Лічбавае адукацыя для XXI стагоддзя\nTransform сваю кар'еру\nКалі вы хочаце, каб атрымаць працу ў сектары высокіх тэхналогій, так як, калі вы хочаце, каб пачаць свой уласны бізнес, Ironhack дапаможа вам дасягнуць пастаўленых мэтаў.\nДаведайцеся з дапамогай праектаў з выкарыстаннем інструментаў і працэсаў, якія мадэлююць рэальную працоўнае асяроддзе.\nДоступ да глабальнай сеткі\nДалучайцеся да нашай міжнароднай сеткі з больш чым 400 партнёраў і прафесіяналаў трох кампусах па ўсім свеце.\nРазвіццё Bootcamp вэб\nВы хочаце змяніць кар'еру да нечага больш тэхнічны? Развіццё Bootcamp Ironhack Web распрацаваны, каб дапамагчы вам набыць правільны набор навыкаў, каб атрымаць працу ў якасці малодшага праграміста, або любы іншы звязанай з тэхнічнага пазіцыі.\nКалі вы думаеце аб запуску тэхналогіі кампаніі, гэты курс дапаможа вам набыць навыкі, каб пабудаваць MVP або весці тэхнічныя навыкі каманды.\nГэты курс з'яўляецца ідэальным выбарам для тых, хто хоча дапоўніць свае прафесійныя навыкі, і пампуецца ў бок больш тэхнічнай ролі, такія як аналітык прадукту, GrowthHacker і г.д.\nВы толькі што скончылі сярэднюю школу або вы скончылі ў апошні час? Гэты курс забяспечыць асноўныя прылады для запуску вашай кар'еры ў тэхнічнай вобласці, або пачаць свой уласны бізнэс.\nЯна закладвае падмурак, перш чым прыступіць да стварэння вэб-прыкладанні. Да любога праекта важна планаваць усё, што ад выпадкаў прымянення да належнага навучання ў структурах дадзеных. Гэта ўключае ў сябе:\nЎстаноўка асяроддзя распрацоўкі\nАсновы Інтэрнэту (кампутары і сеткі)\nасновы праграмавання (кіравання патокам дадзеных і структуры)\nПраект супрацоўніцтва праз Github\nДаведайцеся, як ствараць базы дадзеных, якія падтрымліваюцца з дапамогай Ruby On Rails, сучасны вэб-прыкладанняў мовы і ўключае ў сябе мадэль MVC. Падумайце пра гэта, як калі б яны былі электрычнай сістэмы і сантэхніка, якія падтрымліваюць ваш дом. Гэта ўключае ў сябе:\nЛал на рэйкі\nАрхітэктура праграмнага забеспячэння (ААП і MVC)\nРэляцыйных баз дадзеных і ORMs\nРаспрацоўка пад кантролем тэстаў\nAPI-інтэрфейсы, якія выкарыстоўваюць Node.js\nПатрэбна дапамога, каб фінансаваць курс? Фінансавыя параметры дазваляюць засяродзіцца на сваёй мэты, а не бар'еры, якія перашкаджаюць вам дасягнуць іх. дэпазіт\nНашы курсы хутка запаўняюцца. Для таго, каб забяспечыць месца, мы пытаем аплату дэпазіту атрымаць доступ да курса. Дэпазіт: 750 €\nСтыпендыя для жанчын\nМы ганарымся тым, з мэтай прасоўвання тэхналогій сярод жанчын. Стыпендыя 1000 €\nраспрацоўка вэб-сайтаў няпоўны працоўны дзень\nВы хочаце быць Ironhacker і не ведаю, калі ваш профіль падыходзіць? Мы імкнемся, перш за ўсё, матывацыя і запал да тэхналогіі і здольнасць да хуткага навучання.\nВэб-Bootcamp Развіццё нашы студэнты прайшлі гэтыя фоны:\nКар'ера чейнджеры: усе віды людзей, якія хочуць трапіць у теч. Ад банкіраў да сцюардэс.\nДызайнеры, якія хочуць навучыцца праграмаваць, каб палепшыць іх адаптацыі да патрэбаў канструкцый кода.\nСпецыялісты па маркетынгу, якія хочуць быць хакераў росту\nКампутары і тэлекамунікацыі, якія хочуць спецыялізавацца і набыць практычныя навыкі інжынераў\nПрадпрымальнікі, якія хочуць, каб лепш зразумець тэхнічны бок за сваю прадукцыю\nДасведчаныя праграмісты павінны быць абноўлены і хочаце пашырыць свой інструментар.\nМодуль папярэдняй працы\nЧастку часу: 15-20hr / тыдзень\nЧастку часу: 20 г / тыдзень\nАўторак, чацвер, з 6 вечара да 9-й вечара\nСубота з 10 раніцы да 5-й вечара\nІнтэрнэт 7-й гадзіне / тыдзень\nАўторак, чацвер, з 6:30 вечара да 9:30 вечара\nБудзьце гатовыя да самых складаных працэсаў адбору\nПлан дзеянняў на працягу 6 месяцаў\nпапярэднія тыдні (Інтэрнэт)\n60 гадзін заняткаў няпоўны працоўны дзень, у якім мы прадставім наш метад даследавання, метадалогіі і працы. Мы даем вам усё, што вам трэба ўзяць 6 месяцаў на месцы і правесці канчатковы праект.\nЎвядзенне ў праграмаванне і алгарытмічныя\nПрынцыпы чыстага кода\nДакумент Мадэль аб'екта\nякая аб'ядноўвае ўсе\nДадзеныя і адносіны з Rails\nВыкарыстанне MVC з Rails\nКаштоўныя камяні і агульныя інструменты\nАўтэнтыфікацыя і аўтарызацыя\nБлок 07 і 08\nВы пачатковец у праграмаванні? Гэты курс з'яўляецца ідэальным стартам для тых, хто спрабаваў даведацца ў Інтэрнэце, але беспаспяхова.\nПаляпшэнне вашага UX / UI. Transform вашыя прататыпы вэб-прыкладанняў.\nВы працуеце з праграмістамі? Вучыцеся эфектыўна мець зносіны вашыя ідэі ў тэхнічнай асяроддзі.\nЦі задумваліся Вы BootCamp рэгістр для поўнага часу, але ўсё яшчэ ёсць сумневы? Гэты курс ідэальна падыходзіць для пачатку, і гэта змяненне не гэтак рэзкім.\nЎвядзенне ў HTML і CSS\nВы навучыцеся ствараць прывабны карыстацкі інтэрфейс з выкарыстаннем HTML, CSS і каркасы інтэрфейсных, як Bootstrap і Фондам. Гэта ўключае ў сябе:\nСродкі праграмавання і налады працоўнага працэсу\nЎвядзенне ў разметцы і HTML\nАпусканне ў CSS\nСетка і спагадны вэб-дызайн\nхуткае макетаванне з Bootstrap\nЎвядзенне ў JQuery\nBootstrap кампаненты JS\nЎвядзенне ў WordPress\nВы навучыцеся ствараць шаблоны з выкарыстаннем WordPress, адзін з самых запатрабаваных кантэнт-мэнэджараў, а затым ўвядзенне ў фрыланс.\nЎвядзенне ў PHP і WordPress, найбольш папулярных у свеце CMS\nАптымізацыя вэб-старонак (семантыку, мета-тэгі, лясуны)\nЎвядзенне ў Сасс і інструментаў збору\nЎвядзенне ў Freelancing\nКожны панядзелак пачаць з увядзеннем да новай тэмы з наступным практыкаваннямі зроблена як пара.\nСтудэнты маюць доступ да віртуальнай платформе працаваць выдалена Ironhack.\nКожны тыдзень завяршаецца канчатковым зрабіць індывідуальна або як пара праекта. Настаўнікі будуць даступныя працягнуць руку.\nІАА-Bootcamp для распрацоўшчыкаў\nСтаць распрацоўшчыкам АС IOS праз 8 тыдняў. Вы даведаецеся асновы Objective-C, CocoaTouch, Xcode, дызайн інтэрфейсу і стварэння сетак.\nНаша Сістэма IOS Bootcamp для распрацоўшчыкаў прайшлі студэнтаў з гэтым вопытам:\nкампутар або тэлекамунікацыі або нядаўніх выпускнікоў "працэс" інжынеры.\nJava-праграмісты сумна, Cobol і іншых тэхналогій.\nСаморезы навучэнцаў усіх узростаў (самы малады Ironhacker ледзь дасягае 16 гадоў).\nКар'ера змены: кансультанты, інвестыцыйныя банкіры, садоўнікі, афіцыянты Сцюардэса палёт цвёрдых навыкаў праграмавання.\nЧастку часу: 15-20 гадзін у тыдзень.\nЯ працую на хаце, штотыднёвыя групавыя заняткі.\nДзённае аддзяленне: 60+ гадзін у тыдзень.\n9 ч 8 вечара, з панядзелка па пятніцу.\n"Давайце дапаможам вам падрыхтавацца да найбольш складаных працэсаў адбору.\n1 тыдзень пасля Ironhack.\nПлан дзеянняў на працягу 11 тыдняў\nМодуль папярэдняй працы.\nТыдня 01, 02 і 03 (Інтэрнэт).\nЁн складаецца з 80 гадзін онлайн-кантэнту, якія прыйдзецца выканаць, каб дасягнуць узроўню, дастатковага для дасягнення ўзроўню ведаў патрабуецца веданне. Даведайцеся ўсё, што вам трэба зрабіць вялікую частку 8 тыдняў вы будзеце ў Ironhack.\nObjective-C, Xcode і Interface Builder\nБазы кіравання памяццю\nПершыя выпрабаванні XCUnit\nКаб пачаць праграмаванне!\nіндывідуальныя і афарбаваныя віды\nСталасць і асноўны сеткі\nЎвядзенне патокаў і паралелізму\nАсноўная ўвага на тэстах\nAdvanced Сталасць (Core Data)\nПашыранае тэставанне (Ківі, Expecta)\nфункцыянальнае тэставанне (кіф)\nCore Graphics Ядро і Анімацыі\nАдладка, прафіляванне памяці, бяспека\n07 і 08 тыдняў\nПакажыце свае навыкі\nПраца над канчатковым праектам\nпрасунутыя і дадатковыя тэмы\nРазгортванне прыкладання на AppStore\nПрэзентацыя актыўнага пошуку працы кампаніі


23 лістапад 2016, 22:32\nГульнара Карымава ў Нью-Ёрку 10 верасьня 2010 году.\nУнук нябожчыка прэзыдэнта Ўзбэкістану Іслам Карымаў-малодшы абверг нядаўнія паведамленьні СМІ пра сьмерць сваёй маці. У інтэрвію ўзбэцкай службе тэлеканалу ВВС ён пацьвердзіў, што з 2014 года Гульнара Карымава знаходзіцца пад хатнім арыштам у Ташкенце.\nНа гэтым тыдні выданьне «Цэнтр — 1» са спасылкай на неназванага супрацоўніка Службы нацыянальнай бясьпекі Ўзбэкістану паведаміла пра сьмерць Карымавай, якая нібыта адбылася 5 лістапада. Інфармацыя пра сьмерць дачкі нябожчыка прэзыдэнта ІсламаКарымава атрымала шырокае распаўсюджваньне ў сацыяльных сетках. Шмат якія экспэрты па Ўзбэкістане, аднак, паставіліся да гэтай інфармацыі з недаверам.\nГульнара Карымава — старэйшая дачка нябожчыка прэзыдэнта — раней працавала ў Міністэрстве замежных спраў і займалася бізнэсам. Яе называлі адной з самых уплывовых жанчын Сярэдняй Азіі. У некалькіх краінах у дачыненьні да яе былі распачаты расьсьледаваньні ў сувязі з падазрэньнямі ў карупцыі.\nУ 2012 годзе ўлады Ўзбэкістану закрылі некалькі тэлеканалаў і радыёстанцый, якія належаць падкантрольнаму ёй мэдыяхолдынгу. Пазьней яе зьмясьцілі пад хатні арышт. На працягу доўгага часу пра Карымаву не паступала ніякай дакладнай інфармацыі. Пасьля сьмерці прэзыдэнта Іслама Карымава ў верасьні яна не прысутнічала на пахаваньні бацькі ў Самаркандзе.


Мянчанка: «Перавесці на голы аклад? Я згодная! І міністры хай так працуюць»\n«Белсат» запытаў мінакоў, што яны думаюць наконт прапановы міністра працы Марыяны Шчоткінай перавесці бюджэтнікаў на голы аклад.\n«Я згодная. І хай яны так працуюць», – адказала жанчына сталага веку.\nІншая падзялілася сваім меркаваннем:\n«Нязгодная, таму што няма стымулу. Ня будзе стымулу працаваць. Аклад – гэта аклад. А тое, што мы зарабляем звыш гэтага, нашыя грошы. У мяне, напрыклад, «старымі», аклад Br 1,2 млн. Маючы трое дзяцей, я не змагу іх пракарміць».\nЧытайце таксама >>> Звольнілі магілёўскага зваршчыка, які паскардзіўся «Белсату» на нізкі заробак\nНаступны суразмоўца тлумачыць недахопы меркаваных новаўвядзенняў:\n«Раней былі ўсталяваныя надбаўкі да акладу, 30 % было. Калі цяпер гэта будзе вырашаць кіраўнік арганізацыі, то, думаю, будзе не зусім абʼектыўна. Зразумела, што паўсюль ёсць «улюбёнцы» і тыя, каго не любяць, хто кажа тое, што не заўсёды хоча чуць кіраўнік. Думаю, трэба было пакінуць старую сістэму».


З мэтай паступіць — Городок. Новости Городка. Гарадоцкi весник. Городокский вестник\nЗ мэтай паступіць\n21.05.2014 21.05.2014 Гарадоцкi Веснiк139Комментарии on З мэтай паступіць\nЛітаральна праз месяц выпускнікі 9-х і 11-х класаў школ, прафесійна-тэхнічных і сярэдніх спецыяльных навучальных устаноў са свайго статусу пяройдуць у новы — абітурыентаў. Абіраючы жыццёвы шлях, яны могуць скарыстацца магчымасцю атрымаць накіраванні для набыцця адукацыі на ўмовах мэтавай падрыхтоўкі спецыялістаў. У выпадку паступлення на такіх умовах студэнтам гарантуецца даплата да стыпендыі ад заказчыка і першае працоўнае месца.\nПатэнцыяльныя «мэтавікі» павінны пражываць у сельскай мясцовасці не менш за два гады на момант атрымання адукацыі ці ў населеных пунктах з колькасцю насельніцтва менш за 20 тыс чалавек. У дакуменце аб адукацыі па прадметах уступных іспытаў у адпаведнасці з профілем (накірункам) спецыяльнасці прэтэндэнт павінен мець адзнакі не менш за пяць балаў.\nКолькасць мэтавых месцаў зацвярджаецца па спецыяльнасцях заснавальнікамі навучальных устаноў, у тым ліку па медыцынскіх і сельскагаспадарчых спецыяльнасцях — да 60%, а па іншых спецыяльнасцях — да 30%, (у ВНУ — да 40%) ад кантрольных лічбаў прыёму.\nПадставай для ўдзелу ў конкурсе на мэтавую падрыхтоўку спецыяліста з’яўляецца дагавор, складзены па ўстаноўленай форме ў трох экзэмплярах і падпісаны абітурыентам і заказчыкам. Колькасць заяў, якія падаюць абітурыенты для ўдзелу ў конкурсе на мэтавыя месцы, не абмежаваная.\nКаб атрымаць дыплом, не трэба далёка ездзіць: у райцэнтры працуюць два профільныя каледжы. Напрыклад, у ГДПТКСВ імя І.В. Дарошчанкі ў цяперашні час вучацца 113 «мэтавікоў», у ГДАТК — 145. Адзін з іх, Аляксей Шарэнда з гр. 3 мтз А, сказаў наступнае:\n— Я заключыў дагавор на набыццё адукацыі на ўмовах мэтавай падрыхтоўкі з СУП «Саўгас імя Машэрава», цэнтрам якога з’яўляецца мая родная вёска, а з 2005 г. аграгарадок Машканы. Там усё жыццё працуюць мае бацькі, у час летніх канікулаў трактарыстам і памочнікам камбайнёра працаваў і я сам. Зараз атрымліваю даплату да стыпендыі ад гаспадаркі ў памеры дзвюх базавых велічынь. Планую, што па заканчэнні каледжа буду ў саўгасе інжынерам па ахове працы. Тэрмін абавязковай адпрацоўкі ў тры гады мяне не бянтэжыць, думаю завочна паступаць у ВНУ, каб удасканальвацца і расці ў прафесіі.\nЯшчэ адзін субяседнік, гарадакчанін Васіль Тарасаў (гр. 1 эз А) бачыць перавагу з таго, што заключыў такі ж дагавор з упраўленнем Гарадоцкага райсельгасхарчу, у тым, што, хоць ён не атрымлівае даплат да стыпендыі, яго першым працоўным месцам будзе адно з сельгаспрадпрыемстваў свайго раёна, не трэба будзе ад’язджаць далёка ад сям’і.\nГарадоцкі раён мае адчувальную патрэбу ў кадрах па сельскагаспадарчых спецыяльнасцях, таму права заключыць дагавор на атрыманне адукацыі на ўмовах мэтавай падрыхтоўкі маюць упраўленне сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама і непасрэдна сельгасарганізацыі. Загадзя паклапаціцца аб тым, дзе вучыцца, ці атрымліваць дадатковы матэрыяльны стымул, куды прыйсці на першае працоўнае месца, выпускнікам варта ўжо цяпер.\nВо имя общей памяти\nНа Гарадоччыне на барацьбу са снегам выйшлі ўсім светам


Пакуль кандыдаты езьдзяць, выбарцы галасуюць\n16 сьнежань 2010, 19:58\nЯраслаў Раманчук сустракаецца з выбарцамі ў Пінску, у Рыгора Кастусёва працягваюцца сустрэчы ў Магілёўскай вобласьці, а Андрэй Саньнікаў, Уладзімер Някляеў і Віталь Рымашэўскі ўбачацца з выбарцамі на менскай плошчы Свабоды, дзе будзе адзначацца Дзень беларускай салідарнасьці.\nШмат хто з кандыдатаў у прэзыдэнты працягвае калясіць па Беларусі, ладзіць нават па некалькі сустрэчаў з выбарцамі на дзень. Віктар Цярэшчанка сёньня знаходзіцца ў Гомелі, адкуль паедзе ў Берасьце з прыпынкам у Мазыры. Яраслаў Раманчук — у Пінску, там кандыдата чакаюць выбарцы ў гарадзкім палацы культуры. Да згаданай сустрэчы спадар Раманчук заплянаваў аддаць даніну памяці ахвярам нядаўняй трагедыі на аб'яднаньні "Пінскдрэў", паведаміў кіраўнік штабу кандыдата Леў Марголін.\n"Плянавалася наведаць могілкі і ўскласьці кветкі да мэмарыяльнай дошкі на заводзе. Але ці адбудзецца гэта, стане вядома пазьней".\nПерадвыбарчымі сустрэчамі таксама занятыя Зьміцер Вус і Алесь Міхалевіч. Лідэр ініцыятывы "За мадэрнізацыю" сёньня ўжо сустракаўся з актывістамі дзяржаўных прафсаюзаў, сярод якіх быў і старшыня Фэдэрацыі прафсаюзаў Леанід Козік.\n"Я гаварыў пра кантрактную сыстэму, што яе трэба адмяніць. Яны таксама заверылі, што яны былі за адмену кантрактнай сыстэмы і раней, і што галоўны іх вораг — гэта ўрад, і што ўрад даўно трэба разагнаць".\nУвечары Міхалевіч ужо будзе ў Полацку і Наваполацку. А кандыдат на прэзыдэнта ад БНФ Рыгор Кастусёў сёньня езьдзіць па поўдні Магілёўскай вобласьці: Клічаў, Кіраўск, Бабруйск. Па тэлефоне Рыгор Кастусёў распавёў "Свабодзе" пра тое, як ідзе ў Магілёве датэрміновае галасаваньне.\n"Літаральна 20-30 хвілін таму мне пазваніў актывіст нашай партыі, які працуе выкладчыкам электра-тэхнічнага каледжу ў Магілёве. Распавёў, як з каледжу ганялі навучэнцаў на датэрміновае галасаваньне. І нават супрацоўнікі каледжу адсочвалі, як галасавалі навучэнцы".\nПаводле Цэнтравыбаркаму, за два дні датэрміновага галасаваньня прагаласавала 7,2 % выбарцаў — гэта амаль на 1% болей за аналягічны пэрыяд мінулых выбараў. 15 сьнежня Аляксандар Лукашэнка сказаў, што "няма неабходнасьці падштурхоўваць людзей да датэрміновага галасаваньня". Ці спрацавалі словы кіраўніка краіны, якія чыноўнікамі, у тым ліку ў сыстэме адукацыі, успрымаюцца як загад?\nЗваню сябру выбарчай камісіі ў Першамайскім раёне Менску — выбарчы участак знаходзіцца ў Беларускім дзяржаўным аграрным тэхнічным унівэрсытэце. За два дні там датэрмінова прагаласавала болей за 700 выбарцаў — гэта траціна ад усёй колькасьці выбарцаў, прыпісаных да ўчастка. Як ідуць справы на трэці дзень галасаваньня?\n"Ведаеце, тэмпы ў нас упалі, бо заўвагу зрабіла выбарчая раённая камісія. І таму мы стараемся не адпускаць з заняткаў і гэтак далей. Бо наконт гэтага ўзьняўся такі шум!"\nСакратара Цэнтравыбаркаму Мікалая Лазавіка я спытаў, ці паўплывала на тэмпы датэрміновага галасаваньня заява Аляксандра Лукашэнкі?\n"Не магу вам сказаць. Калі атрымаем інфармацыю за сёньняшні дзень, тады ўбачым. Але ня думаю, што рэзка паўплывае. Не таму, што там нейкі прымус".\nКандыдаты на прэзыдэнта Ўладзімер Някляеў, Андрэй Саньнікаў і Віталь Рымашэўскі сумесна праводзяць 16 сьнежня сустрэчу з выбарцамі на пляцы Волі. Сустрэча прымеркаваная да Дня беларускай салідарнасьці, які актывісты дэмакратычнага руху ўжо не першы год праводзяць штомесяц.


Як выжываюць лядовыя палацы: афармленне віз, вяселлі і аквапаркі | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nЯк выжываюць лядовыя палацы: афармленне віз, вяселлі і аквапаркі\n26/08/2014 - 09:56\nЗбудаваныя па ўсёй Беларусі арэны зарабляюць рознымі спосабамі. Асабліва вітаюцца правядзенні збораў для расіян і эстрадныя канцэрты.\nУ Беларусі стаіць больш за тры дзясяткі дзяржаўных лядовых палацаў. Большасць з іх узвялі ў апошнія гады.\nЗамову рабілі старанна, імкнуліся такім чынам развіць хакей. Але нашы грабоўскія і касціцыны выраслі акурат тады, калі такой колькасці палацаў не было. А лепшых гульцоў пакуль не выхавалі.\nСпартовыя грамадзіны многія крытыкавалі за нерэнтабельнасць. А летась Аляксандр Лукашэнка, наведваючы прадпрыемства “Беларуськалій”, заявіў пра лядовыя арэны, што “мы іх столькі маем, колькі не можам задзейнічаць, а галоўнае ― яны не даюць той аддачы, на якую разлічвалі”.\nТым не менш палацы ўзведзеныя. Пра “Чыжоўка-Арэну” і “Мінск-Арэну”, дзе праводзіўся чэмпіянат свету-2014, было шмат напісана. Спрабуем даведацца, якія цікавосткі ёсць у несталічных лядовіках.\nЕўрарадыё ужо бывала ў жлобінскай арэне “Металург”. Здзіўленне выклікаў той факт, што падчас цікавых матчаў сюды прыходзіць каля 2000 тысяч чалавек. А таксама пры палацы збудавалі аквапарк.\nЯшчэ адна арэна з аквапаркам паўстала перад “Дажынкамі-2011” у Маладзечне (змяшчальнасць 2200 гледачоў). Сёлета ў жніўні тут пачало гуляць мясцовае “Дынама” ― дублёры нашага прадстаўніка ў КХЛ.\n“Гэта самы абсталяваны лядовы палац у Беларусі. Абсалютна такі ж знаходзіцца ў Баранавічах, але там няма аквапарку, ― хваліць маладзечанскую арэну мясцовы менеджар Сяргей Філіпаў. ― У нас ёсць спортзала для валейбола і баскетбола, адкрытыя пляцоўкі: мініфутбол, баскетбол і два корты для вялікага тэнісу. Увогуле прысутнічае аж 73 паслугі. З асноўных ― більярд, боўлінг, аквапарк, лядовая арэна, трэнажорная зала, фітнес…”\nАпроч хакея у маладзечанскай арэне развіваюць фехтаванне, якое мае ў Беларусі залатую алімпійскую гісторыю, але было забытае за часамі суверэнітэту.\nАдна з найлепшых валейбольных пляцовак у краіне знаходзіцца ў маладзечанскім лядовіку\nБаранавіцкі лядовы палац (2158 гледачоў), які збудаваны па такім жа праекце, як у Маладзечне, не можа пахваліцца хаця б рэгулярнымі гульнямі беларускай экстралігі. Там трэніруюцца дзеці з мясцовай спартовай школы. Затое ў палацы праходзяць здымкі “Песні года АНТ”, а таксама аказваюць тузін іншых паслуг. Гэта і платная паркоўка, і перадрэйсавы медагляд вадзіцеляў, і масажы, і афармленне дакументаў на візы. А ў фае другога паверху, як і ў Маладзечне, праводзяцца вяселлі.\nАртысты на "Песні году" ў Баранавічах\nНа шлюбах зарабляе і адкрытая летась аршанская арэна (змяшчальнасць каля 3500 гледачоў). Жаніх і нявеста могуць атрымаць тут фотасесію прыкладна за 600 тысяч. Пры гэтым пазіраваць можна не толькі ў фае, але і ў любой кропцы палаца.\n“Нехта з маладых выходзіў на балкон, каб выгляд арэны падкрэсліць, нехта фатаграфаваўся ў боўлінгу. Было, што маладым у прэс-цэнтры задавалі пытанні. У кожнага фатографа на гэты конт сваё бачанне, ― распавядае адміністратар аршанскага лядовага палаца Таццяна Пракоф’ева. ― У нас паспяхова праходзяць разнастайныя канцэрты. У сакавіку паказвалі лядовае шоў з Санкт-Пецярбурга. Прыязджала Надзея Бабкіна, зоркі беларускай эстрады і Аляксандр Рыбак. Плануецца правядзенне афрыканскага шоў і выступ Юрыя Шатунова”.\nАршанскі лядовы палац мае асобны ўваход у забаўляльныя ўстановы ― боўлінг, більярд, кавярню і іншыя. Ёсць у палацы і зала пасяджэнняў на 185 месцаў, і пакоі для перамоваў.\n“Але ўпор у нас рабіўся на спартсменаў ― гэта шорт-трэк і хакей, ― падкрэслівае Таццяна Пракоф’ева (удзельніца Алімпіяды-2014 Вольга Талаева акурат з Оршы, ― Еўрарадыё). ― У нас добрыя ўмовы для трэніровак. Ля кожнай распранальні ёсць сушка, а таксама саўна і шасціметровы басейн. Улетку ўсё было загружана навучальна-трэніровачнымі зборамі расійскіх і беларускіх каманд па хакеі і шорт-трэку. Наш лёд рабіўся менавіта для прафесіяналаў. Яго якасць адзначаюць нават замежнікі з Заходняй Еўропы”.\nМожа, нехта і здзіўляецца з таго факту, што на нерэнтабельныя беларускія правінцыйныя арэны клююць іншаземцы. Аднак які год у Пінску (змяшчальнасць 640 гледачоў) праводзіць збор неаднаразовы чэмпіён КХЛ і адна з наймацнейшых каманд лігі “Дынама-Масква”.\n“Збор-2014 выдаўся няпростым, але гэта заўсёды так у Пінску, ― паведамляе сайту маскоўскага “Дынама” Харыйс Віталіньш, сённяшні трэнер клуба. ― Магу сказаць адно, дні да заканчэння збораў лічылі ўсе. Пінск ― гэта Пінск”.\nЗ ахвотай зарабляюць на расійскіх хакеістах і ў Пружанах. Побач з мясцовай арэнай (800 гледачоў) там узвялі яшчэ і басейн, з трэнажоркай і невялікім аквапаркам. Дарэчы такія самыя палаца збудавалі ў Кобрыне і Лунінцы.\n“Апроч хакея у нас ёсць фігурнае коўзанне. Дзеці на Еўропу ездзяць, тры чалавекі ў беларускай нацыянальнай зборнай”, ― хваляцца поспехамі ў дырэкцыі пружанскай арэны.\nУ мястэчку жыве менш за 20 тысяч чалавек. Самаакупным палац тут быць не можа. На масавае катанне лёд ніколі не забіваецца, а з паслугаў наведвальнікам прапаноўваюць адносна сціплыя аэрахакей і батут. Але выглядае, што развіваць дзіцячы спорт тут усё ж узяліся. Хутка пры лядовым палацы адкрыюць аддзяленне па вольнай барацьбе. Мода пайшла з Бярозы, дзе мясцовы палац (570 гледачоў) збудавалі на грошы “Трайпла”. З падачы кіраўніка кампаніі Юрыя Чыжа пачалі націскаць на барацьбу.\nЗ усіх лядовых палацаў славу самага самаакупнага меў мінскі, што ў 1999-м узвялі на вуліцы Прытыцкага (каля 1800 гледачоў). Колішняе кіраўніцтва адразу пачало шукаць спосабы, як зарабіць грошы. На арэне, да прыкладу, праходзілі буйныя канцэрты і рэгулярныя “Вечары адпачынку і знаёмстваў” для людзей сталага веку.\nАле пасля распаду хакейнага клуба “Керамін” палац аддалі мінскаму “Юнацтву”. Сэрцы самотных мінчан бальзакаўскага веку злучацца тут перасталі.\n“Мы цяпер хакейны клуб, і асноўны наш накірунак ― гэта дзіцяча-юнацкая спартыўная школа і каманда, якая гуляе ў МХЛ, ― тлумачаць Еўрарадыё ў дырэкцыі палаца на Прытыцкага. ― Гэта стаў больш спартовы накірунак”.\nАпроч арэны на Прытыцкага сталічны клуб “Юнацтва”, дзе выхавалі Грабоўскага і Салея, мае ў дадатак арэну на 700 месцаў у парку Горкага і “Чыжоўка-арэну” (каля 9300 гледачоў). Цікава, што ўсе гэтыя пляцоўкі прапаноўваюць кліентам пракат веласіпедаў.\nЛя палацу "Юнацтва" ў парку Горкага збудавалі поле для хакею на траве\nТакой інфраструктуры, як “Юнацтва”, і блізка не мае хакейнае “Дынама-Мінск”, якому дазволена безаплатна гуляць на “Мінск-Арэне”.\nБеларускія шматфункцыянальныя лядовыя палацы выглядаюць своеасабліва. Што праўда, дарагавізна лёду схіляе да думкі, што калі б замяніць хакейныя скрынкі на валейбольныя ці гандбольныя, комплексы былі б куды больш рэнтабельнымі. А для маленькіх хакеістаў падышлі б арэны і на 300 гледачоў ― без крышталёвых жырандоляў, боўлінгаў, більярдаў і канцэртаў Бабкінай. Дарэчы, чэмпіён Беларусі “Нёман-Гродна” гуляе на трохтысячнай арэне, якая была адкрыта ў 1990-х яшчэ да пачатку буму будаўніцтва лядовых палацаў у Беларусі.\nДарэчы, чатыры гады таму кіраўнік Федэрацыі хакея Яўген Ворсін абяцаў, што сёлета ў нас будзе 52-54 лядовыя арэны.\nУладзімір Пуцін і Аляксандр Лукашэнка ў Сочы, 23 траўня 2022-га / Прэс-служба Крамля\nКрыніцы "Медузы": у Крамлі ёсць ідэя правесці рэферэндум у Беларусі\nЯкуб Крэйчык / hcsparta.cz\nАнтоніу Гутэрыш / Reuters\nСтала вядома, што Лукашэнка напісаў генсеку ААН\n"Іскандэр-М" / Ілюстрацыйнае фота belvpo.com\nУкраінскі Генштаб паведамляе пра перакінуты на Брэстчыну дывізіён "Іскандэраў"\nУ тое, што пачнецца вайна ва Украіне, таксама ніхто не верыў / калаж Еўрарадыё\nТактычныя ядзерныя боепрыпасы: чым да суднага дня ўзброіліся Расія і НАТА\nСяргей Дубавец / Еўрарадыё\nВайна, акупацыя і “істэрычныя наезды” на Ціханоўскую — стрым з Дубаўцом\nУ гэтай праграме на Еўрарадыё мы смяёмся з нахабнай махрыстай прапаганды\n"Крынж тыдня": Лукашэнка нагаварыў лішняга і дзіцячыя танкі ў Расіі\nДа затрыманага дырэктара газеты "Беларусы і рынак" дагэтуль не пусцілі адваката\nЗША: двое пасажыраў рэйса Ryanair дагэтуль не дабраліся да пункту прызначэння\nПрэс-служба Ціханоўскай: замежным дыпламатам даслалі фальшывы ліст ад яе імя\nВікторыя Азаранка выйшла ў другі круг "Ралан Гарос"\nЗатрыманы гандбольны трэнер Міхаіл Міхута


Пра спартыўныя івенты праекта TeenKach мы расказвалі ў студзені (“Настаўніцкая газета” ад 19.01.2019), калі яго аўтары Сцяпан Навасельскі і Антон Кастэнка атрымалі грант ад ментара конкурсу SocialWeekend. Тады хлопцы праводзілі гарадскія квесты і трэніроўкі з зорнымі спартсменамі.\nЛетам мы пачулі пра гэты праект зноў. Цяпер у зусім іншым кантэксце. З пракачкі спартыўных навыкаў школьнікі пераключыліся на развіццё асабістых якасцей, інтэлекту, кругагляду. Так яны другі раз зламалі папулярны стэрэатып, што сённяшнія дзеці нічым не цікавяцца. Як у іх гэта атрымалася, мы даведаліся ў аўтара праекта TeenStart навучэнца ліцэя № 2 Мінска Сцяпана НАВАСЕЛЬСКАГА.\n— Усё пачалося з таго, што развалілася наша каманда, — “аптымістычна” пачаў гісторыю праекта Сцяпан. — У TeenKach мы працавалі толькі за ідэю і з часам проста страцілі матывацыю. Нагадаем, спартыўныя квесты для школьнікаў былі цалкам бясплатнымі, а спонсарскія сродкі ішлі толькі на развіццё праекта.\nКалі каманда страціла цікавасць да квестаў, Сцяпан не апусціў рукі — пайшоў на бізнес-курсы і стаў думаць, чым яшчэ можа быць карысны равеснікам. Тады і прыйшла ідэя рабіць канферэнцыі і івенты для падлеткаў: у іх заўсёды ёсць попыт на знаёмства з цікавымі людзьмі і іх прафесіямі, на новыя веды і магчымасці.\nУсё гэта можна атрымаць на бізнес-курсах, але праз высокі кошт яны даступны не кожнаму. А вось канферэнцыі для падлеткаў больш даступныя і пачынаюць набіраць папулярнасць (напрыклад, у мінулым годзе такая канферэнцыя прайшла ў межах Сусветнага тыдня прадпрымальніцтва).\n— Перш за ўсё мы вызначылі канцэпцыю, — працягвае Сцяпан. — Падзялілі канферэнцыю на 2 блокі: у бізнес-блоку выступалі прадпрымальнікі, кіраўнікі Digital-кампаній, інвестары, бізнес-анёлы. Яны расказвалі свае гісторыі поспеху і давалі парады, як пачаць уласную справу (знайсці грошы на стартап, сабраць каманду).\nУ блоку “Актуальныя веды” арганізатары сабралі тое, што неабходна ведаць сучаснаму спецыялісту ў любой сферы, — SMM, маркетынг, псіхалогію, нэтворкінг.\nЗнайсці спікераў дапамаглі ўсемагутныя сацыяльныя сеткі. Паспяховыя людзі ахвотна пагаджаюцца выступаць перад вялікай аўдыторыяй: адны — каб развіваць свой брэнд, другія — з-за цікавасці да новага пакалення, трэція — з мэтай падтрымаць нестандартную ініцыятыву падлеткаў.\n— У выніку самым яркім выступоўцам стаў, напэўна, Ян Сташкевіч, дырэктар SMM-агенцтва Ragoo Creative, — падсумаваў Сцяпан. — Ён самы малады спікер канферэнцыі, таму быў на адной хвалі са школьнікамі і ў кантэксце SMM расказаў пра TikTok (сацыяльная сетка з кароткімі відэаролікамі, якая актыўна набірае папулярнасць у падлеткаў, але зусім не зразумелая дарослым. — Заўв. аўт.) — усіх гэта падкупіла. Таксама запомнілася эксперт па нэтворкінгу Таццяна Акімава, бо яна арганізавала шмат інтэрактыўных заданняў, каб ледзь не ўсе ўдзельнікі пазнаёміліся.\nТак у групы падлеткаў атрымалася правесці канферэнцыю, якую наведала 120 іх равеснікаў. Зразумела, былі памылкі і недахопы ў арганізацыі (каманда мерапрыемства склала ліст, у якім пералічыла больш за 30 памылак і пазначыла, як іх пазбегнуць у наступны раз), але само мерапрыемства выклікала зацікаўленасць.\n— Мы зразумелі, што гэта запатрабавана, і вырашылі заставацца на сувязі з аўдыторыяй: з пачатку ліпеня пачалі праводзіць клубныя мерапрыемствы, — узгадвае Сцяпан. — Гэта невялікія (на 15—20 чалавек) сустрэчы з цікавымі людзьмі ці проста з равеснікамі, якія дапамагаюць вызначыцца з будучай прафесіяй, даюць пэўныя веды для асабістага і прафесійнага развіцця або проста дазваляюць нашым пастаянным удзельнікам знаёміцца.\nНа такіх сустрэчах школьнікі гуляюць у настольныя гульні пра бізнес, глядзяць і абмяркоўваюць фільмы на мове арыгінала; вывучаюць асновы маркетынгу, краўдфандынгу, фатаграфіі; даследуюць сучасныя прафесіі, напрыклад, UX/UI-дызайнера. А арганізатары аналізуюць іх цікавасць, каб пасля прапанаваць новую маштабную канферэнцыю для падлеткаў.\n— Ёсць стэрэатып, што падлеткі сядзяць у камп’ютары і нічога не робяць, — разважае Сцяпан. — Але мы бачым зусім іншае: яны прыходзяць да нас, задаюць трапныя пытанні спікерам, расказваюць пра свае хобі, знаёмяцца, аб’ядноўваюцца. Яны класныя!\nСцяпан верыць у тое, што з праекта TeenStart можа пачацца кам’юніці будучых лідараў — таленавітых спецыялістаў, бізнесменаў, творцаў. І запрашае ўсіх далучыцца да наступных сустрэч: яны будуць прысвечаны пошуку інвестыцый і прафесіі BizDev-менеджара. А мы будзем і далей сачыць за развіццём адукацыйнага праекта, створанага падлеткамі для падлеткаў.\nФота аўтара і з архіва праекта TeenStart.\nTeenStartліцэй № 2МінскпраектСцяпан Навасельскі


Улады Беларусі чакаюць статусу назіральнікаў у Парламенцкай канферэнцыі краінаў Балтыйскага мора - Беларуская Праўда\nУлады Беларусі чакаюць статусу назіральнікаў у...\nУлады Беларусі чакаюць статусу назіральнікаў у Парламенцкай канферэнцыі краінаў Балтыйскага мора\nАтрыманне Беларуссю статусу назіральніцы ў Парламенцкай канферэнцыі краінаў Балтыйскага мора можа адбыцца летам гэтага году на сесіі ў нямецкім Гамбургу.\nТакую магчымасць у размове са Свабодай не выключыў старшыня камісіі Палаты прадстаўнікоў у міжнародных справах Валеры Варанецкі.\nЁн вярнуўся ў Менск з пасяджэння сталага камітэту Парламенцкай канферэнцыі краінаў Балтыйскага мора, якое прайшло ў Брусэлі.\n«У сталіцы Бельгіі шмат хто казаў пра тое, што, бадай, упершыню дэпутат беларускага парламенту ўдзельнічаў у афіцыйным мерапрыемстве ў будынку Еўрапарламенту. Менавіта ў ім засядалі прадстаўнікі Парламенцкай канферэнцыі краінаў Балтыйскага мора. І я таксама бачу тут пэўную палітычную сімволіку пры ўсёй складанасці адносінаў паміж намі і Еўрапарламентам. Тое, што мяне запрасілі сюды, пра нешта ўсё ж гаворыць.\nТэматыка выйшла далёка за межы нашага звароту аб наданні статусу назіральніка. Бо на сустрэчу прыйшло шмат дэпутатаў Еўрапарламенту, у тым ліку і старшыня дэлегацыі па сувязях з Беларуссю Богдан Здраеўскі. Па сутнасці, ішла дыскусія вакол таго, што адбываецца апошнім часам у Беларусі, пра нашы дачыненні з Еўропай. Казалі пра смяротнае пакаранне, пра выбары. Гучалі розныя меркаванні: і крытычныя, і станоўчыя. Але агульны сэнс быў такі — трэба развіваць дыялог, супрацу і праз гэта знаходзіць паразуменне».\nРашэнне надаць статус чальца альбо назіральніка ў Парламенцкай канферэнцыі краін Балтыйскага мора прымае Генеральная асамблея гэтай арганізацыі. Звычайна яна збіраецца раз на год. Бліжэйшае пасяджэнне пройдзе летам 2017 году ў Гамбургу.\nЧытайце па тэме: ПА ОБСЕ: представитель Беларуси воздержался при голосовании по резолюции о территориальной целостности Украины\nБеларусь ініцыявала далучэнне да Парламенцкай канферэнцыі краінаў Балтыйскага мора яшчэ ў 2009 годзе. Аднак тая спроба поспеху не прынесла, бо Нацыянальны сход Беларусі там не прызналі легітымным парламентам.\nВясной 2015 году з Менску прыйшла новая заяўка. Сталы камітэт канфэрэнцыі атрымаў ліст ад Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу з прапановай аб атрыманні статусу назіральніка, «каб беларускі бок меў магчымасць прысутнічаць на пасяджэннях». Аднак ні ў 2015, ні ў 2016 гадах беларускае пытанне на сесіі не разглядалася.\nПарламенцкая канферэнцыя краінаў Балтыйскага мора заснаваная ў 1991 годзе ў Хельсінкі. Статус сталага ўдзельніка ў ёй маюць Данія, Ісляндыя, Латвія, Літва, Нарвэгія, Нямеччына, Польшча, Расея, Фінляндыя, Швецыя, Эстонія, а таксама 5 міжпарламенцкіх арганізацыяў (Балтыйская асамблея, Еўрапейскі парламент, Парламенцкія асамблеі Рады Еўропы і АБСЕ, Паўночная Рада).\nПарламенцкая канферэнцыя краінаў Балтыйскага мора


Полістыролбетону перамычкі і іх асаблівасці - Блог пра рамонт\nСярод усіх відаў лёгкіх бетонаў значнае месца займае полістыролбетону, асаблівасцю якога з'яўляецца найбольш высокая трываласць. Таму яго выкарыстоўваюць не толькі ў якасці ўцяпляльніка, але і канструкцыйнага матэрыялу, у тым ліку пры вырабе такіх адказных элементаў будынкаў, як перамычкі аконных і дзвярных праёмаў. Далей мы разгледзім асноўныя асаблівасці гэтых вырабаў і вобласць іх прымянення.\nШто такое полістыролбетону\nТакім чынам, у першую чаргу азнаёмімся з такім матэрыялам як полістыролбетону, бо далёка не ўсе ведаюць, што гэта такое. У адрозненне ад звычайнага бетону, у яго склад уваходзіць не толькі пясок і цэмент, але і грануляваны полістырол. Бо цеплаізаляцыйныя ўласцівасці шмат у чым залежаць ад шчыльнасці, наяўнасць такіх гранул дазваляе знізіць аб'ёмны вага і цеплаправоднасць вырабаў з полістыролбетону.\nТрэба сказаць, што газабетон, пенабетон і полістыролбетону ставяцца да аднаго класа ячэістых бетонаў. Адрозьненьні паміж імі заключаюцца ў тым, што структура першых двух матэрыялаў змяшчае ячэйкі запоўненыя паветрам, а ў структуры полістыролбетону маюцца цёплыя гранулы.\nЗараз параўнальны характарыстыкі гэтых відаў ячэістых бетонаў:\nпараметры газаваны полістыролбетону\nУдзельная вага, кг / м3 300 - 1200 150-600\nЦеплаправоднасць, Вт / м ° С 0,104-0,38 0,08-0,15\nКаэфіцыент парапранікальнасці, мг / мпа 0,10-0,26 0,068-0,135\nУ выніку сцяна з полістыролбетону атрымліваецца на 10 ці нават 15 адсоткаў «цяплей» аналагічнай сцены з іншых ячэістых бетонаў. Акрамя таго, варта адзначыць воданепранікальнасць дадзенага матэрыялу.\nКалі пры ўвільгатненні Пено і газабетону пустэчы запаўняюцца вадой, то полістырол вільгаць не прапускае. Дзякуючы гэтым уласцівасцям, яго марозаўстойлівасць ў некалькі разоў вышэй газа-і пенабетону, а вільгацепаглынанне ў некалькі разоў менш.\nСярод асноўных вартасцяў матэрыялу, як ужо было сказана вышэй, можна вылучыць яго трываласць. У адрозненне ад іншых порыстых бетонаў, ён добра пераносіць нагрузкі, у выніку чаго шырока ўжываецца ў якасці канструкцыйнага матэрыялу, які акрамя асноўнай сваёй функцыі, забяспечвае яшчэ і цеплаізаляцыю. Прыкладам таго як раз і з'яўляюцца перамычкі.\nАкрамя таго, полістыролбетону з'яўляецца адзіным матэрыялам з групы ячэістых бетонаў, які можа працаваць на выгіб. Гэта ўласцівасць абумоўлена яго высокай пластычнасцю. Нават пад уздзеяннем вялікіх нагрузак ён не рэпаецца, а толькі дэфармуецца.\nСярод іншых яго добрых якасцяў можна выдзеліць такія моманты як:\nневысокі кошт у параўнанні з іншымі будаўнічымі матэрыяламі;\nпрастата апрацоўкі. Калі для апрацоўкі жалезабетону выкарыстоўваюць спецыяльнае абсталяванне, да прыкладу, часцяком падчас будаўнічых работ выконваецца рэзка жалезабетону алмазнымі коламі або алмазнай свідраванне адтулін у бетоне, то для разгляданага матэрыялу можна выкарыстоўваць звычайны інструмент, нават ручной. У прыватнасці, разрэзаць яго можна звычайнай ножовкой па дрэве.\nДзякуючы невялікай вазе, аказваюць нязначную нагрузку на падмурак.\nУсе гэтыя ўласцівасці робяць дадзены матэрыял практычна ідэальным для вырабу будаўнічых перамычак.\nШто тычыцца недахопаў, то да іх ставіцца нізкая парапранікальнасць, у выніку чаго ў памяшканнях, сцены якога выкананы з полістыролбетону, неабходна выкарыстоўваць дадаткова вентыляцыю.\nАкрамя таго, ён валодае высокай усаджваннем, у параўнанні са звычайным бетонам. Гэты паказчык складае каля 1 мм / метр.Однако, усе гэтыя недахопы не адлюстроўваюцца на якасці бэлек.\nАрмаваныя перамычкі з полістыролбетону выкарыстоўваюцца пры муры вонкавых сцен над дзвярнымі, аконнымі і іншымі праёмамі. Як ужо было сказана вышэй, яны выконваюць як канструкцыйныя, так і цеплаізаляцыйныя функцыі.\nДзякуючы невялікай вазе і высокай марозаўстойлівасці гэтых вырабаў, іх можна выкарыстоўваць сумесна з многімі сучаснымі сценавымі матэрыяламі.\nУ прыватнасці, яны знайшлі шырокае прымяненне пры будаўніцтве дамоў з:\nАрбаліту і інш.\nАднак толькі прыватным домабудаваннем сфера іх ужывання не абмяжоўваецца. Як правіла, пры будаўніцтве каркасных шматпавярховых дамоў, знешнія сцены ўзводзяць з сітаватых блокаў. Адпаведна лёгкія аконныя бэлькі издесь таксама будуць як нельга дарэчы.\nЗвярніце ўвагу! Выкарыстоўваць дадзеныя перамычкі можна ў рэгіёнах, у якіх разліковая тэмпература паветра складае да -46 градусаў па Цэльсіі.\nАсноўнае патрабаванне да перамычка заключаецца ў трываласці, так як ім неабходна вытрымліваць ўласную масу, а таксама масу блокаў, якія ляжаць над проемом.Поэтом для іх вырабу гэтых бэлек па Дасце Р 51263-99 выкарыстоўваюць бетон шчыльнасцю не ніжэй за Д300-Д600.\nСярод іх асаблівасцяў можна вылучыць наступныя моманты:\nВысокую дакладнасць формаў - допускі складаюць ± 1,5-3,0 мм. Дзякуючы гэтаму, мантаж можна выконваць на ляплю з таўшчынёй швоў 3-5 мм. Невялікая таўшчыня швоў дазваляе палепшыць цеплаахоўныя ўласцівасці сцяны.\nНевялікі вага - што дазваляе ажыццяўляць мантаж бэлек дваім-тром рабочым сваімі рукамі, без выкарыстання грузапад'ёмной тэхнікі.\nТэрмін эксплуатацыі складае да 100 гадоў.\nПамеры полістыролбетону перамычак могуць быць самымі рознымі, што дазваляе падабраць найбольш падыходна вырабы ў залежнасці ад параметраў ўзводзіцца канструкцыі.\nЗвярніце ўвагу! Інструкцыя па мантажы перамычак мяркуе плошча іх апоры на сцяну не менш за 200 мм з кожнага боку.\nВось, мабыць, і ўсе асноўныя асаблівасці перамычак з полістыролбетону.\nВыкананыя з полістыролбетону перамычкі знайшлі шырокае прымяненне ў будаўніцтве. Гэта звязана з іх унікальнымі ўласцівасцямі і мноствам добрых якасцяў гэтага выгляду бетону, такіх як добрая трываласць, нізкая кошт і прастата мантажу.\nАкрамя таго, у большасці выпадкаў яны не маюць патрэбы ў дадатковым утеплении.Из відэа ў гэтым артыкуле можна атрымаць дадатковую інфармацыю па гэтай тэме.\nПредыдущаяДом з бруса 8х9 - стандартная камплектацыя і іншыя яго


СК падае, што Лухвіча і ягоную сяброўку падазраюць у махлярстве.\n2019.01.23 22:51\tВІДЭА\n2019.01.23 22:04\tВІДЭА\nЦі моцна вы змяніліся за 10 гадоў – сталі больш упэўненыя ў сабе і паспяховыя або пастарэлі ды расчараваліся? Ужо сотні тысячаў людзей узялі ўдзел…\n2019.01.23 21:54\tВІДЭА\nАнастасія Вашукевіч, больш вядомая як Насця Рыбка мела сёння правесці прэс-канферэнцыю. Дзяўчыну з секс-эскорту, замешаную ў карупцыйным скандале, вызвалілі ўчора з абавязальніцтвам з'явіцца на суд.…\n2019.01.23 21:48\tВІДЭА\nАмаль чвэрць стагоддзя Аляксандр Лукашэнка змагаецца з карупцыяй, а хабарнікі і злоўжывальнікі ўсё роўна прабіраюцца ў кіраўніцтва міністэрстваў і ведамстваў. У Менгарвыканкаме пасля апошняй чысткі…\n2019.01.23 20:57\tВІДЭА\n2019.01.23 20:39\tВІДЭА\nБеларускія прадпрымальнікі дамагаюцца сустрэчы з Аляксандрам Лукашэнкам. Старшыні грамадскага аб'яднання «Перспектыва» Анатолю Шумчанку ўдалося дайсці толькі да кіраўніцы Адміністрацыі прэзідэнта Наталлі Качанавай і перадаць зварот…\nАктывістаў анархісцкага руху Дзмітрыя Паліенку, Яўгена Чуліцкага і Насту Гусеву вызвалілі пасля допытаў. Пра гэта на старонцы ў «Facebook» паведаміла іх сяброўка Марына Касінерава.\n2019.01.23 19:53\tВІДЭА\n2019.01.23 19:23\tВІДЭА\nНа старонцы ў Instagram адваката Насці Рыбкі з'явіўся відэазварот беларускі. Яна патлумачыла, што не прыехала на прэс-канферэнцыю праз хваробу, а таксама падзякавала журналістам і «прэзідэнту…\nКрымінальны вышук шукае мужчыну, які 22 снежня 2018 года каля 21:00 па вуліцы Кахоўскай пабіў 37-гадовага жыхара сталіцы.\nКіраўнік антытэрарыстычнага падраздзялення брытанскай паліцыі асцерагаецца, што нервовая атмасфера вакол брэкзіту можа быць выкарыстана правымі экстрэмістамі. Але галоўнай пагрозай застаюцца ісламскія радыкалы.\n55-гадовы мужчына прыехаў на паляванне ў раён вёскі Старынкі Бабруйскага раёну. Разам з ім быў сабака – ганчак. У пэўны момант гадаванец знік. Мужчына адправіўся…\nТрэнер футбольнага клубу Аляксандр Лухвіч заяўляе, што сыну-ліхачу больш не дадуць машыну.\nНовы раман Кірыла Стаселькі «Дзевяць жыццяў Віта Морэ» паставіў адразу два рэкорды беларускай літаратуры: жанравы і паводле колькасці персанажаў. У творы, які мае нестандартную для…\nСуд Цэнтральнага раёну Менску пакараў кіраўніка «Маладога фронту» Дзяніса Урбановіча і грамадскую актывістку Вольгу Нікалайчык штрафам за акцыю памяці Міхася Жызнеўскага, што адбылася 22 студзеня…\nУ гэтыя дні ў швейцарскім Давосе праходзіць Сусветны эканамічны форум. Сёлета яго тэма – «Глабалізацыя 4.0: фармаванне глабальнай архітэктуры ў эпоху чацвёртай прамысловай рэвалюцыі». Belsat.eu…\nНаста Гусева сталася трэцяю падазраванай у нанясенні графіці на сцяну аднаго з будынкаў на вуліцы Ахоцкай.\nЖыхарка Менску страціла ў гандлёвым цэнтры буйную суму грошай. $ 6100 выпалі з ейнай торбы, калі тая набывала гарнітуру для тэлефона.\n2019.01.23 11:39\tІнфаграфіка\nЕвровидение 2019(Беларусь): Mariah Gregory - I Still Love You\nОсобенно хороша в клипе проходка по красной дорожке с президентом 😆\nЗнік зрок і слых 🤢 Лепей бы я гэта не глядзела. Спадзяюся, што гэта нейкі чорны гумар 🙈\nСапраўды шэдэўр... Першае месца забяспечана ёй..\n🤦♂🤦♂🤦♂🤦♂ Гэта трэш...\nСлишком хороша ...)))\nРагуль N1. В Україні є окреме ...бачення для таких "талановитих", називається рагу.лі 🙄😅\nА можа мы чаго не ведаем? Можа, яна з Александрыі,і ўжо вырашана,што менавіта яна ў Ізраіль і едзе 🤓\nЗакровоточили глаза и уши, кому предъявить иск, белсату или "певице"?


БелаПАН. Пасля допыту ў СК галоўнага рэдактара БелаПАН Ірыну Леўшыну павезлі ў ІЧУ\nАдрас старонкі: https://by.belapan.by/archive/2018/08/09/968152_123456/\n09.08.2018 19:32 Палітыка, Грамадства\nПасля допыту ў СК галоўнага рэдактара БелаПАН Ірыну Леўшыну павезлі ў ІЧУ\nМінск, 9 жніўня. Пасля шматгадзіннага допыту ў Следчым камітэце галоўнага рэдактара інфармацыйнай кампаніі БелаПАН Ірыну Леўшыну павезлі ў ізалятар часовага ўтрымання на вуліцы Акрэсціна. Пра гэта паведаміў яе адвакат.\nРаней Следчы камітэт пацвердзіў, што журналістка затрымана "па крымінальнай справе аб несанкцыянаваным доступе да камп'ютарнай інфармацыі дзяржаўнага інфармагенцтва БелТА". "З ёй праводзяцца следчыя дзеянні", — заявіў начальнік аддзела інфармацыі і сувязі з грамадскасцю цэнтральнага апарата СК Сяргей Кабаковіч.\nСувязь з Леўшынай знікла раніцай 9 жніўня. Яна не прыйшла на працу ў звычайны час, яе мабільны тэлефон адключаны. Дачка, якая прыехала ў кватэру, убачыла сляды вобыску і ўскрыты сістэмны блок камп'ютара.\n7 жніўня ў рамках крымінальнай справы была затрымана міжнародны аглядальнік БелаПАН Таццяна Каравянкова.


http://spring96.org/be/news/77896 2015 2015-06-17T12:22:14+0300 2015-06-17T12:22:14+0300 2015-06-17T12:22:14+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/marieluise_beck.jpg\nМарылуіза Бэк. Фота: svaboda.org\nДэпутатка нямецкага Бундэстагу Марылюіза Бэк распавяла ў інтэрвію Свабодзе, што Захад цяпер мусіць падтрымаць беларускую грамадзянскую супольнасьць, а Лукашэнку нельга давяраць.\nМарылюіза Бэк узяла ўдзел ва Ўроцлаўскім глябальным форуме, галоўнай тэмай якога стала бясьпека ва ўсходнеэўрапейскім рэгіёне і расейска-ўкраінскі канфлікт на Данбасе.\n— Падчас Уроцлаўскага глябальнага форуму шмат гаварылася, што цяпер, абмяркоўваючы Ўкраіну, мы гаворым пра бясьпеку ў цэлым рэгіёне. У новым канфлікце Захад-Крэмль Беларусь нібы апынулася на «лініі фронту». На вашу думку, як цяпер варта паводзіць сябе эўрапейскім лідэрам у дачыненьні да Беларусі?\n— Вельмі цяжкае пытаньне. З аднаго боку знакі, пасыланыя Лукашэнкам, што ён хоча зноў адкрыцца Захаду, павінны быць пачутыя, але зь іншага боку — мы маем досьвед супрацы зь ім. Мы, у тым ліку Эўразьвяз і АБСЭ, працуем над тым, каб вярнуць у Беларусь дэмакратыю, сумленныя выбары, палітычную канкурэнцыю. На жаль, мы вельмі расчараваліся, назіраючы за разгонамі дэманстрацыяў і арыштамі палітычных апанэнтаў. Мы згубілі давер да Лукашэнкі. Ясна адно. Калі Лукашэнка рэальна хоча павярнуцца на Захад, а ня толькі атрымаць фінанасавую дапамогу, то мусіць адкрыць краіну\n— Цягам апошніх месяцаў у Беларусі адбываліся супольныя з расейцамі ваенныя вучэньні. Што гэта значыць: Лукашэнка дэманструе вернасьць Пуціну, ці гэта Пуцін дэманструе свой кантроль над Беларусьсю?\n— Вучэньні? У Нямеччыне пра гэта не пісалі. Відаць, Лукашэнка неяк вагаецца, ён спрабуе балянсаваць недзе пасярэдзіне: паміж сувэрэнітэтам Беларусі, дзякуючы чаму ён застаецца прэзыдэнтам, і Расеяй. Расея не дазваляе яму ніякім чынам паварушыцца. А як толькі яны яго адпусьцяць, ён можа павярнуцца на Захад, а гэта пацягне за сабой і дэмакратызацыю. Таму гэта такія варушэньні паміж Брусэлем і Масквой. А яго заявы па Ўкраіне — гэта хутчэй сыгнал, маўляў, я спадзяюся, мая краіна не паўторыць шлях Крыму.\n— Ці вы верыце, што Лукашэнка можа быць «перавыхаваны» і стане абаронцам незалежнасьці Беларусі?\n— Я ня ведаю. Я чую, што шмат людзей у Беларусі вераць прапагандзе і радуюцца, што ў Беларусі няма такога беспарадку, як ва Ўкраіне цяпер. Гэта ўмацоўвае жаданьне падтрымліваць Лукашэнку, які насамрэч ня ёсьць дэмакратам, зусім не, але які прынамсі падтрымлівае стабільнасьць.\n— Вы добра ведаеце беларускую апазыцыю, і прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасьці. У новай сытуацыі, што і каго варта Эўразьвяз будзе падтрымліваць у Беларусі?\n— У такіх краінах, як Беларусь, найперш трэба ўмацоўваць грамадзянскую супольнасьць. Грамадзяне ў такіх краінах маюць усьвядоміць гонар за сваю супольнасьць, горад і цэлую краіну. Немагчыма пабудаваць стабільную дэмакратыю, калі няма трывалай апоры сярод людзей. І справа тут не ў палітычных партыях, у іх росьце ці не. Гэта ўсё ляжыць глыбей у грамадзтве. Лукашэнка ня можа быць палітычным партнэрам, бо ён не дэмакратычны лідэр. Апазыцыйныя партыі цяпер ня вельмі моцныя. А таму вельмі важна падтрымаць грамадзянаў. Трэба падтрымаць тыя ініцыятывы, якія працуюць у культурніцкім, сацыяльным, праваабарончым кірунках. Гэта тое, што робіць грамадзтва жывым і дэмакратычным.\n17.06.2015 Тэгі: ЕС-Беларусь


10 ключоў да поспеху бізнесу, які выкарыстоўвае сацыяльныя сеткі | Martech Zone\nЧацвер, Травень 14, 2009 Нядзелю, Кастрычнік 4, 2015 Douglas Karr\nСёння раніцай я сустрэўся з кампаніяй і падзяліўся, наколькі мог, пра тое, як і чаму бізнес ужывае тэхналогіі сацыяльных сетак.\nЗанадта шмат кампаній спачатку займаліся дайвінгам, а потым спрабавалі разабрацца ў праблемах, але я лічу, што гэта можа сур'ёзна перашкодзіць поспеху кампаніі. Занадта часта мы не маем другога шанцу рэалізаваць стратэгію ў сацыяльных сетках. Там расце могільнік закінутых праектаў у сацыяльных сетках, у тым ліку карпаратыўных блогаў, заснаваных кампаніямі з таленавітымі супрацоўнікамі і вялікімі намерамі.\nАсцярожнасць пры распрацоўцы выдатнай асновы дазволіць кампаніі значна больш выйграць пры ўкараненні тэхналогій сацыяльных сетак, каб зэканоміць грошы, павялічыць прыбытак і палепшыць зносіны з супрацоўнікамі, кліентамі і перспектывамі.\nПлатформа - Недастаткова выкарыстоўваць тое, што выкарыстоўваюць усе астатнія, калі гаворка ідзе пра вашу кампанію. Кожная платформа павінна быць праверана на прадмет бяспекі, канфедэнцыйнасці, рэзервовага капіявання, абслугоўвання, аптымізацыі, падтрымкі інтэграцыі, а таксама разумення рэсурсаў, неабходных для ўкаранення і абслугоўвання платформы.\nПразрыстасць - Важна, каб кампаніі прызналі, што гэта не сайт брашур, а таксама месца для рассылання спаму. Супрацоўнікі, патэнцыйныя кліенты і кліенты хочуць, каб вы выкарыстоўвалі сацыяльныя сеткі, таму што яны хочуць ведаць ВАС і цалкам разумець, як адносіны з вамі прынясуць ім карысць.\nЎзгодненасць - Вы павінны апраўдаць чаканні людзей па змесце і перыядычнасці. Сацыяльныя медыя - гэта не спрынт, гэта марафон, які часта патрабуе вялікіх рэсурсаў, каб прыцягнуць увагу аўдыторыі.\nЗапал - Ваш поспех шмат у чым будзе залежаць ад пошуку чалавечых рэсурсаў, якія любяць сродкі масавай інфармацыі. Калі прымусіць супрацоўнікаў устойліва рэалізоўваць і выкарыстоўваць сацыяльныя сеткі, імгненна прагучыць ілжыва і ў выніку прывядзе да збою.\nУдзел - Сіла сацыяльнага носьбіта - у лічбах. Каментары і сеткі павялічваюць трафік і рэйтынг у сацыяльных сетках. Вы павінны заахвочваць і ўзнагароджваць удзел ... асабліва ў першыя дні росту.\nMomentum - Разам з паслядоўнасцю важна прызнаць, што сацыяльныя сеткі - гэта не тое, што вы уключыць. Рост і поспех патрабуюць няўхільных, нястомных і паслядоўных намаганняў.\nКамітэт - Разнастайнасць рэалізацый прывядзе да лепшых вынікаў, паколькі розных супрацоўнікаў прыцягваюць (і часта адцягваюць увагу) розныя інструменты. Вельмі важна, каб каманда дзялілася стратэгіямі і мэтамі, каб даць кірунак.\nкаардынацыя - Сацыяльныя ініцыятывы, якія запускаюцца ў сілас, растуць павольней і часта церпяць няўдачу. Фізічная інтэграцыя паміж сродкамі масавай інфармацыі, аўтаматызацыя кантэнту і каардынацыя паміж аддзеламі неабходна для хуткага пашырэння вашай праграмы. Прасоўвайце свае сацыяльныя ініцыятывы на сваім сайце і ў электроннай пошце. Націсніце змесціва паміж імі, каб эфектыўна перапыняць трафік.\nМаніторынг - Усталёўка папярэджанняў і маніторынг аналітыка дазволіць вашай камандзе прыняць меры на аснове атрыманых вынікаў.\nМэтаў - Кампаніі, як правіла, апускаюцца ў сацыяльныя сеткі, не задумваючыся аб тым, чаго яны на самой справе хочуць дасягнуць або як яны збіраюцца вымяраць поспех. Як воля вы вымяраеце поспех сваёй праграмай у сацыяльных сетках? Менш зваротаў у службу падтрымкі? Больш кліентаў? Павышэнне эфектыўнасці працы супрацоўнікаў? Падумайце, перш чым скакаць!\nАдной з аналогій, якую я хацеў бы прадставіць кампаніі, з'яўляецца погляд на Burj Dubai. У цяперашні час вышынёй 800 метраў Бурдж Дубай стане самым вялікім хмарачосам у свеце. На гэты момант ніхто на самой справе не ведае, якой вышыні будзе будынак ... уладальнікі працягваюць павялічваць запланаваную вышыню.\nКлюч да магчымасці падняцца вышэй - непрамакальны падмурак, на якім пабудаваны будынак. Фонд Бурдж Дубай мае 192 палі, якія пралягаюць на зямлі больш чым на 50 метраў, займаючы 8,000 квадратных метраў, у тым ліку больш за 110,000 XNUMX тон бетону!\nЭфектыўнае планаванне і пабудова стратэгіі сацыяльных медыя вашай кампаніі гарантуе, што яна пабудаваная на падмурку, які дапаможа праграме сацыяльных медыя расці значна вышэй за чаканні ўсіх. Прыходзьце і ваша кампанія воля няўдача - нешта занадта распаўсюджанае.\nМай 14, 2009 ў 11: 47 PM\nМне спадабалася частка №5 - прасоўванне і ўзнагароджанне за ўдзел. Выдатны артыкул ... дзякуй.


Гепарды імкліва выміраюць | Новы Час\nДаследаванне было праведзена работнікамі Лонданскага заалагічнага грамадства, некамерцыйнай прыродаахоўнай арганізацыі Panthera і Таварыствам аховы дзікіх жывёл (Wildlife Conservation Society). Па найбольш аптымістычнай ацэнцы, згодна з аўтарам працы, цяпер у свеце жыве 7100 гепардаў, прычым 91% жывёл быў вымушаны пакінуць месца першапачатковага рассялення. Найбольш цяжкая сітуацыя ў азіяцкіх гепардаў, іх засталося ўсяго каля пяцідзесяці ў Іране. Аўтары мяркуюць, што ў Чырвонай кнізе МСОП неабходна памяняць статус гепарда з «уразлівага віду» нават не на «выміраючы від», а адразу на «від, які знаходзіцца пад пагрозай знікнення».\nВядучы аўтар даследавання Сара Дзюран (Sarah Durant), якая кіруе праектам па захаванні месцаў пражывання гепардаў і гіенападобных сабак, кажа, што ўтойлівы характар гепарда робіць інфармацыю пра яго цяжкадаступнай, і гэта прывяло да таго, што бядотнае становішча віду доўга заставалася па-за ўвагай. Даследнікам зараз удалося высветліць, наколькі вялікая прастора патрабуецца для выжывання адной асобіны, і якім пагрозам падвяргаюцца гепарды ў дзікай прыродзе. У цэлым была зроблены выснова, што гепард значна бліжэй да знікнення, чым гэта лічылася раней.\nДа гэтага часу працягваецца нелегальны гандаль жывымі гепардамі ў раёне Афрыканскага Рога. Нават на ахоўных тэрыторыях у Афрыцы гепард часта становіцца ахвярай людзей, якія выходзяць на паляванне на яго дзеля прэстыжнага трафея ці каб абараніць свае статкі. Дзюран мяркуе, што становішча не палепшыцца без змены ўмоў землекарыстання ў краінах Афрыкі. Да таго ж, 77% плошчы, на якой пакуль захаваліся гепарды, ляжаць за межамі ахоўных тэрыторый, што яшчэ больш павялічвае рызыку. Дзюран прыводзіць прыклад Зімбабвэ, дзе за 16 гадоў колькасць гепардаў знізілася з 1200 да 170.\nАднаўляльная энергія стала танней за нафту і газ ужо ў 30 краінах


Будзьма беларусамі! » «Савецкі тэрарыст» Сяргей Ханжанкоў\nСёння, 13 сакавіка, Сяргею Ханжанкову споўнілася б 76 гадоў. У гэтым інтэрв’ю, запісаным яшчэ ў 2013 годзе, Сяргей Ханжанкоў распавядае пра тое, як адрознівалася тагачасная «амерыканка» ад цяперашняй, чаму палітвязні не стварылі сваю партыю і яшчэ шмат пра што.\n— Вядомыя словы Салжаніцына з інтэрв’ю замежнай прэсе: «Узгадваецца лёс Сяргея Ханжанкова, які адседзеў <…> за спробу — ці нават намер — падарваць «глушылку» ў Мінску. Але ж сыходзячы з агульначалавечых клопатаў нельга зразумець гэтага злачынцу інакш як барацьбіта за ўсеагульны мір». Адкуль ён ведаў пра вас?


«Я спытала наконт дэцэнтралізацыі рэгіёнаў. Скарачаецца ініцыятыва мясцовых уладаў па паступленнях у бюджэт, зніжаюцца стымулы прадпрымальніцкай і інвестыцыйнай ініцыятывы, і ўсё гэта — прычына павышэння ўзроўню карупцыі на месцах. І для барацьбы з прычынамі карупцыі прыйшоў час перадаць уладу на месцах людзям праз свабодныя шчырыя выбары, а кантроль за уладай перадаць грамадзянскай супольнасці. І я спытала, ці гатовы прэзідэнт падтрымаць рэформу мясцовага самакіравання, — паведаміла Канапацкая. —\nНа гэта я атрымала адказ, што так, Лукашэнка гатовы падтрымаць любую рэформу, калі будзе бачыць, што яна наспела ў грамадстве. Але ён адзначыў, што ў нас з ім рознае разуменне грамадзянскай супольнасці: маўляў, на яго думку, я пад грамадзянскай супольнасцю маю на ўвазе толькі апазіцыю, а ён лічыць грамадзянскай супольнасцю і прафсаюзы, і саюзы жанчын, і грамадскія аб’яднанні [тыпу БРСМ]».


У Міжнародны дзень мастака ў Хрысціянскім Сацыяльным Цэнтры адбылася сустрэча з сапраўднай мастачкай!\nАксана Аракчэева працуе ў кніжнай графіцы, жывапісу і анімацыі. Аформіла больш за 50 кніг, сярод якіх пазнавальныя і любімыя дзеткамі: «Прыгоды мышкі Пік-Пік» Людмілы Рублеўскай, «Брык і Шуся» Таццяны Сівец, «Мяне завуць Лахнеска» Алены Масла, «Дзяўчынка з Вішнёвага завулка!» і «Чароўны кошык» Тамары Бунта, «Закаханы трэцякласнік» Уладзіміра Ліпскага і іншыя.\nАксана Аракчэева распавяла пра свайго бацьку, знакамітага мастака Барыса Аракчэева, і пра сваю творчую сям’ю. Дзеткі разглядалі яркія і сонечныя кнігі, якія праілюстравала спадарыня Аксана. Асаблівую ўвагу дзеткі звярнулі на чароўную Лахнэску. Яны прыдумалі працяг гісторыі, у якой Лахнэска з кнігі Алены Масла рыхтуецца да Калядаў і Новага года. У выніку юнымі мастакамі былі створаны цудоўныя святочныя малюнкі.\nНа памяць аб сустрэчы мастачка падпісала дзеткам свае кнігі. Аўтографы былі асаблівыя, бо складаліся не толькі са словаў, але і маленькіх малюнкаў! І не дзіўна – гэта ж аўтографы ад мастака!


Адкрыццё часовай экспазіцыі “Душою і сэрцам я з вамі, героі…” | Museum.by\nАдкрыццё часовай экспазіцыі “Душою і сэрцам я з вамі, героі…”\n3 мая, 2019 - з 16:00 да 17:00\n3 мая 2019 года ў 16.00 у Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеі Якуба Коласа адбудзецца адкрыццё часовай экспазіцыі “Душою і сэрцам я з вамі, героі…” і літаратурна-музычная імпрэза, прысвечаная 75-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў.\nВайна адабрала ў Песняра сына Юрыя, які трагічна загінуў пры абароне горада Ярцава Смаленскай вобласці. Самога паэта, яго жонку Марыю Дзмітрыеўну і сыноў Данілу і Міхася вайна вымусіла пакінуць Радзіму, стаць выгнаннікамі і шукаць прытулку на чужой зямлі.\nВялікім па часе і значнасці быў ташкенцкі перыяд жыцця Якуба Коласа. У далечыні ад Радзімы, затаіўшы ў сэрцы тугу ад расстання, трывогу за сына, паэт займаўся актыўнай грамадскай і творчай дзейнасцю. Пра гэта сведчаць зборнікі яго вершаў, напісаных на ўзбекскай зямлі, публіцыстычныя творы антываеннай скіраванасці. Узбекістан быў шчырым і гасцінным, але паэта неадваротна цягнула на Радзіму. Яго шчырае сэрца пакутавала разам з мільёнамі сэрцаў беларускіх людзей. На сесіі Вярхоўнага Савета БССР, якая сабралася пасля доўгага перапынку на роднай зямлі, Якуб Колас прамовіў: “Сягоння, калі мы ступілі на глебу роднай зямлі, мне хочацца пакланіцца ёй і народу за іх бязмерныя пакуты. Усе мы адчулі і перажылі вострае пачуццё болю і суму па роднай зямлі. Мы пазналі горыч цяжкой, змушанай разлукі з ёю і сваім народам. Праз гэтую разлуку мы яшчэ мацней палюбілі сваю краіну, спаленую і параненую… Вялікая Айчынная вайна, якой яшчэ не ведала гісторыя зямлі, раскрыла і паказала ва ўсёй велічы хараство духоўнага вобліку нашага народа”.\nНа выстаўцы будуць прадстаўлены арыгінальныя музейныя прадметы: дакументы, фотаздымкі, кнігі, рукапісныя старонкі твораў і лістоў, асабістыя рэчы, якія расказваюць пра жыццё народнага паэта і яго блізкіх у гады Вялікай Айчыннай вайны.\nБудзем рады бачыць Вас у гасцінным Доме Коласа!


Аварыйны мост цераз раку Прыпяць сёння быў узарваны. Эксклюзіўныя кадры апублікавала МНС краіны\nАварыйны мост цераз раку Прыпяць сёння быў узарваны. Эксклюзіўныя кадры дэмантажу апублікавала МНС краіны. Сапёры абрушылі небяспечны ўчастак, які злучаў два берагі паміж Жыткавічамі і Туравам. Маштабная піратэхнічная аперацыя праводзілася з выкананнем усіх мер бяспекі. Мясцовых жыхароў блізка да месца не падпускалі, адвялі ад пераправы і будаўнічую тэхніку. Стары пралёт, а гэта 190 метраў, заменяць стальной канструкцыяй. Нагадаем, расколіна, якая ўтварылася тут у снежні, парушыла звыклы ўклад жыцця цэлых раёнаў. Стратэгічны аб'ект былі вымушаны закрыць, новы ж - сучасны і надзейны - па даручэнні Прэзідэнта ўзвядуць да 7 лістапада. Зараз два берагі злучаюць пантон і паромная пераправа. На месцы старога моста пабывала наш карэспандэнт Ганна Кавалёва.\n5 месяцаў падрыхтоўкі, выбар аптымальнага варыянту зносу, пралік рызык, дзясяткі задзейнічаных спецыялістаў, у тым ліку з Акадэміі навук. Усё дзеля некалькіх секунд. Пашкоджаную частку аварыйнага моста ў Жыткавічах нарэшце падрыхтавалі да зносу. Узрыў прагрымеў сёння раніцай.\nПра маючы адбыцца ўзрыў мясцовых жыхароў папярэдзілі загадзя. У радыусе кіламетра тэрыторыю ачапілі.\nНа закладку ўзрыўчаткі спатрэбіліся 5 дзён. Адсяляць суседнія вёскі, а гэта каля 3 тысяч жыхароў, не сталі. Выбух быў накіраваны і кропкавы.\nЖалезабетонная каробчатая канструкцыя вагой 4 тысячы тон упала ў адну секунду. Для гэтага спатрэбілася амаль 2 тоны ўзрыўчаткі. На сёння гэта найбуйнейшы ўзрыватэхнічны праект у гісторыі Беларусі.\nКаб усё ажыццявіць, давялося змяняць рэчышча ракі, а пад аварыйным мостам зрабіць спецыяльны насып, на які і легла будаўнічае смецце. Дзякуючы яму пазбеглі засмечвання Прыпяці.\nДарэчы, аб тэрмінах. Прэзідэнт Беларусі даручыў завяршыць будаўніцтва новага моста цераз Прыпяць да 7 лістапада. Гэтае пытанне на асабістым кантролі Кіраўніка дзяржавы.\nУсе рызыкі пры зносе маста былі пралічаны. Адразу пасля ўзрыву пляцоўку абследавала спецыяльная камісія. Вядома, апошняе слова скажа навука - заключэнне дасць БелдарНДІ. Аднак ужо па папярэднім даследаванні зразумела - дэфармацый і пашкоджанняў астатняй часткі моста няма.\nМост злучаў берагі Прыпяці 33 гады. Пётр Пунтус асабіста ўдзельнічаў у яго будаўніцтве. Гаворыць, нягледзячы на недахоп матэрыялаў, сваю працу выконвалі добрасумленна. Аднак гэта не змагло папоўніць жалезабетонны прабел.\nНаступны этап - разбор завалаў і ўстаноўка часовых апор для мантажу новага пралёта. Будаўнікі гарантуюць металічную якасць. У прамым сэнсе. Пакуль ідуць у нагу з графікам.\nПрацаваць тут будуць спецыялісты адразу некалькіх мостабудаўнічых упраўленняў. Першая партыя металічных канструкцый ужо дастаўленая на пляцоўку.\nКуба на 3 дні пагрузілася ў жалобу


Метафізіка цырку | Arche.by\nМастацтва цырку дасюль застаецца таямніцаю.\nЗнаўцы высокай літаратуры, акадэмічнага жывапісу дый класічнага тэатру губляюцца – бо сутыкаюцца з нетлумачальным.\nЧаму дарослыя людзі з азартам купляюць квіткі на фокуснікаў, якія выцягваюць зайцаў з цыліндраў, пляскаюць блазнам – і прыводзяць у прыклад сваім дзеткам сабачак, якія ўмеюць лічыць?\nШто мастацкага ў тым, што жанчына згінаецца, як змяя, леў уздымаецца на заднія лапы, малпы паляць і граюць у карты, а жанглёр ідзе па дроце?\nЧаму цыркам захапляюцца і багацеі і беднякі, пракуроры і бандыты, дзеткі і іхнія дзяды?\nЧаму мова цырку зразумелая ўсім і не патрабуе ніякага перакладу?\nЧаму цырк – мастацтва, і што гэта за мастацтва?\nДакументальнасць – першая рыса цырку. Практыкаванне на трапецыі ёсць практыкаваннем на трапецыі, скачок тыгра ёсць скачком тыгра, паветраны гімнаст сапраўды круціцца пад купалам цырку (і, дарэчы, можа сарвацца).\nНават фокусы – дакументальныя. Вас падманваюць на вашых вачах і вы згаджаецеся на гэтыя правілы гульні. Вам прапануюць падлавіць фокусніка на махлярстве, але вы не здольныя (і не жадаеце!) рабіць гэтага.\nЦырк – атракцыйны, і гэта другая і ключавая ягоная рыса. Раней увогуле атракцыёнам называлі ўдалы цыркавы ці эстрадны нумар. З лёгкай рукі Сяргея Эйзэнштэйна, які прыдумаў “мантаж атракцыёнаў”, эксперыментуючы з п’есай Астроўскага, колішнія цыркавыя нумары былі ўведзеныя ў высокае мастацтва – тэатр дый кіно.\n“Атракцыён, – піша Эйзэнштэйн, – усялякі агрэсіўны момант тэатру, гэта значыць усялякі элемэнт яго, які падстаўляе гледача пад пачуццёвае альбо псіхалагічнае ўздзеянне, досведна выверанае і матэматычна разлічанае…” .\nГэтае агрэсіўнае ўздзеянне выклікае ў гледача эмацыйнае ўзрушанне, якое праграмуе яго ў зададзеным ідэалагічным кірунку.\nУ спісе эйзэнштэйнаўскіх атракцыёнаў палёт на вяроўках і выбухі петардаў пад крэсламі гледачоў – як пралетарская дыверсія; выбітае вока настаўніцы (стужка “Браняносец “Пацёмкін”) дый спаленыя дзеці (“Аляксандр Неўскі”) – як выкрыццё гвалту і нялюдскасці.\nАле атракцыёны цыркавыя не маюць хоць якой карысці.\nЯны рызыкоўна амбівалентныя – і штурмуюць вышыні, якім абавязаныя сваім існаваннем.\nАтракцыён і дакументальнасць караняцца ў звышнатуральнасці, якая і сілкуе мастацтвы.\nМастацтва тэатру ёсць перайманнем звышнатуральнага жыцця, якое пакрысе становіцца свецкім.\nКіно ёсць фіксацыяй, увасабленнем і стварэннем жыцця (звычайнага і звышнатуральнага) – тэхнічнымі сродкамі і ў межах тэхнічных сродкаў.\nАле цырк ёсць само звышнатуральнае жыццё – наколькі людзі ў гэтую звышнатуральнасць урываюцца.\nЦырк – гэта дакументальны звышнатуральны атракцыён.\nАле цыркавая звышнатуральнасць – свецкая, секулярная. Яна напоўніцу склалася пасля Асветніцтва, у эпоху нацыянальных і грамадскіх стодаў, глабалізацыі, шоў-бізу.\nДакументальнасць вядзе рэй у Царкве. Для верніка відавочна, што падчас Еўхарыстыі хлеб і віно сапраўды становяцца Целам і Крывёю Хрыста. Гэта звышнатуральнасць, якая прыходзіць сама – без пыхі і шуму, і ахвяруе сябе для людзей.\nУ цырку звышнатуральнасць штурмуюць.\nЯе намагаюцца вырвюць, каб дакументальна паказаць гледачам тут і цяпер. Гэтая звышнатуральнасць быццам сапраўдная – але і наўмысна гульнявая, звышнатуральнасць не насамрэч.\nДрэсіраваныя жывёлы чытаюць і лічаць – яны паводзяць сябе, як людзі, і стаюцца людзьмі. А іхнія дрэсіроўнікі стаюцца звышлюдзьмі.\nДрэсура пераўтварае целы жанглёраў і акрабатаў у целы звышнатуральныя, целы з эксцэнтрычнымі якасцямі.\nА фокуснікі дрэсіруюць саміх гледачоў.\nДля гэтага выкарыстоўваецца складаны тэхнічны рыштунак, што збліжае гэтае штукарства з кіно (адзін з пачынальнікаў кіно Мяльес нездарма быў фокуснікам!), рэкламай, палітычнай прапагандай і піяр-намаўленнямі – карацей, з усімі сферамі сучаснае свецкай магіі. І невыпадкова менавіта фокуснікі заслугоўваюць найбольшыя дакоры ад Касцёлу, бо здараецца, што бязвінныя гульнявыя штукарствы перарастаюць у хлусню акультызму .\nАле на арэне цырку ёсць адзін ключавы персанаж, які адначасова – і неразумная жывёла, і звышчалавек. Ён і дрэсіроўшчык, і той, каго дрэсіруюць – і прастадушная памылка, якая касуе ўсялякую пыху сур’ёзнае дрэсіроўкі.\nБлазан – гэта, перайначыўшы класіка, “сэрца бессардэчнага свету, подых прыгнечанай істоты, опіум для народа” .\nБлазан – душа цырку, твар цырку, ягоная найбольшая таямніца.\nБо і жывёлы сканаюць, і жанглёры паразбягаюцца – а блазан застанецца.\nПад рудой ці белай маскай – самая шчырая і непадробленая любоў, каб мы назаўжды адчулі, вобразам і падабенствам каго з’яўляемся.\n1. Эйзенштейн С.М. Монтаж аттракционов // Избр. произв. в 6 томах. Т. 2, Москва, “Искусство”, 1968.\n2. Прыклады Дэвіда Коперфільда і асабліва Уры Гелера – паказальныя.\n3. Скарыстана вядомае выказванне Карла Маркса пра рэлігію.


Фрыдэбэрт Туглас, Коньнікі ў небе - Сяргей Шупа - Літаратура.org\nЛітаратура.org » Дзівотня » Фрыдэбэрт Туглас, Коньнікі ў небе\nКоньнікі ў небе\nЗа велічнай трыюмфальнай брамай дагарала вячэрняя зара. З-над магутных скляпеньняў бронзавыя асілкі гналі чыгунных коней у неабсяжныя вечаровыя прасторы. То быў апантаны палёт у бязьмежную чырвань, конскія грывы калыхаліся, нібы хвалі.\nРана настаў позьневосеньскі вечар.\nСтары турак з малпай яшчэ спадзяваўся на ўдачу. Сям-там ён спыняўся, махаў кіем і прымушаў жывёліну скакаць. Скалелая ад холаду малпа ў чырвонай фэсцы і стракатым фартушку стомлена паднімала то адну, то другую нагу. Побач кудлаты хлопчык сінімі ад холаду пальцамі граў на дудцы.\nАле ніхто на іх не зважаў. Людзі пасьпешліва праходзілі міма, хаваючы галовы ў настаўленыя каўняры. І неўзабаве яны засталіся адны на апусьцелым рынку.\nТурак пацягнуў малпу за ланцуг і пайшоў. Панурыўшы галаву, ён вёў малпу, якая зморана клыпала то на дзьвюх, то на чатырох нагах. Яны падышлі да стромых каменных сходаў. Малпа баялася цемры, і турак пасадзіў яе на плячо. Так ён павольна спускаўся, малпа, склаўшы рукі, сядзела на плячы. Самотныя мінакі, што трапляліся ім насустрач, камянелі, убачыўшы двухгаловага чалавека.\nХлопчык Бова ішоў ззаду зьнясілены і галодны.\nЁн быў яшчэ такі малады, што меў косьці гнуткія, як у шчаняці, і ўсё ягонае цела хісталася пад цяжкай галавой. Ад голаду і стомы ісьці яму было ўдвая цяжэй. Яго калматыя валасы калыхаліся ад хады, нібы густы куст.\nМоўчкі яны падышлі да старога рову. Высока над галавой чарнеў зубчасты мур. На рагу вуліцы, перад убогай хаткай зыбаўся пад ветрам ліхтар. Аканіцы былі расчыненыя, у хатцы старая баба даставала з сагана духмяныя кілбаскі.\nАд гэтага нечаканага відовішча Бова яшчэ вастрэй адчуў голад. Ён спыніўся перад хаткай і стаў глядзець разявіўшы рот.\nКілбаскі былі пухленькія і бліскучыя, быццам толькі выбраныя з вантробаў. Іх было ўсё болей і болей, яны ляжалі горкай у драўлянай місе, а над імі клубілася густая пара.\nРаптам старая згледзела Бову, замахала на яго крывавымі да локця рукамі і закрычала: “Акыш! Акыш! Ідзі куды йдзеш!”\nБову стала горка і крыўдна, і ён рушыў далей за сваім гаспадаром. Але кілбаскі ўсё стаялі ўваччу. Пару разоў ён азірнуўся: удалечыні сьвяціўся чатырохкутнік акна, а зь яго струменілася і раставала над дахам гарачая пара.\nЯны завярнулі за рог, і відмо зьнікла. Але цяпер Бова ў думках напаўняў навакольную прастору кілбаскамі. Яны бачыліся яму паўсюль, іх было незьлічона шмат. Урэшце ён адчуў нават пах, быццам абапал дарогі стаялі вялізныя місы з кілбаскамі.\nАле, паглядзеўшы наперад, ён убачыў гаспадарову сьпіну. Час ад часу гэтую чорную постаць асьвятляў цьмяны ліхтар, і тады шырокія нагавіцы зноў рабіліся чырвона-бурыя, а колер паліто то сьвятлеў аж да белага, то рабіўся няясна-шэры. Кутас на крывава-чырвонай фэсцы матляўся сюды-туды над бронзавай шыяй.\nІ раптам Бова адчуў нянавісьць да старога. Чаму ён мучыць іх голадам? Чаму ня пойдзе і ня кіне на стол з кілбаскамі жменю медзякоў? Чаму ён іх так жорстка няволіць?\nАле тым часам яны прыйшлі да купкі пачарнелых дамоў.\nЯны павярнулі ў неасьветлены двор, падняліся па непраглядна цёмных сходах і апынуліся ў змрочным катуху.\nТурак запаліў сьвечку ў бутэлечным рыльцы.\nГэта была мансарда, такая нізкая, што галава даставала да столі. Паміж дзьвюх пустых бочак была насьцелена салома. З круглага акна быў відзён двор зь безьліччу паветак.\nУсе яны стаміліся.\nТурак дастаў хлеб і адламаў кожнаму па кавалку. Малпа схапіла свой кавалак і скокнула на край бочкі. Бова лёг на салому, сам стары сеў побач з другой бочкай.\nНейкі час іх сківіцы жавалі цьвёрды, як камень, хлеб. Пасьля малпа задрамала, і Бова расплюшчыў вочы. Стары сядзеў нерухома.\nРаптам Бова ўздрыгнуў ад мэталічнага звону: турак, як і штовечар, лічыў грошы. З кішэні шырачэзных нагавіц, дзе рука хавалася да локця, ён жменямі даставаў медзякі і падлічваў.\nПасьля ён дастаў з-за пазухі скураны мяшэчак, высыпаў адтуль золата і срэбра і расклаў перад сабой на бочцы. Ён перасоўваў кучкі манэт сюды-туды, вусны шапталі лічбы, але Бова не разумеў гэтай мовы.\nТады стары склаў грошы назад у мяшэчак, сунуў яго за пазуху, патушыў сьвятло і паклаўся побач з Бовам. Пару разоў ён патузаўся сюды-туды, урэшце заснуў і пачаў храпці.\nБову сон ня йшоў. Ён чуў, як нешта мармыча ў цемры малпа і тупае пад бочкай пацук. Але ўсе гукі заглушаліся цяжкім дыханьнем турка, быццам вецер сьвістаў зь ягоных лёгкіх. І Бова ўсё ніяк ня мог заснуць.\nУ роце яшчэ стаяў смак хлеба. Ён паварушыў языком і праглынуў сьліну, але ад гэтага есьці захацелася яшчэ болей. Голад быў ва ўсім целе, ён адчуваў яго і ў руках і ў нагах. Кожная жылачка ў ім прасіла есьці.\nІ раптам ён убачыў перад сабой кілбаскі. Усё навокал поўнілася імі, яны канатамі зьвісалі са столі. Яны падплывалі, ківаючы галоўкамі, зусім як жывыя.\nГэтае відмо ап'яніла Бову. Яго стомленае цела дрыжала, як у трасцы, рукі цягнуліся да ежы, рот раскрыўся. Але тут ён прачнуўся: гэта быў усяго толькі сон.\nЁн павярнуўся на сьпіну, і думкі пачалі праясьняцца.\nЧаму ён тут? Чаму ня ў іншым месцы, чаму ён ня нехта іншы?\nКолькі ён мог сябе помніць, ён заўсёды хадзіў з туркам і малпай, з краіны ў краіну, з гораду ў горад. Што ні месяц, то новыя людзі, чыёй мовы ён не разумеў. І так ён ведаў адно слова з адной мовы, адно з другой, але ніводнай мовы цалкам. Сьвет быў для яго толькі бясконцай дарогай між двух глухіх муроў.\nЁн гадаваўся разам з малпай. Холаду, голаду і гаспадаровых штурхалёў ім даставалася аднолькава. І амаль аднолькава чужое было ім сапраўднае жыцьцё.\nШто было абапал дарогі? Што хавалася за ўсім?\nДумкі Бовы пераскоквалі з аднаго на другое, і раптам ён зноў убачыў кілбаску. Яна была зусім побач, ён мог яе схапіць, укусіць. Ён выцягнуў руку, але ўздрыгнуў і прачнуўся – гэта была чорная постаць старога турка.\nТак, у турку хаваліся прычыны іх пакутаў. Ежа, адпачынак і цяпло – усё было б, калі б толькі стары захацеў. Вось хто іх заняволіў!\nІ Бова ўбачыў назьбіраную туркам кучу грошай. У Бовы ніколі нічога не было, але ўсё ж ён ведаў вартасьць грошай. Калі б займець тое золата, што ў туркавым мяшэчку!\nГэтая раптоўная ідэя захапіла яго з усёй сілай. Яна расла, як гара. Ад яе цяжару ён ледзь не задыхнуўся.\nЁн устаў і выцягнуў руку, каб залезьці старому за пазуху. Але той спаў на сьпіне, паклаўшы кулак на грудзі, над мяшэчкам. Бова адсунуў руку ўбок, але яна адразу вярнулася назад. Ён зноў адкінуў старэчы кулак, але той упаў, як молат, на старое месца!\nБова засоп, нібы паднімаючы нешта цяжкае.\nРэзкім рухам ён адкінуў туркаву руку на падлогу і прыціснуў яе каленам. Але другі кулак адразу лёг на месца першага. Бова схапіў і яго і прыціснуў другім каленам.\nТак, раскірэчыўшы ногі, ён і стаяў над старым, дрыжучы ўсім целам.\nІ раптам ён убачыў, як туркавы вочы павольна расплюшчыліся, бліснуўшы, як кінжальная сталь.\nБова сьціснуў рукамі горла старога. Той заплюшчыў вочы, цяжка задыхаў, скурчыўся і зноў выцягнуўся, расплюшчыў вочы і зноў заплюшчыў. І застаўся ляжаць нерухома, закінуўшы галаву назад, выставіўшы ўгару чорную пасмачку барады.\nУсё адбылося лёгка і хутка.\nБова счакаў хвілінку, узяў мяшэчак і ўстаў. Але ногі ў яго так дрыжалі, што ён мусіў ухапіцца за бочку. Цьмяныя хвалі сьвятла паднімаліся і апускаліся перад вачыма.\nХістаючыся, ён падышоў да акна, разьвязаў дрыготкімі пальцамі матузок і раскрыў мяшэчак. Але калі ён убачыў золата, страх прапаў. Ён зачарпнуў жменяй грошы, падняў перад сабой і стаў сыпаць па адной манэце, нібы залатым дажджом. Яны зьвінелі, як п'янючая музыка!\nБова скочыў да дзьвярэй і зьбег па сходах.\nМалпа паварушыла вуснамі, пераклала бараду з правага пляча на левае і заплюшчыла вочы.\nКалі Бова апынуўся на вуліцы, на вежы біў гадзіньнік. У твар дыхнула холадам, ягоны запал астудзіўся, і цяпер у яго была толькі адна думка: есьці.\nАмаль бягом кінуўся ён да хаткі, дзе старая кабета варыла кілбаскі. Усю дарогу ён уяўляў, як будзе есьці іх з надзвычайнай прагнасьцю. Але, дайшоўшы да хаткі, ён убачыў, што аканіцы зачыненыя і вакол цёмна.\nЁн разгублена спыніўся. У ягоным уяўленьні паняцьце аб ежы пачыналася і канчалася разам з гэтай хаткай. Далей яго думка не сягала.\nГэтая нечаканасьць зьбіла яго з тропу, і ён пачаў бадзяцца сюды-туды бяз мэты і зазіраць у вокны.\nТак ён апынуўся ў гавані. У брудным акне адной з крамак віселі сальныя сьвечкі, мыльныя брускі, а пасярэдзіне – руды круг кілбасы. Праўда, яна была значна танчэйшая, чым бачаная раней, але Бова адразу зайшоў.\nЗа ўбогай стойкай стаяў худы, з кручкаватым носам чалавек у капелюшы і паціраў рукі. Бова адразу падышоў да кілбасы.\nВай-вай, завохкаў крамнік, а ці ёсьць у хлопчыка грошы?\nБова паклаў на стол залатую манэту і пачаў есьці кілбасу. Яна была сухая і цьвёрдая, але ён прагна грыз яе. Крамнік стаяў побач і дзівіўся.\nВай-вай, цёр ён рукі, у хлопчыка багата грошай. Адкуль ён узяў столькі грошай?\nАле Бова ня ведаў так добра гэтую мову. Ён ківаў галавой і еў. Крамнік паспрабаваў загаварыць на іншых мовах. Але Бова толькі ківаў галавой і прагна глытаў.\nТады крамнік яшчэ болей стаў паціраць рукі і жвава хадзіць сюды-туды за стойкай.\nЦі хлопчык ня хоча купіць пару штаноў? спытаўся ён. Камізэльку? Сурдут? Прыгожы і трошкі ношаны сурдут?\nІ ён зьняў са сьцяны даўгі чорны сурдут з аксамітным каўняром і даўгім крысьсём. Бову спадабалася, ён кіўнуў галавой і надзеў сурдут. Адзежына была цяжкая і даставала да кален, але ён адразу згадзіўся на пакупку.\nПакуль ён разглядаў свой гарнітур і сьпераду і ззаду, крамнік заўважыў, што ён быў без капелюша. І праўда, ён забыў яго дома. Але ўсе крамнікавы капелюшы былі занадта малыя на яго вялікую галаву. Падышоў толькі адзін: высокі цыліндар з вузкімі палямі.\nБова ня ведаў цану залатым манэтам, таму дастаў зь мяшэчка яшчэ некалькі, паклаў на стойку і выйшаў. Гандляр правёў яго зьдзіўленым позіркам, паціраючы абедзьвюма рукамі скроні.\nБову было цяжка ад вопраткі і ежы. Наведваньне крамы адкрыла яму нечаканыя рэчы. Раптам перад ім зьявілася безьліч новых магчымасьцяў. Што рабіць? Аднак ён ня мог прыдумаць нічога іншага, як зноў пайсьці паесьці.\nЁн мінуў некалькі вуліц і трапіў у ярка асьветлены квартал. За вялікімі вокнамі, па той бок нямытых фіранак, ён убачыў цень чалавека, які еў. Ён увайшоў.\nГэта была вялікая заля. За маленькімі столікамі купкамі сядзелі людзі, яны елі, пілі, гучна размаўлялі. У куце раўла музычная скрынка. У другім пакоі маладыя людзі ў камізэльках завіхаліся вакол зялёнага стала.\nБова сеў за стойку. Тут пад шклянымі каўпакамі стаялі самыя незвычайныя стравы. Ён тыкаў пальцам то ў адно, то ў другое і казаў на ўсё: “гэта” і “гэта”. Жанчына ў белым фартуху спынілася ў зьдзіўленьні, каб паглядзець, як ён есьць.\nАднак стравы былі сухія і салоныя. Ці ня хоча ён выпіць? спыталася дзяўчына.\nБова кіўнуў галавой, і яму адразу прынесьлі куфаль піва. Ён выпіў, піва здалося яму прыемным. Але тут ён убачыў, як увайшоў мужчына ў скураной вопратцы і, стаўшы за стойку, пачаў піць гарэлку. Бова адразу загадаў прынесьці і яму запар некалькі кілішкаў. У яго заняло дух, ён закашляўся, так, што дзяўчына засьмяялася, але выпіў.\nУрэшце ён стаміўся есьці. Настрой зьмяніўся. Ён падпёр галаву рукой і пасядзеў так некалькі хвілінаў. Пасьля даў жанчыне залатую манэту і выйшаў.\nНа вуліцы ён адчуў, што ногі зрабіліся надзіва лёгкія. Ён быў у добрым гуморы, і яму здавалася, што ўсе людзі глядзяць толькі на ягоны даўгі сурдут і высокі капялюш. І таму ён ішоў пасярод вуліцы, выпнуўшы грудзі, з усьмешкай на твары.\nЯкі прыгожы быў цяпер горад! Паўсюль людзі, агні і яркае сьвятло ў вокнах. Чым далей ён ішоў, тым гусьцейшы рабіўся людзкі натоўп. Ён бачыў твары, уборы і экіпажы, якія раней нават уявіць сабе ня мог.\nСям-там на рагу вуліцы стаялі гуртам маладыя людзі. Краем вуліцы праходзілі прыгожыя жанчыны з ружовымі вуснамі і ў шырокіх капелюшах. Сівыя дзяды, абапіраючыся на кій, цягнуліся сьледам за жанчынамі.\nНастрой у Бовы ўсё болей узьнімаўся. Ён часта на некага натыкаўся, пачынаў зь некім гаварыць, і, як ён трымаў у руках мяшэчак, дык нехта папрасіў у яго грошай. І ён даў не вагаючыся.\nГэта было дзіўнае, своеасаблівае пачуцьцё.\nАд гэтага моманту яму стала вялікай прыемнасьцю прапанаваць каму-небудзь грошы. Ён спыняўся перад незнаёмым чалавекам, выцягваў руку і казаў са сьмехам: “На!”\nКожны чалавек рэагаваў на гэта па-свойму. Адны хуценька бралі і ўмомант зьнікалі сярод натоўпу. Другіх трэба было амаль прымушаць, бо інакш яны ня бралі. Трэція спачатку вагаліся, зіркалі наўкола, працягвалі некалькі разоў руку і зноў прымалі.\nУсё гэта бясконца забаўляла Бову.\nТолькі два разы ў яго ўвогуле ня ўзялі грошай.\nПершым разам гэта быў нейкі пан у бліскучым мундуры. Другім разам – маладая жанчына, якая, схаваўшы твар у муфту, засьмяялася і ўцякла. Але трэцяга разу чалавек у падранай вопратцы сказаў, што манэта чужая і ў гэтай краіне не ўжываецца. Тады Бова адразу выбраў яму лепшую.\nЧас ад часу ён заходзіў у нейкі пітны дом. Ён ужо быў спазнаў таямніцы бутэлек. Тоўстыя і нізенькія, даўгія і зграбныя, яны стаялі радамі ў шафах, нібы галасы пахмельных арганаў. А ён паказваў пальцам і асушаў шклянкі.\nКалі аднойчы ён піў вось так у нейкай кнайпе і выхваляўся сваімі грашыма, да яго далучылася кампанія незнаёмых людзей. Адныя зь іх былі шыкоўна апранутыя, другія ў рызманах і са шнарамі на тварах.\nЦі не пачастуе ён іх? спытаўся чалавек, у якога на шчацэ было татуіраванае сэрца, прабітае стралой.\nНу вядома, Бова супраць гэтага нічога ня меў.\nЁн адразу падсеў да іх і загада наліваць столькі, колькі яны здолеюць выпіць. Яны абкружылі яго, нібы мурам, падміргваючы і прытупваючы. Іхныя рухі рабіліся ўсё больш таямнічыя, яны дзівіліся ягонаму багацьцю і сьмяяліся аж да непрытомнасьці зь ягоных жартаў.\nРаптам адзін зь іх запрапанаваў паехаць катацца. Яны амаль вынесьлі Бову на руках, бо адзін пан і адзін абадранец ласкава абдымалі яго за плечы. Яны расьселіся ў некалькі экіпажаў і пачалі паганяць.\nБову ахапіла невымоўная весялосьць. Чым хутчэй беглі коні, тым болей расла яго радасьць. Ён устаў ва ўвесь рост, раскінуў рукі, пачаў крычаць і сьпяваць. Пасьля ён зваліўся ад сьмеху на дно экіпажа пад ногі іншым.\nЯкраз у гэты момант экіпаж ударыўся аб рог дома, і Бова клубком выкаціўся на брук. Ён не пабіўся, бо рукі й ногі ў яго былі як у ката. Але гэта адбылося так нечакана, што ён нейкую хвіліну праляжаў нерухома.\nЁн ляжаў тварам да бруку, побач валяўся перакулены цыліндар. Вуліца была пустая. Здалёк яшчэ чуўся грукат колаў і крыкі.\nЁн ускочыў, схапіў цыліндар і кінуўся даганяць тыя крыкі. Ён бег, хістаючыся, пакуль яму ня трапіўся пусты экіпаж. Ён сеў, паказаў рукой і загадаў ехаць.\nАле былы настрой не вяртаўся. Рамізьнік, праўда, гнаў так, што Бова мусіў аберуч трымаць высокі капялюш, але хуткі лёт ужо не прыносіў яму асалоды.\nТак яны праехалі нейкі час, Бова драмаў, ня сочачы, як міма мільгаюць вуліцы. Раптам рамізьнік спыніў перад нейкім асьветленым домам. Там над сходамі, на выцягнутых, як жырафавы шыі, слупах калыхаліся круглыя ружовыя ліхтары, пад імі гэтак сама калыхаліся цені. Каля расчыненых дзьвярэй стаялі людзі з залатымі галунамі.\nБова даў кожнаму зь іх па залатой манэце і паказаў на будынак. Адразу ж адзін зь іх запрасіў яго з сабой.\nЯны мінулі пярэднюю залю, дзе на сьценах віселі люстры, а падлогу накрывалі цёмна-чырвоныя дываны. Пасьля яны падняліся па сходах у вузкі калідор і праважаты адчыніў дзьверы.\nПакой, у якім апынуўся Бовам быў дзіўны. Было так цёмна, што ён амаль нічога ня бачыў. Баязьліва выцягнуўшы рукі перад сабой, ён нязграбна апусьціўся на крэсла.\nАмаль насупраць яго ў сьцяне была вялізная чатырохкутная адтуліна, абсаджаная вакол штучнымі дрэвамі. Між галінамі лілося сьвятло, але яго было замала, каб разьвеяць цемру ў вялізнай залі. У ёй бялела прывіднае мора твараў, канца якому не было відаць.\nДалёка ў цемры грала музыка.\nРаптам па асьветленай падлозе прабеглі ружовыя стварэньні, - музычны вадаспад прыціх, зрабіўшыся ціхай крынічкай, - і ружовыя стварэньні пачалі падкідаць у паветра рукі і ногі. Яны чародкай кідаліся наперад , - і музыка мацнела, як пошум лесу, - і зноў кружыліся пяшчотныя матылькі, ледзь дакранаючыся нагамі падлогі, выцягнуўшы рукі, нібы ўквечаныя галінкі.\nУсё гэта здалося Бову такім дзіўным, што ён гучна засьмяяўся.\nАле ў гэтую хвілю ўнізе адбылася раптоўная зьмена: сярод ружовых стварэньняў паявілася сьветла-зялёная дзяўчына і цёмна-зялёны маладзён, і яны пачалі сьпяваць.\nЯны сьпявалі то паасобку, то разам, галасы іх мацнелі, рухі рабіліся жывейшыя. Раптам маладзён дастаў меч і ўдарыў дзяўчыну ў сэрца. Яна ўпала на дол, але жаласьлівая песьня не спынілася. Маладзён, сьпяваючы, упаў паверх дзяўчыны. А песьня ўсё гучала, то самотна, то на два галасы, сумная, тужлівая песьня…\nСэрца Бовы разрывалася ад замілаваньня. Ён закрыў твар далонямі, і сьлёзы паліліся скрозь пальцы. Пасмачкі валасоў дрыжалі ад несуцешнага плачу.\nАле ў гэты момант ён напалохана ўздрыгнуў ад лёгкага ўдару ў твар. Ён памацаў рукой у цемры і падняў даўгую апэльсінавую лупінку. Яна была яшчэ сьвежая і духмяная.\nБова зьдзіўлена азірнуўся і ўбачыў, што побач зь ім, за загародкай жанчына есьць апэльсін і ў прыцемку ўсьміхаецца яму беласьнежнымі зубамі.\nБова працягнуў руку, і незнаёмка, сьмеючыся, паклала яму ў далоньку апэльсінавую скібку. Бову спадабалася, і ён зноў выцягнуў руку. Так яны за некалькі імгненьняў разам даелі апэльсін.\nТады незнаёмка абабрала новы, але зноў паўтарыла стары жарт: узяла лупінку, прымерылася і замахнулася. Бова наставіў каўнер і закрыў твар рукой.\nАле жанчына схапіла Бову за другую руку і пацягнула за сабой. Амаль бягом яна спускалася па сходах, увесь час трымаючы Бову за руку.\nЯк толькі яны дабеглі да дзьвярэй, пад'ехала закрытая карэта, запрэжаная парай шэрых коней. Жанчына скочыла ў карэту і зацягнула Бову за сабой. Карэта бязгучна пакацілася.\nУ карэце было цёмна. Праз апушчаныя фіранкі прабівалася цьмянае сьвятло. Ад падушак і букета кветак струменіўся далікатны пах.\nБова прытуліўся да жанчыны, якая прылегла на падушках, адкінуўшы назад галаву і апусьціўшы рукі. Бова схаваў галаву ў яе высокіх грудзях.\nНа імгненьне ён замёр. Яго поўніла дзіўнае пачуцьцё. Ён пачаў нібы нейкае далёкае вуркатаньне – жанчына сьмяялася.\nЁн падняў галаву. Перад яго вачыма бялела ў прыцемку шыя жанчыны. Аднекуль здалёк на яго глядзела пара зьняможана-млявых вачэй. І ён зноў ураніў галаву.\nЖанчына павольна выцягнула руку і пачала лашчыць Бову. Яна запусьціла руку ў кудзеркі, перабірала іх між пальцаў, ціхенька, але балюча торгала за іх. Гэта было так дзіўна!\nРаптам карэта спынілася.\nЖанчына ўскочыла і выштурхнула Бову. У ціхім парку перад імі стаяў прыцемнены летні дом. Яны падбеглі да маленькіх патаемных дзьверцаў, жанчына адамкнула іх маленечкім ключыкам і зацягнула Бову ў пярэдні пакой.\nПраз вокны, скрозь засень дрэваў прабівалася бледнае сьвятло. У прыцемку яны падняліся па сходах, што віліся сярод пальмаў і скульптур. Трымаючыся за рукі, як дзеці, яны прайшлі праз анфіляду цьмяных пакояў. Тады жанчына спынілася, падняла руку – і раптам іх заліло яркае сьвятло.\nБова зьдзіўлена агледзеўся.\nГэта быў прыгожы пакой. Сьцены былі аздобленыя высокімі, ад столі да падлогі, люстрамі. Белыя фіранкі, сабраныя пышнымі складкамі, закрывалі вокны. Са столі незьлічонымі крышталёвымі агеньчыкамі зьвісала сьвяцільня.\nЖанчына падвяла Бову пад сьвятло, паглядзела яму ў твар і адступіла, зьдзіўленая і напалоханая. Пасьля зноў падышла, схапіла Бову за плечы, павярнула яго вакол і загаварыла. Але Бова толькі ківаў галавой.\nЖанчына зьдзівілася яшчэ болей. Яна апусьцілася ў падушкі на мяккай канапе і пацягнула Бову за сабой, раз-пораз паглядаючы на яго і сьмеючыся. Часам яна спынялася, глядзела паважна на Бову, пакуль зноў ня ўскідвала рукі, заліваючыся сьмехам.\nПры гэтым пальцы яе краналіся бутэлечак, што стаялі на маленькім століку перад люстэркам. Яна ўзяла адну, адламала, нібы лядзяш, яе тонкую шыйку і выліла зьмесьціва Бову на галаву.\nУ імгненьне вока Бову ахінуў п'янючы водар, які ружовым воблакам узьняўся вакол яго, галава яго затуманілася. І скрозь гэтае воблака ён убачыў усё нібы ў новым сьвятле.\nЁн бачыў побач з сабой жанчыну, яе валасы, вушы, завушніцы. Ён бачыў яе дзівоснае ўбраньне, на складках якога ляжалі даўгія рукі з тонкімі пярсьцёнкамі на пальцах.\nЁн узяў руку, каб разгледзець яе, але пальцы высьлізнулі зь яго далоні. Жанчына ўскочыла і, адступаючы, увесь час працягвала Бову руку. Ён наблізіўся, жанчына стала ўцякаць.\nЯны лёталі сюды-туды па пакоі. Бова чапляўся за крэслы, натыкаўся на люстры, усё болей і болей п'янеючы. А жанчына пырхала, як матылёк, выцягваючы да яго то адну, то другую руку і безупынна сьмеючыся.\nРаптам яна згубіла на бягу адну адзежынку. Як птушка, абляцела яна вакол стала і згубіла другую. Адзежынкі падалі тут і там, бязважкія і празрыстыя, як лёгкая смуга. Хутка імі была накрытая ўся падлога.\nУсё хутчэй і хутчэй! Упалі туфлікі, яна бегла – адна нага ў празрыстай панчошцы да калена, другая ўжо босая. Усё хутчэй і хутчэй! Цяпер яна была, як тыя ружовыя стварэньні, што нядаўна танчылі ў фантастычным лесе.\nБову стала горача, з валасоў цёк пот. Бегучы, ён скінуў сурдут, але гэта не дапамагло. Як і жанчына, ён пачаў губляць сям-там свае адзежыны. І хутка ён сам быў амаль зусім разьдзеты.\nПырхаючы па пакоі, жанчына раз-пораз датыкалася да сьцен, і сьвятло пачало слабнуць. Яно яшчэ зіхацела на столі водбліскамі згаслай сьвяцільні. Люстэркі зрабіліся глыбокія, як азёры.\nРаптам жанчына адсунула цяжкую заслону і зьнікла за ёй.\nПерад Бовам адкрыўся другі пакой, заняты бязьмежным ложкам. У ружовым прыцемку грувасьціліся горы падушак і аблямаваныя карункамі покрывы, ад іх веяла пяшчотай і забыцьцём.\nЖанчына схавалася ў падушкі, так, што былі відаць толькі яе ружовыя пальчыкі… І Бова нарэшце злавіў яе за руку, сам патануўшы ў ложку, толькі яго валасы калыхаліся, як чарот, над морам падушак.\nКалі Бова зноў апынуўся на вуліцы, там было пуста. На вежы біў гадзіньнік. Было халодна і цёмна.\nНейкі час ён бязмэтна бадзяўся, не разумеючы, дзе ён. Вакол яго высіліся чорныя муры, адна за адной міналіся цёмныя вуліцы, рынкі ішлі за рынкамі. І раптам ён зноў апынуўся перад велічнай трыюмфальнай брамай.\nЯна цяжка ўздымалася ў начным змроку. Вялізныя коні застылі над каменным скляпеньнем, бронзавыя мантыі пагрозьліва распасьцерліся над патанулай у цемры плошчай.\nБова інстынктыўна ішоў тым самым шляхам, што і ўвечары. Ён зноў выйшаў да сходаў і нырнуў у цёмны праход, не сьпяшаючыся і не спыняючыся.\nЁн адчуваў стому і абыякавасьць. Яму болей ні пра што ня думалася. Цяпер яго болей нічога не кранала, ён быў бясконца абыякавы да ўсяго.\nКанчалася ноч, даўгая, як жыцьцё. За ноч ён перажыў безьліч падзеяў, якія болей ніколі не паўторацца. Ноч скончылася, як выпіты да дна келіх. Усё, што чакала наперадзе, яго не абыходзіла.\nМожа, ён быў яшчэ п'яны? Ці, можа, усім перасыціўся? Магчыма.\nЁн прайшоў тымі самымі вуліцамі, што і ўвечары. Гэта быў даўгі і зьвілісты шлях пустымі і цёмнымі ўскраінамі.\nЁн прыйшоў у гавань і спыніўся перад акном. У прывідным начным прымроку ён убачыў там сьвечкі і брускі мыла, а паміж іх недаедзены круг кілбасы. Нейкую хвіліну ён няўцямна пазіраў на ўсё гэта.\nАле калі ён павярнуўся, перад ім стаяў незнаёмы чалавек. Каўнер яго курткі быў падняты, з-пад падранай шапкі тырчалі валасы, а насок чаравіка разявіўся, як птушыная дзюба.\nНе прамовіўшы слова, ён схапіў Бову за каўнер і пачаў зьдзіраць зь яго сурдут. Бова не супраціўляўся, нават сам расшпіліў гузікі. Незнаёмы адразу нацягнуў сурдут. Пасьля ўзяў у Бовы цыліндар, параўнаў са сваёй шапкай, хрыпла засьмяяўся і начапіў капялюш сабе. Зрабіўшы гэта, ён павярнуўся і спакойна пайшоў, стукаючы аб брук ядлаўцовым кіем.\nНейкую хвіліну Бова глядзеў яму ўсьлед. Па тым, як незнаёмы аддаляўся, Бова пазнаў у ім таго самага чалавека, якому ён увечары даваў турэцкую манэту, але той выбраў сабе лепшую. Толькі голас ягоны за ноч зрабіўся больш хрыплы.\nБова павярнуўся і таксама пайшоў.\nУ яго не было ні страху, ні жалю. Хай, хай забяруць усё. Цяпер яму было ўсё роўна.\nНаперадзе край неба займаўся сьвітальнай чырваньню.\nЁн зноў падышоў да хаткі на краі рову. Аканіцы былі расчыненыя, і старая ўжо працавала. Яна распальвала агонь і мяшала кроў і крупы для новага дня.\nНа стойцы яшчэ ляжала адна астылая кілбаска, якая на хвіліну абудзіла ў Бовы ўспаміны. Ён купіў яе, але яна была нясмачная. Ён адкусіў некалькі разоў без ахвоты і кінуў кілбаску на вуліцы.\nТак ён зноў прыйшоў да купкі пачарнелых дамоў. Ён успомніў, што яны тут жылі. І ён стаў паднімацца па сходах.\nДайшоўшы да сярэдзіны, ён задыхаўся і адчуў, як мяшэчак з грашыма цісьне яму на грудзі. Ён спыніўся і дастаў яго. Раскрыўшы мяшэчак, ён знайшоў там тры медзякі і тупа ўтаропіўся на іх у няясным сьвятле акенца, не разумеючы, што яны былі нічога ня вартыя.\nПакуль ён так стаяў, манэты выпалі з рук. Яны са звонам каціліся з прыступкі на прыступку, абганяючы адна адну, і раптам сьціхлі. Ён паспрабаваў позіркам іх знайсьці, але ўбачыў толькі адну і пайшоў далей.\nУ катушку было яшчэ цёмна. Бова адразу лёг і выцягнуўся. Рука яго даткнулася халоднага цела нябожчыка.\nАга, гэта быў здохлы турак, якога ён задушыў увечары. Бова павярнуўся да яго сьпінай. Сёньня ён нікога не баяўся. Усё роўна, яму было ўсё роўна.\nЯму хацелася толькі спаць. Галава была цяжкая, нібы налітая волавам. Спаць, толькі спаць…\nЁн заплюшчыў вочы, і сон прыйшоў адразу. Сон быў страшны:\nБова паднімаўся зь бяздоннай прорвы па бясконцых прыступках. Яны вялі наверх праз чорныя пласты зямлі, парэнчы хісталіся, а самі прыступкі былі такія вузкія, што ступаць даводзілася на пальцах.\nБову гнаў дзікі страх, бо ззаду, з глыбіні чуўся жахлівы голас, які хрыпуча стагнаў: “Ня кідай мяне! ня кідай мяне!”\nЗ пальцаў на нагах цякла кроў, рукі былі ў мазалях, але ён бег.\nНарэшце ён усё ж выбраўся напаверх. І апынуўся на вялікім рынку пад вялізнай трыюмфальнай брамай. Была ноч, плошча была пустая.\nАле калі ён агледзеўся, то ўбачыў, што за ім напаверх вылазіць чорная калматая галава, агідна выючы: “Ня кідай мяне! Ня кідай мяне!”\nУ сьмяротным страху Бова ўзьлез на грэбень брамы і скочыў на сьпіну вялізнаму каню. Той ударыў магутным капытом і рынуўся ў паветра. Грыва разьвявалася, мантыя коньніка надзімалася, як ветразь.\nАле тут Бова пачуў ззаду посьвіст ветру. Ён паглядзеў праз плячо і ўбачыў, што агідная пачвара гоніць за ім на другім кані і ўвесь час раве: “Ня кідай мяне! Ня кідай мяне!”\nЯк ні высільваўся Бова, але адлегласьць паміж ім і перасьледнікам меншала ўваччу. Ён ускочыў у сядле, яму захацелася схавацца ў конскай грыве, у конскім вуху.\nАле пачвара ўжо клала калматую лапу яму на плячо.\nБова рваўся ва ўсе бакі. Ён амаль на яве перажываў гэтае страшнае мроіва. Зь нязьмернай цяжкасьцю ён расплюшчыў вочы.\nАле сон працягваўся на яве: нехта сядзеў у яго на грудзях і сьціскаў яму горла. Ён хацеў скінуць зь сябе пачвару, але ня здолеў нават варухнуцца. Рукі і ногі быццам прырасьлі да зямлі, толькі валасы на галаве лёгенька ўздрыгвалі. І, не супраціўляючыся, ён адчуваў, як пальцы незнаёмага ціснулі ўсё мацней і мацней, пакуль уваччу не пацямнела і не прыйшоў канец.\nНезнаёмы засунуў руку Бову за пазуху, дастаў адтуль мяшэчак, пераступіў праз двух мерцьвякоў, падышоў да акна, за якім ужо бралася на дзень, і стаў разглядаць медзякі, паднёсшы іх да свайго калматага твару.\nЛітаратура.org — https://litaratura.org/dzivotnya?artid=47 — гэтым тэкстам можаце свабодна карыстацца ў некамэрцыйных мэтах, але дадавайце, калі ласка, спасылку на назву рэсурсу і яго адрас — [ раздрукаваць тэкст ]