Каранавірус усім кіруе?! У чаканні благога штодняКаранавірус усім кіруе?! У чаканні благога штодня\nЗдаровыя людзі. — Адчувай шчасце — Думкі ўслых — Мы ўсе падсвядома чакаем благога?!\nДата публікацыі: 29.03.2020\nПаглядзела на колькасць праглядаў майго папярэдняга допісу – і задумалася. Штосьці тут не так. Альбо ўсё настолькі відавочна – і цёплае сонейка, і нагоды для радасці, што людзі і без мяне ведаюць, што для іх зараз добра. 🙂 Альбо, занятыя штодзённымі справамі, а можа насамрэч прагулкамі па цудоўным наваколлі, большасць не сядзіць у сеціве?! І ў першым, і ў другім выпадку – гэта ж выдатна! Ухваляю! Але калі мы проста падсвядома чакаем благога і таму не чытаем пра добрае…\nЯкі з варыянтаў правільны?! Падкажыце, калі ласка! Альбо існуе яшчэ чацвёрты? І пяты?\nА благога (у сэнсе – дрэннага) сапраўды хапае. І тэма каранавіруса нас па-ранейшаму хвалюе вельмі моцна. Прынамсі, у інфармацыйным плане. Што ж датычыцца таго, ці змянілася што пасля вось гэтага допісу па маіх адчуваннях у нашым гарадку… Па шчырасці, даволі разгублена я зараз пачуваюся. Бо ніякіх зменаў падчас кароткага шпацыру па крамах ды аптэках не ўбачыла. А вы?!\n… У прыватнай аптэцы ў чаканні задавальнення патрэбаў чарговай пакупніцы, якой, фігуральна кажучы, трэба было ў рэшце рэшт сказаць: «Венік – вам загарнуць ці самі паляціце?!», зноўку сацыяльную дыстанцыю захоўвала я адна. Заадно і паслухала, якімі пытаннямі дама даймала супрацоўніка. Адно з іх актуальнае: у чым замачваць марлевыя маскі???\nПакуль ішоў паток пытанняў, у мяне за спіной выстраіліся чалавек пяць. Шчыльненька так – упэўнілася я, азірнуўшыся ўжо ад вакенца. Ну-ну…\n… Усё тая ж крама, што і мінулы раз. Уся тая ж стужка з прадуктамі. Грамадзянін дыхае цыбульным водарам мне акурат у патыліцу. Не вытрымліваю, паварочваюся і зусім няветліва пытаюся, ці чуў ён пра сацыяльную дыстанцыю. Заадно чытаю кароткую лекцыю па сутнасці справы. Людзі за мной і ім шарахаюцца! 🙂\nНа шчасце, дыялог атрымаўся кароткім. Да рукапашнай не дайшло. Пакуль… 🙂 Мяне падтрымала супрацоўніца крамы, якая сядзела за касай. Сумна аглядаючы шчыльныя рады чэргаў, сыходжу…\nПрайшла тэст на адным з сайтаў. Мэта – высветліць, наколькі чалавек самаізаляваўся. А паколькі асаблівых магчымасцяў у мяне для гэтага няма, аказалася – на 70%. Што было ацэнена сістэмай як «няблага». І што мне ёсць да чаго імкнуцца.\nДы я і сама ведаю, якія пункты валяць усю справу! Адзін з іх – якраз-такі наведванне крамаў і аптэк. Ды я разумею, што заказы і дастаўка да дзвярэй – самае тое! Але пакуль у нашай правінцыі да такога не дайшлі яшчэ. Я зараз не пра маштабную ад вядомых брэндаў… Хаця для адзінокіх састарэлых і інвалідаў сваю дапамогу прапаноўваюць і валанцёры, і Чэрвеньскі тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. А маім бацькам, колішнім настаўнікам, нават тэлефанавалі са школы, у якой яны працавалі, і прасілі запісаць карысныя тэлефоны і па патрэбе звяртацца па дапамогу ў дастаўцы лекаў і прадуктаў.\nА што, калі мне трэба ўсяго батон і хлеб?! Заказваць дастаўку??? Не! Ногі ў рукі – і выбіраю сама ў краме тое, да чаго мы прывыклі. І гляджу вачыма, каб было свежае! Так што крама і аптэка, як кажуць, гэта святое…\nДругое. Самае важнае, з чым ніяк не магу пагадзіцца. Вось гэта той выпадак, калі меркаванне журналіста можа не супадаць з асноўнай палітыкай партала. Але я не магу не выказацца. Бо сапраўды вельмі востра рэагую… На што?! На заклікі пакінуць сталых сваякоў адных, не наведваць, прыносіць прадукты пад дзверы, раз’ехацца (!!!) і г.д.\nГледзячы на сумную статыстыку маёй любімай Італіі… Так, усё правільна. І ролік на нашым партале зрабілі цудоўны! Брава! Толькі… Людзі, а вам не падаецца, што гэта ўсё – для ідэальнай сітуацыі?!\nКалі бабуля і дзядуля (якія самі сябе такімі не лічаць, на свой узрост не выглядаюць, гэтак іх завуць толькі (!!!) унукі і г.д.) даволі маладога ўзросту, а не пад 80. Калі яны не хварэюць моцна, самі ў сіле. Спраўляюцца па хатняй гаспадарцы без дапамогі сацыяльнага работніка ці іншага памочніка, самі сабе гатуюць, самі сябе абслугоўваюць, вядуць актыўны лад жыцця… І дзеці жывуць не з імі, а асобнымі сем’ямі…\nТак! Тады – усё правільна! Але мне вось вельмі карціць прама якое-небудзь сацыялагічнае апытанне правесці. Накшталт: колькі працэнтаў маюць вось такі ідэальны лад жыцця?!\nБо ёсць іншая сітуацыя. Больш рэальная. Так, як жыву я і многія-многія мае знаёмыя ў розных гарадах. Аб’ектыўна ўзроставыя бацькі са шматлікімі хваробамі. З імі я жыву ўсё жыццё. Асноўныя абавязкі па хатняй гаспадарцы адпаведна – мае. І калі сітуацыя са здароўем пагаршаецца…\nМне што – пакінуць іх без дапамогі?! Якая зараз займае практычна ўвесь мой дзень?! Без прыгатавання ежы і мыцця посуду, мыцця і прання бялізны, без элементарнага калямедыцынскага догляду?! Наняць кагосьці??? А хто мне дасць стопрацэнтную гарантыю, па-першае, што чалавек будзе сумленна выконваць свае абавязкі, па-другое, ставіцца да маіх бацькоў як да сваіх (гэта з якой такой радасці, скажуць многія)?!\nА па-трэцяе… Хто мне дасць гарантыю, што і гэты чалавек, няхай сабе і з медыцынскай адукацыяй (яшчэ больш рызыкі), не падхопіць дзесьці каранавірусную інфекцыю?!\nТаксама толькі па дыяганалі прачытала наступныя парады. Маўляў, калі няма магчымасці раз’ехацца (а яе няма!!!), «раз’едзьцеся» па розных пакоях. Да ўсяго дакранайцеся толькі кавалкам паперы, пастаянна насіце маску…\nЛюдзі!!! Тыя, хто дае такія парады! Вы спрабавалі быць у масцы пастаянна??? Я ўвогуле не ўмею ў ёй дыхаць!!! А калі давялося, і не раз, у медыцынскай установе… Пот цурком (бо там, да ўсяго, горача), пульс – 122. Нармалёва, праўда?! І ў такім стане знаходзіцца гадзін 16-18 у суткі?!\nЯ, па шчырасці, не ведаю, дзе і ў чым тут выйсце. Як кажуць, «куды ні кінь, усюды клін». Затое цудоўна ведаю, як лёгка штосьці камусьці раіць. А пасля шчыра дзівіцца: як гэта чалавек не можа таго і таго?! Гэта ж так проста! Проста… Віртуальна толькі, так бы мовіць. А ў рэале…\nА ў рэале – як будзе. Штодня думаю я, намыльваючы па 100 разоў рукі. Захоўваючы ў грамадскіх месцах сацыяльную адлегласць. Клапоцячыся пра сваіх бацькоў. І дай Бог нам усім уратавацца! Хаця я і атэіст-рэаліст…\n302 0 82\nМаскі… Вушы скручваюцца ў трубачку… :)\nУсе артыкулы раздзела (373)


Беларусь і Польшча дамовіліся пра супрацу ў супрацьстаянні каронавірусу | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларусь і Польшча дамовіліся шчыльна ўзаемадзейнічаць у выпадку ўзнікнення праблемных сітуацый з-за пандэміі каронавіруса.\nПра гэта паведаміў журналістам міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей па выніках перамоў з польскім калегам Яцакам Чапутовічам і ўпаўнаважаным урада Польшчы па пытаннях стратэгічнай энергетычнай інфраструктуры Пятром Наімскім. Перамовы прайшлі 20 сакавіка ў фармаце відэаканферэнцыі.\n„Мы надалі досыць вялікую ўвагу абмеркаванню пытання барацьбы з эпідэміяй каронавіруса, — сказаў Макей. — Спадар міністр праінфармаваў мяне пра развіццё сітуацыі ў Польшчы, я распавёў пра тое, якая абстаноўка ў нас. Гэта была адна са значных тэм перамоваў”.\nМакей адзначыў, што сёння, 20 сакавіка, раней таксама правёў тэлефонныя размовы з кіраўнікамі МЗС Літвы і Латвіі.\n„Усе праблемныя пытанні, якія існавалі некалькі дзён таму, у адпаведнасці з тымі нотамі, якія былі накіраваныя беларускім бокам, былі вырашаныя, — сказаў Макей. — І мы дамовіліся быць у цесным пастаянным кантакце, каб ліквідаваць тыя бар’еры, якія могуць раптам нечакана паўстаць. Бар’еры – я маю на ўвазе на шляху вяртання нашых грамадзян у Беларусь, якія могуць паўстаць у выпадку нейкіх непрадбачаных сітуацый. Ёсць дакладнае разуменне, што тут трэба зыходзіць з канкрэтнай пазаштатнай сітуацыі і трэба пазбягаць бюракратычных нейкіх закавык”.\nАкрамя тэмы барацьбы з каронавірусам кіраўнік беларускага МЗС таксама абмеркаваў з польскім калегам пытанні гандлёва-эканамічнага ўзаемадзеяння. „Зразумела, што, на жаль, цяпер з улікам гэтай каронавіруснай сітуацыі адпаведныя інстытуты не працуюць. Але мы дамовіліся пра аднаўленне паўнавартасных кантактаў адразу ж пасля паляпшэння абстаноўкі, — сказаў Макей. — Мы абмяркоўвалі пытанні нашых адносін з ЕС, пытанні, звязаныя са становішчам у рэгіёне, шэраг іншых аспектаў. У прынцыпе, ёсць абсалютна поўнае разуменне адносна таго, як нам рухацца далей. Мы дамовіліся, што такія кантакты стануць сталымі”.


Байкеры праедуць па тэрыторыях шасці краін, а далучацца да іх "жалезныя браты" з больш чым дзесяці дзяржаў. 18.04.2018, Sputnik Беларусь\nнавіны , грамадства, галоўнае, у свеце, расія, начныя ваўкі (байкерскі клуб)\n16:53 18.04.2018 (абноўлена: 22:07 18.04.2018)\n© Sputnik / Евгения Новоженина / Перайсці ў фотабанкБайкеры клуба "Начныя ваўкі", архіўнае фота\nБайкеры праедуць па тэрыторыях шасці краін, а далучацца да іх "жалезныя браты" з больш чым дзесяці дзяржаў.\nМІНСК, 18 кра — Sputnik. Расійскі мотаклуб "Начныя ваўкі" адправіцца ў штогадовы марш на Берлін, прысвечаны перамозе ў Вялікай Айчыннай вайне, паведамілі Sputnik у аргкамітэце мерапрыемства.\nМатацыклісты ўпершыню ў гэтым годзе падзялілі маршрут на тры этапы. Старт запланаваны на 22 красавіка ў Сочы, а ў Берліне марш павінен завяршыцца 9 мая. Байкеры за гэты час праедуць па тэрыторыях Расіі, Беларусі, Польшчы, Славакіі, Чэхіі і Германіі.\n"Удзельнікі — матацыклісты з Расіі, Беларусі, Польшчы, Чэхіі, Славакіі, Славеніі, Італіі, Англіі, Сербіі, Македоніі, Балгарыі, Германіі, Даніі і іншых дзяржаў", — распавялі арганізатары прабегу.\nУ рамках мотамаршу байкеры плануюць шэраг мерапрыемстваў, сярод якіх — праезд па Берліне са сцягамі Перамогі.\n"Начныя ваўкі" ладзяць марш на Берлін ужо ў чацвёрты раз. Раней польскія памежнікі не прапусцілі ўдзельнікаў маршу з-за меркаванняў бяспекі, аднак у некаторых членаў клуба атрымалася трапіць у Еўрасаюз і дабрацца да Берліна.


Гульня Прыгоды Марка. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Прыгоды Марка анлайн\nАпісанне гульні: Усе аматары супер Марыё адразу ж ацэняць гэтую гульню з Марка ў галоўнай ролі, чаму - даведаецеся з першых секунд гульні.\nПіраты на выспах Бяжы, ня спыняйся Беглы Джэк Дзіна скачкі Скачы скачы кацяня Рабаўнік Боб 1 Рабаўнік Боб 3 Рабаўнік Боб 4 Рабаўнік Боб 4: Сезон 2 Расія Рабаўнік Боб 4: Сезон 3 Японія Адам і Ева 2 Адам і Ева 3 Адам і Ева 4 Адам і Ева: Зомбі\nУсе аматары супер Марыё адразу ж ацэняць гэтую гульню з Марка ў галоўнай ролі, чаму - даведаецеся з першых секунд гульні.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Прыгоды Марка ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Прыгоды Марка бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Прыгоды Марка і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Дзіўна чуць адасабленьні кшталту — “беларусы і ліцьвіны”, “беларусы і габрэі”. Ну, з ліцьвінамі ды габрэямі на першы погляд усё зразумела, а вось як быць з беларусамі? Хто, уласна, тут маецца на ўвазе? Выключна славяне? Тады заходнія ці ўсходнія? Але ж заходніх адразу залічваюць у каталікі, а ўсходніх – у праваслаўныя. Выходзіць белаРусы — бліжэй да ўсходніх: бо Русь, так бы мовіць, праваслаўная. А хто ж тады каталікі – ліцьвіны ці чарнарусы? І чаму беларусамі называюць сябе татары з “Аль-Кітабу”?\nА можа ніякіх беларусаў увогуле не існуе?\nПэўна, шмат хто з апошнім з радасьцю пагадзіўся б, згадайце: Крэсы Усходнія – Крэсы Заходнія; Вялікая Літва; Крыўя; Яцьвягія…\nАбсурднымі гэтыя развагі могуць падацца толькі на першы погляд. І толькі таму, што, каб разважаць на любую тэму, трэба спачатку прывесьці прадмет развагаў да вызначаных сістэмаў каардынатаў. Паколькі па цалкам зразумелых прычынах цывілізаваныя нацыі афіцыйна не называюцца імем якога-небудзь аднаго з этнасаў-складнікаў, дык і з намі, беларусамі, тут усё зразумела: беларусы – нацыя, а ўсе астатнія – этнасы, якія яе складаюць. А таму прапановы наконт Крыўя ці Літвы не прыймальныя для ўсіх разам. Да прыкладу, гішпанская нацыя складаецца з касьцільцаў, каталонцаў, арагонцаў, андалузцаў, баскаў (з чым самі яны ня вельмі згодныя) і г.д.; брытанская – з ангельцаў, шатландцаў і валійцаў (апошнія два – таксама дужа спрачаюцца з гэтым); польская – з ляхітаў, мазураў, памораў і інш. Нават у Францыі, дзе амаль 90 адсоткаў насельніцтва лічацца менавіта французамі, а нарманы, брэтонцы, эльзасцы, латарынгцы ды інш. – толькі нацменшасьцямі, уласна французы склаліся з нашчадкаў дзясяткаў гальскіх плямёнаў, прадстаўнікі якіх ня толькі ў часы Цэзара, але нават і Карла Вялікага зусім не лічылі сябе адзіным народам. Тое ж і на Беларусі: беларуская нацыя склалася з крывічоў, дрыгавічоў, радзімічаў, ліцьвінаў, яцьвягаў ды інш., у тым ліку з габрэяў і татараў, што стала пражываюць на нашай зямлі з часоў Вялікага князя Вітаўта. А таму нашчадкі іх маюць поўнае права лічыць сябе як прадстаўнікамі нацменшасьцяў, так і ўласна беларусамі. Адсюль вынікае, што прызнаньне свайго дачыненьня да пэўнай нацыі справа ў рэшце рэшт дабраахвотная (у адрозьненьне ад прыналежнасьці да пэўнага этнасу). У разумных межах, вядома, хаця ў гісторыі і існуюць выпадкі, калі захапіўшыся экзатычнымі для сябе культурамі, белыя людзі пачыналі лічыць сябе індзейцамі, кітайцамі ці японцамі, ну а колькі зараз у Тыбеце ламаў з прадстаў-нікоў усіх кантынентаў, ніхто ня возьмецца падлічыць (у Аўстраліі вунь паводле апошняга перапісу зьявіліся джэдаі – наглядзелася моладзь “Зорных войнаў”).\nТым ня менш гэта ўсё ж выключэньні. Звычайна выбар абмежаваны. (Класічны прыклад – сям’я піцерскага інжынера-мостабудаўніка пана Іваноўскага, маёнтак якога месьціцца ў Лябёдцы Шчучынскага павету: з трох ягоных сыноў адзін стаў беларусам, другі – палякам, трэці – летувісам. Грузінам, напрыклад, ніхто ня стаў). Іншая справа, калі ты зьехаў куды за акіян. Усе, хто называе сябе амерыканцамі і дадае нацыянальнае паходжаньне (кітайскае, японскае, французскае, беларускае і г.д.), сувязь з уласным этнасам у такім выпадку пакідаюць толькі на генетычным узроўні, часта ўносячы блытаніну ва ўяўленьні суграмадзянаў. Калі, напрыклад, суполка габрэяў-эмігрантаў з Беларусі кажа за акіянам, што яны – эліта беларускай нацыі, у простых амерыканцаў натуральна складаецца ўражаньне, што беларусы – гэта семіцкае племя.\nА, і на самой справе, ці магчыма абагульняюча казаць пра нацыянальныя рысы беларусаў, іх характар, менталітэт? У любым выпадку ў адрыве ад гісторыі Беларусі гэта зрабіць немагчыма. І ў першую чаргу таму, што на нашай тэрыторыі за апошнія тысячу гадоў існавала некалькі дзяржаваў: Полацкае княства, ВКЛ, Рэч Паспалітая, БССР, РБ. І на кожным з тых гістарычных этапаў дзяржаваўтваральнымі выступалі розныя беларускія этнасы: крывічы, дрыгавічы, радзімічы...\nНашая краіна ўзьнікла прыблізна ў тых самых межах, у якіх яна існуе зараз, у часы панаваньня Усяслава Чарадзея, які, несумненна, быў крывічом (паколькі пскоўскія крывічы заўсёды цягнуліся да Ноўгараду, а Смаленск, трымаючы кантроль над аднымі з трох асноўных валокаў, сам заўсёды імкнуўся да пануючай пазіцыі і ўдзельнічаў ва ўсіх паходах супраць Полацку, падмурак пад стварэньне беларускай нацыі паклалі менавіта полацкія крывічы, а на аснове іхняй мовы ўтварылася сучасная беларуская мова). Але Напачатку асноўнае капішча з кумірам Крыві і рэзідэнцыя першасьвятара крыві-крывіча месьціліся ў Ромаве (мястэчка на поўдзень ад Кёнігсберга), пакуль не былі зьнішчаныя тэўтонамі. Пасьля гэтага і капішча, і рэзідэнцыю перанесьлі ў Крыві-горад (цэнтр сучаснай Вільні), дзе яны былі зьнішчаныя ўжо Вялікім князем Гедымінам. Першымі ж задоўга да гэтых падзеяў ад крывіцкага племяннога саюзу адпалі палачане са смалянамі і пскавічамі, што яшчэ раз даказвае неаднароднасьць ягонага этнічнага складу, а таксама тое, што ўсходнія крывічы знаходзіліся неаспрэчна на больш высокай стадыі разьвіцьця грамадства. Але каб зразумець гэта, трэба зьвярнуцца да беларускай гісторыі рэлігіі.\nРодавыя стасункі, як вядома, не вымагалі буйной эканомікі: кожная сям’я займала пэўную тэрыторыю, з якой харчавалася самым розным чынам: паляваньне, рыбацтва, зьбіральніцтва, прымітыўнае земляробства. Натуральна, што за непатрэбнасьцю ня рухаўся і тэхнічны прагрэс. А значыцца не было і дакладных інструментаў вымярэньня часу. Менавіта таму панаваў зорны касмаганічны культ (экватарыяльныя зоркі, як вядома, хаваюцца і зьяўляюцца ў адзін і той жа дзень году, а перыяд іх адсутнасьці над даляглядам роўны 270 дням, альбо 9 месяцам цяжарнасьці жанчыны) і культ месяцу (прамежак паміж зьменамі фазаў – маладзік, ветах, поўня – заўсёды аднолькавыя і вымяраюцца ў ночах), правадніком якіх зьяўляецца шаманізм. Кіраваў у тыя часы галава роду, які адначасова павінен быў быць і самым магутным, і самым разумным – чараўніком-валхаўцом (роля шамана-ваўкалака крыху адрозьніваецца, але гэта тэма для асобнай гаворкі). Не было войнаў (за выключэньнем нязначных сутычак з-за ўпаляванай дзічыны ці з-за жанчынаў), не было голаду (людзі проста глядзелі на гастранамічныя справы, калі што, маглі падхарчавацца і чарвякамі з жабамі), не было культуры (культура ўзнікла са зьяўленьнем культур земляробчых, адкуль і паходзіць само слова). Такі жыцьцёвы лад вельмі нагадвае львіную сям’ю…\nЗьяўленьне племянных стасункаў – гэта зьяўленьне культуры. Людзі забываюцца на чарвякоў з жабамі, харчуюцца галоўным чынам прадуктамі земляробства. Такім чынам зьяўляецца голад ад неўраджаяў і, адпаведна, страх перад ім. Таму статус валхаўца-шамана, бо ён адзін ведае, як дамагчыся добрага ўраджаю, нягледзячы на заўсёды неспрыяльнае надвор’е – нешта кшталту сучаснага агранома – вырастае да статусу валхва-жраца. Пачынае зрушвацца з месца тэхнічны прагрэс. Першае геніяльнае вынаходніцтва – гадзіньнік (мусіць, кляпсыдры). Цяпер можна вымяраць дакладна даўжыню ночы і дня, вызначыць дні сонцастаяньня і сонцавароту. Зьяўляецца сонечны культ Перуна, а разам з ім – тэагонія, культ герояў. Багамі становяцца людзі, якія дасягнулі пры жыцьці стану прасьвятленьня. Менавіта таму яны – не аб’екты пакланеньня, а ўзоры для ўпадабленьня, а іхнія выявы – ня стоды, як абазвалі іх хрысьціяне, а куміры, як называюць іх самі “язычнікі”.\nСпынімся на гэтым і некаторых іншых паняцьцях. Афіцыйная версія палягае ў тым, што нехрысьціянаў называюць так, бо яны не прынялі слова Божага. Але тлумачэньне досыць цьмянае. “Фрэйдызм” тут больш канкрэтны: язычнікі ўжываюць аральны сэкс (у дадзеным выпадку маецца на ўвазе менавіта кунілінгус), што зараз характырызуецца як вычварэньне і для хрысьціянаў цалкам не прыймальнае. У гэтым ёсьць логіка, бо для языч-нікаў сьвет не падзяляецца на чорнае і белае – і тое, і другое – праявы аднаго жыцьцёвага працэсу (прынцып маятніка – чым больш амплітуда, тым большая ўнутраная энергія сістэмы), як плюс і мінус электрычнага току (пры адсутнасьці аднаго з іх ніякага току няма). А таму і “верх”, і “ніз” аднолькава самакаштоўныя, што яскрава ўвасабляецца ў сімвале Сусьветнага дрэва (богі над намі і пад намі). Другое вызначэньне язычнікаў – паганцы, якое яны атрымалі за часамі Рымскай імперыі (paganus – селянін, а ў вёсцы, як вядома, даўжэй захоўваліся так званыя політэістычныя культы, чым у гарадах). Аднак паганкамі называюць і грыбы-мухаморы, наркатычныя адвары з якіх у той ці іншай ступені выкарыстоўваліся падчас рытуалаў. Цікава, што тут першаснае, а што другаснае? Лепей не сьпяшацца з адказам, бо ў рымскіх вёсках, натуральна, даўжэй захоўваўся і шаманізм пасьля ўвядзеньня ў гарадах політэізму. З барбарамі ж крыху прасьцей – так грэкі называлі ўсіх, хто размаўляў на незразумелай ім мове. Тут мы ад старажытных грэкаў недалёка адышліся, бо дагэтуль называем германцаў, што ня ведаюць “нашае чалавечае мовы”, немцамі-нямко. У любым выпадку і першае, і другое, і трэцяе вызначэньні – сутнасна абразлівыя, і для сучасных нехрысьціянаў так жа ж непрымальныя, як для іўдэяў – быццам бы традыцыйнае слова “жыд”.\nТакім чынам блізкія роды, аб’яднаныя ў плямёны, утвараюць грамадства, якое без іерархіі жыць ня можа, а таму ў сваю чаргу пачынае падзяляцца на касты. Іх заўсёды чатыры: служкі культу (валхвы), прафесійныя вайскоўцы (распачынаюцца войны, што вядуцца выключна з мэтай захопу больш урадлівых земляў і ў напрамках гандлёвых шляхоў), вытворцы (сяляне і майстры-рамесьнікі) і так званыя недатыкальныя, прадстаўнікі пагарджаемых вышэйшымі кастамі прафесіяў (гандляры, мянялы, найміты-пралетары, музыкі, танцоры, прастытуткі і г.д.). Рабы ніколі кастай не былі, бо ўласна і за людзей не лічыліся – накшталт хатняй жывёлы. Варта адзначыць, што паколькі закон непрыняцьця міжкаставых сямейных стасункаў найбольш жорстка дзейнічаў у дачыненьні чацьвёртае касты і ў некаторай ступені захаваўся дагэтуль, шудры, як іх называюць у Індыі, з цягам часу ўтваралі штосьці падобнае да асобнага этнасу, які з трывалаю перыядычнасьцю выганяўся ў поўным складзе за межы той ці іншай дзяржавы (так адбывалася ў старажытных Індыі, Егіпце, Бабілоне, а ў сярэднявеччы – па ўсёй Еўропе). Падставай дзеля гэтага часта служылі ўспышкі венерычных захворваньняў.\nЗ тых часоў асноўныя этапы гісторыі чалавецтва – гэта пераход улады ад адной касты да другой (у парадку зьмяншэньня іх статусу), якія адбываюцца ў форме сацыяльных рэвалюцыяў з непазьбежнымі радыкальнымі зьменамі пануючых рэлігійных ідэалогіяў.\nПершыя дзяржаўныя ўтварэньні былі тэакратычнымі. Кіравалі валхвы. Князі мелі функцыі выключна ваеначальнікаў, абіраліся ўсім народам на вечы і ў выпадку вайсковае няўдачы папросту маглі быць прынесеныя ў ахвяру богу вайны. Рашэньне пра пачатак баявых дзеяньняў прымалі выключна валхвы Вялікага кола, пасьля чаго, як тое было ў нас, крыві-крывіч дасылаў да князёў сваіх вястуноў-вясталак з патрабаваньнем зьявіцца на пагоню ў прызначанае месца. У пацьверджаньне афіцыйнасьці загаду яны перадавалі ім посах першасьвятара – крывулю.\nВядома, што абраны лад жыцьця племя вельмі моцна залежыў ад прыроднага асяродку: стэпавыя народы адрозьніваюцца ад горцаў, паморы – ад лясных народаў. Насельнікі беларускіх земляў мелі шмат агульнага з германцамі, бо тэрыторыя і тых, і другіх была спрэс пакрытая пушчамі (нашы збольшага захаваліся дагэтуль, а пра пушчы германцаў мы ведаем з гісторыі Рыма). А таму ў якасьці аналогіі мы маем поўнае права зьвярнуцца да Карнэлія Тацыта:\n“Досыць вядома, што германскія народы зусім не жывуць ў гарадах і нават не жадаюць, каб іх жыльлё сутыкалася адно з другім; селяцца яны на адлегласьці адзін ад другога і ўроскід, дзе хто ўпадабаў які-небудзь ручай, ці паляну, ці лес. Вёскі яны ладзяць не па-нашаму – у выглядзе аб’яднаных паміж сабой і прылягаючых адзін да аднаго будынкаў, але кожны акаляе Каралёў яны абіраюць па славутасьці, а ваеначальнікаў па адвазе. Пры гэтым у каралёў няма неабмежаванай ці самавольнай улады, а правадыры ўзначальваюць хутчэй прыкладам, тым што яны мужныя, вылучаюцца ў баі, змагаюцца сьпераду шыхта. І гэтым выклікаюць зьдзіўленьне. Аднак караць сьмерцю, закоўваць у кайданы і катаваць не дазваляецца нікому, акрамя жрацоў, ды і то ня ў выглядзе пакараньня, а як бы па наказу бога…\nСходы старэйшынаў адбываюцца ў маладзік ці поўню, бо германцы вераць, што гэтыя дні зьяўляюцца самымі шчасьлівымі дзеля пачатку справы. Лік часу вядзецца не па днях, а па начах…\nМаўчаньне натоўпу, пачатак сходу старэйшынаў ці народнага сходу ўсталёўваецца і абвяшчаецца жрацамі…\nГерманцы вырашаюць усе справы, грамадскія, прыватныя, толькі узброенымі…”\nДа канца I тысячагоддзя пантэон славянскіх багоў акрэсьліўся цалкам. Славянская “Мекка” са сьвятым Алатыр-камянём (верагодна, метэары-там) – пупам Сусьвету, месцам, дзе знаходзіцца брама паміж трыма сьвета-мі – месьцілася на балтыйскай высьпе Руян (сучасны Руген) (“на востраве Руяне, на моры-акіяне”). Такім чынам стварэньне антычнай славянскай імперыі на ўзор Рыму здавалася справай прадвызначанай. Аднак да таго часу на поўдні і захадзе набыла моцы хрысьціянская рэлігія, якая зьявілася для славянскага сьвету рэвалюцыйнай ідэалогіяй пераходу ўлады ў рукі прадстаўнікоў касты вайскоўцаў. Хрысьціянскія місіянеры казалі князям: хрысьціце язычнікаў у адзінаслушную веру “мячом і агнём”, забівайце ўладароў-валхвоў, забірайце іх уладу і багацьці ў свае рукі, а нам за гэта – толькі дзесяціну. І некаторыя сквапныя князі (цяпер асобныя з іх – сьвятыя хрысьціянскіх цэркваў) з радасьцю пагадзіліся на гэта. Немалую ролю ў той справе адыгралі нарманы, якіх славяне называлі варагамі (у гістарычнай навуцы прынята перакладаць гэта слова са старажытна-германскіх моваў са значэньнем “купец”, аднак насамрэч нічога, акрамя нашага “вораг” — у заходняй Эўропе слова “вараг” невядомае — у ім ня чуецца).\nШырокамаштабная экспансія нарманаў у кантынентальную Еўропу пачалася прыкладна ў той самы час – у канцы I тысячагоддзя. Усе гісторыкі са зьдзіўленьнем адзначаюць, што іх паводзіны на захадзе моцна адрозьніваліся ад паводзінаў на ўсходзе Еўропы. Але гэтаму існуе цалкам лагічнае тлумачэньне.\nРаспачыналі нашэсьце нарманы-язычнікі. Пануючай рэлігіяй у той час быў культ Одзіна-Перуна (у сэнсе “Громавержца”), што сьведчыць пра існаваньне на той час у Скандынавіі тэакратычнага дзяржаўнага ўтварэньня. Як і ва ўсіх астатніх рэлігіях, вярхоўны бог ня мае імя, а толькі дзясяткі (напрыклад, сто імёнаў Алаха) прыметнікаў-вызначэньняў. Одзін – першае вызначэньне бога з гэтым жа значэньнем – Першы (адсюль пачатак нашага ліку – Адзін; па-арабску Першанец – Алі). Нельга блытаць Одзіна-Перуна з Торам, які кідаецца сваім мячом маланкай-м’ёльнірам. Одзін – ня бог навальніцы, а бог Сонца. І Пярун – гэта зусім не грымоты падчас маланкі, а грукат выбуховай моцы, які чуецца пры падзеньні метэарыту (адзначым, між іншым, што ўсе метэарыты падаюць па траекторыі з усходу на захад). Метэарыты бываюць двух тыпаў – каменныя і жалезныя. Вялікія каменныя метэарыты ад удару аб зямлю разьлятаюцца на дробныя кавалкі, а адносна невялікія – памерамі да дзясяткаў сантыметраў – застаюцца суцэльнымі, але падчас палёту скрозь шчыльныя слаі атмасферы яны аплаўляюцца і набываюць форму яйка. Жалезныя метэарыты застаюцца суцэльнымі незалежна ад памераў, але таксама аплаўляюцца, набываючы абрыс галоўкі фаласа. У гэтым адна з прычынаў таго, што падзеньне метэарыту стала асацыявалася з актам зачацьця паміж Зямлёй і Небам на груба матэрыяльным узроўні. На містычным узроўні – гэта нараджэньне прасьветленых бога-людзей – сыноў і дачок Одзіна (наўпроставая аналогія з Зеўсам, які мае бясконцы шэраг зямных каханак і дзяцей ад іх). Але якая адметнасьць вызначала Одзіна з бясконцага шэрагу прасьветленых (гістарычнасьць асобы Одзіна сьцвяр-джаюць і Старэйшая Эдда, і Малодшая сярэднявечнага скальда Сноры Стурлусана)? Тая ж, што і ўсіх іншых прарокаў – Заратустру, Буду, Лао-Цзы, Ісуса: ён меў талент растлумачыць людзям свой містычны досьвед. Якім чынам гэта зрабіў Одзін, агульнавядома – даў скандынавам вучэньне рунаў, а з дапамогай яго – уяўленьне пра будову як духоўнага (структура чалавечай псіхікі), так і матэрыяльнага сьветаў. У агульных рысах сьвет падзяляецца на Хель (карані Сусьветнага дрэва), Мідгард (Сярэдні зямны сьвет, сьвет усіх магчымасьцяў, з якога можна рухацца ва ўсіх напрамках) і Асгард (крона). Мідгард у сваю чаргу падзяляецца на чатыры бакі сьвету. Дык вось, на ўсходзе – Ётунхейм, які супрацьстаіць Ванахейму, што на Захадзе. У Ванахейме знаходзяцца сілы ва ўрадлівай статычнай раўнавазе, там жывуць ваны – раса багоў, што адказваюць за функцыі ўрадлівасьці і дастатку. Ётунхейм – гэта сьвет пастаяннага руху, гатовы ўчыніць супраціў усяму, што стаіць на ягоным шляху. Там знаходзяцца сілы распусты і падману – рэакцыйныя сілы зьнішчэньня, неабходныя дзеля эвалюцыйных зьменаў. А паколькі экспансію нарманаў правакавалі валхвы (тэакратыя), дык немагчыма разглядаць яе ў адрыве ад тагачасных уяўленьняў скандынаваў пра навакольны сьвет. Яны адпачатку рухаліся альбо ў Ванахейм — на захад, альбо ў Ётунхейм — на ўсход. Таму нядзіўная і розьніца ў паводзінах…\nЁтунхейм – гэта прыродны “ніз”. На ўсходзе знаходзіцца Зямное ўлоньне, там адбываецца акт зачацьця паміж Небам і Зямлёю, там нараджаюцца зоркі і Сонца. Рух на ўсход – гэта рух супраць Сонца. Там – краіна грубай матэрыяльнай сілы, краіна цемры, населеная волатамі і асілкамі. Населеная зубрамі: “адважны, з рагамі вялізнымі, люты зьвер, рагамі змагаецца, слынны жыхар балотаў, мужны зьвер (Старажытная рунічная паэма)”.\nВось чым была для нарманаў славянская зямля.\nЯны не памыліліся ў сваіх чаканьнях. Прыплыўшы на ўсход, нарманы, натуральна, сустрэлі… зуброў. Аднак і тутэйшыя людзі ў іхнім уяўленьні былі, як зубры. “Я бачыў русаў, калі яны прыбылі па сваіх гандлёвых справах і разьмесьціліся каля ракі Атыл. Я ня бачыў людзей з больш дасканалым целам, чым яны. Яны падобныя на пальмы, бялявыя, чырвоныя на твар і белыя целам. Яны ня носяць ні халатаў, ні кафтанаў, аднак мужчыны апранаюць кісу, якой абхопліваюць адзін бок, прычым адна з рук застаецца вольная. І кожны з іх мае сякеру, меч і нож, прычым з усім гэтым яны ніколі не растаюцца. І ў некаторых ад пазногцяў да шыі цела размаляванае выявамі дрэваў і таму падобным”. (Ахмед ібн Фадлан, 921-922 гг.).\nТут дарэчы будзе рызыкнуць выкласьці ўласную версію паходжаньня слова “рус”, нягледзячы на тое, што ўжо трэцяе стагоддзе гэтым займаюцца лепшыя гісторыкі сьвету. Аднак усе разам яны так і не прасунуліся далей фінскага вызначэньня Швецыі Ruotsi і назвы швецкага ўзьбярэжжа Упланда Roslagen. Гучыць гэта вельмі пераканаўча, але значэньня слова не раскрывае. Да таго ж навуковая дыскусія захрасла ў спрэчцы паміж нарманістамі і антынарманістамі, а таму заідэалагізаваная дазваньня. Прычым гісторыкі шукаюць моўныя падабенствы, часам не зважаючы на тое, які сэнс укладаецца ў словы. А гэта няслушна, бо ў мовах, што маюць агульнае паходжаньне, аднолькавымі захоўваюцца карані выключна тых словаў, што мелі для старажытных сакральнае значэньне (напрыклад, ма-ці, сон-ца, ва-да), а па дабенства ў назвах рэчаў пабытовых для няроднасных моваў – збольшага супадзеньні. Калі гэтага ня ўлічваць, дык можна лёгка дапусьціць меркаваньне, быццам на тэрыторыі нашай менскай Серабранкі была некалі гара па назве Бранк, на схілах якой жыло іберыйскае племя, сьведчаньне пра што захавалася ў сучаснай назве – Сьерра-Бранка.\nРус па гучаньні вельмі нагадвае слова Зубр па старажытна-германску – Uruz. Мала таго, гэта ня простае слова, а адно з самых сакральных: Uruz – другая па ліку руна : : усіх рунічных алфавітаў-футаркаў (ад гіперлітэрацыі першых шасьці рунаў – F, U, Th, A, R, K). Гэта адзнака найпрасьцейшага стварэньня, арганічнай трансфармацыі, што ўбірае ў сябе прымітыўную сусьветную энергію. Менавіта таму сімвалам дадзенай руны зьяўляецца зубр – дзікая і дужая жывёла, слынная сваёй магутнасьцю, упартасьцю і лютасьцю. У сярэднявечных рунічных паэмах даецца два значэньні гэтае руны – ачышчальны агонь, які спальвае ўсё непатрэбнае, альбо дождж, які амывае зямлю. Як і кожная руна, Uruz мае і станоўчы, і адмоўны сэнс. Сутнасьць гэтага магічнага знаку ў сьветлым значэньні – жыцьцёвая сіла і эмацыйны ўздым; веды і спасьціжэньне, здароўе і шанцунак. Гэтая энергія мусіць выкарыстоўвацца дзеля абароны як роднага агменю, так і ўласнае душы – рухаючыся да ўнутранай мэты і перамагаючы свае слабасьці можна дасягнуць боскай псіхічнай трансфармацыі. Лічыцца, што сэнс падковы, як сімвалу шанцунку, паходзіць менавіта з формы гэтае руны. У цёмным значэньні руна Uruz азначае апантанасьць абаронай ад уяўнае небясьпекі. Гэта сіла, што выкарыстоўваецца няслушным чынам, у няслушны час і ня тымі людзьмі – бо яны хочуць толькі ўлады над іншымі. Энергія ж, што выкарыстоўваецца не па прызначэньні, здатная ператвараць у руіны ўсё навокал, бо некантралюемае натхненьне – гэта манія.\nУрусамі называюць русаў жыхары Усходу (магчыма гэта ня проста каламбур у стылі “культур-мультур”), а шведы дагэтуль ганарацца, што некалі іх продкі назвалі русамі ўсходніх славянаў (нейкі ж сэнс яны ў гэтае слова ўкладалі…)\nТое, што русы не саманазоў, зразумела, бо гэтая назва не азначае прыналежнасьці да аднаго этнасу – занадта адрозныя па прыродным асяродку пражываньня народы называліся гэтым імем на працягу сваёй гісторыі – ад Кіева да Ноўгараду. Аднак дасёньня яна захавалася толькі ў назове нашае нацыі (рускія – адно вытворнае: прыметнік ад “рус”). І папуляцыя зуброў на тэрыторыі ўсходняе славяншчыны адноўленая менавіта ў нас, таму ня дзіўна, што зубр у сьвядомасьці жыхароў былога СССР стала асацыюецца з Беларусьсю. Ну чым не архетып?\nУвязваньне значэньня слова “рус” з рунічным вучэньнем – гэта зусім не сьцьверджаньне, быццам яно было прыўнесенае на нашыя землі нарманамі. Факт існаваньня рунічнай пісьменнасьці ў нашых продкаў да скандынаў-скае экспансіі доказаў ужо не патрабуе. Археалагічныя дадзеныя даюць магчымасьць прасачыць, што руны распаўсюдзіліся па ўсёй Еўропе на пачатку новае эры з паўночна-італійскае тэрыторыі, населенай этрускамі ды венетамі (некаторыя дасьледчыкі, спасылаючыся на корань “рус”, лічаць, што этрускі – таксама славянскае племя). Аднак самае істотнае палягае ў тым, што ў сваім першапачатковым значэньні слова “руна” захавалася толькі ў беларускай (ды яшчэ украінскай) мове.\nСучасным рунолагам этымалогія дадзенага слова зразумелая – яно азначае “рэзаць”, але паходжаньне яго яны ня ведаюць. Гэтае слова захавалася ў ірландскай мове са значэньнем “таямніца”, валійскай – “шэпт” і шатланд-скай – “жэрабя” (у сэнсе “жрэбій”). Усе яны маюць наўпроставае дачыненьне да руналогіі (дакладней, да рунічнай магіі), але зьяўляюцца адно вытворнымі ад першапачатковага значэньня. Бліжэй да яго ўсходнеславянскае слова “рана”. Існуюць рэкі з назвай Руна (адна з іх упадае ў Верхняволжскія азёры на мяжы Цьвярской і Наўгародскай вобласьцяў Расіі), але этымалогія тых гідронімаў рускім незразумелая.\nКаб высьветліць гэтае пытаньне, неабходна зразумець першародную магіч-ную сутнасьць рунаў.\nРуны адкрыліся Одзіну пасьля дзевяцідзённага самаахвярнага ўкрыжаваньня на Сусьветным дрэве Ігдрасыль. Такім чынам яны – не прыдумка чалавечага “вума”, але і не выключная адметнасьць боскага “розуму”. Гэта маргінальная зьява, што існуе на памежжы чалавечага і боскіх сьветаў і зьяўляецца адным са сродкаў камунікацыі паміж багамі і людзьмі, а таму іх выявы і значэньне – рэчы аб’ектыўныя. А значыцца на эрыля – майстра рунаў – кладзецца вялікая адказнасьць: ён уваходзіць у наўпроставы кантакт з вышэйшымі сіламі, і таму ягоная памылка можа прывесьці да сумных і незваротных наступстваў. У тым, што рэакцыя на дзеяньні эрыля адбудзецца абавязкова, раней ні ў кога сумненьняў не выклікала.\nДзейнічаў эрыль наступным чынам: падрыхтоўваў дошчачку белага плоднага дрэва, рэзаў на ёй выяву рунаў магічнае формулы, пасьля чаго зафарбоўваў парэзы ўласнай крывёю (наш сьцяг вельмі нагадвае рунічны стаў з выявай руны : I :). Іншымі словамі, эрыль наносіў самаахвярнаму дрэву рытуальную рану, засяваў яе ўласнай душою, што, як вядома, месьціцца ў крыві, і яму заставалася толькі чакаць непазьбежнай рэакцыі з боку багоў. Гэта – поўны адпаведнік дзеяньням аратага, які наносіць самаахвярнае зямлі рытуальную рану, засявае яе зернем жыта, пасьля чаго яму застаецца толькі прычакаць ураджаю.\nТакім чынам “руна” і нашая “рунь” – гэта адно і тое ж слова.\nВернемся ж да нарманскае вайсковае экспансіі, якой ёсьць яскравы адпаведнік у позьнім сярэднявеччы і новым часе – швейцарскія гвардзейцы-найміты пры дварах усіх уладароў Еўропы, у тым ліку і ў ВКЛ. Прычына таму добра вядомая: у горнай Швейцарыі мала прыдатных дзеля сельскае гаспадаркі земляў, а таму шматдзетны бацька мог забясьпечыць будучыню толькі старэйшаму сыну, якому перадаваў у спадчыну ўсю маёмасьць. Максімум, чым ён мог забясьпечыць астатніх сыноў – зброяй. Не знаходзячы ўжытку для свайго патэнцыялу на радзіме, такія “шэвалье” былі вымушаны аб’ядноўвацца ў атрады і прадаваць свае прафесійныя вайсковыя паслугі. Нешта падобнае адбывалася на паўтысячы гадоў раней у Скандынавіі, слыннай сваімі скалістымі берагамі, ф’ёрдамі і бязмежнымі лясамі, што былі канчаткова вынішчаныя толькі ў XVI-XVII стст. (выспа Готланд хоць чымсьці і нагадвае заходнюю Беларусь па клімаце і краявідзе, але таксама мае абмежаваную плошчу).\nНеабцяжараныя клопатам пра маёмасьць, вольныя нарманы перасякалі мора на сваіх лоддзях, заклапочаныя пошукам той самай маёмасьці-багацьця. Але што тады лічылася крытэрам багацьця, бо “[германцы] не апантаныя страсьцю да валоданьня каштоўнымі металамі (Тацыт)”? Узгадаем Ірландскі эпас “Voyage of Bran”: усё дзеяньне адбываецца вакол змаганьня за пародзістых бычкоў і каровіных статкаў дзеля далейшага паляпшэньня пароды. Да таго ж самая першая руна ўсіх футаркаў : : (Fehu), што азначае менавіта “багацьце” і “жыцьцёвую сілу”, перакладаецца як “быдла”.\nАле шмат быдла на лоддзях не вывязеш. Дый доўга рабаваць беспакарана мясцовае насельніцтва нельга – давядзецца бараніцца ад непазьбежнае помсты. Таму нарманы вымушаныя былі ўсталёўвацца на захопленых тэры ючы абарончыя ўмацаваныя цэнтры каланізацыі (цалкам магчыма, што гэта былі першыя гарады на нашых землях, і тутэйшыя пачалі ўмацоўваць свае паселішчы толькі ў адказ на дзеяньні захопнікаў), абіраючы дзеля гэтага стратэгічнага значэньня мясьціны – марскія пратокі, вусьці рэкаў, парогі.\nПаколькі нарманы былі на той час адзінымі прафесійнымі вайскоўцамі на ўсходне-славянскіх землях, у хуткім часе іх пачала выкарыстоўваць мясцовая арыстакратыя ў сваёй міжусобнай барацьбе за ўладу. Так правадыры нарманаў сталі князямі з уласным рэгулярным войскам-дружынай, так пачала фармавацца будучая шляхецкая каста на землях русаў.\nПершымі нарманы пачалі пераходзіць і ў хрысьціянства: дакладна вядома, што ўжо за сынам Рурыка кіеўскім князем Ігарам частку дружыны складалі хрысьціяне, а ў Кіеве ў 940-х гадах існавала царква, прыхаджанамі якой яны зьяўляліся. У выніку гэта паспрыяла сацыяльна-палітычнай рэвалюцыі, што адбылася на Русі ў канцы I – пачатку II тысячагоддзяў. У тым, што гэты працэс закрануў у першую чаргу ўсход і поўдзень Беларусі – нічога дзіўнага, бо землі ўздоўж Дняпра, Дзьвіны і Прыпяці – галоўных транспартных магістраляў – з дагістарычных часоў вызначаліся найбольш прагрэсіўным насельніцтвам.\nПолацкія крывічы-русы, абяскроўленыя ў пастаяннай барацьбе за аб’яднаньне ўсходнеславянскіх земляў з русамі кіеўскімі і наўгародскімі, саступілі вядучую ролю ў будаўніцтве будучай Беларусі і фармаваньні беларускай нацыі крывічам наваградскім.\nРосквіт Наваградка і Вялікага княства Літоўскага справакаваў князь Міндоўг: дзеля атрыманьня з рук папы каралеўскае кароны ён мусіў зрабіць подзьвіг на карысьць касьцёлу – хрысьціў агнём і мячом крывічоў-літву, чым вывеў на гістарычную арэну Беларусі новы этнас (полацкія крывічы-русы сыйшлі ў глухую апазіцыю). Адзначым, што шляхта ліцьвінаў ніколі не спасылалася на скандынаўскае паходжаньне. У перыяд максімальнага ідэалагічнага імперскага ціску з боку Польшчы была апублікаваная версія аб рымскім паходжаньні ліцьвінаў (“Хроніка Быхаўца”). Пры ўсёй фантастычнасьці аповеду пра ўцёкі патрыцыя Палямона з сямействам ад Нерона, заканчэньне ягонага марскога падарожжа выглядае зусім рэальна. Цалкам верагодна, што сьвятарская славянская арыстакратыя з выспы Руян магла лічыць сябе правапераемніцай традыцыяў Вялікага Рыму і ў ідэалагічных мэтах выводзіць свой род ад рымскіх пантыфікаў-патрыцыяў. Іх двухсотгадовае змаганьне з хрысьціянамі скончылася канчатковай паразай у 1169 годзе. За год да гэтага па загадзе біскупа Абсалона былі падсечаныя ногі куміра Ругевіта ў горадзе Караніца, пасьля чаго біскуп Сьвен праехаўся па горадзе верхам на ськінутым бажастве. Ён жа зьнішчыў куміры Парэвіта і Парэнуча. 15 чэрвеня наступнага году Абсалон апаганіў і разрабаваў храм Сьвентавіта-Белабога на мысе Аркона, а сам кумір быў зьнішчаны. Натуральна, што ацалелыя арыстакраты вымушаныя былі ўцякаць з выспы, і шлях іх быў прадвызначаны: на захадзе знаходзілася хрысьціянізаваная Данія, на ўсходзе – пакуль што вольная Прусія-Ульмерыгія. Там менавіта яны маглі стварыць капішча ў Ромаве (а гэта значыць, што правадыром руянцаў быў абожаны пасьля сьмерці Крыві). Выціснутыя з Прусіі рыцарамі-тэўтонамі яны пайшлі далей – у Панямоньне.\nНа карысьць гэтай версіі кажуць славянскія імёны Вялікіх князёў ВКЛ (з дапамогай летувіскай мовы іх паходжаньне патлумачыць нельга). Напрыклад, імёны Віцень і Вітаўт паходзяць ад кораня “віт” – мудрасьць, складовай часткі імёнаў шматлікіх бостваў з Руяна (Сьвентавіт, Ругэвіт, Парэвіт і інш.), Ягайла – ад “яга” – пярэварацень (адсюль баба-яга). Да таго ж, родапачынальнік самага слыннага шляхецкага роду ВКЛ князёў Радзівілаў Войшунд быў нашчадкам знакамітага сына крыві-крывіча вайдэлота Лідзейкі. Такім чынам увядзеньне сармацкага стылю ўбраньня, прыўнесенага польскай шляхтай, якая, у адрозьненьне ад нашай, мела на поўдні пастаянныя сутычкі з туркамі і мусіла шукаць у адказ адпаведнае ідэалогіі, для шляхты ВКЛ было ня болей, чым даніна модзе (Радзівілы, хоць і фундавалі Слуцкую мануфактуру па вытворчасьці “персідскіх” пасоў, сваіх продкаў, як бачым, стэпавымі качэўнікамі не лічылі, а Сымон Будны ўважаў Радзівілаў за прадстаўнікоў народу “славного языка славянъского”).\nСотні гадоў ідэалагічнага супрацьстаяньня паміж літоўскай і польскай шляхтай прывялі ў выніку да аслабленьня нашай (яшчэ і з-за зьнішчальных войнаў з Масковіяй) і да стварэньня дзяржавы-зьвязу Рэчы Паспалітай. Пасьля беларускія землі былі акупаваныя Расійскай імперыяй. Крыху больш за сто гадоў гэтае акупацыі былі прасякнутыя няспыннай узброенай барацьбой шляхты супраць агрэсараў. Раз за разам з упартасьцю, вартай часам лепшага ўжытку, ліцьвіны з “сармацкімі” турэцкімі шаблямі кідаліся на гарматы непараўнальна пераўзыходзячых колькасна рэгулярных расійскіх войскаў, у выніку чаго шляхта была вынішчаная фізічна, адпраўленая ў Сібір, зьехала на эміграцыю альбо перабралася ў гарады, страціўшы, згодна Статуту Вялікага княства Літоўскага, свой прывілеяваны статус. Такім чынам беларускае грамадства, страціўшы сваю арыстакратыю, страціла і сацыяльную структуру – засталіся, па вялікім рахунку, толькі дзьве апошнія касты, якія зусім ня мелі і не маглі мець дзяржавастваральных традыцыяў. Нягледзячы на адчайны супраціў амаль усіх этнасаў (сярод татараў найбольш яскравы прыклад – генерал Булак-Балаховіч, які напачатку зрабіў дзеля незалежнасьці Эстоніі столькі ж, колькі генерал Манергейм – дзеля Фінляндыі, а потым аказаў магутнейшы супраціў Чырвонаму войску Троцкага, аднак ня быў падтрыманы іншымі беларускімі дзеячамі за тое, што аддаваў перавагу каню ды шаблі, а ня круглым сталам перамоваў па ўтварэньні аб’яднанай антыбальшавісцкай кааліцыі і падзеле грантаў на ўтрыманьне яе кіраўніцтва: цікава, што яшчэ можна было чакаць ад татарына, які нарэшце адчуў сябе ў сваёй стыхіі?), беларусы так і ня здолелі пасьля зьнішчэньня Расійскай імперыі супрацьстаяць агрэсіі бальшавікоў. Пасьля стварэньня БССР ліцьвінская шляхта сыйшла ў глухую апазіцыю.\nНа заключным этапе будаўніцтва разьвітога сацыялізму ў БССР вядучую ролю па стварэньні дзяржавы і ўмацаваньні беларускае нацыі бясспрэчна адыгрывалі дрыгавічы-палешукі. У гэтым няцяжка пераканацца, прасачыўшы, напрыклад, этнічнае паходжаньне кіраўнікоў дзяржавы і галоўных рэдактараў перыядычных выданьняў тых часоў. Пасьля ўтварэньня незалежнай Рэспублікі Беларусь, у якой пануючую ролю адыгрываюць радзімічы, палешукі сышлі ў апазіцыю, у чым няцяжка пераканацца, прасачыўшы этнічнае паходжаньне галоўных рэдактараў незалежных выданьняў і кіраўнікоў апазіцыйных партыяў.\nТакім чынам, мы зьяўляемся сьведкамі працэсу канчатковага ўтварэньня беларускае нацыі, вядучую ролю ў якім на розных этапах гістарычнага разьвіцьця і ў розных сацыяльна-палітычных умовах у залежнасьці ад свайго менталітэту і сьветапогляду па чарзе адыгрывалі практычна ўсе асноўныя беларускія этнасы. У тым жа, што ў сёньняшніх умовах гэтую ролю ўзялі на сябе менавіта радзімічы, нічога дзіўнага няма – гэтае племя тысячу гадоў таму ўдзельнічала ледзьве не ва ўсіх паходах Полацка на Кіеў і ледзьве не ва ўсіх паходах Кіева на Полацак.\nАдсюль палягае і стракатая разнастайнасьць палітычнае карціны і куль жыцьця сучаснай Беларусі. Калі ўзмацняецца ідэалагічны націск з боку радзімічаў і сітуацыя здаецца крытычнай, аднымі з першых здаюцца беларускія габрэі, якія пачынаюць казаць пра тое, што Беларусь будзе канчаткова ператвораная ў расійскі анклаў... Беларусы-дрыгавічы пачынаюць змагацца, і як сапраўдныя палешукі знаходзяць сабе ў тым змаганьні ўсе магчымыя выгоды. Беларусы-татары пачынаюць аднаўляць мячэты і вучыць Каран. А беларусы-ліцьвіны, з захапленьнем паглядаючы на крывыя сармацкія шаблі сваіх продкаў у музейных вітрынах, пакуль толькі назіраюць за валтузьнёй з “саюзнай дзяржавай”, прыгаворваючы: “А ні халеры ў іх ня выйдзе…”\nІ тым ня менш усе разам яны – ствараюць Беларусь.


Ян Абадоўскі: Беларусы - не маўклівае быдла - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n27 лютага ў Беластоку прайшла акцыя супраць расейскай агрэсіі. У эфіры Беларускага Радыё Рацыя мы паразмаўлялі з адным з яе арганізатараў Янам Абадоўскім, які распавёў, чаму змянілі тэму акцыі і як важна выходзіць беларусам на акцыі ля амбасад.\n– На кожнай акцыі мы заяўляем, што мы – беларусы пратэстуем супраць вайны. Мы падтрымліваем Украінскі народ, на якога абрынулася расейчкая агрэсія. Таксама хочам паказаць, беларусы не згодныя, каб беларусаў высылалі на гэтую вайну і каб нашу тэрыторыю выкарыстоўвалі дзеля палітычных мэтаў агрэсары Расеі. Акцыя планавалася супраць рэферэндума, але гэты фарс, які называецца рэферэндумам, мы адклалі, таму што ёсць важнейшыя справы – мір на Украіне.\n– Як вы думаеце, ці пачуюць ва Украіне скандаванні „Не вайне”, якія гучаць у Менску каля генштабу і каля выбарчых участкаў?\n– Я думаю, самае галоўнае, што беларусы выйшлі на гэтыя акцыі, паказалі тое, што мы супраць вайны. Што мы не маўклівае быдла, што будзем таксама выказвацца супраць гэтай вайны, а калі трэба, то ляжам пад танкі, якія не павінны прайсці на тэрыторыю Украіны.\nЦалкам слухаць размову можна ў далучаным аўдыёфайле:\nУдзельнікам антываеннай акцыі ў Пінску далі суткі і штрафы


У 2016 годзе ключавымі для беларускай знешняй палітыкі застаюцца тэмы бяспекі, дыверсіфікацыі эканомікі і павышэння статусу міратворца\nВа ўмовах новай рэальнасці\nОпубликовано: 14.03.2016 16:27:07\nУ кантэксце расійска-беларускіх адносінаў асаблівая ўвага будзе нададзена сумеснаму пераадоленню крызісных з’яў, з якімі сутыкнуліся нашы эканомікі, асабліва на фоне пагаршэння знешнеэканамічнай кан’юнктуры і падзення сусветных цэн на нафту.\nМенавіта па гэтай прычыне Мінск і Масква ў рамках Саюзнай дзяржавы маюць намер рэалізоўваць пакет антыкрызісных мер. Беларускі бок гатовы прыняць самы непасрэдны ўдзел у праграмах імпартазамяшчэння Расіі.\nГалоўныя рызыкі для Беларусі сёння ляжаць у эканамічнай сферы. Таму для афіцыйнага Мінска задача задач гэтага года ў тым, каб максімальна дыверсіфікаваць рынкі збыту беларускай прадукцыі. На гэта нацэлены не толькі службы маркетынгу прадпрыемстваў-экспарцёраў, Гандлёва-прамысловай палаты Беларусі, але і ўсе сілы МЗС краіны. Акрамя таго, сёлета перад дзяржавай стаіць пытанне рэформ у эканоміцы і яе мадэрнізацыі. Толькі ў такім разе можна будзе павялічыць прыток замежных інвестыцый і тэхналогій. Так што беларуская знешняя палітыка будзе падпарадкавана перш за ўсё дасягненню гэтых мэт.\nПляцоўка для перагавораў\nБеларусь у гэты няпросты для сусветнай палітыкі і эканомікі 2016 год уступае як дзяржава, якая значна павялічыла сваю рэгіянальную вагу і значэнне. Гэта абумоўлена як міратворчымі намаганнямі Мінска па арганізацыі перагаворнай пляцоўкі для пошуку шляхоў вырашэння ўкраінскага крызісу, так і нейтральнай ваенна-палітычнай пазіцыяй. З улікам пралангацыі дзеяння Мінскіх пагадненняў на 2016 год беларуская сталіца па-ранейшаму захавае за сабою гэты статус.\nБеларускае кіраўніцтва ўжо заяўляла пра сваю гатоўнасць стаць пасрэднікам для вырашэння канфлікту паміж Расіяй і Турцыяй з-за збітага расійскага бамбардзіроўшчыка Су-24.\nАфіцыйны Мінск лічыць, што ў яго ёсць пазітыўны досвед арганізацыі падобных перагавораў, да прыкладу, у фармаце саміту Мытны саюз — Украіна — ЕС улетку 2014 года.\nЛетась ЕС прыпыніў эканамічныя і палітычныя санкцыі ў дачыненні Беларусі да канца лютага (як вядома, з лютага іх адмянілі), а ЗША замарозілі эканамічныя абмежаванні да канца красавіка гэтага года. Улічваючы, што ў Расіі цяпер напружаны перыяд у адносінах з некаторымі краінамі ды інстытутамі Захаду, ёй, магчыма, спатрэбіцца беларускі “санкцыйны” досвед. Так, расійская дэлегацыя вырашыла не ехаць на першую ў годзе сесію Парламенцкай асамблеі Савета Еўропы ў Страсбург. А беларускай дэлегацыі дагэтуль не вярнулі ў ПАСЕ статус спецзапрошанага.\nНовыя рэаліі патрабуюць новых інстытуцыйных падыходаў у адносінах з заходнімі краінамі. У цэлым Мінск зацікаўлены паглыбляць эканамічнае ўзаемадзеянне з заходнімі краінамі, і тут перспектыўным крокам можа быць распрацоўка новага пагаднення аб партнёрстве і супрацоўніцтве паміж Беларуссю і ЕС, якое ўлічвае яе членства ў ЕАЭС. Усё гэта — не на шкоду сваім абавязацельствам у рамках ЕАЭС, які па-ранейшаму з’яўляецца галоўным знешнепалітычным і эканамічным прыярытэтам для Беларусі.\nПартнёры па ЕС\nМінск спадзяецца, што партнёры па ЕАЭС больш уважліва паставяцца да антыкрызіснага плана, прапанаванага беларускім бокам, які старшынстваваў у гэтай інтэграцыйнай структуры летась. Беларусь настойвае не толькі на неадкладным ухіленні ўсіх выключэнняў і абмежаванняў ва ўзаемным гандлі паміж удзельнікамі ЕАЭС, але і на паглыбленні прамысловай кааперацыі ды каардынацыі палітыкі ў іншых галінах эканомікі.\nВялікія надзеі Беларусь таксама ўскладае на ўдзел у кітайскай ініцыятыве Эканамічнага пояса Шаўковага шляху. Па выніках візіту ў Мінск старшыні КНР Сі Цзіньпіна ў маі мінулага года краіне была адведзена стратэгічная роля ў рэалізацыі гэтага маштабнага праекта ва Ўсходняй Еўропе. Тым больш што асноўным праектам супрацоўніцтва ў рамках ЭПШШ павінен стаць Кітайска-Беларускі індустрыяльны парк “Вялікі камень”. Гэта прымушае беларускія ўлады трымаць у зоне павышанай увагі меры па ўдасканаленні бізнес-клімату ў краіне.\nДля беларускага знешнепалітычнага парадку дня актуальнай застаецца ідэя “інтэграцыі інтэграцый”. Менавіта ў яе кантэксце Беларусь будзе выбудоўваць свае адносіны з іншымі інтэграцыйнымі ўтварэннямі і вырашаць актуальныя праблемы, у тым ліку ў трохкутніку Расія — Украіна — ЕС. Бо менавіта ў супрацоўніцтве, а не ў канфрантацыі заключаецца залог паспяховага пераадолення тых крызісных тэндэнцый, з якімі сёння сутыкнуліся многія краіны.\nАрсен Сівіцкі, дырэктар Цэнтра стратэгічных і знешнепалітычных даследаванняў


«Выкруцілі вочка ў кватэру і пусцілі газ». Як у Серабранцы затрымалі цэлую сям’ю за налепку з Пагоняй. 21.by\n«Выкруцілі вочка ў кватэру і пусцілі газ». Як у Серабранцы затрымалі цэлую сям’ю за налепку з Пагоняй\n22.06.2021 17:46 — Разное | Белсат\nСупрацоўнікі міліцыі 19 чэрвеня прыйшлі ў кватэру сямʼі Скаргі ў менскай Серабранцы. Як пішуць назіральнікі «Вясны», прычына зацікаўленасці міліцыі – налепка з гербам Пагоня на акне ў пакоі дачкі Яны.\nІлюстрацыйнае фота. Серабранка, 2016 год. Фота: Belsat.eu\nЯк распавялі суседзі сямʼі, у момант прыходу супрацоўнікаў міліцыі дома быў адзін бацька – Алег Скарга. Сілавікі з выкарыстаннем спецсродкаў ускрылі дзверы ў кватэру.\n«У падʼездзе быў стук і крыкі. Яны [сілавікі] патрабавалі, каб ім адкрылі дзверы, казалі, што ёсць пастанова. Пазней бацькі вывелі. Яна [дачка] у гэты час у інстытуце здавала іспыт. Сілавікі выкруцілі вочка ў кватэру і запусцілі газ – так прымусілі адчыніць дзверы», – распавядаюць суседзі.\nЖонка Святлана Скарга паехала ў РУУС Ленінскага раёну, каб высветліць абставіны здарэння і даведацца, што з яе мужам. Калі яна туды прыехала, то яе таксама затрымалі. Супрацоўнікі міліцыі патэлефанавалі дачцэ Яне з тэлефона Святланы і сказалі, што маму не выпусцяць, пакуль яна не прыедзе. Яна паехала ў Ленінскае РУУС, дзе яе таксама затрымалі. У гэты час сілавікі пачалі ператрус у кватэры.\nМУС Беларусі просіць прызнаць БЧБ калабарацыянісцкай сімволікай. Сцяг Расеі – наступны?\nРаніцай у нядзелю 20 чэрвеня Яна патэлефанавала знаёмай і папрасіла аб сустрэчы, каб забраць тэлефон. На сустрэчу з дзяўчынай пайшоў малады чалавек – Андрэй Ярошкін. Хлопца затрымалі – на месцы сустрэчы былі супрацоўнікі міліцыі.\n21 чэрвеня прайшлі суды ў судзе Ленінскага раёну над Алегам Скаргай і Андрэем Ярошкіным. Андрэя асудзілі на 15 дзён арышту, меркавана, па артыкуле 19.3 КаАП («Зʼяўленне ў грамадскім месцы ў стане апʼянення»).\nСправу Алега Скаргі разглядала суддзя Ленінскага раёну Юлія Інчына. На мужчыну склалі два пратаколы: ч. 1 арт. 24.23 («Несанкцыянаваная акцыя») і арт. 24.3 КаАП («Непадпарадкаванне законнаму патрабаванню»). На працэс прыйшлі асабіста два супрацоўнікі Ленінскага РУУС, каб даць паказанні супраць мужчыны. На судзе мужчына заявіў, што раскайваецца і прызнае віну. У выніку, Інчына адправіла справу на «дапрацоўку».\nПаводле папярэдняй інфармацыі, усю сям’ю Скаргаў вызвалілі. Андрэй Ярошкін адбывае 15-дзённы арышт.\nЖыхара Рэчыцы асудзілі на 25 содняў. Родныя кажуць, за бел-чырвонае адзенне і герб Рэчыцы\nСям’ю вызвалілі, сябра дачкі пасадзілі на 15 дзён\n«Приехали в масках, телефоны забрали». Силовики пришли в еще одну компанию – к производителю дверей «Юркас»


Затрыманы блогер Андрэй Павук | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЗатрыманы блогер Андрэй Павук (абноўлена)\nКастрычніцкі раённы аддзел Следчага камітэта пачаў крымінальную справу па ч. 1 арт. 340 за непраўдзівае паведамленне пра мініраванне будынка Кастрычніцкага райвыканкама, паведаміла на сваёй старонцы ў „Фэйсбуку” афіцыйны прадстаўнік УСК па Гомельскай вобласці Марыя Крываногава.\n„Паведамленне аб закладзенай выбуховай прыладзе паступіла сёння раніцай на электронную пошту Гомельскага абласнога ўпраўлення МНС Рэспублікі Беларусь. На месцы здарэння працуе сапёрна-піратэхнічная група. Работнікі і наведвальнікі райвыканкама эвакуіраваныя”, — напісала яна.\nРаніцай 20 сакавіка быў затрыманы блогер з гарадскога пасёлка Акцябрскі (Гомельская вобласць) Андрэй Павук, стваральнік папулярнай у сацсетках супольнасці „Рудабельская паказуха”. Пра гэта БелаПАН паведаміла яго жонка Вольга.\n„Андрэя затрымалі каля 40 хвілін таму (прыблізна ў 10.30—10.40. — БелаПАН.) з фармулёўкай, што нібыта з нашага камп’ютара было адпраўленае паведамленне пра мініраванне райвыканкама. Затрымаў Следчы камітэт”, — распавяла яна.\nПаводле слоў Вольгі Павук, у момант затрымання мужа яна была на працы. „Дзе цяпер Андрэй, я не ведаю, сувязі з ім няма. Цяпер рыхтуецца санкцыя пракурора на вобшук у доме. Але гэта ўсё бязглуздзіца. Лічу, што зроблена толькі дзеля таго, каб канфіскаваць яго тэхніку”, — дадала яна.\nМастацкая выстава да 101-й гадавіны БНР\nАлесь Макаеў: Зараз крызіс і стан пагаршаецца


Прыгоды онлайн - FashGames312.com\nПрыгоды, катэгорыя бясплатныя онлайн гульні прыгоды, дзе вы будзеце весяліцца і вы гуляеце ў Прыгоды, Прыгоды гульні дадаюцца кожны дзень, даведацца, што новага з Прыгоды, facebook, твітэр або наш RSS, Прыгоды.\nСкубі Ду і яго неразлучнымі спадарожнікамі бягуць непрыемны монстра. Як гэта кашмар, у бясконцай калідоры з вялікай колькасцю дзвярэй. Адкрыйце іх пры неабходнасці і таму мы [...]\nЁсць місія, каб выратаваць каралеўства, але спачатку вы павінны будзеце мець справу з некалькімі ворагамі ў гэтай дзіўнай выклік. Не атрымалася сабраць усе фішкі, якія перад вамі, каб [...]\nЦі можаце вы Увайсці Месі\nАтрымлівайце асалоду ад гэтай добрым прыгодай! Многія ўжо ведаюць, што Месі разглядае змены каманды, пасля многіх гадоў у ФК Барселоны стаміўся няшмат. Дапамога хлопчык выканаць усе [...]\nЗнайсці Баязлівы Гарналыжны кабіны\nПрыгоды - Кропка-н Націсніце, Вы і Ваша кошка подлы пайшоў у гарналыжным салоне. Баязлівы любіць хавацца ад вас, і вы любіце яго знайсці! Паглядзіце вакол, збіраць прадметы і вырашаць [...]\nдома Папярэдні 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 наступны канец


Porsche хоча выпускаць паветраныя таксі | Новы Час\nPorsche хоча выпускаць паветраныя таксі\nУжо бліжэйшым часам аўтаканцэрн Porsche можа прадставіць эскізы новага транспартнага сродку. У кампаніі паведамілі, што перасоўванне на такім транспарце будзе ў 10 разоў хутчэйшым, чым на аўто.\nКампанія зацікавілася лятальнымі апаратамі.\nГерманскі аўтаканцэрн “Porsche” абдумвае магчымасць вытворчасці беспілотных лятальных апаратаў для паветранай перавозкі людзей. Пра гэта заявіў дырэктар кампаніі па продажах Дэтлеў фон Платэн у інтэрв'ю часопісу “Automobilwoche”.\nПа словах топ-менеджара, выкарыстанне дронаў дазволіла б скараціць час у шляху з Цуфенхаўзена (раёна Штутгарта, дзе размешчана штаб-кватэра канцэрна) да аэрапорта Штутгарта да 3,5 хвіліны ў параўнанні з цяперашнімі 30 хвілінамі на аўтамабілі.\n"Нас цікавіць тэма трэцяга вымярэння. Я магу сабе ўявіць, што Porsche можа пайсці па гэтым шляху", — заявіў Платэн. Ужо бліжэйшым часам аўтаканцэрн можа прадставіць эскізы новага транспартнага сродку.\nГаворка можа ісці пра дронаў, якімі пасажыры змогуць кіраваць самастойна. "Аўтамабілем Porsche вы кіруеце самі. Тое ж самае можа быць і ў выпадку з дронам, але без неабходнасці атрымліваць ліцэнзію пілота, бо прылада можа шмат што рабіць самастойна", — адзначыў Платэн.\nЁн таксама не выключыў, што такія паветраныя таксі можна будзе выкарыстоўваць у тым ліку ў густанаселеных раёнах.


Напярэдадні забойства дэпутата расейскай Думы Вараненкава яго кіроўцу ў Беларусі выкрала ФСБ, — кажа ўдава\n29 травень 2017, 14:50\nПасьля забойства дэпутата\nНапярэдадні забойства экс-дэпутата Дзярждумы Расеі Дзяніса Вараненкава яго кіроўцу выкралі ў Беларусі супрацоўнікі ФСБ.\nПра гэта ў інтэрвію ўкраінскаму тэлеканалу ZIK распавяла ўдава Вараненкава Марыя Максакава, паведамляе інфармацыйнае агенцтва УНІАН.\n«Кіроўца напярэдадні перасякае мяжу Беларусі, даяжджае да Гомля. Блякпост у Гомлі. Спыняюць гэтага кіроўцу, і туды выклікаюцца гомельскім блокпастом нібыта памежнікі, папраўдзе прыяжджаюць два аўтобусы з ФСБшнікамі, нашага кіроўцу крадуць», — расказала яна.\nПаводле Максакавай, у Бранскай вобласьці кіроўцу дапытвалі 12 гадзінаў, пазбавілі яго сувязі, не давалі спаць, не кармілі. Яна кажа, што ў яе ёсьць усе дадзеныя людзей, якія займаліся выкраданьнем. «Пасьля гэтага мне будуць казаць, што нашы расейскія спэцслужбы або ФСБ ня маюць ніякага дачыненьня да ўсяго таго, што адбылося? Пасьля таго, што яны былі настолькі ўнутры... усяго гэтага», — заявіла Максакава.\nАле ў той жа час удава Вараненкава ня можа з упэўненасьцю сказаць, што «яны» зрабілі гэта. Як паведамляла УНІАН, Вараненкава, які ў 2016 годзе пераехаў ва Ўкраіну разам з жонкай Марыяй Максакавай і атрымаў украінскае грамадзянства, забілі 23 сакавіка ў цэнтры Кіева. У выніку перастрэлкі таксама былі параненыя яго ахоўнік і сам кілер, які пазьней памёр ад раненьняў.\nУ цэнтры Кіева застрэлілі былога дэпутата Дзярждумы Расеі Дзяніса Вараненкава\nЗабойца расейскага дэпутата памёр у бальніцы ў Кіеве. Сьледзтва кажа пра расейскі сьлед


Народны лекар | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Народны лекар\nСемдзесят гадоў у адным населеным пункце — у вёсцы Покрашава Слуцкага раёна, у адным і тым жа будынку (даваенным), у адным кабінеце, а галоўнае, на адной пасадзе, а менавіта — фельчарам працуе найстарэйшы жыхар вёскі Сяргей Шклярэўскі. Ці магчыма такое ў наш час?\nСёлета Сяргею Іванавічу «стукнула» дзевяноста два гады. Можна без перабольшвання сказаць, што медык не проста працуе, а аддана служыць сваёй дакладна абранай прафесіі, свайму прызванню, і, вядома, сваім аднавяскоўцам і землякам. Шклярэўскі паказаў і паказвае, што такое характар і стыль жыцця вясковага лекара — сапраўднага, народнага. Паверце, такія прыклады сярод вясковых медыкаў яшчэ трэба пашукаць! Радзіма ацаніла шчырую працу фельчара, прысвоіўшы яму ў свой час званне Героя Сацыялістычнай Працы.\n— Не ўяўляю сябе без справы і пакуль адчуваю ў сабе здароўе і цікавасць да жыцця з задавальненнем выконваю свае працоўныя абавязкі — праводжу прыёмы ды лячу хворых, гляджу немаўлят і старэйшых дзяцей, у ранейшыя часы сам і роды прымаў, — прыгадвае Сяргей Іванавіч.\nКалі малады фельчар уладкаваўся на покрашаўскі ўрачэбны ўчастак (а гэта было ў далёкім 1949-м), ён абслугоўваў шмат вёсак, сярод якіх была і мая малая радзіма — вёска Вынісцы. І, калі я нарадзіўся, першым педыятрам у маім жыцці быў менавіта Сяргей Шклярэўскі.


Сябруюць са спортам у таа «Стф-мантаж»\nмомант паўфінальнага матчу\nУ спартыўнай зале СШ №2 Смілавічаў адбыўся пяты па ліку турнір па настольнаму тэнісу сярод работнікаў ТАА “СТФ-мантаж”, якое спецыялізуецца на вытворчасці і ўстаноўцы вокнаў, дзвярэй з ПВХ, алюмініевага профілю, а таксама шэрагу спецыяльных будаўнічых канструкцый. Удзел у ім узялі дваццаць чатыры работнікі пяці вытворчых падраздзяленняў кампаніі: “ПК СТФ”, “ТАА “СТФ-мантаж”, “ЭкаБудМантаж”, “Лістраль-Тэрма” і “СТФ-мантаж “Масква”. Яны прадстаўлялі самыя розныя спецыяльнасці і пасады: ад рабочых – да галоўных спецыялістаў.\nАдкрываючы спаборніцтвы, генеральны дырэктар прадпрыемства Андрэй Гундар, які па традыцыі таксама ўзяў у рукі тэнісную ракетку, падкрэсліў, што яны садзейнічаюць сацыяльнаму развіццю кампаніі і згуртаванасці яе работнікаў.\n— Выдатна, калі дружны калектыў пад кіраўніцтвам граматнага кіраўніка ўмее не толькі плённа працаваць, але і з карысцю для здароўя адпачываць, – зазначыла госць турніру, старшыня Смілавіцкага пасялковага выканаўчага камітэта Ірына Марціновіч.\nНайбольш паспяхова згуляўшы матчы ў групах, да фінальнай часткі турніру дайшлі брыгадзір зборшчыкаў будаўнічых канструкцый Сяргей Тарасавец, мантажнік будаўнічых канструкцый Алег Кулінковіч, якія ўдзельнічалі ў ёй і летась, а таксама галоўны інжынер Дзмітрый Бірук і слесар зборкі металаканструкцый Антон Тычына. Яны і разыгралі паміж сабою каштоўныя прызы – сотавыя тэлефоны.\nпераможца спаборніцтваў Дзмітрый Бірук і яго дачка Аня, якая заўзята хварэла за тату\nУ першым паўфінале мінулагодні пераможца спаборніцтваў Алег Кулінковіч у дзвюх партыях адолеў Сяргея Тарасаўца, у другім Дзмітрый Бірук быў мацнейшым за Антона Тычыну – 2:0. Апошні ў матчы за трэцяе месца ва ўпартай барацьбе саступіў Сяргею Тарасаўцу – 1:2.\nгенеральны дырэктар ТАА “СТФ-мантаж” Андрэй Гундар (злева) уручае ўзнагароды за трэцяе месца Сяргею Тарасаўцу\nПерамогу ў турніры святкаваў Дзмітрый Бірук, які з лікам 2:0 выйграў фінальную сустрэчу ў Алега Кулінковіча.\nнамеснік генеральнага дырэктара, старшыня прафкама ТАА “СТФ-мантаж”\nНа здымках: ; пераможца спаборніцтваў Дзмітрый Бірук і яго дачка Аня, якая заўзята хварэла за тату; сярэбраны медаль атрымаў Алег Кулінковіч; генеральны дырэктар ТАА “СТФ-мантаж” Андрэй Гундар (злева) уручае ўзнагароды за трэцяе месца Сяргею Тарасаўцу.


Зь імем Лігачова зьвязаныя, у прыватнасьці, антыалькагольная кампанія 1985 году, публікацыя ліста Ніны Андрэевай у абарону Сталіна ў 1988 годзе, вядомага як «маніфэст антыперабудовачных сілаў», і канфлікт з Барысам Ельцыным, пасьля якога Лігачоў атрымаў рэпутацыю праціўніка перабудовы, піша Радыё Свабода.\nУ 1985 годзе Лігачоў падтрымаў кандыдатуру Міхаіла Гарбачова на выбарах генэральнага сакратара ЦК КПСС, заявіўшы, што ягонае «вылучэньне выкліча пачуцьце гонару ў нашым народзе, уздыме аўтарытэт Палітбюро ЦК КПСС». Пазьней ён спрыяў пераводу ў Маскву першага сакратара Сьвярдлоўскага абкаму КПСС Барыса Ельцына (потым пра гэта шкадаваў).\nУ 1985 Лігачоў увайшоў у склад найвышэйшага палітычнага кіраўніцтва СССР — Палітбюро ЦК КПСС. Да 1988 году адказваў за пытаньні ідэалёгіі. Фактычна быў другой асобай у партыі пасьля генэральнага сакратара Міхаіла Гарбачова.\nУ 1988-м быў адным з аўтараў сакрэтнага ліста, у якім выказваў прапанову «больш якаснага і надзейнага глушэньня радыёстанцый «Свабода», «Свабодная Эўропа» і «Голас Ізраілю».\nУ 1998—2003 быў дэпутатам Дзяржаўнай думы Расіі.


"Беларуская энцыклапедыя" выдала кнігу казак Анатоля Бутэвіча "Прыгоды Віруса Шкодзі"\n26 ліпеня 2021, 13:19\n26 ліпеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Кніга казак беларускага пісьменніка Анатоля Бутэвіча "Прыгоды Віруса Шкодзі" з серыі "Беларускія пісьменнікі дзецям" выйшла ў выдавецтве "Беларуская энцыклапедыя імя Петруся Броўкі", паведамілі БЕЛТА ў выдавецтве.\n"Казкі вельмі актуальны і прызначаны для сучасных дзяцей. Неверагодныя падзеі разгортваюцца ў самых разумных глыбінях космасу на адной інтэлектуальна багатай планеце, дзе было створана незвычайнае каралеўства пад назвай Сусветнае Сеціва", - расказалі ў выдавецтве.\nЮныя чытачы могуць зрабіць цікавае падарожжа ў гэта незвычайнае каралеўства. Найбольшым багаццем жыхароў казачнага каралеўства лічыліся прылады, якія называюцца камп'ютарамі. Тут яны сустрэнуцца з галоўным камп'ютарным вучоным каралеўства Кампам Кампавічам, даведаюцца пра разумнага і разважлівага Караля Віндаўса Вялікага і яго дачку Віндусачку, а галоўнае, прачытаюць пра прыгоды галоўнага шкодніка казачнага каралеўства - Віруса Шкодзю, здольнага на неверагодныя вынаходкі і хітрыкі. Шкодзя можа ператварацца ў любую жывую істоту, у любую рэч і прадмет, можа з'явіцца тады, калі яго ніхто не чакае, нават пры выключаным камп'ютары. І бед ён можа нарабіць нямала, прычым такіх, што нічым не выправіш. І толькі доктар Антывірус можа знайсці ўправу на шкодніка.\nАнатоль Бутэвіч - пісьменнік, публіцыст, крытык, перакладчык. Працаваў рэдактарам Беларускага тэлеграфнага агенцтва, намеснікам рэдактара газеты "Чырвоная змена", дырэктарам выдавецтва "Мастацкая літаратура". Быў старшынёй Дзяржаўнага камітэта па друку, міністрам інфармацыі, міністрам культуры і друку. З 1972 года з'яўляецца членам Беларускага саюза журналістаў. Друкавацца пачаў у 1969 годзе, працуе ў галіне дзіцячай і гістарычнай літаратуры, публіцыстыкі, крытыкі.-0-


Паркоўку ў цэнтры Мінска забароняць уноч з 3 на 4 мая\n21:07 23 студзеня 2018\n14:00 02.05.2015 Атрымаць кароткую спасылку\nУ сувязі з рэпетыцыяй парада Перамогі нельга будзе пакідаць машыны на праспекце Машэрава і прылеглых вуліцах.\nМІНСК, 2 мая — Sputnik. Паркоўка транспарту будзе забароненf на асобных участках праспекта Машэрава ў Мbнску ў ноч з 3 на 4 траўня, паведамляе УДАІ ГУУС Мінгарвыканкама.\nУ інспекцыі праінфармавалі, што дадзеная мера ўводзіцца ў сувязі з правядзеннем рэпетыцый парада, прысвечанага 70-годдзю Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне, які пройдзе ў цэнтры Мінска 9 мая.\n"З 22.00 гадзін 3 мая да 06.00 гадзін 4 мая 2015 года будзе забаронена паркоўка аўтатранспарту па праспекце Машэрава ад праспекта Незалежнасці да вул. Ціміразева, уключаючы прыдарожныя паркоўкі", — паведамілі ў ДАІ.\nТам таксама падкрэслілі, што нельга будзе паркавацца і на прылеглых да праспекта Машэрава вуліцах: Гвардзейскай, Тарханава, Амуратарская, Ігнаценка (ад вул. Грыбаедава да праспекта Пераможцаў), Грыбаедава (ад вул. Рэпіна да вул. Ціміразева).\nВа ўрачыстым парадзе, які адбудзецца ў Мінску 9 мая і будзе прысвечаны 70-годдзю Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне, прымуць удзел больш за 5000 вайскоўцаў і каля 250 адзінак ваеннай тэхнікі.


Беларусь можа атрымаць 1,75 млн доз вакцын ад COVID-19 у бліжэйшы час - 04.11.2021, Sputnik Беларусь\nПа планах, будзе закуплена каля мільёна доз вакцыны замежнай вытворчасці і 250 тысяч доз расійскай, яшчэ паўмільёна паступіць па бязвыплатнай дапамозе. 04.11.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 4 ліс – Sputnik. Беларусь разлічвае на атрыманне ў бліжэйшы час 1,75 мільёна доз вакцын ад каронавіруса, аб гэтым заявіў намеснік міністра аховы здароўя рэспублікі Барыс Андрасюк."Плануецца закупіць каля мільёна доз замежнай вакцыны і 250 тысяч доз расійскай вакцыны. Плануецца, што яшчэ паўмільёна доз прыйдзе па бязвыплатнай дапамозе", - цытуе Андрасюка прэс-служба ведамства на сваім афіцыйным канале ў Telegram.Як удакладніў намеснік міністра, у планах уладаў - забеспячэнне вакцынай ад COVID-19 60% насельніцтва краіны.Напярэдадні стала вядома, што прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка распарадзіўся выдзеліць 140 млн беларускіх рублёў (каля 57,2 млн долараў) з рэзервовага фонду.Закуп і расходаванне гэтых сродкаў будзе праводзіцца пад кантролем Міністэрства аховы здароўя.Закупкі ў ІндыіУ канцы кастрычніка падчас нарады, прысвечанай сітуацыі з распаўсюджваннем каронавіруса ў Беларусі, Лукашэнка паведаміў, што даў даручэнне міністру замежных спраў Беларусі Уладзіміру Макею прапрацаваць пытанне па дамове адносна набыцця супрацьвірусных прэпаратаў з уладамі Індыі."Я папрашу прэм'ер-міністра, каб ён жорстка ўзяў на кантроль гэтае пытанне. Калі трэба, падключыце мяне. Я перагавару з прэм'ер-міністрам (Індыі Нарэндрай Модзі - Sputnik)", - запэўніў тады кіраўнік дзяржавы.Раней міністр аховы здароўя Дзмітрый Піневіч заявіў, што не выключае з'яўлення новых відаў вакцын у Беларусі, аднак зазначыў, што прэпаратаў, якія выкарыстоўваюцца, дастаткова "для задавальнення попыту"."Як доктар я кажу аб тым, што існуючых прапаноў па вакцынах дастаткова, каб перакрыць усе магчымыя эпідэміялагічныя шляхі", - сказаў Піневіч.Ён таксама тлумачыў, што, калі ўзнікне такое запатрабаванне, то ў краіне можа з'явіцца і Pfizer, і AstraZeneca – аднак вакцынацыя гэтымі прэпаратамі ўжо будзе платнай.Чытайце таксама:\nбеларусь, вакцына, вакцына "спутник v"\n© Sputnik / Александр Кряжев / Перайсці ў фотабанкМедык са шпрыцам\nПа планах, будзе закуплена каля мільёна доз вакцыны замежнай вытворчасці і 250 тысяч доз расійскай, яшчэ паўмільёна паступіць па бязвыплатнай дапамозе.\nМІНСК, 4 ліс – Sputnik. Беларусь разлічвае на атрыманне ў бліжэйшы час 1,75 мільёна доз вакцын ад каронавіруса, аб гэтым заявіў намеснік міністра аховы здароўя рэспублікі Барыс Андрасюк.\n"Плануецца закупіць каля мільёна доз замежнай вакцыны і 250 тысяч доз расійскай вакцыны. Плануецца, што яшчэ паўмільёна доз прыйдзе па бязвыплатнай дапамозе", - цытуе Андрасюка прэс-служба ведамства на сваім афіцыйным канале ў Telegram.\nЯк удакладніў намеснік міністра, у планах уладаў - забеспячэнне вакцынай ад COVID-19 60% насельніцтва краіны.\nНапярэдадні стала вядома, што прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка распарадзіўся выдзеліць 140 млн беларускіх рублёў (каля 57,2 млн долараў) з рэзервовага фонду.\nЗакуп і расходаванне гэтых сродкаў будзе праводзіцца пад кантролем Міністэрства аховы здароўя.\n"Частка сродкаў пойдзе на закупку вакцыны, частка - на лекі для барацьбы з COVID-19 і на закупку прэпаратаў для аховы здароўя, у тым ліку анкалагічных", - гаворыцца ў паведамленні.\nЗакупкі ў Індыі\nУ канцы кастрычніка падчас нарады, прысвечанай сітуацыі з распаўсюджваннем каронавіруса ў Беларусі, Лукашэнка паведаміў, што даў даручэнне міністру замежных спраў Беларусі Уладзіміру Макею прапрацаваць пытанне па дамове адносна набыцця супрацьвірусных прэпаратаў з уладамі Індыі.\n"Я папрашу прэм'ер-міністра, каб ён жорстка ўзяў на кантроль гэтае пытанне. Калі трэба, падключыце мяне. Я перагавару з прэм'ер-міністрам (Індыі Нарэндрай Модзі - Sputnik)", - запэўніў тады кіраўнік дзяржавы.\nРаней міністр аховы здароўя Дзмітрый Піневіч заявіў, што не выключае з'яўлення новых відаў вакцын у Беларусі, аднак зазначыў, што прэпаратаў, якія выкарыстоўваюцца, дастаткова "для задавальнення попыту".\n"Як доктар я кажу аб тым, што існуючых прапаноў па вакцынах дастаткова, каб перакрыць усе магчымыя эпідэміялагічныя шляхі", - сказаў Піневіч.


10 ГРАМАДЗКІХ АРГАНІЗАЦЫЯЎ ПАДПІСАЛІ ДЭКЛЯРАЦЫЮ РАЗЬВІЦЬЦЯ ТРЭЦЯГА СЭКТАРУ НА ПЯЦЬ ГАДОЎ\nВыкананьне нормаў Канстытуцыі і законаў павінна стаць асноўным прынцыпам дзейнасьці грамадзкай арганізацыі, лічаць аўтары дэклярацыі разьвіцьця грамадзкіх арганізацыяў на наступныя пяць гадоў, якую зь сёньняшняга дня распаўсюджвае ініцыятыўная група з прадстаўнікоў 10 аб’яднаньняў. Сярод іх Фонд імя Сапегі, арганізацыя “Жаночы адказ”, экалягічнае аб’яднаньне “Экадом” ды іншыя.\nСтаршыня Беларускага Гельсынскага камітэту Тацяна Процька, чый подпіс таксама стаіць пад дэклярацыяй, гэтак патлумачыла Радыё Свабода сваю пазыцыю:\n(Процька: ) “Умовы, у якіх сёньня знаходзяцца грамадзкія арганізацыі, не адпавядаюць нават тым, якія занатаваныя ў Канстытуцыі. Мы хочам знайсьці магчымасьць рэалізаваць наш вялікі патэнцыял у барацьбе за законнасьць, дэмакратыю, правы чалавека. За ўмацаваньне незалежнай дзяржавы. За тое, каб спрыяць умацаваньню інстытуту прыватнай уласнасьці. Адначасова мы прынцыпова падышлі і да ацэнкі нэгатыўнага, што ёсьць у трэцім сэктары. Мы таксама будзем імкнуцца ліквідаваць нашыя хібы”.\nПаводле аўтараў дэклярацыі, грамадзянскія ініцыятывы апынуліся ў небясьпецы ня толькі з-за прадузятасьці дзяржаўных чыноўнікаў ды дрэннага заканадаўства, але і з унутраных прычынаў. Сярод іх — нядобрасумленнасьць некаторых кіраўнікоў аб’яднаньняў ды пэўная закрытасьць іхных структураў.\nТаму ініцыятары дэклярацыі заклікаюць калегаў тэрмінова легалізаваць усе фінансавыя працэдуры, увесьці практыку публічных справаздачаў, забясьпечыць доступ да грамадзкіх праверак сваіх фінансавых справаў.\n(Процька: ) “Фінансавая празрыстасьць арганізацыі патрэбная ня толькі для магчымасьці праверак з боку дзяржаўных органаў, але і каб грамадзкасьць больш зьвяртала ўвагі на тыя праблем, якімі займаецца арганізацыя”.\nПры гэтым ініцыятары дэклярацыі разьлічваюць на сустрэчны рух з боку дзяржавы. Яны спадзяюцца, што паступова будзе палепшанае заканадаўства, якое рэгулюе дзейнасьць грамадзкіх арганізацыяў, ды меншымі стануць падаткі, якімі абкладаюць недзяржаўныя арганізацыі.\nНагадаем, у Беларусі больш за дзьве тысячы грамадзкіх арганізацыяў, як зарэгістраваных, гэтак і незарэгістраваных. Паводле ініцыятараў дэклярацыі ўсе яны ў хуткім часе атрымаюць гэты дакумэнт для азнаямленьня.


Ад 60 капеек на месяц. Столькі зарабляюць некаторыя зняволеныя ў беларускіх папраўчых калоніях. Сваякі пакараных б’юць трывогу і мяркуюць, што дзяржава цынічна выкарыстоўвае рабскую працу зняволеных для папаўнення бюджэту. Родныя заклікаюць байкатаваць прадукцыю з карных установаў.\nМэбля, каваная прадукцыя, вопратка і знакамітыя клюшкі Шуневіча. Ларыса Жыгар, ініцыятарка стварэння Руху маці 328, пераглядае сайт Дэпартаменту выканання пакаранняў, дзе публікуецца каталог прадукцыі, вырабленай за калючым дротам, і распавядае, колькі плацяць за такую працу, у прыватнасці, яе сыну-вязню:\n«Калі ён мне падаў разліковыя лісты за мінулы год, напрыклад, за 2018 год, то за год ён зарабіў 26 рублёў 54 капейкі».\nПадобная сітуацыя і ў іншых зняволеных з усіх куткоў Беларусі. З дзесяці розных лістоў, якія ёсць у Руху маці 328, найвышэйшы месячны заробак беларускага вязня складае няпоўныя 20 рублёў, найніжэйшы – 61 капейку.\n«Характарыстыку такім малым заробкам ужо дала Міжнародная арганізацыя працы, расцаніўшы гэта як адну з формаў схаванага рабства, дадаць тут асабліва няма чаго», – каментуе справу Андрэй Бандарэнка, дырэктар праваабарончай арганізацыі «Платформа».\nАдмовіцца ад працы вязні не могуць – гэта наўпрост забараняе 98-ты артыкул Крымінальна-выканаўчага кодэксу. Непадпарадкаванне адміністрацыі калоніі заканчваецца штрафным ізалятарам. Апроч таго, што заробак у сотні разоў ніжэйшы за бюджэт пражыткавага мінімуму, з гэтага мізеру і так фармальна вылічваюць кошт утрымання ў турме.\nЗгодна з рознымі звесткамі, у беларускіх калоніях сядзяць да 40 тысячаў чалавек. Паводле ж афіцыйнай інфармацыі, працай зняволеных карыстаюцца 15 дзяржаўных прадпрыемстваў, тры філіялы і 9 пазабюджэтных майстэрняў.\nІ менавіта шматпрофільнасць дае плён, хваліцца сайт папраўчае калоніі нумар 2, што ў Бабруйску:\n«На гэты момант асартымент прадукцыі прадпрыемства дастаткова шырокі, што дазваляе атрымоўваць прыбытак у складаных эканамічных умовах».\nЗвесткі, сабраныя Рухам маці 328, наступныя: у 2018 годзе прадпрыемствы, якія выкарыстоўвалі працу вязняў, заплацілі ў беларускі бюджэт у паўтара разы больш падаткаў, чым заводы, зарэгістраваныя пры Міністэрстве прамысловасці. Прадукцыю з калоніяў пастаўляюць у 21 краіну свету, у тым ліку на Захад.\nНапрыклад, два месяцы таму ў польскім Познані меў месца найбуйнейшы мэблевы кірмаш. Быў там і стэнд ад беларускіх калоніяў. Прычына зацікаўленасці такога кшталту прадукцыяй нават за мяжой Беларусі відавочная.\n«Я сёння заяўляю, напрыклад, што гэты тавар каштуе 30 рублёў, а я з калоніі гавару, што 20. І нічога, ў гэтым тэндары няма ніякага кошту за працу, але ж гэта выгадна. Таму што гэта рабская праца!», – кажа старшыня незалежнага Прафсаюзу РЭП Генадзь Фядыніч.\nІ дадае, што адзіны спосаб спыніць рабскае выкарыстанне вязняў – гэта байкот прадукцыі калоніяў. Дзеля гэтага Рух маці 328 піша ў органы Еўразвязу і ААН, а таксама ў праваабарончую арганізацыю «Міжнародная амністыя». Ларыса Жыгар звяртае ўвагу на тое, што ў асуджаных забіраюць не толькі вынікі працы, але і здароўе:\n«Асабліва для маладзёнаў, якія знаходзяцца ў калоніі і разбіраюць кабелі, авіяматоры, прычым, гэта ім прывозіцца з чарнобыльскай зоны».\nМы патэлефанавалі ў Міністэрства ўнутраных справаў, каб даведацца пра іхную пазіцыю наконт нізкіх заробкаў вязняў.\n«Звярніцеся да прэс-службы Дэпартаменту выканання пакаранняў. Я думаю, што вам пракаментуюць», – адказаў нам Аляксандр Ластоўскі, начальнік аддзелу МУС для ўзаемадзеяння з электроннымі медыямі.\nАднак, як сведчыць сайт згаданага Дэпартаменту выканання пакаранняў, асобнай прэс-службы ў іх няма. А вось на нашыя званкі па апублікаваных тэлефонах начальства ўстановы ніхто гэтак і не адказаў.\nТэгі: асуджаныя Вітаўт Сіўчык зняволеныя калонія Маці 328 праца\nУ Менску правялі кірмаш вакансіяў для былых вязняў\nПланавая амністыя: трапяць да 6,5 тысячаў чалавек, вызваліць могуць – кожнага трэцяга


Millikin University, Decatur, Злучаныя Штаты Амерыкі\nRequest free information from Millikin University\nСардэчна запрашаем у Millikin універсітэта!\nМилликин з'яўляецца незалежным, чатыры гады універсітэт, які фінансуецца прыватным і навучаецца каля 2200 студэнтаў у традыцыйных, так і нетрадыцыйных праграм бакалаўрыяту і магістратуры градусаў. Размешчаны ў Decatur, штат Ілінойс, вы хутка выявіце, што подпіс адукацыі Millikin гэта унікальны вопыт мы называем Прадукцыйнасць навучання.\nЗ моманту свайго заснавання больш за 110 гадоў таму, Милликин працуе пад філасофіі прадастаўленні адукацыі, якая спалучае тэорыю з практыкай. У той час як гэта было радыкальная ідэя ў той час, мы ведаем, што сёння практыка не дастаткова.\nСённяшнія студэнты павінны выканаць свае веды для таго, каб быць па-сапраўднаму гатовыя да паспяховай кар'еры пасля заканчэння каледжа. Праз апускання вопытам, такія як стажыроўкі, сумеснае навучанне, вядзенне бізнесу, якія прадстаўляюць даследаванні экспертаў, і выступаючы перад аўдыторыямі - студэнтам знайсці новыя спосабы жыць іх навучання і пажынаць плён сваёй карпатлівай працы.\nМилликин аспірантаў з вопытам і упэўненасцю, каб атрымаць поспех. У 2014 годзе, 96% выпускнікоў атрымалі працу або запіс скончыць прафесійныя школы або на працягу шасці месяцаў пасля заканчэння.\nКаб даставіць на абяцанні адукацыі Millikin універсітэта быў верны свайму бачанню заснавальніка 100 гадоў. Нашы студэнты вучацца праз рэальныя праекты, якія ўзмацняюць класе вопытам, дапамагаюць развіць практычныя навыкі, і выказваюць адказнасць універсітэта ў грамадстве. Яны вучацца, каб убачыць сувязь з іншымі навуковымі дысцыплінамі, каб прадэманстраваць разнастайнасць чалавечага вопыту, ўзаемадзеяння паміж тэхналогіяй і грамадствам ... А яны пазнаюць пра сябе і іншых, развіццё павагі да адрозненняў і да годнасці ўсіх.\nУ Милликин, мы рыхтуем студэнтаў да:\nПрафесійны поспех Дэмакратычнае грамадзянства ў глабальнай асяроддзі Асабістае жыццё сэнсу і значэння\nМилликин універсітэт з'яўляецца нацыянальным лідэрам у прадукцыйнасці навучання\nУ Millikin універсітэта, мы цэнім:\nАбавязацельства да адкрыцця ведаў Грамадзянская дыскусія Запал і энтузіязм Годнасць і павага людзей, Разнастайная і ўключана супольнасць Цэласнасць і адказнасць Прасоўванне даброты\nХто быў Джэймс Милликин?\nДжэймс Милликин нарадзіўся ў дзесяць Міля, штат Вашынгтон Каўнці, штат Пэнсыльванія, 2 Жніўня 1827, у адпаведнасці з д-р Даследаванне Альберта Рейнольдса Тэйлара, які знайшоў значная нявызначанасць у дачыненні да дакладных дат. Ён быў сынам Абелем і Нэнсі (Ван Дайк) Милликин умерана багатай фермера ў Заходняй Пенсільваніі. Яго дзед прыехаў з Ірландыі ў Scotch-ірландскай прэсвітэрыянскай ў 1771 годзе. Яго маці была галандскага паходжання, чые продкі прыехалі ў Амерыку ў сямнаццатым стагоддзі. Джэймс Милликин пазней назваць Ван Дайк-Стрыт у паўночна-заходняй Decatur ў яе гонар у 1880.\nМаленькі сапраўды вядома пра яго дзяцінстве. Як фермы хлопчыка, Джэймс дапамог язды статка бычкоў у Нью-Ёрку. Увосень 1846 ён паступіў у Вашынгтоне каледж (цяпер Вашынгтон і Джэферсан каледж), Вашынгтон, штат Пенсільванія. Гэта было падчас наведвання Вашынгтона, што ён зрабіў абяцаньне знайсці ў навучальнай установе, калі ён калі-небудзь былі ў стане, каб адпавядаць моладзі да заняткаў.\nСпакуса захадзе называюць Джэймса, і ў 1849 годзе ён суправаджаў свайго бацькі на авечак дыск у Індзіану і зноў у 1850 годзе, каб Danville, штат Ілінойс. Узімку 1850, ён быў у каледжы Уобаша, хоць запісу не ясныя, як да таго, што ён вывучаў, і як доўга. Вяртаючыся да Пенсільваніі ў 1851 годзе для атрымання дадатковай авечак, ён зноў адвёз іх у Danville з партнёрам па імі Макфарлэнд.\nУ 1850-х гадах, Джэймс працягваў расці яго авечак і валоў. Ён арандаваў шмат ферм для выпасу жывёлы і назвалі "каралём жывёлы прэрыі дзяржавай." Ён таксама пачаў набыцця нерухомасці, большасць з іх з грамадскім здабыткам грамадскасці.\nУ 1856 годзе, Джэймс Милликин прыбыў у Decatur, дзе ён працягваў у сваіх жывёлагадоўлі і нерухомасці адносінах. На 1 студзені 1857 г, ён ажаніўся на Ганне Бернис Астан, дачкі прападобнага Сэмюэла М. Aston, пастар Камберленд прэсвітэрыянскай царквы ў гару Сіён з 1855. Г-н Астан быў пастарам прэсвітэрыянскай царквы ў дзесяць Міля, штат Пэнсыльванія, калі Джэймс быў у раннім узросце, і Ганна і яе сястра Нэнсі былі ўтвораны ў Вашынгтоне Жаночы семінарыі ў Вашынгтоне.\nДжэймс Милликин увайшоў у банкаўскі бізнес ў 1860 годзе, паставіўшы яго борце Дж Millikin & Co. ў пярэдняй частцы будынка, якая была раней домам для чыгункі Банка, які нядаўна не ўдалося. Ён паступова зніжаецца яго жывёлы холдынгаў і прысвяціў свае інтарэсы з нерухомай маёмасцю і банкаўскай справы, з некаторымі інвестыцый у мясцовай прамысловасці. Ён дапамагаў у арганізацыі Саюза металургічны завод, якая выступае ў якасці яе прэзідэнта, а таксама Декейтера вугальная кампанія. Яго банк стаў найбуйнейшым банкаўскай установай у штаце Ілінойс знадворку Чыкага. У 1897 годзе ён рэарганізаваў сваю банка як Millikin Нацыянальнага банка Decatur.\nЁн служыў на розных дошках у горадзе, у тым ліку ў якасці члена назіральнага савета і як Олдермена. У той час як ён бег за дзяржаўнай сенатар, недавер да банкаў, якія былі прыкметным на Сярэднім Захадзе перамог яго.\nУ 1876 годзе ён пабудаваў дом на Пайн і Заходняй галоўных вуліц у Decatur. Пасля заснавання універсітэта, г-н Милликин працягваў у сваім банкаўскім бізнэсе да сваёй смерці 2. сакавіку 1909 у Арланда, штат Фларыда.\nГ-жа Милликин памёр 29 ліпеня 1913. Для горада Decatur яна пакінула яе ў пачатку дабро, хай Ганна Б. Millikin Дома для састарэлых жанчын, якая была арганізавана ў 1879 годзе ў якасці дзяўчынак прамысловае вучылішча бабулек "дома. У яе волі, яна адпісвала свой дом і шмат, каб быць домам Декейтера мастацкі інстытут, які належыць універсітэта і кіруецца сумесна з універсітэтам і грамадзян Decatur. Яна прыняла ўдзел ў выбары універсітэцкіх кветак і служыў у якасці старшыні Hall раздзеле жаночага камітэта будаўніцтва пасля 7 ліпеня 1908 года. Факультэт камітэт і Савет кіраўнікоў пазней назваць гэтую інтэрнат Aston Hall для сваёй сям'і. У Millikins памёр, не пакінуўшы нашчадкаў, акрамя дабрачынных падарункаў у горадзе Decatur.\nБачанне Милликин ў\nШто Джэймс Милликин прадугледжана, калі ён заснаваў Універсітэт Millikin ў 1901 годзе быў унікальны: універсітэт, які будзе ахопліваць «практычнай» баку навучання разам з "літаратурным і класічная;" і, у той час як звязаны з прэсвітэрыянскай царквы, гэта не было б цудам "сектант" і застанецца адкрытым для ўсіх.\nУ выніку адзін з першых невялікіх комплексных універсітэтаў краіны, што, праз стагоддзе, мае тры прафесійных школ і адзін для ліберальных мастацтваў і навук; ўсебакова універсітэт, у якім праграмы ў класічнай музыцы супернічаюць у якасць з тымі, у бухгалтарскім уліку і ў медыцынскіх навук.\nМилликин універсітэт імкнецца да стварэння кампуса культуры, якая паважае і шануе разнастайнасць. У Милликин разнастайнасць разглядаецца ў шырокім сэнсе, у тым ліку расы, этнічнай прыналежнасці, сацыяльна-эканамічнага статусу, полу, інваліднасці, нацыянальнага паходжання, рэлігіі, сэксуальнай арыентацыі, і ўзросту.\nПраз набору разнастайных студэнтаў, супрацоўнікаў, выкладчыкаў і адміністратараў, а таксама стварэнне ўмоў, пры якім разнастайнасць, Милликин імкнецца забяспечыць займаецца навучальнага супольнасці, у якім разнастайнасць павышае агульную адукацыйны вопыт. Милликин універсітэт абавязуецца:\nСтварэнне розных слаёў насельніцтва кампуса, Садзейнічанне атмасферу кампуса, дзе цэніцца разнастайнасць, і Стварэнне навучальнага супольнасці кампуса, які ахоплівае разнастайнасць.\nМилликин пастаянна распрацоўвае палітыку і працэдуры і размяркоўвае рэсурсы ў адпаведнасці з шляху гэтых абавязацельстваў. Гэта палітыка Millikin універсітэта дазволіць сабе роўныя магчымасці для ўсіх асоб без адрознення або дыскрымінацыі па прыкмеце расы, этнічнай прыналежнасці, сацыяльна-эканамічнага статусу, полу, інваліднасці, нацыянальнага паходжання, рэлігіі, сэксуальнай арыентацыі ці ўзросту.\nМилликин універсітэт. Дзе студэнты квітнець.\nНашы страсці могуць быць рознымі, але нашы мэты супадаюць: акадэмічныя поспехі, падрыхтоўка кар'ера, і асобасны рост. Милликин універсітэт дае вам інструменты, неабходныя для дасягнення поспеху ў кожнай з гэтых абласцей.\nВідавочна, навукоўцы займаюць цэнтральнае месца ў вашым вопыце каледжа, але тэхнічнае значна больш, чым гэта. Мы разумеем, што ў вас ёсць патрэбы і інтарэсы, якія выходзяць за рамкі класнай пакоя, і мы імкнемся прадаставіць спрыяльнае навакольнае асяроддзе, якая дапамагае вам засяродзіцца на тым, што важна.\nАд корпуса студэнцкіх арганізацый, і ад ілжывых інтэрв'ю, каб вочнай спартыўных каманд, Милликин мае опцыі, якія зробяць вас адчуваць сябе як дома.\nба ў тэатры\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 8 семестры September 2017 Злучаныя Штаты Амерыкі Decatur\nБакалаўр мастацтваў у тэатры гэта захапляльная ступені для тых, хто шукае шырокай аснове тэатральнае адукацыю. Прызначаны для забеспячэння максімальнай гнуткасці, БА прапануе студэнтам магчымасць адаптаваць свае ступені, каб задаволіць свае індывідуальныя акадэмічныя і кар'ерныя мэты. [+]\nАсноўныя праграмы The Бакалаўр мастацтваў у тэатры гэта захапляльная ступені для тых, хто шукае шырокай аснове ў тэатральнае адукацыю. Прызначаны для забеспячэння максімальнай гнуткасці, БА прапануе студэнтам магчымасць адаптаваць свае ступені, каб задаволіць свае індывідуальныя акадэмічныя і кар'ерныя мэты. Асноўным мэтам навучання Нашы асноўныя мэты ведамасныя навучальныя былі ўплецены ўсе аспекты гэтага строгага чатырохгадовай праграмы з класнай пакоя і студыйнай працы, на рэпетыцыі і вытворчасцей у нашай Mainstage сезону. Тэхніка Аналіз Прафесіяналізм Супрацоўніцтва Ўніверсальнасць ў навучальным Гнуткасць праграмы дазваляе студэнтам BA, каб наладзіць іх адукацыі ў адпаведнасці з іх індывідуальнымі інтарэсамі. У цэнтры ўвагі могуць ўключаць у сябе: Рэжысура Даследаванні і драматургія Домакіраўніцтва маркетынг Адміністрацыя Мастацтва Мастацтва кіравання Мастацтва Прадпрымальніцтва прадукцыйнасць Ва адкрывае дзверы БА з'яўляецца таксама выдатным выбарам для тых, хто шукае: Другі буйны Непаўнагадовы Выпускнік праграмы Добра круглявыя адукацыі, якія могуць адкрыць дзверы для многіх галінах у тэатральным прамысловасці і за Mainstage Сезон MainStage сезон Милликин забяспечвае студэнтаў BA шмат магчымасцяў, каб атрымаць каштоўны вопыт вытворчасці на сцэне і оф. Знаходжанне нашай Ба актыўны ўдзел ва ўсіх сферах вытворчасці, уключаючы (але не абмяжоўваючыся) драматургія, этап кіраўнік, дом кіраўнік, дапамагаючы рэжысёраў і харэографаў, праектаванне, выкананне і кіраванне вытворчасць. Тыповы сезон будзе ўключаць у сябе: 2 мюзіклы 2 гульні 1 танец канцэрт У чаргуюцца сезонаў опера сопродюсером з музычнай школе ці 3 гульні Милликин Розніца Невялікі школьная сераду ў Millikin універсітэта прапануе студэнтам шмат пераваг у тым ліку: Індывідуальны ўвагу Класы студыі сумай у 16 Штогадовыя ацэнкі прагрэсу Факультэт / студэнцкія праграмы настаўніцтва і супрацоўніцтва Ўзаемадзеяння са студэнтамі з іншых... [-]\nБіялогія маёраў можа атрымаць альбо ступень бакалаўра або ступень бакалаўра па завяршэнні 36 да 48 біялогіі крэдыты ў адным з трох трэкаў у праграме біялогіі. Традыцыйны трэк добра падыходзіць для студэнтаў, зацікаўленых у медыцыне (папярэдне медыцына, памочнік папярэдне лекар, папярэдне хиропрактики, папярэдне стаматалогія, папярэдне ветэрынарнай медыцыны, або папярэдне оптометрии) або выпускнік праграмы. [+]\nАсноўныя праграмы Біялогія маёраў можа атрымаць альбо ступень бакалаўра або ступень бакалаўра па завяршэнні 36 да 48 біялогіі крэдыты ў адным з трох трэкаў у праграме біялогіі. Традыцыйны трэк добра падыходзіць для студэнтаў, зацікаўленых у медыцыне (папярэдне медыцына, памочнік папярэдне лекар, папярэдне хиропрактики, папярэдне стаматалогія, папярэдне ветэрынарнай медыцыны, або папярэдне оптометрии) або выпускнік праграмы. Біялогія маёраў, якія абавязаны прымаць па крайняй меры, адзін курс і атрымаць ступень C- або лепш ад кожнага з шасці катэгорый кантэнту біялогіі. Па-Demand, Універсальны Спецыяльнасць Сучасная біялогія з'яўляецца адным з найбольш хутка растучых абласцях навукі; гэта ў той жа час надзвычай цікавай, актуальнай і складанай задачай. Біёлагі, якія выкарыстоўваюць інавацыйныя ідэі і рэвалюцыйныя тэхналогіі супрацьстаяць многія з самых надзённых сусветных праблем. Праграма Біялогія Милликин забяспечвае студэнтаў з шырокім навучання ў сучаснай біялогіі, які яны могуць выкарыстоўваць, каб працягнуць кар'еру ў любой вобласці навук аб жыцці. Наша Папярэдняя прафесійная праграма рыхтуе студэнтаў для медыцынскіх, стаматалагічных, оптометрии, хиропрактика, ветэрынарыі, памочнік урача, фізіятэрапія, працатэрапія і аспіранцкіх праграм медыцынскай тэхнікі. Біялогія таксама праграмы, якія рыхтуюць студэнтаў у аспірантуру, каб атрымаць вучоныя ступені для кар'еры ў галіне даследаванняў і / або навучання. Другасны Адукацыйная праграма рыхтуе студэнтаў для навучання на ўзроўні сярэдняй школы. Папярэдне аспірантуру студэнтаў, якія плануюць паступіць у аспірантуру, каб атрымаць вучоныя ступені можа прытрымлівацца альбо традыцыйны біялогіі дарожкі або малекулярнай і клетачнай біялогіі трэк у залежнасці ад іх канкрэтных інтарэсаў; яны таксама павінны мець вопыт даследчай работы. Галіне даследавання біялогія Біялогія Адукацыя Экалагічная Біялогія Малекулярная і клеткавая біялогія Непаўналетнія Ўзор плана навучання Гэты план навучання паказаны тыпы... [-]\nГэтая вобласць ступені факусуюць на выкарыстанні чалавечых, фінансавых, тэхналогіі і матэрыяльныя рэсурсы для задавальнення арганізацыйных мэтаў. Менеджэры павінны ўмець ў планаванні, арганізацыі, вядучыя і кіравання гэтымі рэсурсамі. [+]\nАсноўныя праграмы Гэтая вобласць ступені факусуюць на выкарыстанні чалавечых, фінансавых, тэхналогіі і матэрыяльныя рэсурсы для задавальнення арганізацыйных мэтаў. Менеджэры павінны ўмець ў планаванні, арганізацыі, вядучыя і кіравання гэтымі рэсурсамі. The Кіраванне асноўным рыхтуе студэнтаў для кіравання выклікамі і магчымасцямі рычагоў ў сучасным, змены і глабальнай бізнес-асяроддзі. Студэнты спецыяльнасці ў галіне кіравання прыводзяць у камандах, развіваць навыкі прыняцця рашэнняў, і прадэманстраваць свае здольнасці праз канкурэнцыю. Студэнты атрымліваюць гэтыя перажыванні праз іх рукі-на праекты класа, стажыроўкі і сусветнага вопыту. Вынікі Праграмы для студэнтаў Распрацоўка высока цэняцца працы, звязаныя з удзелам навыкаў будынак адносіны, праца ў камандзе, пісьмовай і вуснай камунікацыі, і крытычнага мыслення. Прадэманстраваць аналітычныя навыкі (вусныя і пісьмовыя) для прыняцця рашэнняў ва ўмовах нявызначанасці і неканкурэнтных асяроддзях. Даведайцеся, як выкарыстоўваць нічога, каманда, і арганізацыйныя кампетэнцыі, каб аптымізаваць прадукцыйнасць. Прадэманстраваць веданне кіраўніцтва з удзячнасцю этычных, культурных і глабальных уплываў. Прымяніць тэорый і канцэпцый кіравання ў рэальных арганізацый і сітуацый. Практыка вашы навыкі ў адным з нашых студэнцкіх запусціць бізнесу Студэнты могуць служыць бізнес спецыялістаў, якія працуюць з арганізацыямі для вырашэння бізнес-праблем. Милликин асацыяцыя бухгалтараў ACM Генеральны дырэктар Энцыклапедычны Дэка Кансультатыўны савет Табар Наша місія Табар школа бізнесу, стварае магчымасці для студэнтаў, каб выканаць, і канкураваць, рана і часта, каб пабудаваць давер да поспеху. Мы чакаем, што абавязацельствы, працавітасць, адказнасць, і сумленнасць. Табар Фокус Студэнты вучыцца і развіваць паспяховыя бізнес-практыкі. Студэнты будуць лепш падрыхтаваныя да іх кар'еры, калі яны выконваюць тое, што яны даведаліся. Навучальныя праекты дзейнасці ўключаюць студэнцкія прадпрыемствы, малы бізнес кансалтынгавыя каманды, кліенцкія праекты, стажыроўкі, аўдыт праектаў, бізнес-планаў, студэнт кіраванага інвестыцыйнага... [-]\nБакалаўр музыкі ў музычнай Performance распрацоўвае перадавога вопыту ў выкананні музыкі і рыхтуе вас да кар'еры ў якасці прафесійнага музычнага выканаўцы ці для прыватнага выкладання прыкладной музыкі. [+]\nАсноўныя праграмы The Бакалаўр музыкі ў музычнай Performance распрацоўвае перадавога вопыту ў выкананні музыкі і рыхтуе вас да кар'еры ў якасці прафесійнага музычнага выканаўцы ці для прыватнага выкладання прыкладной музыкі. Прыкладныя вобласці ўключаюць: фартэпіяна, голас, гітара, скрыпка, альт, віяланчэль, кантрабас, флейта, габой, фагот, саксафон, труба, валторна, Трамбон, Эуфониум, Туба, і перкусія. Гэтая ступень дае магчымасць атрымліваць адзін-на-адзін педагагічны інструкцыю, унікальны для вашага інструмента або галасы, выконваць малодшы і старэйшы канцэрт, і ўзяць прасунутыя курсы па тэорыі музыкі і музыказнаўства. Акрамя таго, студэнты будуць атрымліваць прафесійны вопыт праз навучанне ў падрыхтоўчым аддзяленні універсітэта Милликин, стажыроўкі і праекты навучання і паслуг, магчымасці для працы ў якасці прафесійнага музыкі ў галіне ансамбляў. Вобласці акцэнтам Ёсць тры вобласці акцэнтам, што вы можаце выбраць з гэтай праграмы. Вакал Інструментальнае выканальніцтва Фартэпіяна Прадукцыйнасць Мэты навучання для гэтай праграмы Распрацоўка строгі кампетэнцыі прадукцыйнасці (сола і ансамбль) Распрацоўка шырокімі ведамі ў гісторыі, тэорыі і правядзення Даведайцеся педагогіку, літаратуру для канкрэтнага прыкладнога галіне прадукцыйнасці Адзін Страсць, шмат варыянтаў Музыка Дэпартамент Милликин прапануе мноства шляхоў для аматараў музыкі, каб расці свае навыкі і прасоўвання сваёй кар'еры ў музычнай індустрыі. Мы прапануем пяць градусаў праграм, аднаго непаўналетняга, а таксама мноства інструментальныя і вакальныя ансамблі і палос. Калі вы падціснуўшы поўны працоўны дзень кар'еру ў музыцы ці проста хочаце пашырыць свае навыкі праз удзел у ансамблі, у нас ёсць варыянты, якія будуць адпавядаць вашым патрэбам і інтарэсам. Ўзор плана навучання Гэты план навучання паказаны тыпы курсаў вы маглі б узяць у якасці студэнта ў гэтай мажор. Гэта прадстаўлена проста ўявіць рэалістычны папярэдні... [-]\nLink to and share "Millikin University, Decatur, Злучаныя Штаты Амерыкі"


Інжынер – даследчык – прадпрымальнік — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n25.06.2017 23.06.2017 Марина Маглыш-Калинина601Комментарии on Інжынер – даследчык – прадпрымальнік\nЗнаёмства з вынаходнікамі заўсёды абяцае цікавую гутарку, атмасферу творчасці, напоўненую дакладнымі ведамі і разважаннямі ўслых. А сёлета, у Год навукі, сустрэўся на Стаўбцоўшчыне прадстаўнік гэтай кагорты, аўтар інавацыйнага праекта, увасабленне якога ён не ўяўляе без узаемадзеяння са сферай індывідуальнага прадпрымальніцтва.\nТакі эксперыментатар-наватар з пэўным жыццёвым досведам – Міхаіл Мінцель. Інжынер – даследчык – прадпрымальнік – гэта пра яго. І, бадай, яшчэ не ўсё, бо ён да таго ж і бард, злучыў фізіку з лірыкай.\nАпошнія дзесяць гадоў Міхаіл займаецца прасоўваннем уласнага інтэлектуальнага прадукту, у цэнтры якога – пошук новых крыніц і спосабаў вытворчасці і задзейнічання энергіі, больш эфектыўнае выкарыстанне традыцыйных аднаўляемых крыніц энергіі (у прыватнасці энергіі малых рэк). Яго ідэя, як сцвярджае ён, можа легчы ў «тэарэтычны» падмурак выкарыстання аднаўляемых крыніц энергіі. На практыцы вырашаюцца такія праблемы, як рэзкія змены клімату, энергадэфіцыт і т. п., якія хвалююць усё грамадства.\nСтаўбцоўскі даследчык марыць пра стварэнне прыватнай навукова-даследчай лабараторыі, без якой немагчыма праводзіць неабходныя даследаванні. Спецыфіка ў тым, што кожны прыбор – не серыйнай вытворчасці, штучны. Адпаведна, справа па стварэнні навукова-тэхнічнай базы запатрабуе інвестыцый. Міхаіл падрыхтаваў дакументы для рэгістрацыі такой лабараторыі. Прызнаецца, што працэс быў працаёмісты, але самае складанае – наперадзе, таму што неабходна юрыдычна зацвердзіць сваё даследчае прадпрыемства. Ініцыятыва Міхаіла Мінцеля мае асаблівую патрэбу ў падтрымцы, таму што прыватная навукова-даследчая лабараторыя ў нашай рэспубліцы пакуль не мае аналагаў. Міхаіл некалькі разоў за час нашай сустрэчы паўтарыў вядомы, грынаўскі, дэвіз: «Шукаць, знайсці і не здавацца!» Гэта і яго жыццёвы прынцып.\nСутнасць свайго праекта тэарэтык са Стаўбцоўшчыны выклаў на старонках беларускага часопіса «Изобретатель» (№ 5-6 за 2012 год). На прасцейшай прынцыповай схеме ён паказаў, як эксперыментальна праверыць магчымасці паскарэння радыёхваляў. Выкарыстоўваў вібратар Герца, прыёмны дыполь, адбівальнік радыёхваляў, дроселі, звяртаўся да розных фізічных паняццяў і велічыняў. У адказ атрымаў ацэнку аднаго з патэнтаведаў-экспертаў: «Пільную ўвагу прыцягвае прапанаваны аўтарам эксперымент для пацвярджэння яго гіпотэзы. Ідэя эксперымента простая і элегантная».\nМіхаіл, трэба сказаць, са сваёй ідэяй звяртаўся і ў Акадэмію навук Беларусі. Навукоўцы, мякка кажучы, не ўспрынялі даследчыка-аматара ўсур’ёз. Па прафесіі ён інжынер-механік са спецыялізацыяй інжынера-даследчыка (быў такі спецвыпуск у Беларускім аграрна-тэхнічным універсітэце ў 1992 годзе). Міхаіл планаваў, што пасля заканчэння ўніверсітэта застанецца працаваць пры навукова-даследчым інстытуце. Але ў ліхія 90-я, калі навука аказалася незапатрабаванай і многія вучоныя, як і ўсе, кінуліся выжываць за кошт «купі-прадай», выбраў сферу практычнай дзейнасці. Працаваў у тэхнікуме, на сельгасвытворчасці. У 2000-х стаў індывідуальным прадпрымальнікам. Усюды, дзе б ні рабіў, адпавядаў сваёй даследчыцка-вынаходніцкай спецыялізацыі. Да прыкладу, знаходзіў спосабы для «рэанімацыі» састарэлай тэхнікі. Даследчыцкая творчасць – гэта яго «канёк», без яго не ўяўляе сваё жыццё. Не шкадуе на яе часу, рызыкуе… Самастойна пералапаціў горы навуковай літаратуры. Сярод яго знаёмых ёсць людзі, таксама апантаныя навукай.\nНапорысты даследчык прыгадвае цыкл тэлеперадач «100 людзей Беларусі». Адна з іх яму асабліва запала ў душу. Пра знакамітага Якуба Наркевіча-Ёдку, вынаходніка электраграфіі і бяздротавай перадачы электрычных сігналаў. Зацікавіўся і даследаваннямі сусветна вядомага Міколы Тэслы, фактычнага заснавальніка электрамеханікі. «Загадкі заўсёды застаюцца. Некаторыя з’явы пакуль не маюць тэарэтычнага абгрунтавання», – парыруе даследчык, упэўнены ў тым, што ў навуцы ніколі нельга паставіць кропку.\nУ гэтым плане вельмі важна, што бягучы год аб’яўлены ў нашай рэспубліцы Годам навукі. Ёсць магчымасць звярнуць увагу і на даследчыкаў-аматараў, на іх творчыя пошукі і патэнцыяльныя магчымасці. Сусветны вопыт яскрава сведчыць, што нярэдка перадавыя тэхналогіі нараджаліся ў падвалах дамоў або ў дамашніх лабараторыях таленавітых аматараў-самавучак. Не выпадкова, што ў еўрапейскіх краінах сталі шырока развіваць прыватныя даследчыя цэнтры, здольныя гібка адгукацца на рынак ідэй. І нам, напэўна, неабходна ісці тым жа шляхам, каб не адстаць ад развітых краін. І памятаць, што фундаментальная навука – гэта не догма, яна таксама развіваецца разам з часам і людзьмі. У выпадку з Міхаілам Мінцелем эфектыўным было б апробаваць дзелавое ўзаемадзеянне паміж дзяржаўнымі навуковымі, адукацыйнымі ўстановамі і вынаходнікамі-рацыяналізатарамі сферы індывідуальнага прадпрымальніцтва.\nА сёлета даследчык зрабіў нестандартны ход – прапанаваў свой праект на тэлеконкурс «Мой бізнес», аб’яўлены на канале АНТ. «Тэлевізійшчыкі» ўхапіліся за яго, таму што, як сцярджае аўтар, у аснове ягонага праекта – крэатыўная ідэя. На даны момант ідзе падрыхтоўка да канцэрта-дыспута з прэзентацыяй бізнес-праекта, інтэрактыўнай размовай з залай, навінамі навукова-даследчай творчасці і т. п. Яго вядучым выступіць аўтар праекта, бард Міхаіл Мінцель.