Лукашэнка: Расея гатовая даць у крэдыт 6 млрд долараў\nПра гэта кіраўнік Беларусі заявіў, прымаючы 17 траўня з дакладам прэм’ер-міністра Міхаіла Мясніковіча. Крыніца інфармацыі – прэсавая служба прэзідэнта Беларусі.\n“Я толькі што размаўляў з прэзідэнтам Расеі Дзмітрыем Анатольевічам Мядзведзевым. Ён патэлефанаваў мне. У нас ідуць перамовы з Расейскаю Федэрацыяй аб прадстаўленні стабілізацыйнага крэдыту на падтрыманне курсу беларускага рубля. Па ўсіх перамовах яны гатовыя да таго, каб тэрмінова, калі гэта трэба, і нетэрмінова, калі гэта нам не трэба, адрэагаваць на гэта. І гэта прыкладна 3,1 млрд долараў, калі мы, канешне, будзем падпісваць з імі адпаведнае пагадненне”, – сказаў Лукашэнка.\nПаводле яго, цяпер усё практычна зроблена, і Беларусь можа атрымаць крэдыт.\nАпрача гэтага, дадаў Лукашэнка, “прыкладна 3 млрд долараў – гэта будучыя продажы нашых тавараў”. “Нас гатовыя пракрэдытаваць. Раазм атрымліваецца 6 з лішкам млрд долараў – гэтага дастаткова сёлета не толькі для стабілізацыі, але і для таго, каб мець золатавалютныя рэзервы”, – запэўніў кіраўнік дзяржавы.\n“Але тут трэба мець на ўвазе, што эканоміка ў нас усё ж такі расце, УВП 112,3% у параўнанні з аналагічным перыядам мінулага года – гэта высока. Канешне, нямнога сродкаў не хапае, паколькі яшчэ высокія кошты на нафту, сыравіну, камплектуючыя і г.д. Гэта аб’ектыўна. Але гэта часовыя цяжкасці, і я хацеў бы, каб урад і Нацыянальны банк не надта тут стараліся ў плане пазыковых срокаў, таму што іх давядзецца вяртаць. Таму арыентацыя на тое, што жыць трэба па сродках”, – падкрэсліў Лукашэнка.\n“Я адмыслова тыдзень быў у сельскагаспадарчых арганізацыях, глядзеў, што ж там адбываецца, – паведаміў кіраўнік дзяржавы. – Ніякай катастрофы няма, гаспадаркі працуюць устойліва, нармальна, а вось што цяпер адбываецца на валютным і спажывецкім рынках у цэлым па краіне, я хацеў бы ад вас пачуць. Толькі аб’ектыўна. Усё, што адбываецца. Калі трэба, каб я цяпер кінуў усе справы і падключыўся да гэтага пытання – добра. Давайце я буду займацца. Калі пакуль сітуацыяй можна кіраваць і вы бачыце перспектывы, тады не будзем гарачыцца, будзем спакойна ў гэтым напрамку дзейнічаць”.\n“Мне, як вы ведаеце, дакладае група, якая займаецца маніторынгам валютнага і спажывецкага рынкаў, – працягнуў Лукашэнка, звяртаючыся да Мясніковіча. – Я хацеў бы ад вас пачуць пра ўсё тое, што адбываецца на валютным і спажывецкім рынках перад усім. Я ведаю, вы ўчора збіраліся і нібыта выпрацавалі яшчэ адно чарговае рашэнне. Але я яшчэ раз хачу вас папярэдзіць, каб вы мне прадставілі аб’ектыўную ацэнку, каб я нарэшце маг зрабіць пэўныя высновы, таму што дакладчыкаў многа, а выснова павінна быць адна”.\nМясніковіч, паводле інфармацыі прэс-службы, паведаміў, што ў краіне забяспечваецца ўстойлівае развіццё эканомікі.”Канешне, ёсць моманты, калі даводзіцца вырашаць у ручным рэжыме, але сітуацыя кіруемая, каардынацыя забяспечваецца цалкам і ўрадам прымаюцца неабходныя кіраўніцкія рашэнні”.\nНагадаем, што ў пачатку 2011 г. улады Беларусі звярнуліся да ўраду Расеі па крэдыт у памеры 1 млрд долараў і да антыкрызіснага фонду ЕўрАзЭС па крэдыт у 2 млрд долараў.\nАднак 11 траўня міністр фінансаў Расеі Аляксей Кудрын заявіў, што Расея не разглядае магчымасць вылучэння крэдыту з свайго бюджэту, таму Беларусь можа спадзявацца толькі на грошы з фонду ЕўрАзЭС. Ён таксама паведаміў, што ўмовы прадстаўлення крэдыту Беларусі могуць быць вызначаны да візіту прэм’ер-міністра Расеі Уладзіміра Пуціна ў Менск 19 траўня.


26 красавік 2019, 10:40\nБылы міністар замежных справаў Літвы і кандыдат літоўскіх кансэрватараў на выбарах у Эўрапейскі парлямэнт Аўдронюс Ажубаліс выступіў супраць беларускай і польскай моваў на магілах паўстанцаў 1863–1864 гадоў, якіх сёлета пахаваюць на віленскіх могілках Росы.\nСваю пазыцыю літоўскі палітык патлумачыў у артыкуле на сайце delfi.lt\n«Літва ў Літве робіць перапахаваньне герояў, і надпісы над іхнымі трунамі маюць быць па-літоўску, бо іначай гэта будзе не дзяржаўнае пахаваньне, калі дзяржаўнай мове патрэбны „спадарожнікі“», — піша Ажубаліс.\n«Яшчэ тут суседзі-беларусы замітусіліся і патрабуюць, каб хаця б прозьвішча Кастуся Каліноўскага было і па-беларуску напісана. Напісаньне прозьвішчаў трыма мовамі — несур’ёзна. Адзін чалавек — тры прозьвішчы, як у музэі, каб усім наведнікам было ўсё ясна. Толькі, бачыце, гэта не інфармацыйная шыльдачка музэйнага экспаната, гэта пантэон змагароў за свабоду Літвы (а яе яны ўсе разумелі ў катэгорыях таго часу) ад маскаліі», — працягвае былы літоўскі міністар.\nДалей Ажубаліс адказвае ініцыятарам трохмоўных шыльдаў, якія сваё рашэньне абгрунтоўваюць запісаньнем імёнаў паўстанцаў паводле царкоўных кніг ці як яны самі падпісваліся.\n«Калі так, то тады, браточкі, мецьмем працу па ўсёй Літве. Цікава, як бы ў Польшчы адрэагавалі на просьбу Літвы, каб на магіле Чэслава Мілаша былі надпісы на дзьвюх мовах, не кажу ўжо пра Беларусь, дзе як грыбы пасьля дажджу зьяўляюцца гедзіміны і міндовгі», — задае рытарычнае пытаньне Ажубаліс.\nСвой артыкул былы міністар замежных справаў завяршае думкай, што гістарычная палітыка Літвы «павінна быць адпорнай на патоп прапаганды з суседніх дзяржаваў і на фальсыфікацыі літоўскай гісторыі».\n«Гістарычная палітыка патрэбна ня толькі дзеля таго, каб мы паразумеліся міжсобку і засталіся сьвядомымі грамадзянамі дзяржавы, але і дзеля таго, каб Літва годна паразумелася з партнэрамі, не прыніжаючыся, не ахвяруючы гістарычнаю праўдаю дзеля кароткачасовай карысьці і не губляючы годнасьці дзяржавы», — піша Аўдронюс Ажубаліс.\nПра тое, што імёны паўстанцаў будуць напісаныя на літоўскай, польскай і беларускай мовах, стала вядома 15 красавіка. Спачатку меркавалася зрабіць надпісы толькі па-літоўску і па-польску. Але ўраду Літвы быў перададзены зварот больш як 500 грамадзкіх дзеячоў Беларусі, якія настойвалі на ўшанаваньні паўстанцаў 1863-1864 гадоў у тым ліку на беларускай мове.\nНа гары Гедзіміна знайшлі парэшткі 20 з 21 пакараных паўстанцаў. Парэшткі Кастуся Каліноўскага ідэнтыфікаваныя з пэўнасьцю на 95%. На ўрачыстую цырымонію перапахаваньня парэшткаў паўстанцаў, знойдзеных летась на гары Гедзіміна ў Вільні, будуць запрошаныя найвышэйшыя службовыя асобы Беларусі, Польшчы і Ўкраіны.


Сацыяльныя партнёры ЕС падпісалі пагадненне аб # ActiveAgeing - Reporter EU\nПасля дзевяці месяцаў перамоваў працадаўцы і прафсаюзы ЕС зацвердзілі рамачнае пагадненне аб актыўным старэнні і падыходзе паміж пакаленнямі. Пагадненне заключаецца ў забеспячэнні здаровай, бяспечнай і прадуктыўнай рабочай абстаноўкі і арганізацыі працы, каб работнікі ўсіх узростаў маглі заставацца на працоўным месцы да законнага пенсійнага ўзросту. Ён палягчае перадачу ведаў і вопыту паміж пакаленнямі на працоўным месцы і ўлічвае зменлівыя нацыянальныя дэмаграфічныя рэаліі і рэальнасць на рынку працы.\nBusinessEurope, UEAPME, CEEP і ETUC падпішуць і перададуць пагадненне старшыні Еўрапейскай камісіі Юнкеру, прэзідэнту Савета Туску і прэм'ер-міністру Мальтыі Маскату ў сераду 8 сакавіка падчас цырымоніі падпісання.\nГэта пагадненне будзе рэалізавана членамі падпісаных арганізацый па ўсёй Еўропе.\nСацыяльныя партнёры ЕС будуць даступныя для пытанняў на прэс-канферэнцыі Трохбаковага сацыяльнага саміту ЕС у Зале для друку Еўрапейскага Савета, 8 сакавіка ў 17:00.\nПадобныя тэмы:актыўнае старэннестарэннястарэнне насельніцтвастарэнне працоўнай сілыeuРэкамендаваныпоўны вобразпрацоўнае месца паміж пакаленняміпенсійны ўзрост\nФранцыя26 мін таму


Якімі могуць быць наступствы новых санкцыяў Эўразьвязу супраць беларускіх чыноўнікаў?\n19 травень 2006, 18:30\nВалер Карбалевіч, Менск (эфір 19 траўня) Новая перадача сэрыі “Экспэртыза Свабоды”. Удзельнікі: галоўны рэдактар Інтэрнэт-газэты “Белорусские новости” Кірыла Пазьняк, палітоляг Алесь Лагвінец і былы старшыня праўленьня Нацбанку Беларусі Станіслаў Багданкевіч.\n(Валер Карбалевіч: ) “Апошнія навіны міжнароднага жыцьця сьведчаць, што Захад узмацняе палітычны ціск на афіцыйны Менск. Беларускае пытаньне імкнуцца ўзьняць і на саміце Расея-Эўразьвяз і “Вялікай васьмёркі”. У чацьвер Эўразьвяз прыняў рашэньне аб замарожваньні ўсіх фондаў і эканамічных рэсурсаў 36 афіцыйных асоб Беларусі.\nГэтаму рашэньня папярэднічала пастанова Эўразьвязу пра візавыя абмежаваньні ў дачыненьні гэтых асоб, якія былі ўведзеныя 10 красавіка.\nБеларускі бок аспрэчвае існаваньне банкаўскіх рахункаў у Эўразьвязе.\nНекаторы час таму было паведамленьне, што прэзыдэнт ЗША Буш накіраваў запыт пра банкаўскія рахункі кіраўнікоў Беларусі ў Кангрэс. Але больш ніякай інфармацыі пра гэта не прагучала. Як вы можаце пракамэнтаваць такое рашэньне?”\n(Кірыла Пазьняк: ) “Калі такія рахункі ёсьць і калі іх удасца знайсьці, скасаваць, то тут плён можа быць вось у чым. Гэта будзе козыр для ўзьдзеяньня Захаду ў закулісным гандлі зь беларускімі ўладамі. Каб змусіць іх да дэмакратызацыі. Пасьпяховасьць гэтага ўзьдзеяньня будзе залежаць ад палітычнага кантэксту ў той час.\nАле тут большы разьлік робіцца на піяр унутры Беларусі, на ўзьдзеяньне на насельніцтва. Хаця гэта — цалкам марная справа. Незалежна — ёсьць такія рахункі ці няма. Прыхільнікі Лукашэнкі альбо не даведаюцца гэтае інфармацыі, альбо ім будзе ўсё роўна. Альбо беларуская прапаганда знэўтралізуе працэс. Сам Лукашэнка скажа: я нічога ня краў у народу. Гэтак жа ён зрабіў на Ўсебеларускім сходзе — пасьля таго, як Казулін у тэлевыступе спытаўся: “Саша, дзе грошы?”\n(Алесь Лагвінец: ) “Гэтае рашэньне ідзе ў рэчышчы далейшага ціску Захаду на беларускія ўлады. Гэта сымбалічны крок. Ён скіраваны ня столькі на прыхільнікаў Лукашэнкі, як кажа спадар Пазьняк, а перадусім — да беларускай дэмакратычнай супольнасьці, якая чакае ад ЗША й Эўразьвязу нечага большага.\nАле гэта рашэньне паказвае сталае падтрыманьне цікавасьці да Беларусі, рэакцыю на апошнія падзеі ў краіне, якія атрымалі міжнародны рэзананс. Таксама гэта ёсьць рэакцыяй на грамадзкую думку краінаў Захаду.\nДа таго ж, гэта азначае, што час чыстых дэклярацый паступова праходзіць. Эўрапейскія палітыкі разумеюць: за дэклярацыямі мусяць ісьці дзеяньні”.\n(Станіслаў Багданкевіч: ) “Эўразьвяз разумее, што ў Беларусі адсутнічаюць прадстаўнічыя органы ўлады, адсутнічае кантроль за дзяржаўнымі фінансамі. Таму тут усталявалася сыстэма, якая спрыяе карупцыі ў вышэйшых эшалёнах улады. Таму такое рашэньне Эўразьвязу правільнае. Трэба высьветліць, ці ёсьць такія рахункі асобных чыноўнікаў, адкуль там грошы”.\n(Карбалевіч: ) “Віцэ-сьпікер Эўрапейскага парлямэнту Януш Анышкевіч заявіў нашаму радыё, што падтрымлівае замарожваньне рахункаў беларускіх чыноўнікаў, але лічыць, што гэта, хутчэй, крок сымбалічны, бо зацікаўленыя асобы даўно ведалі: такое здарыцца”.\n(Карбалевіч: ) “Былы намесьнік амбасадара Польшчы Марак Буцька ў Беларусі кажа: каб прыняцьцё рашэньня аб замарожваньні рахункаў мела чаканы эфэкт, трэба было рыхтаваць яго ў сакрэце й абвесьціць пра гэта ў дзень, калі такое рашэньне набывае сілу”.\n(Карбалевіч: ) “Як ужо адзначалася, беларускія афіцыйныя асобы аспрэчваюць існаваньне такіх рахункаў. Вось і польскія палітыкі скептычна ацэньваюць практычныя вынікі гэтага рашэньня. І шмат якія экспэрты лічаць, што наўрад ці удасца знайсьці банкаўскія рахункі беларускіх чыноўнікаў. А калі гэтых рахункаў ня знойдуць, — палітычны эфэкт можа быць такі, як і ад безвыніковых пошукаў амэрыканцамі ў Іраку ядзернай і хімічнай зброі. Беларускія ўлады могуць выкарыстаць гэты факт на карысьць сваёй прапаганды. І ўвогуле, ці праводзілі эўрапейскія палітыкі перад тым, як прымаць такія рашэньні, нейкія папярэднія дасьледаваньні наконт верагоднасьці існаваньня тых рахункаў? ”\n(Пазьняк: ) “Вы ўжо згадвалі: колькі месяцаў таму прэзыдэнт ЗША Буш адзначаў, што ёсьць нейкая інфармацыя на гэты конт. Але агучана яна не была.\nКалі такія рахункі ўдасца знайсьці, то Захад будзе чакаць зручнага моманту, каб гэтую інфармацыю агучыць: напрыклад, — пад выбары. Але калі нават знойдуць, то будзе цяжка даказаць, што гэтыя рахункі належаць беларускім чыноўнікам. Бо ўкладаньне грошай на такія рахункі — складаны працэс, у якім задзейнічана багата фірм. І ланцужок руху грошай даволі заблытаны”.\n(Лагвінец: ) “Пра магчымасьць такіх санкцый казалі даўно. Таму беларускія чыноўнікі маглі да гэтага падрыхтавацца. І ёсьць вялікі сумнеў, што нешта адразу будзе знойдзена.\nАле важна тое, што падтрымліваецца тэмпэратура цікавасьці на Захадзе да беларускай праблематыкі. Беларускаму грамадзтву падаецца сыгнал. Зразумела, што ў Беларусі шмат хто лічыць гэтыя захады крыху адарванымі ад рэчаіснасьці. Але сёньня гэта той мінімум, на які можа ісьці Захад”.\n(Багданкевіч: ) “Наўрад ці рахункі будуць на прозьвішчы, да прыкладу, Лукашэнкі ці Шэймана. Але, магчыма, рахункі будуць на сваякоў высокіх чыноўнікаў, падстаўных асоб.\nУва ўсялякім выпадку, грошы недзе захоўваюцца. Вядома ж, дастаткова шмат дзяржаўных грошай рухаецца, апрача бюджэту. У свой час гэта прызнаў і міністар фінансаў Корбут. Існуе прэзыдэнцкі фонд. Таму гэты захад мае на мэце менавіта псыхалягічнае ўзьдзеяньне на беларускую эліту”.\n(Карбалевіч: ) “Спадар Багданкевіч, Вы — адмысловец у фінансавай сфэры — як лічыце: наколькі рэальна й магчыма прасачыць ланцужкі руху грошай з аднаго банку ў іншы?”\n(Багданкевіч: ) “Калі казаць у агульным сэнсе, то мала рэальна: каб нешта знайсьці, трэба праводзіць адмысловыя рэвізіі, аўдыт, дасьледаваньні. Гэта складана. Трэба ствараць адмысловую структуру, якая шукала б тыя грошы. Тым больш, што рахункі можна адчыняць не ў эўрапейскіх банках, а, напрыклад, у арабскіх краінах, у дзяржавах з дыктатарскімі рэжымамі — скажам, на Кубе. Таму я ня думаю, што трэба чакаць вялікіх адкрыцьцяў.\nАле гэта не азначае, што ня трэба імкнуцца. Існуе магчымасьць знайсьці. Няма пэўнасьці, што нашы чыноўнікі ўсё дэталёва прадумалі. Дзесьці штосьці можа вылезьці”.\n(Пазьняк: ) “Я ўсё ж скептычна ацэньваю гэтыя захады. Хоць санкцыі прыняты на дапамогу апазыцыі, але працуюць яны супраць апазыцыі. Хачу зважыць: паводле апошніх сацыялягічных дасьледаваньняў НІСЭПД, каля 3/4 нашага насельніцтва лічаць ЗША ворагамі Беларусі. Яны мяркуюць, што санкцыі, прыманыя Захадам, чыняцца з падаваньня апазыцыі.\nТаксама гэта выкліча раздражненьне чыноўнікаў: яны яшчэ больш будуць баяцца прыходу апазыцыі да ўлады. Грашкі ёсьць у шмат якіх чыноўнікаў. І калі апазыцыя ўжо цяпер, ня маючы ўлады, пагражае, то ці не пачнуцца масавыя чысткі пасьля ейнае перамогі? — думаюць яны”.\n(Лагвінец: ) “Я не рабіў бы такіх высноваў наконт эфэкту ад санкцый. Большасьць беларусаў хвалююць не міжнародныя санкцыі, а сацыяльна-эканамічныя праблемы. Ня трэба выцягваць гэтае пытаньне з агульнага кантэксту. Цягам апошніх гадоў беларускія ўлады увесь час абвінавачвалі Захад за ўмяшаньне ва ўнутраныя справы Беларусі. І новае рашэньне ніякім чынам не паўплывае на імідж Захаду ў вачах беларусаў”.\n(Пазьняк: ) “Я бачу толькі адзін варыянт, калі санкцыі могуць уплываць на сытуацыю ў Беларусі ў тым кірунку, як хоча Захад. Гэта калі адначасова з санкцыямі супраць чыноўнікаў будзе спрошчаны візавы рэжым для грамадзян. Вось такі кантраст можа спрацаваць”.\n(Карбалевіч: ) “На гэтым тыдні прадстаўнікі краін Эўразьвязу праігнаравалі канфэрэнцыю Інтэрполу, праводжаную ў Менску, што выклікала адмоўную рэакцыю ня толькі беларускага боку, але й кіраўніцтва Інтэрполу. Як можна ацаніць такую падзею?”\n(Пазьняк: ) “Гэта такі сымбалічны салідарысцкі крок. Але міжгаліновыя службовыя паліцэйскія кантакты наўрад ці перапыняцца. Бо гэта ж не выгодна самому Эўразьвязу”.\n(Лагвінец: ) “Лёгіка такога рашэньня відочная: калі сказаў “А”, то трэба сказаць і “Б”. Калі ёсьць падазрэньні адносна дачыненьняў міністра ўнутраных спраў Беларусі да зьнікненьняў апазыцыйных палітыкаў, то як зь ім можна сустракацца эўрапейскім чыноўнікам?\nДэпутат Эўрапарлямэнту ад Літвы Эўгеніюс Гентвілас прапаноўвае такую лёгіку пры кантактах зь беларускімі вэртыкальшчыкамі зрабіць традыцыйнай. Прычым, кантакты ў галіне адукацыі, культуры, спорту мусяць разьвівацца.\nНа мой погляд, пазытыўныя санкцыі павінны ісьці ў кірунку спрашчэньня візавых фармальнасьцяў і зьмяншэньня платы для беларусаў. Адначасова ўсе кантакты заходніх дзяржаўных і палітычных інстытуцый павінны ўключаць камунікацыю з дэмакратычнай супольнасьцю Беларусі”.\n(Карбалевіч: ) “Такім чынам, ацэньваючы ўзмацненьне заходняга ціску на Беларусь, можна прыйсьці да наступных высноў. Па-першае, усе гэтыя захады трэба разглядаць не паасобку, а ў комплексе. Па-другое, эфэкт яны могуць даць толькі ў нейкай сярэдняй ці доўгатэрміновай пэрспэктыве”.


Амерыканскія СМІ абвяргаюць тэорыю аб штучным паходжанні каранавіруса\n2020-05-05 19:20:15 cri [ Паслаць сябру ] [ Раздрукаваць ] [ шрыфт : A A A ]\nУсё больш амерыканскіх экспертаў і журналістаў абвяргаюць выказванні амерыканскай адміністрацыі аб тым, што каранавірус новага тыпу створаны ў адной з біялабараторый Кітая. Назіральнікі сыходзяцца ў меркаванні, што гэтымі заявамі каманда Трампа папросту хоча адцягнуць увагу ад сваёй няздольнасці стрымаць распаўсюджанне інфекцыі ў ЗША.\nНью-Ёркскі партал навінаў BuzzFeed піша, што мэта прыхільнікаў тэорый змовы вакол каранавіруса складаецца толькі ў пагоні за палітычнай выгадай. BuzzFeed лічыць, што развіваючы «Уханьскую тэорыю змовы», Дональд Трамп шукае вінаватага, правакуючы новыя чуткі.\nСтаршы навуковы супрацоўнік Цэнтра глабальнага развіцця Джэрэмі Конындык адзначае, што ў цяперашні час няма ніякіх доказаў таго, што каранавірус быў зроблены ў лабараторыі. Неабгрунтаванай з'яўляецца і версія пра тое, што інфекцыя магла быць выпадкова ці наўмысна распаўсюджана з лабараторыі, заявіў вучоны. З ім пагадзіўся прафесар дэпартамента мікрабіялогіі і імуналогіі Калумбійскага ўніверсітэта Вінсэнт Раканіэла. Ён лічыць, што абаронцы тэорыі змовы проста не ведаюць, пра што гавораць. «Вірус ніхто штучна не ствараў, пра гэта кажа яго геном», -- сказаў прафесар.\nАдзін з членаў групы Белага дома па барацьбе з пандэміяй COVID-19, дырэктар амерыканскага Нацыянальнага інстытута алергічных і інфекцыйных захворванняў Энтані Фаўчы таксама адхіліў тэорыю штучнага паходжання каранавіруса. Паводле яго слоў, аналіз генома выразна пераконвае, што вірус перадаўся ад жывёл да чалавека.\nДацэнт імуналогіі і мікрабіялогіі Даследчага інстытута Скрыпса (ЗША) Крысціян Андэрсан у сваім артыкуле таксама ўказаў, што група навукоўцаў параўнала геном новага каранавіруса з сямю іншымі каранавірусамі, уключаючы SARS і MERS. «Наш аналіз ясна паказвае, што каранавірус новага тыпу не з'яўляецца штучна створаным вірусам або адмыслова накіраваным вірусам», -- гаворыцца ў артыкуле дацэнта.\nГрунтуючыся на меркаваннях экспертаў, BuzzFeed адзначае, што Трамп і яго прыхільнікі імкнуцца да шырокага распаўсюджання тэорый змовы аб паходжанні каранавіруса ў кітайскай лабараторыі. Іх мэта – атрымаць палітычную выгаду з таго, што адбываецца.\nНагадаем, днямі на навінавым сайце Fox News быў змешчаны артыкул пра тое, што «нулявы пацыент» з COVID-19 працаваў у біялабараторыі Уханя.


Пасля рамонту на скрыжаванні вуліц у Брэсце гарадскі аўтобус перастаў упісвацца ў паварот -\nСб 23 октября, 05:12\nАвто Пятро Ліштва\n13:55 16 июня 2021 386\nГэта скрыжаванне з вялікім рухам: далей па Кар’ернай – рынак “Будаўнічы рай, папулярны гіпер будматэрыялаў “Міле”, купа будаўнічых фірм, а яшчэ далей вялізны гаражны масіў і некалькі вялікіх садова-агародных таварыстваў у лясным масіве.\nУ супрацьлеглы бок – па вуліцы 28 ліпеня – выезд да яшчэ двух будаўнічых гіпераў (“Мацярык” і “ОМА”), Наўпрост будзе мост цераз Мухавец, перад мостам справа веславальны канал. Калі ехаць у бок “ОМА”, то далей – Варшаўская шаша і заезд у мікрараён Вулька (Замухавечча). Па Суворава будзе направа – заезд у цэнтр мікрараёна Кавалёва, налева – да мікрараёна Паўднёвы і шашы на Маларыту або на Белае возера.\nАднаго разу ехаў акурат на Белае і тут “трапіў”. Доўгі аўтобус торкаўся на павароце туды-сюды якіх мінут пятнаццаць, мы прапусцілі сваё “зялёнае”, пакуль ён нарэшце ўпісаўся ў паварот і паехаў на канцавы пункт.\nРамонт скрыжавання доўжыўся месяцы з два. Пешаходныя пераходы абсталявалі зручнымі жоўтымі пліткамі з няроўнай паверхняй, з’езды зрабілі нулявымі. Пераходы адсунулі ад скрыжавання на 10 метраў, што дае пешаходам зручнасць закончыць пераход не спяшаючыся і відавочна зніжае верагоднасць наезду на іх аўтамабіляў.\nЁсць і нечаканая навацыя. Вуліца Кар’ерная прырасла яшчэ адным адгалінаваннем – у абход асноўнага светлафора адразу направа, на вуліцу Суворава. Міма канцавога пункта аўтобусных і тралейбусных маршрутаў пракінулі аднапалосны атожылак з “зебрай” і светлафорам для пешаходаў і раварыстаў.\nПешаходы мусяць ісці на два светлафоры запар\nНадзвычай нязручна, бо тут транспарт ездзіць рэдка, а ўвечары практычна зусім не. Няшчасным раварыстам і пехацінцам трэба, каб не парушаць правілы, ціснуць на кнопку і цярпліва чакаць перад пустой вуліцай. Вельмі падобна на дзіцячы розыгрыш.\nНатуральна, людзі і не зважаюць на той светлафор – ідуць і едуць на чырвонае. Нашто гэта людзям нязручнасць там, дзе яе не было? Пасля здарэння з паваротам аўтобуса прыйшла здагадка, што гэтая паласа прабітая дзеля грамадскага транспарту. Гэта пацвердзілася праз тыдзень, калі пабачыў, як аўтобус паварочвае з Суворава не з крайняй левай (як яму належыць паводле Правілаў дарожнага руху), а з правай паласы. Вырашыў распытаць, бо не з дабра гэта ён.\nАказалася, кіроўцам аўтобусаў гэты паварот, як толькі адкрылі, адразу ў пячонкі ўлез. “Немагчыма паварочваць стала зусім, – адрэзаў адзін кіроўцаў з сэрца. – Налева з Кар’ернай паварот кароткі, якіх дзесяць секунд, і машыны выязджаюць на скрыжыванне, каб прапусціўшы тых, хто едзе прама, паспець праехаць светлафор. А тут ты з прычэпам спрабуеш іх аб’ехаць… Назад здаваць – абавязкова некага зачэпіш. Ужо колькі гэтых аварый тут было”.\nАўтобус “МАЗ” з прычэпам спрабуе павярнуць з вуліцы Суворава на Кар’ерную.\nПытаю: “А гэты аднапалосны праезд у другі бок міма светлафора – ім жа ехаць зручна?” “Так, назад на Суворава выязджаць стала добра, – адказаў кіроўца аўтобуса. – Каб не гэтая развязка, то аўтобусу той самы кердык быў бы, што з Суворава сюды. Там толькі наўпрост аўтобусу рэальна можна, як тралейбусы ходзяць, на мост.”. “А куды глядзелі, хто рабіў?” – пытаю. Чалавек толькі адмахнуў рукой: “Нікому нічога не трэба. Зрабілі, грошы зграблі, а там хоць трава не расці”.\nА што ДАІ? У абавязак інспектараў дарожнага руху ўваходзіць кантроль за правільнай арганізацыяй руху і ўладкаваннем дарог. А тут гэтая незразумелая развязка руху пешаходаў і раварыстаў , калі толькі перайшоў адзін светлафор, як адразу мусіш стаяць перад яшчэ адным.\nА як жа безбар’ерны рух гэтых катэгорый яго ўдзельнікаў? І чаму нічога не чуваць пра падарунак горада-партнёра з Галандыі Кувардэна? Тыя падаравалі беларускаму Брэсту на 1000-годдзе план развязкі руху дзвюх чатырохпалосных вуліц без прымянення светлафора. А тут палос менш, а светлафораў адразу два запар!


А ці не замнога ў нас дэпутатаў? — Народная Воля\n18:31 17 снежня 2017, нядзеля\nА ці не замнога ў нас дэпутатаў?\nСёння нашы ўлады аб’явілі вайну дармаедам, кажуць пра тое, што зарплату трэба зарабляць. Так, усё правільна. І ў гэтай сувязі ў мяне ёсць адна прапанова. А ці не пачысціць нашым уладам шэрагі дэпутатаў, не прывесці колькасць так званых “народных абраннікаў” у адпаведнасць са здаровым сэнсам і колькасцю насельніцтва Рэспублікі Беларусь? Гэта, апроч усяго, была б і эканомія дзяржаўных сродкаў (усе ведаюць пра высокія заробкі і пенсіі дэпутатаў).\n6 продуктов, которые могут спровоцировать появление камней в почках\t3330\nЗа скорость лишать, бесправников арестовывать: поправки в КоАП приняли во втором чтении\t1226\nДавайце паглядзім на досвед Польшчы, ЗША ў гэтым пытанні.\nЗаканадаўчы орган Беларусі складаецца з дзвюх палат – Савета Рэспублікі, які налічвае 64 члены, і Палаты прадстаўнікоў, куды абіраецца 110 чалавек. Агулам – 174 дэпутаты. Насельніцтва нашай краіны каля 9,5 мільёна чалавек. У Польшчы парламент таксама мае дзве палаты – ніжнюю (Сейм) і верхнюю (Сенат). Складаецца Сейм з 460 дэпутатаў, Сенат – са 100. Агулам гэта 560 чалавек, але насельніцтва Польшчы 38,5 мільёна. Атрымліваецца, так бы мовіць, адзін дэпутат на 68.750 жыхароў краіны. А ў нас – адзін дэпутат на 54,5 тысячы. Няўжо мы багацейшыя за палякаў, каб утрымліваць “лішніх” дэпутатаў?\nКалі параўнаць з ЗША, то тады ўвогуле нам хапіла бы 10–20 дэпутатаў. Заканадаўчы орган ЗША – Кангрэс – складаецца, як і ў нас, з Сената і Палаты прадстаўнікоў. Сенат налічвае 100 чалавек, Палата прадстаўнікоў – 435. Але ж насельніцтва ЗША – 320 мільёнаў чалавек!\nМне падаецца, што можна ўвогуле скасаваць Савет Рэспублікі. Краіна наша невялікая, рэгіянальных адрозненняў не мае, нацыянальных аўтаномій – таксама. Дзеля чаго тады патрэбна верхняя палата?! Напэўна, каб было куды працаўладкоўваць адстаўных міністраў і іншых чыноўнікаў. Знялі Міхаіла Мясніковіча з пасады прэм’ер-міністра, ён сеў у крэсла старшыні Савета Рэспублікі.


Творы Уладзіміра Арлова — Библиотека микрорайона Быхов-1\n10.02.2014 01.03.2017 Аудиокниги, Ресурсы\nНарадзіўся Уладзімір Арлоў 25 жніўня 1953 года ў горадзе Полацку ў сям’і служачых. Скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1975). Выкладаў гісторыю ў школе ў Наваполацку (1975-1976). З 1976 года працаваў у рэдакцыі гарадской наваполацкай газеты «Хімік» — карэспандэнтам, загадчыкам аддзела, намеснікам рэдактара. З 1988 года – рэдактар выдавецтва «Мастацкая літаратура». Віцэ-прэзідэнт Беларускага ПЭН-цэнтра з 1989 года.\nПершыя творы змясціў у самвыдатаўскіх альманахах «Блакітны ліхтар» і «Мілавіца». Дэбютны празаічны зборнік «Добры дзень, мая Шыпшына» выдаў у 1986 годзе, пасля чаго выйшлі яшчэ трыццаць кніг прозы, эсэістыкі і паэзіі, у тым ліку «Таямніцы полацкай гісторыі», «Адкуль наш род», «Ордэн Белай Мышы», «Час чумы», «Каханак яе вялікасьці», «Сланы Ганібала», «Адкусі галаву вароне», «Фаўна сноў», «Краіна Беларусь», «Паром празь Ля-Манш». Аўтар кніг, апавяданняў і аповесцей «Дзень, калі ўпала страла» (1988), навукова-папулярнай кнігі «Асветніца з роду Ўсяслава» (1989).\nПераклаў з рускай мовы гісторыка-этнаграфічны нарыс М. Улашчыка «Была такая вёска» (1989).\nЛаўрэат прэміі Ленінскага камсамола Беларусі (1986) за кнігу «Добры дзень, мая Шыпшына». Узнагароджаны медалём Францыска Скарыны.\nАрлоў, У. Адкуль наш род [Гуказапіс] : апавяданні з гісторыі Беларусі для малодшых школьнікаў : аўдыёкніга / Уладзімір Арлоў ; чытае аўтар. — Мінск : БелТонМедыа, 2008. — 1 гукавы дыск.\nЗ гэтага дыска вы даведаецеся пра мінулае Беларусі, пачынаючы ад тых часоў, калі на нашай зямлі з’явіліся першыя людзі, як жылі нашы продкі, як яны будавалі гарады і баранілі Бацькаўшчыну ад ворагаў. Вас чакае сустрэча з князем Усяславам Чарадзеям і асветніцай Еўфрасінняй Полацкай, з Вітаўтам Вялікім і канцлерам Львом Сапегам, з ваяводамі Канстанцінам Астрожскім і Янам Хадкевічам.\nАўдыёкніга мае багатае гукавое афармленне і малюнкі, што стварае ў слухача эфект прысутнаці пры падзеях, аб якіх апавядае аўтар. Кнігу можна не толькі слухаць, але і чытаць.\nАрлоў, У. Ордэн Белай Мышы [Гуказапіс] : аўдыёкніга / Уладзімір Арлоў ; чытае аўтар. — Мінск : БелТонМедыя, 2008. — 1 гукавы дыск.\nЦі можна ўявіць сабе адну краіну, дзе ёсць адзін кароль, адзін паліцэйскі, адзін студэнт?\nУсё выдатна, бо няма рухавіка, які рухае гісторыяй – спаборніцтва. Спаборніцтва думак, спаборніцтва здольнасцяў. Аднак у плын рутыннага жыцця, як яблык раздору, аўтар дадае рэч, якая таксама адна – Ордэн Белай Мышы, які вядома можа належыць толькі аднаму кавалеру. Дух змагання прымушае перажыць і пераасэнсаваць сэнс звычайнага, штодзённага жыцця адной краіны.\nАрлоў, У. Паром праз Ля-Манш [Гуказапіс] : вершы : айдыёкніга / Уладзімір Арлоў ; чытае аўтар. — Мінск : БелТонМедыя, 2008. — 1 гукавы дыск.\nАўдыёкнігу склалі вэрлібры са зборніка “Паром празь Ля-Манш”, а таксама вершы, якія яшчэ не друкаваліся ў паэтычных кнігах Уладзімера Арлова.\nПаэтычны зборнік “Паром празь Ля-Манш” пераствораны па-польску знакамітым перакладчыкам Адамам Паморскім. Кніга прынесла аўтару міжнародную прэмію «Эўрапейскі паэт свабоды» (Гданьск, 2010).\nАрлоў, У. Паўстанцы [Гуказапіс] : гістарычныя эсэ : аўдыёкніга / Уладзімір Арлоў. — Мінск : БелТонМедыа, 2008. — 1 гукавы дыск.\nАўдыёкніга змяшчае гістарычныя эсэ з аўтарскай радыёпраграмы “Галерэя Кліё” (1999—2002). Чытае аўтар.\nЗмест: Тадэвуш Касьцюшка; Міхал Клеафас Агінскі; Эмілія Плятэр; Міхал Валовіч; Ігнат Дамейка; Кастусь Каліноўскі; Міхал Андрыёлі; Ахіл Банольдзі; Зыгмунт Мінейка; Людвік Нарбут; Адам Пуслоўскі; Валер Урублеўскі; Ян Чэрскі; Макар Краўцоў.\nАрлоў, У. Сны імператара [Гуказапіс] : гістарычная аповесць. Апавяданні : аўдыёкніга / Уладзімір Арлоў ; чытае Андрэй Каляда. — Мінск : БелТонМедыя, 2008. — 1 гукавы дыск.\nУ аўдыёкнігу Уладзіміра Арлова ўвайшлі папулярныя гістарычныя апавяданні, а таксама аповесць “Сны імператара”.\nСлухача чакае сустрэча з цэлаю галерэяй гістарычных асоб, сярод якіх Напалеон Банапарт і паўстанцы 1863 года, Кацярына II і царазабойца Ігнат Грынявіцкі, філосаф Казімір Лышчынскі і князь Геранім Радзівіл.\nАрлоў, У. Таямніцы полацкай гісторыі [Гуказапіс] : аўдыёкніга / Уладзімір Арлоў ; чытае аўтар .— Мінск : БелТонМедыя, 2008. — 1 гукавы дыск.\nАрлоў, У. Час чумы [Гуказапіс] : аўдыёкніга / Уладзімір Арлоў ; чытае Леанід Дзяркач. — Мінск : БелТонМедыя, 2008. — 1 гукавы дыск.\nУ цэнтры аповесці «Час чумы» выдатны беларускі паэт эпохі Рэнесансу Мікола Гусоўскі. У ахопленым чумою Рыме, ён завяршае геніяльную «Песню пра зубра» і ратуе ад смерці сваю каханую Франчэску.\nНазад Предыдущая запись: Творы беларускіх пісьменнікаў\nВперед Следующая запись: Русская классика


Дзярждоўг Беларусі з пачатку года скараціўся на 600 мільёнаў рублёў - 01.10.2021, Sputnik Беларусь\nНа 0,3 млрд долараў скараціўся знешні дзярждоўг з пачатку года: урад прыцягнуў пазыкі з Расіі, Кітая, МБРР, а таксама ЕБРР і ПІБ. Рэспубліка пагасіла 1,2 млрд... 01.10.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 1 кас – Sputnik. Дзяржаўны доўг Беларусі на 1 верасня склаў 57,2 млрд рублёў, паведамляе Мінфін.Гэта на 0,6 млрд рублёў, або на 1,1% менш, чым на пачатак года.Знешні дзярждоўгЗнешні дзярждоўг па стане на 1 верасня склаў 18,3 млрд долараў. Гэта на 1,5% менш, чым на пачатак года (калі ўлічваць курсавыя розніцы).Са студзеня па жнівень дзяржава прыцягнула знешнія пазыкі на 999,7 млн долараў:Пагашэнне знешняга дзярждоўгу ў студзені - жніўні склала 1 млрд 271,8 млн долараў:Унутраны дзярждоўгУнутраны дзярждоўг на 1 верасня склаў 11,3 млрд рублёў. Гэта на 1,4 млрд рублёў, або на 14,3% больш, чым на пачатак года (з улікам курсавых розніц).У студзені - жніўні было размешчана ўнутраных валютных і рублёвых дзяржаблігацый для юрыдычных і фізічных асоб на 799,7 млн долараў і 191 млн рублёў.Пагашана валютных і рублёвых аблігацый для юрыдычных і фізічных асоб на 132 млн долараў і 92,2 мільёнаў рублёў.Нагадаем, што дзяржаўны доўг Беларусі на 1 студзеня 2021 года складаў 57,8 мільярда рублёў, тады ён павялічыўся (за ўвесь 2020 год) на 13 млрд рублёў, або на 29%.Знешні дзярждоўг за год вырас на 8,4% - да 18,6 млрд долараў.Чытайце таксама:\nурад, беларусь, кітай, еўрапейскі банк рэканструкцыі і развіцця (ебрр), долар, рэспубліка, дзярждоўг, рубель\nНа 0,3 млрд долараў скараціўся знешні дзярждоўг з пачатку года: урад прыцягнуў пазыкі з Расіі, Кітая, МБРР, а таксама ЕБРР і ПІБ. Рэспубліка пагасіла 1,2 млрд долараў знешняга доўгу.\nМІНСК, 1 кас – Sputnik. Дзяржаўны доўг Беларусі на 1 верасня склаў 57,2 млрд рублёў, паведамляе Мінфін.\nГэта на 0,6 млрд рублёў, або на 1,1% менш, чым на пачатак года.\nЗнешні дзярждоўг па стане на 1 верасня склаў 18,3 млрд долараў. Гэта на 1,5% менш, чым на пачатак года (калі ўлічваць курсавыя розніцы).\nСа студзеня па жнівень дзяржава прыцягнула знешнія пазыкі на 999,7 млн долараў:\n813,6 млн долараў – урада Расійскай Федэрацыі;\n142,6 млн долараў – Міжнароднага банка рэканструкцыі і развіцця (МБРР);\n20 млн долараў – Фонду міжнароднага развіцця АПЕК;\n14,9 млн долараў – Экспартна-імпартнага банка Кітая;\n8,6 млн долараў – Еўрапейскага банка рэканструкцыі і развіцця (ЕБРР) і Паўночнага інвестыцыйнага банка (ПІБ).\nПагашэнне знешняга дзярждоўгу ў студзені - жніўні склала 1 млрд 271,8 млн долараў:\n554,5 млн долараў – ураду і банкам Расійскай Федэрацыі;\n403,1 млн долараў – банкам Кітая;\n238,5 млн долараў – Еўразійскаму фонду стабілізацыі і развіцця (ЕФСР);\n71,8 млн долараў – МБРР;\n3,2 млн долараў – ЕБРР і ПІБ;\n0,7 млн долараў – Таварна-крэдытнай карпарацыі ЗША.\nУнутраны дзярждоўг на 1 верасня склаў 11,3 млрд рублёў. Гэта на 1,4 млрд рублёў, або на 14,3% больш, чым на пачатак года (з улікам курсавых розніц).\nУ студзені - жніўні было размешчана ўнутраных валютных і рублёвых дзяржаблігацый для юрыдычных і фізічных асоб на 799,7 млн долараў і 191 млн рублёў.\nПагашана валютных і рублёвых аблігацый для юрыдычных і фізічных асоб на 132 млн долараў і 92,2 мільёнаў рублёў.\nНагадаем, што дзяржаўны доўг Беларусі на 1 студзеня 2021 года складаў 57,8 мільярда рублёў, тады ён павялічыўся (за ўвесь 2020 год) на 13 млрд рублёў, або на 29%.\nЗнешні дзярждоўг за год вырас на 8,4% - да 18,6 млрд долараў.


October Metal Session / Рэпартажы / BelMetal.org\nАпублікавана 16 кастрычніка 2016, 18:22 у Рэпартажы\nЧарговы метал-гіг прайшоў у гэтую суботу ў клубе “Ілі”. Склад гуртоў быў вельмі разнамасны: Prevail, граючы помесь дэзу з трэшам, ўлюбёнцы публікі і заўсёднікі мерапрыемстваў Kaprikorn Promo – гурт Dittohead, электроншчыкі Teslathrone і атмасферык-блэк гурт Трызна.\nПашцасьціла пасьпець да пачатку – Prevail якраз чэкаліся. Сьціпла прадставіліся і пачалі граць. Бачыла іх упершыню і ўзровень майстэрства вельмі ўразіў. Разам са сваімі песьнямі споўнілі кавер на Kreator, спытаўшы перад гэтым публіку, чаго больш хочацца: Kreator ці Slayer. Вырашылі граць Kreator, бо кавер на Slayer як заўсёды пачулі б ад Dittohead, якія й выйшлі наступнымі на сцэну.\nDittohead я бачыла, каб ня схлусіць, разоў 6. Але надакучыць яшчэ не пасьпелі. Наадварот. Падабаліся заўсёды, бо насамрэч тэхнічны гурт, моцны вакал – усё як мае быць. Але ўчора я нібы ўпершыню іх пабачыла. Мо з-за таго, што яны ўпершыню трапілі да мяне ня толькі на паперу, але і ў аб’ектыў – ня ведаю. Але пасьля менавіта гэтага выступа магу пагадзіцца з арганізатарамі, якія выказалі думку наконт сольнага выступу Dittohead. Насамрэч пара.\nНаступнымі на сцэне зьявіліся Teslathrone. Да іх выступу значная частка прысутных добра накідалася півам і танцпляц амаль пуставаў. Да гэтага там ладзіліся такія слэмы, празь якія страшна было прабірацца, хаця людзей было ня так шмат. У Teslathrone раз-пораз былі непаладкі з гукам, песьні абрываліся то ў пачатку, то ў сярэдзіне. Таму выступ атрымаўся даволі сумбурным. Але тое, што ўдалося пачуць, спадабалася.\nАпошнім на сцэну выйшаў гурт Трызна. Разам зь імі да сцэны падцягнуліся і людзі. Мабыць, крыху працьвярэзілі и вырашылі кінуцца ў апошні бой. Нажаль, увесь сэт мне назіраць не пашчасьцілася. Але, мяркуючы па тым, што атрымалася ўбачыць, магу сказаць, што Трызна не здае пазіцый і вышкальвае майстэрства.\nНягледзячы на тое, што склад выступоўцаў, як я ўжо казала, быў даволі разнамасны, вечар у “Ілі” прайшоў выдатна, усё як мае быць!\nТэкст і фота: Ала Пірумава


Главная/ХЛЕБ УБІРАЦЬ, ДЫК РАЗАМ!\nЗа тры дні жніва Ў СВК “Хваецкае” экіпажы камбайнаў у складзе Івана Лемяшэўскага і Пятра Лазько, Васіля Мелюха і Сяргей Кіндрука абмалацілі рапс са 180-гектарнай плошчы. Намалочаныя 255 тон зерня своечасова перапрацавалі.\nГэтак жа арганізавана пачалі і абмалот азімага жыта. На прасторнай 103-гектарнай ніве знайшлося месца для адначасовай работы ўсім наяўным у гаспадарцы чатыром экіпажам камбайнаў. Акрамя вышэй названых за штурваламі працуюць Васіль Дуньчык з сынам Васілём і Аляксандр Дударга з Сяргеем.\nАсабліва адметным сёлетняе жніво стала для хлебаробаў ДУДАРГАЎ. Яно ў першае, як і новы камбайн.\n– У гаспадарцы працую больш за 30 год. За гэты час 24 сезоны выводзіў у поле сваю “Ніву”, пакуль яна зусім не зламалася. Затым быў 4-гадовы перапынак у хлебаробскай справе. Выязджаў толькі на хімапрацоўку пасеваў. Здаецца, чакаў пакуль падарсце малодшы сын, – з усмешкай расказвае Аляксандр Уладзіміравіч. – Сёлета Сяргей закончыў вучобу ў каледжы сельгасвытворчасці, дзе набыў спецыяльнасць трактарыста-машыніста і прыйшоў працаваць у “Хваецкае”. Нам і даверылі новы камбайн. Жыта жнем пакуль разам, вывучаем тэхніку і яе магчымасці.\nПажадаўшы экіпажу поспехаў, з галоўным аграномам гаспадаркі Аляксандрам Свібовічам рушылі на зернеток. Менавіта тут сканцэнтравана асноўная маса намалочанага зерня. Як і чакалі, работа ішла поўным ходам. Старшы аператар Міхаіл Мікуліч і аператар Антон Багданец італьянскай сушыльна-ачышчальнай машыны пільна сачылі за яе маніторам і своечасова адгортвалі ад яе адыходы збожжа:\n– Вядома, з поля жыта паступае не зусім чыстае з вільготнасцю 18-19 працэнтаў. Наша задача ачысціць яго і дасушыць да 12 працэнтаў, – уводзіць у курс спраў Міхаіл Барысавіч. – Мы з напарнікам – пенсіянеры. Выходзім дапамагаць гаспадарцы толькі на час жніва. І “калгасу” добра, і нам дадатковы заробак не пашкодзіць.\nТакой жа думкі прытрымліваюцца і 10-класнікі мясцовай школы Дзяніс Кіндрук, Максім Дударга і Павел Шуляк, якія дапамагаюць дарослым на зернетаку. Летась яны таксама тут працавалі. Спадабалася.\nУ цэлым сушыльная гаспадарка ў “Хваецкім” уражваючая – ажно 4 сушылкі. Калі іх адначасова запусціць у работу, то за светлавы дзень можна дапрацаваць 150 тон зерня пры сённяшняй вільготнасці. А намалоты чакаюцца неблагія. Да ўборкі належаць больш як тысяча гектараў збожавых і зернебабовых культур.\nАдметна, што з першых дзён жніва ў гаспадарцы прыступілі да продажу збожжа дзяржаве. На ўчарашні дзень на Лунінецкі ўчастак Пінскага КХП даставілі больш як 40 тон адборнага жыта.


Бары, клубы, дыскатэкі: у дні школьных канікул міліцыя ўзмоцнена патрулюе забаўляльныя ўстановы ў начны час\nТут нешта не вытанцоўваецца\nОпубликовано: 22.06.2018 08:46:55\nАпынуўшыся ў начным клубе, падлетак аўтаматычна атрымлівае доступ да алкагольных напояў. Між тым усе, хто знаходзіцца ўнутры, павінны быць паўналетнімі — для таго і існуе пашпартны кантроль на ўваходзе. Але ахоўнікі часам «ідуць насустрач» і заплюшчваюць вочы на «пяшчотны» ўзрост кліентаў. Пазіцыя адміністрацыі ўстановы бывае неадназначнай: хтосьці звальняе нядобрасумленных сек'юрыці, а іншыя абураюцца, маўляў, сачыць за дзецьмі — задача бацькоў. Разам з участковым інспектарам па справах непаўналетніх карэспандэнт «Рэспублікі» адправілася ў начны рэйд па Мінску.\nПасля 23 гадзін падлеткаў на вуліцы быць не павінна.\nФота Дзяніса МАЛЫШЦА\nДзень быў будзённы, таму сустрэць шмат падлеткаў без суправаджэння дарослых пасля 23 гадзін я не разлічвала. Участковы інспектар інспекцыі па справах непаўналетніх Ленінскага РУУС Мінска Васіль Кахновіч прытрымліваецца іншага меркавання:\n— Канікулы ж... Дзяцей у няўрочны час поўна нават у будзённыя дні. Некаторыя бацькі летам на дачу з'язджаюць, пакідаюць іх адных. Але часцей на «подзвігі» ў начны час цягне падлеткаў з няпоўных сем'яў. Увогуле, пара ў нас цяпер самая гарачая.\nПерш за ўсё адпраўляемся ў начны клуб на вуліцы Кастрычніцкай. Нядаўна Васіль Кахновіч выявіў тут нецвярозага падлетка. А як справы ідуць зараз? Праверыўшы дакументы ў кліентаў, пераконваемся: усе паўналетнія. З тых часоў каманда аховы тут змянілася, як і тактыка падлеткаў, якія жадаюць трапіць у клуб. Па словах ахоўніка, які стаяў на ўваходзе, замест пашпарта старэйшага брата ці сястры, як гэта рабілі гадоў дзесяць таму, цяпер спрабуюць прад'явіць фота пашпарта на тэлефоне:\n— Яны яго ў спецыяльных праграмах падпраўляюць: мяняюць дату нараджэння ці фота. З намі такое не праходзіць. Просім паказаць дакумент «ужывую».\n— Дарэмна вы сукенку апранулі, можа, пабегаць давядзецца, — звяртаецца да мяне Васіль Кахновіч па дарозе ў наступны клуб. — У некаторых падлеткаў пры адным позірку на інспектара прачынаецца Усэйн Болт. Яны такія хуткасці развіваюць, што не дагоніш.\nЗаходзім у кафэ на той жа вуліцы Кастрычніцкай. Унутры мнагалюдна. Інспектар скрупулёзна правярае дакументы ў кожнага, хто выклікае падазрэнні. Адзін з іх — Цімафей. Яму праз паўгода споўніцца 18. П'е звычайны чай. Але час позні — пара закругляцца. Васіль Кахновіч тэлефануе маме Цімафея, і юнак з'язджае дадому. Мама падзякавала супрацоўніку міліцыі за пільнасць.\n— Больш непаўналетніх няма, — падсумоўвае інспектар.\n— Тую дзяўчынку таксама праверылі?\n— Гэта хлопчык...\nНаступны ў спісе — бар цераз дарогу.\n— Запраўляюцца за вуглом у позе гарністаў танным півам з супермаркета, а потым да нас спрабуюць прайсці, — бурчыць ахоўнік. Сваю працу робіць спраўна: непаўналетніх унутры не аказалася.\nВасіль Кахновіч у інспекцыі па справах непаўналетніх ужо больш за 20 гадоў. У самога трое дзяцей.\n— Алкагалізм памаладзеў, — адказвае на пытанне, як змянілася моладзь за гэтыя гады. — Многія бацькі ўвесь час на працы, каб у дзіцяці ўсё было: тэлефон апошняй мадэлі, арыгінальныя красоўкі... А дзецям жа ў першую чаргу патрэбна ўвага.\nСтрэлкі гадзінніка тым часам паказваюць поўнач. Уваходзім у чарговую ўстанову і пачынаем праверку пашпартоў. З калонак даносіцца песня Філіпа Кіркорава «Колер настрою сіні» — здаецца, гімн тутэйшай установы.\n— Толькі б малалетак не знайшлі, — чую, шэпча афіцыянтка.\n— Шаснаццаць ёсць? — інспектар пільна глядзіць на хлопца, які «забыў» дакументы дома.\n— Ёсць, — нервова стукае пальцамі па шклянцы з алкагольным кактэйлем.\n— А дзень нараджэння калі? — пытанне на дабіванне.\nНа п'яную галаву хлопец дрэнна разумее. Аказалася, 16 гадоў яму споўніцца толькі ў верасні. Далей падзеі развіваюцца па звыклым сцэнарыі: просьба «Толькі не тэлефануйце бацькам» — і катэгарычнае «не» ў адказ. Званок бацькам і выклік ва ўчастак. Падлетка возьмуць на карандаш. Бацькі на першы раз абышліся папярэджаннем. Паўторнае парушэнне абернецца для іх штрафам да 5 базавых велічынь. Падлеткаў, якія паводзяць сябе вельмі дзёрзка, вязуць на агляд. У наркалагічным дыспансеры на вуліцы Перадавой з пятніцы па нядзелю кліентаў — не праціснуцца. Падлеткі на аглядзе — частыя госці.\nАфіцыянтка, якая прадала хлопцу алкаголь, працуе тут толькі другі месяц і не ведала, што трэба глядзець не толькі на год нараджэння, але і на месяц.\n— На зале працую адна. Наведвальнікаў шмат. Не паспела ва ўсіх праверыць пашпарты. Сама вінаватая... — згаджаецца з парушэннем афіцыянтка.\nНа яе складаюць пратакол. На першы раз дадуць па мінімуме. Яшчэ адно аналагічнае парушэнне на працягу года — і адказваць прыйдзецца не толькі афіцыянтцы, але і адміністратару клуба. Ахоўніка, які пусціў у клуб непаўналетняга, хутчэй за ўсё, звольняць.\nПапулярныя сёння «флэты» і «ўпіскі» — тэма асобная. Падлеткі праз сацсеткі спісваюцца адзін з адным, высвятляючы, у каго «хата» свабодная ад «продкаў». Усім кагалам рушаць туды. Нядаўна ў адной з кватэр інспектар выявіў 16 чалавек, сярод іх 9 непаўналетніх. Траім не было і 16. Усе п'яныя. Некалькі тыдняў супрацоўнікі міліцыі высвятлялі, хто і каго ўцягваў у распіванне спіртных напояў. Справа скончылася стосам адміністрацыйных пратаколаў і індывідуальнай прафілактычнай работай.\n...На гадзінніку ўжо 3.30. Я адпраўляюся дадому, хопіць з мяне на сёння. А інспектар будзе дзяжурыць да раніцы. У некаторыя клубы завітае па другім разе.


Мероприятия | 5 красавіка ў рамках фэстываля “Прадмова” а 14 гадзіне на стэндзе “Акадэмкнігі” адбудзецца Прэзентацыя кнігі Віталя Раковіча і Веры Савінай “Чэслаў Немен”. Вядоўца – Таццяна Бембель.\nОК16 (вул. Кастрычніцкая, 16). Пачатак а 14.00.\nВыбітны самародак, славянскі геній рок-музыкі, самы яскравы прадстаўнік прагрэсіў-рока, выканаўца духоўнай музыкі, кумір пакаленняў, кампазітар, мультыінструменталіст, вакаліст, паэт, які стаў сімвалам цэлай эпохі ў гісторыі музыкі, які злучыў у сваёй творчасці культуры Усходу і Захаду і які стварыў свой непаўторны музычны свет. Чэслаў Немэн.\nЧэслаў Юліюш Выджыцкі - творчы псеўданім Немэн ён узяў пазней - нарадзіўся ў сяле Старыя Васілішкі Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці 16 лютага 1939 году. Тут прайшлі яго дзіцячыя і юнацкія гады.\nЧэслаў Немэн - сімвал цэлай эпохі ў гісторыі музыкі.\nМузыкант, мультыінструменталіст, кампазітар, спявак, паэт, мастак.\nПершы «Залаты дыск» у польскай музычнай гісторыі.\nПерамогі на польскіх і міжнародных фестывалях.\nВыступленні ў парыжскім канцэртнай зале «Алімпія».\nУдзел у цырымоніі адкрыцця Алімпійскіх гульняў у Мюнхене.\nСумесныя канцэрты са Стыві Уандэрам і Марлен Дзітрых.\nАльбомы, запісаныя фірмай CВS ( «SONY»).\nУзнагарода «Мідэм» у Канах, гран-пры фестывалю ў Сопаце.\nУзнагарода «Залаты Крыж Заслугі» урада Польшчы у 1974 г.\nПрызнаны ў Польшчы «Лепшым музыкам ХХ стагоддзя».\nШэсць «Залатых» і адзін «Плацінавы дыск».\n«Чэслаў Немэн» -першая кніга маштабнага праекта Веры Савінай і Віталя Раковіча Genuis loci (Геній месцы) жыццяпісаў нашых вядомых суайчыннікаў у адлюстраваннях гістарычных падзей і ў духоўнай сувязі з радзімай.


Ад лішніх кілаграмаў да атлусцення ... колькі крокаў? - Классика женской красоты\nПра атлусценні кажуць і пішуць не проста шмат. У прэсе вы знойдзеце велізарную колькасць артыкулаў, прысвечаных гэтай праблеме. Пры гэтым аўтары часта блытаюць паняцці атлусцення і лішніх кілаграмаў. Вясна і набліжаўся лета падштурхоўвае выдатную палову чалавецтва на подзвігі ў выглядзе выканання разнастайных дыет, але на шляху да ідэальным формах не варта забываць аб уласным здароўе. Для кожнага чалавека існуе свой »ідэальны вага». Так што не трэба губляць неабмежаваную колькасць кілаграмаў, каб дасягнуць нармальнага вагі.\nШто думаюць мэдыкі?\nДля ацэнкі масы цела ў цяперашні час СААЗ рэкамендавана сістэма вызначэння індэкса масы цела — ІМТ, які разлічваецца дзяленнем паказчыка масы цела ў кілаграмах на паказчык росту чалавека, выражаны ў метрах і узведзены ў квадрат (кг/м2). ІМТ = маса цела (кг) : рост (м2)\nЗначэнне ІМТ ў межах 18,5 — 24,9 адпавядае нармальнай масе цела. Залішняй масе цела адпавядае ІМТ ў дыяпазоне 25 — 29,9, атлусцення — ІМТ, які перавышае 30 кг/м2.\nМедыцынская прэса любіць даваць захворванняў розныя вызначэння, якія характарызуюць небяспека яго для ўсяго чалавецтва. Вось і атлусценне называюць «неінфекцыйных эпідэміяй XXI стагоддзя» … атлусценне рознай ступені выяўленасці пакутуе больш за мільярд чалавек на планеце. Практычна ва ўсіх краінах свету распаўсюджанасць атлусцення няўхільна расце, навукоўцы прагназуюць далейшае павелічэнне гэтых лічбаў. Пры гэтым жанчыны пакутуюць ад гэтага захворвання больш, чым мужчыны, так як жаночы арганізм больш схільны да навалы тлушчу. Гэта звязана з генетычнай схільнасцю і асаблівасцямі абмену рэчываў.\nНе ёсць ці не пераядаць?\nАтлусценне — захворванне, развіццё якога можа пачацца ў любы перыяд жыцця. Нярэдка нарастанню масы цела папярэднічаюць змена прафесіі або спыненне заняткаў спортам, цяжарнасць і роды, наступ менапаўзы, доўгая маларухомасць і эндакрынныя захворванні. Любое павелічэнне спажывання ежы або зніжэнне фізічнай актыўнасці схіляе да нарастання масы цела і развіццю атлусцення. Вядома, само якасць ежы і манера харчавання сучаснага чалавека таксама аказвае велізарны ўплыў на фарміраванне «лішняга грузу».\nЧитайте также: Бусы из жемчуга: описание, стиль, виды\nРытм жыцця «вялікага горада» фармуе стан стрэсу, у барацьбе з якім людзі знаходзяць мноства шляхоў, і адзін з іх — элементарнае пераяданне, з часам перарастаюць ў велізарную праблему залішняй масы цела. Нездарма медыкі кажуць пра лішніх кілаграмах, як пра «харчовай залежнасці», падкрэсліваючы яе глыбокі псіхалагічны падтэкст, а сацыёлагі ўсё часцей згадваюць «хвароба развітога грамадства», якой і з’яўляецца атлусценне. Як ні дзіўна, бурнае развіццё сучасных тэхналогій спрыяюць з’яўленню лішняга вагі. Мала таго, што чалавек з лішнімі кілаграмамі набывае схільнасць да многіх сур’ёзным захворванняў, такім як гіпертанія, цукровы дыябет, ішэмічная хвароба сэрца, залішняя вага яшчэ і змяняе светапогляд і аказвае ўплыў на працягу ўсёй нашай жыцця.\nСярод людзей з лішнімі кілаграмамі знаходзяцца тыя, хто аддае перавагу не заўважаць насоўваецца атлусценне, апраўдваючы сваё бяздзеянне неспрыяльнай спадчыннай схільнасцю і нежаданнем змяняць што-небудзь ў сваім ладзе жыцця, набываючы ўсе вялікія тлушчавыя назапашвання. Як вядома, тлушч адкладаецца не толькі ў падскурнай тлушчавай абалоніне, але і ва ўнутраных органах, прымушаючы іх працаваць у «аўральным» рэжыме з падвышанай нагрузкай. Менавіта таму лішнія кілаграмы заўсёды спрыяюць з’яўленню спадарожных захворванняў.\nІншая катэгорыя людзей успрымае кожны лішні кілаграм як катастрофу, спрабуючы справіцца з праблемай залішняй вагі з дапамогай разнастайных дыет, фізічных трэніровак і карэкцыйных касметычных працэдур. Такая тактыка амаль заўсёды прыносіць свой плён, калі абмен рэчываў знаходзіцца ў норме і яго можна скарэктаваць зменай рацыёну харчавання і адэкватнай фізічнай нагрузкай. Як правіла, нармальную масу цела забяспечвае пэўны рытм жыцця і здольнасць чалавека прытрымлівацца такога распарадку! Але часта бывае так, што чалавек прыкладае шмат намаганняў, а выніку няма. Гэта можа быць звязана з гарманальным зрухам ў арганізме і змяніліся абменам рэчываў, тады неабходна звярнуцца да доктара.\nДастаткова толькі пералічыць захворванні, якія фармуюцца на фоне атлусцення: захворванні эндакрынных залоз, у тым ліку цукровы дыябет, артэрыяльная гіпертэнзія (падвышаны ціск), захворванні суставаў, парушэнні стрававання, развіццё анкалагічных захворванняў, парушэнне дзетародны функцыі. Вядома, лішняя вага — не адзіны пускавы фактар іх фарміравання, але парушэнне абмену рэчываў ніколі не бывае карысным …\nЗ іншага боку, рэзкая страта кілаграмаў, напрыклад, пры захаванні строгай дыеты, таксама зусім не карысная для арганізма. Зніжэнне вагі павінна адбывацца паступова, фізіялагічным лічыцца каля 3 кг у месяц. Арганізм паступова «прывыкае» да новага распарадку харчавання і адаптуе пад гэтую сістэму ўвесь абмен рэчываў. Тады як пры рэзкай страты вагі інтэнсіўнасць ўсіх працэсаў арганізма зніжаецца, адбываецца прыгнёт імунітэту, недахоп пажыўных рэчываў прыводзіць да зніжэння актыўнасці чалавека ў паўсядзённым жыцці.\nА рашэнне праблемы так блізка і даступна … Дастаткова выконваць толькі адзін прынцып — рацыянальнага харчавання. Вядома, захаванне гэтых правілаў не застрахуе ад усіх магчымых хвароб, але лішнія кілаграмы будуць значна менш нагадваць пра сябе.


Цікавыя факты аб нялітарнай пісьменнасці | Складаны сказ без складанасці\nЦікавыя факты аб нялітарнай пісьменнасці\nУ апошнія дзесяцігоддзі з’явілася шмат надпісаў, у якіх адна або некалькі літар, а часам і цэлае слова замененыя малюнкам. Асноўнымі відамі нялітарнай пісьменнасці, або пісьменнасці, камбінаванай з літарамі, у наш час з’яўляюцца піктаграфія, ідэаграфія, лагатып, Zlango, піктаграфіксацыя. Разгледзім кожны з іх падрабязна.\nНялітарная пісьменнасць мае даўнюю гісторыю. Спосаб перадачы вобразаў, уражанняў, падзей, думак з дапамогай малюнка называецца піктаграфіяй (пікта- — малюнак, графа- — пісьменнасць), а сам малюнак — піктаграмай (-грама — літара, запіс). Самыя старажытныя піктаграмы пра войны, паляванне, перасяленні былі створаны нашымі далёкімі продкамі на скалах і сценах пячор. Цяпер піктаграфіяй як асноўным відам пісьменнасці карыстаецца толькі народ, які жыве ў перадгор’ях Тыбета.\nСучасная піктаграма схематычна адлюстроўвае апазнавальныя рысы аб’екта, прадмета або з’явы (напрыклад, дарожныя знакі, чырвоны крыж і інш.) Такая пісьменнасць, на думку аўтараў «Літаратурнай энцыклапедыі» Р. Шора і Н. Карынскага, можа быць зразумелая «людзьмі, якія гавораць на розных мовах».\nЯшчэ адна разнавіднасць нялітарнай пісьменнасці — ідэаграфія (ідэя — паняцце) — асаблівая пісьменнасць знакамі, якія пазначаюць пэўную ідэю. Гэта адрознівае яе ад піктаграфіі, дзе значэнне перадаецца малюнкамі канкрэтных прадметаў. З’яўленне такой пісьменнасці звязана з развіццём мыслення і гаворкі. Цяпер ідэаграмы выкарыстоўваюцца ў асноўным у выглядзе іерогліфаў. Іх ужывалі ў цывілізацыях Старажытнага Егіпта і Кітая, а ў азіяцкіх краінах выкарыстоўваюць і ў наш час.\nЛагатып (логас — слова, тыпас — адбітак) — гэта розныя малюнкі, у асноўным таварных знакаў, у выглядзе стылізаваных літар і/або ідэаграмы. Лагатып павінен вылучыць фірму і яе прадукцыю сярод падобных, прыцягнуць увагу пакупніка або інвестара. Пра гэта добра ведаюць маркетолагі і дызайнеры, якія іх ствараюць, таму і выкарыстоўваюць розныя мудрагелістыя прыёмы. Так, напрыклад, літара М лагатыпу фірмы «Марка» выканана ў выглядзе чаравічка (менавіта іх выпускае фірма); Калінкавіцкі мэблевы камбінат сваю абрэвіятуру КМК стварыў як шэзлонг, на якім утульна размясціўся чалавечак. Маўляў, купляйце нашы зручныя канапы і адпачывайце!\nЯшчэ адзін від сучаснай піктаграфічнай пісьменнасці называецца Zlango: (,,)(,,) — кацяня; __»»»»»»»»»»— кава; (O_O) — моцна здзіўлены і інш. Ён створаны для карыстальнікаў SMS і ўяўляе сабой знакі прыпынку ў розных камбінацыях. Гэта своеасаблівы пераклад смайлаў на алфавіт клавіятуры гаджэта.\nПіктаграфіксацыя — самы сучасны спосаб нялітарнай пісьменнасці, пры якім літары замяняюцца малюначкам — графіксам. Графікс (графа — пішу, фікс — прымацаваны) — малюнак, які замяняе літару. Такія словы В. А. Лазарава назвала ідэалексемамі(ідэя — паняцце, лексема — слова).\nДля даследавання, якія малюнкі часцей выкарыстоўваюцца ў сучаснай піктаграфіі і якія — пры піктаграфіксацыі былі выбраны выбралі дарожныя знакі (усяго — 305). Высветлілася: піктаграмы сустракаюцца 183 разы, у тым ліку — аўтамабіль — 51, дарога — 38, людзі — 16, аўтобус, тралейбус — 11. Нярэдкія і ідэаграмы, напрыклад, стрэлкі (160).\nБылі сабраны некалькі соцень ідэалексем і класіфікавалі іх з пункту гледжання асноўных знакаў/эмблем, выдзеленых В. А. Лазаравай:\n• старажытныя сімвалы: сонца, месяц, зорка, Зямля, дрэва, вада;\n• штучныя збудаванні, у т. л. — жыллё чалавека; гэтую групу мы дапоўнілі і падзялілі на дзве:\n• жылле і яго частка;\n• прадметы побыту;\n• сімволіка ўлады (карона, ордэны);\n• рэлігійныя сімвалы (крыж, паўмесяц);\n• спартыўная сімволіка;\n• сімвалы гуку;\n• сімволіка флоры;\n• сімволіка фаўны;\n• міжнародныя інфармацыйныя сімвалы,\nЧасцей за ўсё для піктаграфіксацыі выкарыстоўваюцца прадметы і вобразы прыроды і чалавека. Словы з малюнкамі запамінаюцца намнога лягчэй, чым без іх. Чаму гэта адбываецца? Справа ў тым, што шэсць-сем чалавек з дзесяці — візуалы, г. зн. успрымаюць інфармацыю ў асноўным праз зрок. Малюнак не залежыць ад тэхнікі чытання, ад ведання мовы, менш, чым літары, залежыць ад вастрыні зроку. Гэта разумелі і стваральнікі дарожных знакаў, разумеюць і тыя, хто прыдумляе рэкламныя назвы і стварае лагатыпы.\nТакая пісьменнасць неабходная, бо яна дазваляе хутчэй зразумець сэнс той ці іншай назвы і запомніць яго. Можна ствараць самому ідэалексемы для запамінання «памылканебяспечных» месцаў у слоўнікавых словах.\nКалі вам неабходна заказаць дублікат ключоў, вы хутчэй успомніце, дзе размешчаная майстэрня, калі на яе шыльдзе літара Лбудзе намаляваная як звязак ключоў. Патрэбен посуд — вы ўспамінаеце шыльду з выявай літар у выглядзе рондаля, патэльні, чарачак і талерак. Хочаце купіць натуральны сок, а не нектар — успамінаеце «На100ящий». Маркетолагі добра гэта разумеюць, таму актыўна выкарыстоўваюць.


Касцёл Маці Божай Анёльскай і кляштар францысканаў | горад Гродна Гродзенская вобласць\n> Гродзенская вобласць > Гродзенскі раён > горад Гродна > Касцёл Маці Божай Анёльскай і кляштар францысканаў\nГродна. Касцёл Маці Божай Анёльскай і кляштар францысканаў\nКасцёл Маці Божай Анёльскай і кляштар францысканаў | Гродна\nКасцёл Маці Божай Анёльскай Фота © Перлухин Валерий | Дата: люты 2011\nГалоўны алтар Фота © К. Шастоўскі | Дата: люты 2011\nФота © Mariusz Proskień | Дата: люты 2011\nКляштар змураваны на процілеглым ад гістарычнага цэнтра Гродна левым пакатым беразе Нёмана (Занёманскі фарштат). Заснаваны ў 1635 г. па фундацыі Сузанны і Яўстафія Курчаў. У сярэдзіне 18 ст. пасля пажару кляштар адноўлены, касцёл кансэкраваны ў 1744 г. ў імя Панны Марыі Анёльскай. Скасаваны ў 1832 г. Прастольнае свята 2 жніўня. Кляштарны комплекс уключае касцёл, жылы корпус і браму з агароджай, што ўтвараюць замкнёны ўнутраны двор. Складаны рэльеф вызначыў асіметрычную кампазіцыю комплекса.\nКасцёл — помнік архітэктуры барока. 3-нефавая базіліка, агульны 2-схільны чарапічны дах накрывае галоўны, закруглены ў апсіду неф: яго ўзмацняюць нізкія бакавыя нефы пад 1-схільнымі пакрыццямі. 3 боку франтальнага фасада прыбудавана магутная вежа-званіца. Галоўны фасад, які інтэрпрэтуе рымскі езуіцкі касцёл Іль Джэзу, уяўляе сабой 3-ярусную плоскасць з 3-вугольным франтонам у завяршэнні і плаўнымі схіламі прамежкавага яруса, інтэнсіўнай крапоўкай пілястрамі і гарызантальнай штрыхоўкай карнізных прафіліровак. На ім выразна адзначана вось сіметрыі — размешчаныя па ярусах арачныя галоўны ўваход, ніша, вялікае акно хораў. У пластычнай распрацоўцы фасада адчуваецца дысананс — вязкі магутных і шырокіх пілястраў ніжняга яруса 17 ст. і вытанчаныя падоўжаныя плоскасці верхніх ярусаў шчыльна запоўнены дэкаратыўным аздабленнем 18 ст. Познебарочную пластыку набыла і 3-ярусная з фігурным купалам званіца, формы якой пазбаўлены прамых вуглоў і геаметрычнай прамалінейнасці — усё скруглёна, плаўна абмалявана, расчлянёна пілястрамі, густа штрыхаванымі карнізамі, арачнымі аконнымі праёмамі і круглымі люкарнамі. Не парушылі пазнейшыя густавыя плыні бакавыя фасады і апсіду, прарэзаныя лучковымі аконнымі праёмамі, члянёныя ў прасценках парнымі лапаткамі і акаймаваныя магутнымі карнізнымі паясамі.\nІнтэр'ер мае суцэльную дынамічную прасторавую кампазіцыю. Цэнтральны неф алдзелены ад бакавых 6 слупамі і перакрыты крыжовымі скляпеннямі. Бакавыя нефы раскрываюцца ў цэнтральны невялікімі арачнымі праёмамі і перакрыты цыліндрычнымі скляпеннямі. Пры ўваходзе хоры. У інтэр'еры 7 алтароў (1-я палова 18 — канец 19 ст.). У цэнтральны неф выходзіць разны драўляны амбон (1-я палавіна 18 ст.).\nГалоўны драўляны алтар выкананы ў стылі позняга барока (размалёўка пад мармур), узняты на высокі (2,3 м) пастамент-табернакль. Складаецца з 2 ярусаў порцікаў, сярод каланад якіх змешчаны скульптурныя выявы святых Францыска і Антонія (унізе) і 2 біскупаў (уверсе). Анёлы падтрымліваюць франтоны, упрыгожваюць іх тымпаны і прастору над імі. Фонавыя часткі алтара запоўнены накладной пазалочанай разьбой на тэму выгінаў акантавага лісця. Галоўная алтарная кампазіцыя «Ушанаванне Багародзіцы» (адзначана ў апісанні касцёла 1700 у «сярэбранай сукенцы аўгсбургскага выканання») займае трыумфальную арку 4-калоннага барочнага порціка; у цэнтры 2-га яруса карціна «Стыгматызацыя св. Францыска», акаймаваная авальнай разной рамай-ронда. Абедзве выяўленчыя кампазіцыі выкананы ў мяшанай паліхромнай тэхніцы жывапісу і гіпсавага гарэльефа, што стварае эфект пераходу плоскаснага фонавага выяўлення ў аб'ёмнае вонкавае. Завяршае вышыннае алтарнае збудаванне змешчаная ў люнеце скляпення гарэльефная выява «Усхваленне Марыі», над якой лунае голуб — сімвал Святога Духа. Кулісныя стукавыя алтары выкананы ў канцы 19 ст. ў стылі неабарока, але ўпрыгожаны барочнай скульптурай і карцінамі ў сярэбраных абкладах 18 ст. Барочную мастацкую трактоўку захаваў і амбон, кафедра-бутон якога традыцыйна ўпрыгожана гарэльефнымі выявамі 4 евангелістаў, акантавымі і валютнымі выгінамі. Балдахін амбона выкананы ў выглядзе каралеўскай кароны са скульптурай архістратыга Міхаіла, якую нясуць над кафедрай 2 анёлы. Мастацкай процівагай галоўнаму алтару служыць магутны арган, высока ўзняты пад скляпенне галерэяй хораў. Яго пластычная архітэктоніка, сакавітая разьба і скульптурныя постаці музычных алегорый — усё аб'яднана ў дынамічную мастацкую кампазіцыю ў стылі ракако. Шэдэўрам стылю з'яўляецца алтарная перагародка ў выглядзе трэльяжнай хваліста выгнутай сценкі, якая дэкарыравана бюстамі, вазамі, гірляндамі-косамі, фігурнымі панэлямі ў бела-бежава-залацістым каларыце.\n3 паўднёвага боку да касцёла далучаны 2-павярховы жылы корпус таксама асіметрычны П-падобны ў плане, што ўтварае замкнёны ўнутраны дворык, у які выходзіць абхадная па келлях скляпеністая галерэя, злучаная з паўночнай сакрысціяй храма. У паўднёва-заходнім вугле корпуса вялікая скляпеністая зала трапезнай, якая выступае знадворку самастойным аб'ёмам. Архітэктура будынка стрыманая: невялікія прамавугольныя аконныя праёмы і пілястры паміж імі ствараюць манатонны рытм. Размешчаная перад касцёлам брама вырашана ў адзінай з ім архітэктурна-стылёвай барочнай трактоўцы з ракайльным картушам над арачным праходам.


Вакацыі з Богам у Мінску «Зменаў патрабуюць нашыя сэрцы»\nВакацыі з Богам у Смаргоні «Бог так палюбіў свет»\nСалезіянскі Араторый св. Яна Боско пры парафіі Св. Яна Хрысціцеля (Мінск Серабранка) запрашае з 26 па 28 сакавіка 2018 года дзяцей і падлеткаў з 1 па 9 клас на вясеннія Вакацыі з Богам «Зменаў патрабуюць нашыя сэрцы»\nновыя сябры і цікавая сустрэчы;\nгульні і забавы;\nмагчымасць добра падрыхтавацца да свята Пасхі.\nЗапісацца можна ў сясцёр салезіянак з Мінска.\nЗа дадатковай інфармацыяй звяртацца да кс. Паўла Шчарбіцкага SDB альбо да сясцёр.\nВакацыі з Богам,\nІншыя матэрыялы ў гэтай катэгорыі: « Запрашаем на Пасхальны фестываль у Смаргоні Вакацыі з Богам у Смаргоні «Бог так палюбіў свет» »


Узорны тэатр «Летуценнікі» Любанскай школы мастацтваў стаў лаўрэатам адкрытага рэгіянальнага фестывалю «Казкі жыцця» | Культура | Голас Любаншчыны\nУзорны тэатр «Летуценнікі» Любанскай школы мастацтваў стаў лаўрэатам адкрытага рэгіянальнага фестывалю «Казкі жыцця»\nЛадзіцца ён раз у два гады на Стаўбцоўшчыне, радзіме Якуба Коласа, у Дзераўнянскай ДШМ. Нашы «Летуценнікі» ўжо некалькі разоў прымалі ўдзел у гэтым фэсце з рознымі пастаноўкамі. І кожная з іх была годна ацэнена журы. Неаднаразова, дарэчы, у склад яго ўваходзіла кіраўнік узорнага тэатра Ала Каткавец. Як зазначыла Ала Валянцінаўна, «Казкі жыцця» – гэта цікавая культурная дзея, якая адкрывае таленты, дае магчымасць юным акцёрам, удзельнікам драматычных і лялечных тэатраў, паказаць свае здольнасці, майстэрства, перажыць новыя эмоцыі, а таксама спрыяе абмену набыткамі, вопытам, умацоўвае творчыя і сяброўскія сувязі.\nСёлета на юбілейным пятнаццатым фестывалі, які ў сувязі са складанай эпідэміялагічнай сітуацыяй праходзіў у анлайн-фармаце, узорны тэатр Любанскай ДШМ прадставіў спектакль па п’есе балгарскага драматурга Іардана Тодарава «Папугайчык Пай». Гэта цікавая пастаноўка пра вясёлага, гарэзлівага Папугайчыка, які жыве ва ўтульнай, камфортнай клетцы. І ўсё, здаецца, добра, але ён вельмі жадае ўбачыць свет сваімі вачамі. Ды не можа пакінуць клетку. Прыгоды Пая пачынаюцца, калі аднойчы да яго прыляцела цудоўная Ластаўка… Спектакль насычаны забаўнымі сюжэтамі, яркімі касцюмамі, музычнымі і харэаграфічнымі элементамі. Рабяты выдатна справіліся са сваімі ролямі, перадалі настрой, закладзены ў творы, і сталі пераможцамі.\nУзорны тэатр атрымаў дыплом лаўрэата і прызы ад арганізатараў фестывалю. Акрамя таго, Эвеліна Шыла, якая цудоўна сыграла Папугайчыка Пая, узнагароджана за высокае выканальніцкае майстэрства. Віншуем з чарговым поспехам нашых летуценнікаў і іх творчых натхняльнікаў, Алу Каткавец і загадчыка тэатральнага аддзялення ДШМ Васіля Каткаўца.


Канец беспартыйнай аўтакратыі?\nТрэба прызнаць, што беларуская аўтакратыя мае ў сабе нешта ўнікальнае. Аўтакратыі апошніх 70 гадоў - гэта або ваенныя хунты, або партыйныя дыктатуры, або абсалютныя манархіі, якія сумарна складаюць каля 80% усіх пасляваенных аўтарытарызмаў.\nНаша аўтакратыя належыць да персаналісцкага тыпу, які складае прыблізна 20% пасляваеннных аўтакратый. Але і тут ёсць адхіленне ад нормы: пераважная большасць такіх аўтакратаў маюць сваю партыю, а наш да гэтага часу - не. Такая партыя ёсць у Пуціна, у Назарбаева/Такаева, Рахмона, Аліева... у Чавеса/Мадуры, у Фідэля/Раула Кастраў, у дынастыі Кімаў у Паўночнай Карэі... Хто тут яшчэ на слыху? Вось, нябожчык Мугабе - таксама ж меў сваю партыю.\nКарацей кажучы, куды вокам ні павядзі, паўсюль персаналісцкія аўтакраты мелі/маюць свае партыі. Спрабаваў з ліхтаром у руках знайсці менавіта "беспартыйныя" персаналісцкія аўтакратыі. І што ж - знайшоў. За ўвесь пасляваенны перыяд удалося налічыць такіх - ні многа ні мала - 20-25 штук (недаакрэсленасць лічбы звязана з тым, што некаторыя кейсы спараджаюць класіфікацыйныя цяжкасці).\nАдсотак невысокі, бо ўсіх аўтарытарных рэжымаў за гэты перыяд было або ёсць больш за паўтысячы.\nХарактэрнай рысай "беспартыйных" персаналісцкіх аўтакратый з'яўляецца іх кароткі век -\nу сярэднім 5-6 гадоў. І тут атрымліваецца адхіленне ад нормы: наша аўтакратыя на дадзены момант налічвае ўжо 26 гадоў.\nУзяўшы ў рукі яшчэ большы ліхтар, пачаў шукаць такія аўтакратыі, якія былі б: (1) персаналісцкімі, (2) "беспартыйнымі" і (3) пратрымаліся хаця б 10 гадоў.\nЗа ўвесь пасляваенны перыяд удалося адшукаць усяго толькі пяць такіх кейсаў:\n- рэжым Сукарна ў Інданезіі (17 гадоў),\n- рэжым Кадафі ў Лівіі (42 гады),\n- рэжым Акаева ў Кыргызстане (14 гадоў),\n- паў-аўтакратыя Качарана/Саргсяна ў Арменіі (у суме 20 гадоў),\n- рэжым Лукашэнкі ў Беларусі (26+ гадоў).\nАле і ў гэтай малюсенькай групе не ўсё так адназначна. Сукарна быў стваральнікам і ідэолагам Нацыянальнай партыі Інданезіі. Пасля прыходу да ўлады ён то дыстанцаваўся ад яе, то зноў набліжаўся. Таму гэта не ёсць чысты прыклад "беспартыйнай" персаналісцкай аўтакратыі.\nНешта падобнае ў выпадку Качарана/Саргсяна. Іх падтрымлівала наменклатурная Рэспубліканская партыя, хоць функцыянавала ў значнай ступені аўтаномна ад іх.\nАкаеў - вось гэта больш цікавы кейс. 12 год яго рэжым праіснаваў без уласнай партыі, але пазней ён і яго акружэнне прыйшло да высновы, што гэта не вельмі добра і трэба ствараць сваю партыю. Стварыў у 2003. Але гэта не памагло: трэшчыны ва ўладных структурах ужо былі глыбокімі, ну а само стварэнне партыі на 12 годзе панавання, калі ты і многія ў тваім акружэнні прывыклі функцыянаваць без партыі - рызыкоўная рэч. Праз два гады Акаева зверглі.\nШто застаецца ў сухім астатку? Атрымліваецца, што за ўсю гісторыю пасляваенных аўтакратый, ёсць толькі адзін больш-менш адпаведны аналаг нашай аўтакратыі: джамахірыя Муамара Кадафі. Што праўда, у 70-ыя гады нават ён быў стварыўшы сваю партыю, але пазней ад яе адмовіўся і цягам 30 з лішнім гадоў Лівія была беспартыйнай персаналісцкай аўтакратыяй.\nКалі Лукашэнка ў 2000 годзе падчас візіту ў джамахірыю запэўніваў, што ўважліва вывучаў рэвалюцыю Кадафі "па месяцах, па тыднях, па днях", то, хутчэй за ўсё, прыўкрашваў, як тое ён часта робіць. Але няма сумневу, што Кадафі быў і застаецца для яго самога важным пунктам аднясення.\nВось ужо неўзабаве споўніцца 10 год з дня забойства ("распяцця", як кажа Лукашэнка) Кадафі. А разам з яго смерцю памерла і яго мадэль аўтарытарнага кіравання. На дадзены момант\nЛукашэнка з'яўляецца літаральна апошнім у свеце персаналісцкім аўтакратам, які трымае кантроль над наменклатурай і грамадствам без уласнай партыі.\nНевядома, ці сёлета распадзецца беларуская аўтакратыя, але амаль няма сумневу, што цягам гэтага года скончыцца ў Беларусі эпоха беспартыйнай персаналісцкай аўтакратыі. Што гэта азначае для грамадства, для наменклатуры і для самога рэжыму? Падказку на гэта пытанне дае сам рэжым сваімі дзеяннямі, а дакладней, адсутнасцю некаторых дзеянняў. Больш за 10 гадоў "Белая Русь" так і праіснавала ў якасці "кандыдата на партыю ўлады". Больш як 10 гадоў топ-чыноўнікам так і не ўдалося ўгаварыць Лукашэнку даць дабро на стварэнне партыі ўлады.\nЧаму не даваў дабро? Бо гэта азначае змену некаторых прывычак кіравання. Змена прывычак, дый некаторых правілаў кіравання - рызыкоўная рэч. Адна справа - стварыць сваю партыю на 2-ім, 3-ім, хай сабе 5-ым годзе кіравання. І ўсё далейшае кіраванне выбудоўваецца ўнутры гэтага фармату. Але зусім іншая сітуацыя, калі партыя ствараецца на 20-ым, 25-ым ці 27-ым годзе кіравання.\nЗдавалася б, от, што тут такога: паставіць на чале сваіх лаялістаў, будзе час ад часу "ператрахіваць" і ніякай пагрозы. Не ўсё так проста. Ізаляваныя адно ад аднаго лаялісты - гэта адно. А лаялісты, якія цесна камунікуюць паміж сабой у межах партыйнай дзейнасці, здабываюць вопыт каардынацыі дзеянняў - гэта другое. Не сёння дык заўтра ў такіх лаялістаў могуць з'явіцца свае ўласныя інтарэсы... Кантроль за новай структурай - гэта, зноў жа, дадатковыя выдаткі.\nАле ўнутры рэжыму ёсць моцнае ўсведамленне, што без партыі ўлады яны могуць цалкам згубіць кантроль над грамадствам і наменклатурай. І партыя амаль напэўна будзе створана.\nВонкава ўсё гэта выглядае як "анты-перабудова". Але эфект можа можа быць прыблізна такі, што і гарбачоўская перабудова. Драматызм любога аўтарытарызму - што любая рэформа, нават касметычная, можа запусціць некантраляваны каскад пераменаў.


Міёрскія навіны> Версія для друку> Поташня. Что и кто на просторах твоих?\nГалоўная > Вясковае жыццё / Мая малая Радзіма > Паташня. Што і хто на прасторах тваіх?\nПаташня. Што і хто на прасторах тваіх?\n19-12-2018, 12:04. размясціў: gazeta\nСвае адметнасці мае кожнае мястэчка. У Паташні перш-наперш кранае клопат вяскоўцаў пра родны куток. Прыцярушанае снегам наваколле. З-за шчыльнага покрыва хмар час ад часу паказваюцца сонечныя промні і зноў хаваюцца па той бок шэрага неба.\nЛёгкі мароз з невялікім ветрам праз некалькі хвілін няспешнай хады кусаюць за нос і рукі ў пальчатках. Не зусім прагулачнае надвор’е, напэўна, адзіны мінус падчас прыемнага знаёмства з вёскай Паташня ў Павяцкім сельсавеце.\nПАД’ЯЗДЖАЕМ да будынка сельскага клуба. На ўзгорку ў пачатку вёскі ўстанова культуры стаіць дзясяткі год. Спачатку была драўляная, пасля падрэстаўрыравалі і абклалі цэглай. Крыху наводдаль сажалка. Адтуль ідзе насустрач загадчык Паташнянскага клуба і старэйшына вёскі Валерый Блажэвіч.\n— Лёд трывалы, можна ў хакей гуляць, — павітаўшыся, заўважае Валерый Іванавіч.\nПра гульню не жартуе. Мясцовая дзятва, хоць яе і няшмат, любіць паганяць шайбу. Выхаднымі далучаюцца да зімовай забавы хлапчукі, што прыязджаюць да дзядуль і бабуль.\nМенавіта па ініцыятыве культработніка ў парослай хмызняком нізіне, дзе збіралася смецце, выкапалі сажалку. Летам тут вудзяць карасёў, іх запусціў загадчык клуба. За парадкам Валерый Іванавіч сочыць сам. І не толькі ля ўстановы культуры. Даглядае абеліск у гонар воінаў-землякоў, размешчаны далей праз дарогу, летнюю канцэртную пляцоўку побач з рачулкай Мерыцай, берагі якой аблюбавалі бабры. Калі адзін не паспявае, дапамагаюць два браты, якія таксама засталіся ў Паташні.\n— Я быў шостым дзіцём у сям’і, — расказвае субяседнік. — Тата ваяваў, атрымаў раненні, да Берліна дайшоў. Пра вайну неахвотна расказваў, ды і дома мы бацькоў мала бачылі. Абодва яны даглядалі цялят на ферме, а пасля працы сваёй гаспадаркай займаліся. Мы дапамагалі.\n29 ГОД Валерый Іванавіч загадвае Паташнянскім сельскім клубам. Пасля арміі “круціў танцы” на касетным магнітафоне, да якога сам майстраваў узмацняльнікі. У пачатку 90-х суботнімі вечарамі па ваколіцы гучалі “Белые розы”, “Дым сигарет с ментолом”, хіты “Modern Talking” і іншыя папулярныя ў той час кампазіцыі. У 2010-2012 гадах патанчыць у Паташню прыязджала моладзь з Полацка і Верхнядзвінска.\n— Сярод хлопцаў і дзяўчат ніхто не называў мяне Валерыем Іванавічам, усе казалі “дзядзька Валера”. Так звярталіся мае пляменнікі, якія прыходзілі на танцы, ад іх перанялі іншыя, — расказвае субяседнік.\nПАД нагамі храбусціць прыцярушаная сняжком лістота. Па мосціку праз Мерыцу ідзём да летняй канцэртнай пляцоўкі. Штогод сяльчане збіраюцца тут на свята вёскі, на Масленіцу пякуць бліны і катаюцца з горкі.\nГэтае месца Валерыю Блажэвічу добра знаёма з маленства. Непадалёку апусцелы бацькоўскі дом. Успамінае, як хлапчукамі поўзалі па лядовых тунэлях у замерзлай рачулцы, як весела было на свяце, якое кожны год ладзілі ў гаспадарцы пасля пасяўной.\n— Вулічную сцэну абстаўлялі маладымі бярозкамі. Калі заканчваў школу, разам з аднакласнікамі пасадзілі дрэўцы па перыметры пляцоўкі, — гаворыць субяседнік.\nДа тых бяроз цяпер дастае толькі позірк, а калісьці можна было звязаць верхавіны і над сцэнай атрымліваўся натуральны зялёны дах.\nУ памяці шумнае мінулае\nНА ВУЛІЦЫ Зарэчнай, дзе знаходзіцца летняя канцэртная пляцоўка, жылых дамоў няшмат. З-за размяшчэння гэтае месца называюць Ніжняй Паташняй. Тут пражывае адзін з былых кіраўнікоў мясцовага калгаса “Светлы шлях” Сяргей Георгіевіч Панізнік з жонкай Алай Іванаўнай. Абодва родам з суседняга Чурылава, у Паташню пераехалі больш за трыццаць год таму. Сяргей Георгіевіч, перш чым узначаліць гаспадарку, быў аграномам, затым намеснікам старшыні. Ала Іванаўна працавала ў бухгалтэрыі. Выгадавалі трох сыноў. Старэйшы Уладзімір застаўся ў Паташні. Сярэдні Сяргей пражывае ў Міёрах, малодшы Валерый — у Полацку. Усе стварылі сем’і, падарылі бацькам чацвярых унукаў.\nВОЛЬНАГА часу на заслужаным адпачынку ў Панізнікаў няшмат. Асабліва летам. Трэба нарыхтаваць сена каровам, агарод і цяпліцу дагледзець, на падворку парадак навесці. Прыемны клопат гаспадыні — кветкі. Багата іх і на клумбах, і ў хаце на падваконніках. Зімой у перапынках паміж гаспадарчымі справамі чытаюць газеты і часопісы, прыгадваюць мінулыя дні.\n— Цікава раней жылося, — гаворыць Сяргей Георгіевіч. — Як кіраўнік, я не ведаў кадравых праблем. Вярталіся маладыя хлопцы з арміі і ахвотна ішлі працаваць у калгас. Справу сваю старанна рабілі.\n— І святы весела спраўлялі, — дадае Ала Іванаўна. — На Купалле вялікай кампаніяй збіраліся ў Чурылаве на беразе Заходняй Дзвіны, палілі кастры, спявалі песні.\nІ ЦЯПЕР муж і жонка прыходзяць на вясковыя мерапрыемствы. Канцэрты па-ранейшаму ўдалыя, а гледачоў нашмат паменела.\n— Пакуль ураджэнцы вёскі і яе ваколіц заставаліся ў родных мясцінах, жыццё тут кіпела, — з настальгіяй гавораць Панізнікі.\nНа Маладзёжнай вуліцы\nЦЭНТР Паташні — вуліца Маладзёжная. Ціха і бязлюдна. Не бачна чародак дзяцей, што спяшаюцца дадому пасля ўрокаў. Школу зачынілі колькі год таму, будынак разабралі. Спыняемся ля магазіна, які дзе- ліць адзін дах са сталовай ААТ “Мерыца”. У апошняй гатуюць абеды механізатарам падчас палявых работ, магазін адчынены штодня. На паліцах акуратна расстаўлены тавар. Асартымент уступае прыватным гандлёвым кропкам, але неабходныя харчовыя тавары ў наяўнасці. За прылаўкам прадавец Марыя Смулько.\n— Без пакупнікоў ні дня не бывае, — гаворыць яна. — Працую тут пяць год. Жыву ў суседняй вёсцы Латышы за два кіламетры. На працу дабіраюся звычайна на веласіпедзе.\nСустракаем тут мясцовага паштальёна Людмілу Сівіцкую. Перш чым скіравацца па сваім штодзённым маршруце, зайшлася за пакупкамі. Паташнянскія сцежкі за амаль дваццаць год вывучыла дасканала. Як і густы пастаянных падпісчыкаў.\nУ ВЁСЦЫ зіма. Бачна, да халоднай пары сяльчане паклапаціліся пра належны выгляд сваіх падворкаў. Зграбілі лісце, прыбралі клумбы. Дагледжаным і акуратным выглядае мястэчка.\n— З добраўпарадкаваннем у нас праблем няма, — заўважае старэйшына. — Вяскоўцы круглы год падтрымліваюць парадак на сядзібах. Мала каму даводзіцца пра гэта нагадваць.'\nЛя аднаго з дамоў заўважаем лася. Вядома, не сапраўднага. Падобныя фігуры ўпрыгожваюць парк ля РДК у Міёрах падчас зімовых святаў. Гэтую гаспадар Анатоль Лаўрыновіч змайстраваў сам. Яшчэ на падворку стылізаваны калодзеж з жураўлём, пальма з пластыкавых бутэлек, утульная альтанка, арэлі для ўнукаў, штучныя грыбы пад жывой елкай, якую разам з жонкай Ірынай Станіславаўнай упрыгожваюць пад Новы год.\nНа сярэбраным рубяжы\nПАЗІТЫВУ і эстэтыкі дадае цэнтральнай вясковай вуліцы сядзіба Сяргея і Вольгі Шукоў. Да дома вядзе дэкаратыўны мосцік. Падворак улетку размаляваны яркімі фарбамі кветак, на зіму застаюцца вечназялёныя дрэўцы і кустарнікі. За працай і штодзённымі клопатамі гаспадары знаходзяць час даглядаць падворак і рабіць яшчэ больш утульным свой дом.\n— Жыллё ў Паташні атрымалі ў 2000-м і праз год пераехалі сюды з Чурылава, гэта малая радзіма мужа, — расказвае Вольга Францаўна. — Я таксама вясковая, вырасла ў Павяцці. Жыць у горадзе ніколі не хацела. Люблю нашу Паташню. Калі што трэба ў горадзе, заводзім аўтамабіль і едзем.\nУ МІЁРАХ бываюць часта. Забіраюць з дзіцячай школы мастацтваў малодшую дачку Сафію. Там жа працуе выпускніца Наваполацкага музычнага каледжа Яўгенія. Старэйшая Дар’я занята ў Міёрскім раёне газазабеспячэння, а пасля спяшаецца ў РДК на рэпетыцыі і заняткі з юнымі вакалістамі гуртка “Бэмс”.\nБацькі стараюцца не прапускаць святочных канцэртаў, дзе спяваюць дочкі, а на раённым аглядзе-конкурсе мастацкай самадзейнасці разам выступаюць за свой Паташнянскі клуб.\n— Самадзейнасць — справа сямейная. Муж спяваў у вакальнай групе сельскага клуба. Затым раскрыліся таленты ў дзяўчат. На іх фоне мы памерклі, — усміхаецца Вольга.\nУ ДОМЕ Шукоў рады гасцям. Любяць бываць у Паташні сябры Жэні з Наваполацка. З цікаўнасцю вывучаюць гараджане гадаванцаў у хляве, атрымліваюць асалоду ад вясковай прасторы, ідуць на танцы ў клуб.\nУ наступным годзе ў Сяргея Аляксандравіча і Вольгі Францаўны сярэбранае вяселле. Шчаслівыя, што пранеслі сваё каханне праз гады, выхавалі дочак і жывуць у дарагім сэрцу ціхім мястэчку.\nСтаронкі “Светлага шляху”\nУ СЕЛЬСКІМ клубе захоўваецца летапіс калгаса “Светлы шлях” (цяпер ААТ “Мерыца”). Два вялікія альбомы з кардоннымі лістамі. Нататкі пра лепшых работнікаў гаспадаркі, выразкі публікацый з раённай газеты, фотаздымкі. Апісваецца развіццё калгаса з пасляваенных гадоў да пачатку 70-х.\n— Летапіс захоўваўся ў школе, калі яе зачынілі, забраў яго ў клуб, — гаворыць Валерый Блажэвіч. — На некаторых здымках бачым будынкі, якіх цяпер няма. Напрыклад, драўляны клуб ці мясцовая школа.\nЦІКАВА гартаць старонкі мясцовай гісторыі, напісаныя акуратным разборлівым почыркам. Вось што ўяўляла сабой мясцовая гаспадарка напрыканцы 60-х гадоў: “Калгас аб’ядноўвае 21 населены пункт і 289 былых аднаасобных гаспадарак. Усяго насельніцтва 909 чалавек, у тым ліку працаздольных 432 чалавекі, з іх жанчын 230. У калгасе пяць комплексных брыгад з цэнтральнай сялібай у вёсках: першая брыгада — в.Паташня, другая — в.Чурылава, трэцяя — Надмірэчча, чацвёртая — в.Чэмеры, пятая — в.Александрына. Нязменным старшынёй праўлення калгаса “Светлы шлях” з’яўляецца аграном Пётр Лукіч Угоднікаў”.\nУ летапісе з 1960-га па 1970 гады прасочваюцца ўраджайнасць і валавы намалот зерневых, запраўка глебы арганічнымі ўгнаеннямі, рост пагалоўя буйной рагатай жывёлы, вытворчасць малака, мяса.\nСЯРОД лепшых работнікаў калгаса называюць даярак Марыю Няміра, Марыю Рындзёнак, Уладзіславу Сіўко, Лідзію Шук. На адкорме маладняка вызначалася Альдона Цярэшка. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, які дайшоў да Берліна, Канстанцін Дзедушкевіч у мірны час быў старанным механізатарам. Дзясяткі год кіравалі трактарамі і змагаліся за ўраджай на камбайнах Віктар Пялік, Браніслаў Мілашэвіч, Вацлаў Сакалоўскі. Трактарыст Генадзь Шук у 1969 годзе за працоўны плён узнагароджаны Граматай Вярхоўнага Савета Беларускай ССР.\nПаташня цяпер не такая шумная і густанаселеная, як дзясяткі год таму. Зачынены аддзяленне сувязі, бібліятэка, школа. Толькі некалькі разоў на тыдзень заязджае маршрутны аўтобус, які калісьці рабіў два рэйсы на дзень. Моладзь не застаецца ў вёсцы, і гэта натуральна для сучасных рэалій. Аднак не пагодзяцца змяняць месца жыхарства сяльчане, якія правялі тут дзяцінства і юнацтва, выгадавалі ўласных дзяцей, сустрэлі сталасць. Яны сумуюць па шумным мінулым, але не апускаюць рукі. Чакаюць у госці дзяцей і ўнукаў, рады сустрэчам з аднавяскоўцамі на святах вёскі і Масленіцу, клапоцяцца пра свой дабрабыт, трымаюць у парадку і прыгажосці ўласныя падворкі, ад чаго набывае прывабнасць уся вёска.


У Магілёве БХД будзе дамагацца будаўніцтва новай паліклінікі, МХД – правядуць моладзевыя акцыі (фота) » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Навіны » Грамадства » У Магілёве БХД будзе дамагацца будаўніцтва новай паліклінікі, МХД – правядуць моладзевыя акцыі (фота)\nУ Магілёве БХД будзе дамагацца будаўніцтва новай паліклінікі, МХД – правядуць моладзевыя акцыі (фота)\n16.03.2016, 09:18 | Навіны » Грамадства\nЗ паседжання штабу кампаніі "За якасную медыцыну" пачаўся ў Магілёве яе чарговы этап. На гэты раз сябры БХД паставілі мэтай дамагчыся пабудовы жыццёва неабходнай паліклінікі ў новым мікрараёне "Спадарожнік".\nУдзельнікі размеркавалі абавязкі, вызначалі накірункі дзейнасці. Падчас падрыхтоўкі чарговага этапу да Хрысціянскіх Дэмакратаў Магілёва далучыліся два новых сябра, адзначыў каардынатар БХД у Магілёве Алег Аксёнаў.\nТаксама былі вызначаныя кампаніі на бліжэйшы месяц, метады і спосабы працы па іх на пасяджэнні рады Маладых Хрысціянскіх Дэмакратаў Магілёва. Запланаваныя дзве акцыі. Удзельнікі пасяджэння таксама вырашылі падтрымаць лідара магілёўскіх МХД Андрэя Бодзілева падчас мясцовай кампаніі.\n28 красавіка ў Магілёве прайшло паседжанне штабу кампаніі "За якасную медыцыну".\nСябры БХД у Магілёве будуць дамагацца будаўніцтва паліклінікі\n12 верасня ў Магілёве прайшло паседжанне аргкамітэту кампаніі "Медыцына патрэбна ўсім".


Беларусь з-за падатковага манеўру і бруднай нафты недаатрымала ў экспарце каля $1,5 млрд | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларусь з-за падатковага манеўру і забруджанай расійскай нафты недаатрымала ў экспартнай праграме каля $1,5 млрд.\nАб гэтым паведаміў 15 кастырчніка журналістам першы намеснік міністра замежных спраў Беларусі Андрэй Еўдачэнка перад пасяджэннем Прэзідыума Савета Міністраў, дзе разглядаюцца пытанні нарошчвання і дыверсіфікацыі экспарту.\n„За кошт падатковага манеўру, недапаставак нафтапрадуктаў, бруднай нафты мы ў нашай экспартнай праграме недаатрымалі прыкладна $1,5 млрд. З гэтай сумы 55 працэнтаў мы змаглі кампенсаваць за кошт нарошчвання экспартных паставак па іншых відах прадукцыі. Але трэба паглядзець рэзерв, дзе знайсці яшчэ палавіну да канца года”, – сказаў Андрэй Еўдачэнка.\nПраблемныя пытанні ўзнікаюць і пры дыверсіфікацыі экспарту. „У гэтым годзе роўна на долю 30 працэнтаў мы выйшлі на рынках далёкага замежжа. У частцы Расеі і рынку ЕЗ адбылося зрушэнне на карысць РФ у сувязі з той сітуацыяй, якую мы маем на рынку нафты і нафтапрадуктаў. Падатковы манеўр прывёў да ўзрастання долі Расейскай Федэрацыі і змяншэння рынку Еўрапейскага звяза за кошт страт па пастаўках нафтапрадуктаў”, – растлумачыў першы намеснік міністра.\nВалютная выручка Беларусі знізілася на 13,2%\nБеларусь павялічыла экспарт нафтапрадуктаў у студзені-красавіку амаль на траціну


Хто жадае, той і мае\nОпубликовано: 10.06.2014 19:01:36\nШто стрымлівае сучасныя тэхналогіі корманарыхтоўкі на Віцебшчыне\nУ Камітэце па сельскай гаспадарцы и харчаванні аблвыканкама гэта патлумачылі недастатковасцю прэсаў. Іх на вобласць усяго 34. На раён прыпадае па аднаму-два. А ў некаторых, як у Лёзненскім, Гарадоцкім, Дубровенскім, Чашніцкім, Расонскім, іх зусім няма. Галоўнай прычынай гэтага лічаць высокі кошт прэсаў: ад мільярда 200 мільёнаў рублёў да мільярда 400 мільёнаў. Маўляў, набыць іх могуць гаспадаркі, якія маюць магутных спонсараў.\nНачальнік Лёзненскага райсельгасхарчу Сяргей Ягораў адсутнасць у гаспадарках раёна агрэгата па закатванні рулонаў у плёнку таксама называе фінансавыя цяжкасці. Можна зразумець і яго, і некаторых іншых кіраўнікоў, што кошт прэса сапраўды высокі. Для параўнання: гэта цана трактара «МТЗ-3022». Але і пагадзіцца поўнасцю з імі таксама нельга. Возьмем, для прыкладу, Шаркаўшчынскі раён. Тут няма ніякіх буйных прадпрыемстваў, якія б узялі шэфства над сяльчанамі. Тым не менш раён мае два прэсы па закатванні кармоў у плёнку — ААТ «Даватарскі» і ААТ «Шаркаўшчынскі агратэхсэрвіс».\nКарэспандэнт пацікавіўся, як удалося іх набыць. Дырэктар ААТ «Даватарскі» Сяргей Струй расказаў:\n— Калі я адпраўляўся пазалетась на выставу «Белагра», старшыня нашага райвыканкама Мікалай Баговіч даў у дарогу наказ: «Глядзі, не вяртайся з пустымі рукамі!» Вось і прыглянуўся мне там гэты прэс. Прадстаўляла яго фірма «Біяком-Тэхналогія» па цане мільярд 200 мільёнаў рублёў. Дамовіўся з хлопцамі, каб плаціць з растэрміноўкай на год. Скажу шчыра, што ніколькі не пашкадаваў за пакупку. Не кармы атрымліваем, а «чай». Безадыходная вытворчасць. Летась нарыхтавалі за сезон тысячу тон такіх кармоў, а сёлета ёсць ужо паўтысячы.\nДырэктар ААТ «Шаркаўшчынскі агратэхсэрвіс» Аляксандр Варона набыў прэс у студзені гэтага года ў дылерскім цэнтры ААТ «Глыбоцкі аграсэрвіс» па лізінгу з аплатай на 5 год. Таксама не можа ім нарадавацца. Вярнуўшыся днямі з «Белагра», прывёз адтуль спецыяльнае прыстасаванне для загрузкі рулонаў, каб не пашкодзіць «вопратку», і прыладу для разрэзу рулонаў на некалькі частак.\nТак што, хто вельмі жадае, той і мае.\nДобрае слова ў спробах укараніць перадавую тэхналогію нарыхтоўкі кармоў на Віцебшчыне трэба сказаць у адрас дылерскага цэнтра ААТ «Глыбоцкі аграсэрвіс». Ён заключыў дагавор на 5 год з нямецкай фірмай CLASS аб зборцы з яе камплектуючых прэсаў у Беларусі і атрымаў на гэта сертыфікат. За 2 гады глыбачане сабралі і адправілі ў гаспадаркі вобласці 23 прэсы.


Авіякампанія Air Canada запускае новыя перасадкі паміж Манрэалем і Келоунай\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Апошнія міжнародныя навіны » Апошнія навіны Канады » Авіякампанія Air Canada запускае новыя перасадкі паміж Манрэалем і Келоунай\nАвіякампанія • аэрапорт • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • Апошнія навіны Канады • навіны • Адказны • турызм • Размова пра турызм • транспарт • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Падарожныя сакрэты • Навіны турыстычнага провада • Розныя навіны\nГэты новы маршрут павялічвае значны ўплыў Air Canada на мясцовую эканоміку і правінцыю Брытанскай Калумбіі ў цэлым.\nДа пяці разоў на тыдзень беспасадкавыя рэйсы паміж Манрэалем і Келоўна.\nАвіякампанія звязвае даліну Окананаган з непасрэднымі рэйсамі да ўсіх чатырох цэнтраў Air Canada: Манрэаля, Таронта, Ванкувера і Калгары.\nНа маршруце будзе выкарыстоўвацца эканамічны парк Airbus A220-300 авіякампаніі Air Canada.\nСёння ў міжнародным аэрапорце Келоўна быў адсвяткаваны найноўшы ўнутраны маршрут авіякампаніі Air Canada з адзіным бесперасадачным рэйсам паміж Манрэалем і Келоўна. Рэйсы выконваюцца тры разы на тыдзень, павялічваючыся да чатырох разоў у сярэдзіне ліпеня і да пяці разоў у жніўні. На маршруце будзе выкарыстоўвацца эканамічны парк Airbus A220-300 Air Canada з кабінамі бізнес-класа і эканом.\nГэты новы маршрут дадае значны ўплыў Air Canada прыпадае на мясцовую эканоміку і эканоміку правінцыі Брытанскай Калумбіі ў цэлым. Да пандэміі COVID-19 Air Canada штогод уносіла каля 2.2 млрд. Долараў у ВУП да н.э. Акрамя таго, Келоўна зараз падключана да ўсіх чатырох цэнтраў авіякампаніі, якія злучаюць даліну Окананагана непасрэдна з шырокай глабальнай сеткай Air Canada, максімум з адной прыпынкам.\n«Мы рады запусціць адзіную беспасадкавую паслугу паміж Манрэалем і Келоунай, якая злучае два вядучыя турыстычныя напрамкі, папулярныя сярод квебекаў і брытанскіх калумбійцаў. Нашы новыя рэйсы на борце Air CanadaЗвышціхія і экалагічныя Airbus A220-300 таксама зручна прымеркаваны да сувязі з Атлантычным Канадам і за мяжой праз наш манрэальскі цэнтр. Па меры адкрыцця краіны мы рады дапамагчы сябрам і сям'і ўз'яднацца, а таксама падтрымаць аднаўленне эканомікі і турыстычную індустрыю Канады. Мы ведаем, што людзі рады зноў падарожнічаць, і мы будзем рады вітаць нашых кліентаў на борце », - сказаў Марк Галарда, старшы віцэ-прэзідэнт па планаванні сетак і кіраванні даходамі ў Air Canada.\n"Наш верны партнёр Air Canada яшчэ раз даказвае, наколькі яны цэняць нашых пасажыраў, дзякуючы гэтаму новаму маршруту Манрэаль - Келоўна", - сказаў Філіп Рэйнвіл, прэзідэнт і генеральны дырэктар ADM. «З абслугоўваннем аэрапорта YUL Montréal-Trudeau у цяперашні час зніжана, а магчымасці паездкі па-ранейшаму абмежаваныя, даданне гэтага новага канадскага месца адпачынку прыходзіць як раз у патрэбны час! Гэта выдатная магчымасць для квебекаў адкрыць для сябе цуды Заходняй Канады ў поўнай бяспецы на борце самалёта Airbus A220-300 новага пакалення, які значна бясшумней і сабраны ў Мірабеле (YMX), з мясцовымі ноу-хау. Больш мы прасіць не маглі! "\n"Бесперапынная служба Air Canada" Манрэаль-Келоўна "азначае велізарны рубеж для YLW, каб забяспечыць паездку паміж Квебекам і рэгіёнам Окананага", - сказаў Сэм Самаддар, дырэктар аэрапорта YLW - Міжнародны аэрапорт Келоўна. «Манрэаль быў важным рэгіёнам для турызму ў Окананагане, і мы шмат гадоў працавалі, каб дасягнуць гэтай сувязі. Я з нецярпеннем чакаю вітаць жыхароў Квебека і тых, хто праз Манрэаль падключаецца да нашага чатырохсезоннага раю ".\n"Мы рады бачыць, што гэты новы прамой рэйс з Манрэаля ў Келоўну адкрывае велізарныя магчымасці для ўнутраных паездак у рэгіёне Томпсан Окананаган", - сказала Элен Уокер-Мэцьюз, віцэ-прэзідэнт і выканаўца абавязкаў прэзідэнта і генеральны дырэктар турыстычнай асацыяцыі Томпсана Окананага. "За апошнія некалькі месяцаў мы рэалізавалі павышаны попыт з боку Квебека на запыты гандлёвых паездак, турыстычных СМІ і прыватных асоб, і гэтая новая прамая паслуга дапаможа задаволіць і павялічыць гэты попыт".\nAirbus A220-300 авіякампаніі Air Canada мае 12 месцаў бізнес-класа і 125 месцаў эканом-класа з мадэрнізаванымі забаўкамі ў палёце на кожным месцы ў самалёце. Кліенты маюць больш асабістай прасторы дзякуючы найшырэйшым эканом-месцам на флоце і найбуйнейшым рэзервуарам для самалёта такога памеру. Дадатковыя функцыі ўключаюць вялікія вокны і поўнакаляровы святлодыёдны экран і наладжвальнае асвятленне, якое спрыяе памяншэнню стомленасці падчас падарожжа. Высокія столі, дадатковая плячо і месца для захоўвання робяць гэты самалёт беспрэцэдэнтным інтэр'ерам у сегменце вузкага корпуса.\nA220 садзейнічае далейшаму прыцягненню авіякампаніі Air Canada да нулявых выкідаў да 2050 года дзякуючы сваім інавацыйным рэдуктарным турбавентыляцыйным рухавікам, якія, паводле прагнозаў, прывядуць да 25-адсоткавага зніжэння расходу паліва на месца. А220 таксама з'яўляецца самым ціхім самалётам у сваёй катэгорыі. Для атрымання дадатковай інфармацыі прачытайце інфармацыйны бюлетэнь Air Canada A220.\nУсе рэйсы Air Canada забяспечваюць назапашванне і выкуп авіякампаніі Aeroplan, а таксама кліентам, якія маюць права на доступ, доступ да прыярытэтных паслуг, залаў для кленовых лістоў і іншых пераваг.\nF святло R выхадны D выпінанне\nчас лятальны апарат Дзень аперацыі\nAC365 Манрэаль у Келоўну 19: 05 21: 35 Airbus A220-300 Пн, Чц, Пт, Сб, Нд\nAC364 Келоўна ў Манрэаль 10: 00 17: 30 Airbus A220-300 Пн, аўторак, пятніца, субота, нядзеля


Чаму Гомельская вобласьць будзе купляць электрычнасьць ва Ўкраіне?\n14 чэрвень 2004, 20:43\nКазімер Яноўскі, Гомель У хуткім часе Гомельская вобласьць будзе забясьпечвацца электрычнасьцю з Украіны. Чым тлумачыцца неабходнасьць імпарту электрычнасьці з Украіны?\nТут маюць месца стратэгічныя меркаваньні, каб не было татальнай залежнасьці ад Расеі. Перамовамі з украінскім бокам наконт пакупкі электрычнасьці займаецца міжурадавая беларуска-ўкраінская камісія ў пытаньнях гандлёва-эканамічнага супрацоўніцтва.\nБеларусь гатова ўжо зараз купляць да 2 мільярдаў кіляват-гадзін электраэнэргіі. Калі ва Ўкраіне будуць уведзеныя ў эксплюатацыю магутнасьці Ровенскай атамнай станцыі і кошт на электрычнасьць будзе прыймальным, то імпарт можа падвысіцца ў 2,5 – 3 разы.\nНазіральнікі лічаць, што Беларусь імкнецца цяпер знайсьці аптымальныя шляхі забесьпячэньня электрычнасьцю, каб не залежаць цалкам ад аднаго пастаўшчыка – Расеі. На тое ёсьць важкія прычыны.\nНават паўночная суседка – Літва, якая стала прадаваць электрычнасьць праз пасярэдніцкія арганізацыі акцыянэрнага таварыства “Адзіныя энэргасыстэмы Расеі”, запатрабавала высокі кошт. У гэтай сувязі ў лютым Беларусі прыйшлося адмаўляцца ад імпарту летувіскай электрычнасьці.\nКалі ўдасца хутка дамовіцца з Украінай, то ўжо ў жніўні Гомель можа атрымліваць украінскую электрычнасьць у так званым “высьпенным рэжыме”\nЯк патлумачыў дырэктар “Гомельэнэрга” Алег Рыхтэр, “высьпенны рэжым” азначае, што Гомель проста адключаць ад айчыннай сыстэмы сілкаваньня электрычнасьцю, і ён будзе забясьпечвацца выключна ўкраінскай электраэнэргіяй. Калі імпартаванай і ўласнай электрычнасьці будзе звыш патрэбы, яе будуць пераганяць у іншыя рэгіёны – на Магілёўшчыну альбо Меншчыну.\nАдмыслоўцы кажуць, што галоўная перашкода на перамовах – кошт на электрычнасьць. Украінцы прапануюць за кіляват-гадзіну сваёй электрычнасьці 3,2 цэнты. Гэта амаль у два разы вышэй, чым пагаджаюцца купляць беларускія энэргетыкі.\nТэхнічных прычынаў імпарту энэргіі з Украіны не існуе. Да катастрофы 1986 году Гомельшчына атрымлівала электрычнасьць з Чарнобыльскай атамнай станцыі. Электралініі з Украіны да Мазыра захаваліся.\nВось што кажа генэральны дырэктар прадпрыемства “Гомельэнэрга” Алег Рыхтэр:\n(Рыхтэр: ) “У нас на Ўкраіну чатыры лініі. Гэтыя лініі стаяць у рэзэрве. Іх хоць сёньня ўключай і працуй. Будзем адтуль атрымліваць энэргію”.


DELLA™ Грузаперавозкі з Кыргызстана ў Таджыкістан (знайсці спадарожны транспарт для перавозкі грузаў Кыргызстан - Таджыкістан)\n16.09–16.11 Свабодны і спадарожны транспарт. Грузаперавозкі Кыргызстан — Таджыкістан\nзмян. 15.09 07:07\nзмян. 13.09 05:44\nБішкек (KG) — Таджыкістан (TJ) тэнт 25 т 120 м³\nРаздзел «Спадарожны транспарт / Транспарт для грузаперавозкі Кыргызстан — Таджыкістан». Кампанія DELLA™ Грузаперавозкі заснавана ў лютым 1995 года. Наша місія — зручны і якасны інфармацыйны сэрвіс у сферы аўтамабільных грузаперавозак Беларусь — Беларусь і міжнародных грузаперавозак. Наш галоўны прыярытэт — актуальнасць інфармацыі. Дзякуем за цікавасць да нашага сэрвісу, заўсёды рады быць карыснымі для Вас!