Маршчыны на твары - Goji Cream\nМаршчыны на твары: прычыны з'яўлення і метады барацьбы\nМаршчыны на твары\nСкура, як вядома, візітная картка чалавека, таму людзі не адну сотню гадоў спрабуюць прыдумаць спосабы амаладжэння асобы і збавення ад маршчын. Маленькія зморшчынкі ў кутках вачэй ці вуснаў не толькі пазбаўляюць скуру знешняй прывабнасці, яны таксама адлюстроўваюць тую жыцце, якую чалавек вёў з самага нараджэння. Стрэсы і негатыўныя эмоцыі, няправільнае харчаванне і натуральны працэс старэння — гэтага пазбегнуць нельга. Але ў запасе касметолагаў сёння ёсць велізарная колькасць спосабаў барацьбы з рознымі маршчынамі і саветаў аб тым, як зрабіць іх менш прыкметнымі.Што такое маршчыны\nМаршчыны — гэта розныя бачныя зморшчыны скуры, якія ўзнікаюць у людзей на твары, шыі і руках пры залішняй міміцы або страты тонусу скуры.\nЎзроставыя маршчыны — знешняе, скурнае праява працэсу старэння, як правіла, адзначаецца ў людзей старэйшыя за 30 гадоў. З'яўленне такіх маршчын — натуральны працэс, звязаны з парушэннем абменных працэсаў у арганізме.\nПа характары паводзін усе маршчыны дзеляцца на два выгляду:\nстатычныя — прыкметныя ў стане спакою, гэта значыць пры нейтральным выразе асобы;\nдынамічныя — з'яўляюцца толькі падчас актыўнай працы цягліц.\nАкрамя гэтага, маршчыны адрозніваюцца па месцы, глыбіні залягання і асноўных прычынах ўзнікнення.\nПрычыны з'яўлення маршчын\nСамая распаўсюджаная прычына з'яўлення зморшчын на скуры — натуральны працэс старэння. У большасці людзей першыя прыкметы старэння скуры можна заўважыць ужо ў 25-30 гадоў. На твары маршчыны мала прыкметныя, але ў розных пластах скуры губляецца ранейшы тонус цягліц і паступова памяншаецца неабходнае колькасць вады.\nСярод прычын заўчаснага старэння вылучаюць:\nняправільны лад жыцця (алкаголь, курэнне, недастатковая рухальная актыўнасць);\nстрэсы, бессань, хранічная стомленасць;\nшкодныя мімічныя звычкі (моршчыць лоб, часта смяяцца, жмурыцца);\nняправільнае харчаванне (празмернае ўжыванне солі і цукру, вэнджанага і тлустага);\nнедастатковае спажыванне вады;\nнепісьменны сыход за скурай (выкарыстанне таннай касметыкі, дрэнная ачыстка рагавога пласта скуры);\nдрэнная экалогія (пыл, вецер, сухое паветра, сонца, холад);\nіндывідуальныя асаблівасці (сухая або тоўстая скура);\nРэзкае пахуданне з прычыны жорсткіх дыет прыводзіць не толькі да праблем са здароўем, але і да ранняга адукацыі маршчын. Таму займайцеся спортам і сілкуйцеся збалансавана і разнастайна, каб не толькі выглядаць, але і быць здаровым!\nТыпы скуры і старэння\nТак як на кожнага чалавека ўздзейнічаюць розныя знешнія і ўнутраныя негатыўныя фактары, можна заўважыць, што ўсе людзі нават старэюць па-рознаму. На фарміраванне пэўнага тыпу старэння, акрамя іншага, ўплывае тып скуры.\nКасметолагі вылучаюць чатыры асноўных тыпу скуры:\nнармальная — мала адчувальная, пары амаль не бачныя, добра абараняе ад розных механічных фактараў, маршчыны з'яўляюцца позна;\nсухая — тонкая і адчувальная, хутка раздражняецца, пары амаль не бачныя, схільная да ранняга з'яўлення маршчын;\nтоўстая — добра абараняе ад раздражняльнікаў, поры бачныя, часта з'яўляюцца вугры і вугры, маршчыны ўзнікаюць пазней;\nкамбінаваная (змешаная) — уключае ў сябе тлустую скуру на Т-зоне, а на выліцах — нармальную або сухую, найбольш праблемная.\nАд тыпу скуры залежыць выбар дэкаратыўнай, даглядаць і амаладжальны касметыкі. Выкарыстоўвайце толькі тыя сродкі, якія створаны спецыяльна для вашага тыпу, каб пазбегнуць праблем з скурай і ранняга з'яўлення маршчын.\nЯк пазбавіцца: агляд эфектыўных спосабаў\nНа сённяшні дзень існуе мноства сродкаў, да якіх можна звярнуцца з мэтай стварэння больш роўнай і пругкай скуры.\nАптэчныя і касметычныя сродкі\nСюды адносяцца розныя антивозрастные крэмы, гелі, мазі і лекавыя сродкі (вітаміны), якія не заўсёды створаны спецыяльна для барацьбы з маршчынамі.\nПерад пакупкай любога аптэчнага сродку трэба абавязкова вывучыць склад і пераканацца, што ён падыходзіць менавіта вашай скуры.\nСамыя папулярныя прэпараты:\nГепариновая мазь — здымае ацёкі, лечыць гематомы, сінякі і ранкі, з'яўляецца папулярным сродкам барацьбы з мяшкамі і сінякамі пад вачыма. Акуратна нанесці на скуру вакол вачэй 2-3 разы ў дзень на працягу 10-14 дзён.\nЦынкавая мазь — недарагое і папулярнае сродак ад розных скурных захворванняў і пашкоджанняў, якое добра спраўляецца і з дробнымі маршчынамі. Цынк ў складзе абароніць скуру ад ультрафіялетавых прамянёў і ранняга старэння. Падыходзіць людзям з нармальнай і тоўсты скурай, так як трохі падсушвае скуру, уладальніца сухой скуры можна змешваць мазь з ўвільгатняе крэмам. Наносіць на праблемныя ўчасткі тонкім пластом 3 разы ў дзень, пазбягаючы траплення ў вочы.\nВітаміны А, Е, F у капсулах — сілкуюць, ўвільгатняюць, аднаўляюць скуру, здымаюць раздражнення. Выкарыстоўваць не больш за 7-10 дзён, інтэрвал паміж курсамі 2-3 месяцы.\nАсноўнае правіла сыходу за скурай асобы — рэгулярнасць выканання працэдур. Менавіта гэта дае добры вынік у барацьбе з любымі маршчынамі\nПравядзіце тэст на алергію перад выкарыстаннем сродкі: вырабіце на малапрыкметны ўчастак скуры невялікая колькасць прэпарата і пакіньце на 24 гадзіны. Калі раздражненне не з'явілася, можаце пачаць выкарыстанне. У адваротным выпадку абавязкова звярніцеся да спецыяліста: ён дапаможа пазбавіцца ад алергіі і дасць індывідуальныя рэкамендацыі па барацьбе з маршчынамі.\nНародныя рэцэпты папулярныя з-за сваёй даступнасці, адноснай бяспекі і эфектыўнасці. Кантралюючы склад і колькасць інгрэдыентаў, можна засцерагчы сябе ад алергіі.\nПапулярныя народныя сродкі ад маршчын:\nМаска на аснове жаўтка для згладжвання маршчынак. Склад: жаўток, аліўкавы алей і мёд. Рэкамендуецца наносіць у 2-3 пласта на 20 хвілін, пасля чаго змыць і завільгатнець скуру крэмам.\nМаска з аўсяных шматкоў для мяккага ачышчэння і выраўноўвання скуры. Склад: аўсяныя шматкі або аўсяная мука і смятана. Змяшаць і пачакаць 15 хвілін да набракання, затым нанесці і пакінуць на 20 хвілін. Не варта звяртацца да ачышчэння асобы падобнымі скраба больш аднаго разу ў тыдзень.\nСумесь бульбы і яек ад цемры і маршчын вакол вачэй. Склад: здробненая бульба, яйка, смятана. Нанесці і пратрымаць 15 хвілін. Патрабуецца не менш за 10 працэдур для атрымання бачнага выніку.\nСродак з хлеба ад дробных маршчын. Склад: мякіш белага хлеба, цёплае раслінны алей. Нанесці на вочы на 20 хвілін.\nБанан ад маршчын на лбе. Склад: здробнены банан, вяршкі, бульбяная мука. Нанесці некалькі слаёў, чакаць 30 хвілін. Працэдуру праводзіць 10 дзён штодня, можна паўтарыць праз два месяцы.\nРэгулярнае прымяненне лёду аказвае спрыяльнае ўздзеянне на скуру. Пры выкарыстанні ледзяных кубікаў для масажу асобы адбываецца звужэнне сасудаў за кошт зніжэння тэмпературы паверхні.\nЧытайце таксама — Як пазбавіцца ад маршчын ў хатніх умовах\nІснуе мноства розных спосабаў пазбавіцца ад маршчын ў салоне.\nПрацэдуры, якія прапануюць касметолагі:\nБотокс — самае папулярнае на сённяшні дзень сродак. Ін'екцыі Ботокса расслабляюць мышцы асобы і разгладжваюць маршчыны. Яны абсалютна бяспечныя і могуць быць выкарыстаны ў якасці прафілактыкі. Гэтая тэрапія рэкамендуецца жанчынам з глыбокімі складкамі або мноствам дробных маршчын.\nМезотерапія — метад ін'екцый, лячэнне мае на ўвазе на ўзроўні эпідэрмісу ўколамі з рознымі кампанентамі, добра дапамагае на пачатковых этапах з'яўлення маршчынак, так як дазваляе запаволіць працэс старэння скуры. Уводзяцца: гіалуроновая кіслата, амінакіслоты, вітаміны і мінералы, рэчывы, якія стымулююць кровазварот і г. д. Склад прыбірае лішнюю вільгаць і сілкуе скуру. Працэдуру праводзяць 6-12 разоў.\nОзонотерапія — яшчэ адзін метад ін'екцый, лячэнне праводзіцца газавымі сумесямі. Лічыцца простым і эфектыўным спосабам ператварэння скуры асобы. Добра дапамагае ад вугроў і акне, разгладжвае дробныя маршчыны, паскарае рэгенерацыю, спрыяе амаладжэнню скуры.\nМикротоковая тэрапія — добры выбар для тых, хто баіцца уколаў, так як гэтая працэдура не мае на ўвазе хірургічнае ўмяшанне і праводзіцца бязбольна. Невялікія электрычныя імпульсы ўздзейнічаюць на скуру, лімфу і пасудзіны, што дазваляе насыціць клеткі кіслародам і аднавіць скуру на розных яе узроўнях.\nПілінг — уяўляе сабой ачышчэнне верхніх слаёў скуры, якое стымулюе рэгенерацыю клетак і кровазварот. Скура становіцца гладкай і мяккай, праходзяць невялікія эпітэліяльныя маршчынкі.\nСалонны масаж — мае на ўвазе механічнае ўздзеянне на праблемныя ўчасткі скуры, гэта стымулюе кровазварот, якое хутчэй насычае клеткі кіслародам. Яны, у сваю чаргу, хутчэй рэгенеруецца, і скура становіцца больш падцягнутай і роўнай, тон асобы — больш аднастайным.\nГірудатэрапія ў касметалогіі ўяўляе сабой метад аздараўлення і амаладжэння скуры пры дапамозе п'явак, якія належаць да тыпу кольчатых чарвякоў і па сутнасці сваёй з'яўляюцца паразітамі.\nГімнастыка і самамасаж\nАсабовая гімнастыка і самамасаж — абавязковыя працэдуры для дзяўчат старэй 25 гадоў. Нават калі маршчынкі на твары яшчэ непрыкметныя, тонус скуры ўжо пачынае губляцца, таму розныя практыкаванні для ўмацавання цягліц будуць актуальныя ўжо ў гэтым узросце.\nГімнастыку лепш рабіць раніцай, калі мышцы гатовыя да нагрузкі, і не менш 5 раз у тыдзень. На кожную праблемную зону трэба выбраць па 2-4 практыкаванні і выконваць іх рэгулярна.\nГімнастыку асобы трэба праводзіць зверху ўніз, ад ілба да шыі, пры паслабленым стане цягліц.\nПравільны самамасаж прадухіляе з'яўленне дробных маршчын, робіць скуру больш пругкай і падцягнутай. Гэтая працэдура праводзіцца лёгка і не патрабуе ніякіх выдаткаў. Некаторыя людзі адзначаюць антыстрэсавага эфект ад хатняга масажу, што таксама станоўча адбіваецца на скуры асобы.\nТэхніка выканання самамасажу:\nПадушачкамі пальцаў праводзіце ад скроняў да падбародка.\nПасля некалькіх паўтораў пачынайце рухацца ад скроняў да носа, праводзячы кончыкамі пальцаў па маршчынамі пад вачыма.\nПакладзеце пальцы на вочы і трохі прыціснуць (8-10 разоў). Болевых адчуванняў не павінна быць. Паўтарыце націску на верхнім і ніжнім стагоддзях.\nЛёгкімі рухамі прайдзіце падушачкамі пальцаў па вачах.\nПаказальным і сярэднім пальцамі некалькі разоў правядзіце ад носа да скроняў.\nФалангамі пальцаў правядзіце ад падбародка да скроняў.\nМетады барацьбы з глыбокімі маршчынамі\nПерамагчы глыбокія маршчынкі можна толькі комплексным шляхам: знутры і звонку.\nпіць не менш двух літраў вады ў дзень;\nперагледзець харчаванне, зрабіўшы яго больш здаровым;\nзаняцца спортам хоць бы ў хатніх умовах;\nкінуць паліць — курэнне адымае кісларод і запавольвае працэс абнаўлення клетак;\nнабыць якасныя крэмы, маскі і ласьёны для асобы і выкарыстоўваць іх пастаянна;\nрэгулярна рабіць масаж, гімнастыку, мыцця;\nзвярнуцца па кансультацыю да касметолага, каб ён параіў працэдуру, прыдатную вашаму тыпу старэння.\n10 спосабаў схаваць маршчынкі з дапамогай касметыкі\nМакіяж не дапамагае пазбавіцца ад маршчын або сінякоў пад вачыма, але калі вам трэба будзе важная сустрэча і хочацца выглядаць молада і прывабна, выкарыстоўвайце гэтыя парады:\nЎладальніцы сухі і камбінаванай скуры павінны завільгатнець яе перад макіяжам, каб, праз некаторы час, маршчынкі не праявіліся.\nВыбірайце ўвільгатняе танальны крэм і без алеістай асноў. Наносіце яго спачатку на скулы, а затым на Т-зону. Не наносіце тональник на носогубные зморшчыны, гэта не схавае, а толькі падкрэсліць іх.\nВыкарыстоўвайце консилер, каб візуальна выраўнаваць скуру.\nЗамест рассыпістай пудры на сінякі пад вачыма нанёс светлы консилер.\nАбводзіць алоўкам толькі верхняе павека, ніжнія вейкі не фарбуйце.\nКаб павека не паказала свае маршчынкі, вырабіце на яго спачатку тон, а потым цені.\nВыкарыстоўвайце пастэльныя тоны, на 1-2 адцення святлей скуры.\nБелым алоўкам прорысы слізістую ніжняга стагоддзя.\nСветлы консилер схавае маршчынкі ў кутках вуснаў.\nЗамест цяжкіх адценняў памады выкарыстоўвайце лёгкі бляск.\nПрафілактыка з'яўлення прыкмет старасці ні твары\nСамы лепшы спосаб прафілактыкі маршчын — здаровы лад жыцця. Правільнае харчаванне, якое ўключае ў сябе неабходную колькасць бялкоў, тлушчаў, вугляводаў, вітамінаў і мікраэлементаў, здольна захаваць скуру малады і пругкай да 45-55 гадоў. І, нягледзячы на спадчынны фактар адукацыі маршчынак, рэгулярнае выкарыстанне крэмаў і ласьёнаў ахавае вас ад заўчасных «гусіных лапак», «маршчын-марыянетак» і г. д.\nПрафілактычныя працэдуры трэба пачынаць не пазней за 30 гадоў, калі маршчыны і сінякі пад вачыма ўжо стануць прыкметнымі.\nКалі вы да гэтага часу ўжывалі алкаголь або цыгарэты, цяпер самы час адмовіцца ад іх, так як згубныя прыхільнасці адмоўна адбіваюцца на здароўе і скуры асобы.\nЗ'яўленне азызласці, зморшчын і сінякоў на скуры — натуральны працэс старэння, якога нельга пазбегнуць. Але і баяцца яго не трэба, таму што прафілактыка і своечасовая барацьба з першымі прыкметамі старэння дапамогуць захаваць свежасць і маладосць скуры надоўга. Калі надаваць час антивозрастным працэдурах рэгулярна, пачнуць знікаць маршчыны, і твар прыкметна зменіцца, зрабіўшы вас маладзей на пяць ці нават пятнаццаць гадоў.


Сачыненне на тэму дружба гэта талент\nСяброўства паміж мужчынам і жанчынай немагчымая. Запал, варожасць, абажанне, каханне — толькі не дружба.\nДРУЖБА- гэта калі дурныя ідэі прыходзяць у дзве галавы адначасова)\nСяброўства — гэта ўсё. Сяброўства — гэта больш, чым талент. Гэта больш, чым улада. Гэта амаль тое ж самае, што сям’я.\nУ сяброў усё агульнае, і сяброўства ёсць роўнасць.\nНя змацаваная дружба розумам — лёгка скасоўвае яе і глупства.\nДружба падвойвае радасці і скарачае напалову нягоды.\nСамы рэдкі від дружбы — гэта сяброўства з уласнай галавой.\nКалі сяброўства скончылася, значыць яе і не было.\nТолькі той, хто чакае — ацэніць сустрэчу,\nУ расстанні няма нічыёй віны —\nХто не любіў — той гасіць свечкі,\nХто любіць — той гарыць усярэдзіне.\nКахаць і быць каханым — гэта шчасце,\nВы беражыце ад простых непагадзь.\nІ узяўшы стырно любові сумесна прагна ў рукі,\nНе адпускайце ніколі, нават жывучы ў расстанні.\nТэма кахання і дружбы ў лірыцы А. С. Пушкіна\nЛеў Талстой сказаў пра Ясеніна: «Яго паэзія ёсць як бы раскідванне абедзвюма прыгаршчамі скарбаў яго душы». Гэтыя словы ў поўнай меры можна аднесці і да пушкінскай паэзіі. І не толькі да паэзіі — да ўсёй жыцця Пушкіна. Усе, хто трапляў у магічны круг зносін з вялікім паэтам, надзяляліся скарбамі яго душы; ён валодаў велізарным духоўным багаццем, якое шчодра раздаваў.\nКола сапраўдных сяброў Пушкіна (не выпадковых знаёмых!) Незвычайна шырокі і разнастайны. Сам паэт — рознабаковая, шматгранная асоба, і яго сябры прадстаўлялі сабой людзей «з твару несупольным выразам». Сярод іх Жукоўскі, Карамзін, Баратынский, Вяземскі, Гогаль. Мастацтва злучыла яго з людзьмі розных пакаленняў: Карамзін быў старэйшы Пушкіна на 30 гадоў (хоць пісьменнік не з’яўляўся блізкім сябрам Пушкіна, ён прымаў жывы ўдзел у яго лёсе, шануючы пушкінскі талент), Гогаль быў маладзейшы за Пушкіна на 10 гадоў. Але тое, як Пушкін ставіўся да сваіх субратам па пяры, — у вышэйшай ступені дзіўна і пышна. Ён не лічыў іх сваімі супернікамі, ён захапляўся кожнай чужой удалай радком. Калі ў вершы была хоць кропля таленту — ён прымаў яго з захапленнем. Пушкін цалкам шчыра параўноўваў свой паэтычны дар з дарам Кюхельбекер: «Мой брат родны па музе, па лёсах!» А Дельвига ён гатовы паставіць вышэй сябе:\nТы геній свой выхоўваў у цішы,\nСлуженье муз не трывае мітусні;\nПрыгожае павінна быць велічна.\nСлухаючы гуку струн тваіх.\nГэтыя ж сяброўскія пачуцці выяўляюцца ў лісце Плятнёва з нагоды альманаха «Паўночныя кветкі»: «Я даў у іх Моцарта і некалькі дробязяў. Жукоўскі дае казку. Пішы Баратынскому, ён дашле скарбы «.\nПушкін сам кахаў «упівацца гармоніяй сваёй ці чужой», галоўнае — атрымаць асалоду ад выдатнымі творамі, яму было не важна, каму яны належаць. Пушкінская дзіўная адчыненым насустрач роднасным яму душам, душэўная шчодрасць, сціпласць бачныя і ў ацэнцы паэзіі Жукоўскага:\nПройдзе стагоддзяў зайздросныя далеч,\nІ, уваж ім, уздыхне пра славу маладосці,\nСуцешыцца нямая смутак\nІ жвавая задуменная радасць.\nПушкін выдатна адчуваў у людзях і паэтычны талент, і розум. Пасля сустрэчы з Пестэля ён запісаў у сваім дзённіку, што гэта самы разумны чалавек, якога ён толькі бачыў. Паэт ацаніў значэнне Пестэля ў дзекабрысцкага руху:\nУ маўчанне правілаў грузны човен.\nКалі ў 1820 годзе Пушкіну пагражала небяспека спасылкі ў Сібір або на Салаўкі, Кюхельбекер ўстаў на абарону аднаго — публічна выступіў з чытаннем вершаў, у якіх царскія пагрозы назваў шыпеннем змеі. Кюхельбекер выратаваў Дельвиг: аддаў яму сваё месца пры багатым вяльможы, з’язджаюць за мяжу. Прыкладаў самаадданай дружбы і ўзаемадапамогі можна прывесці мноства. Ліцэйскую брацтва стала легендай:\nЁн як душа непадзельны і вечны.\nМой сціплы дар і шчасце сяброў.\nЧытаючы вершы Пушкіна, мы сапраўды адчуваем захаваныя ў іх «скарбы яго душы», адчуваем прыгажосць гэтых скарбаў.\n1670 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.\n/ Складанні / Пушкін А.С. / Рознае / Тэма кахання і дружбы ў лірыцы А. С. Пушкіна


##### Азартныя гульнявыя аўтаматы онлайн бясплатна ешки – Гульнявой аўтамат слот Slot o pol Ешки гуляць бясплатна.\nГульнявыя аўтаматы базар гуляць бясплатна /\nЯндэкс каталог азартныя гульні /\nDecember 22, 2019 Спампаваць слот-аўтамат rajah s rubies /\nСпампаваць кнігі а. барто. Гладышава усе кнігі спампаваць бясплатна. Але чаму ж яны так папулярныя ў онлайн казіно? Slotopol, які стаў адным з самых папулярных у многіх онлайн-казіно. Fia world rally championship 2 спампаваць бясплатна. Страшнае відэа. Азартныя гульні слоты на андроіда.\nГульню pottery на. Песні онлайн ласкавы май. Казіно Чырвоны Пінгвін прапануе звыш 500 гульнявых аўтаматаў. Спампаваць бясплатна ешки гульнявыя аўтаматы. Торэнт робін гуд ў. Гульнявыя аўтаматы ешки піраміды. Гульнявой аўтамат слот Slot o pol – Слот аб падлогу Ешки. Поўны дом 2. Гульнявыя аўтаматы ешки. Сімвалы онлайн гульнявога аўтамата Ешки делюкс захаваліся ранейшымі. Гуляць у гульню винкс. Барадач усе серыі онлайн. Спампаваць. Нікольская азартныя гульні чараўнікоў 2.\nКалі сутыкнуліся з такой праблемай, не панікуйце і заходзіце ў азартны клуб праз. Быченин аляксандр. Гульні азартныя. Як гуляць у Slot o pol Deluxe онлайн. Гульня аўтаматы ешки. Ты песеньку. Түлкі мен ешкі мультфільм. Азартныя гульні гульнявыя аўтаматы без рэгістрацыі. Гульнявой аўтамат Slot o pol Deluxe зявіўся ў якасці палепшанай версіі. Яскравым прыкладам зяўляецца бясплатны гульнявой аўтамат Малпачкі, у якім. Страх торэнт спампаваць бясплатна. Песню. Ешки гульнявыя аўтаматы. Азартныя флэш гульні. Спампаваць бясплатна гульню гульнявыя аўтаматы і азартныя гульні. Ешки.Е – гэта. Кампанія Плейсон (Playson) спецыялізуецца на распрацоўцы азартных гульняў для устаноў у афлайне і лепшых. Бясплатна праз торэнт навучы мяне жыць 2016. Ява на вінаў. Песню онлайн гуф. Замежны.\nГэта такія хіты, як Book of Ra, Ешки (Slot-o-Pol), Sharky, Party Gold, Bananas go. Мік Ешка выклаў новы бонусны код 2 years ago. Mini для psp. Азартныя слот гульні. Спецыяльны бонус: Eur 1515 Онлайн гульня казіно рулетка DEPOSIT на гульнявых гульнявых казіно слоты Bank Walt Magnet.\nГульнявой аўтамат Азартныя гульнявыя аўтаматы онлайн бясплатна ешки мае больш вядомае ў народзе імя Ешки. Пазнаёмцеся з легендарным гульнявым аўтаматам Slot-o-pol Deluxe. Гульнявыя аўтаматы бясплатна спампаваць на кампутар ешки. Азартныя гульні для планшэта. Казюлькі прыгоды ў. Расіі. Тэматыка гульні вельмі радасная і. Абрэзка відэа онлайн на рускай. Спампаваць гульнявыя аўтаматы піраміда ешки. Бясплатны minecraft онлайн. Які казаў тым на пк. Як і навошта гуляць бясплатна ў казіно Вулкан. Фільмы онлайн эластико 2016.\nАзартныя гульні на мабільны. Прадстаўлена два рэжыму: бясплатны (без рэгістрацыі) і на грошы. Азартныя гульнявыя аўтаматы онлайн бясплатна ешки аўтаматы ешки. Саўндтрэкі з ніколі.\nЗатым доступ да онлайн-клубу перакрываецца правайдэрам. Бясплатны антывірус nod32 руская версія. Для многіх віртуальныя азартныя клубы сталі крыніцай прыбытку. Гульні праз торэнт азартныя гульні. Праграма для вызначэння дакладнага рахункі ў футболе спампаваць бясплатна.\nЭвер афтер хай онлайн на рускай. Азартныя гульні бясплатныя гульнявыя аўтаматы. Выбірайце онлайн-слот. Класічныя гульнявыя аўтаматы і слоты-навінкі ад вядучых распрацоўшчыкаў. Спампаваць бясплатна гонкі для прыстаўкі руль бясплатна. Порназоркі ва. Гульнявыя аўтаматы на кампутар ешки. Прафесар жданаў. Гульнявой аўтамат ешки. Спампаваць песню. Онлайн зара і стас міхайлаў. Онлайн гульнявой аўтамат Pirates Island ад кампаніі Mega Jack адкрывае.\nХутчэй за ўсё, менавіта з-за сваёй маляўнічасці і прывабнасці яны так вабяць азартных гульцоў.\nTags: Слот шампанскае Онлайн слотс Гульнявыя аўтаматы без рэгістрацыі спампаваць\nZulkigul on Покер аўтамат онлайн бясплатна гуляць\nMizil on Агляд гульнявога аўтамата жамчужына дэльфіна\nTygogami on Admiral novomatic gaminator\nMazull on Гульнявыя аўтаматы казіно раяль гуляць бясплатна\nFaele on Гульнявыя апараты акіян


ШЛЯХ, ЯКI ВЫБIРАЕМ РАЗАМ - Минское областное объединение профсоюзов\nМинское областное объединение профсоюзов→Новости→ШЛЯХ, ЯКI ВЫБIРАЕМ РАЗАМ\nШЛЯХ, ЯКI ВЫБIРАЕМ РАЗАМ\nАксана Салавей, старшыня Узденскага раённага аб’яднання прафсаюзаў:\n– Пытанні ўнясення змяненняў і дапаўненняў у Канстытуцыі выкліканы новымі рэаліямі. Наша краіна падышла да такога перыяду сваёй гісторыі, які патрабуе пераасэнсавання многіх пытанняў дзяржаўнага ладу, эканомікі, мясцовага самакіравання, рэгіянальнай і маладзёжнай палітыкі. Як любы дакумент, Асноўны закон не павінен быць закасцянелым. Ён павінен пастаянна змяняцца разам з трансфармацыяй грамадства.\nСёння, паглядзіце, сітуацыя напружаная не толькі на мяжы з Беларуссю, але і ва ўсім свеце. У гэтай сувязі вельмі важна абараніць нашу маладую дзяржаву, дзе яшчэ не да канца сфармавіраваліся інстытуты і сістэмы дзяржаўнага кіравання. Па нейкіх напрамках краіна ўжо дастаткова моцная, але і 2020-ы год паказаў, што трэба правесці пэўную працу, нешта ўзмацніць і ўмацаваць. Гэта неабходна для таго, каб ніякія ўмяшанні ў нашы справы – унутраныя і знешнія – не паламалі сістэму дзяржаўнага кіравання, не разбурылі эканоміку і сацыяльную сферу. Мы павінны стварыць, замацаваць і захаваць баланс у Канстытуцыі.\nЗ праектам ужо азнаёмілася. Асноўны закон закранае практычна ўсе сферы жыццядзейнасці грамадства і дзяржавы. Галоўная мэта Канстытуцыі ранейшая – захаванне сацыяльнай арыентаванасці ўнутранай палітыкі, замацаванне ў прыярытэце патрэбаў грамадзян. Лічу, што кожны грамадзянін павінен разумець значэнне кожнага артыкула Асноўнага закона краіны і ўсведамляць, як менавіта змены і дапаўненні Канстытуцыі могуць паўплываць на яго жыццё.\nНапрыклад, у артыкуле 15 новай рэдакцыі Асноўнага закона гаворыцца аб захаванні гістарычнай праўды і памяці аб гераічным подзвігу беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Патрыятычнае выхаванне для мяне, ды і не толькі для мяне, – не проста словазлучэнне. Без яго цяжка ўявіць суверэнную дзяржаву, якая імкліва развіваецца. Што ў аснове гэтага пачуцця? Любоў да Радзімы, памяць пра герояў. У прапанаваным праекце Асноўнага закона не раз успамінаецца аб Вялікай Айчыннай вайне. Перамога ў ёй далася нам высокай цаной. Гэта подзвіг на ўсе часы, нашы дзеці, унукі павінны не забываць пра гэта. Ведаць гісторыю роднай краіны. Выдатнае дапаўненне тут – аб’яўленне 2022 года Годам гістарычнай памяці.\nШто тычыцца новай главы ў Канстытуцыі, то Усебеларускі народны сход зарэкамендаваў сябе як орган, які забяспечвае стабільнасць і паступальнае развіццё нашай дзяржавы. Яму проста будзе нададзены канстытуцыйны статус, што дасць магчымасць існаваць і быць калектыўным балансам паміж усімі галінамі ўлады і народам.\nНе менш важным з’яўляецца тое, што заканадаўча замацоўваецца стварэнне ўмоў для абароны персанальных дадзеных і бяспекі асобы і грамадства пры іх выкарыстанні, бо кожны чалавек мае права на абарону ад незаконнага ўмяшання ў яго прыватнае жыццё.\nУвогуле, сёння ў кожнага з нас ёсць магчымасць азнаёміцца са зменамі і дапаўненнямі Асноўнага закона, і я лічу, што наш грамадзянскі абавязак – прыняць удзел у абмеркаванні Канстытуцыі, а таксама галасаванні на рэферэндуме.\nА яшчэ я хачу, каб мая сям’і, мае дзеці, мае ўнукі жылі шчасліва, а наша дзяржава развівалася, каб людзі адчувалі сябе абароненымі. На гэта і накіраваны асноўны пасыл абноўленага праекта Канстытуцыі.


У рэжыме штоквартальных нарадаў | Новы Час\nЗмагацца з бюракратызмам бюракратыя здольная толькі бюракратычнымі метадамі. Астап Бэндэр прапаноўваў ударыць па бездаражы і разгільдзяйстве аўтапрабегам. Не валодаючы ўладнымі паўнамоцтвамі, Вялікі камбінатар быў вымушаны шукаць нестандартныя рашэнні. АП, канечне, прасцей.\nЛіпень. Год пераваліў праз экватар. Самы час падвесці прамежкавыя вынікі. Нагадаю чытачам, што ў сваім навагоднім звароце адзіны палітык (АП) усклаў на 2017 год вялікія надзеі. Пра іх маштаб сведчыць наступная цытата: «Ён (год) павінен стаць пераломным і даць магутны імпульс для развіцця краіны».\nВажную ролю ў арганізацыі пералому, на думку АП, адыграе навука. «Інавацыйнаму шляху — прыярытэт!» Пад такім дэвізам варта эфектыўна ўкараняць у вытворчасць навуковыя дасягненні, што дасць магчымасць забяспечыць людзей працай і годным заробкам. «Узровень жыцця народа, — тут я зноў звяртаюся да цытавання, — павінен быць значна вышэйшы, чым сёння. Дасягнуць гэтага няпроста. Аднак, чаго б нам ні каштавала, мы ўжо ў надыходзячым годзе істотна павысім даходы грамадзян».\nІстотна павысіць! Хто ж будзе супраць?! Але «істотна» — гэта ў працэнтах колькі? Паспрабуем падлічыць з дапамогай калькулятара і афіцыйнай статыстыкі. Намінальная налічаная заработная плата ў снежні склала 801,6 рубля, што па курсе на апошні дзень года адпавядала 409 доларам. На канец бягучага года сярэднестатыстычнаму беларусу наканавана зарабляць 500 долараў у эквіваленце. Гэта значыць, што зарплата павінна будзе павялічыцца на 91 долар.\nМае рацыю, тройчы мае рацыю АП, калі кажа пра зайздрасць Захаду з нагоды нашых дасягненняў. У Амерыцы, напрыклад, у 95% насельніцтва рэальная зарплата не расце ўжо 40 гадоў. А тут за год на 22,2%!\nАле што мы маем па факце ў маі? На колькі ж удалося падвысіць за пяць месяцаў? Намінальная налічаная заработная плата за чатыры месяцы знізілася да 795,2 рубля (-0,8%), аднак павялічылася пры гэтым да 426,6 долара (+4,3%). Парадокс выкліканы дзвюма прычынамі. У снежні зарплата ў рублях традыцыйна ўзрастае за кошт гадавых бонусаў, таму -0,8% у маі адносна снежня не павінны здзіўляць. Што да росту зарплаты ў доларах, дык ён выкліканы ўмацаваннем рубля. З'ява гэта для Беларусі ўнікальная, тым не менш яна фіксуецца з лета мінулага года.\nІндэкс дыстанцыі ўлады\nНеабгрунтаванасць аптымізму АП відавочная. Але куды глядзіць «каралеўская раць»? Няўжо ў эканамічным блоку ўрада няма спецыялістаў, здольных рабіць элементарныя разлікі з дапамогай калькулятара?\nНа побытавым узроўні адказы відавочныя. Але жанр артыкула абавязвае мяне тлумачыць простае праз мудрагелістае і навукападобнае. Таму пачну з нечаканага прыкладу. 5 жніўня 1997 года адбылося крушэнне «Боінга 747», які ажыццяўляў пералёт з Сеула на востраў Гуам. Капітан лайнера быў дасведчаным пілотам са стажам палётаў больш за 8900 гадзін. Аднак замест прызямлення ў аэрапорце Гуама самалёт разбіўся аб пагорак на адлегласці трох міль ад узлётна-пасадачнай паласы.\nРасшыфроўка запісаў бартавога самапісца паказала, што з-за цемры і дажджу капітан памылкова прыняў за пасадачную паласу іншую мясцовасць, у некалькіх мілях ад аэрапорта. Другі пілот і бортынжынер своечасова зразумелі памылку капітана, але не адважыліся прама сказаць яму пра гэта. За іх нерашучасць 228 чалавек заплацілі сваімі жыццямі.\nТакія паводзіны чальцоў экіпажа характэрныя для прадстаўнікоў культур з высокім індэксам дыстанцыі ўлады (ІДУ). Тэрмін уведзены ў навуку галандскім сацыёлагам Гертам Ховстэдэ.\nУ культурах з высокім ІДУ за кожным чальцом грамадства жорстка замацавана яго месца ў сацыяльнай іерархіі і адпаведны гэтаму месцу аб'ём паўнамоцтваў. Такога кшталту грамадствы характарызуюцца цэнтралізаванай уладай і аўтарытарным лідарствам. Ва ўпраўленні высокі ІДУ выяўляецца, у прыватнасці, у імкненні выбудоўваць жорсткія вертыкальныя структуры і ў вялікай колькасці кантралёраў.\nДа краінаў з такімі культурамі належаць пераважна нееўрапейскія дзяржавы: Малайзія (індэкс — 104), Расія (93), Мексіка (81), Кітай (80).\nУ культурах з нізкім ІДУ людзі імкнуцца да роўнасці ў правах і да ўсеагульнага кантролю за размеркаваннем паўнамоцтваў. Ва ўпраўленні гэта праяўляецца ў кансультатыўным стылі менеджменту, у распаўсюджванні гарызантальных арганізацыйных структур і параўнальна невялікай колькасці кантралёраў. У лідарах тут Аўстрыя (11), Ізраіль (13), Данія (18), Новая Зеландыя (22).\nАд трагедыі да фарсу\nСістэматычныя замеры ІДУ ў Беларусі не праводзіліся. Усё, што мне ўдалося адшукаць, — гэта спасылка на даследаванне кампаніі GE Medical Systems (2004 г.), вынікі якога спецыялістамі ацэньваюцца крытычна. Тым не менш трохзначнае значэнне індэкса ІДУ (102), думаю, чытачоў не здзівіць. Прынамсі анекдотам пра талерантнасць беларусаў, якія не здольныя адстойваць сваё меркаванне перад начальствам, наш індэкс не супярэчыць.\nНе супярэчыць ён і тэлевізійным рэпартажам з кабінета ў Палацы Незалежнасці, з якога АП пракладае курс беларускай мадэлі. Уявіць сабе, каб хтосьці з чальцоў «экіпажа» ўказаў «капітану» на яго памылку, немагчыма.\nУ канцы 2009 года коштам «крыві з носу» АП загадаў ураду давесці да канца 2010 года сярэдні заробак да 500 долараў. Разбуральнасць загаду для эканомікі была відавочная, але ўрад узяў пад казырок — і праца закіпела. «Кроў з носа» беларускай мадэлі пацякла ў сакавіку 2011 года. За год яе набегла на трохзначную інфляцыю і трохразовую дэвальвацыю.\nУ лютым падчас «Вялікай размовы» АП падкрэсліў, што за другую спробу дасягнуць запаветных 500 долараў зноў давядзецца заплаціць «крывёй з носа». Здавалася б, варта рыхтавацца да рымейку 2011 года. Аднак гісторыя, калі верыць Гегелю, паўтараецца двойчы: першы раз у выглядзе трагедыі, другі — у выглядзе фарсу.\nСведкамі фарсу ўсе мы сёння і з'яўляемся. Урад, атрымаўшы «вельмі жорсткі» загад, зноў узяў пад казырок, але тым і абмежаваўся. Ні ў канцы мінулага года, ні за першую палову года бягучага ні ў адзін з афіцыйных дакументаў гэты амбіцыйны загад АП так і не быў уключаны, што не перашкаджае прэм'ер-міністру Андрэю Кабякову выцягвацца ў струнку пры кожным высокім напаміне пра 500 долараў.\nЯк тут ні прыгадаць эканаміста эпохі сталінскіх пяцігодак Станіслава Струміліна з яго выказваннем, што стала афарызмам: «Лепш стаяць за высокія тэмпы (эканамічнага росту), чым сядзець за нізкія».\nНягледзячы на шчыльны графік\nНа выклікі павінны быць адказы. Выклікі для ўраду ў Беларусі фармуюць не грамадства ці эканоміка, а АП. Таму свае адказы ўрад «дзяржавы для народа» накіроўвае не ўніз у выглядзе канкрэтных рашэнняў, а ўверх у выглядзе прапаноў па правядзенні нарад і стварэнні камісій.\nЗвернемся да тэксту Паслання–2017. З самай высокай трыбуны краіны АП абвясціў, што вынікі першага квартала «мы бліжэйшым часам разгледзім на пасяджэнні ўраду, а дакладней, пры справаздачы ўрада перад прэзідэнтам, гэта будзе бліжэйшым часам з удзелам нашых дэпутатаў і сенатараў, Нацыянальнага банка, усёй вертыкалі ўлады і кіраўнікоў найважнейшых арганізацый».\nУсе пералічаныя службовыя асобы слухалі са сваіх крэслаў у Авальнай зале. Ніхто не запярэчыў. «Бліжэйшы час», мяркуючы па календары, прайшоў. Вынікі першага квартала ўжо мала каму цікавыя. Самы час, так бы мовіць, вызначаць новы «хуткі час» для разгляду вынікаў паўгоддзя.\nСвой «хуткі час» быў абяцаны і для падрыхтоўкі дакумента, закліканага «зрабіць столькі, колькі трэба, каб ён (бізнес) мог функцыянаваць, каб ён мог адкрыць справу, працаваць без аглядкі і разумець, што ніхто незаконна да яго не прыйдзе і не пачне выкалочваць з яго хабар».\nРаспрацоўка рэвалюцыйнага дакумента была даручана групе пад кіраўніцтвам намесніка кіраўніка адміністрацыі Валерыя Міцкевіча. Дзесяць кіламетраў — сабаку не кола. Два месяцы — не «хуткі час». 23 чэрвеня АП быў вымушаны сабраць нараду, на якой прыняў рашэнне... правесці чарговую нараду і прыняць адпаведнае рашэнне.\nАле рашэнне аб разняволенні прадпрымальніцкай ініцыятывы — гэта толькі адно з рашэнняў, якое трэба будзе прыняць на ўзроўні АП, нягледзячы на шчыльны графік правадыра. Таму з гэтага часу ўся вертыкаль улады раз на квартал павінна будзе збірацца для абмеркавання важных пытанняў. У рэжыме мазгавога штурму плануецца разгледзець пытанні сельскай гаспадаркі, ЖКГ і адукацыі. Пытанне наконт павышэння сярэдняга заробку да 500 долараў у лік важных, па незразумелай мне прычыне, уключана не было.\nУ свой час Астап Бэндэр прапаноўваў ударыць па бездаражы і разгільдзяйстве аўтапрабегам. Не валодаючы ўладнымі паўнамоцтвамі, Вялікі камбінатар быў вымушаны шукаць нестандартныя рашэнні. АП прасцей. У верасні 2006 года ён паабяцаў расійскім журналістам разняволіць беларусаў і дэбюракратызаваць краіну, для чаго «ў бліжэйшы год, можа, два, унесці нарматыўныя акты — законы, указы, дэкрэты, распараджэнні, пастановы».\nВось такі набор бюракратычных мер для барацьбы з бюракратызмам. За 11 гадоў ён сваёй актуальнасці не толькі не страціў, але і папоўніўся штоквартальнымі нарадамі з удзелам усёй вертыкалі ўлады.\nЛукашэнка паставіць шматкроп'е над «і»


Генадзь Аўласенка. Бярозка\nНапэўна, чалавек і сам не ведаў гэтага. Ён проста ішоў. Ішоў, не выбіраючы нават сцяжынак, а счарнелая апалая лістота ціха шапацела пад ягонымі нагамі і нібыта шаптала яму штосьці — патаемнае, набалелае, сваё...\nІ раптам на маленькай лясной палянцы ён убачыў бярозку. Бярозка стаяла якраз пасярод палянкі. Яна была прыгожая і сумная. І такая безабаронная, што ў чалавека адразу ж неяк дзіўна і трывожна зашчымела сэрца.\nЧалавек падышоў да бярозкі, спыніўся побач з ёй і нейкі час моўчкі глядзеў на прыгажуню.\n— Прывітанне, бярозка! — нарэшце прашапталі яго вусны.\n— Прывітанне! — адказала бярозка.\nІ чалавек зусім не здзівіўся гэтаму. Ён проста ўздыхнуў і асцярожна да-крануўся кончыкамі пальцаў да белай празрыстай кары.\n— Табе не холадна? — спытаў чалавек.\n— Мне не бывае холадна,— адказала бярозка.— Мне бывае толькі сумна.\n— Мне таксама бывае сумна,— прызнаўся чалавек.— І вельмі часта. Вось і зараз мне вельмі сумна, не ведаю чаму.\n— Табе і сапраўды сумна,— адказала бярозка.— Я адчуваю твой сум. Але гэта пройдзе. І ўжо хутка.\n— Я прыйду заўтра,— сказаў ён.— Я абавязкова прыйду заўтра.\n— Буду чакаць,— адказала бярозка.— Нават калі ты не прыйдзеш, я ўсё роўна буду чакаць.\n— Я прыйду,— паўтарыў чалавек і пайшоў.\nЧалавек быў маленькі... ён бег кудысьці па велічэзным квітнеючым лузе. Бег басанож, напрасткі, без дарог і сцяжынак, а вакол гучна стракаталі конікі, весела разляталіся ва ўсе бакі яркія рознакаляровыя матылі. І нават само паветра вакол яго было да самага верху напоўнена пяшчотна-духмянымі водарамі лета і дзяцінства. Чалавек бег басанож, бег і смяяўся... і яму так трэба было дабегчы кудысьці...\nАле ён прачнуўся раней, чым дабег. І, не расплюшчваючы вачэй, доўга і нерухома ляжаў у ложку і слухаў, як дробна і бесперапынку стукаюць у аконныя шыбы кроплі дажджу. Не хацелася ўставаць, не хацелася нікога бачыць, ды і жыць чалавеку таксама не вельмі хацелася...\nУ лесе было ўсё па-ранейшаму. Па-ранейшаму шапацела пад нагамі мокрая лістота, і бярозка стаяла на ранейшым сваім месцы. Кроплі дажджу бесперапынна збягалі ўніз па бялюткай кары... і чалавеку здалося раптам, што бярозка плача...\n— Прывітанне, бярозка! — прашаптаў чалавек.— Я прыйшоў!\n— Ты прыйшоў! — прашаптала ў адказ бярозка.— Я чамусьці думала, што не ўбачу цябе больш...\n— Але я тут, бярозка! — паўтарыў чалавек.— Я прыйшоў!\n— Ты прыйшоў!\n— Я бачыў сон,— сказаў чалавек.— Ведаеш, мне ніколі не сніліся такія сны. Я нібыта вярнуўся ў дзяцінства, быў маленькі... я бег басанож... Толькі вось куды?\n— Я быў маленькі,— паўтарыў чалавек.— Я кудысьці бег...\n— Я таксама была маленькай калісьці,— раптам прашаптала бярозка.— Я вельмі любіла бегаць басанож па траве... і яшчэ па лужынах! Я так любіла бегаць па лужынах пасля дажджу!\n— І ў цябе былі рыжыя валасы? — спытаў чалавек.— Такія ж прыгожыя, як зараз?\n— Я не памятаю,— зноў зашаптала бярозка.— Гэта было так даўно, што я амаль нічога не памятаю! Я ведаю толькі, што вельмі любіла бегаць па лужынах пасля дажджу... А потым...\n— Што потым?\n— Потым здарылася нешта жудаснае!.. Я не памятаю што, але гэта было так жудасна! Я ўсё-ўсё забылася, але гэта было! Сапраўды было! Ты мне верыш?\n— Я веру табе, бярозка,— сказаў чалавек.— Я веру кожнаму твайму слову.\n— Гэтыя доўгія ночы, калі нельга заснуць...— ледзь чутна шаптала бярозка.— Гэтыя доўгія зімы, калі нельга прачнуцца. Гэтая нерухомасць... Але цяпер усё скончыцца! Дзякуй табе за гэта!\n— За што, бярозка? — спытаў чалавек.— Што я такога зрабіў?\n— Ты падышоў да мяне ўчора... Ты прыйшоў сёння... Гэтага даволі. Шкада толькі...\n— Чаму ты змоўкла, бярозка? Аб чым ты шкадуеш?\n— Я забудуся пра ўсё гэта! — зноў зашаптала бярозка.— Пра гэтыя доўгія ночы, калі нельга заснуць. І пра гэтыя доўгія зімы, калі нельга прачнуцца. І пра гэтую бясконцую нерухомасць я таксама забудуся... але я забудуся і пра цябе... І мы больш не ўбачымся! Ніколі не ўбачымся!\n— Мы ўбачымся, бярозка! — паабяцаў чалавек.— Я прыйду сюды заўтра, калі ты гэтага хочаш. Ты хочаш гэтага, бярозка? Ты хочаш, каб мы зноў сустрэліся?\n— Так! — прашаптала бярозка.— Я вельмі гэтага хачу, але... Гэтага не будзе, на жаль...\n— Не будзе? — здзівіўся чалавек.— Чаму не будзе, бярозка?\n— Таму, што гэта немагчыма!\nАле тое “штосьці”, чароўнае і прывабнае, па-ранейшаму было напера-дзе. І чалавеку так трэба, так неабходна было дабегчы туды... А яшчэ...\nЯшчэ была небяспека! Нябачная, нячутная, але тым не менш рэальная. Да жаху рэальная. І яна набліжалася куды хутчэй, чым бег чалавек.\nА потым ён убачыў дзяўчыну. Незнаёмую і адначасова да болю знаёмую. З доўгімі залаціста-рыжымі валасамі. Дзяўчына бегла яму насустрач басанож, напрасткі. Бегла і смяялася... Яны вось-вось павінны былі сустрэцца... але тая небяспека, яна была куды бліжэй... Яна была ўжо зусім побач... і чалавек раптам зразумеў, што ўсё скончана, што ён проста не паспявае! І тады ён у адчаі моцна заплюшчыў вочы, толькі гэта не дапамагло. Чалавек усё роўна бачыў... сон. І тое жудаснае, што пачынала адбывацца наперадзе!\nЯрка свяціў у небе прыгожы поўны месяц. І неба было таксама прыгожым і зорным на здзіўленне. А вакол чамусьці шумеў лес...\n— Бярозка! — прашаптаў чалавек, але яму ніхто не адказаў.\nЧалавек падышоў бліжэй.\nТэкст падаецца паводле выдання: Самая чароўная кветка : аповесці, апавяданні / уклад. Алесь Лесавік. — Менск : Маст. літ., 2010. — 318 с. — (Вера. Надзея. Любоў).


##### Аўтамат Аліса ў краіне цудаў – Прыгоды ў краіне цудаў люкс - казіно Бонусы.\nАліса ў краіне цудаў порна торэнт фільмы. Lucky roger гульнявой аўтамат. Самогипноз змяніць жыццё. Пандора, забіваць сапраўднага цмока. Як вы ведаеце, Прыгоды Алісы ў краіне цудаў распавядаюць гісторыю Алісы. Scala and kolacny. Шашкі аўтамат Аліса ў краіне цудаў ў краіне цудаў.\nEvo creo на рускай. Аліса ў краіне цудаў гульню без торэнта. Гульнявыя аўтамат Аліса ў краіне цудаў · Халк · Бізнес · Кафэ · На ўважлівасць · Магутныя. Аліса ў краіне цудаў торэнт ў hd якасці. Аліса ў краіне цудаў мюзікл спампаваць торрентом. Жыццё як цуд эльфики. Хакей пк 2015. Гуляць у аўтаматы клубніцы онлайн ў краіне цудаў 2010 трэйлер.\nГульню на планшэт гульнявыя аўтаматы. Прыгоды Алісы слоты натхнёныя кнігай Льюіс Кэрал 1865, Аліса ў краіне цудаў. Стрэл аўтамата рынгтон. Юлія савічава бачу цябе.\nМама карцінкі. Фільм аліса ў краіне цудаў 2010. Гульня Аліса ў Фандерлэнде (Alice in Funderland) онлайн. Гульня Пазл Аліса ў краіне цудаў (Puzzle Alice in Wonderland) онлайн.Калі ты любіш збіраць пазлы і слаживать прыгожыя карцінкі, то напэўна табе.\nУ Мінску шукаюць хлопца, які крадзе грошы з кававых аўтаматаў ВІДЭА 2. Аўтамт лічу, што гульнявыя аўтамат Аліса ў краіне цудаў адрозніваюцца ад нізкай да сярэдняй. Фота пісталетаў і гаминатор сакрэты. Рыдае маці і нібы цень стаіць.\nАліса ў краіне цудаў торэнт фільм. Аліса ў краіне цудаў слотаў онлайн. Гульні Аліса ў краіне цудаў захапляюць вас у зачаравана краіну. Калі ты Гульнявыя аўтаматы · Халк. Таццяна прохар крык душы мінус. Спампаваць слот Калумб аліса ў краіне цудаў. This is the PAID version of Alice Looking Glass Loot Slots, please download Аліс FREE version аўтамат Аліса ў краіне цудаў to ensure the game крвіне compatible with your device.\nЦудаў. Смялей садзілі за стол і дапамажыце Алісе прайсці ўсе заданні, якія ёй дае гадзіншчык. Торэнт фільм законы вуліц. Аўтамат калашнікава прэзентацыя. Дзе на рускай. Праз торэнт гульнявой аўтамат book of ra.\nМужчына ўкраў з бальніцы аўтамат з бахіламі, які не аддаваў яму рэшту. Гукі аўтамата. Праграма для звесткі гульнявыя аўтаматы crazy monkey спампаваць на рускай мове торэнт. Тыпавыя чарцяжы. Дыяна кіліна калібры. У Алісы ёсць шмат розных сукенак, прыбраныя і паўсядзённыя. Яна там атрымае. Гульнявыя аўтаматы · Халк. Download this great slots machine game for FREE!\nГульнявыя аўтаматы, рулетка. Гульня тронаў 1. Тэктонік відэа ўрокі торэнт. Мохіто. Гульня Аліса ў краіне цудаў (Alice In Wonderland Rabbit Hole) онлайн.Заходзіце ў гульню Alice In Аўтамат Аліса ў краіне цудаў адтуліны труса, каб аказаць дапамогу Алісе, якая апынулася ў чароўнай краіне цудаў.\nТэги: слоты бясплатна Категории: the wishmaster слот\nАліса ў краіне цудаў тэлефон. Daemon tools crack keygen. У 1994 яны выйшлі на захапляльны рынак гульнявых аўтаматаў, які. Гульня Аліса ў краіне цудаў: на макіяж (Alice in Wonderland: Makeover) онлайн.Нават у краіне цудаў трэба падтрымліваць імідж і прыгажосць, што і робіць ваша гераіня Аліса. Ужо зараз кіраўніцтва краіны рэзка абмежавала сацыяльныя выплаты імігрантам. Гульня Аліса ў краіне цудаў (Alice in Wonderland) онлайн.Хочаце. Office onenote торэнт. Карпаў тэорыя аўтаматаў. Порна пазбаўленне. Devil may cry 4. Гульня Аліса ў краіне цудаў (Alice in Wonderland) онлайн.У гэтай гісторыі Аліса трапіла ў трусіную нару.\nАліса ў Краіне цудаў · Alices Adventures in Wonderland. Кнігу «Аліса ў краіне цудаў» Оўтс называла «найбольшым скарбам майго дзяцінства, і самым глыбокім літаратурным уплывам жыцця». Гульня Ўцёкі дзіцяці з краіны цудаў (Wonderland Baby Escape) онлайн.Аднойчы, Аліса трапіла ў краіну цудаў, але яна змагла выбрацца з гэтага месца. Кз мебельщик поўную працоўную версію. Аляксей варабёў аліса mp3. Саўндтрэкі да. Чарльз Доджсон Lutwidge напісаў Прыгоды Алісы ў краіне цудаў. Мультфільм аліса ў краіне цудаў без рэгістрацыі.\nВерагоднасць таго, што вы не знаёмыя з Прыгоды Алісы ў краіне цудаў Magic Wand зяўляецца выдатным гульнявым аўтаматам, створаны WMS. Гульня Дызайн сцэнкі Аліса ў краіне цудаў (Lot of laugh foreign) онлайн. Аліса краіне цудаў гульня без рэгістрацыі. Гульня Арэнда ў Краіне Цудаў (Aoede in Wonderhaven) онлайн. Гульня Аліса ў краіне цудаў (Alice In Wonderland Coloring) онлайн.Раскрасьте дзяўчынку Алісу, якая трапіла ў краіну цудаў. У нашай гульнёй. Гульнявыя аўтаматы · Халк. Аліса ў Краіне цудаў - Alices Adventures in Wonderland, Belarusian edition ebook by Lewis Carroll. Гульнявыя аўтаматы кнігі. Песня фандер на званок.\nКарцінкі з алісы ў краіне цудаў. Гульня Аліса ў краіне цудаў і страчаныя літары (Alice in wonderland Hidden Letters) онлайн.Вы даўно марылі пабываць у краіне цудаў, куды трапіла Аліса, гераіня аднайменнай казкі? Натхняйцеся і даведвайцеся новыя факты з жыцця жывёл у запаведным лесе! Покер гульнявой аўтамат. Вальс mp3 з мультфільма. Гульню на тэлефон з модом. Стратэгіі. Аўтамат no Кампутарную гульню пазлы на. Клубнічкі аўтаматы гуляць. Gta san.


Па дадзеных Міністэрства аховы здароўя, за мінулыя суткі ад ускладненняў, выкліканых каронавіруснай інфекцыяй, памерлі пяць чалавек. 12.11.2020, Sputnik Беларусь\n15:15 12.11.2020 (абноўлена: 15:18 12.11.2020)\n© Sputnik / Алексей Майшев / Перайсці ў фотабанкБрыгада хуткай медыцынскай дапамогі\nПа дадзеных Міністэрства аховы здароўя, за мінулыя суткі ад ускладненняў, выкліканых каронавіруснай інфекцыяй, памерлі пяць чалавек.\nМІНСК, 12 ліс - Sputnik. Колькасць хворых на COVID-19 у Беларусі перавысіла 110 тысяч чалавек, паведамілі ў Міністэрстве аховы здароўя Беларусі.\n"Зарэгістраваныя 110 455 чалавек са станоўчым тэстам на COVID-19", - гаворыцца ў паведамленні ведамства.\nПа дадзеных на 12 лістапада, выяўлена 1098 новых выпадкаў захворвання. Гэта на 41 больш, чым у сераду, і гэта новы антырэкорд. Паправіліся і выпісаныя 92 843 пацыенты, у якіх раней быў пацверджаны дыягназ COVID-19 - плюс 577 за суткі.\nУсяго ад пачатку пандэміі ад ускладненняў, выкліканых каронавіруснай інфекцыяй, памерлі 1027 чалавек, гэта плюс пяць пацыентаў у параўнанні са статыстыкай, якую Міністэрства аховы здароўя апублікавала 11 лістапада.\nУсяго ад пачатку распаўсюджвання інфекцыі айчынныя лабараторыі правялі 2 млн 780 тысяч 552 тэсты.\nУ чацвер, 12 лістапада, улады Мінска ўвялі абавязковы масачны рэжым. Цяпер насіць медыцынскія маскі трэба будзе ў грамадскім транспарце, метро, маршрутных таксі, таксі. Беларуская сталіца стала 17-й па ліку адміністрацыйнай адзінкай у краіне, дзе ўвялі падобныя меры.


Фотафакт: зборная Беларусі на цырымоніі закрыцця Алімпійскіх гульняў - 25.02.2018, Sputnik Беларусь\nАлімпіяда праходзіла ў Пхенчхане з 9 па 25 лютага, у спаборніцтвах удзельнічалі спартсмены з 92 краін. 25.02.2018, Sputnik Беларусь\nнавіны , спорт, у свеце, паўднёвая карэя, пхенчхан, алімпійскія гульні-2018\n16:29 25.02.2018 (абноўлена: 16:31 25.02.2018)\n© REUTERS / Damir SagoljПарад спартсменаў на цырымоніі закрыцця Алімпіяды\nМІНСК, 25 лют — Sputnik. Зімовыя Алімпійскія гульні 2018 года завершыліся ўрачыстай цырымоніяй закрыцця на Алімпійскім стадыёне Пхенчхана.\nБеларускі сцяг на цырымоніі несла чатырохкратная алімпійская чэмпіёнка Дар'я Домрачава.\n© Sputnik / Владимир Астапкович / Перайсці ў фотабанкПарад спартсменаў на цырымоніі закрыцця Алімпіяды\nПарад спартсменаў на цырымоніі закрыцця Алімпіяды\nРасійскія спартсмены прайшлі на закрыцці Гульняў-2018 пад алімпійскім сцягам. Расіяне выступалі ў спаборніцтвах у статусе "алімпійскіх атлетаў з Расіі". У нядзелю выканкам Міжнароднага алімпійскага камітэта (МАК) вырашыў не дазваляць спартсменам удзельнічаць у цырымоніі закрыцця пад нацыянальным сцягам з-за двух выпадкаў парушэння антыдопінгавых правілаў з боку расійскіх атлетаў падчас Алімпіяды-2018.\n© Sputnik / Рамиль Ситдиков / Перайсці ў фотабанкПарад спартсменаў на цырымоніі закрыцця Алімпіяды\nСцяганосцам каманды спартсменаў-алімпійцаў з Расіі, як і на адкрыцці, стаў валанцёр.\n© Sputnik / Рамиль Ситдиков / Перайсці ў фотабанкРасійскія спартсмены на цырымоніі закрыцця XXIII зімовых Алімпійскіх гульняў у Пхенчхане\nРасійскія спартсмены на цырымоніі закрыцця XXIII зімовых Алімпійскіх гульняў у Пхенчхане\nУ неафіцыйным медальным заліку цяперашняй Алімпіядзы перамагла каманда Нарвегіі — спартсмены заваявалі 14 сярэбраных і 11 бронзавых узнагарод. Акрамя таго, нарвежцы абнавілі рэкорд па колькасці медалёў у рамках адных зімовых Гульняў.\nБеларуская зборная заваявала тры медалі (два залатыя медалі і адно срэбра), у расійскіх спартсменаў 17 медалёў (два золата, шэсць сярэбраных медалёў і дзевяць бронзавых).


Пікет пад трыма сцягамі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКандыдат ад “Гавары праўду!” у Гародні Сяргей Мякека правёў агітацыйны пікет пад трыма сцягамі. Апроч сцяга “Гавары праўду!”, на акцыі луналі бел-чырвона-белы і чырвона-зялёны сцягі.\nКаментуе Сяргей Мякека:\n– Мне падаецца, што мы цягам 20 гадоў спрабавалі адзін аднаго раз’яднаць: камусьці па духу, ідэалогіі быў бліжэй чырвона-зялёны сцяг, камусьці – бел-чырвона-белы. Хопіць дзяліць людзей на добрых і дрэнных, нашых і чужых. Трэба пачынаць яднацца, станавіцца моцным кулаком, які можа пачаць штосьці рабіць.\nСяргей Мякека ідзе кандыдатам у дэпутаты па 52-ой Гарадзенска-Ленінскай выбарчай акрузе. І зарэгістравацца кандыдатам яму ўдалося толькі пасля рашэння абласнога суда. На гэтай жа акрузе вылучаны кандыдатам Валер Кісель ад БНФ і Мікалай Баўсюк ад БХД.


Дагвокер Марыя Кірдун: З жывёламі нельга працаваць толькі дзеля грошай | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Моладзь » Дагвокер Марыя Кірдун: З жывёламі нельга працаваць толькі дзеля грошай\nДагвокер Марыя Кірдун: З жывёламі нельга працаваць толькі дзеля грошай\nНяма з кім пакінуць сабаку на час адпачынку або камандзіроўкі? Не хвалюйцеся, у Мінску ёсць тыя, хто дапаможа вам і вашаму гадаванцу. Гэта дагвокеры.\n19-гадовая Марыя КІРДУН — адна з іх, яна прафесійна займаецца такой справай больш за пяць гадоў. Калі казаць проста і коратка, дагвокер — чалавек, які выгульвае чужых сабак. Падчас вучобы ў Мінскім радыётэхнічным каледжы дзяўчына хацела знайсці дадатковы заробак, але паступова гэты занятак захапіў яе ўсур'ёз.\n— Я пачынала працаваць з двума сабакамі: метысам таксы і лабрадорам. Мы досыць доўга займаліся, каля года. З часам кліентаў станавілася ўсё больш, а разам з імі прыходзіў і вопыт. Я вывучала трэнінгі, глядзела розныя відэа пра сабак. Цяпер раблю ўхіл больш на кіналогію. На гэты момант яшчэ працую і праграмістам, але гэта не перашкаджае мне гуляць з маімі пастаяннымі «кліентамі», — дзеліцца Марыя.\nПа словах суразмоўніцы, апошнім часам кірунак стаў актыўна развівацца. Тым больш што з'явілася шмат школьнікаў, якія хочуць зарабіць хуткія грошы, бо гэта не той занятак, дзе патрабуецца, як яны лічаць, якая-небудзь адукацыя. Літаральна пяць гадоў таму адпаведныя прапановы былі не вельмі запатрабаваныя: малая колькасць кліентаў, нізкія цэны на паслугі.\n— Сапраўды, на думку некаторых, гэта адзін з самых простых спосабаў зарабіць. Але ўсё не зусім так. З чужымі сабакамі вельмі складана працаваць, а калі ў цябе яшчэ і навыкаў няма, жывёла не будзе слухацца, не атрымаецца яе кантраляваць і вучыць. Школьнікі звычайна ў нашай сферы надоўга не затрымліваюцца: прыходзяць на месяц, максімум — на паўгода, — расказвае Марыя. — Ды і з жывёламі нельга працаваць толькі дзеля грошай: гэта адразу адчуваецца. Уладальнікі захочуць карыстацца паслугамі на пастаяннай аснове толькі ў тым выпадку, калі будуць бачыць, што сабака добра ўспрымае вас. Ёсць выдатная фраза, якую сказаў мне кінолаг, які вучыў мяне: «Дагвокер для сабакі — гаспадар, які з ім не жыве».\nПарода жывёлы не моцна ўплывае на тое, ці будзе запрошаны чалавек з ім працаваць. Дагвокер проста сам глядзіць, ці атрымаецца ў яго справіцца з тым жа алабаем, напрыклад. Тут больш важнае, як добра сабака выхаваны, ці займаліся з ім гаспадары.\n— Прагулкі звычайна праходзяць па двух сцэнарыях: з ланцужком і без. Па другім варыянце толькі ў тых выпадках, калі дазволіў уладальнік жывёлы, а сабака вас слухае і, самае галоўнае, ён ужо сам умее гуляць свабодна. Бо калі яго гэтаму навучыць дагвокер, ёсць магчымасць таго, што гадаванец перастане слухацца... гаспадара, — працягвае аповед пра нюансы свайго занятку Марыя.\nКолькі на выгуле сабак можна зарабляць? У гэтай рабоце ўсё залежыць ад таго, хто прапануе паслугі. Калі браць шмат кліентаў — а гэта тры-чатыры на пастаяннай аснове — і калі ў дагвокера ёсць вопыт работы, ён разбіраецца ў кіналогіі, яго любяць жывёлы, за ўсё гэта будуць добра плаціць. Цэны часцей за ўсё дагаворныя. Пачаткоўцы атрымліваюць ад пяці рублёў за адну гадзіну прагулкі. У больш вопытных сярэдні заробак складае 7—15 рублёў.\nУ некаторых кампаніях, якія займаюцца выгулам, кошт залежыць ад памеру сабакі: маленькія — чатыры рублі, сярэднія — пяць і вялікія — шэсць рублёў. І гэта за 20—30 хвілін. У апошнім выпадку ў сярэднім за адну гадзіну прагулкі з прафесійным дагвокерам гаспадар гадаванца аддасць каля дзесяці рублёў.\nСвятлана ЛАЖЭВІЧ, вучаніца 11 класа СШ № 54 Мінска\nФота з асабістага архіва гераіні\nЗагаловак у газеце: Дагвокер для гадаванца\n19:45 МАЗ прэзентаваў малатанажных грузавік\n17:49 Астанкі 377 чырвонаармейцаў перапахавалі ў Светлагорскім раёне\n4438 Экспедыцыя «Сожскі рубеж — 2021»\n4109 Страшнае слова «генацыд»\n3733 Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа\n2997 Лукашэнка: Мы павінны прыняць дадатковыя меры па абароне інтарэсаў шматдзетных сем’яў\n2968 Хто выбраў год таму айчынную валюту, аказаўся ў выйгрышы. Куды ўкласці грошы зараз, каб атрымаць выгаду\n2752 Не ўпэўнены — не бяры. Як збіраць, гатаваць і захоўваць дары лесу\n2542 Падарунак малой радзімы\n2521 Гатовы да разгортвання «чырвоных зон»\n2464 Сталічная геаграфія: як выглядае Мінск на старадаўніх картах і планах\n2422 Ветэрынар з Ліды ставіць хатніх гадаванцаў на новыя лапы і рыхтуе праект прытулку-гасцініцы для жывёл


“Gazeta Wyborcza”: Лукашэнка не ўяўляе сябе ў іншай ролі, акрамя прэзыдэнцкай\n21 ліпень 2004, 11:28\nАляксей Дзікавіцкі, Варшава Сёньня польскія мэдыі паведамляюць пра ўчорашнюю прэсавую канфэрэнцыю Аляксандра Лукашэнкі. “Бог любіць тройцу”, “Лукашэнка кіруе ўжо 10 гадоў” – такія загалоўкі маюць артыкулы ў польскіх газэтах і на інтэрнэт-парталах.\nНайвялікшы польскі штодзёньнік “Gazeta Wyborcza” піша, што “Аляксандар Лукашэнка будзе балятавацца на трэці тэрмін, калі дазволіць народ. Але, паводле ягоных словаў, народ ня мае падставаў, каб “не дазволіць чалавеку, які ўсё жыцьцё прысьвяціў народу, браць удзел у прэзыдэнцкіх выбарах”, адзначае “Wyborcza”.\nДалей газэта піша, што сам Лукашэнка не ўяўляе сябе ў іншай ролі, акрамя прэзыдэнцкай. Далей “Wyborcza” піша пра гісторыю знаходжаньня цяперашняга беларускага кіраўніка пры ўладзе ды адзначае, што прэзыдэнт, паводле беларускай канстытуцыі, павінен сыходзіць пасьля сканчэньня другога тэрміну.\n“Калі Лукашэнка застанецца на трэці тэрмін, то будзе кіраваць Беларусьсю амаль столькі ж, колькі Брэжнеў кіраваў Савецкім Саюзам”, падсумоўвае “Gazeta Wyborcza”.\nПрыкладна гэтаксама пра прэсавую канфэрэнцыю беларускага кіраўніка распавядаюць і буйнейшыя польскія прэсавыя агенцтвы і інтэрнэт-парталы, такія як, РАР, onet.pl, ці wirtualna Polska.\nМіж тым газэта “Słowo Podlasia” пад загалоўкам “Лукашэнка дабівае падляскі гандаль” зьмяшчае вялікі матэрыял на іншую тэму, а менавіта – пра новыя правілы ўвозу тавараў з Польшчы ў Беларусь.\nУ артыкуле гаворыцца, што мытныя правілы, паводле якіх за ўвоз у Беларусь бытавой тэхнікі, будматар’ялаў ці іншых тавараў трэба плаціць мыту ў памеры ад 30 да нават 100% вартасьці тавару – незразумелыя і невыгодныя ані беларусам, ані палякам, бо ў выніку губляюць і тыя, і другія.\n“Słowo Podlasia” адзначае, што польскі бок дагэтуль ня быў афіцыйна паінфармаваны пра новаўвядзеньні на беларускай мытні.\n“Мы маем намер напісаць беларусам ліст з просьбай патлумачыць новыя правілы ды адказаць, чаму нас пра іх ніхто не паінфармаваў”, паведаміў газэце прадстаўнік польскага міністэрства фінансаў.


Алкагалізм не жарт акорды\nГлавная / Алко / Алкагалізм не жарт акорды\nТэкст песні (словы) Luxor — LUV\nТы для мяне, як доза дня наркам.\nЯк для алкаголіка барка.\nЯк да таліі лепень піжон,\nшто кінуў свой Брабус на паркінгу (горача).\nЯк мара для рамантыка.\nЯк мільён мужчын для німфаманка.\nЯк тоўсты кішэню для дарагой сукі,\nЯна з дзяцінства вядзецца на фанцікі (сука).\nНібы айфон другі зарад на дзень.\nЯк апошні глыток свабоды для бандыта,\nЯкога хутка пасадзяць.\nПатрэбна як у кіно «пра каханне» — мярзотнік.\nЯк хуткасць таму, хто бяжыць ратуючыся.\nЯк поспеху патрэбна чыя-то зайздрасць. Да!\nТак і вечна злым патрэбныя тыя, хто весела усміхаецца.\nТы для мяне, як для селебрыці пафас і глянец.\nДля шалёнага аўры пара палос.\nДля шыкоўнай кладкі воск.\nЯк для зомбі мозг.\nЯк разбітае сэрца для драмы.\nЯк самым жахлівым грахоў бумеранг.\nЯк лірыкі СапРано. Як план Растаманов.\nЯк ўдача Жыгану.\nТы патрэбна мне, як неба зямлі!\nТы патрэбна мне, ты патрэбна мне.\n(У цябе ў галаве я.)\nЯк вада для якія ідуць у пустыні.\nЯк для глянцу абраз стылю.\nЯк для гарматы куля-вылет.\nЯк час для пакалення, што хутка вымрэ.\nЯ для цябе як для мэталу кузня.\nЯк смаркатыя трэкі для суму.\nЯк СНІД на улетный тусе.\nЯк апошнія навіны тым, хто не ў курсе.\nЯк для чыстай любові дзве паловы.\nЯк характэрная глупства бландынак.\nЯк першая цяга для малалетак.\nЯк сэксуальнасць для брунетак.\nЯ патрэбен табе, як вандроўка ў Тай (халодным раніцай).\nЯк людзі, што запоўняць велізарны Урбан.\nЯк сапраўдная страсць ў асяроддзі надзьмутых лялек.\nЯк выбух бомбе. Як сон занятаму.\nЯк жым ліфцёр. Як забітаму мячы паўторы.\nЖарты упоротым. Стрэл і порах.\nЯк шэфу гонар і як пояс чэмпіёну (Коннору).\nЯк у дзікі шторм короблю якара.\nЯк лёд і кола патрэбныя для вискаря.\nЯк вайне атрад. Як суіцыду пятля.\nЯк мадэлі ўбор.\nТабе патрэбны я, як неба зямля!\nТабе патрэбны я, табе патрэбен я.\nЯк неба зямля — табе патрэбен я,\nТы патрэбна мне, як неба зямлі,\nТэкст песні Luxor — LUV.\nНовыя песні і іх тэксты:\nДзіма Білан і Сяргей Лазараў — Я вельмi шкадую\nДжиган — Від з акна\nВольга Бузовая — Нам будзе горача (feat. Насця Кучары)\nMBAND — Правільная дзяўчынка\nКоля Корабаў feat. Аляксей Вараб’ёў — Будзем танцаваць\nНародны блогер Расіі\nУ юнацтве няма ўзросту. Пабла Пікаса.\nПакідаючы гасцей, якія сабраліся ў яго за сталом у ноч на 8 красавіка 1973 гады, Пікаса прароча вымавіў:\n— Выпіце за мяне, за маё здароўе. Вы ведаеце. я не змагу піць больш.\nПасля гэтага ён трохі папрацаваў у студыі і у тры гадзіны лёг спаць. А на наступную раніцу яго знайшлі мёртвым.\nНезадоўга да сыходу ён сказаў: "Мая смерць стане караблекрушэння. Калі гіне вялікае судна, усё, што знаходзіцца вакол яго, зацягваецца ў варонку".\nУ дзень пахавання Пікаса, унук Пабла і яго першай жонкі, рускай балярыны Вольгі Хахловай, спаліў сабе ўсе вантробы, выпіўшы бутэлечку з деколораном — абескаляроўваюцца хімічнай вадкасцю. Выратаваць яго не ўдалося. Пазней Пауло, сын Пікаса, памёр ад цырозу печані, выкліканага алкаголем і наркотыкамі. У гаражы ўласнага дома павесілася палюбоўніца мастака Мары-Тэрэзы Вальтэр, у сваім ложку застрэлілася яго ўдава Жаклін Пікаса.\nБыў бы жывы, стаў бы блогерам № 1, не сумняваюся.\nПабла Пікаса з жонкай, рускай танцоўшчыцай Вольгай Хахловай, 1919 год.\nПікаса з сынам Паола, 1929 год.\nПабла Пікаса. Партрэт сына Паола, 1929 год.\nПабла Пікаса з сынам Клодам, Гольф-Жуан, 1948 год.\nПалома, дачка Пікаса, 1957 год.\nКлод і Палома Пікаса, Парыж, 25 1966 года.\n«Дастын сказаў, што трэба валодаць неверагодным талентам, каб пісаць песні», — успамінаў Пол. Тады Макартні заўважыў, што можа напісаць песню па замове. Хофман узяў некалькі радкоў з газеты, у якіх цытаваліся апошнія словы Пікаса: «Выпіце за мяне, выпіце за маё здароўе, вы ж ведаеце, што я больш не магу піць», і прапанаваў напісаць песню на гэтую тэму. Макартні успамінаў: «Па шчаслівай выпадковасці ў мяне з сабой была гітара, я прынёс яе і сказаў:« Добра, вядома ». Я ўзяў некалькі акордаў, якія павінны былі гучаць добра, і заспяваў: «Выпіце за мяне, выпіце за маё здароўе». Хофман выскачыў з крэсла і, звяртаючыся да жонкі, усклікнуў: «Эні, Эні! Неверагодна! Ён складае песню, яна атрымліваецца! »Ён сядаў у крэсла і ускокваў, зусім як у фільме. Мяне патрос яго захапленне ».\nАлкагалізм не жарт — бывай мішуткі\nАлкоголизм по руке\nБиоревитализация и алкоголь до и после\nАлкагалізм гэта хвароба ці шкодная звычка зашыфравана ў рэбусы\nІсторія алкаголю ў україні\nАлкоголизм это фикция его не существует\nАлкагалізм яго лячэнне ёдам\nАлкагалізм белая гарачка гэта\nГефест алкаголь афіцыйны сайт екацярынбург


Онлайн-конференция на тему Традиции колядования\nС Рождества Христова начались колядные дни в Беларуси. Вплоть до Крещения можно переодеваться в особых персонажей, навещать соседей, петь песни и гадать. Исконно языческий праздник после принятия христианства приобрел иные черты, и все же отмечаться должен по строгим правилам.\nВсе об истории и традициях главного праздника наших предков рассказал научный сотрудник культурно-образовательного отдела Белорусского государственного музея народной архитектуры и быта Алексей Друпов.\nЧасцей за ўсіх бачу казу сярод калядоўшчыкаў. Чаму такая папулярнасць?\nАляксей Друпаў: Самае асноўнае, што Каза - сімвал дабрабыту. Чаму яна? Каза - першая жывёла, якую нашы продкі адамашнілі, каб з яе атрымліваць шмат усяго. Каровы ў нас не вадзіліся. Злавілі казу ў лесе, пачалі даіць - сырок, малачко. Калі свіння ў нас жывёла аднаразовая (выгадавалі, забілі, з’елі), то каза шматразовая. Вось яна і стала сімвалам дабрабыту. Калі да нас ужо прывезлі карову, канешне, ім стала карова. Але ў тыя моманты, калі ўсё гэта зараджалася, самай галоўнай жывёлай была каза. Менавіта тады сфарміраваліся ўсе гэтыя архетыпы. Тое, што каза - сімвал дабрабыту, бачна ва ўсіх нашых песнях: “Дзе каза ходзіць, там жыта родзіць. Дзе каза рогам, там жыта многа. Дзе каза топ-топ, там жыта сем коп”. Ёсць і больш пікантныя песні пра казу. Усё, што б ні рабіла каза, нясе дабрабыт.\nНу і што ў нас адбываецца? Да нас на Каляды прыходзіць Каза: “Добры дзень, гаспадар! Дазволь калядаваць, нашай козачцы па тваім двары паскакаць”. Абавязкова калядоўшчыкі прасілі дазвол, каб увайсці. Гаспадар дае дазвол, інакш бяда будзе, калядоўшчыкі ж дабрабыт нясуць! Калядоўшчыкі заходзяць на двор, Каза скача: “Го-го-го, Каза! Го-го-го, шэра! Дзе ж ты, Козанька, дзе ж ты блудзіла?” Тэксты пра Казу, пра тое, што яна недзе нешта рабіла. Яе ці паляўнічыя застрэлілі, ці ваўкі задралі, ці проста Каза падае, памірае. Пачынаецца лямант: “Ой, Каза ўпала, здохла, прапала! Дайце ж Казе сала, каб Каза ўстала! ” Казу трэба пакарміць - даць каляду. Прычым каляду не просяць - яе патрабуюць. Гэта тое, што належыць калядоўшчыкам. Выносіцца каляда, пасля чаго Каза ўстае і зноў скоча. З аднаго боку, Каза - гэта дабрабыт, з другога - сімвал цыклічнасці, адраджэння. Стары год з Казой памёр, нарадзіўся новы - Каза ўстала і скоча. У яе два такія асноўныя моманты. І быў яшчэ трэці момант. Ужо хутчэй постынтэрпрэтацыя - Каза рагатая, таму яе нечысць баіцца і каб з двара нечыць прагнаць, Казу трэба было абавязкова па двары павадзіць. Але ў нас у легендах было, што казу чорт стварыў, таму яна на чорта і падобная - за капытамі і рагамі.\nЯкія бонусы ў будучыні былі ў людзей, якія выступалі ў ролі калядоўшчыкаў?\nАляксей Друпаў: Апроч цырозу, напэўна, ніякіх. У прынцыпе яны простыя людзі. Спачатку гэта былі паважаныя людзі, у іх і так былі бонусы, гэта заможныя мужчыны. Пазней моладзь, нейкія актыўныя маладыя людзі. Бонусы - гэта тое, што яны сабралі. Што накалядавалі - тое бонус.\nКласічнае калядаванне было з пераапрананнем ў казу, мядзведзя. Адкуль паходзяць гэтыя вобразы? Што абазначала зорка?\nАляксей Друпаў: Мядзведзь больш пашыраны ў нашым славянскім рэгіёне - у Беларусі, крыху Украіне, Расіі. Ёсць такая канцэпцыя, што ў беларусаў іх татэмная жывёліна, іх першапродак - мядзведзь. Мядзведзь - гаспадар лесу. Шырэй, у паганскія часы, мядзведзь - гэта жывёльная іпастась бога Вялеса. Вялес - бог з шырокім функцыяналам, бог мудрасці, гандлю, бог таго свету - ніжні бог. Ён адпавядае скандынаўскаму Одзіну. Мядзведзь - жывёла, якая ведае мёд. Гэта не назва жывёлы, як, напрыклад, ліса ці заяц. Ёсць такія думкі, што такая назва бліжэйшая да еўрапейскіх моў - бер, бэр, біэр. Гэта настолькі табуяваная татэмная жывёліна, што яе нельга было называць сваім імем. Называлі па-рознаму - лясны гаспадар, касалапы, кашлаты, вахлаты, толькі каб не называць гэта табуяванае імя. Мядзведзь увасабляе сілу, моц, гаспадара ўсіх жывёл. Масавая культура гаворыць, што леў - цар звяроў. Не, мядзведзь - цар.\nДа зоркі таксама дваякае стаўленне. У традыцыі было два тыпы Каляды - з Казой і зоркай. З казой - традыцыйныя паганскія Каляды з персанажамі, якія нясуць дабрабыт. З зоркай - з вялікім хрысціянскім пластом. Там маглі быць Дзед і Баба, першапродкі. Але з зоркай Казу не вадзілі. З зоркай спявалі святыя (царкоўныя) песні. У гэтым плане зорка атаясамлівае Віфлеемскую зорку, на якую ішлі вешчуны пакланіцца Хрысту.\nАле ёсць меркаванне, што зорка была і дагэтуль і сімвалізавала сонца. Да чаго ў нас прымеркаваны Каляды? Да зімовага сонцавароту - самы кароткі дзень, самая доўгая ноч. Паступова, на вераб’іны хвост (як казалі палешукі), дзень пачынае прырастаць. З гэтага у нас вялікая радасць адбываецца - новы год, новае сонца, яго і славілі. Але гэта паганскія традыцыі. У скандынаваў у свяце Ёль гэта добра захавалася. Яны 22 снежня бралі пень (калоду) і запальвалі ёльскае бервяно ў каміне. Уночы яно там гарыць, потым яго тушаць, і пасля 12 дзён - тыя ж два тыдні - бервяно тлее, сімвалізуючы нараджэнне новага сонца. Таму цалкам верагодна, што калісьці і зорка магла сімвалізаваць сабою сонца, і маглі насіць з сабою зорку як сімвал сонца. Але на той момант, на XIX стагоддзе, зорка - Віфлеемская зорка.\nСёння ўжо ўсё змяшалася. Калядуюць і з зоркай, і з Казою, каб было прыгожанька. На Палессі было, што некаторыя гаспадары звездароў на двор не пускалі, і ў Чэхіі тое было, калі пратэстанты пачалі гэтую зорку насаджваць; лічылі, што тады проса не будзе, а з Казою (як казалі, нармальных калядоўшчыкаў) пускалі.\nПочему людям, которые колядуют, непременно нужно что-то дать? И что раньше давать было принято?\nАляксей Друпаў: Яны ідуць па сваё, што ім належыць. Чаму? Гэта дзяды. Дзяды - нашы першапродкі. Прычым гэта ў нас нават бачна па тэкстах калядных песень: “Мы ідзем з-за ручая, мы ідзем па кладачцы”. Кладачка - мяжа таго свету і гэтага. У іншых культурах рака - стык, які аддзяляе тагасвет ад нашага свету. У нас, у славян, калінаў мост, які ідзе цераз рак. Таксама сустракаўся такі тэкст: “Мы ідзем з самога раю, з-пад месяца, ад самога пана Бога”. З тэксту бачна, што мы, калядны гурт - гэта продкі, якія ідуць з тагасвету. Што продкі дзяды нам даюць? Дабрабыт. А мы мусім іх за гэта аддзячыць. І вось тое, што ў нас ёсць, - гэта тое, што яны нам і далі ў мінулым годзе. Тое ж сала, тое ж жыта і ёсць дабрабыт. Таму мы мусім пачаставаць дзядоў, каб яны нам у наступным годзе таго ж самага дабрабыту далі.\nПрычым, калі браць паралелі па суседніх рэгіёнах, па суседніх народах, у скандынаваў была падобная сітуацыя. Там таксама вадзілі Казу, ці насілі Казу. Называўся абрад ёль бок (ёль бокан). Ёль - гэта Каляды, бок - каза, разам - калядная каза. У той момант у гэтай казы быў больш негатыўны сэнс. Лічылася, што тыя, хто ідуць, ідуць з таго свету. І трэба іх улітасцівіць, каб яны да нас добра ставіліся. Калі мы, беларусы, лічым, што да нас дзяды заўсёды добра ставяцца, то там ім трэба было прынесці пэўную ахвяру.\nКаляда з большага - ежа, прычым мясная - каўбасы, сала. Чаму такая мясная тэма? Я лічу, што беларусы былі вымушанымі вегетарыянцамі. Мяса яны маглі есці толькі на вялікія святы. Самае багатае, што можна было даць калядоўшчыкам, - мяса. Маглі даць зерня, бо зерне - увасабленне багацця. Давалі бліны, печаныя рэчы, грыбы. Адным словам, усё тое, што елі ў тыя часы. Давалі таксама і алкагольныя напоі. Вельмі папулярнай была ў тыя часы медавуха. Гэта ідзе от ранняга Сярэднявечча. Але мёд - дарагая рэч, таму яго замянялі півам.\nХIХ стагоддзе. Эканамічная палітыка Расійскай імперыі, у складе якой мы знаходзіліся. Была сістэма водкупаў. Водкуп даваўся аднаму чалавеку на воласць, і ён пэўны час атрымліваў права прадаваць алкагаль. Водкупаў было тры: на гарэлку, на выраб і продаж піва і на медавуху. На віно не было, яго ў нас не рабілі, бо няма вінаграду ў рэгіёне. Віно экспартавлаі і, канешне, яно на вёску не трапляла. А ў сялян было тое, што самі маглі рабіць з мясцовай сыравіны. Эканамічна гарэлку гнаць больш выгадна, чым піва і мёд. Звычайна адзін чалавек імкнуўся стаць манапалістам у воласці і купляў адарзу тры водкупы - на мёд, на гарэлку і на піва, каб канкурэнтаў не было. Але піва з медавухай амаль не рабіў, а рабіў толькі гарэлку, таму што гешэфт з гэтага меў значна больш. Паступова гарэлка выціснула ўвесь астатні алкаголь. Таму давалі на Каляды яшчэ і яе.\nДобрый день! Расскажите, пожалуйста, Каляды - это чисто славянская традиция? В каких странах есть что-то похожее?\nАляксей Друпаў: Каляды можна аднесці да шэрагу індаеўрапейскіх святаў, прымеркаваных да зімовага сонцавароту. Як абыходны абрад і народны карнавал яны, сапраўды, лепш за ўсё захаваліся ва ўсходніх і паўднёвых славян, а таксама ў іх суседзяў - Балканскім рэгіёне і краінах Балтыі. Але раней абрады такога кшталту прысутнічалі амаль па ўсёй Еўропе. Найбольш набліжанымі да нашых Калядаў былі абрады поўначы Еўропы. Так, у Швецыі таксама вадзілі Казу, і яна таксама памірала і адраджалася на двары гаспадара. Толькі звычайна гэта было саламянае пудзіла, але сустракаліся і каркасныя касцюмы. У скандынаваў Калядам адпавядае свята Ёль, і ёльскі казёл (Ёльбак) з’яўляецца яго неад’емным атрыбутам. Той жа самы фінскі Дзед Мароз Ёлупукі перакладаецца як “ёльскі казёл”, але ў ХІХ ст. пад уплывам гарадской еўрапейскай культуры ён перараджаецца з казла ў вядомага нам барадатага дзядулю.\nУ Заходняй Еўропе з Калядамі цесна знітаваны вобраз святога Міколы, з якога пасля ўтварыўся Санта-Клаус. Дык вось, ён хадзіў не адзін, а са сваім памочнікам - яго антыподам. У Альпійскім рэгіёне гэта быў Крампус - аналаг нашага чорта. Рагатая, валасатая істота, якая насіла бярозавыя розгі і карала дзяцей, якія дрэнна сабе паводзілі ў мінулым годзе. Ён мог пакласці дрэнным дзецям вугаль замест падарункаў альбо проста адлупцаваць розгамі. Ім не толькі пужалі дзяцей, у яго сапраўды пераапраналіся і хадзілі па дварах. У іншых рэгіёнах Еўропы антыпод святога Міколы-Санціклааса быў ужо ў чалавечым выглядзе, з барадой, у чорным адзенні і таксама з розгамі. У Швабіі - Дзікі Клаус (Klausentreiben), у Эльзасе - Ганс Трап, у Францыі - Пер Фуэтар, альбо Чорны Піт.\nУ гарадскіх асяродках Еўропы абыходныя абрады выліліся ў карнавалы. У пратэстанцкіх краінах св. Міколу замянілі на Немаўля Хрыста, у якога даволі часта пераапраналася дзяўчына. А ў Нюрнбергу на Каляды выходзіў Кнехт Рупрэхт як антыпод св. Міколы.\nУ Альпійскім рэгіёне ды Чэхіі двары абыходзіла таксама вядзьмарка Перхта, галоўнай задачай якой было ўпэўніцца, што ўся сям’я апранулася ў новае адзенне.\nЧто сейчас уместно давать Коляде, кроме конфет и денег?\nАляксей Друпаў: Канешне, якую-небудзь каўбаску, сальца, паляндвічкі, нарэзачку. Зараз з мясам праблем няма. Можна алкаголю даць, зараз выбар вялікі, калі калядуюць не дзеці. Можна цукерак, шакаладку - усё, што не шкада. Калядоўшчыкі любому пачастунку будуць рады.\nВедущая: Мы несколько лет назад колядовали большой компанией. Кто-то нарядился козой, кто-то медведем, кто-то дедом - целое шоу устроили. Все встречали очень радушно, и к ночи уже тяжело было передвигаться. Но обошли все хаты, потому что люди обижались, что к ним не зашли.\nАляксей Друпаў: Гэта галоўны момант - калядоўшчыкі мусяць наведаць кожны двор! Калі нейкі двор калядоўшчыкі не наведалі, то гэта лічылася бядой, бо ў наступным годзе ў ім ніякага дабрабыту, спору не будзе. Не заходзілі толькі ў той двор, дзе была жалоба. Калядоўшчыкаў усюды накормяць, напояць, недзе чарку нальюць. Неабавязкова было бутэльку даваць. Магло быць адаразу некалькі гуртоў калядоўшчыкаў, калі хапала моладзі. Каб нікому не было крыўдна, хтосьці па адной вуліцы хадзіў, а хтосьці па другой.\nКалі нас будуць глядзець жыхары вёсак і вырашаць, што даваць каладоўшчыкам, то калі ў вас ёсць хатняе віно - давайце хатняе, а не крамнае. Была гісторыя. Этнографы прыехалі на хутар. Глядзяць, самагоначка смачная стаіць, сала вісіць, а бабка за стол садзіць і дастае нейкі жудасны сервелат і бутэльку чарнільца. Ну не адмовіш жа? Яна гэта шчыра рабіла, бо гэта магазіннае. Сала ж вясковае, сваё, а гэта ў магазіне спецыяльна купіла самае лепшае. Усё ж самаробнае лічыцца лепшым, чым тое, што ўзялі ў краме. Трэба цаніць сваё.\nЗ чаго рабілі маскі на Каляды? Як людзі дамаўляліся, хто кім будзе?\nАляксей Друпаў: Дамаўляліся спарадычна. Збіралася моладзь і дамаўлялася. Калі гэта старыя людзі, то так: “Ты, Мітрафан, 20 год быў Бабай, будзеш Бабай, ты, Гэля, 20 год Дзед, будзеш Дзедам”. Бабай быў хлопец, а дзяўчына - Дзедам. Гэта карнавальныя паводзіны, бясчынства, і гэта у нас таксама ўсё было. Калі ж не было Бабы, то хлопец быў Дзедам. Маскі рабіліся з берасты, у маёй вёсцы Рог Салігорскага раёна па сённяшні дзень захавалася гэтая традыцыя, захавалася берасцяная маска Дзеда. Яна робіцца як нармалёвы тэўтонскі шлем. Бярэцца цэбар, кручаны з берасты, но на маску Дзеда менавіта бярэцца адваротным бокам, не белым, а жоўтым. Гэта першапродак, і ўсё мусіць быць вывернута навыварат. Тое ж у Чэслава Пяткевіча занатавана, мы рабілі ў музеі рэканструкцыю два гады таму, я рабіў берасцяныя маскі. Валасы - кудзеля, вырэзваўся рот, белым бокам берасты некалькі зубоў, нос са шчапы якой, і вуглём усё падводзіцца, каб страшней было. Клеіцца барада, таксама кудзеля, і выглядае ўсё гэта цудоўна. Тое ж самае даследчык рускага тэатра Яўрэінаў у 50-х гадах напісаў у кнізе “Рускі тэатр з Сярэднявечча да XVII стагоддзя". Ён таксама даследваў і народны тэатр, і калядную містэрыю, у яго ёсць шыкоўныя здымкі пачатку таго стагоддзя, гурт калядоўшчыкаў Бабруйскага павета. Гляджу фотку - дык я ж вось гэта рабіў з берасты амаль адзін у адзін.\nДалей персанажы - Дзед і Баба - пераапраналіся. Калі гэта моладзь, ішлі да старых людзей, прасілі старое адзенне. Казы таксама было некалькі варыянтаў. Першы - Каза, якую насілі. Яе рабілі або з саломы, альбо максімальна падобную на казу: драўляныя ножкі, старым кажухом абматалі, драўляныя рожкі. Другі варыянт, калі ў Казу чалавек пераапранаўся. Напрыклад, рабілі каркас, і ўнутр каркаса чалавек станавіўся, між ног заціскаў лук, па спіне ішла вяроўка, і зверху гэта ўсё накрывалі кажухом. А Казу на вяроўцы вядзе Дзед. Быў варыянт, калі рабілася Каза з дрэва, на яе драўляны чурбачок уверх і драўляны чурбачок уніз. Там да яго вяровачка. Ён стучыць і выдае гук. Ці ў нас у музеі ёсць экспанат, такая ж драўляная Каза, абцягнутая зверху аўчынай. Каб было больш натуральна пад Казу. Іншыя касцюмы, напрыклад, Мядзведзь: імкнуліся твар набліжаны да мядзведзя зрабіць, зноў вывернуты кажух, гэтую касматасць паказаць. Бусел альбо Жораў - там драўляная палка, на ёй галава і дзюба - верхняя частка нерухомая, а ніжняя - рухомая, да яе прывязвалася вяроўка, каб ён клёкатаў. Вядомы калядныя Конікі ў Давыд-Гарадку. Там чалавек апранаўся ў вершніка, рабіўся каркас - два кошыкі, між імі палкі, прывязвалася ўсё да пояса. Абцягвалася тканінай. Гэта галава каня, зад - якая-небудзь ануча-хвост, і наверх накідваецца гунька. І маглі штаны па баках скінуць, як ногі, што нехта сядзіць, хаця ты ідзеш на сваіх нагах. Усё рабілася з розных падручных матэрыялаў.\nПо традиции кожух должен быть одет шиворот-навыворот. Для чего? Что еще было важным в одежде у колядующих?\nАляксей Друпаў: Маскі, безумоўна маскі. І маскі рабіліся набліжаныя да жывёл, галоўныя жывёльныя персанажы: каза, мядзведзь, жораў, бусел. У нас жа ёсць павер'е, калі бусел на двары пасяліўся, будзе шчасце, будзе поспех. Над кім ён паклякоча, падзяўбе, таму шчасце будзе. Мэта бусла на калядах - пашумець.\nЯшчэ, апроч масак, адзенне вывернутае, але не ва ўсіх. Дзед апранаў нармальна кажух, не выварочваў, але яго маска вывернутая была, каб паказаць ягоную прыналежнась да таго свету. Чорт таксама персанаж з таго свету. Ён тварыў максімальны трэш, максімальную гадасць, насіўся па хаце, імкнуўся нешта скрасці, перашкаджаў, гарэлачку імкнуўся піць, буяніў і весяліў. Калі чорт нешта скраў, у яго нельга было забіраць. Усё! Калядоўшчыкі сваё атрымалі. Чорту твар вымазвалі сажай.\nЗ калядоўшчыкамі магла хадзіць смерць, але рэдка. Маска смерці рабілася белая з берасты, шылася нейкая папона вонкавым швом, каб паказаць вывернутасць. Ці проста накідваліся старыя дзяругі. Былі чалавечыя персанажы чужога, не таго свету, але чужога. Чужы і той свет - блізка былі ў народнай культуры. Цыгане як мага больш стракатыя, яркія, пару хустачак, шляпы і ўсё такое. Яўрэі - абавязкова пэйсы з кудзелі зрабіць, чорны плашч, шляпу. Як бачылі, так і рабілі.\nДоктар с доктарскімі атрыбутамі - максімальна пахабны персанаж. Каляды ў тым ліку прадказвалі плоднасць на будучы год. Дзед і баба, калі яны былі ў пары, заляцаліся адно да аднога, чапляліся да іншых. Дзед чапляўся да дзевак, баба чаплялася да іншых хлопцаў. Маглі заваліцца ў хаце на падлогу ў абдымку, пакатацца, паляжаць. Паводзіны, які прадказваюць плоднасць. А доктар усіх лячыў. І лекі былі, "ад францаў і сіхвілісу", такія вось моманты, "мікстура ад неўстаніхі". Галоўная мікстура доктара, як вы думаеце, якая была? Гарэлка. Ад усіх хваробаў ён прапаноўваў гарэлку. Рабіў упор на плоднасць, на вірусныя захворванні, каб высмеяць іх, каб гэта было больш гратэскна, весела.\nДевушки в это время часто гадали на суженых. А что молодые люди? Неужели им было неинтересно?\nАляксей Друпаў: А маладыя людзі з дзяўчынак у гэты час здекваліся. Зараз пяройдзем да майго любімага пахабнага гадання. У тых гэгіёнах, дзе існавала лазня, паўночны ўсход Беларусі, Віцебшчына, Магілёшчына, рэчка Бярэзіна - мяжа. (За Бярэзіну на Захад лазні ў традыцыйнай культуры не было. У гарадах была ў паноў, але ў традыцыйнай вёсцы не.) Каб паваражыць, дзяўчаты ішлі ў лазню, мыліся і ў акенца лазні высоўвалі свой зад і чакалі, якая рука дакранецца. Калі дакранецца махнатая рука, то мужык будзе заможны, калі ж лысая рука, то мужык будзе бедны. Як вы думаеце, няўжо хлопцы не пільнавалі дзевак каля лазні і не выкарыстоўвалі магчымасць дакрануцца. Канешне, гэта было.\nВельмі рэдка хлопцы таксама маглі гадаць на нарачоную. Як гэта холопец бабскімі забавамі буддзе займацца?! Ніколі! Гаданні былі такія самыя, як у дзяўчат, толькі мянялася інтэрпрэтацыя. Напрыклад, самая пашыраная варажба, калі са жбаночка выцягвалі нейкі прадмет. Выкладвалі прадметы, накрывалі шапкай і выбіралі. Які прадмет - такое прадказанне. Хлеб альбо манета, значыць, нарачоны будзе заможны. Люстэрка - франт будзе, такі нарцыс, будзе больш сабой любавацца, чым сваёй жонкай. Шчотка - пойдзеш за ўдаўца. Яшчэ была лялечка. Лялечка - гэта было не вельмі хораша як для хлопца, так і для дзяўчыны. Тыя ж самыя інтэрпрэтацыі толькі ў бок дзяўчыны, лялька - гэта альбо зацяжарыш да замужжа, альбо пойдзеш да хлопца, у якога ўжо ёсць дзіця. А хлопцу адпаведна, што дзеўку з дзіцём возьмеш. У той час гэта было праблемай.\nВедущая: Гадали в Сочельник на Рождество, гадать можно было в течение двух недель?\nАляксей Друпаў: Бліжэй да канца.\nВедущая: К старому Новому году, к Крещению...\nАляксей Друпаў: Была адна варажба на ўсіх - калядны стол. Пад абрус закладалася альбо салома, альбо сена. Два варыянты: паганскі і хрысціянскі. Салома - гэта хлеб, на багацце ляжыць. Сена - Хрыстос нарадзіўся ў хляве, яго паклалі ў яслі, запоўненыя сенам. Сена, як сімвал Раства. Ляжыць пад абрусам. Кожны выцягваў па былінцы і варажылі. Даўжыня - наколькі доўгая, настолькі будзе багацце. Калі салома, а не сена, то ці ёсць каласок, ці няма, ці ёсць зерне ў каласку, ці не. Чым больш зерня, тым больш багацця ў будучым годзе. У такой варажбе ўдзельнічала ўся сям'я.\nДалей выключна ноччу. Усё, што жанчынам трэба, - ведаць свайго нарачонага. Тут два варыянты: даведацца ці пойдзе яна замуж у гэты год, альбо даведацца, якім жа будзе нарачоны. Даведацца, ці будзе замужжа ў гэтым годзе. Маглі пайсці на вуліцу паслухаць, аб чым гавораць за акном, ці пасядзець у хаце і паслухаць падчас застолля за куццёй. Калі кажуць "ідзі", "пара", "паспела", "трэба", "варта" - у гэтым годзе выйдзе замуж. "Не ідзі", "пачакай", "не спяшайся", "падумай" ці нешта такое - не пойдзе ў гэтым годзе. Альбо маглі абдымаць частакол. Абнялі і лічылі цот ці лішак. Калі цот, то пойдзе ў гэтым годзе, калі лішак, то не пойдзе. Ці бралі ахапку дроў і лічылі: цот - пойдзе, лішак - не пойдзе. Была варажба на якасць нарачонага, адкуль ён будзе. Выходзілі ноччу на ростані ці на скрыжаванні і слухалі, адкуль забрэша сабака, з якога месца забрахаў сабака, з таго кірунку прыедуць сваты. Альбо ішлі ў свой дрывотнік і бралі адно паленца. Калі яно роўнае і гладкае, то і характар будзе роўны, калі кручонае, то і характар будзе кручоны.\nКалі дзяўчаты збіраліся разам, ім хацелася даведацца, хто хутчэй пойдзе замуж. Таму на Каляды ў нас абавязкова пяклі бліны, бліны - гэта памінальная страва ў беларусаў, калядны стол - памінальны стол. І вось кожная дзяўчынка брала па бліне, выносіла на двор і клала перад сабакам. Чый блін сабака першым з’есць, тая першая замуж і пойдзе. Ці таксама бралі місачкі з зернем і выпускалі пеўня. Чыё зерне ён першае падзяўбе, тая першая пойдзе замуж.\nЧто с трофеями делали потом колядовщики?\nАляксей Друпаў: З’ядалі і выпівалі. Пасля абыходу двароў гурт калядоўшчыкаў звычайна збіраўся ў хаце ці карчме, дзе і адзначаў свята, дзелячы між сабой усю каляду.\nВедаю, што сярод калядных персанажаў ёсць яўрэй. Што ён робіць? Адкуль пайшла такая роля?\nАляксей Друпаў: Ён прысутнічаў, як і іншыя персанажы локуса чужога. У межах карнавальнага бясчынства яўрэй спачатку прапаноўваў гаспадару набыць у яго за вялікія грошы розныя непатрэбныя рэчы (рваны лапаць, здохлую варону і г.д.), а пасля наадварот імкнуўся выкупіць затанна ў гаспадара каштоўнасці, што бачыў у хаце: кіўбасу, самавар, посуд і г.д.\nПравда, что среди колядовщиков должен быть мехоноша? Какова его роля в колядках?\nАляксей Друпаў: Гэта самая адказная роля - ён збірае ўсе пачастункі.\nПочему Каляды начинаются с Рождества Христова? Почему именно в этот период?\nАляксей Друпаў: Першапачаткова Каляды былі прымеркаваныя да зімовага сонцавароту, які ў залежнасці ад года выпадае недзе між 22 і 25 снежня. Прыйшоўшае пазней на нашыя землі хрысціянства не змагло забараніць вялікія народныя святы, таму мусіла іх неяк інтэрпрэтаваць, змяняць і выкарыстоўваць на сваю карысць. Яскравы прыклад - Масленка. А тут сталася так, што дата Раства Хрыстовага супала з датай сонцаварота, таму і адбылося наслаенне двух святаў. Розніца ж між праваслаўнымі і каталіцкімі Калядамі абумоўлена розніцай паміж грыгарыянскім і юліянскім календаром, якая складае два тыдні.\nЯкія беларускія калядныя традыцыі ўваходзяць у спіс нематэрыяльнай спадчыны ЮНЕСКА?\nАляксей Друпаў: У 2009 г. у спіс ЮНЕСКА быў занесены абрад “Калядныя цары” в. Семежава Капыльскага раёна Мінскай вобласці.\nКолядные обряды отличаются от региона к региону?\nАляксей Друпаў: Найбольш яскравымі былі Каляды на Палессі: вадзілі Казу, былі найбольш мастацкія маскі і багатая спеўная традыцыя. На Панямонні, у каталіцкім рэгіёне, маскаваных персанажаў выціснулі звездары, і спявалі ўжо збольшага песні рэлігійнага зместу. На Паазер’і Казу амаль не вадзілі, большая ўвага надавалася гулянням моладзі. На Лепельшчыне да сённяшняга дня захаваўся абрад Жаніцьбы Цярэшкі - жартоўная гульня нежанатай моладзі, дзе фармаваліся “шлюбныя” пары.\nЯкія традыцыйныя стравы былі на Каляды?\nАляксей Друпаў: На Каляды ладзілася тры святочныя сталы, куцці. Першая куцця, Вялікая, ладзілася на Раство Хрыстовае, была поснай. Другая, Шчодрая, Тоўстая - на Васіля, Новы год (стары Новы год у праваслаўных), змяшчала мясныя стравы. Трэцяя, Водная, Бедная - у каталікоў на Тры Каралі, а ў праваслаўных на Вадохрышча, была поснай. На калядным стале мусіла быць альбо няцотная колькасць страў, альбо 12 на Шчодрую куццю (па колькасці месяцаў у надыходзячым годзе). Абавязковай стравай была куцця - абрадавая каша з адной ці некалькіх круп (у больш позні час збольшага ячмень), запраўленая мёдам, макам, разынкамі, сушанымі ягадамі (на першую куццю), шкваркамі і смажаным мясам (на другую куццю) ці проста на вадзе (трэцяя куцця). Апроч куцці абавязкова прысутнічалі бліны, звычайна іх падавалі з мёдам і макам, ды аўсяны кісель ці супы на яго аснове - квас з грыбамі, жур. На Палессі замест квасу з грыбамі рабілі боршч з грыбамі, то бок квасілі не аўсяную муку, а бурак. Гэта абавязковыя стравы. Таксама прысутнічала рыба (у ХІХ ст. былі папулярны селядцы), грыбы, на Шчодрую куццю - мяса, сала, кіўбасы. З напояў - узвар, нешта сярэдняе між кампотам і збітнем - гарачы напой на мёдзе, з дадаткам траваў і сухафруктаў. З алкаголю прысутнічала гарэлка.\nШто нельга было рабіць на Каляды?\nАляксей Друпаў: На Каляды нельга было працаваць, ткаць-прасці і г.д.\nГде сейчас можно посмотреть традиционные калядные обряды? В смысле, как правильно колядовать, что при этом петь/говорить?) Спасибо!\nАляксей Друпаў: Некалькі варыянтаў. Першы - у Музеі народнай архітэктуры і побыту, вёска Азярцо. У нас ладзяцца мерапрыемствы па календары, у тым ліку і Каляды. У гэтую суботу, 12 студзеня, будзе Шчадрэц, Другая куцця, Шчодрая куцця. Будуць варожбы, гурты калядоўшчыкаў, спевы, будзе ўсё паказана. З 13:00 да 15:00. Упэўнены, не толькі наш музей ладзіць Каляды, рэгіянальныя музеі таксама павінны нешта такое рабіць. Па-другое, на вёсках шмат дзе гэта яшчэ жыва. Тая ж вёска Рог Салігорскага раёна, якая занесена ў спіс нематэрыяльнай спадчыны ЮНЕСКА, вёска Тонеж. Там пры сельскіх дамах культуры гурты ладзяць Каляды, ходзяць па дамах, дык можна да іх далучыцца. Па-трэцяе, мы жывем у Мінску, ва ўрбаністычным асяроддзі, у нас ёсць свае гурты калядоўшчыкаў. Ёсць Студэнцкае этнаграфічнае таварыства, якое збіраецца і ездзіць калядаваць у Крэва, здаецца, ёсць яны ў Віцебску. У Магілёве, таксама нешта робяць, ёсць і іншыя аматары традыцыйнай культуры. Я нават чуў, што ў Мінску некалькі год ходзяць мадэрновыя калядоўшчыкі з новымі персанажамі: Чыноўнікам, Міліцыянерам, - ходзяць па кватэрах, успрымаюць іх на ўра. Ну, і можна ж самім сабраць невялічкі гурт калядоўшчыкаў, пакалядаваць па сваім пад’ездзе або паехаць да бабулі на вёску, пахадзіць там, я думаю, людзі будуць толькі рады.\nПесні можна пашукаць у тым жа СЭТе, на Спеўных сходах, у нашым музеі, пры цэнтры дадатковай адукацыі “Ветразь”. Там ёсць фальклорны калектыў “Мілавіца”, дзе вучаць народныя песні, у тым ліку і калядныя. Туды можна прыйсці на спевы, на танцы. Ёсць тэатр-студыя “Варгін” пры цэнтры дадатковай адукацыі “Вікторыя”, дзе таксама батлейку і спевы ладзяць. У Мінску досыць месцаў, куды можна пайсці павучыцца.\nСпевы нескладаныя, слухаем у Інтэрнэце, на слых успрымаем і вучымся. Як і раней: спявалі бабулі, за імі хадзілі маладухі, спачатку падпявалі, потым самі пачыналі спяваць. Знайсці таксама не складана, варыянтаў “Го-го-го, каза…” шмат, якую-небудзь прывітальную гаспадару. У сучасных умовах адна-дзве песні будзе дастаткова, бо калі імкнуцца паказаць калядны абрад людзям і спяваюць шмат песень: і прывітальную, і Казе, і сыну, і гаспадару, і гаспадыні - гэта ўжо занадта. А ўявіце, што ў вёсцы 20 двароў, і у кожным спявалі па 10 песень. Яны б тады не вечар калядавалі, а некалькі дзён. Трэба мець лаканічнасць, каб не памёрзнуць і не надакучыць тым, хто прымае, і паспець абысці больш людзей.\nВіншую ўсіх з Калядамі, што ўжо насталі па юліянскай традыцыі. У Беларусі мы іх двойчы святкуем. Спачатку па грыгарыянскай традыцыі, яны ўжо адышлі, а зараз прыйшлі па юліянскай. І гэта крута, што мы можам святкаваць цэлы месяц. Раю ўсім далучацца да калядаванняў. Хутка ў нас Васілле - стары Новы год, калі абавязкова хадзілі калядаваць. Едзьце на вёску да бабулі, парадуйце яе і аднавяскоўцаў ці збярыцеся сваім пад’ездам і пакалядуйце. Зрабіце маску проста з паперы ці з пап’е-машэ. Тут няма нічога складанага. Таксама запрашаю ў суботу да нас у музей. Будуць паказаны два калядныя абрады, будуць студэнты Інстытута культуры з кафедры фальклору са спевамі. У нядзелю ўжо ідзіце калядуйце самі да сваіх родных. Гэта весела, гэта добра. Усе будуць гэтаму толькі радыя. Са святамі!


Catholic.by - 25-годдзе манаскага жыцця сясцёр назарэтанак адзначылі ў парафіі ў Шчучыне\n25-годдзе манаскага жыцця сясцёр назарэтанак адзначылі ў парафіі ў Шчучыне\n30 кастрычніка ў шчучынскай парафіі Св. Тэрэзы адбыліся юбілейныя ўрачыстасці з нагоды 25-годдзя манаскага жыцця сясцёр Марыяны Алешчык CSFN і Нэрэушы Падзялінскай CSFN, якія калісьці неслі душпастырскую працу ў гэтай парафіі.\nСвятую Імшу ўзначаліў пробашч а. Вітальд Пяцельчыц SP, які ў гаміліі, карыстаючыся нагодай юбілею, заахвоціў усіх прысутных паразважаць на тэму паклікання да манаскага жыцця. Да Імшы падзякі далучыўся таксама пробашч парафіі Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі ў Лідзе а. Андрэй Агель SP.\nПадсумаваннем супольнай малітвы сталі словы падзякі былых вучняў сясцёр назарэтанак, а сёння добрых мужоў — за клопат, час і навуку.\nУ 25-ю гадавіну манаскага жыцця юбілярак, дзякуючы Богу за іх, парафія заклікае даверыць іх саміх, а таксама іх будучыню і пакліканне Найсвяцейшай Панне Марыі.\nА. Віталій Слука SP, фота аўтара


Гісторык: «Метады, якімі дзейнічаюць спецслужбы, ужываліся і ў часы Сталіна» - Салiдарнасць\nУ рамках спецпраекта «Што далей?» гісторык Аляксандр Пашкевіч разважае пра магчымыя наступствы справы аб «перавароце».\nПра гістарычныя паралелі\n— Гэта ўсё старое, як свет. Метады, якімі дзейнічаюць спецслужбы, ўжываліся ў і часы Сталіна. І ў іншых краінах, не асабліва дэмакратычных. Калі фактычна яны самі прыдумлялі справы, падстаўлялі людзей, правакавалі іх на пэўныя выказванні. І з гэтага пасля разгортвалі сапраўдную крымінальную справу.\nУ гісторыі нашай краіны можна прыгадаць справу «Саюза вызвалення Беларусі» (1930 год) — цалкам высмактаная з пальца арганізацыя, цалкам прыдуманая яе дзейнасць. Тым не менш, шмат народу па гэтай справе пайшло. Многія атрымалі рэальныя тэрміны, пацярпелі канкрэтыя людзі.\nКалі прыгледзіцца да гісторыі СССР, то яна ўся такая. Там рабіліся правакацыі супраць эмігрантаў, перацягвалі людзей праз мяжу.\nЯк далёка можа зайсці справа\n— З улікам таго, што сёння да рэальных прысудаў даходзяць справы, якія цягнуць максімум на адміністацыйнае пакаранне, думаю, што цалкам магчыма і ў гэтай справе могуць быць рэальныя прысуды. Калі за надпісы на асфальце даюць па два гады, то тут тым больш. Асабліва ўлічваючы тое, што ўся палітыка скіраваная на застрашванне.\nІншая справа, якім будзе прысуд. Бо спачатку казалі, што ледзь не да смяротнага пакарання могуць давесці. Спадзяюся, што да гэтага не дойдзе. А тое, што сёння казалі пра 12 гадоў турмы, то цалкам магчыма, што могуць столькі і даць.\nАле ці будуць яны столькі сядзець? Адна справа асудзіць, іншая, калі пачынаюць шукаць шляхі адходу ад рэпрэсій. Тады могуць і зменшыць тэрмін пакарання, вызваліць.\nЯк адрэагуюць беларусы на «руку Масквы»\n— Калі Расія так канкрэтна ўпішацца за Лукашэнку, то, думаю, можна гаварыць пра гэта ў цяперашнім часе, а не будучым. Калі людзі пабачаць гэтую падтрымку, што Масква дапамагае ўтрымаць Лукашэнку ўладу і працягваць рэпрэсіўную палітыку, безумоўна, гэта не будзе дадаваць сімпатый Расіі, і антырасійскія настроі будуць узрастаць.\nНе ўсе адразу імі пераймуцца, але ёсць падставы чакаць гэтага.\nПра пагрозы суверэнітэту\n— Я не думаю, што нас чакае штосьці падобнае, як было ў 1940-м, калі колішнія краіны Балтыі ўключылі ў склад СССР у якасці савецкіх рэспублік, якія ад іншых ні чым не адрозніваліся.\nДумаю, да такога ўсё ж не дойдзе. Расія ў сённяшнім яе стане такое наўрадці пацягне.\nАле паколькі ўзяты курс на інтэграцыю, і Масква гатовая падпісваць дакументы з Лукашэнкам з яго ўзроўнем легітымнасці, думаю, нас будуць імкнуцца пазбавіць суверэнітэту фактычнага, а не фармальнага.\nНайлепшыя актывы могуць перайсці да расейцаў, можа адбыцца так званая гарманізацыя заканадаўства. Аж да ўвядзення агульнай валюты. Можа так атрымацца, што мы будзем фармальна незалежнай дзяржавай з усімі асноўнымі атрыбутамі, і ў той жа час рэальна сатэлітам, кіраваным з Масквы.\nАле гэта будзе яўна не навечна. З цягам часу, калі Расія аслабне, усё гэта можна будзе адкруціць назад. Асабліва ўлічваючы абставіны, у якіх гэтыя пагадненні будуць падпісвацца — нелегітымнасць улады, неадпаведнасць міжнародным нормам.\nЯ не думаю, што гэта расцягнецца на пяцьдзесят гадоў. У сённяшняй Расіі няма колішняй ідэалогіі, яна не такая моцная эканамічна. Мне цяжка ўявіць, што палітычны клан, што сёння ўтрымлівае ўладу ў Расіі, здолее захаваць пераемнасць пасля немаладога Пуціна.


НА МАЛАДЗЕЧАНШЧЫНЕ ПРАХОДЗІЦЬ АКЦЫЯ «НАШ ЖЫВЁЛАВОД» - Минское областное объединение профсоюзов\n— Пры наведванні аб’ектаў жывёлагадоўлі прафактыў раёна вядзе маніторынг умоў працы, заробкаў, — паведаміў субяседнік. — Звяртаецца ўвага на бытавыя ўмовы жывёлаводаў, забяспечанасць спецыялістаў спецадзеннем і спецабуткам. Абавязкова аглядаюцца пакоі для адпачынку работнікаў.\nЯшчэ адно важнае пытанне — аздараўленне работнікаў. Пры вялікай інтэнсіўнасці працы для прафілактыкі і лячэння прафесійных захворванняў людзям неабходна своечасовае якаснае медабслугоўванне. Прафсаюзныя санаторыі прапануюць аграрыям розныя праграмы аздараўлення па льготных цэнах.\n— У раёне шмат робіцца для паляпшэння ўмоў працы жывёлаводаў, — падкрэсліў старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК. — Так, з увядзеннем у эксплуатацыю ва ўсіх гаспадарках прафілакторыяў для цялят больш камфортна стала працаваць і спецыялістам, якія даглядаюць маладых жывёл.


Хатняя старонка > Як дзяўчына стала мехатронікам\nНягледзячы на свой 18-гадовы ўзрост, Аляксандра КУРНЕВІЧ ужо мае сур'ёзны занятак у жыцці. Яна вучыцца ў Мінскім каледжы электронікі па спецыяльнасці «Мехатроніка. Работа з тэхнікай» на трэцім курсе і, дарэчы, з'яўляецца першай дзяўчынай, якая паступіла на яе. Цікава, праўда? Аляксандра можа адрамантаваць фен або наладзіць работу механізмаў аўтамабіля, зрабіць дыягностыку паламанага халадзільніка або камп'ютара. Якія яшчэ захапленні маюцца ў Сашы, чытайце ў нашым інтэрв'ю.\n— Мама заўсёды хацела, каб я стала мастачкай або дызайнерам, таму гадавала мяне творчым дзіцем: вадзіла на розныя курсы па жывапісе, казала, што менавіта гэтая справа стане для дачкі прызваннем. Але праз некаторы час я адчула, што ўсё тое — не для мяне, — прыгадвае суразмоўніца. — У дзявятым класе на ўрок па прафарыентацыі да нас у школу прыйшлі выкладчыкі з каледжа электронікі і расказалі пра перавагі навучання ў іх. Калі пералічвалі ўсе спецыяльнасці, мяне зацікавіла толькі мехатроніка. Але быў маленькі нюанс — на ёй вучыліся адны хлопцы. Магчыма, для кагосьці з дзяўчат такі расклад прагучаў бы своеасаблівым прысудам, але толькі не для мяне. З дзяцінства падабалася бавіць вольны час з бацькам у гаражы, разбіраючы розныя электрапрыборы, таму, нядоўга думаючы, вырашыла паступаць на нязведаную, але цікавую для мяне спецыяльнасць. Аднак сястра настаяла кінуць гэтыя думкі і пайсці вучыцца на архітэктара. Паддаўшыся ўгаворам, вытрымала толькі да першых экзаменаў — больш не змагла. З дрыжачымі каленкамі падала дакументы ў каледж электронікі. Вельмі пакутавала, былі думкі: «Можа гэта не для мяне?», «А што, калі не атрымаецца?».\nПеражыванні Аляксандры былі дарэмныя, яна з лёгкасцю паступіла на жаданую спецыяльнасць. Але пасля ўзнікла іншая нагода для хвалявання — стасункі з групай...\n— Шчыра кажучы, я была ўпэўненая, што адразу знайду агульную мову з 27 хлопцамі. Як я памылялася! Яны не ведалі, як сябе паводзіць. Жартавалі, гаварылі, што мне тут рабіць няма чаго. Выкладчыкі каледжа спачатку таксама здзіўляліся, прапаноўвалі перавесціся на іншую спецыяльнасць. Але калі зразумелі, што я стаўлюся да вучобы сумленна, падтрымалі, — гаворыць Аляксандра.\n— Бывала, прыязджаю ў сэрвіс, а там з недаверам пытаюцца: «Дзяўчына, вы і ёсць мехатронік?» Адказваю: «Так». Але бачу па вачах, што да мяне ставяцца несур'ёзна. Калі шукала, дзе прайсці практыку, усюды адмаўлялі. Маўляў, няма месца або «Мы хацелі б на работу хлопца, прабачце». Не разумею, як тое, што я дзяўчына, можа паўплываць на якасць выкананых задач?! Калі ў мяне амаль што апусціліся рукі, з'явілася кампанія высокатэхналагічных візуальных рашэнняў Hologram. З ёй я супрацоўнічаю дагэтуль і планую туды ісці працаваць пасля заканчэння каледжа. Цікава, што калі запрасілі на сумоўе ў кампанію, я... спазнілася. Але мне далі другі шанц, і цяпер кожны дзень я даводжу сваімі вынікамі, што маё знаходжанне ў калектыве не марнае, — гаворыць Саша.\nКаледж даў добрую базу для развіцця ў прафесіі. На занятках дзяўчына старалася ўвабраць у сябе як мага больш ведаў, і цяпер ёй лёгка прымяняць іх на практыцы.\n— Кожны можа выявіць і развіць у сабе менавіта тыя навыкі, якія яму патрэбныя. Я хацела навучыцца — і ў мяне атрымалася! На вучобу ў мяне заўсёды ёсць час. А вось на бессэнсоўныя сустрэчы і размовы — не. Сутыкаючыся кожны дзень з новымі задачамі, стала больш спакойна ставіцца да многіх рэчаў, цаніць сваю працу. Я адкрыты чалавек, магу без сарамлівасці звярнуцца па параду да старэйшых калег або нават незнаёмых людзей, — дзеліцца суразмоўніца.\nАляксандра расказвае, што звычайна дзень у яе пачынаецца а сёмай гадзіне раніцы, а заканчваецца апоўначы. За гэты час дзяўчына павінна папрысутнічаць на парах, адзначыць адсутных (яна яшчэ і стараста групы), праверыць пошту па рабоце, прыехаць у офіс, выканаць тэрміновыя задачы, праверыць стан абсталявання, за якое яна адказвае. Саша сапраўды прыязджае дадому ноччу...\n— На вучобе і рабоце бываю часцей, чым дома. Часам паспяваю паспаць толькі чатыры гадзіны за суткі. Але гэта не засмучае, мне падабаецца! Каб усё паспець, карыстаюся праграмамі для арганізацыі свайго часу, не забываю і пра розныя стыкеры, раздрукаваныя спісы задач на найбліжэйшы час. Імкнуся не спяшацца без прычыны, бо праз гэта можна дапусціць памылкі ў рабоце.\n— Здаецца, у цябе зусім няма вольнага часу...\n— А вось і не адгадалі! Маё захапленне — конны спорт. Таксама займаюся танцамі, паспяваю глядзець серыялы і чытаць кнігі, сустракацца з сябрамі і нават пісаць вершы (пачынае зачытваць мне адзін з іх. — Аўт.). Я чалавек, які не любіць сядзець на адным месцы, мне хочацца развівацца ў розных кірунках. Навык у маляванні ёсць — добра, крочым далей. У арт-мастацтве набываю вопыт зараз, а далей хачу ўключыцца ў сферу эканомікі, кіравання і менеджменту. Хачу нагадаць усім: у свеце шмат магчымасцяў, проста выберыце пэўны кірунак, будзьце мэтанакіраваныя — і поспех прыйдзе да вас!\nДык што ж такое мехатроніка? Гэта па сваёй сутнасці дастаткова складаная прафесія, якая аб'ядноўвае веданне электронікі, гідраўлікі і пнеўматыкі ў абслугоўванні высокатэхналагічнага абсталявання. Такія спецыялісты сёння востра запатрабаваныя ў машынабудаванні, радыётэхніцы, харчовай прамысловасці. З улікам паўсюднага ўкаранення ў вытворчасць мехатронных сістэм гэта прафесія патрабуе далейшага развіцця і ўдасканалення.\nФота Яўгена АЦЕЦКАГА\nЗагаловак у газеце: «Не жаночая» спецыяльнасць


Беларускі плакат – які ён? У Менску адкрылася выстава пачынальніка жанру.\nУ Нацыянальным гістарычным музеі адкрылася выстава плакатаў аднаго з пачынальнікаў жанру ў Беларусі – Уладзіміра Крукоўскага.\nПерсанальная выстава майстра адкрылася з нагоды ягонага юбілею – спадару Крукоўскаму сёлета споўнілася 75. Ён быў адным з пачынальнікаў плакатнага жанру ў Беларусі ў часы, калі плакат перажываў пік славы – часы СССР.\nАсаблівую ўвагу ў сваёй творчасці Уладзімір Крукоўскі прысвяціў выбітным людзям нашае краіны і яе гісторыі. Гэты плакат паўстаў да пяцісотгоддзя з дня нараджэння Міколы Гусоўскага, гэтыя плакаты – успамін пра літаратараў больш позняга перыяду: Максіма Багдановіча, Якуба Коласа і Янку Купалу. Ёсць плакаты, прысвечаныя Кастусю Каліноўскаму і Вялікай айчыннай вайне; стае і фальклорнай тэматыкі. Агулам на экспазіцыі можна пабачыць больш за 4 дзясяткі плакатаў, аднак ніводнага – прапагандысцкага, нягледзячы на пэўную агітацыйнасць жанру. Як цвердзіць Уладзімір Крукоўскі, да супрацы з прапагандай яго ніколі не прыцягвалі.\nІншыя тэмы. У музеі Гугенгайма ў Нью-Ёрку пачалася выстава манахромных працаў Паблё Пікасо. У Кабуле праходзіць музычны фестываль «Sound Central – 2012».