюцца ў калядную ноч» (вобраз галоўнага героя тыповы, побач з намі шмат падобных на яго). Іван Равяка выяўляе тонкае веданне псіхалогіі, разважае пра тое, што ёсць шчасце і чаму яго так проста страціць («Пірагі з чарніцамі прадаюцца толькі па аўторках»). Вольга Ропат стварае ўнікальны сусвет, у якім дзейнічае Мастацтва («Горад О.»). Кацярына Тарасава (а чытач неаднаразова меў магчымасць пазнаёміцца з яе вершамі на старонках перыядычных выданняў) гэтым разам выступіла як празаік. На апавяданне «Караблік» яе натхніў твор Максіма Багдановіча «Цуды маленькага Петрыка». «Петрык спадзяваўся, што калі-небудзь ён абавязкова дабярэцца да вялікага мора, дзе яго чакае той самы карабель. Але наколькі блізкім бы ні здаваўся, ён заўсёды заставаўся няўлоўным.» — і тут бачыцца метафара чалавека, які пра нешта марыць і знаходзіць у гэтым асалоду. У кожным з нас, напэўна, жыве ўнутранае дзіця, падобнае на маленькага Петрыка з яго мроямі, і шчаслівы той, хто адчувае святло і цеплыню тых дзіцячых мрояў у сваёй душы.\nЗагаловак у газеце: «І ў кожным сэрцы блакіту зніч»\nДругие материалы в этой категории: « Пра Беларусь – для юных чытачоў Сербіі Адбылася прэзентацыя выбраных прац Герцаля Шкляра »


Фінал конкурсу сярод юных інспектараў дарожнага руху стартуе 24 мая\n20 мая, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Штогод у нашай краіне праводзіцца рэспубліканскі злёт-конкурс атрадаў юных інспектараў дарожнага руху. З 24 па 28 мая адбудзецца фінал 49-га злёту-конкурсу на базе дзіцячага рэабілітацыйна-аздараўленчага цэнтра "Лясная паляна" (аг. Жодзішкі, Смаргонскі раён, Гродзенская вобласць). Аб гэтым БЕЛТА паведамілі ў галоўным упраўленні Дзяржаўтаінспекцыі МУС.\nУ злёце прымуць удзел каманды, якія сталі пераможцамі па выніках адборачных абласных і мінскага гарадскога этапаў, а таксама каманда з Расійскай Федэрацыі. 24 мая на цэнтральнай плошчы Смаргоні адбудзецца ўрачыстае адкрыццё злёту. У цырымоніі прымуць удзел каля 700 дзяцей.\nПраграмай злёту прадугледжана правядзенне наступных конкурсаў: "Тэарэтычны экзамен на веданне ПДР", "Аказанне першай дапамогі пацярпелым", "Уважлівы ўдзельнік дарожнага руху", "Плакат сацыяльнай рэкламы па бяспецы дарожнага руху", "Ваджэнне веласіпеда ва ўмовах, аналагічных рэальнаму дарожнаму руху", "Фігурнае ваджэнне веласіпеда".\nУшаноўванне пераможцаў і закрыццё злёту адбудуцца 27 мая. У кожным конкурсе вызначацца пераможцы ў камандным і асабістым першынствах, якія ўзнагароджваюцца дыпломамі, медалямі і памятнымі прызамі.\nАрганізавана таксама культурна-забаўляльная праграма - наведванне сядзібы Агінскага, экскурсія на Смаргонскую пагранічную заставу, прэзентацыі і дэгустацыі прадукцыі, дыскатэкі.-0-


5 бясплатных апаратных праектаў, якія мы можам стварыць з выкарыстаннем частак Lego | Бясплатнае абсталяванне\nХаакін Гарсія Коба | | Адукацыя, друк 3D, Робататэхніка\nБясплатнае абсталяванне стала адным з відаў апаратнага забеспячэння, якое ўсё часцей выкарыстоўваецца і карыстаецца попытам. Прычына гэтага заключаецца ў тым, што нізкая цана і шырокае сумяшчальнае праграмнае забеспячэнне робяць яго даступным для ўсіх. Тое ж самае адбываецца з лега-кавалкамі, вельмі папулярнай і ўжыванай цацкай, якая робіць яе даступнай у многіх дамах, а таксама мае дастаткова нізкія цэны, так што тыя з нас, хто не гуляе з фігурамі Lego, могуць набыць гэты тып штук.\nДалей мы пагаворым пра гэта 5 бясплатных апаратных праектаў, якія мы можам ствараць і выкарыстоўваць дзякуючы Lego-фрагментам. Для гэтага мы пачнем з частак Lego, якія можна знайсці ў любым доме і краме, але для кожнага з гэтых праектаў нам спатрэбяцца і іншыя кампаненты, такія як плата Arduino MEGA, плата Raspberry Pi, святлодыёдныя ліхтары ці ВК-экран. Усё будзе залежаць ад тыпу праекта, які мы хочам ажыццявіць.\n1 Справа Raspberry Pi\n2 Убудаваны ліхтарык\n3 Фатаграфічная камера\n4 Самаробны робат альбо беспілотнік\n6 Гэта адзіныя праекты, якія існуюць?\nСправа Raspberry Pi\nМагчыма, гэта самы старажытны і папулярны праект з элементамі Lego (без уліку канструкцый дзяцей). Праект складаецца ў стварыць розныя корпусы для абароны і пакрыцця дошак Raspberry Pi. Яго нараджэнне было звязана з тым, што стваральніку спатрэбілася падтрымка для захавання і наяўнасці некалькіх плат Raspberry Pi. Неўзабаве было выяўлена, што кавалачкі Lego могуць стаць выдатным корпусам для плат Raspberry Pi. альбо любы іншы тып платы SBC а таксама як выдатная падтрымка для пэўных задач.\nУ прынцыпе, мы можам пабудаваць такую абалонку з патрэбных нам частак Lego, але мы павінны прыняць да ўвагі пустыя месцы, якія мы павінны пакінуць для злучэння праз парты Raspberry Pi.\nКалі мы не хочам будаваць гэты кейс альбо мы хочам выкарыстаць дэталі Lego для іншага задання, мы заўсёды можам набыць кейс у такіх інтэрнэт-крамах, як Amazoni. Мы можам атрымаць гэты маляўнічы чахол па цане, аналагічнай афіцыйным, і цалкам сумяшчальнай для мадэляў Rasbperry Pi.\nПраект убудаванага ліхтарыка арыгінальны і спалучаецца з наяўнасцю прыгожага бірулькі з элементамі Lego. Ідэя складаецца ў тым, каб выкарыстаць ледзь вялікі блок або кавалак Lego і прасвідраваць бок дэталі, каб уставіць святлодыёд. Унутр блока Lego, які звычайна бывае полым, мы дадаем батарэю, кабель і перамыкач, каб лямпа была лёгкай ці не. На другім канцы блока мы можам дадаць ланцужок і кольца, каб таксама атрымаць арыгінальны бірулька, які мае падвойную функцыю.\nГэты арыгінальны праект можа пабудаваць любы і нам не трэба ўкладваць вялікія грошы, каб атрымаць цудоўныя вынікі і нават арыгінальныя формы лямпаў дзякуючы канструкцыям Lego. Вам не патрэбна ні электроніка, ні цяжкадаступная дэталь, магчыма, поспех гэтага праекта.\nКанструкцыя камеры з элементамі Lego - гэта нешта простае ў пабудове, хоць гэта не такі танны і эканамічны праект, як папярэдні. З аднаго боку, нам спатрэбіцца PiCam, Raspberry Pi Zero W, акумулятарная батарэя, ВК-экран і перамыкач. З аднаго боку, мы павінны сабраць і сабраць усю электроніку і PiCam, пасля чаго ўставіць сабранае ў корпус, створаны з блокаў Lego, корпус, які мы можам змяніць на свой густ і патрэбу, фарміруючы класічную камеру, сучасную лічбавую камеру ці проста старую камеру Polaroid. У сховішчы Instructables Вы знойдзеце некалькі прыкладаў праектаў з элементамі Lego, якія дазволяць вам мець магутную камеру, але з рэтра-паветрам, альбо нават ствараць камеры без частак Lego.\nСамаробны робат альбо беспілотнік\nМагчыма, самы стары з усіх праектаў, але і адзін з самых складаных для выканання з выкарыстаннем частак Lego. Ідэя заключаецца ў стварэнні корпуса і апоры для робатаў, створаных з частак Lego. Поспех быў такі Lego вырашыў будаваць усё новыя і новыя камплекты з коламі, прымацаванымі да блока. Гэта дазваляе ствараць мабільных робатаў, і нават самыя маленькія могуць будаваць і ўдзельнічаць у вядомых робацкіх войнах. Але цікавасць Lego да робататэхнікі выйшла за рамкі прадастаўлення дэталяў для будаўнікоў і выпусціў уласны асартымент робатаў і робататэхнікі з выкарыстаннем частак Lego і бясплатных кампанентаў.\nТакім чынам, называецца самы вядомы камплект Разумныя штурмы лега, камплект для зборкі функцыянальнага робата з элементамі Lego. Недахопам гэтага набору з'яўляецца яго высокая цана. Цана, якую можа дазволіць сабе не кожны. Але гэта не значыць, што вы не можаце выкарыстоўваць кавалкі Lego для ўласных робатаў, далёка не так. Да гэтых камплектаў людзі выкарыстоўвалі элементы Lego для стварэння сваіх робатаў і, калі мы іх наведваем сховішча Instructables Вы атрымаеце некалькі асабістых праектаў, якія ствараюць робата з частак Lego.\n3D-друк таксама выйграў ад частак Lego, хаця і не так паспяхова, як у свеце DIY альбо робататэхніцы. Аднак ёсць праекты, якія ствараюць 3D-прынтэр з элементамі Lego. Невялікі поспех гэтага праекта, па меншай меры ў параўнанні з папярэднімі праектамі, Гэта звязана з тым, што аб'яднанне частак Lego не такое цвёрдае, як хацелася б, і стварае нестабільнасць, якая ўплывае на 3D-друк, ствараючы часткі з больш нізкай якасцю.\nАпошнія змены ў пэўных 3D-прынтэры, створаныя з выкарыстаннем частак Lego, значна зменшылі гэтую нестабільнасць, а надрукаваныя фрагменты атрымліваюць больш высокую якасць.. У гэтым спасылка Вы можаце знайсці некаторыя з тых праектаў, у якіх атрымоўваецца надрукаваць пластыкавыя кавалкі са структурай, створанай з элементаў Lego. І самае парадаксальнае з усяго гэтага заключаецца ў тым, што яны могуць ствараць больш частак Lego, павялічваючы магчымасць стварэння больш праектаў бясплатнага абсталявання з дапамогай частак Lego.\nГэта адзіныя праекты, якія існуюць?\nПраўда ў тым, што не. Поспех частак Lego заключаецца ў іх пазачасавасці і ў тым, што яны не прывязаныя да пэўнай формы або цацкі, якую зрабілі многія дарослыя людзі думалі пра гэтыя будаўнічыя блокі, каб дапамагчы ім у рэалізацыі праектаў бясплатнага абсталявання. Ёсць шмат праектаў, якія можна зрабіць з фрагментамі Lego, але праўда ў тым, што калі вы чыталі папярэднія, напэўна, зараз думаеце пабудаваць адзін з іх. І ўсе яны вельмі прывабныя, асабліва праект пабудовы робата Вы не думаеце?\nПоўны шлях да артыкула: Бясплатнае абсталяванне » Робататэхніка » 5 бясплатных апаратных праектаў, якія мы можам стварыць з выкарыстаннем частак Lego\nЛарэнца Яга Сансано сказаў\nЯ прафесар тэхналогій. На гэтым курсе я набыў 3D-прынтэр (Prusa P3 Steel) і пазнаёміў студэнтаў 3-га курса ESO з 3D-друкам. Яны ўжо даволі добра спраўляюцца з праграмай TINKERCAD, і мы зрабілі некалькі простых кавалкаў. Мая ідэя ў тым, што яны могуць пабудаваць робата з надрукаванымі дэталямі і купіць плату Arduino і іншыя электронныя кампаненты.\nЯ бачыў некалькі вэб-старонак, дзе я магу выбіраць, але ў маіх студэнтаў вельмі мала электроннай базы, і мне было б цікава нешта вельмі простае і, вядома, якое працуе.\nЦі можаце вы што-небудзь параіць мне?\nАдказ Ларэнца Яга Сансано\nПрывітанне! Выдатная інфармацыя. Дзякуй!


Вядома, не заўсёды нас слухалі. Часцей за ўсё жанчыны апраўдвалі сваё рашэнне тым, што не хапае матэрыяльных сродкаў на забеспячэнне яшчэ аднаго дзіцяці. Іншы раз чулі і такое: “Гэтая цяжарнасць нечаканая, а ў мяне праца”, “Там яшчэ нічога няма, пра якое дзіця вы гаворыце”. Пасля мы захацелі сустракацца з такімі няшчаснымі ў жаночай кансультацыі, дзе ім выдаюць накіраванне на аборт. Там была б большая верагоднасць адгаварыць маці ад страшнага кроку, праз які яна забівае ў сабе бясцэнны дар жыцця. Але, на жаль, мы не атрымалі на тое дазвол.\nПа прыкладзе ахвярнасці Марыі\nЛегіён Марыі – гэта каталіцкая супольнасць, заснавальнікам якой быў Фрэнк Даф з Ірландыі. Пры жыцці ён глыбока зразумеў ролю Найсвяцейшай Маці ў ратаванні грэшнікаў: Яна змагаецца за душу кожнага чалавека на зямлі, вучыць разумець Божы Провід і прымаць сваё месца перад Усявышнім.\nМы яшчэ не зусім усведамлялі, што праз сваё служэнне становімся нібы закваскай Божага народа, актыўнымі ўдзельнікамі выратавальнай місіі Касцёла і сведкамі яго жыццёвай сілы. Але ўжо добра разумелі, што павінны працаваць над сабой, духоўна расці, каб быць валанцёрамі, каб аддаваць сябе, як вучыць Марыя, Маці Касцёла. Усведамлялі і тое, што патрэбны веды, каб тлумачыць людзям, якія жывуць у секулярызаваным грамадстве, праўду аб Нябеснай Каралеве і тым самым праслаўляць Езуса Хрыста, нашага Пана, дапамагаючы бліжняму прыблізіцца да Яго.\nЗ цягам часу мы пачалі больш дасканала вывучаць палажэнні і сутнасць паняцця “Legio Mariae”, прынцыпы, метады і формы працы. Лепш пазналі адзін аднаго, наладзілі паміж сабой цесныя кантакты. Паступова ў нас склалася свая сістэма валанцёрскага служэння: сходы ў кожную нядзелю, малітвы ў спецыяльных інтэнцыях, практычная работа (заданні), сустрэчы з памочнікамі, якія падтрымліваюць малітвамі, індывідуальныя кансультацыі.\nУ духу ласкі Маці Божай\nСёння важным напрамкам нашай дзейнасці з’яўляецца абарона жыцця зачатых дзяцей. Молімся аб навяртанні жанчын, медыкаў у паліклініках горада. Распаўсюджваем праўдзівую інфармацыю аб шкоднасці кантрацэпцыі, “пробных” шлюбаў сярод моладзі. Дзелімся духоўнай літаратурай. Супрацоўнічаем з іншымі групамі, якія працуюць у накірунку абароны жыцця: “Адкрытыя сэрцы”, “У абароне жыцця і сям’і”.\nТрадыцыйна збіраемся на сумесную св. Імшу, супольна адгаворваем Ружанец у 4-й гарадской клінічнай бальніцы і ў хоспісе на базе 3-й гарадской клінічнай бальніцы. Наведваем хворых у бальніцы хуткай медыцынскай дапамогі.\nЗ даўняга часу падтрымліваем кантакты з гарадскім Домам ветэранаў. Наведваем самотных людзей, дапамагаем у вырашэнні іх індывідуальных праблем, асабліва тых, якія датычаць веры. Запомніўся выпадак з адной жанчынай, пакінутай блізкімі. Не размаўлялі з ёю і суседзі, бо лічылі, што ў той, можа, не ўсё ў парадку з розумам. Высветлілася, у гады вайны жанчына цяжка працавала ў Германіі. З цягам часу адышла ад веры. Мы выслухалі яе, разам памаліліся. І яна адгукнулася на прапанову сустрэцца са святаром. Паспавядалася, прыняла св. Камунію і як хрысціянка адышла да Пана Бога.\nУ кожную першую суботу месяца наш духоўны кіраўнік кс. Ян Этэль SCJ адпраўляе ў Доме ветэранаў св. Імшу.\nУ апошнія гады там адбываюцца сустрэчы з польскімі харцэрамі і скаутамі, якія прывозяць ветэранам калядныя падарункі, разам моляцца.\nАкрамя таго, мы даглядаем за старымі гарадскімі могілкамі па вул. Антонава (прыбіраем забытыя магілы). Ахопліваем увагай навучальныя ўстановы і некаторыя месцы бяздумных (грэшных, па сутнасці) гульняў – начныя клубы. Мы добра разумеем тую шкоду, якую прычыняе сабе чалавек. Верым у сілу малітвы і прыходзім да гэтых месцаў маліцца.\nНягледзячы на перашкоды\nУ дзейнасці нашага Легіёна было нямяла цяжкасцей, непаразуменняў. І цяпер не без гэтага, бо мы звычайныя людзі. Спачатку на малітву прыходзіла шмат жадаючых, якія пасля сталі членамі Легіёна. Але паступова некаторыя адыходзілі. Хтосьці называў прычыну “работа, не паспяваю”, “патрэбна больш часу на сям’ю”, “у мяне ўнукі” і г. д. Безумоўна, справа не толькі ў гэтым. Як мне здаецца, людзі не ўбачылі вялікага сэнсу Легіёна Марыі, не захацелі бескарысліва аддаць частку свайго часу бліжняму.\nМэта Легіёна – праслаўленне Бога ў малітвах і сумеснай працы ў межах новай евангелізацыі. Задача – несці Марыю свету, дапамагаць іншым адкрываць у сабе Божую Маці. Легіянер павінен імкнуцца да марыйнага стылю жыцця. Штотыдзень ён ідзе на заданне, якое атрымлівае на агульнай сустрэчы Легіёна.\nУ служэнні нам даводзіцца сустракацца з цяжкасцямі і ў кантактах з людзьмі, далёкімі ад Касцёла, якія перажываюць жыццёвыя праблемы, хваробы, розныя крызісы. Трэба сказаць, што некаторыя нават веруючыя людзі не хочуць прыняць складаную сітуацыю, супрацівяцца ёй, задаючы пытанні: “Чаму мне?”, “За што?”.\nНа жаль, многія не разумеюць, што цярпенне надае паўнату жыццю і сведчыць аб блізкасці чалавека да Збаўцы. Вельмі няпроста растлумачыць, што важна ахвяраваць сваё цярпенне, напрыклад, за навяртанне грэшнікаў, моладзь, цвярозасць у сем’ях і інш. Стараемся заўсёды падтрымаць асобу ў цяжкай сітуацыі, заахвоціць яе прыняць Езуса – не толькі ўваскрослага, у ззянні радасці і хвалы, але і на Галгофе, які цярпліва ўзяў на сябе людскія правіны.\nУ якасці Божай прылады\nПраз сваё служэнне ў Легіёне мы вучымся дысцыпліне, пакорнасці, цярплівасці. Спазнаём ісціны Катэхізіса і даносім іх да іншых.\nПад апекай Марыі прагнем убачыць Хрыста, асабліва ў тых, хто патрабуе дапамогі, знаходзіцца ў роспачы, церпіць духоўную нястачу (іншы раз і матэрыяльную). Усведамляем, што абмежаванасць, слабасць, нейкія недахопы не перашкаджаюць у еднасці з Богам. Сіла Святога Духа пабуджае да пераадолення розных цяжкасцей, перабудовы ў характары, паступовага адрачэння ад таго, што не падабаецца Марыі. Малітва на кожны дзень – “Праслаўляй, душа мая, Пана”. У ёй мы злучаемся з усімі Легіёнамі Марыі ў свеце.\nПраца ў Легіёне дазваляе лепш зразумець “kairos” – добры час, выбраны Богам з мэтай выпрабавання асобы, яе гатоўнасці да змянення. Служэнне паступова “зацягвае”, і ўжо нішто не перашкаджае – ні дождж, ні халодны вецер, ні боль ад няўдалых спроб у запланаванай практычнай дзейнасці. Легіянер проста выконвае сваю справу, імкнучыся да дасканаласці ў сціплым служэнні. І ў той жа час памятае, што ў хвіліны, калі Марыя кліча да ўдзелу ў жыцці бліжняга, ён толькі прылада ў ажыццяўленні любой добрай справы.\nПраца ў Легіёне – гэта служэнне бліжняму, дзе кантралёрам з’яўляецца сумленне легіянера, яго псіхалагічная гатоўнасць, духоўны стан, здольнасць адарвацца ад звычайнай паўсядзённасці і клопатаў, без чаго дзейнасць у духу Панны Марыі не мае сэнсу.\nСардэчна запрашаем у Легіён Марыі ўсіх, хто хоча працаваць пад сцягам Маці Божай – ціхай, пакорнай, міласэрнай!


Стали известны победители конкурса-смотра на лучшую иллюминацию — Поставы Новости города Поставы Погода в Поставах Поставский край Пастаўскі край\n04.01.2019 07.02.2019 postawy737\nСяргей Чэпік уручае Падзячнае пісьмо і падарунак намесніку дырэктара па гаспадарчай частцы ПВУП «Пастаўскі мэблевы цэнтр» Ігару Бакуновічу\nАдзначаны за прыгажосць\nКожны год з сярэдзіны снежня Паставы расквечваюцца тысячамі рознакаляровых агнёў падсветак, гірлянд, расцяжак, перавесаў, фігурных элементаў, якія дораць дзецям і дарослым адчуванне хуткага свята. Рыхтуюцца да Новага года не толькі гаспадары прыватных дамоў і кватэр, але і ўладальнікі магазінаў, бараў, кафэ, калектывы прадпрыемстваў, арганізацый і ўстаноў горада, аздабляючы свае будынкі і прылеглую тэрыторыю навагодняй ілюмінацыяй. А для таго каб яны актыўней уключаліся ў гэты працэс, праяўлялі фантазію і творчасць, аддзелам архітэктуры і будаўніцтва, жыллёва-камунальнай гаспадаркі райвыканкама традыцыйна праводзіцца агляд-конкурс на лепшае святочнае ўпрыгажэнне. Яго вынікі аб’яўляюцца ў апошнія дні адыходзячага года.\nСёлета пераможцы вызначаліся ў пяці намінацыях. Імі сталі:\nсярод прамысловых прадпрыемстваў і арганізацый:\nААТ «Пастаўскі малочны завод» і ПВУП «Пастаўскі мэблевы цэнтр» — 1-е месца,\nДЛГУ «Пастаўскі лясгас» — 2-е месца,\nААТ «Паставымэбля» — 3-е месца;\nсярод аб’ектаў сферы абслугоўвання:\nфіліял «ДЭУ-33» — 1-е месца,\nДКУАБП «Рассвет Пастаўскі» і філіял «Пастаўскае ДРБУ-132» — 2-е месца,\nПастаўскі раён газазабеспячэння — 3-е месца;\nсярод аб’ектаў сацыяльнай сферы:\nДУА «СШ №4» — 1-е месца,\nДУА «СШ №3» — 2-е месца,\nДУА «БШ №5» — 3-е месца.\nУсе прызёры атрымалі Падзячныя пісьмы старшыні райвыканкама і невялікія падарункі. Таксама спецыяльным прызам за падрыхтоўку горада да навагодніх свят адзначана УП ЖКГ. А вось сярод прыватных прадпрыемстваў, іншых арганізацый і грамадзян прызавыя месцы не прысуджаліся. Па меркаванні членаў камісіі, яны не праявілі належнай актыўнасці ў падрыхтоўцы да Новага года. Не пастараліся як след упрыгожыць свае будынкі і некаторыя дзяржаўныя ўстановы і прадпрыемствы, пра што было сказана на падвядзенні вынікаў агляду-конкурсу.\nНавагодняя ілюмінацыя будзе радаваць пастаўчан і гасцей нашага горада да сярэдзіны студзеня. Таму, калі нехта яшчэ не паспеў палюбавацца ззяючымі Паставамі, у вас ёсць такая магчымасць. Абавязкова знайдзіце час прагуляцца па вячэрнім горадзе і самі ацаніце яго прыгажосць.\nВ Поставском районе за деревней Боровки заготавливают березовый сок