Змяшаная флора ў мазку – што гэта такое і аб чым яны сведчаць? |\nДома / Гінекалагічныя захворванні\nЗмяшаная флора ў мазку – што гэта такое і аб чым яны сведчаць?\nМазок на флору – розныя тэсты, якія дазваляюць вызначыць наяўнасць і колькасць патагенных мікраарганізмаў ў похву. Гэта дае магчымасць вызначыць рызыка развіцця гінекалагічных захворванняў і іншых праблем са здароўем.\nШто такое змяшаная флора ва влагалищном мазку і аб чым гэта інтэрпрэтацыя вынікаў тэсту, мы разбярэмся ў нашай артыкуле.\nРазнавіднасцяў мікрафлоры ў похву\nЧаму здаць мазок?\nШто можна выявіць у мазку?\nШто такое змяшаная флора?\nЗмест флоры похвы\nШто значыць багаты мікрафлорай?\nУ працэсе макраскапічнага аналізу выяўляе ў мазку плоскага эпітэлія, лактобакцеріі Дедерлейна, кокі, лейкацытаў і іншых тыпаў мікраарганізмаў. Склад мазка вызначыць тып мікрафлоры, і магчымасць ўзнікнення паталагічных працэсаў.\nЯкія тыпы Флор існаваць?\nДэфіцытныя. Падчас макраскапічнага аналізу ў асяроддзі похвы identifitseerida, у асноўным толькі палачак додерляйна – карысныя лактобакцеріі;\nСярэдняя. У поле зроку спецыяліста складае каля 7-10 белых крывяных клетак і буйных калоній лактобаціллы;\nУ спалучэнні. Ў вас ад 15 да 30 лейкацытаў, невялікая колькасць лактобактерій і патагенныя кокі шаровідные бактэрыі тыпу;\nБагацці. Унутраныя сценкі похвы густа пакрытыя лейкацытамі пры адсутнасці лактобаціллы. Coccobacillary мікрафлоры струменіць непрыемны пах і прыводзіць да выдзялення вялікай колькасці слізі.\nМатэрыял з похвы, што робіць для таго, каб дыягнаставаць наяўнасць узбуджальнікаў інфекцый і запаленчых працэсаў у арганізме.\nПраводзіць працэдуру пры наяўнасці наступных прыкмет:\nболь у ніжняй частцы жывата;\nзмяненне колеру і паху вылучэнняў;\nпаленне ці сверб ў похву.\nАналіз стану "жанчына" мікрафлоры, што вам трэба зрабіць падчас цяжарнасці, менопаузы і падазрэнні на развіццё гінекалагічных захворванняў. Таксама спецыялісты рэкамендуюць прайсці тэст пасля прыёму гарманальных прэпаратаў можа паўплываць на ўзровень кіслотнасці ўнутры цервікального канала і маткі.\nДля дыягностыкі захворвання спецыялісты бяруць матэрыял не толькі з похвы, але і цервікального канала ўрэтры.\nУ ходзе мікраскапічнай дыягностыкі ў мазку могуць прысутнічаць такія тыпы клетак:\nПлоскі эпітэлій – гэта клеткі, з якіх складаецца ўся ўнутраная паверхня цервікального канала і похвы. Наяўнасць вялікай колькасці клетак паказвае на магчымасць развіцця кальпіту або ўрэтрыту. Адсутнасць плоскага эпітэлія паказвае на недастатковую сакрэцыю прогестерона;\nЛейкацыты-гэта захавальнікі, якія змагаюцца з патагеннымі мікраарганізмамі. У нармальным колькасці ў похву, не перавышае 10 штук у шыйцы маткі – 30. Высокае колькасць лейкацытаў часта сведчыць аб наяўнасці запалення (цервіціт, вагініт), суправаджаецца фагацытоз – пажыранне патагенных агентаў "абаронцы";\nСлізь – вытворныя похвавых залоз і шыйкі маткі. У мазку, яго колькасць павінна быць умераным. Багатыя вылучэнні могуць паказваць на дысбактэрыёз;\n"Похвавыя" палачкі (Додерляйна) – грама-пазітыўных клетак, якія складаюць нармальную мікрафлору. Дэфіцыт у "карысныя" палачкі на 80% сведчыць аб развіцці бактэрыяльнага вагіноза.\nУ прысутнасці змешанай флоры ў мазку сведчыць пра дысбаланс паміж патагеннымі і nebulisator мікраарганізмаў. У біялагічным матэрыяле ўтрымліваюцца плоскага эпітэлія, лактобакцеріі Додерляйна, лейкацытаў і іншых тыпаў мікраарганізмаў.\nПры адсутнасці якіх-небудзь паталагічных працэсах, колькасць лактобактерій складае каля 90-95%, астатнія 5% - гэта ўмоўна-патагенных агентаў, да якіх ставяцца Кокі і палачкі.\nПатэнцыйна небяспечныя бактэрыі ў невялікай колькасці не шкодзяць арганізму, але павялічваць іх колькасць расце і пагроза развіцця хвароб. Падчас цяжарнасці, рызыка развіцця калоній мікраарганізмаў вельмі высокая. Пры наяўнасці змешанай флоры ў влагалищном мазку пры цяжарнасці павінны прайсці комплекснае лячэнне, якое дазволіць прадухіліць бескантрольнае размнажэнне стафілакокаў і іншых патагенных агентаў.\nУ працэсе расшыфроўкі аналізаў пробаў биоматериала прысвойваецца ступень чысціні.\nГэта азначае, што ўзровень рН мікрафлоры і наяўнасць хваробатворных бактэрый і палачак:\n1 – нармальная флора, у якой лактобаціллы і ўмоўна-патагенных мікраарганізмаў знаходзяцца ў межах дапушчальных нормаў;\n2 этап-адносна нармальная асяроддзе похвы, у якой працэнт захворвання, але не небяспечна для здароўя;\n3 этап – флора змешанага тыпу з перавагай патагенных мікраарганізмаў на палачак Додерляйна;\n4 ступень – паталагічнае стан, якое характарызуецца перавагай плоскага эпітэлія, лейкацыты і "чужых" бактэрый.\nМногія жанчыны, прачытаўшы вынікі аналізаў, не разумею, як расшыфраваць фразу "аб'яднаў у сабе багатую флору ў мазку". На цыталагічных дадзеных такі дыягназ паказвае на наяўнасць нагнаення ў матка.\nУ дадзеным выпадку, мікраскапічнае даследаванне биоматериала выяўленыя наступныя тыпы клетак і мікраарганізмаў:\nвялікая колькасць слізі;\nнаяўнасць слядоў фагацытозу;\nпласты клетак МПЭ;\nпадвышанае ўтрыманне плоскага эпітэлія.\nБагаты змешанай флоры можна лячыць з дапамогай санацыі вагінальных свечак, якія душаць актыўнасць узбуджальнікаў і аднавіць нармальны ўзровень рН.\nCoccobacillary флоры паталагічнага стану навакольнага асяроддзя цервікального канала і похвы. Тут пераважаюць так званыя коккобацилл, якія прадстаўляюць сярэдні паміж бацылы і кокками звычайна.\nДа распаўсюджаным прадстаўнікам патагеннай з ўключаюць у сябе:\nхламидия трахоматис (прычыны развіцця хламідій);\nВялікая колькасць патагенных агентаў прыводзіць да развіцця вагинитов, грыбковых інфекцыях, у тым ліку бактэрыяльны вагіноз.\nЯкія прычыны іх з'яўлення ў арганізме?\nАнтыбіётыкі. Антыбіётыкі саслабляюць імунную сістэму, ствараючы спрыяльныя ўмовы для развіцця патагенных бактэрый;\nКантрацэпцыя. Гармоны прыводзяць да парушэння мікрафлоры, што ўплывае на колькасць лейкацытаў і лактобаціллы ў навакольным асяроддзі;\nУнутрыматачныя спіралі. Шляхам папярэджання непажаданай цяжарнасці, жанчыны міжволі стварае дысбаланс похвавай асяроддзя, прыдатнай для развіцця коккобацилл;\nЧастыя спрынцавання. Чыстка похвы правакуе вымыванне нармальнай флоры і распаўсюджванне шкодных бактэрый.\nПатагенная флора змешанага тыпу, у тым ліку coccobacillary можа быць вырашана пры аднаўленні нармальнага ўзроўню pH ў "жаночай" асяроддзі. Для падаўлення актыўнасці хваробатворных мікраарганізмаў, лекар прызначыць зберагалыя антыбіётыкі, змагаецца з коккобацилл.\nДысбактэрыёз похвы паказвае на наяўнасць запаленчых працэсаў або развіцця іншых захворванняў, якія перадаюцца палавым шляхам. Калі вы выпрабоўваеце моцны сверб або дыскамфорт ўнутры палавых органаў, прайсці тэст для пацверджання дыягназу.\nНе займайцеся самодиагностикой і самалячэннем! Моцнага здароўя і дабрабыту!\nЯк выцягнуць парушынку з вока: самыя бяспечныя і эфектыўныя метады\nЯк знізіць градус?\nШто такое базальная тэмпература і як яна змяняецца на працягу цыкла?\nМесячныя са сліззю: у чым прычына?\nРужовыя вылучэнні з похвы: норма ці паталогія?\nПра што сведчаць чорныя выдзялення?\nШто адбываецца ў тканінах?\nШто такое кріодеструкція?\nШто рабіць, пры вылучэннях?\nШто рабіць, калі не сканчаюцца месячныя? Чаму працягваюцца выдзялення?


Многія жанчыны, якія маюць доўгія валасы, аддаюць перавагу хаваць іх у касічкі і хвасце. А зря! Вядома, значна прасцей проста заплесці іх ці сабраць у высокі хвост. Толькі ўявіце, што вы столькі часу і сіл патрацілі на тое, каб іх адгадаваць, а гэтай прыгажосці так ніхто і не ўбачыць. Можа быць, вас палохае складаная кладка? Не турбуйцеся, не так ужо і цяжка штодня завіваць іх. Паўгадзіны ў дзень, і вы пабэяце ўсіх сваімі узрушаючай прыгажосці валасамі. Я раскажу пра тое, як зрабіць кучары ў хатніх умовах так, каб гэта не займала шмат часу.\nКасічкі на ноч - хвалістыя валасы раніцай!\nМногія жанчыны памятаюць, як у дзяцінстве мама запляталі ім на ноч дробныя касічкі, каб раніцай можна было любавацца прыгожымі хвалістымі валасамі. Гэта натуральны і бяспечны спосаб завіўкі валасоў. Да таго ж, вынік гэтага прыёму вельмі даўгавечны. Будзьце ўпэўненыя, што вашы валасы захаваюць форму на працягу не менш двух дзён. Разважаеце, як зрабіць кучары ў хатніх умовах, каб затым сфармаваць з іх прыгожую прычоску? Тады гэты варыянт для вас! Толькі не забудзьцеся нанесці на валасы плеўку перад пачаткам працэсу, каб вынік быў больш стойкім.\nБігудзі бумэрангі для натуральных пасмаў\nРаніцай мы вельмі спяшаемся на працу. І калі нам хапае 10-15 хвілін, каб зрабіць лёгкі макіяж, то на валасы, як правіла, часу не застаецца. Вось і прыходзіцца рабіць пучкі і хвасты. А як зрабіць кучары хутка, каб не спазніцца на працу? Аказваецца, можна зрабіць кладку з вечара, каб раніцай проста зняць бігудзі з валасоў і ўзбіць іх рукамі. Для гэтага падыдуць мяккія прынады, званыя «Бумеранг». Яны ўяўляюць сабой дрот, акружаную каўчукавай або поролоновой асновай. На чыстыя валасы наносім плеўку і ўвечары перад сном накручвае іх на гэтыя бігудзі. Спаць у іх можна. Праўда, не гарантую салодкіх начных мрояў. Затое раніцай вы зможаце любавацца прыгожымі валасамі, якія трэба будзе проста апырскаць лакам. Прычоска, як правіла, захоўвае форму на працягу 3-4 дзён. Таму кожную ноч не высыпацца вам не прыйдзецца.\n«Ліштвы» для стварэння пышнасці\nА што, калі мы не хочам распускаць валасы, а аддаем перавагу зрабіць з іх прыгожую прычоску, напрыклад, «пучок» або «банан». Гэты вобраз выдатна ўпішацца ў рабочую абстаноўку офіса. Але вам варта ведаць, што любыя валасы прасцей укладваць, калі яны аб'ёмныя або трохі завітыя. У гэтым выпадку і прычоска будзе трымаць сваю форму на працягу цэлага дня. Таму тут я распавяду пра тое, як зрабіць аб'ёмныя кучары. У гэтым нам дапамогуць бігудзі-ліпучкі. Проста маім галаву, наносім плеўку для валасоў і накручвае іх на гэтыя прыстасаванні. Сушым валасы пры дапамозе фена і здымаем «ліпучкі». Цяпер можна фармаваць з іх усё, што заўгодна, бо валасы паслухмяныя і пышныя.\nХімічная рассыпалася для доўгачасовай кладкі\nВам надакучыла завіваць валасы штодня? Тады хімічная рассыпалася для вас! Але тут не ўсё так проста. Калі вы разважае над тым, як зрабіць кучары ў хатніх умовах з выкарыстаннем складу для хімічнай завіўкі валасоў, вымушана вас расчараваць. Бо калі вы закруціце валасы няроўна або нядбайна, выправіць гэта будзе вельмі складана. Такі спосаб з'яўляецца працэдурай доўгачасовага дзеяння. Лепш даверыць гэта няпростая справа прафесійнаму цырульніка. Затое зрабіўшы гэта раз, вы зможаце забыць аб кладцы на некалькі месяцаў.\nТакім чынам, мы высветлілі, як зрабіць кучары ў хатніх умовах хутка, каб раніцай, калі вы збіраецеся на працу, засталося няшмат часу і на іншыя справы.\nМадэлюем валасы утюжком - прыгожа і бяспечна\nПрычоска, як у Лёлі з "Дзяўчынак", выконваецца досыць хутка\nУладзікаўказ - Учора І Сёння\nКафэ «Суп» на «Беларускай»: лепшая кухня па даступных цэнах\nКолькі людзей загінула ў Другой сусветнай вайне ў СССР і ў свеце


Вялікі Водападзельны хрыбет — Вікіпэдыя\nВялікі Водападзельны хрыбет (па-ангельску: Great Dividing Range) — горная сыстэма, якая распасьціраецца ўздоўж ўсходняга і паўднёва-ўсходняга ўзьбярэжжа Аўстраліі прыблізна на 4000 км. Утварылася ў нэаген-антрапагене на месцы дэнудзіраванай палеазойскай складкаватай краіны. Горы складзеныя ў асноўным вапнякамі, гранітамі, гнэйсамі, вульканічнымі пародамі. Вядомыя радовішчы нафты і газу, каменнага і бурага вугалю, волава, полімэталічных руд, золата, медзі, тытана-магнэтыту і манацытавых пяскоў. Усходнія сьхілы стромкія, моцна і глыбока разьдзеленыя, заходнія сьхілы паката пераходзяць у пагорыстыя перадгор’і (даўнсы). На поўнач ад 28° п. ш. горы параўнальна невысокія, дасягаюць шырыні 650 км. Берагавыя хрыбты вышынёй каля 1000 м і вульканічныя плято аддзеленыя шырокімі падоўжнымі катлавінамі ад заходняга, больш нізкага водападзельнага ланцуга з пакатымі вяршынямі. На поўдні разьмешчаныя больш высокія і маналітныя горы. Вылучаюць хрыбты Мак-Фэрсон, Нью-Інглэнд, Гэйстынгс, Лівэрпул, Блакітныя горы і Аўстралійскія Альпы. Найвышэйшы пункт — гара Касьцюшка (2228 м).\nНа сьхілах бяруць пачатак шматлікія рэкі, у тым ліку самыя буйныя на кантынэнце — Мурэй і Дарлінг, таксама Яра. У далінах рэк ўзьведзена нямала дамбаў з мэтай выпрацоўкі электраэнэргіі і забесьпячэньня гарадоў вадой.\nРасьліннасьць — лістападна-вечназялёныя і эўкаліптавыя лясы (ўсходнія сьхілы), саваны, рэдкалесьсе, хмызьнякі (заходнія сьхілы).\nЗначная частка Блакітных гор аб’яўлена аб’ектам Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО, які складаецца зь некалькіх нацыянальных паркаў. З прычыны зручнага і маляўнічага разьмяшчэньня ў цэнтры аднаго зь іх, горад Катумба зьяўляецца важным цэнтрам турызму ў рэгіёне.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Вялікі_Водападзельны_хрыбет&oldid=2158885»\nАпошняе рэдагаваньне ў 11:25 13 кастрычніка 2020\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 13 кастрычніка 2020 году ў 11:25.


Не старэюць душой ветэраны — Кобрин. Кобрынскi веснiк. Кобринский вестник. Районная газета\n05/03/2012 201 admin Комментариев нет\nЯны прысвяцілі сваё жыццё Радзіме – і нават сёння, нягледзячы на ўзрост, застаюцца актыўнымі ў грамадска-палітычных справах. Яны абаранялі нашу краіну на палях Вялікай Айчыннай і ўздымалі яе ў цяжкія пасляваенныя часы. Сваёй самаадданай працай, яскравым патрыятызмам і шчырай любоўю да роднай зямлі сталі сапраўдным узорам таго, як трэба ставіцца да сваёй краіны, да свайго народа, да сваіх грамадзянскіх абавязкаў. У дзень святкавання 25-годдзя ветэранскага руху Кобрыншчыны ветэраны вайны і працы сабраліся разам на ўрачысты сход у Палацы культуры.\nЗ жыццём ветэранскага аб’яднання на Кобрыншчыне ўдзельнікаў сходу пазнаёміў старшыня Кобрынскай раённай арганізацыі Беларускага грамадскага аб’яднання ветэранаў Уладзімір Кузіч. На сённяшні дзень у раёне налічваецца больш за 22 тысячы пенсіянераў, з іх 252 удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны, больш 200 чалавек, якія непасрэдна прымалі ўдзел у баявых дзеяннях. І галоўная задача аб’яднання ветэранаў – абарона сацыяльных патрэб усіх гэтых людзей.\nВысокая грамадская і палітычная актыўнасць – мабыць, самая ўласцівая рыса ветэранаў вайны і працы. І сёння яны працуюць у цесным супрацоўніцтве з сацыяльнымі службамі, з уладай, з кіраўніцтвам прадпрыемстваў і арганізацый. І перадаюць свае веды маладым – выхоўваючы добрую маладую змену. Як падкрэсліў у сваім выступленні намеснік старшыні райвыканкама Валянцін Трубчык, у кожнага з ветэранаў за плячамі вялікае жыццё, і той вопыт, які набылі ў гэтым жыцці ветэраны, з’яўляецца бадай што лепшым настаўнікам для новага, маладога пакалення. І сёння клопат пра патрэбы ветэранаў, узаемадзеянне з ветэранскімі арганізацыямі павінны быць неадрыўнай часткай работы любога кіраўніка.\nЯк адзначыла старшыня раённага Савета дэпутатаў Таццяна Місюк, немагчыма нават гаварыць аб дзейнасці ветэранскага руху без пачуцця вялікай удзячнасці. Менавіта яны, ветэраны, ніколі не застаюцца абыякавымі да таго, што адбываецца ў нашым грамадстве, клапоцяцца пра выхаванне падрастаючага пакалення, прымаюць актыўны ўдзел ва ўсіх мерапрыемствах раёна. Яны не могуць быць абыякавымі да жыцця сваёй краіны – таму што вельмі добра ведаюць сапраўдны кошт мірнага неба, сацыяльнага дабрабыту і грамадскай стабільнасці. Таму што ў свой час дабіваліся менавіта гэтага – не шкадуючы ні сіл, ні жыцця.\nУ гэты дзень ветэранам уручаліся граматы, прысвячаліся цёплыя словы, песні. Нібыта сапраўдны гімн, у выкананні хору ветэранаў Палаца культуры прагучала песня “Не старэюць душой ветэраны” — добра вядомая і заўсёды любімая кабрынчанамі. Дзякуй вам, дарагія ветэраны, за ваша жыццё, кожны дзень якога вы прысвяцілі жыццю новага пакалення, нашай Радзіме, нашай будучыні.\n← “Містар года” — Андрэй Касцючук! (+фота)\nГазификация Дивина скоро будет полностью завершена. →\n07/03/2016 admin Комментариев нет


Аляксея Карпюка ўшанаваў музэй, які ён стварыў\n11 сакавік 2015, 18:46\nУ Горадні адкрылася выстава, прысьвечаная 95-годзьдзю Аляксея Карпюка, вядомага пісьменьніка, сябра Васіля Быкава, а таксама стваральніка і першага дырэктара Музэю гісторыі рэлігіі ў Горадні, у якім і адкрылася экспазыцыя.\nСярод экспанатаў выставы ў гонар 95-годзьдзя Аляксея Карпюка — асабістыя рэчы пісьменьніка (многія зь іх дазволіла скарыстаць ягоная дачка), дакумэнты, фатаздымкі, а таксама абразы, літургічнае адзеньне, старадрукі і іншыя рэчы, якія музэй набыў у той час, калі дырэктарам працаваў Аляксей Карпюк.\nЗа час ягонага дырэктарства музэй сабраў каля 6000 экспанатаў.\nЁсьць на выставе і апошняя кніга пісьменьніка — «Разьвітаньне з ілюзіямі», якая не змагла пабачыць сьвет у Беларусі пры ягоным жыцьці. Зьвярстаны і адрэдагаваны ў 1995 годзе машынапіс зь дзяржаўнага выдавецтва вярнулі жонцы Карпюка без тлумачэньня прычынаў. Пазьней гэтым творам распачнецца новая кніжная сэрыя — «Гарадзенская бібліятэка».\nУ музэі дагэтуль працуюць людзі, якія памятаюць першага дырэктара, якія разам працавалі і стваралі будучы Музэй гісторыі рэлігіі Беларусі. Сярод іх — рэстаўратар Уладзімер Кіслы, які згадаў пра першага дырэктара ў інтэрвію Свабодзе:\n— Я вельмі хацеў пасьля вучобы працаваць у гэтым музэі. І калі прыйшоў уладкоўвацца, то ўбачыў у дырэктарскім кабінэце чалавека, з выгляду падобнага да каўбоя з вэстэрна. У яго быў такі тыпаж, як у галівудзкіх фільмах 70-х гадоў. Ён ня быў усьмешлівы, і цяжка было адразу зразумець, дзе ён гаворыць сур’ёзна, а дзе жартуе.\nЁн быў вельмі цікавай і значнай асобай у межах нашага гораду. Я б нават сказаў — такая танізуючая асоба, якая стварала нейкую пэўную атмасфэру.\nСамае характэрнае, што кідалася ў вочы ў гэтым чалавеку, — поўная адсутнасьць чынашанаваньня. Для яго начальнік быў такі самы, як звычайны чалавек. Калі прыяжджаў у музэй міністар, ён зьбіраў увесь калектыў, у тым ліку і шафёра, і прыбіральшчыцу. І мог сказаць: ну вось гэта наш шафёр, і скажы, калі ласка, што ты хочаш патрабаваць ад міністра.\nІ мог сказаць: ну вось гэта наш шафёр, і скажы, калі ласка, што ты хочаш патрабаваць ад міністра\nУ яго была вельмі цікавая мова, якой я гаварыў яшчэ ў маленстве, якой дагэтуль яшчэ гавораць на Беласточчыне. Гэта была не літаратурная, але вельмі спэцыфічная, непаўторная беларуская мова.\nЁн выпрацоўваў у нас, супрацоўнікаў, творчыя адносіны да жыцьця, свабодалюбства, вельмі шанаваў людзей, якія імкнуліся да нечага, нешта ўмелі, нечым цікавіліся. Ён, зрэшты, і сам быў такі і правакаваў людзей на гэта.\nЁн запрасіў цэлы наш калектыў на свой юбілей, дзе мы сядзелі побач з Макаёнкам, Быкавым, Шамякіным. Гэта для нас, тады маладых супрацоўнікаў, асабліва калі хто яшчэ праяўляў цікавасьць, былі незвычайныя магчымасьці».\nНядаўна ў новым гарадзенскім мікрараёне Альшанка зьявілася вуліца імя Аляксея Карпюка. А вось мэмарыяльнай шыльды на доме, дзе жыў літаратар і стваральнік музэю, дагэтуль няма.\nНа выставе да 95-годзьдзя Аляксея Карпюка\n«Волга» за «Абэліск». Успамін пра гарадзенскі пэрыяд жыцьця Быкава\n«Маленькі Парыж» з Савецкай вуліцай


Zoomgu: Інтэлектуальныя гандлёвыя аўтаматы робяць разумны рознічны продаж простым і зручным - Навіны прамысловасці - Hunan Zhonggu Science and Technology Co., Ltd.\nZoomgu: Інтэлектуальныя гандлёвыя аўтаматы робяць разумны рознічны продаж простым і зручным\nZoomgu - гэта набор даследаванняў і распрацовак гандлёвых аўтаматаў, штучнага інтэлекту, Інтэрнэту рэчаў, хмарных сэрвісаў, вялікіх дадзеных, мабільных плацяжоў, апаратнага і праграмнага забеспячэння гандлёвых аўтаматаў і тэхналогіі наладкі на адным з нацыянальных высокатэхналагічных прадпрыемстваў, заўсёды прытрымлівацца незалежныя даследаванні і распрацоўкі, глыбокае вырошчванне гандлёвых аўтаматаў на працягу 17 гадоў. У цяперашні час у кампаніі працуе больш за 100 інжынераў, якія складаюцца з групы даследаванняў і распрацовак.\nІнтэрнэт-нумар машыны, спосаб аплаты ў той жа дзень, дадзеныя пра рост машын, аналіз падлогі ўзросту ... На выставе ў выставачнай зале рэпарцёр убачыў, што дадзеныя на платформе вялікіх дадзеных SAAS Smart Operations of Zoomgu пастаянна абнаўляюцца.\nУ цяперашні час заяўлена амаль 200 патэнтаў, правы на інтэлектуальную ўласнасць розных мадэляў складоў, інтэграваны розныя спосабы аплаты, у тым ліку 14 патэнтаў на вынаходкі, патэнты на карысную мадэль 129, аўтарскія правы на больш за 10 пазіцый. Да гэтага часу фабрычная прадукцыя Zoomgu на рынку падтрымлівае амаль 150,000 450 адзінак, у гэтым годзе чакаецца, што аб'ём вытворчасці дасягне 70,000 мільёнаў юаняў, выпуск перавысіць XNUMX XNUMX адзінак, што сведчыць пра ўстойлівую тэндэнцыю росту.\nдалей: Гандлёвыя аўтаматы ўступаюць у эпоху, калі няма людзей.


Аб кампаніі - Nanjing Jianke Machinery Co., Ltd.\nТэлефон: + 086-025-57866111\nЭлектронная пошта: jianke@jiankem.com\nНанкін Jianke Machinery Co., Ltd паступова ператварылася ў адзін з вядучых пастаўшчыкоў станкабудавання ў свеце. Заснаваная ў 1993 годзе, Jianke спецыялізуецца на вытворчасці швейцарскага тыпу аўтаматычны станок для вытворчасці дробных, складаных і прэцызійных металічных дэталяў, ўвесь час.\nДа гэтага часу, у нас ёсць тры тыпу швейцарскага тыпу такарнага аўтамата, Z серыі, серыі M і серыі W, якая магла б задаволіць міжнародныя патрэбнасці ў розных галінах: аэракасмічнай, ваеннай, медыцынскай, запчастак і г.д ..\nУсе машыны Jianke заснаваныя на найноўшых тэхналогіях і кампанентах, такія як падшыпнікі шпіндзеля, накіроўвалыя рэйкі і серварухавік з'яўляюцца непасрэдна ад вядучых вядомых пастаўшчыкоў. Кастынг ложак і кампаненты апрацоўваюцца на нашай ўласнай фабрыцы, каб забяспечыць выдатнае якасць.\nJianke настойваюць на мэты «пераследваць выдатныя прадукты, служаць сусветны рынак». Нашы інжынеры імкнуцца павысіць эфектыўнасць працы машыны, машыны дакладнасць і бяспека машыны. інжынеры прыкладанняў прызначаны, каб дапамагчы нашым кліентам знайсці аптымальнае выключэнне гатовага або карыстацкага сканфігураваць рашэнне Jianke CNC машыны для забеспячэння максімальнай эфектыўнасці вытворчасці і зніжэння выдаткаў.\nНа аснове бізнес-філасофіі «якасць першае, рэпутацыя першага», Jianke імкнецца забяспечыць надзейныя прадукты, выдатны сэрвіс, прафесійнае рашэнне.\nАдрас: No.72, Fengshan Road, Gaochun эканамічнага развіцця зоны, Нанкін, Кітай


Завяршылася 43-я Еўрапейская сустрэча Тэзэ – яна прайшла анлайн - Vatican News\nБрат Алаіз з удзельнікамі сустрэчы Тэзэ. Ілюстрацыйнае фота\n“Дзякуючы імгненным паведамленням і сацыяльным сеткам мы змаглі правесці семінары, біблійныя разважанні і малітвы, якія трансліраваліся ў прамым эфіры з Храма Прымірэння ў Тэзэ. Невялікія групы абмену збіраліся ў інтэрнэце, а таксама офлайн, у месцах, адкуль моладзь сачыла за нашай сустрэчай. Мы шчыра спадзяёмся, што сустрэча ў Турыне, адмененая сёлета, збярэ моладзь у наступным годзе”, - сказаў Vatican News брат Мацей з Тэзэ.\nФранцішак накіраваў пасланне ўдзельнікам віртуальнага чування, у якім запэўніў маладых, што суправаджае іх думкамі і малітвай. “Жадаю вам, каб гэтыя дні дапамаглі вам захаваць надзею як у добрыя, так і ў дрэнныя часы”, - напісаў Святы Айцец. Ён заклікаў маладых людзей не засяроджвацца выключна на асабістым камфорце і бяспецы жыцця. Такое стаўленне звужае далягляд і не дазваляе адкрыцца для вялікіх ідэалаў, што робяць жыццё больш прыгожым і годным.\n02 студзеня 2021, 11:45


28 лістапад 2006, 19:14\nБеларускія госьці сустрэліся з экспэртамі з розных краінаў. У Аляксандра Мілінкевіча на сёньня заплянаваная сустрэча зь вядомым амэрыканскім палітолягам, былым памочнікам прэзыдэнта ЗША ў нацыянальнай бясьпецы Зьбігневам Бжэзінскім.\nРыская праграма беларускіх гасьцей саміту кіраўнікоў краінаў НАТО вельмі насычаная. Двухбаковыя сустрэчы з эўрапейскімі й паўночнаамэрыканскімі палітолягамі й эканамічнымі экспэртамі, удзел у канфэрэнцыях, выступы й прыёмы. Вось што распавяла Радыё Свабода госьця зь Беларусі, праваабаронца Ірына Красоўская:\n(Красоўская: ) “Мы правялі шэраг сустрэчаў з прадстаўнікамі розных краінаў — з ЗША, Францыі, Нямеччыны, Латвіі, Літвы, Эстоніі ды іншых краінаў. Таксама плянуецца сустрэча Зьбігнева Бжэзінскага з Аляксандрам Мілінкевічам. Мы таксама мелі вельмі шмат дыскусіяў і размоваў пра Беларусь і пра дэмакратыю ў Беларусі з прадстаўнікамі Расеі, Украіны й Грузіі. Цяпер мы накіроўваемся ў Рыскі ўнівэрсытэт, дзе адбудзецца прамова прэзыдэнта Буша. Пасьля будзе вялікі канцэрт у тэатры”.\nЛідэр аб’яднаных дэмакратычных сілаў Беларусі сёньня ўдзельнічаў у канфэрэнцыі “Трансфармацыя НАТО ва ўмовах новай эпохі глябалізацыі” ды правёў шэраг сустрэчаў з прадстаўнікамі розных краінаў Паўночнаатлянтычнага альянсу.\nІрына Красоўская адзначае вялкую ступень зацікаўленасьці ўдзельнікаў саміту праблемай Беларусі:\n(Красоўская: ) “Сустрэчы важныя. На канфэрэнцыі такога ўзроўню мы маем магчымасьць яшчэ раз узьняць пытаньне Беларусі на такім узроўні”.\n(Карэспандэнт: ) “А Беларусьсю цікавяцца?”\n(Красоўская: ) “Так, вельмі цікавяцца, і гэтае пытаньне заўсёды стаіць на парадку дня”.\nУ прадстаўнікоў беларускай дэлегацыі наперадзе яшчэ шэраг сустрэчаў. Саміт НАТО скончыцца 29 лістапада. На заўтра заплянаваная галоўная сэсія мерапрыемства, у якой возьмуць удзел кіраўнікі 26 дзяржаваў, што ўваходзяць у альянс.


Паэт - Стихи.бай\nНе ўсе здараецца здарма,\nНе кожная душа прадмет для лесці.\nПаэт – гэта паэт, ён не батрак,\nКаб кіраваў яго жыццём намеснік.\nРАНЕЙ I ЦЯПЕР\nЛясы, лясы i пералескi, Спакойная у рэчак плынь, Як цуд, прыгожы край палескi, Тут Прыпяць, Ясельда, Гарынь. Вядомыя на ўсю краiну, Яны Дняпру ваду даюць, Сваю багатую данiну, Як Колас...\nХоць цiкава фламiнга пабачыць, Ды не кожнаму бачыць прыйшлось, Яшчэ лепей знянацку адзначыць У Айчыне сваёй прыгажосць. Прыглядзецца к сваёй прыгажосцi, Цi эфект ад уражань малы? Мо фламiнга i бачыў...\nСёння я сяджу адзін – У нашай школе каранцін. Каранцін і ў суседа – Пагуляю з ім з абеду. Можа прыйдзе сябар зверху, Аж з дзявятага паверху. Будзе весялей утрох,...\nПрабегшы па светлым палатне, Разабраць бы ліній тоўстых абрысу. Паціснуць бы руку экрану-сцяне, Дзе цень – галоўная актрыса. Чапляючыся за жывое цела, Клон ззаду сінхронна віхляе. А ноч, накарміўшы зоркі...


Тыбецкае нагор’е — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Тыбецкае нагор'е)\nТыбецкае нагор’е, Тыбет — адно з найбольш высокіх і вялікіх нагор’яў Зямлі. Займае паўднёвую частку Цэнтральнай Азіі, пераважна на тэрыторыі Кітая.\nАбмежавана горнымі сістэмамі: на захадзе — Памір і Гіндукуш, на поўначы — Куньлунь, на ўсходзе — Сіна-Тыбецкія горы, на поўдні — Гімалаі. Плошча каля 2 млн км². У рэльефе спалучаюцца горныя хрыбты вышынёю да 6000—7000 м, раздзеленыя шырокімі, плоскімі або слабаўзгорыстымі раўнінамі вышынёй 4000—5000 м.\n4 Флора і фаўна\nРаўніны складзены з пясчанікаў, вапнякоў, кварцытаў, гліністых сланцаў, хрыбты — з гранітаў і гнейсаў. Паўночная частка ўтварылася ў перыяд герцынскай, сярэдняя — ціхаакіянскай, паўднёвая — альпійскай складкавасцей. У перыяд альпійскай складкавасці адбылося агульнае падняцце Тыбецкага нагор’я. На паўднёвай ускраіне, уздоўж паўночных схілаў Гімалаяў — тэктанічны прагін. Многія раёны сейсмічныя, ёсць гарачыя крыніцы, у т.л. мінеральныя. Радовішчы золата, каляровых металаў, каменнага вугалю, гаручых сланцаў, жалезнай руды, сурмы, мыш'яку, каменнай солі і інш.\nКлімат Тыбецкага нагор’я рэзка кантынентальны, халодны. Сярэдняя гадавая тэмпература 0—5°С. Ападкаў на поўначы 100—200 мм, на поўдні 500—700 мм за год. Бываюць моцныя вятры. На раўнінах зіма бясснежная. У далінах на паўднёвага ўсходу клімат больш мяккі, ападкаў да 400 мм за год. Снегавая лінія на вышыні 5000—6000 м (самая высокая на Зямлі), ледавікі найбольш часта сустракаюцца ў Каракаруме.\nРачная сетка рэдкая. Рэкі горныя, парожыстыя, ледавіковага і снега-дажджавога жыўлення, багатыя гідраэнергіяй. На поўначы рэкі ўпадаюць у бяссцёкавыя салёныя азёры (найбольшае Намца). На поўдні і ўсходзе вытокі вялікіх рэк Азіі: Інд, Брахмапутра, Салуін, Хуанхэ, Янцзы, Меконг і іх прытокаў.\nПераважае расліннасць высакагорных пустынь і паўпустынь на маламагутных горна-пустынных глебах. У паўночнай частцы нагор’я і на паўднёвым захадзе — нізкая травяная расліннасць, значныя тэрыторыі заняты друзавай або саланчаковай пустыняй. Характэрныя прадстаўнікі расліннасці — тыбецкая асака і балотніца. На поўдні трапляюцца ўчасткі горных стэпаў. Лясы на крайнім усходзе (елка, хвоя, бяроза) і ў далінах на паўднёвым усходзе (тугайныя лясы — лаза, таполя, ціс, падуб, хвойныя). Жывёльны свет: на поўначы характэрны капытныя — як, кулан, антылопы аронга і ада, архар, блакітны баран. Ёсць мядзведзі, воўк, ліс, шакал, зайцы, пішчухі, тарбаган; з птушак — барадач-ягнятнік, гімалайскі сіп, арлан-даўгахвост, тыбецкі улар, тыбецкая саджа і інш. На поўдні (асабліва ў далінах) трапляюцца тыгр, кабарга, газель, выдра, янот, малпы макакі; з птушак — каршун, сава, сокал і інш.\nУ далінах і горных схілах сеюць галазёрны ячмень, авёс, гарох, грэчку; вядзецца адгонная жывёлагадоўля.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Тыбецкае_нагор’е&oldid=3924461"\nАпошнія змены 24 верасня 2021 а 14:55\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 14:55, 24 верасня 2021.


Аляксандр Паўлавіч Сярогін — Вікіпедыя\nАляксандр Паўлавіч Сярогін\n30 жніўня 1906(1906-08-30)\n25 ліпеня 1977(1977-07-25) (70 гадоў)\nбатальёнам, палком, дывізіяй\nАляксандр Паўлавіч Сярогін (17/30 жніўня 1906, в. Балдасаўка, Калужская губерня — 25 ліпеня 1977, Рагачоў) — савецкі афіцэр, гвардыі палкоўнік, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза.\nНарадзіўся ў рускай сям'і. Скончыў 4 класа сельскай царкоўна-прыходскай школы, затым — савецкую партыйную школу. Быў кіраўніком камсамольскай арганізацыі Белябееўскай воласці.\nУ Чырвонай Арміі з 1928 года. Скончыў школу малодшых камандзіраў, служыў камандзірам узвода 242-га стралковага палка ў Казельску. У 1932 годзе ўступіў у ВКП(б); у тым жа годзе скончыў Маскоўскае ваеннае пяхотнае вучылішча. Служыў на Далёкім Усходзе, з 1936 года — начальнік палкавой школы малодшых камандзіраў, з 1937 года — камандзір стралковага батальёна, з 1938 года — у штабе Асобай Чырвонасцяжнай Далёкаўсходняй арміі. У 1941 годзе скончыў завочнае аддзяленне Ваеннай акадэміі імя М. В. Фрунзе, адначасова — гадавыя курсы Вышэйшай афіцэрскай школы штабных работнікаў; служыў старшым памочнікам начальніка аператыўнага аддзела штаба арміі.\nЗ ліпеня 1942 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Удзельнічаў у Сталінградскай бітве; быў паранены ў жніўні 1942 года. Затым ваяваў на Бранскім і Цэнтральным франтах, удзельнічаў у Арлоўскай аперацыі, вызваленні левабярэжнай Украіны, у Гомельска-Рэчыцкай аперацыі. Камандаваў 215-м гвардзейскім стралковым палком (77-я гвардзейская стралковая дывізія; з лютага 1943 па сакавік 1944 года), у сакавіку 1944 года прызначаны намеснікам камандзіра 23-й стралковай дывізіяй, а 4 сакавіка 1945 года стаў камандзірам гэтай дывізіі. Вайну скончыў на Эльбе.\nДа 1948 года служыў начальнікам штаба 20-й гвардзейскай механізаванай дывізіі (Група савецкіх войскаў у Германіі), затым да 1951 года — на Далёкім Усходзе.\nВыйшаўшы ў запас па стане здароўя, жыў у Рагачове (Беларуская ССР). Пахаваны ў брацкай магіле у парку Піянераў горада Рагачова.\nМедаль «Залатая Зорка» (№ 2952) і Ордэн Леніна (15 студзеня 1944) — за мужнасць, адвагу і гераізм, праяўленыя ў барацьбе з нямецка-фашысцкімі захопнікамі;\nдва ордэны Чырвонага Сцяга (21 ліпеня 1943 і 4 сакавіка 1945);\nордэн Аляксандра Неўскага (28 верасня 1943);\nордэн Айчыннай вайны 1 ступені (21 жніўня 1944);\nдва ордэны Чырвонай Зоркі (28 студзеня 1943 і 3 лістапада 1944);\nмедаль «За абарону Сталінграда»;\nмедаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»;\nмедаль «За вызваленне Варшавы».\nПамятны знак А. П. Сярогін на Алеі Герояў у Піянерскім парку горада Рагачоў.\nАляксандр Паўлавіч Сярогін на сайце «Героі краіны»\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Аляксандр_Паўлавіч_Сярогін&oldid=3186699"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 17:59, 29 ліпеня 2018.


Лукашэнка: Беларусь пакуль не саспела для ўвядзення прыватнай уласнасці на зямлю\n03.02.2017 / 18:04\nЛукашэнка: Беларусь пакуль не саспела для ўвядзення прыватнай уласнасці на зямлю 3\nБеларусь пакуль не саспела для ўвядзення прыватнай уласнасці на зямлю. Такое меркаванне выказаў Аляксандр Лукашэнка на сустрэчы з прадстаўнікамі грамадскасці і СМІ 3 лютага.\n«Усе хочуць прыватную ўласнасць на зямлю. Не саспелі пакуль мы да гэтага. Не трэба спяшацца», — лічыць кіраўнік дзяржавы. Праблемы ў гэтым пытанні ён не бачыць. «Ну, аддаем у арэнду на працяглы перыяд. Калі ласка, ідзі працуй. А чым адрозніваецца арэнда ад прыватнай уласнасці? Вось прыватную ўласнасць ніхто не адбярэ? Ды кіньце вы. Калі вы парушыце закон, у вас адбяруць вашу ўласнасць. У нас жа канфіскацыя маёмасці па законе вызначана. А чым адрозніваецца зямля ад нейкай іншай маёмасці? Не ў гэтым справа. Не трэба на гэтым зацыклівацца», — сказаў Лукашэнка.\nНа яго думку, «усё для таго, каб жыць і працаваць справядліва і сумленна, у нас ёсць». «Калі ты ўзяў зямлю ў арэнду для сельгаспрызначэння, займайся сельскай гаспадаркай, калі ты гэтую зямлю ўзяў для прысядзібнага ўчастка і абслугоўвання дома, калі ласка, займайся гэтым, толькі не хлусі. Не магу дапусціць таго, як гэта ў Расіі: куды ні кінь вокам — пустуючыя ўчасткі», — дадаў кіраўнік дзяржавы.\nЯк лічыць Лукашэнка, адсутнасць у Беларусі прыватнай уласнасці на зямлю — адна з прычын таго, што «зямля ў краіне дагледжаная, усе едуць і зайздросцяць». «Не вялікі мы пакуль яшчэ крок зрабілі па культуры земляробства, але многае ўжо зрабілі і адрозніваемся ад нашых суседзяў», — падкрэсліў беларускі кіраўнік.\n03.02.2017 / 18:27\nтысячы галоу была уласнасць, а за апошния 80 рэзка несаспела)\n03.02.2017 / 19:04\nАнцiк! камунякі капітальна папрацавалі! Калгасьнікі ЧАТЫРЫЖДЫ(!!!) дэмакратычным шляхям(прамым галасавеньнем) адмовіліся ад СВАЁЙ зямлі і маёмасьці! 13 верасьня 2006 Радыё Свабода “…увесь калгас “Шлях да камунізму” ПАПРАСІЎСЯ да фэрмэра. Гэтаму СУПРАЦІВІЛІСЯ і раённае начальства, і многія ВЫШЭЙШЫЯ чыноўнікі. У Хільчыцах ЧАТЫРЫ РАЗЫ зьбіралі сходы вяскоўцаў, каб прымусіць іх ЗЬМЯНІЦЬ рашэньне пра далучэньне да фэрмэра. Міхаіл Шруб вымушаны быў праз гаспадарчы суд адстойваць ПРАВА ВЯСКОЎЦАЎ на далучэньне ўсім калгасам да ягонай фэрмэрскай гаспадаркі. І ў РЭШЦЕ дзяржаўныя ворганы юрыдычна прызналі далучэньне калгасу да фэрмэра». \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ “ПАЎТАРАЮ, справа ПЕРАРАБОТКІ дробнага земляроба, пераробкі ўсёй яго псіхалогіі і навыкаў ёсць справа, якая ПАТРАБУЕ ПАКАЛЕННЯЎ …” (У.І. Ленін: X з’езд РКП(б), 15 сакавіка 1921 года\nЛукашэнка сказаў тое, лукашэнка сказаў сёе.. Паважаная Наша Ніва, што, навін больш аніякіх не маеце, акрамя цытаванне дыктатара? Такое пачуццё, што чытаю не незалежную газэту, а саўбелію ці звязду. Навошта разбіваць гэты паток свядомасці на маленькія кавалачкі. Ствараецца такое ўражанне, што вы працуеце на сыстэму.


Асіповіцкі раён: чаканні ялізаўчан | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nСреда, 17.02.2016 15:28. Рубрика: Грамадства Tags: Елизово, сельсовет\nУ наш час усе хочуць жыць камфортна, а для гэтага неабходна мець пад рукамі розныя зручнасці. У першую чаргу — водазабяспечанасць, ацяпленне і іншыя камунальныя выгоды.\nУ даволі вялікім пасёлку і зараз не ва ўсіх дамах ёсць водаправод — яго пакуль не маюць жыхары вуліц, прылягаючых да чыгуначнага моста.\nКаб выправіць такі хіб, людзі правялі сход, на якім вырашылі падвесці ваду за ўласны кошт. Знайшлі паразуменне з ДУКВП «Водаканал», кіраўніцтва якога пастаралася ўсімі магчымымі спосабамі патанніць паслугу. Напрыклад, работнікі задзейнічалі бетоннае кола жыхароў, з дазволу некаторых гаспадароў пракладалі трубы праз іх агароды, каб скараціць шлях. Людзі ўнеслі сродкі, неабходныя для закупкі патрэбных матэрыялаў, а аплату за работу выканаўцы згадзіліся атрымаць з адтэрміноўкай. Самым дарагім аказаўся ўчастак пад чыгуначнымі рэйкамі: для работ пад імі спатрэбілася спецыяльная тэхніка і тэхналогія.\nАмаль усё гатова, зараз чакаюць пацяплення, каб паставіць апошнюю кропку: пры больш нізкіх тэмпературах работа абыдзецца даражэй, таму жыхары згадзіліся крыху пачакаць. Да красавіка спадзяюцца атрымаць доўгачаканую ваду ў сваіх дамах, а пакуль іх патрэбы задавальняюць калодзежы і калонкі.\nЧакаюць ялізаўчане і газ. Большасць пасялкоўцаў ужо радуюцца новым выгодам, якія ён дае, а 100 сямей, што ўвайшлі ў пяты кааператыў, пакуль у разгубленасці. Справа ў тым, што людзі цалкам аплацілі праект, не чакаючы паступлення бюджэтных сродкаў. Тэрмін яго дзеяння 2 гады, адзін ужо прайшоў, а неабходнай фінансавай сумы на яго рэалізацыю пакуль няма. «Райгаз» гатовы выканаць работы, як толькі паступяць грошы, і пытанне застаецца нявырашаным.\nТым часам у Ялізаве плануецца будаўніцтва новага дома. Ужо створаны кааператыў з 36 чалавек — нядрэнны паказчык для населенага пункта.\nПасля свавольстваў «Даніелы» тут не раз узнікалі перабоі з электрычнасцю — на вуліцы Астроўскага, на шляху да станцыі, і зараз адсутнічае святло. Але гэту праблему ў бліжэйшы час электрыкі абяцалі зняць з парадку дня.\nЗ наступленнем вясны плануецца рамонт агароджы на мясцовых могілках.\nГандаль у пасёлку вя-дзецца даволі актыўна, прадстаўлены ўсе групы тавараў — ад прадуктаў да гаспадарчых, будаўнічых і аўтатавараў. Прычым, ёсць крамы рознай формы ўласнасці. Перажываюць людзі, што знік іх «Рай» — так называлася кафэ, якое зараз не працуе. Затое выстаўлены на аўкцыён будынак былога прафілакторыя, які можна набыць за 1 базавую велічыню.\nАфіцыйнае беспрацоўе тут амаль адсутнічае: у чаканні рэанімацыі роднага завода яго працаўнікі часова ўладкаваліся на іншыя прадпрыемствы і ў калгасы. Яны вераць, што і на іх вуліцы будзе свята.\n…Народ ідзе ў сельсавет з самымі рознымі пытаннямі спецыялісты разам з насельніцтвам стараюцца рабіць усё для развіцця роднага пасёлка.\n19.11.2015 Ялізаўскія хваляванні: звонку і знутры\nТранспартная міліцыя ў Асіповічах. Да свята — у ліку лепшых! »


У Вільні пачаўся беларускі тыдзень\n19 сакавік 2012, 23:16\nАмбасадар Эдмінас Багдонас, прарэктар ЭГУ Дарус Удрыс, Станіслаў Шушкевіч\n19 сакавіка ў будынку Віленскага гарадзкога самакіраваньня распачаўся «Беларускі тыдзень». Першым яго мерапрыемствам стала выстава маладой мастачкі Тацяны Дзянісавай «Сны і рэальнасьць», паведамляе прэсавая служба моладзевай асацыяцыі «StudAlliance» са спасылкай на ru.DELFI.lt.\nМэр Вільні Артурас Зуокас, які наведаў выставу, падкрэсьліў сымбалічнасьць назвы: «Я спадзяюся, што незалежнасьць і свабода ў Беларусі стануць ня толькі сном, але і рэальнасьцю».\nСтаршыня Камітэту па замежных справах Сойму Літвы Эмануэліс Зінгерыс сказаў: «За бел-чырвона-белы сцяг чалавек сядзіць у турме і знаходзіцца пры смерці. Я думаю, у беларусаў ёсьць масавая падтрымка сярод літоўскай інтэлігенцыі, якая бачыць у дзеяньнях сучасных уладаў прыгнёт беларускага народу».\nНа адкрыцьці «Беларускага тыдня» таксама прысутнічалі амбасадар Літвы Эдмінас Багдонас, дыпляматы з амбасадаў Чэхіі і Польшчы, экс-старшыня Вярхоўнага Савету Беларусі Станіслаў Шушкевіч, прадстаўнікі беларускай дыяспары. Удзельнічалі і сябры моладзевай асацыяцыі StudAlliance, студэнты Эўрапейскага гуманітарнага ўнівэрсытэту.\nАрганізаваны дэмакратычнай супольнасьцю пры падтрымцы віленскага гарадзкога самакіраваньня «Беларускі тыдзень» адбудзецца з 19 па 25 сакавіка 2012 года.\nУ сераду, 21 сакавіка ў парлямэнце Літвы пройдзе круглы стол, прысьвечаны тэме эўрапейска-беларускіх узаемадачыненьняў на сучасным этапе.\n23 сакавіка, у пятніцу, адкрыецца выстава «Невядомая БНР». Першая частка адбудзецца аб 11.00 у Цэнтральным дзяржаўным архіве Літвы, а другая — а 13.00 у будынку Эўрапейскага гуманітарнага ўнівэрсытэту.\nУрачысты прыём і сьвяточны канцэрт з нагоды Дня волі пройдзе ў Віленскай Ратушы ў суботу, 24 сакавіка, а 15.00. У нядзелю а 12 гадзіне заплянаванае ўрачыстае ўскладаньне кветак да магілаў заснавальнікаў БНР. Завяршае мерапрыемствы «Тыдня» супольны аўтапрабег пад нацыянальнымі беларускімі і літоўскімі сьцягамі.


2017.04.05 22:36\tВІДЭА\nПазбавіць Менск права правядзення сесіі Парламенцкай Асамблеі АБСЕ, каб паспрыяць вызваленню палітычных вязняў. Сенатары ЗША накіравалі Аляксандру Лукашэнку адкрыты ліст з патрабаваннем спыніць пераслед грамадскіх…\n2017.03.26 02:14\tВІДЭА\nСваю салідарнасць з Беларуссю выказвалі і суайчыннікі ў замежжы. Падчас акцыяў у розных гарадах свету гучалі як віншаванні з нагоды Дня Волі, гэтак і словы…\n2017.03.21 22:06\tВІДЭА\nФБР распавяло пра «расейскі след» падчас прэзідэнцкіх выбараў у ЗША\nУ Кангрэсе ЗША прайшлі слуханні аб умяшанні Расеі ў амерыканскія прэзідэнцкія выбары.\nПамёр Дэйвід Ракфэлер\nЯму быў 101 год.\nАмерыканскія памежнікі паведамі пра скарачэнне нелегальных мігрантаў на 40 %\nПра гэта гаворыцца ў заяве кіраўніка Міністэрства ўнутранай бяспекі Джона Кэлі.\n2017.03.03 22:01\tВІДЭА\nПраблемы і скандалы ў адміністрацыі Доналда Трампа збіраюцца, як снежны ком. Не паспеў абвінавачаны ўчора ў кантактах з расейскім амбасадарам генеральны пракурор Джэф Сэшнз узяць…\n2017.03.02 21:27\tВІДЭА\nГенпракурор Трампа меў злачынную сувязь з Расеяй?\nГенпракурор ЗША Джэф Сэншз двойчы сустракаўся з расейскім паслом Сяргеем Кісляком падчас амерыканскай выбарчай кампаніі. Пра гэта, спасылаючыся на крыніцы ў Мінʼюсце, паведаміла выданне «The…\n2017.02.17 21:32\tВІДЭА\nЗбіраўся пагаварыць пра новага міністра працы, а ў выніку больш за гадзіну сварыўся з журналістамі. Доналд Трамп правёў прэсавую канферэнцыю, якую ў медыях назвалі самай…\n2017.02.13 21:28\tВІДЭА\nПадзея, якую называюць музычным «Оскарам». У Злучаных штатах раздалі прэміі «Грэмі». І хоць нашых музыкаў на гэтай імпрэзе не было, затое суседзі-палякі маюць прычыну для…


ВІЦЕБСКІЯ ЎЛАДЫ ПЕРАШКОДЗІЛІ ДЭПУТАТЦЫ ГАРСАВЕТУ СУСТРАКАЦЦА СА СВАІМІ ВЫБАРЦАМІ\nСустрэчау з выбарцамі, якая мусіла адбыцца ў двары аднаго з дамоў па вуліцы Смаленскай, Вользе Карач давялося праводзіць зусім ня так, як яна плянавала ад пачатку. А галоўнай перашкодаю, паводле ейных словаў, сталася адпаведнае распараджэньне віцебскага мэра Пятра Драздова.\n(Карач: ) “Мы рыхтавалі творчую сустрэчу, і вельмі шмат моладзевых суполак рыхтаваліся паказаць свае мастацкія праграмы. Але Пётар Драздоў забараніў нам выкарыстоўваць гукаўзмацняльную апаратуру, якая належыць управе культуры. І адбылося гэта за пяць хвілін да пачатку сходу, зь якое нагоды — сказаць цяжка. І гэта ўпершыню, у часе ранейшых сустрэчаў такога не было”.\nСпадарыня Карач распавяла таксама, што і калегі-дэпутаты, і прадстаўнікі дзяржаўных уладаў вельмі часта папракаюць яе за залішнюю актыўнасьць. Прыкладам, за тое, што яна штотыдзень праводзіць прыёмы грамадзянаў, за тое, што арганізавала для сваіх выбарцаў кансультацыі юрыста, за тое, што пэрыядычна правярае сумы камунальных плацяжоў на сваім выбарчым участку, і нават за тое, што з рознымі сваімі праблемамі людзі ўсё часьцей зьвяртаюцца не да іншых, нібыта “сваіх” дэпутатаў, а менавіта да яе.\n(Карач: ) “Бывае, што па адным прыходзяць, а бывае, што й цэлымі дамамі: “Забярыце нас да сябе”. Між іншым, паводле заканадаўства, дэпутат мясцовага савету мае права працаваць у межах дзейнасьці свайго савету і бесьперашкодна сустракацца з выбарцамі. Я думаю, што ўлады проста напалоханыя маёй актыўнасьцю, іншага тлумачэньня ў мяне няма”.\nЗагадчык абласное ўправы культуры спадар Кібісаў асабіста прыехаў паглядзець, ці выконваецца ягоны загад “згарнуць” апаратуру. Так што Вользе Карач давялося размаўляць зь людзямі безь мікрафону ды абысьціся без канцэрту напрыканцы сустрэчы. Тым ня менш, людзі не сьпяшаліся разыходзіцца, бо ў іх знайшлося шмат пытаньняў да дэпутатаў гарсавету. Найбольш актыўна яны скардзіліся на тое, што дамы, пабудаваныя ў 1960-я гады, ніхто не рамантуе, а таксама абмяркоўвалі завялікія кошты камунальных паслугаў. Дарэчы, Вольга Карач мае пэўны досьвед у гэтым сэнсе: нядаўна ёй ня толькі ўдалося высьветліць, што адзін дом на ейным участку пераплаціў за камунальныя паслугі 4 мільёны рублёў, але й павяртаць гэтыя грошы выбарцам.\nЗрэшты, адказваць на пытаньні выбарцаў давялося ня ёй адной: многім жыхарам гэтага мікрараёну ўпершыню давялося ўбачыць яшчэ аднаго дэпутата — дэпутата Палаты прадстаўнікоў Глеба Іванова, які прыехаў сюды адначасова з прадстаўнікамі ўладаў. Хаця спадар Іваноў ужо двойчы абіраўся на гэтым участку, падобных сустрэчаў ён не праводзіў ніколі, і людзі яго, вядома ж, не пазналі. Зрэшты, нават адрэкамэндаваўшыся, размаўляць зь людзямі на вуліцы дэпутат Палаты прадстаўнікоў ня стаў, чым нямала пакрыўдзіў некаторых сваіх выбарцаў.\n(Cпадар: ) “Я падышоў да яго, пачаў задаваць пытаньні. Кажу: “Вы мой дэпутат, я жыву ў гэтым раёне, вуліца Cмаленская, дом 8, корпус 5…” А ён адказвае: “Я табе ня веру. Пакажы пашпарт з прапіскай”. Пашпарту ў мяне з сабой не было. Тады ён кажа “Ну й ідзі адсюль! Калі пашпарту няма, то й пытаньняў ніякіх быць ня можа!”\n(Карэспандэнтка: ) “А раней вы да яго калі-небудзь зьвярталіся?”\n(Спадар: ) “Ды я ня бачыў яго раней ніколі, нават ня ведаў, што ён такі ёсьць!”\nУсіх ахвотных дэпутат Палаты прадстаўнікоў Глеб Іваноў запрашаў да сябе на прыёмы, якія ён час ад часу праводзіць у гарвыканкаме. Тым часам Вольга Карач размаўляла зь людзямі пра іхныя праблемы, бо яна перакананая, што мала хто з выбарцаў згодны хадзіць на прыём у чыноўніцкія кабінэты. Бо ўжо мала хто верыць, што ў гарвыканкаме або ў аблвыканкаме можна дабіцца праўды або дапамогі.


Міліцыя Маладзечна шукае дзяўчыну, якая можа быць датычная да крадзяжу шлёпанцаў у краме (Фота, відэа) – RH.by\nМіліцыя Маладзечна шукае дзяўчыну, якая можа быць датычная да крадзяжу шлёпанцаў у краме (Фота, відэа)\nСупрацоўнікі крымінальнага вышуку Маладзечанскага РАУС ўсталёўваюць асобу дзяўчыны. Яна, як мяркуюць праваахоўнікі, можа быць датычная да знікнення жаночага абутку з крамы.\n11 чэрвеня на лінію 102 звярнуўся 49-гадовы ўладальнік крамы «Фламінга». Па словах мужчыны, ён заўважыў, што каля 17.30 з прылаўка крамы зніклі шлёпанцы з ружовым натуральным мехам. Шкоду заяўнік ацаніў у 62 рублі, паведамілі ў РАУС Маладзечна.\nПа гэтым факце праводзіцца праверка. У ходзе аператыўна-вышукавых мерапрыемстваў супрацоўнікі крымінальнага вышуку ўсталявалі, што да знікнення пары абутку можа быць датычная дзяўчына. Яна трапіла на камеры відэаназірання, устаноўленыя у краме.\nМіліцыя Маладзечна просіць грамадзян, якія маюць інфармацыю пра невядомую дзяўчыну, паведаміць па тэлефонах: 8 (029) 277-96-78, у аператыўна-дзяжурную службу 8 (0176) 77-16-56, 102 альбо па адрасе: Маладзечна, вул. Галіцкага, 23.\nПапярэдні артыкулАд заўтра ДАІ Маладзечна ладзіць акцыю «Цвярозы кіроўца»\nНаступны артыкулДАІ Маладзечна шукае сведкаў аварыі ля пуцеправода


Реферат - Крыж культурных даследаванняў і жаночых палавых мутацый - Культура и искусство\nРеферат: Крыж культурных даследаванняў і жаночых палавых мутацый\nРеферат на тэму: Крыж культурных даследаванняў і жаночых палавых мутацый\n1. Крыж культурных даследаванняў і жаночых палавых мутацый\nКультурная антрапалогія ахоплівае ўсе аспекты чалавечага перакананні, паводзіны і ідэі. Якім быў бы свет, калі б не любыя веды аб іншых культурах? Антраполагі вывучаць розныя культуры з вялікім разуменнем і прыняццем больш ўдзячныя і ўзбагаціць нашу ўласную культуру. Што такое «рэальная праблема» з Ку-клукс-клан? Магчыма, калі б яны знайшлі час, каб зразумець афра-амерыканскай і яўрэйскай культуры, напрыклад, яны будуць больш восприимчивыми разнастайнасці. Сотні гадоў культурнага імперыялізму развіўся ў легіён нянавісці. EMIC даследаванняў пакласці даследчыкам ў цэнтры культуры, свабодна размаўляць і адкрыць новы стыль жыцця. Пасля некалькіх месяцаў ці нават год "іншы" культуры, адзін мае больш глыбокае разуменне жыцця, разуменне і прыводзіць да прыняцця. Калі людзі, асабліва магутныя палітычныя лідэры, даведацца культурныя вайны рэлятывізм будзе практыкі мінулага і толькі абмяркоўваецца ў гісторыі класаў. Яшчэ адна прычына для крос-культурныя параўнання зрабіць нас больш цэнім нашу ўласную культуру і навакольнае асяроддзе. Напрыклад, члены месяца валанцёрам Корпуса Свету ў гады свайго жыцця, каб жыць і дапамогу ў краінах трэцяга свету. Яны не могуць быць там з мэтай вывучэння культуры, аднак, жывучы сярод людзей і таго, каб прыстасавацца да іх ладу жыцця дае ім з першых рук вопыт жыцця трэцім свеце. Бачачы, шлях жыцця без раскошы прымусіць нас зразумець, наколькі зручна нашу жыццё. Моцныя аб'ёмы харчавання, чыстай вады, стабільнага і адэкватнага жылля адзення толькі некалькі з шматлікіх прадметаў раскошы, што наша культура бачыць неабходнасці. Шмат вяртання добраахвотнікаў з Корпуса свету і прыняць новы лад жыцця, значна менш «экстравагантная», чым той, які яны прывялі раней. Нарэшце, мы вывучаем іншыя культуры, каб ўзбагаціць нашу ўласную. Куды б «канадская культура» без ўплыву на французскай, італьянскай, кітайскім, і ўсіх іншых культур, якія складаюць культурную мазаіку, што вызначае Канадзе? Без сумесь культур ў нашай краіне, мы будзе па-ранейшаму ядуць мяса і бульба для кожнага прыёму ежы. Культурная сумесь, якая прыйшла разам складаюць «Канада», але яшчэ захоўвае сваю індывідуальнасць, працаваць разам, каб зрабіць гібрыднай культуры, створанай з лепшым з усіх, што спалучаецца. У заключэнне, мы бачым, што без крыжа-культурнага жыцця параўнанняў бы сумным і аднастайнай. Даведацца пра іншых культурах робіць нас больш разумення, прыняцця і высока цэніць разнастайнасць. Няма больш войнаў, не больш, расізм і не больш за этнічныя чысткі Пасля таго, як адмянілі этноцентризм і культурны імпэрыялізм. Культурная разнастайнасць з'яўляецца «Spice» жыцця.\nШто такое культура? Культура наборам вопыту паводзін, перакананняў, поглядаў, каштоўнасцяў і ідэй, якія характэрныя для дадзенага таварыства або насельніцтва. У гэтым артыкуле я буду параўноўваць Пакістанскае і в'етнамскай культуры. Акрамя таго, я распавяду, што я даведаўся з гэтага мерапрыемства. У В'етнаме традыцыйнай ролі жанчыны ў грамадстве з'яўляецца тое, што з nurturer: застацца ў межах дома з мэтай клопату аб сям'і. У Пакістане і В'етнаме жанчыны паднятыя і вучылі, як стаць добрым дачок, жонак і маці. Яны сказалі, што яны павінны падпарадкоўвацца сваім мужам, паважаць сваіх бацькоў і бацькоў-в-законе, і старанна працаваць, каб пракарміць сям'ю. У В'етнам бацькі не лічаць за лепшае, каб іх дачкі ісці ў школу ці на працу ў стане, якое звычайна займаюць мужчыны. Большасць жанчын не працуюць. Яны сядзяць дома і клапаціцца аб сваёй сям'і. У Пакістане найбольш хваль і дочкі застацца па-за поля гледжання іншых людзей з-за рэлігіі строгасці. Пакістанскія жанчыны застаюцца ў доме, за заслонай, у спецыяльных раздзелах аўтобусаў, і ў «сям'ю» Плошча рэстарана. Для пакістанскіх мусульман гэта спосаб паказаць павагу і адданасць ў адносінах да жанчын. Пакістанскія Ці верыць у адукацыі для сваіх дачок і сыноў. Аднак сыны атрымліваюць першы прыярытэт і вышэйшай адукацыі. Акрамя таго, дзяўчаты павінны пайсці ў школу асобна ад хлопчыкаў, пакуль яна не дасягне універсітэта, якая 4 гады ў каледжы. Іншымі словамі, пакуль яна не займаецца і сталы, каб не закахаўся ў каго-то абмежаваць яе бацькоў. У в'етнамскіх і ў пакістанскай культуры, іх старэйшых братоў і сясцёр арганізаваць шлюбы. Шлюб з'яўляецца больш, як кампраміс, які заключаецца паміж двума сем'ямі. Але часы змяніліся дзяўчынкі не прымусілі выйсці замуж Аднак, калі дзяўчаты з іх выбраць яна будзе забіраць яе спадарожнікам базу аб любові і сямейнага згоды. Калі бацькі выбіраюць хлопца сваёй дачкі ён звычайна лепш прапанову, якое азначае, што адукаваны хлопец, маюць стабільнае будучыню, і багатыя. Але калі дзяўчыны ў цяперашні час ўзялі бацькі хочуць мець здаровыя, працавітыя дачкі-в-законе, які будзе клапаціцца пра дабрабыт сваёй сям'і. Верагодны сцэнар развіцця падзей у гэтых умовах з'яўляецца шлюб паміж 17 гадоў дзяўчынка і 7-гадовы хлопчык. Пры тым, што муж дасягае сталасці, ён зразумее, што яго жонка можа быць занадта старым для яго, і ён будзе мець права прымаць малодшай дзяўчыне, як яго другой жонкай. Палігаміі была прынятая ў В'етнаме, але на паўторны шлюб жонкі не дапускаюцца, паколькі патрабуецца вернасць свайго першага мужа. Такім чынам, першая жонка, будучы абмежаваны старажытнага звычаю, павінна заставацца адзінокім Славянскі з сям'ёй мужа да сваёй смерці. У пакістанскай жанчыны, культура не кажучы ў любым аспекце жыцця, у тым ліку яе ўласны шлюб, а калі нявеста, празмерныя належыць да сям'і мужа. Калі бацькі хлопца шукаюць пару для свайго сына, што яна не павінна быць прыгожай і добрымі манерамі, але і дзяўчаты, якія прынясуць вялікую суму пасаг. Для ўсіх ступеняў і мэты яна отчуждаемой уласнасці, і як толькі нявеста была выплачана, яна не можа быць вернуты Ці ў стане разводу, раздзельнага пражывання або удавой. У абедзвюх культурах дзяўчынкі павінны падпарадкоўвацца яе законам, з тым каб заваяваць павагу ў доме ў свайго мужа. У В'етнаме і ў сям'і Пакістан з'яўляецца вельмі важным. Яны сумеснай сямейнай сістэмы. Пасля вяселля дачкі выйсці з дому Аднак сыны застаюцца з бацькамі atlongest яны могуць. Памер сям'і ў В'етнаме з'яўляецца даволі вялікім. У тыя дні, 12-16 было нармальнага памеру сям'і. Аднак, як галеча і насельніцтва ўзрасла настолькі памер сем'і скараціўся да 3-4. З іншага боку, у Пакістане, характэрны памер сям'і складае каля 3-5. У Пакістане і В'етнаме бацькі аддаюць перавагу мець сыноў, чым дачок. У абедзвюх культурах бацькі чакаюць ад сваіх дзяцей, каб быць дасканалым і паслушэнства. Такім чынам, строгае фізічнае пакаранне прымяняецца за дысцыпліну. Бацькі, як правіла, вельмі жорсткія і строгія на дзяўчынак аднак яны з'яўляюцца гнуткімі, калі гаворка ідзе аб хлопчыка. Бацькі маюць больш высокі ўзровень абароны аб дачкі, і яны чакаюць дзяўчынак ведаць і робіць усё, напрыклад: гатаваць, прыбіраць, шыць, і ў іншых словах здзейсненае ў хатнія справы. Хлопчыкі і дзяўчынкі вельмі сапсаваліся, яны атрымліваюць усё, што яны хочуць, але яны павінны знайсці дасканалы «Анёл» жонкі і яна будзе падпарадкоўвацца яе законах. Таксама сыну некалькі кіраўніком сям'і пасля мамы. Знаёмства з рознымі культурамі, і людзі заўсёды цікавілі мяне. З-за майго цікавасці я шмат вандраваў па ўсім свеце. Але што сапраўды мяне цікавіць тое, як жанчыны звяртаюцца ў кожнай краіне. Якія жанчыны звяртаюцца ў мужчынскім грамадстве дамінуе і што жанчыны змагаюцца жаноцкасць да незалежнасці. Калі я браў інтэрв'ю ў гэтых двух людзей з двух розных культурах я быў сюрпрызам, каб убачыць, наколькі яны падобныя. Я многаму навучыўся не толькі пра культуру в'етнамскага але мае ўласныя. Я ніколі не думала, што дзяўчынкі ставяцца менш, чым хлопчыкі, таму што мы толькі дзве сястры і я не памятаю, мае бацькі заўсёды абмежаваныя з нас робіць что-то мы імкнемся. У заключэнне, в'етнамскай і пакістанскай культура больш сходства, чым адрозненняў, чым я думаў, і асабліва ролю жанчыны. Абедзве культуры мужчынскага дамінуючага і лёс жанчыны вызначаецца іх мужчыны, і іх падпарадкаванне ім з'яўляецца абсалютным. Праз мае інтэрв'ю, я многаму навучыўся не толькі аб сваёй уласнай культуры, але, як іншыя краіны ў свеце акцый аналагічных перакананняў, паводзінаў, адносіны і каштоўнасці.\nГэта вялікі спрэчнае пытанне, які, наколькі міжнароднае студэнт павінен асіміляваць ў новай культуры. Вынік можа рухацца на вялікіх маштабах. У залежнасці ад асобы і яе адносінаў, яна можа прывесці да дэпрэсіі. Два маіх сяброў Аніка і Іван асіміляцыі па-рознаму ў новай культуры. Аніка і Іван долю некаторы падабенства ў новай культуры. Абодва яны прыходзяць сюды за тым жа прычынах. Яны хацелі, каб палепшыць свае моўныя навыкі. Акрамя таго, яны хацелі, каб атрымаць амерыканскія ступені. Акрамя таго, яны абодва хацелі працягнуць сваю спартыўную перавозчыка. Як Аніка, Іван быў прыняты простым амерыканцам, таму што яны абодва добрыя спартсмены. У пачатку чараўніцтва новы стыль жыцця пакінуць эмоцыі і глыбокія адрозненні ўнутры. Аднак менавіта таму, што амерыканцы, як яны адыгрываюць для іх гэта не азначае, што яны могуць лёгка асіміляваць. Для замежных студэнтаў, значна цяжэй вырашыць, колькі да асіміляцыі, так як іх знаходжанне ў ЗША, як правіла, часовы характар. У залежнасці ад асоб у любым выпадку гэтым студэнтам будзе мець праблемы. Такім чынам, пасля чароўнай ялінаў тыдняў адрозненні былі «тармажэнні на паверхню. Хоць Аніка і Іван маюць падобныя адносіны, яны шмат у чым адрозніваюцца адзін ад аднаго. Яны абодва былі сапсаваныя біт (которых яны распавялі мне іх сабе), але Аніка была больш адкрытай для змяненняў, і можа больш хаваць свае эмоцыі. У канцы трэцяй тыдня Іван пачаў „Freak Out“, а Аніка падобна ж, як і першыя два тыдні. Гэта было лягчэй ўбачыць, як Іван змяненняў, таму што ён забавный хлопец. Хаця яго пачуцці былі сапраўды на паверхні, мы маглі б лёгка сказаць што-то неладное, таму што ён больш не смешно. З іншага боку Аніка ціхай тыповыя мадэлі „добрая дзяўчынка“, так што цяжка было сказаць, каб большасць людзей, калі яна мае некаторыя праблемы. Аніка была блізкая да поўнай асіміляцыі, а Іван толькі засвоіць толькі часткова. Цяпер, на адлегласці паўтара года, я магу сказаць, яны адрозніваюцца адзін ад аднаго вельмі шмат. Іван МАХ зрабіў больш сваіх сяброў з туземцев, чым амерыканцы. Яго выкарыстанне свайго роднай мовы значна больш, чым англійская, калі яго не ў школе. З іншага боку Аніка мае значна больш амерыканскіх сяброў, чым родныя, а хутчэй за ўсё ў выніку гэтага яна выступае Англійская 99 працэнтаў часу. Яна таксама становіцца американизированной, таму што яна робіць тую ж дзейнасць, што амерыканцы робяць, напрыклад, яна глядзіць тон ТБ-шоу. Ўплыў новых змяненняў у культуры людзі па-рознаму. Нават Аніка і Івана, які падобная гісторыя, персаналіі і мэтамі сталі дзве вельмі розныя людзі ў новай культуры. Акрамя таго ад таго, што яны робяць, і што сябры цара, які яны ўносяць колькі яны выкарыстоўваюць англійская мы можам сказаць, адрозненні лёгка. Аднак, як гэта будзе ўплываць на іх будучыню ніхто не можа сказаць яшчэ.\nГісторыі, якія гавораць на Далёкай люстэрка адлюстроўвае, як людзі могуць быть настолькі камфортна, як яны жывуць, што яны ніколі не зразумеюць, што адбываецца вакол іх. Гэта не здарыцца, калі яны прымаюць на сябе ініцыятыву па даследаваннях „знешнім светам“. Я засяродзіць увагу на тры паверхі. Гэтыя тры гісторыі долю ў тым, што калі чалавек даследаваў новую культуру яны былі ў страху адрозненняў і сходств, якія яны знайшлі. Папросту кажучы, гэтыя антраполагі прайшоў культурны шок »; " дэзарыентацыі, якую адчувае чалавек раптам да незнаёмай культуры. «Кожны антрополог мігравалі ў Амерыку, каб параўнаць і супаставіць іх з культурай краіны з усімі тыпамі культур. Першы аповед, які прыцягнуў маю ўвагу, „Першыя ўражанні: Дзённік французская антрополог ў Нью-Ёрку“, Франсуаза Dussart. Dussart вырашылі эміграваць у Нью-Ёрку на смак яе „Экзотыка“ (с.34). Яна ўжо пражываюць у Аўстраліі, паколькі яна вывучае культуру аўстралійскіх абарыгенаў. Калі яна прыбыла ў Нью-Ёрку, яна чула шмат апавяданняў аб тым, дзе „добрыя“ месца, дзе былі і не да канца. Яна засталіся тут, дзе менавіта яна сказала, каб трымацца далей ад », West 107th Street" (п.35). Яе знаходжанне тут удзельнічаюць выглядзе паўсядзённых праблем, што Амэрыка і многія іншыя асобы краіны, якія з'яўляюцца беднасць, якія злоўжываюць наркотыкамі, а также маці-адзіночак. Dussart здзіўлены тым, што тое, што казала яна была правда. Яна апісвае такія праблемы, як «балюча». Dussart таксама лічыць, што існуе адрозненне паміж беднымі і багатымі наваколлі наваколля. «Бедныя» раёны складаюцца ў асноўным меншасцяў, а «багатыя» раёны складаюцца ў асноўным каўказскіх народаў. Яна заяўляе, гэта ясна, калі яна кажа: «Калі я адзначаю,» бедныя «гэта бедны і чорны іспанамоўнай насельніцтва, і калі я пішу» багатымі ", гэта пераважна белымі..." (с.37). У сувязі з гэтым Dussart таксама робіць заўвагу, што ў залежнасці ад таго, што грамадзянства Вы спытайце, дзе яны адчуваюць сябе больш бяспечным, іх адказ будзе хутчэй за ўсё раёна, які складаецца з іх расы. Відавочна, што гэта быў вялікі культурны шок для Dussart таму, што яна кажа: «Я не магу думаць аб еўрапейскім горадзе, у якім багацце і беднасць існуе ў такой непасрэднай блізкасці.» (С.37) Яна была здзіўленая, што ёй быў сведкам і дарэчы грамадстве функцыянавалі ў Нью-Ёрку, таму што гэта не так, як яе грамадстве функцыянавалі. Як жыхар Нью-Ёрку, я заўважыў, што, калі вы жылі асяродзьдзі такіх пытанняў, усю сваю жыццё, яны становяцца на шлях «Numb» для вас. У рэшце рэшт, яно трапляе ў кропку, дзе вы ведаеце, ён існуе, але так як вы яго бачыце вы калі-небудзь дзень стала вядома, што вы не можаце зьмяніць гэтыя праблемы. Я магу рабіць тое, каб дапамагчы паспрабаваць ліквідаваць гэтыя праблемы, але праблем ніколі не будзе ў поўнай меры паменшыцца. Кто-то, што не з'яўляецца часткай гэтага тыпу грамадства будуць у шоку ад таго, што ім даводзіцца сутыкацца. Цалкам натуральна, і да канца сваёй артыкуле яна гэта разумее, «Тэндэнцыя да суддзі яшчэ трэба змагацца. Я да гэтага часу рабіць параўнання, але радзей ». Dussart зразумела, што яе культура мае ўплыў, як яна глядзіць на свет вакол яе. Другая гісторыя, якая прыцягнула маё ўвагу «маладых, багатых і знакамітых: індывідуалізм як амерыканскія культурныя каштоўнасці,» на Poranee Natadecha-Sponsel. Poranee з'яўляецца антрополог з Тайланда. Яна паехала ў Амерыку, каб убачыць, як гэтыя дзве культуры розныя. Poranee Канцэпцыя таго, як амерыканцы ўзаемадзеяння была, як яна ў канчатковым выніку знайшоў, вельмі недакладна. Напрыклад, гэта стала нечаканасцю для Poranee, што калі хто-небудзь спытае, як вы робіце, яны не хочуць ведаць, і яны проста просім вас з павагі. Гэта спосаб прывітання народа. Гэта супярэчыць культуры Poranee's. У Тайландзе, калі хто-небудзь спытае, як вы робіце яны чакаюць вас на самом деле рэчаў абмеркаваць канкрэтныя дэталі. Poranee кажацца: «Мы былі, як рэагуюць тайцев, аднак у амерыканскім кантэксце, дзе прывітання мець розны значэнне, наш падрабязны рэакцыі з'яўляюцца недарэчнымі. У Тайландзкія грамадстве, прывітанне сярод знаёмых звычайна просіць прадставіць канкрэтную інфармацыю аб стане іншага чалавека...» (с.69). Яна глядзіць на тое, як розныя амерыканскія словесной ўзаемадзеяння з гэтымі Тайланда. Poranee глядзіць на ўсе аспекты амерыканскай культуры, у тым ліку тое, як яны ядуць. Яе Тайланд значэнняў канфлікт з будзённасьці амерыканца складання усіх відаў прадуктаў на талерку. Гэта адбываецца як культурны шок для Poranee таму, што яна кажа: «Калі б я ёсць такім жа чынам, у Тайландзе, бровы быў бы узняты на тое, як мы звалілі нашу еду на талеркі, і мы былі б лічыць едой як свінні, жадные і не лічыцца, хто падзяляе ежы на стале » (с.71). Як вы можаце ясна бачыць, каштоўнасцяў Poranee з'яўляюцца вельмі важнай часткай якой яна з'яўляецца. Яна таксама працягвае апісваць, якім чынам розныя структуры сям'і ў Тайландзе з Амерыкі. Гледзячы на перспектыву Poranee ў цэлым, можна прыйсці да высновы, што яна вельмі назіральны, калі гаворка ідзе пра розніцу ў гэтых двух культурах. Як моцна, як яна хоча, каб даведацца і вывучыць амерыканскую культуру, гэта другая натура, каб уключыць яе ўласныя культурныя каштоўнасці. Функцыі амерыканскага грамадства было поўнай культурны шок для Poranee. Гэта відавочна, калі яна заяўляе: «Нягледзячы на тое, тайцы могуць захапляцца дасягненнямі і матэрыяльнымі багаццямі амерыканскага грамадства, існуюць затраты, асабліва ў кошце з-індывідуалізм і звязаных з імі сацыяльных з'яў» (стр.73). Той факт, што выкарыстоўвае слова з'явы паказвае, культурны шок, які яна перажыла. Трэцяя гісторыя, якую я знайшоў была цікавай, «Крос-культурны вопыт: кітайскі антрополог ў Злучаных Штатах», Хуан-Шу-Мін. Хуан з'яўляецца антрополог з Кітая. Ён апісвае свае культурныя каштоўнасці, як «павага да ўзросту і звычаі, высокая матывацыя да навуковым дасягненнем, і моцнае пачуццё адказнасці перад грамадствам ўсе былі ўключаны ў маіх разважанняў на працягу ўсяго працэсу росту» (с.29). Хуан бярэ гэтыя значэння з ім, калі ён праводзіць час у Сан-Франсіска. Знаходзячыся там, ён адзначыў, усе з крытычным поглядам. Хуан вопытны культурны шок у вялікі шлях. Ён кажа: «Хоць мы можам сцвярджаць, адмаўляюць каштоўнасці Наша культура і маральныя enmasse стандартам, у больш глыбокіх слаёў сэрца і розуму, нашага мыслення і паводзінаў могуць па-ранейшаму працуюць, хоць і мімаволі, пад тым жа наборам перакананняў» (стр.30). Прасцей кажучы, няважна, колькі чалавек хоча, каб яны адпавядалі розныя культуры, іх фактычнае значэнне заўсёды будзе паказала, таму што гэта прытомнасьць. Аж да як чалавек есць, перамовы, ўзаемадзейнічае іх значэння прысутнічае паўсюль яны ідуць. Хуан спрабуе зразумець культуру як цэлае, назіраючы культурных каштоўнасцяў і чалавечых узаемаадносін. Хуан канцы з вельмі моцным заявай; «Хочацца спадзявацца, што такой паслядоўнай практыцы самааналіз, мы можам прыйсці да разумення глыбокага сэнсу культуры на аснову з першых рук» (п.33). Ён таксама кажа, што мы павінны вывучыць сябе, каб убачыць, што наша культура робіць форму, хто мы. Гэтыя антраполагі узяў на сябе ініцыятыву, каб паспрабаваць зразумець культуру як цэлае, але пры гэтым яны маюць культурны шок. Цалкам натуральна, да гэтага вопыту, таму што мы як людзі выкарыстоўваюць тое, што мы вучылі, і што мы бачылі і ўключыць яго ў якой мы разглядаем нашу ўласную культуру, а таксама іншыя. Я магу сказаць сабе, што калі я пайду ў іншай краіне, я хацеў бы навязаць свае думкі і меркаванне аб іх культуры, паколькі гэта было б непрытомным актам. В то же время, важна быць адкрытымі да іншых культур. Калі б усё было скарыстацца гэтым, было б крыху лягчэй разумець іншыя культуры.\n2. Жаночых палавых мутацый\n2.1 Барацьба супраць гэтай практыкі ў Судане\nУ гэтай краіне з Суданам, у Паўночнай Афрыцы, існуе працэдура, якая з'яўляецца традыцыяй і праводзіцца па большасці жанчын, званы жаночых палавых органаў, або гэтыя аперацыі, якія раней вядомай як жаночае абразаньне. Гэта было звычайнай практыкай на працягу пакаленняў, але ў цяперашні час з'яўляецца прадметам міжнароднага спрэчкі аб маралі і бяспекі гэтай працэдуры. Зараз вядома, што 82 працэнтаў Суданскі жанчыны ёсць крайняя форма палавых органаў, зробленай над імі, як правіла, ў маладым узросце. Гэтая форма калецтва называюць фараонаў форме і ўключае ў сябе поўнае выдаленне клитора і палавых губ, і сшивая вульвы, пакінуўшы толькі невялікае адтуліну для мочеиспускания і менструальный цыкл. Звычайна гэта робіцца без якой-небудзь анестэзіі ці прафесійнай медыцынскай дапамогі. Існуе таксама больш ўмеранай форме органаў, называюцца суніты, дзе толькі пакрыццё клитора выдаляецца. Гэтая практыка пачалася, і стала традыцыяй ў замежных краінах у мэтах забеспячэння таго, каб жанчыны практыцы целомудренным паводзінамі, а также для падаўлення жаночай сэксуальнасці. Акрамя таго, было аднесці да рэлігійных вераванняў, манагамія, хаця большасць рэлігій не падтрымліваюць гэты від практыкі. У сучасным грамадстве яна стала больш традыцыйнай і сацыяльныя нормы, і мае дачыненне не столькі да рэлігійных вераванняў. Гэтая праблема не толькі ў Судане, як гэта практыкуецца ў большасці на афрыканскім кантыненце, а таксама іншымі краінамі. У іншых культурах, такіх, як аўстралійскія аборигены «абразаньне» з'яўляецца часткай рытуалу, у выспяванні, і гэта робіцца на абодвух мужчын і жанчын (Бодли, стр.58). КЖПО часта называюць жаночае абразаньне і ў параўнанні з мужчынскім абразаньнем. Аднак, такое параўнанне часта ўводзяць у зман. Абедзве гэтыя практыкі ўключаюць у сябе ліквідацыю добра функцыянуе часткі геніталій і цалкам непатрэбным. Аднак, КЖПО з'яўляецца значна больш маштабным і разбуральным, чым мужчынскага абразання, таму што з'яўляецца вельмі небяспечным і хваравітым. Лічыцца, што дзве трэці з гэтых працэдур зрабілі непадрыхтаваны акушэрак, якія маюць мала ведаў пра здароўе. Часта яны занепакоеныя тым, гігіены, а таксама выкарыстоўваць шмат інструментаў, якія не ачышчаны або дэзінфекцыі правільна. Такія інструменты, як бритвенные ляза, нажніцы, кухонныя нажы, і аскепкі шкла якія шырока выкарыстоўваюцца. Гэтыя дакументы часта выкарыстоўваюцца на некалькіх дзяўчынак запар і рэдка чысцяць, якія выклікаюць перадачу цэлага шэрагу вірусаў, такіх як вірус ВІЧ і іншымі інфекцыямі. Ёсць шмат пабочных эфектаў ад гэтай працэдуры у тым ліку траўмаў, стрэс або шок ад моцнай болю і крывацёку, крывападцёкі і інфекцый, якія могуць быть смертельно ад няправільнай ачысткі інструментаў. Там таксама можа быць балючай і цяжкай сэксуальных адносінаў і перашкаджаюць родах. Наступствы гэтага адна працэдура можа працягвацца ўсю жыццё, як фізічна, так і pyschologically. Сёння, 85 да 114 мільёнаў дзяўчынак і жанчын у больш чым 30 краін, падвяргаюцца той ці іншай форме геніталій. Яна была аб'яўлена па-за закона ў Судане ў 1941 годзе, хоць гэта мала, каб спыніць гэтую вековую традыцыю. На сённяшні дзень каля 90% жанчын па-ранейшаму падвяргаюцца ў органах, асабліва, калі гэта сямейная традыцыя. У розных культурах ёсць шмат «апраўданьне» для гэтых практык. Многія пажылыя жанчыны лічаць, што калі яны неабрэзаныя дачка, яна не зможа знайсці сабе мужа і стаць ізгоем ў грамадстве. Гонар сям'і ", чысціню, абарону ад загавораў, страхаванне девственно і вернасці мужа, або проста тэрарызуе жанчын з сэкс часам выкарыстоўваецца ў якасці падставы для практыкі КОЖПО. Падобныя прыклады гэтаму можна знайсці ў іншых культурах, такіх, як масаі, афрыканскія народы жывёлы племя. Клитородектомия ажыццяўляецца на дзяўчынак-падлеткаў у гэтым племя ў якасці часткі іх абраду, і азначае, што яны гатовыя да шлюбу. Гэтая практыка з'яўляецца адкрытым прынялі гэтыя жанчыны, як яшчэ адзін рытуал і нармальныя ўмовы ўступлення ў шлюб (Бодли, стр.121). Намаганні, каб спыніць працэдуру такога роду растуць, хоць, асабліва з дапамогай жанчын ва ўзросце ад 16 да 30, якія разумеюць небяспеку гэтай практыкі. Гэтыя жанчыны могуць дапамагчы захаваць сваіх дачок і многія іншыя жанчыны з яе, калі яны навучаюцца ў небяспецы. Гэта заканчваецца прычыненне шкоды іх здароўю, а таксама іх сацыяльна-эканамічнага жыцця; менавіта таму ён павінен быць пастаўлены на прыпынку. Акрамя таго, непатрэбным ў сучасным грамадстве. Гэтыя жанчыны аб'ядналіся, каб стварыць Судан Нацыянальны камітэт па пытаннях згубнай традыцыйнай практыкі, і ў цяперашні час працуюць па ліквідацыі яе цалкам. Акрамя таго, яны аб'ядналіся с дзяржаўнай падтрымкай і з'яўляюцца часткай Нацыянальнага плана дзеянняў па забеспячэнні выжывання, абароны і развіцця суданскіх дзяцей, дзе яны працуюць з мэтай інфармавання людзей аб небяспецы гэтай працэдуры. У Злучаных Штатах і іншых заходніх краінах, як жанчыны, якія так і мужчынскае абразаньне практыкуецца, хоць абразаньне мужчын значна часцей. Жаночыя органы ўсё яшчэ з'яўляецца праблемай ў заходніх краінах, хоць, і неабходна вырашаць. Гэтыя краіны звычайна выкарыстоўваецца КЖПО ў якасці сродкаў барацьбы з недысцыплінаваных, безумным або темпераментный жанчыны раней у гэтым стагоддзі. Рэгулярна абразаньне як прафілактычнае лячэнне або для мастурбацыі Было таксама прапанавана ў викторианской эпохі ў Амерыцы. У самак, яна калі-то думалі, што прымяненне чыстай карболовой кіслаты клитор выдатным сродкам развеяць ненармальная хваляванне. Працэдура абразаньня, як мужчын, так і жанчыны, сталі звычайнай з'явай у перыяд паміж 1870 і 1920 гадах, і, такім чынам, яно распаўсюдзілася на ўсе англійская мова такіх краін, як Англія, Канада, Аўстралія і Новая Зеландыя. Як форма сацыяльнага кантролю, яна ўпала з моды некаторы час у 1930 або 1940's. Тым не менш, яна працягвала да гэтага часу ў той ці іншай форме. У Злучаных Штатах, паводле ацэнак, каля дзесяці тысяч дзяўчынак падвяргаюцца рызыку гэтай практыкі ў сучасным грамадстве. Законапраект быў нядаўна прадстаўлены ўраду ЗША ў 1994 годзе, якія забараняюць клиторотомию будзе выконвацца, калі не зрабілі для медыцынскай прычыне спецыяльна падрыхтаваным прафесійнымі. Хоць мы змагаемся за прэвентыўныя меры, гэтая аперацыя ўсё яшчэ рэгулярна праводзіцца на жанчын у Злучаных Штатах. Некаторыя ўрачы лічаць, і дзейнічаць у адпаведнасці з ідэяй, што выдаленне не перашкаджае сэксуальнага задавальнення, але і ўзмацняе яго. КОЖПО таксама уезд у Злучаныя Штаты з некаторымі імігрантаў, якія трымаюць на сваіх звычаяў і самабытнасці. На ўзроўні Злучаныя Штаты, гэтак і ў іншых месцах па ўсім свеце, ёсць, нарэшце, шматлікія намаганні, якія прымаюцца для таго, каб адмяніць гэтую практыку як лакальна, так і на міжнародным узроўні. Многія законы былі прынятыя ў апошняе дзесяцігоддзе, у Злучаных Штатах і іншых заходніх краін, забараняльных любыя калецтва на маладых дзяўчат, акрамя як у медыцынскіх мэтах. У будучыні, лідэры спадзяюцца на захаванне гэтых правілаў і ў іншых малых краінах, дзе ўрад мала што можа зрабіць, каб спыніць гэтыя пазапраўныя дзеянні, асабліва ў вядучых племянной лад жыцця народаў і іншымі суполкамі былі законы строга не выконваецца.\nДвума групамі, якія будуць разгледжаны, Chasidim і старога парадку амишей. Мы пачнем з кароткага зірнуць на гісторыю кожнай групы. Chasidim або хасідаў, а больш шырока вядома, культ ў традыцыі іудаізму. Слова «хасідаў» паходзіць ад ивритского словы «пабожны». Хасидизм сыходзіць каранямі ў пачатку васемнаццатага стагоддзя і ўзнікла ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропы. Яго заснавальнікам быў чалавек па імені Израэль бен Эліезер (c.1700-1760). Ён таксама вядомы як Баал-Шем-Това. На іўрыце «Баал-Шем» азначае «майстар [добры] імя». Гэты тытул аддаецца мужчынам, якія надзеленыя містычным паўнамоцтвамі. Згодна з хасидской веры, Адонаю (Бог) выбірае гэтых людзей. Баал-Шем-Тав вучыць новаму практыкуючых юдаізм, які вельмі адрозніваецца ад таго, што лічыцца прымальным, у той час. Гэта было яго сцвярджэнне, што Бог паўсюль і ва ўсім, у тым ліку чалавека. Быў ніякай неабходнасці строгага вывучэння Торы (Пятикнижие, або пяць кніг Майсея). Адукацыі чалавека ці яго адсутнасць не мае значэння. Адпаведна, сумленны малітву з Выученные, габрэй як магутнага, чым малітва зробленыя talmid chachem (эксперт у Талмуда). Бешт настойваў, што адзінства з Богам стала магчымым дзякуючы спантаннай малітвы, захопленыя эмоцыі, песні і танцы. Габрэі былі прыняць іх сырыми эмоцыямі, выпускаюць свае страсці, а не душыць іх, паколькі яны могуць умешвацца ў аналітычным даследаванні іудаізму. Гэты новы спосаб пакланення было нічога, што ў адрозненне ад раней бачылі ў юдаізме. Ён звярнуўся да вялікай колькасці яўрэяў, а менавіта неадукаваныя масы. Рост папулярнасці хасидизма таксама дапамагалі яе тэрмінах. Як піша Леў Рост аб Баал-Шем-Тав ў сваёй кнізе «Радасці ідыш: » Ён прынёс хваляванне надзея ў жыцці польскага габрэйства, якая была знішчана падчас дзесяцігоддзе дзікага казачых пагромаў. «Нягледзячы на новае захапленне спарадзіла, ён таксама знайшоў моцную апазыцыю, а менавіта з misnagdim. Для misnagdim, вывучэнне лічбаў, як Вярхоўны рэлігійны акт. Гэта не так для хасідаў. Вучэнне месца Бешт ўвагі здзяйснення мицва. Літаральны пераклад гэтага слова іўрыт з'яўляецца „Запаведзь“, але калі шырока выкарыстоўваліся „Мицва“ адносіцца да любой дабрадзейным учынак. Вывучэнне Талмуда-супольнасць лічыць Баал-Шем-Това абуральнымі і герэтычным. Аднак, гэта не ўяўляецца турбаваць Бешт празмерна шмат, як ён »… высмеяў даведаліся талмудистов, брэндынг іх стерильным педанты які" Sheer вывучэнні закона няма часу, каб думаць пра Бога "." Нягледзячы на апазыцыю хасідаў выраслі ўключыць каля 10000 яўрэяў. Пасля смерці Баал-Шем-Това у 1760 годзе, рабін Дов Бера узяў на сябе ролю лідэра хасідаў. Менавіта ў час яго кіраўніцтва, што вучэнні Баал-Шем-Това было арганізавана ў набор дактрыны. Хасідаў членстве расла на працягу гэтага перыяду, у выніку чаго габрэйскія ўлады зацікаўленых расці, а затым накласці забарону на хасідаў. Тым не менш, хасидизм працягвалі квітнець ў Еўропе толькі ў перыяд росквіту Трэцяга рэйха. Гэта было пасля разбурэнняў Халакоста, што хасідаў іміграваў у Злучаныя Штаты. Рашэнне пакінуць Еўропу ў Амерыку не давалася: «Многія хасідаў асцерагаліся, што рэлігійныя і палітычныя свабоды Злучаных Штатаў будзе скончыць працу, якую Гітлер не мог скончыць ў печах Асвенцыма. ». Як хасідаў амишей спусціліся з вялікага рэлігіі. У іх выпадку, Сцябло амишей ад анабаптистов. Анабаптистов было шаснаццатага стагоддзя рэлігійныя групы. Анабаптистский перакананні уключаны Вадохрышча дарослых і пакланенне адбылося ў доме, а не ў царкве. Гэта перакананне, што цяперашні дзень амишей правесці. Анабаптистов пацярпеў раскол у выніку рознагалоссяў з нагоды асноўны рэлігійнай практыкай. Мено Сіманс, галандская анабаптистов, заснаваў адзін з расколаў. Яго паслядоўнікі былі вядомыя як меннонитов. Гэтая група сутыкнулася цяжкія пераследу і ў рэшце рэшт збег у Швейцарыю. Менавіта ад меннонитов, што спускацца амишей; Якаба Амана, меннонитов прапаведніка, заснаваўшы сваю ўласную галіна, якая стала вядомай як амишей. Асноўнай прычынай Якаба Амана для пачатку свайго ўласнага падзелу былі звязаны з практыкай Meindung. Meindung з'яўляецца практыка пазбяганні членаў, якія не адпавядаюць. Абсалютна спынення ўсіх кантактаў, да вельмі, што нават неадпаведнага муж члена не павінна быць далейшыя кантакты з ім ці з ёй. Аман лічылі, што Meindung было не падтрымаў-гэта тое, што осаждавшего его ухода меннонитов рухі і ствараючы сваю ўласную групу, рух, у якім Meindung адыгралі важную ролю. "… Не будзе перабольшаннем сказаць, што Meindung гэта сэрца амишей сістэма сацыяльнага кантролю." Нягледзячы на тое, што яны абавязаны сваім існаваннем Якаб Аман, стары парадак амишей не захапляцца асобасных якасцяў ён сказаў меў, якасці, якія зрабілі яго такім моцным лідэрам. «Стары парадак амишей з'яўляюцца набожные вернікаў у зьмірэньня, брацкая любоў… Яны не вераць з кіраўніцтвам гэтых спадзяванняў. Хасідаў і стары парадак амишей аднолькава, што ў абедзвюх групах, сфарміраваных у Еўропу, а затым мігравалі ў Амерыку. Што неабходна дадаткова вывучыць тое, з'яўляецца актывізацыя руху, што кожны вопытны і як міграцыя у Амерыку адыгралі пэўную ролю ў пэўных аспектах. Першы і другі подэтажи здзелкі Актывізацыя руху з кодам, у якім група людзей. Першы подъярусе руху Актывізацыя з'яўляецца распрацоўка кода. Для абодвух хасідаў і стары парадак амишей, гэта адбывалася ў папярэднія іх прыбыцця ў Амерыку. Як ужо згадвалася раней, для хасідаў, іх догмы была аформлена ў той перыяд, калі рабін Дов Бэр ўзначаліў рух. Якаб Аман адказвае за распрацоўку Кодэксу якім амишей будзе жыць. Вядома, стары парадак амишей не жывуць у адпаведнасці з моцным кіраўніцтвам. Тым не менш, яны Meindung практыкі і, такім чынам, жыць у кодзе, распрацаваных на Аман. Другі подъярусе мае справу з паведамленнем код для новазвернутыя. У гэтым дачыненні хасідаў і амишей зноў аналагічнае ў тым, што ні група шукае новазвернутыя. Замест гэтага, група стварае сваю ўласную членамі, якія маюць дзяцей і перадачу іх перакананні да наступнага пакалення. Аднак гэты метад не пазбаўлены сваіх няўдач. Адным з такіх з'яўляецца няўдачай инбридинга. Прыкладам гэтага можа быць знойдзена сярод Ланкастэр амишей ПА. Гэта насельніцтва амишей спускаецца каля двухсот амишей, які прыбыў у Пэнсільванію у пачатку 1700 гадоў. Гэта невялікае лік магчымых таварышаў стварылі параўнальна невялікі генафонду. Генетычных мутацый, якія прысутнічаюць у кожнай этнічнай групе пачаліся на паверхню ў выніку змешаных шлюбаў. Сярод генетычныя расстройства выяўляюцца гэтыя амишей гэта разумова адсталыя і карлікавая. Трэці подъярусе актывізацыі з'яўляецца арганізацыя ператвараецца ў вучні і паслядоўнікі. Гэта таксама адбылося ў Еўропе для абедзвюх груп. Акрамя таго, ён адбыўся, калі кожнае рух было адносна новай яшчэ раз падкрэсліць: ні хасідаў, ні амишей сёння вядома, якія спрабуюць звярнуць няверуючых. Чацвёрты подъярусе актывізацыі з'яўляецца адаптацыя кожнага руху да варожым умоў. Абедзве групы атрымалі поспех у гэтым. Адзін з спосабаў адаптацыі быў бегчы з варожай асяроддзя, калі гэта магчыма. Меннонитов з якіх амишей спусціліся збег у Швейцарыю, калі перасьледуюцца. Найбольш варожыя ўмовы, у якіх хасідаў павінны быць такімі ж Еўропе падчас праўлення Гітлера. Па большай частцы, хасідаў, якія перажылі Халакост пакінулі рэгіён. Абедзве групы былі таксама паспяхова адаптуецца да ўмоў знойдзены ў Амерыцы. Улічваючы, умовы не з'яўляюцца варожымі па вызначэнні. Аднак, найбольш уразлівыя члены групы, дзяцей, могуць выпрабоўваць варожасць. Адным з спосабаў пазбегнуць гэтага магчыма варожасці па патрабаванні абедзвюх груп, што іх дзеці ходзяць у свае школы. Гэта не толькі гарантаваць, што код гэтага руху вучылі, і што будзе прапушчаны непажаданым прадметах, яно таксама служыць адным дадатковым буфером паміж групай і патэнцыйна варожых знешніх светам. Апошнія два подэтажи актывізацыі з'яўляюцца культурнай трансфармацыі грамадства і рэгулярную руху. Яны таксама мелі месца ў Еўропе і для старога парадку амишей і хасідаў. Пасля завяршэння праекта подэтажи прывесці да новага стацыянарным стане, у якім „Фізічныя асобы могуць дасягнуць“ ресинтеза каштоўнасцяў і перакананняў », а доўгатэрміновыя змяненні працягваюцца пад кіраўніцтвам новай структуры кошту. (гл. Уолес 1970: 191-197)". Гэта лепш за ўсё апісвае вопыт абедзвюх груп у Амерыцы. Абедзве групы маюць тут квітнелі, і іх насельніцтва расце як-амишей і сярэдняга хасідаў сем дзяцей нясуць у дамашнім гаспадарцы. Гэтыя групы пачуццё доўгатэрміновых змяненняў. Доўгатэрміновыя змяніць хасідаў адчуваюць абумоўлена ростам іх насельніцтва. Гаворка ідзе пра Рэбэ. Рэбэ з'яўляецца лідэрам хасидской групы. Чалавек становіцца Рэбэ атрымаў у спадчыну ад той пазіцыі, з яго бацькам або прызначацца Рэбэ. Сувязь секты з іх Рэбэ мае надзвычай важнае значэнне, як ён, як мяркуюць, знаходзiцца ў прамой сувязі з Богам." [Рэбэ] часта з'яўляецца прадметам шанавання, што прыводзіць да распаведзенага аб містычных здольнасцях" Адносіны паміж Рэбэ і яго паслядоўнікаў з'яўляецца прамым і асабістым. З-за росту насельніцтва, больш за рабби павінны быць прызначаныя для таго, каб хасідаў не адчуваюць сябе падманутымі з асабістых адносін са сваім лідэрам. Гэта прывядзе да распаўсюджвання хасидской секты «Дыфузія, па ўсёй верагоднасці, спрыяць некаторыя змены ў хасидского ладу жыцця».\nМіжкультурны перспектыве шматжонства як установа, шматжонства, сацыяльны механізм, які дазваляе чалавеку мець больш адной жонкі ў той жа час, існуе ва ўсіх частках свету. Ад нашых цяперашніх ведах, ёсць вельмі мала першабытных плямёнаў, у якім чалавек не мае права ўступаць у больш чым аднаго прафсаюза. В самом деле, зараз этологи лічаць, што ад аднаго да двух працэнтаў ад кошту ўсіх відаў можа быць моногамной (Tucker). Ні адна з малпе віду строгага моногамных; нашымі найбліжэйшымі сваякамі, шымпанзэ, практыка форма групавога шлюбу. Сярод 849 чалавечых таварыстваў разглядаюцца антрополог Мердак (1957), 75% практыкуюць шматжонства. Многія народы былі сказаны быць моногамной, но это цяжэй вывесці з дадзеных, наяўных у нашым распараджэнні ці манагамія з'яўляецца распаўсюджанай практыкай, маральнага ідэалу, або ўстанова ахоўваецца санкцый (Маліноўскага 1962). Гістарычна шматжонства было характэрнай рысай старажытных яўрэяў, традыцыйны кітайскі, і дзевятнаццатага стагоддзя мармоны ў Злучаных Штатах, але сучасная практыка шматжонства засяроджана ў Афрыцы, на Блізкім Усходзе, у Індыі, Тайландзе і Інданезіі. Ступень, у якой мужчыны маглі набываць некалькіх жонак залежыць ад многіх фактараў, у тым ліку эканамічнае росквіт ў сям'і чалавек, пераважная выкуп за нявесту, дыферэнцыяльным наяўнасць шлюбнага жанчыны, патрэбнасць і жаданне дадаткова нашчадкаў, а также наяўнасць вытворчай ролю для наступных жонак. Нават у тых грамадствах, якія дазваляюць шматжонства, умовы жыцця для масы зрабіць манагамія Найбольш распаўсюджанай формай шлюбу. Два варыянты з'яўляюцца сястрынскага шматжонства (cowives сёстры) і nonsororal (cowives не з'яўляюцца сёстрамі). Некаторыя краіны таксама захоўваць звычаі левират, што робіць яго абавязковым для мужчыну ажаніцца на ўдаве свайго брата. Варта памятаць, што любая форма шматжонства ніколі не практыкавалася на працягу ўсяго супольнасці: не можа існаваць грамадства, у якім кожны чалавек будзе мець некалькі жонак, бо гэта пацягнула б за сабой вялікія лішкі жанчын над мужчынамі (Маліноўскага 1962). Іншым важным момантам з'яўляецца тое, што ў рэчаіснасці гэта не столькі форма шлюбу прынцыпова адрозніваюцца ад манагамія як дастаткова некалькіх манагамія. Яна заўсёды на самом деле паўтор шлюбны дагавор, уступіў у індывідуальным парадку з кожным жонку, ўсталёўваючы сувязь паміж асобным чалавекам і кожнай з яго муж (Benson 1971). Дзе кожная жонка мае сваё асобнае хатняе гаспадарка і муж наведвае іх, у сваю чаргу, polygynous шлюб нагадвае вельмі цесна часова перапыніў манагамія. У такіх выпадках існуе шэраг індывідуальных шлюбаў, у якіх ўнутраныя механізмы, эканоміка, бацькоўства, а также юрыдычныя і рэлігійныя элементы, сур'ёзна не посягают адзін на аднаго. Шматжонства з асобным хатнія гаспадаркі больш універсальны распаўсюд.\n1. Leo Rosten. The Joys of Yiddish. (New York: Pocket Books, 1970), p.24.\n2. Leo Rosten. The Joys of Yiddish. (New York: Pocket Books, 1970). p.24.\n3. William M. Kephart and William W. Zellner. Extraordinary Groups: An Examination of Unconventional Lifestyles. “The Hasidim”. (New York: St. Martin’s Press, 1998), p.171.\n4. William M. Kephart and William W. Zellner. Extraordinary Groups: An Examination of Unconventional Lifestyles. “The Old Order Amish". (New York: St. Martin’s Press, 1998), p.6.\n5. William M. Kephart and William W. Zellner. Extraordinary Groups: An Examination of Unconventional Lifestyles. “The Old Order Amish". (New York: St. Martin’s Press, 1998), p.6.\n6. Philip K. Bock. Rethinking Psychological Anthropology. (Prospect Heights, Illinois: Waveland Press, Inc, 1999), p.235.\n7. Leo Rosten. The Joys of Yiddish. (New York: Pocket Books, 1970), p.307.\n8. William M. Kephart and William W. Zellner. Extraordinary Groups: An Examination of Unconventional Lifestyles. “The Hasidim”. (New York: St. Martin’s Press, 1998), p. 196.


У Мінску ўспамінаюць гадавіну тэракту ў метро - 11.04.2022, Sputnik Беларусь\nУ Мінску ўспамінаюць гадавіну тэракту ў метро\nВыбух самаробнай прылады 11 красавіка 2011 года забраў жыцці 15 чалавек, сотні людзей пацярпелі. 11.04.2022, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 11 кра - Sputnik. Беларусы сёння ўспамінаюць жудасныя падзеі 11-гадовай даўніны, калі ў Мінскім метрапалітэне быў учынены тэрарыстычны акт. Па традыцыі, кожны год 11 красавіка да ўваходу станцыі метро "Кастрычніцкая" мінчане прыносяць кветкі і вянкі. У гэты дзень у знак памяці па загінуўшых і пацярпелым выстаўляецца ганаровая варта.Мемарыял "Рака памяці" ля станцыі метро "Кастрычніцкая" быў зроблены праз год пасля трагедыі. У гэты дзень да мемарыяла мінчане прыносяць гваздзікі і ружы.У мінулым годзе, калі споўнілася 10 гадоў з дня гэтай трагедыі, якая ўзрушыла ўсю Беларусь, кветкі і вянкі прынеслі дэпутаты, кіраўнікі Мінгарвыканкама. Таксама было шмат менчукоў, некаторыя зь іх былі ўдзельнікамі той трагедыі, першага тэракту ў гісторыі сучаснай Беларусі.Выбух у мінскім метро адбыўся ў 17.55 у панядзелак, 11 красавіка 2011 года, у самую гадзіну пік, калі на платформе было шмат людзей. Самаробнае выбуховае прыстасаванне, начыненае, акрамя трацілу, кавалкамі цвікоў, гайкамі і нітамі, было пакінута ў дарожнай сумцы пад лаўкай на станцыі метро.Тэракт забраў жыцці 15 чалавек, каля 400 чалавек атрымалі калецтвы рознай ступені цяжкасці.Ужо праз дзень пасля выбуху ў метро па падазрэнні ў здзяйсненні тэракту былі затрыманыя ўраджэнцы Віцебска - токар Дзмітрый Канавалаў і электрык Уладзіслаў Кавалёў. Следства ішло 105 дзён. Пракурор прасіў суд прызначыць ім смяротнае пакаранне, Вярхоўны суд Беларусі прызнаў іх вінаватымі і прызначыў выключную меру пакарання. Пасля ўступлення прыгавору ў сілу ён быў прыведзены ў выкананне.>>> Жадаеце яшчэ больш актуальных і цікавых навін - падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik БеларусьЧытайце таксама:\nбеларусь, мінск, выбух, здарэнні\n15:11 11.04.2022 (абноўлена: 21:00 11.04.2022)\nВыбух самаробнай прылады 11 красавіка 2011 года забраў жыцці 15 чалавек, сотні людзей пацярпелі.\nМІНСК, 11 кра - Sputnik. Беларусы сёння ўспамінаюць жудасныя падзеі 11-гадовай даўніны, калі ў Мінскім метрапалітэне быў учынены тэрарыстычны акт. Па традыцыі, кожны год 11 красавіка да ўваходу станцыі метро "Кастрычніцкая" мінчане прыносяць кветкі і вянкі. У гэты дзень у знак памяці па загінуўшых і пацярпелым выстаўляецца ганаровая варта.\nМемарыял "Рака памяці" ля станцыі метро "Кастрычніцкая" быў зроблены праз год пасля трагедыі. У гэты дзень да мемарыяла мінчане прыносяць гваздзікі і ружы.\nУ мінулым годзе, калі споўнілася 10 гадоў з дня гэтай трагедыі, якая ўзрушыла ўсю Беларусь, кветкі і вянкі прынеслі дэпутаты, кіраўнікі Мінгарвыканкама. Таксама было шмат менчукоў, некаторыя зь іх былі ўдзельнікамі той трагедыі, першага тэракту ў гісторыі сучаснай Беларусі.\nВыбух у мінскім метро адбыўся ў 17.55 у панядзелак, 11 красавіка 2011 года, у самую гадзіну пік, калі на платформе было шмат людзей. Самаробнае выбуховае прыстасаванне, начыненае, акрамя трацілу, кавалкамі цвікоў, гайкамі і нітамі, было пакінута ў дарожнай сумцы пад лаўкай на станцыі метро.\nТэракт забраў жыцці 15 чалавек, каля 400 чалавек атрымалі калецтвы рознай ступені цяжкасці.\nУжо праз дзень пасля выбуху ў метро па падазрэнні ў здзяйсненні тэракту былі затрыманыя ўраджэнцы Віцебска - токар Дзмітрый Канавалаў і электрык Уладзіслаў Кавалёў. Следства ішло 105 дзён. Пракурор прасіў суд прызначыць ім смяротнае пакаранне, Вярхоўны суд Беларусі прызнаў іх вінаватымі і прызначыў выключную меру пакарання. Пасля ўступлення прыгавору ў сілу ён быў прыведзены ў выкананне.\nАптэку для суседняй украінскай вёскі адкрылі на беларускай мяжы


Гіпакрат у касцы - Завтра твоей страны\nСпецыяльнасць: біямедыцынская інжынерыя\n… Дык парадуемся за будучых перакладчыкаў, браце і сестры! Дзякуючы распрацоўкам інжынераў біямедыцыны з’явіўся слыхавы апарат, які дазволіў шмат якім студэнтам далучыцца да вялікай і магутнай англійскай мовы!!!\nХто быў першы біямедыцынскі інжынер, дакладна сказаць цяжка. Шэсць год таму нямецкія археолагі знайшлі на Фівах 3000-гадовую мумію, у якой да нагі быў прывязаны драўляны пратэз вялікага пальца. .даследчыкі лічаць, што гэта і ёсць прататып сучаснага пратэза, выраблены нейкім ананімам. Ішлі стагоддзі, людзі разумнелі і прыдумлялі ўсё больш усялякіх штуковін, якія аблягчаюць жыццё дактарам і пацыентам. Інакш якімі прычынамі патлумачыць вынаходніцтва таго ж Рэнэ Ленэка? У далёкім 1816-м мсье Ленэк, які ўшчэнтзадзяўбаўся прасіць прабачэння ў жаночай часткі кліентуры, вырашыў, што прыстаўляць вуха да аголеных жаночых грудзей, каб паслухаць, як б’ецца сэрца пацыенткі, неяк няёмка. “А вось прыстаўлю я да сэрцайка мадмуазэлі скручаную ў трубачку газетку – паглядзім, што з гэтага атрымаецца!” – падумаў дзядзька і натхніўся на стварэнні штукі, якая тырчыць у вушах кожнага паважанага доктара. (Штука называецца стэтаскоп.)\nДзякуй за вушы, сэрца і душу\nМенавіта біяінжынеры некалі прыдумалі мыліцы (кастылі), артапедычны абутак і драўляныя ўстаўныя зубы. Сёння інжынерная думка сягнуда далей: ад стварэння электроннага стымулятара сэрца, апарата “сэрца-лёгкія”, апарата дыялізу і аж да штучных органаў, пратэзаў і скуры. І разгон пра тое, што біяінжынерыя надзвычай патрэбная ўсім людзям – чыстае вады праўда.\nУзяць той жа слыхавы апарат. Большасць людзей думаюць, што кепскі слых – хвароба сталых людзей. А па статыстыцы каля 28 мільёназ амерыканцаў усіх узростаў пакутуюць на гэтую трасцу. Парушэнне слыху і хваробы з ім звязаныя сустракаюцца ў 17 з тысячы падлеткаў да 18 год! Таму стварэнне зручнага і небачнага слыхавога апарата – адзін з самых перспектыўных і патрэбных накірункаў працы біяінжынераў. Сёння шырока выкарыстоўваюцца “унутрывушныя” (In-the-Ear) апараты з цвёрдай пластмасы, абсталяваныя тэхнічнай спіралькай, якая паляпшае чутнасць пры тэлефонных размовах. Хворым прапануюць таксама “завушныя” (Behind-the-Ear) апараты, якія, зрэшты, таксама выглядаюць малаэстэтычна. У адрозненне ад лічбавых слыхавых апаратаў (Canal Aids), якія ўбудаваныя ў вушны канал (унутранае вуха) і амаль нябачныя. Ці яшчэ адно вынаходніцтва біяінжынерыі – апарат пастаўкі біяінсуліну (insulin pump), які штодня выратоўвае жыцці хворых на цукровы дыябет. Insulin pump – партатыўны прыбор, які дыябетык носіць на целе. Апарацік рэгулярна вымярае ўзровень цукру ў крыві хворага, каб аўтаматычна ўводзіць столькі інсуліну, колькі патрабуе арганізм на дадзены момант.\nЦі самае “папсовае” вынаходніцтва біяінжынераў – апарат “штучнае сэрца”, пра які чулі ўсе. А тым часам штучнае сэрца штогод імплантуецца мільёнам хворых і падаўжае іх жыццё ў два (!!!) разы. І ўсё дзякуючы біяінжынерыі!\nГалоўнае, таварыш, духам не сталець!\nПа дадзеных міністэрства працы ЗША, колькасць працоўных месцаў у галіне біямедыцынскай біяінжынерыі да 2010 года павялічыцца на 31,4 %, што ў два разы больш за тэмпы росту іншых вакансій. Аналітыкі рынку працы тлумачаць такі факт проста: насельніцтва Злучаных Штатаў і Еўропы імкліва старэе, што абвастрае неабходнасць у сучасных медыцынскіх прыладах і сістэмах. Таму ў бліжэйшае дзесяцігоддзе аднымі з самых запатрабаваных прафесій у свеце стануць кампутарная хірургія, цэлевая (клеткавая), тканкавая і генетычная інжынерыя. Як вынікае з назвы, спецыялісты ў гэтых галінах займаюцца дызайнам прыбораў і апаратаў для прафілактыкі і лячэння хваробаў без хірургічнага ўмяшання, стварэннем кампутарных праграм, выкарыстоўваюць тэхнічны досвед для клінічных даследаванняў. У выніку атрымліваецца, што дзякуючы біяінжынерыі звычайная пластмасавая фінціфлюха ці правадок могуць замяніць скаладаныя аперацыі, падоўжыць жыццё пацыента і, нарэшце, дазволіць наладзіць пастаянны кантроль за рознымі аздараўленчымі працэсамі ў арганізме пацыента. Гіпакрату на тым свеце ікаецца ад такіх перспектыў!\nБез рызыкі для здароўя\nСпецыялізацыю “Біямедыцынская інжынерыя” трэба шукаць на інжынерных факах, дзе будучыя “тэхнічныя медыкі” вывучаюць інжынерныя прадметы, а таксама чыста свае: біямеханіку, дызайн біямедыцынскіх прыбораў, біямалекулярную архітэктуру, аналіз біялагічных сістэм і працэсаў, нелінейныя сістэмы ў біямедыцынскай інжынерыі, лагічны дызайн, малекулярную біяінжынерыю, сардэчную і дыхальную сістэму, біямедыцынскія прыборы, маелкулярныя біятэхналогіі і г.д.\nПаколькі спецыяльнасць “Біямедыцынская інжынерыя” шалёна папулярная сярод абітурыентаў, за лепшых выкладчыкаў, найноўшыя праграмы і за лепшых студэнтаў універы ўсяго свету б’юцца бязлітасна.\nСярод “махальшчыкаў” вылучаецца амерыканскі Weldon School of Diomedical Engineering пры Purdue University i Boston University, Department of Biomedical Engineering. Навучанне ва Уэлданскай школе (Purdue University) каштуе 21 266 даляраў у год, і толькі пасля першага семестра можна падаваць на стыпуху. Бостанскі універ, які мае найбольшы працэнт замежных студэнтаў, навучае за 31 530 даляраў у год. Але з магчымасцю атрымаць стыпендыю адразу.\nЗначна ніжэйшыя кошты ў Каліфарнійскім дзяржаўным універсітэце - усяго 13 000 даляраў у год + стыпендыі.\nУ Канадзе (дарэчы, як і ў Брытаніі) пашырана магістарскае навучанне па спецыяльнасці “Біямедыцынская інжынерыя”. Сярод універаў вылучаюцца універсітэт McGill University, University of Alberta – гэтыя щстановы не пакидаюць пяцёрку лепшых ВНУ Канады. Кошт навучання складае там каля 11 068 даляраў.\nУ Аб’яднаным Каралеўстве на слыху University of Aberdeen і University of Dundee. Абедзьве навучальныя ўстановы запатрабуюць ад вас досыць высокі бал TOEFL (580/237) ці IELTS (6.0). Кошт навучання – каля 11 000 фунтаў за год.\nТрэба ведаць, што пры наяўнасці дыплома бакалаўра ў галіне інжынерыі (незалежна ад спецыялізацыі) працэс залічэння і атрымання стыпухі значна спрашчаецца.\nВельмі карысны рэсурс Арганізацыі біямедыцынскай інжынерыі.\nМала таго, што талкова апісаныя ўсе вобласці медыцынскай інжынерыі (дарэчы, самая перспектыўная сёння -- тканкавая), дык яшчэ даюцца прыклады працаўладкавання і папярэджанні пра магчымыя засады. Ну і таксама шмат цікавых фактаў.\nПра стварэнне штучнай скуры (гэтай распрацоўкай ганарацца біяінжынеры ўсяго свету) можна прачытаць на www.whitaker.org. Увогуле гэта сайт фундацыі Уітэйкера, буйнейшага фундатара біямедыцынскай інжынерыі і адукацыі. Спадар Уітэйкер памёр у 1975 годзе, але перад гэтым завяшчаў сваёй жонцы распараджацца фінансамі на патрэбы любімай ім сферы дзейнасці. Зараз на сайце – поўны спіс амерыканскіх універаў з кантактамі, інфа пра гранты і стыпендыі.