Мастацтва, 9 (450) 2020 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nЁсць асаблівая асалода сутыкнуцца з чымсьці неверагодным там, дзе гэтага не чакаеш. Скажам, адхіліцца ад заезджанай турыстычнай трасы і натрапіць у вёсцы, якая не на кожнай карце пазначана, на цудоўны храм. Такі, што і вялікі горад мог бы ўпрыгожыць. Ці ўбачыць у музеі, які не згадваецца ў даведніках кшталту «Сто лепшых…», малавядомую (інакш кажучы, вядомую толькі шчыльнаму колу прафесіяналаў) карціну славутага майстра. Альбо адкрыць для сябе, што і за сталічнай акружной дарогай у наяўнасці паўнавартаснаснае культурнае жыццё — прыкладам, у рэгіянальным цэнтры ёсць моцная, у значнай ступені самадастатковая мастацкая школа. Дык вось, калі вы ахвочыя да новых уражанняў і мастацкіх адкрыццяў, раю вам, як калісь герой «Залатога цяляці» Панікоўскі, звярнуць увагу на Бабруйск. Адразу ўдакладню: хоць і Бабруйск раённы цэнтр, мінчукам не варта ставіцца да яго з гэткай сталічнай фанабэрыяй і называць правінцыяй. У Беларусі, кампактнай краіне, дзе ўсё блізка, дарогі добрыя, а інтэрнэт бадай у кожнай хаце, правінцыі як такой няма. Не лішне ведаць, што гэта сёмы па колькасці насельніцтва горад Беларусі — фактычна ў адным шэрагу з абласнымі цэнтрамі, і самы вялікі горад абласнога падпарадкавання ў краіне. Горад стаіць на судаходнай рацэ і мае архітэктурную перліну — крэпасць, якая ўражвае і ў зруйнаваным стане. Мастацкі музей для паселішча раскоша, дык вось Бабруйск можа сабе такую раскошу дазволіць.


“Гэта была альтэрнатыўная спартыўная рэальнасць”. Чым запомняцца Еўрапейскія гульні ў Мінску? ФОТА | baj.by\n“Гэта была альтэрнатыўная спартыўная рэальнасць”. Чым запомняцца Еўрапейскія гульні ў Мінску? ФОТА\n05.07.2019 Крыніца: Тэкст: Алена Садоўская\nГалоўная спартыўная падзея года і прадмет двухгадовага клопату ўладаў — II Еўрапейскія гульні сышлі, пакінуўшы неадназначнае ўражанне. Беларусь патраціла на арганізацыю 265 млн долараў, але свята атрымалася малалюдным і не прынесла чаканага міжнароднага эфекту.\nЦі варта было траціць столькі грошай на сумнеўнае мерапрыемства і як беларусам стаць па-сапраўднаму спартыўнай нацыяй, пра гэта ў офісе Беларускай асацыяцыі журналістаў разважалі аглядальнік "Радыё Свабода" Віталь Цыганкоў, галоўны рэдактар "Еўрарадыё" Павел Свярдлоў і грамадска-палітычны дзеяч, палітолаг Алесь Лагвінец.\nЦі каштавалі Еўрапейскія гульні 265 мільёнаў долараў?\nВіталь Цыганкоў, аглядальнік "Радыё Свабода":\n— Два гады таму на правядзенне Еўрапейскіх гульняў Аляксандр Лукашэнка выдзеліў з свайго прэзідэнцкага фонду 40 млн долараў. А потым у бюджэце на 2019 год было запланавана яшчэ 70 млрд рублёў. То бок яшчэ да пачатку Еўрагульняў усе разумелі, што на іх пойдзе мінімум 110 млн долараў. Але некалькі дзён таму міністр фінансаў Ермаловіч абнародаваў іншую лічбу — 265 млн долараў — і падкрэсліў, што палову складаюць сродкі з бюджэта, палову — выдаткі спонсараў і арганізацый.\nУ Азербайджане, дзе ўпершыню прайшлі Еўрапейскія гульні, паводле афіцыйнай статыстыкі, было патрачана 1,2 млрд долараў, але, па дадзеных апазіцыі і аглядальнікаў, на самой справе ўсе 5 млрд. Таму нашы 265 млн долараў выглядаюць даволі сціпла.\nВідавочна, беларускія ўлады чакалі дапамогі ад міжнародных карпаратыўных спонсараў, але яны не з’явіліся.\nПавел Свярдлоў, галоўны рэдактар "Еўрарадыё":\n— Міністр Ермаловіч падчас паседжання Палаты прадстаўнікоў нечакана раскрыў гэтую лічбу, адказваючы на пытанне дэпутата, хаця мог ухіліцца. А пасля Мінфін, нібыта апраўдваючыся, апублікаваў дакумент з тлумачэннем, куды пайшлі сродкі. Мінфін суцяшае, што 380 млн рублёў, то бок 70%, былі ўкладзеныя ў развіццё інфраструктуры: у 12 спартовых аб’ектаў, сярод якіх комплекс “Мінск-Арэна”, “Чыжоўка-Арэна”, Палац спорту і г. д. Але калі не было б Еўрапейскіх гульняў, не было б і гэтых расходаў.\nЦі патрацілі б гэтыя грошы на дзіцячыя садкі, школы і лякарні? Думаю, што не.\nАлесь Лагвінец, грамадска-палітычны дзеяч, палітолаг:\n— Сярэдні беларус нічога ад правядзення Еўрагульняў не згубіў, улічваючы, як улады прымаюць рашэнні, як фармуецца і размяркоўваецца бюджэт.\nГэта было пераважна ўнутранае мерапрыемства і піяр-кампанія ўладаў, калі ў перадвыбарчы год грамадству адпраўляюць пасланне: маўляў, мы ведаем, як падтрымліваць стабільнасць у краіне.\n— Трэба ўзгадаць, як Мінск атрымаў права правесці Еўрапейскія гульні. Пасля Азербайджану іх прапанавалі правесці Галандыі — яна адмовілася, потым Расіі, але там быў допінгавы скандал, таму забракавалі.\nТады Лукашэнка вырашыў браць.\nНаступныя Еўрапейскія гульні плануюцца ў Кракаве, але там сапраўдная дэмакратыя, і мэр не хоча іх праводзіць, кажа, што гульні не патрэбныя гораду.\nЦі пайшлі Еўрапейскія гульні на карысць нацыянальнай незалежнасці Беларусі?\n— Наша краіна цяпер знаходзіцца ў такім мінусе, што невялічкія зрухі да плюсу могуць падавацца велізарным прагрэсам. Верагодна, як палітычная кампанія, Еўрапейскія гульні крышку паўплывалі на міжнародны інвестыцыйны бізнэс, бо ў спорце круцяцца вялікія грошы. Наперадзе Чэмпіянат свету па хакеі сумесна з Латвіяй, можа, яшчэ нейкія спартыўныя мерапрыемствы.\nУ грамадства ж не было цікавасці да Еўрагульняў. Цэнтр горада заставаўся "мёртвым", жыццё мінчукоў гэтая падзея не закранула. І гэта ўражанне не маё, а адного з замежных дыпламатаў.\n— На Чэмпіянат свету па хакеі ў 2014 годзе сапраўды прыехала многа фінаў, шведаў, чэхаў. Цяпер — не. І нават калі БТ лавіла на вуліцы нейкіх замежнікаў, то імі аказваліся свяакі спартсменаў. Афіцыйная статыстыка кажа, што Еўрагульні наведвалі 12 000 замежных гасцей. Але тут варта нагадаць, што з іх — 4000 спартсмены, а яшчэ сваякі і члены дэлегацый, і толькі нейкая частка — турысты. Гэта адзін з аб’ектыўных правалаў Еўрагульняў.\nЗ замежных лідараў на адкрыцці прысутнічалі толькі Додзік — былы прэзідэнт Рэспублікі Сербскай Босніі і Герцэгавіны і Дадон — прэзідэнт Малдовы, на закрыцці — Пуцін і лідары Таджыкістана, Арменіі. Гэта нельга назваць прарывам, дыпламатычным поспехам. Наадварот, атрымаўся скандал, бо беларускае тэлебачанне, пералічваючы кіраўнікоў замежных краін, назвала прэзідэнта Чэчні і паказала сцяг Косава.\n— Для Лукашэнкі, які выступаў на адкрыцці і закрыцці, Еўрагульні сталі трыбунай, каб заявіць пра амбіцыі Беларусі ў новым светапарадку, заняць месца міратворцы і на вялікую аўдыторыю агучыць іміджавыя пасланні. Ён пачаў казаць, што ў нашым рэгіёне неспакойна, і суседзі ў нас розныя, але мы не прыносім нікому тэрытарыяльных праблем…\n— Сказаў гэта Пуціну ў твар!\n— А Пуцін мае выключнае значэнне для Лукашэнкі і яго рэжыму. Да яго візіту заўсёды рыхтуюцца, бо сёння Расія застаецца асноўным спонсарам знаходжання Лукашэнкі на кіруючым пасту і пры жаданні можа адносна лёгка пазбавіць яго ўлады і пакласці канец славутай стабільнасці ў Беларусі.\n— То бок Лукашэнка скарыстаўся тым, што цяпер яго слухаюць шмат людзей. І пасыл гучаў так: “Прыязджайце ў Беларусь, каб слухаць цішыню і бачыць чысціню”.\nАле літаральна за тыдзень да Еўрагульняў здарыўся яшчэ адзін фатальны правал — раcстрэл Жыльнікава. Нельга раcстрэльваць людзей і ў той жа час праводзіць мерапрыемствы, скіраваныя на імідж краіны як міратворцы.\n— Але зараз, у адрозненні ад Чэмпіянату свету па хакеі, актывістаў не затрымлівалі і не садзілі на суткі. І нават калі палітычныя дзеячы правялі акцыю, іх акуратна “запакавалі” і выпусцілі праз гадзіну.\nЯк асвятлялі Еўрагульні міжнародныя СМІ?\n— Я спецыяльна пашукаў і знайшоў толькі некалькі артыкулаў, прысвечаных Беларусі і Еўрагульням. Адзін з іх аўтарства Юрася Карманава быў апублікаваны ў The Washington Post, другі, грунтоўны пра краіну, але з негатыўнымі ацэнкамі эканамічнага і гуманітарнага складніку, выйшаў на Euronews. У дацкай прэсе з’явіўся вялікі матэрыял, вельмі крытычны. ВВС ўзгадвала пра Еўрапейскія гульні, але не зрабіла адмысловай рубрыкі і не пісала нічога пра краіну, толькі пра асобныя віды спорту, дзе выступалі брытанскія атлеты. Яшчэ адна французская газета запрашала глядзець Еўрагульні анлайн на сваім сайце.\n— Яшчэ быў артыкул у The New York Times пра тое, што ў спаборніцтвах па настольным тэнісе трэцяе месца выйграла 55-гадовая прадстаўніца Люксембургу кітайскага паходжання.\nУвогуле, калі даць спартыўную ацэнку Еўрагульням, то гэта была нейкая альтэрнатыўная спартыўная рэальнасць.\nРасія парамагла па колькасці здабытых медалёў, Беларусь заняла другое месца — 69 медалёў, 24 з іх — залатыя. Калі ж узгадаць апошнюю Алімпіяду ў Рыя-дэ-Жанейра, то наша краіна мела там усяго 1 золата, 4 срэбры і 4 бронзы. А другое месца на тых Алімпійскіх гульнях з 27 залатымі медалямі заняла Велікабрытанія. А цяпер яна толькі на 9-м месцы.\nТо бок самая вялікая пасля ЗША спартовая краіна ў свеце мае на Еўрагульнях толькі 6 залатых медалёў, а Беларусь 24! Пра што гэта сведчыць? Пра тое, што сюды з Францыі, Англіі, Германіі прыехалі несур’ёзныя спартсмены, трэцяй катэгорыі.\nЧаму не спрацавала рэклама?\n— Па-першае, гэта не Чэмпіянат свету па футболе альбо хакеі, а маладыя спаборніцтвы, якія яшчэ не набылі міжнародны аўтарытэт. У гульнях удзельнічалі спартсмены, якія не маюць вялікіх амбітных планаў. Міжнародныя зоркі рыхтаваліся да іншых турніраў.\nПа-другое, Беларусь, як арганізатар, мела права выбраць свае віды спорту, якія яна можа тэхнічна забяспечыць і дзе мае добрыя шанцы. Таму ў нас 69 медалёў.\n— Ёсць яшчэ медыйны складнік. Беларусь цяпер не фігуруе ў еўрапейскай інфармацыйнай прасторы ні ў станоўчым, ні ў адмоўным сэнсе. Нашу краіну ніхто не ўзгадвае, не абмяркоўвае. Наша месца, відавочна, заняла Украіна.\nШто ўлады зрабілі, каб прывабіць турыстаў? Толькі ролікі на Euronews — і ўсё. Ніякай паслядоўнай працы па стварэнні іміджу не вядзецца. Нідзе не гучыць, што Беларусь — спартовая краіна, дзе паважаюць спорт, дзе ўвесь час адбываюцца спартовыя падзеі, і калі ты — спартовы турыст, то не мусіш прапусціць Еўрапейскія гульні. Такога не было.\nЯк беларусам ператварыцца ў спартовую нацыю?\n— Затое ўвесь тыдзень на БТ быў спорт і ні слова пра ўраджай! Упершыню ўсе праграмы прысвячаліся выключна спаборніцтвам.\nУ Беларусі спортам рэгулярна цікавяцца 2-4% насельніцтва. На чэмпіянат краіны па футболе прыходзяць 500-700 чалавек, максімум 1200. І наведвальнасць, як адзначаюць спартовыя аглядальнікі, падае.\nДля параўнання, у правінцыйным гарадку Галандыі паглядзець футбольны матч збіраюцца 20 000 заўзятараў, у ЗША пабалець за ўніверсітэцкую баскетбольную каманду прыходзяць 30 000 чалавек.\nТакога ў нас няма. Цікавасць да спорту ідзе хвалямі. Выйграў “БАТЭ” у “Баварыі” — яна ўзрасла, потым знікла. Гэта асаблівасць нацыянальнага характару. У звычайным жыцці беларусаў спорту фактычна няма, стаўленне да яго скептычна-пасіўнае. Еўрапейскія гульні сітуацыю не выправілі. Нават калі для жыхароў рэгіёнаў Еўрагульні і былі падзеяй, гэта не значыць, што яны надалей будуць прыязджаць у Мінск на матчы па футболе.\n— Каб нацыя стала спартыўнай, трэба прадпрымаць нейкія высілкі. Гэта прадэманстравалі ісландцы, якія за 10 год пераўтварыліся ў аматараў спорту. Але ўсё пачыналася не з Еўрагульняў, а з заахвочвання дзяцей хадзіць у спартыўныя секцыі. Менавіта там зараджаецца любоў да спорту, і ён становіцца часткай жыцця.\nМожна пабудаваць Лядовы палац, але гэта не тое ж, што хакейная школа.\n— На думку многіх эканамістаў, Алімпіяда ў Грэцыі стала адным з штуршкоў да знакамітага фінансавага крызісу. Краіна патраціла на яе велічэзную суму — больш за 8 млрд еўра. І паколькі Грэцыя таксама не спартыўная, большасць пабудоў не выкарыстоўваліся пасля. Гэта сапраўды былі выкінутыя грошы.\nДругі прыклад — 50 млрд долараў на Алімпійскія гульні ў Расіі. Пасля заканчэння Алімпіяды ў Сочы здарыўся Крым. Гэтыя падзеі сталі прычанай таго, што ў краіне на працягу пяці гадоў даходы насельніцтва падаюць.\nЦі ёсць станоўчыя моманты?\n— З станоўчых момантаў можна прывесці колькасць з’едзенага на Еўрагульнях. Заўзятары з’елі больш за 23 тоны шашлыку, 36 тон каўбасак і курыных крыльцаў грыль, тады як на Чэмпіянаце па хакеі ў 2014 годзе толькі 16,5 тоны шашлыку і 34 тоны каўбасак і курыных крыльцаў. А раз турыстаў было значна менш, з’елі гэта ўсё беларусы ў фан-зонах. То бок ніякія гэта не "галодныя гульні", як іх назвалі ў сацсетках, а сытыя.\nИнициатор исследований интернет-аудитории рассказал, почему прекратил сотрудничество с Gemius\nУбийство Павла Шеремета: версии и фигуранты громкого дела


03 травень 2017, 19:26\n«Лічу, што гэта вельмі варты ўвагі грамадзтва фільм, бо грамадзтва павінна ня толькі бачыць сёньняшнія крокі тых, хто імкнецца да дэстабілізацыі, але бачыць і тое, што можа заўтра быць», — сказала Лілія Ананіч карэспандэнту Свабоды.\n18 былых актывістаў «Белага легіёну» ўжо месяц за кратамі, прычым дакладна невядома, паводле якога абвінавачаньня: у падрыхтоўцы беспарадкаў ці ва ўдзеле ў незаконным узброеным фармаваньні. У якасьці доказаў віны БТ паказала зброю, якая нібыта належыць актывістам «Белага легіёну». Між тым сваякі затрыманых «легіянэраў» лічаць гэты ананімны фільм фальшыўкай.\nЛілія Ананіч узяла ўдзел 3 траўня ў адкрыцьці выставы «СМІ ў Беларусі» ў выставачным комплексе «Белэкспа». Дэвіз выставы — «Нам давяраюць!» — прысутнічае ў афармленьні выставачнага павільёна, на афіцыйных паперах форуму і ў прамовах чыноўнікаў, якія адкрывалі мерапрыемства.\nЛілія Ананіч сказала, што на інфармацыйнай прасторы Беларусі дзейнічаюць звыш 1600 друкаваных мэдый і што дзякуючы разьвіцьцю сучасных інфармацыйных тэхналёгій у Беларусі кожны можа атрымаць тую інфармацыю, «якая яму сама цікавая, зьмястоўная і абʼектыўная».\nЦі сапраўды дзяржаўным мэдыям давяраюць чытачы і тэлегледачы?\nГісторык Зьміцер Дрозд, які наведаў выставу, так адказаў на пытаньне, ці давярае ён дзяржаўным СМІ Беларусі.\n«Не, асабліва пасьля апошняга фільму ў стылі „Жалезам па шкле“. Раней здавалася, што сытуацыя зьмянілася, але — зноў. Нешта мантажуюць, выкарыстоўваюць апэратыўныя здымкі, людзей кампрамэтуюць, яшчэ да суду ствараюць пра іх пэўнае меркаваньне. Гэтак было пра „Белы легіён“, гэтак жа паказваюць любую акцыю апазыцыі: альбо замоўчваюць, альбо ня кажуць праўды. Тут прамоўца з Баўгарыі выступаў і нагадаў, што сёньня міжнародны дзень свабоды слова. Але мяркую, што адносна Беларусі ня скажаш, што тут ёсьць свабода СМІ. Нават па тым гэта бачна, што на выставе зусім няма незалежных мэдый, толькі афіцыйныя. Магчыма, у мяне спэцыфічнае кола знаёмых і сваякоў, але яны ўсе вельмі скептычна ставяцца да заяваў, што ў нас ёсьць свабода СМІ. Нават пераходзяць на сьмех, калі гучаць такія заявы».\nЁсіф Сярэдзіч: Марнаваньне часу і грошай\nНа выставе, якая праходзіць ужо 21-шы раз, зноў не прадстаўлена ніводная незалежная газэта і толькі некалькі мясцовых электронных СМІ, як «Вектор» з Наваполацку.\nЧаму незалежных газэт няма на выставе «СМІ ў Беларусі»?\nМіністар інфармацыі Лілія Ананіч на гэтае пытаньне адказала так:\n«Выстава адкрытая для ўсіх, хто жадае ў ёй удзельнічаць. Калі ласка. А чаму яны не пажадалі, спытайце ў іх».\nГалоўны рэдактар «Народнай Волі» Ёсіф Сярэдзіч пракамэнтаваў сытуацыю карэспандэнту Свабоды праз тэлефон:\n«Па-першае, упершыню чую, каб «Народную Волю» запрашалі на такую выставу. Нядаўна даведаўся, што яна адбудзецца, але зноў афіцыйнага запрашэньня нам не было.\nДругое. Скажу шчыра: усе гэтыя выставы і імпрэзы, зьвязаныя з Днём друку 5 траўня — марнаваньне часу і грошай. Чым ладзіць такія мерапрыемствы, лепш бы ў Адміністрацыі прэзыдэнта і ва ўрадзе задумаліся, каму перадаць гэтыя грошы на пэўныя патрэбы. У краіне мільён праблем, і ад таго, што 50 чыноўнікаў пакрасуюцца перад камэрамі, яны ня вырашацца.\nПакуль год за годам праходзяць гэтыя выставы, у раёнах усе дзяржаўныя СМІ перайшлі на расейскую мову, ніводнай цалкам беларускамоўнай газэты не засталося. Каго яны нам рыхтуюць, якую зьмену? Хіба ня гэта будзе пятая калёна супраць незалежнасьці краіны? Таму скажу шчыра, нават калі б і было запрашэньне на такую выставу, мы б у ёй ня ўдзельнічалі».\nПра што піша «Астравецкая праўда»?\nСярод дзяржаўных раённых мэдый, якія бяруць удзел у выставе, — «Астравецкая праўда», якая выходзіць у райцэнтры Астравец Гарадзенскай вобласьці. Рыта кажа, што працуе ў газэце, а на выставе нават сваім выглядам рэклямуе газэту. Распытваю ў калегі, ці маюць яны магчымасьць трапіць на будоўлю Астравецкай атамнай станцыі?\nРыта кажа, што вольнага доступу на будаўнічую пляцоўку няма, але можна пісаць заяўкі, якія разглядаюць і збольшага задавальняюць.\nЦі пісала газэта пра пашкоджаны корпус рэактара?\nЖурналістка згадала, што паведамленьні пра гэта былі. А вось пра чарнобыльскія акцыі, якія прайшлі па Беларусі 26 красавіка, газэта не паведамляла.\nНа адным зь мітынгаў у Менску прагучала думка, што Астравецкая АЭС можа паўтарыць лёс Чарнобыльскай станцыі, таму што будуецца з парушэньнямі ды на тэрыторыі, дзе здараюцца землятрусы. Такіх апасеньняў Рыта не падзяляе. «Мяркую, з Чарнобыля зрабілі выснову, у нас жа добрыя спэцыялісты», — кажа дзяўчына.\n— А што вы пішаце пра атамную станцыю?\n— Што даюць, тое і пішам, — адказала Рыта з «Астравецкай праўды».\nПачын міністра Шуневіча падтрымалі курсанты\nНемалое месца на выставе займаюць выданьні Міністэрства ўнутраных спраў, у тым ліку газэта «На страже». Фотажурналістаў ды іншых наведнікаў, аднак, больш зацікавіла група міліцыянтаў у форме розных часоў. Сярод іх — супрацоўнік у форме НКВД 30-х гадоў, калі адбываліся масавыя рэпрэсіі. Летась у такой форме на адным з парадаў у Менску быў заўважаны міністар унутраных спраў Беларусі Ігар Шуневіч. У такой самай форме былі і супрацоўнікі НКВД на фатаздымках, якія ў лютым вывешвалі на агароджы будоўлі абаронцы Курапатаў.\nПытаюся ў былога супрацоўніка МУС, а цяпер журналіста: хіба тут ёсьць чым ганарыцца?\n«Ну, такая гісторыя. Так, былі такія часы. Але і да таго стралялі, і цяпер страляюць», — сказаў калега.\nУ форму сталінскіх часоў апранулі на выставе курсантаў міліцэйскай школы. Хлопцы сьціпла ўсьміхаюцца, даюць сябе фатаграфаваць. Ці ведаюць яны пра Курапаты? У дзяржаўных СМІ пра гэта амаль ня пішуць.


6 ключавых характарыстык бізнес-лагатыпа | Martech Zone\nКалісьці, кажучы пра лагатыпы, легендарны дызайнер лагатыпаў IBM, UPS, Enron, Morningstar, Inc., Westinghouse, ABC і NeXT сказаў наступнае:\nЛагатып не прадаецца, ён ідэнтыфікуе.\nКаб найбольш поўная і рэпрэзентатыўная ідэнтычнасць вашага брэнда, кожная функцыя ў вашым дызайне лагатыпа павінна існаваць па прычыне. Кожны аспект павінен нешта расказваць пра ваш брэнд. Выбраная форма, абраныя колеры і абраныя шрыфты павінны быць часткай цэльнага і лаканічнага апавядання брэндаў.\nЗ гэтай мэтай мы вызначылі шэсць характарыстык, якія робяць дызайн лагатыпа прывабным, запамінальным і звязаным з вашым брэндам.\n1. Просты і выразны\nПрастата - гэта галоўнае. Наколькі складаны мозг чалавека, ён аддае перавагу прастаце. Шаблоны і паўтарэнне - іх рэчы. Паколькі ён апрацоўвае інфармацыю з шалёна хуткай хуткасцю, простая канструкцыя не прымушае мозг напружана працаваць. І паколькі яму так падабаецца простая канструкцыя, мозг яе выдатна памятае, можа лёгка яе апрацаваць і выдатна зразумець.\nСтварыць просты дызайн лагатыпа складана, чым стварыць складаны. Ваша мысленне павінна быць цалкам чыстым і ўспрымальным, каб прыйсці да простых ідэй. Падумайце пра Microsoft, Nike і Target і г. д. Простыя ідэі, без фанфараў і ідэальнае адлюстраванне думкі, якая стаіць за брэндам.\nШто робіць лагатып эфектыўным пры перадачы брэнда, так гэта не шмат убудаваных у яго элементаў дызайну. Яго адсутнасць, але пры гэтым ёсць магчымасць сказаць столькі ж, што робіць яго эфектыўным лагатыпам.\nZaheer Dodhia, заснавальнік LogoDesign.net\nАкрамя таго, ваша простая ідэя павінна быць унікальнай. Ён павінен належаць толькі гэтай марцы. Калі людзі глядзяць на гэта, яны павінны думаць не пра што іншае, як пра ваш брэнд.\nКаб стварыць такі дызайн, ваша даследаванне павінна быць дбайным. Даведайцеся пра тое, што зрабілі вашыя канкурэнты, і пазбягайце паўтарэння іх дызайну. Акрамя таго, даведайцеся як мага больш пра ваш марка. Зразумець, пра што ідзе гаворка, а потым данесці да палатна.\nРэсурсы па дызайне лагатыпаў\n2. Адпаведныя сігналы бізнесу\nКожны абразок, колер ці шрыфт, які вы робіце пры распрацоўцы лагатыпа, перадае паведамленне. Форма трыкутніка перадае лідэрства і дамінаванне; кола пазачасавасць і цэласнасць. У кветак, апельсін вясёлы і актыўны, а сіні супакойвае. І гэтыя значэнні змяняюцца, калі вы змяняеце адценне і адценне. Такім чынам, выбар асаблівасцей, якія трэба дадаць да лагатыпа, павінен быць вельмі прадуманым і свядомым працэсам.\nСкажам, вы хочаце стварыць лагатып рэкламнай фірмы і хочаце перадаць творчасць і лідэрства, а таксама цікавую індывідуальнасць брэнда. Вы можаце вырашыць прызначыць розныя функцыі, каб клапаціцца пра розныя дзелавыя прыкметы. Напрыклад, ваша рэкламная форма лагатыпа можа перадаць лідэрства, а выбар шрыфта - творчы. Веселы аспект можна адправіць праз выбар колеру і г.д.\nПа сутнасці, вы павінны быць у курсе, чаму вы робіце выбар дызайну, які вы робіце, і гарантаваць, што кожны з іх распавядае пра свой унікальны аспект брэнда.\n3. Адпаведны прамысловасці і брэнду\nШто можа быць добры дызайн лагатыпа для адной галіны можа стаць поўнай катастрофай для іншай. Ствараючы дызайнерскую стратэгію, падумайце пра галіну, да якой належыць ваш брэнд. Тады абярыце неабходныя для дызайну рэчы, якія адпавядаюць гэтай галіне.\nНапрыклад, калі вы ствараеце інжынерны лагатып, выкарыстоўвайце механічныя значкі і сімвалы. Прамая тыпаграфіка, якая выглядае імпазантна, і выбар колеру, які альбо нейтральны, альбо перадае адчуванне грубасці. Ваша дызайнерская ідэя таксама павінна адпавядаць асобе брэнда, якую вы хочаце выбраць. Ваш выбар дызайну для простага і разбуральнага брэнда будзе цалкам адрознівацца.\n4. Маштабуецца для брэндынгу\nДызайн лагатыпа адлюстроўваецца на некалькіх маркетынгавых платформах для максімальнага ўздзеяння і эфектыўнае ўспрыманне брэнда. Ваша лагатып можа быць дзе заўгодна, пачынаючы ад малюсенькіх месцаў, як на латку для значкоў прыкладання, да масіўных палотнаў, такіх як гарадскі рэкламны шчыт. Такім чынам, стварыце дызайн, які досыць просты і зразумелы, каб людзі не мелі ніякіх праблем з яго выяўленнем і разуменнем, незалежна ад яго памеру і дзе ён адлюстраваны.\nІншымі словамі, ён павінен быць маштабуецца і рэагаваць. Калі вы нанялі графічнага дызайнера для лагатыпа вашага брэнда, папытаеце іх даслаць вам арыгінальныя файлы дызайну, каб вы маглі мець поўную свабоду ў маштабаванні вашага лагатыпа ўверх ці ўніз. Калі вы атрымліваеце лагатып у Інтэрнэт-службе вытворцы лагатыпаў, пераканайцеся, што выбралі дызайнерскі пакет, які дае вектарны файл лагатыпа. Вектарны фармат захоўвае якасць дызайну пры захаванні маштабу лагатыпа.\n5. Універсальны для маркетынгу\nЭфектыўны лагатып брэнда павінен адрознівацца. Калі вы вылучыце яго асаблівасці альбо зменіце колер альбо макет, ён усё роўна павінен захаваць свой выразна выраблены дызайн. Зноў разгледзім лагатып Apple. Каб адсвяткаваць Месяц гонару, лагатып адлівае звычайнымі землянымі тонамі і прымае яркія колеры вясёлкі. Але форма значка яблыка ўсё яшчэ адрозніваецца - таму мы ведаем, якая гэта марка.\nРаспрацоўваючы лагатып брэнда, падумайце, ці могуць розныя функцыі працаваць самастойна, альбо калі яны мяняюцца месцамі. Варыяцыі лагатыпа дазваляюць адзначаць важныя выпадкі, азначаць важную падзею альбо быць удзельнікам большага руху, павялічваючы пры гэтым ваш брэнд і ніколі не адмаўляючыся ад ідэнтычнасці брэнда.\nПрафесійна распрацаваны дызайн брэнда павінен утрымліваць такія варыянты лагатыпа, як дызайн толькі для значкоў, чорна-белы варыянт колеру, аднакаляровы варыянт, варыянт толькі з імем і гэтак далей.\n6. Запамінальны для лепшага адклікання\nКалі дызайн лагатыпа просты і выразны, гэта павялічвае запамінанне. Прастата дазваляе лёгка зразумець, а выразны знешні выгляд дае нам што-небудзь унікальнае, на чым можна засяродзіцца. Калі яны збліжаюцца, мы атрымліваем унікальны дызайн, які лёгка ўспомніць. Усе вядомыя дызайны лагатыпаў у свеце валодаюць такой якасцю.\nСтварыць запамінальны дызайн няпроста, але гэта крытычна важна. Вы не хочаце, каб лагатып вашага брэнда згубіўся ў моры дызайнерскай ідэнтычнасці брэнда. Дзякуючы свядомаму балансу колераў, формаў, шрыфтоў і стыляў, стварыце выгляд брэнда, які застанецца ў свядомасці людзей яшчэ доўга пасля таго, як яны ўбачылі лагатып. Гэта павінна зрабіць уражанне на першыя некалькі кавалачкаў секунды.\nДля мяне менавіта гэтыя 6 ключавых характарыстык павінны быць у дызайне лагатыпа, каб зрабіць яго эфектыўным. Што б вы яшчэ дадалі? Вечнасць - яшчэ адна выдатная асаблівасць, якая дазваляе падтрымліваць ваш лагатып на доўгія гады. І калі вы імкнуліся выканаць гэтыя 6 галоўных запаведзяў добрага дызайну лагатыпа, хутчэй за ўсё, вы ўжо стварылі пазачасавы вобраз.\nТакім чынам, крычыце ў каментарах, якая асаблівасць вы лічыце самай важнай, і рухае наперад ідэнтычнасць брэнда.\nКлючавыя словы: яблык лагатыплагатып apple prideбізнес-лагатыпдызайн лагатыпалагатыпхарактарыстыкі лагатыпаДызайн лагатыпаЛагатыпыMicrosoftMicrosoft лагатыпНайкмішэнь\nШто такое персаналіі пакупнікоў? Навошта яны вам? І як іх стварыць?


WJM - Новы дызайн чорна-белы чахол для навушнікаў Просты 3D сіліконавы чахол для airpod Чехол для airpods pro\nВельмі перадавыя тэхналогіі прымяняюцца пры праектаванні, вытворчасці і тэсціраванні навушнікаў новага дызайну з чорным белым футлярам Pro. Накрыйце просты 3D-сіліконавы чахол для airpod. З праверанай якасцю і шматфункцыянальнымі функцыямі яго можна знайсці ў вобласці (-ах) аксесуараў для навушнікаў .\nДля больш эфектыўнага і стабільнага вытворчасці прадукту ўкараняюцца і ўдасканальваюцца самыя сучасныя тэхналогіі. Новая канструкцыя чорна-белага футляра для навушнікаў Pro Накрыйце просты 3D-сіліконавы чахол для Airpods, які выдатна функцыянуе ў сцэнары(ах) прымянення Case for Airpods pro. Высокакласныя тэхналогіі дапамагаюць нам забяспечыць новы дызайн чорна-белага футляра Pro навушнікаў. Накрыйце просты 3D-сіліконавы чахол для якасці airpod, павысіць эфектыўнасць вытворчасці і скараціць працоўную сілу. Ён шырока выкарыстоўваецца ў вобласці (-ах) аксесуараў для навушнікаў. Шэньчжэнь WJM сілікон&Plastic Electronic Co., Ltd. прытрымліваецца карпаратыўнага духу "прагматызму".& інавацыі» і накіраваны на стварэнне пераваг для нашых зацікаўленых бакоў. Шэньчжэнь WJM Silicone, абумоўлены жорсткай канкурэнцыяй на рынку&Plastic Electronic Co., Ltd. цвёрда перакананы, што мы павінны засяродзіцца на R&D і распрацоўваць новыя тэхналогіі для адаптацыі да тэндэнцый рынку.\nФірмовая назва: WJM Нумар мадэлі: сіліконавы чахол для airpods\nТып: Вокладка Матэрыял: Сілікон\nМесца паходжання: Гуандун, Кітай Назва прадмета: Тоўсты чахол для навушнікаў другога пакалення\nВага: 90 г MOQ: 200 шт\nЛагатып: Індывідуальныя канструкцыі Ключавыя словы: сіліконавы чахол для airpod\nФункцыя: Анты-шок, абарона для airpods Узор: прымальна для прадастаўлення\nАддзел прэс-формаў: У доме, ЧПУ& EDM атэстацыя: цэ\nВысакаякасны пластыкавы чахол для навушнікаў з водным друкам з лагатыпам для Apple Airpods\nКлючавая кропка прадукту\nПрыгожыя выявы кветак чахлы для ПК для airpods1/2\nПластык для ПК


17 красавік 2013, 21:50\nМястэчка Парэчча ўражвае адразу дагледжанасьцю сваіх фасадаў. Як быццам тут нядаўна адбыліся якія «Дажынкі». Насамрэч яркасьць дахаў і сьвежасьць шыльдаў тлумачыцца проста. Летась быў 150-гадовы юбілей Беларускай чыгункі. Ад сьвежапафарбаванага вакзала, які сваім архітэктурным абліччам упрыгожыў бы любы беларускі горад, разыходзяцца дзьве вуліцы.\nНа якіх старасьвецкія камяніцы суседнічаюць са старымі драўлянымі хатамі і новымі катэджамі. Першая кабета, што я сустрэў раньняй парою, з радасьцю расказала, чым жыве сёньняшняе мястэчка, і нават зазірнула ў гісторыю. Сама яна сьпяшалася на працу ў адзін з санаторыяў.\n— У нас асноўны занятак насельніцтва — гэта пэдагогіка і мэдыцына. Сярэдняя школа, лягеры, базы адпачынку. Таму працоўных рук пастаянна не хапае. Не хапае кухараў, афіцыянтаў, санітарак. Лес дапамагае нам. Грыбы, лісічкі.\n— Вакзал які ў вас клясны!\n— Яго ж пабудавалі пазаплянава. Калі было паўстаньне Каліноўскага. А праўда ці няпраўда?\n— Гэта калі расейскія ўлады перакідвалі войскі?\n— Тут жа здымаўся «Мяне клічуць Арлекіна»…\n— «Чужая бацькаўшчына»…\n— «Чырвоны ровар». А вось дом пекара. Кажуць так.\nЯ застаўся сфатаграфаваць дом пекара — двухпавярховую камяніцу з бальконам, у душы парадаваўшыся такой абазнанасьці ў гісторыі звычайнай кухаркі з санаторыя. Прычым ня толькі ў гісторыі краіны, але і ў гісторыі кіно.\nПецярбурска-Варшаўскую чыгунку пачалі будаваць паводле ўказу Мікалая І «Палкіна» ў 1852-м годзе. І ня толькі дзеля паслуг пасажырам. Імпэрыя імкнулася да вайсковага панаваньня ў неспакойных заходніх губэрнях. Рух на беларускім участку адкрыўся 27 сьнежня 1862-га. Амаль напярэдадні паўстаньня. І чыгунка адыграла ў ім сваю ролю.\nРасейскія войскі ў мяцежны край перакідалі эшалёнамі.\nФасоністы высокі фасад вакзалу праглядаецца ў Парэччы амаль зь любой ускраіны. Нават у Горадні не пабудавалі такога чыгуначнага палаца. Чаму? Вось што пісаў гарадзенскі гісторык, народжаны падчас паўстаньня, Яўстафі Арлоўскі ў сваёй кнізе «Гродзенская даўніна»:\n«Чыгунка Пецярбург — Варшава была пабудаваная кампаніяй францускіх інжынэраў, у ліку якіх шмат палякаў з францускімі пашпартамі. Гэтым складам інжынэраў-будаўнікоў тлумачацца многія незразумелыя на першы погляд акалічнасьці. Напрыклад, пабудова за трыццаць вёрстаў ад Горадні велізарнай другакляснай станцыі Парэчча — і пры ёй вялікай колькасьці чыгуначных складоў і майстэрняў; між тым у Горадні была пабудавана малюсенькая трохклясная станцыя. Тое ж самае і на станцыі Лапы. Справа тлумачыцца вельмі проста: гэтая мясцовасьць была зручнай для арганізацыі цэнтру польскай патрыятычнай дзейнасьці. Да таго ж Парэчча зьвязана грунтовай дарогай зь лячэбнай мясцовасьцю Друскенікі, якая ў той час была цэнтрам вышэйшага польскага грамадзтва ў Заходнім краі, а дрымучыя лясы, што цягнуліся тады паабапал чыгункі, палягчалі забесьпячэньне паўстанцаў зброяй».\nПарэцкі вакзал, напэўна, самы любімы вакзал у беларускіх кіношнікаў. І зразумець іх можна. Лепшага прамысловага краявіду, дзе сучаснасьць нічым сябе не выдае, ня знойдзеш. Я тут быў не ўпершыню. У 1982-м годзе я здымаўся на гэтым самым пэроне. У фільме Валерыя Рыбарава «Чужая бацькаўшчына». Я стаяў на тым самым месцы, адкуль сышоў трыццаць гадоў таму назад. Але магіі вяртаньня ў дзяцінства не адбылося. Занадта бязьлюдна было на пэроне. Занадта ціха навокал. І занадта яркімі фарбамі размалявалі станцыйныя будынкі. А яшчэ нечага ў краявідзе не хапала. Невысокі спадар, які апынуўся са мною на пэроне, аказаўся начальнікам станцыі. Ён і паведаміў мне, чаго не хапае. Зьнікла шыкоўная воданапорная вежа, што прастаяла тут амаль 150 гадоў. І не перажыла нашага часу.\n— Я на гэтым вакзале здымаўся ў фільме «Чужая бацькаўшчына». Помніце? Гасьцюхін?\n— Помню. І жанчына. Стэфанія Станюта.\n— Ваш вакзал такі знакаміты.\n— Толькі вежы не засталося. Яе адрамантавалі былі. Але ноччу пажар. Царскае дрэва. А чаго запалілася, да гэтае пары гадаюць.\nУ той вежы быў драўляны толькі верхні ярус. Які быў сэнс зносіць яе ўсю? Напэўна, каб не замінала юбілею.\nНа адной са старых парэцкіх вуліц жывуць дзьве ятроўкі. Гэта значыць — жонкі двух родных братоў, Уладзіслава і Юзэфа Камароўскія. Худзенькія, акуратныя пані. Абедзьве перайшлі дзявяты дзясятак, абедзьве ўдовы. І абедзьве — проста скарб успамінаў. Уладзіслава Камароўская, якая лічыць сябе полькай, заносячыся ўспамінамі ў міжваенны час, сьведчыць, што апалячыць Беларусь Пілсудскаму за 20 гадоў так і не ўдалося. Пальшчызна была толькі ў афіцыйных установах.\n— Ля царквы шэры дом, тут жыў Кісель. У яго быў магазын невялічкі. Дзе пошта старая, жыла такая Маеўска. Булкі пякла. Дзе два дубы стаяць, была кузьня. Тады кавалі былі вельмі важныя. З гэтага боку жыла Гітля. Яна таксама мела краму. Булкі прадавала. Царква тая самая, касьцёл той самы, вакзал той самы.\n— Якія мовы гучалі на вуліцах?\n— У школе вучылі па-польску.\n— А па-беларуску ў мястэчку не гаварылі?\n— Ну, як мы цяпер з вамі гаворым. Па-простаму. Толькі так і гаварылі. Вось калі пойдзем да школы, да касьцёла, да гміны…\n— Пераходзілі на польскую.\n— Не зусім. Бо як Пілсудскі заняў, колькі часу прайшло, ня ўсе вывучылі. Бо ня ўсе ў школу хадзілі. А Пілсудскі вельмі разумны. З чаго было пачынаць яму, як заваяваў?\nЮзэфа Камароўская ўспамінае, як канец мірнага жыцьця настаў з прыходам бальшавікоў. Арышты, высылкі. А я чарговы раз спрабую зразумець, чаму пасьля столькіх крыўдаў ад савецкай улады людзі сталі савецкімі?\n— Хто меў крыху кароваў і сьвіньняў, дык кулак. Забіралі і на белыя мядзьведзі, як казалі.\n— Я ніяк не магу зразумець. Як пасьля ўсіх гэтых жахаў, якія рабілі бальшавікі, людзі сталі савецкімі?\n— Перайначваліся. Паступова, паступова перакоўвалі. Ну хто хацеў ісьці ў калгас, на галадоўку? Кожны ж меў сваю зямлю і нешта рабіў на сваёй зямлі. Адзіналічнікаў пачалі раскулачваць. Нават было так: начальніку сельсавета, як норма якая — загад: ты павінен здаць столькі кулакоў. Быў плян.\n— А ўсе астатнія?\n— Было страшна. І немцы былі страшныя. І бальшавікі былі страшныя. Усё было страшна. Усе жылі ў страху. Ставілі ля ўлады такіх тупіцаў цёмных, непісьменных.\nБыло страшна. І немцы былі страшныя. І бальшавікі былі страшныя. Усё было страшна. Усе жылі ў страху\nНяўжо страх настолькі ўвайшоў у беларускія гены? Што людзі ўжо інстынктыўна абіраюць сабе ў кіраўнікі ня самага разумнага, ня самага прыгожага, ня самага багатага — але самага страшнага? І няўжо сёньняшняга кіраўніка пераможа толькі яшчэ страшнейшы?\nВайна вачыма дзіцяці — гэта, вядома, не вайна вачыма салдата. Але дэталі, якія заўважыла дзіця, сёньня здаюцца надзвычай важнымі. Працягвае Юзэфа Камароўская.\n— Быў такі выпадак. Адзін мужык нешта бярэ і накладвае ў рукі. І нясе ў жыта кладзе. А там з колцам гранаты ці міны. Потым хлапчукі, яны такія адважныя, клалі гэтыя гранаты ў агонь і рабілі «бум». Многія пакалечыліся. Многім пальцы паадрывала і вочы. Але чаму ён клаў на полі вось гэта? Везьці не хацеў? Ці назло, каб людзі натыкаліся? Але расказваю, што бачыла і запомніла.\n— А фронт ужо прайшоў?\n— Фронт прайшоў. Гэта ішлі тылы. І ён накідаў гэтых гранат. Я магу сказаць дакладна.\nВайна для тутэйшых жыхароў скончылася не ў 44-м, з прыходам Чырвонай Арміі. Яна працягвалася да 50-х гадоў. Насельніцтва вымушана было карміць людзей зь лесу. Банды з былых паліцаяў і тых, хто не хацеў служыць у Чырвонай арміі. Вось як цікава апісвае пані Ўладзіслава ролю замежнага радыё ў іхным лёсе.\n— Прыходзілі партызаны. Бандыты і рабаўнікі.\n— А хто яны былі? Польская Армія Краёва?\n— Не. Большасьць літоўцы. Таму што пры немцах літоўцы вельмі кепска сябе паводзілі. Дапусьцім, каля могілак стралялі людзей. Ня немцы. Ніводзін немец не застрэліў. Літоўцы-паліцаі. Два хлопцы пайшлі ў банду гэтую. Былі паліцаямі. Бо ў Германію вывозілі, яны не хацелі ехаць. Мелі радыё. «Вольная Эўропа» перадавала. «Трымайцеся, хутка будзе перамена!» Прыйшлі першыя рускія, гэты голас гаварыў — будзе перамена. Прыйшлі немцы — ізноў «трымайцеся». Ізноў прыйшлі рускія. Ізноў «трымайцеся». Гэта нарабіла «Вольная Эўропа». Гэтыя хлопцы слухалі, слухалі. А яны пабылі толькі тры месяцы паліцаямі. Яна не пасьпелі нічога зрабіць. Бо баяліся ў Германію зьехаць. І пайшлі ў лес. Дык аднаго неўзабаве забілі рускія. НКВДысты шукалі іх. Другога таксама забілі. А гэтыя літоўцы, солтыс былы, таксама наслухаўся «Вольнай Эўропы», пайшоў у лес. Прыйдуць — давай есьці. Бяз сэнсу жыцьця сядзелі. Гэта жах. Ты іх корміш. Апошняе ў цябе забіраюць. Дзяржаве трэба здаць, і яшчэ банда гэтая прыйдзе.\nКолькі разоў я чуў пра нелюдзяў, якія пад выглядам змаганьня з акупантамі лютавалі падчас вайны і пазьбеглі хоць якой адказнасьці за злачынствы пасьля яе. У Парэччы я з задавальненьнем пачуў нетыповую гісторыю са справядлівым канцом.\n— Былі два такія літоўцы. Яны пры Польшчы былі бандыты і злодзеі. У кагосьці кабана скрадуць, кагосьці паб’юць. Іх палякі пасадзілі ў турму. Прыйшлі рускія. Яны пакрыўджаныя, яны асуджаныя. Рускія і выпусьцілі тых бандытаў. Пакуль былі рускія, яны сядзелі ціха. А як прыйшлі немцы… Жыў каля Друскенік лясьнік, немец. Стары, кульгавы. І яны яго застрэлілі. Што гэта такое? Што ён вам зрабіў? За гэта немцы выбілі 49 чалавек. Там і помнік стаіць. Пасьля, як прыйшлі рускія, адзін у Парэччы стаў старшынёй сельсавету. Пісаў павесткі, каму ў войска. Але ня ведаю хто, але нехта яго застрэліў. А пасьля і другога. Самі людзі зьдзейсьнілі самасуд над імі. Сваю кулю яны заслужылі. Хто чым ваюе, той ад таго згіне.\nУ блуканьнях па мястэчку мяне чакала незвычайная сустрэча. На мяне ішоў немалады чалавек у расейскім вайсковым камуфляжы з агромністым арбалетам наперавес. Разгаварыліся. Былы дэсантнік і сапёр, былы ўдзельнік вайны ў Аўганістане, маёр у адстаўцы Іван Кавалюк. Сапраўдны салдат савецкай імпэрыі, сталініст і ненавісьнік Амэрыкі, кавалер двух ордэнаў Чырвонай Зоркі. Даведаўшыся, што я са Свабоды, стары салдат зацягнуў мяне ў свой гараж, дзе напаіў кавай, даў стрэльнуць са свайго арбалета — гэта ягоныя сардэчныя лекі, і гадзіну раскрываў мне вочы на бастыён усясьветнага зла. Гэта значыць — на ЗША. Мяне ж больш цікавіла канкрэтыка. І вось што я пачуў пра Аўганістан.\n— Вы верыце ў гэтыя страты — дваццаць тысяч?..\n— Страты былі значна большыя. Такога ня можа быць. Я калі першы раз туды трапіў, у Аўганістан, на другі дзень трэба было ў бой ісьці. А днём з намі павінны былі правесьці інструктаж. Дык за дзьве гадзіны, пакуль камандуючы арміяй гаварыў, даваў каштоўныя ўказаньні, прыбягае ад’ютант. «Таварыш камандуючы, там цэлую роту паклалі. Свае». «Як так атрымалася?» — «Ды вось, артылерыя свая накрыла». Хвілін пятнаццаць праходзіць, ізноў падбягае. «Таварыш камандуючы, над „зялёнкай“ верталёт зьбілі. Пятнаццаць чалавек загінула». Ён — колькі можна гаварыць! Ну ня трэба так нізка лятаць над «зялёнкай». Праходзіць яшчэ пятнаццаць хвілін, ізноў бяжыць. «Таварыш камандуючы, там у заторы ў поўным складзе падарваўся ўзвод на БТР». — «Як падарваўся?» — «Ну, вось. Выбухоўку паклалі зьверху брані. Ехалі, наляцелі на міну, выбухоўка здэтанавала — і ўвесь узвод». «Ну колькі можна! Распарадзіцеся, каб адправілі пахавальныя». Гэта за сорак хвілін столькі людзей страцілі! А колькі было правакацыяў, колькі здавалі інфармацыі са штабу арміі. Б…"\nРазьвітаўшыся з маёрам, які на памяць падараваў мне ўласнаручна зробленую драўляную лыжку, я накіраваўся ў бок вакзалу. Двухпавярховы дом па той бок чыгуначных пуцей знаёмы кожнаму, хто глядзеў фільм Валерыя Рыбарава «Мяне клічуць Арлекіна». Гэта значыць — палове беларусаў, як мінімум.\nУ гэтым доме жыў галоўны герой. Тады, у 80-я, той дом, як, дарэчы, і вакзал, быў жывапісна і натуральна абшарпаны. Сёньня ён стаіць атынкаваны і пафарбаваны. Я зазірнуў усярэдзіну.\nУ цёмным калідоры нічога не памянялася, здаецца, ад часоў пабудовы. Маладая прыемная жанчына выйшла з кватэры на кухню. І правяла мне экскурсію. Кухня — аблезлы пакой з сырымі сьценамі і печкай, якая больш чадзіць, чым грэе.\nВокны выходзяць на пэйзаж са скасабочанымі клецямі. Туалет — за парадным фасадам.\nДраўляная загаджаная буда, якая не відаць з пэрону.\nСама Людміла Абухоўская, так клічуць маю суразмоўцу, паўгода таму аўдавела. Муж памёр ад раку. Яна адна выхоўвае 15-гадовую дачку. Працуе Людміла прыбіральшчыцай у школе. На паўстаўкі. Атрымлівае 600 тысяч. І пры гэтым усім Людміла выглядае, ну, калі не пасьпяховай, дык цалкам задаволенай жыцьцём жанчынай. Як гэтаму навучыцца?\n— Вы са сваёй зарплатай…\n— Я шчасьлівая.\n— У гэтым палацы выпраменьваеце аптымізм.\n— Падзяліцца? А дзе ж усё астатняе ўзяць? А калі я не магу гэта ўзяць, дык што? Вешацца? А што, іншага няма? Той жа лес, тое ж возера. Людзі. Багатыя людзі, можа, горш жывуць. Бо ўсяго дабіліся, чаго хацелі. І ня бачаць нічога. Ні прыгажосьці, ні любові.\nЦывілізацыя — гэта шум. Усё гэта надакучае. У жыцьці зусім іншае патрэбна. Спакой і здароўе.\nСпакой і здароўе. Калі вам лёс падасца ня надта ўдзячным, зьезьдзіце ў госьці да Людмілы.\nА на гістарычным вакзале дзяжурная па станцыі Марыя перад прыходам гарадзенскага дызэля ўспамінае зусім іншае жыцьцё. Якое тут віравала так нядаўна. Міжнародны экспрэс, мітусьня памежнікаў.\n— Калісьці праз вашу станцыю хадзіў цягнік.\n— Ленінград — Варшава — Бэрлін. У нас на станцыі была мытня, памежная служба. Тады многа людзей езьдзіла. Рух быў. На Друскенікі, на Гародню.\n— Вы тыя часы ўзгадваеце з настальгіяй?\n— Вядома. Цяпер сядзіш бяз руху.\nТак. Калісьці адсюль можна было паехаць хоць у Бэрлін, хоць у Варшаву. Нават да Вільні два разы на дзень хадзіў дызэль. Літоўцы з палякамі ўжо даўно пабудавалі сваю чыгуначную ветку, пакінуўшы гэты ўчастак былой Пецярбурска-Варшаўскай дарогі без былога руху. І ажыць гэты вакзал зможа толькі ў той Беларусі, пра якую сёньня мала хто марыць у гэтым мястэчку.


Унутраныя іголкі для швейных машын\nВы тут: дадому -> прадукцыя -> Прамысловыя швейныя іголкі -> Унутраныя іголкі для швейных машын\nМы тэхнічная Taiwan Унутраныя іголкі для швейных машын вытворца, фабрыкі, пастаўшчык і экспарцёр. У залежнасці ад стабільных інвестыцый, найвышэйшай кампетэнцыі і добрае пасляпродажным абслугоўванне, мы зрабілі нас адным з вядучых вытворцаў і экспарцёраў у гэтай галіне. Мы абяцаем якасць прадукцыі і канкурэнтаздольныя цэны і своечасовую дастаўку для вас. Мы былі ўсталяванне доўгатэрміновых бізнес з нашымі кліентамі. Калі вы зацікаўлены ў любых стылях нашых прадуктах, калі ласка свабодна звязацца з намі.


РАЗГЛЯД СПРАВЫ НАМЕСЬНІКА СТАРШЫНІ КХП БНФ ПАПКОВА ПЕРАНЕСЕНЫ НА ЗАЎТРА\nАле да 16 траўня міліцыянты ніякіх прэтэнзіяў да спадара Папкова ня мелі. Толькі пасьля таго, як намесьнік старшыні Кансэрватыўна-хрысьціянскай партыі БНФ зьвярнуўся ў гарвыканкам з заяўкай на пікет на Кастрычніцкай плошчы, падпалкоўнік Гірэль сустрэўся са спадаром Папковым.\nСпадар Гірэль прыгразіў палітыку, што калі той не адмовіцца ад правядзеньня акцыі, прызначанай на 18 траўня, міліцыянты складуць на яго пратаколы і за 25 сакавіка, і за 26 красавіка — на падставе відэастужак.\nРадыё Свабода паведамляла, што 16 траўня афіцэры міліцыі ўварваліся ў кватэру спадара Папкова і гвалтам пацягнулі яго ў пастарунак. На наступны дзень Папкоў сам прыйшоў у суд і запатрабаваў адваката. Сёньня адбылося першае паседжаньне ў справе. Гаворыць Сяргей Папкоў:\n(Папкоў: ) "Судом гэта нельга назваць, гэта спроба пакараць за палітычную дзейнасьць. Далі загад радавым напісаць на мяне рапарты — як пагрозу за заяўку на 18 траўня. Людзі выйшлі і былі зьбітыя і затрыманыя. Ідзе запалохваньне, сапраўдны прэсінг. Парушанае ўсё заканадаўства, Канстытуцыя, прадаецца Беларусь, зьнішчаецца ўсё беларускае ў Беларусі".\nСьведка з боку міліцыі экспэрт-стажор Маскоўскага аддзелу міліцыі Аляксей Антыпаў патлумачыў, што спадара Папкова не затрымліваў, а рапарт затрыманьня складаў на загад кіраўніцтва 15 траўня.\nГэта зьбянтэжыла судзьдзю Натальлю Вайцяховіч, і яна, прызначыўшы апытаньне новых сьведкаў, перанесла разгляд справы на заўтра.


31 сьнежань 2007, 16:43\nАляксандар Вайтовіч, былы старшыня Савета Рэспублікі, называе год, які зараз на адыходзе, “вызначальным для Беларусі”:\n“Стала ясна, што нам трэба працаваць зусім па іншых эканамічных мадэлях. А тая мадэль, якая ўвесь час рэклямавалася ў нас, нікуды ня вартая. Яна ня зможа забясьпечыць краіне нармальнае разьвіцьцё. І гэта стала выразна ясна менавіта сёлета. Пра гэта сьведчыць і тое, што адбывалася ў 2007 годзе. Улада вымушаная пачаць распродаж дзяржаўнай маёмасьці. І робіцца гэта не празрыста, а ўціхую, без абвяшчэньня тэндэраў.\nА вазьміце адмену датацыяў для насельніцтва… Яна настолькі татальная, якіх не было і няма ў ніводнай краіне-суседцы.\nІ ўсё гэта паказвае, што працэсы, якія адбываюцца ў Беларусі, ня спыняцца і надалей”.\nСябра Палітрады Аб’яднанай грамадзянскай партыі Аляксандар Дабравольскі адзначае, што сёлета дэмакратычныя сілы краіны зьмянілі фармат сваёй дзейнасьці:\n“Яны правялі дзьве цікавыя акцыі – эўрапейскі і сацыяльны маршы, якія прысьвячаліся самым галоўным падзеям для Беларусі і яе грамадзянаў. Але ацэньваць 2007 год як год, які вызначаў лёс краіны, пакуль што рана.\nУ 2008 годзе трэба будзе працаваць лепш. Адбудуцца парлямэнцкія выбары. І вось тут вельмі важна, як будуць рэагаваць людзі на тое, што ўлада іх абсалютна не паважае. Гэта яна не аднойчы паказала сёлета. Вось гэта пытаньне! Ці яны зноў будуць маўчаць, ці яны будуць выказваць сваю пазыцыю і спрабаваць яе абараняць? Калі другое, дык тады, я думаю, мы здолеем зьмяніць цяперашнюю тэндэнцыю разьвіцьця краіны на разьвіцьцё Беларусі як эўрапейскай самастойнай дзяржавы”.\nСёлета Міністэрства юстыцыі Беларусі спыніла дзейнасьць жаночай партыі “Надзея”, а Вярхоўны суд пакінуў гэты вэрдыкт у сіле. Але старшыня партыі Алена Яськова ня лічыць 2007 год марным:\n“Партыя “Надзея” — як аб’яднаньне жанчын, як суб’ект грамадзкага і палітычнага жыцьця — за гэты год адбылася. Мы ўдзельнічалі ва ўсіх мерапрыемствах і шмат чым дапамаглі нашым жанчынам.\nВядома, непрыемна, што партыю неабгрунтавана зьліквідавалі. Але нашу палітычную дзейнасьць, цяпер ужо як грамадзянак Рэспублікі Беларусь, гэта ня спыніць. Мы будзем яе працягваць разам з усімі дэмакратычнымі сіламі краіны. У нас ёсьць сьвятая мэта — будучыня нашых дзяцей. І таму спыняцца мы ня можам”.\nВыканаўца абавязкаў старшыні Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) Анатоль Ляўковіч называе галоўнай падзеяй 2007 году Кангрэс дэмакратычных сілаў:\n“Ён дазволіў абазначыць яшчэ адзін суб’ект палітыкі ў Беларусі. Гэта — аб’яднаныя дэмакратычныя сілы. На Кангрэсе прынялі стратэгію, сёньня існуе плян і канкрэтныя задачы, якія мы выконваем.\nЯ чакаю, што ў наступным годзе дэмсілы запрацуюць сыстэмна. Тым больш, што прынятае рашэньне аб удзеле аб’яднаных сілаў у палітычнай кампаніі — выбарах у Палату прадстаўнікоў. У якім фармаце — гэта ўжо іншая справа. Але яны будуць актыўна ўдзельнічаць”.


13:24 12.11.2019 (абноўлена 13:29 12.11.2019) Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 12 ліс - Sputnik. Пагадненне аб супрацоўніцтве падпісана паміж Нацыянальнай акадэміяй навук Беларусі і Аўстрыйскай акадэміяй навук падчас афіцыйнага візіту ў краіну беларускага лідара Аляксандра Лукашэнкі.\nЯк паведаміў старшыня Прэзідыума НАН Уладзімір Гусакоў, паміж навуковымі ўстановамі краін ужо шмат гадоў існуюць трывалыя сувязі, якія дазволілі рэалізаваць некалькі праектаў у розных галінах.\n"Пагадненне - гэта лагічны працяг нашага шматгадовага супрацоўніцтва. Мы замацавалі ў ім нашы вынікі, і яно дасць магчымасць далейшага ўзаемадзеяння па шэрагу напрамкаў у больш шырокім плане", - распавёў Гусакоў, яго цытуе БелТА.\nЁн таксама выказаў надзею на тое, што бакі змогуць перайсці і да рэалізацыі сумесных камерцыйных праектаў.\n"Мы маем намер пашырыць наша ўзаемадзеянне ў галіне энергетыкі, машынабудавання, фармацэўтыкі, аграрных навук. У нас ёсць узаемныя інтарэсы", - растлумачыў Гусакоў.\nСтаршыня Прэзідыума НАН таксама адзначыў, што прэзідэнт Аўстрыйскай ўстановы Антон Цайлингер ўваходзіць у лік замежных членаў НАН Беларусі, так што гэтыя "адносіны з'яўляюцца шмат у чым прыкладам узаемадзеяння" дзякуючы "поўнаму ўзаемаразуменню".\nВядома таксама, што ў Беларусі ўжо падрыхтавалі шэраг праектаў, іх перадалі на разгляд аўстрыйскаму боку.\nНацыянальная акадэмія навук Беларусі, Аўстрыя, Беларусь


Будзьма беларусамі! » Вяртанне Полацка: трыумф Стэфана Баторыя\nЗ часоў бітвы пры Уле 1564 года ўзяцце Полацка 30 жніўня 1579 года стала першым разгромам арміі Маскоўскага царства за ўсю Лівонскую вайну. Менавіта Полацкая кампанія пахавала надзеі Івана IV на пераможнае заканчэнне гэтага бясконцага канфлікту, перакрэсліла ўсе планы цара «Трэцяга Рыму» канчаткова зацвердзіцца ў Лівоніі. А між тым вядомасць гэтай аблогі моцна саступае і трыумфальнаму ўзяццю таго ж Полацка тым жа Іванам IV у 1563 годзе і паспяховай абароне Пскова ў 1581 годзе. А гэта не вельмі добра. Адновім справядлівасць і разбяромся, як за адно лета кароль Стэфан Баторый здолеў зрабіць тое, чаго не мог дамагчыся яго папярэднік Жыгімонт Аўгуст за дваццаць гадоў.


Галоўная ➠ Рамонт ➠ Дома з калібраванага бервяна\nТак, могуць быць замоўленыя marisrub.ru. Архітэктурны задума можа быць самым разнастайным, таму што бервяна вельмі лёгка злучаюцца паміж сабой, пад рознымі кутамі. Падчас вырабу гэтага матэрыялу адразу выразаюцца неабходныя пазы, якія патрабуюцца пры зборцы. Адразу ж свідруюць адтуліны пад нагель. Таму час на зборку затрачваецца мінімальная. У гэтага матэрыялу існуе абсалютна розны дыяметр.\nПабудовы, як правіла, з гэтага матэрыялу маюць выдатны вонкавы выгляд, які не патрабуе дадатковага дэкору і аздаблення. Магчыма, па тэхналогіі толькі пакрыццё лакам або якія фарбуюць кампанентамі. Плюсам таксама з'яўляецца тое, што доўга не спатрэбіцца рамонт будынка. Нарыхтоўкі вырабляюцца такім спосабам, што забяспечваецца падчас эксплуатацыі добрая абароненасць ад гніення з'яўлення расколін. Абсалютна ўвесь матэрыял апрацоўваецца адмысловымі антысептычнымі сродкамі і антипиринами.\nХаты з гэтага бруса адрозніваюцца выдатнай цеплаізаляцыяй. Так як бервяна вельмі шчыльна прылягаюць адзін да аднаго пасля зборкі канструкцыі. Адпаведна не спатрэбіцца дадатковая цеплаізаляцыя, а гэта, як правіла, дадатковая выгада ў плане эканоміі. Таксама гэты матэрыял практычна не ўсыхае, і таму уладкоўвацца ў новым доме вы зможаце адразу пасля яго зборкі. Хаты з гэтага бруса лічацца экалагічна чыстымі.\nВыбіраем брыгаду будаўнікоў для ажыццяўлення рамонту ў доме


Праціўнікі акумулятарнага завода зноў выйшлі на галоўную плошчу Брэста | Новы Час\nУ пікавы момант на цэнтральнай гарадской плошчы Леніна прысутнічала звыш 200 чалавек, паведаміў праваабаронца Раман Кісляк. Людзі абмяркоўвалі апошнія навіны, звязаныя з акумулятарным заводам. У прыватнасці, ініцыятыву ўрада стварыць працоўную групу, якая наведае аналагічныя вытворчасці ў суседніх краінах.\n— Звычайна каня наперадзе калёс ставяць, а не наадварот. Мы гэта прапаноўвалі яшчэ ў лютым. Казалі: вазьміце вопыт іншых краін, праверце, паглядзіце, што там. Нам заяўлялі, што ўсё будзе добра, — пракаментаваў урадавую ініцыятыву адзін з лідараў пратэсту Дзмітрый Бекалюк.\nДругой тэмай для абмеркавання стала затрыманне сузаснавальніка акумулятарнага завода ў Брэсце Віктара Лемяшэўскага. На думку яшчэ аднаго лідара пратэсту Дзям'яна Лепясевіча, гэта не супакоіць людзей:\n— Можа, гэта проста выкрутас? Затрымалі, распавялі, каб народ супакоіць. Гэта таксама варыянт. Веры ім няма. […] Калі Лемяшэўскі дакладна сядзе ў турму і дакладна вывезуць з гэтага завода абсталяванне, тады я асабіста скажу, што ўлада зрабіла ўсё паводле закону.\nКаля 12.45 прысутныя прайшлі калонай па цэнтральных вуліцах горада па маршруце: вуліца Пушкінская — вуліца Савецкая.


Лепшы серыял 90 -х | Дайце мне адпачынак\nСябры - адзін з самых вядомых серыялаў 90 -х\nКалі вы з'яўляецеся часткай тысячагадовага пакалення, у вас, напэўна, ёсць выдатныя туга па 90 -м. Не было WhatsApp, Facetime і не кажучы ўжо пра Netflix і іншыя струменевыя платформы. Аднак, калі вы выраслі за гэты час, вы напэўна слухалі музыку Spice Girls і Backstreet Boys; Вы таксама заўважылі маляўнічую моду ў ювелірных вырабах, адзенні і аксэсуарах для валасоў. Emojis ўпершыню з'явіліся на экране! Было вельмі модна чытаць часопісы і кожны тыдзень чакаць новай главы любімага шоу. Менавіта з -за гэтага У гэтым артыкуле мы аддаем даніну павагі некаторым з лепшых тэлесерыялаў 90 -х.\nЗ усімі наяўнымі на сённяшні дзень тэхналогіямі мы зноў можам убачыць іх на любой платформе. Успамін зноў жывы! Атрымлівайце асалоду ад гэтай прагулкай своечасова!\n1 Князь Bel Air\n2 Надзвычайныя сітуацыі\n4 Сабрына, ведзьмакі\n5 Бафі - забойца вампіраў\n6 Адчуванне жыцця (90210)\n7 Містэр Бін\n9 Сястрынскія рэчы\n10 Усе хочуць Рэймонда\n11 Няўдалы дом\nКнязь Bel Air\nАмерыканскі серыял выходзіў з 1990 па 1996 год; Было выпушчана 6 сезонаў з агульнай колькасцю 148 серый. Галоўны герой - Уіл Сміт, якому на той момант было 22 гады. Сюжэт засяроджаны на а Хлопчык з Філадэльфіі, якога па просьбе маці адпраўляюць жыць да заможных сваякоў.\nГалоўны герой - бесклапотны малады чалавек, прывык спакойна жыць, "рэпаць" і гуляць у баскетбол у вольны час. Калі ён пераязджае ў «Бел -Эйр» са сваімі ўплывовымі дзядзькамі, ён жыве са сваімі чатырма стрыечнымі братамі са звычаямі, якіх ён ператварае з ног на галаву з такімі рознымі звычаямі. У той час гэта было адно з шоу з найбольшай аўдыторыяй, і гэта стала пачаткам вялікай кар'еры Уіла Сміта.\nАмерыканская драма сканцэнтравана на выпадках экстраныя медыцынскія сітуацыі. Ён распавядае пра жыццё і асабістую і прафесійную каманду выдуманай бальніцы, размешчанай у горадзе Чыкага, і прымае пацыентаў з незвычайнымі выпадкамі, якія ім трэба неадкладна вырашыць, каб выратаваць жыццё сваім пацыентам. Джордж Клуні ўваходзіў у каманду вядучых лекараў!\nБыло створана 15 сезонаў з 331 серыяй, якія скончыліся ў 2009 годзе і пачаліся ў 1994 годзе.\nЁн быў аб'яднаны як адна з серый жанру з найбольшай колькасцю узнагарод.\nКамедыйны серыял, які ішоў 10 гадоў з 10 сезонамі. Ён лічыцца адным з самых паспяховых усіх часоў! Успамінаецца паўсядзённае жыццё шасці лепшых сяброў: Рэйчэл, Монікі, Фібі, Чандлер, Роса і Джоі. Яны жывуць у Нью -Ёрку і маюць вельмі шчыльныя адносіны сапраўднага сяброўства, з якіх узнікаюць замілаваныя раманы. Яны жывуць у розных сітуацыях, якія здараюцца з звычайнымі людзьмі: любоўныя адносіны, сэрца, праблемы з працай, складаныя сямейныя сітуацыі і вясёлыя паездкі, каб назваць некалькі прыкладаў. Усе яны жывуць вельмі блізка адзін да аднаго, таму ўсе рэгулярна сустракаюцца ў сталоўцы.\nСерыял мае выдатны адценне камедыі, галоўным чынам з Джой і Фібі як адным з самых пацешных персанажаў, якія выклікаюць больш смеху.\nГэтая серыя адзначыла кар'еру ўсіх герояў, якія працягвалі сваю кар'еру на вялікім экране і якія, па большай частцы, працягваюць дзейнічаць.\nУ галоўных ролях актрыс гэтага моманту Меліса Джоан Харт выконвае ролю Сабрыны Спелман а Вучаніца ведзьмы, якая ў 16 выяўляе, што яна валодае магічнай сілай. Яна жыве са сваімі дзвюма цёткамі, Хільдай і Зельдай, якія пражылі больш за 600 гадоў і таксама з'яўляюцца ведзьмамі. У іх Салем у якасці хатняй жывёлы, гаворачая кошка і даволі прыязная ў серыі. Шоў пачалося ў 1996 годзе, а апошні эпізод выйшаў у 2003 годзе.\nСабрына наведвае падрыхтоўчую школу як звычайная дзяўчынка, і сюжэт распавядае, як яна развівае сваё жыццё, каб стаць ведзьмай -экспертам і дарослым з абавязкамі ў рэальным свеце, дзе ёй трэба трымаць свае сілы ў баку. Некаторыя любоўныя трыкутнікі разгортваюцца падчас каледжа, і ў канцы серыі распавядаецца пра вяселле галоўнага героя.\nУвогуле, кожны эпізод распавядае іншую гісторыю, якая не мае прамога дачынення да папярэдняга эпізоду, і кожны з іх уключае ў сябе нейкую мараль. Гэта быў, несумненна, адзін з самых займальных серыялаў для падлеткаў таго часу!\nБафі - забойца вампіраў\nЁн ішоў у эфіры шэсць гадоў (1997-2003) з сямі сезонаў. Галоўную гераіню Бафі Самэрс гуляе Сара Мішэль Гелар. Яна з'яўляецца а маладая забойца вампіраў, якая спрабуе пражыць сваё жыццё максімальна "нармальным" спосабам. На працягу ўсяго сюжэту яна прымае свой лёс і з дапамогай пільнай асобы становіцца нястомным змагаром супраць сіл цемры.\nПадчас кожнай главы вам давядзецца змагацца з вялікай колькасцю вампіраў і дэманаў, якія нападаюць на чалавецтва.\nІншыя з падобнай тэматыкай выходзяць з гэтай серыі, напрыклад, справа Ангела.\nАдчуванне жыцця (90210)\nСерыял трансліраваўся 10 гадоў (з 1990 па 2000) і першапачаткова трансляваўся на FOX у ЗША, пазней ён стаў міжнародным поспехам. Серыял з мыльнай оперы - пра впрывілеяванае падарожжа групы старшакласнікаў у горадзе Беверлі -Хілз. Першы сезон быў прысвечаны жыццю братоў Уолш, пазней тэмы сталі больш абагульненымі ў тэмах моладзі.\nБрэндон, Брэнда, Кэлі, Стыў, Донна і Нат - частка галоўных герояў супярэчлівага шоу.\nгэта Камедыйны серыял з удзелам персанажа з назвай серыяла. Ён брытанскага паходжання, а раздзелы змяшчаюць розныя сюжэты, асноўная агульнасць паводзін містэра Біна грунтавалася на зносінах з сігналамі ў цэлым.\nЗ'явы, характар і спосаб вырашэння праблем галоўнага героя складаюць унікальнае шоу, якое глядзець даволі цікава!\nЁн ішоў пяць гадоў: з 1990 па 1995 год і пазней выйшлі два мастацкія фільмы ў 1997 і 2007 гадах.\nБезумоўна, адзін з самых рэйтынгавых серыялаў дзесяцігоддзя! Сонца, пясок, мора і статуі ратавальнікаў на пляжы былі галоўнай славутасцю на працягу 10 гадоў. Кожны эпізод утрымліваў розныя прыгоды і ўцягваў людзей у даволі складаныя сітуацыі.\nСерыял ішоў адзінаццаць сезонаў і скончыўся ў 2001 годзе.\nУ галоўных ролях аднаяйчных блізнят Ціі і Тамеры Моўры сюжэт распавядае гісторыю дзве сястры -блізняты разышліся пры нараджэнні. Абодва былі ўсыноўлены рознымі бацькамі, і яны зноў сустракаюцца, калі ім споўніцца 14 гадоў. Пасля нечаканай сустрэчы яны дамаўляюцца аб тым, каб жыць разам і нарэшце сустрэцца. Яны абодва маюць вельмі розныя асобы, што робіць кожны эпізод вельмі цікавым.\nСуіснаванне паміж прыёмнымі бацькамі таксама даволі своеасаблівае.\nЭфір паказваўся з 1994 па 1999 год.\nУсе хочуць Рэймонда\nСюжэт засяроджаны на а Італьянска-амерыканская сям'я, у якую ўваходзяць бацькі і трое дзяцей. Бацькі Раймонда, бацькі сям'і, жывуць праз дарогу. Такім чынам, яны становяцца пастаянным, а часам і надакучлівым візітам, які спараджае вялікую колькасць камічных сітуацый.\nУвогуле, галоўная тэма - гэта паравыя адносіны і канфлікты, створаныя паміж рознымі пакаленнямі людзей, якія праходзяць розныя этапы жыцця.\nГэта адна з самых узнагароджаных серый дзесяцігоддзя і тая, якая значна падвысіла кар'еру Ціма Алена.\nУ шоў апавядаецца пра жыццё а тэлевядучы, асноўнай тэмай якога з'яўляецца навучанне правільным інструментам каб гледачы маглі самастойна зрабіць добраўпарадкаванне дома. У той жа час галоўнаму герою даводзіцца мець справу з уладнай жонкай і трыма дзецьмі, якія ствараюць вельмі смешныя сітуацыі.\nНавукова -фантастычны таямнічы серыял пра пазаземны свет і дзіўныя істоты. Вакол гэтых пытанняў былі створаны сакрэтныя файлы, якія даследаваліся два агента ФБР: Малдэр і Скалі. Поўны напружання, кожны эпізод распавядаў розныя сакрэтныя выпадкі, якія выклікалі вялікую няўпэўненасць у гледачоў.\nЁн ішоў у эфіры 9 гадоў з 61 узнагародай, якую ўручылі розныя агенцтвы, у тым ліку прэміі "Эмі" і "Залаты глобус". Часопіс Time уключыў "Файлы Х" у рэйтынг 100 лепшых серыялаў у гісторыі.\nПрэм'ера адбылася ў 1993 годзе і спарадзіла 11 сезонаў, якія скончыліся ў 2004 годзе. Доктар Фрэйзер - вельмі паспяховы тэрапеўт з радыёшоу у Сіэтле. Ён дзеліцца сваімі лепшымі парадамі і ідэямі са сваёй аўдыторыяй, але яму таксама даводзіцца вырашаць праблемы ў сваім жыцці.\nВядомы псіхіятр разводзіцца і заканчвае жыць са сваім бацькам і сабакам па імі Эдзі. Іх складаны брат пастаянна наведвае іх.\nБуфет Café Nervosa - адно з месцаў, якія найбольш наведваюць галоўныя героі, і сцэна шматлікіх прыгод.\nГалоўная гераіня Фрэн Файн-жанчына яўрэйскага паходжання, якая прадае касметыку ад дзвярэй да дзвярэй у Нью-Ёрку. Выпадкова гэта сПачалася няня трох хлопчыкаў вышэйшага класа, сыноў прыгожага ўдаўца па імі Максвел Шэфілд, які таксама з'яўляецца брадвейскім прадзюсарам.\nУ кожным эпізодзе ёсць шэраг клубкаў, якія Фрэн павінна вырашыць пры падтрымцы свайго сябра Батлера Найлса. Маці і бабуля няні - адны з самых камічных персанажаў серыі.\nШоу працягвалася шэсць гадоў і спарадзіла мастацкі фільм праз гады пасля яго заканчэння.\nСпадзяюся, што гэта падарожжа ў часе было цікавым! Вам проста трэба шукаць патрэбныя платформы, каб зноў атрымаць асалоду ад таго, што вы лічыце лепшым тэлесерыялам 90 -х.\nПоўны шлях да артыкула: Дайце мне адпачынак » агульны » Лепшы серыял 90 -х


Главная / Алко / Алкагалізм жанчыны фота з апісаннем\nЖаночы алкагалізм фота\nПершыя прыкметы алкагалізму ў жанчын\nАлкагольная залежнасць у жанчын — глыбока негатыўнае сацыяльнае з’ява, і змагацца з ім трэба ўсім грамадствам. Калі ў вас ёсць уласны вопыт, пазітыўны ці негатыўны, падзяліцеся ім у каментарах пад артыкулам. Вашы каментарыі могуць дапамагчы іншым чытачам.\nСпадабаўся артыкул? Раскажыце сябрам:\nУ цяперашні час алкагалізм разбурае вялікую колькасць чалавечых жыццяў. Але самае страшнае тое, што колькасць выпадкаў жаночага алкагалізму ўжо значна перавышае мужчынскую. У чым жа асаблівасці жаночага алкагалізму? Асноўныя сімптомы жаночага алкагалізму абсалютна нічым не адрозніваюцца ад мужчынскіх: губляецца кантроль і павялічваюцца дазоўкі выпівала спіртных напояў, з’яўляецца адчуванне ранішняга дыскамфорту (пахмелля), пачашчаюцца запойные стану, расхістваецца псіхіка. Але небяспека жаночага алкагалізму заключаецца ў тым, што ён працякае ва ўтоенай форме і калі становяцца прыкметнымі відавочныя прыкметы алкагольнай залежнасці ў жанчын, то самастойна «выкараскацца» ужо немагчыма.\nСімптаматыка жаночай алкагольнай залежнасці\nХарактэрныя сімптомы жаночага алкагалізму заключаюцца ў наступным:\nРэгулярныя цягі і ўжывання спіртнога, якія сканчаюцца дрэнным самаадчуваннем, пачуццём дрыжыкаў, ванітамі і млоснасцю.\nПраява негатыўных псіхалагічных фактараў: нервовасць, грубасць, раздражняльнасць.\nІмклівае зніжэнне памяці і інтэлекту.\nАдыходжанне ад хатніх клопатаў, так як усе думкі зводзяцца толькі да алкаголю.\nНа фоне вышэйзгаданых сімптомаў праявы жаночага алкагалізму вылучаюць яшчэ і прыкметныя прыкметы ўзнікнення дадзенага захворвання.\nПрыкметы жанчын — алкагалічак\nПадчас алкагольнай залежнасці ў жаночым арганізме адбываецца змена гарманальнага балансу, з прычыны чаго пераважныя мужчынскія гармона змяняюць тэмбр голасу пітушчай жанчыны, а таксама праяўляюцца прыкметы гиперандрогении, г.зн. пачынаюць расці валасы ў нехарактэрных для жаночага цела месцах (спіна, твар, грудзі).\nПрыкметы жаночага алкагалізму таксама бачныя і ў вонкавым выглядзе хворы: радзеюць валасы, скура становіцца адрузлай, назіраюцца цёмныя кругі пад вачыма. Залежная ад алкаголю жанчына перастае сачыць за сваёй выправай (апушчаныя плечы, сагнутыя калені, «малпавая» хада).\nУ той час, калі захворванне прагрэсуе, жанчына становіцца абыякавай да сваіх родных, яе нават перастае цікавіць лёс дзяцей.\nЭтапы развіцця захворвання\nУ медыцынскай практыцы ўмоўна падпадзяляюць тры стадыі жаночага алкагалізму.На першай стадыі захворвання назіраюцца наступныя прыкметы залежнасці:\nЖанчына сістэматычна ўжывае алкагольныя напоі па прычыне святочных мерапрыемстваў, якія ўзніклі з ніадкуль, штучна створаных.\nГубляецца кантроль колькасці выпіваем спіртнога.\nПры моцным ап’яненні не ўзнікае ахоўны ванітавы рэфлекс для ачышчэння арганізма.\nДругая стадыя алкагалізму наступае праз некалькі гадоў і можа выяўляцца на працягу ўсёй пакінутай жыцця.\nСамым яркім прыкметай пачатку другой стадыі з’яўляецца з’яўленне похмельного сіндрому.\nЖанчына ўжывае алкаголь, ужо ня дзеля ўзняцця настрою, а наадварот для зняцця дэпрэсіўнага стану.\nЖыццё без спіртнога страчвае сэнс, а праца, дзеці і сям’я ў падсвядомым узроўні займаюць задні план.\nНа гэтай стадыі ў жанчыны — алкагалічкі яшчэ ёсць шанец выгаіцца, але толькі пры ўмове поўнага і катэгарычнай адмовы ад ужывання алкаголю.Трэцяя стадыя жаночай алкагольнай залежнасці прыводзіць звычайна да фатальным наступстваў.\nДзівяцца практычна ўсе органы чалавека.\nРуйнуецца і дэградуе галаўны мозг.\n«Белая гарачка» становіцца пастаяннай спадарожніцай жыцця.\nНезваротныя наступствы жаночай алкагольнай залежнасці\nНаступствы жаночага алкагалізму маюць разбуральныя ўласцівасці, якія не паддаюцца адваротнага дзеяння.\nВонкавае аблічча жанчыны — алкагалічкі змяняецца да непазнавальнасці. Твар набывае сінюшным — чырвоны адценне, назіраюцца прыкметы азызласці. Валасы цьмянеюць і сівеюць. Зубы руйнуюцца. Скура старэе.\nЎнутраныя органы (ныркі, печань, страўнік, кішачнік) дзівяцца алкаголем, парушаецца функцыянаванне шчытападобнай залозы, што прыводзіць да збою працы эндакрыннай сістэмы арганізма, а ў следства да знясілення і празмернай худзізну.\nЎплыў наступстваў запушчанага жаночага алкагалізму на нервовую сістэму выяўляюцца ў выглядзе поўнага ператварэння нармальнай жанчыны ў псіхічна — неўраўнаважаны агрэсіўную асобу.\nЗ прычыны гэтага захворвання развіваецца фрыгіднасць. Таксама спіртное прыводзіць да бясплоддзя, да выкідкаў і павышае рызыку нараджэння непаўнавартаснага дзіцяці. З — за бязладнага ладу жыцця ўзнікаюць запаленчыя захворванні мочэвыводзяшчіх шляхоў, якія вельмі хутка перарастаюць у хранічныя формы, так як падчас ап’янення жанчына не задумваецца над лячэннем.\nНа жаль, пералік наступстваў жаночай алкагольнай залежнасці змяшчае яшчэ велізарнае мноства паказчыкаў. Таму, калі ў сям’і ўзнікла такое страшнае захворванне, варта своечасова прымаць меры для лячэння жанчын, аказваючы ім разнастайную падтрымку, клопат і разуменне. Жаночы алкагалізм цяжка лечыцца, але самае галоўнае, што ён паддаецца лячэнню.\nВіктар 2013/04/21 ў 20:22 —\nПіць спіртное для жанчыны — гэта наогул не дапушчальна! Бо ў першую чаргу жанчына асацыюецца з сям’ёй, дзецьмі, хатняй утульнасцю, клопатам, і ўвагай, але ніяк не з п’яным выглядам, бо які прыклад у такім выпадкі яна можа даць навакольным яе людзям. Таму першапачаткова асяроддзе не павінна дапускаць да таго, што жанчына ўжывае спіртное, і спыняць гэта па максімуму.\nФота жаночага алкагалізму\nСёння мы закранем, магчыма, для многіх непрыемную тэму. Чаму для многіх? Для тых, хто сам пакутуе на алкагалізм, гэтая тэма заўсёды непрыемная; а для іх блізкіх яна не толькі непрыемная, але і выклікае боль і, часам, адчай. Існуе падзел алкагалізму па гендэрнай тыпу: мужчынскі і жаночы. Давайце разгледзім перадумовы жаночай алкагольнай залежнасці, бо ведаючы прычыну, можна адолець і наступствы! Што стаіць за павелічэннем дозы выпіўкі?\nСамая частая прычына жаночага алкагалізму, якую называюць жанчыны — гэта жаданне зняць стрэс. Тыя, хто працуе, скардзяцца, што ім патрэбны кактэйль, каб у канцы дня пазбавіцца ад напружання. Мамы-хатнія гаспадыні шукаюць у алкаголі пазбаўленне ад пастаянных дзіцячых капрызаў. Студэнткі ж за кошт прыняцця алкаголю спрабуюць адпачыць ад вучобы. Усе гэтыя катэгорыі жанчын маглі б расслабляцца інакш, ведай яны аб тым як секс уплывае на арганізм жанчыны, але іх выбар у сілу тых ці іншых прычын упаў на выпіўку.\n«Сёння цяжэй, чым раней, паступіць у добры інстытут, знайсці прэстыжную працу, сустрэць нармальнага мужчыну», — па словах Кэры Вилкенз, заснавальніка і кіраўніка Цэнтра матывацыі ў Нью-Ёрку. Так што многія прадстаўніцы слабага полу жывуць у стане пастаяннага стрэсу. Магчыма, такі лад жыцця тлумачыць тое, чаму злоўжыванне алкаголем цяпер так распаўсюджана сярод жанчын.\nТак, спіртны напой фактычна дзейнічае як расслабляльнае сродак, па меншай меры на нейкі невялікі перыяд часу. Ён прыгнятае цэнтральную нервовую сістэму, запавольвае частату пульса, прыбірае трывожнасць, супакойвае думкі.\n«Калі я раблю глыток кактэйлю, то адчуваю, як мой мозг пачынае адключацца, і магу забыць аб праблемах, мучивших мяне ўвесь дзень», — так кажуць многія.\nЖаночы алкагалізм алкаголікаў .РФ — як кінуць піць, закадавацца, фота, відэа алкаголікі, п’яніца, алкаш\nЖаночы алкагалізм ужо даўно класіфікуецца як хранічнае захворванне. Яго выклікае сістэматычнае ўжыванне напояў, якія змяшчаюць этылавы спірт. У выніку развіваецца залежнасць. Па сваёй сутнасці жаночы алкагалізм не адрозніваецца ад мужчынскага алкагалізму, але яго значна складаней вылечыць.\nКалі казаць менавіта пра лячэнне залежнасці, а не пра кароткатэрміновай рэмісіі, то лепш звярнуцца ў цэнтр лячэння алкагалізму. У інтэрнэце можна знайсці адрасы клінік лячэння алкагалізму ў вашым горадзе.\nЗалежнасць у абодвух падлог развіваецца па аднолькавых прычынах. Ўплыў на развіццё жаночага алкагалізму моцна аказвае эмацыйна-псіхічная аснова. Часцей за ўсё жанчын у алкаголі прыцягвае магчымасць расслабіцца і забыць пра ўсе праблемы. Таму што нервовая сістэма жанчын ўладкованая крыху па-іншаму, яны блізка да сэрца прымаюць непрыемнасці і горш спраўляюцца са стрэсамі.\nСамае асноўнае, што неабходна адзначыць і ўразумець: залежнасць ў жанчыны развіваецца значна хутчэй, чым у мужчыны. Нават нягледзячы на тое, што жаночы арганізм апрыёры лічыцца мацней, ён звычайна хутчэй спраўляецца з захворваннямі. Каб стаць алкаголікам мужчыну ў сярэднім патрабуецца да дзесяці гадоў, у жанчын увесь працэс праходзіць на працягу ўсяго пяці гадоў.\nЎскладняецца захворванне тым, што сімптомы залежнасці развіваюцца вельмі хутка. Негатыўны ўплыў на арганізм пачынаецца нашмат раней таго моманту, пакуль жанчына наогул ўсведамляе, што ў яе ёсць праблемы.\nУ жанчын з залежнасцю дзівіцца спачатку печань і падстраўнікавая жалеза. Алкаголь моцна мяняе паводзіны жанчыны, яна становіцца распусным і ўступае ў бесперапынныя і неўпарадкаванай палавыя сувязі. Такія паводзіны багата венерычнымі інфекцыямі і захворваннямі мочапалавых органаў. Толькі 10% жанчын, хворых на алкагалізм, маюць нармальную функцыю палавых залоз.\nГэта цікава! Нядаўнія даследаванні паказалі, што прыроджаная ўстойлівасць да алкаголю ў жанчын ніжэй з-за таго, што ў іх крыві ўтрымліваецца меншая колькасць ферментаў, здольных абясшкоджваць спірт. Таксама менш і колькасць вадкасці ў арганізме, якая можа раствараць які паступіў алкаголь. Таму на жаночы пол алкаголь аказвае такое хуткае і моцны ўплыў.\nДа асаблівасцяў алкагалізму ў жанчын адносяць сур’ёзныя псіхічныя парушэнні, якія становяцца толькі мацней з прагрэсаванне хваробы. Сур’ёзна змяняецца паводзіны, жанчына становіцца агрэсіўнай істэрычкай. Нашмат хутчэй мужчын такія дамы ўпадаюць у прыдуркаватасць і пачынаюць дэградаваць як асоба. Перад надыходам менструацыі алкаголь хутчэй усмоктваецца ў страўнік і гэта вядзе да моцнай інтаксікацыі.\nРазвіваецца захворванне паступова, часцей за ўсё п’юць спачатку нямоцныя напоі. Першая стадыя хваробы ў жанчын доўжыцца да трох гадоў. Сваякі рэдка заўважаюць нешта нядобрае на працягу гэтага часу, тым больш, што жанчына стараецца схаваць свае прыхільнасці.\nПершыя прыкметы жаночага алкагалізму, якія можна заўважыць — гэта агрубенне галасы, заўчаснае старэнне. У характары жанчыны паступова адбываюцца сур’ёзныя змены. Усе негатыўныя якасці асобы бяруць верх, узнікаюць праблемы з цэнтральнай нервовай сістэмай, магчымыя цяжкія псіхічныя адхіленні. Калі прыйсці ў наркалагічную клініку, то жанчын-пацыентаў там будзе значна больш, чым мужчын.\nАсноўныя прыкметы, якія можна вылучыць:\nПадвышаны жаданне выпіваць, часцей за ўсё прычынай з’яўляюцца эмацыйныя прычыны. Часцей за ўсё жанчыны п’юць адны і стараюцца хаваць гэта ад навакольных, пакуль хаваць стане больш немагчыма;\nНемагчымы кантроль колькасці спіртнога. Выпіўшы трохі, жанчына з залежнасцю не можа спыніцца, запоі сустракаюць у 82% выпадках;\nАдсутнічае ахоўная рэакцыя на алкаголь. Пасля ўжывання велізарнай колькасці алкаголю няма ваніт;\nНеўспрымальнасць да спіртнога. Каб дасягнуць жаданага стану паслаблення і эйфарыі трэба піць ўсё болей;\nПаражэнне ўнутраных органаў. Паражэнне пачынаецца з печані (цыроз, гепатыт), затым рэпрадуктыўная сістэма, эндакрынныя залозы. Змяняецца аблічча жанчыны, яна становіцца худы, твар набывае жоўты адценне;\nЗмена псіхікі. Грубасць і моцная адчувальнасць нервовай сістэмы;\nВылечны Ці жаночы алкагалізм?\nЖанчыне будзе не справіцца без дапамогі блізкіх і родных людзей. Станоўчага выніку можна чакаць у тым выпадку, калі жанчына гатовая лячыцца і хоча вырашыць праблемы.\nУ біялагічным сэнсе алкагалізм, як жаночы, так і мужчынскай, ставіцца да захворванняў невылечным. Але трэба спрабаваць спыніць хваробу і не дапусціць рэцыдыву. Лячэнне неабходна абавязкова праводзіць пад кантролем дактароў. Хворая жанчына можа ў ходзе лячэння цалкам спыніць ўжыванне алкагольных напояў інакш яна будзе асуджаная на прагрэсавальнае пагаршэнне здароўя і гібель.\nПатрабуецца комплексная тэрапія, якая ўключае ў сябе лекі, псіхатэрапію і дапамогу ў сацыяльнай рэабілітацыі. Перш за ўсё, доктара накіроўваюць усе сілы на тое, каб спыніць п’янства і вылечыць пахмельны сіндром.\nМедыкаментознае лячэнне можа доўжыцца доўга, усё залежыць ад ступені залежнасці, а таксама ад таго, якія спадарожныя захворванні і паразы органаў нанёс алкагалізм. Нароўні з медыкаментозным лячэннем неабходна звярнуцца да псіхатэрапеўта (больш цяжкія выпадкі залежнасці) або псіхолага. Яны гуляюць вялікую ролю ва ўсведамленні праблемы і яе кантраляванні самой хворай жанчынай. Важная таксама праца са сваякамі і сям’ёй, таму што за час п’янства адносіны паміж роднымі людзьмі пагаршаюцца і становяцца часам проста невыноснымі.\nКаб больш паспяхова вылечыць залежнасць, важна распазнаць яе на найбольш раннім этапе. Для гэтага члены сям’і і сваякі павінны быць уважлівымі адзін да аднаго. Ніколі не трэба забываць, што алкагалізм — гэта не выбар чалавека, гэта хвароба, якая патрабуе належнага лячэння і пастаяннага кантролю. Аднаму чалавеку будзе цяжка справіцца з залежнасцю, яму патрэбна падтрымка і ўвага.\n11 Люты 20.163.521 просмотровПохожие матэрыялы:


КОЛЬКІ БУДУЦЬ КАШТАВАЦЬ ВІЗЫ ДЛЯ БЕЛАРУСКІХ ТУРЫСТАЎ?\nКіраўнік консульскай службы амбасады Баўгарыі ў Беларусі Эміл Самарджыеў правёў адмысловую прэсавую канфэрэнцыю, у часе якой распавёў пра парадак і ўмовы афармленьня турыстычных візаў у гэтую краіну на летні сэзон 2004 году:\n(Самарджыеў: ) “Адносна візаў. Консульскі збор застаецца ранейшым — 20 эўра. Дзецям да 16 гадоў візы бясплатныя. І будзем, як і летась, ставіць двухразовыя, калі ў турыстычным ваўчары будзе запісана, што гэтыя людзі паедуць на экскурсію ў Турцыю, Македонію ці Грэцыю. Вельмі жорсткія ўказаньні мы атрымалі зь Міністэрства замежных справаў Баўгарыі адносна фатаздымкаў. Яны павінны быць 3,5 на 4,5 сантымэтра, каляровыя і на шэрым фоне”.\nТурыстычная фірма падае ўсе неабходныя дакумэнты сваіх кліентаў у амбасаду. Паводле спадара Самарджыева, баўгарская віза ставіцца цягам 2–3 сутак. Тэрміновая віза робіцца за суткі, але каштаваць яна будзе 30 эўра. А калі беларускі турыст захоча атрымаць тэрмінова баўгарскую візу ў выходныя дні, то ён заплаціць за гэту паслугу ўжо 40 эўра.\nКалі ж грамадзянін Беларусі захоча адпачыць у Баўгарыі ня ў складзе тургрупы, а самастойна, то павінен падаць у амбасаду пацьверджаньне з баўгарскага гатэлю, дзе плянуе спыніцца, а таксама сродкі з разьліку 50 эўра на кожны дзень знаходжаньня ў краіне.\nЗначна больш жорсткія ўмовы атрыманьня візы для паездак у краіны Шэнгенскага пагадненьня — Францыю, Гішпанію, Партугалію, Італію і Грэцыю. Пра гэта мне паведамілі ў шэрагу менскіх турагенцтваў. Тыя беларускія турысты, якія захочуць адпачываць у гэтых краінах, павінны асабіста прадставіць у амбасады даведку зь месца працы, дзе ўказаныя пасада, даход і час адпачынку працаўніка, ксэракопію працоўнай кніжкі. Шэнгенскія візы, якія каштуюць 35 эўра, могуць быць выдадзеныя толькі пасьля сумоўя турыста з супрацоўнікамі консульскай службы.\nПры гэтым, напрыклад, грэцкую візу беларускі турыст можа атрымаць толькі ў амбасадзе гэтай краіны ў Маскве. У расейскай сталіцы выдаюць візы беларусам і амбасады Харватыі, Кіпру ды Мальты. Для ўезду ў гэтыя краіны ад турыста патрабуюцца фактычна тыя ж дакумэнты, што і для паездак у Шэнгенскую зону, але без абавязковага асабістага сумоўя. Кіпрыйская віза каштуе 30 даляраў, мальтыйская каля 40, харвацкая каля 60.\nНедарагімі будуць візы для беларусаў, якія захочуць адпачыць у Румыніі — 10 даляраў. Але калі ехаць праз гэтую краіну транзытам, кошт візы вырастае да 35 даляраў.\nНяма ніякіх візавых праблемаў для паездак беларускіх турыстаў у Турцыю, Эгіпэт і Туніс. Візы ставяцца непасрэдна ў аэрапортах і на памежных пераходах гэтых краінаў. Кошт турэцкай візы — 20 даляраў, эгіпэцкай — 15 даляраў, туніская віза ўвогуле выдаецца бясплатна.\nЗусім не патрэбныя візы для паездак на курорты Расеі, Украіны і Чарнагорыі.


Як ліквідаваць пах з адзежы? - Іншы - 2019\nЯк ліквідаваць пах з адзежы?\nБарацьба з пахамі\nВідэа: как вылечить гастрит быстро, избавиться от вздутия живота (метеоризма), остановить выпадение волос? (Ліпеня 2019).\nДастаткова часта даводзіцца сутыкацца з тым, што ў адзення працяглы час захоўваецца непрыемны пах, ад якога складана пазбавіцца. Падобная праблема застаецца пасля мыцця з рознымі парашкамі і кандыцыянерамі для бялізны, а часам і новыя набытыя рэчы могуць мець ўстойлівы спецыфічны водар. У гэтым артыкуле мы распавядзем вам, як пазбавіцца ад затхлага паху рэчаў, выкарыстоўваючы розныя сродкі.\nНекалькі карысных рэкамендацый датычна сыходу за рэчамі, і прафілактыкі з'яўлення непрыемных пахаў:\nпрасушваць бялізну на адкрытым паветры. Сонца і свежае паветра лепш любых іншых сродкаў пераможа любы спецыфічны водар;\nчасам праветрываць шафы, дзе захоўваюцца рэчы. Кожныя 3-4 месяцы рабіць генеральную ўборку ў тумбачках і камодах, перабіраць бялізну і знішчаць усе забруджвання;\nзімой вопратку пажадана вывешвацца на марозе, каб знішчыць грыбок;\nкаб у шафах і камодах пах адзення быў заўсёды прыемным, на паліцы кладуць ўпакоўкі з духмяным мылам, мяшэчкі з духмянымі травамі (напрыклад, мята, рамонак, Меліс або лаванда).\nЯк прыбраць пах, які не отстирывается? Звычайна падобная праблема вырашаецца вельмі проста, рэчы здаюцца ў хімчыстку. Пасля апрацоўкі хімічнымі прэпаратамі і высокай тэмпературай на тканіны не застаецца нічога, што магло б струменіць непрыемны водар. Вядома, можна заняцца вырашэннем гэтай праблемы самастойна, выкарыстоўваючы падручныя сродкі.\nПрывядзём прыклады, як пазбавіцца ад устойлівых пахаў на вопратцы пры дапамозе народных сродкаў.\nУ многіх паляць людзей вопратка будзе пахнуць тытунёвым дымам. Ён здольны вельмі моцна прамакаць тканіна, пасля чаго нават пральным парашкоў будзе складана з ім справіцца.\nТак як смалы і нікацін з'яўляюцца з'едлівымі рэчывамі, то яны здольныя цалкам прамакаць структуру тканіны практычна любой адзення. Акрамя таго, пах даўжэй захоўваецца, паколькі на рэчах застаюцца тлушчавыя часціцы, добра ўбіраюць водары ферментаў.\nВыдаляць дужы пах цыгарэтнага дыму можна пры дапамозе воцату, нашатырнага спірту, перакісу вадароду, гаспадарчага мыла. Вазьміце ёмістасць такога памеру, каб туды лёгка магла змясціцца рэч, заліце яе цёплай ці гарачай вадой, каб адзенне быць цалкам пакрытая. Пасля гэтага можна будзе дадаць перакіс або воцат. Колькасць вадкасці будзе залежаць ад аб'ёму налітай вады ў посуд. На літр вады можна дадаць 50-60 грамаў перакісу. Дазавання воцату прыблізная, дадайце столькі, каб вада не мела рэзкага паху, а на смак была злёгку кіслай. Пасля гэтага рэч трэба пакінуць на некаторы час, каб рэчывы, прасякнутыя структуру тканіны, расшчапіць.\nпасля апрацоўкі трэба старанна прапаласкаць вопратку ў чыстай вадзе некалькі разоў, а потым памыць у пральнай машыне з парашком і кандыцыянерам. Вывесці пах воцату прасцей, чым нашатырнага спірту, таму пажадана выкарыстоўваць яго пры першаснай апрацоўцы.\nЯк пазбавіцца ад непрыемнага паху поту на вопратцы? Калі отстирать старыя заношаным рэчы ад поту не атрымоўваецца, і заўсёды застаецца непрыемны флёр, то можна скарыстацца перакісам вадароду, воцатнай або цытрынавай кіслатой.\nАсноўная праблема пры выводзінах непрыемнага паху з адзення - навала тлушчавых злучэнняў, якія застаюцца на структуры тканіны. Потовые залозы актыўна выводзяць тлушчы, дрэнна растворяемые звычайнымі пральнымі парашкамі.\nТаму часціцы заўсёды застаюцца на рэчах, і пах нікуды не знікае пасля мыцця. Галоўная задача, расшчапіць тлушч.\nІ лёгкія кіслаты з гэтым добра спраўляюцца. Замочыце рэчы ў вадзе з невялікай колькасцю воцату або цытрынавай кіслаты і пакіньце іх на час. У якасці альтэрнатывы можна выкарыстоўваць вадкія мыйныя сродкі для посуду. Растварыўшы іх у цёплай вадзе, можна пазбавіцца практычна ад усіх тлушчавых адкладанняў, якія ўеліся ў тканіну. Пасля гэтай працэдуры паху поту ўжо дакладна не застанецца. Трэба будзе прапаласкаць рэчы, і кінуць у мыццё.\nЯк вывесці пах цвілі на старой верхняй вопратцы, якая доўга праляжала ў сырам месцы?\nВыводзіць водар волкасці і цвіль бывае досыць складана, бо асноўная прычына гэтага - распаўсюджанне на тканіны калоніі патагенных мікраарганізмаў і грыбка. Калі проста сціраць адзежу і сушыць яе ў цені, то пах будзе заставацца, так як цвіль складана знішчыць. Для пачатку трэба вынесці рэчы на вуліцу, пакінуўшы яе на гарачым сонца, каб старанна прасушыць і выжарить грыбок. Узімку можна памыць рэчы, і сушыць іх на марозе. Пры вялікім мінусе мікраарганізмы будуць гінуць. Таксама прыбіраць грыбкі можна пры дапамозе нашатырнага спірту, воцату, перакісу вадароду. Раней людзі выкарыстоўвалі такія сродкі, як павараная соль і сок цытрыны. Калі іх растварыць у вадзе і замачыць рэчы, то патагенная мікрафлора павінна загінуць.\nГалоўнае, каб канцэнтрацыя гэтых сродкаў была дастатковай. У якасці альтэрнатывы можна ўзяць аскарбінавую кіслату, якая можа дапамагчы пазбавіць ад паху мачы, рыбы або хімічнай насычэнні (для скураных вырабаў).\nЯк выдаліць затхлы пах з адзежы? Калі отстирывать гэты водар пры дапамозе пральных парашкоў, то выніку ніякага не будзе. Ад гною складана пазбавіцца нават пры некалькіх мыцця запар.\nУ гэтым выпадку можна скарыстацца гаспадарчым мылам, якое дапаможа адбіць ўстойлівы пах, і знішчыць патагенную мікрафлору. Рэч замочваецца ў вадзе, а потым заціраецца мылам так, каб часціцы праніклі глыбока ў структуру тканіны. Затым яе трэба пакінуць на некалькі гадзін, каб шчолач знішчыла крыніцу затхлага паху. Потым адзенне отстирывается і старанна палашчыць ў вадзе.


Вясновае свята працы - Трыбуна працы\nНапярэдадні святочнага дня мы вырашылі не здраджваць традыцыі і закрануць пытанні працы, у тым ліку пагаварыць — у кантэксце апошніх падзей, пра занятасць сельскіх жыхароў, а таксама пра тое, як абараняюцца ў раёне правы і законныя інтарэсы членаў найбольш масавай грамадскай арганізацыі — прафсаюзаў. Нашыя субяседніцы — галоўны спецыяліст упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Вольга Цагельнік і старшыня раённага аб’яднання прафсаюзаў Людміла Крычко.\n— Вольга Міхайлаўна, цяпер болей чым калі надаецца ўвагі занятасці грамадзян. З гэтай мэтай, наколькі ведаю, упраўленнем быў арганізаваны і праведзены ў красавіку “кірмаш вакансій”. Ці прывяло мерапрыемства да станоўчых вынікаў?\n— Вядома ж. Пры гэтым заўважу, што, акрамя “кірмашу вакансій” у райвыканкаме, мы праводзім такія мерапрыемствы на базе сельскіх выканаўчых камітэтаў і СДК. Прыцягваем на іх кіраўнікоў арганізацый, якія размяшчаюцца на тэрыторыі сельсаветаў і паблізу, у тым ліку і прадстаўнікоў малога бізнесу — для вясковага насельніцтва гэта больш зручна. Праводзім размовы індывідуальна з кожным, знаёмімся з яго спецыяльнасцю, кваліфікацыяй, абавязкова ўлічваем пажаданні самога чалавека. На падставе гэтага наймальнік пры наяўнасці вакансій прапаноўвае тую ці іншую занятасць.\n— Вакансій у раённых арганізацыях нямала, аднак па той ці іншай прычыне яны не заўсёды могуць быць выкарыстаны вяскоўцамі — аддаленасць ад месца пражывання, адсутнасць патрабуемай кваліфікацыі, нізкі заробак… Якое выйсце прапаноўваеце ў такіх выпадках?\n— Прапаноўваем навучанне альбо перанавучанне па той спецыяльнасці, якая на рынку працы запатрабавана. На гэты час наш сектар занятасці прапаноўвае перанавучанне па 21 накірунку. У бліжэйшы час пачнецца навучанне па дастаткова запатрабаванай у раёне і Бабруйску спецыяльнасці “электрагазазваршчык”, для жанчын — “повар”, “прадавец”. Гэтымі вакансіямі раён таксама не запоўнены. Адзін грамадзянін падчас наведвання “кірмашу вакансій” прыняў рашэнне заняцца ўласнай справай. Для гэтага ён зможа атрымаць беспрацэнтную субсідыю за кошт фонда сацабароны. Да канца месяца мы плануем накіраваць яго на курсы бізнеспланавання. Акрамя таго, ў раёне даволі распаўсюджана рамесная дзейнасць. Заплаціўшы адну базавую велічыню ў падатковую інспекцыю, грамадзяне могуць спакойна гэтай справай займацца. І нарэшце — прапаноўваем перасяленне ў межах краіны. Калі вакансіі, якая б чалавеку падыходзіла, па месцы жыхарства няма, але яе прапаноўваюць у іншым кутку Беларусі і сям’я згодна на перасяленне, садзейнічаем у пытаннях працаўладкавання на новым месцы і прапаноўваем матэрыяльную падтрымку на пераезд.\n— Людміла Васільеўна, што ўяўляе сабой раённае аб’яднанне прафсаюзаў, якое вы ўзначальваеце, і якая яго мэта?\n— На сёння Бабруйскае раённае аб’яднанне прафсаюзаў — гэта 72 пярвічныя прафсаюзныя арганізацыі, 3 раённыя камітэты галіновых прафсаюзаў і 8 прафсаюзных арганізацый, якія не маюць раённага галіновага прафсаюза. Колькасць прафсаюзнага членства, па апошніх дадзеных, 9 592 чалавекі. Дадам таксама, што ў адпаведнас- ці з пастановай Прэзідыуму Савета Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі, у студзені 2015 года створаны Савет раённага аб’яднання прафсаюзаў, у склад якога ўвайшлі 37 прадстаўнікоў галіновых прафсаюзных арганізацый, і яго Прэзідыум у складзе 9 членаў.\nАсноўнай мэтай аб’яднання прафсаюзаў з’яўляецца абарона правоў і законных інтарэсаў працоўных, павышэнне жыццёвага ўзроўню насельніцтва на падставе пад’ёму эканомікі, стабільнасці ў працоўных калектывах.\n— Адна з асноўных задач, якую на дадзеным этапе ставяць перад сабой прафсаюзныя лідары — не дапусціць з боку работадаўцаў прыняцця самастойных рашэнняў па змяненні норм калектыўных дагавораў, спасылаючыся на недахоп сродкаў. Па такой прычыне ці даводзілася на працягу мінулага года і ўжо ў сёлетнім “умешвацца” у адносіны наймальніка і работнікаў?\n— Сапраўды, наймальнік у аднабаковым парадку не можа прыпыніць дзеянне норм “мясцовай канстытуцыі”. Для гэтага яму ў абавязковым парадку трэба давесці дадзеную інфармацыю да свайго сацыяльнага партнёра, сумесна абмеркаваць яе, вызначыць тэрмін, на які прыпыняецца тая ці іншая ўмова калектыўнага дагавору. А для гэтага патрэбна склікаць камісію, правесці ўсю гэтую працэдуру і ў абавязковым парадку праінфармаваць калектыў. У нашым раёне выпадкаў прыпынення дзеяння калектыўных дагавораў не зафіксавана. Аднак мелі месца выпадкі, калі па выніках экспертызы калектыўных дагавораў рэкамендавалі сацыяльным партнёрам уносіць карэкціроўкі асобных груп.\n— За вырашэннем якіх пытанняў найчасцей звярталіся члены прафсаюза асабіста да вас і да інспектараў працы падчас выязных прафсаюзных прыёмаў?\n— Звярталіся па пытаннях самых розных, але найчасцей усё ж хвалявалі такія з іх, як парадак працягнення кантрактаў, выплаты ў адпаведнасці з калектыўным дагаворам, працэдура скарачэння і гарантыі ў сувязі з рэструктурызацыяй арганізацый і ўстаноў, законнасць прыцягнення да дысцыплінарнай адказнасці, працяг працоўных адносін.\n…І цяпер многім блізкае легендарнае “МІР! ПРАЦА! МАЙ!”. І, зрэшты, якім бы сэнсам не быў напоўнены колішні лозунг, у ім — усё тое, што сапраўды робіць чалавека шчаслівым. З Першамаем!\nТрагедия из-за «селфи» →\n21.05.2016 25.05.2016 Трыбуна Працы Добавьте комментарий


Класічны белы суп з фасолі Рэцэпт (Fassolatha)\nСупы Асноўныя стравы Супы і Салаты Грэцкая кухня Грэчаскія сеткі\nFassolatha - белы суп з фасолі (Fassolada)\nby Лін Ливанос Athan\nФасолевых суп або fassolatha (FAH-SOH-АРЛ-ТХ) будзе ў меню , па меншай меры адзін раз у тыдні ў грэцкай сям'і. Таксама адным з асноўных прадуктаў сезона нішчымнай. Гэты рэцэпт робіць 6 - 8 порцый і сытна, пажыўна і смачна.\n1 фунт сушаных белых бабоў (напрыклад, Great Northern або марскія бабы)\n10 кубкаў вады\n1 вялікі лук (нарэзаныя)\n2 сярэдніх морквы (нарэзаныя кубікамі)\n2 рэбры салера (кубікі)\n1 лаўровы ліст\n1 - 14 унцый. можа нарэзаныя кубікамі памідоры слівы (не-асушаных)\n2 арт. таматная паста\nДаш солі (або па гусце)\nДаш свежемолотый чорны перац (або па гусце)\n1/4 кубкі свежай пятрушкі (нарэзаны, для ўпрыгожвання)\nЗамочванне высушаных бабоў регидратирует іх і прыводзіць да больш пяшчотным бабінам і больш кароткі час падрыхтоўкі ежы. Калі вы не маеце дадатковы дзень, каб замачыць фасолю на ноч, вы можаце паспрабаваць хутка ўбіраць метад ніжэй.\nХуткі Замочванне метад\nДадаць фасолю плюс дастатковую колькасць вады, каб пакрыць бабы ад 2 цаляў да гаршка. Дадаць 2 арт. соль і размяшаць. Давядзіце фасолю да кіпення. Выключыце агонь, накрыць вечкам і вытрымаеце на працягу гадзіны. Зліць і прамыць фасолю пад халоднай вадой перад выкарыстаннем.\nДадайце бабы, ваду і аліўкавы алей у вялікім, ня які ўступае ў рэакцыю гаршчок супу і давесці да кіпення. Паменшыце агонь і варыце на павольным агні, пакуль пакрытыя бабы не стануць мяккімі, але не мяккімі, каля 1 гадзіны.\nДадайце гародніну, памідоры, таматавую пасту і лаўровы ліст у рондаль і варыце выявілі яшчэ 30-45 хвілін для водараў, каб аб'яднацца і суп згуснуць няшмат.\nЗаправіць суп соллю і свежемолотым чорным перцам па гусце. Выдаліце лаўровы ліст і пасыпаць сечанай свежай пятрушкі перад падачай на стол.\nЗаўвага: Пры даданні кіслотнага інгрэдыента , як памідор у суп перад Фасоль вараць могуць рабіць больш жорсткімі шкуры на бабах.\nУсяго тлушчаў 15 г\nненасычаныя тлушчы 10 г\nнатрый 64 мг\nвугляводы 42 г\nХарчовыя валакна 13 г\nбялку 14 г\nПачніце з Смажаніна з свініны\nCocina Коломбиана: Калумбійскі Food\nКаляровая капуста і агародніннай суп\nГабрэйскі Бульбяны Кныш Рэцэпт\nЧырвоныя і белыя тортеллини\nІспанскі трэска з Піў Піў соусам Рэцэпт\nЯк зрабіць бузіны Cordial\nШто Raclette сыр\nСямейны гаршчок Гарачае з бульбай і морквай Рэцэпт\nSabai Sabai: Тайская Прывітальны напой Паказваючы Mekhong Лікёр\nЧырвоны бульбяны салата са смятанай і кропам Рэцэпт\nТрадыцыйны галандскі Рэцэпт Печыва Taai-Taai\nАрахісавае масла Віхравы тварожніка Рэцэпт\nПіца Гласарый: Азначэнні піцы Умовы\nКлён Арэх винегр\nЦвёрды шакалад Велікодныя яйкі Рэцэпт\nРамантычны вячэру для дваіх Ялавічына Велінгтон Рэцэпт\nХуткаварка Spaghetti Sauce


Жанчыны, якія імітуюць аргазм, пачынаюць часцей яго адчуваць\nГалоўная ➠ Мужчына ➠ Жанчыны, якія імітуюць аргазм, пачынаюць часцей яго адчуваць\nАпублікавана 14.07.2010 16:13\nДа 80% жанчын імітуюць аргазм, паводле нядаўняга даследавання. Аказваецца, некаторыя жанчыны фальсіфікуюць пачуццё асалоды для таго, каб адчуць сапраўдны аргазм.\nДаследчыкі вывучылі 481 гетэрасексуальную жанчыну, якая вядзе палавое, але не якая складаецца ў сур'ёзных адносінах. Жанчыны распавялі пра чатырох асноўных прычынах імітацыі аргазму. Найбольш распаўсюджанай прычынай быў «альтруістычным намерам падман» з мэтай не абражаць пачуцці іншага чалавека. Па-другое, страх і няўпэўненасць у спробе зрабіць так, каб сэкс пакінуў станоўчы вопыт, а не адмоўны. Па-чацвёртае, жанчыны прыкідваюцца, каб скончыць палавой акт. Але найбольш цікавая прычына заняў трэцяе месца ў спісе – павелічэнне ўзбуджэння. Аказваецца, імітуючы аргазм, жанчыны спрабуюць павялічыць свой узровень ўзбуджэння. Такім чынам, верагоднасць дасягнення сапраўднага аргазму ў іх павышаецца. Імітуючы аргазм, жанчына пачынае дыхаць хутчэй, больш інтэнсіўна рухаць сцёгнамі і напружваць мышцы, у выніку чаго аргазм становіцца міжвольным.\nДадзеная тэхніка заснавана на здагадцы аб тым, што калі вы разыграете што-то, чаго хочаце, то гэта абавязкова адбудзецца. Псіхолагі выкарыстоўваюць гэтую тэхніку ў пацыентаў з дэпрэсіяй – калі псіхолагі прымушаюць няшчасных ўсміхацца, гэта прыводзіць да выпрацоўцы гармонаў, якія прымушаюць людзей адчуваць сябе больш шчаслівым, і, у канчатковым выніку, праз слёзы ўсмешка ператвараецца ў рэальную.\nСпецыялісты адзначаюць, што дадзенае даследаванне было заснавана на жанчынах, якія не былі ў сур'ёзных адносінах, таму мяркуюць, што агульны працэнт «ашуканцаў» (80%) значна ніжэй у устояных парах, якія адчуваюць сябе больш камфортна адзін з адным. Пры гэтым эксперты не раяць выкарыстоўваць імітацыю аргазму на пачатковай стадыі адносін – так жанчына створыць шаблон паводзін, які заснаваны на падмане і нездаволенасці, а мужчына будзе працягваць выкарыстоўваць тыя ж неэфектыўныя метады задавальнення жанчыны, лічачы, што яе ўсё задавальняе. У выніку жанчына будзе заставацца расчараванай і раздражняльнай кожны раз, калі займаецца сэксам.\nКупля адкрытага бялізны выдатны спосаб разнастаіць сэксуальнае жыццё\nУ амерыцы кожны пяты мужчына схільны да інтымных гвалту


Канвертаваць Ліванскія Фунт (LBP) і Усходне-карыбскі даляр (XCD) : Калькулятар абменнага курсу\nЛіванскі фунт (LBP) і Усходне-карыбскі даляр (XCD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ліванскі фунт і Усходне-карыбскі даляр пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 15 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ліванскі фунт. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Усходне-карыбскі даляр валюты па змаўчанні. Націсніце на Усходне-карыбскі даляр або Ліванскія Фунт канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nЛіванскі фунт гэта валюта, у Ліван (LB, LBN). Усходне-карыбскі даляр гэта валюта, у Антыгуа і Барбуда (AG, АТГ), Дамініка (DM, DMA), Грэнада (GD, GRD), Сэнт-Кітс і Нэвіс (К.Н., KNA), Сэнт-Люсія (LC, ДМС), і Сэнт-Вінсэнт і Грэнадыны (VC, ДКТ). Сімвал LBP можа быць запісаная L L. Сімвал XCD можа быць запісаная EC$. Ліванскі фунт дзеліцца на 100 piastres. Усходне-карыбскі даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Ліванскі фунт Апошняе абнаўленне 15 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Усходне-карыбскі даляр Апошняе абнаўленне 15 верасень 2019 ад Yahoo Finance. LBP каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. XCD каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў.