Культура - Дырыжор з “Капелюшом…” і без\n— Мікалай Уладзіміравіч, пачнём з інтрыгі: што ж гэта за аперэта такая, якой у Штрауса няма? Можа, па матывах колішняй кінастужкі з той жа назвай — “Кароль вальса”? Праўда, той даваенны фільм быў біяграфічным, спектакль жа закранае асобу Штрауса хіба ўскосна: у цэнтры, калі верыць анонсу на сайце тэатра, постаць кампазітара Штайна, правобразам якога быў Ёган Штраус-сын.\n— Падобныя прыклады ў гісторыі музыкі нярэдкія. Той жа балет “Шапэніяна”, прэм’ера якога адбылася днямі, таксама адсутнічае ў спісе твораў Фрыдэрыка Шапэна: спектакль зроблены на музыку кампазітара, што пачаткова не прызначалася для тэатральнай сцэны. Так і са Штраусам: на яго музыку існуе і балет “Штраўсіяна”, і аперэта “Венская кроў”. Прычым ідэя апошняй сыходзіла ад самога кампазітара: перад смерцю ён даў дазвол на выкарыстанне сваіх мелодый для новай аперэты — так з’явілася “Венская кроў”. Над ёй у канцы ХІХ стагоддзя працаваў Адольф Мюлер. Ён зрабіў не толькі кампіляцыю вальсаў ды іншых твораў Штрауса, але і некаторыя аркестроўкі (дарэчы, Штраус таксама не ўсё сам аркестраваў, часам даручаў памагатым, а потым толькі ўносіў свае карэктывы — прыблізна так, як працавалі майстры эпохі Адраджэння, што мелі сваіх вучняў-чаляднікаў). Мюлер нават дасачыняў некаторыя фрагменты — вядома, паводле Штрауса, каб праз лейтматывы, развіццё музычнага матэрыялу ды іншыя кампазітарскія прыёмы надаць аперэце завершанасць драматургіі, формаўтварэння.\n— Але ж цяперашні спектакль — штосьці зусім іншае?\n— Так. Перазоваў з “Венскай крывёю” — няма, тут і п’еса зусім іншая. Але прынцып — той жа: музычны бок пабудаваны на заўсёды пазнавальных штраусаўскіх мелодыях. Толькі не думайце, што мы тут першаадкрывальнікі. Аперэта “Кароль вальса” добра павандравала па прасторах былога Савецкага Саюза. Я сам меў дачыненне да аднайменнага спектакля ў Карагандзе, дзе яго ставіла Сусана Цырук.\n— Дык вы адтуль п’есу ўзялі?\n— Не. У нашым тэатры ўвасобіць “Караля вальса” вырашыла наша былая салістка, а цяпер рэжысёр Зінаіда Вяржбіцкая. Прынесла мне ўжо гатовую п’есу і запытала: маўляў, ці можна дзесьці партытуру знайсці? Калісьці ў юнацтве яна бачыла гэты спектакль у Растове-на-Доне — я ж кажу, раней тая аперэта была даволі папулярнай. А потым, праз многа тадоў, яна выпадкова заўважыла п’есу ў бібліятэцы Санкт-Пецярбурга і запалілася ўвасобіць яе на сцэне. Звярнулася да мяне, а я якраз гэтую партытуру аднаўляў для Карагандзінскага акадэмічнага тэатра музычнай камедыі.\n— Што маеце на ўвазе пад аднаўленнем — няўжо архіўную працу?\n— Вядома, не. У Карагандзе захаваліся клавір і партыі, прызначаныя для кожнага з інструментаў аркестра. Здараецца, у тэатрах музкамедыі некаторыя спектаклі ўвогуле дырыжыруюцца па фартэпіянным пералажэнні, дзе алоўкам пазначаны ўступы тых ці іншых інструментаў. Але такі спрошчаны варыянт не для мяне: гэта папросту непрафесійны падыход. І калі ўжо мяне запрасілі дырыжорам-пастаноўшчыкам, трэба было пачаць з аднаўлення партытуры, звёўшы тыя асобныя партыі разам. Мяркуючы па манеры нотнага пісьма і асаблівасцях почырку, хутчэй за ўсё ноты былі перапісаны яшчэ ў першай палове ХХ стагоддзя. Я зрабіў камп’ютарны набор, адначасова выправіў шматлікія памылкі, апіскі.\n— І тую партытуру цяпер скарысталі для нашага спектакля?\n— Не. Справа ў тым, што кожны тэатр, ставячы аперэты, музычныя камедыі, мюзіклы, сыходзіць са свайго аркестравага складу. А той, у сваю чаргу, залежыць ад многіх фактараў. Гэта і памеры аркестравай ямы (далёка не ва ўсіх яны разлічаны на вялікі сімфанічны), і віртуознасць музыкантаў, на якую наўпрост уплывае наяўнасць ці адсутнасць у горадзе вышэйшай мухычнай навучальнай установы. З разлікам на гэта і робяцца аркестроўкі, прычым часцей за ўсё гэта місія ўскладаецца на самога дырыжора. Калі я толькі прыйшоў у тэатр, Наталля Гайда — наша прымадонна і вельмі чуйны, спагадлівы да моладзі чалавек — мне адразу сказала: “Хочаш быць дырыжорам? Ты абавязаны добра аркестраваць”.\n— Здаўна замацаваліся традыцыі змяняць не толькі аркестроўку, але і саму літаратурную аснову аперэт і музычных камедый: гумар, як вядома, таксама мае нацыянальныя адценні. “Кароль вальса” таксама зведаў перайначанні?\n— Калі разам з Зінаідай Віктараўнай мы сталі вывучаць п’есу больш падрабязна, зразумелі, што давядзецца перагледзець многае. Ад арыгіналу Алены Багданавай засталіся імёны персанажаў, а ўсё астатняе перапрацоўвалася. Яна шмат чаго скараціла, змясціла акцэнты. Як сама любіць гаварыць, стала менш вампукі — больш кахання, што сугучна музыцы Штрауса. Мы звярнуліся да арыгінальных аркестровак Штрауса, ды знайшлі не ўсе, хаця я нават у Вене шукаў праз аднаго са сваіх студэнтаў, які туды пераехаў. У гэтыя партытуры ўсё роўна давялося ўнесці некаторыя карэктывы, зрабіць іх дзесьці больш празрыстымі. Дадалася, да прыкладу, арыя Герцага: для яе мы выкарысталі Вальс з аперэты “Сімпліцыюс”.\n— А словы?\n— Вершы напісаў кіраўнік літаратурна-драматургічнай часткі нашага тэатра Сяргей Макарэй. Ён жа “прычасаў” і ўвесь тэкст. Вынік убачыце на прэм’еры.\n— Дарэчы, прэм’ера практычна супадае з 30-годдзем вашай працы ў гэтым тэатры. Але, я так разумею, вы надта сціплы чалавек, каб святкаваць юбілей шырока.\n— Зараз не самыя юбілейныя часы, але і сапраўды: акурат 6 кастрычніка 1990 года я сыграў конкурс у аркестр тэатра і быў прыняты ў групу кларнетаў.\n— Адначасова вы працягвалі вучыцца ў каледжы імя Глінкі, потым паралельна з працай двойчы скончылі нашу Акадэмію музыкі: спачатку як кларнетыст і дырыжор духавога аркестра, пазней — як оперна-сімфанічны дырыжор. І ўсё — на выдатна. Цяпер вы не толькі дырыжор нашага тэатра, але і запрошаны галоўны дырыжор згаданага Карагандзінскага тэатра музкамедыі, прычым ужо больш за пяць гадоў. Дарэчы, як склалася гэта супрацоўніцтва?\n— У 2012 годзе там ставілася аперэта “Сэрца карсіканкі” Оскара Штрауса — не сваяка Ёгана, а проста ягонага цёзкі па прозвішчы, якое па-нямецку нават пішацца крыху іначай. Ставіла спектакль Сусана Цырук — наша беларуская рэжысёрка, якая цяпер працуе па ўсім свеце. Яна і прапанавала тамтэйшаму кіраўніцтву запрасіць дырыжорам мяне. У нашым тэатры гэта аперэта ішла ў 1990-я ў іншай рэжысуры, пад іншай назвай — “Капялюш Напалеона”. Іграючы ў аркестры, усю музыку гэтага твора я літаральна на памяць ведаў. І калі гэтым спектаклем раптоўна замянялі штосьці іншае ў афішы, падахвоціўся дырыжыраваць. Тым больш, што музычным кіраўніком таго “Капелюша…” выступаў Аляксандр Сасноўскі, у якога я вучыўся. Дык чаму б не прадырыжыраваць і ў Карагандзе? А праз год мяне запрасілі туды на “Прынцэсу цырка” Імрэ Кальмана, якую ставіў Юрый Аляксандраў. Яшчэ праз некалькі месяцаў — прадырыжыраваць гала-канцэртам закрыцця сезона. А з восені 2014-га я ўзначаліў той калектыў як запрошаны галоўны дырыжор. Працаваў у іх над “Саламяным капялюшыкам” Уладзіміра Баскіна, “Пунсовымі ветразямі” Максіма Дунаеўскага, іншымі спектаклямі, што ў нас не ідуць.\n— Наколькі я ведаю, вы для іх не толькі аркестроўкі робіце, але і ўласную музыку сачыняеце?\n— Спачатку папрасілі аформіць жанрава-побытавы спектакль “Не можа быць!” паводле Міхаіла Зошчанкі. А сёлета замовілі музыку да казкі “Маленькі Мук” — атрымаліся 13 нумароў.\n— Штосьці сваё — заўсёды самае роднае і блізкае. Вы да кожнага спектакля ставіцеся з душой. Ды ўсё ж — ці ёсць штосьці для вас самае-самае?\n— Вылучу “Звычайны цуд” Генадзя Гладкова — не толькі таму, што выступіў дырыжорам-пастаноўшчыкам і сам рабіў аранжыроўку, але і таму, што ўсцешаны маёй працай знакаміты расійскі кампазітар замовіў аркестроўку чатырох нумароў адтуль для сваёй аўтарскай вечарыны ў Маскоўскай дзяржаўнай філармоніі. Вельмі дорага мне “Вяселле ў Малінаўцы”, дзе музыку Барыса Аляксандрава дапаўняў знаны беларускі кампазітар Алег Хадоска, пагаджаючыся з многімі маімі аркестравымі прапановамі. Не абміну “Бал у Савойе” Пала Абрахама, бо я ім не толькі дырыжырую (дый аркестроўкі там пераважна мае), але і выходжу на сцэну як акцёр — дзякуючы фантазіям рэжысёра Ганны Маторнай. І абавязкова згадаю “Жызэль” Адольфа Адана як узор музычнай класікі і маё далучэнне да балету.\n— Сапраўды, каб дырыжыраваць балетам, патрэбны дадатковыя навыкі — найперш уменне прадбачыць кожны рух артыстаў. Вы з гэтым бліскуча спраўляецеся. Можа, яшчэ і таму, што ваша жонка — балерына?\n— Мы пазнаёміліся з ёй у канцы 1990-га (таксама сёлета юбілей будзе), калі Ніна Дз’ячэнка пачала ствараць у тэатры класічную балетную трупу. Вялася праца над “Штраусіянай”, Таня танцавала там галоўную партыю — і я адразу звярнуў увагу на чароўную дзяўчыну. У 1994-м мы ажаніліся, і я вельмі ўдзячны ёй, што яна не паклала ўсё на алтар кар’еры, а нарадзіла цудоўнага сына. Зараз Іван ужо дарослы, скончыў наш універсітэт інфарматыкі і радыёэлектронікі, працуе. А тады — з’яўленне немаўля папросту перагарнула маё жыццё, я да многага пачаў ставіцца іначай. Гэта было штосьці неверагоднае — адчуць сябе бацькам! Я тады нечакана для сябе зразумеў, што сям’я — не проста радасць і адказнасць. Гэта, можна сказаць, творчасць у квадраце.


Пропаведзь настаяцеля Пакроўскага сабора ў Нядзелю 27-ю пасля Пяцідзесятніцы (+тэкст) | Свято-Покровский кафедральный собор города Гродно\nПропаведзь настаяцеля Пакроўскага сабора ў Нядзелю 27-ю пасля Пяцідзесятніцы (+тэкст)\n2 снежня 2018 года ў Нядзелю 27-ю пасля Пяцідзесятніцы Бажэственную літургію ў Свята-Пакроўскім кафедральным саборы горада Гродна ў саслуженні дыякана Аляксандра Цыбульскага ўзначаліў протаіерэй Георгій Рой. Пасля чытання Евангелля настаяцель звярнуўся да вернікаў з пропаведдзю.\nУ імя Айца, Сына і Святога Духа!\nДарагія браты і сёстры, сёння мы з Евангелля пачулі Хрыстову прытчу пра багатага чалавека, які атрымаў вялікі ўраджай, разбурыў усе свае сховішчы, каб збудаваць новыя і большыя ды сказаў: “супакойся душа, еж, пей, весяліся”. Але Гасподзь у наступную ноч забраў душу гэтага чалавека.\nГэтую прытчу варта было б разглядзець у кантэксце іншай прытчы Госпада Іісуса, а менавіта прытчы пра таленты, ў якой Гасподзь чакае ад сваіх слугаў актыўнасці, прадпрымальнасці, прыбытку. Той багаты чалавек, пра якога мы сёння чулі быў і актыўным, і прадпрымальным і сваёю працаю, руплівасцю ды розумам здабыў багацтва. Але, тым не менш, ён не атрымоўвае ад Бога станоўчай адзнакі яго жыцця ды працы. Дык у чым жа хібіць гэты чалавек перад Богам? Відаць справа ў тым, што ўся гэтая актыўнасць мела мэтай самазадавальненне чалавека. Ён шмат працаваў і вынікам сваёй працы ён бачыў тую перспектыву, калі зможа сказаць сабе “супакойся, еж, пі, ды весяліся”. Такі бесклапотны лад жыцця быў ягонай галоўнай мараю. Менавіта дзеля гэтай мары ён працаваў і збіраў свой здабытак. Бесклапотнасць, задавальненне ежаю, пітвом ды весялосцю ўдаваліся яму адзіным і галоўным сэнсам чалавечага жыцця.\nАле ці ж стварыў Бог чалавека толькі для ежы, пітва ды бесклапотнай весялосці? Мы можам узгадаць з Бібліі страшную падзею ў гісторыі чалавецтва – сусветны патоп. Чаму Бог тады адвярнуўся ад чалавека? У Бібліі даецца адказ на гэтае пытанне – “чалавек стаў плоццю”, г.зн. згубіў духоўны складнік сваёй прыроды, згубіў духоўную перспектыву свайго жыцця. Менавіта чалавека такога тыпу мы бачым і ў сённяшняй евангельскай прытчы. Ды ці ж толькі ў прытчы?\nСучасная секулярная філасофія прапагандуе такі геданістычны лад думкі і жыцця як адзіны варты ўвагі, цалкам выкрэсліваючы перспектыву духоўнасці ў жыцці грамадства ў целым і паасобнага чалавека. Мы – дзеці свайго часу, а гэта азначае, што і нас гэткая філасофія жыцця моцна закранае і захоплівае. Калі з боку паглядзець на нашыя справы, думкі, мары, імкненні, то ці не атрымаецца так, што тое духоўнае, што мы маем будзе знаходзіцца недзе на перыферыі нашай свядомасці, а галоўныя сілы нашага жыцця будуць адданыя на рэалізацыю простай і разам з тым вельмі рэальнай філасофіі - “разслабся, еж, пі ды весяліся”. Евангельская прытча - грознае папярэджанне нашаму часу. Падаецца ўжо, што спажыванне тавараў, паслуг ды задавальненняў стала амаль што новай рэлігіяй сучаснасці, якая мае і свае новыя храмы ў выглядзе гандлёва-забаўляльных цэнтраў.\nЗдаецца, мы забываемся на тое, што самое слова “багацтва” пачынаецца са слова “БОГ”. І Гасподзь у сённяшняй прытчы падказвае нам правільны шлях нашага развіцця: чалавек павінен “БАГАЦЕЦЬ У БОГУ”. Што гэта азначае? Па першае, глоўнай мэтай нашага жыцця павінна быць нашае духоўнае развіццё, ды не нейкае абстрактнае, але рэальнае набліжэнне да Бога, ўзрастанне ў Яго любові. Але ці павінны мы пры гэтым пакінуць усе нашыя штодзённыя справы, адмовіцца ад развіцця эканомікі, ці, напрыклад, перастаць працаваць? Не, Бог гэтага ад нас не патрабуе. Ён кажа пра іншае, а менавіта пра тое, што ўсё зямное не павінна станавіцца самамэтай чалавечага існавання. Усе нашыя зямныя справы павінны быць падпарадкаваны вышэйшай мэце – служэнне Богу на гэтай зямлі, бо менавіта для гэтага і быў створаны Адам. Што б мы не рабілі, дзе б мы не працавалі, сваёй дзейнасцю мы пакліканы на служэнне Богу. Калі і развіццё эканомікі і грамадскага жыцця пераўтворыцца ў служэнне Нябеснаму Айцу, то мы зможам пазбегнуць тых крайнасцяў, калі дзеля эканамічных ці палітычных прыбыткаў крыўдзяць людзей, шкодзяць прыродзе, парушаюць справядлівасць ды распачынаюць войны. Калі ты служыш Богу, то самое сумленне – голас Божы ў душы чалавека, папярэдзіць ад падманлівых шляхоў ды неправільных накірункаў.\nПамолімся ж сёння, дарагія браты і сёстры, за тое, каб і мы самі і наша краіна былі падобныя да тых евангельскіх слугаў, якія атрымалі таланты ды ўжылі іх на тое, каб разбагацець у Бога, і каб мы не сталі падобнымі да таго няшчаснага багацея, якому Бог сказаў: “неразумны, гэтай ноччу забяру душу тваю”. Амінь.\nГлядзіце навіны жыцця сабора на www.youtube.com/c/СвятоПокровскийсоборГродно.\n12/02/2018 - 21:26


У Гродне 30 траўня на Савецкай плошчы пачаў працаваць пікет па зборы подпісаў за патэнцыйнага кандыдата ў прэзідэнты Святлану Ціханоўскую. На 16:00 пікет наведала каля 200 гродзенцаў. Людзі стаялі ў чарзе каб падпісацца нават калі пачаўся дождж.\nЗбор подпісаў за вылучэнне Святланы Ціханоўскай працягнецца да самага вечара. Гродзенцы працягваюць прыходзіць на плошчу, нягледзячы на затрыманне Сяргея Ціханоўскага і іншых сяброў ініцыятыўнай групы на пікеце ўвечары 29 траўня.\nБлогер Сяргей Ціханоўскі знаходзіцца ў ІЧУ РАУС Кастрычніцкага раёна Гродна. Агулам 29 траўня затрымалі каля 15 чалавек.\nУвечары 29 траўня на пікеце падчас збору подпісаў за Святлану Ціханоўскі адбыўся інцыдэнт, у выніку якога Сяргея Ціханоўскага і некаторых яго прыхільнікаў затрымала міліцыя. Сярод затрыманых — Дзмітрый Фурманаў, які кіруе штабам Ціханоўскага ў Гродзенскай вобласці. Удзельніцу верагоднай правакацыі супраць Ціханоўскі апазналі ў сацсетках.\n30 траўня затрымалі актывіста Мікалая Саляніка, які днём раней вёў перамовы з кіраўніцтвам міліцыі і спрабаваў даведацца, за што быў затрыманы і дзе знаходзіцца Ціханоўскі. Праваабарончы цэнтр «Вясна» склаў спіс затрыманых у Гродне.\nАфіцыйна было заяўлена, што падчас інцыдэнту пацярпеў міліцыянт.\n«Адступаць няма куды». Гродзенскія камуністы адзначылі дзень нараджэння Ленiна\n«Гісторыя і сямейная рэліквія». Гродзенец захоўвае сцяг, які знялі з аблвыканкама ў 1995 годзе\n« У Беларусі пацвердзілі 41 658 выпадкаў каранавіруса. Змяніліся правілы пастаноўкі дыягназу


мыя паны і шляхціцы павету па асабістым запрашэньні вялікага князя. Склад Вальнага Сойму канчаткова вызначыўся толькі к пачатку другой палавіны XVI сталецьця. Ен складаецца з гаспадарчай рады, каторую па польскім звычаі часам называюць Сэнатам, і з павятовых паслоў дэпутатаў, каторыя складаюць Пасольскую Ізбу. Пашыраецца і' компэнтэнцыя сойму, каторы бярэ сабе правы Гаспадарскай Рады. Гэты факт сьведчыць аб тым, што вырастае значэньне і моц сярэдняга і дробнага зямлеўласьніцтва, шляхецтва, каторае пачынае ўжо змагацца за ўладу з вялікімі зямляўласьнікамі, магнатамі-панамі.\nУзята з "https://be.wikisource.org/w/index.php?title=Старонка:Кароткі_нарыс_гісторыі_Беларусі.djvu/109&oldid=30554"


“Ртутны дзень” | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n14.03.2016 218 Лепельскi край Комментариев нет\nДзень можа быць рыбны, посны, а вось 16 лютага ў раённым аддзеле па надзвычайных сітуацыях стаў ртутным – за дзень паступілі дзве заявы ад грамадзян па пытаннях правільнага абыходжання з прыборамі, якія ўтрымлівалі ртуць. Спачатку патэлефанавала жанчына з вуліцы ІІ Савецкая, сказала, што выпадкова разбіла тэрмометр. Бачную ртуць сабрала сама, змясціла яе ў шкляную банку, аднак непакоілася, ці правільна зрабіла. Тым больш, што дошкі на падлозе ляжаць няшчыльна, паміж імі шчыліны, куды мог закаціцца бліскучы шарык.\nПрыбыў нарад выратавальікаў, правёў дэмеркурызацыю памяшкання. У святле ліхтарыка выявілі яшчэ адзін маленькі шарык ртуці, які закаціўся за плінтус.\nУ другім выпадку патэлефанавала жыхарка вуліцы Валадарскага, у яе трэснуў градуснік, але, на шчасце, ртуць не вылілася. Жанчына пыталася, куды можна здаць яго для бяспечнай утылізацыі.\nУспомнілася, што па аналагічных пытаннях звярталіся не так даўно. У прыватнасці, 29 студзеня тэлефанаваў жыхар вуліцы імя Карла Маркса, 30 снежня разбілі градуснік у Стаях.\nМіж тым, ртуць – гэта вельмі агрэсіўнае атрутнае рэчыва, якое пры трапленні ў арганізм выклікае найцяжэйшыя захворванні – рак лёгкіх, печані.\nХочацца напомніць аб некаторых мерах перасцярогі. Калі разбіўся прыбор, які ўтрымлівае ртуць, то найперш трэба ізаляваць памяшканне, вывесці з яго ўсіх, хто не ўдзельнічае ў зборы і выдаленні ртуці. Шарыкі можна сабраць гумовай грушай, піпеткай, можна з дапамогай пэндзліка змесці на аркуш паперы і змясціць у слоік, напалову напоўнены вадой. Яна асядзе на дне, а слой вады не дапусціць выпарэння. Пасудзіну закрыць шчыльнай крышкай. Пры рабоце абавязкова выкарыстоўваць гумавыя або латэксныя пальчаткі, або іншыя, зробленыя з воданепранікальнага матэрыялу, напрыклад, тыя, што выкарыстоўваюцца ў наборах для фарбавання валасоў.\nДля збору кропляў ртуці з мяккай мэблі можна выкарыстоўваць скотч. Палоскі наклейваюць на ўчасткі, дзе адбыўся разліў, а потым адрываюць, ртуць прыклейваецца. Палоскі потым таксама складаюць у слоік з вадой.\nПасля збору ртуці трэба вымыць, а потым праветрыць памяшканне. Для гэтага выкарыстоўваць мыльна-содавы раствор, хлорыстыя рэчывы (напрыклад, “Белізна”), або раствор марганцоўкі. Вопратку, у якой праводзіліся работы, таксама трэба прамыць.\nРтуць і зламаныя прыборы, дзе ўтрымліваецца гэтае рэчыва, трэба здаць на спецыялізаваныя пункты, у нашым раёне іх прыёмам займаюцца КУВП ЖКГ “Лепель” і КУВП “Бароўка”. У крайнім выпадку можна звяртацца ў аварыйна-выратавальную часць па нумары 101.\nКаб засцерагчыся ў далейшым, варта выклікаць спецыялістаў з раённага цэнтра гігіены і эпідэміялогіі, каб тыя правялі замеры на наяўнасць пароў ртуці ў памяшканні.\nінспектар групы прапаганды і ўзаемадзеяння з грамадскасцю РАНС,\n← Клерадэндрон — як бездапаможнае дзіця\nЗнаёмства з лепельскім ксяндзом Уладзімірам →\n«У княстве Цмока Лепельскага» пабывалі майстры пэндзеля, а потым на выставу запрасілі лепяльчан\n12.02.2015 Лепельскi край Комментариев нет\nУ Баравенскіх Хутарах, на Лепельшчыне, бусел перазімуе з курамі


Гары Паганяйла: Быў загад – узняць мяне на вілы!\nhttp://spring96.org/be/news/82410 2016 2016-02-24T08:02:00+0300 2016-02-24T08:02:00+0300 2016-02-24T09:02:25+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/paganiajla.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПраваабаронца Гары Паганяйла\nВядомы беларускі юрыст Гары Паганяйла распавёў сайту palitviazni.infoпра тое, як ён стаў праваабаронцам, пра самыя запамінальныя працэсы ва ўласнай кар’еры і адказаў на пытанне, ці будуць у Беларусі новыя палітвязні.\n“Напэўна, мой адвакацкі і праваабарончы лёс быў наканаваны мне з самага дзяцінства”, – кажа Гары Пятровіч.\n– Я нарадзіўся я ў турме на станцыі Плісецкая, што ў Архангельскай вобласці Расіі, – працягвае Гары Паганяйла. – Гэта была турма для рэпрэсаваных, і там свой тэрмін адбывала мая мама – Лідзія Паганяйла. Яна трапіла за краты, як жонка ворага народа. Яе другі муж Іван Паганяйла быў абвінавачаны ў шпіянажы, а ў тыя часы асабліва не разбіраліся. Маці таксама пасадзілі і асудзілі да растрэлу. І толькі ў апошні момант растрэльны прысуд замянілі на 15-гадовы тэрмін зняволення, які яна і адбывала ў турме на станцыі Плісецкая.\nПершыя тры гады майго жыцця я правёў у гэтым самым лагеры. Потым былі дзіцячыя інтэрнаты – аж да самага заканчэння школы. Мама была рэабілітавана толькі ў 1957-м. Яна атрымала кватэру ў Мінску, вярнуўшыся пасля арміі, я стаў жыць разам з ёю. Тут жа, у Мінску, паступіў на юрфак БДУ, які паспяхова скончыў, пасля чаго трапіў у сістэму юрыспрудэнцыі БССР. Амаль за сорак гадоў працы на гэтай ніве мне давялося працаваць суддзёй у Быхаўскім раёне, адвакатам у Касцюковіцкім раёне, следчым веннай пракуратуры, начальнікам аддзела адвакатуры Міністэрства юстыцыі БССР, загадчыкам юрыдычнай кансультацыі Савецкага раёна Мінска…\nА ў другой палове 90-х мая афіцыйная адвакацкая кар’ера ў Беларусі была спынена. У мяне проста адклікалі адвакацкую ліцэнзію, і я быў вымушаны пэўны час працаваць у Расіі, хаця сувязяў з Беларуссю не парываў. Пазней адвакацкую дзейнасць змяніў на праваабарончую – стаў намеснікам старшыні Беларускага Хельсінкскага камітэта, дзе на добраахвотных пачатках працую і да гэтага часу.\n– Калі вяртацца да другой паловы 90-х гадоў… Ці было ў вас адчуванне, што хутка можаце застацца без працы?\n– Па-шчырасці, не было. Я працаваў, як мне падавалася, сумленна, хоць супраць мяне спрабавалі распачаць крымінальную справу. Праўда, спроба з трэскам правалілася. А потым я даведаўся дакладна, што, як кажуць, спакойна жыць мне не дадуць. У мяне быў адзін кліент, які ў свой час працаваў у Адміністрацыі кіраўніка дзяржавы. І вось ён мне аднойчы сказаў: маўляў, была нейкая нарада, дзе прагучаў загад: “Узняць Паганяйла на вілы”. А праз пэўны час мяне пазбавілі адвакацкай ліцэнзіі.\n– А канкрэтна вам нейкім чынам пагражалі?\n– Не, дзякуй Богу, такога за ўсё маё жыццё ў прафесіі не было. Прысутнічалі невялікія спробы, што называецца, “накласці ў кашу”, але білі не наўпрост па мне, а дзейнічалі, каб нашкодзіць маім блізкім. Усё рабілася дзеля таго, каб вывесці мяне з раўнавагі.\n– Дорага каштуе ўласная прынцыповасць…\n– А іначай ніяк. Разумееце, прафесія адваката такая ж, як і прафесія пракурора ці суддзі. У ідэале ўсе бакі павінны быць зацікаўлены ў тым, каб знайсці праўду, вызначыць ступень вінаватасці ці невінаватасці канкрэтнага чалавека. Не буду хаваць, што я і зараз падтрымліваю стасункі з многімі пракурорскімі супрацоўнікамі і суддзямі. За межамі судовай залы – мы сябры. А вось падчас судовага працэса – іншая справа. Калі было за што, я крытыкаваў і следчых, і пракурораў. Крытыкаваў публічна, не хаваючыся. Зразумела, што камусьці такая мая прынцыповасць не падабалася.\n– Знакавых працэсаў у вашай кар’еры было шмат. Што найбольш урэзалася ў памяць?\n–Яшчэ да таго, як у Беларусі распачаліся гучныя палітычныя працэсы, у маёй практыцы была справа аб “дзедаўшчыне”. Яна запомнілася таму, што суд у выніку апраўдаў майго падабароннага. А справа была такая: некалькі салдат абвінавачваліся ў забойстве свайго таварыша па службе. Па фабуле – цікавая справа. У ёй былі некалькі экспертыз, якія я аспрэчваў, збіраў доказы невінаватасці свайго “кліента”. У выніку хлопца апраўдалі без варыянтаў. І, ведаеце, пасля такіх прысудаў на душы заўсёды прыемна. І не таму, што выйграў справу, а таму, што, дзякуючы ўласнай працы, удалося дабрацца да ісціны. Гэта галоўнае ў адвакацкай працы.\n– Што тычыцца палітычных працэсаў, то апраўдальных выракаў у вашай практыцы было менш, чым у грамадзянскіх справах?\n– Што ў краіне распачынаецца эпоха палітычных пераследаў, асабіста мне стала зразумела ў другой палове 90-х. Адной з першых такіх спраў стала справа Аляксандра Саманкова. У свой час ён быў старшынёй Рэспубліканскага прыватызацыйнага фонда. Яго структурныя падраздзяленні былі створаны для таго, каб скупляць у насельніцтва чэкі “Маёмасць” для таго, каб дапамагчы людзям стаць уласнікамі ці сузаснавальнікамі камерцыйных структур. Пасля прыхода да ўлады Аляксандра Лукашэнкі стала зразумела, што дзяржава не зацікаўлена ў тым, каб у Беларусі з’явіліся буйныя ўласнікі. Ва ўладзе, напэўна, было разуменне, што з’яўлення буйных уласнікаў можа паўплываць на палітыку і рашэнні, якія прымаюць кіраўнікі. Саманкоў стаў першай ахвярай маладога беларускага бізнеса. Яго абвінавацілі ў дачы хабару Аляксандру Сазонаву, які ў той час быў памочнікам кіраўніка краіны. Мой падабаронны віну сваю не прызнаваў, а для мяне збор доказаў яго невінаватасці стаў праблемай – мяне проста не дапускалі да пэўных матэрыялаў. Было відавона, што на Саманкова паступіў “заказ”, і яго справу ўлада трымала на кантролі. Гэта быў і першы званочак таго, што судовая ўлада ў краіне пераходзіць пад кантроль высокіх чыноўнікаў. У выніку Саманкову далі 6 гадоў зняволення.\n– У той час вы былі адным з нямногіх, хто адкрыта казаў, што Беларусь вяртаецца ў сталінскія часы. Чаму вы так лічылі?\n– У мяне былі для гэтага падставы. Я быў абаронцам паэта Славаміра Адамовіча, якога судзілі за напісанне верша: “Забі прэзідэнта”. Следства па гэтай справе вялося наступным чынам: да людзей на вуліцы падыходзілі і пыталіся, ці пазнаюць яны ў гэтых радках дзеючага кіраўніка дзяржавы. Многія адказвалі станоўча. Хаця сам Адамовіч у вершы проста выкарыстоўваў літаратурныя вобразы. Славамір – паэт, а не нейкі экстрэміст. На тым працэсе я і казаў, што Беларусь вяртаецца да сталінскіх часоў – калі вынішчалі інтылігенцыю. Дарэчы, Адамовічу мог пагражаць рэальны тэрмін, каб не міжнародны рэзананс. Вядомыя расійскія пісьменнікі, а таксама акадэмік Дзмітрый Ліхачоў нават напісалі ліст, у якім сцвярджалі, што верш не ўтрымлівае ніякіх прыкмет для ідэнтыфікацыі пэўнага чалавека. І пасля дзесяці месяцаў утрымання ў СІЗА КДБ Адамовіч выйшаў на волю.\n– Яшчэ ў вашай практыцы былі справы журналіста Паўла Шарамета, былога прэм’ер- міністра Міхаіла Чыгіра, банкіра Тамары Вінніквай, дэпутата Андрэй Клімава…\n–На маю думку, усе гэтыя справы былі ўзбуджаны з адной нагодай – прымусіць людзей маўчаць. Павел Шарамет займаў прынцыповую пазіцыю ў дачынені да палітыкі, якую праводзіла беларуская ўлада. Адстаяць яго і аператара Дзмітрыя Завадскага ўдалося ў тым ліку і пасля таго, як сваё слова сказаў прэзідэнт Расіі Барыс Ельцын. Андрэю Клімаву помсцілі за тое, што ён стаў адным з ініцыятарам імпічмента для прэзідэнта, Міхаілу Чыгіру за тое, што сыйшоў у апазіцыю, дзе меў пэўную вагу. У кожнай з гэтых спраў меўся палітычны падтэкст, бо ў Беларусі, на вялікі жаль, не было незалежнага ўраду і незалежнага суда.\n– Ці азначае гэта, што праца адваката ў “палітычных” справах марная, бо прысуд вядомы загадзя?\n– Тут я не пагаджуся. Адвакат заўжды павінен працаваць сумленна, нават ведаючы, што справа можа быць “пад заказ”. Трэба разумець, што рана ці позна, але ўсе справы, па якіх былі вынесены сфальсіфікаваныя прысуды, будуць перагледжаны. У гісторыя былі ўжо прыклады. Я таксама спадзяюся, што надыйдзе час, калі ў Беларусі некалі стануць вядомы тыя злачынствы, што адбываліся. Таму ад сумленных адвакатаў і праваабаронцаў зараз у пэўнай ступені таксама залежыць будучыня.\n– Ці верыце Вы, што цяперашнія беларускія палітзняволеныя будуць рэабілітаваныя?\n– Гэта адбудзецца, але, на жаль, ні ў бліжэйшай перспектыве.Сёння ўлада па-ранейшаму трымаецца на нейтралізацыі апанентаў. Заўважце: экс-кандыдатам у прэзідэнты, якія былі асуджаны ў 2010-м, прызначаны вялікія тэрміны прэвентыўнага нагляду, справа супраць Алеся Міхалевіча ўвогуле не закрыта да гэтага часу… Зроблена ўсё для таго, каб трымаць людзей “на кароткім ланцугу”. Няправільна паводзіць – ізноў за краты. Але ў гэтым слабасць сёняшняй улады. Сапраўды моцная ўлада не бярэ ўласных грамадзян у закладнікі.\n24.02.2016 Тэгі: праваабаронцы


«Выйграюць ад гэтага ўсе!» | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » «Выйграюць ад гэтага ўсе!»\nМенавіта так ацаніў краязнаўчую працу «Ігуменскага тракта» дырэктар выдавецтва «Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі» Уладзімір Аляксандраў, які асабіста ўручаў шыкоўныя кніжныя падарункі пераможцам конкурсу «Мясціны, знітаваныя з душой».\nУладзімір Аляксандраў падзякаваў газеце «Звязда» за вялікую падзвіжніцкую дзейнасць, за тое, што журналісты збіраюць вакол сябе краязнаўцаў, гісторыкаў, этнографаў, ды і ўсіх, каму неабыякавая наша спадчына, што дапамагаюць іх творам дайсці да шырокага кола чытачоў.\nУручаючы каштоўныя кнігі, Аляксандраў патлумачыў:\n— «Струкаў. Альбом малюнкаў. 1864—1867» — гэта пазамінулае стагоддзе, наша даўніна ва ўвасабленні аўтара. Вельмі рарытэтнае выданне, карыстаецца вялікай папулярнасцю і за межамі краіны. У кнізе «Полацк. 1150» старажытны горад адлюстраваны з глыбінь стагоддзяў і да нашых дзён. Выданне атрымала Гран-пры на Маскоўскім міжнародным кніжным кірмашы.\nАтрымаць каштоўныя падарункі ў рэдакцыю «Звязды»прыехалі Марыя Храмлюк з вёскі Лойкі Гродзенскай вобласці і Таццяна Грынкевіч з Баранавіч. Жанчыны былі надзвычай узрадаваны і ўсхваляваны такой увагай, казалі, што раней нічога не выйгравалі. Добрыя словы пра іх краязнаўчую працу нарэшце атрымалі матэрыяльнае ўвасабленне. Цяпер даследаваць свой край і пісаць пра яго яны будуць яшчэ з большым імпэтам, яшчэ болей знітоўваючы са сваёй душой усё, што адбываецца навокал.\nНагадаем, што конкурс працягваецца, бо не павінны спыняцца добрыя справы. Умовы чытайце ў «Ігуменскім тракце» за 10 верасня.


Валерый Меладзэ Купіць квіток\nДата паказу: з 12.03.2022\nУзроставае абмежаванне: 6+\nЗаваёўнік сэрцаў і хіт-парадаў: свае найлепшыя песні 6 лістапада ў Мінску выканае Валерый Меладзэ.\nЗаваёўнік сэрцаў і хіт-парадаў: свае найлепшыя песні ў Мінску выканае Валерый Меладзэ\nУявіць расійскую эстраду без Валерыя Меладзэ немагчыма. Ён гучна заявіў пра сябе яшчэ ў пачатку 90-ых і абгрунтаваўся на музычным Алімпе сур'ёзна і надоўга. Кожная новая яго песня ўрываецца ў чарты, а канцэрты збіраюць поўныя залы. Пасля трыумфальнага выступлення восенню 2017, калі ў «Мінск-Арэне» яблыку не было дзе ўпасці, Меладзэ вернецца ў беларускую сталіцу 6 лістапада 2019.\nВалерый Меладзе пакарае публіку з першых нот сваім моцным голасам з аксамітным тэмбрам. Меладзэ настолькі не падобны ні да каго іншага, што на вялікай эстрадзе яго заўважылі адразу. Дзіўнае спалучэнне палкага грузінскага тэмпераменту з інтэлігентнасцю, якасны рэпертуар з лірычных балад, вакал рэдкага дыяпазону – артыст быў проста асуджаны на поспех!\nУжо адна з першых песень «Не турбуй мне душу, скрыпка» стала суперхітом, а дэбютны альбом «Сэра» – бэстсэлерам.\nДалей – больш. Кожны рэліз выканаўцы складаўся з стоадсоткавых хітоў, якія да гэтага часу спяваюць у караоке: «Акторка», «Самба белага матылька», «Прыгожа», «Салют, Вера!», «Акіян і тры ракі», «Прыцягнення больш няма», «Паралельныя», «Нябёсы», «Свабодны палёт».\nМузычныя крытыкі любяць Валерыя Меладзэ не менш, чым у публіка: толькі прэмій «Песня года» ў яго калекцыі ўжо 28.\nЗ часам талент і чароўнасць Меладзэ зіхацяць новымі фарбамі. Магчыма, сакрэт у пачуцці гумару, якое суправаджае спевака па жыцці.\nЯк кажа ён сам: «Даросламу ўзросту ўласцівы сур'ёзны выраз твару, але з гадамі чалавек не павінен губляць пачуццяў і ўласцівасцяў сваёй душы. Так, трэба рабіць усё больш абдумана і прадумана, але часам пабыць гарэзай можа любы. Калі ты гарэза, гэта адна з прыкмет маладосці».


Розніца паміж iPad Mini і Kindle Fire HD | Параўнайце розніцу паміж падобнымі ўмовамі Розніца паміж iPad Mini і Kindle Fire HD | Параўнайце розніцу паміж падобнымі ўмовамі\nДадому / Тэхналогіі / Электроніка / Плэд і планшэт / Розніца паміж iPad Mini і Kindle Fire HD\n23 кастрычніка 2012 г. Аўтар: Sena\niPad Mini супраць Kindle Fire HD\nПрадставіць новы прадукт на рынку - гэта цяжкая задача, якая ўключае ў сябе мноства даследаванняў па розных раздзелах і дысцыплінах. З аднаго боку, вытворцу неабходна правесці дбайнае даследаванне рынку, каб высветліць, ці адпавядае іх прадукт патрабаванням заказчыка. З іншага боку, трэба прыкласці значныя намаганні, каб распрацаваць і ператварыць прадукт, які кліенты хочуць у сваіх руках. Такім чынам, гэта лічыцца адной з самых складаных задач у раздзеле даследаванняў і распрацовак любой вытворчай кампаніі. Гэта нават сур'ёзна ў пастаянна змяняецца сферы, напрыклад, у асяроддзі мабільных вылічэнняў. Па гэтай прычыне мы павінны ацаніць іканаборчыя навацыі розных пастаўшчыкоў у гэтай галіне. Напрыклад, Samsung укараняе вылічальныя платформы розных памераў, сярод якіх прадукты 8,9, 5,5 і 4,8 цалі практычна сталі стандартам дэ-факта. Яшчэ адзін добры прыклад - радыкальны аб'езд, які пачаўся пасля таго, як Apple прадставіла iPad. Мы можам ідэнтыфікаваць бюджэтны планшэт Kindle Fire ад Amazon, які таксама змяняе гульню. Гэта таму, што ён зарэгістраваны як самы паспяховы бюджэтны планшэт на дадзены момант. З іх ін'екцыяй іншыя вытворцы таксама прытрымліваліся той жа лінейкі прадуктаў, і цяпер, калі Apple таксама выпусціла бюджэтную версію iPad, можна чакаць жорсткай канкурэнцыі на рынку. Давайце разгледзім новы прадукт ад Apple разам з аналагічным інавацыйным планшэтам ад Amazon, які абавязкова ўразіць вас.\nАгляд Apple iPad Mini\nЯк і прадказвалася, у Apple iPad Mini размешчаны ёмістны сэнсарны экран з дыяганаллю 7,9 цалі, які мае дазвол 1024 х 768 пікселяў пры шчыльнасці пікселяў 163 пікселяў на цалю. Ён меншы, лягчэйшы і танчэйшы за новы iPad ад Apple. Аднак гэта ні ў якім разе не пагражае знешняму выгляду і адчуванню, што прэмія Apple дае вам. Ён будзе выпускацца ў некалькіх версіях, якія будуць выпускацца на працягу лістапада. Існуе таксама версія 4G LTE, кошт якой можа каштаваць 660 долараў. Давайце паглядзім, што Apple уключыла ў гэтую міні-версію свайго любімага на ўсе часы Apple iPad.\nApple iPad Mini працуе на двух'ядравым працэсары A5 з тактавай частатой 1 Ггц разам з пераважна графічным працэсарам PowerVR SGX543MP2 і 512 МБ аператыўнай памяці. Гэта першая прычына, якая нас турбуе наконт набыцця iPad Mini, улічваючы, што ў ім прадстаўлены працэсары апошняга пакалення Apple A5, якія паступілі ў абарачэнне за два пакаленні раней з увядзеннем Apple A6X. Аднак мы не можам прадказаць прадукцыйнасць, не ўзяўшы яе на працяглы тэставы запуск, улічваючы, што Apple цяпер можа мадыфікаваць свае працэсары ўласнаручна. Здавалася, што гэта лёгка працуе пры лёгкіх задачах, але гульні, здаецца, займаюць некаторы час, каб ініцыялізаваць, што можа сведчыць аб прадукцыйнасці, якую ён можа прапанаваць.\nГэтая мініяцюрная версія iPad мае памеры 7,9 х 5,3 х 0,28 цалі, якія вельмі добра змяшчаюцца ў руцэ. Асабліва клавіятура адчувае сябе больш камфортна ў параўнанні з лінейкай Apple iPhone. Базавая версія мае магчымасць падлучэння толькі да Wi-Fi, тады як больш дарагія і больш высокія канчатковыя прапануюць падлучэнне да 4G LTE. Ён будзе выпускацца ў розных памерах - ад 16 ГБ, 32 ГБ і 64 ГБ. Здаецца, Apple уключыла 5 -мегапіксельную камеру ў задняй частцы гэтай мініяцюрнай версіі, якая можа здымаць HD -відэа 1080p, што з'яўляецца добрым паляпшэннем. 1.2 -мегапіксельная камера ад абліцоўвання можа выкарыстоўвацца з Facetime для відэаканферэнцый. Як мяркуецца, ён выкарыстоўвае новы раз'ём для асвятлення і пастаўляецца ў чорным або белым колеры.\nАгляд Amazon Kindle Fire HD\nAmazon пералічвае, што Kindle Fire HD мае самы сучасны 7 -цалевы дысплей. Ён мае дазвол 1280 х 800 пікселяў на ВК -дысплеі высокай выразнасці, які здаецца яркім. Панэль дысплея IPS, таму прапануе яркія колеры, і з новай палярызаванай накладкай фільтра Amazon на верхняй частцы дысплея, вы таксама павінны мець больш шырокія куты агляду. Amazon ламініраваў сэнсарны датчык і ВК -панэль разам з адным пластом шкла, зніжаючы эфектыўнае адлюстраванне экрана. Kindle Fire HD пастаўляецца з эксклюзіўным карыстальніцкім аўдыё Dolby у стэрэадынаміках з двума драйверамі з праграмай аўтаматычнай аптымізацыі для выразнага збалансаванага гуку.\nAmazon Kindle Fire HD працуе на двух'ядравым працэсары з тактавай частатой 1,2 ГГц, акрамя чыпсэта TI OMAP 4460 з графічным працэсарам PowerVR SGX. Гэты гладкі планшэт мае 1 ГБ аператыўнай памяці для падтрымкі працэсара. Amazon сцвярджае, што гэтая ўстаноўка значна хутчэй, чым устаноўленыя прылады Nvidia Tegra 3, хоць нам трэба праверыць некалькі тэстаў параўнальнага аналізу, каб гэта праверыць. Amazon таксама можа пахваліцца самым хуткім прыладай Wi-Fi, якое, на іх думку, на 41% хутчэй новага iPad. Kindle Fire HD вядомы як першы планшэт з падвойнымі антэнамі Wi-Fi з тэхналогіяй Multi In / Multiple Out (MIMO), якая дазваляе пашырыць прапускную здольнасць. Дзякуючы двухдыяпазоннай падтрымцы, ваш Kindle Fire HD можа аўтаматычна пераключацца паміж менш загружаным дыяпазонам 2,4 ГГц і 5 ГГц. Здаецца, што ў 7-цалевым выданні няма магчымасці падлучэння да сеткі GSM, што можа быць праблематычным, калі вы знаходзіцеся ў зоне, дзе не часта бываюць сеткі Wi-Fi. Аднак з новымі прыладамі, такімі як Novatel Mi-Wi, гэта можна лёгка кампенсаваць.\nAmazon Kindle Fire HD будзе ўключаць у сябе функцыю Amazon "X-Ray", якая раней была даступная ў электронных кнігах. Гэта дазволіць вам дакранацца да экрана падчас прайгравання фільма і атрымаць поўны спіс акцёраў сцэны, а вы можаце дадаткова вывучыць тых, хто выкарыстоўвае запісы IMDB прама на экране. Гэта даволі крутая і трывалая функцыя для рэалізацыі ўнутры фільма. Amazon таксама пашырыў магчымасці электронных і аўдыёкніг, увёўшы захапляльнае чытанне, якое дазваляе чытаць кнігу і адначасова чуць яе апавяданне. Гэта даступна для амаль 15000 пар аўдыёкніг электронных кніг згодна з вэб -сайтам Amazon. Гэта аб'яднанне з Amazon Whispersync for Voice зробіць цуды, калі вы аматар кніг. Напрыклад, калі вы чыталі і ішлі на кухню, каб прыгатаваць вячэру, вам прыйдзецца адмовіцца ад кнігі на некаторы час, але з дапамогай Whispersync ваш Kindle Fire HD раскажа вам кнігу, пакуль вы рыхтуеце абед. і вы можаце вярнуцца да кнігі пасля абеду і ўвесь час атрымліваць асалоду ад патокам гісторыі. Падобны вопыт прапануе Whispersync для фільмаў, кніг і гульняў. Amazon уключыў пярэднюю HD -камеру, якая дазваляе падтрымліваць сувязь з дапамогай карыстальніцкага прыкладання Skype, а Kindle Fire HD таксама прапануе глыбокую інтэграцыю з Facebook. Кажуць, што вэб-вопыт вельмі хуткі з палепшаным браўзэрам Amazon Silk, які забяспечвае скарачэнне часу загрузкі старонак на 30%.\nСховішча пачынаецца з 16 ГБ для Amazon Kindle Fire HD, але паколькі Amazon прапануе бясплатнае неабмежаваную воблачнае сховішча для ўсяго вашага зместу Amazon, вы можаце жыць з унутранай памяццю. Дадатак Kindle FreeTime прапануе бацькам магчымасць даць сваім дзецям персанальны вопыт. Ён можа абмяжоўваць дзяцей у выкарыстанні розных прыкладанняў на розную працягласць і падтрымлівае некалькі профіляў для некалькіх дзяцей. Мы ўпэўненыя, што гэта будзе спрыяльнай асаблівасцю для ўсіх бацькоў. Amazon гарантуе 11 гадзін аўтаномнай працы для Kindle Fire HD, што сапраўды выдатна. Гэтая версія планшэта прапануецца па кошце 199 долараў, што з'яўляецца выдатнай здзелкай для гэтага забойцы.\nКароткае параўнанне паміж Apple iPad Mini і Amazon Kindle Fire HD\n• Apple iPad Mini працуе на двух'ядравым працэсары A5 з тактавай частатой 1 Ггц з графічным працэсарам PowerVR SGX543 і 512 МБ аператыўнай памяці, у той час як Amazon Kindle Fire HD працуе на двух'ядравым працэсары з частатой 1,2 ГГц, акрамя чыпсэта TI OMAP 4460 з графічным працэсарам PowerVR SGX.\n• Apple iPad Mini мае ёмістны сэнсарны экран IPS з дыяганаллю 7,9 цалі з дазволам 1024 х 768 пікселяў пры шчыльнасці пікселяў 163 пікселяў на цалю, у той час як Amazon Kindle Fire HD мае 7 -цалевы ВК -дысплей з ёмістым сэнсарным экранам з дазволам 1280 х 800 пікселяў.\n• Apple iPad Mini працуе на Apple iOS 6, а Amazon Kindle Fire HD працуе на АС Android.\n• Apple iPad Mini мае 5 -мегапіксельную камеру, якая можа здымаць відэа высокай выразнасці 1080p з хуткасцю 30 кадраў у секунду, у той час як Amazon Kindle Fire HD мае пярэднюю камеру для відэаканферэнцый.\n• Apple iPad Mini больш, але танчэй і лягчэй (200 х 134.7 мм / 7.2 мм / 308 г), чым Amazon Kindle Fire HD (193 х 137.2 мм / 10.1 мм / 394 г).\nЧасам з наўпроставым высновай можа прыйсці больш шкоды, чым карысці. Гэта адбываецца таму, што высновы вельмі прадузята ставяцца да вашых пераваг, незалежна ад таго, наколькі аб'ектыўна ваша меркаванне. Па гэтай прычыне і некаторых іншых прычынах, якія мы згадаем, мы пакідаем канчатковы выбар за вамі. Важнай прычынай з'яўляецца тое, што да гэтага часу не было праведзена тэстаў прадукцыйнасці супраць Apple iPad Mini, і таму мы не можам прадказаць прадукцыйнасць. Але, улічваючы, што працэсар Apple A5, чаканне інавацый апускаецца, і, такім чынам, можна проста чакаць матрыц прадукцыйнасці iPad 2 ад iPad Mini. Калі гэтыя здагадкі слушныя, мы таксама можам зрабіць выснову, што Amazon Kindle Fire HD перасягне або будзе проста вышэй, чым у Apple iPad Mini. Аднак усё гэта грунтуецца на здагадках, якія могуць быць праўдзівымі, а могуць і не адпавядаць у залежнасці ад рэальнага прадукту. Існуе таксама факт, які мы не можам адмаўляць тут, у гульні. Apple iPad Mini амаль удвая перавышае цану Amazon Kindle Fire HD, што можа стаць парушальнікам здзелак, улічваючы, што калі нашы здагадкі будуць даказаны, абодва будуць мець аднолькавы ўзровень прадукцыйнасці. Таму лепш пачакаць і паглядзець, што нам могуць сказаць эталоны.\nРозніца паміж Apple iPad Mini і iPad 3 (новы iPad) Розніца паміж Amazon Kindle Fire HD і Google Nexus 7 Розніца паміж Amazon Kindle Fire HD і Lenovo IdeaTab A2107A Розніца паміж Amazon Kindle Fire HD і Samsung Galaxy Tab 2 7.0 Розніца паміж Apple iPad Mini і Google Nexus 7\nПададзена пад: Pad і планшэт з пазнакай: Amazon Kindle Fire HD , Apple iPad Mini , iPad Mini , Kindle Fire HD\nАб аўтары: Sena\nРозніца паміж шчырым і адкрытым\nРозніца паміж бітавымі і лагічнымі аператарамі\nРозніца паміж убихиноном і убихинолом\nРозніцы паміж гісталогіяй і цыталогіяй\nРозніца паміж селектыўнымі і дыферэнцыяльнымі носьбітамі інфармацыі


Мне гэта не падабаецца! | Martech Zone\nГэта, напэўна, найгоршыя 4 словы, якія вы маглі пачуць у якасці агенцтва ад кліента. Вы ніколі да гэтага не прызвычаіцеся, хоць гэта здараецца даволі часта. Людзі наймаюць дызайнераў немагчымае... выцягнуць бачанне з іх галавы і змясціць яго ў малюнак, сайт, відэа ці нават брэнд.\nГорш таго, што рэдка важны адказ. Сапраўды не важна, падабаецца вам гэта ці не. Пакуль дызайн не пашкодзіць вашаму брэнду і ён будзе прафесійна распрацаваны, вам трэба праглынуць свой гонар - і сваё меркаванне - і паглядзець, што адбудзецца. Дызайнеры - неверагодная група ... кожны дзень маюць справу з большым негатывам, чым звычайны комікс. У адрозненне ад комікса, дызайнеру даводзіцца прасіць зваротнай сувязі (ён жа хеккінг).\nВось некалькі парад, якія дапамогуць вам справіцца з афармленнем дызайнерскага дызайну:\nВаша фантазія можа ніколі быць узнаўлены ў рэальным свеце дакладна. Калі-небудзь.\nВы ня дызайнер. Хутчэй за ўсё, яны do ведаю, што лепш.\nДызайн ёсць не для вас. Дызайн ёсць для вашай аўдыторыі.\nВыдатны дызайнер будзе прыкладаць усе намаганні для дасягнення мэтаў дызайну, адначасова забаўляючы вашы запыты і водгукі ... а не дызайнер, задавальняючы вашыя запыты.\nЗабеспячэнне вашага дызайнера свабода быць творчым дасць лепшы вынік.\nЗасяродзьце ўвагу на выніках дызайну, а не на самім дызайне, каб вымераць яго поспех.\nКалі вы ўкладваеце ў сябе дызайн, і ён не працуе, не вінаваціце дызайнера.\nЯк дзелавыя людзі, вы часта думаеце, што ведаеце лепш. Калі вы дамагаецеся поспеху, часам нават складаней сысці з месца і дазволіць дызайнеру працаваць. Калі мы распрацоўваем інфаграфіку і сайты, мне часта не падабаецца тое, што было створана ... але я таксама прыніжаю, што калі я перашкаджаю замест сысці з дарогі, канструкцыі правальваюцца.\nВялікія дызайнеры задаюць мноства пытанняў і могуць нават прапанаваць некалькі прыкладаў, чарнавікоў і ітэрацый для вашых водгукаў. Я не спрабую пераканаць вас укладваць грошы ў дызайн, які вы пагарджаеце; у рэшце рэшт, вы плаціце за гэта, і вам трэба з гэтым жыць. Але калі гэта дызайн, які функцыянуе і не абавязкова ў вашым стылі, рызыкуйце і паглядзіце, што атрымаецца!\nІ паспрабуйце не казаць: "Мне гэта не падабаецца!".\nКлючавыя словы: дызайнграфічны дызайнілюстрацыяІнфаграфікаяквэб-дызайн\nMar 18, 2012 ў 10: 22 А.М.\nНе магу пагадзіцца з вамі больш, Дуглас. Кліенты часта здаюцца наймаць дызайнера, каб кліент мог распрацаваць уласны твор, у той час як навыкі дызайнера пералічваюцца на карысць іх механічных навыкаў Adobe. Кліенты не разумеюць, што пісьменны дызайнер ведае не толькі іх інструменты, але і "дызайн", які з'яўляецца асноўнай часткай іх прафесіі. Акрамя таго, кліенты часта забываюць, што дызайн прызначаны для іх аўдыторыі, а не для іх.\nЗ іншага боку, дызайнеры і / або кіраўнікі праектаў павінны быць упэўнены, што яны кваліфікавалі сваіх кліентаў і кансультаваліся з імі як мага лепш. Кліенты не заўсёды ведаюць, як сфармуляваць свае мэты, таму ўмелае зносіны з кліентамі неабходна. Акрамя таго, шмат хто з "дызайнераў" прапускае адзнаку, альбо яны не такія, як яны кажуць, і не могуць распрацаваць выдатна выглядаючы твор, які адпавядае мэтам любога кліента, незалежна ад таго, наколькі добра ён выказаны. Я думаю, што некаторыя кліенты таксама могуць гэта стаміцца.\nMar 18, 2012 ў 12: 43 PM\nВы не ваш кліент.\nКалі вам не падабаецца, дык што?\nЦяжка прыняць, але праўда!\nMar 19, 2012 ў 6: 31 А.М.\nНу, кліент заўсёды ідзе туды, дзе атрымлівае падтрымку, і я ўпэўнены, што ўсе гэта ведаюць. Але часам мы дамаўляемся з кліентам, не атрымліваючы ніводнай капейкі. Як па мне, "давер" - гэта важнае слова ў бізнэсе.\nMar 22, 2012 ў 12: 26 PM\nЯ не магу сказаць вам, колькі разоў, убачыўшы што-небудзь, я пытаюся пра гэтую наладу, пра тую наладку альбо пра думкі, якія стаяць за ёй, толькі каб атрымаць адказ, падобны на "Я ўжо паспрабаваў" "Гэта не спрацавала, таму што" і часам імгненна атрымлівалі захаваны прыклад менавіта таго, пра што я ўжо згадваў, каб я мог у гэтым пераканацца. Пасля некалькіх гэтых запытаў у дачыненні да розных праектаў Ive пачаў больш нават не дапытвацца, таму што яны ў рэшце рэшт ведаюць лепш за ўсё.\nАкрамя таго, я не даю вашым дызайнерам альбо творчым калектывам, не даючы ім дастаткова варыянтаў і зваротнай сувязі.


Стылі ювелірных вырабаў пад уплывам калекцый Bikerringshop\nУ працэсе свайго развіцця любы від мастацтва перажывае змены і набывае новыя рысы. У выніку мы атрымліваем новыя тэндэнцыі ў музыцы, літаратуры, скульптуры, архітэктуры і г. д. Ювелірныя вырабы не з'яўляюцца выключэннем. У той ці іншы час мы былі сведкамі ўзнікнення розных ювелірных стыляў, таму што мастацтва найбольш ярка рэагуе на змены ў свеце.\nКалі мы гаворым пра ювелірныя стылі, мы можам улічваць дзве класіфікацыі:\nУ свеце моды агульнапрынятая прафесійная класіфікацыя ювелірных вырабаў. Ён пабудаваны на гістарычных эпохах моды: барока, класіцызм, ракако, рамантызм і г. д. У 20 стагоддзі гэтая класіфікацыя была дапоўнена сучаснымі напрамкамі, такімі як кубізм, абстракцыянізм, арт-дэко, футурызм і высокія тэхналогіі. Хоць гэты падыход шырока выкарыстоўваецца ювелірамі, дызайнерамі, мастакамі, дамамі моды і знатакамі ювелірных вырабаў, пастаянныя пакупнікі звяртаюцца да больш спрошчанай (і больш поўнай) класіфікацыі стыляў.\nПакупнікі, якія не з'яўляюцца спецыялістамі ў ювелірным мастацтве, часта называюць ювелірныя стылі класічным, авангардысцкім, заалагічным, этнічным, гатычным, геаметрычным, экзатычным і г. д. Назва кожнага стылю выразна апісвае, чаго можна чакаць ад ювелірнага вырабу.\nЯк ювелірны магазін для байкераў, мы не прытрымліваемся жорсткай класіфікацыі ці стандарту. Такім чынам, мы збіраемся смела змяшаць два раней згаданыя падыходы. Чаму? Таму што мы можам. Чытайце далей, каб даведацца, якія ювелірныя стылі ўвайшлі ў калекцыі Bikerringshop і як мы пераплятаем іх з модай байкераў.\nКласічны стыль найбольш універсальны і распаўсюджаны. Калі вы не з'яўляецеся прыхільнікам пэўнай субкультуры, хутчэй за ўсё, большасць ювелірных вырабаў выканана ў класічным стылі. Гэтая тэндэнцыя адрозніваецца прастатой, хупавымі, але не асабліва мудрагелістымі формамі, стрыманасцю дызайну і ўніверсальнасцю. Часта класічныя ўпрыгажэнні маюць форму круга ці прастакутніка. Гэта, мабыць, адзіны стыль, які заслугоўвае таго, каб яго называлі залатым старым, таму што ён на самой справе ніколі не выходзіць з моды. Класічныя ўпрыгажэнні дарэчна глядзяцца як з дзелавым касцюмам, так і з фрак, і з паўсядзённым адзеннем.\nПаглядзі, Пярцовае кольца з пробы срэбра\nКласічны стыль упрыгожванняў можна прыблізна падзяліць на дзве падгрупы. Першы падстыль - гэта вытанчаныя далікатныя ўпрыгажэнні ў даволі строгім, але элегантным дызайне. Калі на гэтых кавалачках ёсць інкрустацыі, часцей за ўсё гэта алмазы і жэмчуг, хоць кубічныя цырконіі і паўкаштоўныя камяні не рэдкасць.\nУ другой разнавіднасці класічнага стылю прадстаўлены прадметы круглай, квадратнай і іншых немудрагелістых формаў. Іх, як правіла, упрыгожваюць смарагдамі, рубінамі, сапфірамі і г. д. Такія ўстаўкі дапамагаюць стварыць выраб даволі яркага колеру, але строгага дызайну.\nМы выкарыстоўваем слова авангард для апісання незвычайных, мудрагелістых ювелірных упрыгожванняў. Гэты стыль адмаўляе ўсе традыцыйныя формы і традыцыі. Біжутэрыя "Авангард" падпарадкоўваецца толькі аднаму закону - таленту, густу і бачанню свайго стваральніка. Звычайна авангард бывае эпатажным, эксцэнтрычным, гнуткім, яркім і прыцягвае ўвагу. Яго разыначка - спалучэнне незвычайных матэрыялаў. Каштоўныя камяні могуць суіснаваць з цырконіямі, альбо плаціна спалучаецца са скурай. Калі гаворка ідзе пра прапорцыі і формы, авангард парушае любое магчымае правіла. Замест гэтага элементы ў гэтым стылі атрымліваюць выгаду ад змешвання колераў, графікі і несупярэчлівых выразаў з каменя. Яны адлюстроўваюць самыя нечаканыя формы і колеры, і чым прывабней яны, тым лепш.\nЗаалагічны стыль выкарыстоўвае выявы жывёл, птушак, рыб і ў асноўным любых відаў флоры і фаўны ў цэлым. Дызайн гэтых жывёл можа вар'іравацца ад рызыкоўных да мілых і смешных, але адно можна сказаць дакладна - у кожнай ювелірнай маркі ёсць па меншай меры некалькі вырабаў, на якіх намаляваны нашы чацвераногія (шалі, пернатыя і г.д.) сябры. Bikerringshop - не выключэнне. Нашы калекцыі шчарбяць кольцамі, падвескамі, завушніцамі і бранзалетамі, на якіх намаляваны львы, ваўкі, арлы і іншыя віды жывёл, рыб і нават насякомых.\nПаглядзі, Сярэбраны пярсцёнак Pitbull\nКалі ў сярэднявеччы з'явілася такая архітэктурная плынь, як готыка, прыкладное мастацтва хутка пераняло свае фірмовыя рысы. Упрыгажэнні таго часу адрозніваліся сваёй масіўнасцю, арыгінальнымі фактурамі і сімвалічным зместам. Готыцы ўдалося выжыць на працягу стагоддзяў, і на дадзены момант яна мае велізарную колькасць інтэрпрэтацый.\nЗвычайны чалавек, які мала ведае гэты ювелірны стыль, напэўна скажа, што готыка - гэта моладзь, якая качае цёмную вопратку і абуральныя сімвалы. Аднак памылкова лічыць, што готыка і готы - гэта аднолькавыя паняцці. Праўда ў тым, што готыка - гэта ўнікальны стыль, які ахоплівае некалькі напрамкаў, а іх знешні выгляд і сэнс часта бываюць дыяметральна супрацьлеглымі.\nГотыка, якая прыйшла да нас з Сярэднявечча і Віктарыянскай эпохі (неаготыка), карыстаецца халоднымі кантраснымі фарбамі. Вырабленыя з белага золата, плаціны і срэбра, гатычныя ўпрыгажэнні сімвалізуюць жалобу, смерць і стрыманасць. Каб дадаць трохі кантрасту, ювеліры ўключаюць каштоўныя камяні жывых колераў - рубіны, сапфіры, чорны жэмчуг і г. д. Кожны колер мае сваё значэнне. Напрыклад, пунсовы азначае кроў, а чорны і сіні - змрок і цемру.\nНягледзячы на злавесныя сэнсы, Гатычныя ўпрыгажэнні элегантны, вытанчаны і надзвычай жаноцкі. Нават вырабы для прадстаўнікоў больш польнага полу носяць атмасферу жаноцкасці дзякуючы філіграні, карункам і складаным металаканструкцыям. Падвескі, бранзалеты і завушніцы, асабліва тыя, якія імітуюць віктарыянскую эпоху, пагружаныя ў кветкавыя ўзоры і фігурныя лініі.\nАдна з гандлёвых марак готыкі - Бог і рэлігія. Крыжы (хрысціянства дало іх вельмі шмат), распяцці, абразы святых і рэлігійныя сімвалы складаюць вялікую частку ўсіх гатычных цацанак. У адрозненне ад ювелірных вырабаў для вернікаў, якія вядомыя сціпласцю і строгасцю, готыка аддае перавагу буйнейшым за натуральныя памеры, пышным дэкаратыўным элементам, раскіданасці іскрыстых каштоўных камянёў, і, увогуле, гэта вельмі ўпрыгожаны стыль.\nПаглядзі, Падвеска крыжа Марыі Анёл\nЯшчэ адна тэндэнцыя готыкі - ювелірныя ўпрыгажэнні для готаў. Гэта тое, што большасць людзей думае, што готыка сапраўды ёсць. Вялікія чэрапы, крыжы, кажаны, шыпаватыя элементы, калючыя расліны і, вядома, Анкх - галоўныя матывы гэтага атожылка гатыкі. Разам з гэтым гэтыя цацанкі часта ўпрыгожаны шыпамі, геральдычнымі абярэгамі, чэрапамі, шкілетамі, чарнакніжнікам і нават сатанінскай сімволікай.\nПаглядзі, Падвеска з дыяментавага гатычнага чэрапа\nГотыка для субкультур мае свае падраздзяленні. Адзін з самых вядомых падстыляў - вампірская готыка. У ім удала спалучаюцца рысы як класічнай готыкі, так і ювелірных вырабаў для готаў. З аднаго боку, гэта шчарбатае выявамі павукоў, іклоў, кажаноў, а таксама атрыбутамі замагільнага свету. З іншага боку, вампірскія готы імкнуцца да жаночых і вытанчаных упрыгожванняў, якія выкарыстоўваюць кантрасты ў поўнай меры. Срэбныя ўпрыгажэнні з счарнелымі элементамі альбо чорнай эмаллю і настой чырвонага колеру ласкавасцю рубінаў, гранатаў ці каляровых камянёў - магутны ўдар. Хоць готыка аддае перавагу халодным колерам, тэндэнцыя вампіраў дэманструе прадузятасць да бардовага, пунсовага, чырвонага, вінаватага і г. д. Гэтак жа, як вампірам патрэбна кроў, каб выжыць, вампірская готыка не можа жыць без чырвонага колеру.\nПаглядзі, Кальцо з срэбнай бітай\nУзнёслае і велічнае барока зарадзілася ў XVI стагоддзі ў Італіі. Яго літаральнае значэнне - "мудрагелісты", "няправільны". Штык гэтага стылю пацешны ювелірны выраб з марской жамчужынай "барока" няправільнай формы. Вы можаце лёгка пазнаць барока па мностве прыпаднятых элементаў, размешчаных у складаныя сіметрычныя сілуэты. Складаныя і моцна аздобленыя арнаменты ў стылі барока часта карыстаюцца шчыльнымі кветкавымі і выгнутымі ўзорамі, а таксама прыкметнымі колерамі.\nБайкерскія ўпрыгажэнні як мага далей ад стылю барока. Таму не чакайце ўбачыць у нашым каталогу завушніцы, падобныя на кандэлябры, або царскія дыядэмы. Як гаворыцца, барока - родапачынальнік ракако, і некаторыя элементы гэтага стылю можна ўбачыць у нашых калекцыях.\nСтыль ракако больш лёгкі, чым яго папярэднік. Яе асаблівасці - гэта выгнутыя формы, асіметрычныя ўзоры і мудрагелістыя спалучэнні ўсіх відаў кучараў. Сама назва стылю паходзіць ад слова "ракайль", што азначае арнамент, які паўтарае скручванне ракавіны. Увогуле, у стылі ракако выкарыстоўваюцца ўсе віды паваротаў, пляцення, закруткі і спіралі, а таксама веерападобныя кампазіцыі і хупавыя і далікатныя элементы дызайну. Адзін з самых пазнавальных з гэтых узораў - Флер дэ Ліс, геральдычны сімвал лілеі і асабісты ўзор французскіх каралёў. Улюбёны камень - алмаз разам з разнастайнымі празрыстымі каштоўнымі камянямі і крышталямі. Каштоўныя камяні не проста ўсталяваны ў метале; яны прымацаваны да тэхнікі паве, так што здаецца, быццам яны тануць у срэбры ці золаце.\nПаглядзі, Флёр дэ Ліс Бэнд\nКласіцызм прыйшоў на змену ракако. Раскоша і залішняя прэтэнцыёзнасць занадта хутка састарэлі, і людзі пачалі патрабаваць чагосьці простага і больш зразумелага. Такім чынам, у другой палове 18 стагоддзя класіцызм стаў пануючай сілай у мастацтве. Асноўныя рысы гэтага руху - антычныя арнаменты, выразныя лініі, геаметрычныя ўзоры і ідэальная сіметрыя.\nХоць гэты стыль праіснаваў усяго некалькі дзесяцігоддзяў, ён пакінуў свой след у гісторыі ювелірных вырабаў. Нават сёння мы можам убачыць сляды класіцызму ў сучасных упрыгожваннях - спакойныя ўзоры, цэласнасць формаў, простыя лініі - усё гэта ў гэтым стылі.\nКласіцызм запазычвае мноства матываў і вобразаў са Старажытнай Грэцыі і рымскай антычнасці. Самыя папулярныя тэмы - выявы лаўра, дуба, аканта, грэцкага лада (меандра) і г. д. Колеравая палітра простая, мяккая і стрыманая; найбольш прыкметныя колеры - чорны, чырвоны і белы. Упрыгажэнні ў стылі класіцызм адрозніваюцца даволі простымі формамі, такімі як медальёны і разеткі.\nПаглядзі, Мужчынскі пярсцёнак сапфіра\nКанец XIX стагоддзя - час росквіту такога прыкметнага стылю, як мадэрн. Гэтая тэндэнцыя ўзнікла ў Расіі і Францыі, але хутка распаўсюдзілася па ўсёй Еўропе. Спачатку арнаментальныя ўпрыгажэнні дэманстравалі гатычны і японскі ўплыў, а таксама шмат кветкавых узораў. У дадатак да гэтага яны азорылі вобразы міфічных герояў, істот, сілуэты людзей, птушак і жывёл. Многія ўпрыгажэнні былі створаны выключна для багацця ў адзіным экзэмпляры.\nДзякуючы сваёй жывасці, крэатыўнасці, разумнаму выкарыстанню эмалі і багаццю дэкору, мадэрн хутка стаў папулярным ва ўсёй Еўропе (нават сёння многія элементы гэтага стылю знаходзяць сваё месца ў калекцыях прэстыжных ювелірных брэндаў). Шмат хто лічыў гэты стыль парадоксам ювелірнага майстэрства, паколькі ён спалучае розныя падыходы і тэхнікі. Напрыклад, у Расіі мадэрн падвяргаўся мясцовым матывам і тэхнікам. Французскія ювеліры, наадварот, скарысталіся японскімі матывамі. У любым выпадку, ювелірныя вырабы ў стылі мадэрн былі рэвалюцыйнымі і вельмі нестыкоўнымі для свайго часу.\nПаглядзі, Кольца Онікс Кой\nАкрамя мадэрну, у ар-дэко часта можна знайсці матывы жывёл. Арыгінальнасць і хітрыя рысы мадэрну саступілі месца новаму стылю, вядомаму прастатой, дакладнасцю і геаметрычнымі формамі. Пасля Першай сусветнай вайны людзям трэба было чымсьці пабачыць вочы, і ювеліры задаволілі іх патрэбы ўпрыгожваннямі ў стылі ар-дэко. Адсутнасць кучараў і празмерна складаных узораў кампенсавалася бляскам бліскучых каштоўнасцей. Буйныя камяні абавязковыя для ўпрыгожвання ў стылі ар-дэко.\nЯк мы ўжо адзначалі, выявы і сілуэты жывёл не былі чымсьці незвычайным. Аднак гэтыя выявы не мітуслівыя і вычварныя. Наадварот, арт-дэко - гэта раскоша ў спалучэнні з прастатой, геаметрычнасцю, лінейнасцю і стылізацыяй.\nПаглядзі, Ролекс-кольца з двума тонамі\nПростыя дробныя ўпрыгажэнні малююць вонкавы выгляд гэтак жа паспяхова, як і буйныя і эфектныя. Яны выклікаюць жаданне прыгледзецца бліжэй. Яны праяўляюць моцны характар, прыгажосць і элегантнасць, і часцей за ўсё яны перадаюць пэўнае паведамленне пра сваіх уладальнікаў. Гэта ўсё пра мінімалістычныя ўпрыгажэнні. Замест таго, каб прыцягваць увагу, ён удзяляе ўсю ўвагу чалавеку, які яго носіць.\nЎпрыгажэнні ў мінімалістычным стылі цесна звязаны з геаметрычным трэндам. Калі нічога іншага, абодва стылі праславіліся дзякуючы разумнаму выкарыстанню трохкутнікаў, кругоў, кубікаў і г.д. у арнаментах цела. Прымітывізм - яшчэ адзін "сваяк" мінімалізму. Ювеліры часта выкарыстоўваюць пэўныя прыёмы, уласцівыя наіўнаму стылю, для сваіх мінімалістычных ювелірных калекцый.\nПаглядзі, Кальцо срэбра зоркі\nНаогул, тэндэнцыя мінімалізму найменш вычварная, складаная і складаная. Наадварот, ён вядомы выразнымі лініямі, скразнымі адтулінамі і мінімальным мінімумам дэкаратыўных элементаў.\nпапярэдняе значэнне Азартныя сімвалы ў ювелірных вырабах для байкераў: што яны азначаюць?\nнаступнае чытанне Прычыны скальных срэбных мужчынскіх кольцаў: ад мінулага да цяперашняга часу


07 лістапад 2009, 15:15\nБэрлінскі мур стаўся вызначальным сымбалем супрацьстаяньня ў “халоднай вайне”, піша Джэфры Гедмін, прэзыдэнт Радыё Свабодная Эўропа/Радыё Свабода, ў артыкуле, надрукаваным у выданьні “USA Today”.\nСпачатку як студэнту, потым як настаўніку сярэдняй школы, а яшчэ пазьней як дактаранту мне выпала разоў з дваццаць зьезьдзіць за “жалезную заслону” у дзесяцігодзьдзі перад падзеньнем Бэрлінскага муру 9 лістапада 1989. Нягледзячы на тое, куды я заехаў, адна справа заўсёды выдзялялася зь іншых. Усюды адчувалася патрэба ў незалежных і надзейных навінах і інфармацыі. Усе, каго я сустрэў, грэбавалі дзяржаўнай прапагандай.\nЗ гэтага засталіся ўрокі для прасоўваньня правоў чалавека і дэмакратыі і на сёньня.\nБэрлінскі мур стаўся вызначальным сымбалем супрацьстаяньня ў “халоднай вайне”. Бэтонныя загароды, калючы дрот, вышкі з вартавымі і патрулі з сабакамі праходзілі праз сэрца Бэрліну. Але гэты трагічны помнік тыраніі — якая абвалілася 20 гадоў таму — быў таксама моцным напамінам для свабодных людзей на Захадзе пра дзясяткі мільёнаў паняволеных камуністычнай дыктатурай на Ўсходзе. Іх адзінай надзеяй было тое, што мы, жывучы ў свабодных грамадзтвах, успрымаем як належнае: доступ да праўды.\nУ 1980-я сьвет усё яшчэ ня меў доступу да Інтэрнэту і не карыстаўся сотавымі тэлефонамі. Камуністычныя партыі былі ў змозе трымаць сродкі масавай інфармацыі пад жорсткім кантролем. У Румыніі нават пішучыя машынкі рэгістраваліся міліцыяй. Немцы з ГДР таксама жылі ў рэпрэсіўнай дзяржаве, але ім пашчасьціла жыць побач з Заходняй Нямеччынай. Таму шмат хто зь іх мог глядзець заходненямецкую тэлевізію. Але тыя, якія жылі ў паўднёва-ўсходняй частцы краіны, былі задалёка, каб лавіць заходні тэлевізійны сыгнал. Яны знаходзілся ў “пойме няцямлівых” (Tal der Ahnungslosen), як тады гаварылася пра даліну Эльбы ў той частцы краіны.\nНасамрэч я рэдка сустракаў няцямлівых грамадзянаў у савецкім блёку. Прага праўды вяла да вынаходлівасьці. У Савецкім Саюзе пашыраўся падпольны друк. Малады актывіст прафсаюзу “Салідарнасьць” у Польшчы распавядаў мне некалі, як улады канфіскавалі ягоны друкарскі станок. На шчасьце, ён быў застрахаваны. У Польшчы на чорным рынку можна было купіць страхоўку і на такія рэчы.\nРадыё Свабодная Эўропа таксама мела свой удзел у падтрымцы інфармацыйных патокаў. Заснаванае ЦРУ ў 1950 годзе, а пазьней адкрыта фінансаванае Кангрэсам ЗША, вяшчаньне Радыё Свабодная Свабода — як і вяшчаньне сястрынай станцыі, Радыё Свабода —даносіла да мільёнаў людзей у камуністычных краінах навіны і інфармацыю пра тое, што адбывалася ўнутры гэтых краінаў і што ўрады хацелі ад людзей схаваць.\nСёлетняя ляўрэатка Нобэлеўскай прэміі ў галіне літаратуры, раманістка Герта Мюлер, якую нядаўна запыталі, ці слухала яна Радыё Свабодная Эўропа, калі падрастала ў камуністычнай Румыніі, адказала: “Некалькі разоў штодня, а тыя, што ня слухалі, былі ідыётамі”.\nСамо Радыё Свабодная Эўропа было намінаванае да Нобэлеўскай прэміі за мір у 1991 годзе. Знакавыя змагары за свабоду, такія як Вацлаў Гавэл, дысыдэнт, які ў 1989 годзе стаў прэзыдэнтам свабоднай Чэхаславаччыны, і Лех Валэнса, лідэр польскага прафсаюзу “Салідарнасьць”, сьцьвярджаюць, што абодва заўдзячваюць Радыё Свабодная Эўропа інтэлектуальную падтрымку і маральную салідарнасьць у камуністычную эпоху.\nДакладная інфармацыя, якая заслугоўвае даверу, зьяўляецца кіслародам для любога грамадзтва. З часам наступіў агромністы прагрэс у паляпшэньні патоку інфармацыі. Савецкай імпэрыі даўно ўжо няма. Па ўсім сьвеце тэкставыя паведамленьні, Twitter, Facebook і тое, што ўжо можна назваць старой добрай электроннай поштай, адкрылі грамадзтвы і далі грамадзянам магчымасьці, якіх яны ня мелі ніколі раней.\nАдначасна, аднак, сучасныя аўтарытарныя дзяржавы, такія як Кітай, Расея і Іран, выкарыстоўваюць найноўшыя тэхналёгіі, каб заблякаваць, заглушыць або перакруціць праўду. Досьлед, апублікаваны сёлета арганізацыяй падтрымкі правоў чалавека Freedom House, супольна з Радыё Свабодная Эўропа/Радыё Свабода і Радыё Свабодная Азія, сьцьвярджае, што аўтарытарныя рэжымы супрацоўнічаюць у беспрэцэдэнтны спосаб, калі справа датычыць практыкі і тэорыі здушэньня дэмакратычных памкненьняў сярод іх грамадзян.\nНя бойцеся гаварыць, падтрымлівайце дысыдэнтаў\nІснуюць адказы на новую хвалю рэпрэсіяў, і некаторыя зь іх можна знайсьці ва ўроках “халоднай вайны”.\nПа-першае, кажыце праўду ўладам у сталіцах аўтарытарных краінаў. Тыя з нас, якія пераконваюць, што дэмакратыя і правы чалавека мусяць адыгрываць важную ролю ў замежнай палітыцы ЗША, не забываюць і пра іншыя інтарэсы (нафту, напрыклад). Але выдыганьне перад дыктатарамі здраджвае нашым каштоўнасьцям і ніколі не аплочваецца ў далейшай пэрспэктыве.\nПа-другое, падтрымлівайце бясстрашных дысыдэнтаў, якія рызыкуюць сваім жыцьцём у змаганьні за свабоду. Яны зяўляюцца маральнымі лідэрамі сёньняшняга дня. Часам яны стаюцца палітычнымі лідэрамі заўтрашняга дня.\nІ апошняе: Не забывайце, што свабодныя СМІ робяць сваю справу. Чым больш адказная дыскусія і больш сумленная інфармацыя , да якой мы можам заахвоціць і якую можам данесьці да людзей у несвабодных грамадзтвах, тым лепш.\nГэта было самай істотнай часткай стратэгіі, якая дапамагла скрышыць Бэрлінскі мур. Гэта можа дапамагчы скрышыць іншыя муры, якія стаўляюць тыраны сёньняшняга дня.\nГедмін моцна расчараваны, як беларуская ўлада ставіцца да Курапатаў


Smashwords – Клінічны выпадак, альбо Дарэмныя ўцёкі – a book by Марыя Роўда\nBy Марыя Роўда\nКніга Марыі Роўды ўяўляе сабой зборнік апавяданняў і аповесцяў, напісаных на мяжы дваццатага і дваццаць першага стагоддзяў. Героі твораў — гэта моладзь дзевяностых, якая шукае сябе, сапраўднае каханне і свае карані на разломе часу, калі здаецца, што паўстае цалкам новая Беларусь. More\nКніга Марыі Роўды ўяўляе сабой зборнік апавяданняў і аповесцяў, напісаных на мяжы дваццатага і дваццаць першага стагоддзяў. Героі твораў — гэта моладзь дзевяностых, якая шукае сябе, сапраўднае каханне і свае карані на разломе часу, калі здаецца, што паўстае цалкам новая Беларусь. Ці знаходзяць героі ў сярэднім веку тое, што шукалі ў маладосці, якую яны стварылі будучыню, з самаіроніяй, сумам і любоўю распавядаецца аўтарам у творах новага тысячагоддзя.\nTags: belarus belarusian language belarusian ebook belarusian electronic book belarussian language belarusian literature belarusian book belarusian actual literature\nReviews of Клінічны выпадак, альбо Дарэмныя ўцёкі by Марыя Роўда\nYou have subscribed to alerts for Марыя Роўда.\nWould you like to favorite Марыя Роўда?\nYes, add Марыя Роўда to my Favorites\nYou have been added to Марыя Роўда's favorite list.\nYou can also sign-up to receive email notifications whenever Марыя Роўда releases a new book.


Рыгор Кастусёў. ГАНДУРАСКІ СЕРЫЯЛ. Як правільна глядзець «Хроснага бацьку-3» | naviny.by\nРыгор КАСТУСЁЎ / 17.08.2010 / 11:49 / Мнение\nРыгор Кастусёў. Намеснік старшыні Партыі БНФ, у траўні 2010 года рашэннем ХІІІ з’езду Партыі БНФ вылучаны на пасаду прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Нарадзіўся ў 1957 годзе ў вёсцы Цяхцін Бялыніцкага раёна. У 1982 годзе скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію па спэцыяльнасці інжынер-механік. Служыў у Савецкай арміі, працаваў галоўным інжынерам, дырэктарам саўгаса, дырэктарам Шклоўскага раённага аб'яднання жыллёва-камунальнай гаспадаркі. У 2001 годзе вымушаны быў сысці з пасады пад ціскам уладаў з-за працы ў камандах кандыдатаў ад дэмакратычных сілаў. Быў дырэктарам сумеснага беларуска-ўкраінскага прадпрыемства. Тройчы абіраўся дэпутатам мясцовых саветаў. Аўтар праграмы развіцця і рэфармавання жыллёва-камунальнай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь на 2010-2015 гады, прапанаванай Партыяй БНФ.\nКалі беларускі бард Зміцер Бартосік пісаў свой «Гандураскі серыял», наўрад ці хто думаў, што прататып галоўнага героя затрымаецца на экранах надоўга. Але вось ужо шаснаццаць сезонаў айчынны глядач назірае па-д’ябальску закручаны сюжэт, пры гэтым працяг пастаноўкі быў бы немагчымы без фінансавання з Усходу.\nУ сёлетнім сезоне гледачам прапанавана сачыць за знешняй сюжэтнай лініяй, у якой звыклы герой супернічае з донамі суседняй краіны. З імі ён раней сябраваў, а зараз яны востраць адзін на аднаго халодную зброю.\nУ трэцяй серыі расійскага «Хроснага бацькі» аўтары перайшлі да больш зразумелых і цікавых шырокай публіцы прадметаў — карупцыі і крадзяжоў ва ўладных колах.\nГрамадзкую ўвагу, якая паўстае да гэтых ды іншых балючых праблемаў, можна толькі вітаць. Але ж апазыцыйныя партыі ўздымаюць тыя пытанні ўжо шмат год. Паказаныя па НТВ сюжэты сталі толькі сродкам данясення гэтай інфармацыі да грамадскасці, бо самі па сабе яны новай інфармацыі не дадалі.\nНапрыклад, тэму зніклых апанентаў ўлады спрабаваў скарыстаць і канвертаваць у грамадскі пратэст апазіцыйны кандыдат Ганчарык у 2001 годзе. Яму гэта не прынесла а ні перамогі, а ні асаблівай электаральнай падтрымкі.\nДы і на ўсходзе пра ўсе гэтыя факты ведалі. Ведалі і фінансава забяспечвалі беларускі рэжым.\nПра стаўленне да «Хроснага бацькі-1» і да «Хроснага бацькі-2» ў мяне запытвалі журналісты, партыйныя актывісты, выбаршчыкі падчас шматлікіх паездак у розныя гарады Беларусі. Але практычна ніхто не казаў а ні слова пра змест гэтых стужак.\nАсноўнае значэнне расейскага серыялу не ў інфармацыі, што выносіцца на экран, а ў самім факце дэманстрацыі гэтых фільмаў. Большасць маіх суразмоўцаў задаецца пытаннем: «Гэта яны сапраўды рыхтуюць змяшчэнне дыктатара альбо толькі пужаюць яго?».\nЗадачы гэтага фільма палягаюць ў кантэксце інфармацыйнай вайны, якую вядуць паміж сабой Масква і Мінск. Гэтая інфармацыйная вайна вядзецца не за дэмакратызацыю і вызваленне беларускага народа, не за беларускія нацыянальныя інтарэсы. Яна вядзецца расійцамі і лукашэнкаўскім рэжымам за іх гаспадарчыя інтарэсы. І нічога большага.\nТыя, хто безадказна спрабуе скарыстаць расійскі чыннік у якасці зброі дзеля палітычнай барацьбы ўнутры Беларусі на маючых адбыцца прэзідэнцкіх выбарах, самі робяцца памагатымі расійскага імперыялізму.\nМэта «прадусараў» — паказаць няўстойлівасць дыктатуры, укараніць зерне сумневу ў дзяржапарат. І паміж радкоў чытаецца прапанова — замяніць Лукашэнку на сапраўды адданага Маскве чалавека, які не будзе парушаць інтарэсы расійскага бізнесу на тэрыторыі Беларусі і дазволіць беларускім чыноўнікам існаваць бязбедна «под сенью русского орла».\nНаколькі я магу меркаваць, сваіх мэтаў яны дасягнулі. У галовах беларускіх чыноўнікаў, асабліва старэйшага пакалення, якія прызвычаіліся аглядацца на Маскву, з’явілася занепакоенасць.\nНе думаю, што гаворка можа весціся пра штосьці іншае, апроч прызначэння з Масквы новага, больш паслухмянага кіраўніка краіны. Такая логіка расійскага імперыялізму. Ім тут патрэбны васал, намеснік, які б забяспечваў функцыянаванне вайсковых аб’ектаў і абслугоўванне транзітных ды іншых бізнес-патрэбаў. Папросту — абслуга.\nРэжым Аляксандра Лукашэнкі павінны быць адхілены ад улады як мага хутчэй. Гэта не падлягае сумневу. Задача вымагае ад апазіцыі надзвычайных высілкаў, здольнасці яднацца і працаваць ахвярна, смеласці перад непазбежнымі рэпрэсіямі.\nЗ гэтымі тэзамі Партыя БНФ вядзе цяпер агітацыйную кампанію, якая ўскладняецца неабходнасцю змагання на два франты.\nВельмі спакушальнай для абывацеля можа быць думка, што «Расія зменіць рэжым», пазбавіўшы беларусаў ад цяжкага змагання. Але з боку палітыкаў падобныя стаўкі на Расію — безадказнасць.\n«Дэмакратызацыя» ў стылі Крамля будзе працягам такой самай палітыкі дэградацыі, толькі з псеўдаліберальнымі дэкарацыямі.\nНяма нічога больш цынічнага, хлуслівага і камічнага за Крэмль, занепакоены дэмакратыяй у суседніх краінах. Раней яны фінансавалі беларускага афіцыйнага кіраўніка, цяпер здымаюць пра яго фільмы, а заўтра — заўтра будуць фінансаваць ягоную адрэдагаваную і ўпрыгожаную рэінкарнацыю, з іншым профілем і большымі сантыментамі да «рускай кухні».\nПартыя БНФ заяўляе: мы мусім брацца за найцяжэйшае. Мы баронім беларускія нацыянальныя інтарэсы, таму за намі няма інтарэсаў Захаду ці Расіі. За намі — толькі Беларусь. І найважнейшімі пытаннямі надыйшоўшага палітычнага перыяду ёсць: чым кожны з нас можа ахвяраваць дзеля Беларусі? што кожны з нас можа зрабіць дзеля перамогі?\nУ нашым змаганні расійскія прапагандысцкія агіткі, безумоўна, павінныя ўлічвацца як важны чыннік, але не трэба забывацца, што мэты іх стваральнікаў вельмі далёкія ад беларускіх нацыянальных інтарэсаў.\nСправа не ў неінфармаванасці насельніцтва, не ў тым, што грамадзяне не ўсведамляюць сябе нацыяй, а ў тым, што некаторыя прадстаўнікі палітычнага класа гатовы да гандлю нацыянальнымі інтарэсамі. І абуджэнне нацыянальнай самасвядомасці народу і элітаў — задача неадкладная, хоць і складаная.\nУ адваротным выпадку мы можам аднойчы прачнуцца ў дзяржаве, якой кіруе Хросны бацька-2 альбо Хросны бацька-3. Жадаючых прымерыць такую ролю у гэтым палітычным сезоне хапае.\nІ на двары пакуль яшчэ жнівень — час традыцыйнага медыйнага зацішша. Выбары абяцаюць быць цікавай справай. Цікавай, цынічнай і небяспечнай.\nТэги: Крестный Батька кино видео оппозиция президентские выборы-2010 Беларусь-Россия\nКто будет считать голоса на выборах? Все те же, всё так же 4586\nСоперников Лукашенко прореживают. Цепкало из игры выбит, Бабарико — на очереди? 15593\nДо суперрозыгрыша 130 млн евро лотереи ЕвроМиллионы остался всего день 3192\nCOVID-19 в Беларуси. Хроника коронавируса 839716\nАнатолий Лебедько. УХОДИ! «Я убит подо Ржевом»? 57939\nЕрмошина защитила Черечня и Канопацкую 36493\nАдвокат Статкевича и Серого кота: «Никакого преступления нет как такового» 9385


Мастоўская праўда - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nУшанавалі памяць паэта Міхася Явара. 26 ліпеня пісьменнікі Лявон Вашко, Васіль Якавенка, Юрась Гумянюк і актывісты руху «За свабоду» ўшанавалі памяць паэта Міхася Явара. Яны наведалі вёскі Лунна, Мінявічы і Падбараны. У Мінявічах 26 ліпеня 1903 года з'явіўся на свет будучы паэт. У вёсцы дагэтуль захавалася хата, дзе жыў Міхась Явар і недалёка ад якой ён скончыў жыццё самагубствам. Побач з вёскаю на беразе Нёмана ляжыць памятны камень пр... Болей »\nМастоўскі райвыканкам баіцца пратэстаў. Сябру Рады Руху “За Свабоду” Алесю Зарэмбюку паўторна адмовілі ў арганізацыі і правядзенні пікетавання супраць падвышэння тарыфаў ЖКГ. У акцыі пратэсту планаваў узяць удзел лідэр Руху “За Свабоду” Аляксандр Мілінкевіч. Першапачаткова заяўнікі планавалі правесці пікетавання супраць росту тарыфаў на паслугі ЖКГ 3 лютага, але ж тады мастоўскі райвыканкам адмовіў у правядзенні мерапрыемства па фармаль... Болей »\n«Народная воля» на Гродзеншчыне. Толькі 500 асобнікаў адноўленай у продажы праз “Белсаюздрук” газеты “Народная воля” трапіла ў шапікі Гродна. Для горада, насельніцтва якога перавышае 300 тысяч жыхароў, гэтай лічбы яўна недастаткова, але, як паведамілі ў дзяржаўнай установе, бліжэйшым часам падвышэнне накладу не прадбачыцца. У кожны газетны шапік Гродна трапіла прыкладна 5-6 нумароў “Народнай волі”. Гродзенская вобласць атрымала наклад г... Болей »\nШто Еўразвяз можа даць Мастоўшчыне? 16 лістапада, актывісты Мастоўскага Руху “За Свабоду” распаўсюдзілі ў горадзе Масты, а таксама вёсках Лунна, Дубна, Мікелеўшчына, Масты Правыя і Масты Левыя 400 асобнікаў брашуры “Што Еўрапейскі Саюз можа даць Беларусі”. Такім чынам актывісты Руху “За Свабоду” далі магчымасьць жыхарам Мастоўскага раёна падрабязна даведацца пра магчымсьці супрацоўніцтва Еўрасаюза і Беларусі. Па словах рэгіянальнага каа... Болей »\n18 (26) 2006


07 сьнежань 2011, 15:09\nВынікі расейскіх выбараў у Дзярждуму даюць падставу паразважаць пра лёс мадэлі «кіруемай дэмакратыі». Яна мае некалькі функцый. Стварэньне дэмакратычнай вітрыны для Захаду — толькі адна зь іх.\nУсё ж такі найперш «кіруемая дэмакратыя» скіравана на ўнутранае спажываньне. Як стала зразумела цяпер, гэтая мадэль можа выконваць ролю страховачнага мэханізму на выпадак, калі пратэставыя настроі, незадаволенасьць кіроўнай камандай пяройдуць нейкую мяжу.\nАбывацель жа ня ведае, што апазыцыя падстаўная. Што «Справядлівая Расея» арганізавана Крамлём адмыслова для стварэньня ілюзіі палітычнай канкурэнцыі. Што ЛДПР Жырыноўскага поўнасьцю кантралюецца кіроўнай камандай. Што КПРФ, хоць і зьяўляецца рэальнай апазыцыйнай партыяй, але апазыцыяй сыстэмнай.\nУ яе мэханізьме закладзены кляпаны для выпуску пару. Вы незадаволены кіроўнай партыяй «Адзіная Расея»? Дык калі ласка, галасуйце за апазыцыю. У Дзярждуме ж ёсьць і іншыя партыі, якія апаніруюць «Адзінай Расеі». Абывацель жа ня ведае, што апазыцыя падстаўная. Што «Справядлівая Расея» арганізавана Крамлём адмыслова для стварэньня ілюзіі палітычнай канкурэнцыі. Што ЛДПР Жырыноўскага поўнасьцю кантралюецца кіроўнай камандай. Што КПРФ, хоць і зьяўляецца рэальнай апазыцыйнай партыяй, але апазыцыяй сыстэмнай. І галоўнае, камуністы ня могуць быць палітычнай альтэрнатывай для сёньняшняй Расеі. У 1990-я гады яны былі такой альтэрнатывай, а цяпер не.\nУ выніку на паверхні трыюмф дэмакратыі. Пра гэта і кажа Мядзьведзеў. Маўляў, глядзіце, «Адзіная Расея» згубіла траціну галасоў, хто скажа, што ў нас няма дэмакратыі. А насамрэч кантроль Крамля над Думай практычна ніяк ня зьменіцца.\nТакая мадэль больш гнуткая, адаптыўная да выклікаў вонкавага асяродзьдзя. Асабліва ў параўнаньні зь беларускай палітычнай сыстэмай, якая выглядае жалезабэтоннай. Хаця, падаецца, мінулым годам улады Беларусі спрабавалі зрабіць маленькія крокі ў кірунку «кіруемай дэмакратыі». Пра гэта сьведчыць адносна лібэральнае правядзеньне прэзыдэнцкай выбарчай кампаніі, рэгістрацыя практычна ўсіх кандыдатаў у прэзыдэнты, не зважаючы на якасьць сабраных подпісаў. Больш за тое, былі цьмяныя намёкі з вуснаў і Лукашэнкі, і Ярмошынай пра магчымы пераход да прапарцыянальнай выбарчай сыстэмы. Відаць, памочнікі прэзыдэнта пераканалі яго, што ў выніку зьмены падыходаў да апанэнтаў ён нічога ня страціць, а толькі набудзе, у прыватнасьці, добрыя адносіны з Захадам.\nАднак падзеі 19 сьнежня усё паламалі. Думаю, яны надоўга адбілі ў Лукашэнкі ахвоту гуляцца ў нейкую дэмакратычную імітацыю.\nСправа ня толькі ў тым, што за любой падобнай гульнёй беларускаму лідэру блюзьніцца страшная здань гарбачоўскай перабудовы зь яе фатальным для кіраўніка фіналам. І ня ў тым, што мадэль «кіруемай дэмакратыі» патрабуе складанай гульні. Лукашэнка ж прызвычаіўся да простых мэтадаў кіраваньня.\nГалоўная праблема ў тым, што беларуская мадэль пабудаваная на зусім іншым, чым у Расеі, ідэалягічным падмурку, у яе аснову закладзеная другая прапагандысцкая канцэпцыя. Афіцыйная дактрына сьцьвярджае, што існы палітычны рэжым адлюстроўвае інтарэсы ўсяго беларускага народу. Лукашэнка — народны прэзыдэнт. Тыя хто супраць — гэта маленькая жменька. Гэта «адмарозкі», бандыты, хворыя людзі. Таму апазыцыі ў Беларусі няма і ня можа быць апрыёры. Могуць быць толькі заходнія агенты, якія за даляры імкнуцца дэстабілізаваць квітнеючую краіну, стварыць зло, разбурыць непахіснае адзінства беларускага народу.\nЗразумела, што ў такую мадэль нават падстаўная апазыцыя ня ўпісваецца. Таму ўлады не прапусьцілі у Палату прадстаўнікоў падчас выбараў 2008 году нават адмыслова адабраных апазыцыянэраў, хоць і абяцалі гэта заходнім амбасадарам. Цяжка ўявіць, што яны гэта зробяць наступным годам у час парлямэнцкіх выбараў.\nПадаецца, што вынікі расейскіх выбараў яшчэ больш упэўнілі Лукашэнку ў небясьпечнасьці гульняў у дэмакратыю, рэальнага падліку галасоў. Бо гэта ж і падчас прэзыдэнцкіх выбараў трэба лічыць. А раптам... Не, у нас свая дэмакратыя, як кажуць дзяржаўныя мэдыі, «у адпаведнасьці з нацыянальнымі традыцыямі». Праўда, гэтыя традыцыі зьявіліся ў апошнія 15 год. Але гэта ўжо дэталі.


Урок без гульні?! Не ўяўляю! - Утульная ХаткаУтульная Хатка\nСвятлана Гарыеўна Барбушына, настаўніца пачатковых класаў сярэдняй школы № 162 Мінска, заўсёды ведала, што будзе педагогам. Гуляла Света ў асноўным у школу, бывала часта на ўроках мамінай роднай сястры Наталлі Пятроўны Садоўскай, захаплялася яе майстэрствам. Вялікім жаданнем быць настаўнікам, як сонечным святлом, было напоўнена дзіцячае жыццё госці нашай рубрыкі. “Я ніводнага разу не пашкадавала аб сваім выбары, — сцвярджае Святлана Гарыеўна. — Атрымліваю задавальненне ад работы, зносін з вучнямі і іх бацькамі, ганаруся сваімі выпускнікамі. Дарэчы, першым маім дзяўчынкам і хлопчыкам зараз па 25 гадоў. Калі была васьмікласніцай, я нават аднакласнікам гаварыла, што яны сваіх дзяцей прывядуць да мяне ў клас вучыцца”.\n— Так і адбылося?\n— Менавіта так усё атрымалася. У апошнім выпуску Марта Мельнічонак, Ягор Шапавал, Аляксандра Каледзіч — дзеці маіх аднакласнікаў. Прыемна, што працую я ў школе, дзе сама вучылася! За гэта дзякую першаму дырэктару школы, пад кіраўніцтвам якога працавала, — Галіне Мікалаеўне Юргелевіч.\n— Святлана Гарыеўна, якога ўзросту дзеці ў вас вучацца ў гэтым навучальным годзе?\n— Першакласнікі! Для нас усіх: мяне, дзяцей, мам і татаў — зараз вельмі цікавы, адказны, у нейкай ступені магічны час.\n— Разумею, таямніцы характараў і здольнасцей раскрываюцца, магія яднання ў калектыў адбываецца, надзея на цуд узаемаразумення спраўджваецца!\n— Ва ўсіх гэтых напрамках працую, бо вельмі важна правільна і радасна пачаць навучальны год. У суботу, напрыклад, арганізавала і правяла разам з бацькамі першакласнікаў свята-гульню “Пошук скарбаў”.\n— Знайшлі скарб?!\n— Знайшлі — і нямала. Хлопчыкі, дзяўчынкі адкрылі, што скарбніца — гэта іх клас, а скарбы — яны самі, скарбніца — гэта бібліятэка, а скарбы — кнігі і іншыя носьбіты інфармацыі.\n— Што ў прафесіі вас натхняе і вабіць больш за ўсё, што ўнутры вялікай педагагічнай справы па душы можна назваць галоўным, вішанькай на торце?\n— Не ўяўляю ўрок без гульні! Сама іх прыдумваю, а часам і мае вучні з’яўляюцца суаўтарамі: Марта Мельнічонак, Саша Кручанок, Насця Танкіх, Софія Філімонава. Не сумнявайцеся, на ўроку з гульнямі няма хаосу і беспарадку, хаця бывае, шумім і перамяшчаемся. Размовы і рухі толькі па справе, з сэнсам. З гульнёй дзеці больш эфектыўна і хутчэй навучаюцца, а галоўнае радасна і з вялікім жаданнем.\n— Раскажыце пра гульні, якія вы стварылі.\n— Любімыя дыдактычныя гульні маіх дзяцей — “Галоўная картка”, “Правільны рэцэпт”, “Хованкі”, гульня-казка “Добры доктар Грамацей”, “Вітамінкі доктара Грамацея”.\nНапрыклад, гульня “Правільны рэцэпт” развівае ў дзяцей арфаграфічную пільнасць. Спатрэбяцца карткі-вітамінкі, набор слоў, фішкі. Гуляць могуць 2 — 20 чалавек.\nГулец выбірае картку са словам, вызначае тыпы арфаграм і побач устаўляе адпаведныя карткі-вітамінкі, потым правярае ў кансультанта. Калі “рэцэпт выпісаны” правільна, навучэнец атрымлівае фішку. Калі заданне выканана часткова або з памылкамі, гулец атрымлівае кансультацыю і зноў ідзе па патрэбныя “вітамінкі”. Пераможца — гулец з найбольшай колькасцю фішак.\nГульня “Торцік” для фарміравання вусных вылічальных уменняў і навыкаў у межах 10. Спатрэбяцца карткі лікаў ад 0 да 10.\nУ гульні ўдзельнічаюць ад 1 да 10 чалавек індывідуальна або ў складзе каманд. Карткі лікаў размяшчаюць на цэнтральнай дошцы ў адвольным парадку. Гульцы па чарзе забіраюць групу картак, якія стаяць побач і ўтвараюць лік 10. Пераможца — гулец з найбольшай колькасцю картак.\n— Святлана Гарыеўна, а хто робіць карткі да гульняў?\n— Я раблю. Гэта важна, бо менавіта аўтар — распрацоўшчык гульні ведае ўсе яе нюансы. У мяне хапае на гэта сіл, часу і энтузіязму таму, што я разумею, бачу карысць гульняў у працэсе навучання дзяцей. Паляпшаюцца індывідуальныя дасягненні вучняў, яны не баяцца памыляцца, не ператамляюцца. Мае дзеці хочуць вучыцца, з задавальненнем ходзяць у школу. Я — аўтар зборніка задач “Разумны задачнік”. Кніга выйшла з гульнявым дадаткам, які ўключае 80 гульняў. На бацькоўскім сходзе з мамамі і татамі праводжу некаторыя гульні, фізхвілінкі. Зразумеўшы, як няпроста дасягаць поспеху ў гульні, у навучанні ў цэлым, бацькі па-сапраўднаму пачынаюць цаніць працу дзіцяці ў школе. У нашым класе працуе “Лабараторыя адкрыццяў”. Дзеці працуюць над тэмамі разам з бацькамі: “Цэнтрабежная сіла”, “Што такое вулкан?”, “Як нараджаюцца мыльныя бурбалкі?”, “Як зрабіць фарбы?”. Запомнілася нам з дзецьмі даследчае свята, якое праходзіла на адкрытай пляцоўцы ў Заводскім раёне Мінска. Кароткія, але яркія даклады маіх вучняў спадабаліся гледачам.\n— Шалва Аманашвілі аднойчы сказаў, што з дзецьмі павінен працаваць толькі добры, разумны, “маленькі” дарослы. Святлана Гарыеўна, вы менавіта такі педагог, які разумее дзіця і здольны падштурхнуць яго працаваць радасна. Хто дапамагаў вам стаць такой мудрай настаўніцай?\n— З радасцю і ўдзячнасцю ўспамінаю ўсіх сваіх выкладчыкаў з педагагічнага вучылішча Мінска. Добрыя ўспаміны ў мяне і пра Анжэлу Васільеўну Шуша — майго першага настаўніка на рабочым месцы. Мы з Анжэлай Васільеўнай былі сапраўднай камандай. Яна працавала нефармальна, з душой. Такі падыход мне блізкі і зараз. Завуч школы Надзея Мікалаеўна Палхоўская навучала мяне ў першыя дні самастойнай работы: “Святлана, усім усміхайцеся і выбірайце галоўнае”. Часта выконвала параду Надзеі Мікалаеўны. Можа, менавіта таму аднойчы пачула такія словы ад свайго вучня Паўла Мікшто: “Святлана Гарыеўна, вы — чароўная!” Зараз мая педагагічная сям’я па-ранейшаму ў школе № 162 Мінска. Удзячна нашаму дырэктару Ігару Яўгеньевічу Смаргуну, завучу Ірыне Іванаўне Шынковіч за ўмовы, якія яны ствараюць для творчай работы, падтрымліваючы мае намаганні навучыцца новаму, павысіць кваліфікацыю, развівацца прафесійна.\n— Святлана Гарыеўна, самаму натхнёнаму і захопленаму педагогу таксама важна падтрымліваць сваю цікавасць да прафесіі, абменьвацца ідэямі з калегамі. Ці ёсць у вас такая прастора, якая падсілкоўвае?\n— Канечне. Педагагічны калектыў маёй школы. А яшчэ клуб “Вялікі перапынак”, дзе збіраюцца ўдзельнікі і пераможцы конкурсаў прафесійнага майстэрства “Сталічны настаўнік — сталічнай адукацыі”. Я член гэтага клуба з яго заснавання. Клуб для мяне — педагагічная сям’я, школа самаўдасканальвання, кампанія сяброў і аднадумцаў.\nгульня Мінск Святлана Гарыеўна Барбушына сярэдняя школа № 162 урок\nЗ тегами: гульня Мінск Святлана Гарыеўна Барбушына сярэдняя школа № 162 урок\nПапярэдняя: Сярэбраны вадаспад\nНаступная: Гісторык моды Аляксандр Васільеў: “Прыгажосць могуць ацаніць усе!”


Галоўная ➠ Цікавае ➠ Лечение алкоголизма в Украине\nалкагалізм - Гэта сур'ёзная праблема, з якой сутыкаецца не толькі той, хто злоўжывае алкаголем, але таксама яго родныя і блізкія яму людзі. І часам нават мацней, чым сам злоўжывае.\nЕсли вас интересует лечение алкоголизма в Украине, стоит заглянуть на этот сайт med-zahid.com.ua вы найдете Лечение алкоголизма отличного качества и по доступной цене.\nПраблема таксама і ў тым, што толькі адзінкі могуць сур'ёзна прызнаць, што яны сур'ёзна хворыя. Большасць жа заяўляюць, што залежнасці ў іх няма, а кінуць піць яны могуць у любы час.\nАднак гэта зусім не так. Самастойна кінуць піць вельмі складана. І для таго, каб дапамагчы чалавеку, мы і працуем.\nЛячэння алкагалізму ў клініцы ад 4000 руб.\nУ кошт сутак уваходзіць: знаходжанне ў камфартабельнай трехместной палаце, дэтоксікаціённое інфузійных тэрапія, падбор прэпаратаў для ліквідацыі цягі, ломкі, аднаўленне псіхічнага здароўя.\nНаркалагічная клініка Корсак аказвае платную\nананімную наркалагічную дапамогу.\nЛекары хуткай наркалагічнай службы Корсак,\nвыязджаюць кругласутачна па Маскве і Маскоўскай вобласці.\nЗамовіць паслугу: Выклікаць урача дамоў. Выклік нарколага на дом. Вывесці з запою. Зняць ломку. Ліквідаваць псіхоз. Выклікаць псіхіятра. Наркалагічная клініка.\nХочам звярнуць Вашу ўвагу на тое, што ў нашай краіне лячэнне алкагалізму у прымусовым парадку - гэта незаконна. Менавіта наша наркалагічная клініка «Корсак» і нашы спецыялісты працуюць па іншай схеме, што дазваляе дасягнуць лепшага выніку значна хутчэй. Важным фактарам пры лячэнні алкагалізму з'яўляецца матывацыя. Матываваць залежнага чалавека, кінуць піць - задача выключна для дасведчанага псіхолага, якімі з'яўляюцца нашы лекары. Пры гэтым варта памятаць, што ў моманты цвярозасці алкаголікі ўсё ж такі разумеюць, што ім неабходна ўжо нешта рабіць з праблемай, але так і не вырашаюцца. Бо прызнаць існаванне праблемы часцяком складана. Але як раз гэта з'яўляецца самым галоўным, раскрыць вочы і ўсвядоміць існаванне дыягназу «алкагалізм».\nЭтапы лячэння алкагалізму.\nСпецыялістамі нашай клінікі, распрацоўваюцца і падбіраюцца індывідуальныя метады лячэння алкагалізму, працэс разбіваецца на пэўныя этапы:\nАсноўным прыкметай алкагалізму, прынята лічыць - моцнае і ўстойлівае цягі да спіртнога.\nПа меры фарміравання алкагольнай залежнасці, выступаюць наступныя прыкметы:\nажыўленне мімікі пры думцы пра алкаголь (бляск вачэй, ўсмешка),\nадсутнасць ванітавага рэфлексу пры прыёме вялікай дозы спіртнога (кажа пра высокую талерантнасць да алкаголю),\nстрата кантролю над колькасцю ўжытнага спіртнога,\nнаяўнасць абстынентнага сіндрому пасля спынення прыёму алкагольных напояў,\nзмена каштоўнасцяў і жыццёвых прыярытэтаў у бок перавагі жадання выпіць (ілжывасць, выкрутлівасць, ўтоенасць),\nВЫЗОВА нарколага НА ДОМ ад 4000 руб\nУ кошт выкліку ўваходзіць: прыезд лекара на дом да пацыента, агляд пацыента, інструментальнае абследаванне, кропельніца, якая падтрымлівае тэрапія на тры прыёму, кансультацыя і рэкамендацыі сваякам.\nЗамовіць паслугу: Выклік нарколага на дом. Вывесці з запою. Лячэнне алкагалізму ў клініцы. Вывад з запою на хаце. Выклікаць нарколага на дом. Спыніць запой. Наркалагічная клініка. Рэабілітацыя залежных.\nНаркалагічная дапамога аказваецца\nАНАНІМНА і кругласутачныя\nДетоксікація арганізма ад алкаголю.\nАдзін з першых і найважнейшых крокаў у лячэнні алкагалізму - Детоксікація арганізма. Мы пры гэтым ўжываем сучасныя высокаэфектыўныя метады реабсорбцыю, фільтрацыі з дапамогай фарсіраванага дыурэзу з актывацыяй прыродных ферментатыўных сістэм арганізма. Пры гэтым аднаўляецца работа ўсіх органаў і сістэм. Працэс детоксікаціі адбываецца паступова.\nПершапачаткова з арганізма выводзіцца алкаголь і яго прадукты распаду, стымулюецца праца печані, нырак, падстраўнікавай залозы, адбываецца метабалічных рэанімацыя галаўнога мозгу, посимптомная карэкцыя парушэнняў у абмене рэчываў і працы арганізма ў цэлым. Плюс да гэтага абавязкова ўлічваецца наяўнасць спадарожных захворванняў.\nНа другім этапе лячэння адбываецца карэкцыя нервова-псіхічнай дзейнасці.\nТрэці этап, гэта псіхалагічная карэкцыя адносіны пацыента да алкаголю.\nКалі арганізм праходзіць комплексную детоксікацію, самаадчуванне пацыента значна паляпшаецца. Пасля гэтага пры жаданні, можна выконваць кадаваньне, мэтай якога з'яўляецца завяршэнне эфектыўнага лячэння.\nАднаўленне псіхічнага здароўя і матывацыя на адмову ад алкаголю.\nНа дадзеным этапе лячэння адбываецца карэкцыя нервова-псіхічнай дзейнасці і псіхалагічная карэкцыя адносіны пацыента да алкаголю.\nЛекары нашай клінікі на ўсім працягу лячэння, штодня праводзяць псіхалагічную працу на ўсведамлення праблем пацыента, звязаных з алкаголем. Падбіраецца індывідуальная медыкаментозная карэкціруючыя тэрапія, якая з часам зніжае цягу да алкаголю, ліквідуюць дэпрэсію і паляпшае уласны сон.\nКалі Вы ці ж Вашы блізкія ўжо праходзілі курс лячэння ад алкагалізму і не дамагліся жаданага выніку, звяртайцеся да нас - мы працуем з тым, чаго не бачаць і не ведаюць іншыя, таму ў нас такія высокія вынікі лячэння і рэабілітацыі.\nЗабаронная методыка - кадаванне ад алкагалізму.\nУ наркалагічнай клініцы Корсак працуюць толькі дасведчаныя лекары псіхіятры-нарколагі, адказна прыдатныя да сваёй працы і чулыя да сваіх пацыентаў, таму ўсе метады кадавання ад алкагалізму, якія прымяняюцца нашымі спецыялістамі, выкарыстоўваюцца выключна пасля стараннага абследавання стану арганізма. Індывідуальны падыход дазваляе выбраць найбольш дзейсны і бяспечны метад у дадзенай сітуацыі, які дае максімальна ўстойлівы і працяглы вынік. Эфектыўным выкананым кадаваннем можна лічыць толькі тое, пры якім узнікае устойлівую агіду пры адным толькі згадванні алкаголю або псіхаактыўных рэчываў.\nАднак варта разумець, што метад кадавання ад алкагольнай залежнасці можа быць выкарыстаны:\nтолькі пасля поўнага выхаду іх абстынентнага стану (абсалютная цвярозасць),\nтолькі пасля мінімальнага абследавання (ўтрымання алкаголю ў арганізме),\nтолькі пры ўсвядомленым згодзе пацыента на лячэнне,\nтолькі высокакваліфікаваным спецыялістам.\nЗакадаванае АД АЛКАГОЛЮ 4 500 руб.\nКадаваньне ў стан алкагольнага ап'янення, вельмі індывідуальна, і як правіла вядзе да заўчаснага зрыву.\nЗамовіць паслугу: Выклік лекара нарколага на дом. Закадавацца ад алкаголю. Вывесці з запою. Закадавацца ад алкаголю цана. Гіпноз. Кадаванне па Довженко. Наркалагічная клініка. Ананімныя алкаголікі.\nНаша клініка Корсак прадастаўляе паслугі не толькі вывад з запою на хаце. а таксама амбулаторнае і стацыянарнае лячэнне. Тут працуюць псіхіятры і нарколагі, якія падбяруць для кожнага хворага індывідуальную праграму лячэння з улікам усіх нюансаў. ЛЯЧЭННЕ ЦАЛКАМ АНАНІМНЫ.\nІснуе памылковае меркаванне, што залежныя людзі лепш пераносяць лячэнне і схільныя да яго ў звыклай абстаноўцы (дома), але часцяком гэта аказваецца не так. Многія думаюць, што чалавек адчувае сябе камфортна, калі ён не ўвесь час знаходзіцца пад наглядам лекара і не акружаны іншымі пацыентамі, прызначаная тэрапія больш эфектыўная. Але гэта не так! Як паказала наша шматгадовая практыка праца з залежнымі людзьмі, значна больш эфектыўна праходзіць курс лячэння алкагалізму ў клініцы і рэабілітацыю ў цэнтры пад кругласутачным наглядам кваліфікаваных спецыялістаў. Таму, калі сам залежны чалавек адмаўляецца ад дапамогі, нашы спецыялісты дапамагаюць родным пераканаць і растлумачыць неабходнасць прайсці курс лячэння ў стацыянары.\nМатывацыя на лячэнне кругласутачна\nВыезд лекара на дом на працягу 1 гадзіны\nТранспарціроўка ў наркалагічную клініку на машыне СНП\nМногія з вас відавочна сутыкаліся з праблемай боязі пакінуць аднаго, які пакутуе залежнасцю ад алкаголю чалавека, даводзілася часта адпрошвацца з працы, браць бальнічны і нават выйсці з хаты ў краму. Але мы дапаможам вырашыць гэтую праблему, нашы доктара ў першую чаргу вельмі тактоўныя і камунікабельныя людзі, якія дапамагаюць пераканаць, ня настойваючы і не прымушаць, у неабходнасці прайсці курс лячэння ў стацыянары. Па статыстыцы 87 працэнтаў з 100 ўдалося вярнуць да нармальнага жыцця дзякуючы нашым кваліфікаваным спецыялістам, своечасова Пераканаць залежных, у неабходнасці неадкладнага лячэння. Таму галоўнае не апускаць рукі і не пераставаць змагацца за каханага і дарагога вам чалавека. Разам мы зможам вярнуць спакой у ваш дом.\nАле ўсё ж калі вы вырашылі, што будзе лепш выклікаць доктара на дом, звяртайцеся да нас і мы аператыўна адрэагуем і дапаможам вам справіцца з вашай бядой. Наш доктар, правядзе гутарку з пацыентам, дасць кансультацыю блізкім і прызначыць неабходнае медыкаментознае лячэнне для карэкцыі фізічнага і псіхічнага стану хворага.\nАлкагалізм сам па сабе не лечыцца. Больш за тое, ён увесь час прагрэсуе, калі не вырашаць гэтую праблему своечасова. І чым раней пачаць гэта рабіць, тым хутчэй можна ад гэтай згубнай звычкі пазбавіцца. Будзьце адказныя за сябе і сваіх блізкіх людзей. Ня дайце любімаму чалавеку ўтапіць сваё гора на дне чаркі. Звяртайцеся да нашых спецыялістаў медыцынскага цэнтра «Корсак». Мы разам знойдзем выйсце са становішча і дапаможам залежнага чалавеку вылечыцца раз і назаўжды.\nРазмешчаны прайс не з'яўляецца афертай. Медыцынскія паслугі аказваюцца на падставе дагавора.\nМалазійскі улады лічаць, што зніклы тыдзень таму Боінг быу сагнаны\nУ Богучарском раёне пабывала музычна-этнаграфічная экспедыцыя