«Каб «Алесю» аддалi пець яму, Ярмоленка прасiў доўга»\nОпубликовано: 10.03.2018 08:43:57\nКожную суботу праграма «Беларусь як песня» запрашае да тэлеэкранаў аматараў нашай эстраднай музыкі на сустрэчу з выканаўцамі 1970 — 80-х гадоў, расказвае пра невядомыя факты з жыцця любімых артыстаў, нагадвае гісторыю кампазіцый, з якімі яны выходзілі на сцэну і станавіліся знакамітымі.\nУсе відэаматэрыялы, якія выкарыстоўваюцца, — свайго роду музейныя экспанаты, яны дзесяцігоддзямі захоўваліся ў фондзе Белтэлерадыёкампаніі. Гэта і першыя фестывалі, і канцэрты, і рэдкія студыйныя здымкі — архівы багацейшыя.\nАнсамблі «Песняры», «Верасы», «Чараўніцы», салісты Віктар Вуячыч, Тамара Раеўская, Наталля Гайда, Святлана Кульпа, Анатоль Падгайскі… За паўгода, што існуе тэлепраект, створана ўжо 20 праграм.\nКаго ўспомняць у бліжэйшы час? Валянціна Бадзьярава, колішняга мастацкага кіраўніка ансамбля «Сябры». Надзея Габец, кіраўнік творчай групы праекта «Беларусь як песня», гаворыць, што гэты выпуск праграмы стане данінай памяці артысту, якога не стала ў снежні мінулага года, а таксама адкрыццём для шырокай публікі і многіх прыхільнікаў калектыву, бо аўтарамі сабрана шмат цікавых і малавядомых фактаў з яго гісторыі.\nУзначаліць эстрадны ансамбль «Сябры» гомельскай філармоніі Бадзьярава запрасілі ў 1975-м. Калектыву пагражала расфарміраванне, меркавалася, што прыход вядомага музыканта і кампазітара, былога ўдзельніка «Песняроў» дапаможа яго выратаваць. Валянцін Бадзьяраў не адразу, але пагадзіўся, прыняў мастацкае кіраўніцтва ў 1976-м і працаваў з «Сябрамі» пяць гадоў.\nЗ Бадзьяравым ансамбль стаў пераможцам Усесаюзнага конкурсу песні, лаўрэатам прэміі Ленінскага камсамола, атрымаў першыя замежныя гастролі, запісаў два папулярныя дыскі-гіганты і займеў усесаюзную славу.\nМенавіта Валянцін Бадзьяраў зрабіў аранжыроўку галоўнага шлягера і візітнай карткі ансамбля — песні кампазітара Алега Іванова на вершы Анатоля Папярэчнага «Дзяўчына з Палесся», якая стала вядомай пад назвай «Алеся». Працаваў над гэтым творам натхнёна і прысвяціў яго сваёй дачцэ Алесі. Выканаўцам будучага хіта Бадзьяраў бачыў Віталя Чырвонага, тэнара, якога ў 1976-м запрасіў у калектыў з Адэсы. Але другі саліст ансамбля, Анатоль Ярмоленка, пераканаў аддаць песню яму.\nПрэм’ера з вялікім поспехам адбылася ў 1978 годзе ў Маскве на Цэнтральным тэлебачанні СССР у праграме «Шырэй круг», далей — на тэлевізійным конкурсе «З песняй па жыцці», там ансамбль атрымаў званне лаўрэата. А ў 1981-м з «Алесяй» ВІА «Сябры» выйшаў у фінал фестываля «Песня года». У гэтым жа годзе Валянцін Бадзьяраў пакінуў калектыў, месца мастацкага кіраўніка заняў Анатоль Ярмоленка.\nУ праграме «Беларусь як песня» славутая «Алеся» прагучыць у запісе 1985-га, ранейшага ў фондах Белтэлерадыёкампаніі не захавалася. Пачуць будзе цікава, тым больш што выкананне крыху іншае, чым тое, якое добра знаёмае слухачам.\nПершая частка гісторыі «Сяброў», звязаная з імем Валянціна Бадзьярава, выйдзе на экран канала «Беларусь 3» сёння, 10 сакавіка. Эфір — у 10.30. А ў наступную суботу, 17 сакавіка, — працяг тэмы: жыццё і творчыя здабыткі знакамітага ансамбля падчас кіраўніцтва Анатоля Ярмоленкі. Дарэчы, па нядзелях выпускі паўтараюць.\nЯк заўсёды, дасведчана і падрабязна пра ўсё тэлегледачам раскажа пастаянны вядучы праграмы, народны артыст Беларусі, спявак Мікалай Скорыкаў, сведка многіх падзей, што ў розны час адбываліся на нашай эстрадзе.


24 красавік 2019, 15:15\nПрэзыдэнт Расеі Ўладзімер Пуцін падпісаў указ, па якім жыхары кантраляваных прарасейскімі сэпаратыстамі раёнаў на ўсходзе Ўкраіны змогуць у спрошчаным парадку атрымлiваць грамадзянства Расеі.\nТэкст дакумэнта апублікаваны на афіцыйным сайце Крамля.\nПрава на спрошчанае грамадзянства будзе прадстаўляцца ў «гуманітарных мэтах» для абароны правоў і свабодаў чалавека, гаворыцца ва ўказе. Усе жадаючыя змогуць падаць у падразьдзяленьні МУС Расеі заяву і дакумэнты выдадзеныя ўладамі «ДНР» і «ЛНР», якія пацьвярджаюць пражываньне на тэрыторыі рэгіёну. Разглядаць заявы будуць да трох месяцаў.\n17 красавіка Пуцін зьмяніў кіраўніка ўпраўленьня прэзыдэнта, які курыруе так званыя народныя рэспублікі Данбаса, Паўднёвую Асэцію і Абхазію. Замест Алега Гаваруна новым загадам быў прызначаны Аляксей Філатаў.\nРаней у СМІ і телеграм-каналах, блізкіх да Крамля, зьяўляліся паведамленьні, што Расея плянуе раздаваць пашпарты насельніцтву непадкантрольных Украіне раёнаў Данбаса. Прэс-сакратар прэзыдэнта Дзьмітрый Пяскоў заявіў, што яму аб гэтых плянах нічога не вядома.


У Бялынічах пройдуць урачыстасці ў гонар 260-й гадавіны каранацыі папскімі каронамі цудадзейнага абраза Маці Божай Бялыніцкай - Магілёўскі Рэгіён\nГалоўная » У Бялынічах пройдуць урачыстасці ў гонар 260-й гадавіны каранацыі папскімі каронамі цудадзейнага абраза Маці Божай Бялыніцкай\nПлануецца, што святочны фэст у Бялынічах пройдзе з удзелам усяго беларускага каталіцкага епіскапату. Хутчэй за ўсё, прыме ўдзел у фэсце і новапрызначаны арцыбіскуп Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі Юзаф Станеўскі.\n17–18 верасня ў Бялынічах на Магілёўшчыне пройдуць агульнабеларускія ўрачыстасці ў гонар 260-й гадавіны каранацыі папскімі каронамі цудадзейнага абраза Маці Божай Бялыніцкай. Гэта важная падзея адбылася 20 верасня 1761 года.\nТаксама на фэсце адзначаць 30-годдзе ўтварэння Мінска-Магілёўскай Мітраполіі і адраджэння структур Каталіцкага Касцёла ў Беларусі.\nУ межах урачыстасці плануецца правесці тэматычную канферэнцю, а таксама шэраг набажэнстваў і цэлебрацый з удзелам вернікаў і іерархаў Касцёла ў Беларусі. Тэматычная канферэнцыя адбудзецца 17 верасня ў малой зале Бялыніцкага раённага цэнтра культуры.\nУрачыстасці ў Бялынічах пройдуць пад дэвізам «Каралева Беларусі, маліся за нас».\n«Дзейнасць ордэна кармелітаў у Бялынічах» — айцец Юрый Кулай OCD


Труп каня спалілі, іншых жывёлаў масава вакцынуюць. Што адбываецца ў палескай вёсцы, дзе выявілі сібірскую язву\n13 жнівень 2019, 12:20\nІлюстрацыйнае фота. Карантын падчас сібірскай язвы ў расейскім Алтаі, 2012 год\nГалоўны ўрач Столінскага раённага цэнтру гігіены і эпідэміялёгіі Антон Маджара расказаў Свабодзе пра сытуацыю ў Хотамелі.\nУ вёсцы Хотамель Столінскага раёну, дзе выяўлены выпадак захворваньня каня на сібірскую язву, праводзяцца «усе захады для папярэджаньня распаўсюду ў насельніцтва гэтага захворваньня».\n«Захворваньня сярод насельніцтва не рэгістравалася. Установы санітарнага нагляду, а таксама ўстановы аховы здароўя робяць усе захады для папярэджаньня распаўсюду ў насельніцтва гэтага захворваньня», — сказаў галоўны ўрач Столінскага раённага цэнтру гігіены і эпідэміялёгіі Антон Маджара.\nКіраўнік Столінскай вэтэрынарнай станцыі Віталь Жакун паведаміў, што выпадак хваробы здарыўся ў гаспадарцы пэнсіянэра Васіля Страхі, які жыве на ўскрайку вёскі.\n«Цяпер праводзім сходы грамадзян, было паседжаньне штабу, гэта ўсё аб’яўляецца. Гэта ўсё будзе даступна, людзі ў курсе. Мы рабілі падворны абход. Таму сказаць, што ня ведаюць, гэта неяк няправільна», — сказаў Віталь Жакун.\nВасіль Страха адмовіўся размаўляць па тэлефоне, маўляў, «тэлефануйце тым, у каго першыя коні падохлі. У нас бяз вас праблемы», — сказаў гаспадар. Паводле Віталя Жакуна, ніякіх іншых выпадкаў сібірскай язвы ў Столінскім раёне дагэтуль не было і «гэта наогул першы выпадак з 1967 году».\n«Пасьля падзеньня каня мы адабралі матэрыялы, бо не было ніякіх клінічных прыкмет, ніякага падазрэньня не было. У выніку дасьледаваньня атрымалі станоўчы вынік. А потым пачалі рабіць усе неабходныя захады. Труп каня спалілі. Праведзена вакцынацыя ўспрымальнага пагалоўя (кароў, коней, авечак, коз) у вёсках Хотамель і Рубель».\nПаводле Віталя Жакуна падчас падворнага абходу робіцца агляд жывёл.\n«У некаторых выпадках робім цепламэтрыю. Людзі ставяцца па рознаму. Але вакцынацыя жывёлаў — гэта неабходная працэдура. Мы ў час спрацавалі, іначай былі б праблемы. Дзе гэты конь хадзіў і дзе паў, усе адпаведныя мерапрыемствы праведзены».\nМэдыкі назіраюць за здароўем гаспадароў, там праведзена патрэбная дэзынфэкцыя.


19.05.2019 / 10:04\nШтаб-кватэра ЮНЕСКА ў Парыжы. Фота: Albertus teolog, wikimedia.org\n«Усяго ў свеце паміж пяццю і шасцю тысячамі карэнных моў. Мы ў ЮНЕСКА робім, калі заўгодна, інвентарызацыю гэтых моў», — распавёў ria.ru кіраўнік аддзела забеспячэння даступнасці і захавання інфармацыі Сектара камунікацыі і інфармацыі ЮНЕСКА Боян Радойкаў.\nЁн адзначыў, што ЮНЕСКА звярнулася да ўсіх дзяржаў свету з просьбай даслаць інфармацыю аб карэнных мовах.\n«Некаторыя адказваюць, некаторыя не, але мы хочам стварыць максімальна поўны пералік. Калі гэта атрымаецца, дык гэта ўжо будзе нямала… Задача ЮНЕСКА ў тым, каб прыцягнуць увагу да пытання карэнных моў, каб пасля былі прынятыя нейкія важныя рашэнні», — дадаў Радойкаў.\nГенасамблея ААН абвясціла 2019 год Міжнародным годам моваў карэнных народаў, каб прыцягнуць увагу да рызык, якія ўпрываюць на карэнныя мовы.


Драматург у Слоніме расчуліўся да слёз | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nДраматург у Слоніме расчуліўся да слёз\nКалектыў Слонімскага драматычнага тэатр наведаў пісьменнік і драматург з Гомеля Васіль Ткачоў. Драматург паглядзеў спектакль “Белы ліст”, які па яго п’есе паставіў галоўны рэжысёр тэатра Васіль Сявец. Разам з драматургам паглядзець спектакль прыехалі педагогі з Баранавіч і работнікі Бялыніцкага камунальнага ўнітарнага прадпрыемства “Жылкамгус”.\nСпектакль “Белы ліст” у Слоніме з’яўляецца своеасаблівай сенсацыяй тэатральнага сезона. Як і сама ўнікальная п’еса, так і спектакль, даўно зацікавілі гледачоў. Але шырокі пракат пастаноўкі ажыццявіць не дае пакуль каронавірус. Тым не менш, паглядзець спектакль жадаюць многія. Дык чым захапіла прэм’ера спектакля гледачоў? Сюжэт яго вельмі незвычайны. У адным невялікім раённым гарадку застаўся апошні франтавік Другой сусветнай вайны. Пра гэта зусім выпадкова даведалася кіраўніцтва райцэнтра. І каб неяк аддзячыць яму, мясцовыя ўлады даюць апошняму франтавіку чысты ліст паперы: прасі, паважаны, усё, што хочаш. Дадзім. Ты – заслужыў… І што ж папрасіў франтавік? Пра гэта, а таксама пра адносіны дзяцей і бацькоў, пра павагу моладзі да старэйшага пакалення і ішла гутарка ў новым спектаклі.\nКалі спектакль закончыўся, гледачы не спяшаліся пакідаць глядзельную залу і доўга не адпускалі артыстаў. Многія так перажывалі за сваіх герояў, вобразы якіх выдатна стварылі артысты тэатра, што былі бачны слёзы на іх вачах. Апладысменты і кветкі ў той дзень сталі лепшай падзякай для артыстаў, драматурга і рэжысёра. Але найбольш пытанняў выпала на долю драматурга Васіля Юр’евіча Ткачова. Адно з іх гучала так: “Ці спадабаўся Вам спектакль?”. “Я так расчуліўся, што слёзы з вачэй цяклі, вось хусцінка мокрая ўся. Гэта адна з лепшых сцэнічных пастановак маіх п’ес”, – прызнаўся драматург Васіль Ткачоў.\nПасля спектакля яшчэ доўга ішло яго абмеркаванне, гутаркі з Васілём Ткачовым, артыстамі, работнікамі тэатра. І, вядома ж, кожны пажадаў сфатаграфавацца на памяць.\nУ Слоніме хутка прэм’ера “Тараса на Парнасе”\nГарадзенскі абласны драмтэатр выступіць у Слоніме\nСлонімскі тэатр аднаўляе паказы спектакляў


З мачтаю чорнаю, пад ветразем барвовым… - РэйРэй\nАдной з самых значных тэатральных падзей мінулага года стаў ІV Мінскі міжнародны Калядны оперны форум, які праходзіў 10 — 15 снежня на сцэне Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета. Традыцыйна форум уражвае сваёй маштабнасцю і дорыць мінчанам і гасцям сталіцы магчымасць наведаць прэм’ерныя пастаноўкі тэатра, у якіх прымаюць удзел зоркі айчыннай і замежнай опернай сцэны, а таксама лепшыя спектаклі вядучых музычных тэатраў замежжа. Праграма гэтага года мела свае адметнасці, бо ў 2013 годзе, як вядома, уся музычная грамадскасць святкавала юбілеі з дня нараджэння двух непераўзыдзеных оперных кампазітараў — Д.Вердзі і Р.Вагнера. “Баль-маскарад” Д.Вердзі ў пастаноўцы А.Жагарса гасцям форуму паказаў славуты Міхайлаўскі тэатр, а “вагнераўская” частка была прадстаўлена айчыннай прэм’ерай “Лятучага галандца”. Менавіта гэтай операй, з якой пачынаецца “сапраўдны” Вагнер, і адбылося адкрыццё форуму.\n“Лятучы галандзец” быў напісаны кампазітарам у дастаткова сціслы тэрмін (за 10 дзён напісаны тэкст, за 7 тыдняў — музыка) і пастаўлены ў 1843 годзе ў Дрэздэне. Але, як гэта здараецца нярэдка, сучаснікі не змаглі ў поўнай ступені ацаніць гэты твор. І хоць сёння не засталося ні ценю сумненняў адносна геніяльнасці опер Р.Вагнера, усё ж далёка не кожны тэатр можа дазволіць сабе пастаноўку твораў гэтага кампазітара. Справа не толькі ў складанасцях вакальнага і музычнага матэрыялу. Вельмі вялікай з’яўляецца і спакуса ставіць оперы Р.Вагнера, у аснове лібрэта якіх звычайна ляжаць легенды ці міфалагічныя сюжэты, як прыгожую казку ці паданне, ісці за знешнім падзейным шэрагам і каларытам, за якім можа згубіцца глыбінны сэнс, закладзены кампазітарам у яго магутныя музычныя вобразы.\nНягледзячы на ўсе складанасці, на сцэне Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра Р.Вагнер усё ж ставіўся. Гэта была опера “Лаэнгрын” у далёкім 1977 годзе ў рэжысуры К.Фіртэля, якая апошні раз прайшла ў сезон 1981/1982 гадоў. І вось, нарэшце, пасля шматгадовага перапынку тэатр зноў звярнуўся да спадчыны Р.Вагнера. “Лятучы галандзец” ставіцца ў Беларусі ўпершыню, і для такога адказнага праекта сабралі інтэрнацыянальную каманду: аўстрыйскага дырыжора М.Маерхофера, нямецкага рэжысёра Х.-Ё.Фрая, расійскіх мастакоў Вольскіх. Над увасабленнем старажытнай легенды таксама працавалі хормайстар Н.Ламановіч, мастакі па святле і камп’ютарнай графіцы А.Капунова і А.Ахрэменка. Фактычна, для многіх удзельнікаў пастановачнай групы беларускі “Галандзец” быў не першым спатканнем з вагнераўскай спадчынай. На рахунку М.Маерхофера вялікі вагнераўскі рэпертуар.\nХ.-Ё.Фрай ставіў “Лятучага галандца” ў Брэмене і Бурацкім тэатры оперы і балета. Сярод работ сцэнографа В.Вольскага ёсць “Золата Рэйна” ў Вялікім тэатры, а М.Вольская працавала над сцэнаграфіяй і касцюмамі да пастаноўкі “Галандца” Х.-Ё.Фрая ў Бурацкім тэатры.\nЦяжка сцвярджаць з упэўненасцю, але беларускі “Лятучы галандзец” у некаторай ступені стаў частковым паўторам пастаноўкі Х.-Ё.Фрая ў 2012 годзе ў Бурацкім тэатры оперы і балета, у прыватнасці, з той пастаноўкі на мінскую сцэну “прыплылі” крэслы-качалкі і гульні з канатам. Аднак ці настолькі важным з’яўляецца працэнт арыгінальнасці, тым больш, што кожны дырыжор, выканаўца, мастак надае сцэнічнаму твору свае непаўторныя адценні.\nПастаноўка Х.-Ё.Фрая дастаткова традыцыйная, але ў той жа час арыгінальная ў сэнсе абыходжання з аўтарскім матэрыялам і канцэпцыі. Асноўная яе тэма — “вызваленне праз каханне, якое разбурае ўсе межы”. Каханне, ідэя прадвызначанасці сустрэчы Галандца і Сенты становіцца для пастаноўшчыка стрыжнявой. Па словах самога Х.-Ё.Фрая, ён расказвае гісторыю “з канца”, з моманту выратавання каханнем, дзеля чаго ствараецца своеасаблівая паралельная рэчаіснасць. Увасабленнем гэтай альтэрнатыўнай рэчаіснасці, у якой існуюць Галандзец і Сента, пераро-джаныя каханнем, з’яўляюцца дзеці. Падчас уверцюры хлопчык і дзяўчынка, быццам душы вызваленых ад пакут герояў, з’яўляюцца на сцэне, каб потым знікнуць у труме гіганцкага станка-карабля і з’явіцца ў фінале побач з Сентай і Галандцам, уз’яднаўшы два пласты быцця. Трактаваць фігуры дзяцей менавіта такім чынам дазваляе і крыху ілюстратыўная сцэна Галандца і Даланда, калі каля ног дзяўчынкі (Сенты) Галандзец складвае ўсе свае скарбы, нібыта падкрэсліваючы, што галоўны скарб, які прынясе яму выратаванне ад праклёну, — каханне і вернасць Сенты. Сімвалічная сувязь фігур дзяцей з галоўнымі героямі даецца і дастаткова прамалінейна, па-першае, праз адпаведнасць касцюмаў, а па-другое, у той жа сцэне Галандца і Даланда, калі дзеці фактычна ілюструюць іх дыялог пантамімай.\nРэжысёр прапануе сваю трактоўку і вобраза Сенты. Гэта рашучая, моцная духам і адданая сваёй мары і каханню дзяўчына, але ні ў якім выпадку не ахвяра. Згодна з гэтым, Н.Шарубіна, выканальніца партыі Сенты на прэм’ерным паказе, стварае вобраз моцны, дастаткова фанатычны і апантаны, але ў той жа час пяшчотны і крышачку незямны, што яднае гераіню з Галандцам. Сента-Шарубіна імкнецца вырвацца з цесных сцен штодзённасці, якую ўвасабляе абмежаваная прастора, створаная станком і застаўленая шматлікімі крэсламі-качалкамі. Для Х.-Ё.Фрая і, адпаведна, Н.Шарубінай імкненне Сенты да сваёй мары — Галандца — гэта адначасова і жаданне вызваліцца самой, знайсці сваё сапраўднае прызначэнне, што выразна бачна ў баладзе Сенты ў другім акце.\nГаландзец, да якога імкнецца Сента, ужо, напэўна, не чалавек. У выкананні В.Трыфанава гэта стомлены вандроўнік, які страціў надзею і пачуцці. Нават здзелку з Даландам ён заключае абыякава — усяго толькі ў чарговы раз. Але сустрэча з Сентай зноў адраджае ў ім надзею на заканчэнне пакут і пачуццё, якое прымушае Галандца вызваліць дзяўчыну ад зароку вернасці, каб выратаваць яе ад праклёну. Дуэты ж Сенты і Галандца пастаўлены вельмі далікатна, нават статычна, без залішняй арыгінальнасці ці спроб ажывіць дзеянне, што дазваляе атрымліваць асалоду ад самой музыкі, якая здольна выказаць і раскрыць усю гаму пачуццяў герояў.\nІ Сента, і Галандзец у пастаноўцы Х.-Ё.Фрая — асобы, якія належаць іншаму свету, што падкрэсліваецца сакавітасцю вобразаў Даланда, бліскуча ўвасобленага В.Кавальчуком, і фрау Марэ ў выкананні Н.Акінінай. Падобная трактоўка яшчэ раз звяртае ўвагу на прадвызначанасць сустрэчы Галандца і Сенты і яе зыходу, якім ён бачыцца рэжысёру, але апагей яго канцэптуальнага бачання наступае ў фінале.\nУ Х.-Ё.Фрая, у адрозненні ад арыгінальнага лібрэта Р.Вагнера, героі знаходзяць шчасце не ў смерці, а ў пераходзе ў нейкі іншы свет, які ім адкрывае каханне: Сента ўзыходзіць на карабель за Галандцам — і разам яны адплываюць “у іншую плоскасць жыцця, у зіхатлівае святло”. Гэта своеасаблівы пераход у ідэальную рэчаіснасць, які замяняе вагнераўскае вызваленне праз смерць. І хоць рэжысёр стабільна праводзіць сваю канцэпцыю праз увесь спектакль і надае оперы аптымістычнае гучанне, пераўтвараючы яе ў гімн каханню, як падаецца, сам вагнераўскі дух пры гэтым крыху губляецца. Справа ў тым, што для Р.Вагнера ў яго творах вельмі значнымі, калі не асноўнымі, былі ідэі самаахвяравання і абавязковай смерці героя. Кампазітар лічыў, што “для драматычнага мастацтва самым […] годным прадметам выяўлення з’яўляецца такое дзеянне, якое завяршаецца адначасова з жыццём галоўнага героя. […] Толькі такое дзеянне з’яўляецца сапраўдным і раскрываецца для нас у сваёй неабходнасці, для ажыццяўлення якога чалавек выкарыстаў усю сваю моц, якое было для яго настолькі неабходным і важным, што ён павінен быў аддаць дзеля яго […] усяго сябе. Але ў гэтым ён пераконвае нас […] толькі тады, калі ён [герой] сапраўды гіне ў напружанні ўсіх сваіх сіл, калі яго асабістая драма падпарадкоўваецца неабходнасці яго сутнасці; калі ён даказвае нам ісціну сваёй сутнасці не толькі сваімі ўчынкамі […], але і ахвяруючы сваёй асобай. […] Канчатковае і поўнае пераадоленне чалавекам свайго ўласнага эгаізму, яго поўнае растварэнне ва ўсеагульным раскрываецца нам толькі ў яго смерці, але не ў раптоўнай смерці, а ў смерці неабходнай, выкліканай яго ўчынкамі, народжанымі ўсёй паўнатой яго сутнасці”.\nУ арыгінальным лібрэта смерць Сенты, якая выратоўвала Галандца, ахвяруючы сваім жыццём, пасля чаго яны абодва знаходзілі спакой, была цудоўнай практычнай рэалізацыяй ідэй кампазітара. Х.-Ё.Фрай адмаўляецца ад ачышчальнай моцы ахвяры і смерці, хоць, канечне, і прапанаваны ім пераход у іншабыццё таксама можна расцэньваць як “смерць” герояў, а ўмоўнасць опернага тэатра не робіць фактычны паказ акта фізічнай смерці абавязковым. Тым не менш пасля стрыманасці і пэўнай манументальнасці астатніх частак пастаноўкі фінал выглядаў крыху саладжава. З канцэпцыяй, прапанаванай рэжысёрам, канечне, можна (і, напэўна, будуць) спрачацца, але з чым спрачацца не прыходзіцца, дык гэта з тым, што “Лятучы галандзец” скарае тытанізмам сваіх музычных вобразаў, а сама пастаноўка вылучаецца маналітнасцю і стрыманасцю. Падмацоўвае гэтае адчуванне не ў малой ступені сцэнаграфія В.Вольскага, дастаткова ўмоўная, манахромная. Вялізны станок геаметрычных форм і белыя сукны застаюцца нязменнай дэкарацыяй на ўсе тры акты спектакля. Трансфармацыі станка дазваляюць ператвараць яго ў карабель, пакой у доме Даланда, скалісты бераг і палубу “Лятучага галандца”. Гэтая ўмоўнасць і скупасць буйных форм і колераў, з аднаго боку, не пярэчыць магутнасці музычных вобразаў, з другога — не адцягвае на сябе ўвагу (хоць, па ўсёй верагоднасці, падобныя дэкарацыі ствараюць некаторыя праблемы з акустыкай). Адзінае, што выклікае непрыняцце, — праекцыі, якія сталі для тэатра ўжо амаль абавязковымі, але стылістычна не звязваюцца сваёй натуралістычнасцю з умоўнасцю дэкарацый.\nЯк бы там ні было, але “Лятучы галандзец” нарэшце даплыў і да беларускіх берагоў, а знойдзе ён тут сваю ціхую гавань ці карабель з чорнаю мачтаю і барвовымі ветразямі зноў адправіцца ў сваю вечную вандроўку — пакажа час.\nФота з сайта Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета.\nВялікі тэатр оперы і балета ІV Мінскі міжнародны Калядны оперны форум пастаноўка\nЗ тегами: Вялікі тэатр оперы і балета ІV Мінскі міжнародны Калядны оперны форум пастаноўка\nПапярэдняя: Алесь КАРЛЮКЕВІЧ: “Там, у родных паселішчах, у іх ваколіцах, — нашы душы і сэрцы…”\nНаступная: “Самазванец” на сцэне


Навiны по тэме: беларуская кухня\nШто вырошчваў класік беларускай літаратуры на сваім участку і якія далікатэсы падавала на стол жонка паэта, расказалі карэспандэнту Sputnik Алесі Шаршнёвай у Дзяржаўным музеі Якуба Коласа.\nДзесяць фермераў з усіх куткоў краіны прыехалі ў сталіцу, каб паказаць, што беларусы ўмеюць гатаваць не толькі дранікі.\nБульба са шкваркамі ў печы і вегетарыянская бабка - уладальнікі аграсядзібаў распавялі пра меню для гасцей і пра тое, як зрабіць "зялёныя" дранікі залацістымі. Як выглядае традыцыйная агравячэра, глядзіце на відэа.\nСталі вядомыя стравы чарговага тыдня беларускай кухні\nБольш за сем дзясяткаў мінскіх кафэ і рэстаранаў будуць прапаноўваць з 12 чэрвеня гасцям стравы нацыянальнай кухні.\nУ рамках правядзення мерапрыемстваў усе ўстановы дададуць у меню пяць страў беларускай кухні, прыгатаваных па адзіных рэцэптах.\nЭксперт па беларускай нацыянальнай кухні Алена Мікульчык расказала радыё Sputnik Беларусь пра тое, што беларусам варта прыгатаваць на Каляды.


Нацбанк: За дзевяць месяцаў знешнегандлёвы абарот тавараў і паслуг вырас амаль на траціну\nПаводле даных Нацбанка, у студзені-верасні 2021 года ў параўнанні з аналагічным перыядам папярэдняга года знешнегандлёвы абарот тавараў і паслуг вырас на 31% і склаў 67 млрд 100,7 млн даляраў, у тым ліку экспарт — 34 млрд 919,5 млн (+32,3%), імпарт — 32 млрд 181,2 млн (+29,6%). Станоўчае сальда склала 2 млрд 738,3 млн даляраў (+74,8%).\nЗнешнегандлёвы абарот тавараў за дзевяць месяцаў вырас на 33,6% да 55 млрд 437,5 млн даляраў, у тым ліку экспарт — на 36,3% да 27 млрд 413,6 млн, імпарт — на 31% да 28 млрд 23,9 млн даляраў. Адмоўнае сальда склала 610,3 млн супраць мінус 1 млрд 279,5 млн у студзені-верасні 2020 года, паведамляюць naviny.online.\nЗнешнегандлёвы абарот паслуг вырас на 20% і дасягнуў 11 млрд 663,2 млн даляраў, экспарт склаў 7 млрд 505,9 млн (+19,5%), імпарт — 4 млрд 157,3 млн (+21%). Сальда склалася станоўчае — 3 млрд 348,6 млн (17,7%).


05 сакавік 2017, 11:00\nПаводле агучанага аргкамітэтам маршаў «Мы не дармаеды» пляну, чарговая вулічная акцыя супраць дэкрэту № 3 — так званага «падатку на дармаедзтва» — адбылася 5 сакавіка ў Берасьці.\nНа акцыю на пляц перад гарвыканкамам сабралася некалькі сотняў чалавек. Улады запрасілі іх у актавую залю для размовы. На гэтую прапанову адгукнуліся некалькі дзясяткаў чалавек. Астатнія пасьля кароткага мітынгу рушылі шэсьцем па вуліцы Савецкай. Да іх далучыліся іншыя гараджане. Агульная колькасьць удзельнікаў ацэньваецца ў больш за тысячу чалавек.\nУдзельнікаў шэсьця віталі з балконаў жыхары гораду, кіроўцы машын на вуліцах сыгналілі на знак падтрымкі.\nЗь Менску на Марш выехалі палітыкі Анатоль Лябедзька, Віталь Рымашэўскі, Мікалай Казлоў і Вольга Кавалькова, іх машыну спынілі ў 120 кілямэтрах ад Берасьця. Лябедзьку і Рымашэўскага даставілі ў РАУС Бярозы і пасьля заканчэньня маршу адпусьцілі без скаладаньня пратаколаў.\nКаля тысячы чалавек на Маршы «недармаедаў» у Берасьці. Фотагалерэя\nКіраўнік Берасьцейскай абласной арганізацыі АГП Уладзімер Вуек распавёў, што на перамовах са старшынём гарвыканкаму Аляксандрам Рагачуком людзі давялі яму патрабаваньні адмяніць дэкрэт № 3. Старшыня гарвыканкаму паабяцаў перадаць гэтае патрабаваньне «вышэйшым уладам».\nНа сустрэчы ў гарвыканкаме\nЛябедзьку і Рымашэўскага выпусьцілі з РАУС Бярозы пасьля сканчэньня маршу ў Берасьці\nДва разы па дарозе зь Менску да Берасьця старшыню партыі АГП Анатоля Лябедзьку і сустаршыню БХД Віталя Рымашэўскага затрымлівалі супрацоўнікі ДАІ. Затрыманьні каля Івацэвічаў і Бярозы, што на Берасьцейшчыне міліцыянты ажыцьцяўлялі пад пільным кантролем людзей у цывільным, кажа Анатоль Лябедзька. Мэта гэтых затрыманьняў толькі ў адным, лічыць старшыня АГП: «Проста не дапусьціць, каб мы патрапілі ў Берасьце на «Марш недармаедаў».\nУ Берасьці на марш недармаедаў выйшла каля тысячы чалавек\nАкцыя доўжылася 2 гадзіны. 150 чалавек былі запрошаныя ў залю гарвыканкаму на сустрэчу са старшынём Аляксандрам Рагачуком. Каля тысячы чалавек узялі ўдзел у мітынгу і маршы па цэнтральных вуліцах горада. У авангардзе былі анархісты, актывісты апазыцыі, але большасьць натоўпу склалі звычайныя гараджане.\nУ Менску з'явілася графіці "Гэта я аўтар падатку для беспрацоўных". Аўтар фота: @Motolko #Дармаеды https://t.co/vjl4wfo1Xo\n— Радыё Свабода (@svaboda) 5.3.2017\nЦі будуць нарастаць «дармаедзкія» пратэсты? #Дармаеды https://t.co/EX30RNxWOf https://t.co/6MO6kuZ8jZ\nДа Берасьця ўрэшце даехаў намесьнік старшыні АГП Мікалай Казлоў. Ён ехаў зь Бярозаўскага раёна, дзе машыну зь менскімі палітыкамі затрымалі, на перакладных аўтамабілях. Анатоль Лябедзька і Віталь Рымашэўскі дасюль знаходзяцца ў Бярозаўскім РАУС, паведаміў спадар Казлоў.\nНатальля Папкова працягвае галадоўку\nМенскі актывіст Артур Фінькевіч распавёў Свабодзе, што сёньня раніцай яны наведалі Натальлю Папкову ў псыхіятрычным дыспансэры. Натальля Папкова працягвае галадоўку, лекаў ёй не прызначалі, галоўны лекар паведаміў, што ў панядзелак аб 11-й гадзіне будзе камісія, і Натальлю, хутчэй за ўсё, выпусьцяць.\n«Людзі нас падтрымалі», — лідэр пратэсту\nЛідэр берасьцейскай акцыі недармаедаў Аляксандар Кабанаў выказаў у эфіры Свабоды сваё задавальненьне маршам:\n«Людзі нас падтрымліваюць».\nЛюдзі разыходзяцца. Анархісты сыходзяць разам, трымаючыся за рукі.\nПратэстоўцаў заклікалі на акцыю на Дзень волі\nАкцыі будуць працягвацца, заявілі ля ЦУМу арганізатары маршу і заклікалі выходзіць 25 сакавіка ў Берасьці, а 11 сакавіка -- у Пінску.\nЛюдзі занялі плошчу перад берасьцейскім ЦУМам.\nАнархісты перакрылі рух на праспэкце Машэрава ў Берасьці, машыны сыгналяць. Бальшыня калёны — на ходніках.\nЛюдзі на невялікі час заблякавалі праспэкт у Берасьці #дармаеды https://t.co/mxogiNt2PC\nПратэстоўцы заблякавалі праспэкт у Берасьці, Аўто сыгналяць і падтрымліваюць #дармаеды\nПратэстоўцы заблякавалі праспэкт Машэрава\nУ авангардзе калёны, якая спыніла рух машын на праспэкце Машэрава, былі анархісты, якія хацелі паказаць сваю рашучасьць, але праз некалькі хвілін рух машын аднавілі.\nУжо некалькі тысячаў чалавек у Берасьці! І новыя ўсё падыходзяць #дармаеды https://t.co/oSa6HOmkQ0\nШмат берасьцейцаў па ходу калёны далучаюцца да пратэстоўцаў, народу значна паболела.\nКалёна расьцягнулся на сотні мэтраў. Скандуюць "Лукашэнка, сыходзь!" #дармаеды https://t.co/EieCFNu7Uu


TEDxHrodnaLive — трансляцыя TED-канферэнцыі з Ванкувера пройдзе 15 красавіка.\nУжо не ўпершыню гарадзенцаў запрашаюць паўдзельнічаць у мерапрыемстве ў стылі TED. У гэты раз жыхары горада змогуць паглядзець прамую трансляцыю вялікай сусветнай канферэнцыі з тэмай «Час здзіўлення», якая адбудзецца ў Ванкуверы.\nTED- вялікая канферэнцыя, якая штогод, з 1984 году, абядноўвае людзей з ўсяго свету пад дэвізам «Ideas worth spreading» (анг. «ідэі, вартыя распаўсюду»). Літары TED абазначаюць з ангельскай мовы: technology, entertainment, design; (тэхналогіі, забавы, дызайн). Сярод выступоўцаў канферэнцыі былі Стывен Хокінг, Біл Гейтс ці Біл Клінтан. Некаторыя з выступленняў размяшчаюцца на сайце канферэнцыі www.ted.com.\nTEDxLiveHrodna — як гэта будзе\nУ гэтым годзе канферэнцыя праходзіць з 10 па 14-ае красавіка пад назвай «Time of amazement» (анг. «час здзіўлення»), і ўжо 15-га красавіка яе змогуць паглядзець гарадзенцы.\nУся праграма канферэнцыі складаецца з 11 сесій, але ў Гродне пакажуць 2−3 сесіі. Пра тое, што будзе паказана, вырашаць самі ўдзельнікі мерапрыемства праз галасаванне пры запаўненні формы рэгістрацыі.\nЯк заўважае адна з арганізатарак мерапрыемства, Ганка Барадзіна, варта туды прыйсці «каб глядзець канферэнцыю ўжывую, да таго, як прамовы з’явяцца на сайце ted.com, глядзець іх тэматычнымі блокамі і бачыць, як арганізаваны гэты вялікі івэнт, абмяркоўваць у цікавай кампаніі. Таксама гэта добры шанец пракачаць ангельскую, пазнаёміцца з цікавымі людзьмі і ідэямі.»\nTEDx прыйшоў у Гародню разам з першай падзеяй у стылі TED у 2014, гэта была моладзевая падзея TEDxYouth@Hrodna, якая ладзіліся і ў 2015 годзе, паралельна з тым ладзіліся трансляцыі са штогадовай TEDWomen канферэнцыі (2015, 16 і 17). Зараз жа гарадзенцы ўпершыню паглядзяць ужывую штогадовую галоўную TED канферэнцыю. «Аднак, гарадзенскія перакладчыцы субтытраў для прамоў рупліва перакладаюць ужо з 2012 года, так што можна сказаць, TED у нас не ўпершыню» — дадае Ганка Барадзіна.


Пераступаючы праз нябожчыкаў | Новы Час\nМінск +8℃ +5℃ +6℃ +5℃\nВіцебск +7℃ +7℃ +7℃ +6℃\nГомель +9℃ +7℃ +6℃ +7℃\nПераступаючы праз нябожчыкаў\nЧым больш жорсткая «вертыкаль» улады, тым вышэйшы ўзровень прававога нігілізму, бо па-іншаму кіраваць грамадствам у «ручным рэжыме» немагчыма.\nЧарговую «Азбуку паліталогіі» я планаваў прысвяціць пасланню «адзінага палітыка» (АП), але штосьці на вяршыні ўладнай «вертыкалі» не спрацавала, і абвешчаная на 19 красавіка падзея не здарылася. АП узяў паўзу. Вось і давялося мне ў пошуках тэмы звярнуцца да свайго кампутарнага архіву.\nАдкрыў адзін з файлаў-загатовак, названы «Акупацыя». Ён утрымліваў усяго дзве нататкі: «чыноўнік гаспадарнічае ў краіне як заваёўнік» (Аляксей Давыдаў, культуролаг) і «Бацька, Кіеў, 1933». Пагадзіцеся, няшмат. Аднак тэрмін здачы артыкулу падціскаў, і я мусіў пачаць працу.\nДа перабудовы Гарбачова мае веды ў галіне гуманітарных навук абмяжоўваліся стандартным курсам марксізму-ленінізму. Асаблівых пярэчанняў ён не выклікаў. Адзінае выключэнне — 1937 год. У мяне быў уласны погляд на прычыны сталінскіх рэпрэсій. Я лічыў, што пасля таго, як партыя бальшавікоў стала кіроўнай, яна ператварылася ў своеасаблівы пыласос, што збіраў кар’ерыстаў. Да 1937 года канцэнтрацыя кар’ерыстаў ва ўладзе дасягнула крытычнай масы, і яны зладзілі контррэвалюцыйны пераварот — знішчылі «ленінскую гвардыю».\nЧасопіс «Огонек» зруйнаваў маю паліталагічную канструкцыю. «Гвардзейцы» апынуліся не ахвярамі, а катамі, што разгарнулі рэпрэсіі супраць уласнага народа ўжо на наступны дзень пасля захопу ўлады. З «Огонька» я ўпершыню даведаўся і пра Галадамор з яго мільёнамі ахвяр.\nЯ звярнуўся да бацькі, каб высветліць падрабязнасці. Ён нарадзіўся ў Кіеве ў 1921 годзе і падзеі 1933 года павінен быў памятаць. І ён памятаў, ды і ці можа забыцца дванаццацігадовае дзіця, як па дарозе ў школу яму часам даводзілася пераступаць праз нябожчыкаў?! Днём памерлых прыбіралі, але на наступную раніцу яны з’яўляліся зноў. Такі жыццёвы досвед не зрабіў з майго бацькі дысідэнта. У партыю ён уступіў на фронце, і пасля развалу СССР не здаў партбілет.\nАбрэвіятура з трох літар\n«Акупацыя» (лац. occupation) — ключавое слова гэтай «Азбукі паліталогіі». Яго слоўнікавае значэнне: «часовае займанне ўзброенымі сіламі дзяржавы тэрыторыі іншай дзяржавы без набыцця суверэнных правоў на яе». Як будзе паказана ніжэй, часовае лёгка трансфармуецца ў пастаяннае, знешняя акупацыя — ва ўнутраную. Гэта дазваляе акупантам набываць суверэнныя правы на занятую тэрыторыю. Для далейшага руху па шляху азбукавага аналізу нам спатрэбіцца абрэвіятура КПК (круг прамых камунікацый), запазычаная з тэорыі кіравання.\nКожнаму з нас уласцівыя фундаментальныя абмежаванні па выкарыстанні інфармацыі. З гэтай прычыны сацыяльныя супольнасці, заснаваныя на прамых камунікацыях сваіх чальцоў, абмежаваныя ў памерах. Памеры КПК дарослай асобы складаюць прыкладна 100 чалавек і не залежаць ад канкрэтных формаў чалавечай жыццядзейнасці. З вялікай колькасцю людзей падтрымліваць устойлівыя адносіны мы не здольныя.\nНяцяжка здагадацца, што для пераходу ад малых груп да вялікіх чалавецтву неабходна было вынайсці кіроўныя іерархіі, якія сталі папярэднікамі сучасных уладных «вертыкаляў». Двухузроўневая вертыкаль дазваляе каардынаваць дзейнасць 10 тысяч (100x100) чалавек, трохузроўневая — каля 1 мільёна (100x100x100) чалавек і г. д.\nШматузроўневая сістэма можа будавацца двума спосабамі — на аснове акупацыі (каланізацыі) і на аснове самаразвіцця. Пры першым спосабе абшчына са 100 чалавек захоплівае падобныя ёй абшчыны і, падпарадкоўваючы іх сабе, фармуе мясцовае кіраўніцтва, якое адказвае перад захопнікамі і кантралюе дзейнасць падуладных абшчын. «У гэтым выпадку патрэбныя каланізатарам культурныя формы ўкараняюцца больш-менш аднолькава ва ўсіх абшчынах, так што захопнікі не маюць патрэбы ў істотным змяненні ўласных паводзін і працягваюць наўпрост і непасрэдна ўмешвацца ў жыццё абшчын. Пры такой каланізацыі сістэматычна душацца мясцовыя культурныя формы і ўкараняецца «ручны рэжым» кіравання» (Уладзімір Пашынскі, сацыёлаг). Істотная дэталь: паміж спецыялістамі па «ручным кіраванні» магчымыя толькі наўпроставыя (асобасныя) камунікацыі.\nУзгадаем карты з савецкіх падручнікаў гісторыі, якія адлюстроўваюць рост Маскоўскага княства. За кошт чаго адбываўся гэты рост? За кошт акупацыі суседніх тэрыторый. Гэты прынцып, як эстафетную палачку, ад князёў падхапілі цары, затым імператары і генеральныя сакратары. На ўсіх далучаных тэрыторыях акупанты перадавалі ўладу мясцовым адміністрацыям, фактычна ператвараючы іх у акупантаў унутраных.\nДый самі маскоўскія князі ў часы мангольскага іга і выконвалі ролю ўнутраных акупантаў, спраўна збіраючы з падкантрольнага ім насельніцтва даніну на карысць ардынскіх ханаў, за што атрымлівалі ярлык на княжанне. Адносіны такога тыпу (васальныя адносіны) былі шырокая распаўсюджаныя ў сярэднявеччы як у Заходняй Еўропе, так і на ўсходзе. Характэрная дэталь: з заканчэннем іга, падатковая нагрузка на насельніцтва не паменшылася. Унутраныя акупанты заўсёды ставіліся да сваіх падданых як да рэсурсу, імкнуліся здабыць з яго максімум асабістай выгады.\nЗ тых часоў у адносінах паміж уладай і грамадствам мала што змянілася. Дам слова культуролагу Андрэю Пеліпенку: «Пазіцыя ўлады — гэта пазіцыя акупанта, які дыктуе падуладнаму насельніцтву сваю дэспатычную волю. Адзіная магчымая форма зносін з падуладным — маналог. Ідэя дыялогу адмаўляецца ў прынцыпе незалежна ад яго зместу, паколькі ў гэтым выпадку лічыцца, што бакі хоць бы ў нейкай ступені калі нават не роўныя, то сіметрычныя. Такая дыспазіцыя непазбежна руйнуе сакральна-іерархічны статус улады. Статус жа, у сваю чаргу, вызначае і адпаведную карціны свету: акрамя самой Улады (менавіта з вялікай літары) і добрага («правільнага») народа, існуе толькі Вораг (таксама з вялікай літары)».\nМэра — нельга, прэзідэнта — можна\nЗараз пяройдзем да другога спосабу будаўніцтва шматузроўневых сістэм — самаразвіцця. Ужо знаёмы нам Уладзімір Пашынскі адзначае: «Шлях самаразвіцця процілеглы каланізацыі і палягае ў тым, што на аснове добраахвотнага і ўзаемавыгаднага супрацоўніцтва чальцоў розных КПК-абшчын асяроддзе са 100 абшчын паступова фармуе агульны орган кіравання са 100 чалавек, у склад якога ўваходзяць па адным прадстаўніку ад кожнай абшчыны. Пры гэтым кожная абшчына захоўвае свае ўласныя культурныя формы, а для каардынацыі дзейнасці вынаходзіцца прынцыпова адрозны ад прамой камунікацыі інстытут, заснаваны на дэлегаванні паўнамоцтваў, — сістэма працэдур і нормаў. Яны аднолькавыя для ўсіх чальцоў супольнасці і забяспечваюць кіравальнасць усёй супольнасці».\nЗразумела, кіраванне, заснаванае на ўніверсальных працэдурах і нормах, цалкам не адмяняе прамых камунікацый, але яно дазваляе каардынаваць сумесную дзейнасць з дапамогай камунікацый апасродкаваных.\nПрыкладам сістэмы, што самаразвіваецца, з’яўляецца сярэднявечны горад, насельніцтва якога было арганізавана ў шматлікія гільдыі, цэхі, брацтвы і да т. п. Кожная з гэтых адзінак уяўляла больш-менш блізкі аналаг КПК-супольнасці са сваімі ўнікальнымі асаблівасцямі. У сукупнасці ж яны ўтваралі адмысловую цэласнасць, якая кіруецца на аснове права.\nТут мне цяжка ўстрымацца, каб не ўзгадаць героя трох папярэдніх «Азбук паліталогіі» акадэміка Анатоля Рубінава з яго тэорыяй Закона і Парадку, адзінай крыніцай якіх выступае «сильная централизованная власть» на чале з важаком. Такая крыніца, як мы бачым, была анахранізмам ужо ў сярэднявечным еўрапейскім горадзе, чыё самакіраванне засноўвалася на Магдэбургскім праве.\nНе, акадэмік не «супраць» дэмакратыі, ён дзвюма рукамі «за», але з агаворкай: «Обществу нужна не демократия как таковая, а оптимальные условия для эффективного саморазвития. И если для данного общества на данном историческом этапе демократия этому способствует, то она подходит, а если мешает, то не подходит». Выдатная спасылка на «данный исторический этап». Нагадаю, Брэст атрымаў Магдэбургскае права ў 1390 годзе, Мінск — у 1499-м, а гэта азначае, што ў XIV–XV стагоддзі гарадское самакіраванне спрыяла эфектыўнаму самаразвіццю нашых продкаў. Сёння ж грамадзяне рэспублікі пазбаўлены магчымасці выбіраць мэраў. Гэта, мабыць, галоўная асаблівасць нашага «общества на данном историческом этапе». А як жа тады выбары кіраўніка дзяржавы? Ці можна даручыць абіраць прэзідэнта тым, хто не ў стане абраць кіраўніка раённага цэнтра?\n«Зверху ўніз» vs «знізу ўверх»\nЧым больш жорсткая «вертыкаль» улады, тым вышэйшы ўзровень прававога нігілізму, бо па-іншаму кіраваць грамадствам у «ручным рэжыме» немагчыма. Гэта вам не сярэднявечны горад з яго пастаянным узгадненнем інтарэсаў шматлікіх сацыяльных груп. Невыпадкова галоўны герой маіх апавяданняў сам сябе называе «адзіным палітыкам». Гэта ўнікальнасць азначае, што ў краіне няма палітыкі як такой, г. зн. няма дзейнасці па ўзгадненні нечых інтарэсаў.\nДзеля справядлівасці варта прызнаць, што ў краіне няма і сацыяльных груп, здольных артыкуляваць свае інтарэсы. Гэта прамое следства шматвяковага панавання акупацыйных рэжымаў на беларускай зямлі, якія з маніякальнай зацятасцю знішчалі любыя спробы фармавання інстытутаў самакіравання.\nДамінаванне прамых камунікацый пры акупацыйных рэжымах блакуе развіццё кантролю ў кірунку «знізу ўверх», таму ў якасці кампенсацыі акупанты вымушаны ствараць шматлікія структуры, якія здзяйсняюць кантроль у накірунку «зверху ўніз».\nІ на заканчэнне «Азбукі паліталогіі» адзначу, што ў наш час акупацыйныя рэжымы сутыкаюцца з сур’ёзнымі праблемамі падчас прыстасавання да акаляючай міжнароднай рэальнасці. Няздольныя арганізаваць унутранае жыццё на аснове ўніверсальных прававых нормаў, яны і адносіны са знешнімі партнёрамі спрабуюць выбудоўваць па лякалах сваёй унікальнасці. Прыклады далёка шукаць не трэба.\n«Ці ўсе масава ідуць вакцынавацца, ці гэтак жа масава пачынаюць хварэць і напрацоўваць уласны імунітэт»


Як варыць каляровую капусту свежую: рэцэпты ў рондалі, мультиварке, мікрахвалевай печы і на патэльні, фота і відэа - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Як варыць каляровую капусту свежую: рэцэпты ў рондалі, мультиварке, мікрахвалевай печы і на патэльні, фота і відэа\nУжо даўно вядома, што каляровая капуста валодае дзіўным, ні з чым не параўнальным густам і вялікай колькасцю карысных і нават гаючых уласцівасцяў. Гародніна даступны ўсім, ён карыстаецца велізарнай папулярнасцю сярод прыхільнікаў правільнага харчавання, людзей, якія хочуць захаваць ідэальную форму, моцнае здароўе. Для таго каб свежая каляровая капуста прынесла не толькі карысць, але і смакавае асалоду, неабходна ведаць, як правільна яе абраць, варыць, з чым падаваць і як захаваць каштоўныя ўласцівасці гародніны.\nЯк выбраць і падрыхтаваць каляровую капусту ў варэнні\nДля таго каб прыгатаванае страва з каляровай капусты мала прыемны густ і захоўвала ўсе карысныя якасці прадукту, неабходна з максімальным увагай паставіцца да выбару гародніны. Ідэальны варыянт - вырасціць прадукт на сваёй градцы, гэта будзе стоадсоткавай гарантыяй адсутнасці хімікатаў, рознага роду апрацоўкі. Калі такой магчымасці няма, тады, купляючы гародніна на рынку ці ў супермаркеце, варта ўлічваць наступныя нюансы:\nІдэальным для падрыхтоўкі будзе качан сярэдніх памераў.\nЛісце павінны быць зялёнага колеру, без выгарання і відавочных пашкоджанняў.\nСуквецце - белыя, чыстыя, без чорных кропак, дэфектаў. Не варта купляць качан, з якога зрэзаныя вярхоў, гэта дакладная прыкмета таго, што прадукт пачаў псавацца і для надання яму таварнага выгляду пашкоджанні былі зрэзаныя.\nКачан павінен быць пругкім, але не цяжкім.\nКолькі часу варыць капусту перад гарачай\nУ кулінарыі ёсць мноства страў, дзе асноўным або дадатковым кампанентам выступае каляровая капуста. Гэта класічны варыянт смажанай гародніны ў кляре, проста адварныя прадукты, замарынаваныя або з асаблівым соусам. У любым рэцэпце перад пачаткам падрыхтоўкі, свежую капусту варта адварыць. Але гэты працэс вельмі далікатны, бо трэба ведаць, колькі часу яе варыць, каб яна не разварацца, не страціла свае карысныя ўласцівасці, густ. Варэнне каляровай капусце:\n7 хвілін - у рондалі перад наступным гарачай гародніны.\n30 хвілін - у пароварке на поўнай магутнасці.\n15 хвілін - падрыхтоўка з дапамогай мультиварки.\n3-5 хвілін у мікрахвалеўцы.\nЯк смачна зварыць каляровую капусту - рэцэпты з фота\nКаляровая капуста - гэта скарбніца карысных мікраэлементаў і вітамінаў. Яна часта выкарыстоўваецца ў якасці прыкорму для малых або як дыетычнае страва для людзей, выконваюць дыету. Ёсць гародніна пры жаданні магчыма сырым, але такі варыянт па густу толькі крыху гурманам, таму неабходна навучыцца смачна гатаваць стравы з яго, правільна варыць і падаваць гатовыя шэдэўры кулінарыі. Зварыць свежую каляровую капусту можна некалькімі спосабамі: класічным (выкарыстоўваючы рондаль), у мультиварке, пароварке ці духоўцы.\nКласічны рэцэпт у рондалі\nУжо на працягу некалькіх стагоддзяў свежую каляровую капусту, на пачатковым этапе падрыхтоўкі, вараць у рондалі. Гэта забяспечвае ёй неабходную мяккасць, дапамагае раскрыць лепшыя смакавыя якасці. Часу і намаганняў дадзены працэс займае мінімум, а гатовы вынік здольны ўразіць нават самых патрабавальных гурманаў. Што трэба для варэння:\nСвежая каляровая капуста - 1 качан.\nЭмаляваная кастрюля невялікіх памераў.\nСоль павараная - невялікая дробка.\nПакрокавае апісанне працэсу, як варыць каляровую капусту:\nКачан каляровай капусты разрэзаць уздоўж, падзяліць на невялікія суквецці. Пажадана зрабіць усё часткі аднолькавага памеру, каб яны раўнамерна і адначасова праварыць са.\nВыкласці суквеццяў ў ёмістасць, заліць вадой, каб яна злёгку пакрыла капусту, злёгку пасаліць.\nПаставіць на вялікі агонь, даць закіпець. Варыць гародніна 7 хвілін.\nКалі падчас варэння зачыніць рондаль вечкам, гародніна пажоўкнуць. Для захавання белага колеру, варыць варта ў адкрытай ёмістасці, а ў ваду дадаць на кончыку нажа цытрынавую кіслату, сок цытрыны або воцат.\nПа заканчэнні часу, выняць суквецці з вады. Пакінуты адвар багаты вітамінамі, карыснымі ўласцівасцямі, таму ідэальна падыдзе для падрыхтоўкі супу.\nСвежая каляровая капуста на пару ў мультиварке або пароварке\nДля таго каб захаваць максімум карысных уласцівасцяў гародніны, варыць яго трэба ў мультиварке або пароварке. Такі спосаб апрацоўкі патрабуе мінімум намаганняў, а вось па часе працэс трохі даўжэй, чым, напрыклад, варка ў рондалі. Варыць каляровую капусту з дапамогай сучаснай кухоннай тэхнікі - гэта суцэльнае задавальненне, а атрыманы смачны і карысны гародніна прыйдзецца па густу ўсім блізкім або нечаканым гасцям.\nНевялікая дробка солі.\nПаэтапны працэс варэння:\nКачан замачыць у халоднай вадзе на пятнаццаць хвілін - гэта дапаможа пазбавіцца ад бруду, насякомых.\nПадзяліць прадукт на аднолькавыя суквецці.\nУ чару мультиварки або параваркі наліць ваду, зверху ўсталяваць ёмістасць для падрыхтоўкі на пару, куды выкласці суквецці.\nЗачыніць вечка, абраць рэжым «Пар». Падчас варэння залежыць ад магчымасцяў і функцыяналу тэхнікі, але прыкладна варта арыентавацца на наступныя паказчыкі: мультиварка - 13-18 хвілін, параварка - 25-30.\nПа заканчэнні падрыхтоўкі прадукт выкласці і даць трохі астыць, перш чым прыступаць да далейшых маніпуляцый.\nПросты спосаб атварвання да гатовасці ў мікрахвалевай печы\nЧаста здараецца так, што часу на прыгатаванне абеду вельмі мала, а парадаваць блізкіх людзей чымсьці смачненькім і карысным вельмі хочацца. Ідэальны варыянт - каляровая капуста, а каб зэканоміць час на атварвання, зрабіць гэты працэс варта ў мікрахвалеўцы. Для падрыхтоўкі спатрэбяцца такія інгрэдыенты і атрыбуты:\nКапуста свежая каляровая.\nВада - 3-5 ст. л.\nСоль - 05 чайнай лыжкі.\nЁмістасць для мікрахвалёўкі. Важна памятаць: для падрыхтоўкі не можа выкарыстоўвацца металічная посуд - гэта можа прывесці да паломкі тэхнікі.\nЯк варыць каляровую капусту пакрокава ў мікрахвалеўцы:\nАчысціць усё лісце, качан падзяліць на суквецці і старанна прамыць пад праточнай халоднай вадой.\nВыкласці гародніна ў посуд, дадаць некалькі сталовых лыжак вады і дробку солі.\nНакрыць ёмістасць вечкам, паставіць у мікрахвалевую печ.\nЎключыць мікрахвалевую печ на поўную магутнасць і варыць чатыры хвіліны, пасля чаго змяшаць суквецці і паставіць яшчэ на 3 хвіліны.\nПраверыць гатоўнасць вельмі проста - сцеблы становяцца мякчэй і лёгка пратыкае нажом.\nПадрыхтоўка каляровай капусты ў духоўцы\nАрыгінальны спосаб падрыхтоўкі каляровай капусты - у духоўцы. Ён вядомы не шматлікім, але атрыманае страва не пакіне абыякавым нават чалавека з самым вытанчаным смакавых перавагам. Для таго каб прыгатаваць гародніну патрэбныя такія інгрэдыенты і аксэсуары:\nБляху з высокімі бартамі.\nКапуста каляровая свежая.\nМалако - 3 сталовыя лыжкі.\n3 курыных яйкі.\nСыр цвёрды - 150 грам.\nЗеляніна па гусце (кроп, пятрушка, травы).\nСвежую каляровую капусту ачысціць ад зялёных лісця і падзяліць на суквецці.\nСтаранна прамыць пад праточнай халоднай вадой.\nСкласці ў эмаляваны рондаль, дадаць соль, трохі вады, закіпяціць і варыць дзесяць хвілін.\nПрамыць пад праточнай вадой і выкласці ў бляху, папярэдне змазаны раслінным алеем.\nУ асобнай ёмістасці ўзбіць яйкі з малаком і даданнем зеляніны. Сумессю заліць гародніна, пасыпаць цёртым сырам.\nАдправіць у духоўку на 20 хвілін да поўнага запякання.\nДзіўна смачная і карысная закуска гатовая. Такая страва падыдзе для ціхага сямейнага вячэры або для невялікага ўрачыстасці.\nЯк правільна зварыць перад замарожваннем, каб не пацямнела\nДля таго каб атрымліваць асалоду ад смачнымі і карыснымі гароднінай зімой, іх неабходна падрыхтаваць з лета, падвергшы замарозцы. інгрэдыенты:\nВада кіпень і прахалодная.\nЁмістасць для варэння і пакеты для захоўвання.\nДля таго каб свежазамарожаная каляровая капуста ня пацямнела і захавала свае лепшыя карысныя якасці, неабходна выканаць наступныя дзеянні, выконваючы наступныя правілы:\nПерш за ўсё, неабходна старанна падысці да выбару гародніны: качан павінен быць шчыльным, без бачных цёмных плям, вялых элементаў і іншых пашкоджанняў.\nГародніна падзяліць на суквецці аднолькавыя па памерах, не варта рабіць занадта вялікія часткі.\nСтаранна вымыць усе суквецці ад магчымай бруду, насякомых і вынікаў хімічнай апрацоўкі.\nДля таго каб захаваць белы колер капусты, неабходна выканаць наступныя дзеянні:\nСуквецці выкласці ў рондаль з халоднай вадой на некалькі хвілін.\nЗ дапамогай шумоўкай дастаць суквецці і змясціць у прахалодную ваду ці проста прамыць халоднай вадкасцю.\nУ кіпячую ваду неабходна дадаць цытрынавую кіслату, прапорцыя 1/3 чайнай лыжкі на адзін літр вады. Такая сумесь дапаможа прадухіліць пацямненне гародніны.\nАпусціць суквеццяў ў кіпень з цытрынавай кіслатой, праварыць прыкладна тры хвіліны, пакуль яны не пачнуць усплываць.\nВыкласці гародніна на друшляк, перакласці на папяровае ручнік, якое ўбярэ лішнюю вадкасць.\nРасфасаваныя гародніна па пакетах або пластыкавых ёмістасцяў, адправіць у маразільную камеру.\nВідэа-рэцэпт: адварная капуста, абсмаленыя на патэльні\nРазнастайнасць стравы, якое можна прыгатаваць з каляровай капусты дзівіць: тут і класічныя простыя рэцэпты абсмаленых суквеццяў у кляре, і вытанчаныя запяканкі з рознымі інгрэдыентамі. Адным з няхітрых рэцэптаў прыгатавання гародніны з’яўляецца смажання на патэльні ў сухарах. Такая страва прыйдзецца па душы шматлікім: капуста раскрые свае лепшыя смакавыя якасці, сухары нададуць ёй нейкую разыначку. Паглядзіце відэа-рэцэпт з падрабязным, пакрокавым падрыхтоўкай смажанай каляровай капусты:\nПапярэдні Тэкст Як прыгатаваць салодкае печыва Ялінка» на Новы год\nНаступная Артыкул Як ачысціць адзежу ад воўны\nЯк апранацца на пахаванне?


Вышыўка стужкамі на вопратцы - Розны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nВышыўка стужкамі на вопратцы\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Розны 2017 ⇒ Вышыўка стужкамі на вопратцы\nТакі выгляд аздаблення як вышыўка стужкамі на вопратцы мае багатую гісторыю, і быў папулярны і ў шляхты Кітая, і ў арыстакратычнай Еўропе. Сучасны падыход дазваляе ўносіць нават у звычайных рэчах ноткі вытанчанасці і эксклюзіўнасці. І, вядома ж, сусветныя куцюр’е не сталі выпускаць выдатную магчымасць ажывіць свае калекцыі раскошнымі матывамі і тым самым парадаваць выдатную палову чалавецтва.\nВышыўка стужкамі на сукенку\nНайбольшую папулярнасць такое апраўленне знайшло ў жаночых сукенках, так як з дапамогай такой тэхнікі можна кардынальна змяніць нарад для любога выпадку. Гэта могуць быць як пэўныя элементы дэкору, размешчаныя на рукавах, у зоне дэкальтэ, каўнеры ці падоле, так і цэлыя кампазіцыі. Да прыкладу, каб блакітнае карункавая сукенка выглядала больш яскрава, яго варта ўпрыгожыць кветкамі з жоўтых і зялёных стужак. Яны стануць галоўнай разыначкай ў вобразе, прыкоўваючы да сябе ўвагу навакольных.\nАсабліва шыкоўна выглядаюць вясельныя сукенкі з вышыўкай стужкамі. Захапленне выклікае тварэнне дызайнера Alfred Angelo, які прапанаваў нарад для нявесты ў чорна-белых танах. Прыталеныя сукенку, з разбежнай дадолу спадніцай, вышыты чорнымі атласнымі стужкамі выклікала сапраўдны захапленне не толькі ў жанчын, але і ўсіх прысутных.\nВышыўка стужкамі на вопратцы можа спалучаць у сабе разнастайныя ўзоры. Найбольш папулярныя кветкавыя кампазіцыі. Гэта асабліва актуальна, калі гаворка ідзе пра культурных традыцыях. Важную ролю адыгрывае і сэнс намаляванага кветкі, а таксама колеравая гама, задае тон усяму ладу.\nЗ дапамогай стужак можна ўпрыгожыць не толькі святочную вопратку, але і паўсядзённае. Напрыклад, вельмі арыгінальна глядзіцца вышыўка стужкамі на швэдры. Напрыклад, чорная вязаная мадэль зайграе па-новаму, калі яе ўпрыгожыць «каласкамі» з органзы. А вось доўгі швэдар, абабіты тоўстай блакітнай атласнай стужкай, нададуць ладу якой арыстакратычнасці і пампезнасці.\nАматаркам смелых і крэатыўных ідэй прыйдзецца па душы вышыўка стужкамі на джынсах, якая выглядае даволі-такі арыгінальна. Багатыя ўзоры кардынальна мяняюць жаночы вобраз, надаючы яму гуллівасці і вясновага настрою. Да таго ж гэта выдатны спосаб дадаць любімаму нароўні другое дыханне, пачын наяўныя пашкоджанні.\nВыстава мастацкай вышыўцы стужкамі Відэа.\nНаступная Артыкул Якія аўтамабілі падабаюцца жанчынам


Самае важнае — здароўе чалавека і ўзровень жыцця\n03.11.2018 10:52 Інфармацыйная гадзіна\nЭкалагічны складнік адыгрывае асаблівую ролю ў захаванні здароўя чалавека і ўстойлівым развіцці, заявіла намеснік старшыні Савета Рэспублікі нацыянальны каардынатар па дасягненні Мэт устойлівага развіцця Марыяна Шчоткіна ў час міжнароднай навуковай канферэнцыі “Маніторынг стану навакольнага асяроддзя ў Мэтах устойлівага развіцця. 25 гадоў Нацыянальнай сістэме маніторынгу навакольнага асяроддзя ў Рэспубліцы Беларусь”.\n“Калі гаварыць аб Парадку дня — 2030, мы заўсёды абмяркоўваем, што трэба для таго, каб дабіцца ўстойлівага развіцця і дасягнуць 17 мэт. Але самае важнае — здароўе чалавека і ўзровень жыцця. Экалагічны складнік у гэтым адыгрывае асаблівую ролю. У Савеце па ўстойлівым развіцці вылучана спецыяльная група, якая займаецца экалагічнымі пытаннямі. Змяненне клімату, павышэнне ўзроўню ўрбанізацыі, перапрацоўка адходаў, якасць пітной вады — гэтыя пытанні непасрэдна тычацца здароўя чалавека і знаходзяцца ў зоне адказнасці дзяржавы. Таму павінен быць пастаянны маніторынг гэтых працэсаў. У Беларусі ёсць 12 відаў маніторынгу… Гэта мае вялікае значэнне для кожнага з нас”, — сказала Марыяна Шчоткіна.\nЯна падкрэсліла, што экалагічная сітуацыя ў краіне знаходзіцца пад пастаянным кантролем. “Але нам трэба абмяркоўваць гэтыя пытанні і выходзіць на новы ўзровень работы па кантролі за экалагічным складнікам. Экалагічныя пытанні маюць планетарны, глабальны характар. Усім дзяржавам трэба весці гэтую работу разам, пастаянна і паступальна, дасведчана, з навуковым падыходам”, — адзначыла намеснік старшыні Савета Рэспублікі.\nздароўеканферэнцыяМарыяна Шчоткінамэты ўстойлівага развіцця


SB Architects прадстаўляе сем новых праектаў гасціннасці ў Паўночнай Амерыцы і Мексіцы\nРазмяшчэнне: Галоўная » прыняцці » Гасцініцы і курорты » SB Architects прадстаўляе сем новых праектаў гасціннасці ў Паўночнай Амерыцы і Мексіцы\nПоўная паслуга сусветнай архітэктурнай фірмы, С. Б. Архітэктары, на працягу амаль 60 гадоў прабіваецца ў галіне гасцінічнага, жылога і шматпрофільнага дызайну і з радасцю паведамляе аб сямі новых праектах гасціннасці, якія адкрываюцца ў бягучым годзе альбо прарываюцца ў гэтым годзе: Sofitel SO Los Cabos; Рэзідэнцыі Ritz-Carlton, Сарасота; Pendry Residences Park City; Конрад Плая Міта; Вежы Салтэр-Бейфронт; Omni PGA Golf Resort and Spa; і парк Hyatt Los Cabos Resort.\n"Гэта быў вельмі ўраджайны і плённы год для SB Architects з вялікай колькасцю высокакаліберных праектаў на розных этапах трубаправода", - сказаў Скот Лі, Прэзідэнт і дырэктар архітэктараў SB. «Мы рады магчымасці працаваць над такімі разнастайнымі і натхняючымі праектамі і ў многіх цікавых напрамках. Ад раскошнага курорта ў Лос-Кабас, які лёгка спалучае французскую і мексіканскую культуру, да складанага месца для прагулкі на лыжах у штаце Юта, гэтыя праекты дэманструюць аб'ём нашых магчымасцей і шырыню нашага партфеля ".\nSofitel SO Los Cabos (Сан-Хасэ-дэль-Каба, Ніжняя Каліфорнія-Сур, Мексіка): Гэты пяцізоркавы раскошны курортны каскад, размешчаны на вядомым пляжным пляжы плошчай 7.5 акра ў галоўным турыстычным напрамку Лос-Кабас, мякка спускаецца да белых пясчаных пляжаў ніжэй, адсюль адкрываецца бесперашкодны від на Ціхі акіян. Натхнёны яркай гісторыяй мексіканскіх фазэндаў і цэнтральнай роляй месцаў для сямейных сходаў, курорт ахоплівае смелыя сучасныя архітэктурныя асаблівасці з яркімі інтэр'ернымі адценнямі, аддаючы даніну сапраўднаму вопыту Зокала (грамадскія прасторы). Брэнд SO - увасабленне сучаснай французскай эстэтыкі, якая ў спалучэнні з цудоўна багатай мексіканскай культурай стварае унікальны і прывабны досвед. Курорт прызначэння мае 210 ключоў, 40 фірмовых рэзідэнцый, канферэнц-цэнтр, спа-цэнтр, спецыялізаваны рэстаран і ультра-гасціную і пляжны клуб. У жылым курорце 87 адзінак, плошчай ад 1,960 да 4,329 квадратных футаў, а таксама фітнес-і забаўляльныя выгоды. Выявы можна знайсці тут, (Ломка; завяршэнне зімой 2021 года.)\nРэзідэнцыі Ritz-Carlton, Сарасота (Сарасота, Фларыда): 18-павярховая вежа з'яўляецца дадатковым фірмовым жылым кампанентам да існуючага гатэля Ritz-Carlton у Сарасоце. Размешчаная ў затоцы Сарасота, вежа была спраектавана пад адметным вуглом, забяспечваючы як візуальна цікавы экстэр'ер, так і бесперашкодны від на ваду. Новая вежа злучаецца з гатэлем Ritz-Carlton на трэцім узроўні і прапануе жыхарам лёгкі доступ да эксклюзіўных выгод. На трэцім узроўні і вышэй - дамы з трох і чатырох спальняў з узрушаючым выглядам у два бакі. Некалькі месцаў на ліфтах гарантуюць, што кожная рэзідэнцыя будзе весці лобі не больш чым з адным блокам. Шырокія кансольныя балконы будуць акружаць будынак, забяспечваючы кожнаму блоку прастору на адкрытым паветры. Дадатковыя выгоды ўключаюць вялікі басейн на даху і забаўляльную зону. Выявы можна знайсці тут, (У стадыі будаўніцтва; завяршэнне ў снежні 2020 года.)\nПендры Рэзідэнцыі Парк-Сіці (Парк-Сіці, штат Юта): Элітнае месца для падняцця на лыжах дадасць новаму ўзроўню вытанчанасці ў горы, якія жывуць у цэнтральным месцы ў новай вёсцы Каньёны. Раскошны гасцінічны брэнд, Pendry, забяспечвае паліраваны камфорт сучасным аздабленнем і ганарыцца тым, што адлюстроўвае характар наваколля, няхай гэта будзе праз мастацтва, культуру, дызайн альбо музыку. Ідэальна размешчаны сярод тысячы гектараў выключнай мясцовасці, Pendry Residences Park City ператворыць традыцыйны альпійскі домік у сучасную, узбагачаючую жыццёвую базу, да якой можна патэлефанаваць дадому, уключаючы 150 абслугоўваных нумароў і люксаў, памерамі ад студый да чатырох спальняў . Рэзідэнцыі могуць пахваліцца паслугамі раскошнага курорта, у тым ліку прыватным лыжным камердынерам, спа-салонам, мноствам рэстаранаў і бараў, а таксама адзіным у гэтым раёне барам і басейнам на даху. Маючы чатыры унікальныя гасціныя, рэстараны і бары, Pendry Residences Park City забяспечыць выключнае месца для ўдасканалення мастацтва Apres Ski музыкай, ежай і напоямі і добрай кампаніяй. Выявы можна знайсці тут, (Ломка; завяршэнне ўзімку 2021 года.)\nКонрад Плая Міта (Пунта дэ Міта, Мексіка): Спакойны адпачынак ад энергічных тэмпаў Мехіка, 154-клавішны Conrad Playa Mita можа пахваліцца спакойнымі прыроднымі ландшафтамі, аквамарынавымі водамі і бязлюднымі выспамі. Распрацаваны для існавання ў гармоніі з прыродным асяроддзем і раскошнай мясцовасцю, амаладжальны курорт Рыўера Наярыт апускае гасцей у трапічны аазіс. Сучасныя выразы архітэктурнай вытанчанасці, Конрад Пунта-Міта сумяшчаецца з драматычнымі прыроднымі пейзажамі, забяспечваючы кожнай нумары і нумары без перашкод від на Ціхі акіян. Узяўшы натхненне з багатай гісторыі Мексікі і ўнікальнай культуры, карэнныя творы мастацтва інтэгруюцца з раскошнымі выгодамі, каб стварыць адчуванне босай элегантнасці курорта. У кожным матыве ляжыць гісторыя, выказванне і каштоўная частка мясцовай мексіканскай ідэнтычнасці. Паслугі ўключаюць тры сталовыя, басейн, спа-цэнтр і 45,000 30,000 квадратных футаў сумешчанай функцыянальнай плошчы; у тым ліку 10,000 3,000 квадратных футаў прасторы для правядзення мерапрыемстваў на адкрытым паветры, XNUMX XNUMX квадратных футаў бальных залаў і XNUMX XNUMX квадратных футаў прарыўных пакояў, кожны з якіх мае шырокія тэрасы. Выявы можна знайсці тут, (У стадыі будаўніцтва; завяршэнне зімой 2019 года.)\nSaltaire Bayfront Towers (Санкт-Пецярбург, Фларыда): Працягваючы пастаяннае супрацоўніцтва з Kolter Urban, кампанія SB Architects прадставіла вечны раскошны дадатак да гарызонту Санкт-Пецярбурга. У 35-павярховай жылой вежы, створанай у мадэрнісцкай мове, квінтэсэнцыяльнай для Фларыды, выкарыстаны дзіўныя белыя архітэктурныя формы, афармляныя вокнамі ад падлогі да столі, з якіх адкрываецца безперашкодны від на заліў Тампа. Прасторныя двухпавярховыя гарышчы, размешчаныя на 1-й вуліцы Паўднёвай, і ўнутраны суд прыбыцця актываваны з рознічным фасадам. У сярэднім 361 сонечны дзень штогод, узвышаны басейн алімпійскай даўжыні быў распрацаваны, каб адкрываць захапляльны, бесперашкодны від на бліскучую гавань Байбара. Выявы можна знайсці тут, (Абвяшчэнне новага праекта; завяршэнне ў 2022 годзе.)\nOmni PGA Golf Resort and Spa (Фрыска, Тэхас): Прафесійная асацыяцыя гульцоў у гольф (PGA) Амерыкі перамяшчае штаб-кватэру з акругі Палм-Біч, штат Фларыда, у Фрыска, штат Тэхас, дзе замацуе забудову шматфункцыянальнага прызначэння плошчай 600 акраў з першапачатковымі інвестыцыямі на суму больш за паўмільярда долараў. PGA Амерыкі аб'ядноўваецца з Omni Stillwater Woods (OSW), сумесным прадпрыемствам, якое ўзначальваюць Omni Hotels & Resorts, са Stillwater Capital і Woods Capital, горада Фрыска, яго карпарацый па эканамічным і грамадскім развіцці і незалежнай школьнай акругі Фрыска. Брэнд Omni вядомы сваім высокім узроўнем абслугоўвання і выгод, уключаючы гольф. Курорт для гольфа PGA, побач са штаб-кватэрай PGA ў Амерыцы, абяцае стаць першакласным напрамкам, які прывабіць заўзятых гульцоў у гольф здалёк і шырока. (Абвяшчэнне новага праекта; завяршэнне зімой 2022 года.)\nКурорт Park Hyatt Los Cabos (Лос-Кабас, Мексіка): Парк Hyatt Los Cabos, размешчаны на ўражлівай пляцоўцы з марскім выглядам на мора з двума зацішнымі пляжамі, - гэта курортны комплекс з 162 нумарамі і 35 прыватнымі рэзідэнцыямі. Сучасны дызайн пад уплывам навакольнага пейзажу пустыні, перасечанай берагавой лініі і карэннай архітэктуры рэгіёна. Гасцям спадабаюцца выгоды, уключаючы рэстараны, шыкоўны спа-цэнтр, адкрытыя тэрасы і прыватныя басейны. Выявы можна знайсці тут, (Абвяшчэнне новага праекта; завяршэнне ў 2021 г.)\nЗ амаль 60-гадовай бесперапыннай практыкай кампанія SB Architects стварыла сусветную рэпутацыю дасканаласці ў галіне планавання і дызайну буйнамаштабных гасцініц, курортаў, курортных абшчын прызначэння і ўсіх спадарожных курортных выгод, а таксама шырокамаштабных шматпрофільных сямейныя жылыя і гарадскія праекты змешанага карыстання. Спецыяльны персанал у офісах фірмы ў Сан-Францыска, Маямі, Ганконгу і Хашыміне паспяхова аб'ядноўвае вопыт пяці дзесяцігоддзяў з энергіяй, рухам і адданасцю партнёраў другога пакалення. Для атрымання дадатковай інфармацыі пра SB Architects наведайце www.sb-architects.com.\nBaja California Пляж Каліфорнія супольнасць Фларыда Гольф Ганконг Гасціннасць гатэль Hyatt Мексіка Паўночная Амерыка Акіян Pacific Ocean Курорт Sofitel спа


Каталіцкі Веснік » Што такое жалоба і як яе правільна захоўваць?Каталіцкі Веснік » Print\nPosted By On 26.09.2018 @ 11:00 In Пытанне святару | Comments Disabled\nАд людзей старэйшага пакалення мы ведаем пра звычай, што пасля смерці блізкай асобы трэба на працягу года насіць чорнае ўбранне, якое выражае жалобу. У сваю чаргу Касцёл нічога не кажа наконт таго, колькі павінна працягвацца жалоба, што можна рабіць падчас яе, а чаго трэба пазбягаць.\nМы, хрысціяне, верым, што жыццё чалавека не скончваецца ў момант смерці яго цела. Мы разлічваем на сустрэчу з нашымі блізкімі ў Валадарстве Божым.\nКалі дарагая нам асоба адыходзіць, прымірыўшыся з Богам і Касцёлам, мы маем права жыць надзеяй, што раней ці пазней яна трапіць на Неба. Аднак, мы ведаем, што нягледзячы на адпушчаныя грахі, неабходна адпакутаваць за свае злачынствы на зямлі. Калі чалавек не зрабіў гэтага пры жыцці, ён пакутуе ў чысцы.\nБлізкія, якія хвалююцца за душу памерлай асобы, могуць скараціць час яе прабывання ў чысцы праз індывідуальныя малітвы ў яе інтэнцыі, замоўленыя св. Імшы, а таксама праз атрыманне адпусту згодна з умовамі, пастаўленымі Касцёлам.\nТакім чынам, можна сцвердзіць, што жалоба, якая знешне праяўляецца праз нашэнне адзення чорнага колеру, служыць выключна для сведчання людзям навокал нашага болю пасля страты блізкай асобы. Аднак, ад католіка, акрамя знешняга знаку, чакаеш чагосьці большага. Калі перад смерцю сваяка ці сябра мы зрабілі ўсё магчымае для яго прымірэння з Богам, а пасля яго смерці молімся ў інтэнцыі збаўлення гэтай душы, то дадаткова можам паказаць нашую скруху праз жалобную вопратку.\nУ тым выпадку, калі мы нічога не робім для таго, каб зменшыць час ў чаканні Раю для памерлай асобы, то нашэнне жалобнага адзення з’яўляецца толькі спробай паказаць іншым тое, чаго няма – менавіта, клопату аб памерлым.\nURL to article: http://catholicnews.by/shto-takoe-zhaloba-i-jak-jae-pravilna-zaho-vac/


Парафiя Беззаганнага Зачацця Панны Марыi Распачацце футбольнага сезона - Парафія Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі\nВы тут:Галоўная Навiны Аб'явы ХІІ звычайная нядзеля\nУ гэту суботу наша парафiяльная каманда замест звыклай трэніроўкі мела спарынг супраць нашых старых знаёмых - каманды з парафіі Св. Юзафа ў Маладзечна.\nНаша каманда глядзелася сапраўды няблага, але амаль адразу хлопцы прапусцілі 2 галы. Потым былі зроблены некалькі зменаў у складзе MSC Blue-White Power, і вось ужо браты Богданы дакладнымі ўдарамі з-за межаў штрафной зраўнялі лік.\nДарэчы, першы гол забіў адзін з самых перспектыўных гульцоў - 11-гадовы Генрых Богдан. Потым хлопцы з Маладзечна забілі тры галы, і зноў жа браты Богданы, але ўжо з удзелам Андрэя Грыбовіча зраўнялі лік - 5-5.Напрыканцы першага тайма супернікі абмяняліся галамі і пайшлі адпачываць, калі на табло было 6-6.\nЗ пачатку другога тайма зноў давялося прапусціць 2 галы. Але нашыя хлопцы паказалі, хто тут гаспадар і забілі 12 мячэй. У гэтай гарматнай серыі больш за ўсіх вызначыўся Павел Свірыда. На свой конт ён запісаў 8 бамбардзірскіх балаў. Потым маладзечанцы сабраліся і забілі 4 галы, але часу да канца матчу было не шмат.\nMSC Blue-White Power 19:12 KKS Catholic Crew\nНапрыканцы другой паловы сустрэчы абаронца Сухараўскай парафіі Павел Баранаў моцным стрэлам усталяваў канчатковы лік - 19:12. Трэба вызначыць нашага брамніка, які у свае 10 год адстаяў увесь матч і прапусціў 12 мячэй за 90 хвілін.\nТакім чынам у MSC Blue-White Power забівалі: -Свірыда Павел (8 галоў) -Богдан Генрых (3 галы) -Грыбовіч Андрэй (3 галы) -Богдан Віктар (2 галы) -Рагель Павел (2 галы) -Баранаў Павел (1 гол)\nТэкст Богдан Віктар, здымкі Самакар Юлiяна


Вучням - Круговіцкі ЯССШ\nСем правіл выпрацоўкі настрою думак\nКак преодолеть косность мышления,выраженную в боязни изменить устоявшиеся стереотипы, в неспособности найти новые пути решения проблем? Как научиться мыслить нестандартно,развить гибкость, раскрепощенность, критичность мышления?\nМетодические рекомендации и советы для учащихся\nПрапануем вашай увазе парады псіхолага, з дапамогай якіх вы зможаце лепш зразумець сваіх бацькоў і знайсці агульную мову з імі\nПазнай лепш самога сябе. Знайдзі ў сабе цікавыя якасці - гэта дапаможа прыцягнуць да сябе аднагодкаў і захаваць аб'ектыўнае меркаванне аб іншых людзях.\nДайце чалавеку "выпусціць пар" і тым самым знізіць напружанасць. Чалавек у агрэсіўным стане перапоўнены адмоўнымі эмоцыямі і не ў стане прымаць самастойныя рашэнні\nЗапоўніце свой розум думкамі аб спакоі, мужнасці, здароўі і надзеі, бо "наша жыццё - гэта тое, што мы думаем аб ім". Ніколі не спрабуйце зрабіць шкоду Вашым ворагам, таму што гэтым Вы прынясеце сабе больш шкоды, чым ім. Паступайце, як генерал Эйзенхауэр: ніколі не думайце ні хвіліны аб людзях, якіх Вы не кахаеце.\nЯк рыхтавацца дамашнія заданні\nАктыўна працуй на ўроку: уважліва слухай, адказвай на пытанні. Задавай пытанні, калі чагосьці не зразумеў або з чымсьці не згодзен. Сапраўды і як мага падрабязней запісвай, што зададзена па кожным прадмеце.


Адвакат Аляксандр Данілевіч перастаў выходзіць на сувязь 20 мая. Пазней стала вядома, што ён знаходзіцца ў СІЗА КДБ. Сабралі, што вядома пра яго, на гэты момант.\nСтарэйшы сын Аляксандра (Данілевіч — шматдзетны бацька) распавёў «Нашай Ніве», што яны з бацькам сустрэліся напярэдадні яго «знікнення»:\n«Я аддаў бацьку ровар і мы разышліся па дамах, а пазней увечары ён перастаў быць анлайн ва ўсіх сацсетках і не адказваў на званкі».\nПасля, 23 мая, Данілевіч аб’явіўся ў Тэлеграме на некаторы час — сваякі выказваюць здагадку, што ў тэлефоне сядзелі тыя, хто яго затрымаў. Больш ніякіх навін ад Аляксандра не было.\nНі блізкія, ні калегі пакуль не могуць сказаць дакладна, за што затрымалі Аляксандра. Яго адвакат знаходзіцца пад падпіскай. Калегі таксама не ў курсе дэталяў.\n«На жаль, у гэтых умовах цяжка нешта высветліць», — як адзін адказвалі нам знаёмыя з Аляксандрам юрысты. Некаторыя ўвогуле адмовіліся ад каментарыяў.\n«З апошняга — тата падпісаў адкрыты антываенны зварот адвакатаў і юрыстаў датычна дзеянняў ва Украіне, але мы не ведаем, ці звязана гэта неяк», — кажа сын Аляксандра.\nАдразу пасля падпісання ліста супраць вайны ў Данілевіча пачаліся праблемы ў адвакатуры — завялі дысцыплінарную вытворчасць. Таксама яго звольнілі з БДУ, дзе ён больш за 20 год выкладаў на факультэце міжнародных адносін.\nДанілевіч з адным са сваіх кліентаў — трэнерам Канстанцінам Якаўлевым. Фота тут і далей: сацсеткі адваката.\nДля студэнтаў яго сыход стаў сапраўднай стратай. Вось як пра яго адгукаецца адна са студэнтак Саша:\n«Аляксандр Станіслававіч — найталенавіцейшы выкладчык, з суперпадачай матэрыялу, харызмай і пачуццём гумару. І, як мы ўсе бачым па сітуацыі, што склалася, адданы сваім прынцыпам і сумленны.\nËн адзін з нешматлікіх выкладчыкаў права, які асабіста ў мяне выкараніў страх да юрыдычнай прафесіі. І калі шмат хто ва ўніверсітэце спрабаваў напалохаць вялікай канкурэнцыяй на рынку працы, то ён нам на выпускным курсе сказаў: «Не перажывайце, дзеці, усё ў вас усіх будзе добра».\nСябар Аляксандра выказвае здагадку, што гэта помста яму за смеласць і сумленнасць у выказваннях: адвакат не хаваў сваю грамадзянскую пазіцыю, вёў сацсеткі па-беларуску, абараняў членаў Свабоднага аб’яднання спартсменаў — напрыклад, гандбольнага трэнера Канстанціна Якаўлева.\nДанілевіч любіць спорт. Адна з яго аддушын — веславанне, на якое ён падсаджваў усіх знаёмых. У Аляксандра некалькі каякоў.\nНе так даўно ён таксама захапіўся лыжамі і лыжаролерамі.\nАле, канечне, асноўную частку яго жыцця займала любімая праца. Данілевіч — вядомы і паспяховы адвакат. Спецыялізуецца на прадстаўленні інтарэсаў кліентаў у міжнародным камерцыйным арбітражы.\nËн лаўрэат прэміі «Феміда» у намінацыі «Трацейскі суд» — найвышэйшай грамадскай юрыдычнай узнагароды ў Беларусі, заснаванай Беларускім саюзам юрыстаў (2016 г.). Аўтар раздзелаў «Міжнароднае прыватнае права. Беларусь» і «Спартовае права. Беларусь» у Сусветнай энцыклапедыі. Добра валодае не толькі беларускай і рускай мовамі, але і англійскай, французскай, італьянскай.\nАдным са знакамітых кліентаў яго адвакацкага бюро ў Беларусі з’яўляецца футбольны клуб «Крумкачы».


Першае, на што трэба звярнуць увагу, даючы характарыстыку калекцыі "Выяўленчыя матэрыялы" – гэта работы беларускіх сцэнографаў даваеннага перыяду, якія выклікаюць асаблівую цікавасць: эскіз дэкарацыі да спектакля "Зямля і неба" 1933 года мастака Варпеха М. Таксама ў фондах музея знаходзяцца раннія работы Аскара Пятровіча Марыкса. За сваё доўгае творчае жыццё ён працаваў амаль што ва ўсіх вядучых тэатрах рэспублікі: Нацыянальным акадэмічным тэатры імя Я. Купалы, Нацыянальным акадэмічным драматычным тэатры імя М. Горкага, Тэатры юнага гледача. У калекцыі "Выяўленчыя матэрыялы" поўна і ўсебакова прадстаўлена яго творчасць. Даваенныя работы: "Кастусь Каліноўскі" 1923, "Машэка" 1923, "Каваль-ваявода"1925, "Снежная каралева" 1939.\nДругім знакамітым мастаком які працаваў у Нацыянальным акадэмічным тэатры імя Я. Купалы прыкладна ў адзін час з Аскарам Пятровічам Марыксам быў Іван Міхайлавіч Ушакоў. Пасля его смерці ўдава мастака перадала ў фонды музея амаль увесь архіў мужа. Яго творчасць прадстаўлена эскізамі дэкарацый да такіх твораў як "Канстанцін Заслонаў" 1947, "Кацярына Жарнасек" 1938, "На досвітку", "Глыбокія каранні" 1947, "Заложнікі" 1945.\nАкрамя сцэнаграфіі ў калекцыі "Выяўленчае мастацтва" прадстаўлены жывапіс. Гэта партрэты вядомых дзеячоў мастацтва і культуры: Станюты С.М., Александроўскай Л.П., Марыкса А.П. і іншых. Таксама маецца шэраг твораў прысвечаных У. Галубку.


КАЧЫНСКІ: “ДЫКТАТУРА КАЛЯ НАШЫХ МЕЖАЎ – ГЭТА РЭЧ НЕДАПУШЧАЛЬНАЯ”\nАндрэй Жукавец, чыя экстрадыцыя паводле нядаўняга рашэньня Беластоцкага акружнога суду прызнаная дапушчальнай, у трэці раз накіраваў скаргу ў апэляцыйны суд. Нагадаю, што тыдзень таму ў часе працэсу, беластоцкія судзьдзі і пракурор даводзілі, што палітычная сытуацыя на Беларусі “нармалізуецца”, а справаздачы міжнародных арганізацыяў, якія сьведчаць аб масавых парушэньнях правоў чалавека ў Беларусі, не заслугоўваюць увагі.\nЗ другога боку, у справе былога намесьніка гэнэральнага дырэктара МАЗу Аляксандра Якаўлева, апэляцыйны суд учора прызнаў правамоцным папярэдняе рашэньне Вроцлаўскага суду, які пастанавіў, што экстрадыцыя Якаўлева немагчымая, бо на Беларусі судовая сыстэма ня ёсьць незалежнай і вядомыя шматлікія прыклады катаваньняў арыштаваных.\nЧаму суды ва Ўроцлаве і Беластоку так абсалютна па-рознаму ацэньваюць сытуацыю ў Беларусі?\nБылы міністар юстыцыі і генэральны пракурор Польшчы, а цяпер лідар партыі “Закон і Справядлівасьць” спадар Лех Качынскі, вядомы тым, што заўсёды зь вялікай асьцярожнасьцю прымаў рашэньні аб экстрадыцыі ў Беларусь.\n“Выдаваць людзей у Беларусь, гэта значыць выдаваць іх у рукі рэжыму Лукашэнкі. Усе ведаюць мэтады беларускіх сьледчых органаў – людзей выкрадаюць, яны зьнікаюць і зьнікаюць назаўсёды”, - заявіў напярэдадні ў адным з інтэрвію спадар Качынскі.\nСёньня я запытаў у Леха Качынскага, як ён ставіцца да магчымасьці экстрадыцыі беларусаў, якія просяць прытулку ў Польшчы. І ў прыватнасьці да некалькіх вышэйапісаных справаў?\n(Качынскі: ) “Рашэньне, якое напярэдадні прыняў Беластоцкі суд ёсьць абсалютна недапушчальным. Гэта яшчэ адзін доказ таго, наколькі вялікай памылкай было не ачышчэньне польскай судовай сыстэмы па 1989 годзе. Я супраць экстрадыцыі і трэба памятаць, што канчатковае рашэньне належыць да генэральнага пракурора. Спадзяюся, што цяперашні генэральны пракурор, спадарыня Барбара Піўнік, ня прыйме рашэньня аб экстрадыцыі”.\n(Дзікавіцкі: ) “Скажыце, а чаму на вашую думку рашэньні судоў ва Ўроцлаве і Беластоку настолькі розныя?”\n(Качынскі: ) “Гэта спэцыфіка Беластоку. Я трохі ведаю тамтэйшы асяродак юрыстаў, бо працаваў там у 70-х гадох у якасьці выкладчыка права. Гэты асяродак асабліва блізка быў зьвязаны з камуністамі, з партыяй. Былі там таксама і беларусы, па якіх я магу меркаваць, што ў беларускім асяродку ёсьць шмат асобаў, якія падтрымліваюць Лукашэнку”.\n(Дзікавіцкі: ) “І апошняе пытаньне. Спадар Качынскі, як вы можаце ацаніць зьнешнюю палітыку цяперашняга польскага ўраду датычна Беларусі. Ці дастаткова выразна і адназначна яна сьведчыць пра стаўленьне Польшчы да таго, што адбываецца ў нашай краіне?”\n(Качынскі: ) “На маю думку гэтая палітыка недастаткова адзназначная. Напэўна тут ёсьць некаторыя абмежаваньні, якія вынікаюць з таго, што ў Беларусі ёсьць значная польская меншасьць і натуральна, што польскі ўрад мусіць браць гэта пад увагу, як зрэшты, рабіў бы і любы іншы ўрад. Але так, па прыходзе да ўлады Саюзу левых дэмакратаў, поўнай адназначнасьці няма, а павінна быць, бо дыктатура ў Эўропе, дыктатура каля нашых межаў – гэта рэч недапушчальная і ня толькі дрэнная сама па сабе, але і небясьпечная для нас”.


30 травень 2014, 19:48\nПерамір'е нібыта трэба для таго, каб даць магчымасьць выпускнікам адсьвяткаваць заканчэньне школы.\nАб сытуацыі ў горадзе Радыё Свабода распавёў галоўны рэдактар выданьня «Навіны Данбасу» Аляксей Мацука:\n– Паводле мэра Данецку, у горадзе сёньня «перамір'е» дзеля сьвята для школьнікаў, як гэта выглядае?\n– У мясцовай улады і ў сэпаратыстаў ніякага перамір'я няма, у іх поўны саюз і гармонія заўсёды была. Таму што гарсавет ні разу ніхто не захопліваў, не блякаваў. Ён заўсёды знаходзіўся ў працоўным стане. Мэр Данецку, адзіны з кіраўнікоў усіх буйных гарадоў у Данецкай вобласьці, не напісаў заявы аб адстаўцы. А Краматорскі гарадзкі галава, Марыюпальскі, Макееўскі, Славянскі – усе напісалі заявы аб адстаўцы, а хтосьці пайшоў на бальнічны, у прыватнасьці, Марыюпальскія мэр. Казаць аб перамір'і нельга. Гэта нават не дамоўленасьць. Гэта складана неяк назваць.\n– У сацыяльных сетках мноства фатаграфій са сцэнамі марадзёрства ў крамах Данецку...\n– На вуліцах верхаводзяць банды, ідзе марадзёрства. Паведамляюць, што аўтасалён BMW, адзіны афіцыйны дылер BMW у Данецку, абкрадзены падчас працоўнага дня. Міліцыя прыехала празь дзьве гадзіны пасьля таго, як быў выкліканы нарад. Таксама не прыехала ахова, якая па дамове павінна працаваць. У горадзе анархія. Кавярні зачыненыя, крамы зачыненыя. Адна крама з дарагой тэхнікай, насупраць абладміністрацыі, учора была абкрадзеная.\nВынесьлі шэсьць айфонаў, адзін айпэд узялі «на патрэбы рэвалюцыі», як сказалі. Хто гэта быў – невядома, але пад сьцягам ДНР. Закрыліся ўсе крамы ў цэнтры гораду, якія гандлююць абсталяваньнем ці ўвогуле чым-небудзь даражэй за сто даляраў. Тая крамы, што працуюць, фактычна пустыя стаяць. Гэта нават горш, чым у 90-я гады. Чуецца страляніна з розных бакоў. У раёнах, дзе сканцэнтраванае элітнае жытло, асабнякі, наогул нікога няма. Усе выехалі. Людзей на вуліцах няма. Пастаянна людзі перажываюць і пішуць у сетках, што адбываецца, што іх палохае.\n– У гэтай абстаноўцы аб нейкім сьвяце для школьнікаў казаць складана?\n– На апошніх званках нават ня ставілі гімн Украіны ўпершыню за ўсю 23-гадовую гісторыю. Не было дзяржаўных сьцягоў. Узровень украінафобіі падымаецца з кожным днём усё вышэй і вышэй. Зразумець можна. Антытэрарыстычная апэрацыя прабуксоўвае. І нават тыя, хто былі ляяльнымі да ўраду, зараз зьдзіўляюцца – чаму ён нічога ня робіць для абароны сваіх грамадзян на тэрыторыі Данецку і вобласьці? Ужо ёсьць факты нявыплаты пэнсій на поўначы вобласьці. Немагчыма правесьці незалежнае тэставаньне для выпускнікоў. Гэта таксама выклікае ў людзей незадаволенасьць тым, што адбываецца і чарговую хвалю прэтэнзій да кіеўскага ўраду. Уся гэтая антытэрарыстычная апэрацыя праходзіць непрафэсійна: у штабе працуюць людзі, якія не адпавядаюць элемэнтарным прафэсійным крытэрам. Людзі ў асноўным зьдзіўляюцца – чаму ж украінская ўлада, украінская армія ня могуць навесьці парадак на сваёй тэрыторыі, чаму грамадзяне вымушаныя пакутаваць ад дзеяньняў баевікоў, завезеных з Расеі? Вы ж бачылі статыстыку ўсіх загінулых: 33 чалавекі – грамадзяне РФ. Расейскія ўлады спрабуюць сказаць, што гэта грамадзянская вайна, але толькі гэта ня ўнутраная грамадзянская вайна, а вайна паміж грамадзянамі Ўкраіны і грамадзянамі Расеі. Звычайны чалавек застаецца сам-насам з праблемамі, ён аказваецца сам-насам з гэтым хаосам, спрабуючы абараняць сябе і сваю сям'ю.\n– Кіраўнік Мінабароны Ўкраіны Міхаіл Коваль казаў, што заходнія і паўднёвыя рэгіёны Данецкай вобласьці ўжо ачышчаны ад сэпаратыстаў, поўнач Луганскай таксама...\n– Многія людзі ўспрымаюць антытэрарыстычную апэрацыю як нешта дрэннае, накіраванае супраць іх асабіста. Вельмі шмат фэйкавых навін, іх у тым ліку плодзіць сам антытэрарыстычны штаб.\nЗамест таго, каб распавядаць небыліцы, яны б дзейнічалі. А канкрэтных дзеяньняў няма. Вы можаце апынуцца на поўдні вобласьці, там вас могуць абабраць да ніткі сэпаратысты на блёкпосьце і машыну забраць. Вы потым нікому нічога не дакажаце – ні Ковалю, ні страхавой кампаніі, нікому. Людзей ня можа абараніць ні ўрад, ні сэпаратысты... Я не разумею, што перашкаджае ўкраінскай арміі прыйсьці і навесьці парадак у горадзе Данецку? Я гэтага не разумею, і яшчэ 80% маіх землякоў не разумеюць, – кажа данецкі журналіст Аляксей Мацука.


Не ў цяжар і груз нябесны | Созвучие\nДобрае знаёмства заўсёды прыемнае. Дый у памяці застаецца надоўга, а часам і назаўсёды. Асабліва калі гэта датычыцца творчасці пісьменніка, якая адразу прывабіла. Так адбылося ў мяне і з напісаным Сяргеем Трахімёнкам. Не магу сказаць, што з усімі ягонымі трыццаццю кнігамі пазнаёміўся (а выходзілі яны і ў Мінску, і ў Маскве, і ў Санкт-Пецярбургу...) Аднак шмат якія з іх прачытаў. Пачынаючы з рамана-трылогіі «Игры капризной дамы», які колішняе выдавецтва «Юнацтва» ў 1995 годзе выпусціла ў папулярнай серыі «Бібліятэка прыгод і фантастыкі». Вострасюжэтная проза Сяргея Аляксандравіча ўразіла.\nСвайму прызванню С. Трахімёнак не здраджвае сёння. Па-ранейшаму з’яўляючыся прыхільнікам вострай праблематыкі, ён не забывае і пра тое, без чаго не можа быць сапраўднай літаратуры: пра глыбокі псіхалагізм, дзякуючы якому прачытваецца сама душа чалавека, не зважаючы на тое, як жыве, якія ягоныя ідэалы ці ўвогуле іх у яго няма, а то і зусім становіцца на слізкі шлях злачынства. Як сцвярджае Сяргей Аляксандравіч, гэта якраз тое, што ў сукупнасці «дазваляе спадзявацца, што чытач пры любым стаўленні да кнігі дачытае яе да канца».\nНесумненна, так будзе і з раманамі С. Трахімёнка «Груз небесный» (вядомае маскоўскае выдавецтва «Веча» выпусціла яго ў серыі «Офицерский роман. Честь имею») и «“Нобелиат”, или Опасные игры» (ён пабачыў свет у трэцім нумары «Роман-газеты» за бягучы год). Несумненна, асабліва прыязнае стаўленне будзе да рамана «Груз небесный». Найперш з радасцю пачнуць чытаць яго тыя, хто ўжо крыху знаёмы з гэтым творам. Згаданы раман яшчэ ў 1988 годзе выходзіў у выдавецтве «Мастацкая літаратура» ў часопісным варыянце. Пазней скарочаны варыянт яго з’явіўся ў адным з выдавецтваў Санкт-Пецярбурга. Узнікае заканамернае пытанне: чаму не ў поўным варыянце? Тады рэдактараў рукапісу спалохала сюжэтная лінія, звязаная з распадам СССР і савецкіх Узброеных Сіл. Тое, пра што расказвалася, было ўспрынята праяўленнем празмернай фантазіі аўтара. Маўляў, ён асмеліўся дадумваць тое, чаго ў сапраўднасці не было, дый быць не магло.\nЗастаецца толькі парадавацца, што гэты твор нарэшце выйшаў у поўным аб’ёме. У тым выглядзе, у якім аўтарам задумваўся і быў напісаны. Хоць не трэба забываць, што, калі б гэта адбылося раней, сацыяльнае гучанне яго было б куды большае, чым цяпер. Аднак відавочна і іншае: гэта магчымасць, што прымушае задумацца, нанава асэнсаваць тыя складаныя працэсы, якія адбываліся ў тагачасным савецкім грамадстве. Істотна і тое, што пры пэўнай аўтабіяграфічнасці сюжэтнай лініі ў творы ўгадваецца і бачыцца шмат таго, што, на жаль, у многім з’яўлялася тыповым для савецкага войска, сведчыла пра тое, што ў краіне не ўсё так добра, як гэта падавала афіцыйная ідэалогія.\nАле раман «Груз небесный» — аповед не столькі аб тых далёка няпростых сітуацыях, у якія трапляе прызваны на два гады з запасу ў армію лейтэнант, колькі аб няпростых сітуацыях, якія трэба пераадолець яму як літаратарупачаткоўцу. Рэдактары і выдаўцы сустракаюць ягоныя апавяданні ў штыкі, абвінавачваюць яго ачарненні рэчаіснасці — у дадзеным выпадку армейскай.\nАдзін з герояў рамана «“Нобелиат”, или Опасные игры» — таксама пісьменнік. Прозвішча ў яго незвычайнае — Крамар. З-за гэтага ён і трапіў у поле зроку нейкага выдаўца, якому хочацца праз яго зрабіць сабе імя і зарабіць грошы на рэалізацыю праекта «Нобелиат». Між іншым, у аўтарскай рэдакцыі гэты твор С. Трахімёнка называўся «Нобелиат, или Троглы в современном мире».\nЧаму набеліят — здагадацца няцяжка. У адной з сюжэтных ліній рамана да Крамара звяртаецца нейкая арганізацыя з прапановай зрабіць яго лаўрэатам Нобелеўскай прэміі па літаратуры. Крамар, хоць і сумняваецца ў магчымасці гэтага, тым не менш, згаджаецца, будучы ўпэўнены, што пры жаданні ў любы момант выйдзе з такога праекта. Толькі аказваецца, што ўсё не так проста, як падаецца на першы погляд. Ад Крамара ўжо мала што залежыць. Выдавец таксама становіцца вязнем абставін.\nЁсць у рамане і яшчэ адна сюжэтная лінія. Сябра Крамара следчы Юнакаў разблытвае справу нейкай маладзёжнай арганізацыі троглаў, якая тэрарызуе жыхароў мікрараёна. У той жа час яны імкнуцца адасобіцца ад сучаснага жыцця, вярнуцца да звычаяў першабытных людзей. Паступова гэтыя дзве сюжэтныя лініі пачынаюць перакрыжоўвацца.\nУ сюжэтах і першага, і другога раманаў — моцны дэтэктыўны пачатак. Але, перафразуючы вядомае выказванне, можна сказаць: дэтэктыў мне сябра, а сутнасць — у іншым. Прытым у вельмі істотным. Творы гэтыя не толькі пра жыццё ўвогуле (нават не столькі), колькі пра складанасці ў працы пісьменніка. Больш за тое — пра ўздзеянне яе на жыццё грамадства. Ужо гэта сведчыць на карысць і таго, што С. Трахімёнак умела і паспяхова пашырае сюжэтныя магчымасці прозы, нязменным застаючыся ў адным: у аднолькавай ступені ён прыхільнік вострасюжэтнай, дэтэктыўнай літаратуры і адначасова псіхалагічна глыбокай. Таму чалавеказнаўчыя элементы ў яго творах заўсёды не на апошнім месцы.\nЗнаёмства з раманам «“Нобелиат”, или Опасные игры» падрыхтуе прыхільнікам таленту С. Трахімёнка і прыемны сюрпрыз. Дакладней, тым, хто захапляецца творчасцю пісьменніка Мікалая Шыпілава, з якім Сяргей Аляксандравіч сябраваў. Сутнасць у тым, што ў Маскве выходзіць літаратурна-мастацкі альманах «Человек на Земле», які карыстаецца ў чытачоў вялікай папулярнасцю. Дарэчы, цяпер рыхтуецца да выпуску яго адзінаццаты нумар. Рэдакцыя задумала і серыю «Библиотека журнала “Человек на Земле”».\nПрэзентацыя першага выпуску адбылася ў канцы мінулага года ў Цэнтральным Доме літаратараў у Маскве. Называецца гэты выпуск «Шипиловский тракт. Портрет художника на фоне комендантского века». У яго ўвайшлі ўспаміны сяброў і калег цудоўнага майстра не толькі прозы, але і паэзіі, аўтарскай песні, якім і з’яўляўся Мікалай Аляксандравіч. Прадстаўляла выпуск галоўны рэдактар альманаха «Человек на Земле» Таццяна Сурганава. Сярод тых, хто сказаў пра М. Шыпілава, быў і С. Трахімёнак. Зразумела, трапіць у ЦДЛ змаглі нямногія. Затое цяпер з успамінамі Сяргея Аляксандравіча «Друг мой… Коля Шипилов» пазнаёмяцца ўсе, хто прачытае трэці нумар «Роман-газеты» за сёлетні год.\nДругие материалы в этой категории: « «Яго Вялікасць Трыялет» Багоўка на крыжы. Юлія Алейчанка пра кнігу Валера Гапеева «Пазл» »


В Беларуси прошла акция против союзного государства » Newzz - актуальные украинские новости из сети\nВ Беларуси прошла акция против союзного государства\nМаладафронтаўцы запытваліся ў мінакоў, ці ведаюць яны, што адзначаецца 2 красавіка на дзяржаўным узроўні, ці патрэбна сабаку пятая нага й цікавіліся, як рэспандэнты ставяцца да ідэі саюзнай дзяржавы.\nЛюдзі амаль адразу заўважалі алегорыю між сабакам і Расеяй. Многія пагаджаліся, што пятая нага выглядае ненатуральна. Тым ня менш, мусім зазначыць, што большасьць апытаных прыхільна ставіліся да ідэяў інтэграцыі – у суседняй дзяржаве сярэднестатыстычных беларусаў прываблівае танны газ, нафта; некаторыя бачаць вобраз “вялікага брата”, які дапамагае нам.\nУ той жа час, большасьць апытаных не жадаюць выбухаў у беларускім мэтро, выступаюць супраць азіяцкай дэспатыі ў мясцовым кіраваньні, катастрафічнага заняпаду вёсак і слабой адукацыі.\nПрыгадаем, што Расея, займаючы самую вялікую плошчу на плянэце, мае 67 месца па ўзроўню жыцьця.\n“Не выпадкова нібыта ў працяг дня дурня абвешчаны дзень яднаньня Беларусі й Расеі. Так склалася гістарычна, і гэта досыць сымбалічна. Мы імкнуліся паказаць людзям недарэчнасьць падобнага яднаньня.” – камэнтуюць праведзеную апытанку ўдзельнікі акцыі. – “Прапаганда робіць сваю справу. Людзі адказваюць бяздумна, называючы пачутае па тэлебачаньню. Лічым, важна весьці гутаркі з насельніцтвам”\nМаладафронтаўцы бачыць будучае Беларусі ў моцнай самастойнай дзяржаве, якая парве ўсе сувязі з пакутлівым савецкім мінулым.\nP.S. "Союзное государство" - что нафиг за химера...


Дэзадарант аэразоль Deonica PRO-абарона - Абяцаная абарона - 72ч. на\nДэзадарант аэразоль Deonica PRO-абарона - Каментар\nАбяцаная абарона - 72ч. на маіх падпахах знікае значна хутчэй...\nУсім прывітанне! Антыперспіранты Deonica быў набыты выпадкова, як гэта часта бывае, калі ходзіш па гіпермаркетах кшталту "Стужкі". Я не змагла не звярнуць увагу на паліцу з белымі, лаканічнымі, практычна аптэчнымі слоічкамі і прытулілася да яе.\nНадпіс аб тым, што гэты натуральны антыперспіранты яшчэ і забяспечвае супер працяглую абарону (48 і 72 гадзіны!) пераканаў мяне ўзяць суперсредство неадкладна. 😉 Справа не ў тым, што я не хачу мыцца 72ч., логіка мая была ў тым, што калі 48-72ч. зашытыя абяцаюць, значыць у плыні дня мне наогул нічога не пагражае.😀\nЛюблю слоічкі на якіх стаіць знак ДАСТ, гэта дадае ўпэўненасці ў якасці прадукту.\nШто ж я магу сказаць праз месяц выкарыстання Deonica?\nСлоічак (200мл) прыемная навобмацак, матавая, не слізгае ў руцэ, дазатар працуе выдатна, дастаткова лёгкага націску. Дазатар абаронены празрыстым каўпачком.\nВоблачка, у адрозненне ад Lady Sped Stik пахне крыху пяшчотна-саладкаватым. Духі не перабівае.\nПасля нанясення высыхае за хвіліну, ніякай ліпкасць або слядоў на вопратцы не пакідае.\nНа жаль, ўстойлівасць не канёк гэтага антиперспиранта, праз 3-4ч. абарона знікае. Эх, а абяцалі 48-72ч.\nГэта не адзінае расчараванне ад першай сустрэчы. Аптэчны флакон, а склад не такі ўжо і бяспечны. Ён стандартны, як і ў большай частцы антыперспіранты.\nКалі браць першыя (а значыць, і ў большай ступені якія змяшчаюцца ў антиперспиранте) рэчывы, то з непрыемных гэта, як заўсёды:\nалюміній (забівае потовые залозы) і прапан (моцны алерген, раздражняе слізістыя).\nАнтыперспіранты Deonica мне спадабаўся больш за многіх іншых, раней якія выкарыстоўваюцца мной дэзадарантаў/антыперспіранты, але захаплення не, больш яго не куплю. Працягну пошукі абароны ад паху і поту.\nP. S. Нядаўна чытала артыкул пра перапрацоўцы смецця. У ёй гаварылася аб тым, што алюміній неэкалагічны і шкодны для навакольнага асяроддзя матэрыял і лепш аддаць перавагу прадукцыі, якая запакаваная ў шкло ці пластык. Мабыць, прыгледзься да сродкаў ў пластыкавых упакоўках. Можа хто-небудзь можа парэкамендаваць цікавы прадукт?\nНемудрагелістая "Мелодыя"каля 1 месяцаПарфумерыя\nРобіць скуру больш бадзёры, свежае, раўней.каля 1 месяцаЗаляцаюцца касметыка\nАд усіх сімптомаў прастуды4 месяцыТавары для здароўя


Запрашаем на цікавыя экскурсіі! - Кировская районная газета\nКіраўскі раён — адзін з самых маладых у Магілёўскай вобласці. Ён дынамічна развіваецца і мае на сваім рахунку нямала важкіх дасягненняў.\nКіраўшчына слаўная гасціннымі людзьмі, багатая на прыродныя адметнасці і знакамітыя гістарычныя мясціны. Нагадаем аб гэтым чытачам раённай газеты, у ліку якіх не толькі жыхары раёна.\nНа ўсходзе раёна працякае рака Друць з прытокамі Вепранка, Хмеленка, Белая, Чарабамірка, Дабрыца; на захадзе — Бярэзіна з прытокамі Ольса, Ала. Рака Добасна — прыток Дняпра.\nНа тэрыторыі раёна размешчана 16 рукатворных вадасховішчаў, самае вялікае з якіх — Чыгірынскае (яго частка займае 1014 га плошчы раёна).\nЛясы размяшчаюцца на 42% тэрыторыі Кіраўшчыны. Перавалодваюць хвойныя, яловыя і бярозавыя пароды. Захаваліся помнікі прыроды, якія маюць рэспубліканскае значэнне: участак лесу з каштоўнымі драўлянымі пародамі (сасна Веймутава, лістоўніца сібірская) ў Чыгірынскім лясніцтве, парк (сасна Веймутава, дуб чырвоны, серабрысты таполя, клён вастралісны Шведлера) ў аграгарадку Жылічы; дубовы гай, размешчаны на тэрыторыі Бабруйскага лясгаса; шэсць гідралагічных заказнікаў прыроды мясцовага значэння (Белыя рэчкі, Любін бор, Рапуха, Рог, Прашчавае, Ткачова).\nУ нашым раёне свята шануць памяць аб мінулым. Па праву заслугоўвае ўвагу жыхароў і гасцей Жыліцкі палацава-паркавы ансамбль, помнік архітэктуры XVIII — XIX стагоддзяў. У верасні 2011 года адбылося ўрачыстае адкрыццё першай чаргі (заходні корпус) пасля рэстаўрацыі. Рэстаўрацыйныя работы працягваюцца, іх плануецца завяршыць да 2018 года. Гэта будзе адметны турыстычны аб’ект не толькі ў раёне, але і рэспубліцы.\nМемарыяльны комплекс “Памяці спаленых вёсак Магілёўскай вобласці” ў в.Боркі быў уве-дзены ў 2008 годзе, у гэтым населеным пункце, дзе ў 1942 годзе адбылася жудасная трагедыя — фашысцкія карнікі знішчылі і спалілі жывымі 1800 мірных жыхароў, увекавечана памяць усіх спаленых падчас ваеннага ліхалецця вёсак Прыдняпроўскага краю.\nТурыстаў запрашаюць правесці час на свежым паветры з карысцю для здароўя на беразе Чыгірынскага вадасховішча базы адпачынку “Дом рыбака” СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага, турыстычная база “Паплавок”, а таксама “Барсукі” ў аднаіменным аграгарадку, аб’екты аграэкатурызму.\nШмат цікавага можна зведаць, наведваючы Мышкавіцкі Дом культуры з музеем СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага і зімовым садам.\nДа паслуг аўтамабілістаў — шэраг аб’ектаў прыдарожнага сэрвісу.\nДля тых, хто жадае з камфортам адпачыць і паправіць сваё здароўе, — санаторый імя К.П.Арлоўскага, адкрыты пасля рэканструкцыі ў 2010 годзе, з самым сучасным медыцынскім абсталяваннем.\nРаспрацаваны экскурсійныя туры па Кіраўшчыне, якімі могуць скарыстацца ўсе жадаючыя.\nЦікава, што ў нашым раёне захаваны традыцыйныя фальклорныя абрады, святы і рамёствы — аснова, на якой базіруецца развіццё этнаграфічнага турызму.\nТак што, гасцінна запрашаем на экскурсіі і жыхароў раёна, і гасцей!\nЗавершается выдвижение кандидатов в депутаты местных Советов →


Навукоўцы наблізіліся да «ўваскрашэння» мамантаў\n05.07.2015 / 16:27\nПільны аналіз генома маманта паказаў навукоўцам змены ў генах, якія дазволілі гэтым прадстаўнікам сямейства слановых выжываць пры нізкіх тэмпературах.\nДадзенае адкрыццё яшчэ на адзін крок наблізіла навуку да тэхнічнай магчымасці вярнуць на планету вымерлых жывёл. Аб генетычнай аснове унікальнасці мамантаў паведамляецца ў часопісе Cell Reports, піша Lenta.ru.\nВінцэнт Лінч (Vincent Lynch) з Чыкагскага універсітэта і яго калегі правялі глыбокае секвініраванне геномаў двух мамантаў і трох азіяцкіх сланоў - бліжэйшых сваякоў мамантаў. Усе геномы параўноўваліся адзін з адным, а таксама з геномам афрыканскага слана (прадстаўніка больш далёкага роду).\nГенетыкі выявілі прыкладна 1,4 мільёны варыянтаў генаў, унікальных для мамантаў. Гэтыя варыянты мянялі бялкі, выпрацоўваемыя прыкладна 1600 генамі. Затым навукоўцы звярнуліся да масіўных баз дадзеных - для ацэнкі функцый генаў і іх уплыву на жыццядзейнасць арганізма.\nАказалася, што характэрныя для мамантаў змены генаў былі бліжэй за ўсё звязаны з метабалізмам тлушчаў (у тым ліку бурага тлушчу), інсулінавай сігналізацыяй, ростам валасоў і развіццём скуры (у тым ліку гены, асацыююцца з больш светлай поўсцю), адчуваннем тэмпературы і сутачным рытмам. Усе гэтыя ўласцівасці арганізма мелі важнае значэнне для адаптацыі да экстрэмальнага холаду і палярнай ночы. Нарэшце, навукоўцы вызначылі гены, якія вызначаюць анатамічныя асаблівасці мамантаў (форму чэрапа, маленькія вушы і кароткія хвасты).\nАсаблівую цікавасць для даследчыкаў ўяўляла група генаў, якія адказваюць за адчуванне тэмпературы, якія таксама граюць важную ролю ў росце валасоў і запасу тлушчу. Навукоўцы змаглі ўзнавіць старажытны варыянт аднаго з гэтых генаў (TRPV3). Пры перасадцы яго ў клеткі чалавека аказалася, што TRPV3 маманта выпрацоўвае бялок, які рэагуе на цяпло слабей, чым той, што кадуецца слановай версіяй TRPV3. Аналагічна, лабараторныя мышы, у арганізме якіх TRPV3 быў адключаны штучным чынам, аддаюць перавагу халодныя памяшканням, а іх валасы больш курчавыя.\nХоць функцыі выяўленых навукоўцамі генаў у цэлым добра суадносяцца з умовамі асяроддзя пражывання мамантаў, Лінч папярэджвае, што па адным толькі геному немагчыма вызначыць, на што менавіта ўплываў той ці іншы ген.\n«Мы не можам дакладна даведацца аб дзеянні гэтых генаў, пакуль хто-небудзь не уваскрэсіць жывога маманта», - паведаміў навуковец. Цяпер Лінч і яго калегі плануюць экспрэсіраваць бялкі мамантаў ў клетках сланоў.\nХоць мэтай Лінча з'яўляецца вывучэнне малекулярных асноў эвалюцыі, генетык прызнае, што высакакласнае секвеніраванне і аналіз генома маманта можа стаць асновай для праекта «ўваскрашэння» старажытных жывёл.\n«З часам мы атрымаем тэхнічную магчымасць гэта зрабіць. Але пытанне ў іншым: ці варта ажыццяўляць падобнае? Асабіста я лічу, што не. Маманты вымерлі, а асяроддзе, у якім яны жылі, змянілася. Ёсць нямала жывёл на мяжы вымірання, якія патрабуюць нашай дапамогі», - сказаў на заканчэнне генетык.


Лукашэнку на выбарах можа дапамагчы толькі цуд, лічыць Цапкала | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛукашэнку на выбарах можа дапамагчы толькі цуд, лічыць Цапкала\nНа цяперашніх прэзідэнцкіх выбарах Аляксандру Лукашэнку „толькі цуд можа дапамагчы”. Такое меркаванне выказаў прэтэндэнт на пасаду кіраўніка дзяржавы Валерый Цапкала 15 чэрвеня ў інтэрв’ю радыёстанцыі „Эхо Москвы”.\n„Таму што рэйтынг яго надзвычай нізкі, што мы бачым па велізарнай колькасці людзей, якія ставяць на пікетах подпісы за альтэрнатыўных кандыдатаў, — адзначыў Цапкала. — Людзі перасталі баяцца, і мы бачым, што фактычна за ўвесь час толькі два пікеты было за Лукашэнку, дзе падвозілі трыма мікрааўтобусамі людзей, якія сталі ў чаргу для таго, каб аддаць за яго подпісы. А так тыя пікеты, якія я бачыў, — людзі наогул да яго не падыходзяць”.\n„Зразумела, што ёсць адміністрацыйны рэсурс, — зрабіў агаворку Цапкала, — ёсць іншыя нюансы, але мы вельмі спадзяемся на тое, што мы ўсё ж такі пройдзем нармальна гэты працэс рэгістрацыі [кандыдатаў]. У нас на сённяшні момант звыш 180 тыс. подпісаў сабрана пры неабходных 100 тыс. Таму я не ведаю, якія аргументы можа выкарыстаць улада для таго, каб не зарэгістраваць мяне ў якасці кандыдата”.\nНа пытанне аб прызнанні ім перамогі Лукашэнкі на выбарах Цапкала заявіў: „Калі гэта будзе нармальна, дэмакратычна, калі ў нас не будзе ніякіх сумненняў у тым, што гэта сапраўды правільныя вынікі галасавання. Але для гэтага патрэбен цалкам празрысты працэс. Для гэтага патрэбен доступ назіральнікаў да працэсу падліку галасоў. Уся беларуская грамадскасць павінна быць абсалютна ўпэўненая ў тым, што выбары прайшлі нармальна, празрыста. І калі ні ў каго з беларускай грамадскасці ў гэтым сумневаў не будзе і ён набярэ неабходную колькасць галасоў, натуральна, так”.\nПаводле слоў прэтэндэнта, у яго ёсць праграма дзеянняў пасля 9 жніўня, на якое прызначаныя выбары. „Натуральна, што мы пасля або ў працэсе агітацыйнай кампаніі зможам убачыць пазіцыі тых ці іншых кандыдатаў, у тым ліку альтэрнатыўных, і калі будзе другі тур, дзе пройдзе нейкі з альтэрнатыўных кандыдатаў, і калі гэта буду не я, то я, безумоўна, буду блакавацца з тым чалавекам, чые погляды мне будуць найбольш блізкія”, — сказаў Цапкала.\n„Гэта, вядома, не будзе Лукашэнка, калі ён раптам пройдзе ў другі тур, — падкрэсліў прэтэндэнт. — Таму што як мы бачым, тыя падыходы і тыя інструменты кіравання дзяржавай і эканомікай, якія ён выкарыстоўвае, яны з’яўляюцца абсалютна непрымальныя. Людзі іх не хочуць больш бачыць. І таму блакаванне з гэтым кандыдатам наўрад ці магчымае”.\nНа просьбу ацаніць гатоўнасць да „майдана” і яго верагоднасць Цапкала заявіў: „Я лічу, што ў нас ёсць вельмі шмат іншых спосабаў не звяртацца да таго, што адбылося на Украіне. Гэта першае. Другое: я лічу, наогул неправамерна сітуацыю ў Беларусі параўноўваць з тым, што адбывалася ва Украіне, таму што там гэта адбывалася не ў рамках перадвыбарных працэсаў або не ў рамках прэзідэнцкіх выбараў… У нас жа ідзе зараз перадвыбарная кампанія ў адпаведнасці з Канстытуцыяй і выбарчым заканадаўствам, і народ менавіта дэмакратычным шляхам павінен выбраць сабе новае кіраўніцтва і рухацца новым курсам”.\nЦапкала: Расея заняла нейтральную пазіцыю і будзе арыентавацца на выбар народа


Лактацыя — Вікіпедыя\nКотка з кацянятамі\nСвіння з парасятамі\nЛактацыя — гэта працэс утварэння і адводу малака з малочных залоз сысуноў. Лактацыя складаецца з двух фаз: пралактынавай, у працэсе якой спецыяльныя клеткі сінтэзуюць малако, і аксітацынавай, у працэсе якой малако па малочных пратоках паступае ў малочныя сінусы, дзе захоўваецца. Запускаецца і падтрымліваецца лактацыя за кошт стымулявання адчувальных нервовых канчаткаў у вобласці сасцоў і арэолаў.\nУ працэсе лактацыі хімічны склад малака змяняецца, прыстасоўваючыся да растучых патрэбаў дзіцяці. Акрамя таго малако мае розны хімічны склад на працягу сутак і нават на працягу аднаго сеансу кармлення. Так спачатку малако вадзяністае, амаль празрыстае, насычанае пераважна бялкамі, вугляводамі і мінеральнымі рэчывамі і прызначанае для здаволення смагі, у канцы кармлення — утрымоўвае значную колькасць тлушчаў і эфектыўна здавальняе голад.\nЛактацыя ў чалавека[правіць | правіць зыходнік]\nЛактацыя ў чалавека пачынаецца вылучэннем малодзіва — вадкасці высокай энергетычнай каштоўнасці, з утрыманнем біялагічна актыўных і ахоўных фактараў, якія забяспечваюць надзейнае прыстасаванне нованароджанага дзіцяці да ўмоў новага знешняўтробнага існавання і абарону ад цэлага шэрагу інфекцый. Малодзіва з'яўляецца на позніх тэрмінах цяжарнасці ў невялікіх колькасцях (1-2 міллілітры), а пасля родаў яго ўтварэнне значна ўзрастае і з'яўляецца асноўнай ежай нованароджанага. Праз два-тры дня яго замяняе пераходнае малако, а праз два тыдні — спелае малако. Колькасць малодзіва невялікая, у сярэднім 30 міллілітраў ў суткі, але энергетычная каштоўнасць яго такая высокая, што цалкам задавальняе харчовыя патрэбнасці нованароджанага.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Лактацыя&oldid=1728084"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 09:47, 21 снежня 2013.