Тэлеверcія спектакля «Пясняр» | Беларусь 3\nГалоўная » Навіны » Тэлеверcія спектакля «Пясняр»\nТэлеверcія спектакля «Пясняр»\nНаш тэлеканал працягвае ствараць і паказваць тэлеверсіі найлепшых спектакляў з рэпертуару беларускіх тэатраў. Хутка на «Беларусь 3» – мюзікл «Пясняр».\nНацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Максіма Горкага прэзентаваў мюзікл «Пясняр» у 2014 годзе. У 2016 гэты спектакль па п’есе Васіля Дранько-Майсюка стаў лаўрэатам Спецыяльнай прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дзеячам культуры і мастацтва, а таксама IV Нацыянальнай тэатральнай прэміі ў намінацыі «Найлепшая пастаноўка паводле твора беларускага аўтара».\nНа прыкладзе біяграфіі стваральніка і мастацкага кіраўніка ВІА «Песняры», народнага артыста Беларусі і СССР Уладзіміра Мулявіна рэжысёр-пастаноўшчык Валянціна Еранькова і кампазітар Аляксей Еранькоў паразважалі пра лёс сапраўднага творцы. Асаблівай часткай спектакля стала багатая музычная спадчына Уладзіміра Георгіевіча ў жывым выкананні артыстаў Горкаўскага.\nТэлепрэм’ера спектакля «Пясняр» адбудзецца 16 мая а 22:30.


100-годдзе Валянціна Таўлая ў Лідзе\n8 лютага ў г. Лідзе адзначалі 100-годдзе з дня нараджэння беларускага паэта Валянціна Таўлая. Лёс звязваў Валянціна Таўлая з многімі населенымі пунктамі Беларусі. Нарадзіўся ён 8 лютага 1914 г. у Баранавічах, пайшоў у школу ў Лідзе, жыў у Рудаўцы на Слонімшчыне і вучыўся ў Слонімскай гімназіі. Пасля польскіх турмаў і кароткага акрэсу жыцця ў БССР, зноў турмаў працаваў у 1939-41 гг. у лідкай газеце “Ўперад”, быў у падполлі на Наваградчыне, сядзеў у лідскай турме пры немцах, пасля вайны да 1947 г. працаваў у Менску.\nУсе гэтыя этапы жыцця Валянціна Таўлая прадстаўлены ў кнізе “Этапы жыццёвых дарог”, з прэзентацыі якой у Лідскай цэнтральнай народнай бібліятэцы імя Янкі Купалы і пачаліся ўрачыстасці. Аўтар кнігі супрацоўнік Лідскага гістарычна-мастацкага музея Анастасія Каладзяжная, аўтар прадмовы Станіслаў Суднік.\n“Факт да факту, падзея да падзеі, і з кнігі паўстае вобраз паэта-змагара і вельмі неардынарнага чалавека. Пры гэтым у кнізе вельмі мала чыста аўтарскага тэксту, яшчэ менш аўтарскіх эпітэтаў. Усе эпітэты ўзяты з выказванняў тых людзей, якія ведалі Валянціна Таўлая, якія жылі побач, якія побач змагаліся”, - гаворыцца ў прадмове\nНа свята прыехалі сваякі Валянціна Таўлая, землякі з Рудаўкі, і ў першую чаргу з Пецярбурга прыехала дачка Галінка з мужам, акадэмікам Ігарам Маціеўскім і прарэктарам Расійскага інстытута культуры і мастацтваў Юрыем Бундзіным.\nІ вось вам пецярбургская інтэлігенцыя - што Галінка Таўлай выдатна валодае беларус-кай мовай, то не дзіва, але на выдатнай беларускай мове размаўляў і Ігар Маціеўскі, які нарадзіўся ў Харкаве і ні дня не хадзіў у беларускую школу. Адным словам - Пецярбург.\nПасля прэзентацыі кнігі ўдзельнікі свята накіраваліся па таўлаеўскіх мясцінах Ліды. Бязлітасная вайна пакінула мала што аўтэнтычнае: згарэла хата, дзе жылі бацькі В. Таўлая, але захавалася турма “На Сыракомлі”. На верхніх паверхах сёння тут мэблевая фабрыка, склеп жа фактычна аўтэнтычны, а дзверы камеры № 13 цал-кам аўтэнтычныя.\nПасля турмы накіраваліся да рэдакцыі “Лідскай газеты” - спадкаемцы газеты “Уперад”, якая была заснавана ў 1939 годзе, і дзе з першых нумароў працаваў Валянцін Таўлай. У памяць пра гэта на будынку рэдакцыі была адкрыта памятная шыльда. Выканаў шыльду Рычард Груша.\nНаступным пунктам маршруту стала бібліятэка імя Валянціна Таўлая па вул. Фурманава. Бібліятэка носіць імя В. Таўлая ўжо 50 гадоў. Тут да 100-годдзя паэта падрыхтавана выстава твораў, а таксама быў зроблены прыгожы банэр з партрэтам паэта, радкамі верша, здымкам лідскай школы імя Людвіка Нарбута, у якой малы Валянцін пачаў свае ”ўніверсітэты” і дзе напісаў свой першы верш на польскай мове. У ніжняй часцы банэра мосцік цераз Лідзейку недалёка ад вуліцы В. Таўлая ў Лідзе.\nКульмінацыяй святкаванняў стала адкрыццё мемарыяльнай дошкі на доміку, дзе ў 1939-41 гадах жыў Валянцін Таўлай са сваёй першай жонкай Кірай. Домік ацалеў у вайну, але наўрад ці дастояў бы да нашага часу, каб падчас першага этапу рэстаўрацыі Лідскага замка ў 70-х гадах ХХ стагоддзя яго не абклалі цэглай. Тут размяшчаўся спорткамітэт, што зусім не адпавядала культурнай значнасці будынка, таму з 1994 года грамадскасць горада, і ў першую чаргу ТБМ, пачала кампанію па высяленні спорткамітэта і перадачы будынка аддзелу культуры з тым, каб адкрыць тут Лідскі літаратурны музей. І нарэшце ў 2010 годзе падчас падрыхтоўкі да “Дажынак-2010” з’явілася магчымасць ажыццявіць задуманае. Раённыя ўлады выдзелілі сродкі, правялі рамонт, і ў доміку быў адкрыты Літаратурны філіял Лідскага гістарычна-мастацкага музея. Домік зажыў новым літаратурным жыццём.\nУ савецкія часы на доміку вісела просценькая мемарыяльная дошка, якая нагадвала, што тут калісьці жыў паэт, але ў 90-я гады дошку знялі і згубілі.\nЭпапея з устаноўкай новай дошкі пачалася ў 2008 г. Некалькі разоў праекты заварочваліся Гарадзенскай мастацкай радай, пакуль нарэшце перад 100-годдзем справа ўстаноўкі мемарыяльнай дошкі не стала справай гонару Лідскага райвыканкама. Праект дошкі нарэшце быў зацверджаны ў Гародні, былі знойдзены грошы, і вось намеснік старшыні Лідскага райвыканкама Віктар Францавіч Пранюк, дачка Валянціна Таўлая - Галінка Таўлай, скульптар - Рычард Груша адкрылі дошку, завяршыўшы тым самым 20-гадовую гісторыю давядзення да годнага ўзроўню ўшанаванне памяці слаўнага сына Беларусі, патрыёта і змагара, выдатнага паэта Валянціна Таўлая.\nНепасрэдна пасля адкрыцця дошкі Галінка Таўлай сказала карэспандэнту Радыё Рацыі:\n- Калі я сённа пабачыла колькасць людзей, якія прыйшлі на гэтае свята ў бібліятэку... Цяжка было стрымаць пачуц-ці. Гэта было настолькі ўражліва. Трэба сказаць, што па-мяць пра Таўлая сапраўды здзіўляе - гэта прайшло столькі гадоў, чалавек пражыў такое непрацяглае жыццё і заставіў такую добрую памяць пра сябе, пра сябе, як чалавека, які заўсёды быў за Беларусь.\nНаступным этапам святкавання стала тэатралізаваная пастаноўка з біяграфіі Валянціна Таўлая. Ролю Валянціна выконваў рэжысёр Лідскага народнага тэатра Алег Лазоўскі, а ролю Кіры грала супрацоўніца Лідскага гістарычна-мастацкага музея Ілона Мерава. І Ліда не была б Лідай, каб не прагучаў той самы першы верш паэта на польскай мове пра верабейку, які В. Таўлай напісаў у Лідзе.\nА ў літаратурна-музычнай гасцёўні, апошнім пункце маршруту, можна было нарэшце перадыхнуць, пазадаваць пытанні, выказацца, пачытаць вершы. Выступіла Ніна Пазняк, сенатар ад г. Ліды, намеснік начальніка ідэалагічнага аддзела А. Самсонаў распавёў пра малавядомыя моманты стварэння музея. А нам застаецца сказаць, што на розных этапах сілы і талент для арганізацыі свята прыклалі самыя розныя людзі: Ірына Саўсян - дырэктар цэнтральнай бібліятэкі, Кацярына Серафіновіч - рэдактар “Лідскай газеты”, Ганна Драб - дырэктар Лідскага гістарычна-мастацкага музея, супрацоўнікі музея Анастасія Каладзяж-ная і Алесь Хітрун, супра-цоўнікі мэблевай фабрыкі і бібліятэкі імя В. Таўлая, і ні аднаго збою, усюды высокі ўзровень культуры. Прыемна, ганарова і амаль усё па-беларуску.\nЛіда шануе роднае і ўмее гэта рабіць.


У панядзелак 2 чэрвеня проста на працоўным месцы міліцыянты затрымалі жыхарку Наваполацку Алену Радзькову. Яе адвезьлі ў аддзяленьне і склалі пратакол за правапарушэньне паводле частцы 3-й артыкулу 23.34. Спадарыню Алену вінавацяць ва ўдзеле ў несанкцыянаваным пікетаваньні. Яна – сябра ініцыятыўнай групы Сяргея Чэрачня. Суд прызначаны на 15 чэрвеня.\nУ Наваполацкім судзе 1 чэрвеня разьбіралі шэсьць адміністрацыйных справаў, пачатых супраць чатырох чалавек. Усе яны – удзельнікі сустрэчы з блогерам Сяргеем Ціханоўскім, які рабіў стрым з Наваполацку 29-га красавіка. Двое зь іх яшчэ й «кармілі галубоў» 3-га траўня – прыйшлі на цэнтральную плошчу горада, каб прагуляцца і паразмаўляць пра надзённае са сваімі знаёмымі, паведамляе Беларускае Радыё Рацыя.


На пачатку снежня 2021 года суд Цэнтральнага раёна Мінска прызнаў экстрэмісцкімі матэрыяламі інфармацыйную прадукцыю тэлеграм-канала «Радыё Свабода-Беларусь» і аналагі ў сацсетках і YouTube. 23 снежня Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь прызнала Беларускую службу Радыё «Свабода» экстрэмісцкім фарміраваннем. Стварэнне такога фарміравання або ўдзел у ім з’яўляецца ў Беларусі крымінальным злачынствам.\n↑ Беларускай рэдакцыі «Радыё Свабода» — 55 гадоў Архівавана 3 чэрвеня 2009.// Наша Ніва. 20 мая 2009\n↑ Бібліятэка Свабоды. XXI стагодзьдзе Архівавана 20 ліпеня 2008.// Радыё «Свабода». 17 студзеня 2008\n↑ Тэлеграм-канал і сацсеткі «Радыё Свабода» прызнаныя экстрэмісцкімі (нявызн.) . Наша Ніва (3 снежня 2021). Праверана 30 снежня 2021.\n↑ «Радыё Свабода» прызналі экстрэмісцкім фармаваннем (нявызн.) . Наша Ніва (23 снежня 2021). Праверана 30 снежня 2021.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Беларуская_служба_Радыё_«Свабода»&oldid=4034467"\nАпошнія змены 25 студзеня 2022 а 19:11\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 19:11, 25 студзеня 2022.


"Дыскрэдытацыя органаў улады". Пракуратура выказалася пра ціск на Гродзенскі дзіцячы хоспіс - Hrodna.life\n«Дыскрэдытацыя органаў улады». Пракуратура выказалася пра ціск на Гродзенскі дзіцячы хоспіс\n23 чэрвеня 2021, 14:38\nПадапечныя Гродзенскага дзіцячага хоспіса. Фота: Алена Кавальчук\nІнфармацыя пра ціск на Гродзенскі дзіцячы хоспіс у інтэрв'ю 18 чэрвеня euroradio. fm недакладная і скажоная «ў мэтах дыскрэдытацыі органаў улады», мяркуе пракуратура Гродзенскай вобласці.\nАб чым інтэрв'ю?\nУ інтэрв'ю 18 чэрвеня дырэктар хоспіса Вольга Вялічка расказвала пра ціск на хоспіс. Вольга казала, што яны двойчы пісалі заяву ў СК з просьбай вярнуць апарат ШВЛ, але яго не аддалі. Таксама яна паведаміла пра ціск на супрацоўнікаў з боку работнікаў ДФР і СК і ўскрыцці памяшканняў хоспіса.\nПракуратура з ёй не пагадзілася. Паводле інфармацыі на сайце, прымусова памяшканні судовыя выканаўцы не ўскрывалі. Скаргі ад супрацоўнікаў хоспіса на дзеянні службовых асоб Следчага камітэта і органаў прымусовага выканання не паступалі, паведамілі ў пракуратуры.\nПракуратура аб канфіскацыі ШВЛ\nСупрацоўнікі Следчага камітэта ў студзені і сакавіку 2021 года прасілі супрацоўнікаў забраць апарат ШВЛ, але яны гэтага не зрабілі, паведамілі ў пракуратуры. Яны адзначылі, што адабранне апарата ШВЛ не паўплывала на дзейнасць хоспіса, таму што там аказваюць не медыцынскія паслугі, а паліятыўную дапамогу. Акрамя таго, у бальніцах дастаткова ШВЛ у тым ліку для падапечных хоспіса.\nАб ускрыцці памяшканняў загаварылі, калі Вользе Вялічка 17 чэрвеня напісаў у Viber чалавек, які прадставіўся судовым выканаўцам. Ён паведаміў, што калі супрацоўнікі хоспіса не дадуць ключы ад памяшканняў, іх прымусова ўскрыюць з супрацоўнікамі РАУС. Да гэтага дзве арганізацыі разарвалі дамову арэнды з хоспісам.\nЧытайце таксама: Бывшие помещения Гродненского детского хосписа хотят принудительно вскрыть\nАдвакат Алеся Пушкіна пазбавіцца ліцэнзіі. Яе выключылі з калегіі адвакатаў\n« Сямёра суддзяў у Гродзенскай вобласці сышлі з працы. Некаторых перавялі ў раённыя суды


Паветра азанаванне бясплатная версія УФ святлодыедаў машына трубаправода havc рашэнне UVC святла ультрафіялетавыя бактэрыцыдныя лямпы для кандыцыянера, Кітай паветра азанаванне бясплатная версія УФ святлодыедаў машына трубаправода havc рашэнне UVC святла ультрафіялетавыя бактэрыцыдныя лямпы для кандыцыянера паветра вытворцы, пастаўшчыкі, фабрыкі - ФЭТОН Corporation з.,ТАА\nАчыстка паветра Азон Бясплатная версія УФ-святлодыёды HAVC рашэнне uvc святло бактэрыцыдная ультрафіялетавая лямпа для кандыцыянера\nВыкарыстанне: прамысловае ці камерцыйнае выкарыстанне\nДаўжыня хвалі: УФ-З\nЭфектыўнасць: хуткасць стэрылізацыі 99.9%\nРазрастанне бактэрый і вірусаў павялічыла попыт на ачышчэнне паветра, тады ўсё больш і больш людзей звяртаюць сваю ўвагу на ўльтрафіялетавы прамень, каб стэрылізаваць і забіваць вірусы.\nПачнем з уласцівасцей УФК.\nВам можа быць цікава, калі мы стаім пад сонечным святлом, якое змяшчае УФК, ці можам мы яго "дэзінфікаваць"? На жаль, адказ не.\nХоць здольнасць да стэрылізацыі ўльтрафіялетавага выпраменьвання надзвычай моцная, здольнасць да пранікнення ў аб'екты (уключаючы паветра) надзвычай слабая. Перш чым дабрацца да зямлі, усе ўльтрафіялетавыя лямпы будуць адфільтроўвацца азонам у атмасферы.\nМенавіта таму для дэзінфекцыі нам трэба выкарыстоўваць носьбіт, падобны на ультрафіялетавыя лямпы.\nIn addition, it also means найбольш hand-held ultraviolet lamps on the market are useless.\nПаколькі УФК у крыніцы святла проста не можа пракрасціся ў шкло, і нават калі выпадкова ён дасягне мэты, гэта толькі 5% энергіі.\nЯк мы ўсе ведаем, бактэрыі можна сустрэць усюды, дзе хвароба хутка распаўсюджваецца праз насельніцтва. І vірусы могуць хутка распаўсюджвацца праз паветраныя кроплі.\nКаб ачысціць паветра, можна з UVC work efficiently by causing permanent damage to the DNA or RNA of the bacteria & viruses without the use of chemicals. Гэта спосаб страціць функцыі заражаных клетак, каб пазбегнуць распаўсюджвання хваробы.\nТады, якія перавагі ўльтрафіялетавых святлодыёдаў у параўнанні з ультрафіялетавымі лямпамі пры ачыстцы паветра?\nТакім чынам, the main application scenarios of UVC LEDs are not at the household level, but at the industrial level.\nКалі ён выкарыстоўваецца ў вузкім і закрытым памяшканні і не патрабуе ручной працы, ён можа дасягнуць найлепшага балансу паміж прадукцыйнасцю і коштам.\nУ мінулым звычайны кандыцыянер доўга доўга стэрылізаваў выпарнік пры высокай тэмпературы, і дыяпазон эфектаў быў абмежаваны паверхняй выпарніка, што не магло гарантаваць эфектыўнага знішчэння мікробаў у паветры.\nЦяпер, дзякуючы тэхналогіі UVC LED, паветра можа быць стэрылізавана ў рэжыме рэальнага часу падчас цыркуляцыі, а хуткасць гібелі бактэрый дасягае 99.9%.\nУ той жа час усярэдзіне кандыцыянера размяшчаюцца ўльтрафіялетавыя святлодыёды, якія апрамяняюць толькі выпарнік кандыцыянера і які праходзіць паветра, таму ён не пранікае ў цела для асвятлення чалавечага цела.\nКалі ў вас ёсць якія-небудзь запыты ў святлодыёдных святлодыёдах, ці вы хочаце даведацца больш пра растворы для стэрылізацыі, калі ласка, пакіньце сваё паведамленне для паглыбленага абмеркавання.


Лучай гістарычнай Ашмяншчыны – рэзідэнцыя астраномкі-мецэнаткі ў XVIII стагоддзі (ВІДЭА)\nКасцёл Святога Тадэвуша ў Лучаі. Фота з сайта belarus-travel.livejournal.com\nДоўгі час Лучай сярод іншых паселішчаў усходняй Ашмяншчыны нічым не вы-Лучаўся. Пакуль у XVIII стагоддзі тагачасныя гаспадары мястэчка не вырашылі зрабіць тут цэнтр каталіцызму.\nТады ж Альжбета Пузына з Агінскіх ператварыла Лучаі ў сваю рэзідэнцыю, але не для забаваў. Тут яна на навуковым узроўні займалася астраноміяй. Больш за тое, рэгулярна праяўляла сваю шчодрасць, за што генерал ордэна Ларэнца Рычы зацвердзіў адмысловую малітву ў гонар беларускай мецэнаткі (за Альжбету езуіты маліліся ва ўсіх курыях ордэна па ўсім свеце!), а за падтрымку астраноміі ў ВКЛ была ўвекавечаная Міцкевічам у “Пану Тадэвушу”.


Яўген Шастакоў: постсавецкія інтэграцыйныя аб'яднанні «выйшлі з СНД» | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Яўген Шастакоў: постсавецкія інтэграцыйныя аб'яднанні «выйшлі з СНД»\nЯўген Шастакоў: постсавецкія інтэграцыйныя аб'яднанні «выйшлі з СНД»\nУчора ў Выканкаме Садружнасці Незалежных Дзяржаў прайшла міжнародная канферэнцыя «Мінскага дыялогу» «25 гадоў без СССР: куды вядуць постсавецкія траекторыі?». Удзельнікі абмеркавалі здабыткі і страты краін, што раней уваходзілі ў Савецкі Саюз.\nНамеснік міністра замежных спраў Яўген ШАСТАКОЎ заявіў, што ўнікальнасць Садружнасці можна ахарактарызаваць наступным чынам: агульная культурна-гістарычная спадчына, памножаная на ўсебаковае шматпланавае супрацоўніцтва.\nНамеснік кіраўніка дыпламатычнага ведамства звярнуў увагу, што ні адно з постсавецкіх інтэграцыйных аб'яднанняў не церпіць сёння такой жорсткай крытыкі, як СНД.\n— І пры гэтым усе яны без выключэння: і Саюзная беларуска-расійская дзяржава, і Арганізацыя Дамовы аб калектыўнай бяспецы, і Еўразійская эканамічная супольнасць, вобразна кажучы, — «выйшлі з СНД», — адзначыў Яўген Шастакоў. — Іх удзельнікі выбудоўваюць інтэграцыйныя сувязі, якія ў той ці іншай меры карэлююць з працэсамі, пачатымі менавіта ў Садружнасці. Ідуць складаныя працэсы замяшчэння, пошуку і запаўнення ўласных ніш, адсячэння дублюючых альбо неэфектыўных функцый. Не памылюся, калі скажу, што менавіта СНД у найбольшай меры асацыюецца з постсавецкай прасторай.\nЗагаловак у газеце: «Стартавая пляцоўка» інтэграцыі\nАляксандр Лукашэнка прымае ўдзел у самітах ЕАЭС і СНД\nРасіяне лічаць Беларусь самай паспяховай і стабільнай краінай у СНД\n406 Якім павінен быць вучэбны дапаможнік у ХХІ стагоддзі?\n346 Якія аперацыі беларускія афтальмолагі робяць пры катаракце, глаўкоме і іншых хваробах вачэй\n308 У пачатку жніўня ў пасёлку Ратамка сабака моцна пакусаў за твар васьмігадовую дзяўчынку\n298 Як развіваецца глабальнае супрацьстаянне ЗША і Кітая?\nУ парламентах Беларусі і Вялікабрытаніі могуць з'явіцца групы дружбы\nВіцэ-спікер Палаты прадстаўнікоў наведае Панаму\nЯк банк дапамагае рамантаваць школы Гродзеншчыны\nУ Гродне запрацавала энергаэфектыўная аўтамыйка на сонечных батарэях


(Беларуская) TUT.BY Гісторыі з жыцця: беларускамоўны бізнэсмэн, выкладчык фізікі, праграміст і… робат | (Беларуская) Лабараторыя распазнавання і сінтэзу маўлення\n(Беларуская) Хатняя › СМІ пра нас › (Беларуская) TUT.BY Гісторыі з жыцця: беларускамоўны бізнэсмэн, выкладчык фізікі, праграміст і… робат\n(Беларуская) TUT.BY Гісторыі з жыцця: беларускамоўны бізнэсмэн, выкладчык фізікі, праграміст і… робат\nНе філолагі, не гісторыкі, не культурныя супрацоўнікі, але беларускамоўныя. У Міжнародны дзень роднай мовы TUT.BY знайшоў беларускамоўных там, дзе іх не так часта сустрэнеш. І хаця для ўсіх апытаных даваць інтэрв’ю пра беларускую мову ў Беларусі падаецца дзіўным, адмовіць яны не змаглі і распавялі пра свой шлях да роднай мовы.\n“Табе не падабаецца ўлада, яшчэ што, ты не трындзі, а пачні з сябе”\nАндрусь Палевіч пачаў вывучаць беларускую мову ў 33 гады. Сёння яму 40, ён дырэктар мэблевай кампаніі “AUPI”. Адзін з абавязковых момантаў карпаратыўнай этыкі – вітацца, развітвацца і дзякаваць па-беларуску. На сценах у кабінеце Андруся карціны з “крылатымі” гусарамі, шляхцічамі ў строях, ілюстрацыяй бітвы пад Кірхгольмам. Ролю сметніцы выконвае ступа, якую мужчына набыў на рынку “Поле цудаў”.\nМы сядзім за круглым сталом, вакол мэбля, якую вырабляюць у кампаніі Андруся. Побач – галоўны інжынер кампаніі Алесь Падзько. Таксама беларускамоўны. Мэбля тут, прынамсі, мае беларускамоўныя назвы: “рамонак”, “войцех”, “ваявода”.\n– Але назвы напісаны на лацінцы, таму калі пакупнікі тэлефануюць, то часта замест “ваявода” кажуць “ваджывуда”, – усміхаецца Алесь.\n– Дзеці ваенных маглі не вывучаць мову. Добрая мама сказала, навошта табе гэтая мова, і мяне аднялі ад беларускай. Па-беларуску пачаў размаўляць, калі жонка была цяжарная. Бо думаў, што я буду распавядаць сыну пра тое, хто такія беларусы, якая ў нас гісторыя, мова. Я набыў шмат музыкі і беларускамоўных аудыёкніг, выкінуў з машыны ўсё рускамоўнае і англамоўнае. Граматыку вывучыў па “Лемантару” каталіцкаму, там ўсё было на лацінцы. Па-беларуску я таксама пішу толькі на лацінцы, – кажа ён.\n– Адзін адказаў дызайнерам, другі – калхознікам, мой сказаў, што, як тата, хоча займацца мэбляй. Пасля запыталіся пра іх самую вялікую мару. І адна дзяўчынка сказала, што марыць прачнуцца – і каб школа ўзарвалася. І так шчыра гэта сказала. Яе і яе бацькоў настаўніца пасля прэсавала, што не з радасцю дзіця ідзе ў школу. Ну, сказала дзіця так. Што тут такога? – задаецца пытаннем ён.\nАндрусь і Алесь распавядаюць, што ў крамах прадаўцы горш за ўсё рэагуюць на слова “вітаю”. Наогул не ўлаўліваюць, што гэта азначае і перапытваюць: “Віталік?”.\n– Ездзілі разам у Познань і таксама размаўлялі толькі па-беларуску. У гатэлі жанчына тыдзень з намі гутарыла, а пасля кажа: “Як паны добра вывучылі польскую мову”. Я пярэчу: “То не польская, то беларуская мова”. А яна адказвае: “А мне падалося, што вы размаўляеце па-польску, але з расійскім ухілам”, – успамінае Андрусь.\n– Дыяспара ў Беларусі…. Пасля, калі ў нас пыталіся, хто вы такія, мы адказвалі: “Дыяспара беларуская”, – успамінаюць суразмоўцы.\n– Патэлефанавала і кажа: “Хочу продавать мебель”, – апавядае Алесь. – З першых словаў падалося, што для яе беларуская мова штосьці непрывабнае. Але ж яна выкладчыца і так пра мову кажа…\n– Калі я беларус, у мяне мову не адбярэш. Мова – гэта не палітыка. Я да дэмакратыі стаўлюся кепска, – кажа пра светапогляд Андрусь (гомасэксуалізм і дэмакратыя ў суразмоўцы ідуць поруч. – Аўт.). – Таталітарызм – гэта пункт гледжання. Хто моцны, той і праў. Я ў сябе дэмакратыю не магу прымяніць. Уявіце, я бы зараз пайшоў з рабочымі разводзіць дэмакратыю. Ён бы не працу рабіў, а трындзеў. А яго задача – працаваць і зарабляць грошы. А калі яму не падабаецца, як паводзіць сябе дырэктар? Ён тут мне пачне забастоўкі, Майдан ладзіць? Тут могуць працаваць тыя, хто жыве па маіх правілах. Мае правілы – рабіць сваю працу.\n– Табе не падабаецца ўлада, яшчэ што, ты не трындзі, а пачні з сябе. Жадаеш размаўляць па-беларуску, дык размаўляй. Жадаеш быць свядомым, адукоўвай сябе, рабі сваю працу, – кажа ён.\n– Пераемнасці хацелася б ад дзядоў. Мы сёння аднаўляем тое, што бацькі не перадалі,– кажа ён.\n“На падрыхтоўчых курсах у 9-м класе мы пачынаем вывучэнне мовы з нуля”\nІгар Варакса – беларускамоўны фізік. Сёння ён працуе намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце Ліцэя БДУ. Суразмоўца кажа, што беларусізаваўся сем гадоў таму, калі нарадзілася дачка. Сёння ён глядзіць на свой “эксперымент” з гонарам і распавядае, што дачка адна з лепшых па мове ў класе.\nШлях да мовы Ігара Вараксы пачаўся ў дзяцінстве, калі бацькі адправілі яго да бабулі і дзядулі ў вёску Семежава Копыльскага раёна ў “выгнанне”. Сёння ён ім за гэта ўдзячны, таму што менавіта на вёсцы змог спасцігнуць родную мову.\n– Памятаю, калі мы з бацькам паехалі да яго сябра ў Мінск, і я гуляў з іншымі дзецьмі, зразумеў, што размаўляю не так, як яны. Хаця думаў, што размаўляю на рускай мове. Нібыта пра тое самае гутарым, але рознымі словамі, – расказвае ён.\n– Зараз БДУ лічыцца рускамоўным ВНУ, але на першых курсах мне пашчасціла вывучаць вышэйшую матэматыку па-беларуску. Цяпер я вельмі ўдзячны выкладчыку матэматычнага аналіза Віктару Карнеявічу Ахраменку, які сваім прыкладам паказаў, што беларуская мова прыдатная не толькі для хатняга ўжытку, але і для вырашэння сур’ёзных матэматычных задач, – успамінае ён.\n– Я паглядзеў, што ў дзяцей у першым класе цяжка ідзе беларуская мова. Яны яе ўспрымаюць накшталт ангельскай і ўвогуле не разумеюць. Дзіцяці трэба было аблегчыць жыццё. Я ў сям’і пачаў гаварыць выключна па-беларуску, жонка – па-руску. Але, калі дома пяройдзеш на мову, то і па жыцці будзеш на ёй гаварыць, – распавядае ён.\n– Ёсць ужо шаблоны адносін. Таму бывае так, што з імі ненаўмысна пераходзіш на рускую мову, – тлумачыць.\n– Зараз дачка ходзіць у першы клас, і я магу ацаніць, што атрымалася. Неяк на бацькоўскім сходзе класны кіраўнік сказала: “Лиза Варакса – моя палочка-выручалочка. Никто в классе слова не знает, а она знает”. Тое, што я планаваў, тое і атрымалася,– зазначае ён і працягвае гісторыяй з жыцця: – Памятаю, як ішлі з крамы і гутарылі з дачкой. Нас нейкая жанчыла нагнала і кажа: “Что вы портите жизнь ребенку? Вы представляете, как ей будет тяжело?”\n– Наклад у кніг па тысячы-дзве асобнікаў. Адчуваеш сябе “элітай” у тым сэнсе, што толькі ў 1000 чалавек на Беларусі такая кніжка ёсць, – усміхаецца ён.\n– Аднойчы, праўда, трэба было CD-R дыск набыць. Забег ля ГУМа ў падземным пераходзе ў краму. Кажу: “Дайце, калі ласка, мне CD-R таннейшы, неістотна які”. Калі расплаціўся, гляджу, што мне далі тонкі канверцік, але па кошце дыск быў не самы танны. Напэўна, падумалі, што “танней” перакладаецца на рускую мову як “тоньше”, – узгадвае ён.\n– Па роду дзейнасці мне шмат даводзіцца размаўляць па тэлефоне. Часта людзі рады пачуць на тым канцы беларускую мову. Кожны другі кажа, што хацеў бы размаўляць, але многіх слоў не памятае, няма практыкі. Але калі падабаецца мова, то трэба хаця б зрабіць першы крок, а лексіка назапасіцца з цягам часу, – зазначае ён.\n– Я не хачу быць песімістам, але наконт росквіту мовы ў найбліжэйшай будучыні не ўпэўнены. Зараз у Ліцэі БДУ праходзіць другі этап рэпетыцыйнага тэсціравання, то толькі кожны чацверты ліцэіст абірае беларускую мову, тры чвэрці ліцэістаў выбіраюць рускую. Дый наогул мовы ў старэйшай школе павінна быць больш. Напрыклад, у ліцэях згодна з тыпавым вучэбным планам па адной гадзіне беларускай і рускай мовы на тыдзень на ўсіх накірунках адукацыі акрамя філалагічных, а ў базавай школе па дзве гадзіны на тыдзень. Гэтага, на маю думку, мала. У выніку атрымліваецца, што ні адной, ні другой мовы дасканала не ведаюць, – прыводзіць прыклад суразмоўца. Амаль такая ж сітуацыя і з выпускнікамі базавай школы.\n– Большасць абітурыентаў Ліцэя БДУ, якія паступаюць на філалагічны накірунак адукацыі, не разумеюць літаратурныя тэксты. У іх няма моўнай практыкі, не ведаюць лексіку. У апошнія гады нават давялося істотна перапрацаваць змест падрыхтоўчых курсаў па беларускай мове і літаратуры. Раней мы зыходзілі з таго, што выпускнікі базавай школы (прынамсі, тыя, хто збіраецца паступаць на філалагічны накірунак адукацыі) ведаюць мову, могуць на ёй размаўляць і нам трэба толькі ўдасканаліць іх веды. Цяпер мы вялікую ўвагу надаем вывучэнню лексікі, словаўтварэнню, будове сказаў. Фактычна на падрыхтоўчых курсах у 9-м класе мы пачынаем вывучэнне мовы з нуля, – кажа ён.\nЮрась Гецэвіч размаўляе па-беларуску сам і робатаў мове навучыў. Малады чалавек – кандыдат тэхнічных навук, загадчык лабараторыі распазнавання сінтэзу маўлення Аб’яднанага інстытута праблем інфарматыкі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Разам з камандай з лабараторыі ён распрацаваў праграму, якая можа агучваць тэксты. Юрась уводзіць тэкст “Прывітанне, ТУТ БАЙ!” на сайце праграмы, націскае на пімпачку – і камп’ютар вітаецца.\nВідэа мабільных аўтаномных беларускіх робатаў, якія размаўляюць, з выставы “TIBO-2013”:\n– Я жыў у вёсцы, што каля горада Ліда. Там гавораць па-простаму – слова па-беларуску, слова па-польску, слова па-літоўску, слова па-руску. Мясцовыя ствараюць шмат народных прымавак і жартаў. Калі прыехаў у Мінск, думаў, што тут усе гавораць па-беларуску. Бо дзе жывуць людзі, якія пішуць кніжкі, па якіх вучыўся? У Мінску. Вуліца Скарыны дзе? Таксама тут. Але ж помнік трэба ставіць, мабыць, транспартнікам, бо амаль усё, што датычыцца іх працы – назвы вуліц, прыпынкі, абвесткі – па-беларуску. Каб астатняе было на мове, не хапае рашэння і пасвячэння ў гэта нашага народу, – разважае Юрась.\n– Я ўбачыў, што ва ўніверсітэце студэнты прыкідваюцца, што не гавораць на беларускай мове. Калі ад бацькоў трэба сала, бульба, грошы, то просяць па-простаму. Я сам быў такім на першым курсе. Прыкідваўся, што не ведаю мовы простай і гаварыў, як у тэлевізары паказваюць. Але пасля таго, як прыйшоў да Бога ў евангельскай царкве, то зразумеў, што Бог прапанаваў праз Ісуса Хрыста нашаму народу прабачэнне грахоў. Калі мы нешта адкідаем, то аўтаматычна не прымаем усіх падарункаў ад Бога, таму і маем праблемы зараз. Для мяне сёння адысці ад мовы ў Беларусі, роўна як адыйсці ад веры ў Бога, бо мне не хочацца патрапіць у пекла пасля сканчэння майго фізічнага жыцця, – тлумачыць Юрась.\n– Чаму мы ў біятлоне перамагаем? Таму што гэта від спорту, які нагадвае пра добра спрактыкаваны асноўны занятак беларускіх паўстанцаў ці партызанаў: бегаць на лыжах па лесе і ўдала патрапляць са стрэльбы, – усміхаецца ён.\n– У Амерыцы сустракае адзін беларус другога. І на якой мове яны размаўляюць? На рускай. Але чаму? Прымусу няма, таго няма, сяго няма, а ўсё адно па-руску гавораць.\n– У пашпартным стале бываюць пытанні, калі бланк рускамоўны запаўняеш па-беларуску, – успамінае ён. – Усё запоўніш, як трэба, а табе кажуць: “Вас не перапрапішуць”. “Чаму?” – пытаюся. “Вы напісалі па-беларуску!” – адказваюць. “Вы што? Вы ж пашпартысты? У нас беларуская мова гарантавана Канстытуцыяй”, – раблю заўвагу. А мне адказваюць: “У нас ёсць інструкцыя пра справаводства”. Але што вышэй: Канстытуцыя ці інструкцыя? Падобнае здарался ў банку, у ваенкамаце…\n– Калі жонка задалася пытаннем атрымаць вадзіцельскія правы, я сказаў: “Перакладзеш правілы дарожнага руху на беларускую мову, пойдзеш вучыцца”. Таму ўзялі і пераклалі, – паказвае ён дапаможнік па правілах дарожнага руху на беларускай мове.\n– Мова – гэта тое, што нам даў Бог, і мы павінны гэтым карыстацца. Калі мы гэтым карыстаемся, то маем блаславенне. Думаю, што большасць цяперашніх кіраўнікоў скончылі беларускамоўныя школы, яны маглі б вельмі добра дапамагчы беларускаму народу, калі б вярнуліся да беларускага, – лічыць ён.\n21 лютага 2014 у 12:52Наталля Кастюкевіч / Фота: Аляксандр Васюковіч, TUT.BY\nСпампаваць (PDF, 1.29MB)


“Што ў душы мастака, тое і на палатне…”. Мікалай Кірэеў | Официальный сайт Чаусской районной газеты "Искра"\nГлавная > Нашы творчыя праекты > “Што ў душы мастака, тое і на палатне…”. Мікалай Кірэеў\nПросмотров: 427 05.07.2017 17.10.2017 Нашы творчыя праекты\n«Чавуская зямля багатая на таленавітых людзей, што праславілі сваю малую радзіму поспехамі ў розных сферах дзейнасці. І асабліва шмат іх у сферы творчай. Асобная кагорта – мастакі-жывапісцы, якія называюць сябе “вучнямі Самойлава”. Менавіта ён, Рыгор Фёдаравіч, школьны настаўнік малявання, блаславіў іх некалі у вялікае мастацтва, разгледзеўшы парасткі таленту. І вучні не падвялі, дасягнуўшы на гэтай ніве значных поспехаў. “ЧАВУСЫ – АСЯРОДАК МАСТАЦТВА” – пад такой рубрыкай з сённяшняга нумара “Іскры” мы пачынаем друкаваць цыкл публікацый, прысвечаных нашым землякам-творцам. І ў памяць аб іх першым настаўніку… » (с) “Іскра”\nЯркія восеньскія фарбы на фоне пахмурнага неба неяк па-асобаму пранізлівыя. Тры тонкіх дрэўцы – і бяскрайняя размытая далячынь. Што там, за гэтай дымкай? Кожны можа сам дамысліць, намаляваць у сваім уяўленні. Мабыць, такой і была задумка аўтара: пакінуць у сваім творы нейкую тайну, даць волю фантазіі гледача. І сапраўды, складаецца ўражанне, што ўступаеш з тым, што намалявана, у нейкі духоўны кантакт. Мне, напрыклад, гэты мясцовы пейзаж нагадаў, як у маленстве з суседскай дзятвой бавілі час на беразе мясцовай рачулкі. Дзе яны, тыя бесклапотныя дзянькі, за якім гарызонтам схаваліся? Шчымліва і сумна на сэрцы…\nКарціна «Родныя мясціны», аб якой ідзе гаворка – адна з чатырох, што падарыў Чавускаму гісторыка-краязнаўчаму музею наш зямляк, беларускі жывапісец Мікалай Кірэеў. Менавіта там, на яго персанальнай выставе, ўпершыню ўбачыла больш 10 гадоў таму і яе, і іншыя творы Мікалая Уладзімі-равіча. Трэба сказаць, яны не зусім звычайныя. У гэтага мастака – свой, непаўторны творчы почырк. Няма таго «фата-графічнага» адлюстравання рэчаіснасці (што бачу – тое і малюю). Здаецца, што ў сваіх палотнах ён увасабляе ўласнае ўяўленне аб жыцці, а колер на іх набывае самастойную драматургію, становіцца яшчэ больш актыўным выяўленчым сродкам. Зрэшты, ён і сам казаў у адным са сваіх інтэрв’ю: «Каб карціна атрымалася, яе трэба пражыць…»\n…Мікалай Кірэеў нарадзіўся ў вёсцы Сушчэўская Слабада нашага раёна. Пазней, калі сям’я пераехала жыць у Чавусы, вучыўся ў сярэдняй школе №2. Ужо тады ў хлопчыка праявіліся здольнасці да малявання, якія прыкмеціў і дапамог развіць яго настаўнік Рыгор Фёдаравіч Самойлаў. Многія з яго вучняў, што мелі, як кажуць, «іскру талента ад Бога», абралі сваім прафесійным шляхам з лёгкай рукі гэтага таленавітага настаўніка і цудоўнага чалавека менавіта мастацтва і жывапіс. Вось і Мікалай скончыў мастацка-графічны факультэт Віцебскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя С.М. Кірава. Потым на працягу некалькіх гадоў выкладаў у Магілёўскім педагагічным інстытуце, абараніў кандыдацкую дысертацыю. Але навуковая дзейнасць творчасці не замінала. Ужо ў той час ён пачаў удзельнічаць у рэспублі-канскіх мастацкіх вы-ставах, стаў членам Беларускага саюза мастакоў. Асноўнай тэматыкай палотнаў Кірэева былі ў той час будні новабудоўляў, напружаны рытм сучаснага горада. Ну і, вядома ж, людзі працы. А сярод найбольш вядомых карцін таго часу – «Дарога на Лаўсанбуд», «Трубы», «Сям’я», «У майстэрні» і іншыя. Назвы гавораць самі за сябе…\nЗрэшты, на працягу творчага шляху ён спрабаваў сябе ў розных жанрах, але адным з этапных, можна сказаць, быў і застаецца партрэтны жанр. Неяк ён прызнаўся, што над партрэтам працаваць вельмі цяжка. Але і цікава. Разгадаць чалавека, убачыць і перадаць тое галоўнае, што складае яго сутнасць – вось у чым задача мастака. Апроч гэтага, працуе ў жанры пейзажа, сюжэтна-тэматычнай карціны. Усё жыццё (па ўласнаму прызнанню мастака) ён прагна спасцігаў формы выяўленчага мастацтва, бо толькі ў ёй, форме, на яго погляд, можа пасяліцца змест. І з часам адышоў ад «строгага» малюнка з цвёрдымі абрысамі. Ён не зацыкліваецца на тэхніцы. Прынцыповая задача мастацтва, на погляд Мікалая Уладзі-міравіча – зрабіць нябачнае бачным.\n…Між тым паралельна з творчай развівалася яго навуковая кар’ера. У канцы 80-х гадоў месцам работы Мікалая Кірэева становіцца Беларуская дзяржаўная акадэмія мастацтваў, кафедра жывапісу. У хуткім часе ён атрымаў званне «Заслужаны дзеяч культуры Рэспублікі Беларусь». А яшчэ праз 12 гадоў узначаліў кафедру «Малюнак, акварэль і скульптура» на архітэктурным факультэце Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта. Мае навуковае званне прафесара. Навошта, скажаце, такая вучэбная дысцыпліна будучым архітэктарам, задача якіх – ствараць праекты збудаванняў? Якая тут, на першы погляд, сувязь з мастацтвам? Але ж, калі ўдумацца, то прадстаўнікі гэтай прафесіі павінны быць не толькі адказнымі, дысцыплінаванымі і рэалістычнымі. Зусім не лішнія ў ёй пачуццё прыгожага, эмацыянальнасць, смеласць фантазіі. І, як выкладчык, Мікалай Уладзіміравіч імкнецца прывіваць сваім студэнтам гэтыя якасці. «Ад студэнтаў, – кажа ён, – хачу, каб навучыліся параўноў-ваць, аналізаваць, і галоўнае – бачыць».\nЗрэшты, ён аўтар не толькі шматлікіх палотнаў, але і падручнікаў…\nКарціны Мікалая Кірэева, як гавораць мастацтвазнаўцы, «валодаюць багатымі сродкамі выразнасці. Тонкае пачуццё колеру, высокі прафесіяналізм даюць яму магчымасць рашаць самыя складаныя творчыя задачы. Ён мастак камерны. Галоўны творчы імпульс для яго – прыналежнасць і спагада да ўсяго, што ён адлюстроўвае на палатне. У кожнай рабоце Мікалая Уладзіміравіча – асобая жывапісная інтанацыя. Колер для яго – не проста фарба. Гэта штосьці жывое, з чым можна імправізаваць, надаваць форму ў адпаведнасці са сваім бачаннем і фантазіяй».\nПрыхільнікі творчасці Мікалая Кірэева называюць яго «мастаком з асобым дарам, палотны якога інтэлектуальна ўзбагачаюць».\nРаботы мастака захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, сталічным Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва, у галерэях і прыватных калекцыях Еўропы. Але ёсць у яго задумка – каб і на малой радзіме, у Чавусах, таксама адкрылася карцінная галерэя, дзе ён разам з іншымі мастакамі – ураджэнцамі нашага раёна змог бы выстаўляць свае палотны. Добра б было, каб гэта задума ажыццявілася. Дарэчы, родным мясцінам пры-свечаны карціны мастака «Дзяўчына з Чавус», «Над чавускім лугам», «Новы дом у вёсцы», «Кветкі маёй Радзімы», «Чыстае азярцо».\n«Творчасць– гэта не проста прыгожая карціна або песня. Гэта тое, што выходзіць з самога сэрца…» Не памятаю, каму належаць гэтыя словы, але як верна сказана…


Вобласць / Рэгіён\nНаваполацк, вул. Юбілейная (галоўны корпус ПДУ)\nКампазіцыя адлюстроўвае яднанне навукі і сучаснага мастацтва, стаўшы своеасаблівым сімвалам у год навуковых здзяйсненняў і адкрыццяў, сімвалам навуковага пошуку для нашага універсітэта. Скульптура ...\nПомнік «Першая палатка»\nНаваполацк, вул. Маладзёжная, 5\nУ 1965 годзе ў гонар первостроителей Наваполацка быў узведзены помнік. Складаецца з дзвюх частак. Першая - сімвалічны малюнак палаткі з лаканічным датай «1958» (год заснавання горада), выбітай на к...\nПомнік воінам-інтэрнацыяналістам «Расколатая зорка»\nНаваполацк, скрыжаванне вуліц Маладзёжная і Алімпійская\nБыў адкрыты ў 2006 годзе. Аўтарам выступіў беларускі скульптар Леў Оганов, які працаваў над манументам 5 гадоў. Помнік уяўляе сабой бронзавую зорку. У яе разломе схіліўся да калена стомлены безназоўн...\nНа паўночна-ўсходняй ускраіне Нясвіжа ў лукавіне ракі Уша, якая тут шырока разліваецца сажалкамі, размясціўся палацава-паркавы комплекс князёў Радзівілаў. Першы драўляны замак з'явіўся ў гэтых мес...\nНа тэрыторыі былога Савецкага саюза захавалася нямала архітэктурных і гістарычных помнікаў, якія ўвасабляюць у сабе рэха Вялікай Айчыннай вайны і нясуць мужнасць савецкіх салдат і партызан. ...\nПалацава-паркавы ансамбль у Гомелі\nРэспубліка Беларусь багатая масай цікавых культурных помнікаў. Аднак найболей наведвальнымі здабыткамі з'яўляюцца паркавыя зоны. Сваю ўвагу неабходна накіраваць на палацава-паркавы ансамбль у Гомел...\nМірскі замак – адна з тых славутасцяў Беларусі, якая не мае патрэбы ў прадстаўленні. Да Мірскага замка ніколі не зарастае народная сцежка. Каля замкавага комплексу заўсёды шмат аўтобусаў з турыстам...\nГісторыя ўзнікнення Лідскага замка (замка Гедыміна) Адным з найстаражытных замкаў на тэрыторыі сучаснай Беларусі з'яўляецца Лідскі замак Гедыміна, які быў пабудаваны ў 30-я га...\nРужанскі палац – гэта вядомая на ўсю Беларусь рэзідэнцыя багатай і ўплывовай дынастыі Сапег. Будынак настолькі добра захаваўся, дзівіць пышнасцю і прыгажосцю сваіх фасадаў і інтэр'ераў, што вельмі ...\nТраецкі касцёл у вёсцы Гервяты\nБеларускi населены пункт Гервяты - гэта аграгарадок на поўначы Гродзенскай вобласці. Ён размешчаны на левым беразе ракі Лоша і актыўна прыцягвае мноства турыстаў па той прычыне, што тут знаходзiцц...\nКасцёл Раства Дзевы Марыі ў вёсцы Відзы\nГарадскі пасёлак Відзы вядомы ўсім, хто захапляецца архітэктурнай і культурнай спадчынай нашай краіны. Бо менавіта тут знаходзіцца адзін з самых высокіх, калі быць дакладней, другі па вышыні ў Бел...\nУ свеце існуе ўсяго яшчэ два каналы, падобныя Аўгустоўскагу, якія пралягаюць на тэрыторыі Вялікабрытаніі і Швецыі. Таму беларусы могуць з поўным правам ганарыцца тым, што Аўгустоўскі канал агульна...\nНацыянальны парк «Белавежская пушча»\nЯк вядома, Беларусь славіцца па ўсім свеце прыгажосцю сваіх лясоў, рэк, азёр. Штогод нашу краіну наведвае вялікая колькасць турыстаў, многія з якіх вяртаюцца сюды зноў і зноў. Адной з найст...\nНазву беларускай вёскі Хатынь ведаюць ва ўсім свеце, хоць цяпер яе ўжо не існуе, бо жыццё гэтага селішча трагічна скончылася 22 сакавіка 1943 года. Вёска не была пакінута жыхарамі, а загінула раза...\nГістарычная хроніка ўзнікнення полацкага Сафійскага сабора Адным з самых старажытных сярод беларускiх і ўсходнееўрапейкiх населеных пунктаў лiчыцца Полацк, які ўпамiнаўся ў лет...\nМузей беларускага кнігадрукавання ў Полацку\nПолацк, г. Полацк, вул. Ніжне-Пакроўская, 22.\nУ Віцебскай вобласці, у горадзе Полацку, існуе музей–запаведнік, што складаецца з 11 унікальных па сваёй сутнасці музеяў. Адзін з іх захоўвае ў сабе экспанаты, што ілюструюць развіццё беларускага ...\nВозера Нарач у Беларусі Возера Нарач — маленькі цуд свету для беларусаў. За свае памеры — амаль 80 квадратных кіламетраў — яно атрымала назву «Беларускае мора». Нарач знаходзіцца ў спісе самых чыстых...\nМузей мініяцюр Беларусі «Краіна міні»\nМінск, праспект Незалежнасці, 25\nМузей «Краіна міні» - гэта першы ў Беларусі музей архітэктурных мініяцюр беларускіх выбітнасцяў, звязаных са знакавымі падзеямі нашай краiны. Вакол некаторых макетаў узноўленыя гістарычныя сцэны, я...\nЦарква Святых Барыса і Глеба (Каложская)\nМаляўнічы бераг прыгожай беларускай ракі Нёман упрыгожвае ўнікальны архітэктурны будынак, які захаваўся да сённяшняга дня яшчэ з часоў Старажытнай Русі. Непаўторны ансамбль Барысаглебскай царквы і...\nАдно з любімых сталiчных месцаў беларусаў у мінулым На левым беразе мінскай Свіслачы сустракаліся дарогі на Вільню, Полацк, Барысаў, Смаленск, Друцк і Магілёў. Гэта надавала знакамiты статус...


Вялейскія краязнаўцы абмяняліся досведам з браслаўскімі (ФОТА) » Вялейка й Вялейскі раён | Вілейка і Вілейскі Раён | Вилейка и Вилейский район\n17 сакавіка 2014, Катэгорыя - Навіны Беларусі, Навіны рэгіёну, Мерапрыемствы, Фота\nДва дзясяткі браслаўчан сабраліся ў адной з утульных выставачных залаў Браслаўскага музейнага аб'яднання.\nПачала імпрэзу Надзея Дударонак - дырэктарка аб'яднання. Яна распавяла пра дзейнасць сваёй установы за апошні год.\nСупрацоўніца музея Ганна Базарэвіч падзялілася цікавосткамі з гісторыі Браслаўшчыны, а таксама расказала пра краязнаўчае выданне "Павет". Па сваім фармаце "Павет" вельмі нагадвае вялейскі "Волат": тая ж тэматыка пра свой край, тая ж праца энтузіястаў.\nЖурналіст і краязнавец Галляш Сялява прадставіў інфармацыйную прастору Braslaw.by. Апроч асвятлення жыцця горада сайт з'яўляецца ініцыятарам культурных і спартовых мерапрыемстваў, у тым ліку краязнаўчых вандровак і талокаў. Па словах Галляша, пры стварэнні свайго партала яны натхняліся і вялейскім сайтам у тым ліку.\nПасля невялікага перапынку на гарбату, слова ўзялі вялейчукі.\nЗміцер Хаценчык з Таварыства аховы помнікаў прадставіў выданні, якія выпускаюць у Вялейцы краязнаўцы. Узгадаў кнігу "Паўстанне 1863 года", паштоўкі "Спадчына Вілейшчыны", выпускі выдання "Волат" і больш дробныя прыклады.\nКраязнавец Аляксей Лужынскі распавёў пра вандроўкі і краязнаўчыя экспедыцыі, якія ладзяцца па Вялейшчыне, пра карысць такіх даследванняў.\nВялейчук Ілля Якавюк узгадаў пра культурныя імпрэзы, канцэрты ды сустрэчы з гісторыкамі, якія адбываюцца ў Вялейцы.\nВялейскія госці раздалі браслаўчанам прыклады выдання "Волат", а наўзамен атрымалі асобнікі браслаўскага "Павета".\nПасля прэзентацыі адбылася самая цікавая частка сустрэчы: абмеркаванне агучанай інфармацыі. Прысутныя браслаўчане акрэслілі тое, што з дзейнасці вялейскіх краязнаўцаў варта было б ажыццявіць і ў іх. Вялейчукі таксама прымалі ўдзел у дыскусіі.\nПерад ад'ездам для вялейскіх гасцей Ганна Базарэвіч зладзіла экскурсію па двух музеях, якія ўваходзяць у Браслаўскае раённае аб'яднанне. І Музей традыцыйнай культуры і Краязнаўчы музей маюць шыкоўныя трохпавярховыя будынкі, з цікава распрацаванымі экспазіцыямі.\nАгулам невялікі Браслаў пакінуў уражанне ўтульнага і гасціннага мястэчка, якое хочацца ячшэ раз як-небудзь наведаць.\nБольш фотаздымкаў з сустрэчы глядзіце тут: http://vialejka.info/gallery/braslau-16-03-2014/\nУ Плябані адбылася прэзентацыя кнігі пра мясцовыя могілкі\nУ в.Уладыкі ўшанавалі памяць паўстанцаў (вялікі фотарэпартаж + відэа)\nДругая прэзентацыя дыска “Шляхамі Вілейшчыны”\nМенчукі пазнаёміліся з “Шляхамі Вілейшчыны”


Гонар называцца матулечкай | Белыничи. Зара над Друццю\nГонар называцца матулечкай\n04.07.2016 7 Зара над Друццю Комментариев нет\nСустракаючыся з будучымі гераінямі майго творчага праекта, незнарок адзначаю для сябе тры важныя акалічнасці. Гэта адметная працавітасць жанчын, незвычайная сціпласць і прыгожая ўсмешка, што бывае толькі ў тых маці, якія аддалі дзецям усю любоў свайго вялікага сэрца.\nТакая ж цёплая і шчырая ўсмешка зайграла на вуснах жыхаркі вёскі Заполле Алы КАНАПЛЁВАЙ, калі яна расчыніла дзверы свайго дома. Насустрач маці выскачыла маленькая дзяўчынка, абняла за ногі і пачала весела шчабятаць.\n— Гэта Надзейка, малодшая дачушка, — усё яшчэ ўсміхаючыся, распавядае Ала Станіславаўна. – Ёй усяго пяць годзікаў. Старэйшыя нашы дзеці дарослыя. Віталь і Дзмітрый маюць свае сем’і. У Віталя, які жыве непадалёк ад нас, у Заполлі, гадуюцца трое дзетак, у Дзімы, ён пасяліўся з сям’ёй у Горацкім раёне, нарадзілася дачушка. Так што я ўжо багатая бабуля. Мікалай прыйшоў з арміі і зараз вызначаецца з будучым працоўным месцам. Хоча пайсці служыць у падраздзяленне Дэпартамента аховы. Жэня – студэнт, вучыцца ў Магілёўскім каледжы машынабудавання, а Таня сёлета пойдзе ў 11-ты клас.\n— Вялікую сям’ю вы з мужам стваралі мэтанакіравана?\n— Я сама з мнагадзетнай сям’і. Нас у бацькоў было шасцёра. Таму пытанняў, колькі нам з мужам Віктарам Рыгоравічам нараджаць дзяцей, ніколі не стаяла. Мы хацелі дзяўчынку, і калі нарадзілася Таня, вельмі ўзрадаваліся. А праз некалькі гадоў я зноў зацяжарыла. Канечне, расхвалявалася. Як растлумачыць амаль дарослым дзецям, што ў хуткім часе наша сям’я папоўніцца яшчэ на аднаго чалавечыка? Аднак трывогі хутка рассеяліся. Усе дапамагалі. Сыны ашчаджалі свае кішэнныя грошы, каб купіць мне што-небудзь смачненькае. А калі Надзейка нарадзілася, то стала ўсеагульнай любіміцай.\n— А ці скарысталіся вы льготамі, што адрасуюцца мнагадзетным сем’ям?\n— Па-праўдзе кажучы – не. Саўгас “Падзевічы” выдзеліў дом шмат гадоў назад. Мы прыватызавалі яго за ўласныя сродкі. А так стараемся абыходзіцца сваім. Раней трымалі вялікую падсобную гаспадарку. Зараз збавілі абароты. Гадуем свіней, дый курачкі засталіся.\nВельмі прыемна было, калі ўручылі ордэн Маці. Я тады працавала прадаўцом у магазіне райста ў Замачуллі. Усе віншавалі: і калегі, і кіраўніцтва, і родныя.\n— Якія маральныя каштоўнасці прывівалі сваім дзецям?\n— Натхнялі больш уласным прыкладам. Мы з мужам нядаўна адзначылі 25 гадоў сумеснага жыцця. А дзеці толькі ўмацавалі наш шлюб. І таму хацелася б параіць людзям: калі ваш сямейны човен пачынае гайдацца ў жыццёвым моры, абавязкова нараджайце дзяцей.\n— Не шкадуеце, што жыццё не склалася іначай?\n— Ніколечкі! Усе дзеці апраўдалі нашы з мужам чаканні, выраслі працавітымі, шчырымі, з павагай адносяцца да людзей, за іх паводзіны нам не сорамна. Гэта галоўнае прызначэнне для мяне як для жанчыны і маці. Калі дачушкі прыціснуцца, абдымуць, будуць шаптаць на вуха: “Матулечка!”, куды і стома падзенецца, і клопаты адыдуць у бок. А калі яшчэ ўсе сыны зляцяцца, як птушкі, у бацькоўскую хату, то колькі радасці ў нас, колькі весялосці!\nКАМЕНТАРЫЙ старшыні Запольскага сельсавета Марыі ЛІСТАПАДАВАЙ:\n— Сям’я Канаплёвых – адна з тых, з каго патрэбна браць прыклад. Моцная сялянская загартоўка, працавітасць і добрыя адносіны да аднавяскоўцаў дазваляюць ім заўсёды быць на вышыні.\n← Правила поведения в жару\nНЕСМЯРОТНАЯ РОТА →\n04.07.2016 Зара над Друццю Комментариев нет\n28.06.2019 Зара над Друццю Комментарии к записи Спецыялісты дапамогуць бясплатна отключены


ЛІКІ 15 - Біблія (пераклад В.Сёмухі)\n1І наказаў Гасподзь Майсею сказаць:\n2абвясьці сынам Ізраілевым і скажы ім: калі вы ўвойдзеце ў зямлю вашага жыхарства, якую Я даю вам,\n3і будзеце прыносіць ахвяру Госпаду, цэласпаленьне, альбо ахвяру колатую, з валоў і авечак, у выкананьне абяцаньня, альбо з руплівасьці, альбо ў сьвяты вашыя, каб зрабіць прыемную духмянасьць Госпаду, -\n4тады той, хто прыносіць ахвяру сваю Госпаду, павінен прынесьці ў прынашэньне ад хлеба дзясятую частку эфы пшанічнай мукі, зьмяшанай з чацьвёртаю часткаю гіна алею;\n5і віна дзеля паліваньня прынось чацьвяціну гіна пры цэласпаленьні альбо пры ахвяры, якую колеш, на кожнае ягня.\n6А прыносячы барана, прынось у прынашэньне хлебнае дзьве дзясятыя долі эфы пшанічнай мукі, зьмяшанай з трацінай гіна алею;\n7і віна для паліваньня прынось траціну гіна дзеля прыемнай духмянасьці Госпаду.\n8Калі маладога вала прыносіш на цэласпаленьне альбо ў ахвяру колеш, дзеля выкананьня абяцаньня альбо ў мірную ахвяру Госпаду,\n9дык разам з валом трэба прынесьці прынашэньня хлебнага тры дзясятыя долі эфы пшанічнай мукі, зьмяшанай з палавінаю гіна алею;\n10і віна на паліваньне прынось паўгіна ў ахвяру, дзеля прыемнай духмянасьці Госпаду.\n11Так рабі пры кожным прынашэньні вала і барана і ягняці з авечак альбо коз;\n12па ліку ахвяр, якія вы прыносіце, так рабеце пры кожнай, па ліку іх.\n13Кожны тубылец так павінен рабіць гэта, прыносячы ахвяру дзеля прыемнай духмянасьці Госпаду;\n14і калі будзе паміж вамі жыць прыхадзень, альбо хто б там ні быў сярод вас у роды вашыя, і прынясе ахвяру дзеля прыемнай духмянасьці Госпаду, дык і ён павінен рабіць так, як вы робіце;\n15вам, супольства, і прыхадню, які жыве, статут адзін, статут вечны ў роды вашыя: што вы, тое і прыхадзень хай будзе перад Госпадам;\n16закон адзін і адны правы хай будуць вам і прыхадню, які жыве ў вас.\n17І наказаў Гасподзь Майсею сказаць:\n18абвясьці сынам Ізраілевым і скажы ім: калі вы ўвойдзеце ў зямлю, у якую Я вяду вас,\n19і будзеце есьці хлеб той зямлі, дык прыносьце прынашэньне Госпаду;\n20ад пачаткаў цеста вашага ляпёшку прыносьце ў прынашэньне; прыносьце яе так, як прынашэньне з гумна;\n21ад пачаткаў цеста вашага аддавайце ў прынашэньне Госпаду ў роды вашыя.\n22А калі парушыце ад няведаньня і ня выканаеце ўсіх гэтых наказаў, якія сказаў Гасподзь Майсею,\n23усяго, што наказаў вам Гасподзь праз Майсея, ад таго дня, калі Гасподзь наказаў вам, і наперад у роды вашыя, -\n24дык, калі зь недагляду супольства зроблена памылка, няхай уся супольнасьць прынясе аднаго маладога вала на цэласпаленьне, дзеля прыемнай духмянасьці Госпаду, з хлебным прынашэньнем і паліваньнем яго, паводле статуту, і аднаго казла ў ахвяру за грэх;\n25і ачысьціць сьвятар усё супольства сыноў Ізраілевых, і будзе даравана ім, бо гэта была памылка, і яны прынесьлі прынашэньне сваё ў ахвяру Госпаду, і ахвяру за грэх свой перад Госпадам, за сваю памылку;\n26і будзе даравана ўсяму супольству сыноў Ізраілевых і прыхадню, які жыве сярод іх, бо ўвесь народ зрабіў гэта з памылкі.\n27А калі адзін хто згрэшыць зь няведаньня, дык няхай прынясе казу-адналетку ў ахвяру за грэх;\n28і ачысьціць сьвятар душу, якая зрабіла з памылкі грэх перад Госпадам, і ачышчана будзе, і даравана будзе ёй,\n29адзін закон хай будзе ўсім вам, як прыроднаму жыхару з сыноў Ізраілевых, так і прыхадню, які жыве ў вас, калі хто зробіць што з памылкі.\n30А калі хто з тубыльцаў альбо з прыхадняў зробіць што дзёрзкаю рукою, дык ён зьневажае Госпада: зьнішчыцца душа тая з народу свайго,\n31бо словам Гасподнім ён пагардзіў і запавет Ягоны парушыў; зьнішчыцца душа тая; грэх яе на ёй.\n32Калі сыны Ізраілевыя былі ў пустыні, знайшлі чалавека, які зьбіраў дровы ў суботу;\n33і прывялі яго, зборшчыка дроў, да Майсея і Аарона і да ўсяго супольства;\n34і пасадзілі яго пад варту, бо ня было яшчэ вызначана, што трэба зь ім зрабіць.\n35І сказаў Гасподзь Майсею: павінен памерці чалавек гэты; хай пабэе яго камянямі ўсё супольства за табарам.\n36І вывела яго ўсё супольства з табара, і пабілі яго камянямі, і ён памёр, як загадаў Гасподзь Майсею.\n37І наказаў Гасподзь Майсею сказаць:\n38абвясьці сынам Ізраілевым і скажы ім, каб яны рабілі сабе кутасы на краях вопраткі сваёй у роды іхнія, і ў кутасы, якія на краях, устаўлялі ніткі з блакітнай воўны;\n39і будуць яны ў кутасах у вас дзеля таго, каб вы, гледзячы на іх, успаміналі ўсе наказы Гасподнія і выконвалі іх і не хадзілі сьледам за сэрцам вашым і вачамі вашымі, якія вабяць вас да блудадзейства,\n40каб вы памяталі і выконвалі ўсе наказы Мае і былі сьвятыя перад Богам вашым.\n41Я Гасподзь, Бог ваш, Які вывеў вас зь зямлі Егіпецкай, каб быць вашым Богам: Я Гасподзь, Бог ваш.\n< ЛІКІ 14\nЛІКІ 16 >


Навагодні зварот старшыні Дзятлаўскага райвыканкама І. І. Крахмальчыка да жыхароў раёна — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n31.12.2015 administrator6501 комментарий к записи Навагодні зварот старшыні Дзятлаўскага райвыканкама І. І. Крахмальчыка да жыхароў раёна\nПрыміце самыя цёплыя і шчырыя віншаванні з надыходзячым новым 2016 годам і Нараджэннем Хрыстовым – святамі, якія нясуць у кожны дом цяпло і ўтульнасць.\nМы сустракаем іх вытворчымі поспехамі, важкімі набыткамі, марамі, верай, надзеяй і добрым настроем.\nНовы год – гэта адначасова свята і добрая нагода падвесці вынікі, намеціць новыя мэты. Не толькі адыходзячы год, але і пяцігоддзе, якое завяршаецца, былі насычаны важнымі падзеямі, смелымі праектамі і паспяховай работай. Таму хачу выказаць усім жыхарам раёна глыбокую ўдзячнасць за добрасумленную і прадукцыйную працу.\nДарагія дзятлаўчане! Адыходзячы ў гісторыю 2015 год нельга назваць простым. Але ён быў шчодры на чыстыя намеры і добрыя справы. Мы не спыніліся, не адступілі назад у сваім развіцці. Наадварот, дзякуючы старанню, працалюбству, самааддачы мы зрабілі крок наперад, у чарговы раз даказаўшы правільнасць як эканамічнага, так і палітычнага курсаў, якія праводзяцца ў Беларусі. Дзякуючы добрасумленнай працы ўсіх жыхароў раёна, Дзятлаўшчына завяршае год з добрымі вынікамі.\nШчырай удзячнасці заслугоўваюць усе жыхары раёна, якія плённа працуюць на сваіх рабочых месцах, уносячы дастойны ўклад у агульную справу ўмацавання нашай дзяржавы і паляпшэння дабрабыту беларускага народа. Дасягненні краіны складваюцца стараннямі кожнага з нас. І, аддаючы даніну глыбокай павагі, самыя цёплыя і шчырыя віншаванні адрасую прадстаўнікам старэйшага пакалення, нашым дарагім, паважаным ветэранам Вялікай айчыннай вайны і працы – усім тым, каму абавязаны шчасцем жыць на свабоднай і шчаслівай зямлі Беларусі.\nАсабліва цёплыя пажаданні вам, дарагія, мілыя, клапатлівыя жанчыны. Менавіта вы робіце ўтульным і цёплым кожны дом, саграваеце нас любоўю і ўвагай, нараўне з мужчынамі працуеце для нашага дабрабыту. Нашы віншаванні і найлепшыя пажаданні падрастаючаму пакаленню – нашай моладзі і дастойнай змене, з якімі мы звязваем вялікія надзеі на будучыню.\nХутка стане гісторыяй 2015 год, які быў для нашага раёна багаты на падзеі і для многіх стаў часам дасягнення намечаных мэтаў, спаўнення запаветных жаданняў, праяўленнем радасных момантаў.\nПа выніках работы за пяць гадоў ёсць пра што сказаць, чым ганарыцца. Тэмп прыросту валавой прадукцы сельскай гаспадаркі ў супастаўных цэнах склаў 5,3%. Павялічылася вытворчасць збожжа, цукровых буракоў, ільновалакна. Валавая вытворчасць малака склала 113,6% да ўзроўню 2010 года.\nЗа 2011-2015 гады захаваны і памножаны станоўчыя тэндэнцыі ва ўсіх сферах эканомікі раёна. ААТ “Дзятлаўскі сыраробны завод”, ААТ “Дварэцкі льнозавод”, АСП “Дзятлаўскі вінна-гарэлачны завод” мадэрнізавалі сваю вытворчасць, што дазволіла пашырыць экспарт прадукцыі. За гэты час мы паспелі рэалізаваць буйныя інвестыцыйныя праекты – будаўніцтва ў Наваельні завода па рафінацыі і дэзадарацыі алеяў СТАА “Ойл-фуд”, адкрыццё новага санаторыя “Альфа Радон” на 250 месцаў, гіпермаркетаў “Еўраопт”, “Родны кут”.\nЗа пяць гадоў у раёне пабудаваны 34260 квадрадных метраў жылля, мадэрнізаваны і адрамантаваны будынкі ў Дзятлаве і раёне, добраўпарадкаваны вуліцы Кастрычніцкая, Фрунзэ, газіфікаваны 5 населеных пунктаў.\nПра павышэнне за азначаны час якасці адукацыі ў раёне сведчаць лічбы – сёлета мы ганарымся 20 медалістамі, 63,4% выпускнікоў паступілі ў вышэйшыя навучальныя ўстановы, з іх на бюджэтную форму – 78,4%. Дзятлаўшчына ганарыцца шэрагам юных пераможцаў навучальных алімпіядаў, творчых праектаў. Па выніках работы Дзятлаўскі аддзел адукацыі, спорту і турызму ўваходзіць у тройку лепшых у вобласці.\nНа варце здароўя дзятлаўчан пільна стаіць раённая медыцына, і гэта мае свой вынік. Смяротнасць у раёне знізілася з 662 чалавек у 2011 годзе да 523 – за 11 месяцаў 2015-га, а нараджальнасць наадварот узрасла – з 243 дзяцей да 261.\nСёлета Дзятлаўшчына сустракала ўдзельнікаў і гасцей абласнога фестывалю-кірмашу “Дажынкі-2015”. Мы годна справіліся з гэтай задачай і здолелі паказаць усё тое лепшае, што ёсць у нас на Дзятлаўшчыне. Некалькі месяцаў запар мы ўсе рыхтаваліся да гэтай знакавай падзеі. За гэты час былі добраўпарадкаваны вуліцы горада, рэканструяваны або адрамантаваны дзясяткі будынкаў у Дзятлаве і раёне: працавалі будаўнікі, дарожнікі, меліяратары, камунальнікі, каб зрабіць горад адметным і ўтульным. Дзятлаўчане таксама ўдзельнічалі ў гарадскіх і раённых суботніках, добраўпарадкавалі свае падворкі, тэрыторыі прадпрыемстваў, за гэта выказваю вам шчырыя словы ўдзячнасці.\nВысокім узроўнем развіцця вызначаецца культура Дзятлаўшчыны. 12 творчых калектываў раёна маюць званне “народны”, 3 калектывы – “узорны”. Эстэтычным выхаваннем ахоплены 22,6% маленькіх і юных дзятлаўчан. У 2015 годзе па выніках удзелу ў міжнародных, рэспубліканскіх і абласных творчых конкурсах заваяваны 15 дыпломаў рознай вартасці.\nНа Дзятлаўшчыне заўсёды клапоцяцца пра тых, хто мае патрэбу ў дзяржаўнай дапамозе. За 2015 год пенсійныя выплаты склалі 305,3 мільярда рублёў, за 5 гадоў сярэдні памер пенсій вырас у пяць разоў. Дзяржаўная адрасная сацыяльная дапамога прадастаўлена 2100 чалавекам на суму 4,4 мільярда рублёў. На матэрыяльную дапамогу ветэранам Вялікай Айчыннай вайны ў раёне выдаткаваны 455 мільёнаў рублёў.\nУ адыходзячы Год моладзі, як і папярэднія гады, мы грунтоўна працавалі з маладымі людзьмі на Дзятлаўшчыне – рэалізавалі пры падтрымцы раённых уладаў больш за 20 праектаў сацыяльнай скіраванасці, правялі каля 150 раённых конкурсаў і спартыўных мерапрыемстваў, паспрыялі дастойнаму працаўладкаванню і падтрымцы маладых спецыялістаў.\nАдыходзячы год стаў знакавым для нас і для роднай краіны. Гэта быў год 70-га юбілею Вялікай Перамогі. Падзеямі вялікай палітычнай значнасці сёлета сталі выбары Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, якія, дзякуючы высокай адказнасці нашых грамадзян, прайшлі на высокім арганізацыйным узроўні.\nМы ўступаем у новы год з вялікімі планамі, з упэўненасцю ў сваіх сілах. У нас ёсць дастатковы стваральны, працоўны і духоўны патэнцыял. Перад намі стаяць вялікія задачы, і ад асабістага ўкладу кожнага ў агульную справу залежыць паспяховае іх здзяйсненне, а значыць – наш агульны дабрабыт і паляпшэнне якасці жыцця людзей.\nКожнаму з вас хачу пажадаць самага лепшага і сказаць вялікі дзякуй за вашу працу, настойлівасць, цярпенне і прынцыповасць. Няхай у адыходзячым годзе цяжкасці мінаюць вас, а жыццё напоўніцца яркімі падзеямі, радасцю, поспехам і ўдачай. Няхай новы год прынясе вам добры настрой, бадзёрасць духу, невычэрпную жыццёвую энергію, узаемаразуменне і дабрабыт у кожным доме.\nМоцнага вам здароўя, сямейнага шчасця, удачы і поспеху ва ўсіх справах у новым годзе.\nУвага: ахоўныя зоны газаправода!\n1 комментарий по теме “Навагодні зварот старшыні Дзятлаўскага райвыканкама І. І. Крахмальчыка да жыхароў раёна”\nАльфа Радон на 360 мест, а не 250. Это мог бы знать


10 кастрычнік 2008, 00:02\nПалата прадстаўнікоў Нацыянальнага Сходу Беларусі ў чацьвер прыняла ў другім чытаньні законапраект “Аб інфармацыі, інфарматызацыі і абароне інфармацыі”.\nПалата прадстаўнікоў Нацыянальнага Сходу Беларусі ў чацьвер прыняла ў другім чытаньні законапраект “Аб інфармацыі, інфарматызацыі і абароне інфармацыі”. Паводле міністра сувязі і тэлефанізацыі Мікалая Панцялея, у законапраекце аформлены патрабаваньні да працэсу стварэньня, эксплюатацыі і дзяржаўнай рэгістрацыі інфармацыйных сыстэм.\nЦі выклікаюць некаторыя палажэньні гэтага закону занепакоенасьць з пункту гледжаньня свабоды інфармацыі? Навошта дзяржаўным органам патрэбны гэты закон? На гэтыя пытаньні адказвае кіраўнік Цэнтру прававой абароны БАЖ, былы сябра Канстытуцыйнага Суду Міхаіл Пастухоў\nЦыганкоў: “Ці можна сказаць, што гэты закон не нясе пагрозы для свабоды слова і інфармацыі ў Беларусі?”\nПастухоў: “На маю думку, гэта рэпрэсіўны закон, які ўяўляе непасрэдную пагрозу існаваньню незалежных мэдыяў у Беларусі і ў цэлым свабодзе інфармацыі. У законе выбудаваная фактычна ідэалягічная вэртыкаль, вэртыкаль уладных органаў, якія будуць кантраляваць усе плыні інфармацыі, што праходзяць электронныя, друкаваныя СМІ і Інтэрнэт. Узначальваць гэтую вэртыкаль будзе Нацыянальны цэнтар гарантаваньня бясьпекі пры прэзыдэнце РБ. Фактычна ўзводзіцца новая сыстэма органаў, якія будуць ажыцьцяўляць кантроль за інфармацыяй?”\nЦыганкоў: “Якія паўнамоцтвы ў гэтых органаў і ў чым іхняя рэпрэсіўнасьць?”\nПастухоў: “У кожнага органа паўнамоцтвы розныя, пачынаючы ад прэзыдэнта, ураду і некаторых міністэрстваў. Нават Нацыянальная акадэмія навук ў сфэры інфарматызацыі будзе ажыцьцяўляць пэўныя паўнамоцтвы, магчыма, зьвязаныя з рэгістрацыяй інфармацыйных рэсурсаў. Больш за тое, на кожным дзяржаўным прадпрыемстве, дзе ёсьць нейкія крыніцы інфармацыі, будуць уведзены пасады людзей, адказных за выкарыстаньне гэтай інфармацыі і яе распаўсюд”.\nЦыганкоў: “Ці зьвярталі прадстаўнікі БАЖ увагу на палажэньні гэтага закону, ці яго абмеркаваньне прайшло незаўважаным?”\nПастухоў: “Юрысты БАЖ неаднаразова зьвярталі ўвагу на недакладнасьці, што ёсьць у законапраекце, двойчы мы накіроўвалі нашы аб’ёмныя прапановы і заўвагі. Двойчы мяне запрашалі на пасяджэньне рабочай групы, але ніводная з прынцыповых заўваг і прапаноў не была прынятая рабочай групай.\nМы ўвогуле выступалі супраць прыняцьця гэтага закону. Мы лічым, што далейшая рэглямэнтацыя пытаньняў, зьвязаных з правам на атрыманьне і распаўсюд інфармацыі, будзе толькі супярэчыць канстытуцыйнаму праву. Дзяржава ўрываецца ў інфармацыйную прастору, фактычна ўводзіцца дзяржаўная манаполія на інфармацыю. Мяркую, гэта і ёсьць галоўная мэта прыняцьця гэтага дзіўнага для эўрапейскіх краін закону”.\nНа нашу думку, шэраг палажэньняў закону супярэчыць і Канстытуцыі Беларусі (артыкулы 33 і 34, права на свабоду слова і свабоду інфармацыі) і міжнародным стандартам”.\n“Закон разьвязвае рукі органам кантролю”\nЗакон аб СМІ крыху “падчысьцілі”\nНовы наступ на свабоду слова\nМ.Пастухоў: “Павінен дзейнічаць прынцып заявы”\n"Вольная прастора памяншаецца"\nХочаш “талерку”? Атрымай дазвол\nМ.Пастухоў: КДБ праводзіць палітычны вышук у краіне


Кітай Свердзел па будаўніцтве, шматфункцыянальны свердзел па сплаве, свердзел па шкле па керамічнай плітцы, свердзел па метале, свердзел Overlord, свердзел па мармуры, цвёрдасплаўны цвёрдасплаўны завод і вытворцы | Бода\nСвердзел для будаўніцтва, шматфункцыянальны дрыль па сплаве, свердзел па шкле па керамічнай плітцы, свердзел па метале, свердзел Overlord, свердзел па мармуры, цвёрдасплаўная піла для адтулін\nАперацыя свідравання па сутнасці з'яўляецца разнавіднасцю рэжучага працэсу. Абавязковай умовай завяршэння працэсу рэзання з'яўляецца тое, што цвёрдасць матэрыялу інструмента павінна быць вышэй, чым цвёрдасць матэрыялу, які апрацоўваецца.\nСвердзел даволі часта сустракаецца ў нашым паўсядзённым жыцці, але многія людзі могуць не ведаць характарыстык дрылі. На самай справе існуе мноства відаў свердзелаў, якія ў асноўным адрозніваюцца ў залежнасці ад іх розных відаў выкарыстання, гэта значыць, якога тыпу свердзела свідраваць. Звычайная свердзел мае кручаную дрыль, плоскую дрыль, свердзел з глыбокім адтулінай, рывер, зенкеры, цэнтральнае свердзел і гэтак далей.\nBOSENDA Шматфункцыянальны свердзел для бетону / свердзел для керамічнай пліткі / свердзел па сплаве / свердзел для трохкутнікаў / свердзел для шкла / свердзел для сцяны / свердзел тытана для свердзелаў кваліфікаваны для свідравання па сталі, жалезе, медзі, бетоне, алюмініі, керамічнай плітцы, пластыка, мармур, тоўстае шкло, кераміка, шкляная цэгла, мармур, граніт і іншыя цвёрдыя далікатныя матэрыялы.\nЦвёрдасплаўны біт YG8Cc мае лепшую зносаўстойлівасць і ўдарную трываласць, чым біт YG6. Вырабы маюць спецыфікацыю вострай формы зуба, плаўнага выдалення сколаў, якія робяць яго больш дакладным і простым адкрыццём і значна паляпшаюць эфектыўнасць раскрыцця.\nСфера прымянення дрыля: электрычная дрыль, зарадная дрыль, стэндавая дрыль, ударная дрыль і іншыя плоскія свідравальныя станкі.\nТэхнічныя характарыстыкі поўныя Шматфункцыянальныя свердзелы шырока выкарыстоўваюцца на ўсіх будаўнічых пляцоўках. BOSENDA прадастаўляе сур'ёзныя прафесійныя свердзел у адпаведнасці з вашымі патрабаваннямі і патрабаваннямі.\nШматфункцыянальныя свердзела / свердзел BOSENDA / свердзела / мармуровы свердзел па каменю, які адрозніваецца трываласцю, вострым лязом, плаўным выдаленнем стружкі з простай эксплуатацыяй. Высокаэфектыўнае выдаленне шрубавай шчыліны, гладкая частка корпуса, не прыліпае да нажа, больш эфектыўнае свідраванне і працяглы тэрмін службы.\nКруглая ручка з тытанавага золата падыходзіць для электрычнай ручной дрылі, дрыля для зарадкі, ціскаў, настольных свердзелаў і гэтак далей.\nСерыя свердзелаў BOSENDA прадаецца краінам усіх кантынентаў. Серыя свердзелаў мае добрую зваротную сувязь, як заўсёды, і мы будзем працягваць рабіць упор на якасць вырабаў, як заўсёды.\nПапярэдняя: Піла для дрэваапрацоўчай адтуліны, піла для адтулін у гіпсакардоне, адтуліна для пілы для пліт ПВХ, піла для дрэва для дрэва, свердзел па дрэве, свердзел PVS\nДалей: Свердзел з электрычным малатком, свердзел па бетоне, SDS, Max, Hex, ударны біт, перфаратар, свердзел\nЧатыры паза і чатыры края дрэваапрацоўчай ...\nДрэва для дрэваапрацоўкі, тры ...\nСвердзел для электрычнага малатка, свердзел для бетону, ...\nШматфункцыянальны свердзел па бетоне, керамічная плітка ...\nФрэза для дрэварэзу, прамая хваставік, вырабы з дрэва ...\nМагнітны шрубавы біт, біт для адвёрткі, галоўка для шрубы ...


Старыны не рушыці: замежная кампанія аднаўляе стары бровар на Вялейшчыне + фоты » Вялейка й Вялейскі раён | Вілейка і Вілейскі Раён | Вилейка и Вилейский район\n19 сакавіка 2013, Катэгорыя - Навіны рэгіёну, Фота, Аб'екты\nДвор Стайкі належаў панам Багдановічам. Сядзіба з’явілася ў першай палове XVIII ст. У канцы стагоддзя паўстаў новы дом. У ім, як сцвярджае гісторыя, спыняўся ў 1812 годзе Напалеон. У пачатку мінулага стагоддзя Двор Стайкі ўяўляў сабой сядзібу, парк, водную сістэму, ўязную браму, бровар, стайню, іншыя гаспадарчыя пабудовы. Да сёння захаваліся часткова бровар і стайня, парк, сажалка.\nЗамежная кампанія «Тракцэнтр «Азярцо» вырашыла інвеставаць у рэстаўрацыю з рэканструкцыяй будынка бровара на Вялейшчыне, які адносіўся да былой сядзібы «Двор Стайкі». Мы пісалі пра гэты праект (http://vialejka.info/3624-stajki-kupili.html). Намеснік дырэктара кампаніі Аксана Волкава расказала, што ўдалося зрабіць за гэты час.\n«НН»: Год таму была падпісаная дамова бескаштоўнага карыстання броварам. Бачыў, на тэрыторыі сядзібы вядуцца работы. Пачалася рэстаўрацыя?\nАксана Волкава: Яшчэ не. Я не атрымала да сёння ад архітэктараў праектна-каштарыснай дакументацыі.\nЦяпер там вядуцца толькі кансервацыя і супраць аварыйныя работы: дэмантаваныя аварыйныя фрагменты мура, выканана работа па ўмацаванні сценаў — бровар ужо не абрынецца.\n«НН»: А калі будзе гатовы праект?\nАВ: Цяжка з такімі аб’ектамі працаваць. Прасцей на новым месцы будынак узвесці, чым у гістарычным парку. Праект хоць і не такі вялікі, але патрабуе грунтоўнай прапрацоўкі. Трэба ж захаваць гістарычнае месца — «старыны не рушыці».\nТо бок не ставіць бетонныя кропкі падлучэння электрычнасці, не ставіць лініі электрапередач са слупамі па парку з векавымі дрэвамі, але трэба падвесці ацяпленне, ваду. Месца павінна быць па-сучаснаму абсталяваным і бяспечным для адпачынку.\nАрхітэктар Вальмен Аладаў абяцае на гэтым тыдні ўжо аддаць праект на экспертызу. І як толькі мы атрымаем пацвярджэнне, можна працаваць. Месяц, напэўна, давядзецца чакаць.\nУ Мінскім аблвыканкаме ляжыць мая дамова на атрыманне для ўпарадкавання ўсёй тэрыторыі «Двара Стайкі». Гэта парк з сажалкай, іншыя пабудовы. Гэта затратна, але ж месца таго вартае.\nУ маі, калі не адмовяць, я хачу правесці суботнік для ўсіх ахвочых. Гэта ж каля 18 га тэрыторыі, якія трэба прыбраць.\n«НН»: У 2014 годзе вы павінны здаць адрэстаўраваны бровар, у якім размесціцца музычна-выставачная зала. А што з астатнімі будынкамі думаеце зрабіць?\nАВ: Калі перададуць, можна было б іх аднавіць. На жаль, не ўсё ўдасца. Мы правялі абследаванне стайні, і яна не падлягае аднаўленню. Яе можна толькі закансерваваць: разбураецца катастрафічна і вось-вось можа абрынуцца. Але я б стайню накрыла, захавала руіны, а побач лавачкі паставіла, як робяць у Фінляндыі, Швецыі — такія месцы ўладкаваныя сучасна і ўтульна: калі палацы выкарыстоўваюць пад музеі, то гаспадарчыя пабудовы прыстасавалі для выставак, рамесніцкіх майстэраняў, канцэртаў, гатэльчыкаў...\n«НН»: Раней называлася сума рэстаўрацыі бровара $120 тысяч...\nАВ: Вы ж разумееце, што гэта нерэальна. Гэта будзе значна больш.\n«НН»: У выпадку рэалізацыі ўсіх інвестыцыйных задумак, у Стайках узнікнуць працоўныя месцы. Хто там будзе працаваць: вяскоўцы альбо будзеце з Вялейкі і Мінска прывозіць работнікаў?\nАВ: Такое пытанне я задавала людзям, якія адкрылі нейкія аб’екты ў Вялейскім раёне. Выявілася, што там шмат людзей з Вялейкі, Маладзечна, Мінска — і нікога з вяскоўцаў. Але да мяне ўжо звяртаюцца. Напрыклад, з суседняй вёскі жанчына патэлефанавала: пераехала маму даглядаць і хацела б у нас працаваць.\nЯ зацікаўленая, каб кадры былі мясцовыя. Мо давядзецца іх яшчэ рыхтаваць.\nТаксама чытайце па гэтай тэме:\n- Рэшткі маёнтку ў Стайках - фота і відэа http://vialejka.info/3760-stajki-fota-videa.html\n- Сядзібу ў Стайках разьбіраюць на камяні, міліцыя робіць "адпіскі" http://vialejka.info/3872-stajki-dvor.html\n- Інвестар ратуе панскі бровар у Стайках http://vialejka.info/4104-stajki-brovar.html\n- У Стайках будуць аднаўляць шляхецкую сядзібу http://vialejka.info/3624-stajki-kupili.html\n- Вялейшчына валодае вялікім турыстычным патэнцыялам http://vialejka.info/3954-patencyjal-turyzma.html\nАбваліўся дах ў пабудове былога панскага маёнтка\nПакінуў: DEN 21 сакавіка 2013 08:11\nТолькі калі мясцовыя ўлады не "папросяць" пакласці ў вёсцы сфальт, паставіць ўсюды плот і г.д.\nНе так даўно, паўстала праблема з сувяззю. За кошт інвестараў хочуць пракласці оптыкавалакно ад Мацькаўвцаў да Стаяк, і паставіць новы АТС.\nПа новым указам, у 13 годзе сувязісты мусяць замяніць усе АТС на лічбавыя. Так чаму і не паставіць на "халяву" за кошт інвестара.\nВось так і "дапамагаюць" ў абнаўленні ...


Белавія пераходзіць на зімовы расклад - БЕЛАВІЯ - Авіякампанія Рэспублікі Беларусь\nЗ 27 кастрычніка 2019 г. авіякампанія “Белавія” пераходзіць на зімовы расклад.\nААТ “Авіякампанія “Белавія” ўводзіць новы расклад руху самалётаў, які будзе дзейнічаць з 27 кастрычніка 2019 года да 28 сакавіка 2020 года ўключна. Працэдура пераходу на зімовы расклад ўстаноўлена міжнароднай асацыяцыяй паветранага транспарту ІАТА і распаўсюджваецца на ўсе авіякампаніі ў свеце.\n“У надыходзячым сезоне актыўнага зімовага адпачынку мы рады прапанаваць нашым пасажырам рэйсы па папулярных напрамках паблізу еўрапейскіх горналыжных схілаў: Львоў, Тбілісі, а таксама наш новы напрамак - Мюнхен. Прамы рэйс авіякампаніі “Белавія” з Мінска ў Мюнхен дазволіць з выгодай дабрацца да Ціроля, адпраўную кропку да зон катання Фюсен і Інсбрук. У той жа час абодва гарады прапануюць масу магчымасцяў для займальных сямейных ўікэндаў.\nУ ліку прыярытэтаў авіякампаніі ў надыходзячым зімовым сезоне традыцыйна застаюцца падтрыманне высокага ўзроўню бяспекі палётаў і павышэнне ўзроўню сэрвісу. Адным з асноўных кірункаў развіцця таксама з’яўляецца мадэрнізацыя флоту. Акрамя таго, авіякампанія працягвае вывучаць магчымасці для адкрыцця новых рэгулярных напрамкаў. У зімовым сезоне мы плануем увесці яшчэ адну новую паслугу, якая дазволіць пасажырам выбіраць зручны тарыф і тым самым зэканоміць свой бюджэт”, - сказаў генеральны дырэктар авіякампаніі “Белавія” Анатоль Гусараў.\nУ зімовым сезоне плануецца далей выконваць рэйсы летняга раскладу ў Шарамеццева 2 разы на дзень, а таксама ў Талін і Мюнхен - 4 рэйсы на тыдзень, пры гэтым варта адзначыць, што палёты ў сталіцу Малдовы будуць выконвацца штодня.\nУ параўнанні з сезонам “Зіма-2018/2019” авіякампанія плануе павелічэнне колькасці рэйсаў у Батумі, Лондан і Будапешт да 4 рэйсаў на тыдзень, у Тбілісі - да 11 рэйсаў на тыдзень, у Баку - да 5 рэйсаў, у Сочы - да 3 рэйсаў. Палёты ў Рыгу, Берлін і Стамбул будуць выконвацца 6 разоў на тыдзень, у Вільнюс - 8.\nУсяго ў зімовым сезоне плануецца павелічэнне частот па 11 напрамках.\nУ новым зімовым раскладзе “Белавія” будзе выконваць чартарныя рэйсы на курорты Егіпта з Мінска і з усіх абласных аэрапортаў рэспублікі: Брэста, Гродна, Магілёва, а таксама з Гомеля. Будуць далей выконвацца чартарныя праграмы з Мінска ў Дубай.\nЗвяртаем вашу ўвагу, што з кастрычніка 2019 г. авіякампанія ўвяла новую паслугу папярэдняга выбару месцаў.


Сейчас: 22:55, 28 сентября 2021\nГлавнаяНовостиАктуальноБульбачка — на дзiва!\nАктуально 12 сентября 12 725\nДзясяты дзень верасня выдаўся сонечным і цёплым. Яшчэ не было і дванаццаці гадзін, а поле за вёскай Сакалы было ўжо ўстаўлена сеткамі з бульбай, ды якой! Чатыры-пяць штук — і добрая талерка дранікаў на абед гарантавана!\n— Тут пасаджана 10 гектараў “скарба” і “брыза”, — заўважыла начальнік вытворчага ўчастка Жырмуны э/б “Кастрычнік” Людміла Гусць. — Пра ўраджайнасць канкрэтна сказаць пакуль не магу, але, думаецца, з гектара не менш 360 цэнтнераў будзе. Барозны, самі бачыце, як усыпаны. Дапамагаюць нам ва ўборцы моладзь з Воранаўскага і Лідскага каледжаў, брыгада са Столінскага раёна... Дробная бульба збіраецца ў прычэпы, а буйная затарваецца ў сеткі на рэалізацыю і насенне. Аплата нядрэнная, таму і стараюцца людзі.\nІ праўда, ніхто не сядзеў, нікога не падганялі, усё больш доўгімі станавіліся рады мяшкоў-сетак, запоўненых адборнымі клубнямі.\n— Бульба — супер! Настрой — супер! — весела павіталіся студэнты і куратар 19-й групы электрыкаў Воранаўскага каледжа Ганна Дагліс. — Мы ўжо трэці дзень тут. Разам з намі збіраюць ураджай будучыя прадаўцы з 43-й і майстры з 25-й груп, усяго каля 50 хлопцаў і дзяўчат. Працуем з дзевяці да трынаццаці гадзін. Усё арганізавана добра, аўтобусы прывозяць і адвозяць, вадой забяспечаны, бульбы хапае. Грошы таксама немалыя плацяць, 100 тысяч за тону. За першы дзень, напрыклад, на кожнага каля 65 тысяч рублёў атрымалася.\n...Тым часам уборка сапраўднага беларускага скарбу на палях раёна набірае ўсё большую моц!\n«Воранаўская газета» принимает участие в XIII Национальном конкурсе печатных средств массовой информации «Золотая Литера»


AKUTE у Берасці! (фота) | Дзецікава - Майстэрня карысных кампетэнцый\nУжо здалёк, толькі падыходзячы да былога кінатэатру “1 мая”, я заўважыла пярэсты натоўп моладзі. Цёплае сонца, натхнёныя размовы аб хуткім канцэрце, чаканне – і, нарэшце, зала, некалькі хвілін, і вось..\nТолькі мой канцэрт распачаўся яшчэ раней, калі хлопцы Стас, Рома ды Павел, наладзілі афтограф-сесію ў музычнай краме Green Star. І аказаліся, што зоркі ж зусім не пафасныя і блізкія – прышпільна было паціснуць рукі тым, музыка каго грае ў тваім плэеры.\nКороткі дні, ще довші ночі,\nКричать тобі у мокрі очі,\nЩо завтра буде вже не те…\nРаспачаў канцэрт гурт Фіялет, які прыехаў да нас з Украіны. Хлопцы даволі энэргічна і палымяна, як яны выказаліся “парокенрольнічалі”. А сярод песен на украінскай мове, знайшлося месца і адной на нашай роднай мове.\nСкончылі свой выступ музыкі абяцаннем прыехаць у наш горад яшчэ раз, але ужо з вялікім ссольным канцэртам.\nІ зачыняюцца за намі дзверы\nна неба залатыя дзверы\nІ я ў гэты раз нікому\nУжо не веру\nІ нарэшце – доўгачаканыя постаці на сцэне. Зала крычыць A-KU-TE! A-KU-TE! Музыкі настройваюцца – першы аккорд – і з гэтай секунды да канца канцэрту на адным удыху, без перапынку, каб удыхнуць яшчэ раз.\nСтаіш пад самай сцэнай і адчуваеш, як падабаецца музыкам граць і як падабаецца натоўпу шалёна скакаць ды крычаць такія знаёмыя словы. Музыка крыху сціхае, вакаліст зачыняе вочы, ён пяе натхнёна, пяе тое, што адчувае, што думае. Потым зноў драйв і Стас просіць пець залу – і зала пяе, і потым зноў музыка, і зноў, і зноў…\nНешта ёсць дзіўнае у тым, каб слухаць, пець па-беларуску, слухаць так проста нашу мову са сцэны. Пачынаеш і думаць па-беларуску, бо інакш проста немагчыма.\nАле канцэрт скончаны, натоўп выходзіць з залы, паўсюль усмешкі, размовы – уражанні, жаданні і ўсе думкі, што назбіраліся пад час канцэрту нарэшце могуць быць выказаныя.\nAkute канцэрт музыка


Галоўная ➠ Артыкулы ➠ Траякі трубаправодаў\nТак, ёсць асаблівыя трубаправодныя траякі, які ўжываецца ў газавай і нафтавай індустрыі.\nЯк зразумела, нафту і газ - гэта натуральныя прыродныя багацці, ад якіх залежыць зараз фактычна ўвесь свет. Любая кампанія, якая займаецца транспарціроўкай дадзеных прыродных выкапняў, арганізоўвае іх транспарціроўку на высакаякасным і надзейным узроўні. Бо пры транспарціроўцы не павінна быць ніякіх страт, таму што нават нязначныя страты гэтых тавараў вядуць, у сваю чаргу, да значным фінансавых страт.\nВарта заўважыць, што ў трубаправодзе, па якім транспартуюцца газ альбо нафту, ёсць больш прынцыповыя месцы. Да такіх месцаў можна аднесці злучэнні і разгалінаванні трубаправода. Дзякуючы гэтым элементам трубаправода, залежыць агульная трываласць трубаправоднай паласы па якой ажыццяўляецца перадача, да прыкладу, газу, якая можа дасягаць і пераўзыходзіць сотні кіламетраў.\nДля таго каб злучэнні і разгалінаванні газаправодаў або нафтаправодаў, у іх ужываюць адмысловыя траякі. Толькі яны могуць забяспечыць надзейнае і высакаякаснае злучэнне труб. Траякі могуць ствараць адгалінаванні ад трубаправода такога ж дыяметра, што і трубы асноўнага вадаправода, таксама можа перакладаць трубаправод у трубы больш маленькіх Дзіметрыя. У першым выпадку траякі называюць равнопроходными, а ў 2-м выпадку пераходнымі.\nТакі трубаправоднай трайнік складаецца з сталі і з'яўляецца вельмі штодзённым вырабам хоць яму даводзіцца вытрымліваць розныя ўнутраныя ціску трубаправода, таксама розную тэмпературу.\nЧас ад часу над траякамі варта вырабіць спецыяльную функцыю ізаляцыі. Ізаляцыя траякоў ўплывае на даўгавечнасць моцна ўплывае на даўгавечнасць, якасць і надзейнасць траякоў. Варта ўбачыць, што ізаляцыя траякоў можа павялічыць тэрмін службы такіх трубаправодаў ў разы. Тэрмін службы трубаправода вельмі ўзрастае ад высакаякаснай ізаляцыі вадаправода.\nУ нашай кампаніі вы зможаце набыць любыя траякі для газаправодаў і нафтаправодаў. Вы зможаце набыць траякі як з ізаляцыйным пакрыццём, так і без яго. Пад ізаляцыяй трубаправода разумеецца спачатку тэрмаізаляцыя труб.


Вольная тэма - "I цішэюць, цішэюць крокіi людзей, i старых гарадоў" (мінулае ў паэзіі Янкі Сіпакова)", сочинения по белорусской литературе\nГлавная / Свободная тема / "I цішэюць, цішэюць крокіi людзей, i старых гарадоў" (мінулае ў паэзіі Янкі Сіпакова)\n"I цішэюць, цішэюць крокіi людзей, i старых гарадоў" (мінулае ў паэзіі Янкі Сіпакова) Янка Сіпакоў, як і яго равеснікі, што выраслі пад гарматнымі стваламі, таксама перажыў вайну і пасляваеннае ліхалецце. У роднай вёсцы Зубрэвічы на Аршаншчыне немцы закатавалі яго бацькоў за сувязь з партызанамі. Гадаваўся ў роднай цёткі. Закончыў журналісцкае аддзяленне філфака БДУ. У паслужным спіску пісьменніка і праца ў часопісе «Вожык» і ў часопісах «Маладосць» і «Беларусь» (дзе ён робіць і зараз), і ў выдавецтве «Энцыклапедыя», заснаваным П.Броўкам. У актыве творчым — зборнікі паэзіі «Сонечны дождж» (1960), «Лірычны вырай» (1965), «Дзень» (1968), «Звясныўлета» (1972), «Веча славянскіх балад» (1973, 2-е выд. — 1988), «У поўдзень, давады» (1976), «Вочы ў вочы» (выбранае, 1978), «Усміхніся мне» (1984) і інш., а таксама кнігі лірычнай прозы («Па зялёную маланку», 1971, «Крыло цішыні», 1976, «Усе мы з хат», 1982, «Пяць струн», 1984, «Журбаўстылі рэтра», 1990, і інш.), сатьіры і гумару. Шматаблічны, Янка Сіпакоў тым не менш дарагі мне асабліва як пясняр мінуўшчыны, як аўтар балад пра славянаў свету, якія павінны аб'ядноўвацца, а не раз'ядноўвацца, бараніць сваю нацыянальную годнасць і незалежнасць,пачуваць сябе роўнымі сярод роўных. Менавіта пра гэта і хачу пісаць. Хачу пісаць тым больш, што ў нас доўгі час гістарычная тэматыка была занядбаная: нібы спецыяльна нехта адвучваў нас ведаць сваю мінуўшчыну, вучыцца жыць і змагацца за сябе так, як змагаліся за сябе, за сваю годнасць нашыя продкі. Гэта толькі апошнім часам з'явіліся кніжкі Караткевіча, Ластоўскага, Тарасава, Арлова ды іншых аўтараў, што жывуць сёння ці былі выкліканы з небыцця пераменамі ў жыцці, адраджэнскім рухам. Таму прашу экзаменатараў улічыць звужанасць майго падыходу да ацэнкі набыткаў цікавага і арыгінальнага беларускага пісьменніка.\nЯк ніхто з яго пакалення, а можа, і іншых, старэйшых і маладзейшых, Янка Сіпакоў валодае здольнасцю пранікаць у мінулае, паказваць яго прадметна, узбуйнена, каларытна. Пласт вершаў на гістарычную тэматыку і колькасна, і якасна — самы прыкметны у яго творчасці ў цэлым. Паэт у вершах на гістарычную тэматыку не можа ісці па шляху поўнай «лірызацыі» рэчаіснасці, бо трэба захоўваць законы эпічнай творчасці, у якой надаюцца найпершыя правы сюжэту, падзеі, канфлікту, канкрэтным мастацкім дэталям. Пра ўсё, што мастак бачыць, ён павінен апавядаць, старацца стрымліваць асабістыя эмоцыі і перажыванні. Яшчэ Гегель назваў эпічны род літаратуры самым аб'ектыўным. А тут мы маем прыклад таго, як і ў творах невялікага аб'ёму, да таго ж вершаваных, узрастае роля эпічнага пачатку, як лірыка па сутнасці ператвараецца на нашых вачах ці ў ліра-эпас, ці ў чысты эпас. Але, здаецца, хопіць разважаць у агульным плане. Звернемся да канкрэтных твораў, раскрыем, якімі прыёмамі карыстаецца аўтар з мэтай «ажыўлення» гістарычнага мінулага.\nПаколькі гісторыя славянства была многія стагоддзі трагічнай: ім даводзілася бараніцца ад многіх чужынцаў, пацвярджаць сваю перавагу над імі, то галоўным жанрам паэзіі гэтага тэматычнага пласта становіцца балада. Балада — эпічны, ліра-эпічны, лірычны твор з абвостраным, трагедыйным канфліктам, такой сама развязкай (часта творы баладнага зместу заканчваюцца смерцю галоўных герояў). Балада прыйшла ў сучаснасць з часоў старажытнасці, а затым — рамантызму і стала вядучым жанрам не толькі беларускай, а і іншых славянскіх літаратур. Балада дае магчымасць мастаку ахапіць многія вызначальныя падзеі, нават ацаніць жыццё і лёс народа ў цэлым, выявіць асноўныя рысы характеру той ці іншай нацыі.\nКнізе «Веча славянскіх балад» папярэднічалі творы «Хрыстова нявеста», «Пажар у старажытным Полацку», «Тураўская элегія», «Пятля Кастуся Каліноўскага» і многія іншыя. У іх ужо гісторыя паўстала ў яркіх прадметных малюнках, у жывых, шматгранных рытмах, у шматколерных пералівах гукаў і фарбаў. Паэт не толькі апісвае падзеі, але і аднаўляе іх самарух, дынамічнае развіццё, стварае не абстрактныя слоўныя, але і малюнкавыя сцэны. Мы захапляемся аб'ёмнасцю сцэн і эпізодаў, становімся як бы іх непасрэднымі ўдзельнікамі. Атрымліваецца так хораша, выразна, прыгожа, што хочацца створанае, намаляванае паэтам жыццё ў слове пакратаць рукамі, настолькі яно «шчыльнае» і жывое:\nПрыгінае і самых высокіх\nДа зямлі вечны цяжар гадоў,\nI цішэюць, цішэюць крокі\nI людзей, і старых гарадоў.\nУ пералічаных вышэй вершах выявілася актыўная грамадзянская пазіцыя пісьменніка, яго вера ў справядлівасць, у гуманізм. Пачуўшы жывыя крокі гісторыі, зрокава ўявіўшы яе ва ўсёй шматграннасці, паэт ушчыльную падышоў да напісання сваёй галоўнай кнігі — «Веча славянскіх балад». Узяцца за стварэнне падобнага шырокага мастацкага палатна мог толькі чалавек, які валодае не проста талентам «ужывання» ў мінулае, але і надзелены філасофскім мысленнем, захоплены прагай аналізу, пошуку, які можа ставіць побач розныя эпохі і выводзіць з іх агульныя заканамернасці. Кніга балад Янкі Сіпакова — гэта зрэз славянскай гісторыі з 20 і да 11 стагоддзя. У баладах паэта на першым плане паказ лёсу народа, выяўленне самых істотных рысаў у яго паводзінах і ў агульнаславянскім характары. Асноўныя думкі, якія праходзяць праз беларускія, рускія, украінскія, польскія, сербскія, македонскія, балгарскія і іншыя балады, зводзяцца да таго, што ніхто і нішто не ў стане прымусіць славянаў пазбавіцца нацыянальнай годнасці, перастаць быць патрыётамі свайго краю, сваёй гісторыі, мовы, культуры. Славяне застаюцца людзьмі вальналюбнымі нават пад прыгнётам чужынцаў.\nВельмі важная і другая думка ў кнізе: гісторыю стварае і рухае наперад народ. Таму толькі ён у стане вырашаць свой лёс і лёс тых, хто ім кіруе. Цыкл балад «Веча» — пра часы старажытнасці, наўгародскай вольніцы — менавіта пра гэта. Лёс гісторыі вырашае народнае веча. Веча — голас народа. Веча выносіць прысуд тым, хто не лічыцца з агульнай думкай.\nНе магу раўнадушна чытаць «македонскую баладу XX стагоддзя» (так назваў народ, час у творы сам пісьменнік) «Пытанне». Як цяпер, толькі што, бачу карціну: шырокае поле, так старанна апрацаванае, засеянае адборным зернем вясной, а цяпер — зжатае. На полі селянін грузіць снапы на калёсы. Побач з ім сынок — хлопчык, маленькі каласок, дзіця, будучы араты і сейбіт. I чужынцы са зброяй цераз плячо. Суседзі — грэкі. Фашысты. Чаго ім трэба на чужой зямлі? Што ім рабіць на гэтым полі, з гэтымі «цёмнымі» рабамі? Яны ж ужо іх заваявалі, устанавілі свае парадкі, адабралі ўсё, што толькі можна адабраць? Аказваецца, фізічнага панавання ім мала. Ім трэба маральна дабіць непакораў, згвалтаваць іх душы, вытрасці рэшткі нацыянальнай свядомасці, даказаць сваю перавагу ва ўсім. Яны дабіваюцца, каб Коча Маркоўскі, славянін-македонец, гаспадар, працаўнік, назваўся грэкам, адрокся ад сваёй роднай мовы, ад свайго нацыянальнага імя. I сустрэлі яны на звычайным вясковым полі непакору, гордага духам і нязломнага воляй чалавека, македонца, мужыка. Яны забіваюць яго на вачах маленькага хлопчыка, Венкі Маркоўскага. Забіваюць люта, нізавошта. Хіба толькі за тое, што ён аказаўся перад імі чалавекам вольным, а не рабом. Венка ўсё бачыць і падхоплівае эстафету з бацькавых рук крыкам «Я Венка Маркоўскі, мужык!» У баладзе створана ілюзія руху. Яна надзвычай дынамічная. Героі гавораць мала, лаканічна, дзейнічаюць. Катаванне адбываецца тройчы, як у фальклорных творах. Двойчы Коча Маркоўскі прамаўляе: «Я — македонец, мужык...» Трэцім разам не азваўся зусім: закатавалі чужынцы. I застаўся ў вечнасці македонцам, славянінам, селянінам.\nЯ пісала, што твор надзвычай дынамічны. У пацвярджэнне сказанага хачу прывесці некалькі радкоў:\nI зноў пахне порахам руля,\nI зноў сэрца б'ецца аб штык.\n— Відаць, было часу замала —\nНе ўспомніў нічога, дзівак...\nНагайка ізноў заспяшала —\nТы — грэк... Толькі так... Толькі так...\nГлядзіце, якое лаканічнае пісьмо — і ў дыялогавых рэпліках, і ў апісанні самога дзеяння. Сцісласць і афарыстычнасць забяспечваюцца назыўнымі сказамі, адсутнасцю слоўна-выяўленчых сродкаў. Эпізоды, сцэны (іх дзве — катаванне бацькі і ваяўнічы бунт сына, які ўсхопліваецца на возе і крычыць у твар катам, што ён — таксама македонец, мужык, а яны — забойцы), фразы-пытанні і фразы-адказы — усё даведзена да найвышэйшай канцэнтрацыі: сустрэліся ворагі. Літасці ніхто не чакае, не спрабуе абараніцца, выкруціцца.\nВельмі цікавая балада Сіпакова (украінская, 17 стагоддзя) «Булава» — пра тое, як адхілілі ад улады малалетняга сына Багдана Хмяльніцкага Юрку, як перахапіў з яго рук хітрасцю, подкупам казакаў зусім незаслужаны чалавек — атаманскі пісар Іван Выгоўскі. Гэтая балада надзвычай псіхалагічная, у ёй раскрываюцца складаныя характары. Вось як, напрыклад, дакладна перадае аўтар «пакуты сумлення» і жах, каб не ўплыла булава з рук, Івана Выгоўскага:\nТак... Вось цяпер пааднекуйся крыху...\nДы не цягні — на сваю ж галаву.\nА то вунь зласліўцы, няхай на іх ліха,\nМогуць з-пад носа сцягнуць булаву.\nВыхапяць з рук, адарвуць і ад срэца,\nГледзячы гэтак нявінна у твар.\nЗірніце, як Грышка Лясніцкі злуецца,\nТой, што хадзіў ужо з ёй на татар.\nЗ гэтай балады відаць, што аснову некаторых такога жанру твораў пісьменніка складаюць глыбокі роздум, унутраны палемізм, спрэчкі і аўтара з героямі, і герояў між сабой. Як і ў творах Быкава, у баладах Сіпакова героі апынаюцца перад выбарам, павінны прыняць адзіна правільнае рашэнне ў экстрэмальных, надзвычайных умовах і ці застацца людзьмі, не здрадзіць прынцыпам чалавечнасці, ці ператварыцца ў пярэваратняў, пайсці на згодніцтва з чорнымі сіламі, ворагамі. Асабліва цікавая у гэтых адносінах «беларуская балада XV стагоддзя» «Вяселле». Я сама не надта сентыментальная асоба. Аднак, калі чытала баладу, не магла стрымаць слёз: так у ёй усё напружана, такая драма дзяўчыны раскрыта, якая, вольная, выходзіць замуж за раба, прыгоннага селяніна. Толькі ноч адна-адзіная адпушчана каханым на вяселле. Толькі адна летняя ночка. А яна такая кароткая! А так хочацца яшчэ трошачку-трошачку яе надтачыць! Так хочацца, каб сонца не ўзыходзіла хутка-хутка, за нешта затрымалася, дало магчымасць глынуць яшчэ колькі глыткоў вольнага жыцця. Бо па ўзыходзе свяціла яе, ужо рабыню, запросяць на працу ў панскі палац. Так і адбываецца. Балада заканчваецца плачам новай рабыні пра тое, што па яе, «па рабу, так рана Бяжыць цівун». Ды лепш рабства і жыццё з любым, чым жыццё ў раскошы з чалавекам, якога не кахаеш. Помнім, што менавіта пра гэта сказала Купалава гераіня (і гераіня беларускіх народных песень) Бандароўна проста ў твар пану Патоцкаму. Такая ж думка пранізвае і бал аду Сіпакова. Тужлівая песенная мелодыя гучыць на працягу ўсяго твора з вуснаў дзяўчыны. Глыбока ў памяці застаюцца трывожныя і гордыя радкі. «Я сама сябе гэтак караю, I каханнем, і раем караю, Бо я ж Яна больш волі люблю!».\nЯнка Сіпакоў умела ажыўляе мінулае, надае яму канкрэтныя рысы, вядзе ў яго нас, чытачоў, як гаспадар гасцей у пабудаваны новы дом.


Беларускі Партызан : Як пачынала ажыццяўляцца ідэя беларускай нацыянальнай дзяржаўнасці\nЯк і пра тыя варункі, у якіх яны спрабавалі дадзеную ідэю ажыццявіць.\nМенавіта пра гэта мы і гутарым з Валянцінам МАЗЕЦАМ, кандыдатам гістарычных навук, супрацоўнікам аддзела навейшай гісторыі Беларусі Інстытута гісторыі НАН.\nЯны сапраўды былі першымі на шляху беларусаў да мэты «людзьмі звацца». Ім не было ў каго вучыцца, яны дзейнічалі найперш па ўласным разуменні і сумленні, бо ведалі, што, акрамя саміх беларусаў, гэта не патрэбна фактычна нікому. Памыляліся, у чымсьці былі рамантыкамі і ідэалістамі. Але за адну гэту ідэю — даць беларусам сваю дзяржаўнасць — мы павінны як мінімум пра іх ведаць.\nАкрамя таго, быў выдадзены асобны загад аб роспуску беларускага палка, фарміраванне якога толькі пачыналася пад кіраўніцтвам Канстанціна Езавітава, — да прыходу немцаў запісаліся некалькі дзясяткаў чалавек. Калі ж Езавітаў зрабіў спробу зноў сабраць гэты полк — яго арыштавалі.\nzviazda.by, На здымку: Нямецкія войскі падчас акупацыі Мінска на Саборнай плошчы. Люты, 1918 год


Сёння стануць вядомыя супернікі зборнай Беларусі па адборы на чэмпіянат свету — 2018\n25.07.2015 / 09:04\nСёння стануць вядомыя супернікі зборнай Беларусі па адборы на чэмпіянат свету — 2018 8\nСёння, 25 ліпеня, у Санкт-Пецярбургу, у Канстанцінаўскім палацы, пройдзе цырымонія папярэдняга лёсавання чэмпіянату свету па футболе — 2018 г., які адбудзецца ў Расіі. Яе пакажа ў прамым эфіры «Беларусь-5» (18:00), таксама яна будзе весціся на сайце fifa.com.\nЛёсаванне пройдзе для Еўропы, Афрыкі, Акіяніі, а таксама Паўночнай і Цэнтральнай Амерыкаў. Адборачны турнір у Азіі ўжо стартаваў.\nВесці цырымонію лёсавання будуць вядомая мадэль Наталля Вадзянава і тэлевядучы Дзмітрый Шэпелеў. Мяркуецца, што ўдзел у лёсаванні возьме і кіраўнік Расіі Уладзімір Пуцін, які ў пятніцу адкрыў чэмпіянат свету па водных відах спорту ў Казані.\nЕўрапейскія зборныя будуць падзеленыя на сем адборачных групаў па шэсць камандаў і дзве групы па пяць камандаў. Гульні пройдуць з 4 верасня 2016 г. па 10 кастрычніка 2017 года. Дзевяць пераможцаў груп трапляюць на ЧС-2018 наўпрост. Восем найлепшых зборных сярод камандаў, якія занялі другія месцы ў сваіх групах, правядуць стыкавыя матчы ў лістападзе 2017 года.\nКошыкі для лёсавання былі сфармаваныя пасля публікацыі ліпеньскага рэйтынгу ФІФА. Зборная Беларусі трапіла ў нізкі пяты кошык (у яе 100-е месца ў рэйтынгу).\nПершы кошык: Германія, Бельгія, Галандыя, Партугалія, Румынія, Англія, Уэльс, Іспанія, Харватыя.\nДругі кошык: Славакія, Аўстрыя, Італія, Швейцарыя, Чэхія, Францыя, Ісландыя, Данія, Боснія і Герцагавіна.\nТрэці кошык: Украіна, Шатландыя, Польшча, Венгрыя, Швецыя, Албанія, Паўночная Ірландыя, Сербія, Грэцыя.\nЧацвёрты кошык: Турцыя, Славенія, Ізраіль, Ірландыя, Нарвегія, Балгарыя, Фарэрскія выспы, Чарнагорыя, Эстонія.\nПяты кошык: Кіпр, Латвія, Арменія, Фінляндыя, Беларусь, Македонія, Азербайджан, Літва, Малдова.\nШосты кошык: Казахстан, Люксембург, Ліхтэнштэйн, Грузія, Мальта, Сан-Марына, Андора.\nУ адборачную групу трапляе па адной камандзе з кожнага кошыка.\nУэльс, Ісландыя, Паўночная Ірландыя, Фарэры, Беларусь, Сан-Марына)) і, напрыклад, Германія, Італія, Швецыя, Турцыя, Фінляндыя, Казахстан))) а дзе, дарэчы, Гібралтар?\n25.07.2015 / 11:02\nКаб было на каго паглядзець, няхай будзе так: Германія (Англія), Францыя (Італія), Швецыя (Украіна), Турцыя (Нарвегія), Беларусь, Казахстан (Грузія). Да таго ж, у Украіны і Турцыі - самыя прыгожыя гімны (на мой густ). Каб было болей шанцаў, няхай будзе так: Уэльс, Ісландыя, Албанія, Фарэрскія Выспы, Беларусь, Сан-Марына.\nбубама / Адказаць\nC 5 кошыка поедут на чемпианат только зрителями.\nРасія: Нарвегія парушае дагавор пра статус Шпіцбергена 3\nБелстат: Лічбы папулярнасці беларускай мовы значна вышэйшыя, чым 10 гадоў таму 35\nНа польскіх нацыяналістаў, якія запалохваюць беларусаў Гайнаўкі, паскардзіліся ў пракуратуру 11\nУ двух загадкавых танкерах з перавалкай у Літве аказалася расійская нафта. Без прэміі 27\nНа Нацыянальнай бібліятэцы з'явіліся словы падтрымкі Кітаю ВІДЭА 1\nСамай багатай жанчынай Расіі стала прадпрымальніца Бакальчук. Толькі ў Мінску яна мае 100 пунктаў 17\nБелстат: Лічбы папулярнасці беларускай мовы значна вышэйшыя, чым 10 гадоў таму 36\n20.02.2020 / 23:44\nvõitleja, не згодзен, тут сабатаж супраць дзяржавы і яе незалежн…\n20.02.2020 / 23:43\n// Кажыма праўду пісаў (-ла) 20.02.2020 / 14:24 ... Нашаму пакал…


Навошта Лукашэнка прызначае на высокія пасады людзей з кампраматам. | Белорусский Партизан Беларускі Партызан : Навошта Лукашэнка прызначае на высокія пасады людзей з кампраматам.\nНавошта Лукашэнка прызначае на высокія пасады людзей з кампраматам.\nНя выгаднае доўгае маўчаньне\nЗа апошнія тры тыдні ў мэдыях, найперш, расейскіх, прагучала шмат жахлівых вэрсій, зьвязаных з гэтым скандалам. Пісалі, што Андрэй Уцюрын быў расейскім шпіёнам, кантактаваў з былым амбасадарам РФ Міхаілам Бабічам, казалі пра змову сілавікоў, якую заўчасна раскрылі, нібыта ідуць ператрусы ў сілавых ведамствах.\nУсе гэтыя інфармацыйныя ўкіды былі не на карысьць Лукашэнку. Яны стваралі ўражаньне, што ягоны рэжым ледзь трымаецца. Расейскія мэдыі выкарысталі гэты скандал дзеля чарговай псыхалягічнай атакі на афіцыйны Менск. Таму доўгае маўчаньне пра гэты арышт было палітычна ня выгаднае Лукашэнку.\nКалі 30 ліпеня мінулага году телеграм-канал «Незыгарь» паведаміў сэнсацыйную «навіну», нібыта ў Лукашэнкі здарыўся «ішэмічны інсульт», яе перадрукавалі многія СМІ, тэма стала бурліва абмяркоўвацца ў сацыяльных сетках, то ўжо празь некалькі гадзін прэс-сакратарка кіраўніка краіны Натальля Эйсмант назвала гэтую інфармацыю «трызьненьнем». 31 ліпеня БТ паказала жывога і здаровага Лукашэнку. А яшчэ праз дзень ён нават прапанаваў журналістам яго памацаць для доказу таго, што інфармацыя пра яго дрэннае здароўе — фэйк. І тая рэакцыя была лягічнай і правільнай.\nЦяпер жа Лукашэнка, нягледзячы на сэнсацыйныя чуткі, чамусьці чакаў цэлых тры тыдні, перш чым пракамэнтаваў падзею з арыштам Уцюрына. Што трохі дзіўна.\nШто ж сказаў цяпер Лукашэнка? Найперш, ён паспрабаваў зьнізіць маштаб падзеі: «Тут абсалютна няма нічога надзвычайнага, звычайная барацьба з карупцыяй... Тут абсалютна звычайнае крымінальнае злачынства».\nКалі такое звычайнае, то навошта было яго так доўга хаваць, выклікаючы шматлікія чуткі і адна другой страшней сэнсацыйныя вэрсіі і гіпотэзы? Чакалі адмашкі з самога верху? Чаму яе не было?\nДругі важны тэзіс Лукашэнкі. Ён катэгарычна адрынуў расейскі сьлед. «Гэта не мае ніякага дачыненьня да таго, што ён нібыта быў ці ледзь не агентам пасла Расеі. Калі ён быў агентам замежнага амбасадара, праз суткі б ужо ведалі пра гэта», — сказаў ён.\nАпошняя заўвага асабліва цікавая. Зь яе вынікае, што за ўсімі амбасадарамі, у тым ліку за бліжэйшым саюзьнікам, беларускія спэцслужбы ўважліва сочаць, яны знаходзяцца «пад каўпаком у Вакульчыка». Ніякай асаблівай сэнсацыі ў гэтым няма, тым ня менш, прызнаньне знамянальнае.\nЛюдзі, на якіх ёсьць вялікі кампрамат, прызначаюцца на высокія пасады\nЯшчэ адзін важны момант. Лукашэнка заявіў, што ўжо паўтара-два гады адносна Ўцюрына былі падазрэньні наконт таго, што ён бярэ хабары. То бок чалавека, у дачыненьні да якога былі падазрэньні ў нядобрасумленнасьці, назначылі на высокую пасаду намесьніка дзяржсакратара Рады бясьпекі! Лёгіка вельмі дзіўная. Ён жа ўсе найважнейшыя дзяржаўныя сакрэты мог шмат разоў прадаць!\nПрычым, гэта ня першы падобны выпадак. 30 траўня 2018 году пры атрыманьні хабару затрымалі інспэктура па Горадзенскай вобласьці, памочніка прэзыдэнта Сяргея Раўнейку. Лукашэнка тады казаў, што той «трапіў у поле зроку» праваахоўных органаў больш за паўтары гады да таго. «Скажу шчыра, тут перш за ўсё спрацавалі дэклярацыі аб даходах. Калі ішло кадравае вывучэньне, я задаў пытаньне, адкуль такая раскоша: аўтамабілі да дзясятка, кватэры да дзясятка», — заявіў беларускі тады Лукашэнка.\nТо бок, гэта не асобны выпадак, а цэлая сыстэма. Людзі, на якіх ёсьць вялікі кампрамат, прызначаюцца на высокія пасады. Такая кадравая палітыка. Навошта гэта робіцца? Не засталося ў кадравым рэзэрве прыстойных людзей? Думаю, справа ў іншым. Чалавек з кампраматам знаходзіцца на кручку. Ён больш палітычна ляяльны, паслухмяны, адданы, ён выканае любы загад, нават незаконны, у яго няма выйсьця. Гэта асабліва важна для людзей у пагонах. У выпадку нейкіх забурэньняў яны будуць абараняць Лукашэнку да канца.\nЧаму Ўцюрына аб’явілі злосным карупцыянэрам?\nТады чаму ж Уцюрына затрымалі і аб’явілі злосным карупцыянэрам? Я б не адкідваў зусім вэрсіі пра расейскі сьлед (Дарэчы, хабар даваў прадстаўнік расейскай кампаніі). Але, калі прытрымлівацца афіцыйнай вэрсіі, то можна зрабіць выснову, што Ўцюрын пачаў браць зашмат (150 тысяч даляраў — вялікая сума для Беларусі), нахабна, перайшоў нейкую мяжу. Хто ж цяпер бярэ хабар наяўнымі, наўпрост з рук у рукі? А паводле афіцыйнай вэрсіі, адбылося менавіта так.\nЦікава, які ж будзе далейшы лёс Андрэя Уцюрына? Асабліва з улікам падпісанага 10 траўня прэзыдэнцкага дэкрэту, паводле якога асуджаным за карупцыйныя злачынствы забаронена прадстаўляць умоўна-датэрміновае вызваленьне і замяняць неадбытую частку пакараньня больш мяккім.\nСяргей Калякін: Ад гэтага пытання залежыць бяспека Лукашэнка!\n«Ты прыйшоў служыць або права пампаваць ...»?


Польская Вікіпэдыя — Вікіпэдыя\nПольская Вікіпэдыя (па-польску: Wikipedia polskojęzyczna) — разьдзел Вікіпэдыі на польскай мове. На сёньняшні дзень зьмяшчае 1 527 665 артыкулаў.\nЛягатып польскай Вікіпэдыі\nГэта 10-я паводле велічыні Вікіпэдыя ў сьвеце, другая найбуйнейшая Вікіпэдыя на славянскай мове. Гэта 9-ы разьдзел Вікіпэдыі, заснаваны 26 верасьня 2001 году. 16 верасьня 2005 году колькасьць артыкулаў у польскай Вікіпэдыі дасягнула 100 000, 21 сьнежня 2005 году — 150 000, 26 студзеня 2006 году — 200 000, 26 верасьня 2006 году — 300 000, 17 лютага 2007 году — 350 000, 14 траўня 2008 году — 500 000, 7 лістапада 2008 году — 550 000, 30 красавіка 2009 году — 600 000, 12 траўня 2010 году — 700 000, 24 верасьня 2013 — 1 000 000, 14 сьнежня 2021 — 1 500 000.\nКолькасьць артыкулаў у польскай Вікіпэдыі значна павялічылася дзякуючы робатам. У ліпені 2005 году робат tsca.bot быў запраграмаваны для загрузкі статыстыкі з афіцыйных дзяржаўных старонак інфармацыі пра францускія, польскія і італьянскія муніцыпалітэты. За некалькі месяцаў робат загрузіў больш за 40 000 артыкулаў. Робаты загрузілі каля тысячы артыкулаў пра астэроіды.\nУ польскай Вікіпэдыі адбылася адна з найбольшых фальсыфікацыяў у Вікіпэдыі на сёньняшні дзень. 8 кастрычніка 2004 году быў створаны артыкул Генрык Батута, у якім была зьмешчана выдуманая біяграфія чалавека. Артыкул праіснаваў 15 месяцаў, пакуль ня быў уключаны ў сьпіс артыкулаў на выдаленьне.\nІстотную ролю ў разьвіцьці Польскай Вікіпэдыі адыгрывае польскае аддзяленьне Вікімэдыі. Яно ладзіць конкурсы па напісаньні артыкулаў і загрузцы фатаграфій на Wikimedia Commons.\n^ Сьпіс Вікіпэдыяў паводле колькасьці артыкулаў / больш за 1 000 000\n^ Wikipedia:Liczba artykułów polskiej Wikipedii (пол.)\nПольская Вікіпэдыя — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nГалоўная старонка польскай Вікіпэдыі (пол.)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Польская_Вікіпэдыя&oldid=2283477»\nАпошняе рэдагаваньне ў 12:23 30 сьнежня 2021\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 30 сьнежня 2021 году ў 12:23.