Будзьма беларусамі! » Верш тыдня: Віктар Жыбуль\n07.06.2018 | Літаратура\nВерш тыдня: Віктар Жыбуль\nПаэт Андрэй Хадановіч у аўтарскай рубрыцы “Верш тыдня” на budzma.by распавядае пра паэта Віктара Жыбуля.\nУ зямлі й без мяне хапае пупоў.\nі мае пупы,\nі пупы пупоў маіх\nглядзяць на вас\nНіхто не схаваецца\nАд іхняга пільнага позірку.\nНе, гэта не я раствараюся ў аблоках –\nГэта аблокі расплываюцца ўва мне!\nкожны, хто патрапіць\nпальцам у неба,\nпатрапіць у мяне,\nі ў мае пупы,\nі ў пупы пупоў маіх\nа я нават не адчую.\nВы не верыце ў маё\nТады спытайцеся ў таго,\nХто зламаў палец аб неба.\n“Дзіўная ваша сучасная паэзія”, – казала мне некалькі знаёмых, выпадкова трапіўшы на паэтычны фестываль. Але, трохі падумаўшы, дадавала: “А вось адзін дык вельмі спадабаўся – ЖыбУль”. Колькі памятаю, ніхто з першага разу не можа правільна вымавіць прозвішча Віктара Жыбуля, усе памыляюцца з націскам. Але на кожнага, нават самага непадрыхтаванага, з першага праслухоўвання дзейнічаюць ягоныя вершы. І тут ужо ніякай памылкі няма – усё як і мае быць.\nГэтыя тэксты на шматкі рвуць стэрэатыпы людзей, што не чыталі нічога, апроч школьнай класікі. Маўляў, калі па-беларуску – дык толькі пра вайну з партызанамі, хату з буслянкай і матчыны рукі з матчынай жа песняй. (Віктар у прынцыпе можа і пра ўсё пералічанае, але наколькі ж іначай!) Гэтыя вершы чапляюць за жывое нават публіку з устойлівай непрыяззю да беларускай мовы і нянавісцю да такой “анахранічнай” з’явы, як паэзія. Паэта можна было б вазіць па нашых гарадах і мястэчках з мікрафонам – і ў самы нечаканы момант гэты мікрафон яму ўключаць, проста сярод натоўпу. Эфект будзе нашмат большы, чым ад сумнеўных білбордаў з сацыяльнай рэкламай “смаку беларускай мовы”.\nКалі вымяраць паэта шумавой рэакцыяй залы, то Жыбуль – безумоўна, самы смешны ў нашай сучаснай літаратуры аўтар. Але ягоныя вершы – зусім не рыфмаваныя анекдоты, не “петрасянаўшчына”, як любіць выражацца іншы добры паэт. Пачуццё гумару і, адпаведна, смехавая рэакцыя публікі на тэкст – як на мяне, толькі пабочны эфект чагосьці большага і глыбейшага: “Я / іду / не па краі абрыву, / а па лініі адрыву…” Часцяком гаворка пра рызыкоўнае для здароўя (прынамсі, псіхічнага) падарожжа ў мэтах спазнання нашага абсурднага свету з усімі яго парадоксамі:\nМы цалуемся ў ліфце,\nякі сарваўся ды падае.\nЗелянеюць ігрушы на эўкаліпце.\nДалягляд зацягнуўся павуцінай апатыі.\nЗямля можа здацца ватай,\nкалі ступаць па ёй асцярожна.\nЯкі там паверх? Дваццаць пяты.\nЗначыць, жыць яшчэ можна.\nНастолькі ж часта вядзецца пра даследаванне самой мовы з яе зусім не выпадковымі супадзеннямі, далёка не заўжды лагічнымі заканамернасцямі ды выбухованебяспечнымі магчымасцямі: “Я – торфабрыкетны паўфабрыкат. / Я брыкаюся (не бярыце мяне на пракат!)” Або: “У саМАЗАХаванні / ёсць нешта ад МАЗАХізму”. Або:\nІ нехта напаў\nІ не ў апошнюю чаргу перад намі – чыстая лірычная самарэфлексія, спроба разабрацца ў прыродзе творчасці й паэтычнага натхнення: “А паэтаў вабіць прастора. / Паэты бягуць за пегасамі. / Яны мараць, каб нехта іхнія творы / прачытаў і сказаў: “Не фіга сабе!” Або:\nГалава трашчыць ад пераследу\nнейкіх неўсвядомленых жаданняў…\nАле Муза абувае кеды\nі бяжыць кудысь на спецзаданне.\nТак заканчваецца апошняя на сёння кніжка паэта “Дзяцел і дупло” (2016). Асабліва расчульвае муза ў кедах. Для Жыбуля ў прынцыпе няма нічога немагчымага ў сэнсе паэтызацыі свету. Там, дзе іншы ўбачыць адно прыземленую “прозу”, наш паэт знойдзе невычэрпныя крыніцы натхнення. Адзін з першых вершаў зусім юнага на той момант аўтара называўся “Сон Мендзялеева” і быў не чым іншым, як рыфмаванай табліцай хімічных элементаў:\nЛітый натрый магній калій\nСкандый кальцый стронцый галій\nКрэмній фосфар сера хлор\nМендзялевій цэзій фтор…\nІ г.д. да канца табліцы. Злыя языкі скажуць, што гэта тэксты аднаго паэтычнага прыёму, усе далейшыя “элементы” (ва ўсіх сэнсах слова) проста нанізваюцца, гэта ўжо, так бы мовіць, справа тэхнікі. Прыхільнікі Жыбуля слушна запярэчаць: не проста “тэхнікі”, а надзвычайнай віртуознасці і вынаходлівасці, бо паэтычны твор не стамляе і не робіцца нудным, нават калі пачынаеш разумець, як ён “зроблены”.\n“Сон Мендзялеева” ствараўся ў 1993-м пятнаццацігадовым паэтам, а вось вам тэкст, напісаны дваццаць гадоў пасля, у 2013-м, верш “Кавалер Валерка”. Кожная страфа будуецца паводле таго самага прынцыпу: як некалі Вазнясенскі, паўтараючы “ма-ть, ма-ть”, даў слухачу заўважыць у слоўнай плыні “тьма, тьма”, лірычны герой Жыбуля скандуе па складах, здавалася б, нявінныя жаночыя імёны “Насця”, “Вера”, “Маня” і “Дашка”, – атрымліваючы ў выніку несуцяшальныя “сцяна”, “раве”, “няма” і “шкада”. А, так бы мовіць, “на дэсерт” і ў імені “Валерка” прачытвае “кавалер”. Цалкам хапіла, каб выйграць паэтычны Слэм Святога Валянціна падчас фестывалю “Вершы на асфальце” памяці Міхася Стральцова. І што цікава, самыя дасведчаныя сярод гледачоў-слухачоў ужо з другой страфы зразумелі, у чым справа, і пачалі па кожным імені адгадваць рыфму і сэнсавыя магчымасці працягу, але гэта не перашкаджала атрымліваць не абы-якое задавальненне, бо эфект пазнавання тут – важная частка паэтыкі. (Хто не бачыў на ўласныя вочы, можа паглядзець адпаведнае відэа.)\nЗ паэтычнай аўтарэфлексіяй звязаная і такая фірмовая прыкмета Жыбуля, як самаіронія: “Хто сказаў, што мой радок кульгавы? / Гэта ўсё трызненні ды лухта! / Мой радок наогул нерухавы, / паўжывы ад носа да хваста”. З падручнікаў па літаратуры мы ведаем, што іронія ўзнікае тады, калі форма выказвання пачынае пярэчыць зместу – або наадварот. Калі жыццё выяўляецца нашмат складанейшым (ці наадварот – нашмат прасцейшым) за нашыя ўяўленні пра яго. І паэту трэба быць апошнім ідыётам, каб не скарыстацца такой сітуацыяй, скончыўшы твор бліскучай пуэнтай, якая па-добраму падмане спадзяванні яго чытачоў:\nМы сядзім і чакаем, што ж будзе далей,\nне хаваючы закаханыя твары.\nЯ хачу да цябе дакрануцца, але\nмы жывем у розных акварыумах.\nПарадаксальнасць паэтычнага мыслення дазваляе аўтару не баяцца, здавалася б, самых заезджаных у свеце тэм. Нават такой, як збітае да банальнасці сотнямі геніяў і мільёнамі графаманаў прызнанне ў каханні. Досыць зірнуць у паэтычны зборнік Жыбуля “Дыяфрагма” (2003): “Мы патанаем / з табой на беразе. / Мы лунаем / уверсе ў верасе. / Мы абвяшчаем / Эру Ерасі. / Мы адшукаем / веру ў Эрасе”. Ці такое:\nу кожным атаме хлору\nне хапае часцінкі цябе\nу кожным атаме натрыю\nне хапае часцінкі мяне\nсоль напэўна была б салодкай\nЦі не кожны лірычны твор Жыбуля здольны нечакана павярнуцца да чытача… як бы гэта мякчэй сказаць… сваім іранічным бокам. Але і самы зніжана-іранічны тэкст можа раптам падняць да вяршынь лірызму:\n– А ў вас, чароўная пані,\nтак файна глядзяцца цені вакол вачэй!\n– Гэта – не цені, мой паночку.\nФінгалы гэта, фінгалы.\n– А, добра, пані,\nвы з фінгаламі так цудоўна глядзіцеся,\nшто вам ніякія цені не патрэбныя!\nГэта з верша “Асабістая прастора” (кніга “Дзяцел і дупло”). Можна рызыкнуць і дачытаць яго да канца, добра парагатаць, бо кожная страфа-рэпліка ў какетлівай размове двух бамжоў у грамадскім транспарце выклікае раскаты рогату, але асцярожна – пры канцы ёсць небяспека моцна расчуліцца і доўга хлюпаць носам, бо жыбулеўскія клашары выяўляюцца не менш паэтычнымі за персанажаў “Цуду ў Мілане” або “Каханкаў з Понт-Нёф”.\nНізка вершаў пра грамадскі транспарт і, адпаведна, кантралёраў у ім – яскравая паэтычная ўдача аўтара. Іранічныя і парадаксальныя паасобку – чаго варты хаця б такі опус:\nальбо жыццё? –\nЯ таксама адказаў жартам\nі аддаў яму\n– усе разам яны складаюцца ў досыць пазнавальную карціну. Дзе ўсё пачынае быць пра нас, пра ўладу і сістэму – і ўнутраную свабоду як адзіны надзейны спосаб яе разбурэння:\nЯ – пасажыр. Я еду без квітка\nу цягніку, набітым кантралёрамі.\nЯ ні за што не злезу з цягніка.\nЯ страціў сорам. Мне даўно не сорамна.\nА за акном разгортваецца шыр\nі вецер захлынаецца прасторамі.\nНапэўна, я адзіны пасажыр\nЗ таго ж разраду і шматлікія пацыфісцкія вершы паэта. Што файна, яны абсалютна пазбаўленыя дэкларатыўнасці і публіцыстычнасці, яны пачынаюцца і заканчваюцца нібы дзіцячая хуліганская гульня, як той вершык, дзе на сценах упарта пішацца слова з трох літар, якое ў апошнім радку выяўляецца словам “МІР”. Або як наступны вершык, здаецца, найбольш любімы народам на любых чытаннях:\nЗ рагаткі я прыцэліўся ў варону,\nа трапіў –\nу Міністра Абароны.\nміністраў – мала…\nДаўно мне так не шанцавала!\nГэтыя вершы, як заўсёды ў Жыбуля, выклікаюць у прысутных выбухі смеху. Хоць, як заўсёды ў Жыбуля, вядзецца ў іх пра самыя сур’ёзныя рэчы.


БЕЗ ПЯЦІ ХВІЛІН СТАГОДДЗЕ — Новости Орши\n09.07.2012 1690 orshanka Комментариев нет\nНе кожнае перыядычнае выданне можа пахваліцца такой доўгай гісторыяй, якая захоўвае слаўныя традыцыі, знакамітыя імёны. Наша газета прайшла доўгі нялёгкі шлях, сем разоў мяняла назву, але адно заставалася нязменным: журналісты “Аршанкі” заўсёды працавалі для сваіх любімых чытачоў.\nСімвалічна, што святкаванне юбілею “Аршанскай газеты” супала са святкаваннем юбілею роднага горада. На мінулым тыдні ў дзіцячай школе мастацтваў №1 адбыўся ўрачысты вечар, прысвечаны 95-годдзю нашай газеты. Павіншаваць любімае выданне прыйшлі шматлікія госці: начальнік упраўлення ідэалагічнай работы Віцебскага аблвыканкама А. Кліцуноў, заснавальнікі газеты, калегі з Мінска, Чашнікаў, Дуброўна, былыя супрацоўнікі, ветэраны рэдакцыі, пазаштатныя аўтары, аддадзеныя чытачы. Шмат добрых слоў прагучала ў той чэрвеньскі вечар. Ад шчырых віншаванняў сэрца кожнага прысутнага білася ўсё часцей ад гордасці за любімую газету.\nЧым сёння жыве калектыў рэдакцыі, госці ўрачыстага вечара даведаліся з дакументальнага фільма, які зняў Эдуард Навагонскі. Зарад бадзёрасці і добры настрой прысутным падарылі творчыя калектывы гарадскога Палаца культуры і Вусцянскага ДК.\nУдзельнікі і госці свята змаглі прайсці шляхам ад “Ленінскага прызыву” да “Аршанскай газеты” падчас выстаўкі рэтра-фотаздымкаў і архіва газеты, якую арганізавалі супрацоўнікі музейнага комплексу гісторыі і культуры Аршаншчыны. Тут можна было ўбачыць пажаўцелы ад часу нумар “Ленінскага прызыву” часоў Вялікай Айчыннай вайны, паглядзець, якія тэмы хвалявалі журналістаў, пра што размаўляла газета са сваімі чытачамі ў тыя далёкія гады. Хтосьці са здзіўленнем пазнаваў на чорна-белых здымках сябе ці знаёмых…\nА ў першы дзень ліпеня на сцэне ля калегіума іезуітаў аршанцаў чакала канцэртная праграмма, прысвечаная 95-годдзю “Аршанскай газеты”, якая сабрала шматлікіх чытачоў і падпісчыкаў. Сапраўды, юбілей галоўнага выдання нашага горада – свята для ўсіх жыхароў.\nФота аўтара і Н. ТУРОК.\nУспешно справляются с задачами →


Застацца жывым пасля працы ВіДЭА | СВОБОДНЫЙ ПРОФСОЮЗ — Полоцк\n← Працоўныя Галандыі дзеляцца вопытам абароны на працы\nСудебное шоу продолжается →\nЗастацца жывым пасля працы ВіДЭА\nОпубликовано 26.10.2016 автором Соб. информ.\nПаводле афіцыйнай статыстыкі, колькасць траўмаў на вытворчасці няўхільна зніжаецца. Але насамрэч за гэтым хаваецца амаль поўнае бяспраўе звычайнага працаўніка перад працадаўцам – дзяржаўным ці недзяржаўным. Аб гытым 22 кастрычніка разважалі на телебычынне Белсата незалежныя прафсаюзы.\nБеспрацоўе. Людзі хапаюцца за любую магчымасць, не маючы досведу, вопыту работы са складанаю тэхнікай. Кепскія ўмовы, эканомія на стварэнні належных бяспечных умоваў працы. У выніку – траўмы і нават смерці.\nАле калі такое здараецца, адміністрацыя ўгаворвае (а збольшага прымушае) працаўніка ўзяць віну на сябе. Напісаць, што здарылася гэта падчас абедзеннага перапынку ці пасля працы.\nТой, хто пайшоў на такую змову, у выніку застаецца сам-насам са сваёй бядою. Аніякія суды яго не бароняць. Нават у бясспрэчных выпадках даводзіцца гадамі дамагацца кампенсацыі страты працаздольнасці.\nРазмова ў студыі галоўнаю мэтай мае навучыць працаўнікоў кваліфікавана бараніць свае правы ў сферы аховы працы.


Жыватворнае полымя сагрэе сэрцы жлабінчан\nЖыватворнае полымя сагрэе сэрцы жлабінчан\nСветла і ўрачыста становіцца на душы ў тых, хто святкуе Божае Нараджэнне. І няхай не ўсе могуць у гэты адметны дзень наведаць касцёлы, але пачуцці, якімі поўняцца душы і сэрцы вернікаў, застаюцца нязменнымі. Бо галоўнае – вера, якая заўсёды з чалавекам. І ніхто не замінае проста радавацца разам з усімі, спадзявацца на лепшае, рабіць добрыя справы.\nСтала ўжо традыцыяй дастаўляць са Святой зямлі, з Віфлеема (Бэт-Лехейма) – месцы зямнога нараджэння Езуса Хрыста – жыватворнае полымя. Яно зноў прыбыло ў Беларусь і таксама будзе дастаўлена ў Жлобін. Віфлеемскае полымя скаўты прывозяць на нашу Радзіму з 1998 года. Святыня пачынае сваё падарожжа з Вены, куды яе дастаўляюць самалётам, потым вязуць да беларускай мяжы.\n– Жыватворнае полымя з Віфлеема сімвалізуе, што ўсе мы з’яўляемся містычным целам Езуса Хрыста, – кажа настаяцель Рыма-каталіцкай парафіі св. Казіміра ў Жлобіне ксёндз пробашч Алег Грыгаровіч. – Святыня мае глыбокі духоўны сэнс для хрысціяніна. Гэта – сімвал гарачага сэрца, гарачай любові і веры, якімі неабходна дзяліцца адзін з адным.\nПарадак набажэнстваў у касцёле Маці Боскай (па вул. К. Маркса):\n24 снежня ў 22.00 – імша ў вігілію Божага Нараджэння,\n25 снежня ў 10.00 – урачыстасць Божага Нараджэння.


Культура - ...Той перарваны дыялог з Анатолем Анікейчыкам\nАнатоль Анікейчык у сваёй майстэрні\nВось гэты наш дыялог я і хачу агучыць нашым чытачам. Мне здаецца, нягледзячы на праляцелыя доўгія кіламетры часу, Анатоль Анікейчык не страціў сваёй значнасці, бо дастаткова поўна раскрыў творчае і чалавечае нутро мастака ў адносінах да сваёй любімай радзімы — Беларусі і яе Песняра Янкі Купалы, якому 7 ліпеня споўніцца 140 гадоў з дня нараджэння. Тым больш што “Купаліяна” Анікейчыка да гэтага часу, на мой погляд, з’яўляецца непераўзыдзенай ва ўсёй беларускай выяўленчай культуры пра Паэта, асабліва што тычыцца помнікаў у яго гонар.\nПАДПАРАДКОЎВАЎСЯ АДЗІНАМУ ЗАКОНУ\nНаогул кажучы, у маім хатнім архіве захавалася шмат чарнавых запісаў, дакументаў, фатаграфій, выразак з газет і часопісаў, звязаных з жыццём і творчасцю Анікейчыка. Частка з іх была выкарыстана мной пры стварэнні першай манаграфіі пра скульптара (выйшла ў выдавецтве “Беларусь” у 1980 годзе), а частка — так і засталася ляжаць у папках з надпісамі: “Анікейчык. Для кнігі з серыі ЖЗЛ”.\nТак, я акуратна збіраў матэрыялы, у асноўным сатканыя з нашых доўгіх размоў і сустрэч за круглым сталом, сумесных творчых паездак па Беларусі і ў Маскву па лініі Саюза мастакоў СССР і г.д. Мэта — зрабіць фундаментальную ілюстраваную кнігу, якая ўжо была запланавана ў выдавецтве “Мастацкая літаратура”. Але ў тыя гады (канец 80-х — пачатак “лихих” 90-х) з-за адсутнасці дзяржаўнага фінансавання на такога роду выданні ўсё закончылася нічым: аб’ёмны рукапіс так і застаўся нерэалізаваным. Праўда, Анатоль паспеў з ім пазнаёміцца і зрабіць свае невялічкія заўвагі. Апошні раз гэта адбылося ўвечары 1 лютага 1989 года. А ўжо праз два з паловай дні, прыехаўшы дамоў з вакзалу, дзе сустракаў дачку, ён прылёг на канапу і... усё здарылася на вачах у ягонай мамы... Не паспеў Толя выкарыстаць нітрагліцырын, які заўсёды насіў з сабой у кішэні...\nЗ мастаком я пазнаёміўся і пасябраваў у канцы 1960-х. Тады яго майстэрня знаходзілася на вуліцы Гая. Памятаю, як упершыню я наведаў гэтую майстэрню. Перш за ўсё ўбачыў эскізы да будучага помніка герою-лётчыку Мікалаю Гастэлу, на паліцах стаялі партрэты У.Маякоўскага, П.Чайкоўскага, Б.Вішкарова, яго дзеда Пятра, на станках — эцюд да Бетховена, першыя пошукі “Папараць-кветкі” і шмат чаго іншага.\nПамятаю тагачасныя размовы. З яго цікавых разважанняў сёе-тое я тады запісаў у блакнот: “Ніякія, нават самыя добрыя, задумы не выратуюць ад забыцця нашы творы, яны пражывуць нядоўга, калі мы не ўжывёмся ў вобраз”. А на пытанне, як Анатоль разумее запавет Мікеланджэла “Працаваць галавой, а не рукамі”, ён адказаў так: “Ведаеш, Барыс, у кожнай творчай прафесіі галава, канешне, перш за ўсё. Ёсць мастакі, якія працуюць для сябе, для душы, і ёсць — па замове. Усё, што я раблю, — гэта для душы. Працаваць галавой не значыць працаваць толькі розумам, а найперш — перакананнем. Трэба адчуць сваю ідэю сэрцам, крывёю, інакш яна будзе халоднай, сухой, індыферэнтнай. Рукі — гэта вопыт, прафесіяналізм. Прафесіяналізм несумненна патрэбны: можна мець талент, цудоўную душу і сэрца, але без высокага рамяства і майстэрства не выявіш сваіх перакананняў. Гэта датычыцца не толькі нашага брата-мастака, але і акцёра, пісьменніка, музыканта, архітэктара... Бо мастацтва — адзінае цэлае, і кожны яго від падпарадкоўваецца аднаму закону. І форма і змест — таксама...”\nТРЭБА ВЕЛЬМІ ЛЮБІЦЬ КУПАЛУ...\nВось з такімі думкамі і перакананнямі прыйшоў Анатоль да сваёй “Купаліяны”.\n— Янка Купала як унікальная асоба, як паэт і чалавек прыцягваў маю ўвагу з юнацтва, — гаварыў Анікейчык. — Спачатку былі проста партрэтныя эцюды Песняра: шукаў жывы псіхалагічны вобраз — у розных ракурсах, руках, позірках. Яшчэ і яшчэ чытаў яго вершы, дакументы, успаміны, стэнаграмы выступленняў, аналізаваў адпаведныя мастацкія творы, прысвечаныя паэту. А потым разам з таварышамі — скульптарам Андрэем Заспіцкім і архітэктарам Міхаілам Мызнікавым — прыступіў да праектавання помніка на месцы пахавання праху Паэта на Вайсковых могілках у Мінску.\n— Так, гэты помнік вядомы. Мне ён вельмі падабаецца. “Мне сняцца сны аб Беларусі...” — гэта лейтматыў твора, надзіва натхнёнага і чалавечнага. Трэба вельмі любіць Купалу, каб так падкрэсліць яго арганічную сувязь з роднай зямлёй, яго рамантычны пачатак, напружана затоеную думку...\n— Любоў да Купалы — гэта адразу і назаўсёды. Я палюбіў яго паэзію, блізкую мне па духу, палюбіў самога гэтага Чалавека. Асобу. Можа, таму, што ў нечым лёс майго бацькі нагадвае ягоны лёс — лёс разумнага, таленавітага чалавека з народа. Бацька мой, Аляксандр Пятровіч, па прафесіі быў урачом, але кола яго інтарэсаў было досыць шырокім, ён захапляўся тэатрам, ведаў жывапіс, сябраваў з першым народным артыстам Беларусі Уладзіславам Галубком.\n— І ў 1937-м быў рэпрэсіраваны, як і Галубок...\n— Так, 16 жніўня 37-га органы НКУС арыштавалі бацьку. У тыя ж дні арыштавалі і Галубка. Можа, нават у адзін дзень. На следстве майго бацьку па-зверску катавалі, зламалі рэбры і руку, прымушаючы прызнацца ў тым, што ён “польскі шпіён”. У архіве маёй мамы, Надзеі Фёдараўны, захаваліся на гэты конт рэдкія па трагізме дакументы: копіі яе заяў на імя Сталіна, Яжова, Берыі, Вышынскага, на адрас калегіі Вярхоўнага суда БССР па разборы спраў аб дыверсіях і шпіянажы (была такая калегія), у многія іншыя інстанцыі. Адказы былі аднатыпныя: “Вашы скаргі па справе мужа (...) разгледжаны Галоўнай Ваеннай пракуратурай РКК і за адсутнасцю падстаў для перагляду справы пакінуты без задавальнення”. У 1949 годзе маме паведамілі, што Аляксандр Пятровіч памёр ад міякарда сэрца 14 чэрвеня 1944 года; крыху пазней напісалі, што ён пайшоў з жыцця ад сыпнога тыфу. Хутчэй за ўсё, яго расстралялі яшчэ да вайны. Можа, у верасні 37-га, як і Галубка? З такімі так званымі “ворагамі народа” доўга не цырымоніліся. Толькі 5 лістапада 1957 года Ваенны трыбунал Беларускай Ваеннай акругі перагледзеў справу майго бацькі. Пастанова 37-га была адменена, а справа “за адсутнасцю складу злачынства” — спынена. І бацьку рэабілітавалі пасмяротна... Як і Уладзіслава Іосіфавіча...\n— Вельмі трагічнае было ў цябе дзяцінства — нічога не скажаш... Давай вернемся да Купалы... Мне ўяўляецца, што гэтая неардынарная асоба для цябе значыць вельмі многа: і не проста як таленавіты паэт і драматург, але і як грамадзянін з вялікай літары.\nПРА “СІНЮЮ ПТУШКУ ШЧАСЦЯ”\n— У Купалы мне падабаецца ўсё: знешнасць прыемнага чалавека, выключная шчодрасць душэўная, рэдкі пранізлівы талент, які так ярка раскрыўся ў 1910-1920-х гадах. А вось лёс яго шчаслівым цяжка назваць, нягледзячы на высокія званні, узнагароды і народнае прызнанне. Расказы цёткі Уладзі, яго сяброў і тых, каму проста давялося з ім сустракацца, малявалі непаўторны і вельмі глыбокі вобраз. Але зразумець, адчуць яркую, буйную, трагічную асобу да канца, здаецца, немагчыма... Не ведаю, ці знайшоў ён сваю “сінюю птушку шчасця”, але думаю, што Купала толькі трошкі патрымаў яе ў руцэ, а потым яна нечакана выпырхнула і знікла ў тумане часу... Здаецца, што вось такім, не вельмі вясёлым, заглыбленым у думкі і нейкія ўспаміны, адчуваў сябе паэт, калі заставаўся ў адзіноце, на самоце: ці то ў сваім доме за пісьмовым сталом, ці то на прыродзе дзесьці ў Вязынцы або ў Ляўках. Альбо проста на пясчанай дарозе, па якой ён яшчэ з дзяцінства любіў хадзіць пешкі...\n— Вось-вось, прыкладна такім ты і ўбачыў яго ў сваім мемарыяле ў самым цэнтры Мінска, у скверы, які носіць яго імя. Ведаеш, Толя, я не ўяўляю нашу сталіцу без гэтага помніка...\n— Так, я праектаваў яго з сябрамі — Львом Гумілеўскім, Андрэем Заспіцкім, Юрыем Градавым і Леанідам Левіным. Сапраўды, праца над гэтым помнікам прынесла нам шмат шчаслівых дзён. Хаця былі і свае праблемы, у асноўным, дзякуй богу, не творчага характару...\n— Кампазіцыя, на мой погляд, вельмі ўдалая. Сёння гэты помнік стаў неад’емнай часткай нашай сталіцы, як, скажам, апякушынскі Пушкін у Маскве або помнік Пушкіну разца Анікушына ў Ленінградзе. Наватарская задума, глыбіня, прастата вырашэння даюць яму “пуцёўку ў будучыню”. Да яго “не зарастет народная тропа”… У гэтым — галоўны сакрэт эстэтычнага ўздзеяння помніка на людзей. У цішыні, што акружае бронзавую фігуру, я, напрыклад, заўсёды чую водгукі яснай і мудрай купалаўскай паэзіі:\nВось так шляхамі год дагэтуль я ішоў\nЗ адною думкаю аб шчасці Беларусі…\n— Дзякуй на добрым слове…\nШЛЯХ ДА ПАПАРАЦЬ-КВЕТКІ\n…Хачу сказаць, што я напярэдадні той сустрэчы з Анатолем яшчэ раз пабываў ля помніка Песняру ў скверы на скрыжаванні тагачаснага Ленінскага праспекта з вуліцай Янкі Купалы. І — доўга глядзеў. Задуменна спыніўся бронзавы паэт на беразе крыніцы, якая выбіваецца з-пад расколатага каменя. Пругкі вецер заламаў каўнер лёгкага паліто, накінутага на плячо. У руках — сукаватая палка, узятая ў далёкую дарогу. А над крыніцай шырока раскінулася ледзь не да самай вады шырокае лісце казачнай папараць-кветкі. Непадалёку, за спінай паэта — Купалле: дзяўчаты, апырсканыя фантанам, кідаюць на ваду вянкі — “на шчасце”. Аголеныя, тонка стылізаваныя як сімвал шчырасці, юнацтва і кахання, застылі яны ў бронзе. Вечна жывы паэт і маладосць, сатканая з ніцей сённяшняга жыцця.\nЯк кожны глыбокі твор мастацтва, помнік шматпланавы па змесце. Асоба Купалы — барацьбіта, гуманіста, мысліцеля — злілася для аўтараў помніка ў адно вялізнае паняцце — чалавечнасць. Анікейчык як скульптар разам з калегамі-сябрамі знайшоў найбольш яркае пластычнае адлюстраванне ўнутранага стану паэта, добра разумеючы, што мэта мастацтва скульптуры, а манументальнай асабліва, — увасобіць вечныя, непахісныя рысы чалавека: гуманізм, высокую маральнасць. У гэтым сакрэт эстэтычнага ўздзеяння помніка. Заслугоўвае ўвагі і яшчэ адна рыса гэтага твора — яго дэмакратычнасць; яна і ў змесце вобраза, і ў агульным архітэктурна-прасторавым вырашэнні ўсяго комплексу.\n"СВОЙ РОДНЫ КРАЙ ЦІ ПОМНІШ ТЫ?"\n…Далей наша размова з Анатолем пайшла пра помнік-бюст Янкі Купалы ў вядомым ва ўсёй Амерыцы Араў-парку ў 30 кіламетрах ад Нью-Ёрка. Я добра памятаю гісторыю з’яўлення гэтага твора. У 1972 годзе зрабіць гэты праект урадам Беларусі было даручана Анікейчыку. Але яго былы настаўнік, народны мастак Андрэй Бембель, выставіў на разгляд экспертнай камісіі Міністэрства культуры БССР свой сустрэчны праект (аснова для будучага помніка ў яго, у прынцыпе, была — выставачны неблагі бюст Купалы, які я бачыў у майстэрні Андрэя Ануфрыевіча). Але, тым не менш, эксперты аддалі перамогу Анікейчыку (архітэктар С.Баткоўскі), а не Бембелю, што ў выніку, на жаль, негатыўна адбілася на асабістых адносінах паміж імі. Такое нярэдка бывае ў мастакоўскім асяроддзі, асабліва — у конкурсных гонках.\n— Мой помнік Купалу ў Араў-парку — гэта асобная цікавая старонка ў маёй творчай біяграфіі. Намаганнямі нашых суайчыннікаў, якія воляю лёсаў апынуліся ў ЗША, гэты цудоўны зялёны масіў з азёрамі і вадаспадамі ператвораны ў значны культурны цэнтр. А ўсё пачыналася так. Яшчэ ў 1949 годзе, працягваючы традыцыі сваіх бацькоў, група юнакоў і дзяўчат стварыла ў ЗША маладзёжны клуб “Араў-парк”. Сваёй мэтай ён ставіў прышчапленне пачуцця любові да радзімы продкаў падрастаючаму пакаленню. У апошнія гады ў Араў-парку нарадзіліся новыя традыцыі. Акрамя Дня незалежнасці і Дня працы, тут сталі святкавацца Руска-беларускі, Украінскі і Польскі дні — адпаведна ў чэрвені, ліпені і жніўні. У гэтыя даты ў Араў-парк з’язджаюцца сотні людзей з розных куткоў краіны. Помнікі Пушкіну, Шаўчэнку і Купалу — гэта падарункі рускага, украінскага і беларускага народаў. Ёсць там і помнік Міцкевічу і помнік Уітмену… Свой помнік Купалу я адкрываў у 1973 годзе разам з Андрэем Макаёнкам. Ведаеш, гэта былі непаўторныя хвіліны: людзі прыехалі сюды не толькі з Нью-Ёрка, нават з Канады і Мексікі, паўсюдна чулася беларуская гаворка, народныя беларускія песні; увесь помнік упрыгожвалі жывыя кветкі. Мая мэта — у вобразе Купалы адлюстраваць стан светлай журбы і высакароднасць яго пачуццяў. Пясняр як быццам глянуў на Новы свет вачыма, поўнымі суму. Я хацеў зрабіць вобраз паэта і драматычным, і разам з тым напоўненым рамантыкай. Іншымі словамі, са спалучэння гэтых рыс, у нейкай ступені проціборствуючых, павінен атрымацца вобраз, надзелены магічнай гармоніяй. Хацеў, каб ён глядзеў кожнаму у твар, нібы пытаўся: ну як вам тут, на чужыне?\n— Мне здаецца, што гэты сум перагукаецца з вершамі паэта, якія былі напісаныя яшчэ ў 1909 годзе і звернутыя таксама да далёкіх землякоў:\n…Ці помніш ты пагляд нясмелы\nСвайго радзімага сяла,\nАдкуль паплёўся ў свет той белы,\nТвая дзе маладосць сплыла?\n…Край беларускі мірны, сумны,\nСвой родны край ці помніш ты?..\n— Менавіта так. Гэты купалаўскі верш “Брату ў чужыне” я і паклаў у аснову ідэі помніка. Ты проста, Барыс, глядзеў як у ваду…\nВосень паэта. Ляўкі\n— Апошняя твая праца над вобразам Песняра ў Ляўках — Купалаўскім мемарыяльным запаведніку. Што ты хацеў тут паказаць?\n— Ведаеш, там, у найпрыгажэйшым кутку Аршаншчыны, дзе чуецца нетаропкі гоман Дняпра, дзе спляліся ў цудоўным лясным узоры беластволыя бярозы, гнуткі арэшнік і дубкі, асабліва, як ніколі добра і натхнёна, пісалася-думалася Купалу. Ён упершыню наведаў вёску Ляўкі ў сакавіку 1935 года і назаўсёды палюбіў гэты край. Паэт прыязджаў туды штогод ранняю вясною і заставаўся да позняй восені; там быў створаны адзін з самых дасканалых яго вершаваных цыклаў, што ўвайшоў у гісторыю літаратуры пад назвай “Ляўкоўскі”. Дарэчы, тут быў напісаны і вядомы верш “Хлопчык і лётчык”, які вельмі падабаўся юнаму Юрыю Гагарыну. У дні святкавання стагоддзя з дня нараджэння Купалы ў Ляўках і быў адкрыты мой помнік Песняру, створаны на аснове маёй станковай кампазіцыі "Восень паэта". Я паказаў яго чалавекам ужо далёка не маладым, які шмат перажыў на сваім вяку, прайшоў шлях, мякка кажучы, нялёгкі, на якім перапляталіся і бліскучыя ўзлёты, і вялікія трагедыі. Ён сядзіць з кійком у правай руцэ, левай абапіраючыся на спінку лаўкі, да якой восеньскі вецер прыбіў пажоўклы ліст. Задумаўся паэт, слухае покліч роднай зямлі. Восень Песняра…\nСТВАРЫЦЬ СВАЮ БІЯГРАФІЮ\n…У гэтым нарысе я не ставіў за мэту расказаць пра ўсю творчасць Анікейчыка — яна дастаткова вядомая кожнаму, хто мае дачыненне да беларускай культуры. Хто, напрыклад, не ведае мемарыялы "Прарыў" ва Ушачах альбо "Праклён фашызму" ў Шунеўцы, помнік Гастэлу і яго экіпажу пад Радашковічамі, мемарыяльныя знакі ў гонар герояў-падпольшчыкаў у Мінску, помнікі на магілах П.Машэрава. С.Прытыцкага, М.Лынькова, цудоўныя партрэты Г.Ахматавай, М.Багдановіча, Ф.Кастра і Чэ Гевары, бліскучую "Пушкініяну" з дзевяці твораў, рамантычныя кампазіцыі "Вясна Перамогі". "Балада пра Шукшына", "Заклік", "Бярозкі", "Юнацтва"?\n…Незадоўга да скону Анатоль сказаў мне: "Кожным творам мастак стварае сваю біяграфію. Таму нічога нельга рабіць, не даводзячы працу да канца. Супакойвацца можна толькі тады, калі ты вычарпаў усе свае магчымасці".\nАнікейчык не вычарпаў свае творчыя, чалавечыя магчымасці. Ён рана пайшоў з жыцця, пакінуўшы няздзейсненымі і праекты помнікаў, і задумы новых кампазіцый і партрэтаў. Марыў і пра сваю першую персанальную выставу. І пра тое, каб зрабіць помнік "Пушкін і Міцкевіч на беразе Нявы" для Ленінграда: выставачны варыянт такой гарэльефнай кампазіцыі быў ужо гатовы. І думаў пра помнік Валенцію Ваньковічу — для Мінска. Чарнавы эскізны праект помніка Кастусю Каліноўскаму, які я бачыў у яго майстэрні, таксама не паспеў рэалізавацца…\nСловам, планаў і спадзяванняў было шмат. І гэта натуральна: ён, як ніколі, адчуваў у сабе вялікі творчы запал. Здавалася, яго хопіць на ўсё: і на мастацтва, і на працу у БДТМІ, дзе ён, прафесар, кіраваў (пасля смерці прафесара Андрэя Бембеля) кафедрай скульптуры, і на дэпутацкія справы (выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР), і на грамадскую дзейнасць, і на дыскусіі з аднадумцамі-сябрамі, і на сустрэчы з гледачамі, якіх у яго было мноства. Але яго не хапіла на ўсё. Не вытрымала сэрца…\nПамятаю, калі Анатоля Аляксандравіча ўжо не было, вясной 1989-га я зноў трапіў у яго майстэрню ў нашым “сурганаўскім” доме №42. Дзіўнае адчуванне: скульптурны станок, эскізы, макеты, каркасы, драўляныя стэкі і кіянкі, пантограф, мернік, спрынцоўка — інструменты для работы ў гліне і пластыліне, чорны халат майстра на цвіку, засохлая, як камень, гліна... На паліцах і ля сцен застылі сляды былых роздумаў і нястомных творчых пошукаў: ад эскізаў і макетаў помнікаў да ўжо адлітых у гіпсе партрэтаў і кампазіцый... І ўсё гэта змёрла і застыла ў нейкім вечным спакоі. Я ўзяў у руку стэк, які ляжаў на табурэтцы, моўчкі патрымаў і паклаў на месца. Было сумна. Адно суцішала, што тут, у гэтым памяшканні, будзе арганізаваны музей-майстэрня Анатоля Анікейчыка — народнага мастака Беларусі, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі рэспублікі і прэміі беларускага Камсамола, ганаровага грамадзяніна горада Барысава — яго малой радзімы. Як таго жадала наша культурная грамадскасць краіны… Аднак гэтага так і не здарылася…\nАле і сёння Анатоль Аляксандравіч для мяне, для яго сяброў, для тых, хто прайшоў яго прафесійную школу майстэрства, для ўсіх прыхільнікаў яго творчасці застаецца заўсёды маладым, няўрымслівым, валявым чалавекам, які вельмі шмат зрабіў для росквіту нацыянальнай культуры роднай Беларусі...


Артроз каленнага сустава сімптомы і лячэнне / Гель ў сашы Hondrogel\nКалена, як і іншыя суставы чалавека, складаецца з касцяной і храстковай тканіны. Храсток — гэта гладкі, пругкі і эластычны пласт, які гарантуе лёгкасць хады і адсутнасць трэння. Пашкоджанне храстка хранічным зносам называецца артроз каленнага сустава.\nЁсць шмат фактараў, якія прыводзяць да артрозу каленнага сустава:\nЧалавек на працягу доўгага часу не адчувае болевых адчуванняў і толькі тады, калі артроз калена прыводзіць да дэфармацыі храстка, з'яўляюцца першыя сімптомы. Хворы звяртаецца да лекара, але лячэнне запушчанай хваробы ўжо можа быць паспяховым.\nАртроз каленнага сустава часта з'яўляецца следствам няшчасных выпадкаў і траўмаў, але можа выяўляцца толькі праз некалькі гадоў. Таму пры найменшых падазрэннях на дадзенае захворванне, варта звярнуцца да лекара.\nСімптомы артрозу каленнага сустава, ўключаюць у сябе:\nболь, павялічваецца падчас актыўнасці;\nпавышэнне тэмпературы скурных пакроваў;\nзніжэнне рухомасці каленнага сустава;\nрыпанне, хрумсткі гук, які чутны падчас руху.\nБоль пасля перыядаў бяздзейнасці з'яўляецца адным з самых распаўсюджаных сімптомаў артрозу каленнага. Яна выказвае сябе па раніцах, калі суставам трэба час, каб патрэбным чынам разагрэцца. Пасля таго, як чалавек паходзіць некаторы час, боль сціхае.\nЧасам вы можаце заўважыць першыя прыкметы артрозу калена, проста зірнуўшы на яго. Нават калі калена тырчыць больш вонкі, чым звычайна, гэта можа быць першым прыкметай. Падвышаную схільнасць калена да набракання лёгка распазнаць. Выпукласць таўшчынёй у палец утворыцца вышэй каленным кубачкі,так як гэта самае слабое месца. Гэта адбываецца з-за павелічэння назапашванне вадкасці ў суставе.\nПамяншэнне гнуткасці ў нагах можа паказваць на артроз каленнага сустава. Тыя, хто раней былі ў стане закрануць пяткамі ягадзіц, стоячы на адной назе, але могуць і прайсці палову шляху сёння, павінны пракансультавацца ў лекара. Мышцы сцягна могуць пачаць працаваць складаней чым раней, з-за артрозу каленнага, становячыся ўсё карацей, і пачынаюць хварэць. Гэтыя мышцы трэба расцягваць і ўмацоўваць, каб аднавіць ранейшыя функцыі.\nЯшчэ адным прыкметай артрозу каленнага сустава з'яўляецца зніжэнне мышачнай сілы ў нагах.\nАртроз ператварае храсток, які гладкі як шкло ў грубую тканіну, якая выглядае, як наждачная папера на ранніх стадыях. Калі гэтыя паверхні труцца сябар аб сябра можна пачуць рыпанне і гукі трэння ў суставе.\nЯк артроз каленнага дыягнастуецца?\nДыягназ остеоартріта калена пачнецца з медыцынскага агляду лекарам. Перад прыёмам вызначце з-за чаго ўзнікае боль, каб дапамагчы лекару паставіць правільны дыягназ. Акрамя таго, высвятліце, калі ў каго-то ў вашай сям'і артрыт.\nВаш лекар можа прызначыць дадатковае дыягнаставанне, у тым ліку:\nмагнітна-рэзанансная тамаграфія (МРТ) скануе X-прамяні, якія могуць паказаць косці і пашкоджанне храстка, а таксама наяўнасць касцяных шпор;\nМРТ можна замовіць, калі X-прамяні не даюць выразнага прычыну болю ў суставах або калі X-прамяні, якія паказваюць, што іншыя віды сумеснай тканіны могуць быць пашкоджаны. Лекары могуць выкарыстоўваць аналізы крыві, каб выключыць іншыя ўмовы, якія могуць выклікаць боль, такіх як рэўматоідны артрыт, іншы тып артрыту, выкліканага парушэннямі ў імуннай сістэме.\nЯк артроз каленнага сустава лечыцца?\nАсноўнымі задачамі лячэння остеоартріта каленнага сустава з'яўляюцца палягчэнне болю і вяртанне рухомасці.\nПлан лячэння, як правіла, уключае ў сябе спалучэнне наступных дзеянняў:\nСтрата вагі. Страта нават невялікага колькасці вагі, калі гэта неабходна, можа значна паменшыць боль у калене ад остеоартріта.\nПрактыкаванне. Ўмацаванне цягліц вакол калена робіць больш стабільным стан суставаў і памяншае боль. Практыкаванні на расцяжку дапамагаюць трымаць коленный сустаў мабільным і гнуткім.\nАбязбольвальныя і супрацьзапаленчыя прэпараты: ацетамінофен, ібупрофен ці напроксен натрыю. Калі лекі не прыносяць палягчэння, ваш доктар можа даць вам рэцэпт іншага супрацьзапаленчага лекавага сродку каб дапамагчы аблегчыць боль.\nІн'екцыі кортікостероідов або гіалуроновой кіслаты ў калена. Стэроіды з'яўляюцца магутнымі супрацьзапаленчымі прэпаратамі. Гіалуроновая кіслата звычайна прысутнічае ў суставах, як тып змазвальнай вадкасці, але пры захворваннях суставаў яе катэгарычна не хапае.\nАльтэрнатыўныя метады лячэння. Некаторыя альтэрнатыўныя метады лячэння, якія могуць быць эфектыўнымі, ўключаюць: крэму з капсаицином, іглаўколванне, або дабаўкі, у тым ліку глюкозамин і хондроитин.\nВыкарыстанне прылад, такіх як дужкі. Ёсць два тыпу дужак: тыя, якія разгружаюць брекеты, тым самым прыбіраючы вага ад бакавой частцы калена; і дужкі «падтрымка», якія забяспечваюць падтрымку для ўсяго племя.\nФізічная нагрузка і працатэрапія. Калі ў вас узніклі праблемы з паўсядзённым дзейнасцю, фізічныя практыкаванні або працатэрапія могуць дапамагчы. Фізіятэрапеўты навучаць вас спосабам ўмацавання цягліц і павышэння гнуткасці ў суставе. Спецыялісты складуць прыдатны менавіта вам комплекс практыкаванняў для выканання ў хатніх умовах з мэтай памяншэння болю.\nХірургія. Калі іншыя метады лячэння не працуюць, хірургія з'яўляецца адзіным варыянтам збавення ад хваробы.\nХірургія выкарыстоўваецца для лячэння остеоартріта калена?\nДля лячэння остеоартріта калена з дапамогай хірургічнага ўмяшання, магчымыя такія варыянты: артроскопия, остеотомия, эндапратэзаванне.\nПры артроскопии выкарыстоўваецца невялікі тэлескоп (артроскоп) і іншыя дробныя інструменты. Аперацыя праводзіцца праз невялікія разрэзы. Хірург выкарыстоўвае артроскоп, каб можна было ўбачыць паражніной сустава. Пасля таго, як хірург можа выдаліць храсток або пашкоджаныя свабодныя часціцы, ён можа ачысціць паверхню косткі. Працэдура часта выкарыстоўваецца на пацыентах ва ўзросце ад 55 (і маладзейшыя), з тым, каб затрымаць больш сур'ёзную аперацыю.\nОстеотомия — гэта працэдура, якая імкнецца зрабіць выраўноўванне калена, змяніўшы форму костак. Гэты тып аперацыі можа быць рэкамендаваны, калі ў вас ёсць пашкоджанні, перш за ўсё, у адной вобласці калена. Яна таксама можа быць рэкамендавана, калі вы пашкодзілі сваё калена і яно не аднавілася. Остеотомия не мае пастаяннага эфекту і хірургічнае ўмяшанне можа спатрэбіцца ў далейшым.\nЭндапратэзаванне — гэта хірургічная працэдура, пры якой суставы замяняюцца штучнымі дэталямі з металу або пластыка. Замена можа ўключаць адну бок або ўсе калена. Як правіла, у замене маюць патрэбу людзі ва ўзросце старэйшыя за 50 гадоў і з цяжкай формай остеоартріта. Аперацыя можа спатрэбіцца паўторна пазней, калі замена зношваецца пасля некалькіх гадоў, але з сучаснымі дасягненнямі большасць пратэзаў служаць больш за 20 гадоў. Аперацыя мае рызыкі, але вынікі, як правіла, вельмі добрыя.


Immunetika (Иммунетика) для ўмацавання імунітэту. апісанне\nImmunetika для ўмацавання імунітэту стане незаменным памочнікам зімой і пры ўзнікненні прастудных захворванняў. Агляд прэпарата раскажа нам пра наступнае: склад кропель Иммунетика, апісанне і методыка дзеянні кампанентаў на арганізм чалавека, эфектыўнасць інгрэдыентаў пры прастудных захворваннях, паказанні да ўжывання, склад, водгукі лекара і пакупнікоў. Турбуе кашаль? Замучала Насмарк? Страляе ў вушах? Чым лячыць прастуду? Шуміць галава? Не бяда! кроплі Immunetika вырашаць усе праблемы, звязаныя з прастуднымі захворваннямі і аслабленым імунітэтам. Як вядома наступствы рэспіраторных захворванняў прыводзяць да высокай ступені рызыкі атрымання Сур'ёзны ускладненняў. Іх небяспека заключаецца ў тым, што яны могуць паўплываць на любы орган негатыўным чынам і стаць хранічнымі. Падобнае адбываецца ў выпадку запозненага звароту да ўрача або жа пры няправільнай тэрапіі і часцей за ўсё з-за самалячэння нетрадыцыйнымі сродкамі. Вядома ж кожны з нас не пабяжыць да доктара пры найменшых сімптомах прастуды, але хто ведае, чым яно далей павернецца, калі своечасова не скарыстацца кроплямі Immunetika, Якія ўмацоўваюць наш імунітэт круглы год.\nЦана, апісанне і ўласцівасці прэпарата Immunetika\nКарысныя таямнічыя ўласцівасці Immunetika\nДзе купіць Immunetika арыгінал\nЗ якімі праблемамі можа справіцца Immunetika\nСведчанні да ўжывання кропель Immunetika\nСклад Immunetika і апісанне кампанентаў\nІнструкцыя па ўжыванні Immunetika\nСупрацьпаказанні да ўжывання Immunetika\nВодгукі і сертыфікат якасці\nШто рабіць, калі павысілася тэмпература без сімптомаў прастуды\nЖар у дарослых\nТэмпература ў дзяцей\nПрынцып працы імунітэту\nКупіць Immunetika аб'ёмам 10 мл з дастаўкай можна на афіцыйным сайце фармацэўтычнай кампаніі, цана Иммунетика не перавышае 995 рублёў у Расіі, а ў краінах Еўрасаюза і СНД вельмі часта бывае нашмат танней, дзякуючы праводзяцца акцыях і распродажу за кошт падтрымкі вытворцы дзяржавай. Вытворца робіць ўсім пакупнікам зніжку да 40%, калі Вы ўпершыню вырашылі замовіць Immunetika. Скарыстацца гэтым дысконтам азначае стаць уладальнікам прэпарата для ўмацавання імунітэту на цэлы год!\nТрэба мець моцны імунітэт, здольны змагацца з вірусамі і гэта цяпер магчыма з Immunetika, Прадуктам новага пакалення для ўмацавання імунітэту і барацьбы з віруснымі захворваннямі.\nІмунная сістэма чалавека не што іншае, як найскладаны біялагічны механізм, які здольны абараніць наш арганізм ад уздзеяння бактэрый і павысіць супраціўляльнасць іх адмоўнага ўплыву. Працуе яна ў кожнага чалавека на працягу ўсяго жыцця, то зніжаючы, то назапашваючы сваю абарону. Яе унікальная здольнасць заключаецца ў выпрацоўцы спецыяльных антыцелаў, якія дапамагаюць справіцца з хваробай пры яе паўторным з'яўленні. Так званы эфект памяці.\nНа жаль, цяперашняе экалагічны стан навакольнага свету ўсё больш згубна ўплывае на чалавечы арганізм і яму станавіцца ўсё складаней самастойна спраўляцца нават з найпростымі інфекцыямі.\nУзнікае цалкам разумнае пытанне: як усё-ткі зберагчы сябе ад уплыву вірусаў? Сучасныя навукоўцы ў сферы імуналогіі распрацавалі прэпарат Иммунетика, здольны ў дзесяткі разоў павялічыць ахоўныя ўласцівасці імуннай сістэмы. Большасць тэрапеўтаў ўжо цяпер рэкамендуюць прымаць Immunetika сваім пацыентам для ўмацавання ахоўных уласцівасцяў арганізма.\nДзякуючы сваім складзе і унікальнай формуле, Immunetika координально адрозніваецца ад імунастымулятары папярэдніх пакаленняў. Навукоўцы з розных куткоў планеты змаглі даказаць усяму свету, што прамая стымуляцыя імуннай сістэмы чалавека дае супрацьлеглы эфект, тым самым моцна саслабляючы здольнасць арганізма да абароны. Имунетика не аказвае ўздзеяння на біяхімічныя функцыі імунітэту і мае мяккае і гарманічнае ўплыў, тым самым падахвочваючы клеткі да самаабароны. Падсумоўваючы, можна сказаць, што арганізм атрымлівае кругласутачна своеасаблівы шчыт ад розных патагенаў.\nпрэпарат Immunetika станавіцца незаменны ў асенне-зімовы перыяд «закладзеных насоў», калі цёплая летняя надвор'е рэзка змяняецца сезонам імжаць дажджоў і нават замаразкамі. Як паказвае статыстыка, у гэты перыяд часцей за ўсё надыходзіць пара эпідэмій вірусна-інфекцыйнымі захворваннямі, чым на працягу года. Доктара настойліва рэкамендуюць неадкладна скарыстацца любымі ахоўнымі сродкамі і своечасова назапасіць не супрацьвіруснымі лекамі, а комплексам Имуннетика для ўмацавання ўсяго арганізма.\nЛекары рэкамендуюць ужываць кроплі Immunetika пры такіх захворваннях:\nГрып, бранхіт, ВРЗ, сухоты, ангіна, сінусіт, ВРВІ і нават пнеўманія;\nІнфекцыйныя захворванні якія перадаюцца палавым шляхам. Вядома, што моцны імунітэт спраўляецца з такой «заразай», як ганарэя і трыхаманіяз.\nИммунетика рэкамендавана для прафілактыкі адзёру. Вядома, што адзёр ў першую чаргу дзівіць арганізм чалавека са слабым імунітэтам.\nНа жаль, многія прэпараты проста так не знайсці і ня набыць у бліжэйшай аптэцы, Immunetika не з'яўляецца выключэннем і не прадаецца ў кропках рознічнага гандлю і нават у спецыялізаваных інтэрнэт-крамах. Набыць кроплі Иммунетика можна папярэдне аформіўшы заяўку на сайце афіцыйнага дыстрыбутара. Толькі яны могуць даць 100% гарантыю сапраўднасці прэпарата. На ўпакоўцы прысутнічае ахоўная галаграма з абаронай ад падробкі!\nКошт Immunetika складае ў эквіваленце 11-12 долараў за адзінку тавару стандартным аб'ёмам дзесяць мілілітраў, кошт цалкам адэкватная ў параўнанні з падобнымі таварамі дадзенай фармакалагічнай групы, якія можна купіць у аптэцы.\nУ 2020 годзе на рынку фармацэўтычных прэпаратаў для ўмацавання імуннай сістэмы і барацьбы з віруснымі інфекцыямі з'явіўся новы прэпарат Immuten. Яго актыўна выкарыстоўваюць у краінах Еўропы для барацьбы з вострымі рэспіраторнымі захворваннямі і ўжываюць у якасці прафілактыкі «вядомага смяротнага віруса».\nImmunetika мае выгадныя перавагі ў параўнанні са сваімі папярэднікамі, якія парадкам састарэлі і ўжо не выконваюць сваіх функцый па прычыне мадыфікацыі вірусаў хуткімі тэмпамі. Клінічныя даследаванні прэпарата далі выдатны вынік, давёўшы, што кроплі Immunetika могуць выконваць наступнае:\nАктывізаваць працу клетак, тым самым умацоўваючы «ахоўны экран» арганізма.\nПры своечасовым ужыванні здольны ліквідаваць пачатковыя сімптомы і знішчыць інфекцыю ў плыні сутак.\nАказвае станоўчы ўплыў на дзеянне лейкацытаў, тым самым актывізуючы іх працу. У выніку, актыўныя лейкацыты ў літаральным сэнсе нішчаць інфекцыю, не даўшы ёй развіць ўскладненні. Вынік - поўнае выздараўленне на 4-5 дзень!\nПрадухіляе праява страўнікава-кішачных засмучэнняў, якія пастаянна ўзнікаюць падчас прастуды ад прыёму антыбіётыкаў.\nИммунетика прыводзіць у норму мікрафлору ў кішачніку.\nАбараняе ад з'яўлення анкалагічных наватвораў.\nImmunetika ўяўляе сабой біягенных канцэнтрат, выраблены з экстрактаў раслін і выцяжак з тлушчу жывёл аказвае прамое ўздзеянне на лячэнне ад наступных захворванняў:\nімунадэфіцыт рознай ступені;\nрэспіраторныя і інфекцыйныя захворванні дыхальных органаў (гаймарыт і танзіліт);\nнестабільнасць працы эндакрыннай сістэмы;\nпарушэння працы органаў страўнікава-кішачнага гасцінца;\nгерпес і яго наступствы;\nАкрамя таго, прэпарат валодае лёгкім болесуцішальным уласцівасцю, і здольны аказаць нейтралізаваць спазмы выклікаюць непрыемны болевы сімптом.\nкомплекс Immunetika складаецца з натуральных субстанцый і экстрактаў 18 гаючых раслін, якія маюць ўласцівасць павысіць ўзровень актыўнасці клетак імуннай сістэмы, а менавіта:\nПрадукты пчалярства: праполіс натуральны і пярга пчаліная. Ўзмацняюць ўласцівасці імунітэту і паляпшаюць абмен рэчываў.\nБарсуковы тлушч. У складзе кропель прызначаны забяспечыць іммуносцімуліруюшчее і супрацьзапаленчае дзеянне.\nКедравая жывіца. Выводзіць з арганізма таксіны і іншыя шкодныя рэчывы.\nКордіцепс Sienis - цудадзейны грыб які выкарыстоўваецца ў традыцыйнай кітайскай медыцыне. Ён па сваёй сутнасці прыродны антыаксідант, выводзіць солі цяжкіх металаў і блакуе рост і развіццё пухлін.\nВыцяжка грывасты Карагай (у народзе вярблюджага хвост). Здымае стан стомленасці і прыгнечаных, тым самым аднаўляючы працаздольнасць чалавека.\nАльгінаты бурых водарасцяў ў спалучэнні з выцяжкай з насельнікаў мора. Прызначаны палепшыць кровазварот і актывізаваць працу галаўнога мозгу. Таксама ачышчае сценкі крывяносных сасудаў і зніжае ўзровень халестэрыну.\nImmunetika рэкамендавана ўжываць у двух выпадках: для лячэння і ў мэтах правядзення прафілактыкі захворванняў. Для лячэння прастудных захворванняў неабходна прымаць Иммунеика 4 разы на дзень на працягу 5 дзён. Курс прафілактыкі складае адзін месяц, на працягу якога прыём прэпарата ажыццяўляецца двойчы ў дзень да прыёму ежы. Як правільна прымаць сродак для нагляднасці паказана на малюнку.\nПрэпарат супрацьпаказанняў не мае. натуральны склад Immunetika робіць яго абсалютна бяспечным да ўжывання людзьмі любога ўзросту. Рэкамендуецца звярнуць увагу на пералік кампанентаў у складзе Иммунетика, каб пазбегнуць магчымай алергічнай рэакцыі на якой або інгрэдыент сродкі. Таксама, не рэкамендуецца даваць дзецям ва ўзросце да трох гадоў без адпаведнай кансультацыі з які лечыць лекарам, на прадмет індывідуальнай непераноснасці кампанентаў прэпарата.\nДзякуючы стварэнню гэтага цудоўнага сродку, можна назаўжды забыцца аб разнастайных мікстурах і выкінуць дарагія пілюлі і аэразолі. Мець гэты комплекс у хатняй аптэчцы цалкам дастаткова, каб пазбегнуць заражэння вядомымі навуцы вірусамі.\nImmunetika водгукі ад лекараў і пакупнікоў атрымлівае ўсё больш і часцей. Усе яны выключна станоўчыя, што пацвярджае эфектыўнасць прэпарата і яго карысць для здароўя.\nТаксама Вы можаце азнаёміцца з артыкулам аб дадатковых карысных уласцівасцях і з водгукамі пра прэпарат Иммунетика ў артыкуле Аляксандра Мяснікова на сайце Міністэрства аховы здароўя Расіі, допуск прэпарата да рэалізацыі дазволены адпаведнымі дакументамі: Сертыфікат і Дэкларацыя аб адпаведнасці мытнага Саюза.\nНе спяшаецеся прымаць Immunetika калі ў Вас паднялася тэмпература без асаблівых прычын. Галоўнае разумець, што тэмпература проста так не падвышаецца - гэта сведчанне якіх або паталагічных працэсаў у арганізме. Вельмі часта тэмпература можа падвысіцца з без сімптомаў прастуды. Такі стан вельмі небяспечна, таму не варта адкладаць паход да лекара. У дзяцей і ў дарослых могуць быць розныя прычыны павышэння тэмпературы цела.\nІнфекцыі і гнайнікі. Прыкметы гэтай прычыны наступныя: галаўны боль, млоснасць, змены колеру мачы. Калі тэмпература скача на працягу дня, то гэта гаворыць аб адукацыі абсцэсу. Таксама магчымы варыянт з туберкулёзам. Пры падвышанай тэмпературы на працягу некалькіх дзён, можна выказаць здагадку заражэнне мочеполовой сістэмы. Магчымая сітуацыя, калі на наступны дзень тэмпература падае, такі зыход паказвае на магчымасць брушнога тыпу;\nТраўмы. Прычынай падвышанай тэмпературы могуць быць гематомы і ўдары, атрыманыя вамі;\nПухліны. Дабраякасныя ці злаякасныя, прычым тэмпература часам з'яўляецца адзіным прыкметай;\nХваробы крыві. Да іх адносіцца лейкоз, лимфома і падобныя;\nХранічнае запаленне нырак;\nХваробы суставаў. Як ні дзіўна, такія хваробы як артрыт могуць выклікаць павышэнне тэмпературы;\nХвароба, інфекцыйнага або бактэрыялагічнага паходжання;\nПерагрэў арганізма. У асноўным назіраецца летам, калі шмат часу праводзіць на сонца;\nРазвіццё зубоў. У перыяд, калі ў дзіцяці рэжуцца зубкі, можа назіраецца падвышаная тэмпература, якая лёгка здымаецца адпаведнымі прэпаратамі.\nЧасам, падвышаная тэмпература бяспечная, у такіх выпадках можна абыйсціся без звароту да лекара і не варта выкарыстоўваць кроплі Immunetika. Вось у такіх выпадках не варта перажываць:\nЧалавек нядаўна перанёс стрэсавую сітуацыю;\nДоўга знаходзіўся ў гарачым памяшканні;\nПрысутнічае вегетососудістая дістонія. Такая хвароба праяўляе сябе перыядычным павышэннем тэмпературы;\nПадлеткавы ўзрост. Можа суправаджацца кароткімі эпізодамі раптоўнай падвышанай тэмпературы.\nНадыходзячы сезон абвастрэння прастуды можа стаць сапраўдным выпрабаваннем для людзей, чый арганізм нельга назваць цягавітым. Некаторым людзям даводзіцца хварэць увесь асенне-зімовы перыяд - у гэтым выпадку кажуць аб зніжаным імунітэце, няздольнасці арганізма змагацца з інфекцыямі. Людзі, якія хварэюць рэдка, лёгка пераносяць нават цяжкія прастуды, сапраўдныя шчасліўчыкі - нават у перыяд эпідэмій яны могуць спакойна наведваць шматлюдныя мерапрыемствы, не баючыся падхапіць нешта сур'ёзнае.\nДля тых, хто хоча даведацца, да якога тыпу людзей ён ставіцца, а таксама ацаніць наколькі правільна ён ацэньвае стан свайго здароўя, будзе цікавы наш медыцынскі тэст.\nПрайдзіце тэставанне і даведайцеся прычыны вашых недамаганняў, навучыцеся з імі змагацца!\nЛюбы грамадзянін, які ўмее пісаць, чытаць і слухаць, можа недвухсэнсоўна і простымі словамі растлумачыць значэнне слова "імунітэт". Нас вучаць разумець значэнне гэтага бясспрэчнага факту з жыцця нашай фізіялагічнай прыроды, прыроджанага або набытага, практычна з таго дня, як мы пачынаем разумець значэнне мамчыных слоў: не руш - гэта брудная, ня еж - гэта нямыты.\nУ побыце, кажучы на простым чалавечай мове, імунітэт - гэта спосаб вымярэння здольнасці да выжывання. У калянавуковых медыцынскіх колах гэтае слова мае наступную расшыфроўку: здольнасць чалавечага арганізма ўласнымі сіламі абараняцца ад чужародных шкодных пранікненняў, генетычна несумяшчальных з яго прыродай. Ну, а строга навуковае тлумачэнне гэтай з'яве не з'яўляецца прадметам дадзенага паведамленні. Прынцып працы гэтага геніяльнага механізму як у праграмы Windows. Вы хочаце працягнуць? Ды не! Вы хочаце застацца на старонцы? Ды не! Вы хочаце захаваць гэты рэсурс? Ды не! Арганізм пытае ў мікроба: ты свой ці чужы? Калі свой - добра, калі не - так ты антыген! Падаецца каманда выпрацаваць антыцелы і знішчыць "чужога". Такая схема працы прэпарата Immunetika.\nМікробы нас атачаюць паўсюль, няма патрэбы пералічваць паверхні і прасторы - прасцей сказаць "свет складаецца з мікробаў". Маленькі чалавечак - дзіця прыходзіць у свет, ужо маючы імунітэт у запасе. У яго ёсць сёе-тое на гэтую тэму ў крыві, дасталася ад мамы, таму што кроў у іх 9 месяцаў была адна і тая ж. Але гэты запас ён вычэрпвае ужо прыкладна да 6 месяцу свайго дабра. На жаль трэба разумець, што бацькі не заўсёды даюць свайму дзіцяці імунітэт, часам дзіця атрымлівае ў спадчыну яго адсутнасць. З гэтага вынікае, што яму, яго дзіцячаму арганізму, неабходна працаваць над пытаннямі абароны самастойна.\nХвароб схільныя ўсе. Растлумачыць гэта можна. Арганізм добрасумленна вылучае антыцелы (старанна фармуе імунітэт) на кожнага шкоднага мікроба адпаведна. Але свет мікробаў таксама не стаіць на месцы. Ён развіваецца і пашыраецца ў сваім непаўторным невычэрпны разнастайнасці, і адбываецца гэта часта з большай хуткасцю, чым выпрацоўка імунітэту ў арганізме чалавека, таму на дапамогу нам прыходзяць кроплі Иммунетика. У гэтым ёсць яшчэ сёе-тое цікавае - эвалюцыя, у тым ліку і па гэтай прычыне, не стаяла на месцы. Чалавек і мікробы ваявалі ўсё сваё свядомае жыццё. У выніку гэтай вайны чалавек дасягнуў такога дасканаласці мазгавой дзейнасці, якое сёння дазваляе яму ствараць шэдэўры хімічнага паходжання, здольныя дапамагаць яму з большай эфектыўнасцю ўдзельнічаць у гэтай баталіі. Але, якімі б звычайнымі аптэчнымі шэдэўрамі або геніяльнымі народнымі рэцэптамі чалавек не ўзбройваўся, дасканалей спалучэння Иммунетики з прыродным механізмам выпрацоўкі антыцелаў не існуе.\nКалі нейкі няўдачлівы дзіцятка «падхапіў» вірус у выніку сяброўскіх зносін з дзецьмі ў садку ці ў гасцях, то, пракраўшыся ў кроў, мікроб-вірус пачынае псаваць яе. Шкодны і агрэсіўны вірус спрабуе разбурыць жыццёвы баланс крыві, таму што яго прырода такая: трэба пасяліцца ў арганізме чалавека і размнажацца. дзякуючы кроплях Immunetika арганізм, разабраўшыся, што вірус не адпавядае яго генетычнай характарыстыцы, выпрацоўвае антыцелы, якія вірус забіваюць. Віруса няма, антыцелы дадзены канкрэтны выгляд знішчылі, але здольнасць яго знішчаць застаецца і генетычна запамінаецца. Гэты прыродны механізм імунітэту - якая захавалася здольнасць забіваць ужо знаёмы вірус. Але не толькі вірус. Наша геніяльная прырода здольная ствараць антыцелы для барацьбы з ядамі, клеткамі ракавых захворванняў, няякаснымі ці нават правільнымі медыкаментамі.\nУ арганізме чалавека выпрацоўваецца яшчэ шмат розных памочнікаў у барацьбе са шкоднымі чужароднымі сутнасцямі. Адзін найбольш вядомы з іх, для прыкладу механікі дзеянні - бялок інтэрферон. Наша цела прадукуе яго пры высокай тэмпературы. Гэта баец з шкоднаснымі чужынцамі без разбору знішчае ўсе шкодныя мікробы, ня канцэнтруючыся як антыцелы, на нейкім адным вірусе.\nЁсць некаторыя важныя асаблівасці ў гэтых ахоўных тэхналогій - антыцелы арганізм выпрацоўвае на працягу тыдня, а бялок інтэрферон за 2 дня. Выпрацоўка ахоўных механізмаў у арганізме - гэта ўвесь час паўтаральны біялагічны працэс. Даказваць ісціну, што ўсё, што адбываецца ў нашым целе, мае патрэбу ў развіцці і ўдасканаленні, а ў дзіцячым узросце асабліва - бессэнсоўнае занятак. Каб дзіця вырас здаровым і загартаваным, тым, хто любіць бацькам нялішне ўсвядоміць той факт, што як толькі ён перастане піць мамчына малако, яго імунітэт і біялагічныя ахоўныя механізмы павінны ўступіць на шлях самастойнага ўдасканалення. Нельга гэтую справу пускаць на самацёк.\nМы несвядома верым, што імунітэт нас уратуе ад усіх хвароб, ён проста павінен нам служыць дакладна і безумоўна. Але на самой справе, каб займець імунітэт, як добрага слугу, нам трэба папрацаваць старанна і аддана яму ж, у яго карысць, як першаму і галоўнаму спадару нашага жыцця. Як трэба працаваць? Трэба безумоўна і, у некаторых выпадках ахвярна, аддаваць свае сілы на яго стварэнне. Усё што працуе ўнутры нас - нашы ўнутраныя нястомныя працаўнікі - сэрца, стрававальная сістэма, органы дыхання і кровазвароту, мае патрэбу ў трэніроўках роўна, як і нашы канечнасці. І калі з мускуламі і косткамі чалавек ужо разабраўся, ён ведае, што фізкультура і спорт гэта правільна, то пра трэніроўцы ўнутраных органаў чалавек не задумваецца.\nХварэць цалкам дапушчальна, калі дзіцячы арганізм натрэніраваны, і ўсё узелочки і механізмы яго цела працуюць правільна, ён справіцца з хваробай хутка. У адваротным выпадку хварэць ён будзе доўга, аслабленыя прыгнечаныя ахоўныя сілы павольна і млява будуць ваяваць з вірусамі. У гэтым часткова прычыны іншых шкодных з'яў - алергіі ці алергіі на інфекцыі. Бо алергія - гэта таксама ахоўная функцыя, але якая гэтая абарона? Гэтая абарона экстрэмальная. Такая абарона адымае жыццёвыя рэсурсы чалавека.\nЯк трэніраваць і захоўваць правільную жыццядзейнасць унутраных органаў і жизнеобеспечивающих сістэм арганізма? Правільнае своечасовае здаровае харчаванне, правільны рэжым сну і адпачынку дзіцяці, разумная і ўмераная рухальная актыўнасць дзіцяці. Трэба строга пазбягаць перагрузак і своечасова рэагаваць на стомленасць або ператамлення. Агульнае добрае стан дзіцячага арганізма пры своечасовым прыёме кропель Immunetika, Забяспечыць выпрацоўку неабходных бялкоў і антыцелаў, што ўмацуе імунітэт і дасць дзіцяці шанец паспяхова змагацца з хваробамі сваімі ўнутранымі прыроднымі механізмамі.


Цэнтр усходняй культуры хочуць стварыць у Віцебску | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\n20 Ліс 2014\nЦэнтр усходняй культуры хочуць стварыць у Віцебску\n20 лістапада, Віцебск /Кацярына Князева - БЕЛТА/. Рэспубліканская федэрацыя баявых мастацтваў "Айкібуда" выступіла з ініцыятывай стварэння цэнтра ўсходняй культуры ў Віцебску на базе мясцовай школы баявых мастацтваў. Як паведаміў карэспандэнту БЕЛТА старшыня федэрацыі Генадзь Фралоў, ён ужо заручыўся падтрымкай кіраўніка мінскага грамадскага аб'яднання ўсходняй культуры і традыцый "Хагакурэ" Святаслава Гаеўскага.\n"У нас вельмі добра развіты баявыя мастацтвы. Яны маюць на мэце не толькі вывучэнне баявых тэхнік, але і традыцый, японскай тэрміналогіі, знаёмства з усходняй культурай. Таму мы хочам пры падтрымцы мясцовых органаў улады і тэхнічнай дапамозе "Хагакурэ" арганізаваць у Віцебску паўнацэнны цэнтр, дзе можна вывучаць мастацтва чайнай цырымоніі, ікебаны, жывапісу і каліграфіі, вывучыць японскую мову. У Віцебску ёсць энтузіясты, якім цікавыя гэтыя напрамкі, трэба толькі прайсці адпаведнае навучанне. Гэта патрабуе часу і цярпення, тым больш што ўсходнія людзі, як вядома, не любяць спяшацца", - растлумачыў Генадзь Фралоў.\n"Айкібуда" дзейнічае ў Віцебску і строга прытрымліваецца праграмы навучання, устаноўленай і стандартызаванай па ўсёй сістэме. Заняткі праходзяць у залах, аформленых у традыцыйным стылі, з выкарыстаннем японскай тэрміналогіі. Займаюцца і дзеці, і дарослыя. Айкібуда - комплекснае баявое мастацтва, якое захавала традыцыі самурайскіх баявых мастацтваў старажытнай Японіі.\nГрамадскае аб'яднанне ўсходняй культуры і традыцый "Хагакурэ" створана ў Мінску пры падтрымцы пасольства Японіі ў Беларусі ў мэтах садзейнічання навучанню і асваенню яго членамі багаццяў японскай і славянскай культурнай спадчыны; вывучэння і прапаганды дасягненняў японскага і славянскага народаў у галіне мастацтваў, традыцый, спорту, культурнай спадчыны.


Якія прычыны і наступствы будаўніцтва Паўночна-эўрапейскага газаправоду?\n14 верасень 2005, 12:47\nВалер Карбалевіч, Менск Удзельнікі: журналістка газэты “Белорусский рынок” Тацяна Манёнак зь Менску і дацэнт Маскоўскага дзяржаўнага інстытуту міжнародных дачыненьняў Кірыл Коктыш з Масквы.\n(Валер Карбалевіч: ) “Падпісаньне пагадненьня аб будаўніцтве Паўночна-эўрапейскага газаправоду паміж “Газпромам” і нямецкімі кампаніямі ў прысутнасьці прэзыдэнта Расеі Пуціна і канцлера Нямеччыны Шрэдэра выклікала значны міжнародны рэзананс. Вядома, што раней, у 1990-я гады, “Газпром” плянаваў будаваць дзьве ніткі газаправоду празь Беларусь і Польшчу. Гэты шлях больш кароткі і танны. Але расейскае кіраўніцтва выбрала больш доўгі і дарагі шлях транзыту газу ў Эўропу праз Балтыйскае мора. Чым гэта тлумачыцца?”\n(Тацяна Манёнак: ) “Крышку пра гісторыю гэтага пытаньня. Першая нітка міжкантынэнтальнага газаправоду Ямал—Эўропа пачала будавацца ў 1994 годзе. Тады былі ілюзіі, што “Газпром” пабудуе ня толькі другую, але і трэцюю, чацьвёртую нітку празь Беларусь, таму што тут ляжыць найбольш кароткі і танны шлях транзыту газу ў Эўропу. Але ж сытуацыя за гэты час памянялася. Расея цяпер робіць стаўку на разьвіцьцё сваіх прамых транзытных маршрутаў у Эўропу, каб не залежаць ад транзытных дзяржаваў. Гэта назіраецца ня толькі ў газавай сфэры, але і ў нафтавай. Таксама будуюцца нафтаправоды, якія мінаюць усе дзяржавы.\nКошт Паўночна-эўрапейскага газаправоду будзе складаць каля 7 мільярдаў даляраў. А кошт беларускага ўчастку газаправоду Ямал—Эўропа каштуе каля 1,5 мільярдаў даляраў. Беларусь выдзеліла калідор для пракладкі газавай трубы, створаныя адпаведныя тэхнічныя магчымасьці для гэтага. Але апошнім часам дачыненьні паміж бліжэйшымі саюзьнікамі сапсаваліся. Дзесьці два-тры гады таму Расея ўпершыню абвінаваціла Беларусь у крадзяжы прыроднага газу. Потым у лютым 2004 году “Газпром” увогуле спыніў на суткі падачу прыроднага газу. Гэта адбылося ўпершыню за ўсю 30-гадовую гісторыю паставак газу ў Беларусь. Але самай вялікай праблемай паміж “Газпромам” і Беларусьсю было пытаньне аб прыватызацыі “Белтрансгазу” і стварэньні сумеснага беларуска-расейскага прадпрыемства. Жорсткія патрабаваньні беларускага боку прывялі да таго, што “Газпром” страціў магчымасьць стаць суўласьнікам гэтага прадпрыемства.\nЗ улікам гэтых чыньнікаў “Газпром” і прыняў гэтае рашэньне аб будаўніцтве Паўночна-эўрапейскага газаправоду. І такім чынам, Расейская газавая кампанія ня будзе залежаць ад транзытных дзяржаваў, у тым ліку ад Беларусі. Гэта можна расцэньваць так, што і “Газпром”, і Расея больш ня лічаць Беларусь надзейным прадказальным партнэрам, паводзіны якога можна прагназаваць”.\n(Кірыл Коктыш: ) “Прычыны гэтых хадоў “Газпрому” вельмі зразумелыя: палітычная неўладкаванасьць газавага пытаньня, праблемы транзыту што празь Беларусь, што праз Украіну, адсутнасьць упэўненасьці, што беларускі і ўкраінскія транзыты надзейныя на доўгі тэрмін. “Газпром” зрабіў вельмі зразумелыя з гледзішча карпарацыі крокі. Ён імкнецца захаваць сваю бясьпеку і бясьпеку сваіх газавых плыняў. Можна казаць, што ён дывэрсыфікаваў свой транзыт альбо пачаў ствараць запасны аэрадром”.\n(Карбалевіч: ) “Будаўніцтва новага газаправоду, які павінен уступіць у дзеяньне ў 2010 годзе, будзе мець значныя геапалітычныя наступствы. Гэты праект выклікаў рэзкую адмоўную рэакцыю ў Польшчы, краінах Балтыі. У Польшчы гэтую дамову паміж Расеяй і Нямеччынай ужо назвалі “пактам”, то бок ён выклікае пэўныя гістарычныя асацыяцыі. Некаторыя польскія палітыкі нават заклікаюць не дазволіць гэтага будаўніцтва. Нават з улікам перадвыбарчай кампаніі, якая праходзіць цяпер у Польшчы, гэта занадта радыкальныя захады.\nХачу нагадаць, што нядаўна, падчас дыпляматычнага канфлікту паміж Беларусьсю і Польшчай з-за Саюзу палякаў Беларусі Варшава спрабавала заручыцца падтрымкай Эўразьвязу. Але з гэтага мала што атрымалася, падтрымка Брусэлю была фармальнай. Экспэрты адзначалі, што вялікія эўрапейскія дзяржавы, найперш, Нямеччына, ня хочуць псаваць добрых дачыненьняў з Масквою. Цяпер гэтыя дачыненьні стануць яшчэ больш цеснымі. Якія геапалітычныя наступствы будзе мець будаўніцтва новага газаправоду?”\n(Манёнак: ) “Калі казаць пра Польшчу, то прынцыповым пытаньнем былі рознагалосьсі па праблеме ўласнасьці ў сумесных прадпрыемствах па абслугоўваньні транзыту газу. Зразумела, што расейская кампанія ня хоча ні ад каго залежаць. Яна хоча атрымліваць дывідэнды выключна самастойна.\nНекаторыя экспэрты падлічылі, што праз год пасьля будаўніцтва Паўночна-эўрапейскага газаправоду Расея атрымае прыбытак 4 мільярды даляраў. Бо яна ня будзе нікому плаціць за транзыт. Кошт газу таксама павысіцца.\nПольшча на 80% залежыць ад расейскага газу. І ў яе сытуацыя складаная. Акрамя расейскага, Польшча атрымлівае газ з Нарвэгіі і Даніі. Але ў параўнаньні з расейскім гэты газ дарагі. І пакуль не ўдалося дамовіцца аб павелічэньні паставак гэтага газу. У Польшчы не губляюць надзеі яшчэ дамовіцца з дапамогаю Эўразьвязу, каб гэты “праект веку”, як называюць Паўночна-эўрапейскі газаправод, рэалізоўваўся з удзелам Польшчы і краінаў Балтыі. Але днямі камісія Эўразьвязу гэты праект адобрыла. Таму цяжка спадзявацца, што Расея зробіць крок назад. Хутчэй за ўсё, сытуацыю трэба прымаць такой, якая ёсьць”.\n(Коктыш: ) “Мяркую, што наступствы будуць вельмі драматычныя. Гэта можа перакроіць мапу Эўропы, ці, дакладней, мапу эканамічнай моцы. Бо дагэтуль Беларусь, Украіна, Польшча, Літва мелі міжнародную вагу за кошт свайго транзытнага статусу. А калі ствараецца прамая зьвязка паміж Расеяй і Нямеччынай, усе краіны, якія выпалі з праекту, ня могуць гандляваць транзытным рэсурсам, апынуцца ў горшым становішчы, шмат згубяць ад такога раскладу”.\n(Карбалевіч: ) “Калі два гады таму паміж Беларусьсю і Расеяй ішла гарачая спрэчка наконт стварэньня сумеснага прадпрыемства на базе “Белтрансгазу”, некаторыя экспэрты казалі: ляяльная пазыцыя беларускага боку ў гэтым пытаньні можа спрыяць таму, што Расея будзе пракладваць другую нітку газаправоду Ямал—Эўропа празь Беларусь, як і плянавалася раней. Калі ж пазыцыя Беларусі будзе такая жорсткая, то “Газпром” пабудуе газаправод па дне Балтыйскага мора. І празь нейкі час значэньне старых газаправодаў, якія праходзяць празь Беларусь, будзе невялікае, яны страцяць цану, ператворацца наўпрост у мэтал. У адказ Лукашэнка заяўляў, што маўляў, нікуды “Газпрому” ня дзецца, транзыт празь Беларусь самы кароткі і танны. Да таго ж у Беларусі стабільнасьць і саюзьніцкія адносіны з Расеяй. Таму ўсё роўна давядзецца будаваць газаправод тут. Цяпер высьвятляецца, што кіраўнік Беларусі памыліўся.\nЦікава, што мінулымі выходнымі расейскія тэлеканалы, апавядаючы пра новы газаправод, казалі: ён будуецца ў абыход Украіны, Польшчы, краінаў Балтыі. Але чамусьці яны сарамліва ня згадвалі, што і ў абыход Беларусі. Якія наступствы для Беларусі можа мець будаўніцтва Паўночна-эўрапейскага газаправоду?”\n(Манёнак: ) “Адназначна Беларусь страціла вялікі стратэгічны козыр у пэрспэктыве. Цяпер “Газпром” павялічвае транзыт газу празь Беларусь. І прычым, павялічвае праз свой газаправод Ямал—Эўропа, які зьяўляецца ўласнасьцю газавага канцэрну. У 2005 годзе гэты транзыт павялічыўся на 48%. Цяпер “Газпрому” выгадна пампаваць свой газ праз тэрыторыю Беларусі. Бо выгадны тарыф транзыту.\nПакуль Беларусь нічога ня страчвае. Яна пачне страчваць празь пяць гадоў, калі ўступіць у дзеяньне Паўночна-эўрапейскі газаправод. У бліжэйшай пэрспэктыве “Газпром” не плянуе будаваць другой ніткі газаправоду Ямал—Эўропа празь Беларусь. Цяпер за кошт транзыту праз сваю тэрыторыю Беларусь аплачвае каля 15% кошту спажыванага газу. Калі б была пабудаваная другая нітка, то Беларусь магла б прыплюсаваць яшчэ 15%. Вось грашовы кошт стратаў”.\n(Коктыш: ) “Так, празь Беларусь транзыт найбольш танны і эканамічны. Але “Газпром”, мусіць, ня лічыць, што гэты маршрут такі ж танны і ў палітычным сэнсе. Напэўна, “Газпром” падсумаваў эканамічныя і палітычныя кошты і вырашыў, што будаваць уласны газаправод будзе таньней. Гэта азначае, што “Газпром” (і адначасова, Расея) ня ўпэўнены ў палітычнай стабільнасьці Беларусі ў пэрспэктыве”.\n(Карбалевіч: ) “Такім чынам, Паўночна-эўрапейскі газаправод створыць новую геапалітычную сытуацыю, паспрыяе больш шчыльным дачыненьням паміж Расеяй і Заходняй Эўропай. Што тычыцца Беларусі, то яна адназначна прайграе ад будаўніцтва новага газаправоду. Мусіць, вельмі жорсткая пазыцыя беларускага боку ў перамовах па ўсім комплексе пытаньняў газавага транзыту празь Беларусь у дадзеным выпадку была не зусім апраўданая”.


У Берасці дзве дзяўчыны збілі мужчыну | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\nУ Берасці дзве дзяўчыны збілі мужчыну\nПрычым яны гэта зрабілі зусім не дзеля самаабароны, а дзеля абрабавання.\nРаніцай 13 ліпеня ў Берасці дзве мясцовыя жыхаркі 21 года і 24 гадоў распівалі спіртное з 47-гадовым мужчынам на адной з пустак. Аднак паміж імі ўзнікла сварка, пасля чаго дзяўчаты тры разы стукнулі сабутэльніка па галаве шкляной бутэлькай і забралі ў яго кашалёк. Пра гэта паведамілі ва УУС Берасцейскага аблвыканкама.\nУ кашальку была некаторая сума грошай, банкаўская картка і асабістыя дакументы, пацярпелы звярнуўся ў міліцыю. Дзяўчат ўдалося затрымаць, следчы аддзел Маскоўскага РАУС Берасця 15 ліпеня ўзбудзіў супраць іх крымінальную справу па ч.2 арт.207 Крымінальнага кодэксу (разбой).\nЧастку выкрадзенага ў злачынц канфіскавалі, а на іх маёмасць наклалі арышт. Высветлілася, што дзяўчыны нідзе не працуюць, адна з іх ужо мае судзімасць, яе арыштавалі. Другую дзяўчыну вызвалілі пад падпіску аб нявыездзе, перадае БелаПАН.\nКонкурс фатаграфіі «Погляд іншаземца”\nМоладзь не хоча мець справы з БРСМ


Аляксандр Іваноўскі | zviazda.by\nХатняя старонка » Эксперт » Аляксандр Іваноўскі\nАляксандр ІВАНОЎСКІ, першы прарэктар Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, член Савета па ўзаемадзеянні органаў мясцовага самакіравання пры Савеце Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі:\n— Асаблівасць нашай сістэмы ў тым, што побач з «вертыкаллю» выканаўчай улады практычна на кожным узроўні прысутнічаюць прадстаўнічыя органы. Гэта робіцца для таго, каб выканаўчая ўлада магла абапірацца на грамадзян, атрымліваць зваротную сувязь.\nНапярэдадні чарговых выбараў органы мясцовага самакіравання думаюць пра тое, як павысіць эфектыўнасць сваёй працы. Гэта азначае — больш эфектыўна вырашаць пытанні мясцовага значэння, больш актыўна ўцягваць насельніцтва ў гэтыя працэсы. У нас адладжана сістэма для зваротаў са скаргамі, але хацелася б, каб лепш працавалі і з грамадзянскімі ініцыятывамі. Органы мясцовага самакіравання маглі б стаць той структурай, якая збірае прапановы, вызначае прыярытэты, раіцца на месцах з дэпутатамі і грамадзянамі і такім чынам выступае за канкрэтныя ідэі па развіцці тэрыторый.\nАцэньваць органы мясцовага кіравання і самакіравання можна па вычарпальным адлюстраванні меркаванняў людзей. Хацелася б, каб тыя ці іншыя групы не выпадалі з поля зроку, каб не назапашваліся супярэчнасці, каб мы маглі бачыць і іх ідэі. На што яшчэ трэба звярнуць увагу — на аб'ектыўную ацэнку дзейнасці органаў самакіравання. Гэта і ўзаемадзеянне паміж імі і адміністрацыяй на месцах, іншымі структурамі, і арганізацыя эфектыўнага планавання, методыка правядзення сходаў. Важны аспект — эфектыўнасць работы з выбаршчыкамі, рэгулярнасць сустрэч дэпутатаў з насельніцтвам. Тут можна ацэньваць наступныя паказчыкі: сярэдняя частата, час праходжання запыту ад крыніцы да адрасата, рэакцыя, формы зваротнай сувязі, меркаванне насельніцтва аб яе якасці. Наступны крытэрый — узаемадзеянне з грамадскімі арганізацыямі і аб'яднаннямі, прыцягненне іх да вырашэння пытанняў мясцовага значэння, да выхавання дзяцей і моладзі. У раёнах прыкладна 40 такіх структур, уключаючы, напрыклад, БРСМ, Белую Русь, Беларускае аб'яднанне паляўнічых і рыбаловаў. Досыць шырокі спектр арганізацый, пабудаваных амаль на валанцёрскіх пачатках.\nРабота са СМІ з'яўляецца эфектыўным спосабам данясення інфармацыі. Мы правялі аналіз і атрымалася, што дэпутаты значна менш, чым кіраўнікі органаў выканаўчай улады, з'яўляюцца ў сродках массавай інфармацыі. Інфармацыйная адкрытасць забяспечваецца не толькі публікацыямі ў друкаваных выданнях, але і ў віртуальнай прасторы.\n11116 Лета выходзіць на фінішную прамую! Чаго чакаць ад надвор'я ў жніўні? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава\n5645 Адзін дзень у Вязынцы: вандруем разам са «Звяздой» па Беларусі\n3631 Усходні гараскоп на наступны тыдзень


Як навучыць дзіця чытаць на ангельскай мове?\nПершае сур'ёзнае дасягненне ў вывучэнні замежнай мовы - гэта ўменне чытаць. Не дзіва, што пытаннем, як навучыць дзіця чытаць на англійскай мове, як паскорыць гэты працэс і зрабіць яго максімальна лёгкім, задаюцца многія бацькі. Некалькі карысных саветаў і рэкамендацый з гэтай нагоды мы прывядзем ніжэй.\nДля пачатку ўспомнім, як навучаюць дзяцей чытання на роднай мове. Вывучыўшы літары, малому прапануюць скласці з іх склады, а ў наступстве скласці гэтыя склады ў словы. Такая класічная методыка дапамагае навучыць дзіця разумення таго, як правільна чытаць ангельскія словы. Нароўні з ёй ўжываюцца і іншыя сучасныя метады, напрыклад, чытанне слоў цалкам, у многіх выпадках нават без папярэдняга азнаямлення з літарамі. Як ні дзіўна, але часам нават так можна навучыць дзіцсадкоўцам або школьніка чытаць па-ангельску. Аднак, гэта датычыцца ў асноўным вельмі адораных дзяцей з выдатнай глядзельнай памяццю і развітой прамовай.\nКласічная схема навучання\nНа практыцы вывучэнне англійскай мовы ўяўляе сабой набор паслядоўных дзеянняў:\nВывучэнне алфавіту. Для гэтага лепш за ўсё падыходзяць наглядныя дапаможнікі з літарамі і словамі, у якіх яны сустракаюцца. Гэта могуць быць кубікі, кнігі, плакаты. Канчатковая мэта гэтага дзеяння заключаецца ва ўсталяванні выразнай сувязі паміж вымаўленнем літары і яе графічным малюнкам.\nСкладанне літар у элементарныя словы. Бо мноства слоў у англійскай мове абсалютна не так чытаюцца, як пішуцца, з імі лепш не знаёміць маляняці на пачатковых этапах. У першую чаргу, пачынаць неабходна з аднаскладовыя слоў, напісанне якіх адпавядае вымаўленню. Для гэтага можна выкарыстоўваць маляўнічыя карткі з асобнымі словамі ці напісаць іх самастойна на аркушы паперы. Выдатныя вынікі даюць заняткі з гаваркімі кнігамі і плакатамі, калі прачытанне асобнага слова падмацоўваецца гукавым суправаджэннем.\nЧытанне элементарных тэкстаў. У іх, як правіла, заўсёды знойдзецца некалькі слоў з нестандартным вымаўленнем. Таму далейшае навучанне чытанню немагчыма без вывучэння правілаў ангельскай граматыкі. Дзякуючы гэтым ведам дзіця неўзабаве зразумее, чаму кожнае слова чытаецца менавіта так.\nЯк удасканаліць атрыманыя навыкі?\nКаб хутка навучыць дзіця чытаць на англійскай мове ў дасканаласці, як правіла, неабходна не толькі паслядоўнасць дзеянняў з пераходам ад простага да складанага і сістэматычнасць, але і дэталёвая прапрацоўка некаторых асабліва складаных момантаў. У першую чаргу, гэта тычыцца неадпаведнасці напісання і вымаўлення.\nВелізарнае значэнне мае агульнае разуменне прачытанага. Само па сабе чытанне не будзе ўяўляць ніякай каштоўнасці, калі дзіця не зможа перавесці асобныя словы і тэкст у цэлым. Ня каштаваць таксама імкнуцца чытаць на хуткасць. У першую чаргу, пры навучанні маляняці адпаведнага навыку варта рабіць упор на вымаўленне.\nШарліз Тэрон і яе дзеці\nГульні для летняга лагера ў памяшканні\nДзіцячыя вырабы да 9 траўня сваімі рукамі\nЯк навучыць дзіця ў 5 гадоў паэтапна маляваць чалавека?\nСын Уілла Сміта\nЯк зрабіць падарунак маме?\nСвяты ў дзіцячым садзе\nДзеці Джэніфер Лопес\nЯк навучыць дзіця чытаць хутка і правільна?\nДзеці-білінгвы - адна мова добра, два - лепш!\nДзіцячыя вясновыя курткі для дзяўчынак\nАбдамінапластыка жывата - прыгожае цела ў самыя кароткія тэрміны\nХатняе вінаграднае віно\nСемифредо - рэцэпт\nСамы карысны напой\nНацыянальны парк Личфилд\nЧым падкарміць сліву восенню?\nПрыгожыя столі з гіпсокартона\nМодныя басаножкі 2016\nПрацэс зачацця дзіцяці\nНадакучыла жыць - што рабіць?\nІмбір: карысныя ўласцівасці для пахудання\nМодныя футравыя шапкі 2014\nЯкая даўжыня спадніцы модна ў 2014 годзе?\nРэцэпт харчо з ялавічыны\nСоус для індычкі\nБэжавая спадніца - падборка самых модных вобразаў


Мікалай Казлоў: Гэта чаканая, зразумелая рэакцыя | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМікалай Казлоў: Гэта чаканая, зразумелая рэакцыя\nКраіны дэмакратычнага Захаду пачалі жорстка адказваць на дзеянні беларускага рэжыму. Падштурхнуў іх да гэтага перахоп еўрапейскага лайнеру з Афінаў у Вільню і арышт апазіцыйнага блогера Рамана Пратасевіча, які ляцеў гэтым рэйсам. У адказ, – забарона палётаў беларускіх самалётаў у краіны дэмакратычнага Захаду, аблёт тэрыторыі Беларусі заходнімі самалётамі. А наперадзе ўступленне ў сілу санкцый ЗША і чацвёрты пакет санкцыяў Еўразвязу.\nПа словах старшыні Аб’яднанай Грамадзянскай партыі Мікалая Казлова, гэта чаканая, зразумелая рэакцыя.\n– Рэакцыя, якая была чаканай. Проста іншае пытанне, што Аляксандр Лукашэнка прывык да беспакаранасці, таму што ўсе яго ўчынкі, якія супярэчылі міжнароднаму праву, здароваму сэнсу, яны заўсёды выклікалі толькі занепакоенасць. І вось упершыню, напэўна, калі Еўрапейскі звяз ад занепакоенасці перайшоў да санкцыяў. Нічога тут дзіўнага. Таму што рызыкі падвергліся грамадзяне Еўразвязу, і яны гатовы адстойваць іх інтарэсы.\nЗараз сітуацыя набліжаецца да таго, што ўладам Беларусі з боку дэмакратычных краінаў пагражае поўны байкот. Па словах Мікалая Казлова, калі казаць простымі словам, то і Еўропа і Амерыка ўсяляк паказваюць беларускаму рэжыму, што калі вы фабрыкуеце справы, забіваеце людзей на вачах ва ўсяго свету, не праводзіце расследаванняў злачынстваў супраць пратэстуючых, то з вамі мы не будзем мець ніякіх справаў. Ні прадаваць, ні набываць, ні пазычаць грошай.\n„Тут як у жыцці – калі вы некім пагарджаеце, лічыце злачынцам і бандытам, то спыняеце ўсялякія адносіны. Так і ў адносінах паміж краінамі,” – кажа Мікалай Казлоў.\nЯк перамагчы карупцыю ў Беларусі?\nРада БНР выказала спачуванне сваякам Вітольда Ашурка і абурэнне захопам Рамана Пратасевіча


У Магілёве - «вячоркі»: традыцыйная нагода «паглядзець на дзевак»\nУ Магілёве – «вячоркі»: традыцыйная нагода «паглядзець на дзевак»\nСпатканне з дудою і з танцамі чарговы раз зладзілі сябры Студэнцкага этнаграфічнага таварыства ў магілёўскай «Шчырай майстэрні».\nНагода – попраткі, ці супраткі – гэтак называлася вечарына, падчас якой прадстаўніцы прыгожай паловы вёсак збіраліся, каб разам ткаць і вышываць. Ладзілі яе акурат у гэты перыяд – час піліпаўскага посту.\n«Для жанчын гэта была нагода сустрэцца, паразмаўляць – такая забава. А для дзяўчат гэта быў момант вельмі важны, бо на вячорках знаходзілі сабе пару. Дзяўчаты збіраліся ў пэўнай хаце, хлопцы пра гэта ведалі ды завітвалі да дзяўчат пад вечар. Там жа адбываліся «гледзіны»: глядзелі, як дзяўчаты робяць працу, якія ў іх строі. Жаніліся звычайна з хлапцамі з іншых вёсак, а вячоркі былі цудоўнаю нагодаю хлапцам з чужой вёскі прыйсці паглядзець на дзевак», – распавядае Ганна Мацкевіч са Студэнцкага этнаграфічнага таварыства.\nЦяпер жа попраткі – нагода адпачыць і сустрэцца з сябрамі.\nДля магілёўскіх аматараў народных традыцыяў гэта ўжо далёка не першая суботняя сустрэча – найбліжэйшым часам магілёўскія этнографы будуць рыхтавацца да Калядаў, што адсвяткуюць з песнямі ды Казою.\nІншыя тэмы: У Мсціславе ўсталявалі шыльду Івану Насовічу. Пайшоў з жыцця брытанскі актор Пітэр Оў’Тул. На сцэне тэатру «Бальшой» упершыню інсцэнізуюць «Дон Карласа» Джузэпэ Вэрдзі.\nМар’яна Чарняева, «Навіны культуры»


Правільнае харчаванне для пахудання - Black Latte\nПерш чым шукаць той ці іншы спосаб збавення ад залішняй масы цела, варта разабрацца, з-за чаго пачаў з'яўляцца лішнюю вагу.\nПерш за ўсё, для пахудання важна правільнае харчаванне, рацыянальнае і здаровае. Адны папулярныя дыеты, каб прыбраць жывот або здабыць стройную постаць, прапануюць выключыць з рацыёну вугляводы, іншыя тлушчы.\nУ рэчаіснасці галоўнай умовай індывідуальна падабранай схемы харчавання павінен стаць не адмова ад той ці іншай разнавіднасці ежы, а яе збалансаванае ўжыванне, якое выключае адукацыю паўнаты.\nПрынцыпы здаровага харчавання, каб знізіць вагу\nХодкая ісціна сцвярджае: у сістэме харчавання для зніжэння масы цела неабходна парушыць баланс у скрану энергетычных выдаткаў, а не паступлення ежы. Бо калі ёсць менш, чым марнаваць сіл, рана ці позна ўдасца паменшыць масу цела.\nУ рэчаіснасці збавенне ад лішняга вагі залежыць ад масы фактараў: складу, якасці і колькасці харчовага рацыёну, рэжыму харчавання, нават культуры прыёму ежы.\nМногія на ўласным вопыце пераканаліся: галаданне для пахудання ці істотнае памяншэнне порцый далёка не заўсёды прыносяць канчатковы поспех.\nЯк толькі арганізм атрымлівае сігнал, што карысных рэчываў стала паступаць менш, ён прымаецца эканоміць. Запавольваецца абмен рэчываў, знікаюць сілы, надыходзіць млявасць. Вага практычна не зніжаецца.\nНярэдка пасля завяршэння той ці іншай дыеты тлушчавыя запасы арганізма яшчэ больш павялічваюцца, каб у наступны раз апынуцца лепш падрыхтаваным да голаду.\nІншая распаўсюджаная прычына тлушчавых адкладаў - нервовае перанапружанне, стрэс.\nУ ходзе негатыўных перажыванняў ў арганізме выпрацоўваецца гармон кортізола, які спрыяе захаванню энергетычных рэсурсаў і тым самым перашкаджае ліквідацыі лішкаў тлушчавай тканіны.\nНа адукацыю паўнаты ўплывае індывідуальная хуткасць абменных рэакцый.\nКалі яна досыць высокая, атрымоўваецца з'ядаць даволі шмат ежы і пры гэтым не набіраць залішняя вага. Пры паніжаным абмене нават прытрымліваючыся схеме харчавання, якая прадугледжвае істотныя абмежаванні памеру порцый, схуднець складана.\nУ пэўнай ступені хуткасць абменных рэакцый можна павялічыць, збалансаваўшы харчовы рацыён дастатковай колькасцю вітамінаў і мікраэлементаў.\nЗ хатняга меню пры накіраванні абранай дыеце для пахудання неабходна выключаць соль і цукар.\nСолі, якая змяшчаецца ў прадуктах, цалкам дастаткова для здаровага харчавання. Лішак солі затрымлівае вадкасць, выклікае ацёкі. Звычка падсольваць падманвае арганізм, робячы прымальным густ некаторых прадуктаў, вырабленых з выкарыстаннем сучасных тэхналогій і таму не заўсёды карысных здароўю.\nЦукар дае зашмат энергіі. Калі яе неадкладна не выдаткаваць, прыйдзецца клапаціцца аб тым, каб прыбраць жывот.\nЗразумела, памер порцый у збалансаваным меню павінен выключаць пераяданне:\nЛішак паступлення ежы запасіцца ў выглядзе тлушчу.\nНе так рэдкая сітуацыя, калі празмерная занятасць на працягу працоўнага дня не дазваляе нармальна паесці. Наганяць прыходзіцца дома, за вячэрай. У выніку, перш чым наступіць сытасць, страўнік моцна расцягваецца. Вельмі хутка арганізм перастае адрозніваць сытасць і расцягненасць страўніка, абодва стану пачынаюць ўзаемна абумоўліваць адзін аднаго.\nПерастаць пераядаць дапамагае прытрымліванне мудраму правілу: падымацца з-за стала з пачуццём лёгкага голаду.\nПрытрымліваючыся той ці іншай схеме правільнага харчавання для пахудання і падтрымання здароўя, варта адмовіцца ад звычкі запіваць ежу.\nВадкасць нейтралізуе вылучыўся страўнікавы сок, з-за чаго парушаецца пераварванне. З іншага боку, арганізм марнуе вадкасць для падрыхтоўкі страўнікавага соку. Таму можна выпіць шклянку вады за 15-20 хвілін да ежы. Вылучыўся страўнікавы сок апынецца змыты, але неўзабаве зноў выпрацуецца. Чай ці кава варта піць праз гадзіну-паўтара пасля прыёму ежы.\nЗдаровае харчаванне немагчыма без уключэння ў рацыён экалагічна чыстых прадуктаў. Перш за ўсё, гародніны і садавіны.\nЯкая ўваходзіць у склад абалоніна дапамагае худнець, паколькі натуральным чынам эвакуіруе з кішачніка шкодныя рэчывы. Калі ў сілу тых ці іншых прычын арганізму не атрымоўваецца ад іх пазбавіцца, частка іх аказваецца ў тлушчавай тканіны, павялічваючы яе аб'ём. Іншая частка назапашваецца на сценках кішачніка ў выглядзе брыдкага налёту.\nЗабруджанасць ЖКТ, наяўнасць кішачных паразітаў адымаюць у арганізма масу сіл, нагружаюць імунную сістэму, ныркі, печань. Для нармалізацыі масы цела неабходна перыядычна пазбаўляцца ад паразітаў, не спадзеючыся на дыеты або выбраную схему харчавання.\nАрганізм мае патрэбу ў дастатковай колькасці бялкоў, вугляводаў, тлушчаў, вітамінаў і мінералаў.\nБаланс паступлення дадзеных рэчываў з харчаваннем дазваляе схуднець, палепшыць самаадчуванне, выглядаць здаравей і маладзейшыя.\nМалекулы бялку складаюцца з камбінацый амінакіслот. Іх розныя спалучэнні надаюць малекулам асаблівыя ўласцівасці. Вавёркі неабходны для абменных рэакцый, з іх будуецца «шкілет» клетак, ствараюцца розныя тканіны арганізма - мышцы, скура, нервовыя валокны. Бялковыя малекулы неабходныя для працэсаў рэгенерацыі.\nУ працэсе пераварвання бялковая ежа расшчапляецца на складнікі амінакіслоты. Апыняючыся ў тканінах, яны збіраюцца ў малекулы патрабаванай разнавіднасці.\nДля правільнага пахудання важна харчавацца разнастайнай ежай, каб даць арганізму неабходныя амінакіслоты для будаўніцтва і рэгенерацыі тканін.\nЖаночай нормай лічыцца ўжыванне да 50 г бялку ў дзень.\nБялком багатыя цвёрдыя гатункі сыру, курынае мяса, арахіс, нятлустая ялавічына, печань, курынае яйка, трэска, гарох, малако.\nВугляводы - асноўны пастаўшчык энергіі. Яны з'яўляюцца часткай клетак арганізма. Вугляводы выпрацоўваюцца раслінамі ў выніку фотасінтэзу.\nДа засваяльным вугляводаў ставяцца крухмал і цукар. Крухмал засвойваецца даволі павольна, а цукар хутка расшчапляецца на глюкозу і фруктозу.\nГлюкоза пакрывае да паловы энергетычных патрэбаў арганізма. У печані яна выкарыстоўваецца для падтрымання ахоўнага бар'ера, супрацьдзейнага пранікненню таксічных рэчываў.\nАсабліва шмат цукру ў мёдзе, разынках, персіках. Крухмал змяшчаецца ў пшаніцы, рысе, розных карняплодах.\nАбалоніна (цэлюлоза) і пекціну з'яўляюцца неусвояемыми вугляводамі. Іх структура адрозніваецца асаблівым перапляценнем валокнаў, якія ўтвараюць пустаты. Набракаючы, раслінныя валакна ўдзельнічаюць у фарміраванні калавых мас, стымулюючы больш хуткае выдаленне з кішачніка разнастайных адходаў.\nЗнутры сценкі кішачніка выслана варсінкі, так званай щеточной аблямоўкай, што істотна павялічвае плошчу кішачніка для ўсмоктвання і засваення пажыўных рэчываў. Калі варсінкі забіваюцца, даводзіцца шмат ёсць, але атрымліваць малую частку карыснага. Не рэдкасць, калі напластаванні ў выглядзе калавых камянёў, гною, слізі звужаюць прасвет кішачніка ці ледзь не ў два разы.\nНеусвояемые вугляводы ўбіраюць і саскрабаюць слізь з варсінак, чысцячы страўнік і кішачнік. У выніку збалансаванага правільнага харчавання арганізм эфектыўна пазбаўляецца ад масы шкодных рэчываў, пахуданне адбываецца значна хутчэй.\nАбалоніна і пекціну таксама нармалізуюць абменныя працэсы, адну з прычын з'яўлення залішняй вагі.\nШмат абалоніны ў абалонцы збожжавых, бабовых, арэхах. Пектіны ўтрымліваюцца ў садавіне.\nЯк ні дзіўна, для пахудання ў рацыёне паўнавартаснага харчавання неабходныя тлушчы. Ліпіды - тлушчы і жироподобные рэчывы - уваходзяць у склад клетак. Яны аказваюць уплыў на пранікальнасць клеткавых мембран, прымаюць удзел у перадачы нервовага імпульсу, скарачэнні цягліцавых валокнаў. Забяспечваюць арганізм запасамі энергіі, уваходзяць у склад воданепрымальных, тэрмаізаляцыйны пакроваў.\nУ выпадку дэфіцыту паступлення ліпідаў немагчыма стварэнне новых клетак.\nАдрозніваюць наступныя разнавіднасці:\nтрыгліцерыдаўуваходзяць у склад клеткавых мембран, менавіта імі захоўваецца энергетычны запас ўнутры тлушчавых клетак.\nФасфаліпідыўваходзяць у склад нервовай тканіны, мембран клетак, з іх дапамогай транспартуюцца тлушчы, тлустыя кіслоты і халестэрын.\nстеролхалестэрын ўваходзіць у склад клеткавых мембран, выключае ўплыў тэмпературы на іх стабільнасць, неабходны для выпрацоўкі вітаміну D, вытворчасці мужчынскіх і жаночых палавых гармонаў, патрэбен галаўнога мозгу і імуннай сістэме.\nТлушчы адрозніваюцца высокай каларыйнасцю і таму не ўжываюцца ў вялікіх колькасцях. Тым больш патрэба ў іх не вельмі вялікая. Шкодны як іх дэфіцыт, так і празмернасць.\nПеравага ежы, багатай насычанымі тлушчамі, павялічвае масу цела, узровень «дрэннага» халестэрыну. Яго адклады на сценках сасудаў выклікаюць атэрасклероз, захворванні сэрца, гіпертанічную хвароба.\nТлушчы бываюць жывёльнага (сметанковае масла, смятана, сала) і расліннага паходжання (арэхі, розныя насенне).\nТаксама адрозніваюць тлушчы насычаныя і поліненасычаныя Амега.\nНенасычаныя тоўстыя кіслоты Амега ў арганізме не выпрацоўваюцца і таму павінны паступаць з ежай. Яны валодаюць уласцівасцю нармалізаваць абменныя працэсы, у тым ліку халестэрыну, зніжаць яго адклады, павышаць эластычнасць і трываласць сасудаў.\nКрыніцай ALA разнавіднасці Амега з'яўляюцца грэцкія арэхі, ільняныя насенне, раслінныя алею.\nРазнавіднасці EPA і DHA неабходныя інтэлектуальнай дзейнасці, росту мышачнай масы. Ператвараючыся ў арганізме ў прогормонов простагландыны, яны ў пэўнай ступені сімулююць спальванне тлушчавых адкладаў. Ўтрымліваюцца ў тоўстых гатунках рыбы: тунца, ласосі.\nПравільнае харчаванне падчас пахудання прадугледжвае абмежаваць ужыванне тоўстых прадуктаў: сала, тлустага мяса, сметанковага і раслінных алеяў, маргарыну, маянэзу, сыру, сасісак, сардэлек, некаторых разнавіднасцяў кандытарскіх вырабаў.\nГалоўная ўмова - колькасць тлушчу ў здаровым, збалансаваным рацыёне харчавання не павінна перавышаць 30 г у дзень.\nЧаму вітаміны і мікраэлементы дапамагаюць схуднець\nВітаміны павышаюць ўстойлівасць арганізма да захворванняў, стымулююць абменныя працэсы, ўмацоўваюць імунітэт. Для зніжэння і нармалізацыі вагі асабліва неабходныя вітаміны А, У, С.\nУ прыватнасці, вітаміны групы В забяспечваюць аптымальнае праходжанне абменных рэакцый, вызваляюць з вугляводаў энергію.\nУ выпадку дэфіцыту вітамінаў ежа горш пераварваецца, у кішачніку пачынаюцца працэсы гніення і закісання. Калі ў рацыёне харчавання бракуе вітамінаў, неабходна прымаць вітамінна-мінеральны комплекс з аптэкі.\nКаб знізіць масу цела, у сістэму харчавання карысна ўключыць прадукты, якія змяшчаюць ёд, цынк, калій:\nЁдпаскарае абмен рэчываў, спрыяе больш хуткаму спальванню тлушчавых адкладаў. Ёд змяшчаецца ў ламінарыі, фейхоа, хурме.\nЦынкпадтрымлівае аптымальны ўзровень інсуліну, што таксама важна для пахудання. Крыніцай мікраэлемента з'яўляецца мяса, гарбузовыя семечкі, сачавіца, арэхі.\nКалійстымулюе абменныя працэсы, спрыяе нармалізацыі ціску і сардэчнага рытму. Уваходзіць у склад курагі, чарнасліву, салеры.\nЯк правільна харчавацца для зніжэння вагі\nУ рацыёне здаровага харчавання неабходныя прадукты расліннага паходжання. Доля гародніны і садавіны можа складаць да 60%. На долю бялку і тлушчаў цалкам дастаткова па 20%.\nЯк ужо адзначалася, для пахудання неабходна паступленне тлушчаў. Калі цалкам выключыць тлустую ежу з рацыёну, запавольваецца засваенне вітамінаў, якія ўдзельнічаюць у нармалізацыі хуткасці абменных рэакцый. Пры паніжаным абмене рэчываў з якая паступае ежы хутчэй утвараюцца тлушчавыя адклады.\nДля хутчэйшага зніжэння вагі карысна замяняць мяса рыбай. З мяса перад кулінарнай апрацоўкай зрэзаць бачны тлушч. Важна скарэктаваць прыгатаванне звыклых страў, аддаўшы перавагу спосабам, максімальна якія зніжаюць тлустасць гатовага стравы.\nДа прыкладу, каб не гародніна не ўбірала тлушч, іх варта тушыць асобна ад мяса. Пры варэнні супу зліваць першую порцыю булёна.\nКаб не пераядаць, пачуццё голаду лепш задавальняць ежай найменшай каларыйнасці, а тоўстыя стравы ёсць практычна сытым.\nАбраная схема здаровага харчавання, каб гарантавана схуднець, павінна адпавядаць вядомай прыказцы: «Сняданак з'ясі сам, абед распранулі з сябрам, вячэра аддай ворагу». Для хутчэйшага зніжэння масы цела важна адмовіцца ад звычкі ёсць пасля 18 гадзін.\nМеню правільнага харчавання для пахудання\nДля эфектыўнага зніжэння масы цела варта выпрабаваць вядомую методыку скіду вагі.\nЯе сутнасць у тым, што ў арганізм паступае ўсё неабходнае. Але не адразу, а ў вызначаныя дні. Два дні ўжываецца бялковая ежа, дзень вугляводы. Апошні дзень разгрузны.\nНа працягу двух дзён адбываецца спальванне тлушчу. У дадзены перыяд сутачны рацыён харчавання варта абмежаваць 1200 ккал. У «вугляводны» дзень яго можна давесці да 2000 ккал, паколькі лішнія калорыі ўсё роўна згараць пры «разгрузцы».\nПершы дзень: бялок, гародніна\nХарчаванне складаецца з капусты, агуркоў, салаты, шынкоў, фасолі, балгарскага перцу.\nДазваляецца адварное курынае мяса, яйкі, мяса кальмара.\nДругі дзень: бялок, мяса\nМеню для зніжэння вагі застаецца тым жа, ды мяса замяніць рыбай або парным мясам, свінінай або баранінай.\nДапускаюцца цвёрдыя гатункі сыру ў невялікай колькасці.\nТрэці дзень: вугляводы\nДазволены садавіна. Можна прыгатаваць аўсянку, любыя шматкі. У кашу дадаць разынкі, курагу. Падыходзіць рыс, макароны, але ўсё без алею. Тлушч у трэці дзень ўжываць нельга!\nМожна любыя гародніна, адварныя ці ў свежым выглядзе. А таксама мёд, варэнне, мармелад.\nЧацвёрты дзень: разгрузны\nМеню простае: чай, кава, волкая гародніна. У чай ці кава, зразумела, не салодкі, можна дадаць трохі малака.\nКалі праца звязана з фізічнай нагрузкай, варта адмовіцца ад разгрузнага дня, абмежаваўшыся зніжэннем каларыйнасці. Вырашаюцца тварог, тушеные гародніна, грэчка.


У ´Харчавіку-Агра´ дояць з плюсам.\nІмкнемся прытрымлівацца тэхналогій і з беражлівасцю адносімся да сумленных працаўнікоў, - заўважае на гэта галоўны заатэхнік філіяла ´Харчавік-Агра´ ААТ ´Чырвоны харчавік´ Міхаіл Іванавіч Бандарчук, знаёмячы нас з падрабязнасцямі вытворчых паказчыкаў і робячы раскладку некаторых момантаў развіцця малочнай галіны ў сельгаспрадпрыемстве. Прапаноўваем інтэрв´ю з галоўным спецыялістам.\n- Міхаіл Іванавіч, за праблемамі касавіцы, а цяпер ужо і ўборачнай кампаніі, ці не адыйшлі на другі план пытанні жывёлагадоўлі ў гаспадарцы?\n- Ні ў якім разе. Малако - той каштоўны прадукт, які штодня прыносіць грошы. Таму кантралюем вытворчы працэс няўхісна, і раслінаводчы сезон гэтаму не перашкода. Неадкладна вырашаем праблемныя пытанні, праводзім пастаянную вучобу з работнікамі галіны на веданне і выкананне тэхрэгламенту, штомесяц падчас дзён жывёлавода дэталёва абмяркоўваем вынікі работы, аналізуем працу кожнага, шукаем рашэнні, як можна было пазбегнуць таго ці іншага недахопу, завастраем увагу на поспехах і дасягненнях, дзелімся перадавым вопытам. Словам, робім усё магчымае, каб малочная галіна развівалася, а людзі, што ў ёй задзейнічаны, атрымоўвалі за працу годны заробак.\n- Кантроль і дысцыпліна, бясспрэчна, важныя складаючыя вялікага малака. Між тым, часта даводзіцца чуць, што яно ў каровы на языку?\n- Гэта так. Таму мы актыўна працуем з камбікармамі, набываем іх у тым ліку на Слуцкім КХП. Для высокапрадукцыйных кароў прыдбалі камбікорм з павышаным утрыманнем пратэіну на ´Экамоле´, там жа набылі неабходныя прэміксы для рагуль да і пасля расцёлу. У мэтах узбагачэння рацыёнаў жывёлы бялковай сыравінай пасеялі люцэрну, косім яе на ´зялёную´ падкормку па другім і трэцім разе. Зноў жа, прыбавілі ў параўнанні з леташнім годам па расцёлах.\n- Вынікамі задаволены?\n- Яны неблагія, плюсуем. Валавая вытворчасць малака з пачатку месяца склала 103% да аналагічнага перыяду мінулага года, а непасрэдна на сёння (размова вялася ў сераду) - 110% пры сярэднім удоі на карову 15 кг у дзень. Гэта на 1,4 кг болей за леташні паказчык. Адпаведна павялічылі і рэалізацыю малака дзяржаве: з пачатку месяца 103%, на дзень 17-га чэрвеня - 110. Прадаем на сёння ад каровы 14,7 кг, што пераўзыходзіць мінулагодні паказчык. Таварнасць малака - 94%. Калі ж аналізаваць работу ў галіне з пачатку года, то за 1-е паўгоддзе і валавая вытворчасць, і рэалізацыя малака склаліся на ўзроўні 109% да аналагічнага перыяду 2017-га. Надаілі на карову за гэты перыяд 3 017 кг малака, што на 252 кг болей, чым у папярэднім годзе.\n- Заробак у жывёлагадоўлі, у прыватнасці, аператара машыннага даення, залежыць ад вынікаў малочна-таварнай фермы ў цэлым ці ад асабістага ўнёску працаўніка?\n- Ад канкрэтнага ўкладу работніка: колькі даярка надаіла, столькі і атрымала грошай. Згодна з распрацаванымі ўмовамі расцэнкі аператараў залежаць ад надоенага малака на адну галаву жывёлы. Калі, скажам, даярка надаіла 10 літраў на карову, то будзе адна расцэнка, калі 15 - іншая. Адпаведна і заробак другой даяркі будзе значна большым.\n- Калі не сакрэт, колькі зарабляюць аператары машыннага даення ў ´Харчавіку-Агра´?\n- Нашы людзі заробкамі задаволены (усміхаецца).\n- Такім чынам, можна меркаваць, што прафесія аператара машыннага даення карыстаецца попытам на вёсцы?\n- Пра гэта не скажу. Праца ў жывёлагадоўлі нялёгкая - скаціна ўтрымліваецца прывязна, таму ў чаргу на аператараў машыннага даення не стаяць. Не выратоўвае і адносная блізкасць да Бабруйска. Гараджане неаднойчы цікавіліся гэтай работай, але неабходнасць быць на першай дойцы ўжо а шостай гадзіне камусьці не дазваляе выкарыстаць такую магчымасць. Таму з беражлівасцю адносімся да кадраў, якія працуюць, нягледзячы на тое, што маглі б знаходзіцца на заслужаным адпачынку.\n- У прафесіі аператара машыннага даення, на ваш погляд, якія якасці павінны пераважаць - падкаванасць ведамі ці сумленныя адносіны да даручанага?\n- У аднолькавай ступені важна і тое, і другое. Патрабаванні да вытворчага працэсу, і прафесіі аператара ў тым ліку, з кожным годам узрастаюць - гэта адметнасць часу, з якой не паспрачаешся. Але ж і сумленнасць - агромністая рухаючая сіла. Згадзіцеся, можна разумець, умець, але не хацець і не рабіць. Таму толькі спалучэнне аднаго з другім дае станоўчы вынік, падставу называць работніка прафесіяналам. І вельмі ганаруся, што ў нас працуюць такія людзі.