Соты першы званок у дзясятай сталічнай школе\n01.09.2015 10:29 Адукацыйная прастора\nПасля летніх канікул школьныя класы ўсёй краіны зноў запрашаюць за парты. Учора ва ўтульным, папрыгажэлым за летнія месяцы дворыку сярэдняй школы № 10 Мінска прайшла ўрачыстая лінейка. Пачатак новага навучальнага года абвясціў школьны званок. Гэты званок ужо ўвайшоў у гісторыю — ён стаў юбілейным, 100-м па ліку. Павіншаваць вучняў са святам прыйшлі кіраўнік адміністрацыі Партызанскага раёна Мінска Дзяніс Васільевіч Аўсяннікаў, начальнік упраўлення адукацыі спорту і турызму Людміла Анатольеўна Філіповіч, святар царквы святога Аляксандра Неўскага айцец Сергій і інш.\nУжо а палове дзясятай гадзіны ў школьным двары пачалі збірацца вучні з бацькамі. У самых юных школьнікаў, для якіх гэты дзень асабліва хвалюючы і адказны, — у руках кветкі большыя за іх саміх. Малодшыя школьнікі, здаецца, падняліся непрывычна рана, калі-нікалі пазяхаюць і тут жа з нецярпеннем прыўзнімаюцца на пальчыках, выцягваюць шыі і глядзяць у чаканні на школьны ганак, перашэптваюцца пра штосьці са сваімі суседзямі. Бацькі стаяць побач, таксама ўсхваляваныя і заклапочаныя, мараць пра тое, каб на шляху іх малых сустрэўся сапраўдны настаўнік, які зразумее іх дзіця, які ўсё ведае і ўмее, на ўроках якога няма ні хвіліны суму і руціннай работы. Урачыстая лінейка пачалася з віншаванняў гасцей. Нечаканай для малых стала сустрэча з летапісцам і перанясенне ў гісторыю навучальнай установы. Першакласнікі паўдзельнічалі ў інтэрактыўнай гульні, паразгадвалі загадкі. Сёлетнія выпускнікі школы — адзінаццацікласнікі — шчаслівыя ад сустрэчы з роднымі настаўнікамі і аднакласнікамі, але крыху засмучаныя ад усведамлення таго, што гэта іх апошні першы вераснёвы званок у школе, віталі малых і ўручалі ім падарункі, нібы перадаючы эстафетную палачку ў цудоўны свет ведаў. У сваю чаргу маленькія школьнікі запэўнілі сваіх старэйшых таварышаў, настаўнікаў і бацькоў, што будуць вучыцца на выдатна, папаўняць скарбонку школы новымі дасягненнямі. Першы школьны званок абвясціў аб пачатку навучальнага года. Рознакаляровыя паветраныя шары, выпушчаныя выпускнікамі, расквецілі блакітнае сонечнае неба. А музычныя нумары — вакальныя і танцавальныя — сталі сапраўдным падарункам для ўсіх прысутных.\nІ вось самы адказны момант: першакласнікі ўпершыню пераступілі парог школы. У тым, што навучальная ўстанова хутка стане для іх роднай, тут упэўнены. Сёлета ў школе адкрыты два першыя класы. У свет ведаў шасцігодак павядуць вопытныя педагогі Алена Аляксандраўна Мажайская і Галіна Уладзіміраўна Верхавец. І хаця педагогі вельмі розныя па тэмпераменце, па адносінах да дзяцей — адна энергічная, актыўная, эмацыянальная, другая спакойная, стрыманая, ураўнаважаная — абедзве яны — творчыя настаўнікі, якія прымяняюць у сваёй рабоце інавацыйныя педагагічныя тэхналогіі.\n— Сто гадоў — гэта многа ці мала? У жыцці чалавека гэта, мабыць, блізкасць зыходу жыцця, для школы такая лічба толькі знак пацвярджэння яе даўгавечнасці, правільнасці выбранага шляху і прызнання неабходнасці існавання, — адзначае дырэктар школы Ала Уладзіміраўна Насевіч. — У кастрычніку школа адзначыць стагадовы юбілей. Яна была заснавана ў 1915 годзе як яўрэйская мужчынская гімназія № 10 С.Г.Фельдштэйна. Змяніўшы назвы і адрасы, установа з 1951 года — а тады яна была дзясятай жаночай рускай школай — знаходзіцца на Бранявым завулку. За ўсе гады існавання школы яна была нязменна дзясятай. І на працягу гэтага часу школа падтрымлівацца ў добрым стане.\nДа свайго юбілею ўстанова атрымала цудоўны падарунак: ад кіраўніка адміністрацыі раёна з рэзервовага фонду былі выдзелены грашовыя сродкі на замену акон, абсталяванне актавай залы, сучаснага кабінета фізікі. За кошт пазабюджэтнай дзейнасці і бацькоўскіх сродкаў у яркія колеры перафарбаваны калідоры, праведзены рамонтныя работы ў кабінетах, набыты новыя інфармацыйныя стэнды.\nСярод шматлікіх гімназій, якія знаходзяцца ў цэнтры горада, дзясятая сярэдняя вытрымлівае сур’ёзную канкурэнцыю і не адчувае недахопу вучняў. Навучальная ўстанова прываблівае бацькоў і дзяцей тым, што разам з англійскай мовай навучэнцы вывучаюць кітайскую, таму ў інтэр’еры школы можна бачыць кітайскія матывы. У школе таксама абсталяваны кабінет кітайскай мовы, і ўжо з першага класа ў вучняў ёсць магчымасць наведваць факультатыў па гэтым прадмеце. На старшай ступені тут па запытах бацькоў і дзяцей сёлета адкрываецца профіль з вывучэннем на павышаным узроўні англійскай, рускай мовы і біялогіі.\nДы і слава аб поспехах вучняў таксама крочыць побач. Штогод на ўсіх этапах алімпіяды па біялогіі вучні школы становяцца пераможцамі. У скарбонцы ўстановы дыпломы І і ІІІ ступені на заключным этапе рэспубліканскай алімпіяды (Рыгор Міронаў, Канстанцін Норд), ІІ ступені на гарадскім этапе (Кірыл Савін, Дар’я Нікітчанка). Такія вынікі ў многім сталі магчымымі дзякуючы настаўніцы біялогіі Тамары Георгіеўне Вераценнікавай. Выніковы і ўдзел навучэнцаў у алімпіядзе і конкурсе даследчых работ па кітайскай мове. Варвара Сапрыкіна — уладальніца дыплома І ступені на IV Рэспубліканскім конкурсе даследчага характару па замежных мовах, ІІІ ступені — на гарадскім этапе рэспубліканскай алімпіяды. Гэтыя перамогі дасягнуты дзякуючы цьютарскаму суправаджэнню маладых педагогаў А.П.Лазаковіч, Т.І.Кузьмянковай.\n“У нашай установе працуюць актыўныя, творчыя настаўнікі, як вопытныя з вялікім стажам работы, так і зусім маладыя, — адзначае намеснік дырэктара па вучэбнай рабоце Аксана Віктараўна Салавей. — У пачатковай школе педагогі выкарыстоўваюць новыя адукацыйныя тэхналогіі: лега-канструяванне (Алена Анатольеўна Навіцкая), мультымедыя (Людміла Пятроўна Палявая, Ірына Сцяпанаўна Літоўчанка), вучэбна-даследчую дзейнасць (Ганна Барысаўна Ляўковіч), гульнявыя тэхналогіі (Вольга Дзмітрыеўна Казлоўская). Вялікім аўтарытэтам у бацькоў карыстаюцца Ірына Сцяпанаўна Літоўчанка, Алена Аляксандраўна Мажайская. У 2013/2014 навучальным годзе настаўніца пачатковых класаў А.А.Навіцкая стала пераможцай раённага конкурсу “Сучасны ўрок беларускай мовы”, а ў мінулым навучальным годзе яна перамагла ў раённым этапе конкурсу прафесійнага майстэрства “Сталічны настаўнік — сталічнай адукацыі” ў намінацыі “Мы — маладыя”, стала лаўрэатам гарадскога этапу. За апошнія два гады гранты Мінгарвыканкама атрымалі А.У.Насевіч, Н.М.Сіндзеева за праект “Арганізацыя работы па фарміраванні прафесійнай кампетэнцыі маладых спецыялістаў”, А.В.Салавей, Г.Б.Ляўковіч за работу па тэме “Гендарнае выхаванне як аснова сацыялізацыі малодшых школьнікаў». Дарэчы, сёлета школа заняла трэцяе месца па рэйтынгу ўстаноў адукацыі ў раёне.\nЛетапіс школы працягваецца. Наперадзе ўстанову чакае работа па павышэнні якасці адукацыйнага працэсу, адраджэнні традыцый матэматычнай адукацыі, узняцці прэстыжу на новы ўзровень.\nлетнія канікулылінейканавучальны годпершы званоксярэдняя школа № 10\nСвята першага званка...


Ненавязлівая беларуская мова сярод хіпстараў на востраве (фотарэпартаж)\nНа выспе Камсамольскага возера ў Менску прайшоў арт-пікнік «Freaky Summer Party’14», дзе шчодра абсыпаліся рознакаляровымі фарбамі Холі, прывезеных адмыслова з Індыі.\nСёлета на «Freaky Summer Party’14» музыкі выступалі на 3-ох музычных сцэнах, а для гасцей арганізатары адкрылі 12 пунктаў з забавамі, адукацыйную і дзіцячую пляцоўкі, а таксама маркет аксесуараў, бары і іншае. У некаторых кавярнях фестывалю пачастункі ненавязліва прапаноўвалі на беларускай мове.\nАрт-пікнік наведваюць пераважна прадстаўнікі моладзевай субкультуры хістараў, якія клапоцяцца пра свой вонкавы выгляд ды цікавяцца элітарнай культурай і мастацтвам. Сёлета на арт-пікніку яны мелі магчымасць абсыпаць адно аднаго 30-цю кілаграмамі рознакаляровых фарбаў Холі, якія традыцыйна выкарыстоўваюць у Індыі падчас фестывалю барваў.\nХоць удзельнікі «Freaky Summer Party» мінулых гадоў наракалі на суседства міліцыянтаў, патрабуючы вольнасці ад нагляду, сёлета праваахоўнікаў таксама было багата на імпрэзе.


27 сакавік 2014, 14:21\nБанкіры засьцерагаюць фінансавыя ўлады ад далейшага стрымліваньня курсу беларускага рубля на фоне дэвальвацыі нацыянальных валют суседніх дзяржаў. Чым пагражае штучная грашовая «стабільнасьць» у асобна ўзятай краіне — высьвятляў Ігар Карней.\nСтаршыня праўленьня «Белгазпрамбанку» Віктар Бабарыка лічыць: макраэканамічная палітыка ў Беларусі па-ранейшаму мае кароткатэрміновы і непасьлядоўны характар. Паводле ягоных словаў, збалянсаванай і доўгатэрміновай стратэгіі няма, а бясконцае сілкаваньне сацыяльнай сфэры і стратных галін эканомікі ўрэшце можа дорага каштаваць усяму грамадзтву:\n«Украіна, Казахстан, Расея зрабілі крокі, каб зьменшыць кошт сваіх валют. Мы і ўсе эканамісты разумеем, што працягу жорсткай падтрымкі курсу ў Беларусі быць ня можа. Зразумела, што як толькі пачынаюцца рухі нават на плаўнае зьніжэньне беларускага рубля, адбываецца павелічэньне попыту на замежную валюту. Але пры нарастаньні такой вось нестабільнасьці спроба захаваць выключна сацыяльную арыентаванасьць, а менавіта — павелічэньне бюджэтных тратаў на падтрымку сацыяльна неабароненых у неапраўдана высокіх памерах, павелічэньне падтрымкі неэфэктыўных сэктараў эканомікі — вось калі ўсё гэта будзе адбывацца і далей, то будуць вельмі і вельмі сур’ёзныя мінусы».\nТакую пазыцыю падзяляе і супрацькрызісны кансультант Мечыслаў Бурак. На яго перакананьне, пасьля падзеяў 2011 году ўлады баяцца нават мінімальнага ваганьня курсу, бо гэта адразу выкліча паніку ў насельніцтва. Аднак быць закладнікам электаральных настрояў — значыць, расьпісацца ў няздольнасьці кантраляваць аб’ектыўныя працэсы:\nВы ўявіце: даляр як бы стаіць (умоўна, канечне, стаіць), а банкаўскія стаўкі трымаюцца па 40–50%. Дзе яшчэ ёсьць такое?\n«Маё меркаваньне такое: усё рухаецца ў адзін і той жа бок, ніякая праца над памылкамі ня зроблена. Нічога ж сутнасна не зьмянілася! Крызіс нейкімі хітрыкамі перажылі, а цяпер зноў тое ж самае паўтараецца, рушым той жа самай небясьпечнай дарогай, разумееце? Грошы ўкідваюцца зусім не туды, куды трэба. Вы ўявіце: даляр як бы стаіць (умоўна, канечне, стаіць), а банкаўскія стаўкі трымаюцца па 40–50%. Дзе яшчэ ёсьць такое? То бок замкнулі грошы, каб яны нібыта нікуды ня вылезьлі, але ж заўтра яны ўсё роўна вырвуцца, іх трэба будзе прыняць, забясьпечыць, запусьціць у эканоміку. Але ж нічога нідзе ня робіцца!»\nНекаторыя экспэрты прадказваюць беларускаму рублю істотнае абясцэньваньне — нават з улікам таго, што аналягічныя крокі ўжо зробленыя ў Расеі, Украіне ды іншых дзяржавах, зь якімі шчыльна завязаная беларуская эканоміка. Аднак, як мяркуе фінансавы аналітык Аляксандар Муха, у Нацыянальнага банку дастаткова магчымасьцяў і рэсурсаў, каб усё ж не дапусьціць аднамомантнага абвалу:\n«Усё гэтыя лічбы ў 12–13 тысяч рублёў за 1 даляр аб’ектыўна выглядаюць завышанымі. Хутчэй, больш праўдападобны сцэнар — плаўная дэвальвацыя рубля, што мы цяпер і назіраем. Таму што ў цэлым наяўнасьць і рэалізацыя ўзважанай, дзесьці нават жорсткай манэтарнай і фіскальнай палітыкі нашых фінансавых уладаў — таксама адзін з дадатковых фактараў, гарантыя стабільнасьці на ўнутраным валютным рынку Беларусі. Адпаведна, пад стабільнасьцю я таксама разумею перадусім плаўны і прадказальны рух абменнага курсу і адсутнасьць нейкіх рэзкіх, аднамомантных ваганьняў. То бок так званай прыступкавай дэвальвацыі нацыянальнай валюты».\nА вось кандыдат эканамічных навук Віктар Цярэшчанка канстатуе, што наўрад ці нейкія крокі з боку дзяржавы змогуць аднавіць давер да нацыянальнай валюты — цягам двух дзясяткаў гадоў улады толькі і рабілі, што расьпісваліся ў няздольнасьці праводзіць граматную і прадказальную фінансавую палітыку. Адсюль і павальная далярызацыя ўсіх сфэраў жыцьця, стаўленьне да рубля як да «нікчэмнай паперкі»:\nА можа, наўмысныя дзеяньні: разваліць прамысловасьць, сфэру матэрыяльнай вытворчасьці — і здаць гэта задарма…\n«Мы ўжо дзесяцігодзьдзі ідзём на дзень нараджэньня ці вясельле і не кладзём у канвэрт беларускія рублі. Вельмі даўно, праўда? Вось як забіта ў галаву, вось яна, самасьвядомасьць. Запытайце, хто калі ў канвэрт беларускі рубель клаў? Напэўна, адзін з тысячы. А гэта пра што сьведчыць? Пра давер! Мы можам дзесьці пагаджацца, дзесьці абурацца. Лейтэнант КДБ крычыць пра падрыў фінансавай сыстэмы, але таксама ідзе на дзень нараджэньня да дачкі і дорыць даляры ці эўра. Кім бы чалавек ні быў, але ён грамадзянін сваёй краіны. Я шмат гадоў зьвяртаюся да ўсіх, асабліва да чыноўнікаў: хлопцы, вы седзіце часова на гэтай пасадзе. Калі дрэнна вучыліся ва ўнівэрсытэтах, падумайце, прыслухайцеся да Віктара, Івана, Пятра, няважна, але не супраціўляйцеся, запрасіце хоць на размову. Нічога, цішыня, самі з вусамі. А можа, наўмысныя дзеяньні: разваліць прамысловасьць, сфэру матэрыяльнай вытворчасьці — і здаць гэта задарма праз крэдыты ці наўпрост зьнешнім інвэстарам так званым. І мы, уся краіна, станем рабамі».\nАд пачатку году расейскі рубель патаньнеў у адносінах да даляра на 11%, казахстанскі тэнге — на 20%, украінская грыўня — на 24,5%. Беларускі рубель на гэтым фоне выглядае трывала — 3,5%. Аднак нядаўні досьвед дэманструе, што паказная моц нацыянальнай валюты можа імгненна абярнуцца ў пыл.


Wikimania Scholarship Deadline Tomorrow[правіць зыходнік]\nДзякую вам! <3 AKoval (WMF) (размовы) 23:15, 14 лютага 2015 (MSK)[адказаць]\nHelp decide the future of Wikimania[правіць зыходнік]\nI JethroBT (WMF) (talk), from Community Resources 00:32, 14 студзеня 2016 (MSK)[адказаць]\nTowards a New Wikimania results[правіць зыходнік]\nLast December, I invited you to share your views on the value of Wikimedia conferences and the planning process of Wikimania. We have completed analysis of these results and have prepared this report summarizing your feedback and important changes for Wikimania starting in 2018 as an experiment. Feedback and comments are welcome at the discussion page. Thank you so much for your participation. I JethroBT (WMF), Community Resources, 01:47, 9 лютага 2016 (MSK)[адказаць]\nЗаўвагі да "выхаванцаў"[правіць зыходнік]\nКалі ласка, давядзіце гэтыя заўвагі да іх ведама. І няхай яны дапрацуюць зробленае (самі ці з Вашай дапамогай) да нармальнага стану. Бо іначай прыйдзецца скасоўваць іх праўкі і выдаляць іх артыкулы. З павагай. --Дзяніс Тутэйшы (размовы) 18:08, 17 лістапада 2016 (+03)[адказаць]\nКалі ласка, навучыце іх, як трэба. --Дзяніс Тутэйшы (размовы) 18:37, 17 лістапада 2016 (+03)[адказаць]\nМагчыма, вам будзе цікава далучацца да Вікіпедыйных майстаркласаў. Наведаць адзін з такіх і паказаць прыклад, як лепш даводзіць інфармацыю да слухачоў.--Svetit (размовы) 20:01, 17 лістапада 2016 (+03)[адказаць]\nНа жаль, у мяне мала свабоднага часу. Ды і праўду кажучы, я слаба ўяўляю сабе як весці майстарклас. Але калі ёсць якія канкрэтныя пытанні (па шаблонах, напрыклад, ці па афармленні), можна запытаць у мяне на старонцы размоў, чым змагу памагу. --Дзяніс Тутэйшы (размовы) 17:06, 18 лістапада 2016 (+03)[адказаць]\nПрывітанне, Svetit. Найперш, дзякуй за Вашу працу па прыцягненню новых людзей у Вікіпедыю. Цяпер сутнасць майго пытання. Сям-там у Вашых службовых паведамленнях Вашым выхаванцам трапляюцца невялікія моўныя хібы. Паколькі хочацца, каб людзі засвойвалі беларускую мову ў як мага лепшым варыянце, я хацеў бы папрасіць Вашага дазволу выпраўляць моўныя хібы ў Вашых паведамленнях новым удзельнікам. Магу паправіць адразу ў загатоўцы, якой Вы карыстаецеся для капіравання. Вы не будзеце супраць? --Дзяніс Тутэйшы (размовы) 13:35, 31 кастрычніка 2017 (MSK)[адказаць]\nІ яшчэ, калі можна, выпраўце, калі ласка, "лабараторныя працы" на "лабараторныя работы". Бо "працы" (у мн. ліку) - гэта тое самае, што і "труды" (у сэнсе публікацыі, навуковыя творы) па-руску. --Дзяніс Тутэйшы (размовы) 13:35, 31 кастрычніка 2017 (MSK)[адказаць]\nДзякуй вялікі за дапамогу :) --Svetit (размовы) 13:43, 31 кастрычніка 2017 (MSK)[адказаць]\nЗроблена. Дзе-нідзе трошкі перафармуляваў. Рад дапамагчы. --Дзяніс Тутэйшы (размовы) 18:14, 31 кастрычніка 2017 (MSK)[адказаць]\nАрганізацыйная просьба/прапанова[правіць зыходнік]\nДарэчы, Вам з такім спіскам, магчыма, будзе прасцей правяраць і ацэньваць работу студэнтаў. І зрабіць яго можна хутка: хай кожны студэнт дадасць туды свае артыкулы (створаныя ці дапоўненыя) і пазначыць сваё імя ўдзельніка. --Дзяніс Тутэйшы (размовы) 01:14, 20 снежня 2017 (MSK)[адказаць]\nP.S. Дзякуй Вам і Вашым студэнтам. У цэлым, якасць іх артыкулаў паціху пачала паляпшацца :) --Дзяніс Тутэйшы (размовы) 01:14, 20 снежня 2017 (MSK)[адказаць]\nДзякуй вам за ідэі. Пакуль не хапае часу дадаць студэнтаў у outreach вікі-модуль. Ен сам збірае артыкулы, якія яны правяць. (Гэта модуль для вікі-адукацыі. Ен спецыяльна створаны, каб адсочваць працу (але у прошлым годзе ен не вельмі дапамагаў, з большага яго карыстала, каб прасачыць агульны прагрэс напрыканцы семестра)) Таму , мяркую, не трэба ствараць асобую старонку уручную. Паспрабую у бліжэйшыя час дадаць студэнтаў у модуль, і на старонцы адмысловых Лабараторных работ дадам на яго спасылку:)--Svetit (размовы) 19:15, 20 снежня 2017 (MSK)[адказаць]\nДобры дзень, прапаную Вам атрымаць паўнамоцтвы даглядчыка. Калі Вы не супраць, адкажыце, калі ласка (наўпрост на гэтай старонцы размоў). --JerzyKundrat (размовы) 16:48, 16 красавіка 2020 (+03)[адказаць]\nJerzyKundrat вітаю! Дзякуй за адказную прапанову! Давайце паспрабую. Я вось як раз думала пра артыкулы пра фізіку, у якіх вісяць недагледжаныя праўкі :) --Svetit (размовы) 17:03, 16 красавіка 2020 (+03)[адказаць]\nЗроблена, плёну і здабыткаў! --JerzyKundrat (размовы) 18:05, 16 красавіка 2020 (+03)[адказаць]\nУдзельнік:W дзякуй! Гляну у сваіх запасах фота, можа там ёсць штосці пра прыроду Беларусі:)--Svetit (размовы) 19:27, 30 мая 2020 (+03)[адказаць]\nЗапрашаю прыняць удзел у галасаванні Вікіпедыя:Абмеркаванне правіл/Найменне артыкулаў з імем па бацьку.--Artsiom91 (размовы) 23:51, 26 лютага 2021 (+03)[адказаць]\nВітаю. Калі ласка, прыміце ўдзел у прызначэнні схавальнікаў гісторыі старонак, звярніце ўвагу, там два запыты. Дзякуй. --Максім Л. (размовы) 22:13, 3 красавіка 2022 (+03)[адказаць]


Галоўная ➠ Будаўніцтва ➠ Падмурак у зімовы час\nДы і бетонныя палі забіваць у мерзлую зіму не проста. Пры выбары шрубавых паль ў якасці апоры будаўніцтва неабавязкова замарожваць. Ўзводзіць tepluha.ru усё ж магчыма. Шрубавыя палі вельмі зручныя. Пры складаным рэльефней мясцовасці, пры няроўнасцях глебы, пры які замёр грунце, а таксама, калі аб'ект узводзіцца на вадзе.\nПаколькі на працэс мантажу пагодныя ўмовы зусім не ўплываюць, то можна праводзіць працы з падмуркам цэлы год, калі ён палева-шрубавага тыпу. Для таго каб зразумець, што дазваляе ў любых умовах і на любых грунтах выбудоўваць палева-шрубавыя падмуркі, трэба разгледзець яго мантаж. Да лішнім дзеянняў не змушае мантаж падмурка палева-шрубавага тыпу. Калі ёсць неабходнасць, то з ўчастка пабудовы прыбіраюць снег, які выпаў. Затым палі закручваюць на глыбіню прамярзання грунта.\nЯк правіла, такое адлегласць складае 1,5 метра. Пасля гэтага іх па ўзроўні падразаюць, затым паражніны запаўняюць бетонным растворам, і ўжо потым апранаюць оголовков. Такім чынам, падмурак гатовы і можна працягваць будаўніцтва. Палі забяспечваюць аднастайную апорную здольнасць падмурка, паколькі нагрузка будынка пераносіцца да шчыльных слаёў ад слабых слаёў грунту.\nВінтавая паля, аднойчы стаўшы на месца, асядаць не будзе, нават калі будзе адбывацца прамярзанне або падтапленне. Ва ўмовах вечнай мерзлаты таксама можна выкарыстоўваць падмуркі на палях гэтага тыпу. Гэтаму спрыяюць прастата ўстаноўкі, высокія эксплуатацыйныя характарыстыкі і новыя параметры. Да таго, як сталі выкарыстоўвацца ў зімовы час палева-шрубавыя падмуркі, выкарыстоўваліся буронабивные палі. Але па параўнанні з шрубавымі, яны больш працавыдаткі. Па падліках экспертаў больш за стагоддзя можа праслужыць палева-вінтавой падмурак.


Акцыя салідарнасці з палітвязнямі ў Беластоку | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАкцыя салідарнасці з палітвязнямі ў Беластоку\nАкцыя салідарнасці з палітвязнямі ў Беластоку (абноўлена)\nБеларуская дыяспара а 18-й у самым цэнтры Беластока зладзіла акцыю салідарнасці з усімі палітвязнямі, якія правядуць Каляды і Новы год у турмах Беларусі.\nВядома, што ў турмах па стане на 30 снежня, што кантралююцца рэжымам Лукашэнкі, знаходзяцца каля тысячы палітвязняў, а дакладна 967 чалавек. І гэтая колькасць, імаверна, будзе павялічвацца. Грамадскія актывісты, музычныя дзеячы, бізнесмены, актывісты штабоў кандыдатаў у прэзідэнты, удзельнікі акцыяў пратэсту знаходзяцца ў месцах несвабоды і сустрэнуць Новы Год удалечыні ад сваіх родных і блізкіх. А ўсё з-за таго, што яны не пабаяліся скарыстацца сваімі правамі – правам на ўдзел у мірных сходах, назіраннях за выбарамі, на выказванне свайго меркавання і на ўдзел у культурна-палітычным жыцці краіны. Агулам сабралася каля 50 чалавек. Ставіцца экран, рыхтуецца сюрпрыз для мітынгоўцаў.\nСлова ўзяў арганізатар акцыі Ян Абадоўскі, які кажа пра асаблівую важнасць такой сустрэчы для інтэрнацыянальнай падтрымкі палітзняволеных у Беларусі. „Гэты год паказаў, што рэжым Беларусі гатовы нават да гібрыдная вайны, да фэйкавых крымінальных справаў супраць сваіх апанентаў. Заклікаем Еўропу адказваць на падобныя ўчынкі”.\nСлова бяруць актывісты, якія асабіста ведаюць Паўла Севярынца.\nРодныя Паўла Севярынца ведаюць і прыемна здзіўлены, што ў Беластоку памятаюць Паўла. Фота з сённяшняга мітынгу будуць перададзеныя сям’і Севярынцаў.\nУдзельнікі мітынгу ўспомнілі, што аўтарам лозунгу „Верым. Можам. Пераможам!” акурат з’яўляецца Павел Севярынец.\nУспомнілі яшчэ і Ніну Багінскую, якая такая свой дзень народзінаў сёння, 30 снежня.\nУ гонар яе, а таксама ў падтрымку польскіх актывістаў, зняволеных у Беларусі, гучыць асаблівая песня „Гэта мы!”\nВідэа пад песню было знята ў Беластоку дыяспарай у падтрымку агульнага руху за свабоду.\nГучыць зварот маці Севярынца, якая дзякуе беларусам Беластока за падтрымку сына і агулам беларусаў. Транслюецца відэазварот жонкі Вольгі Севярынец. Яна цытуе словы Паўла пра важнасць служэння людзям, Богу і рабленне справы на карысць Беларусі.\nУсе прысутныя спяваюць песню „Быкі” гурта „Ляпіс Трубяцкі” і глядзяць фота з пратэстаў у Беларусі.\nЗ задавальненнем мітынгоўцы заспявалі песню Віктара Цоя „Перамен” на беларускай мове. Усе атрымалі раздрукаваныя словы песні. Ля „свабоднага мікрафона” ўспомнілі ўвесь той шлях, які прайшлі беларусы з 90-х гг. і апынуліся ў сённяшняй сітуацыі.\nГучыць заклік падтрымліваць палітвязняў дзеяннямі і адвечны пароль беларусаў „Жыве Беларусь!”\nГлабальны пікет салідарнасці з Беларуссю


20 студзень 2011, 02:19\n19 студзеня акцыя салідарнасці зь беларускімі палітзьняволенымі прайшла ў францускім горадзе Бардо.\nПаводле беларускай студэнткі ў Францыі Аліны Таранік, а 17-й гадзіне каля 15 чалавек – у асноўным студэнты – сабраліся на галоўнай плошчы ў Бардо. У акцыі ўдзельнічалі беларускія, францускія, баўгарскія і румынскія студэнты. Прысутнічаў таксама актывіст арганізацыі “Amnesty International”.\nНагадаем, 11 студзеня “Amnesty International” прызнала 16 зьняволеных палітыкаў і журналістаў вязьнямі сумленьня.\nЛюдзі трымалі ў руках бел-чырвона-белы сьцяг з надпісам “Салідарныя зь Беларусьсю”, а таксама партрэты тых, хто ўжо месяц знаходзіцца ў СІЗА КДБ. Гэтаксама былі запаленыя 32 сьвечкі ў гонар тых, каго вінавацяць па дзьвюх частках артыкулу аб масавых беспарадках.\nВарта зазначыць, што ў францускіх мэдыях тэме беларускіх выбараў прысьвячалася мала ўвагі. Большасьць французаў ня чула пра рэпрэсіі, што разгарнуліся ў Беларусі. Таму людзі, якія маглі назіраць акцыю салідарнасьці на працягу 30 хвілінаў, спыняліся, цікавіліся і ахвотна бралі інфармацыйныя ўлёткі, што раздаваліся падчас акцыі.


Бабуліны сродкі для выдалення непрыемных пахаў - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Бабуліны сродкі для выдалення непрыемных пахаў\nАтмасфера ў доме - гэта не толькі чысціня і ўтульнасць, але і пахі. Вядома, у наш час выпускаецца мноства аэразоляў, якія могуць замаскіраваць пахі, а ёсць сродкі якія як бы нейтралізуюць і паглынаюць «амбре». Аднак аэразольныя часціцы не так ужо і бясшкодныя і надоўга застаюцца ў паветры. На дапамогу ў барацьбе з непрыемнымі «водарамі» прыйдуць бабуліны сродкі. Хутка ліквідаваць непрыемны пах з каналізацыі дапаможа кальцыніраваная сода. Дастаткова насыпаць адну ці дзве сталовыя лыжкі ў зліў ракавіны, а затым прамыць праточнай гарачай вадой.\nЧаста непрыемныя пахі з'яўляюцца ў халадзільніку. Каб яны не з'явіліся, заварочваюць прадукты ў харчовую плёнку або захоўваеце іх у кантэйнерах з вечкамі. А пазбавіцца ад паху можна пры дапамозе мыцця сценак халоднай вадой з воцатам. Таксама добра ўбіраюць у сябе пахі лустачкі чорнага хлеба, сода і толченый актываваны вугаль. Пакладзеце адно з гэтых сродкаў на сподак і пастаўце ў чысты халадзільнік і непрыемны пах не з'явіцца. Яшчэ нашы бабулі рабілі так: разрэзалі напалову лімон, вымалі з яго мякаць, а ў атрыманыя кубкі насыпалі соду або соль і ставілі іх у халадзільнік. Улічыце, што праз тыдзень гэтыя прыродныя абсорбенты трэба замяняць новымі.\nКрасоўкі можна продезодорировать пры дапамозе актываванага вугалю. Растолчите некалькі таблетак, насыпце іх у шкарпэтку і пакладзеце ў красоўкі. Таксама пазбавіцца ад непрыемнага паху дапаможа перакіс вадароду (дзве таблеткі развесці ў адной шклянцы вады) або слабы раствор марганцоўкі.\nАд затхлага паху ў тэрмасе або чайніку, якім не карысталіся некаторы час можна пазбавіцца, прамыўшы яго цёплай вадой з харчовай содай. Затым яго трэба высушыць і пакласці ўнутр кавалачак цукру. Ад гною не застанецца і следу.\nКаб затхлы пах не паказаўся ў посудамыйнай машыне, не запасіцца ў ёй брудную посуд. Але калі гэта ўсё ж адбылося, то вам дапаможа паласканне вадой з воцатам або цытрынавым сокам.\nІ, нарэшце, ад паху тытуню дапаможа буйная соль. Пасыпце ёю паласы і дываны, пачысціце вільготнай шчоткай і пропылесосьте. А пледы і падушкі вынесіце на балкон выветрыць і працярыце анучкай, змочанай у слабым растворы нашатыру.\nПапярэдні Тэкст Выбіраем прадукты на свята\nНаступная Артыкул Сырнае печыва: простыя пакрокавыя рэцэпты хатняй выпечкі з фота


Канвертаваць Nxts (NXT) і Augurs (REP) : Калькулятар абменнага курсу\nNxt (NXT) і Augur (REP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Nxt і Augur пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Nxt. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Augur валюты па змаўчанні. Націсніце на Augurs або Nxts канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Nxt гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Augur гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал NXT можа быць запісаная NXT. Сімвал REP можа быць запісаная REP. Абменнага курсу the Nxt Апошняе абнаўленне 17 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Augur Апошняе абнаўленне 17 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. NXT каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. REP каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Канвертаваць BetaCoins (BET) і Унцый паладыю (XPD) : Калькулятар абменнага курсу\nBetaCoin (BET) і Унцый паладыю (XPD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта BetaCoin і Унцый паладыю пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 15 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад BetaCoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Унцый паладыю валюты па змаўчанні. Націсніце на Унцый паладыю або BetaCoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe BetaCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BET можа быць запісаная BET. Сімвал XPD можа быць запісаная Pd Oz. Абменнага курсу the BetaCoin Апошняе абнаўленне 15 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Унцый паладыю Апошняе абнаўленне 8 верасень 2019 ад Kitco. BET каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. XPD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Да 75-годдзя Вялікай Перамогі: Аляксандр Аляксандравіч Валуевіч – Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей\nДа 75-годдзя Вялікай Перамогі: Аляксандр Аляксандравіч Валуевіч\nАвтор: Webmaster · 29 апреля, 2020\nСціплыя героі мірных дзён\nУ музей гімназіі № 1 г. Дзятлава, дзе я працавала, трапіў ліст, напісаны выпускніком СШ № 1 г.Дзятлава 1955 года Чарнецкім Міхаілам Валянцінавічам. Ён пачынаецца так: «Жыхары раёна абавязаны ведаць сваіх герояў! Адзін з іх – Валуевіч Аляксандр Аляксандравіч”.\nРазмова ў гэтым лісце ідзе пра цікавы выпадак з жыцця настаўніка, а многія вучні СШ № 1, калі вучыліся ў школе, пра гэта нічога не ведалі. Як мала мы ведаем пра людзей, якія жывуць, працуюць побач з намі!\nАляксандр Аляксандравіч Валуевіч нарадзіўся ў 1926 годзе ў в. Ходасы Навагрудскага раёна ў сялянскай сям’і. Да прыходу савецкай улады юны Аляксандр паспеў скончыць 7 класаў польской школы. Прадстаўнікі новай улады сабралі бацькоў вучняў на сход і аб’явілі: «Таварышы! Мы вас вызвалілі ад здзекаў палякаў, вас прымушалі вучыць чужую мову. Зараз вашы дзеці будуць вучыцца на рускай мове». Бацькі выказалі незадаволенасць, таму што лічылі сваёй роднай мовай беларускую. Так 6-7- класнікі пайшлі вучыцца ў 5 клас беларускамоўнай школы ў в. Дзяляцічы, дзе рускую мову выкладалі як прадмет.\nВайну Аляксандр сустрэў 15-гадовым юнаком. Цяжка ўспамінаць гэтыя страшныя гады: прыход немцаў у вёску, бамбёжкі з самалётаў, жах людзей. Вось адзін з эпізодаў, што на ўсё жыццё адбіўся ў памяці. У час адступлення нашых войскаў група з трох салдат і афіцэра спрабавала выратаваць боепрыпасы, якія трэба было вывезці на машыне, але бензіну ў баку машыны не засталося. Немцы былі ўжо блізка, таму выкарысталі апошні шанс –мясцовыя падказалі, што ў вёсцы Вераскава можна знайсці спірт, які хутка і прынеслі. Але машына ўсё роўна не завялася, і яе давялося спіхнуць у раку разам з боепрыпасамі. У пачатку вайны было шмат акружэнцаў, якія хаваліся ў некаторых дамах вёскі. Немцы, калі занялі вёску, спыталі: «Ці ёсць у вёсцы рускія салдаты?» Усе жыхары сказалі, што іх няма, але адзін салдат сам выйшаў з хаты, немцы яго арыштавалі, але жыхароў вёскі за падман не пакаралі. У час вайны на тэрыторыі, дзе праходзілі баі, можна было знайсці шмат зброі. Аляксандр з бацькам таксама знайшлі ў лесе чатыры гранаты і вінтоўку, якія схавалі ў гумне. Захоўваць зброю забаранялася, але, на шчасце, немцы, якія наладжвалі аблавы, нічога не знайшлі.\nУ 1944 годзе немцы набіралі групу моладзі для работы ў Германіі. Пять хлопцаў з вёскі вырашылі ісці ў партызаны. Вось тут і спатрэбілася вінтоўка з гранатамі, якія Аляксандр з бацькам хавалі ў гумне. Так васямнаццацігадовы Аляксандр апынуўся ў атрадзе Жданава партызанскай брыгады імя Дзяржынскага, штаб атрада знаходзіўся за чатыры кіламетры ад вёскі. Побач былі вёскі Чарэшля, Багрова, Зенявічы. Усяго ў партызанскай брыгадзе налічвалася каля 1200 чалавек. Яны былі вялікай сілай, што супраціўлялася нямецка-фашысцкім акупантам. З-за лініі фронту прыляцеў самалёт, які прывёз зброю, боепрыпасы для ўсёй партызанскай брыгады. За сямнаццаць кіламетраў ад Стоўбцаў быў хутар, дзе зрабілі пасадачную паласу для самалёта, якую партызаны пільна ахоўвалі. На працягу 23 дзён ахоўваў гэту паласу і Аляксандр.\nНягледзячы на тое, што ў брыгадзе былі свае каровы, харчавацца даводзілася за кошт жыхароў навакольных вёсак. На базе партызанскіх форміраванняў вялася выпечка хлеба, рамантавалася зброя. За Нёманам был шпіталь для лячэння параненых.\nВ складзе атрада былі людзі розных нацыянальнасцей, у тым ліку і 8 яўрэяў. Непадалёк ад размяшчэння партызан знаходзіўся і яўрэйскі сямейны лагер. Гэта былі выхадцы з горада Навагрудка.\nНягледзячы на тое, што ішоў ужо 1944 год, у партызан было шмат работы: хадзілі ў засады, наладжвалі аблавы на немцаў, узрывалі цягнікі. За непрацяглы перыяд вывелі са строю 2-3 км чыгуначнага палатна каля станцыі Гаўя.\nСіламі партызанскіх фарміраванняў на некаторы час немцы былі выбіты з Любчы, затым атрадам давялося пакінуць пасёлак, таму што ўтрымаць яго без падтрымкі арміі было цяжка.\nУ час правядзення аперацыі «Баграціён» партызаны праводзілі акцыі па адлову акружаных фашыстаў, якім удалося выйсці з «Мінскага катла». Праз беларускія лясы ворагі хацелі трапіць на сваю тэрыторыю. Аднойчы, знаходзячыся ў засадзе, Аляксандр і яго таварышы затрымалі савецкіх разведчыкаў, якія расказалі ім пра перамогі ў ходзе наступальнай аперацыі. Гэтыя весткі вельмі падбадзёрылі партызан, якія рабілі ўсё магчымае, каб наблізіць перамогу.\nПасля прыходу нашых войск з партызан сфарміравалі знішчальны атрад, які павінен быў адлоўліваць у лясах акружаных немцаў, паліцаяў, забіраць у мясцовага насельніцтва зброю. Члены атрада канваіравалі арыштаваных немцаў, якіх затым па этапу адпраўлялі ў г. Мінск, у г. п. Мір. Аляксандр з таварышамі таксама канваіраваў каля 500 немцаў да Мірскага замка, дзе іх прымалі наступныя канваіры. Шлях быў вельмі цяжкім, таму што даводзілася ісці пеша.\nПасля вяртання ў Любчу ў канцы жніўня 1944 года Аляксандра і многіх яго таварышаў забралі ў армію на тэрміновую службу. У Стоўбцах маладых воінаў чакаў эшалон. Самых маладых – 1926 года нараджэння – адправілі ў запасны атрад, астатніх – у рэгулярную армію. Аляксандр трапіў у горад Шуя Іванаўскай вобласці, дзе дэмабілізаваныя франтавікі вучылі маладых салдат. Пасля двух месяцаў навучання іх адпраўлялі на фронт. Аляксандра, як аднаго з самых здольных юнакоў, пакінулі інструктарам. Цяпер ён ужо сам вучыў навабранцаў. Потым хлопец даведаўся, што многія яго таварышы трапілі ў Нарвегію, дзе і загінулі.\nТут, у расійскім горадзе Шуя, і сустрэў перамогу, але дэмабілізаваўся толькі ў пачатку 1946 года. Папрацаваўшы інструктарам, зразумеў, што выкладанне – яго прызванне. Вярнуўшыся дадому, вырашыў, што павінен пайсці вучыцца на настаўніцкія курсы ў Навагрудскае педвучылішча. На шчасце, бацька Аляксандра вярнуўся з фронта і мог самастойна займацца гаспадаркай.\nУ вучылішчы Аляксандр не толькі старанна вучыўся, але і быў актывістам грамадскіх спраў – старшынстваваў на сходах, арганізоўваў правядзенне вечароў, у тым ліку і выпускнога вечара. Дзякуючы гэтаму атрымаў магчымасць самастойнага выбару месца работы, але па закону трэба было адпрацаваць два гады. Далей яго чакала цікавая праца, вучоба ў Баранавіцкім педагагічным інстытуце. Для атрымання вышэйшай адукацыі ён паступіў на завочнае аддзяленне ў Мінскі педінстытут, затым перавёўся ў Гродзенскі.\nПалітыка дзяржавы тады была такой, што да людзей, якія жылі пад польскай уладай да 1939 года – «заходнікаў» – ставіліся падазрона. Маладых спецыялістаў накіроўвалі на ўсход – у Магілёўскую і Гомельскую вобласці, але Аляксандр вырашыў паспрабаваць шчасце на радзіме. Прыехаў у Наваельню, знайшоў аддзел адукацыі, звярнуўся да загадчыка з просьбай забяспечыць работай. Маладога спецыяліста сустрэлі з радасцю, таму што не было каму працаваць не толькі з дзецьмі, але і ў вячэрняй школе.\nПра тое, што пасля вайны да настаўнікаў адносіліся з вялікай павагай, гаворыць і такі факт. Малады хлопец выйшаў з аддзела адукацыі з новым прызначэннем, але ісці яму не было куды. Ён у роздуме прысеў на свой дарожны чамадан. Школьніцы, убачыўшы маладога настаўніка, якому не было куды пайсці, адразу прапанавалі пажыць у іх, пакуль ён не знойдзе пастаянную кватэру. Так у Наваельні з’явіўся новы настаўнік беларускай мовы і літаратуры.\nАле не толькі выкладанне беларускай мовы і літаратуры цікавіла маладога настаўніка. Ён наведваў гурткі мастацкай самадзейнасці, што працавалі ў РДК, захапіўся працай чырванадрэўшчыка – рабіў мэблю, шкатулкі і іншыя рэчы з дрэва. Гэтай справай ён захапляўся яшчэ ў дзяцінстве – сам зрабіў балалайку. У яго доме, пакуль жыў, было шмат прадметаў, мэблі, зробленых уласнымі рукамі. Адзін з любімых заняткаў Аляксандра Аляксандравіча – рыбная лоўля і паляванне, а таксама фатаграфаванне. А яшчэ ён любіў спяваць, быў доўгі час удзельнікам хору, дзе і пазнаёміўся са сваёй жонкай – Ганнай Міхайлаўнай.\nХутка маладую сям’ю ўжо радавалі дзве цудоўныя дачушкі, якія, як і іх бацькі, захапляліся музыкай – вучыліся іграць на фартэпіяна, былі цудоўнымі вучаніцамі. Алена – доктар біялагічных навук, доўгі час была загадчыцай навуковай лабараторыі Інстытута батанікі АН РБ, Вольга працавала настаўніцай матэматыкі ў г. Гомелі.\nСорак пяць гадоў прысвяціў школе Аляксандр Аляксандровіч, восем з іх – прапрацаваў ужо на пенсіі. Са шчырасцю і цеплынёй успамінаў ён сваіх калег па рабоце – настаўнікаў СШ№1, якія маглі дапамагчы ў цяжкую хвіліну, у час падставіць сваё плячо. Яны таксама ўспамінаюць яго як чалавека з залатымі рукамі, які шчыраваў над афармленнем класных кабінетаў, стэндаў школьнага музея. Заўсёды акуратна апрануты, спакойны, ураўнаважаны настаўнік, які не дазваляў непаважлівых адносін з боку вучняў ні да сябе, ні да іншых людзей, умеў знайсці падыход да “цяжкіх” вучняў, карыстаўся ў іх аўтарытэтам.\nЗ успамінаў Чарнецкага М. В., выпускніка СШ № 1 1955 года:\n«Калі я вучыўся ў 5-ым класе (1949 г.), Аляксандр Аляксандравіч даведаўся, што група хлопчыкаў курыць у закінутым доме. Ён папярэдзіў нас, што будзе ставіць пытанне аб выключэнні курыльшчыкаў са школы. Гэта было для мяне страшным пакараннем. Я нічога не сказаў бацькам і з нецярплівасцю чакаў, калі мяне з бацькамі выклікаюць у школу. Прайшло нямала часу, пакуль хлопцы даведаліся, што настаўнік нікому нічога не сказаў, аднак гэты выпадак стаў для нас сапраўдным урокам. Па сённяшні дзень я ніводнага разу не ўзяў у рукі цыгарэту».\nМенавіта Чарнецкі Міхаіл Валянцінавіч і расказаў нам пра подзвіг, які здзейсніў Аляксандр Аляксандровіч у 1949 годзе, калі быў яшчэ зусім маладым настаўнікам.\n«Жыхары раёна павінны ведаць сваіх герояў! – такімі словамі пачаў ён свой ліст. – Адным з іх з’яўляецца Валуевіч Аляксандр Аляксандравіч.\n“Калі я ўспамінаю свае школьныя гады, – піша ён далей, – у памяці ўсплывае мужны ўчынак нашага настаўніка Валуевіча Аляксандра Аляксандравіча. 1949 год, глыбокая восень, на палях і дарогах ужо ляжыць першы снег, рэкі пакрыты яшчэ нямоцным лёдам, тэмпература паветра каля 10 градусаў марозу.\nКаля парка, з правага боку, быў масток, перагароджаны плацінай. За мостам стаяў драўляны будынак, у якім вучыліся мы, пяцікласнікі, тры класы больш як па трыццаць чалавек. Калі па школе пранеслася “На рацэ топяцца дзеці!”, натоўп дзяцей ужо стаяў на беразе. Першага, каго я ўбачыў, быў Аляксандр Аляксандравіч. Ён скінуў з сябе верхняе адзенне, валёнкі і павольным крокам рухаўся да сярэдзіны ракі ў бок праталіны, у якой валтузіліся тры хлопчыкі. У дзяцей заканчваліся сілы, яны штораз з галавой аказваліся ў вадзе.\nРаптам лёд пад настаўнікам праволіўся і ён па грудзі апынуўся ў вадзе. Ламаючы перад сабой лёд, ён паволі пайшоў да праталіны, усё глыбей і глыбей апускаючыся ў ваду. Вось яго рукі дацягнуліся да першага хлопчыка, якога ён ірвануў з вады і выцягнуў на лёд бліжэй да берага. Затым ён рушыў за наступным. А трэцяга хлопчыка ледзьве паспеў выратаваць, бо той ужо ляжаў на дне. Сярод напоўпу знайшоўся адзін смелы хлопчык, які лёг на лёд і папоўз на дапамогу настаўніку, але яго дапамога ўжо не спатрэбілася. Замерзлы настаўнік не адважыўся ныраць у ледзяную ваду, але змог нагой прыўзняць хлопчыка над вадой, а потым выцягнуў яго за каўнер на паверхню.\nТым часам да возера пад’ехалі запрэжаныя сані. Людзі спынілі іх, паклалі дзяцей, накрылі хто чым змог і адвезлі ў бальніцу. На шчасце, усе дзеці выжылі. А настаўнік накіраваўся ў настаўніцкую пасушыцца і абагрэцца”.\nПры сустрэчы (было гэта у 2008 годзе) мы папрасілі самога Аляксандра Аляксандравіча пракаменціраваць гэту падзею. Аказалася, што настаўнік помніць прозвішчы выратаваных дзяцей – Козел, Цыгель і Хілевич. Ён падрабязна расказаў нам гэту гісторыю і пацвердзіў словы Чарнецкага М. В. На наша пытанне: «Чаму Вы кінуліся ў ледзяную ваду?» – адказаў, што не думаў пра небяспеку ў той момант, проста пабег ратаваць дзяцей, бо лічыць і сёння, што настаўнік першы павінен прыйсці на дапамогу.\nПра ўчынак настаўніка была нататка ў раённай газеце, а на вяселле ён атрымаў у падарунак кашулю.\nПрайшло семдзясят гадоў, але хіба могуць забыць гэту падзею тыя, каго настаўнік выратаваў, ці тыя, хто бачыў шчаслівае выратаванне.\nСярод выпускнікоў школы № 1 нямала педагогаў, якія працуюць у розных гарадах Беларусі. Многія з іх выбралі сваю прафесію дзякуючы таленту і самаадданасці такіх настаўнікаў, як А. А. Валуевіч. Роля настаўніка ў жыцці чалавека вельмі значная. Таленавітыя, неабыякавыя да чужога гора і несправядлівасці людзі выхоўваюць такіх жа таленавітых і неабыякавых вучняў.\nАвтор: Webmaster · Published 15 октября, 2016\nМерапрыемства “Чарнобыль: памяць і боль”\nАвтор: Webmaster · Published 23 апреля, 2016\nАвтор: Webmaster · Published 8 апреля, 2020\nСледующая публикация Да 75-годдзя Вялікай Перамогі: падпольшчыца Надзея Сніціч з Зачэпіч\nПредыдущая публикация 26 красавіка – дзень памяці пра чарнобыльскую трагедыю


Што за Тураўскі крыж, які загадаў аднавіць Лукашэнка? 24\nАляксандр Лукашэнка, наведваючы Палескі дзяржаўны радыяцыйна-экалагічны каледж у Хойніках, даў даручэнне Банку развіцця Сяргея Румаса аднавіць Тураўскі крыж.\n«Гэтыя чатыры іконкі ў вучонага, які знайшоў іх. Яны захаваліся. Мы гатовыя выкарыстоўваць іх на крыжы, які мы адновім ў бліжэйшы час», — падкрэсліў Лукашэнка.\nПятро Лысенка з рэканструкцыяй крыжа. Фота sb.by.\nУ 1962 годзе падчас раскопак на тураўскім дзядзінцы мной былі знойдзеныя свінцовыя іконкі XII стагоддзя, на адной з якіх быў Кірыла Тураўскі. Я выказаў меркаванне, што яны могуць быць ад епархіяльнага крыжа, які быў знішчаны і пераламаны ў развалінах. Маю тэорыю ніхто не абверг.\nПа словах Пятра Лысенкі, існуе яшчэ адзін крыж, які варта ўзнавіць у старажытным горадзе. Гэта — каменны крыж, які быў знойдзены пры раскопках на дзядзінцы ў Тураве ў 2004 годзе.\n«Гэта крыж XVI стагоддзя, шэсць метраў увышыню. Калі памятаеце, то быў такі намеснік міністра культуры Градзюшка, які пасля наведвання Турава ў 2005 годзе даў загад закапаць той крыж. Мясцовы ж старшыня райвыканкама паслухаўся, нават археолагаў не выклікалі. Мы нават не ведаем, якім чынам засыпалі той крыж.\nМагчыма, добра было б аднавіць абодва тураўскія крыжы», — падсумоўвае Пятро Фёдаравіч Лысенка.\nЛічу, што Тураў заслугоўвае таго каб у ім аднавілі ўсе гістарычныя помнікі, якія толькі магчыма.\n16.06.2017 / 16:48\nПраваслаўны атэіст нарэшце і да крыжоў дабраўся. Ну а цяпер з якога боку чакаць бяды?\nА почему ничего не было в НН насчет намесника, закапывающего Кресты?Исследуйте тему, пожалуйста!


Пинск | Новости Пинска и Пинского района. Полесская правда - З добрым настроем\nСреда, 2.03.2011. Рубрика: Главные события Просмотров: 1345\nМінулыя выхадныя былі для жыхароў Піншчыны надзвычай цікавымі і эмацыянальна насычанымі. Святочныя мерапрыемствы, прымеркаваныя да Масленіцы, прайшлі ў Лагішыне, Пінкавічах, Малоткавічах і Плешчыцах. На «Провадах зімы» ў Плешчыцах пабывалі і карэспандэнты «Палескай праўды».\nНягледзячы на халоднае надвор’е, на тэрыторыі Плешчыцкай школы сабралася шмат мясцовых жыхароў і гасцей з так званай зарэчнай зоны. Са святам павіншавалі ўсіх прысутных намеснік старшыні Пінскага райвыканкама Сяргей Бычыла і старшыня Плешчыцкага сельвыканкама Марыя Барычэўская.\nАртыстамі мясцовага Цэнтра культуры і вольнага часу была падрыхтавана займальная пра-грама. Гледачоў забаўлялі жартоўнымі дыялогамі, загадкамі, віктарынамі і конкурсамі. За-віталі на свята Лявон з Лявоніхай, якія правялі конкурс прыпевак. Удзельнічалі ў ім лепшыя прыпевачніцы з Лапаціна, Стытычава, Ласіцка ды Плешчыц. У падарунак яны атрымалі па «сонейку» – сімвале надыходзячай вясны. Вясёлыя звонкія песні прагучалі ў выкананні народнага калектыва «Рабіначкі» са Стытычаўскага СДК. Пакаштаваць смачных бліноў ды пазмагацца ў тым, хто больш іх з’есць, каманды змаглі падчас конкурса «Цешчыны бліны».\nПасля тэатралізаванага прадстаўлення кожны ўдзельнік свята знайшоў забаву па душы. Не пуставалі спартыўныя і гульнёвыя пляцоўкі, дзе прайшлі спаборніцтвы па лыжных гонках, шашках, гіравому спорту і перацягванню каната. Працаваў гандлёвы пункт. Мабыць, ніхто не адмовіў сабе ў тым, каб паспытаць апетытны шашлык і залацісты блінчык. Якая ж Масленіца без бліноў!\nЗ Масленіцай людзі звязваюць надзеі на дружную вясну, на раннюю сяўбу, якая абяцае багаты ўраджай. І хоць зіма яшчэ гатова паказаць свой нораў, усе разумеюць, што хутка з ёю развітаюцца. Свята з добрым настроем, песняй ды смачнымі блінамі – вось такімі атрымаліся «Провады зімы» ў гэтым годзе!\n« На старте новой пятилетки\nЗаслон пожарам и пьянству »


Як распачаць хлопца па тэлефоне: сакрэты спакушэння мужчыны - Адносіны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Адносіны 2017 ⇒ Як распачаць хлопца па тэлефоне: сакрэты спакушэння мужчыны\nЯк спакусіць хлопца па тэлефоне\nСпакушэнне хлопца па тэлефоне пачынаецца з вашага шчырага жадання. Халодная скаванасць - а яна абавязкова адаб'ецца ў вашым голасе - наўрад ці каго здольная распачаць. А вось толькі мужчына адчуць сябе жаданым, як ён адразу ж адгукнецца на вашыя «сігналы» (калі, вядома, абстаноўка яму дазваляе). Таму проста паслабцеся і паспрабуйце ўявіць сабе на яве вашу прыемную блізкасць з каханым.\nМожна колькі заўгодна паўтараць самыя адкрытыя і выклікаюць фразы, але калі яны вымаўляюцца манатонна і суха, адштурхвае, рэзкім, а то і ненатуральна-пісклявым голасам, эфекту не будзе. І ў той жа час нізкі і грудной, сэксуальны, мяккі, загадкавы і млявы, з лёгкай хрыплавата і прыдыханнем голас можа любую фразу зрабіць прывабнай. Важна не толькі і не столькі тое, што вы кажаце, колькі ўзбуджальны тэмбр вашага голасу.\nТакім чынам, перш чым пачаць ненадакучліва запрашаць хлопца да сэксу, удакладніце, у якім настроі і пры якіх абставінах ён знаходзіцца. Пачніце дыялог з пытанняў, як у яго справы, чым ён заняты і калі плануе сустрэцца з вамі. Далей ужо развівайце тэлефонная размова з хлопцам ў жаданым для вас кірунку.\nУ мастацтве спакушэння не абысціся без умення тонка весці гутарку. Старайцеся не супярэчыць мужчыну і працягвайце яго думкі, задавайце навадныя і ўдакладняючыя пытанні, уважліва слухайце. Гэта дазволіць суразмоўцу на тым канцы провада адчуць сябе свабодна і ўпэўнена. Калі хлопец адчуе сябе раскавана, вы зможаце далікатна перавесці размову ў крыху больш адкрытае рэчышча.\nШто казаць дзяўчыне па тэлефоне, каб хлопец ўзбудзіла\nСэксуальным голасам можна казаць усё што заўгодна, і нават самая банальная фраза, якая вымаўляецца так, быццам вы нашэптваюць яе на вушка таго, хто сядзеў побач з вамі мужчыну, здольная набыць эратычны адценне і ўзбурыць ўяўленне партнёра. Можна апісваць падрабязнасці былой ночы з ім ці распавядаць, якое бялізну на вас зараз надзета. Успомніце, якія стогны і ўздыхі вы мімаволі выдаеце ў пасцелі падчас сэксу, і паспрабуйце іх паўтарыць.\nКалі вы вырашылі зладзіць хлопцу сэкс па тэлефоне, майце на ўвазе, што занадта адкрытыя фразы могуць і збянтэжыць яго. У гэтым выпадку дзейнічайце асцярожна і падводзіце да інтым паступова. Кажаце пра сэксуальныя рэчах ненадакучліва і як бы між іншым - напрыклад, намякніце на адсутнасць трусікаў або згадайце пра нядаўнія далікатных дотыку хлопца. Напэўна ваш суразмоўца зрэагуе на гэтак хупавыя намёкі і працягне далей фантазіяваць ў гэтым кірунку.


Адпраўляйце ідэолухаў на сухі лес - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 18 траўня 2021, aўторак, 17:44\nАдпраўляйце ідэолухаў на сухі лес\nTelegram-канал «Нік і Майк»\n«Урад для народа», а не наадварот.\nМіж іншым няўмольна набліжаецца рэспубліканскі суботнік. Калі ачысціць яго ад ідэалагічнага шалупіння і прымусовых пабораў мерапрыемства, у прынцыпе, неблагое.\nПаваланцёрыць, навесці парадак на прылеглай тэрыторыі або пасадзіць лес - годная справа. А вось выпускаць непатрэбную прадукцыю на склад, перабіраць паперкі ў офісе і «добраахвотна» здаваць яшчэ сярэднядзённы заробак (да выліку падаткаў) - сапраўдная адрыжка савецкага мінулага, удзельнічаць у якой кожны можа і адмовіцца. Яшчэ раз нагадваем, што ўдзел і адлічэнне грошай строга добраахвотныя. Нават калі ў краіне «крыху не да законаў», можна бараніць свае правы. Адпраўляйце ідэолухаў на сухі лес.\nТым часам дзякуючы дзейнасці кібер-партызан мы даведаліся, чым жа будуць займацца доблесныя працаўнікі адміністрацыі перасідэнта з сінімі пальцамі.\nЯны паедуць у Лагойскае лясніцтва Лагойскага ж лясгаса. У праграме 1,5 гадзіны на азнаямленне з рознай тэхнікай і спосабамі лесанарыхтоўкі (у савецкія часы мы б з Майкам пасмяяліся - азнаямленне з тэхналогіямі лесапавалу, на ўсялякі выпадак) і гадзінкі дзве на ўласна пасадкі. Увогуле, сябе не перагружаюць і праца далей ад людскіх вачэй.\nМяркуем, што ўсе павінны пераняць як мінімум прыкладу тых, хто прыдумляе самыя дэмакратычныя законы (ад фактычнай забароны страйкаў да прызнання экстрэмістамі ўсіх - раней мы ўжо паказвалі гэтых герояў) і не абцяжарваць сябе рабскай працай.\nА работнікам адміністрацыі зычым выветрыць галаву. Можа, успомніце, што «урад для народа», а не наадварот. Можа, і інтэрнэт не кітаізуеце. Толькі акуратней там з «бярозавым сокам». У панядзелак - на працу.\nТаму, паважаныя беларусы, лепш заняцца добраўпарадкаваннем свайго населенага пункта або двара. Зрэшты, мы і так гэта робім кожны дзень.\n17:12 Затрыманыя дырэктары hoster.by і av.by\n17:04 Шакавальныя лічбы: за дзесяць гадоў прадукты ў Беларусі падаражэлі на 400-1100%\n16:47 Названыя прадукты, якія дапамогуць павялічыць працягласць жыцця\n16:43 Фотафакт: Падтрымка беларусаў ад фірмы «Шкода»\n16:35 Расейскую абаронную прамысловасць адсеклі ад апошняй крыніцы нямецкіх тэхналогій\n16:30 У Калінінградскай вобласці перахапілі партыю беларускіх цыгарэт\n14.05 ЗША адрэзалі Лукашэнку ад галоўнай крыніцы валюты 76,992\n14.05 «Праца становіцца невыноснай»: падпалкоўнік міліцыі распавёў праўду пра сітуацыю сярод сілавікоў 72,976\n14.05 Беларускіх кіроўцаў на мяжы чакае новы «сюрпрыз» 71,278\n12.05 Карбалевіч: Паміж Пуціным і Лукашэнкам адбываецца нешта дзіўнае 69,690\n16.05 «Канец дачасніка: Апальнага Лукашэнку абклалі з усіх бакоў» 61,466\n14.05 Удалось нашкодить «Шкоде»? 61,428\n13.05 «З дысцыплінай у менскім АМАПе поўны гамон» 56,648


03.12.2018 06.12.2018 Маяк Палесся1999\nВясной 1918 года ў Брагіне сфарміраваўся падпольны камітэт РКП (б), які кіраваў дзейнасцю падпольных партыйных ячэек і камуністаў-падпольшчыкаў, партызанскіх атрадаў, арганізоўваў агітацыйна-прапагандысцкую работу сярод насельніцтва. Былі створаны спецыяльныя баявыя органы – рэвалюцыйныя камітэты, у склад якіх увайшлі найбольш аўтарытэтныя мясцовыя партыйцы: Піліп Скараход, Сяргей Краўчанка, Ціт Манжос і інш. Заўважу: прыгаданыя прозвішчы добра знаёмыя брагінчанам па назвах вуліц райцэнтра. Усе гэтыя людзі – акрыўныя ўдзельнікі рэвалюцыйных падзей і грамадзянскай вайны, барацьбы супраць нямецкіх акупантаў.\nУ тутэйшых мясцінах дзейнічалі пяць атрадаў народных мсціўцаў. У жніўні 1918 года быў створаны спецыяльны падпольны штаб па кіраўніцтве баявымі аперацыямі партызан супраць нямецкіх войск і гайдамакаў – украінскіх нацыяналістаў. Наступныя месяцы вызначыліся шэрагам добра спланаваных і моцных удараў па акупантах, у тым ліку па іх апорных пунктах у вёсках Астрагляды, Асарэвічы, Крукі, Кацічаў, Верхнія Жары. У выніку было захоплена нямала зброі і боепрыпасаў, нарабаванай акупантамі жывёлы, якую раздалі насельніцтву.\nУ верасні па рашэнні Рэчыцкага падпольнага павятовага камітэта партыі ў Крыўчы адбыўся нелегальны з’езд прадстаўнікоў Брагінскага, Мікуліцкага, Савіцкага, Іёлчанскага, Хойніцкага, Лоеўскага, Ручаёўскага і Дзяражыцкага валасных рэўкамаў. На ім былі пастаўлены канкрэтныя задачы ў сувязі з будучым наступленнем Чырвонай Арміі па ўсім савецка-германскім фронце. І дзеянні мясцовых партызанскіх атрадаў набылі яшчэ большую ўзгодненасць. А рады народных мсціўцаў папоўніліся дзясяткамі адважных байцоў.\nШостага верасня Рэчыцкі павятовы Савет звярнуўся да ўрада РСФСР з просьбай дапамагчы ў вызваленні ад нямецкай акупацыі. І гэтая пазіцыя мела гарачую падтрымку сярод насельніцтва ўсіх валасцей павета. Жыхары Брагіншчыны падмацавалі яе актывізацыяй барацьбы супраць ворага, аб чым сведчыць бой партызан за вёскі Крыўча, Новая Аляксееўка і Савічы, а таксама дзёрзкая баявая аперацыя партызан атрада Піліпа Скарахода супраць германска-гетманаўскага гарнізона ў Брагіне.\nДзень быў кірмашовы, і на рынкавую плошчу з’ехалася многа людзей, асабліва падвод з сенам. Прыкладна ў палавіне дня з гэтых вазоў вылезлі ўзброеныя партызаны і пачалі вылоўліваць паліцэйскіх казачкоў і нямецкіх салдат. Аперацыя прайшла паспяхова. Але раптам з боку маёнтка Касачоў немцы адкрылі моцны кулямётны абстрэл. Партызаны павялі наступленне на ворага і пасля бою, які доўжыўся да самага вечара, адступілі. У гэтым баі народныя мсціўцы захапілі нямала зброі і боепрыпасаў, хоць і самі панеслі страты.\nСваю злосць за смелую партызанскую акцыю акупанты нярэдка зрывалі на мірным насельніцтве.


Францішак: збаўленне душаў – галоўнае заданне Касцёла | Каталіцкі Веснік\nЗбаўленне душаў, гэта найвышэйшае дабро, якім трэба кіравацца ў душпастырскай практыцы, нагадаў Францішак біскупам з розных краін свету, якія прынялі ўдзел у фармацыйным курсе, прысвечаным новым нормам “сужэнскага працэсу”. Форум быў арганізаваны 17-19 лістапада Трыбуналам Рымскай Роты. Святы Айцец сустрэўся з яго ўдзельнікамі вечарам 18 лістапада.\nПантыфік заклікаў іерархаў захоўваць “вернасць евангельскаму абвяшчэнню” і быць здольнымі “актуалізаваць пасланне Езуса”, каб канкрэтным, а не павярхоўным чынам адказваць на патрэбы і пытанні сучаснага чалавека. Паводле Папы, трэба рашуча адмовіцца ад усіх перашкодаў марнага характару, якія робяць складаным доступ да касцёльных судоў для вялікай колькасці вернікаў. “Пытанні эканамічнага і арганізацыйнага характару не могуць з’яўляцца перашкодай для кананічнага дазнання адносна сапраўднасці сужэнства”, — дадаў ён.\nФранцішак падкрэсліў, што касцёльныя судовыя ўстановы павінны ўлічваць той факт, што найвышэйшым дабром у Касцёле з’яўляецца збаўленне душаў. Яно павінна быць мэтай Кодэкса Кананічнага Права, “апошнім словам, якое пераўзыходзіць само права”, указваючы такім чынам на “гарызонт міласэрнасці”.\n“Касцёл уцелаўлёнага Слова, “уцелаўляецца” у смутныя і балючыя гісторыі людзей, пахіляецца над беднымі і тымі, якія далёка ад касцёльнай супольнасці або самі лічаць, што знаходзяцца за яго межамі па прычыне сваёй паразы ў сужэнстве. Але яны ёсць і застануцца ўключанымі ў Касцёл праз хрост”, — сказаў Папа.\nЁн заклікаў біскупаў спаўняць заданне даверанае ім Хрыстом, “Божым Пастрырам, лекарам і суддзёй душаў”, якое заключаецца ў тым, каб ніколі не лічыць такіх людзей чужымі ў Целе Хрыста, якім з’яўляецца Яго Касцёл.\nдуша Касцёл Папа Рымскі\t2016-11-19


Сёньня — 50 гадоў Усеагульнай дэклярацыі правоў чалавека. Беларуская служба Радыё Свабода пачынае публікаваць выбраныя матэрыялы радыёэфіру на ўласнай старонцы ў Інтэрнэце.\nСёньня  50 гадоў Усеагульнай дэклярацыі правоў чалавека. Беларуская служба Радыё Свабода пачынае публікаваць выбраныя матэрыялы радыёэфіру на ўласнай старонцы ў Інтэрнэце.\nСёньня, на 50-я ўгодкі гэтага маніфэсту, у сусьветнай інфармацыйнай прасторы зьявілася новая плошча беларускай свабоды – вы зможаце чытаць асноўныя матэрыялы нашага штодзённага эфіру ў Інтэрнэце. Беларуская служба вызнае клясычны правапіс  Тарашкевіцу.\nХоць прэм'ера Беларускай службы Радыё Свабода адбываецца сёньня, 10 сьнежня, на старонцы ўжо ёсьць раздзел "Архіў"  вы зможаце пазнаёміцца зь некаторымі выбранымі перадачамі, што гучалі на нашых хвалях сёлета.\nПішыце нам  E-Mail  па-беларуску лацінкай, а таксама па-ангельску, па-француску, па-польску, па-літоўску, па-чэску, па-нямецку, па-ірляндзку, па-альбанску, па-рэтараманску, па-галісійску і на іншых мовах свабоды.


Польскаму культаваму фільму Станіслава Барэі «Miś» спаўняецца 40 гадоў - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nПольскаму культаваму фільму Станіслава Барэі «Miś» спаўняецца 40 гадоў\nФільм бліскуча высмеяў недарэчнасці рэальнасці Польскай Народнай Рэспублікі.\nKadr z filmu "Miś" w reżyserii Stanisława Barei, 1981INPLUS/East News\n«Miś» выйшаў у польскіх кінатэатрах 40 гадоў таму. Фільм Станіслава Барэі бліскуча высмеяў недарэчнасці рэальнасці Польскай Народнай Рэспублікі. Нездарма цытаты кінагерояў хутка пачалі суправаджаць палякаў у паўсядзённым жыцці.\nУсё ж некаторыя знакавыя цытаты маглі не ўвайсці ў стужку. Фільм не абмінула цэнзура. Ён чакаў паўтара года перад выхадам у пракат. Гэта стала магчымым толькі пасля зменаў, ініцыяваных прафсаюзам «Салідарнасць». У перыяд, які часам называюць «карнавалам салідарнасці», цэнзура была аслаблена, і прэм’ера «Miś» адбылася 4 траўня 1981 г.\n- У гэтым фільме былі праведзены рэзкія скарачэнні. Я ведаю, што ў трыццаці месцах фільм загадалі скараціць, потым пасля перамоваў іх колькасць зменшылася да сямі месцаў, але ў любым выпадку гэта не той фільм, які Барэя, напэўна, хацеў бы прадставіць публіцы, – гаварыў у эфіры Польскага радыё ў 1981 годзе кінакрытык Станіслаў Міхалэк.\nПасля выхаду фільм сутыкнуўся з крытыкай у афіцыйных сродках масавай інфармацыі. Шмат якія кінакрытыкі дэманстратыўна нападалі на фільм Станіслава Барэі.\nУ сваю чаргу гледачы «прагаласавалі» за фільм у кінатэатрах. «Miś» быў адным з самых папулярных фільмаў 1981 года. Дзякуючы дакладнаму высмейванню недарэчнасцяў Польскай Народнай Рэспублікі, шмат якія цытаты з фільма набылі культавы статус і перайшлі ў паўсядзённае ўжыванне.\n«Вельмі хацелася б атрымаць статус, які ёсць у іншых меншасцей у Польшчы» - актывіст з Сілезіі пра сілезскую меншасць\nПаводле перапісу 2011 года сілезцаў у Польшчы было 800 тысяч, аднак яны надалей не маюць афіцыйнага статусу меншасці.\nВарфаламей Ванат знаходзіць нейкія паралелі між сітуацыяй сілезцаў і беларусаў.Foto: фота: Olga Żdanowicz\n07'50 Перапіс насельніцтва гэта выдатная нагода для меншасцей, каб паказаць сваё існаванне Дадаць у плейліст\nУжо праз два тыдні пачынаецца ў Польшчы перапіс насельніцтва. Гэтае мерапрыемства з’яўляецца выдатнай нагодай для тых, хто не належыць да большасці грамадства Польшчы. Сярод людзей, якія пражываюць на тэрыторыі краіны, знойдзем некалькі нацыянальных і этнічных меншасцей. Самай вялікай з іх з’яўляюцца сілезцы, якія жывуць на поўдні дзяржавы. Сёлетні перапіс для іх вельмі важны, пра што Альберту Ежы Вяжбіцкаму расказаў сілезскі актывіст Варфаламей Ванат.\nПрывітанне Варфаламей, мы вельмі рады, што ты згадзіўся расказаць нам пра Сілезію. На самым пачатку хачу звярнуцца з пытаннем, каго мы можам назваць сілезцам, хто такі сілезец?\n-Сілезцы – гэта людзі, якія жывуць у Сілезіі і адчуваюць моцную сувязь са сваёй бацькаўшчынай. І гэта абазначае, што існуюць сілезцы, якія адчуваюць выключна сілезскую ідэнтычнасць – іх назавем сілезскай нацыяй або этнічнасцю. Але таксама ёсць людзі, якія адчуваюць, што іхная сілезскасць – гэта частка польскай нацыі і культуры, або чэшскай нацыі і культуры. Часам нават нямецкай. У такім разуменні сілезцы – гэта агульная назва для чатырох этнічных групаў, якіх аб’ядноўвае менавіта Сілезія.\nСілезія – гэта рэгіён, які знаходзіцца на поўдні Польшчы, а таксама ў Чэхіі. Яго можам падзяліць на Верхнюю і Ніжнюю частку. Аднак сёння сілезцы пражываюць перадусім у Верхняй яго частцы. Колькі вас агулам?\n-Калі гаворым пра Верхнюю Сілезію, дзе дагэтуль наша культура жыве, насельніцтва рэгіёну – гэта 4,5 мільёна людзей. З гэтага 500-800 тысяч – гэта сілезцы па нацыянальнасці і 500 тысяч з іх – носьбіты сілезскай мовы. Акрамя гэтага, ёсць людзі, якія не назвалі сілезскую нацыянальнасць у перапісах насельніцтва, але нейкую сувязь з Сілезіяй адчуваюць. Таму я лічу, што агулам, яшчэ ўлічваючы дыяспару, нас усяго мільён.\nЯ не здзіўлюся, калі некаторыя нашыя слухачы ніколі не ведалі, што існуе нешта такое, як сілезская нацыя ці нават сілезская мова. Аднак ведаем, што праблема тоеснасці, а таксама мовы, вельмі блізкія беларусам. Як выглядае вашая сітуацыя? І ў рэчаіснасці, і фармальна?\n-Вельмі коратка для слухачоў, якія ніколі раней не чулі слова «Сілезія» або «сілезская мова», я хачу сказаць, што гэта адна са славянскіх моваў, вельмі блізкая да польскай і чэшскай, на якой размаўляе паўмільёна чалавек у Польшчы ды Чэхіі. Яна мае розныя дыялекты, на ёй ствараецца літаратура, на ёй таксама паўсталі навуковыя артыкулы і арганізуюцца канферэнцыі. Таму гэтая мова жыве, аднак праблема ў тым, што, з пункту гледжання польскай дзяржавы, гэтай мовы няма. Гэта значыць, што ў польскім праве фразы як «сілезская мова», «сілезскі дыялект», «сілезская гаворка» няма. Не існуе і сілезцаў як групы, таму што «сілезскай нацыі» таксама нідзе няма. Гэта крыху крыўдна, таму што я ведаю, што мы ёсць. Кожны дзень магу паглядзець у люстэрка і ўбачыць сілезца. Не ведаю, як іншыя адчуваюць, але прынамсі я – сілезец. І вельмі хацелася б атрымаць гэты статус, які ёсць у іншых меншасцей у Польшчы. То-бок, у краіне існуе закон аб этнічных меншасцях і рэгіянальных мовах, у якім прапісаныя польскія меншасці. У ім ёсць караімы, якіх згодна з данымі перапісу 300-400 чалавек, а няма сілезцаў, якіх 800 тысячаў.\nТы ў мінулым годзе распачаў такі праект, які называецца «Uotwarty Ślůnsk». Чым вы займаецеся і як выглядае дзейнасць сілезскіх арганізацый, уласна ў кантэксце перапісу насельніцтва, які ўжо неўзабаве пачнецца?\n- «Uotwarty Ślůnsk» – то-бок па-беларуску «Адкрытая Сілезія» – гэта праект, які мы запусцілі, каб займацца не толькі сілезскім пытаннем, таму што ён аб’ядноўвае гэтыя імкненні сілезцаў, выкарыстоўвае прынцыпова сілезскую мову, але таксама займаецца эмансіпацыяй іншых групаў. Але самае галоўнае, чым займаюцца сілезскія арганізацыі – гэта перапіс насельніцтва, які будзе ў сакавіку, таму што гэта яшчэ адна магчымасць даказаць польскай дзяржаве, што мы існуем. Хаця Польшча стараецца рабіць усё магчымае, каб нам ускладняць гэта. Напрыклад, калі ў перапісе будзе пытанне пра нацыянальнасць, можна будзе абраць адну з пятнаццаці афіцыйна прызнаных нацыянальнасцяў, але сілезскай не будзе. Хаця мы памятаем, што ў апошнім перапісе 2% насельніцтва хацелі яе назваць. А зараз трэба будзе выбраць варыянт «іншая нацыянальнасць» і ўручную ўпісаць, што ты – сілезец. Гэта можа быць складана для старэйшых людзей, якія могуць не ўбачыць сілезскай нацыянальнасці і напрыклад запісацца ў палякі. І ў нас пачынаецца інфармацыйная кампанія, якая накіраваная на тое, каб паказаць сілезцам, што ў іх ёсць права і магчымасць упісаць сваю нацыянальнасць.\nТады зычым поспехаў у інфармацыйнай акцыі, каб усе сілезцы сапраўды заявілі аб сваім існаванні. Дзякуй вялікі за інтэрв’ю, а слухачам нагадаю, што мы размаўлялі з сілезскім актывістам Варфаламеям Ванатам. Калі вас зацікавіла гэтая тэма, заахвочваю даведвацца больш пра жыхароў Польшчы, не толькі польскай нацыянальнасці.\nВяртаецца зацікаўленне да традыцыйных напояў, якія можна рабіць і дома\nЗдымак мае ілюстрацыйны характарFoto: Pixabay\nУ Еўропе ўсё больш папулярным з’яўляецца самастойная прадукцыя алкаголю, для ўласнага ўжытку. Такія працэсы аднак былі заўсёды прысутныя, большасць з нас памятае з сямейных імпрэз дамашнія самагоны і наліўкі. Зараз аднак пачынаецца і вяртанне да іншых прадуктаў – піва, мёд, старка. Вяртаецца зацікаўленне да традыцыйных напояў і гэта можа спрыяць стварэнню алкагольнага брэнду Беларусі. Пра гэта з адмыслоўцам па гісторыі піцця ў даўнія часы, артыстам і рэжысёрам Ягорам Сурскім, размаўляе Альебрт Ежы Вяжбіцкі.\nМожа пачнем ад таго, якія пітныя традыцыі ў Беларусі адраджаюцца?\n-У вытворчасці вярнуліся да прадукцыі старкі. З’явіліся напой пад такой назвай. З іншага боку, найбольш буйныя аграсядзібы, музейныя комплексы атрымалі ліцэнзіі на вытворчасць дэстылятаў. Гэта мае сваю адметнасць. І яны карыстаюцца папулярнасцю сярод наведвальнікаў, турыстаў. Ёсць таксама напоі на аснове мёду. Калі ўвогуле кажам пра гісторыю. Большы падатак і большае мыта спаганялася з мядовых корчмаў. Гэта быў больш якасных напой і мядовая дань спрыяла таму, што гэтым заўсёды займаліся больш прафесійна, дасканала.\nА калі казаць не пра алкаголь? Ці можа з прычыны таго, што алкаголь лічыўся больш бяспечным, бо прайшоў ферментацыю, іншыя працэсы, даўней не пілі іншых напояў?\n-У першую чаргу, алкаголь сапраўды лічыўся больш бяспечным напоем, таму што працэс ферментацыі рабіў вадкасць даступнай. Але калі кажам пра прывазныя напоі, як гарбату ці каву – традыцыя пачала распаўсюджвацца значна пазней. І тут ініцыятыва належала арыстакратам, буйным магнацкім родам, якія мелі магчымасць спрабаваць новага. На тэрыторыі Рэчыпаспалітай Гданск меў найбольш працяглыя традыцыі піцця кавы, але традыцыя распаўсюджвалася на ўвесь абшар ВКЛ і ў нас Агінскіх лічуць тымі, хто першы прамаваў каву.\nА ці напрыклад можна дома спрабаваць ствараць алкаголь? Я не кажу пра тое, каб у якасці бізнесу пакуль, але можа каб паспрабаваць, паглядзець як гэта робіцца і адкрыць нешта для сябе?\n-Заўсёды павінен быць індывідуальны досвед у гэтым. Цяпер у Еўропе трэнд піваварэння. У нас, фармальна, існуюць крамы, дзе можна набыць дэстылятарны апарат. Гэта таксама парадаксална, што паколькі людзі купляюць яго з мэтай дэстыляцыі вады. Гэта незабаронена. А што насамрэч робіцца з апаратам – гэта ўжо таямніца. І таму кажу, што досвед тут вельмі індывідуальны. Я хачу таксама сказаць, што беларусь у пошуках свайго алкагольнага брэнду, нягледзячы на тое, што такія традыцыі вытворчасці існуюць.\nТо якім тады павінен быць гэты брэнд, у чым яго шукаць? Ці гэтым можа быць напрыклад пладовае віно?\n-Я зрабіў пэўныя крокі для таго, каб культура спажывання змянялася, каб не было прывязкі да стэрэатыпаў адносна пладовага віна ці чарніла. Адна з апошніх ініцыятыў – уключэнне ў меню аднаго з мінскіх рэстаранаў кактэйлі на аснове пладовага віна. Тут поле дзейнасці шырокае. Не павінна быць дзяржаўнай манаполі ў гэтым. Заўсёды трэба ўлічваць народныя трдаыцыі. З'явіліся напоі пад назвай «самагон», хаця сам па сабе «самагон» супярэчыць гэтаму паняццю, бо ён павінен быць саматужны, а не роблены дзяржавай. Гэта значыць аднак, што ўлічваюцца гэтыя народныя традыцыі. Але на аснове гэтай алкагольнай прадукцыі з'яўляюцца аб'яднанні вытворцаў напрыклад напояў на мёдзе. І гэта такі пазітыўная з'ява сацыялізацыі на аснове вытворчасці. З'яўляюцца супольнасці, традыцыі. І гэткім чынам можа пачынацца шырокая вытворчасць, якая ў выніку давядзе на стварэння гэтага алкагольнага брэнду, пра які мы кажам.


30 верасня ў Бішкеку падчас міжнароднай канферэнцыі «Антыманапольнае рэгуляванне ў Еўразійскім эканамічным саюзе» член Калегіі (міністр) па канкурэнцыі і антыманапольным рэгуляванні Еўразійскай эканамічнай камісіі Нурлан Алдабергенов расказаў аб імплементацыі мадэльнага закона Саюза «Аб канкурэнцыі» ў нацыянальнае заканадаўства дзяржаў ЕАЭС і аб выніках разгляду Камісіяй шэрагу спраў на трансгранічных таварных рынках.\nШто датычыць справы аб зніжэнні кошту роўмінгу ў Еўразійскім эканамічным саюзе, то пасля праведзенага Камісіяй разам з прыцягнутымі незалежнымі экспертамі даследавання зроблена наступная выснова. Пераважная большасць людзей, якія жывуць у Саюзе на прыгранічных тэрыторыях і карыстаюцца паслугамі роўмінгу (больш за 20 мільёнаў чалавек), ацанілі іх кошт як высокі. Аналіз цэн на паслугі мабільных аператараў з 2013 па 2015 гады паказаў, што тарыфы на выходныя званкі ў роўмінгу ў краінах ЕАЭС часам у 40 разоў перавышалі тарыфы на ўнутраныя званкі і ў пяць разоў - максімальны тарыф, напрыклад, у краінах Еўрасаюза.\nУлічваючы высокую сацыяльную значнасць даступнасці паслуг сотавай сувязі, Камісія разам з антыманапольнымі органамі і аператарамі мабільнай сувязі дзяржаў ЕАЭС правяла пэўную работу па зніжэнні кошту паслуг у роўмінгу. У выніку ў 2015 - 2016 гадах аператары сувязі краін Саюза знізілі тарыфы на свае паслугі ў роўмінгу. У прыватнасці, група кампаній VimpelCom Ltd. ТАА Sky Mobile (Кыргызстан), ТАА «Кар-Тел» (Казахстан), ПАТ «ВымпелКом» (Расія), ЗАТ «АрменТел» (Арменія) знізілі тарыфы ў сярэднім у 10 раз.\n«Эканомія жыхара Кыргызстана, які пастаянна карыстаецца паслугамі роўмінгу, у год у сярэднім можа скласці да 85 тыс. сомаў, - падкрэсліў міністр ЕЭК Нурлан Алдабергенаў. - Сукупная эканомія сродкаў абанентаў ЕАЭС можа скласці да 1,2 млрд. сомаў у год. Сёння антыманапольны кірунак ЕЭК працягвае работу па стварэнні ўмоў для далейшага зніжэння роўмінгавых тарыфаў. Канчатковая мэта - абнуленне міжнароднага роўмінгу ў краінах Еўразійскага эканамічнага саюза».\nПа справе аб забеспячэнні роўных умоў канкурэнцыі на рынку тэхнікі, якая прымяняецца ў гарнаруднай прамысловасці, Камісія па заяве ТАА «Еўразійская група» правяла аналіз трансгранічнага рынку ў гэтай сферы. Было ўстаноўлена, што расійскі дылер кампаніі Caterpillar адмаўляў гаспадарчаму суб'екту Казахстана ў продажы прадукцыі, пры тым, што кошт прадукцыі кампаніі Caterpillar у афіцыйнага дылера ў Казахстане быў вышэй, чым у афіцыйнага дылера ў Расіі. Напрыклад, цана рухавіка мадэлі C-27 10R7244 (REMAN) Caterpillar у афіцыйнага дылера ў Казахстане складала 189 тыс. дол., у Расіі - 134 тыс. дол., гэта значыць розніца складала 41%.\nПа выніках сумеснай работы Камісіі і Федэральнай антыманапольнай службы Расіі, якая правяла праверкі расійскіх дылераў, унесены змяненні ў асноўныя міжнародныя пагадненні гэтых кампаній, якія рэгулююць пытанні дыстрыбуцыі на тэрыторыі ЕАЭС. Таксама зменены лісты-сертыфікаты аб падведамнасці тэрыторыі дылераў (ТАА «Усходняя тэхніка», «Цэппелін Русланд», ТАА «Мантрак Усход», ТАА «Барусан Макіна Казахстан»).\nДылерамі Кампаніі Caterpillar S.A.R.L. шляхам змены міжнародных дылерскіх дагавораў і формаў сертыфікатаў аб прызначэнні дылерам цалкам спыненая практыка адмовы ад заключэння дагавораў па рэалізацыі тэхнікі і запасных частак на тэрыторыі Саюза з гаспадарчымі суб'ектамі, якія дзейнічаюць па-за падведамнай (сэрвіснай) тэрыторыяй дылера. Гэта значыць, што пакупнік з любой краіны ЕАЭС можа купіць неабходную яму тэхніку і атрымаць адпаведнае тэхнічнае абслугоўванне ў любога з дылераў. Гэта цалкам адпавядае практыцы работы дылерскіх сетак у Еўрасаюзе і дае кыргызскім і казахстанскім горна-металургічным кампаніям магчымасць з выгадай набываць абсталяванне і запасныя часткі Caterpillar у пастаўшчыкоў у Расіі, што ў выніку павінна знізіць цэны на аналагічныя тавары і абслугоўванне.\nЦяпер адносна справы па забеспячэнні роўных умоў канкурэнцыі на трансгранічным рынку апатытавага канцэнтрату. У рамках работы па разглядзе заявы ААТ «Гомельскі хімічны завод» эксперты ЕЭК прааналізавалі цэны на апатытавы канцэнтрат у 2012-2014 гадах на трансгранічным рынку Расіі і Беларусі і выявілі розныя падыходы ў цанавой палітыцы на ўнутраным і знешнім рынках. У 2013 годзе беларускі спажывец купляў апатытавы канцэнтрат у дамінуючых расійскіх вытворцаў у сярэднім па цане 256 дол. за тону, а расійскія спажыўцы атрымлівалі апатытавы канцэнтрат ад расійскіх вытворцаў у сярэднім па цане 143 дол. за тону.\nУ выніку праведзенай Камісіяй сумесна з ФАС Расіі работы ўжо ў 2015 годзе адпускная цана апатытавага канцэнтрату для беларускіх спажыўцоў зраўнавалася з адпускной цаной для расійскіх спажыўцоў.\nУ мэтах развіцця канкурэнцыі і папярэджання парушэнняў агульных правілаў канкурэнцыі на трансгранічным рынку фасфатнай сыравіны распрацоўваюцца рэкамендацыі Калегіі Камісіі, накіраваныя на забеспячэнне роўнага доступу і захаванне справядлівай цэнавай палітыкі для ўсіх удзельнікаў рынку апатытавага канцэнтрату ЕАЭС.\nУ 2015 годзе Камісіяй разгледжана 16 заяў па адзнаках парушэнняў агульных правілаў канкурэнцыі, па сямі заявах ідзе збор доказнай базы. У 2016 годзе разгледжана чатыры заявы, зараз вядзецца два расследаванні па адзнаках парушэнняў правілаў канкурэнцыі на трансгранічных таварных рынках.\nАдначасова Камісія распрацоўвае кодэксы добрасумленных гандлёвых практык - распаўсюджаны інструмент рэгулявання рынку. Кірунак Еўразійскай эканамічнай камісіі па канкурэнцыі і антыманапольным рэгуляванні працуе над трыма кодэксамі - аўтамабільным, фармацэўтычным і кодэксам гандлёвых сетак.\nУ гэтых дакументах будуць прапісаны дакладныя правілы ўзаемаадносін паміж удзельнікамі названых рынкаў. Яны накіраваны на развіццё канкурэнцыі і зніжэнне парушэнняў агульных правілаў канкурэнцыі, у тым ліку будуць спрыяць стварэнню недыскрымінацыйных, роўных умоў доступу на рынак для гаспадарчых суб'ектаў дзяржаў-членаў ЕАЭС.


Флэш-моб у падтрымку галадоўнікаў; затрыманых адпусьцілі (фота)\n02 чэрвень 2006, 20:01\nАльгерд Невяроўскі, Менск Актывісты Маладога фронту ды іншых моладзевых арганізацыяў правялі сёньня на плошчы Якуба Коласа ў Менску флэш-моб на знак салідарнасьці з 36 сваімі сябрамі, якія галадаюць у Салігорску, Менску, Горадні, Лідзе, Жодзіна і ўкраінскім Луцку.\nУ флэш-мобе брала ўдзел каля 30 чалавек – у асноўным гэта актывісты незарэгістраванага "Маладога фронту", а таксама іншых моладзевых арганізацыяў. Хлопцы і дзяўчаты ўселіся на бэтонныя пліткі ходніка і цягам 10 хвілін папівалі мінэральную ваду. Такім чынам яны дэманстравалі сваю салідарнасьць з тымі, хто галадае і акрамя вады нічога ня можа ўжываць.\nСярод удзельнікаў гэтай акцыі пратэсту былі і двое менскіх галадоўнікаў: Зьміцер Хведарук і Павал Давідовіч з "Маладога фронту". Яны сказалі, што гэтая акцыя вельмі патрэбная тым, хто галадае, каб яны адчулі, што яны не адны, што іх сябры і паплечнікі падтрымліваюць іх у іхных патрабаваньнях.\nЯк сказаў адзін з удзельнікаў гэтай акцыі, галадоўнік Зьміцер Хведарук, такім чынам яны выказваюць сваю салідарнасьць з галадоўнікамі, што патрабуюць вызваленьня сваіх сябраў-палітвязьняў і спыненьня супраць іх крымінальных справаў. Удзельнікі акцыі хацелі прыцягнуць увагу грамадзкасьці да гэтай праблемы.\nАкцыя прайшла мірна і спакойна. Але пасьля яе заканчэньня. Калі частка ўдзельнікаў флэш-мобу перамясьцілася ў раён ГУМу, міліцыяй, без тлумачэньня прычынаў было затрымана 9 чалавек. Цяпер усе яны знаходзяцца ў Цэнтральным раённым упраўленьні ўнутраных справаў.\n* * * Міліцэйскі спэцназ затрымаў 9 удзельнікаў акцыі салідарнасьці з галадоўнікамі. У Цэнтральным РУУС Менску іх трымаля каля 2 гадзінаў, пасьля чаго адпусьцілі. Пратаколаў на моладзевых актывістаў не скаладалі. Міліцыянты тлумачылі, што гэта было затрыманьне ў прафіляктычных мэтах.


Як навучыцца танцаваць тэктонік дома - Розны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЯк навучыцца танцаваць тэктонік дома\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Розны 2017 ⇒ Як навучыцца танцаваць тэктонік дома\nСвет захліснула танцавальная хваля! І гэта нядзіўна, бо танец - выдатны сродак адпачынку і забавы!\nТэктонік - даволі малады танцавальнае кірунак. Аднак, ужо набірае магутныя абароты ва ўсім свеце. Звычайна гэты танец спаўняецца пад Electro House музыку.\nТэктонік трохі падобны на хіп-хоп, тэхна і рэйв, але ўсё ж гэта асобны танцавальнае кірунак, сутнасць якога - «танец рукамі».\nХочаце даведацца, як прыцягнуць грошы? Вось тут знойдзеце выдатную артыкул пра замовах на грошы ад сібірскай знахаркі.\nElectro Dance - так яшчэ называюць тэктонік, ён грунтуецца на элементах Glowsticking. Але рукамі танец не абмяжоўваецца. Гармонія павінна быць ва ўсім, вось чаму танцоры актыўна выкарыстоўваюць ступні, калені і клубы ў такт музыцы.\nБез музыкі Тэктоніка немагчымы. Вось чаму мы настойліва раім набыць адпаведнай музыкай для таго, каб навучыцца танцаваць тэктонік дома.\nТрохі пра знешні выгляд танцора тэктоніка: звычайна гэта вузкія джынсы, аблягае майка або футболка з эмблемай, красоўкі, напульснік, звычайна белага колеру рэмень.\nТакім чынам, вось некалькі саветаў тым, хто хоча навучыцца танцаваць тэктонік дома, самастойна. Яны будуць істотна адрознівацца ад рэкамендацый тым, хто хоча навучыцца самастойна танцаваць вальс.\nПа-першае: умейце слухаць музыку! Без музычнага суправаджэння танец проста не адбудзецца! Ёсць добрае выраз, якое характарызуе танец:\nТанец - гэта музыка, выяўленая праз пластыку.\nТаму перш вам трэба навучыцца адчуваць рытм. Развіваюць яго так: адстуквае мелодыю, прохлопывают яе.\nНавучыцеся вылучаць акцэнты ў музыцы. З агульнага гучання паспрабуйце выбраць адзін інструмент. Вышэйшы пілатаж - адчуваць музыку (напрыклад, вылучаны слыхам інструмент) інтуітыўна, прадбачачы наступны такт, аддацца волі і плыні музыкі.\nМузыку трэба спяваць сваім целам, а не проста трапляць у яе.\nЯк бачыце, узровень танцора залежыць не толькі ад пластыкі і акрабатыкі, а музычных нюансаў. Не хвалюйцеся, развіць музычны слых можна. Тым больш, можна навучыцца танцаваць тэктонік, галоўнае-вельмі гэтага хацець. І хай вы не будзеце выступаць у тэктонік-батлах, хіба вам гэта трэба? Галоўнае-займацца любімай справай і атрымліваць задавальненне.\nА вось калі вы хочаце займацца Тэктоніка прафесійна, хатняй падрыхтоўкай тут не абысціся Давядзецца запісацца ў школу танца. Добрая навіна: чым больш трэніруешся, тым лепш у цябе атрымліваецца. Гэта як хадзіць на ёгу. Спецыяльныя курсы, вядома, лепш за тое, як пачаць займацца ёгай самастойна.\nТакім чынам. Парады для тых, хто думае, як навучыцца танцаваць тэктонік дома.\nПабольш слухаць рознай музыкі - шмат і якаснай.\nВучыцца адстуквае рытм.\nСпампаваць з Інтэрнэту ўрокі па тэктоніку.\nЗнайсці свайго куміра і паўтараць яго.\nНе баяцца імправізаваць.\nOpen kids - не танцуй - официальный видео урок по хореографии из клипа - open art studio Відэа.\nПапярэдні Тэкст Як паменшыць памер грудзей?\nНаступная Артыкул Дзяўчына на мільён: Дайнеко сабрала амаль 2 млн праглядаў\nВясельныя прычоскі валасы


БелаПАН. На Партызанскім праспекце пачаліся затрыманні\nАдрас старонкі: https://by.belapan.by/archive/2020/10/18/ru_1064274_123/\nДата раздрукоўкі: 25.10.2020 22:26\n18.10.2020 15:48 Палітыка, Грамадства\nНа Партызанскім праспекце пачаліся затрыманні\nМінск, 18 кастрычніка. На Партызанскім праспекце пачаліся затрыманні. Тэлеграм-каналы паведамляюць пра затрыманне ў раёне перасячэння праспекта з вуліцай Кашавога, каля ГЦ "Ленінград" і насупраць мотавелазавода.\nТым часам галава шматтысячнай калоны ўдзельнікаў маршу падышла да ўнівермага "Беларусь", паведамляюць карэспандэнты БелаПАН. Людзі скандуюць "Жыве Беларусь", "Верым, можам, пераможам!", "Лукашэнку ў аўтазак", "Пайшоў прэч", "Хабараўск, прывітанне" і іншыя лозунгі.\nНядзеля, 25 Кастрычнік 2020, 22:26


Знайшлі матэматыку ў прыказцы | Настаўніцкая газета\n09.02.2017 - 12:18Навіны рэгіёнаў\nТыдзень дакладных навук — традыцыйнае мерапрыемства ў Субацкім дзіцячым садзе — сярэдняй школе. Усе мерапрыемствы тыдня праходзяць з улікам узроставых асаблівасцей навучэнцаў і накіраваны на матывацыю іх да вывучэння дакладных прадметаў, развіццё інтэлектуальнага ўзроўню і пазнавальных запытаў.\nТыдзень пачаўся з правядзення ўрачыстай лінейкі і адкрыцця партрэтнай галерэі “Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі”. На працягу тыдня навучэнцы наведвалі выставу, з цікавасцю слухалі апавяданні пра жыццё вялікіх людзей, удзельнічалі ў абмеркаванні іх адкрыццяў.\nДля навучэнцаў 5-х і 6-х класаў была арганізавана гульня матэматычны цягнік. Дзеці з цікавасцю рашалі жартоўныя задачы, адгадвалі рэбусы, расшыфроўвалі казкі, шукалі матэматыку ў прыказках і прымаўках. Вучні 4 класа прынялі ўдзел у матэматычным клубе вясёлых і знаходлівых, вучні 7-х і 8-х класаў — у брэйн-рынгу “Разумнікі і разумніцы”. Камандная гульня складалася з некалькіх тураў. Кожны тур уключаў разнастайныя віды заданняў: загадкі і шарады, лагічныя задачы, рэбусы, анаграмы, крыжаванкі. У “Матэматычным брэйн-рынгу” ўдзельнічалі навучэнцы 9-х і 10-х класаў. А музычнае свята “Парад хімічных элементаў” аб’яднаў навучэнцаў розных класаў. Заключным мерапрыемствам стаў турнір знаўцаў інфарматыкі.\nПадчас правядзення тыдня дакладных навук былі арганізаваны пазакласныя мерапрыемствы па матэматыцы, інфарматыцы, фізіцы і хіміі. Быў праведзены таксама конкурс малюнкаў і плакатаў. Па выніках усіх выпрабаванняў вызначаліся лепшыя ўдзельнікі і пераможцы. Тыдзень прайшоў хутка, і, напэўна, многім не хапіла часу, каб з галавой акунуцца ў захапляльны свет дакладных навук. Але ж вывучэнне іх працягваецца.\nнастаўніца матэматыкі Субацкага дзіцячага сада — сярэдняй школы Ваўкавыскага раёна.


Ўжыванне наркатычных прэпаратаў — стаўленне да гэтай падлеткаў\nПрыкметы таго, што падлетак ужывае наркатычныя рэчывы\nФізіялагічныя змены ў падлетка, які прымае наркотыкі\nЯк змяняецца знешні аблічча падлетка, які прымае наркотыкі?\nЯк змагацца з падлеткавай наркаманіяй?\nКалі вы не ведаеце нічога пра наркотыкі, то распытаеце сваіх дзяцей-падлеткаў, ужо яны-то вам раскажуць! Распаўсюджванне забароненых рэчываў працягвае шырыцца па ўсім краінам, і наша дзяржава — не выключэнне. Падлеткі з'яўляюцца самай ўразлівай мішэнню для наркадылераў, а таму і пакутуюць ад іх значна больш і часцей, чым астатнія людзі. Праўду пра наркотыкі і ўплыў на арганізм, да жаль, у большасці выпадкаў дзеці проста не ведаюць. Наркотыкі для іх агорнутыя рамантычным арэолам і звязаныя з таямнічасцю, дарослым жыццём, пераходам у іншыя стану свядомасці.\nНе так даўно ў школах Расіі быў праведзены ананімны апытанне, мэтай якога было выяўленне ведаў дзяцей пра наркотыкі. Каля шасцідзесяці адсоткаў вучняў старэйшых класаў адказалі, што не адмовіліся б паспрабаваць наркотыкі, калі б ім прапанавалі іх.\nПадлеткі – “народ” кіраваны\nЧаму так? Усё проста — дзеці не ведаюць сапраўднага становішча рэчаў. Жаданне пацешыцца, выпрабаваць вострыя адчуванні, прымерыць на сябе вобраз дарослага, усім на злосць паспрабаваць што-то забароненае — вось асноўныя прычыны таго, што ўсё новыя і новыя дзеці становяцца ахвярамі наркотыкаў. Разам з тым, падлеткі не ведаюць аб тым, якое згубны ўплыў хімічных рэчываў на арганізм і якія незваротныя змены адбываецца з чалавекам, ужо пасля другога-трэцяга разу ўжывання наркатычных рэчываў.\nЧасам няведанне можа стаць прычынай трагедыі\nТакім чынам, для таго, каб знізіць верагоднасць таго, што ваш дзіця пачне эксперыменты з забароненымі рэчывамі, вы як бацькі, павінны яго забяспечыць дакладнай інфармацыяй аб шкодзе наркотыкаў. Другая, не менш, значная па важнасці прычына — гэта ўважлівае стаўленне да вашаму дзіцяці. Будзьце сябрам для падлетка, а не агрэсіўным і ўсё забараняльным дарослым. Размаўляйце з імі на ўсе тэмы паказвайце сваю поўную гатоўнасць адгукнуцца на ўсе пытанні дзіцяці.\nУ дзіцяці з'яўляюцца новыя сябры, у той час як старыя тэлефануюць яму ўсё радзей. З новымі знаёмымі падлетак кажа пры дарослых неахвотна, імкнучыся адасобіцца ў пакоі.\nРуху падлетка сталі рэзкімі, вуглаватымі, дрэнна скаардынаваныя.\nПадлетак пастаянна хаваецца з-пад увагі бацькоў — падоўгу адсутнічае дома, зачыняецца ў ваннай пакоі або ў сябе ў пакоі.\nНезразумелы настрой — змена агрэсіі падвышанай вясёлай возбужденностью, перапады з аднаго стану ў іншае.\nДзіця пачынае прасіць у вас больш грошай на кішэнныя выдаткі, альбо подворовывает з кашалька. Таксама могуць знікаць дарагія рэчы, ўпрыгажэнні.\n1. Апетыт можа цалкам знікаць, а потым змяняцца непамернай патрэбай у ежы. Магчымыя частыя расстройствы страўніка.\n2. Праблемы са сном. Падлетак можа адчуваць хранічную бессань.\n3. Непрыемны пах з рота, сухі кашаль.\n4. Вочы блішчаць дзіўна, а зрэнкі могуць быць альбо моцна пашыранымі або суженными і не змяняцца пад уздзеяннем сонечнага святла.\n1. Падлетак перастае за сабой даглядаць, з'яўляецца неахайнасць, нежаданне даглядаць за сабой. Наркаманы аддаюць перавагу цёмныя і чорныя колеру ў вопратцы, доўгі рукаў нават у гарачае надвор'е (каб схаваць сляды ад уколаў на руках).\n2. Пад уздзеяннем таксінаў, якія змяшчаюцца ў багацці наркотыкі, скура набывае зямлістыя або неественный зялёны адценне. Валасы становяцца цьмянымі, губляюць бляск і пышнасць.\n3. Вы можаце заўважыць у пакоі дзіцяці незразумелыя прадметы, або тыя, якім няма чаго рабіць сярод рэчаў падлетка. Гэта могуць быць шпрыцы, іголкі, правэнджаныя лыжкі, свечкі, фальга.\nБезумоўна, прафілактыка наркаманіі з'яўляецца неад'емнай дзейнасцю любога дзяржавы. Нават адсталыя ў эканамічным развіцці краіны спрабуюць праводзіць у школах спецыяльныя ўрокі, дзе дзеці атрымліваюць інфармацыю пра шкоду наркатычных рэчываў.\nБацькі – гэта першыя людзі, якія могуць дапамагчы падлетку\nДа жаль, ні адна сям'я не можа быць ўпэўненая на сто адсоткаў, што іх дзіця не спрабаваў наркотыкі ці ўжо не з'яўляецца залежным. Так як спосабы распаўсюджвання наркотыкаў становяцца ўсё больш агрэсіўнымі, тое неўсвядомлены дзіця абавязкова паспрабуе, тым больш, што першыя дозы прапануюцца заўсёды бясплатна.\nЯк жа змагацца з наркаманіяй бацькам? Пакуль ваш дзіця яшчэ не стаў нарказалежным, вы, як ніхто іншы, можаце паўплываць на яго. Выкарыстоўваючы мяккасць і сілу свайго аўтарытэту, расказвайце дзіцяці, што робяць з арганізмам чалавека наркотыку. Не трэба хлусіць — раскажыце, што першыя дозы сапраўды прыносяць задавальненне, але чым больш наркаман знаходзіцца на ігле, тым менш доўжыцца «кайф», і тым мацней пасля «ламае».\nКалі ж падлетак ужо стаў залежным, тое ёсць такія спосабы барацьбы:\n-псіхалагічныя — выяўляецца і вынішчаецца прычына таго, што дзіця пачаў ужываць наркотыкі. Да псіхалагічным прычынах могуць таксама ставіцца сацыяльныя прычыны (нізкі ўзровень жыцця, прыгнёту па нацыянальнай ці расавай прыкмеце), бытавыя (беднасць, рукапрыкладства і гвалт з боку блізкіх людзей). Да псіхалагічным спосабам барацьбы з наркаманіяй таксама адносяць і рэабілітацыю. Гэты працэс пачынаецца тады, калі дзіця ўжо не мае патрэбы ў наркотыках фізіялагічна, але ўсё яшчэ псіхалагічна хоча атрымліваць задавальненне ад гэтых рэчываў.\n-медыцынскія — падлетак змяшчаецца ў спецыяльны цэнтр, дзе з дапамогай лекараў і лекаў вучыцца жыць без наркотыкаў. Пасля таго, як арганізм перастае мець патрэбу ў тых, хто паступае ядзе ў выглядзе наркотыкаў, пацыенту патрабуецца детоксікація. Гэта працэс ачышчэння ад ядаў, аднаўленне ўсіх сістэм жыццезабеспячэння.\nВідэа “Доўгая смерць кароткай жыцця”\nПадлеткавая наркаманія — гэта бізун сучаснасці. Усё больш і больш дзяцей ўцягваецца ў смяротную залежнасць. Каб дапамагчы дзіцяці пазбавіцца ад наркаманіі хутка і назаўжды, бацькі павінны дзейнічаць неадкладна. Для гэтага сочыце за сваім дзіцем, і як толькі заўважыце ў яго першыя трывожныя прыкметы, адразу ж біце трывогу.\n← Цэнтр наркаманіі ў Расеі\nПрычыны наркаманіі →


Артыкулы з цэтлікам Папа Бэнэдыкт XVI | Часопіс «Ave Maria»\nАртыкулы з цэтлікам ‘Папа Бэнэдыкт XVI’\nВядомы нямецкі публіцыст, аўтар 5 кніг пра кардынала Ёзафа Ратцынгера і кнігі-інтэрв’ю з Бэнэдыктам XVI «Святло свету», расказвае пра стан Касцёла і Папу-немца. Гэтую размову з ім карэспандэнт КАІ Кшыштаф Тамасік правёў з нагоды дзвюх гадавінаў Папы: 85-й гадавіны нараджэння і 7-й гадавіны абрання яго на Пятровы пасад. Мы вырашылі надрукаваць гэтае інтэрв’ю, каб нагадаць нашым чытачам яшчэ раз пра асобу папы Бэнэдыкта XVI — глыбокага, таленавітага чалавека і выдатнага тэолага.\nПлошча св. Пятра, 27 лютага 2013 года\nШаноўныя браты ў біскупстве і святарстве! Глыбокапаважаныя прадстаўнікі ўлады! Дарагія браты і сёстры!\nДзякую вам, што вы ў такой вялікай колькасці прыбылі на маю апошнюю агульную аўдыенцыю.\nСардэчна дзякую! Я сапраўды вельмі ўзрушаны! Я бачу жывы Касцёл! І думаю, што мы павінны таксама падзякаваць Стварыцелю за цудоўнае надвор’е, якое Ён падарыў нам цяпер, хоць на двары яшчэ зіма!\nЗ апостальскага ліста Porta Fidei\nпапы Бэнэдыкта XVI\nМаўчанне і слова — шлях да евангелізацыі\nЗ 24 па 26 жніўня ў Гродне пад дэвізам «Інтэрнэт, радыё, прэса, тэлебачанне: католікі — мы тут ёсць!» пройдзе Першы кангрэс каталіцкіх СМІ ў Беларусі.\nСвяты Айцец Бэнэдыкт XVI надае вялікае значэнне выкарыстанню Каталіцкім Касцёлам сродкаў масавай інфармацыі як у мэтах новай евангелізацыі, так і дзеля будавання больш справядлівага свету. Гэтую тэму Святы Айцец закранае ў сваіх выступленнях з розных нагодаў, а перадусім у спецыяльных штогадовых пасланнях на Дзень сродкаў масавай камунікацыі. Асаблівая ўвага ў іх надаецца асабістай адказнасці работнікаў радыё, тэлебачання, прэсы і іншых сучасных сродкаў масавай камунікацыі, якія павінны кіравацца ў сваёй працы аб’ектыўнасцю, павагаю да чалавечай годнасці і чуйнасцю да агульнага дабра. Святы Айцец у сваіх пасланнях гаворыць пра асаблівую ролю, якую адыгрываюць СМІ ў сучасным свеце і пра выклікі, якія стаяць у сувязі з гэтым перад Касцёлам і ўсім грамадствам: «Дзеці і СМІ — выклік для адукацыі» (2007), «Шукаць праўду, каб дзяліцца ёю» (2008), «Праўда, яе абвяшчэнне і аўтэнтычнасць жыцця ў лічбавую эру» (2011) і інш.\nУплыў сродкаў масавай камунікацыі імкліва ўзрастае, без іх «ужо нельга ўявіць жыццё чалавечай сям’і. Служачы дабру і злу, яны так упісаны ў жыццё свету, што здаецца недарэчнай пазіцыя тых, хто лічыць іх нейтральнымі» (Caritas in veritate, 76).\nПрапануем чытачам фрагменты з сёлетняга паслання, скіраванага Святым Айцом Бэнэдыктам XVI да работнікаў сферы масавай камунікацыі.\nУрачыстасць Божага Цела заахвочвае нас да разважання над самаю вялікаю таямніцаю нашай веры: Найсвяцейшай Эўхарыстыі — рэальнай прысутнасці Пана Езуса Хрыста ў сакрамэнце алтара.\nУрыўкі з паслання папы Бэнэдыкта XVI на XXVI Сусветны дзень моладзі\n«Дарагія сябры, <...> я заклікаю вас прыняць удзел у гэтай падзеі, вельмі значнай для Касцёла Еўропы і сусветнага Касцёла. Мне хацелася б, каб усе маладыя людзі, і тыя, хто падзяляе нашую веру ў Хрыста, і тыя, хто вагаецца і няўпэўнены, тыя, хто ў Яго не верыць, атрымалі гэты досвед, які можа стацца вырашальным у іх жыцці. Гэта досвед Пана Езуса, уваскрослага і жывога, і досвед Яго любові да кожнага з нас. <...>»


УЖЫВУЮ «Калі пачалася мэнструацыя, я падумала, што ў мяне рак»\n«Калі пачалася мэнструацыя, я падумала, што ў мяне рак»\n16 лістапад 2019, 11:06\nГюстаў Курбэ «Сон» (1866)\nАрнольда не засьпеў. Ноч прачакаўшы, пайшоў да Соні.\n— Зьехаў… Гляджу — сьвятло ў настаўніцкай, Арнольд. Занэрваваўся… выйшаў… вярнуўся: «Ідзі дадому…» А потым прыбег: «еду ў Менск»… Слухай, схадзі ў настаўніцкую, там чамусьці стрэльба… нешта я зь ёй нарабіла…\nУ настаўніцкай дробнакалібэрка на канапе. Затвор зачынены. На падлозе паблісквае цэлы патрон.\n…Праз гады Арнольд на добрым падпітку распавёў мне пра той выпадак: «…Бог уратаваў… Калі б не асечка…»\n«Калі б не Соня, — захацелася ўдакладніць. — Выкінула патрон…»\nА, можа, і Бог.\n…Ажаніліся Арнольд і Соня ў траўні 1964-га. А здарылася «асечка» ў ноч на 23 лістапада 1963 году, калі быў забіты Джон Кенэдзі.\n«Халтама!» — сказала цёшча, калі ў калгасным доміку зьявіўся новы сусед. «Абжываньне» пачаў, укапаўшы чатыры слупкі агароджы і прыхапіўшы мэтар чужой зямлі. Сярод двара выкапаў ямку (пад басэйн!) ды скідваў туды ламачча. «Пэрформэр-аматар» — падумаў я, калі аднойчы ў двары ён падпаліў газавы балён. Полымя шуганула мэтраў на дзесяць, нарабіўшы пярэпалаху. Аднойчы прывёз машыну гною, згрузіўшы на мяжы так, што большая частка апынулася на нашым гародзе. Засталося незразумела — акт агрэсіі ці п’яная дабрачыннасьць? Год вісеў на вуліцы чырвоны кілім — «мастацкая акцыя» ці непатрэбная рэч?\nГэтай восеньню «пэрформэр» зьнік, кажуць, выгналі з калгасу — «дальнябоіць» і дзівачыць недзе на нямецкіх дарогах…\nНастаўніца першая мая\nШкольны альбомчык з гэтым надпісам я берагу ўсё жыцьцё і, бачыць Бог, ніколі не трымаў на сваю настаўніцу крыўды за тую двойку па беларускай дыктоўцы. Старонка ў маім сшытку чырванела мэнтарскім чарнілам, я чырванеў ад сораму, а прыйшоўшы са школы, заліўся сьлязьмі і нэрвозна выдзер са сшытка ненавісны лісток. За гэтым актам вандалізму застала мяне мая мама і расплакалася разам са мною…\nТолькі на старэйшых курсах унівэрсытэту я ўцяміў, што зрабіў тады ўсяго адну памылку: у словах зь мяккім «ц» напісаў «т», як вынік рускамоўнага сямейнага выхаваньня.\nАле ня мы судзьдзі нашым настаўнікам, якія атрымалі адукацыю ў дрымучы пасьляваенны час!\nФранцуская сьпявачка італьянскага паходжаньня. Яна — адна зь «іх», для якіх апошняй канстатацыяй стала фраза «жыцьцё — невыноснае».\nДзяўчынкай жыла у вельмі беднай сям’і, а праз гады, сваім талентам і голасам заваявала сусьветную славу, узышла на вяршыню. Шмат хто марыць аб такой вядомасьці, прэстыжных прэміях, багацьці, захапленьні прыхільнікаў, сусьветных турнэ. Дасягаюць гэтага толькі адзінкі, абраныя.\nІ раптам… добраахвотны сыход у іншы сьвет.\nКалісьці ў мяне спыталі: «У чым радасьць жыцьця?».\nО, як доўга можна адказваць на гэта.\nАбмежаваных імкнуся любіць.\nАбмежаванасьці не ўхваляю.\nБалбатуноў і брахлівых імкнуся любіць.\nДы брэх, балбатаньне… — агідныя мне.\nВычварэнцаў хачу палюбіць\nДы яны мне не даспадобы.\nсэксуальную і ня толькі\nі зразумець і любіць імкнуся.\nДы драматызм той лічу залішнім.\nДрапежнікаў, ведаю, варта любіць.\nДы пазьбягаю драпежнасьці.\nМацяршчыньнікаў прагну любіць.\nДы вароціць мяне ад мату.\nПадлюкаў неяк імкнуся любіць.\nДы дзейнасьць лічу іх шкоднаю.\nХціўцаў ды хлусаў імкнуся любіць.\nДы хлусьня і хцівасьць — заганныя.\nШантажыстаў любіць імкнуся.\nДы шантаж палюбіць — не прымусіць.\nІмкнуся ўсіх любіць.\nТолькі любоў мая не безразьмерная…\nШаноўныя чытачы, у гэтай рубрыцы кожны з вас можа апублікаваць свой тэкст, калі запрапануе цікавую тэму і ўкладзецца ў 100 словаў. Прысылайце свае прапановы на адрас svaboda@rferl.org\n«100 словаў» — літаратурны праект, у якім удзельнічаюць чытачы сайту Свабоды. Меркаваньні, выказаныя ў гэтай рубрыцы, перадаюць погляды саміх аўтараў і не абавязкова адлюстроўваюць пазыцыю рэдакцыі.\nУжо сёньня: выйшла першая перадача Польскага радыё на беларускай мове\nУ Крамлі пракамэнтавалі сустрэчу Пуціна і Зяленскага\nУдзельнікі канфэрэнцыі ААН па клімаце не змаглі прыйсьці да пагадненьня\nЛюдзі паміраюць ад крупінак у паветры. Наколькі забруджанае яно ў Беларусі?\nЯк расейская дзяржкарпарацыя рэклямавала атамную энэргетыку дзецям у Менску\nЗША распавялі пра дэталі пагадненьня з Кітаем\nЯк Хрушчоў адразаў ад Беларусі Палесьсе і Белавескую пушчу. Новы падкаст Свабоды «Межы Беларусі»


Гродненский государственный университет имени Янки Купалы - У ГрДУ імя Янкі Купалы адзначаюць 19-годдзе БРСМ\nАпублікавана ў Серада, 08 Верасень 2021 10:44\nСтудэнтам і выкладчыкам прыйшлася па душы добрая акцыя «Нам ужо 19». У карпусах Купалаўскага ўніверсітэта актывісты БРСМ падрыхтавалі інтэрактыўна-забаўляльныя акцыі і фотазоны. Любы жадаючы мог падысці, зрабіць фота на памяць і атрымаць салодкі прыз.\n- У карпусах студэнты склалі невялікія праграмы. Таксама ў гонар дня нараджэння прайшла студэнцкая вечарына, дзе дзеці маглі адпачыць і пагутарыць у нефармальнай абстаноўцы. Але святкаванне дня нараджэння БРСМ уключыла ў сябе не толькі забаўляльныя моманты. У рамках урачыстых мерапрыемстваў прайшоў адкрыты дыялог «БРСМ: учора, сёння, заўтра» з прарэктарам па выхаваўчай працы ГрДУ імя Янкі Купалы Васілём Сянько, - распавяла сакратар першаснай арганізацыі БРСМ ГрДУ маёнтка Янкі Купалы Вольга Русилко.\nЧлены саюза моладзі прымаюць актыўны ўдзел у жыцці ўніверсітэта - цяжка ўявіць сабе якія-небудзь мерапрыемствы без іх удзелу. Жадаем ім і далей не губляць працоўнага запалу і яшчэ больш крэатыўных ідэй!