Характэрныя рысы раннесярэднявечнага звычаёвага і пісанага права.\nХарактэрныя рысы раннесярэднявечнага звычаёвага і пісанага права.\n6. Асноўныя канцэпцыі паходжання дзяржаўнасці Вялiкага княства Лiтоўскага. Асаблівасці працэсу фарміравання тэрыторыі і адміністрацыйна-тэрытарыяльнага падзелу ВКЛ (другая палова XIII – пачатак XVI ст.).\nПытанне аб утварэннi Вялiкага княства Лiтоўскага (ВКЛ) з’яўляецца адным з самых складаных i спрэчных у сучаснай гiстарычнай навуцы. Аб першапачатковым палiтычным i тэрытарыяльным цэнтры Лiтвы ў навуцы склалiся дзве асноўныя канцэпцыi. Першая, якая адлюстравана у публiкацыях дарэвалюцыйных і савецкiх гiсторыкаў, звязвае ўзнiкненне ВКЛ з паскораным развiццём феадальных адносiн на тэрыторыi ўсходняй часткi сучаснай Лiтвы (Аўкштайцii), вынiкам чаго з’явiлася палiтычная кансалiдацыя плямёнаў, што пражывалi на азначанай тэрыторыi, i ўзнiкненне моцнага дзяржаўнага ўтварэння на чале з уласнай княжацкай дынастыяй. Такi пункт гледжання азначае, што Вялiкае княства Лiтоўскае ўтворана знешнiмi сiламi без удзелу ўсходнiх славян і таму яно чужое для беларусаў i ўкраiнцаў. На працягу доўгага часу ў савецкай гістарыяграфіі пытанне аб утварэнні Вялікага княства Літоўскага не было перагледжана. Мяркуеца, гэта звязана з тым, што ў канцы 20 — пачатку 30-х гг. гістарычная навука апынулася пад моцным уціскам сталінскай знешняй палітыкі. У тыя часы Літва і Польшча былі буржуазнымі, а значыць, варожымі дзяржавамі. Гісторыкам, у тым ліку і гісторыкам права, трэба было прытрымлівацца прынцыпу “история — это политика, опрокинутая в прошлое” і даказваць спрадвечную варожасць гэтых дзяржаў да беларускага, украінскага і рускага народаў. Таму ў вядомых “Тэзісах” аб асноўных пытаннях гісторыі БССР з’яўляецца раздзел “Беларусь пад уладай літоўскіх і польскіх захопнікаў у XIV — XVIII стст.”. Такiм чынам, у 40-я — першай палове 50-х гг. ствараецца канцэпцыя гісторыі Беларусі, якая базіруецца не на грунтоўных даследаваннях і аналізе шматлікага дакументальнага матэрыялу, а на суб’ектыўных меркаваннях і домыслах1 . Паводле яе ВКЛ разглядаецца толькi як дзяржава літоўскіх феадалаў, прычым усяляк падкрэсліваецца захоп літоўцамі беларускiх земляў і барацьба працоўных Беларусі за ўз’яднанне з Масквой. Літоўская дзяржава, паводле схемы гісторыкаў сталінскай школы, была для беларуса чужароднай прыгнятальнай дзяржавай. Беларускі народ у час утварэння, а потым і ўмацавання Вялiкага княства Лiтоўскага ў афіцыйнай гістарыяграфіі паказваўся непаўнацэннай істотай, якая не магла цвёрда стаяць на ўласных нагах, не мела нічога гераічнага ў сваёй тысячагадовай гісторыі і марыла толькi аб адным — уз’яднанні з Масквой2 .\nДругая канцэпцыя атрымала права на жыццё з выхадам у свет работ беларускага гiсторыка М.Ермаловiча1 .\nДаследваючы праблему ўтварэння Вялiкага княства Лiтоўскага, М.Ермаловіч прыходзіць да высновы, што ніводная гістарычная крыніца не пацвярджае літоўскага заваявання Чорнай Русі і іншых беларускiх земляў, што нібыта і паклала пачатак утварэнню Літоўскай дзяржавы. Заваяванне беларусаў літоўцамі ёсць нішто іншае, як міф, які ўзнік у сярэдзіне XVI ст., каб ідэалагічна абгрунтаваць правы Маскоўскай дзяржавы на беларускія землі, значная частка якіх была тады часова занята войскамі Iвана Грознага. Нельга таксама атаясамліваць летапісную Літву з усходняй часткай сучаснай Літвы (Аўкштайціяй). Гістарычныя сведчанні і тапаніміка паказваюць, што пад уласна Літвой у XI — XIII стст. разумелася тэрыторыя Верхняга Панямоння, якая знаходзілася паміж Полацкай, Турава-Пінскай і Навагародскай землямі і якая нароўні з імі з’яўлялася адной з гістарычных абласцей Беларусі. Менавіта яна і была далучана да Навагародка спачатку ў 50-я гг. літоўскім перабежчыкам Міндоўгам, а пасля, у 60-я гг., — канчаткова яго сынам Войшалкам.\nТакiм чынам, кіруючыя колы Навагародскага княства выкарысталі палітычныя супярэчнасці ў землях Верхняга Панямоння ва ўласных інтарэсах і пры дапамозе Міндоўга падпарадкавалі іх сабе. “Навагараодак, — піша М.Ермаловіч, — паставіў яго (Міндоўга. — Аўт.) сваім князем для больш паспяховага ажыццяўлення сваёй дзяржаўнай мэты — заваявання Літвы”1 . Таму ёсць падставы лічыць Навагародак і Навагародскае княства тым палітычным цэнтрам, вакол якога пачалася кансалідацыя беларускiх, літоўскіх (у рэальным сэнсе гэтага слова), а потым і ўкраінскіх зямель.\nНавагародак стаў першай сталіцай Вялiкага княства Лiтоўскага. Адсюль, з Беларускага Панямоння, дзе знаходзілася летапісная Літва, і пайшла назва новай дзяржавы як літоўскай. Адбыўся аб’ектыўны працэс аб’яднання беларускiх земляў у інтарэсах беларускiх феадалаў, што і характарызуе гэту дзяржаву найперш як беларускую. Вось чаму ў Вялiкім княстве Лiтоўскім пануючае месца займала беларуская культура і дзяржаўнай стала беларуская мова2 .\nНекаторыя даследчыкi разглядалi ўтварэнне Вялiкага княства Лiтоўскага як адну з двух магутных плыняў палiтычнага развiцця ўсходнiх славян (Масква i ВКЛ). Адсюль i бярэ паходжанне тэрмiн “Лiтоўская Русь”.\nIснаванне розных пунктаў гледжання на працэс утварэння Вялiкага княства Лiтоўскага сведчыць аб неабходнасцi далейшай навуковай распрацоўкi гэтай важнай праблемы. На наш погляд, яно з’яўляецца вынiкам беларуска-лiтоўскага грамадскага сiнтэзу. Галоўнай рухаючай сiлай аб’яднання беларускiх i лiтоўскiх княстваў у адну буйную дзяржаву было развiццё прадукцыйных сiл i эканамiчных сувязяў памiж княствамi. Паскарэнню гэтага працэсу паслужыла неабходнасць аб’яднання ваенных сiл для барацьбы з крыжакамi, а таксама з нашэсцем мангола-татараў. Здаецца, Полацкае княства, якое мела багатыя традыцыi самастойнага iснавання, павiнна было стаць аб’яднальным цэнтрам навакольных зямель. Але справа ў тым, што Полаччына ў XIII ст. была ўжо не настолькi багатай i магутнай, як у папярэднiя стагоддзi, бо страта выхаду да Балтыкi, зацяжная барацьба з крыжацкай агрэсiяй падтачылi яе сiлы. Таму цэнтрам палiтычнага жыцця на беларускiх землях у сярэдзiне XIII ст. паступова становiцца Навагародак, якi падчас двух вялiкiх супрацьстаянняў — з крыжакамi i татара-манголамi — быў адносна бяспечнай тэрыторыяй.\nМенавiта Навагародская зямля разам з суседнiмi з ёй лiтоўскiмi землямi стала ядром новай дзяржавы, якая атрымала назву Лiтоўскае княства. Нездарма ж першы князь гэтага дзяржаўнага ўтварэння — Мiндоўг — зрабiў Навагародак сталiцай сваёй краiны.\nСтановiшча маладой дзяржавы ў небяспечным суседстве з магутнай Галiцкай зямлёй, Тэўтонскім і Лiвонскім ордэнамі было даволi хiсткiм. Стабiльнасць падтрымлівалася не толькi выгадным геаграфiчным становiшчам, тонкай дыпламатыяй, але і сiлай i крывёю. Цэлае стагоддзе, нават крыху больш, працягвалася пераўтварэнне Лiтоўскай дзяржавы ў Вялiкае княства Лiтоўскае, Рускае i Жамойцкае. Да сярэдзiны XV ст. гаспадарства афiцыйна называлася Вялiкiм княствам Лiтоўскiм i Рускiм, а пазней — Вялiкiм княствам Лiтоўскiм, Рускiм, Жамойцкiм i iншых зямель. Аднак звычайна ўжывалася скарочаная форма: “Вялiкае княства Лiтоўскае”, цi ўвогуле “Лiтва”. У Вялiкiм княстве Лiтоўскiм тэрмiнам “Лiтва” абазначаліся тэрыторыi Верхняга i Сярэдняга Панямоння, а “Руссю” — Верхняе Падзвiнне i Падняпроўе. Сучасныя заходнiя этнiчна лiтоўскiя землi (Жмудзь) канчаткова далучылiся да Вялiкага княства ў першай палове XV ст.\nЗ сярэдзiны XIII да сярэдзiны XIV ст. у склад Лiтоўскай дзяржавы ўвайшлi практычна ўсе беларускiя землi. Шляхi iх уваходжання былi рознымі. Большасць гарадоў i княстваў уваходзiла ў склад новай дзяржавы добраахвотна, прытрымлiваючыся перш за ўсё ваенна-палiтычнай мэтазгоднасцi. Так, на дабравольна-дагаворнай аснове ў склад Лiтоўскай дзяржавы ўвайшлi Полацкая i Вiцебская землi. Аб гэтым сведчаць земскiя прывiлеi вялiкiх князёў, якiя зацвярджалi статус гэтых земляў у складзе Вялiкага княства.\nНекаторыя тэрыторыi заваёўвалiся i ўключалiся гвалтоўна, iншыя адбiралiся ў суседзяў. Трэба адзначыць, што гвалтоўнае падпарадкаванне суседнiх княстваў, заваёва моцным слабейшага не было з’явай, выключнай для таго часу. На працягу XIV ст. былi далучаны ўкраiнскiя i некаторыя рускiя княствы. У XIV — XV стст. Вялiкае княства Лiтоўскае межавала на поўначы з Лiвонiяй, Пскоўскай i Наўгародскай землямi, на ўсходзе — з Маскоўскiм i Разанскiм княствамi, на захадзе — з Польшчай, на паўночным захадзе — з Крыжацкiм Ордэнам (выходзiла да Балтыйскага мора), на паўднёвым усходзе — з Залатой Ардой, на поўднi — з Крымскiм ханствам (выходзiла да Чорнага мора). Яго тэрыторыя складала 900 тыс. кв. км1.\nСталiцай дзяржавы з 1254 па 1323 г. быў Навагародак, пазней — Вiльня.\n7. Прававое становiшча асноўных сацыяльных груп насельнiцтва Вялiкага княства Лiтоўскага (XIV– XVI стст.).\nУ ВКЛ, панаваў феадальны грамадскi лад. Як i ва ўсякiм класавым грамадстве феадальнага перыяду ў Беларусi, i iснавалi два галоўныя класы: феадалаў-землеўладальнiкаў i феадальна-залежных сялян. Акрамя таго, у гарадах i сёлах пражывала значная колькасць людзей, якiя лiчылiся асабiста свабоднымi. Да гэтай катэгорыi насельнiцтва можна аднесцi мяшчан, сялян-даннiкаў i iнш.\nУ вышэйшую сацыяльную групу ўваходзiла багатая, прывiлеяваная частка феадалаў: князi i паны. Дакументы адрознiваюць паноў-радных (сябраў вышэйшага органа — Рады) i паноў харугоўных, якiя маглi ў час ваенных дзеянняў выставiць вялiкую колькасць войска пад сваiм сцягам. Валодаючы вялiкiмi зямельнымi плошчамi i значнай колькасцю залежных сялян, гэта група выдзялялася i ў палiтычных адносiнах — i займала важнейшыя дзяржаўныя пасады ў ВКЛ. У гiстарычнай лiтаратуры князi i паны вельмi часта сустракаюцца пад тэрмiнам “магнаты”. Яны мелi шырокiя судовыя паўнамоцтвы i ўласныя ўзброеныя сiлы. Некаторыя з iх займалi адначасова некалькi важных дзяржаўна-адмiнiстрацыйных пасад, хаця гэта забаранялася заканадаўствам.\nАкрамя буйных былi яшчэ сярэднiя i дробныя феадалы, якiя валодалi невялiкiмi маёнткамi, меншай колькасцю зямлi i залежных сялян. Калi першыя адыгрывалі значную ролю ў дзяржаўным апараце, то другiя з цягам часу маглi разарыцца ў вынiку драблення гаспадаркi i перайсці ў больш нiзкiя сацыяльныя групы. Як сярэднiя, так i дробныя феадалы знаходзiлiся ў васальнай залежнасцi ад князёў i паноў.\nТрэба заўважыць, што ў саслоўе шляхты ўваходзiлi не толькi феадалы, але i прадстаўнiкi iншых сацыяльных груп. Некаторыя шляхцiцы арандавалi невялiкiя надзелы зямлi ў буйных феадалаў або знаходзiлiся ў iх на службе ў якасцi ляснiчых, канюшых i г.д. Гэтых асоб нельга аднесцi да класа феадалаў, iх трэба разглядаць як асобную катэгорыю юрыдычна свабодных людзей2 .\nШляхецкiя саслоўныя правы пераходзiлi да нашчадкаў-мужчын ад патомных шляхцiцаў, а таксама дачок. Жанчына простага стану, выходзячы замуж за шляхцiца, станавiлася шляхцянкай пажыццёва, нават калi другi цi трэцi раз выходзiла замуж за нешляхцiца. Шляхецтва можна было атрымаць ад вялiкага князя лiтоўскага, а таксама за мужнасць на полi бою. Шляхецтва давалася дзiцяцi ў сувязi з яго ўсынаўленнем, абвешчаным у судзе шляхцiцам (адопцыя)1 .\nСтрата шляхецкай годнасцi магла наступiць па суду ў сувязi з учыненым злачынствам, а таксама ў тым выпадку, калi шляхцiц пачынаў здабываць сабе сродкi для жыцця гандлем або рамяством2 .\nТрэба адзначыць, што пачатак юрыдычнаму афармленню правоў шляхецкага стану (саслоўя) паклалi агульназемскiя прывiлеi (граматы) 1387, 1413, 1432, 1447 гг. Канчаткова правы i прывiлеi шляхты былi замацаваны ў Статутах Вялiкага княства Лiтоўскага 1529, 1566 i 1588 гг.\nУсе прадстаўнiкi шляхты, незалежна ад эканамiчнага i палiтычнага становiшча, мелi агульныя саслоўныя прывiлеi: валодаць зямлёй у неабмежаваных памерах на праве ўласнасцi; прыцягвацца да адказнасцi толькi па суду; займаць пасады ў дзяржаўным апараце i ўдзельнiчаць у фармiраваннi дзяржаўных i судовых органаў.\nДругiм прывiлеяваным саслоўем на Беларусi былокаталiцкае i праваслаўнаедухавенства. Яго вярхушка па сваім эканамiчным становiшчы прымыкала да буйных свецкiх феадалаў. Духавенства ўвогуле мела тыя ж прывiлеi, што i шляхта, з той рознiцай, што саслоўныя прывiлеi духавенства не перадавалiся нашчадкам.\nАналiзуючы пытаннi прававога становiшча сялянства, да канца XVI ст. яно ў ВКЛ было запрыгонена. Першым заканадаўчым актам ВКЛ, юрыдычна пачаў афармляць прыгоннае права, Прывiлей 1447 г., адзiн з артыкулаў якога забараняў прымаць сялян-уцекачоў. Працэс запрыгоньвання, распачаўся ў XV ст., ў Статутах ВКЛ 1529, 1566 гг., а яго завяршэнне адлюстравана ў апошняй рэдакцыi агульна-дзяржаўнага заканадаўства ў 1588 г.\nСтупенi феадальнай залежнасцi сялян падзялялiся на тры сацыяльныя групы:\n1) гаспадарскiх, якiя залежалi непасрэдна ад вялiкакняжацкай адмiнiстрацыi i жылi на дзяржаўных землях;\n2) панскiх, якiя жылi на прыватнаўласнiцкiх землях i залежалi ад асобных феадалаў;\n3) царкоўных, якiя жылi на землях царквы, манастыроў i кляштараў, вышэйшага духавенства i залежалi ад адмiнiстрацыi духоўнага ведамства.\nПа маёмасным, а часткова i па прававым становiшчы вылучаліся баяры — найбольш заможная вярхушка асабiста вольных сялян, якія выконвалi ваенныя i iншыя павiннасцi на карысць дзяржавы цi асобных феадалаў. Баяры падзялялiся на путных i панцырных. Путныя баяры з’яўлялiся паштовымi кур’ерамi, што дастаўлялi асабiстую i службовую перапiску свайго гаспадара або службовых асоб адмiнiстрацыi. Баяры панцырныя (баяры-слугi) павiнны былi ўдзельнiчаць у ваенных паходах. За сваю службу баяры маглi валодаць дзвюма валокамi (прыкладна 42 га) зямлi.\nДругую катэгорыю складалi сяляне-даннiкi, якiя жылi на гаспадарскiх землях i плацiлi феадальную рэнту (данiну) дзяржаве. Памер данiны ад кожнай сялянскай гаспадаркi вызначаўся выбарнай службовай асобай (старцам) i залежаў ад памера данiны, ускладзенай на вёску або воласць у цэлым, i ад колькасцi ворнай зямлi ў селянiна. Сабраныя з даннiкаў грашовыя i натуральныя падаткi старцы абавязаны былi здаваць мясцовым прадстаўнiкам дзяржаўнай адмiнiстрацыi.\nДа трэцяй катэгорыi феадальна-залежных сялян трэба аднесцi людзей цяглых, асадных i агароднiкаў. Яны мелi меншую колькасць зямлi, а павiннасцi iм устанаўлiвалiся значна большыя.\nАсноўнай феадальнай павiннасцю сялян цяглых была паншчына: яны павінны былі два днi ў тыдзень са сваiмi прыладамi працы рамантаваць масты, дарогі, замкі i г.д., а таксама плацiць грашовы падатак — сярэбшчыну i некаторыя дробныя падаткi натурай.\nАсадныя сяляне былi вызвалены ад паншчыны, аднак плацiлi феадалу грашовы чынш. Акрамя таго, iм неабходна было адпрацоўваць 12 дзён талакi ў год, касiць сена, плацiць сярэбшчыну i iнш. Сяляне-агароднiкi знаходзілiся ў найбольш цяжкiм становiшчы. Iх надзелы складалi 3 морга зямлi (каля 2 га). Агароднiкi мелi права жыць на зямлi як гаспадара, так i феадала. Iх асноўнай павiннасцю была паншчына.\nАкрамя ўказаных катэгорый сялян у сёлах пражывалi халупнiкi, якiя мелi толькi жыллё, i кутнiкi, што тулiлiся па чужых кутках. Гэтыя сельскiя жыхары не мелi зямельных надзелаў .\nАмаль да канца XVI ст. звычайнай прыналежнасцю панскiх двароў была нявольная чэлядзь, якая з’яўлялася заканадаўча замацаваным аб’ектам падаравання.\nУ вынiку заканадаўчай адмены ўсiх прычын няволi (акрамя палону), а таксама надзялення нявольнай чэлядзi невялiкiмi зямельнымi ўчасткамi ў XVI ст. большасць яе ператварылася ў прыгонных сялян-агароднiкаў.\nТакiм чынам, зблiжэнне сацыяльна-эканамiчных статусаў нявольнай чэлядзi i прыгоннага сялянства i запрыгоньванне сялянства паспрыялi таму, што ў асноўным сфармiраваўся адносна адзiны клас — эксплуатуемае i прыгоннае сялянства.\nШто тычыцца юрыдычнага статуса прыгонных сялян, то яны не мелi права ўласнасцi на зямлю, iм забаранялася набываць маёнткi, без згоды феадала мяняць месца жыхарства i род заняткаў. Акрамя таго, яны не маглi займаць пасады ў дзяржаўным апараце (акрамя некаторых пасад у сельскай адмiнiстрацыi) i былi падсудныя свайму гаспадару.\nУ XIV — першай палове XVI ст. на Беларусi iшоў iнтэнсiўны працэс урбанiзацыi грамадства. Калi да 1500 г. у ВКЛ налiчвалася 83 гарады, то з 1500 па 1600 г. крынiцы ўтрымлiваюць звесткi аб 530 гарадскiх паселiшчах. На беларускiх землях у гэты час размяшчалася 387 гарадоў. Большасць з iх былi не надта вялiкiмi — ад 1,5 да 3 тыс. жыхароў, але вылучалiся i значныя цэнтры з насельнiцтвам 10 тыс. чалавек i больш. Такiмi ў XVI ст. былi Магiлёў, Бярэсце, Вiцебск, Менск, Пiнск. Насельнiцтва беларускiх гарадоў у сваёй асноўнай масе складалі простыя людзі, якія да сярэдзiны XVI ст. утварылi саслоўе мяшчан.\nПрававы статус гараджан вызначаўся ўзроўнем сацыяльна-эканамiчнага развiцця i падзяляўся на тры групы: вярхушку (патрыцыят), куды ўваходзiлi заможныя купцы i ўладальнiкi буйных рамесных майстэрань; сярэднiя пласты (слаi) — дробныя гандляры i простыя рамеснiкi; гарадскiя нiзы — вучнi майстроў, хатняя прыслуга i iнш. У залежнасцi ад эканамiчнага стану мяшчан знаходзiлася i iх прававое становiшча, якое вызначалася прыналежнасцю горада; наяўнасцю ў горадзе магдэбургскага права; займаемай пасадай у органах гарадскога самакiравання\nМяшчане гарадоў, якія карысталіся магдэбургскiм правам, вызвалялiся ад прыгонных работ, падводнай павiннасцi, уплаты праязных пошлiн (мыта) на ўсёй тэрыторыi ВКЛ i некаторых iншых павiннасцей. Жыхары гарадоў, якiя мелi магдэбургскае права, атрымлiвалi шэраг правоў i прывiлеяў, на удзел у фармiраваннi органаў гарадскога самакiравання i суда, на стварэнне рэлiгiйных брацтваў i аб’яднанне ў цэхi па прафесiях.\nНа жыхароў званых юрыдык не распаўсюджвалася адмiнiстрацыйная i судовая ўлада магiстрата. Яны не плацiлi падаткi, якiя iшлi ў бюджэт горада. Процiдзеянне юрыдыкам стала адной з галоўных рыс сацыяльнага жыцця горада. Меншым комплексам правоў валодалi жыхары гарадоў i мястэчкаў Беларусi, якiя не мелi льготных грамат. Больш таго, яны падлягалi падсуднасцi ваявод i старастаў, а не гарадскога магiстрата, як гэта было ў прывiлеяваных гарадах.\nМяшчане прыватнаўласнiцкiх гарадоў i мястэчак знаходзiлiся пад уладай феадала, якi вызначаў памер грашовых збораў i натуральных павiннасцей. Такiм чынам, мяшчане прыватнаўласнiцкiх гарадоў (Давыд-Гарадок, Нясвiж, Слуцк i iнш.) валодалi тым аб’ёмам абавязкаў, правоў i прывiлеяў, якi iм вызначаў уладальнiк горада.\nНекаторым прыватнаўласнiцкiм гарадам таксама было дадзена магдэбургскае права, але з абмежаваннямi на карысць іх уладальнiкаў.\n8. Агульная характарыстыка дзяржаўнага ладу Вялiкага княства Лiтоўскага (XIII – сярэдзіна XVI стст.). Вышэйшыя органы дзяржаўнай улады і кіравання.\nПытанне дзяржаўнага ладу ВКЛ, у склад якога ўваходзiла Беларусь, — адно з найбольш складаных, асаблiва ў раскрыццi праблемы дзяржаўнага ўладкавання.\nУ XIV — XVI стст. Вялiкае княства Лiтоўскае па форме праўлення было феадальнай манархiяй. На чале дзяржавы стаяў манарх, якi называўся гаспадаром або вялiкiм князем. Ён ажыццяўляў заканадаўчую, судовую i адмiнiстрацыйна-гаспадарчую ўладу. У прыватнасцi, вялiкi князь кiраваў пытаннямi знешняй палiтыкi, камандаваў узброенымi сiламi, выдаваў граматы i iншыя прававыя акты, ажыццяўляў вышэйшы суд у дзяржаве, валодаў правам заканадаўчай iнiцыятывы i г.д. Але ж найбольш важныя пытаннi ён павiнен быў вырашаць разам з Радай Вялiкага княства Лiтоўскага1 .\nУлада гаспадара не была абсалютнай, яна была абмежавана Радай, у якую уваходзiлi вярхi класа феадалаў. Акрамя таго, улада манарха абмяжоўвалася соймам.\nПрававое становiшча Рады замацавана ў прывiлеях 1492 i 1506 гг. Напрыклад, у 1492 г. законам было ўстаноўлена, што пры разыходжання ў Радзе меркаванняў вялiкага князя i радных паноў гаспадар быў абавязаны выконваць тое, што параяць яму паны-рада.\nРада як вышэйшы орган дзяржаўнай улады набыла сваё самастойнае значэнне ў 40-я гг. XV ст. У яе склад уваходзiлi вышэйшыя службовыя асобы дзяржавы (ваяводы, кашталяны, старасты, гетман, канцлер, маршалак земскi), каталiцкiя епiскапы i найбуйнейшыя феадалы, якiя называлiся панамi-радай.\nРада з’яўлялася пастаянна дзеючым дзяржаўным органам. Яна не мела строга акрэсленых паўнамоцтваў i магла вырашаць любое пытанне ўнутранага i знешняга жыцця дзяржавы. У прыватнасцi, у кампетэнцыю Рады ўваходзiлi выбранне вялiкага князя, абарона дзяржавы, вырашэнне мiжнародных спраў, абмеркаванне i прыняцце заканадаўчых актаў, заслухоўванне справаздач некаторых службовых асоб, разгляд найважнейшых судовых спраў i iнш.\nТакiм чынам, Рада была выканаўча-распарадчым, заканадаўчым, судовым i кантралюючым органам. Яе галоўнае прызначэнне заключалася ў тым, каб ахоўваць правы магнатаў ад замахаў з боку манарха — вялiкага князя, а таксама ахоўваць тэрытарыяльную недатыкальнасць дзяржавы.\nСойм — вышэйшы агульнадзяржаўны заканадаўчы орган — бярэ пачатак ад старажытных вечавых сходаў, якiя пры феадалiзме ператварылiся ў саслоўна-класавыя органы феадалаў. Пачатак рэгулярнага склiкання соймаў адносiцца да XV ст.1.\nПарадак работы сойма, яго кампетэнцыя да XVI ст. рэгулявалiся звычаёвым правам. Спачатку ў сойм уваходзiлi ўсе буйныя феадалы, якiя з’яўлялiся сябрамi Рады, службовыя асобы цэнтральнай i мясцовай адмiнiстрацыi, а таксама ўся шляхта. Рашэннi, як правiла, выносiлiся вялiкiм князем i панамi-радай. Таму соймы гэтага перыяду былi больш дарадчымi, чым заканадаўчымi2.\nУ XVI ст. заканадаўчыя функцыi сойму пашырылiся. У гэты час ён з усесаслоўнага ператварыўся ў прадстаўнiчы орган, на пасяджэннi якога з’яўлялася не ўся шляхта, а толькi яе прадстаўнiкi — па два дэпутаты (паслы) ад кожнага павета, якiя выбiралiся на павятовых соймiках. Акрамя гаспадара, паноў-рады, службовых асоб цэнтральнага i мясцовага кiравання ў рабоце вальных соймаў прымалi ўдзел каталiцкiя i праваслаўныя епiскапы, iгумены манастыроў i кляштараў.\nНекаторыя гiсторыкi права адзначаюць, што на сойме не мелi права прысутнiчаць прадстаўнiкi мяшчан i сялян, але гэта не зусiм дакладныя звесткi. На самой справе ў 1568 г. мяшчане сталiчнай Вiльнi атрымалi месца на сойме па прыкладзе Кракава. Iм было даравана права пасылаць на вальны сойм двух—трох бурмiстраў, якiя маглi выказвацца толькi тады, калi зойдзе размова аб горадзе Вiльнi2 .\nСойма перш за ўсё разглядаў пытаннi выбрання вялiкага князя; аб вайне i мiры; узаемаадносiн з iншымi краiнамi; прыняцця заканадаўчых актаў; устанаўлення новых падаткаў; разгляду крымiнальных спраў, у якiх закраналiся iнтарэсы дзяржавы наогул, вялiкага князя цi знатных асоб.\nУсе пытаннi на сойме фактычна вырашалiся гаспадаром i панамi-радай, а прадстаўнiкi павятовай шляхты толькi прысутнiчалi пры гэтым.\n9. Мясцовыя органы дзяржаўнай улады і кiравання Вялiкага княства Лiтоўскага ў XIII – першай палове XVI стст.\nУ сiстэме органаў дзяржаўнага кiравання значная роля належала вышэйшым службовым асобам, паўнамоцтвы якiх рэгулявалiся пераважна звычаёвым правам. Маршалак земскi, напрыклад, з’яўляўся ахоўнiкам парадку i этыкету пры вялiкакняжацкiм двары. Яго намеснiкам быў маршалак дворны. Узброенымi сiламi дзяржавы кiраваў гетман найвышшы, яго намеснiкам быў гетман дворны. Дзяржаўную канцылярыю ўзначальваў канцлер, пры iм былi пiсары, сакратары i iх памочнiкi. Дзяржаўнымi фiнансамi і скарбам загадваў падскарбiй земскi. Яго намеснiкам быў падскарбiй дворны, а памочнiкамi — скарбнiкi i скарбавыя пiсары.\nМясцовыя органы ўлады i кiравання на дзяржаўных землях будавалiся ў адпаведнасцi з іх адмiнiстрацыйна-тэрытарыяльным падзелам. Да ўтварэння ваяводстваў i паветаў асобныя землi кiравалiся намеснiкамi вялiкага князя. Пры намеснiках былi такiя службовыя асобы, як ключнiк, гараднiчы, цiвун, канюшы, ляснiчы, пасады якiх у асноўным засталiся i пасля адмiнiстрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы 1565—1566 гг., што падзялiла Вялiкае княства Лiтоўскае на ваяводствы. Саслоўна-прадстаўнiчымi органамi мясцовай улады выступалi павятовыя i ваяводскiя соймiкi. У iх удзельнiчалi ўсе землеўласнiкi павета цi ваяводства.\nМясцовыя органы ўлады мелi шырокiя паўнамоцтвы i мала залежалi ад цэнтральных органаў. У сваёй дзейнасцi яны кiравалiся агульнадзяржаўнымi нарматыўнымi актамi i мясцовым звычаёвым правам, а таксама актамi мясцовай адмiнiстрацыi.\nНа тэрыторыi ваяводства прадстаўнiком вышэйшай улады быў ваявода. Ён узначальваў адмiнiстрацыйныя, гаспадарчыя, ваенныя i ў значнай ступенi судовыя органы. Ваявода — буйны феадал з ураджэнцаў ВКЛ — пажыццёва прызначаўся вялiкiм князем i Радай. Блiжэйшым памочнiкам ваяводы быў кашталян, якi ўзначальваў войска галоўнага замка i апалчэнне.\nКлючнiк адказваў за спагнанне падаткаў i чыншу, гараднiчы быў камендантам замка, лоўчы i ляснiчы наглядалi за ляснымi i паляўнiчымi ўгоддзямi.\nКiраўнiком адмiнiстрацыi ў павеце быў стараста, якi таксама прызначаўся вялiкiм князем i Радай з лiку буйных феадалаў. Намеснiкам яго быў падстараста. Паўнамоцтвы старасты былi блiзкiя да паўнамоцтваў ваяводы, у тым лiку i ў галiне правасуддзя. Памочнiкам старасты па ваенных справах быў павятовы маршалак, якi камандаваў павятовым апалчэннем шляхты. Ён жа, як правiла, старшынстваваў на пасяджэннях павятовага соймiка.\nНiжэйшым звяном у сiстэме мясцовага кiравання (на ўзроўнi воласцi) былi дзяржаўцы — кiраўнiкi дзяржаўных i вялiкакняжацкiх маёнткаў. Да XV ст. дзяржаўцы называлiся цiвунамi. Яны мелi права вяршыць суд над усiмi простымi людзьмi, якiя жылi на падначаленай iм тэрыторыi. Гэтак жа, як ваяводы i старасты, дзяржаўцы неслi адказнасць за сваю дзейнасць перад урадам. Памочнiкамi дзяржаўцаў былi сельскiя войты, якiя сачылi за падтрыманнем парадку ў сёлах i выкананнем феадальных павiннасцей сялянамi. У мясцовасцях, дзе жылi дзяржаўныя сяляне i не было замкаў цi маёнткаў, дзейнiчалi органы сялянскага самакiравання i выбраныя iмi старцы.\nОрганы мясцовага кiравання i самакiравання ў гарадах Беларусi, якiя рэгулявалi жыццядзейнасць карпарацый мяшчан, значна адрознiвалiся ад другiх мясцовых органаў улады на месцах.\nУ магiстрат (Раду) уваходзiлi войт, бурмiстры, радцы i лаўнiкi. Войт стаяў на чале гарадской адмiнiстрацыi i суда, прызначаўся на гэтую пасаду ўрадам з лiку феадалаў або гараджан і ажыццяўляў правасуддзе сумесна з сябрамi гарадской Рады i лаўнiкамi (засядацелямi). Войт мог прызначыць сабе намеснiка — лент-войта.\nУ большасцi беларускiх гарадоў Рада складалася прыкладна з 6—20 чалавек. Як правiла, у яе ўваходзiлi найбольш багатыя купцы, кiраўнiкi рамесных цэхаў, багатыя майстры-рамеснiкi. Прыватнаўласнiцкiя гарады былi ўласнасцю асобных князёў i паноў. Таму кiраванне ў iх залежала ад волi ўладальнiка.\n10. Сiстэма органаў улады, кіравання i суда ў гарадах на магдэбургскiм праве.\n11. Сістэмная рэформа дзяржаўнага ладу ВКЛ сярэдзіны XVI ст. „Устава на валокі” 1557 г., Віленскі прывілей 1563 г., Бельскi прывiлей 1564 г. i Вiленскi прывiлей 1565 г.\n12. Крэўская унiя ВКЛ i Кароны Польскай. Востраўскае пагадненне. Гiсторыка-прававая характарыстыка.\nУнii Вялiкага княства Лiтоўскага з Польшчай\nВялiкае княства Лiтоўскае з першых дзён свайго iснавання вымушана было прыняць на сябе ўдары нямецка-каталiцкiх захопнiкаў. У другой палове XIV ст. найбольш сур’ёзным ворагам княства стаў Тэўтонскi ордэн, якi вёў захопнiцкiя войны пад лозунгамi хрысцiянiзацыi лiтоўцаў-паганцаў. Знешнепалiтычнае становiшча ВКЛ ускладнялася i ў сувязi з узрастаннем магутнасцi Маскоўскай Русi, якая iмкнулася далучыць заходнярускiя, беларускiя i ўкраiнскiя землi. Складаныя адносiны ў княства былi i з Польскiм каралеўствам. Ваенныя сутычкi адбывалiся пастаянна — тым больш што ў другой палове XIV ст. ВКЛ было значна мацнейшым за Польшчу.\nУ той час адносiны памiж Польшчай i Вялiкiм княствам Лiтоўскiм характарызавалiся не толькi сутычкамi, але i iмкненнем да саюзу, асаблiва ў пытаннi процiдзеяння тэўтонскай агрэсii. Зблiжэнню дзвюх краiн садзейнiчаў шчаслівы выпадак. У 1380 (трэба 1370) г., пасля смерцi Казiмiра III, карона Польшчы перайшла да Анжуйскай дынастыi, якая кiравала ў Венгрыi. Аднак у 1381 (трэба 1382 – А.Р.) г. кароль Людвiг Анжуйскi памёр i на польскi трон была прызначана яго дачка Ядзвiга, якой у той час было 15 гадоў. Па iнiцыятыве польскiх магнатаў i каталiцкага духавенства Ядзвiзе пачалi шукаць мужа, а Польшчы караля. Паколькi польскiя феадалы былi зацiкаўлены ва ўстанаўленнi цесных сувязяў з ВКЛ, вялiкаму князю Ягайле было прапанавана на пэўных умовах стаць мужам Ядзвiгi i каралём Польшчы.\nЗацiкаўленасць ва ўмацаваннi адносiн з Польшчай была i ў Ягайлы. Саюз дазваляў умацаваць як знешнiя, так i ўнутраныя пазiцыi пануючага класа Лiтоўскага княства. Па iнiцыятыве Польшчы 14 жнiўня 1385 г. у замак Крэва — рэзiдэнцыю вялiкага князя — прыехалi польскiя паслы. Пачалiся перамовы з Ягайлам. У вынiку перамоў былi выпрацаваны ўмовы дзяржаўна-прававога саюза Польшчы i ВКЛ, што знайшло ўвасабленне ў спецыяльным акце. У адпаведнасцi з гэтым дакументам Ягайла абавязваўся далучыць усе землi ВКЛ да Польшчы; адпусцiць усiх палонных палякаў; прыняць каталiцкую веру i распаўсюдзiць яе ва ўсiм княстве; заплацiць 200 тыс. флорынаў былому жанiху Ядзвiгi, аўстрыйскаму прынцу Вiльгельму як кампенсацыю за парушэнне дамоўленасцей. Пасля гэтага Ягайла быў абвешчаны каралём Польшчы.\nУмовы саюзу (унii) выклiкаюць здзiўленне, бо тэкст гэтага дагавора нагадвае акт безагаворачнай капiтуляцыi мацнейшай дзяржавы (ВКЛ) перад слабейшай (Польшчай). Нельга не пагадзiцца з прафесарам Я.А.Юхо, якi гаворыць аб пазнейшай фальсiфiкацыi каталiцкiм духавенствам сапраўднага тэксту Крэўскага пагаднення1 .\nУ лютым 1386 г. Ягайла ажанiўся з Ядзвiгай i пераехаў у Польшчу, прызначыўшы намеснiкам у Вялiкiм княстве свайго брата Скiргайлу (Iвана). Такiм чынам, Крэўскае пагадненне не пашкодзiла незалежнасцi княства, не прывяло да яго лiквiдацыi (скасавання), а толькi ўстанавіла яго саюзныя адносiны з Польшчай пад вяршэнствам Ягайлы. Адасобленасць княства падкрэслiвалася i тым, што адразу пасля ўступлення Ягайлы на польскi прастол i прызначэння вялiкiм князем лiтоўскiм Скiргайлы Ягайла не зняў з сябе паўнамоцтваў главы Вялiкага княства, а ўзначалiў адначасова дзве дзяржавы. Тым самым была ўстаноўлена персанальная (асабiстая) унiя памiж гэтымi дзяржавамi.\nГiсторыя даказала, што саюз памiж ВКЛ i Польшчай быў выгадны абедзвюм дзяржавам i ўсiм народам Усходняй Еўропы, бо дазваляў аб’яднаць сiлы супраць нямецкай i татарскай агрэсiй. Ён быў карысны i для развiцця вытворчых сiл, гандлёвых сувязяў.\nПоследнее изменение этой страницы: 2016-07-14; просмотров: 675; Нарушение авторского права страницы; Мы поможем в написании вашей работы!


Аляксандр Лукашэнка праводзіць сустрэчу з Уладзімірам Пуціным | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Прэзідэнт » Аляксандр Лукашэнка праводзіць сустрэчу з Уладзімірам Пуціным\nСамалёт Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі здзейсніў пасадку ў аэрапорце горада Сочы раніцай, перадае БЕЛТА.\nПа прылёце кіраўніка беларускай дзяржавы сустракалі віцэ-губернатар Краснадарскага краю Васіль Швец, кіраўнік горада Сочы Анатоль Пахомаў, пасол Расіі ў Беларусі Міхаіл Бабіч, пасол Беларусі ў Расіі Уладзімір Сямашка, а таксама дырэктар дэпартамента дзяржаўнага пратакола МЗС Расіі Ігар Багдашоў.\nНапярэдадні сталі вядомыя некаторыя падрабязнасці перамоўнага парадку дня. Чакаецца, што 13 лютага прэзідэнты Беларусі і Расіі абмяркуюць ключавыя пытанні двухбаковага супрацоўніцтва і перспектывы развіцця інтэграцыйных працэсаў на еўразійскай прасторы. А з улікам канструктыўнага развіцця расійска-беларускага ўзаемадзеяння ў культурна-гуманітарнай сферы 15 лютага пройдзе сустрэча Аляксандра Лукашэнкі і Уладзіміра Пуціна з міністрамі дзвюх краін, якія курыруюць адукацыю, культуру і спорт. "Будуць абмеркаваны канкрэтныя прапановы па далейшым паглыбленні супрацоўніцтва ў гэтых важных галінах", - растлумачылі ў прэс-службе Прэзідэнта Расіі.\nКіраўнікі дзяржаў дамовіліся аб сустрэчы ў час тэлефоннай размовы 31 студзеня, каб абмеркаваць рэалізацыю дамоўленасцей, дасягнутых на папярэдніх перамовах у Крамлі ў канцы мінулага года.\nАдносіны Беларусі і Расіі непарушныя, хто б што ні пісаў і ні казаў. Пра гэта сёння заявіў Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка на сустрэчы ў Краснай Паляне з Прэзідэнтам Расіі Уладзімірам Пуціным, перадае БЕЛТА.\n"Вы павінны ведаць, што ў кантэксце міжнародных адносін адносіны Беларусі і Расіі непарушныя, хто б што ні пісаў і ні казаў, - падкрэсліў беларускі лідар. - Ды і не трэба вас у гэтым пераконваць. Прынамсі, мы з вамі гэта добра ведаем".\n"Што тычыцца падтрымкі нашай эканомікі, я таксама вам удзячны. Пры гэтым я часта кажу, што эканоміка Беларусі - гэта фінішная вытворчасць расійскай эканомікі. Мы сыравіну, камплектуючыя - 60-70% у асноўны машынабудаўнічай прадукцыі, нафтаперапрацоўцы - купляем у Расіі. Таму гэта наша агульная эканоміка. і падтрымліваючы нас, вы, вядома, падтрымліваеце тыя прыкладна 35-40 млн людзей (разам з сем'ямі), якія працуюць на расійскіх прадпрыемствах, пастаўляюць у Беларусь прадукцыю. Калі хто-то там у Расіі і Беларусі не разумее гэта, я думаю, зразумеюць", - падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\n"Вядома, заўсёды пытанні ёсць і будуць. Але мы заўсёды знаходзілі развязкі гэтых пытанняў. Думаю, не з'яўляецца гэта вялікай праблемай для нас", - дадаў ён. З беларускага боку на сустрэчы таксама прысутнічаюць віцэ-прэм'еры Ігар Ляшэнка, Ігар Петрышэнка, Міхаіл Русы, міністр фінансаў Максім Ермаловіч, міністр эканомікі Дзмітрый Крутой і амбасадар у Расіі Уладзімір Сямашка. З расійскага - першы намеснік старшыні ўрада - міністр фінансаў Антон Сілуанаў, віцэ-прэм'ер Дзмітрый Козак, памочнік Прэзідэнта Расіі Юрый Ушакоў, міністр эканамічнага развіцця Максім Арэшкін, амбасадар Міхаіл Бабіч. Беларуска-расійскія адносіны знаходзяцца на высокім узроўні з пункту гледжання ўсіх магчымых напрамкаў міждзяржаўнага ўзаемадзеяння - палітыкі, эканомікі, сацыяльнай сферы і культуры.\nБеларусь для Расіі з'яўляецца найважнейшым стратэгічным партнёрам і саюзнікам. Пра гэта заявіў Прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін сёння на сустрэчы ў Краснай Паляне з Прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам, перадае БЕЛТА.\n"Немалаважным з'яўляецца наша супрацоўніцтва ў сферы міжнародных адносін, сітуацыі ў рэгіёне. Для нас Беларусь з'яўляецца найважнейшым стратэгічным партнёрам, саюзнікам. І для мяне вельмі важна зверыць гадзіннік з Прэзідэнтам Беларусі і па гэтых пытаннях, уключаючы пытанні інтэграцыі на постсавецкай прасторы", - заявіў расійскі лідар.\nУладзімір Пуцін адзначыў, што з Аляксандрам Лукашэнкам у іх будзе магчымасць пагутарыць у нефармальнай абстаноўцы. "У нас будзе магчымасць сустрэцца і сёння, пагаварыць і заўтра, і паслязаўтра. У нас вялікая праграма і сёння, і ў гэтыя бліжэйшыя два дні", - сказаў ён.\nУ цэлым Прэзідэнт Расіі канстатаваў, што беларуска-расійскія адносіны развіваюцца і мацнеюць, Расія застаецца найбуйнейшым гандлёва-эканамічным партнёрам Беларусі. Развіваюцца і фінансавыя адносіны. За апошнія гады беларускаму боку выдадзены вялікі аб'ём крэдытаў, у тым ліку па лініі ЕАЭС. "У гэтай жа сувязі хацеў бы адзначыць, што Беларусь вельмі дысцыплінаваная ў фінансавым сэнсе. Выконвае свае абавязацельствы. Гэта дазваляе нам працаваць па буйных праектах. Я маю на ўвазе і будаўніцтва атамнай электрастанцыі, якая знаходзіцца ў завяршальнай стадыі, - падкрэсліў расійскі лідар. - гэта дазваляе нам развіваць адносіны чыста гандлёвага характару ў розных галінах, уключаючы і сельгасвытворчасць (з агульнага аб'ёму паставак у Расію - гэта 34% з лішнім). Ведаю, што ў нас бываюць тут шурпатасці і праблемы. Але так, як гэта і належыць але паміж сябрамі, спадзяюся, што гэтыя праблемы будуць вырашацца".\nУладзімір Пуцін акцэнтаваў увагу, што адной з найважнейшых сфер супрацоўніцтва з'яўляецца энергетыка: "Аб'ёмы паставак вуглевадародаў - нафты і газу - захоўваюцца на тым узроўні, пра які мы з вамі дамаўляемся".\nПрэзідэнт Расіі таксама выказаў надзею, што ў кіраўніка беларускай дзяржавы ў час візіту будзе магчымасць вылучыць некалькі гадзін на адпачынак.\n3021 Настаўніца беларускай мовы і літаратуры: Жыць, каб... не бурыць!\n853 Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?\n846 Прэзідэнт: Канкурэнцыя, сутыкненне меркаванняў, мазгавая атака — гэта правільна\n783 Прэзідэнт: Для нас адным з асноўных напрамкаў будзе імпартазамяшчэнне\n782 Для добрых стартаў. У Мінску з'явілася яшчэ адна ўнікальная спартыўная пляцоўка\n782 Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць\n681 Ці застанецца школа ранейшай, абмяркуюць у рамках 3-й канферэнцыі па альтэрнатыўнай адукацыі\n645 Якiя меры рэалiзуюцца сёння па стабiлiзацыi эканамiчнай сiтуацыi ў краiне\n604 Вясёлыя гісторыі чытачоў\n585 Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка


АБЛОГа беларускага інтэрнэту\n30 кастрычнік 2006, 22:35\nРадыё Свабода На сайце газэты ”Наша Ніва” --> http://nn.by/index.php?c=ar&i=4581 абмяркоўваюць суд над лідэрам непрызнанай уладамі арганізацыі “Малады Фронт” Зьмітром Дашкевічам. Сяржук піша: “Прапаную апублікаваць у сеціве фота судзьдзі і абвінаваўцы ды іхныя біяграфіі. Краіна мусіць ведаць сваіх герояў. Цяпер, а не пасьля. Дарэчы, трэба апублікаваць прамову абвінаваўцы, каб кожны мог яе абмеркаваць”.\nА на форумах парталу Tut.by адгукаюцца на інфармацыю пра тое, што ў аўтамабілі нефармальнага лідэра беларускіх палякаў Анжалікі Борыс знайшлі нейкі парашок. Наведнікі пішуць:\n“Састарэла. Можна было і сьвяжэйшае што прыдумаць. Нават правакацыю добра арганізаваць ня могуць, чэкісты…”\n“Так “тапорна” спрацаваць не маглі. Можа быць гель (ад запацеваньня шкла)”.\nЗьявіўся “Сайт у падтрымку царквы “Новае Жыцьцё” 30 кастрычніка на старонцы апублікаваны Калектыўны зварот да вернікаў і душапастыраў усіх рэлігійных аб’яднаньняў Беларусі : да юдэяў, пратэстантаў, каталікоў і праваслаўных – разам да прадстаўнікоў 10 рэлігійных плыняў. “Просім Вас выказаць Вашу салідарнасьць зь вернікамі “Новага жыцьця” ў іх законных патрабаваньнях і дапамагчы абараніць правы на свабоду веравызнаньня. Просім Вас давесьці сваю пазыцыю да ведама ўладаў і сваіх супольнасьцяў”, – пазначана ў звароце. Таксама на сайце разьмешчаны калектыўны зварот да дзяржаўных СМІ з патрабаваньнем большай увагі да канфлікту “Новага Жыцьця”.\nНа сайце блогаў TOLBelarus зьмешчаны падкаст, прысьвечаны асьвятленьню падзеяў у краіне дзяржаўнымі і незалежнымі СМІ. Падкаст – падобная да радыё аўдыёпраграма, якая выстаўляецца ў сеціве і прызначаная для праслухоўваньня на кампутары ці плэеры.\n(Дзяўчына: ) “Добры вечар. Гэта блог “TOLbelarus”, з вамі Зьміцер, Андрэй і Алеся”.\n(Хлопец: ) “Мяне ўсхвалявала такая падзея. У выпуску навінаў БТ распавялі пра здарэньне ў маім родным горадзе Горадні. Там перакулілася маршрутка з пасажырамі, і быццам ніхто з пасажыраў не пацярпеў. Я ведаю, што гэта няпраўда. Падчас гэтага здарэньня перакуліўся аўтобус “МАЗ” з пасажырамі, і, на жаль, людзі пацярпелі. На месца падзеі выехала 7 машынаў “хуткай дапамогі”. І хтосьці атрымаў ледзьве ня траўму храбту”.\nЦалкам перадача трывае 8 хвілінаў.\nСайт Bybanner.com публікуе дасьледваньне пра тое, як супрацоўнікі розных фірмаў выкарыстоўваюць сеціва. Кампанія “Global Market Insite, Inc.” высьветліла, што больш за палову офісных работнікаў наведваюць інтэрнэт. 8 зь 10 карыстаюцца сецівам ня толькі для працы, але і для забаваў. Знаёмствы, анэкдоты, музыка і эротыка цікавяць карыстальнікаў найперш. 80 працэнтаў працадаўцаў закрываюць вочы на падобныя заняткі сваіх падначаленых.


Стала вядома пра яшчэ аднаго беларуса, які загінуў за Украіну ФОТЫ\n25.04.2018 / 21:08\nСтала вядома пра яшчэ аднаго беларуса, які загінуў за Украіну ФОТЫ 67\nБлізнюку было ўсяго толькі 26 гадоў. Ягоныя бацькі — Алена Белеванцава і Уладзімір Блізнюк — родам з Беларусі, паведамляе сайт «Суспільный кореспондент». Маці — артыстка размоўнага жанру. Бацька — былы вайсковец, падпалкоўнік, адзначаны ўзнагародамі ААН за міратворчую дзейнасць. Бацька скончыў Чарнігаўскае лётнае вучылішча, што і абумовіла пераезд ва Украіну.\n«Украіна стала нашай другой Бацькаўшчынай», — кажа Алена Белеванцава.\nНа ўкраінскіх сайтах, дзе збіраецца інфармацыя пра ўсіх, хто загінуў падчас вайны, нацыянальнасць Уладзіміра Блізнюка пазначаецца як «беларус».\nМама расказвае, што сын захапляўся вывучэннем моваў, выдатна размаўляў па-англійску. Служыў у арміі ў Харкаве, захапляўся ігрой на гітары, займаўся рукапашным боем. Вучыўся на завочным юрыдычным факультэце, які так і не скончыў, бо з шостага курса ўніверсітэта накіраваўся проста на перадавую.\nКалі пачалася вайна, то яны з бацькам прыйшлі запісвацца добраахвотнікамі. Але бацьку не ўзялі праз век. Уладзімір служыў у 13-м тэрытарыяльным батальёне.\nЗагінуў хлопец 6 верасня 2014 года ў Станіцы-Луганскай, калі будынак, дзе ён знаходзіўся, абстралялі з мінамётаў. Блізнюк памёр ад страты крыві. Гэта было ўжо ў час спынення агню.\n«Валодзя быў сапраўдным патрыётам Украіны і не ўяўляў сабе іншага выбару», — кажа маці.\nУ сям’і ёсць малодшы сын Аляксей, якому цяпер 15 гадоў, ён вучыцца ў той самай гімназіі, дзе калісьці Уладзімір.\nАдметна, што падчас наведвання Чарнігава з Аленай Блізнюк сустракаўся пасол Беларусі ва Украіне Ігар Сокал, які выказаў жанчыне спачуванні, а таксама падарыў беларускі нацыянальны касцюм.\nУ 2016 годзе Уладзіміра Блізнюка пасмяротна ўзнагародзілі ордэнам «За мужнасць» ІІІ ступені.\n25.04.2018 / 21:17\nПрыгожы хлопец... Герой, зямля пухам...


Як падключыцца да SFTP-сервера ў Ubuntu - techking.by\nЯк падключыцца да SFTP-сервера ў Ubuntu\nSFTP з’яўляецца ўбудаванай функцыяй SSH, і як толькі SSH усталяваны ў сістэме, SFTP можна выкарыстоўваць для перадачы файлаў назад і наперад з дапамогай графічнага інтэрфейсу або тэрмінала. SFTP асабліва карысны з серверамі.\nУ гэтым кіраўніцтве мы пакажам вам, як падключыцца да сервераў SFTP на Ubuntu, а таксама як наладзіць уласны сервер для размяшчэння. Каб пачаць, пераканайцеся, што вы выкарыстоўваеце найноўшы працоўны стол, сервер або АС на базе Ubuntu.\nНаладзьце SFTP на Ubuntu\nПадключэнне да SFTP праз камандны радок\nПадключэнне да SFTP з файлавы менеджэр Ubuntu – Gnome Files\nПадключэнне да SFTP з Filezilla на Ubuntu\nКалі вы плануеце падключыцца да сервера SFTP на вашым ПК Ubuntu, вам трэба будзе наладзіць сервер SSH на вашым выдаленым сэрвэры Ubuntu або выдаленым ПК Ubuntu, каб вы маглі атрымаць да яго доступ. На шчасце, наладзіць сервер SSH на Ubuntu неверагодна проста.\nДля пачатку адкрыйце акно тэрмінала на працоўным стале Ubuntu. Вы можаце запусціць акно тэрмінала, націснуўшы Ctrl + Alt + T на клавіятуры. Або знайдзіце «Тэрмінал» у меню прыкладання Ubuntu і запусціце яго такім чынам.\nАдкрыўшы акно тэрмінала, выкарыстоўвайце каманду apt install, каб усталяваць пакет «openssh-server». Пасля ўстаноўкі гэты пакет дазволіць наладзіць і наладзіць сервер SSH, а таксама SFTP, да якога вы можаце атрымаць доступ выдалена.\nКалі сервер OpenSSH запушчаны і працуе на выдаленым кампутары, вы можаце зрабіць хуткі тэст, каб пераканацца, што вы можаце падключыцца да яго. Для гэтага запусціце ssh [email protected] на машыне з серверам SSH. Вы павінны выкарыстоўваць свой пароль для ўваходу ў сістэму.\nПраверце гэта: Як усталяваць абмежаванні кантэнту на Xbox One\nКаб падключыцца да сервера SFTP з дапамогай каманднага радка ў Ubuntu, пачніце з запуску акна тэрмінала. Затым, з адкрытым акном тэрмінала, выкарыстоўвайце каманду sftp для падлучэння да вашага сервера SSH.\nДля падлучэння пакажыце імя карыстальніка на выдаленай машыне, а таксама яго IP-адрас. Напрыклад, калі выдалены сервер Ubuntu або ПК Ubuntu, на якім размяшчаецца сервер SSH, мае IP-адрас «192.168.1.203», выкарыстоўвайце гэта ў якасці імя хаста.\nПасля падлучэння вы можаце запусціць каманду ls, каб паглядзець, што знаходзіцца на выдаленым серверы.\nКаб загрузіць што-небудзь з выдаленага сервера ў хатні каталог, укажыце імя файла на аддаленым серверы SFTP і выкарыстоўвайце каманду get.\nТрэба што-небудзь загрузіць на аддалены SFTP-сервер? Выкарыстоўвайце каманду put. Ён загрузіць любы файл на аддалены SFTP-сервер у вашай лакальнай хатняй тэчцы (/home/USERNAME/).\nДадатак Gnome Files з’яўляецца адным з найбольш выкарыстоўваных файлавых менеджэраў ва ўсім Linux, паколькі многія асноўныя дыстрыбутывы Linux выбіраюць Gnome Shell у якасці працоўнага стала. Вось як выкарыстоўваць яго для падлучэння да сервера SFTP з ім у Ubuntu.\nДля пачатку запусціце файлавы менеджэр Ubuntu на працоўным стале. Калі ён адкрыты, знайдзіце кнопку «Іншыя месцы» і націсніце на яе. Калі вы выберыце гэтую кнопку, вы трапіце ў вобласць «Іншыя месцы».\nУнутры «Іншыя месцы» знайдзіце тэкставае поле «Падключыцца да сервера» і пстрыкніце па ім мышкай. Затым увядзіце адрас сервера. Напрыклад:\nПасля ўводу IP-адраса (або імя хаста) у поле націсніце кнопку «Падключыць». Калі вы выберыце гэтую кнопку, з’явіцца ўсплывальнае акно. Далей увядзіце імя карыстальніка і пароль, а затым зноў націсніце «Падключыць».\nПраверце гэта: Як выкарыстоўваць начное бачанне камеры бяспекі праз акно\nПасля падлучэння вы ўбачыце свой SFTP-сервер у дадатку файлаў Ubuntu. Перацягніце файлы на сервер, каб загрузіць іх, і скапіруйце іх у іншыя тэчкі на вашым ПК, каб загрузіць іх.\nВы павінны спачатку ўсталяваць прыкладанне, каб падключыцца да сервера SFTP з дапамогай Filezilla на Ubuntu. Затым адкрыйце акно тэрмінала на працоўным стале Ubuntu і выкарыстоўвайце каманду ніжэй, каб усталяваць прыкладанне.\nПасля таго, як праграма будзе ўстаноўлена ў вашай сістэме, запусціце яе. Затым знайдзіце поле хоста і ўвядзіце код ніжэй.\nПасля запісу ў поле «Хост», увядзіце сваё імя карыстальніка ў поле «Імя карыстальніка», а свой пароль у поле «Пароль». Затым напішыце «22» у поле «Порт». 22 з’яўляецца портам па змаўчанні для SFTP.\nВыберыце кнопку «Хуткае падключэнне», каб падключыцца да вашага SFTP-сервера з дапамогай Filezilla, калі ўся інфармацыя будзе запоўнена. Хутка вы падключыцеся да сервера з Filezilla.\nАдсюль вы можаце загружаць і спампоўваць файлы на ваш SFTP-сервер з Ubuntu. Калі вы хочаце спампаваць файл, вось што трэба зрабіць. Спачатку пстрыкніце правай кнопкай мышы на патрэбным слупку файл. Затым абярыце опцыю «Спампаваць» для загрузкі.\nВы таксама можаце загрузіць з Ubuntu з дапамогай Filezilla. Для гэтага пстрыкніце правай кнопкай мышы файл у левым слупку. Затым абярыце кнопку «Загрузіць». Пры гэтым файл будзе адпраўлены на сервер SFTP.\nДэжавю: кароткая гісторыя кожнай архітэктуры працэсара Mac\nЯк адкрыць і выняць файлы RAR з любой прылады\nШто такое «Праект падключаны дом праз IP» для разумных дамоў?


Бясплатны сайт знаёмстваў для дарослых людзей - выпадковых онлайн-знаёмстваў\nБясплатны сайт знаёмстваў для дарослых людзей — выпадковых онлайн-знаёмстваў\nЗа мільёны людзей шукаюць ідэальны онлайн знаёмстваў для дарослых партнёрам атрымаць задавальненне, флірт, рамантычныя адносіны, сэкс або доўгачасовыя дарослыя адносіны. Што самае важнае, многія з іх хочуць сустрэцца з іншымі ўдзельнікамі гэтай Бясплатныя знаёмства для дарослых онлайн агенцтва для рэальнага жыццёвага вопыту. Далучайцеся да італьянскім Бясплатныя знаёмства для стандартнага сяброўства, быць упэўнены, што вы не патрабуюць вашай крэдытнай карты, так як гэта бясплатны дарослы знаёмстваў.\nТакім чынам, вы знойдзеце толькі профілі дарослых людзей, якія вельмі непаслухмяны па сваёй прыродзе. Персаналізаваныя падрабязныя профілі зробяць ваш выбар цікавым, займальным і прадуктыўным.\nЗнаёмства па-чарзе ніколі не было, што інтэрактыўныя раней\nІтальянскі бясплатны знаёмстваў бясплатны для дарослых службы знаёмстваў, дарослы вэб-чат, бясплатныя відэа для дарослых знаёмстваў і многія іншыя.\nНіякай цэнзуры, паколькі ўсё тут дарослыя\nУсе падарожжа пачынаецца з чата, толькі вам вырашаць, якія тэмы выбіраць для абмеркавання з іншымі ўдзельнікамі. Памятаеце, што гэта для дарослых Купідон сайт знаёмстваў, таму вы можаце спыніцца на розных сэксуальную тэматыку, каб прыцягнуць найбольш прыдатныя сэксуальныя знаёмства і рыхтуйцеся маленькая чорная кніга для тых, хто вам падабаецца больш за ўсё.\nВы абмежаваныя толькі вашай фантазіі\nБыць творчым, інтэрактыўным і вынаходлівым, каб прыцягнуць больш увагі ад дарослых сэксуальныя знаёмства. Калі вы саромеецеся казаць на пэўныя тэмы ў чаце, вы можаце выбраць спецыяльную опцыю прыватны чат абслугоўванне нумароў і прыемнага вам зносін у прыватнай абстаноўцы. Спісы сяброў дапамагчы вам знайсці свой новы онлайн для дарослых прыяцеляў. Далучайцеся да італьянскай бясплатны абсалютна знаёмстваў бясплатна сёння і не чакаць іншых удзельнікаў, каб звязацца з вамі, будзьце актыўныя і, магчыма, нават сёння вы пачынаеце за неверагодны вопыт дарослага чалавека\n← Або пазнаёміцца пазнаёміцца як правільна\nПраваслаўныя знаёмства «Азбука вернасці» →


21 люты 2019, 13:10\nМіліцыянты каля школы № 2 у Стоўпцах пасьля падвойнага забойства. 11 лютага 2019 году\n«Фактычна выдаліў усе запісы з мабільнага тэлефона, а таксама з хатняга кампутара. Мы цяпер гэтай інфармацыяй валодаем», — сказаў старшыня СК.\nЁн падкрэсьліў, што пакуль ня можа раскрываць інфармацыю ў інтарэсах сьледзтва, «але гэта ў некаторай ступені пралье сьвятло на матывы дзеяньняў школьніка».\nТаксама Наскевіч расказаў, што пасьля трох дзён маўчаньня хлопец пачаў даваць паказаньні, і на гэты момант сьледзтва «ўжо мае яснае ўяўленьне пра карціну здарэньня».\n«Для сьледчых цяпер галоўная задача — высьветліць ня як адбылося (гэта ўжо і так зразумела), а чаму гэта адбылося. У пэўнай ступені некаторыя адказы ў нас ужо ёсьць з паказаньняў самога падазраванага. Хоць мы пакуль вельмі крытычна ставімся да таго, што ён кажа, бо паказаньні ягоныя не заўсёды суадносяцца з аб’ектыўнай карцінай здарэньня», — сказаў Іван Наскевіч.


Поспехі, якіх дабіліся разам | "Нарачанская зара" (пасведчанне аб рэгістрацыі №765 ад 4.11.2009)\nПоспехі, якіх дабіліся разам\nУ рамках дабрачыннай акцыі «Нашы дзеці» ва ўстанове адукацыі “Нацыянальны дзіцячы адукацыйна-аздараўленчы цэнтр “Зубраня” летась на зыходзе снежня правялі навагодні баль. Мерапрыемства арганізоўвалі з мэтай умацавання матэрыяльна-тэхнічнай базы ДУА “Цэнтр карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі Мядзельскага раёна” і ДУА “Мядзельская сярэдняя школа №1 імя Уладзіміра Дубоўкі”.\nАкцыя прынесла свае вынікі. Так, “Цэнтр карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі Мядзельскага раёна” набыў бытавое абсталяванне, неабходнае для аснашчэння кабінета сацыяльна-бытавой арыенціроўкі. Цяпер ён мае паўнавартасны кухонны гарнітур, а таксама розную тэхніку і посуд, з дапамогай якіх дзецям прывіваюцца навыкі гаспадарча-бытавой працы і самастойнасці.\nБольш падрабязна пра новы кабінет сацыяльна-бытавой арыенціроўкі і асаблівасць навучання дзяцей распавядае дырэктар Андрэй Міхаль.\n— Зараз у цэнтры налічваецца дванаццаць вучняў, з іх чатыры дашкольнікі. Дзеці дзеляцца на класы ў залежнасці ад узросту і дыягназу, але займаюцца ўсе разам. Праграма, канечне, адрозніваецца. Але ўсім нашым дзецям неабходна тлумачыць і паказваць усё тое, што разумеецца само сабой: як карыстацца нажамі і відэльцамі, ставіць чайнік, мыць посуд, — тлумачыць Андрэй Дзмітрыевіч. — Гэта базавыя навыкі, якія могуць палегчыць жыццё не только дзіцяці, але і яго бацькам. Дзеянні павінны даводзіцца да аўтаматызму і вельмі важна, каб навучанне праходзіла ва ўмовах максімальна набліжаных да рэальнасці. Таму мы вельмі рады, што нам удалося абсталяваць сапраўдную кухню, у якой і афармленне, і планіроўка падобныя на кухні ў дамах нашых вучняў.\n— А з якім абсталяваннем ім даводзіцца вучыцца ў першую чаргу?\n— З бытавой тэхнікай, якой мы карыстаемся штодня. Вядома, завесці на кухню цэнтра мы іх не можам: ні тэхніка бяспекі, ні санітарныя нормы гэтага не дазваляюць. А дзеці павінны прызвычайвацца да самастойнасці. Для гэтага закупілі электрычную пліту, чайнік, мікрахвалеўку, пральную машыну, прасавальную дошку і іншыя прылады. Каб не на пальцах або малюнках тлумачыць дзецям, як гэта ўсё працуе, а прапаноўваць ім самім даведацца — на практыцы. Каб у будучыні ім не прыходзілася па рознай дробязі клікаць бацькоў. А дарослыя, у сваю чаргу, змогуць не турбавацца, адыходзячы на працу або займаючыся нейкімі гаспадарчымі справамі, што іх дзіця застанецца галодным ці параніцца, спрабуючы прыгатаваць бутэрброд.\nУ цэнтры з дзецьмі працуюць педагог-псіхолаг і два настаўнікі-дэфектолагі. Сустрэліся з адным з іх — Вольгай Івановай, якая з энтузіязмам распавяла аб працы ў цэнтры і аб тым, як яна палепшылася са з’яўленнем абсталяванага кабінета сацыяльна-бытавой арыенціроўкі.\n— Раней замест кухні ў нас было абсталяванае памяшканне з таго, што ёсць, для правядзення заняткаў. Стаяў звычайны стол і тумбачка, на якую можна было нешта паставіць. Нашым дзецям цяжка пераносіць навыкі са звыклай абстаноўкі на нешта новае. Зараз жа іх навучальны “палігон” не адрозніваецца ад хатніх умоў, і можна не сумнявацца, што яны без праблем змогуць арыентавацца і ў сябе на кухні.\n— Мы прытрымліваемся індывідуальнага падыходу да дзяцей, таму можна сказаць, што ў кожнага нашага дзіцяці свая праграма. Наогул, праграма сацыяльна-бытавога арыентавання прадугледжвае прывіццё навыкаў самаабслугоўвання, але варта разумець, што кожны навучэнец робіць нешта пасільнае. Ёсць дзеці, з якімі вучымся мыць посуд, намазваць сметанковае масла на бутэрброд, ёсць тыя, з якімі гатуем салаты, варым яйкі. На гэтай кухні пастараліся ўлічыць магчымасці і патрэбы ўсіх нашых навучэнцаў. Ёсць нават блендар, таму што малодшым неабходна здрабняць ежу ў пюрэ.\n— А якія яшчэ заняткі праводзяцца з дзецьмі?\n— Ёсць элементы граматы, матэматыкі, фізкультуры, малявання і іншыя. Зноў жа, усё навучанне арыентуецца непасрэдна на магчымасці дзяцей. Для кожнага навучэнца распрацаваны індывідуальныя праграмы.\n— Бацькі распавядаюць вам пра дасягненні дома?\n— Вядома! У нас вельмі цесныя кантакты з бацькамі, бо яны зацікаўленыя ў поспеху сваіх дзяцей. Звычайна расказваем, над чым працуем, і навучанне праходзіць пры падтрымцы бацькоў, напрыклад, яны купляюць прадукты для гатавання або адсочваюць новыя навыкі сваіх дзяцей дома. Прыемна, калі мамы тэлефануюць і радуюцца, што дзіця само парэзала хлеб і зрабіла бутэрброды, хоць яны нават не разлічвалі на такое і не думалі яму дазваляць браць у рукі нож. Наогул, трэба разумець, што ўсе поспехі дзіцяці гэта не толькі праца ў цэнтры ці дома, гэта — нашы агульныя дасягненні.\n18 снежня 2017. Каментарыі: Каментароў няма. Размешчана ў Адукацыя


11 красавіка супрацоўнікі музея завіталі да Павульскай Валянціны Іванаўны. Дачка вядомага беларускага агранома, публіцыста і грамадскага дзеяча Янкі Пачопкі запрасіла нас у госці, каб перадаць раённаму музею некаторыя рэчы з уласнага архіва і падзяліцца ўспамінамі пра свае сустрэчы з мастаком Язэпам Драздовічам і пісьменнікам Міхасём Машарам. Доўга расказвала Валянціна Іванаўна пра свайго бацьку, які ў роднай вёсачцы Летнікі заўсёды з вялікай радасцю прымаў сапраўдных сяброў-беларусаў – Драздовіча і Машару. Яе, тады зусім яшчэ маленькую дзяўчынку, Драздовіч жартаўліва называў “Лінка-журавінка”. Успомніла гаспадыня і тое, што пасля смерці мастака ў іх доме яшчэ доўгі час захоўвалася скрыня з яго археалагічнымі знаходкамі. Гэты, знойдзены Драздовічам скарб “дагістарычнай даўніны”, Валянціна, яшчэ будучы студэнткай, перадала на захоўванне Полацкаму музею. Нашаму ж музею падаравала Валянціна Іванаўна партрэт свайго бацькі, які быў калісьці напісаны беларускім мастаком Пётрам Сергіевічам. Праўда, арыгінальная работа беларускага мастака, захоўваецца ў Мастацка-этнаграфічным музеі Я.Н. Драздовіча ў в. Германавічы, куды яе перадаў мастак Алесь Марачкін. Для сям’і Валянціны Іванаўны ён стварыў копію, якую і перадала нашаму музею на пастаяннае захоўванне “Лінка-журавінка”…\nНовае ў музейнай экспазіцыі\nУ экспазіцыі нашага музея з'явіўся новы раздзел, які раскажа наведвальнікам пра шматлікія скарбы, знойдзеныя на Глыбоччыне ў розныя часы.\nУ адной з вітрын пастаяннай экспазіцыі размясціліся ўнікальныя экспанаты: Гараўлянскі манетна-рэчавы скарб (выявіў у 1965 годзе вядомы археолаг Г. Штыхаў), Глыбоцкі скарб (знойдзены падчас земляных работ у 2017 годзе), а таксама шматлікія прадметы археалогіі, знойдзеныя на Глыбоччыне як падчас археалагічных даследаванняў, так і зусім выпадкова.\nГлыбокае. Маршрут пабудаваны\nПабываць у беларускай Венецыі, убачыць планету ў мініяцюры і даведацца, колькі адценняў густу можа быць у аднаго горада? Адказаць на гэтыя пытанні дапамогуць аўтары праграмы "Маршрут пабудаваны"\n«У памяці няма межаў. Шталаг 342. Маладзечна - Глыбокае»\nУ рамках правядзення мерапрыемстваў патрыятычнага праекта «У памяці няма межаў», прысвечаных 75-й гадавіне вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў і Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне дэлегацыя Глыбоцкага раёна 21 лютага 2019 года наведала горад Маладзечна. Прадстаўнікі кіраўніцтва раёна, настаўнікі і вучні нашых школ прынялі ўдзел у жалобным мітынгу ў мемарыяльным комплексе «Шталаг - 342», а таксама ў працы круглага стала «У памяці няма межаў. Шталаг 342. Маладзечна - Глыбокае». Глыбачан гасцінна прымалі адміністрацыя і вучні сярэдняй школы №5, той школы, дзе ўжо шмат гадоў вядзецца карпатлівая праца па пошуку і аднаўленню імёнаў вязняў шталага № 342. У ходзе дыялогу глыбачане пачулі цікавы расказ кіраўніка клуба «Пошук» Князевай Лідзіі Барысаўны пра падзеі ваенных гадоў у горадзе Маладзечна і яго ваколіцах. Сваімі ўспамінамі аб суровых гадах дзяцінства падзяліліся з гасцямі малалетнія вязні фашысцкіх лагераў, пастаянныя ўдзельнікі пошукавага клуба. У знак удзячнасці і павагі, вучні глыбоцкіх школ уручылі ім памятныя падарункі, зробленыя рукамі іх жа аднагодкаў у рамках праводзімай у раёне акцыі «Падарунак ветэрану». У сваю чаргу, супрацоўнік Глыбоцкага музея Аляксандр Хайноўскі расказаў удзельнікам мерапрыемства аб існаванні падчас вайны ў горадзе Глыбокае філіяла маладзечанскага шталага - лагера «Stalag 342/Z Glebokiе». Падрабязна пра гэта можна прачытаць тут.\nАбмяняўшыся памятнымі падарункамі і сувенірамі, удзельнікі сустрэчы дамовіліся аб напрамках будучага супрацоўніцтва ў пошуку і аднаўленні імёнаў ахвяраў мінулай вайны. У красавіку месяцы дэлегацыя г. Маладзечна наведае наш горад - «У памяці няма межаў. Шталаг 342. Маладзечна - Глыбокае».\nНовы экспанат для музея\nПрадметы трапляюць у музейныя фонды па-рознаму. Каштоўныя для гісторыі рэчы можна знайсці падчас навукова-пошукавых экспедыцый, у архівах, у бібліятэках. Часта прыносяць цікавыя прадметы ў музей і самі глыбачане.\nУ апошні час фонды нашай установы папоўнілі фотаздымкі і паштоўкі, набытыя на інтэрнэт-аўкцыёнах. У лютым 2019 года чарговы каштоўны экспанат падарылі музею неабыякавыя да гісторыі свайго рэгіёна людзі. Гэта фотаздымак з выглядам рынку Касцюшкі ў Глыбокім. Датуецца ён 1920-мі гадамі. Фотаздымак змяшчае ўнікальны гістарычны матэрыял, дазваляе ўбачыць ўзоры местачковай забудовы … і нават адчуць дух таго часу!\nКалектыў музея выказвае падзяку мясцовым краязнаўцам і ўсім прадстаўнікам грамадскасці, хто ўнёс свой уклад у захаванне гістарычнай спадчыны рэгіёна.


Пятроўскі: ад Лукашэнкі асобнага да Лукашэнкі калектыўнага — вось наша ідэя | euroradio.fm\nГалоўная / Пятроўскі: ад Лукашэнкі асобнага да Лукашэнкі калектыўнага — вось наша ідэя\nБез дыктатуры і жорсткай цэнтралізацыі мы не захаваем нацыянальны суверэнітэт, кажа ў праграме “Ідэя Х” Пётр Пятроўскі.\n8 лютага ў эфіры Еўрарадыё — філосаф, палітолаг, эксперт аб’яднання “Белая Русь” Пётр Пятроўскі.\nНапярэдадні чарговага Усебеларускага народнага сходу мы вырашылі пазнаёміць вас са светапоглядам прыхільнікаў Лукашэнкі, якія на той сход збяруцца, з іх бачаннем апошніх падзей у краіне і тым, якой ім бачыцца беларуская нацыянальная ідэя.\nЛукашызм як стыль, сутнасць і сэнс стаў апагеем запаветаў Багушэвіча і Луцкевіча, Машэрава ды іншых дзеячаў Беларусі. Якія даводзілі, што для беларусаў галоўнае — сацыяльная справядлівасць. На палітыцы сацыяльнай справядлівасць базуецца палітыка Лукашэнкі. Супраць чаго найперш і ўзняла 9 жніўня 2020 года бунт маладая беларуская буржуазія. Якая хоча меншых падаткаў і не хоча мець ніякай сацыяльнай адказнасці перад грамадствам. Але ў гэтым бунце схаваная пагроза нашаму суверэнітэту, бо замежныя гульцы толькі і чакаюць, каб скарыстацца любой магчымасцю і праглынуць нашу незалежнасць, перакананы Пётр Пятроўскі. І таму, кажа ён, уратаваць нас можа толькі жорсткая цэнтралізаваная ўлада, калі “суверэн” можа спакойна задушыць любы бунт. І “бунт-2020” душылі не так жорстка, як варта было зрабіць, кажа Пятроўскі.\nПра тое, да чаго падобная ідэалогія “лукашызму”, ці ёсць у ім хоць нешта нацыянальнае і ці быў Кастусь Каліноўскі “лукашыстам”, мы і разважаем у праграме “Ідэя Х” з Пятром Пятроўскім.\neuroradiofm · Пятроўскі: ад Лукашэнкі асобнага да Лукашэнкі калектыўнага — вось наша ідэя


«Паляванне на дармаедаў»: старт праз месяц\nУ хуткім часе ў Беларусі з’явіцца забытая з савецкіх часоў адміністратыўная адказнасць за беспрацоўе. Падчас адмысловай нарады кіраўнік краіны загадаў чыноўнікам дапрацаваць дакумент дэкрэту цягам месяца.\nПаводле дакументу, працаздольныя грамадзяне, якія цягам шасці месяцаў не выплочвалі падаткаў, будуць абавязаны раз на год выплочваць збор памерам 20 базавых велічыняў. За ўхіленне, нясвоечасовую або няпоўную выплату збору будзе прадугледжана адміністратыўная адказнасць.\nУлады адносяць да дармаедаў ажно 400 тысяч асобаў. Што праўда, не з усіх будуць здымаць гэты збор. Плануецца стварыць спіс асобных катэгорыяў грамадзянаў, якіх вызваляць ад выплаты. Да такіх групаў будуць аднесеныя, напрыклад, непрацаздольныя, або тыя, хто выхоўвае дзяцей.\nЗ ініцыятываю штрафаваць і караць беспрацоўных арыштам выступіла Міністэрства ўнутраных справаў. Пасля ўхвалення ідэі Аляксандрам Лукашэнкам адпаведны дэкрэт быў распрацаваны Міністэрствам працы і сацыяльнай абароны.\nУрадоўцы папярэджваюць таксама, што збор за дармаедства не легалізуе шэрага заробку ці бізнесу. Калі падатковая інспекцыя знойдзе факты таго, што асоба ўсе ж атрымлівала прыбытак, то супраць яе будуць ужытыя дадатковыя санкцыі.


Аляксандру Дабравольскаму вынесьлі пісьмовае папярэджаньне за бракованыя ўлёткі\n05 кастрычнік 2004, 21:47\nУладзімер Глод, Менск Дзеля гэтага ўвечары 5 кастрычніка выбарчая камісія Менскай-Сьвіслацкай акругі № 96 правяла адмысловае паседжаньне. У віну кандыдату ў дэпутаты паставілі тое, што ён, быццам бы, надрукаваў звыш нормы 1800 улётак.\nНамесьнік старшыні Аб''яднанай грамадзянскай партыі Аляскандар Дабравольскі заяўляе, што ў дадзеным выпадку адбыўся незвычайны зьбег абставінаў.\n(Дабравольскі :) “За дзень да гэтага як у нас канфіскавалі прадукцыю, у друкарню прыходзілі нейкія людзі, напалохалі ўсю друкарню, і таму дырэктар загадаў друкарам вывезьці ўсё што ёсьць з нашай прадукцыі. І ціск быў такі моцны, што нам прывезьлі ўсё што было, а формы друкарскія нават зьнішчылі. І высьветлілася, што там была значная частка бракованай прадукцыі. І вось гэты брак нам залічылі як перавышэньне накладу адной з улётак на 1800 асобнікаў”.\nВыбарчы кодэкс Беларусі прадугледжвае зьняцьцё прэтэндэнта на дэпутацкі мандат з выбарчай гонкі, калі ён атрымлівае два пісьмовыя папярэджаньні. Таму, зразумела, што я пацікавіўся у спадара Дабравольскага, калі ён будзе аспрэчваць вэрдыкт акруговай камісіі ў Цэнтарвыбаркаме. Аднак нечакана высьветлілася, што кандыдат у дэпутаты пакуль не зьбіраецца падаваць скаргу. Вось як ён сам тлумачыць такое рашэньне:\n(Дабравольскі: ) “Я б аспрэчваў папярэджаньне, але друкара, які рабіў гэтыя ўлёткі ўчора ўвечары выклікалі ў міліцыю. І пасьля размовы там яго "Хуткая дапамога" адвезла ў кардыялёгію з сардэчным прыступам. Таму мы хочам, перадусім, разабрацца, які ў яго цяпер стан здароўя. Ня хочацца, чыста па-чалавечы, каб яго зноў кудысьці выклікалі. Мяне ня столькі гэтае папярэджаньне цікавіць, колькі тое, што ўлады даводзяць людзей да такога стану”.


Якая дзейнасць у галіне экалогіі павінна стаць прыярытэтнай? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Экалогія » Якая дзейнасць у галіне экалогіі павінна стаць прыярытэтнай?\nТэхнічны прагрэс шмат у чым палегчыў жыццё людзей. Але ў многіх дасягненняў ёсць і адваротны бок — экалагічныя праблемы. Як адказваць на гэтыя глабальныя выклікі і ці ёсць магчымасць для «зялёнага» развіцця ў такіх умовах?\nСпецыялісты ўпэўнены — развівацца можна. Але пры гэтым неабходна аб'яднаць эканамічны, сацыяльны і экалагічны кампаненты. На гэта скіраваная і Нацыянальная стратэгія ўстойлівага сацыяльна-эканамічнага развіцця Беларусі на перыяд да 2030 года, такія ж прынцыпы знайшлі сваё ўвасабленне і ў нарматыўна-прававых дакументах, якія прымаліся ў краіне ў апошнія гады.\n— Устанаўленне партнёрскіх сувязяў дзяржавы, грамадства і бізнесу гарантуе забеспячэнне сацыяльнай стабільнасці, экалагічнай бяспекі і эканамічнай эфектыўнасці, — расказала першы намеснік міністра прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Ія МАЛКІНА. — І ў гэтым працэсе вялікую ролю адыгрываюць парламентарыі, якія таксама забяспечваюць рэалізацыю Стратэгіі.\nБеларусь займае 44-е месца са 180 краін па Індэксе экалагічнай эфектыўнасці.\nСёння ў свеце выкарыстоўваецца каля 170 тысяч розных хімічных рэчываў. Велічыня іх уздзеяння на наваколле і чалавека вядомая толькі для часткі з іх.\nПеравесці ўсіх спажыўцоў Мінска на водазабеспячэнне пітной вадой з падземных крыніц плануецца да 2025 года.\nПа словах Іі Малкінай, неабходна забяспечыць зацікаўленасць органаў дзяржкіравання ў экалагізацыі прыярытэтных для краіны галін эканомікі. І асноўны акцэнт трэба зрабіць на ўсведамленні: неабходна ўбудоўваць экалагічныя паказчыкі ў паказчыкі эфектыўнасці асобнага бізнесу ці цэлых галін, бо «хто не прыме гэта да выканання сёння, той прайграе».\nЭксперты вылучаюць чатыры стратэгічныя «зялёныя» прыярытэты, якія павінны легчы ў аснову дзяржаўнай палітыкі:\n* Узаемадзеянне дзяржавы, грамадства і бізнесу па змякчэнні наступстваў змены клімату і адаптацыі да іх.\nЗгодна з Парыжскім кліматычным пагадненнем Беларусь абавязалася скараціць выкіды парніковых газаў — да 2030 года яны не павінны перавышаць 74 мільёнаў тон у эквіваленце СО2. Сёння ж паказчык знаходзіцца на ўзроўні 91,5 мільёна тон, а значыць, што за 11 гадоў неабходна зменшыць выкіды на 17,5 мільёна. Гэта глабальны выклік для такіх галін, як энергетыка, транспарт, сельская гаспадарка.\nДапамогуць на яго адказаць укараненне нізкавугляродных і безвугляродных тэхналогій у галіне электратранспарту, ацяплення жыллёвага фонду, парытэтнае развіццё як атамнай энергетыкі, так і ўзнаўляльных крыніц энергіі.\n* Аб'яднанне дзяржаўных і рэгіянальных органаў кіравання, перш за ўсё мясцовых Саветаў дэпутатаў, прыватнага сектара з міжнароднымі партнёрамі для рэалізацыі канцэпцыі «ўстойлівых» гарадоў.\nСёння ў нашай краіне каля 75 % насельніцтва — гарадскія жыхары, а ў 2030 годзе іх колькасць узрасце да 80 %. Задачы па фарміраванні сацыяльнай інфраструктуры, забеспячэнні занятасці гарадскога насельніцтва немагчыма вырашыць без пашырэння вытворчасцяў. Пры гэтым гарады павінны заставацца экалагічна бяспечнымі.\nАб'яднанне такіх, здаецца, супрацьлеглых напрамкаў — мэта пілотных праектаў, якія пры ўдзеле міжнародных партнёраў рэалізуюцца ў розных рэгіёнах краіны. 48 беларускіх гарадоў далучыліся да ініцыятывы «Пагадненне мэраў па клімаце і энергіі», у Брэсце распрацавана стратэгія «разумнага» гарадскога развіцця, у Мінску такая стратэгія распрацоўваецца. Праект, накіраваны на павышэнне энергаэфектыўнасці, развіццё ўстойлівага транспарту, адаптацыю да змены клімату ажыццяўляецца ў такіх гарадах, як Навагрудак, Баранавічы, Слаўгарад, Пружаны і іншых.\n* Укараненне інавацыйных спосабаў кіравання рэсурсамі, стварэнне новых бізнес-мадэляў, якія будуць мець эканамічныя, сацыяльныя і экалагічныя выгады.\nТакая ідэя закладзена ў аснове «зялёнай» эканомікі, якая развіваецца ў нашай краіне. Адзін з яе прыярытэтных кірункаў — распрацоўкі ў сферы абыходжання з вытворчымі адходамі і пластыкам.\nПры практычна нязменнай колькасці насельніцтва ў нашай краіне ўтвараецца ўсё больш прамысловых і камунальных адходаў. Гэта значыць, існуючая мадэль спажывання не ўстойлівая.\nУ Мінпрыроды лічаць, што для вырашэння такіх праблем неабходна далучаць грамадзян. І ў гэтым кірунку вызначальную ролю іграюць мясцовыя органы ўлады.\n* Экалагізацыя эканомікі, заканадаўства немагчымая без фарміравання экалагічнай культуры, паляпшэння экаадукацыі грамадства.\nПоспех вырашэння гэтай задачы — у зацікаўленасці, упэўнена першы намеснік міністра. Сёння ў Беларусі больш за 150 устаноў адукацыі працуюць па праграме «Зялёныя школы», у БДЭУ і БДПУ імя М. Танка ўкаранёны праграмы навучання азеляненню нацыянальнай эканомікі, многія ўстановы і арганізацыі займаюцца экавыхаваннем.\n— Прынцыпова важнай бачыцца асветніцкая праца па экалагічнай тэматыцы, — адзначыла Ія Малкіна. — І для нас усіх гэта павінна стаць не толькі вектарам, якога б мы прытрымліваліся ў сваіх галіновых і рэгіянальных праграмах, але і ў цэлым глабальным выклікам.\n— Сёння намаганні Мінпрыроды накіраваныя на дасягненне ўстойлівага балансу паміж захаваннем наваколля і эканамічным развіццём, прасоўванне прынцыпаў экалагічнай цэласнасці, «зялёнай» эканомікі, канцэпцыі «разумнага» развіцця. Міністэрства вызначана каардынатарам ключавых мерапрыемстваў па дасягненні сямі Мэт устойлівага развіцця экалагічнай скіраванасці (Мэты 6, 9, 11, 12, 13, 15, 17). Сумесна з іншымі рэспубліканскімі органамі яно адказвае за фарміраванне нацынальных паказчыкаў па экалагічным кірунку — а гэта 22 задачы і 26 паказчыкаў, якія вызначаны на глабальным узроўні, і 30 проксі-паказчыкаў — на нацыянальным. У далейшым неабходна гарманізаваць з Мэтамі не толькі галіновыя дзяржпраграмы і нацыянальныя планы дзеянняў, але і нарматыўна-прававыя дакументы.\nЗагаловак у газеце: «Зялёная» чацвёрка і чалавек


Штучныя гульні - Народная Воля\nУ Беларусі прайшоў чарговы, 16-ы, Калядны турнір на прыз прэзідэнта Беларусі. Усур’ёз пра вынікі гэтага спартыўнага мерапрыемства з элементамі шоу казаць не варта, але некаторыя моманты, відаць, трэба адзначыць.\nПершае. Арганізаваны турнір быў з традыцыйным размахам. Гэтым разам у Мінск\nпрыязджалі 12 каманд: зборныя краін Балтыі, Балкан, Міжнароднай федэрацыі хакея, ЗША, Германіі, Кітая, Украіны, Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў, Расіі, Фінляндыі і Швейцарыі. І, натуральна, з удзелам прэзідэнцкай каманды з Беларусі, за якую гуляе беларускі кіраўнік.\n«Мы прыйшлі да таго, каб падоўжыць жыццё нашым спартсменам, – распавёў Аляксандр Лукашэнка пра тое, як нарадзілася ідэя правядзення турніру. – І мы для гэтага шмат зрабілі. Мэта мерапрыемства адна – падоўжыць жыццё спартсменам і папулярызаваць здаровы лад жыцця».\nІдэя, безумоўна, цудоўная, але навошта даводзіць яе да абсурду, запрашаючы ў каманду ветэранаў дзеючых хакеістаў, якія пакуль і не збіраюцца на «пенсію»? Каму патрэбны перамогі любой цаной?!\nНапрыклад, пасля матча з «Юнацтвам» галоўны трэнер салігорскага «Шахцёра» Юрый Файкоў абураўся, што ў каманды «кароткая лаўка, бо ў каманду прэзідэнта для ўдзелу ў Калядным турніры забралі Жыдкіх і Дурнова».\nДы і 15-гадовы член прэзідэнцкай каманды Мікалай Лукашэнка неяк не цягне на «ветэрана», якому трэба «падоўжыць жыццё ў спорце». Зрэшты, ніхто не спрачаецца, што ў шоу дазволены розныя імправізацыі.\nДругі момант – малы дождж з вялікага грому. Калі хто слухаў інфармацыйныя тэлепраграмы дзяржаўных СМІ, то складвалася ўражанне, што галоўная тэма першых дзён новага года, якая абмяркоўваецца народам у краіне, гэта зусім не спыненне паставак расійскай нафты ў Беларусь, а хакейны турнір, які заваяваў любоў мільёнаў людзей.\nТрэба сказаць, што адміністрацыйная машына па запаўняльнасці трыбун таксама працуе ў краіне без збоеў. Здаецца, і квіткі на матчы прадаваліся па 5 рублёў, але не думаю, што прадстаўнікі БРСМ, Федэрацыі прафсаюзаў, ваенныя, якія прыводзілі на гульні арганізаваныя групы, стаялі ў касах «Чыжоўка-Арэны». Ды і ў сацыяльных сетках з’яўляліся скрыны перапісак з чатаў некаторых навучальных устаноў, дзе студэнтам за наведванне матчаў турніру абяцалі залікі і дадатковыя балы на экзаменах. А тым, хто не згодны з такой пазіцыяй, пагражалі адваротным эфектам.\nІзноў-такі: навошта гэтая паказуха? Для карцінкі на БТ? Для замежных гасцей? Дык ім, як мне падаецца, да лямпачкі. Яны сёння ў Мінску пагулялі ў хакей, паелі-папілі, а заўтра будуць займацца сваімі справамі.\nПа-трэцяе, у журналістаў пасля кожнага такога турніру ўзнікае лагічнае пытанне: за чый кошт банкет? Бо, пагодзімся, амаль тыдзень абслугоўваць 12 каманд (а ў складзе кожнай дэлегацыі па 20–30 чалавек) – на гэта таксама патрэбна не тысяча рублёў. Пералёты, пражыванне, харчаванне…\nШто адметна, агульную суму выдаткаў ніхто так і не пачуў. Турнір арганізоўваюць чатыры ведамствы – Прэзідэнцкі спартыўны клуб, Федэрацыя хакея Беларусі, Міністэрства спорту і турызму і Мінскі гарвыканкам. Атрымаць дакладную справаздачу аб выдатках на спартыўнае мерапрыемства і крыніцах паступлення грошай – справа няпростая.\nНеяк былы прэм’ер-міністр Андрэй Кабякоў параіў людзям «жыць па сродках». Можа, варта так і дзейнічаць, а не ладзіць штучныя гульні, якія, як мне падаецца, цікавыя толькі вельмі вузкаму колу людзей?


10 сакавіка 1948 года ў горадзе Навагрудку ў сям’і настаўнікаў Васіля і Ганны Івашкіных нарадзілася дзяўчынка Рыма, якая расла, вучылася ў школе, а закончыўшы яе выбрала прафесію сваіх бацькоў. У 1968 годзе паступіла ў Гродзенскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя Янкі Купалы на факультэт пачатковых класаў.\nТак як вайна бацьку падарвала здароўе і ён хварэў, Рыме Васільеўне як старэйшай сярод сясцёр прыйшлося рана пачаць працоўную дзейнасць і вучыцца на завочным аддзяленні. З 1966 па 1971 год яна працавала старшай піянерважатай, настаўніцай рускай мовы і літаратуры на Навагрудчыне.\nУ 1973 годзе Рыма Нячай пераехала з мужам у Дзятлаўскі раён. Спачатку працавала старшай піянерважатай, настаўніцай рускай мовы і літаратуры, намеснікам дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце ў Нагародавіцкай васьмігадовай школе, затым выхавальнікам групы падоўжанага дня, настаўніцай пачатковых класаў у Раготнаўскай школе, сем гадоў адпрацавала ў Яварскай СШ, а з 1986 па 2004 год – у Вензавецкай сярэдняй школе. Такі складваўся лёс, бо мужа пераводзілі з аднаго месца работы на другое.\nНастаўніцы пачатковых класаў у свой час была прысвоена вышэйшая кваліфікацыйная катэгорыя. За дасягнутыя поспехі ў рабоце яна ўзнагароджана граматамі і дыпломамі раённага і абласнога значэння.\nРыма Васільеўна разам з мужам Аляксандрам Піліпавічам выгадавалі дваіх дзяцей – сына Андрэя і дачку Ганну, якія прадоўжылі працоўную дынастыю педагогаў. Андрэй працуе ў Гродзенскай абласной спартыўнай школе трэнерам па боксе, Ганна — дацэнт кафедры музычнага мастацтва Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў. Бабуля з дзядулем дапамагаюць выхоўваць траіх унукаў — Аляксея, Алену і Арцёма.\nКалі ідзеш з Рымай Нячай па вуліцах горада Дзятлава, то складваецца такое ўражанне, што яе ведаюць усе. З ёю вітаюцца, цікавяцца аб здароўі.\nПаважаную Рыму Васільеўну, віншуем з юбілеем. Няхай жыццё праходзiць без клопатаў, нiколi не ведайце смутку і гора. Жадаем, каб побач былi верныя сябры, родныя людзi.\nКалектыў Вензавецкага дзіцячага сада-сярэдняй школы\n0 0\t399\t10 Март, 2018\tХто крылы расправіў на роднай зямлі\tМарт 10, 2018\n← Адкрываецца сезон палявання на гусей В Волковыске зафиксировано 12 случаев кори → ← Previous Next →


Наўрад ці на зямным шары знойдзецца месца, дзе няма бактэрый. Імі маюць шмат салёныя азёры, вечная мерзлата Арктыкі, бруі гейзераў з высокай тэмпературай, глыбінныя пласты акіянаў, нетры зямной кары. Пра тое, дзе утрымліваецца найбольшая колькасць бактэрый, чытач даведаецца з артыкула.\nШто ўяўляюць сабой бактэрыі?\nГэта мікраарганізмы, якія складаюцца ўсяго толькі з адной клеткі. Вылучаюць наступныя іх тыпы:\nБактэрыі круглай, шаровідной формы - кокі.\nПалачкападобныя бактэрыі - бацылы.\nСпіральна-сагнутай формы - спирилллы.\nВолосовидные - спірохеты.\nМесцам рассялення бактэрый выступаюць глеба, вада, арганізм чалавека і жывёл. Яны існуюць там, дзе іншыя мікраарганізмы не выжываюць. Неабходныя для жыцця рэчывы - вуглярод, ваду, аміяк, злучэння серы, нітраты - бактэрыям дае навакольнае асяроддзе. У выніку складаных хімічных рэакцый неарганічныя рэчывы бактэрыі ператвараюць у біяхімічныя прадукты, неабходныя для іх жыццядзейнасці і размнажэнні, якое адбываецца дзяленнем клеткі напалову. Гэты працэс будзе працягвацца, пакуль у асяроддзі будзе дастаткова пажыўных рэчываў.\nРолю бактэрый вялікая. Яны руйнуюць арганічныя рэчывы, чысцячы навакольнае асяроддзе ад бруду. Але гэтыя драбнюткія стварэння выконваюць не толькі станоўчую ролю, але і адмоўную. Асобныя віды мікраарганізмаў сваёй прысутнасцю псуюць харчовыя прадукты. Найбольш небяспечныя патагенныя бактэрыі. Яны з'яўляюцца крыніцай небяспечных захворванняў: запалення лёгкіх, чумы, пранцаў, туберкулёзу і іншых.\nУ вадзе, як і ў глебе, жыве вялікая разнастайнасць мікраарганізмаў. Для іх гэта асяроддзе з'яўляецца натуральнай. Дзе ўтрымліваецца найбольшая колькасць бактэрый? Велізарны лік бактэрый можна назіраць у адкрытых вадаёмах і грунтовых водах. Яны маюць шмат палачкамі, грыбамі, кокков, вібрыён, вірусамі і многімі іншымі відамі.\nАб колькасці мікраарганізмаў у вадзе можна меркаваць па зместу арганічных злучэнняў, якія сапраўды гэтак жа, як у глебе, падвяргаюцца перамяніцца. У адным міллілітре вады можа змяшчацца больш за некалькі мільёнаў розных бактэрый. Найбольшая іх колькасць можна выявіць у вадзе наземнай. У грунтовых водах іх менш, таму што, прасочваючыся скрозь глебу, вада праходзіць своеасаблівую фільтрацыю.\nДзе жыве найбольшая колькасць бактэрый? У адкрытых вадаёмах. Іх колькасць вагаецца і залежыць ад шэрагу прычын. Кліматычныя ўмовы аказваюць уплыў на колькасць мікраарганізмаў. Забруджванне вадаёмаў прамысловымі адходамі, сцёкавымі водамі спрыяе іх размнажэнню, так як у вадзе ўтрымліваюцца ў велізарных колькасцях арганічныя рэчывы. Дзякуючы імкліваму размнажэнню бактэрый яна проста не паспявае ачышчацца, што, у сваю чаргу, прыводзіць да экалагічных праблем.\nДа ведама: пітная вада добрая, калі ў адным міллілітре змяшчаецца не больш за сто бактэрый. Выклікае сумневы вадкасць з утрыманнем 100-150 бактэрый у адным міллілітре. Забруджанай лічыцца вада, на адзін міллілітр якой прыпадае пяцьсот бактэрый і больш.\nНа якіх прадметах у доме больш бактэрый?\nАказваецца, рэгулярнага мыцця падлог і выцірання пылу недастаткова, каб засцерагчыся ад бактэрый. Дом напоўнены масай рэчаў. Каб знішчыць шкоднасныя мікраарганізмы, трэба ведаць, на якіх прадметах яны запасяцца ў вялікіх колькасцях. Эксперты ўстанавілі, што найбольш актыўна бактэрыі размнажаюцца на наступных прадметах: дошцы апрацоўчай, кухонным ручнік, дзвярных ручках, кранах для вады, тэлевізійным пульце, выключальніках, тэлефоне. Таму не радзей за адзін раз на тыдзень іх варта праціраць дэзінфікуюць растворамі і мыць бактэрыцыднымі сродкамі.\nПаветра з'яўляецца неспрыяльнай асяроддзем для бактэрый. Тут мікраарганізмы пастаянна не жывуць, а знаходзяцца часова, пакуль перамяшчаюцца з аднаго месца на іншае. Паветра не ўтрымлівае пажыўных рэчываў, тут няма пастаяннай тэмпературы і вельмі часта адсутнічае вільгаць, затое шмат сонечных прамянёў, якія аказваюць пагібельнае ўздзеянне на бактэрыі.\nМікрафлора паветра не мае пастаяннага складу. Тут могуць знаходзіцца ўстойлівыя да высыхання і ўльтрафіялетавых прамянёў микрококки, грыбы, дрожджы. Найбольшая колькасць бактэрый змяшчаецца ў паветры ніжніх слаёў атмасферы. Сустракаюцца хваробатворныя мікраарганізмы: туберкулёзная палачка, вірусы, стафілакокі.\nУ паветра мікраарганізмы паступаюць з пылам, вадкасцю з паверхні вады, глебы, жывёл, раслін, транспарту, са сліной і сліззю пры чханні, размове і кашлю. Ад мікрафлоры глебы таксама залежыць стан паветра. Найбольшая колькасць бактэрый змяшчаецца ў паветры ў сухую гадовую надвор'е над буйнымі гарадамі. Іх мала ў горным паветры, на поўначы, над ляснымі масівамі, акіянамі і азёрамі.\nЗ дапамогай бактэрый адбываецца працэс глебаўтварэння, самаачышчэння, кругазварот вугляроду, азоту. Глеба з'яўляецца натуральнай асяроддзем пасялення для розных відаў мікраарганізмаў. Найбольшая колькасць бактэрый змяшчаецца ў вадзе, глебе, прычым паверхню глебы размяшчае адносна невялікім іх колькасцю. Тоўшчы згусткаў арганічных рэчываў і адміраюць карані раслін - найбольш спрыяльнае асяроддзе для развіцця бактэрый.\nМікрафлора глебы адрозніваецца вялікай разнастайнасцю. Яна багатая рознымі фізіялагічнымі групамі бактэрый. Найбольш актыўна мікраарганізмы развіваюцца ў прыкаранёвых зонах раслін, якія называюць ризосферой. Найбольшая колькасць бактэрый змяшчаецца ў глебе - тут іх больш, чым у паветры і нават вадзе.\nНекаторыя лічаць, што найбольшая колькасць бактэрый змяшчаецца ў мачы, але падобнае меркаванне памылковае. Мача ў норме - стэрыльны прадукт. Наяўнасць іншых агентаў азначае, што ў арганізме развіваецца паталогія.\nКалі ў мачы прысутнічаюць патагенныя мікраарганізмы, такі стан называецца бактериурией. Значыць, у арганізме чалавека ідзе запаленчы працэс. Гэта адбываецца пры розных захворваннях.\nЗрэшты, вялікая колькасць бактэрый у мачы можа быць абумоўлена няправільным зборам биоматериала. Але часта мікробы трапляюць у мачу з кішачніка. Такі шлях іх пранікнення называюць узыходзячым.\nКалі ў ходзе аналізу было выяўлена багацце патагенных мікраарганізмаў у биожидкости, абавязкова прызначаецца адпаведная тэрапія. Бактериурия характарызуецца болем ўнізе жывата, частым мачавыпусканнем з крывёю і агідным пахам. Мача можа быць каламутнай, са шматкамі. Пры запаленні мачавой бурбалкі тэмпература не падвышаецца, але калі інфекцыя трапіла ў ныркі - такое цалкам магчыма.\nКласіфікацыя сродкаў навучання.\nРадыёактыўнае выпраменьванне, яго віды і небяспека для чалавека\n"Злачынства і пакаранне": галоўныя героі. характарыстыка Раскольнікава\nАгароднінная запяканка "Паўднёвая": рэцэпт па-сапраўднаму гадовага стравы


Калядна-навагодні канцэрт в Минске на afisha.relax.by\nКалядна-навагоднія дні. Калядна-навагоднія ўсмешкі, здагадкі, працяглыя позіркі з-пад мягкіх веяў… І ўрачыстыя позіркі, і светлыя. І побач нейкая глыбіня, і бяздонне, і прадчуванне рознагалосых гімнаў - харалаў. А таксама – іронія, мітусня, штурхатня… даўкае метро. Гамонка, падарункі, нюансы, канфузы. Крыўдлівае надвор’е, слата, ненадзейныя сходы… сустрэчы, віншаванні… і людзі, людзі, людзі…\nА недзе, зусім недалёка, сярод гаманы і беспараднасці, штурханіны і ўзаемаадносін шэрых паліто, сярод мільгацення ссунутых набакір, незразумеага паходжання, шапак, збегу разнамасных патыліц, сярод усяго гэтага, недзе тут, зусім блізка нараджаецца, ажывае Музыка. Музыка новага дня.\nСёння – Каляды. І гэта – як упершыню. Бо аднаўленне, адраджэнне, узнёсласць ды щрачыстасць. І снежная, спрадвечная, з завірухамі і сінічкамі, Музыка, што шчыра і радасна шчабеча суботняй птушкай пра далёкае невядомае. Гэта табе – падарунак, як і падарунак тое, што музыка, народжаная гэтымі зімовымі днямі і загадкавымі вечарамі, пад непраўдзіва зіхоткімі зоркамі і надзіва глыбокім небам – належыць і табе. І гэтага дастаткова для навагодняй радасці, як дастаткова ведаць, што ў жыцці, акрамя шэрых шапак і паліто, існуе нешта бязважка - няўлоўнае, не прыдатнае для штодзённага ўжытку, але такое неабходнае і каштоўнае, па-анёльску набліжанае, што звініць калядным звонам і наталяе ціхім святлом усе твае справы, клопаты, надзеі.\nМузыка, цешыць і супакойвае, гайдае і ўзносіць. Шэпча, што ты не кінуты, ты не адзін на гэтым навагоднім адмежку часу. І звіняць недзе далёка і для цябе званочкі агністай музыкі, народжаныя навагоднімі Анёламі і тчэцца недзе і для цябе празрыстае павуцінне мрой-надзей, якое ты заўтра лёгкай рукой лёгка знімеш з нотнага аркуша. на якім і будуць сядзець зімовымі сінічкамі і ружовы гілямі дробныя нотныя сі-бемолі і фа-дыезы, паўзы і ферматы, і складаць для цябе навагоднюю музычную калядку. Сабраныя пад аднолькавымі акаладамі мягка, побач з табой у ціхім тваім доме змесціцца ўвесь твой сусвет, усе нябесныя сферы, уся музыка тваіх нябёсаў, сугуччы начных планет, усё зямное хараство і залаты пыл чалавечай мілосці.


Як здаваць аналіз на яйцеглист?\nАналіз на яйцеглист праводзяць з мэтай выяўлення ў кале яек паразітычных гельмінтаў. Іх аб'ядноўваюць у групу гельмінтозы, адрозніваюць аскарыдоз, трыхінелёз, анкилостомоз. Гэты аналіз неабходны для пастаноўкі і пацверджання некаторых дыягназаў. Яго таксама здаюць дзеці пры паступленні ў дзіцячыя сады і цяжарныя жанчыны.\nТакім чынам, аналіз на яйцеглист прызначаецца:\n- пры падазрэнні на інфікаванне паразітычнымі гельмінтамі ;\n- пры правядзенні планавага абследавання, напрыклад для атрымання медыцынскай кніжкі.\nЧасцей за ўсё гельмінты сустракаюцца ў дзяцей. Таму вельмі важна, каб малыя, якія наведваюць дашкольныя ўстановы, планава здавалі гэты аналіз. Часцей за ўсё выяўляюць плоскіх (Cestoidea, Trematoda) і круглых чарвякоў (Nematoda, Askarida).\nВельмі часта ўзнікае пытанне пра тое, як правільна здаць аналіз кала на яйцеглист. Існуюць пэўныя правілы збору. Неабходна прытрымлівацца такіх рэкамендацый:\n1. Непасрэдна перад зборам забаронена выкарыстоўваць слабільныя сродкі, у тым ліку і свечкі, і рабіць клізму.\n2. Пры дэфекацыі неабходна выкарыстоўваць загадзя прыгатаваны латок або поліэтыленавую цырату. Нельга дапускаць траплення на калавыя масы, якія будуць здавацца на аналіз, элементаў сцёкавых вод, мачы, вылучэнняў, сродкаў асабістай гігіены і гэтак далей.\n3. Сабраны для правядзення аналізу кал змяшчаюць у адмысловы кантэйнер з вечкам, пры гэтым ён павінен займаць не больш адной траціны ўсяго аб'ёму тары.\n4. Калі па якіх-небудзь прычынах няма магчымасці адправіць сабраны матэрыял на аналіз у лабараторыю, то яго неабходна захоўваць пры тэмпературы не больш за 8 градусаў, пры гэтым дапушчальны тэрмін захоўвання складае не больш за 24 гадзін.\n5. Пры неабходнасці збіраюць на працягу адных сутак некалькі порцый кала абавязкова з розных дэфекацыі.\nЧасцей за ўсё аналіз на яйцеглист ажыццяўляецца мікраскапічным метадам. Пры падрабязным разглядзе калавых мас у лабараторыі спецыялісты могуць выявіць не толькі яйкі, але і саміх чарвякоў або іх часткі. Каб у дакладнасці вызначыць выгляд паразітычнага гельмінта, выяўлены элемент змяшчаюць паміж двума прадметнымі шкламі. Калі прагледзець яго на свет, то можна выявіць матку гельмінта. Яна адрозніваецца ў залежнасці ад выгляду чарвяка.\nКалі аналіз на яйцеглист даў станоўчы вынік, то неабходна далейшае абследаванне. Калі выяўлены відавочныя сімптомы інфікавання, то на падставе аднаго копрологического даследаванні дыягназ не ставіцца. Але і адмоўны вынік не заўсёды кажа аб адсутнасці патагенных гельмінтаў у арганізме. Яйкі і членікі істужачных чарвякоў не заўсёды выходзяць з калам. Таму простае мікраскапічнае абследаванне вынікаў не дасць. У такім выпадку абавязкова праходжанне дадатковых аналізаў.\nПра тое, што гельмінты цалкам адсутнічаюць у арганізме, павінна сведчыць поўная адсутнасць у калавых масах як яек, так і элементаў чарвякоў. Таксама неабходна ведаць, колькі дзейнічае аналіз на яйцеглист. Тэрмін яго прыдатнасці невялікі - усяго 10 дзён з моманту атрымання. Калі ён пратэрмінаваны, неабходна прайсці аналіз паўторна.\nГэты унікальны глядзельная аналізатар\nШто мае на ўвазе пад сабой гінекалагічнае УГД?\nКалі неабходна МРТ-даследаванне галавы і сасудаў\nSoul Vacation Resort & Spa 3 * Гоа, Індыя: агляд, апісанне і водгукі турыстаў\nЯк даведацца, да якой паліклініцы ставішся? высвятляем разам\nКолькі гіне людзей у ДТЗ у Расіі: статыстыка\nНачынне для блінцоў з мясам: рэцэпт прыгатавання з фота\nАрхідэя: як часта паліваць, як даглядаць? Архідэі ў пакаёвых умовах\nКамбінаванае ружжо. Камбінаваныя стрэльбы "Сабатти"\nВіскі: маркі і іх асаблівасці. Самыя папулярныя і вядомыя маркі віскі


Ці будуць у "Дварэцкім" зноў выпускаць каўбасу?\nГлавная/Экономика/Агропром/Ці будуць у “Дварэцкім” зноў выпускаць каўбасу?\nЦі будуць у “Дварэцкім” зноў выпускаць каўбасу?\nПрацаўнікі ААТ “Дварэцкі” сабраліся на агульны сход у мясцовым Доме культуры.\nПачаўся ён са справаздачы старшыні рэвізійнай камісіі, галоўнага агранома гаспадаркі Васіля Курака. Знаёмячы прысутных з вынікамі праведзеных на працягу года праверак, ён раз за разам паўтараў – “недастач і лішкаў не выяўлена”. А гэта значыць, што ў падраздзяленнях на належным узроўні захоўваюцца матэрыяльныя каштоўнасці, няма нараканняў і на вядзенне дакументацыі.\n“Пагутарым пра набалелае, дасягненні і перспектывы”, – з гэтых слоў пачаў справаздачу аб выніках фінансава-гаспадарчай дзейнасці выконваючы дырэктар Віталь Карчэўскі. Называючы лічбы, характарызуючыя асноўную дзейнасць, для большай пераканаўчасці кіраўнік месцамі параўноўваў іх з двума папярэднімі гадамі. А яны аказаліся ўнушальнымі. Як сведчыла пазней з выступлення начальніка ўпраўлення райсельгасхарчу Аляксандра Савіны толькі па надоях малака ў разліку на карову з перадапошняга месца ў раёне “Дварэцкі” выйшаў на шостае, а па вытворчасці азімага рапсу – на трэцяе.\nАгульны сход выліўся ў сапраўднае свята з вялікай колькасцю падзяк за працу і каштоўных падарункаў, якімі былі адзначаны большасць прысутных у зале работнікаў. А мясцовы музычны калектыў “Вандроўнікі” падарыў зямлякам цудоўны канцэрт.\nБольш падрабязна (у тым ліку адказ на пытанне, вынесенае ў загаловак) – у нумары газеты “Лунінецкія навіны” за 02.03.2018 г.\n"Самурай" правёў спаборніцтвы па агульнай фізічнай падрыхтоўцы\nОлимпиада "Фемида" собрала в актовом зале Микашевичской СШ №2 6 кадетских команд


Пошук вашыя патрэбы\nДля того чтобы цалкам зразумець вашыя канкрэтныя патрэбы аўтсорсінгу бізнэс, мы папросім вас серыю селектыўнага пытанняў. Кожная дэталь мае важнае значэнне і павінны быць разгледжаны. Не сьпяшайцеся, кажучы, каб мы маглі ўважліва выслухаць усе вашыя ідэі і праблемы. Існуе не агульны фармат, зададзены для тых, хто з намі кантактаў, якая будзе дрэнным для вас і вашай кампаніі. У гульні Call цэнтра Коста-Рыкі, кожны кліент разглядаецца ў якасці унікальнага і па сутнасці іх уласных Tailor Made перадвыбарчай праграме.


Саўмін перадаў прэзідэнту праграму дзеянняў па інтэграцыі з Расіяй\nЯк чакаецца, да лістапада будуць распрацаваны дарожныя карты па розных сектарах эканомікі ў рамках інтэграцыі. 03.09.2019, Sputnik Беларусь\nпалітыка, галоўнае, у беларусі, навіны , беларусь, расія, савет міністраў рб\n16:21 03.09.2019 (абноўлена: 16:29 03.09.2019)\n© Sputnik / Виктор ТолочкоПадпісанне дакументаў\nЯк чакаецца, да лістапада будуць распрацаваны дарожныя карты па розных сектарах эканомікі ў рамках інтэграцыі.\nМІНСК, 3 вер - Sputnik. Праект праграмы дзеянняў па інтэграцыі з Расіяй перададзены для адабрэння прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам, паведамілі ў аўторак у прэс-службе ўрада рэспублікі.\n9 жніўня 2019, 09:22\n"Праект праграмы па інтэграцыі з Расіяй перададзены для адабрэння прэзідэнту Беларусі", - цытуе РІА "Новости" прэс-сакратара прэм'ер-міністра рэспублікі Аляксандру Ісаеву.\nРашэнне аб стварэнні міжурадавай рабочай групы па развіццю інтэграцыі было прынята ў снежні 2018 года. Праца над гэтай праграмай актыўна абмяркоўвалася падчас сустрэчы прэзідэнтаў Расіі і Беларусі у Валааме і ў Санкт-Пецярбургу ў ліпені 2019-га. Кіраўнікі дзяржаў дамовіліся, што да 8 снежня - 20-гадовага юбілею стварэння Саюзнай дзяржавы - праграма інтэграцыі павінна быць гатовая.\nУ жніўні прэм'ер-міністр Сяргей Румас казаў, што праект праграмы па інтэграцыі Беларусі і Расіі ў рамках Саюзнай дзяржавы будзе перададзены прэзідэнту 27 жніўня. За некалькі дзён да гэтай даты, Румас дакладваў прэзідэнту, што праграма практычна ўзгодненая.\nМяркуецца, што ў верасні кіраўнікі ўрадаў Беларусі і Расіі павінен парафіраваць гэтую праграму. А да 1 лістапада пастаўлена задача распрацаваць 28 дарожных карт па розных сектарах эканомікі ў рамках інтэграцыі.


Со словами благодарности к читателям обращается главный редактор журналов «Наша гісторыя», «Дуду» и «Асцярожна: дзеці!» Андрей Дынько.\n«Дзякую ўсім, хто прыйшоў набыць «Нашу гісторыю», «Дуду» і «Асцярожна, дзеці!». За два дні мы прадалі больш часопісаў, чым звычайна за месяц. У касавым апараце скончыўся запас стужкі, тры разы пазычалі ў суседніх крамах, — піша рэдактар часопісаў Андрэй Дынько. — Гэта было прыгожа, столькі салідарнасці ў нашым народзе цяпер. У выніку, насуперак тым, каго Янка Купала называў «ворагамі беларушчыны», у часопісаў з'явяцца новыя чытачы, якія раней і не ведалі пра іх».\nРэдакцыя таксама звяртае ўвагу яшчэ два моманты.\nПершае — для перамогі любых каштоўнасцей і зберажэння любой культуры мала разавага ўчынку, трэба штодзённае, штомесячнае, сістэмнае дзеянне. Калі часопісы будуць душыць далей, шукайце іх штомесяц. І падпісвайцеся на іх.\n«Другое — нам трэба не гераізм, а нармальнасць. Таму прашу ўсіх працягваць высылаць электронныя звароты да ўладаў, каб часопісы, патрэбныя для інтэлектуальнага росту, вярнулі ў «Белсаюздрукі». У зваротах толькі памятайце пра карэктнасць», — нагадвае рэдактар «Нашай гісторыі».\nТаксама пакідаем пералік месцаў, дзе можна набыць часопіс, калі вы яшчэ на яго не падпісаныя або не паспелі на рэдакцыйны распродаж:\nвы можаце яго замовіць праз Mmkut.by, Kniganosha.by, Halijafy.by, Knihi.by, Kniger.by, Akademkniga.by, Ragna.by.\n«Цудоўня» ды іншыя\n«Іскра», «Асвета» ды іншыя\n«Гасцінец» (Віцебскі праспект, 48) ды іншыя


Sony Xperia XZ2 Pro: эталон першага Sony з экранам 18: 9 | Androidsis\nУ канцы мінулага года Sony заявіла, што новы высокага класа, які паступіць у 2018 годзе, будзе рабіць стаўку на новы дызайн. Гэта азначала, што новыя мадэлі збіраюцца развітацца з дызайнам Omnibalance, так характэрным для брэнда. Здаецца, гэтыя заявы будуць праўдзівымі. Таму што так паказваюць першыя дадзеныя Sony Xperia XZ2 Pro.\nБескаркасныя дысплеі ўварваюцца на рынак. Але да гэтага часу японская фірма была адной з нямногіх, хто пазбег гэтай тэндэнцыі. Штосьці, што, здаецца, мяняецца з гэтай Sony Xperia XZ2 Pro. Паказваючы, што дызайн Omnibalance - гэта частка мінулага.\nУжо некаторы час падрабязнасці пра прыладу выцякаюць. Хоць пакуль нічога дакладна не вядома. Але, Бенчмарк, які прасачыўся, вельмі дапамагае нам мець больш дадзеных аб гэтай прыладзе. Дзякуючы гэтаму мы ўжо можам убачыць некаторыя падрабязнасці пра гэта.\nПерш за ўсё, дзякуючы дадзеных пра памер экрана Бачна, што гэта прылада, якая робіць стаўкі на экране 18: 9. Паколькі ён мае дазвол 848 х 424, гэта значыць 2: 1 ці 18: 9. Такім чынам, змяненне дызайну Sony выглядае так, быццам яно будзе рэальным на гэтым тэлефоне. Такім чынам, яны далучаюцца да адной з тэндэнцый найбольш важныя на рынку.\nАкрамя таго, Здаецца, гэты Sony Xperia XZ2 Pro таксама будзе падводным тэлефонам які будзе мець сертыфікацыю IP67. Такім чынам, гэта абяцае быць вельмі салідным прыладай з вялікім патэнцыялам, якое спадабаецца спажыўцам.\nНа дадзены момант дызайн гэтай Sony Xperia XZ2 Pro невядомы. Мяркуецца, што тэлефон будзе прадстаўлены на MWC 2018 пазней у гэтым месяцы ў Барселоне. Хоць гэта пакуль не пацверджана. Такім чынам, мы спадзяемся даведацца пра гэта больш хутка.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Прылады Android » Мабільныя тэлефоны » Sony » Sony Xperia XZ2 Pro: Прасочаны тэст першага Sony з экранам 18: 9