Данііла 7:21 / Беларускі пераклад (В. Сёмухі) | Біблія Онлайн\nКніга прарока Данііла, разьдзел 7 Данііла, раз 7\nКніга Данііла 7Данііла 7\nПершы - як леў, а ў яго крылы арліныя; і вось вырвалі ў яго крылы, і ён быў падняты ад зямлі і пастаўлены на ногі, як чалавек, і сэрца чалавечае было дадзена яму.\nПотым бачыў я: вось - яшчэ зьвер, як барс; на сьпіне ў яго чатыры птушыныя крылы, і чатыры галавы былі ў таго зьвера, і была яму дадзена ўлада.\nПасьля бачыў я ў начных уявах, і вось - зьвер чацьвёрты, страшэнны і жудасны і бязь меры моцны; у яго - вялікія жалезныя зубы; ён пажырае і трушчыць, а рэшту топча нагамі; ён адрозьніваўся ад усіх ранейшых зьвяроў, і дзесяць рагоў было ў яго.\nБачыў я нарэшце, што пастаўленыя былі троны, і сеў Спрадвечны днямі; адзеньне на Ім было белае, як сьнег, і валасы на галаве Яго - як чыстая воўна, трон Яго - як вогненнае полымя, колы ў ім - палымяны агонь.\nІ Яму дадзена ўлада, слава і царства, каб усе народы, плямёны і роды служылі Яму; валадарства Ягонае - валадарства вечнае, яно ня мінецца, і царства Ягонае не разбурыцца.\nі пра дзесяць рагоў, якія былі на галаве ў яго, і пра другі, што зноў выйшаў, перад якім выпалі тры, - пра той самы рог, у якога былі вочы і вусны, што гаварылі пагардліва, і які з выгляду стаў большы за астатнія.\nПра гэта ён сказаў: «зьвер чацьвёрты - на зямлі будзе чацьвёртае царства, якое адрозьніваецца ад усіх царстваў, яно будзе пажыраць усю зямлю, таптаць і трушчыць яе.\nа царства і ўлада і веліч царская ва ўсёй паднябеснай дадзена будзе народу сьвятых Усявышняга, царства Якога - царства вечнае, і ўсе ўладары будуць служыць і слухацца Яго».


Памеры перасеку профілю прафіляванага бруса: як абраць - Блог пра рамонт\nБудаўніцтва хат з бруса мяркуе выкарыстанне дадзенага мацюкала на ўсіх этапах мантажу. Яго ўжываюць для стварэння апорных сцен, міжпакаёвых перагародак, у выглядзе бэлек перакрыцця, а таксама для вырабу крокваў. Пры гэтым неабходна адзначыць, што памеры перасеку профілю прафіляванага бруса ў кожнай вобласці прымянення розныя і падбіраюцца ў адпаведнасці з прызначэннем.\nВелічыня перасеку і вобласць прымянення\nШматлікія пачаткоўцы будаўнікі лічаць, што доячы пабудовы дома дастаткова замовіць адну разнавіднасць дадзенага матэрыялу для ўсіх этапаў мантажу. Аднак дадзенае меркаванне вельмі памылкова, паколькі пэўны брусок квадратнага перасеку мае масу 40 кг, а іншы від падобных вырабаў можа важыць менш.\nТаму для стварэння даху лепш выкарыстоўваць палегчаны матэрыял, а для апорных сцен магутны брус, што таксама адбіваецца на кошце канчатковага вырабы.\nУ прадстаўленым відэа ў гэтым артыкуле вы знойдзеце дадатковую інфармацыю па гэтай тэме. Таксама грунтуючыся на тэксце, які прадстаўлены вышэй, можна зрабіць выснову аб тым, што для розных відаў работ варта выкарыстоўваць брус з пэўным перасекам. Пры гэтым ад выбару могуць залежаць не толькі тэхнічныя характарыстыкі будынка, але і яго канчатковая вартасць (даведайцеся тут, што такое прафіляваны брус: віды і перавагі матэрыялу).\nПредыдущаяДах з полікарбаната самому\nСледующаяКолькі бруса 150х150 ў кубе: вырашаем задачы па разліку


http://spring96.org/be/news/59132 2012 2012-11-19T10:00:01+0300 2012-11-19T10:00:01+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/stefanovich-nn.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n17 лістапада, у мінулую суботу, стала вядома, што канфіскацыя офісу Праваабарончага цэнтра “Вясна” прызначана на 26 лістапада. Праваабаронцы адзначаюць, што для супрацоўнікаў арганізацыі гэта не стала нечаканасцю і сваю працу яны будуць працягваць у любых абставінах.\nПра дату канфіскацыі офісу “Вясны” судовая выканаўца суда Першамайскага раёна Менска А.Радзевіч пісьмова паведаміла на адрас жонкі зняволенага кіраўніка арганізацыі Алеся Бяляцкага. Наталля Пінчук атрымала гэты ліст 17 лістапада.\nЯк адзначыў намеснік старшыні “Вясны” Валянцін Стэфановіч у каментары Радыё Свабода, гэтае паведамленне не было нечаканасцю для сябраў арганізацыі:\n“Гэта, канешне, ускладняе нам жыццё. Але мы ў любым разе будзем працягваць дзейнасць. Мы былі да гэтага гатовыя. Бо гэта ўжо даўно цягнецца. Са жніўня рашэнні суду ўступілі ў законную сілу і ўжо павінны быць выкананыя. Для мяне ўвогуле дзіўна, што нам такі доўгі час далі даседзець, яшчэ і выбары пераседзець — а мы ж займаліся назіраннем. Мы гэтага чакалі, а зараз ёсць канкрэтная дата — 26 лістапада.\nХаця, канешне, нам шкада, бо мы 12 гадоў прапрацавалі ў гэтым офісе. Фактычна ўсе актывісты беларускія ведаюць дарогу да нас. Для нас вельмі важна, што офіс вядомы, пазнавальны, і людзі, калі што здараецца, ведалі, дзе нас знайсці. Але, тым не менш, мы самі нікуды не знікаем, будзем працягваць працаваць”.\nНагадаем, што 24 лістапада 2011 года старшыня ПЦ “Вясна” Алесь Бяляцкі быў асуджаны судом Першамайскага раёна Менска па сфабрыкаванай справе па ч.2 арт.243 КК РБ да 4 гадоў і 6 месяцаў пазбаўлення волі ва ўмовах узмоцненага рэжыму з канфіскацыяй маёмасці і спагнаннем нібыта нанесенай ім шкоды дзяржаве. 18 студзеня 2012 году неабходная сума, сабраная грамадзянамі ў выніку кампаніі па зборы сродкаў для Алеся Бяляцкага, была пералічана на рахунак Упраўлення юстыцыі Менгарвыканкаму для суда Першамайскага раёну для кампенсацыі шкоды, нібыта нанесенай асуджаным дзяржаве. Гэтыя сродкі былі сплочаныя з мэтай дамагчыся вызвалення палітвязня, альбо змены яму меры стрымання і змякчэння надзвычай жорсткага прысуду. 24 студзеня 2012 года Менскі гарадскі суд адмовіў праваабаронцу ў задавальненні касацыйнай скаргі і пакінуў прысуд першай інстанцыі без зменаў. 20 верасня 2012 года Вярхоўны Суд РБ адмовіў яму ў задавальненні нагляднай скаргі на вынесены прысуд. Скарга ад імя старшыні ПЦ “Вясна” і віцэ-прэзідэнта Міжнароднай федэрацыі за правы чалавека (FIDH) Алеся Бяляцкага зарэгістраваная ў Камітэце ААН па правах чалавека.\n19.11.2012 Тэгі: праваабаронцы, свабода асацыяцыяў, крымінальная справа Алеся Бяляцкага


Расейскі эксперт: Еўропу чакае вайна. Усё пачнецца з «мяцяжа» у Беларусі\nПаводле Расціслава Ішчанкі, канфлікт распачнецца з атакі ўкраінскіх «нацыяналістаў», якія адразу пасля прэзідэнціх выбараў рушаць у бок беларускай мяжы.\nКіраўнік расейскага Цэнтру сістэмнага аналізу і прагназавання апублікаваў на сайце расейскага інфармацыйнага агенцтва ria.ru жахлівы сцэнар развіцця падзеяў падчас прэзідэнцкай кампаніі ў Беларусі ў лістападзе 2015 г.\nГлядзіце таксама >>> Данбас. Першы год вайны\nРасейскі эксперт мяркуе, што ЗША рыхтуе каляровую рэвалюцыю ў Беларусі. Паводле Ішчанкі, беларускае кіраўніцтва «расслабіцца», паколькі ў Кыргызстане пачнуцца масавыя акцыі пратэсту (у лістападзе 2015 г. Кыргызстане пройдуць парламенцкія выбары), а ЗША ніколі не арганізоўвалі «дзве каляровыя рэвалюцыі запар».\nУ такой сітуацыі «ў мяцежнікаў ёсць шанец», лічыць Ішчанка.\n«У апошнія 4-5 гадоў Беларусь абзавялася нацыкамі, праеўрапейскай моладдзю, а дзяржструктуры перыядычна пачалі гуляцца ў шматвектарнасць. Канешне, ўсё гэта не адбываецца з такім размахам як на Украіне, але уі Беларусь драбнейшая, і стаўкі з 2013 г. узраслі, што мяцежнікі могуць паспрабаваць адным ударам падрыхтаваных штурмавых атрадаў баевікоў захапіць кантроль над сталіцай паралізаваць уладу. Патэнцыйныя беларускія мяцежнікі могуць атрымаць дапамогу з Украіны – некалькі батальёнаў нацы, якія нікому не падпарадкоўваюцца могуць рушыць праз мяжу», – піша кіраўнік расейскага Цэнтру сістэмнага аналізу і прагназавання.\nКалі ж «мяцеж» пераможа, то ў Беларусі ўсталюецца «нацысцкі рэжым». Праўда, эксперт лічыць гэта малаверагодным. Ён верыць, што беларускага войска і сілавыя структуры «за некалькі гадзінаў» разбяруцца з «путчыстамі» і нагадвае, што Расея заўсёды дапаможа нашай краіне.\nГлядзіце таксама >>> Блокпост «Грозны», рэпартаж з перадавой\n«Беларусь сябра дамовы аб калектыўнай бяспецы (АДКБ), і краіны-удзельніцы дамовы, ў выпадку атакі ўкраінскіх узброеных фармаванняў атрымаюць бясспрэчную нагоду, каб увайсці на тэрыторыю Украіны і пры гэтым ня быць агрэсарам. ЗША акурат гэта і патрэбна, каб Расея афіцыйна апынулася ў стане вайны з Украінай. …У ідэале, калі пераварот атрымаецца, ЗША ў дадатак да нацысцкага рэжыму на Украіне атрымае аналагічны і ў Беларусі. Калі не, то можна спадзявацца хаця б на вайну. Прычым у канфлікт пастараюцца ўцягнуць Прыбалтыку, Польшчу і Румынію», – рэзюмуе Ішчанка.


Шлюбная сукенка мае дастаткова доўгую гісторыю. Уладным людзям у гэтым плане пашанцавала некалькі менш. Да канца дзевятнаццатага стагоддзя еўрапейская мода не ведала спецыяльнага мужчынскага касцюма, які быў бы прызначаны для вяселля. Розныя прадстаўнікі вышэйшых саслоўяў (кавалеры эпохі Адраджэння, сярэднявечныя рыцары і інш.) Для шлюбу выбіралі самыя дарагія і раскошныя адзення. У асноўным еўрапейскія арыстакраты ў вясельным гарнітуры спалучалі родавыя сімвалічныя колеру, будучай жонкі і свае, такім чынам намякаючы на пэўны палітычны падтэкст.\nКалі б у нас была магчымасць пабываць на вяселлі ў менш радавітай і багатай сям'і, цалкам верагодна, мы знайшлі б маладых, якія былі б апранутыя ў яркія нацыянальныя касцюмы. У абліччы жаніха важную ролю гуляла кашуля, вытканы або вышытая ўласнаручна будучай жонкай. Яна вясельны касцюм наканаванага не проста ўпрыгожвала, яна дэманстравала сябе добрай гаспадыняй і майстэрскай рукадзельніцы. Вялікае значэнне надавалася пояса жаніха. Ён увасабляў сапраўдную мужчынскую сілу, такім чынам, абяцаў багата нашчадкаў. Пояс жаніха вырабляўся шматколерным або чырвоным з вялікай колькасцю чырвоных дэталяў для абароны ад дрэннага вочы. У асноўным ён гуляў істотную ролю ў вясельнай цырымоніі, паказваючы крэпасць шлюбнай сувязі.\nВясельны касцюм сярэднявечнага рыцара меркаваў нашэнне кветкі. Сваім з'яўленнем яму абавязаны адзінкавыя кветкі або бутоньерка, якія ўпрыгожваюць здаўна нарад жаніха у разнастайных еўрапейскіх краінах.\nУ Еўропе існаваў цікавы звычай са Сярэдніх стагоддзяў, які абяцае поспех і шчасце ў каханні кожнаму, каму атрымлівалася займець частку ўбору. Вядома, мужчынскі вясельны касцюм ад такога забабоны пакутаваў досыць моцна. І толькі далейшае змяненне, якое дазваляла ў натоўп гасцей кідаць толькі некаторыя яго дэталі, дало магчымасць маладым захоўваць у цэласці адзенне да завяршэння урачыстасьцяў.\nЧас ішоў, вясельная мода мянялася разам з ім. Да пачатку дваццатага стагоддзя мужчыны ў свой арсенал займелі класічны, для нас цяпер звыклы вясельны касцюм. Тут асноўная роля сярод краін Еўропы належала Англіі. Жаніхі Вялікабрытаніі апраналі доўгія смокінгі, вышэй калена ўсяго толькі на 10 сантыметраў, з вытанчаным ангельскай каўняром. Знізу апраналі камізэлька, а элегантны вобраз жаніха дапаўнялі закалоць шпількай гальштукам. Разнавіднасцю гэтага ўбору тады стаў строгі касцюм з абавязковым гальштукам і пінжаком.\nДа сярэдзіны 19 стагоддзя вясельны мужчынскі касцюм ўзбагаціўся рознымі адценнямі шэрага разам з белай кашуляй, акрамя таго, дарагім цёмна-карычневым.\nXX стагоддзе прымусіў жаніхоў Еўропы прытрымлівацца моды ўсё больш, не адстаючы ні на крок ад сваіх любімых выбранніц. Вясельны касцюм абзавёўся разнастайным колерам, малюнкам і фактурай тканіны: з'яўляліся штаны і пінжакі ў палоску і клетку. Лепшыя мадэльеры сталі прапаноўваць розныя смелыя спалучэння колераў, адмаўляючы ранейшыя прынцыпы ангельскай традыцыі.\nНа сённяшні момант выбар ўбору для жаніха дыктуецца толькі асабістымі перавагамі і густамі будучых мужа і жонкі. Толькі адно ва ўсе часы застаецца нязменным: правільна падабраны касцюм мужчыны настолькі ж важны, як і сукенка нявесты. Асноўнае - гэта іх гарманічнае спалучэнне, ўвасабляе гармонію і любоў ў сямейны саюз.\nЖаночыя мотоботы на абцасе: ці варта купляць такія?\nСукенка з разрэзам на назе - шыкоўны варыянт для дам з прыгожай фігурай\nЧыстка кішачніка салёнай вадой, кефірам і магнезіі.\nАгляд BMW 316\nВены на грудзях: што рабіць, калі яны моцна бачныя\nПаездка ў Ізраіль у снежні: надвор'е, мора, водгукі пра адпачынак\nБегавая дарожка: водгукі тых, хто трэніруецца з яе дапамогай у сябе дома


24 студзень 2020, 20:54\nЧальцы і валянтэры «Аховы птушак Бацькаўшчыны» ў сьнежні 2019 году зладзілі экспэдыцыю ў Гарадоцкі лясгас, расказалі лесьнікам пра рэдкага грызуна палятуху, паставілі фатапасткі і ўпершыню ў Беларусі зьнялі палятуху на відэа.\nПалятуху цяжка знайсьці, адзначаюць эколягі, бо гэта начны і вельмі асьцярожны зьвярок. Апошні раз яе змаглі сфатаграфаваць актывісты «Аховы птушак» у 2017 годзе — ужылі новую мэтодыку, каб знайсьці ўчасткі, дзе жывуць грызуны. А да таго палятуху ў Беларусі навукоўцы і эколягі бачылі аж у 1996 годзе.\nУ экспэдыцыі бралі ўдзел экспэрт «Аховы птушак» Дзяніс Кіцель, валянтэры Анастасія Кузьмянкова і Дзьмітры Шамовіч, а супрацоўнік Сураскага лясгасу Аляксандар Рубанькоў пасьля інфармацыйнай сустрэчы змог нават сфатаграфаваць палятуху сьветлай парой.\nЛетась «Ахова птушак» паставіла задачу выявіць як найбольш участкаў, дзе жывуць палятухі, і перадаць месцы пражываньня пад ахову лясгасам. Яны робяць гэта ў межах ініцыятывы «Хамяк, сусьлік і палятуха: выратаваць супэргрызуноў». Гэтая ініцыятыва ўваходзіць у праект, які фінансуецца Эўразьвязам, а рэалізуецца Праграмай разьвіцьця ААН супольна зь Міністэрствам прыроды.\nПалятуха звычайная — начны грызун зь сямейства палятухавых, таксама вядомы як сыбірская лятучая вавёрка. Зьнешне нагадвае звычайную вавёрку, толькі вельмі малую, зь вялізнымі вачыма. Між заднімі і пярэднімі лапамі мае скураныя складкі, пакрытыя поўсьцю — з дапамогай іх можа пляніраваць з дрэва на дрэва. Жыве ў лясах Эўразіі ад Карэліі да самага Ціхага акіяну і Японіі, але паўсюль памалу. Уключаная ў Чырвоную кнігу Беларусі пад ІІІ катэгорыяй аховы (уразьлівы від).


Канвертаваць Бруней даляраў (BND) і Tethers (USDT) : Калькулятар абменнага курсу\nБруней-даляр (BND) і Tether (USDT) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Бруней-даляр і Tether пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Бруней-даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Tether валюты па змаўчанні. Націсніце на Tethers або Бруней даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр Брунея гэта валюта, у Бруней (Б.Н., BRN). The Tether гэта валюта, у ні ў адной краіне. Даляр Брунея таксама вядомы як Даляр Бруней-Даруссалам, і пені. Сімвал BND можа быць запісаная B$. Сімвал USDT можа быць запісаная USDT. Даляр Брунея дзеліцца на 100 sen (100 cents). Абменнага курсу Даляр Брунея Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Tether Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. BND каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. USDT каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Ўжыванне прысмакаў ніяк не адлюстроўваецца на постаці чалавека\nГалоўная ➠ Прывесці ➠ Ўжыванне прысмакаў ніяк не адлюстроўваецца на постаці чалавека\nАпублікавана 06.07.2015 15:28\nАдмыслоўцы са Злучаных Штатаў Амерыкі сцвярджаюць, што ўжыванне прысмакаў не шкодзіць постаці чалавека.\nТакую інфармацыю навуковыя работнікі распавялі пасля правядзення комплексных назіранняў.\nАказалася, што салодкія прадукты не выклікаюць зменаў у складам цела людзей. Па словах медыкаў з універсітэта ў Нью-Мехіка, падчас ажыццяўлення праектаў лекары задзейнічалі некалькіх рэспандэнтаў. Усіх удзельнікаў назіранняў размеркавалі ў дзве групы.\nПершая катэгорыя добраахвотнікаў кармілася ўсім запар, а другая – выключыла з свайго рацыёну салодкія і тлустыя прадукты. Спецыялісты зафіксавалі, што набор лішняга вагі назіраўся толькі ў тых людзей, якія адначасова елі стравы з высокім колькасцю вугляводаў і калорый.\nМедыкі сцвярджаюць, што само па сабе выкарыстанне прысмакаў ніяк не адлюстроўваецца на постаці чалавека. Дыетолагі паведамілі, што да з'яўлення атлусцення можа прывесці празмернае спажыванне шкодных прадуктаў харчавання.\nТворчыя людзі больш схільныя да псіхічных захворванняў\nВывучэнне мітахондрый дапаможа пазбавіць людзей ад мноства захворванняў\nСпецыялісты распрацоўваюць мужчынскі аральны контрацептів\nНавукоўцы знайшлі спосаб палепшыць смак гародніны


Канвертаваць Кенійскіх шылінгаў (KES) і Аманскіх рыял (OMR) : Калькулятар абменнага курсу\nКенійскі шылінг (KES) і Аманскі рыял (OMR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Кенійскі шылінг і Аманскі рыял пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 18 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Кенійскі шылінг. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Аманскі рыял валюты па змаўчанні. Націсніце на Аманскіх рыял або Кенійскіх шылінгаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКенійскі шылінг гэта валюта, у Кенія (KE, KEN). Аманскі рыял гэта валюта, у Аман (ОМ, OMN). Аманскі рыял таксама вядомы як Аманскі рыял. Сімвал KES можа быць запісаная K Sh. Сімвал OMR можа быць запісаная RO. Кенійскі шылінг дзеліцца на 100 cents. Аманскі рыял дзеліцца на 1000 baizas. Абменнага курсу Кенійскі шылінг Апошняе абнаўленне 18 верасень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Аманскі рыял Апошняе абнаўленне 16 верасень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. KES каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. OMR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Як зрабіць двухколерны бальзам для вуснаў - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЯк зрабіць двухколерны бальзам для вуснаў\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Як зрабіць двухколерны бальзам для вуснаў\nшкляны мерны шклянку;\nэлектронныя вагі (для малых мас)\nкруглыя слоічкі для бальзама для губ (стандартныя, ёмістасцю ў 73 мл - іх можна набыць у краме для хобі)\nполыя цыліндры для бальзама для губ (стандартныя)\nнатуральная база для бальзама (А);\nаромамасламі для бальзама для вуснаў (з пахам жавальнай гумкі ці любое іншае)\nподсластітель для бальзама.\nМаксімальны агульны працэнт алеяў у бальзамы для вуснаў - 3% (памножце масу свайго бальзаму на 003 і атрыманая лічба - колькасць алею, якое трэба дадаць), але лепш пачынаць з 1% і паступова дадаваць больш. Для таго, каб яно размяркоўвалася раўнамерна, выкарыстоўвайце піпетку. На кожныя 28 г. Вам спатрэбіцца каля 6 кропель.\nЧаму і цыліндры, і слоічкі?\nТаму што бальзам двухколерны. Цыліндры патрэбныя толькі ў працэсе вырабу, захоўвацца бальзам будзе ў слоічках. Выкарыстоўвайце толькі чыстыя цыліндры, без рэшткаў папярэдняга бальзама! Чыста тэхнічна неабавязкова выкарыстоўваць менавіта спецыяльныя цыліндры-тубы, тут падыдуць любыя тубы наогул, але гэтыя добра падыходзяць па памеры да слоічках, і, да таго ж, іх лёгка дастаць.\nКалі вы будзеце выконваць дадзеныя тут прапорцыі, то ў вас атрымаецца 3 слоічкі бальзаму, так што вам спатрэбіцца ў сярэднім 3 слоічкі і 3 цыліндру. Зніміце з слоікаў вечка, перавярніце цыліндры і пастаўце іх уверх нагамі сапраўды пасярэдзіне кожнай банкі.\nЯк зрабіць бальзам\nНадзеньце пальчаткі. Пастаўце мерны шклянку на вагі, адрэгулюйце шкалу так, каб шалі паказвалі 0 калі на іх варта шклянку, і адмерайце 283 г. Асновы для бальзама.\nПастаўце шклянку з асноўнай у мікрахвалевую печ на 30 секунд. Аснова стане больш мяккай. Галоўная задача - нагрэць аснову так, каб яна стала вадкай, але не пераграваць яе. Для гэтага звычайна хапае за два разы за 30 секунд у мікрахвалевай печы. Не забудзьцеся трохі астудзіць змесціва шклянкі перад тым, як ставіць яго другі раз.\nДадайце алей у масу з дапамогай піпеткі. Пачаць лепш з 1% і паступова давесці да 3% (ці спыніцца на меншым лічбе).\nДля 28 г. бальсану:\n6 кропель - 1%\n12 кропель - 2%\n18 кропель - 3%.\nПіпеткай дадайце подсластітель і старанна змяшайце. Стандартная норма - 2%, а максімальная рэкамендуемая - 3%. Падсалодвальнікаў часам прадаюць у выглядзе трубачак або брыкетаў; калі ў вас такі, разагрэйце яго ў мікрахвалеўцы да вадкага стану. Як праверыць, ці дастаткова салодкі будучы бальзам: капніце дзве кроплі з піпеткі сабе на руку і дайце ім падсохнуць пару секунд, а затым націсніце вуснамі. Не перавышайце дазоўку!\nВазьміце чыстую піпетку, набярыце ў яе бальзам і асцярожна пачніце запаўняць прастору ў слоічку вакол цыліндру. Пасля гэтага пакіньце бальзам астываць. Не чапайце цыліндр у працэсе і ня вымайце яго, пакуль бальзам ня зацвярдзее! Гэта зойме як мінімум 02:00.\nКалі бальзам цалкам зацвярдзее, выміце цыліндр - зрабіць гэта трэба асцярожна, трохі пакруціўшы яго перад гэтым, каб маса бальзама расколін.\nЦяпер бальзам ў слоічках выглядае як кольца. У сярэдзінку трэба дадаць бальзам іншага колеру.\nПаўтарыце пункты 1-4 выкарыстоўваючы 142 р. Базы для бальзама. Алей можна дадаць з іншым пахам.\nЗараз дадайце ў вадкую сумесь 2 кроплі касметычных чарнілаў абранага колеру (напрыклад, сініх).\nНабярыце сумесь чыстага піпеткай і запоўніце адтуліну ў сярэдзіне ўжо застылага бальзаму.\nПакіньце бальзам цвярдзець, а пасля зачыніце вечкам. Гатова.\nСВАІМІ РУКАМІ - вясёлкавыя бальзам для вуснаў. ЯК ЗРАБІЦЬ ЯГО ДОМА? Відэа.\nПапярэдні Тэкст Чым цяплей пух або сінцепон?\nНаступная Артыкул Як прыгожа парваць джынсы?\nЖаночае паліто з плашчавых тканіны на сінцепон\nСодавыя ванны - водгукі, рэцэпты; як схуднець з дапамогай содавых ваннаў\nКаханы ў палоне ў інтэрнэту\nГрамадзянскі шлюб: выдатная альтэрнатыва афіцыйнаму або самападман?


В 2018 году на территории Поставского района выявлено несколько фактов коррупции, возбуждено 4 уголовных дела — Поставы Новости города Поставы Погода в Поставах Поставский край Пастаўскі край\n11.01.2019 22.01.2019 postawy1025Комментариев нет\nУ чаканні прыгавораў\nЗлоўжыванне ўладай для атрымання выгады ў асабістых мэтах суправаджае чалавецтва са старажытных часоў. Нягледзячы на тое, што гісторыя ведае нямала прыкладаў (часам вельмі жорсткіх) барацьбы з гэтым злом, яно не выкаранена па сённяшні дзень. У ХХІ стагоддзі карупцыя застаецца ў ліку актуальных праблем, уласцівых усім без выключэння краінам. У выніку яе дзяржавы недаатрымліваюць штогод 2,6 трыльёна долараў ЗША — суму, эквівалентную 5 працэнтам сусветнага валавога ўнутранага прадукту.\nУ Рэспубліцы Беларусь барацьба з карупцыяй з’яўляецца адной з важнейшых дзяржаўных задач. У краіне створана эфектыўная заканадаўчая база па барацьбе з ёй ва ўсіх сферах жыццядзейнасці грамадства, сфарміравана адзіная сістэма дзяржаўных органаў, якія займаюцца названай вышэй работай. У іх ліку органы ўнутраных спраў, якія выяўляюць сотні карупцыйных злачынстваў. Апошнія маюць месца і на Пастаўшчыне. Так, у 2018 годзе групай па барацьбе з эканамічнымі злачынствамі РАУС на тэрыторыі раёна выяўлена некалькі фактаў карупцыі, па якіх узбуджаны 4 крымінальныя справы.\n— У ходзе правядзення комплексу аператыўна-вышуковых мерапрыемстваў выяўлены факт здзяйснення крадзяжу ў асабліва буйным памеры адным з работнікаў ДЛГУ “Пастаўскі лясгас”, — расказваў старшы оперупаўнаважаны ГБЭП райаддзела ўнутраных спраў маёр міліцыі Яўгеній Самсонаў. — На працягу 2017—2018 гадоў з выкарыстаннем сваіх службовых паўнамоцтваў ён украў таварна-матэрыяльных каштоўнасцей на суму больш за 145 тысяч рублёў, якія ў далейшым спісваліся на аб’ектах будаўніцтва лясгаса шляхам унясення несапраўдных звестак у акты выкананых работ. За гэта падазронаму пагражае да 12 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці.\nТаксама групай БЭП РАУС сумесна з супрацоўнікамі УБЭП упраўлення ўнутраных спраў аблвыканкама выяўлены шэраг карупцыйных злачынстваў у філіяле “Аўтатранспартнае прадпрыемства №17 г. Паставы”. Устаноўлена, што тут сістэматычна аказваліся паслугі па міжнародных перавозках прыватным кампаніям і індывідуальным прадпрымальнікам па цэнах, ніжэйшых за сабекошт, а таксама незаконна налічваліся і выплачваліся прэміі некаторым работнікам філіяла. У выніку прадпрыемству прычынены ўрон у памеры амаль 28 тысяч рублёў. За названае злачынства прадугледжана адказнасць у выглядзе пазбаўлення волі на тэрмін да 10 гадоў з канфіскацыяй маёмасці.\nДа 6 гадоў турмы пагражае дзвюм адказным асобам Дунілавіцкага псіханеўралагічнага дома-інтэрната для састарэлых і інвалідаў. Яны абвінавачваюцца ў перавышэнні ўлады або службовых паўнамоцтваў, паколькі з 2016 года давалі незаконныя распараджэнні сваім падначаленым аб завышэнні аб’ёмаў тавараў, якія набываліся для пражываючых дома-інтэрната, з мэтай стварэння лішкаў грашовых сродкаў. Гэтыя грошы затым траціліся на набыццё бытавой і аргтэхнікі, спіртных напіткаў, посуду і інш. Усяго такім чынам было набыта тавараў на суму каля 13 з паловай тысяч рублёў.\nЯшчэ некалькі фактаў карупцыі датычаць атрымання хабараў службовай асобай Глыбоцкай міжраённай інспекцыі аховы жывёльнага і расліннага свету за непрыняцце мер па спыненні супрацьпраўнай дзейнасці і за непрыцягненне вінаватых да ўстаноўленай законам адказнасці. Такія дзеянні цягнуць за сабой крымінальную адказнасць у выглядзе пазбаўлення волі на тэрмін да 7 гадоў з канфіскацыяй маёмасці.\nУсе карупцыйныя злачынствы зараз знаходзяцца на расследаванні ў Пастаўскім і Глыбоцкім раённых аддзелах Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь, а іх фігуранты чакаюць прыгавораў суда.\nTagged коррупция милиция происшествия


У Бярозаўскім райвыканкаме дадзены ход заяве ад 36 грамадзян | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Бярозаўскім райвыканкаме дадзены ход заяве ад 36 грамадзян\nАктыўныя грамадзяне напярэдадні Новага года звярнуліся да ўладаў з просьбай пашырыць месцы для правядзення масавых мерапрыемстваў. Іх не задавальняе адзінае бязлюднае месца на задворках Бярозы, куды ўлада пасылае ладзіць рэдка дазволеныя пікеты. Падпісанты лічаць, што маюць права выказаць свае погляды і стаўленне да падзей у людных месцах горада.\nПадчас сустрэчы чыноўнікаў і падпісантаў адбылася канструктыўная размова. Намеснік старшыні райвыканкама Яўген Тарасюк і намеснік начальніка ідэалагічнага аддзела Уладзімір Крагель паабяцалі давесці пачутае на паседжанні выканкама. Прысутныя на сустрэчы пажадалі самі прысутнічаць на паседжанні. Што было з боку чыноўнікаў успрынята станоўча.\nДа магчымасці станоўчага вырашэння праблемы актывісты паставіліся скептычна:\n– Не ведаю. Мне хочацца спадзявацца. Але я чамусьці не ўпэўнены. Ім зверху скажуць не лезці куды не трэба, і яны нам прыдумаюць штосьці іншае.\n– І я таксама спадзяюся. Але думаю, што не адны яны вырашаюць.\n– Яны таксама на кантракце. І яны таксама есці хочуць. І ў іх дзеці ёсць і ўнукі.\nСябра Праваабарончага цэнтра “Вясна” Сяржук Русецкі лічыць, калі ўлада не ліквідуе дыскрымінацыю ў грамадстве, аб руху ў еўрапейскім кірунку нават і марыць не трэба:\n– Мы не маем магчымасці данесці сваю думку, альбо пратэст супраць чагосьці канкрэтнага да іншых жыхароў Бярозы. Праводзім пікеты па завуголлях. У нашых сяброў абурэнне: адным можна стаяць на плошчы з чырвоным сцягам, на якой нават зараз падчас пікетаў па зборы подпісаў гэта забаронена.\nЦі пойдзе бярозаўская ўлада насустрач пажаданню сваіх актыўных грамадзян, стане вядома пазней.\nТаццяна Тарасевіч: У выбарах трэба ўдзельнічаць, нават калі іх няма\nНа Слонімшчыне ва ўчастковыя камісіі ад ГА БНФ “Адраджэнне” не…


Салата “Утрымаць каханага”\nАд Святланы КОШАЛЬ, упраўляючага аддзялення ААТ “Белаграпрамбанк” у горадзе Бяроза:\n– Зразумелае і апраўданае імкненне кожнага чалавека да здаровага харчавання. Вось і я, зыходзячы з карыснасці ежы, стараюся максімальна выкарыстаць у першапачатковым выглядзе дары прыроды, пры гэтым мінімальна падвяргаць іх кулінарнай апрацоўцы, аддаючы перавагу гародніне, фруктам…\nЧытачам “НТ” прапаную нескладаную салату з інтрыгуючай назвай “Утрымаць каханага”. Але яе рэцэпт – не догма: калі ласка, уносьце свае элементы смакаты, якія падабаюцца вашым блізкім.\nНам спатрэбяцца: вараныя буракі, бульба і морква, чарнасліў ці курага, арэхі, разынкі, часнок, маянэз.\nПершы слой – натаркаваныя буракі, другі – здробнены чарнасліў ці курага. Трэцяй выкладаем моркву, якую пасыпаем разынкамі. Наступны слой – бульба, нарэзаная кубікамі ці саломкай, апошні ж – ізноў буракі.\nПералічаныя шэсць слаёў салаты пажадана тройчы змазаць маянэзам. Пры гэтым для сярэдзіны раю загадзя выціснуць у маянэз часнок, перамяшаць – і няхай з гадзіну пастаіць.\nА далей уключайце сваю фантазію, каб з густам аформіць страву. Яе можна проста пасыпаць арэхамі, а можна з тых жа арэхаў і разынак выкласці надпіс: віншаванне са святам, шчырае пажаданне ці прызнанне ў любові…


21.01.2022 21.01.2022 Маяк Палесся273Комментарии on На палі Брагіншчыны вяртаюцца азімы ячмень і яравая пшаніца\nНасенне спецыялісты называюць залатым фондам будучага ўраджаю. Згодна з планам, пад ураджай бягучага года хлебаробам раёна неабходна засыпаць 1649 тон (з улікам страхавога фонду). Такая колькасць насеннага матэрыялу ёсць.\nЗадача спецыялістаў Брагінскай раённай дзяржаўнай інспекцыі па насенняводстве, каранціне і ахове раслін – правесці поўны аналіз на ўсходжасць, чысціню, засмечанасць шкоднікамі і каранціннымі аб’ектамі, адпаведнасць стандарту. Вось што расказаў вядучы аграном інспекцыі Аляксандр РУДАБЕЛЕЦ:\n– Насенне ўсё ачышчана, 1464 тоны з гэтай колькасці (89%) праверана. Кожны год мы праводзім сортаабнаўленне і сортазамену. У гаспадаркі Брагіншчыны паступіць 165 тон эліты і суперэліты. Насенне ніжэй другой рэпрадукцыі ў ААТ не выкарыстоўваецца. Пры падборы яравых культур перавагу аддаём беларускай селекцыі. Насенне азімых каласавых, напрыклад, сельгасвытворцы набываюць самастойна там, дзе ім найбольш выгадна.\nСёлета на палі ААТ “Малажынскі” вернецца яравая пшаніца, якой адвядуць 50 гектараў. У 2021-м добры ўраджай дала азімая, таму вырашана пасеяць і яравую. Прапісваецца на палетках Брагіншчыны азімы ячмень. Летась гэтую культуру вырошчваў толькі “Чамярыскі”, які першым пачаў жніво ў нашым раёне. Сёлета ячмень будзе каласіцца на палетках “Імя Жукава”, “Малажынскі”, “Камарынскі”, дзе яму выдзелілі па 50 гектараў, у “Брагінцы”– на 15 га. Чамярысцы пашырылі пасяўную плошчу гэтай культуры да 432 гектараў. Робіцца ўсё, каб ураджайнасць зерневых і зернебабовых радавала.\nПастаўка збожжа па дзяржзаказе ў Беларусі выканана на 86,4%


Ручнік для валасоў з мікрафібры з хуткасохлым і суперабсорбентам у Plus Minus Co.\nГалоўная Ручнік для валасоў з микрофибры з хуткім высыханнем і супер ўбірае\nРучнік для валасоў з микрофибры з хуткім высыханнем і супер ўбірае\nсіні - $ 11.99 фіялетавы - 11.99 даляра ружовы - 11.99 даляра чырвоны - $ 11.99 жоўты - 11.89 даляра\nнаш Ручнік для валасоў з мікрафібры з хуткім высыханнем і супер-ўбіраюць для жанчын выраблены з каралавага флиса, таму супер мяккі і надзвычай зручны ў нашэнні! Спалучэнне тканін надае гэтаму валасу выдатную якасць паглынання вады, якая забяспечвае хуткі вынік сушкі валасоў. Вы таксама можаце выбраць мноства розных кветак!\nГэта абкручванне для валасоў ўбірае на 80% больш вады, чым звычайнае ручнік, не наносячы шкоды валасам і не губляючы вільгаці валасяных фалікулаў. Гэта таксама дапамагае знізіць рызыку раздражняльных сечная кончыкаў!\nФірмовае найменне: PlusMinus Co.\nТып: Ручнік для валасоў\nНумар мадэлі: Цырбан для сушкі валасоў\nматэрыял: каралавы флис\nшаблон: Звычайны ўзор


Сёння ў краiне адзначаюць Дзень роднай мовы. Дзень, калi варта пацвердзiць вядомае: чытаць, пiсаць i думаць па–беларуску здольны кожны. Бо мова — тое, што нас аб’ядноўвае i робiць унiкальнымi. Гэта цэлы свет, люстэрка жыцця чалавека, народа. I ў гэтым свеце беларуская мова — мова нашай радзiмы, у якой ёсць рашучасць, цвёрдае слова «гонар», i мяккае, далiкатнае — «пяшчота», i добрае, заспакаяльнае — «спачуванне», i цёплае, ласкавае — «мама»... У кожным куточку краiны, дзе б’ецца беларускае сэрца, жыве наша мова: у школьных падручнiках i творах лiтаратуры, казках i навуковых даследаваннях, нарэшце, у генах людзей, якiя праз дзесяцiгоддзi перададуць яе сваiм дзецям i ўнукам. Сiтуацыя, якую мы маем сёння, унiкальная. Успамiнаюцца словы Прэзiдэнта, сказаныя на жнiвеньскiм рэспублiканскiм педагагiчным савеце: «Давайце будзем багатымi людзьмi. Няхай у нас будзе дзве родныя мовы: руская i беларуская». Сказана вельмi шчыра, па–беларуску.\nУ Нацыянальнай акадэмii навук «моўны» тыдзень распачаўся яшчэ ў панядзелак. Сярод запланаваных мерапрыемстваў — навукова–практычны семiнар, гульня–вiктарына «Язык–Quiz» для творчай моладзi НАН, а таксама дыскусiя «Беларуская мова i бiзнес». Ужо сёння пачне працу мiжнародная навуковая канферэнцыя «Беларуская мова ў сферы sacrum: гiсторыя i сучаснасць». Тут прэзентуюць юбiлейнае выданне «Псалтири» у перакладзе на сучасную беларускую мову, а таксама зладзяць «круглы стол» па праблемах рэлiгiйнай тэрмiналогii.\nСвяткаваннi з нагоды Дня роднай мовы падхопяць сёння i музеi — амаль у кожным культурным кутку краiны пройдуць акцыi i чытаннi. Так, напрыклад, Дзяржаўны музей гiсторыi беларускай лiтаратуры запрашае ў паэтычную вандроўку ў мiнулае, а гасцям мемарыяльнага музея Якуба Коласа прапануюць напiсаць невялiкую дыктоўку. У 15.00 на татальную дыктоўку ў магiлеўскую бiблiятэку iмя Карла Маркса запрашае тутэйшая арганiзацыя «Таварыства беларускай мовы iмя Францiшка Скарыны».\nВа ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі традыцыйна 21 лютага адзначаецца Міжнародны дзень роднай мовы: праводзяцца рознабаковыя мерапрыемствы адукацыйнага характару, якія садзейнічаюць папулярызацыі творчасці беларускіх пісьменнікаў, ладзяцца сустрэчы з прадстаўнікамі рэдакцый літаратурных выданняў, канферэнцыі, метадычныя семінары, літаратурныя гасцёўні і вечарыны, прэзентацыі кніг і інш.\nІнфармацыя па пытаннях развіцця беларускай мовы і літаратуры, цікавыя звесткі аб жыцці і творчасці беларускіх пісьменнікаў, таксама вядомых людзей Беларусі размяшчаецца на сайтах устаноў адукацыі, перыядычна афармляюцца інфармацыйныя стэнды і насценныя газеты. Работа ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі накіравана на правядзенне розных мерапрыемстваў навучальнага і выхаваўчага характару, якія садзейнічаюць папулярызацыі беларускай літаратуры.


Зараз зразумела, чым вы зоймецеся 9 чэрвеня | Правы чалавека ў Магілеве\nBy mspring 04.06.2017 05.06.2017 АФІША\nЗараз зразумела, чым вы зоймецеся 9 чэрвеня\nВядома, вы можаце застацца дома вечарам у пятніцу ці пайсці піць піва з сябрамі, але навошта, калі можна даведацца як пісаць скаргі і выйграваць у Камітэце па правах чалавека ААН?\nПраваабаронца Леанід Судаленка ўжо 15 гадоў дапамагае беларусам правільна афармляць тэксты індывідуальных скаргаў у Камітэт па правах чалавека ААН (КПЧ ААН). У яго актыве дзесяткі выйграных кейсаў і гэта далёка не канец: кожны год ён дапамагае людзям абараніць свае правы на міжнародным узроўні. А яшчэ ён узначальвае Цэнтр стратэгічнай цяжбы, з’яўляецца праваабаронцам ПЦ “Вясна” і юрыстам незалежнага прафсаюза РЭП. Дзякуючы вялікай колькасці выйграных спраў ён стаў вядомы па ўсёй Беларусі.\nМожна шмат гаварыць пра яго, але лепш адзін раз прыйсці і пачуць, як можна абараніць свае правы ў Камітэце па правах чалавека ААН.\nПЦ “Вясна” і сайт пра правы чалавека ў Магілёве mspring.online запрашаюць вас на сустрэчу з Леанідам Судаленкай ў пятніцу, 9 чэрвеня, у грамадскі цэнтр «Кола» (завул. Чкалава, 16). Пачатак мерапрыемства ў 17:00.\nЛекцыя праваабаронцы Леаніда Судаленка «Як абараніць свае правы на міжнародным узроўні»\nЦэнтр «Кола», завул. Чкалава, 16.\n9 чэрвеня, нядзеля, пачатак у 17:00.\nTagged: Tagged: ААН/кола/Леанід Судаленка/Леонид Судаленко/ООН\nPrevious post: Як у Магілёве нагадалі пра дзяцей з сіндромам Даўна. У адным фота\nNext post: Справа аб самаўпраўстве магілёўскага чыноўніка накіравана на новы разгляд


Виктор Шишкович: «Каждый следователь универсальный, расследует все категории криминальных дел» — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\nВиктор Шишкович: «Каждый следователь универсальный, расследует все категории криминальных дел»\nРаўнадушнасць – паплечнік злачынцы\n12 верасня ў Беларусі адзначаецца Дзень супрацоўніка органаў папярэдняга следства – прафесійнае свята следчых\n12 верасня 2011 года Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 409 быў створаны Следчы камітэт Рэспублікі Беларусь. Ён утварыўся шляхам зліцця следчых падраз-дзяленняў Міністэрства ўнутраных спраў, Камітэта дзяржкантролю і пракуратуры.\nПра сённяшні дзень раённага аддзела Следчага камітэта Рэспублікі Беларусь гутарым з начальнікам аддзела капітанам юстыцыі Віктарам Мікалаевічам ШЫШКОВІЧАМ.\n– Следчы камітэт – адзіная і цэнтралізаваная сістэма дзяржаўных праваахоўных органаў, якія з’яўляюцца органамі папярэдняга следства і ажыццяўляюць паўнамоцтвы ў сферы дасудовай крымінальнай вытворчасці.\nРаённы аддзел Следчага камітэта пачаў сваю работу 1 студзеня 2012 года. Сёння ў нас служаць 6 следчых, з якіх 4 – старшыя. Калектыў працуе і выконвае пастаўленыя перад ім задачы.\n– Віктар Мікалаевіч, як Вы ацэніце цяперашні ўзровень злачыннасці ў нашым раёне? Што турбуе перш за ўсё?\n– Па выніках 2018 года ўзровень злачыннасці ў параўнанні з 2017 зменшыўся на 26,3%. За 2018 год было закончана 132 крымінальныя справы, з іх 38 – па фактах крадзяжу, 12 – ухіленне ад выплаты аліментаў бацькамі. Па завершаных справах нанесеная шкода склала больш чым 20 тысяч рублёў.\nСёлета работа РАСК ажыццяўлялася ва ўмовах стабільнай нагрузкі. За 8 месяцаў перададзена пракурору для накіравання ў суд 77 крымінальных спраў у адносінах да 80 асоб. Акрамя гэтага, супрацоўнікі аддзела праводзяць праверкі па фактах парушэння працоўнай дысцыпліны, якія прывялі да калецтва людзей, па выпадках смерці грамадзян, калі не зразумелая яе прычына. Так, за 8 месяцаў бягучага года ў нас знаходзілася 46 матэрыялаў праверак, з якіх большасць – па фактах смерці грамадзян.\nДля ліквідацыі прычын і ўмоў, якія спрыяюць здзяйсненню злачынства, работнікамі Следчага камітэта за папярэдні год былі ўнесены 187 прадстаўленняў, па выніках якіх да дысцыплінарнай адказнасці было прыцягнута 15 чалавек.\nЧасцей за ўсё грамадзяне становяцца ахвярамі крадзяжоў з-за сваёй няўважлівасці або халатнасці. Пакідаюць ключы ад машын, кватэр у даступных месцах, дамы – незамкнутымі. На жаль, злачынцы карыстаюцца гэтай неабачлівасцю. Так, асноўнымі прадметамі крадзяжу застаюцца веласіпеды, таму што іх уладальнікі любяць пакідаць у пад’ездах, куды злачынцу патрапіць лягчэй за ўсё, і каля магазінаў, пакідаючы іх непрышпіленымі.\nАсноўная катэгорыя нашых “падапечных” – грамадзяне, якія маюць судзімасць, нідзе не працуюць, злоўжываюць спіртнымі напоямі. Яны знаходзяцца ў пастаянным полі зроку міліцыі.\n– Інтэрнет стаў для большасці людзей нормай жыцця. Ці часта даводзіцца сутыкацца са злачынствамі, здзейсненымі ў інтэрнеце і сацыяльных сетках?\n– Такія факты нярэдкія. Адзначу, што апошнія два гады значна пачасціліся злачынствы, здзейсненыя ў інтэрнеце. Узлом старонак у сацыяльных сетках, махлярскія дзеянні з банкаўскімі карткамі. Усяго следчыя нашага аддзела за два гады разгледзелі 23 такія крымінальныя справы.\n– Адна з апошніх рэзанансных крымінальных спраў на Шуміліншчыне – па факце забойства мужчыны ў вёсцы Талкачова-2. Раскажыце, чым закончылася справа і які, на ваш погляд, урок павінна вынесці наша грамадства з гэтай трагедыі?\n– Нагадаю, што перад новым годам жанчына нанесла сужыцелю нажавы ўдар, ад якога мужчына памёр. Пасля гэтага жанчына спакойна працягнула святкаваць навагоднія святы. Крымінальная справа па дадзеным факце перададзена у суд. Абвінавачанай жанчыне прысуджана 9 год пазбаўлення волі.\nКалі казаць абагулена, то і ў гэтым забойстве “вінавата” гарэлка, а таксама абыякавасць лю-дзей. Што тут дабавіць? Што трэба не праходзіць міма фактаў правапарушэнняў, нават самых, здаецца, дробязных, сігналізаваць у праваахоўныя органы. Раўнадушнасць – паплечнік злачынцы, як бы жорстка гэта не гучала.\n– Як я разумею, справядлівасць пакарання залежыць шмат у чым ад таго, наколькі дэталёва праводзіцца следства.\n– Бясспрэчна. На следчага заканадаўча ўскладзена аб’ектыўнае і ўсебаковае расследаванне крымінальнай справы. Згодна з Крымінальна-працэсуальным кодэксам следчы з’яўляецца асобай, якая займае адказную пасаду, што ўскладае на яго павышаную адказнасць перад грамадствам за правільнасць і адназначнасць яго дзеянняў. Аб якасці працы нашага падраздзялення сведчыць той факт, што намі не дапушчана памылак, якія дазволілі б суду вынесці апраўдальны прысуд у дачыненні да падазроных грамадзян, не было выпадкаў спынення крымінальнага праследвання асоб, якім прад’яўлялася абвінавачванне.\n– Вось і зноў мы з вамі вярнуліся ў нашай гутарцы да асабовага складу раённага аддзела Следчага камітэта. Раскажыце трохі пра людзей, якія тут служаць. Ці існуе дыферэнцыраваны падыход у размеркаванні абавязкаў паміж следчымі або кожны з іх – універсальны спецыяліст?\n– Пачну размову са свайго намесніка – Дзмітрыя Печура. Следчы з 13-гадовым стажам. Пачынаў прафесійную дзейнасць следчым у горадзе Віцебск. На пасадзе намесніка з красавіка 2018 года. Дзмітрый Печур – кампетэнтны спецыяліст, які не толькі добра разбіраецца ў следчым працэсе, а і ўмее скаардынаваць работу следчых.\nСтаршыя следчыя Віктар Казлоўскі і Сяргей Лазоўскі на пасадзе следчага працуюць больш чым 10 год. Яны вопытныя і граматныя спецыялісты, якія могуць раскрыць самую складаную крымінальную справу.\nКацярына Каяновіч, Андрэй Сялязнеў і Алег Свіркуноў – дапытлівыя і граматныя следчыя, якія пастаянна павышаюць свой узровень.\nЗ улікам таго, што следчых усяго 6, у аддзеле існуе спецыялізацыя, напрыклад па цяжкіх і асабліва цяжкіх злачынствах, злачынствах супраць інфармацыйнай бяспекі, злачынствах, якія здзейснілі непаўналетнія і г.д. Хаця кожны следчы ўніверсальны, расследуе ўсе катэгорыі крымінальных спраў. А займаемся мы расследаваннем ўсяго спектра крымінальных злачынстваў: ад камп’ютарных да дробных крадзяжоў.\nНадрукавана ў №71 ад 10.09.2019 г.\nКуда собираются поступать шумилинские выпускники…\nПодари детям добро. Представители шумилинских предприятий и организаций посетили детский приют


«Лянівае» пакаленне Y, якое выратуе свет — Generation.by\n«Сучасная моладзь, пакаленне Y — лянівыя нарцысы, што ўсё яшчэ жывуць з бацькамі. Чаму яны выратуюць усіх нас», — з такімі словамі на вокладцы выйшаў нядаўна амерыканскі часопіс Time.\n«Мы не патрэбныя ім, таму мы так баімся пакалення Y», — цэлы шэраг дыскусій па ўсім свеце распачаў апублікаваны ў ім артыкул "Millennials: The Me Me Me Generation". Саракагадовы аўтар фармулюе тое, што асабліва непакоіць людзей, якія былі маладымі ў 90-х: новая моладзь сядзіць у сваіх гаджэтах і інтэрнэтах і пляваць хацела на тое, што ў свеце нешта ідзе не так. Аўтар адзначае, што пакаленне Y — першае на Зямлі, калі адрозненні ў менталітэце маладых людзей з розных куткоў свету з’яўляюцца меншымі, чым з крыху старэйшымі, але прадстаўнікамі іх роднага народа. Гэта асаблівасць надае яшчэ большай вагі папулярнаму артыкулу і таму, чым ён цікавы беларусам. Generation.by друкуе пераклад найбольш смачных месцаў, многія з якіх наўпрост датычныя і беларускай генерацыі Y.\nЯ збіраюся зрабіць тое, чым старыя людзі займаюцца цягам усёй гісторыі: назваць маладзейшых за мяне лянівымі, нарванымі, эгаістычнымі і абмежаванымі. Але ў мяне ёсць вынікі даследаванняў, статыстыка і цытаты аўтарытэтных навукоўцаў. У адрозненне ад маіх бацькоў, маіх бабулі і дзядулі, і маіх прадзедаў, я маю доказы.\nНарцысічнае расстройства асобы сустракаецца цяпер сярод дваццацігадовых у тры разы часцей, чым сярод пакалення ўзростам за 65. У ЗША ўзровень нарцысізму сярод студэнтаў на 58% вышэй, чым у 1982 годзе. Цягам дарослення сучасная моладзь атрымлівала так шмат розных плюшак, што 40% пакалення Y лічаць, што мусяць мець падвышэнні па службе кожныя два гады ў незалежнасці ад эфектыўнасці працы.\nСучасныя маладыя людзі апантаныя славай і ўпэўненыя ва ўласнай праваце. 60% мяркуе, што ў любой сітуацыі зможа вызначыць, што правільна, а што не. Пры гэтым большасць з тых, каму цяпер 18-29 у ЗША, усё яшчэ жывуць з бацькамі, а не з партнёрамі.\nА яшчэ яны лянівыя. У 1992 годзе было падлічана, што 80% людзей ва ўзросце да 23 хацелі б у адзін цудоўны дзень займець працу з большай адказнасцю, праз 10 гадоў такіх знайшлося толькі 60%.\nНайчасцей да пакалення Y (альбо пакалення Міленіюма) адносяць тых, хто нарадзіўся з 1980 па 2000 год. Прасцей кажучы, ім цяпер 20 з нечым. У кожнай краіне сваё пакаленне Y, але праз глабалізацыю, сацыяльныя медыі, экспарт заходняй культуры і іншыя змены, пакаленні Міленіюма розных краін апынуліся больш падобнымі паміж сабой, чым на старэйшыя пакаленні сваіх народаў.\nНават у Кітаі, дзе сям’я гістарычна важней індывіда, Інтэрнэт, урбанізацыя і палітыка «адна сям’я — адно дзіця» сфармавалі пакаленне самаўпэўненых і арыентаваных на сябе, такіх жа як на Захадзе.\nЯны найбольш пагрозлівае і захапляльнае пакаленне з часоў бэбі-бумераў з іх сацыяльнай рэвалюцыяй, але не таму, што спрабуюць захапіць істэблішмэнт у свае рукі, а таму што растуць без яго. Індустрыяльная рэвалюцыя зрабіла індывіда значна больш магутным — стала магчымым лёгка пераехаць у горад, пачаць бізнэс, стварыць уласную арганізацыю. А інфармацыйная рэвалюцыя дала тэхналогіі, каб кінуць выклік вялікім арганізацыям: блогеры супраць газет, хакеры супраць карпарацый, тэрарысты-адзіночкі супраць вялікіх дзяржаваў, YouTube-рэжысёры супраць Галівуда, App-вытворцы супраць цэлых галін прамысловасці. Мы не патрэбныя Пакаленню Y. Вось чаму мы баімся іх.\nУ ЗША пакаленне Міленіюма — гэта дзеці бэбі-бумераў, таксама вядомых як "Generation Me" — «Пакаленне Я». Бэбі-бумеры далі нараджэнне пакаленню Me Me, у якога з эгаізмам усё яшчэ горш. Калі ў 1950-х на сцены дома вешалі некалькі вясельных, школьных і, магчыма, ваенных здымкаў, то сучасная амерыканская сям’я з сярэдняга класу развешвае 85 фота сябе і сваіх хатніх жывёлаў.\nПакаленне Y вырасла ў часы перабольшанага Я, калі кожны cвой крок можна пазначаць праз чэкіны і твіты. Пры гэтым яны значна меней за папярэднікаў цікавяцца палітычным і грамадскім жыццём.\nЧаму яны сталі такімі? Часткова гэта звязана з жаданнем бацькоў 70-х падвысіць шанцы дзяцей на поспех, выхаваўшы ў іх пачуццё ўласнай годнасці. Аднак высветлілася, што пачуццё ўласнай годнасці ці самазакаханасць выдатна падыходзяць для атрымання працы ці заляцанняў у бары, але не надта спрыяюць захаванню працы або стасункаў. Уся гэтая ганарлівасць і самазакаханасць вымушае пакаленне Y расчароўвацца, калі свет адмаўляецца прызнаваць іхнюю веліч.\n«Гэта пакаленне мае самую высокую верагоднасць развіцця незадаволеных чаканняў у адносінах да сваёй кар’еры і нізкі ўзровень задаволенасці сваёй кар’ерай у час, калі яны будуюць яе, — кажа даследчыцца Шон Лайанс. — Гэта нешта кшталту крызісу незадаволеных чаканняў».\nАкрамя нарцысізму пакаленне Y вядомае праз ягоны эфект: нахабнасць і завышаныя запыты да ўсіх і ўсяго. Калі вы робіце семінар для менеджэраў, прысвяціце яго, калі ласка, таму, як вытрымаць маладых супрацоўнікаў, якія бесцырымонна пішуць мэйлы наўпрост гендырэктару і саскокваюць з праектаў, што падаюцца ім сумнымі.\nНастаўнік англійскай мовы Дэвід Макалоў запісаў у мінулым годзе зварот да выпускнога класу сярэдняй школы Уэлслі: 12 хвілінаў уводзінаў у рэальнасць пад назовам «Вы не асабліва асаблівыя». Цяпер у відэа амаль 2 мільёны праглядаў на YouTube. «Забярыцеся на гару, каб вы маглі пабачыць свет, а не свет мог бачыць вас», — параіў Макалоў выпускнікам.\nСто год таму вельмі маленькі адсотак дзяцей наведваў школы і таму большасць гадавалася не сярод аднагодкаў, а пад уплывам дарослых: сям’і або на працоўным месцы. Цяпер, калі сотавыя тэлефоны дазваляюць дзецям камунікаваць паміж сабой увесь час, пакаленне Y жыве пад пастаянным уплывам сваіх сяброў.\n«Уплыў аднагодкаў анты-інтэлектуальны, — гаворыць Марк Маўрлейн, англійскі прафесар. — Ніколі яшчэ ў гісторыі людзі не маглі падарослець сярод сваіх аднагодкаў. Каб развівацца інтэлектуальна неабходныя старэйшыя: 17-гадовыя не дарослеюць, калі камунікуюць толькі з 17-гадовымі»\nІ камунікацыя з імі адбываецца пераважна праз экраны манітораў. Вы, вядома, бачылі іх у клубах, яны сядзяць побач і бясконца пішуць паведамленні. Яны могуць выглядаць спакойнымі, але ж яны ўвесь час асцерагаюцца згубіць нешта лепшае. 70% з іх правяраюць тэлефоны штогадзіну. У многіх ужо развіўся сіндром фантомнай вібрацыі кішэні.\nГэты пастаянны пошук дозы дапаміну («Нехта залайкіў мой статус!») змяншае ўзровень крэатыўнасці. З 1966 году, калі ўпершыню быў арганізаваны тэст творчага мыслення па Торансу, узровень крэатыўнасці ў дзяцей толькі павялічваўся. Так было да сярэдзіны 1980-х. А з 1998 году пачалося рэзкае падзенне гэтага паказчыку.\nГэтае пакаленне таксама слаба ўмее спачуваць і клапаціцца пра іншых. Яму нават цяжка зразумець кропку гледжання іншых.\nШто яны ўмеюць добра, дык гэта пераўтвараць сябе ў брэнды з вялікімі хвастамі з фаловераў і фрэндаў.\n«У Facebook людзі параздзімалі сябе як паветраныя шары, — гаворыць Кіт У. Кэмпбэл, прафесар псіхалогіі ва ўніверсітэце штату Джорджыя. — Калі ўсе распавядаюць вам аб уласных поспехах, вечарынках, тусоўках і іншых зайздросных рэчах, вы пачынаеце самі ўпрыгожваць жыццё, каб не адставаць. Калі рабіць гэта дастаткова добра на Instagram, YouTube і Twitter, ёсць шанцы стаць гэткім мікраселебрыці.\nПакаленне Y вырасла гледзячы бясконцыя рэаліці-шоў на тэлебачанні, якія па-сутнасці з’яўляюцца дакументалістыкай пра нарцысізм. Яны падрыхтаваныя жыць у гэтым жанры.\nДа гэтага часу ў мяне атрымлівалася пісаць, не кажучы пра сябе. Але я разумею, што пачаў гэты артыкул са слова «Я». Я ведаю колькасць маіх фаловераў у Twitter значна лепш за прабег майго аўтамабіля. Хаця Facebook і не дазваляе займець болей за 5 тысяч сяброў, у мяне нейкім чынам з’явілася 5 079. Нельга забывацца і на тое, што ўвесь гэты час вінавацячы пакаленне Y у ляноце, я спазніўся са сканчэннем гэтага артыкулу на год.\nЯ вярнуўся дадому на першыя шэсць месяцаў пасля сканчэння каледжу. Калі я атрымаў працу ў Time, то сустрэўся з нянавісцю калегаў за свае спробы падлізвацца да рэдактара часопісу. Я размаўляю з адным з маіх бацькоў праз дзень і залежу ад майго таты ў справе фінансавых кансультацый.\nТакім чынам, хаця ўся першая палова гэтага артыкулу — абсалютная праўда (у мяне былі дадзеныя!), пакаленне Y — гэта хутчэй працяг трэнду, чым рэвалюцыйны прарыў у параўнанні з папярэднімі пакаленнямі. Яны не новыя віды, яны проста змяніліся, каб адаптавацца да навакольнага асяроддзя.\nДзякуючы сайтам інтэрнэт-знаёмстваў, Facebook і магчымасці камунікаваць з людзьмі па ўсім свеце, ім больш не даводзіцца брацца шлюбам з кімсьці з іхняга класу альбо нават з сваёй краіны. Праз рост працягласці жыцця і развіццё тэхналогій, якія дазваляюць жанчынам зацяжарыць пасля 40 гадоў, лягчэй стала адкласці істотныя рашэнні. Сярэдні ўзрост першага шлюбу амерыканскай жанчыны вырас з 20.6 ў 1967 годзе да 26.9 гадоў у 2011 годзе.\nПаколькі ў іх няма павагі да ўлады, пакаленне Y таксама ня абураецца яе дзеяннямі. Вось чаму яны першыя з падлеткаў, якія не бунтуюць.\nУ такіх умовах карпарацыі пачынаюць падстройвацца не толькі пад звычкі пакалення Y, але і пад іх чаканні. Амаль чвэрць з 2 200 супрацоўнікаў студыі DreamWorks не маюць і 30 гадоў. Кіраўніцтва студыі разумее, што добрых выплатаў маладым цяпер недастаткова. Ім трэба даць магчымасці для самарэалізацыі. Цягам працы у DreamWorks можна наведваць, да прыкладу, заняткі па фатаграфіі, скульптуры, жывапісу, кінематаграфіі і каратэ.\nНават усе тыя псіхолагі, што наракаюць на самазакаханасць пакалення, вымушаныя пагадзіцца: пакаленне Y мілае. Яны лягчэй прымаюць адрозненні. І гэта тычыцца не толькі меншасцяў, але і ўсяго іншага. «Існуе шмат-шмат субкультур. Можна ахінуцца ў іх, шукаць нешта. Мне не вельмі істотна, жывеце вы супермэйнстрымавым жыццём ці паводзіце сябе як апошняя бунтарка», — кажа Таві Гевінсан, 17-гадовая дзяўчына, якая ў вольны ад школы час выпускае інтэрнэт-часопіс пра моду Rookie.\nПрыкладна так выглядае карціна жыцця пакалення Y, больш поўная за тую, з якой я пачаў. Яны шчырыя і аптымістычна. Яны прагматычныя ідэалісты, хутчэй разважлівыя асобы, чым летуценнікі; тыя, хто ведае, як адбудаваць жыццё.\nІх свет настолькі палогі, што ў іх няма лідэраў, таму рэвалюцыі кшталту Occupy Wall Street і плошчы Тахрыр маюць яшчэ менш шанцаў на поспех чым папярэднія паўстанні.\nЯны жадаюць пастаяннага ўхвалення і посцяць фота з прымерачных крамаў. Яны апантаныя знакамітасцямі, але не ідэалізуюць іх.\nЯны не ў ходзіць у царкву, нават калі вераць у Бога, таму што яны не атаясамліваюць сябе з вялікімі інстытуцыямі; у ЗША цяпер траціна дарослых да 30 гадоў не атаясамляюць сябе з ніякай царквой — гэта самы высокі працэнт у гісторыі.\nЯны жадаюць новых уражанняў, якія ёсць больш істотнымі за матэрыяльныя даброты. Яны халодныя і стрыманыя. Яны ўсё разумеюць, але застаюцца пасіўнымі: яны могуць ненавідзець адыёзнага дыктатара, але хоць нешта зрабіць з ім не збіраюцца.\nЯны не толькі буйнейшае вядомае пакаленне, але і, мабыць, апошняя вялікая генерацыя, аб якой можна лёгка разважаць і рабіць высновы. Ужо цяпер хапае мікрагенерацый у вялікай групе пакалення Y, што з’яўляюцца гэтак сама рэгулярна, як на рынак паступаюць новыя мадэлі iPhone’аў. Адрозненні могуць быць нязначнымі (ты навучыўся друкаваць да з’яўлення Facebook, Twitter або ўсё ж iPad), але ўплывовымі. І ўжо гэтыя новыя мікрагенерацыі пужаюць троху старэйшых за іх, сваіх уласных братоў і сясцёр. У групаў пасля пакалення Y найверагодней будзе яшчэ больш магчымасцяў. Яны ўжо так камфортна пачуваюць сябе перад камерай, што сярэдні аднагадовы амерыканец мае болей уласных выяваў за французскага караля 17-га стагоддзя.\nСапраўды, у нас ёсць усе гэтыя дадзеныя аб нарцысізме і ляноце. Але веліч пакалення вызначаецца не навуковымі лічбамі, а тым, як гэта пакаленне аказваецца здольным рэагаваць на выклікі, што паўстаюць перад ім. І, што не менш важна, па тым, як мы рэагуем на гэтых людзей. Лічыць пакаленне Y групай геніяльных і аптымістычных бізнесоўцаў, альбо групай інфантылаў, што здольныя ўтапіць свет ва ўласных слязах, калі нешта пойдзе не так, залежыць ад таго, як успрымаць любыя змены. Што да мяне, то я выбіраю веру ў дзяцей. Бог ведае, што яны наробяць.\n16:43, 15.07.2013 | Пакаленне Y |


Інфашум | Гарадзенская вясна\nБываюць падзеі, значнасць якіх заўважная не адразу. Але яны мяняюць з часам свет і нашае ўяўленне пра яго. Або спачатку нашае ўяўленне а пасля свет. Не ў гэтым сутнасць. Ад перамены складаемых сума не мяняецца. І ўжо толькі пасля, як высвятляецца веліч і патрэбнасць зробленага, розныя фундацыі пачынаюць шукаць таго, хто гэта пачаў. Каб аддаць яму належнае. Але зноў жа гэта не галоўнае. Бо звычайна знаходзяць не тых. Важна што сапраўднае перамагло фальшывае, ці як у нашым выпадку праўда перамагла хлусню.\nГэта я пра вельмі цікавую знаходку журналістаў RTVі, вартую ўвагі усіх іншых СМІ, якія дбаюць пра дасканаласць і праўдзівасць сваёй прадукцыі. На іх тэлеканале і сайце, як такое выратавальнае кола з інфармацыйнага віру, дзе разабрацца што праўда, а што хлусня бывае не пад сілу нават спецыялістам, цэлая рубрыка з’явілася. Так і называецца – інфашум. У ёй аналізуюцца нашумеўшыя ў СМІ падзеі і заявы, значнасць якіх моцна перабольшваецца і разбіраюцца тыя “навіны”, якія навінамі і не з’яўляюцца насамрэч, а толькі прыкідваюцца такімі. І каб надаць важнасць гэтай рубрыцы адмыслова падкрэсліваецца, што паколькі такі аналіз сур’ёзная справа і адлюстроўвае погляд усёй рэдакцыі, то яе вядзе галоўны рэдактар RTVі Аляксей Півавараў.\nЧаму хочацца звярнуць увагу на гэтую рубрыку не толькі тых фундатараў, якія шукаюць каго і за што ўзнагародзіць, але і ўсіх, хто падае інфармацыю. Бо часамі падаецца такая інфармацыя, якую хіба што не чытаў сам яе стваральнік. Нават тады, калі пісаў. А ўжо што ён не задумваўся як яна паўплывае на чытача, дык гэта дакладна. І гэта ў лепшым выпадку. Бывае горш, калі аўтар задумваецца.\nА гэта ж СМІ! Я яшчэ дзіцянём убачыў іх татальны ўплыў на свядомасць грамадства, калі спрачаліся дзве суседкі ў маёй вёсцы. Адна нешта старалася даказаць, а другая гэта высмейвала як небыліцу і падман. І аніякія аргументы не маглі яе пераканаць, пакуль першая не заявіла, што “гэта па радзіве казалі”. Так яна называла радыё. І не важна, што яна не ведала як правільна вымаўляецца назва інфармацыйнага перадатчыка, бо другая суседка адразу перастала спрачацца. Маўляў, раз казалі па “радзіве”, то так яно і ёсць.\nНа шчасце з гадамі я даведаўся, што тое, што гаварыла нам тады савецкае радыё, было суцэльнай хлуснёй. І дзякуй Богу яго больш не існуе, таго “радзіва”. Прапала яно. А вось хлусня засталася. І на радыё, і на тэлебачанні і ў іншых варыянтах СМІ прысутнічае і квітнее. Асабліва ў дзяржаўных. Асабліва ў нас. Там, дзе ў асноўным ідзе не інфармацыя, а прапаганда. І ў дадатак яшчэ не свая, а іншай дзяржавы. Зрэшты, і не толькі ў дзяржаўных! І як з гэтым змагацца? Казаць што гэта няпраўда? Можна паспрабаваць. Гэта нават можа часам і спрацаваць. Але іншым разам для многіх спажыўцоў інфармацыі гэта будзе выглядаць як спрэчка тых дзвюх вясковых суседак. Ідзі разбярыся, хто з іх маніць.\nА маняць часамі не толькі, каб затуманіць народу мазгі, але бывае проста для таго, каб інфармацыйная прадукцыя была запатрабаванай спажыўцом. Нібыта і праўдзівы факт апісваюць, але загаловак прыдумаюць такі “прывабны”, што мяняе сутнасць падзеі наадварот. Ідзе пагоня за наведвальнасцю. Змаганне паміж СМІ за колькасцю банальных фактаў заходу на іх інтэрнэт старонку. І гэтая колькасць стала галоўным індыкатарам паспяховасці СМІ. Не дакладнасць інфармацыі, хай сабе для нямногіх чытачоў, але для тых, хто сапраўды цікавіцца дадзенай тэматыкай, не важнасць нейкай інфармацыі, на пошук якой трэба згубіць гады, а колькасць наведвальнікаў. Хай сабе і тых, хто проста зайшоў паўзірацца на аголены азадак нейкай кіназоркі.\nВось і заманьваюць гэтых наведвальнікаў як у пастку хто чым можа. Хто перакручанымі загалоўкамі, хто голымі азадкамі, а іншыя і ўвогуле адмыслова прыдуманым для гэтага падманам. Таму сёння вельмі трэба з інфармацыйнага поля адсейваць інфашум. А з гэтай рубрыкі “інфашум” тэрмінова рабіць асобны жанр.\nБо ў адваротным выпадку можа стацца так, што ў хуткім часе прыйдзецца ўжо ў татальным інфашуме шукаць хоць нейкае падабенства праўдзівай інфармацыі.


Футбольнае поле — Вікіпэдыя\nФутбольнае поле — пляцоўка для гульні ў футбол. Яе памеры і разьметка рэглямэнтуюцца Правілам 1. Поле для гульні футбольных правілаў.\n3.1 Плошча брамы\n3.2 Штрафная плошча\n6 Дадатковыя зоны\n7 Канструкцыя футбольнага поля\n7.1 Травяное пакрыцьцё\n7.2 Сынтэтычнае пакрыцьцё\n7.3 Зьмяшанае пакрыцьцё\n1863 — Першыя ўказаньні ў правілах на памер футбольнага поля.\n1875 — Пад ціскам Шэфілдскай футбольнай асацыяцыі, Футбольная асацыяцыя Ангельшчыны прымае правілы, якія прадпісваюць абсталяваць брамы цьвёрдай папярочкай і забараняе ўжываньне стужачкі. Усталёўваецца канчатковы памер брам.\n1891 — Зьяўляецца сетка на брамах.\n1901 — Зьяўленьне штрафной пляцоўкі.\n1912 — Брамнік мае права гуляць рукамі толькі ў сваёй штрафной пляцоўцы. Раней яму дазвалялася гуляць па ўсім полі.\n1937 — Апошняя зьмена ў разьметцы — дуга штрафной плошчы, у 10 ярдах ад пункту пэнальці.\nПоле для гульні ў футбол мае форму прастакутніка. Гуляюць на траве або штучным пакрыцьці. Уласьцівасьці штучнага газона з кожным годам (з кожным «пакаленьнем») усё больш набліжаюцца да ўласьцівасьцяў натуральнай травы.\nДаўжыня: мінімум 90 м (100 ярдаў), максымум 120 м (130 ярдаў)\nШырыня: мінімум 45 м (50 ярдаў), максымум 90 м (100 ярдаў)\nПры правядзеньні міжнародных матчаў даўжыня поля павінна быць 100—110 мэтраў (110—120 ярдаў), а шырыня — 64—75 мэтраў (70—80 ярдаў).\nРэкамэндуемыя значэньні: Даўжыня 105 мэтраў, Шырыня 68 мэтраў.\nРазьметка поля робіцца лініямі шырынёй ня больш за 12 см; шырыня лініі ўваходзіць у плошчу, якую яна абмяжоўвае.\nЛініі ўздоўж доўгіх бакоў поля завуцца бакавымі лініямі; лініі ўздоўж кароткіх бакоў — лініямі брамы.\nПоле дзеліцца на дзьве паловы з дапамогай сярэдняй лініі. Пасярэдзіне сярэдняй лініі робіцца адзнака цэнтру поля, вакол якой праводзіцца акружнасьць радыюсам 9,15 м (10 ярдаў). Мяч ставіцца на пункт цэнтру поля ў пачатку таймаў і пасьля кожнага забітага голу (за выключэньнем сэрыі пэнальці). У момант уводзін мяча ў гульню з цэнтру поля ўсярэдзіне акружнасьцяў могуць знаходзіцца два гульцы каманды, якая валодае мячом, і ні аднаго — з каманды суперніка.\nНа кожнай палове поля пазначаецца Плошча брамы.\nЗ пунктаў на адлегласьці 5,5 м (6 ярдаў) ад унутранага боку кожнай стойкі брамы, пад простым кутом да лініі брамы, углыб поля праводзяцца дзьве лініі. На адлегласьці 5,5 м (6 ярдаў) гэтыя лініі злучаюцца іншай лініяй, паралельнай лініі брамы.\nТаксама яе завуць брамавай плошчай, паколькі ў гэтай зоне да брамніка нельга ўжываць сілавыя прыёмы.\nНа кожнай палове поля пазначаецца Штрафная плошча — зона, у якой брамнік можа гуляць рукамі.\nЗ пунктаў на адлегласьці 16,5 м (18 ярдаў) ад унутранага боку кожнай стойкі брамы, пад простым кутом да лініі брамы, углыб поля праводзяцца дзьве лініі. На адлегласьці 16,5 м (18 ярдаў) гэтыя лініі злучаюцца іншай лініяй, паралельнай лініі брамы. У межах штрафной плошчы, па цэнтры лініі брамы і на адлегласьці 11 м (12 ярдаў) ад яе, наносяць 11-мэтровую адзнаку. За межамі штрафной плошчы праводзяць дугу штрафной плошчы з радыюсам 9,15 м (10 ярдаў), цэнтар якой супадае з 11-мэтровай адзнакай. Гэтая лінія дапамагае судзьдзі правільна разьмясьціць гульцоў падчас прабіцьця пэнальці (усе гульцы акрамя таго хто б’е, павінны знаходзіцца на адлегласьці не бліжэй за 9,15 м ад 11-мэтровай адзнакі).\nУ кутах поля ўсталёўваюць сьцяжкі, на флагштоках, вышынёй ня меней за 1,5 мэтра, якія ня маюць завастрэньняў. Там жа пазначаецца чвэрць акружнасьці, радыюсам 1 мэтар — кутні сэктар у якім павінен знаходзіцца мяч пры падачы кутняга.\nСьцяжкі можна ўсталяваць на абодвух канцах сярэдняй лініі, на адлегласьці ня меней за 1 мэтар.\nБрама павінна разьмяшчацца па цэнтры кожнай зь лініяў брамы.\nЯны складаюцца з двух вэртыкальных стоек, злучаных гарызантальнай папярочкай, зьмешчаных на роўнай адлегласьці ад кутніх сьцяжкоў. Забараняецца ўжываць замест папярочкі вяроўку.\nАдлегласьць паміж стойкамі — 7,32 м (8 ярдаў), а адлегласьць ад ніжняга контуру папярочкі да паверхні зямлі — 2,44 м (8 футаў).\nШырыня й вышыня сячэньня абедзьвюх стоек і папярочкі павінны быць аднолькавыя і не перавышаць 12 см (5 цаляў). Шырыня лініі варот роўная шырыні стоек і папярочкі. Да брамы і грунту за варотамі павінна прымацоўвацца сетка, якая павінна быць надзейна замацаваная і разьмешчаная так, каб не замінаць брамніку.\nСтойкі й папярочкі брамы павінны быць белага колеру.\nБрама павінны быць надзейна замацаваныя на зямлі. Выкарыстаньне пераносных брам дапушчальна толькі ў выпадку іх адпаведнасьці дадзенаму патрабаваньню.\nТэхнічная зона — адзначанае месца за межамі поля, у непасрэднай блізкасьці ад яго, у якой падчас матчу павінны разьмяшчацца трэнэры й запасныя гульцы каманды.\nКанструкцыя футбольнага поляРэдагаваць\nФутбольнае поле сусьветнай клясы — складаны шматслойны будынак. Футбольнае поле складаецца (зьверху ўніз) з такіх частак:\nПадкладка зь пяску й друзу;\nТравяное пакрыцьцё патрабуецца паліваць і ўгнойваць, а таксама засяваць «праплешыны». Трава не дазваляе праводзіць шмат гульняў: каб яна не вытоптвалася, колькасьць матчаў на натуральнай траве не павінна перавышаць двух за тыдзень.\nНа сучасных стадыёнах траву не выгадоўваюць, а прывозяць у выглядзе рулонаў дзёрану.\nСынтэтычнаму пакрыцьцю патрэбныя толькі два тыпы догляду:\nпасьля вызначанай колькасьці гульняў пакрыцьцё замяняюць новым;\nпасьля кожнага матчу спэцыяльнай машынай, падобнай на вялікі пыласос, пясок і гуму здымаюць, падзяляюць і ўкладваюць ізноў.\nЗьмяшанае пакрыцьцё ўяўляе сабою дзёран, у які спэцыяльнай машынай ушытыя сынтэтычныя травінкі. Такое пакрыцьцё вельмі дарагое, але практычна не адрозьніваецца ад травянога, і вытрымлівае значна больш матчаў. Догляд таксама абмяжоўваецца паліўкай, угнаеньнем і своечасовай заменай «пралысін». Першая расейская каманда, якая ўжыла на сваім стадыёне такі газон — Лякаматыў Масква.\nУсе Чэмпіянаты сьвету праводзяцца на травяным пакрыцьці (і на зьмяшаным, бо яно прыраўноўваецца да травянога).\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Футбольнае_поле&oldid=1680452»\nАпошняе рэдагаваньне ў 15:40 18 студзеня 2014\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 18 студзеня 2014 году ў 15:40.


Галоўная ➠ Розны ➠ Установка газа на газель\nАбноўлена 28.10.2017 15:45\nНаша кампанія аказвае поўны спектр паслуг у сферы перавозак у Маскве і вобласці на газэляў і на грузавых аўтамабілях большай грузападымальнасці.\nАдной з найбольш папулярных паслуг на рынку транспартных грузавых перавозак у Маскве з'яўляецца перавозка газэль. Для вырашэння транспартных пытанняў у Маскве і вобласці часцяком наймаюць Газэль і заказваюць грузчыкаў. У аўтапарку нашай кампаніі вы заўсёды можаце замовіць практычна любы тып Газэль, адпаведны вашым патрабаванням.\nЕсли вас интересует установка газа на газель, стоит заглянуть на этот сайт realgaz.su вы найдете установку газа на газель отличного качества и по доступной цене.\nГрузавыя аўтамабілі Газэль, якія мы даем для перавозак у Маскве, аснашчаны самымі рознымі кузавамі: ГАЗель- мэблевы фургон, Газэль бартавая, Газэль грузапасажырская, Газэль фермер, Газэль з тэнтам, Газэль з пірамідай для транспарціроўкі люстэркаў, вокнаў, шкла, шклопакетаў.\nНіжэй прыводзім спіс найбольш папулярных транспартных паслуг, якія прадстаўляюцца нашай кампаніяй у Маскве і якія вы заўсёды можаце замовіць у нашай транспартнай кампаніі:\nпераезд офіса - такія перавозкі, якія трэба выканаць з як мага меншай шкодай для рабочага часу арганізацыі,\nдля карпаратыўных партнёраў аказанне транспартных паслуг на пастаяннай аснове з прадастаўленнем скідак і спецпрапановы,\nдачны пераезд - гэта складанае мерапрыемства па перавозцы патрэбных рэчаў у загарадны дом,\nпаслугі грузчыкаў, якія могуць спатрэбіцца ў самых розных выпадках: пры офісных і кватэрных пераездах, перавозцы маёмасці, грузаперавозках і т.п\nкватэрны пераезд пад ключ - гэты выгляд нашых транспартных паслуг з'яўляецца вельмі распаўсюджанай паслугай не толькі ў Маскве, але і ва ўсіх гарадах вобласці ,.\nНаша кампанія заўсёды гатова прадаставіць Вам наступныя перавозкі ў Маскве на Газэлі: кватэрныя, дачныя, офісныя перавозкі, дастаўка матэрыялаў для рамонтна-будаўнічых работ і іншыя працы. Найважнейшым прыярытэтам нашай кампаніі з'яўляецца прадастаўленне паслуг па перавозках грузаў па ўмераных цэнах і ў мінімальныя тэрміны.\nУ нас вы ў любы час можаце замовіць машыну, максімальна адпаведную для перавозкі канкрэтнага грузу. Дзякуючы вялікаму аўтапарку, які укамплектаваны аўтамабілямі рознай грузападымальнасці, мы маем магчымасць выконваць грузаперавозкі ў Маскве ад 500 кілаграмаў да 20 тон.\nУ нас можна наняць Газэль і замовіць грузчыкаў тэрмінова. У выпадку неабходнай тэрміновасці перавозкі грузу наша дадатковая паслуга "тэрміновая перавозка ў Маскве на Газэлі" - адзіны выхад з гэтай сітуацыі.\nТаксама ў нас можна наняць Газэль і замовіць грузчыкаў на любы час. У нас вы можаце замовіць транспарт для грузаперавозкі ў Маскве на Газэлі ў любы час сутак.\nКошт грузаперавозак аўтамабілямі Газэль вызначаецца ў кожным асобным выпадку, зыходзячы з адлегласці і спецыфікі грузу. Каб азнаёміцца ??з коштам офісных, кватэрных, дачных пераездаў і іншых перавозак Газэль, зазірніце на старонку "Цэны" нашага сайта. Як плаціць за заказ па перавозцы Газэль? Паслугі нашай транспартнай кампаніі аплачваюцца на месцы пры атрыманні свайго грузу. Аплачваць перавозкі грузу аўтамабілем Газэль ў Маскве маеце магчымасць як за наяўны разлік, так і па безнаяўным разліку. Выбірайце самі, які спосаб для вас зручней.\nМы прапануем паслугі не толькі ў арганізацыі ў Маскве перавозак Газэль, але і экспедзіраванне па даступным расцэнках. Экспедытар здольны ўзяць на сябе клопаты аб афармленні розных дазволаў, дакументаў на груз, дэклараванне, страхаванне і да т.п. Вадзіцель-экспедытар ускладае на сябе ўсю адказнасць за своечасовасць і якасць перавозіцца грузу.\nМы маем сістэму скідак на грузаперавозкі Газэль ў Маскве, у якой знойдзецца месца для эканоміі, нават калі вы робіце ў нас сваю першую перавозку.\nКалі вы вырашыце замовіць перавозку грузу ў Маскве ў нас, то вы зробіце правільны выбар! Галоўнымі складнікамі работы нашай аўтатранспартнай кампаніі ў Маскве з'яўляюцца хуткасць, высокая якасць, шырокая даступнасць аказваемых паслуг, аптымізацыя лагістычных схем, індывідуальны падыход да кожнага заказчыку, надзейнасць, таму мы спадзяемся, што вы ацэніце высокі ўзровень нашай працы і ў самым бліжэйшым часе станеце аднымі з нашых пастаянных заказчыкаў.\nНаняць Газэль і замовіць грузчыкаў, замовіць машыну, заключыць дамову, замовіць транспарт, замовы. Наняць Газэль і замовіць грузчыкаў нядорага, заключэнне дагавора для перавозкі грузаў, кантэйнерныя, мясцовыя, танныя, міжгароднія, далёкія, камерцыйныя перавозкі, перавозка грузаў па вобласці нядорага. Арэнда Газэлі ў Маскве.


ДЫРЭКТАР МАГАТЭ ПРАПАГАНДУЕ ВЫРОШЧВАНЬНЕ ХАРЧОВАГА РАПСУ Ў ЧАРНОБЫЛЬСКІХ РАЁНАХ\nА мясцовыя чыноўнікі плянуюць з дапамогай МАГАТЭ карміць людзей алеем з забруджаных тэрыторыяў.\nГенэральны дырэктар МАГАТЭ Махамэд ЭльБарадзей учора наведаў Мазыр, дзе браў удзел у адкрыцьці лініі вытворчасьці харчовага рапсавага алею. Гэтая прамысловая лінія створаная ў межах праекту праграмы тэхнічнага супрацоўніцтва МАГАТЭ.\nПра тэхнічнае супрацоўніцтва спадару ЭльБарадзею сёньня ў Менску казаў і прэм'ер-міністар Беларусі Ўладзімер Ярмошын. Але што стаіць за гэтым тэхнічным супрацоўніцтвам? На сёньняшняй прэсавай канфэрэнцыі Махамэд ЭльБарадзей патлумачыў:\n(ЭльБарадзей: ) "Мы цяпер выкарыстоўваем у Беларусі каля 50 тысяч гектараў для вытворчасьці рапсавага алею для харчовых мэтаў — для выкарыстаньня людзьмі й каб карміць жывёлу".\n(Цалко: ) "Харчовага рапсу — хачу падкрэсьліць. Для нас гэта вельмі важна: ён ёсьць заменьнікам найперш харчовых алеяў, якія мы экспартуем. А самае галоўнае, што ў гэтых раёнах ёсьць мажлівасьць зарабляць самім грошы ды ўкладаць іх у ліквідацыю наступстваў чарнобыльскае аварыі", — дадаў Уладзімер Цалко, кіраўнік камітэту ў справах Чарнобылю. А генэральны дырэктар МАГАТЭ працягваў:\n(ЭльБарадзей: ) "Другі важны праект — дапамагчы людзям у забруджаных раёнах вярнуцца ў іхныя вёскі. І мы працуем дзеля дэзактывацыі шмат якіх вёсак".\nЯ задаў яму пытаньне — навошта гэта робіцца? З аднаго боку, МАГАТЭ прызнае "неабходнасьць далейшых дасьледаваньняў" наступстваў чарнобыльскае катастрофы, з другога — людзей з пацярпелых раёнаў спачатку адсялялі, а цяпер вяртаюць назад. Вось як адказаў на гэта гендырэктар МАГАТЭ:\n(ЭльБарадзей: ) "Відавочна, што мы не падтрымліваем рэабілітацыю людзей у забруджаных раёнах, але мы падтрымліваем рэабілітацыю людзей у тых раёнах, якія дэзактываваныя й абсалютна адпавядаюць міжнародным стандартам".\nДарэчы, сёньня спадар ЭльБарадзей прапанаваў ураду Беларусі арганізаваць супольны інфармацыйны цэнтар, каб перадаваць узгодненыя зьвесткі пра здароўе насельніцтва краіны. На думку спадара ЭльБарадзея, тое, што цяпер існуюць розныя крыніцы інфармацыі, зьвесткі якіх моцна адрозьніваюцца, — гэта дрэнна, бо "падрывае давер да афіцыйнай інфармацыі".\nГенэральны дырэктар МАГАТЭ паведаміў таксама, што ў часе ягоных размоваў з урадоўцамі ў Менску пытаньне пра будаўніцтва ў Беларусі атамнае электрастанцыі ўвогуле не закраналася.


Яўген Прэйгерман: З'яўляецца невялікае акно магчымасцей — спыніцца каля прорвы | Новы Час\nМінск -3℃ -8℃ -12℃ -13℃\nЯўген Прэйгерман: З'яўляецца невялікае акно магчымасцей — спыніцца каля прорвы\nЦяпер мы на нейкім скрыжаванні: альбо ўсё пойдзе трагічна дрэнна, альбо ўсё ж такі паступова атрымаецца спыніць вал эскалацыі.\n«Вакол ворагі», але «мы гатовыя да дыялогу з усімі без папярэдніх умоў» — такая, калі коратка, канцэпцыя знешняй палітыкі Беларусі апошняга года. З блізкіх саюзнікаў у краіны, зразумела, — толькі Расія. На заходнім напрамку, як адзначае ў каментары «Беларусы і рынак» заснавальнік і дырэктар Савета па міжнародных адносінах «Мінскага дыялогу» Яўген Прэйгерман, «нябачаны крызіс, больш за тое, за апошні час зроблены крок да яшчэ большай прорвы — пасля інцыдэнту з самалётам, пасля ўвядзення новых санкцый».\n«Пра гатоўнасць да дыялогу беларускія ўлады кажуць са жніўня мінулага года, з самага пачатку крызісу. Але праблема была і застаецца ў тым, што бакі цалкам па-рознаму разумеюць гэты дыялог. Заходнія краіны першапачаткова пад дыялогам мелі на ўвазе тое, што Аляксандр Лукашэнка павінен сесці за стол перамоў з кімсьці тут, унутры краіны, а ўлады маюць на ўвазе пад дыялогам толькі размову ўласна ўлад і заходніх дзяржаў. Любыя спробы навязаць Лукашэнку ўдзел у гэтым дыялогу яго палітычных апанентаў Мінск разглядае як адсутнасць павагі і ўмяшанне ва ўнутраныя справы.\nЗа апошнія тыдні мы крочылі да прорвы, апагеем стала рашэнне аб адкліканні агрэмана амбасадара ЗША Джуліі Фішэр у адказ на санкцыі, якія былі прынятыя Злучанымі Штатамі.\nПакуль вонкава ўсё выглядае так, што рух у прорву працягнецца. У Мінску ніхто саступаць не збіраецца, выразна дэманструецца, што на любыя меры ўздзеяння будуць адказы — ліквідацыяй магчымасцей двухбаковых стасункаў і рэпрэсіямі ўнутры краіны.\nАдпаведна, па логіцы апошніх месяцаў, на Захадзе павінны пайсці на яшчэ большую эскалацыю, бо заяўляецца, што санкцыі ўводзяцца ў імя дасягнення канкрэтных мэт: прыпынення рэпрэсіўнай машыны, вызвалення палітвязняў і, зноў жа, нейкіх перамоў унутры краіны.\nНу, і тады мы вяртаемся на круг першы: улада не ідзе і не збіраецца ісці на такія ўмовы, наступны ціск цалкам разбурыць перспектывы нейкай унутранай нармалізацыі і яшчэ больш разарве адносіны з Захадам. Гэта значыць, з гэтага пункту гледжання ўсё выглядае зусім сумна.\nАле адначасова з гэтым, калі глядзець больш шырока, то складваецца сітуацыя, калі альбо ўсё можа пайсці яшчэ горш, альбо ўсё ж такі за чарадой нейкіх кропкавых спроб пачаць размаўляць сітуацыя паступова можа не тое каб нармалізавацца, — пра гэта гаворкі наогул не ідзе, — але хаця б увайсці ў рэчышча паступовага запаволення эскалацыі.\nЧаму я так думаю? Справа ў тым, што разгортваюцца розныя міжнародныя сюжэты: міграцыйны крызіс, падзеі ў Афганістане, якія ўзрушылі заходні свет, — яны могуць несці наступствы для Еўропы. Таму не выключаю, што нейкія кропкавыя спробы размаўляць ўсё ж пачнуцца, і першая ластаўка ўжо прыляцела: днямі адбылася рабочая сустрэча з польскай дэлегацыяй наконт трансгранічнага супрацоўніцтва.\nРэзюмуючы сказанае, паўтару, што цяпер ёсць нейкае скрыжаванне: альбо ўсё пойдзе зусім трагічна дрэнна, альбо ўсё ж такі ўдасца на фоне праблем паступова трохі спыніць вал эскалацыі».\nБеларусы забралі $755,5 млн. з дэпазітаў з пачатку года\nЯшчэ 427 мігрантаў пакінулі Мінск эвакуацыйным рэйсам у Ірак\nЦі быў тэрор прадказальным?\nЯк нараджаюцца легенды


30 верасень 2008, 14:21\nАляксандар Лукашэнка сустрэўся сёньня зь віцэ-сьпікерам Парлямэнцкай Асамблеі АБСЭ, кіраўніцай місіі кароткатэрміновых назіральнікаў АБСЭ Ан-Мары Лізэн. Наступствы выбараў для ўладаў і апазыцыі. ТЭМА ДНЯ\nПадчас сустрэчы з Ан-Мары Лізэн кіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка заявіў, што чакае ад Эўразьвязу адмены ўсялякіх санкцый.\n«Мы чакаем ад вас адмены ўсялякіх санкцый, якія вы ўвялі, пакрыўдзіўшы беларускі народ, - заявіў А.Лукашэнка. – Эўропа па дзьвюх прычынах ня мае права ўводзіць санкцыі. Па першае, у апошняй вайне мы абаранялі ўсю Эўропу. Па другое, Чарнобыльская трагедыя. Ня мы будавалі гэту станцыю, ня мы яе эксплюатавалі, ня мы яе падрывалі, але 85% няшчасьця выпала на Беларусь. Дык навошта вы падкідваеце нам Эўрапейскі Чарнобыль, уводзячы санкцыі. Чым беларускі народ вінаваты перад Эўропай».\nКіраўнік Беларусі таксама зазначыў, што ня пойдзе на пагаршэньне стасункаў з Расеяй дзеля паляпшэньня стасункаў з Эўрапейскім зьвязам.\n“Будзе вельмі вялікай памылкай Эўропы, калі яна будзе патрабаваць паляпшэньня стасункаў, за кошт пагаршэньня стасункаў з Расеяй. Ня думаю, што Эўропе выгадныя дрэнныя адносіны Беларусі з Расеяй, бо сама Эўропа разьлічвае на паляпшэньне стасункаў з Расеяй”.\n“Выбары парлямэнту Беларусі сытуацыі не зьмянілі, аднак дыялёг паміж Беларусьсю і ЭЗ неабходны”, — заявіла сёньня журналістам у Вільні дырэктарка Дэпартамэнту інфармацыі і прэсы МЗС Літвы Віялета Гайжаўскайце.\nЗША расчараваныя тым, што беларускія парлямэнцкія выбары 28 верасьня ў істотнай ступені не адпавядалі міжнародным стандартам і што беларускі ўрад ня выканаў абавязаньня адносна празрыстага падліку галасоў.


Культура - фатаграфічная калекцыя\nГалоўная / фатаграфічная калекцыя\n№ 24 / 1202 за 2015-06-13\nВакол замка Гальшанскага / Мястэчкі Беларусі\nЗа амаль сорак гадоў маіх падарожжаў па Беларусі самае вялікае ўражанне, самыя цёплыя і змястоўныя ўспаміны ў мяне звязаны з нашымі мястэчкамі, невялікімі гарадамі — сёння, у асноўным, раённымі цэнтрамі і пасёлкамі, дзе яшчэ можна адчуць дух і самабытнасць, якая сыходзіць, менавіта ў іх яшчэ захоўваюцца сляды шматвяковай гісторыі Вялікага Княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай. Ландшафт, планіроўка і архітэктура ў агульных рысах засталіся нязменнымі і захоўваюць свае легенды і гісторыі. Гэтым разам вандроўка ў Гальшаны на Ашмяншчыне.\n№ 23 / 1201 за 2015-06-06\nСола Солаў / Мястэчкі Беларусі\nЗа амаль сорак гадоў маіх падарожжаў па Беларусі самае вялікае ўражанне пакінулі не буйныя гарады і не вёскі, якіх наведаў тысячы... Самыя цёплыя і змястоўныя ўспаміны ў мяне звязаныя з нашымі мястэчкамі, невялікімі гарадамі — сёння, у асноўным, раённымі цэнтрамі і пасёлкамі.\n№ 16 / 1194 за 2015-04-18\nХронікі ацалелага архіва\nБольш за год я заняты прывядзеннем да ладу свайго фотаархіва. Сканую плёнкі 1980-х. І мне здаецца, што я сканую не толькі ўласна іх, але і сваю памяць. Дзіўна, як, гледзячы на кадры, пра якія я ўжо даўно забыўся, прыгадваецца ўсё тое, што спадарожнічала здымцы… Гэта падобна на цуд. На маленькі цуд падобна і тое, што гэтыя плёнкі захаваліся...\n№ 12 / 1190 за 2015-03-21\nУ Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры і мастацтваў адбыўся "круглы стол", прысвечаны памяці слыннага айчыннага этнамузыколага і антраполага Зінаіды Мажэйкі, якой не стала летась. Да гэтай падзеі яе калегі і вучні гарталі альбомы і пераглядалі кадры з фільмаў пра беларускія традыцыі, створаныя пры ўдзеле даследчыцы.\nТры здымкі з Карэлічаў\nВось ужо чвэрць стагоддзя я працую ў Раённым краязнаўчым музеі, і амаль кожны дзень прыносіць новыя ўражанні і знаходкі. Часам у выніку пошукавай працы ўдаецца знайсці каштоўныя матэрыялы, якія распавядаюць пра цікавыя эпізоды з гісторыі Карэліч і раёна. Імкнуся пазнаёміць з імі наведвальнікаў праз выстаўкі. Часта з’яўляюцца ўнікальныя экспанаты не толькі з Беларусі, але і з замежжа. Шмат дакументаў было адшукана ў Нацыянальным архіве рэспублікі, некаторыя фотаздымкі захоўваліся ў сямейных альбомах землякоў. Адзін з такіх артэфактаў пераносіць нас у пачатак мінулага стагоддзя. Знаёмцеся: перад вамі начальнік карэліцкай пошты Павел Антонавіч Богуш.\n№ 37 / 1163 за 2014-09-13\nФеномен Мінскай школы\nУ мінулым нумары “К” уражаннямі пра выстаўку беларускіх аўтараў “Мінская школа фатаграфіі 1960-я — 2000-я гг.” у Санкт-Пецярбургу падзяліліся Уладзімір Парфянок і Ігар Саўчанка — беларускія фатографы, якія прынялі ўдзел у праекце па асэнсаванні феномену названага мастацкага перыяду. Днямі рэдакцыя атрымала і меркаванне па згаданай тэме расійскага куратара і фатографа Ігара Лебедзева, ініцыятара стварэння вялікай калекцыі Мінскай школы фатаграфіі ў інстытуцыі суседняй краіны, якое мы апублікуем неўзабаве. Сёння ж прапануем увазе чытачоў шэраг работ беларускіх аўтараў, адабраныя для Дзяржаўнага музейна-выставачнага цэнтра РОСФОТО.\nМінск з вышыні\nФатограф Цімафей Ізотаў — калісьці мінчанін, а сёння масквіч — адсканаваў свае старыя здымкі, зробленыя ім яшчэ ў школьныя гады. Кропкі здымак большасці гэтых кадраў — з дахаў высоткі па-за гандлёвым домам "На Нямізе" і гасцініцы "Беларусь", будаўніцтва якой тады было замарожана. Сёе-тое знята ў Траецкім прадмесці, якое толькі-толькі адрэстаўравалі. Гэта Мінск, дзе яшчэ не пабудавана другая лінія метро, існуе шэраг будынкаў ХХ стагоддзя, пра якія сённяшняе пакаленне мінчан, бадай, і не ведае.\n№ 34 / 1160 за 2014-08-23\nФотаархіў ваенных гадоў\nЦягам ліпеня ў Гомельскай цэнтральнай гарадской бібліятэцы імя А.І. Герцэна ладзілася акцыя “Мы памятаем! Мы ганарымся!”, што прапаноўвала чытачам, супрацоўнікам бібліятэчнай сістэмы дый усім ахвотным бясплатнае сканаванне фатаграфій, лістоў і дакументаў ваенных гадоў. Калекцыя, якую сёння можна пабачыць на сайце ўстановы, ужо налічвае каля 500 адзінак.\n№ 32 / 1158 за 2014-08-09\n"О-ля-ля!", або "Не можа быць!.."\nНа здымку — дзве выдатныя актрысы беларускай аперэты, народныя артысткі Беларусі Вікторыя Мазур і Наталля Гайда. Тады, у 1972-м, яны былі пачынаючымі спявачкамі і артысткамі, якія абралі сцэну ледзь толькі адкрытага Тэатра музычнай камедыі Беларусі… Сёння іх імёны авеяны легендай: з іхняй творчасцю звязаны найлепшыя старонкі гісторыі гэтага тэатра.\nГазета — рэгіёны — чытач\nЛёс і час\nХХХ юбілейная мазаіка\nІмя ў гісторыі\nПраект “К” + “Беларусь 3”\n"Куфар-радца — 2"\nПрыняць рашэнне аб... смакаце\nCам дух гэтага свята застаецца нязменным\nНераскіданае гняздо Рэйтанаў\nПра што шумяць лясы Усакіна\nАдданасць культуры і навуцы\nПад пільным позіркам Паэта\nІм была патрэбная Беларусь\nСлуцк — “Культурная сталіца 2023 года”\nУ Мінску магдэбургскім\nЗ увагай да асобы, каб стварыць прафесіянала\nШляхам Ігната Дамейкі\nТам, дзе некалі жыла Дальва...\nЗаконы, напісаныя па-свойму\nЯны былі першымі…\nБясцэнны вопыт творцы\nРаны на сэрцы, што не загойваюцца ніколі...\nБез права на забыццё\nСюжэт, народжаны праўдай вайны\nПяць год, як змоўк галасок "Малінаўкі"\nВялікае бачыцца на адлегласці\n© 2007 - 2022 «Культура». Зроблена ў «Вэбпрофі»


Праграміст, якога збіў міліцейскі бус, распавёў пра затрыманне, прысуд і справу, якой | Новы Час\nГісторыя 35-гадовага праграміста Сцяпана Чыкілёва, якога восенню збіў бус з сілавікамі, працягваецца. Падчас маршу памяці Рамана Бандарэнкі 15 лістапада каля станцыі метро Пушкінская хлопец кінуў у бок міліцэйскай машыны ком друзу, пасля чаго яго збіў бус, піша «Белсат». Сцяпана адразу затрымалі і амаль два с паловай месяца ён знаходзіўся за кратамі па крымінальнай справе: хлопца абвінавацілі ў злосным хуліганстве. Суд прызнаў яго вінаватым і прызначыў тры гады «хіміі». Цяпер Сцяпан спрабуе абскарджваць рашэнні суда і прызнаць паказанні сведак-амапаўцаў на яго судзе ілжывымі.\n«Белсат» паразмаўляў са Сцяпанам Чыкілёвым пра месяцы ў СІЗА, адносіны да палітзняволеных і пра ягоную спробу даказаць сваю невінаватасць.\nУ Мінску 15 лістапада меў адбыцца марш памяці загінулага Рамана Бандарэнкі. Месцам збору было прызначанае метро Пушкінская.\nСцяпан распавёў, што ў той дзень пакінуў машыну ў дварах і вырашыў пайсці пешшу ў Ракаўскі Кірмаш. Ён прайшоў па праспекце Пушкіна хвілін дзесяць, калі заўважыў, што ДАІ перакрывае рух транспарту. Убачыўшы на праезнай часткі людзей і нейкі канфлікт на дарозе, хлопец вырашыў падысці бліжэй, як раптам пачаліся затрыманні.\nТады ён выбег на праезную частку і кінуў ком друзу ў бок мікрааўтобуса, у які пачалі цягнуць людзей. Аднак да аўтамабіля ком не далецеў. У гэты момант па сустрэчнаму руху ехаў іншы бус, які і збіў хлопца, — той нават не заўважыў машыну, настолькі ўсё хутка адбылося.\nЗ буса выскачылі сілавікі і запіхнулі яго ўнутр, там моцна збілі, ужывалі электрашокер. Пасля гэтага Сцяпан трапіў у БХМД. Да яго нікога не пускалі і нават не давалі патэлефанаваць родным.\nМедыкі дыягназавалі ў яго чэрапна-мазгавую траўму, страсанне галаўнога мозгу, садзены ілба і скроневай вобласці, а таксама множныя садзены верхніх і ніжніх канечнасцяў, ушыб правай ныркі.\n«ТАМ НЯМА ПАВАГІ ДА ЧАЛАВЕКА»\nПасля некалькіх дзён у мінскай БХМД Сцяпана перавялі ў Жодзінскае СІЗА. Каля месяца ён прабыў у бальнічным корпусе з-за атрыманых траўмаў.\nАдрозненне такіх камер ад звычайных — меншая колькасць ложкаў, бліжэй знаходзіцца кабінет лекара і лепшая ежа: могуць даць масла ці малако. Таксама раз у дзень водзяць да лекара па таблеткі. «Але медыцынскае абслугоўванне там не лепшае. У іх 3-4 таблеткі на ўсе выпадкі жыцця», — распавядае хлопец.\nПасля месяца ў бальнічным корпусе Сцяпана перавялі ў звычайны, а за два тыдні да суда даставілі ў Мінск на Валадарку.\nУмовы ўтрымання на Валадарцы Сцяпан называе лепшымі, чым у Жодзіна па ўсіх параметрах, дый хаця б з-за таго, што ў камеры ёсць тэлевізар:\n«На Жодзіна адносіны супрацоўнікаў горш, ды і самі камеры горай: у маёй вельмі дрэнна зачынялася акно і пастаянна намярзаў лёд. А яшчэ ў Жодзіна ў закрытай рашоткай нішы над дзвярыма стаяць калонкі, праз якія гучыць радыё. Калі я туды заехаў у снежні, ў іх была «акцыя»: яны ўключалі нейкія 28 прапагандыстка-патрыятычных песен тыпу «Батька в доме», «Любимую не отдают», «Беларусь-Россия — две сестры», і зацыклена ставілі іх увесь дзень, з раніцы і да вечара, з перапынкам на навіны. Пасля новага года яны рэзка перасталі так рабіць — хадзілі чуткі, што хтосьці «ускрыўся» з-за гэтага».\nПа словах хлопца, спачатку, калі ты трапляеш у СІЗА, табе цяжка і складана, але з часам ты адаптуешся:\n«На самой справе спачатку, вядома, складана: у цябе жыццё змяняецца па пстрычцы пальца, груба кажучы. І сістэма там так пабудаваная, што павагі да чалавека, да яго маёмасці або правоў проста не існуе, нягледзячы на тое, што суд яшчэ не прызнаў тваю віну».\nУсе негатыўныя моманты падчас заключэння Сцяпан звязвае менавіта з працай самой сістэмы і яе супрацоўнікамі.\n«Абразы палітычных зняволеных, прыніжэнне, псіхалагічны ціск — гэта ўсё прысутнічае», — кажа хлопец.\nЗ сукамернікамі ў Сцяпана не было ніякіх праблем. Сярод зняволеных там — траціна — гэта палітычныя, а астатнія — звычайныя абвінавачаныя па крымінальных артыкулах.\n«Цябе не садзяць з нейкімі зладзеямі і крымінальнікамі, ты ў асноўным сядзіш з тымі, хто таксама трапіў у першы раз. Мне ва ўсякім выпадку на сукамернікаў шанцавала, усе былі адэкватныя, нармальныя людзі. Там нават тыя, хто не палітычны, разумее, што адбываецца ў краіне. Ніхто гэтую сістэму не падтрымлівае, можа толькі адзінкі», — успамінае Сцяпан.\nУ СІЗА зняволенныя знаходзяцца ў інфармацыйным вакууме, і гэта самае складанае, распавядае хлопец:\n«Ты сядзіш і не ведаеш, што адбываецца. Карэспандэнцыя там дрэнна ходзіць, да таго ж і цэнзура, таму навінаў практычна не паступае. У асноўным навіны мы атрымлівалі праз адвакатаў, праз новых людзей, часам прыходзіла газета «Новы час». На Жодзіна насілі СБ, але зразумела, якая там інфармацыя».\n«ЛЮДЗІ ПРАЦЯГВАЮЦЬ ТАМ СЯДЗЕЦЬ»\nРадыкальных зменаў у жыцці пасля абвінаваўчага прысуду ў Сцяпана пакуль не адбылося: ён працягвае працаваць праграмістам у мінскай кампаніі. На працы ў гэтым плане яму дапамаглі: працягнулі кантракт, а на час арышту аформілі адпачынак за свой кошт. Некаторыя калегі прыходзілі і на судовыя працэсы, выказваючы сваю падтрымку.\n«Ведаю, што і іншым калегам давалі содні, штрафы, але ўсе разумеюць, што адбываецца, таму і падтрымліваюць адзін аднаго», — кажа Сцяпан.\nПа выніках крымінальнай справы Сцяпана прысудзілі да трох гадоў абмежавання волі з накіраваннем у выпраўленчую ўстанову адкрытага тыпу. Цяпер хлопец чакае ліст з Дэпартамента выканання пакаранняў, у якім будзе указана, куды і калі яму ехаць адбываць прысуд.\n«Зараз у мяне думкі пра тое, што людзі працягваюць там сядзець, шмат хто проста ні за што. Абвінавачванні высоўваюцца без якой-небудзь канкрэтыкі, і людзі сядзяць па некалькі месяцаў з такімі абвінавачваннямі. Можа, некаторыя нешта і зрабілі, але пры такім рэжыме атрымліваюць абсалютна неадэкватныя прысуды. Гэта самае сумнае.\nКалі я зайшоў у камеру пасля свайго пасяджэння і сказаў, што пракурор запрасіў тры гады «хіміі», мяне палічылі шчасліўчыкам, таму што многія тады з’язджалі адразу ў калонію», — распавядае Сцяпан.\nСПРАБУЕ ДАБІЦЦА ПРАЎДЫ\nПакуль ішло следства па крымінальнай справе, Сцяпана без яго ўдзелу 21 снежня судзілі па адміністрацыйным артыкуле 23.34 за ўдзел у той жа акцыі 15 лістапада.\nПаводле матэрыялаў справы хлопец удзельнічаў у акцыі пратэсту і быў затрыманы каля 12:00. Суддзя Фрунзенскага раёну Ганна Буйноўская палічыла яго віну даказанай і прызначыла яму штрафу ў памеры 30 б.в.\nАдвакат Сцяпана падала скаргу на прысуд у Мінскі гарадскі суд, адзначыўшы, што ў Фрунзенскам судзе парушылі правы хлопца хадайнічаць у судовым разглядзе. Таксама ў паказаннях сведкі Мінкаўца і рапарце супрацоўніка міліцыі Нараўца знайшлі парушэнні і факты ілжэсведчання: Сцяпан фізічна не мог быць затрыманы а 12:00 15 лістапада, бо ўжо ў 12:27 яго затрымалі па крымінальнай справе. Аднак суддзя заявіла, што ўсе доказы па справе «былі атрыманыя з вартых даверу крыніц і не выклікаюць у суда сумненняў у іх сапраўднасці».\nПасля выхаду з СІЗА Сцяпан накіраваў яшчэ адну скаргу на рашэнне суда і дадаў запіс відэарэгістратара з асабістага аўтамабіля, дзе відаць, што ў 12:00 ён яшчэ знаходзіўся ў аўтамабілі, і пакідае яго толькі ў 12:10.\nАдказу на гэтую скаргу яшчэ не было.\nУ крымінальнай справе Сцяпана таксама не абышлося без супярэчлівых паказанняў сведак і недаказаных абвінавачванняў.\nНапрыклад, спачатку ў зале суда сведкі сцвярджалі, што знаходзіліся ў машыне ў той момант, калі нібыта адчулі ўдар па аўтамабілю. Аднак у ходзе судовых разглядаў змянілі свае паказанні на тыя, якія давалі падчас следчых дзеянняў: што ў момант кідка яны знаходзіліся побач з машынай і асабіста бачылі, што Сцяпан кідае нешта ў бок машыны.\nТаксама ў справе ўказана, што Сцяпан здзейсніў «не менш трох кідкоў» невядомым прадметам у бок аўтамабіля, аднак ніякіх доказаў абвінавачанне не прадставіла. Таксама, як і не прадставіла доказаў аб пашкоджанні хлопцам двух іншых службовых аўтамабіляў, на пакрыццё пашкоджанняў якіх яго прымусілі выплаціць 1180 рублёў.\nСуддзя Наталля Бугук палічыла ўсе абвінавачванні па справе даказанымі, хаця доказаў прадстаўлена не было. Акрамя відэа, на якім Сцяпан робіць адзін кідок у бок машыны.\nНа судзе Сцяпан часткова прызнаў сваю віну: фізічна знаходзіўся ў названым месцы і часе і зрабіў адзін кідок у бок транспартнага сродку. Але не каменем, як заяўлена ў справе, а камяком бруду і друзу. Таксама хлопец адмаўляе парушэнне парадку, здзейсненага групай асобаў, паколькі быў адзін, што пацвярджаецца відэа. Сведкі таксама пацвярджаюць гэта, але судом доказы былі праігнараваныя.\nА што наконт таго, што на Сцяпана наехаў мікрааўтобус?\nСправу за тое, што міліцэйскі бус збіў хлопца, распачынаць не збіраюцца. У ДАІ яму заявілі, што яны не маюць дастатковых дадзеных для пачатку адміністратыўнага працэсу і не бачаць падставаў для такой праверкі, а таксама… тэрміны для пачатку гэтага працэсу ўжо прайшлі.\nАйцішніку, якога збіў бус сілавікоў, прысудзілі 3 гады «хіміі»


20 жнівень 2005, 17:30\nГазэта падкрэсьлівае, што Лукашэнка вядзе барацьбу з замежнай дапамогай палітычнай апазыцыі і грамадзкім аб’яднаньням ужо даўно. Гэты дэкрэт проста робіць яшчэ больш жорсткімі абмежаваньні, уведзеныя напярэдадні прэзыдэнцкіх выбараў чатыры гады таму. Што тычыцца ўласна замежных фондаў, нагадвае “Gazeta Wyborcza” дык зь імі ён пачаў змагацца яшчэ раней, выкінуўшы з Менску яшчэ ў 1997 годзе Фонд Сораса, які падтрымлівае дэмакратычныя перамены ў посткамуністычных краінах. Іншыя фонды ў сваёй бальшыні самі ліквідавалі свае прадстаўніцтвы ў Беларусі, бо іх дзейнасьць была спаралізаваная ўладамі.\nАглядальнік польскай газэты зьвязвае новы дэкрэт Лукашэнкі і з апошнім нападам на Саюз палякаў у Беларусі. Роспуску яго легальнага кіраўніцтва і падтрымцы ўладамі прарэжымных дзеячаў спадарожнічае шквал публікацыяў у афіцыйнай дзяржаўнай прэсе пра тое, што беларуская апазыцыя, а таксама Саюз палякаў атрымліваюць з Польшчы недазволеную дапамогу і што дзейнічаюць супраць канстытуцыйнага ладу, і нават, што яны хочуць далучыць Гарадзеншчыну да Польшчы.\nНа завяршэньне артыкулу польская “Gazeta Wyborcza” падае словы лідэра Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоля Лябедзькі, што “дзейнасьць апазыцыі і так часткова адбывалася ў падпольлі, а новы дэкрэт Лукашэнкі змушае апазыцыю зысьці яшчэ глыбей.”


02 люты 2011, 09:22\nКамаі, Пастаўскі раён.\nСюды едуць беларускія студэнты, сюды стала наведваюцца расейскія курортнікі з Нарачы, да старажытных муроў прыяжджаюць літоўцы і палякі. І тут ёсьць што паглядзець і што пачуць. У Камайскім касьцёле захаваліся старыя арганы і ўнікальны жывапіс.\nУ Камаях я ўпершыню апынуўся ў 1998-м годзе. Тым заўважней для мяне сталі зьмены, якія адбыліся з касьцёлам за прамінулы тузін гадоў. Тады касьцёл сапраўды быў падобны больш да крэпасьці, чым да храму. Зь ягоных муроў асыпаўся белы тынк, якім тынкуюць кароўнікі. Байніцы вежаў былі закрытыя нейкай іржавай бляхаю. Але найбольшага суму наганяў звычайны вулічны ліхтар, які недарэчна тырчаў з аднаго вакна. Сёньня ад таго смуру не засталося і сьледу. Не. Тут не зрабілі эўрарамонт з сайдынгам. Але храм і ягоныя ваколіцы сталі выглядаць не па-савецку ахайнымі. А на плошчы перад храмам стаў архітэктурны папярэднік касьцёла, каменны крыж 15-га стагодзьдзя. Які раней быў на задворках. І ўсё гэта дзякуючы камайскаму ксяндзу, Яцэку Хутману. Паляку, які, кажа, што не прамяняў бы Камаі на Кракаў.\nКсёндз: «Касьцёл камайскі на шляху Вільня — Полацак. Праз Камаі ідзе вайна і гандаль. У хроніцы парахвіяльнай запісаныя добрыя словы. Стаіць каменны крыж каля касьцёла. Напісана ў хроніцы: „Народ, які тут жыве — ёсьць як той крыж перад касьцёлам. Стары, зьнішчаны“. Народ, які тут жыў, шмат цярпеў. Стары, зьнішчаны, але верны Хрысту. І гэты касьцёл сьведчыць пра веру гэтых людзей. Мы ўвесь час робім рамонты гэтага касьцёла, і людзі ахвотна дапамагаюць. Гэта сьведчыць, што народ, які тут жыў і жыве, Хрыстоў».\nУ камайскім касьцёле служыў паэт Казімір Сваяк. А расьпісваў яго беларускі мастак, этнограф і паўстанец Альфрэд Ромер. Чый твор «Хрыстос і сірата» не пакіне нікога абыякавым.\nКсёндз: «Цікава. Ёсьць людзі, якія адчуваюць сьмерць сваю. Могуць прадказаць сьмерць сваю. Хаця не хварэюць цяжка і не пажылыя. Ромэр жыў гадоў 65. Не сказаць, каб стары быў. Але ён адчуваў сьмерць сваю. Ён пад канец жыцьця, можна сказаць, на апошніх хвілінах жыцьця напісаў ікону „Пан Езус і сірата“. Для гэтага касьцёла, як тэстамэнт. У 1897 годзе памёр і за некалькі хвілін да сваёй сьмерці падараваў касьцёлу. Хацелі купіць, узяць у Мастацкі музэй, у Менск. Але ксёндз, які тут быў, не дазволіў. Тэстамэнт мастака».\nЗвыклая карціна. Румяныя і задаволеныя пажылыя вяскоўкі ідуць са сьвяточнай службы дахаты.\nКарэспандэнт: «Сёньня які настрой у вас, на сьвята?»\nСтарыя: «Добры настрой!»\nКарэспандэнт: «Вы заўжды сьвяткавалі Каляды?»\nСтарая: «Канечне. З маленства. Мяне мама за руку, прывучыла. Я цяпер не магу без касьцёла. Мне трэба ў касьцёл, і ўсё. Я калі не схаджу да касьцёла, дык для мяне гэта не нядзеля».\nСтарая: «І ня сьвята».\nКарэспандэнт: «А вы ведаеце, што ў Менску была бойка 19-га?»\nСтарая: «Бачылі. Па тэлевізары».\nКарэспандэнт: «І хто вінаваты ў гэтай бойцы?»\nСтарая: «Той дурны, хто пусьціў дзяцей».\nСтарая: «Безабразіе. Пабілі вокны. І што яны дабіліся?»\nСтарая: «Ну, мусі, нічога».\nСтарая: «Пасадзілі людзей».\nСтарая: «Проста справакавана нешта».\nСтарая: «Зарабілі грошы гэтыя дзеці. Усё добра рабілася, на табе на канец».\nІ ў такім жа прыўзьнятым настроі гэтыя мілыя бабулькі ходзяць на выбарчы ўчастак. Дзе таксама ёсьць каму памаліцца.\nКарэспандэнт: «Вы самі за каго галасавалі?»\nСтарая: «За Лукашэнку».\nСтарая: «Ну, што нам ужо трэба? Старым людзям. Пэнсію далі, і слава Богу».\nСтарая: «Пад хату прынесьлі грошы, чаго болей трэба? Маладым, можа, благі Лукашэнка…»\nСтарая: «А нам што бедаваць?»\nКарэспандэнт: «Дык, можа, трэба маладых слухаць? Ім жа жыць яшчэ колькі?»\nСтарая: «Вам цяпер лёгка жыць, хто хоча рабіць».\nСтарая: «Толькі таму дрэнна, хто ляніцца рабіць».\nСтарая: «І кватэры будуюцца, домікі маладым. Пайшоў і жыві. І работай».\nАднаго я ніяк зразумець не магу: чым вызначаецца іхны выбар — старэчым эгаізмам, жаданьнем паспрачацца зь неразумнымі дзецьмі ці памяцьцю пра ліхія часы? Зрэшты, у нечым яны маюць рацыю. Домікаў у Камайскім аграгарадку набудавалі нямала. Тутэйшая гаспадарка наймацнейшая ў раёне. Хацелі нават зрабіць свой сапраўдны парк з альтанкамі і сажалкай. Чым гэта скончылася, вельмі мне яскрава жывапісаў камайскі паэт Аркадзь Нафраловіч. Пажылы прыгажун з тварам сярэднявечнага рыцара.\nАркадзь: «Крыж новы паставіў. А тады ж гэта сквэр. Што тут было ў сквэры? Як рабілі аграгарадок, наставілі гэтых альтанак. Альтанкі былі рассаднікі заразы. Там і рукавіцы, і трусы нейкія, і рукаво ад фуфайкі, бутэлькі. Там чорт яго ведае. Я ж туды не пайду тры гадзіны сядзець, і вы ня пойдзеце. А хто? Смаркачы. Пасьля выкапалі гэтую яму ў выглядзе васьмёркі і мосьцік перакінулі. А вада ж непраточная. Во такі слой ціны. Сьмярдзіць. А там і палкі, і бутэлькі, і кардон, і чорт знае што».\nКарэспандэнт: «Гэта яны зрабілі такую прыгожую сажалку, рамантычную…»\nКарэспандэнт: «Месца для спатканьняў».\nАркадзь: «Пафарбавалі, паздымалі. І ў газэту „Культура“. Як паглядзеў, сам думаю — рай, казка! Ксёндз усё гэта ліквідаваў. Усе гэтыя альтанкі зьвёз, усе гэтыя асфальты падняў».\nКарэспандэнт: «А сажалку?»\nАркадзь: «Двое сутак самазвалы саракатонныя вазілі і вазілі жвір. І закапалі. Дык, знаеце, ксяндзоў было многа і да яго, і будзе пасьля. Гэта чалавек такі ад прыроды. Прыродай так скроены. Быў бы ён брыгадзірам, быў бы ён старшынём калгасу, дырэктарам заводу, ён па-другому ня мог бы рабіць. У другога б, можа, дзьве машыны б стаялі. А ён, якая капейка, усё ў касьцёл».\nАркадзь Нафраловіч выдаў не адзін зборнік вершаў. І нямала зь іх прысьвяціў роднаму касьцёлу.\n«На ўзгорку вясёлым камайскі касьцёл\nЧатыры стагодзьдзі красуе.\nА сонца, галяктыкі слаўны пасол,\nСьвятло яму шчодра даруе.\nЧатыры вякі. Столькі бур, завірух\nМінула і канула ў Лету.\nА храм наш жыве. Яго звон не заглух.\nУчуты спор даўніх сусьветаў».\nКсёндз Яцэк, дарэчы, зрабіў ня толькі вонкавае ўпарадкаваньне. Дзякуючы ягоным стараньням пад касьцёлам былі знойдзеныя вялікія сутарэньні з разрабаванымі трунамі былых фундатараў. Сёньня ў той склеп вядуць адноўленыя сходы.\nКарэспандэнт: «А гэтага не было? Падземнага ўваходу?»\nКсёндз: «Не. Мы за алтаром падземны ход шукалі. З-за алтара ўвайшлі сюды. Выбілі падлогу. З-за алтара тут выйшлі».\nКарэспандэнт: «І там былі раскапаныя косткі?»\nКсёндз: «Раскіданыя труны. А мы сабралі».\nУ карціне Ромэра «Хрыстос і сірата» ксёндз Яцэк бачыць зашыфраваны палітычны маніфэст.\nКсёндз: «Альфрэд Ромэр, які ваяваў супраць цара. Бачыце, ён усе іконы маляваў… Хлопчык — гэта ёсьць Рэч Паспалітая. А колеры — гэта сьцяг расійскі і францускі. З аднаго боку цар, з другога — Напалеон, які вызваліць. Усе асноўныя іконы Ромэра маюць тры колеры сьцяга францускага. Прыйдзе Напалеон і вызваліць ад цара».\nУ Беларусі ня так шмат захавалася старадаўніх арганоў, зусім не пашкоджаных вайною і саветамі. У камайскім касьцёле — якраз такія. Цяжка перадаць словамі тыя пачуцьці, якія нараджаюць у душы гукі стогадовых труб. Але ніякі аўдыёзапіс не перадасьць іх. Дзеля гэтага варта паехаць у Камаі. Касьцёльная арганістка, маладая камайская жыхарка Алена Даўжук, дзеля права граць на гэтых арганах ня толькі авалодала музычнай граматай, але і пачала пісаць свае рэлігійныя гімны.\nАлена: «Як я адчула, што не магу за чыёйсьці сьпінай схавацца, нехта сьпявае, а я падпяю ззаду. Як толькі я гэта адчула, тады ў мяне і голас стаў такі, які патрэбны».\nКарэспандэнт: «Вы можаце назваць сябе шчасьлівым чалавекам?»\nАлена: «Магу. Шчасьлівым чалавекам. Бо адчуваю заўсёды дапамогу Пана Бога. А гэта ня кожны чалавек можа адчуць. Бог зрабіў у маёй сям’і вельмі многа пераваротаў. Спачатку ня ўсё гладка было ў маёй сям’і. Хіба гэта ня цуд, калі мой муж, які казаў, што ніколі ня пойдзе ў касьцёл, калі ён у сорак гадоў пайшоў вучыцца на катэхізатара? І зараз выкладае рэлігію для дзяцей. Які раней любіў выпіць, з усімі выцякаючымі…»