23 красавік 2020, 18:23\nАляксандар Лукашэнка падчас нарады аб «першачарговых мерах у забеспячэньню ўстойлівай працы эканомікі і сацыяльнай сфэры ва ўмовах сусьветнай эпідэміялягічнай сытуацыі». Менск, 23 красавіка 2020 году\nГэтай нарады ўсе даўно чакалі. Ва ўсіх краінах, якія пацярпелі ад каранавірусу, улады запусьцілі мэханізмы дзяржпадтрымкі бізнэсу. У некаторых краінах прынялі праграмы матэрыяльнай падтрымкі насельніцтва. І толькі ў Беларусі нічога не рабілася, піша палітычны аглядальнік Свабоды Валер Карбалевіч.\nУ пытаньні падтрымкі эканомікі Лукашэнка больш за месяц трымаў паўзу.\nКіраўнік Беларусі ўвесь час апраўдваецца за сваю пазыцыю адносна каранавірусу.\nЛукашэнка ня бачыць вялікай праблемы для эканомікі з прычыны пандэміі.\nУ дзяржавы няма грошай для падтрымкі эканомікі.\nАсноўная дапамога будзе выдзяляцца ня бізнэсу, а дзяржпрадпрыемствам.\nУрад Беларусі распрацаваў комплекс мер падтрымкі эканомікі яшчэ ў сярэдзіне сакавіка. Усе чакалі адмашкі Лукашэнкі. А ён больш за месяц трымаў паўзу, нечага чакаў.\nІ вось нарэшце 23 красавіка Лукашэнка сабраў нараду з парадкам дня «Аб першачарговых мерах па забесьпячэньні ўстойлівай работы эканомікі і сацыяльнай сфэры ва ўмовах сусьветнай эпідэміялягічнай сытуацыі».\nЗьвяртае на сябе ўвагу, што ў самой назьве нарады замест слова «пандэмія» (так абвясьціла Сусьветная арганізацыя здароўя) выкарыстоўваецца слова «эпідэмія». У сваім выступе Лукашэнка казаў: «Так званая пандэмія».\nВажна адзначыць, што апошнім часам пры любым зьяўленьні на публіцы кіраўнік Беларусі ўвесь час апраўдваецца за сваю пазыцыю адносна каранавірусу. Так было і цяпер. І гэта невыпадкова. Паводле сацыялягічнага апытаньня Беларускай аналітычнай майстэрні, якой кіруе Андрэй Вардамацкі, 86% беларусаў лічаць, што рэакцыя краіны (чытай, улады) на пандэмію была недастатковая.\nАд рэкамэндацый Сусьветнай арганізацыі аховы здароўя Лукашэнка чарговым разам адмахнуўся. Маўляў, «мы, напэўна, з вамі лепш ведаем, што рабіць у нашай краіне».\nШто тычыцца непасрэдна захадаў па падтрымцы эканомікі, дык тут канкрэтыкі было вельмі мала. Як можна зразумець, і маштаб падтрымкі будзе невялікі. Зь некалькіх прычын.\nНайперш, як імкнецца запэўніць усіх Лукашэнка, у Беларусі няма ніякай праблемы. Бо кіраўніцтва дзяржавы не пайшло на карантын, не спыніла працу эканомікі. Таму валавы ўнутраны прадукт за першы квартал зьнізіўся толькі на 0,3%. Пры тым, што рэальныя даходы насельніцтва нават вырасьлі на 7,1%. Дык калі няма праблемы, то навошта гарод гарадзіць? А што ляснуўся турызм, транспартная галіна, сфэра грамадзкага харчаваньня, — на гэта можна не зьвяртаць увагі.\nДругая прычына такой доўгай паўзы ў прыняцьці мер падтрымкі эканомікі палягае ў тым, што ў дзяржавы няма для гэтага грошай. Бюджэт на 2020 год быў прыняты з дэфіцытам. Як сказаў Лукашэнка падчас нарады, «калі хтосьці хоча, каб яму далі, хай скажа: дзе гэта ўзяць?».\nУнесены на разгляд кіраўніка дзяржавы пакет мер у асноўным тычыцца пытаньняў ільготаў для суб’ектаў гаспадараньня па падаткаабкладаньні («падатковых канікул»), арэнднай платы.\nРаней прэм’ер-міністар Сяргей Румас паведамляў, што на падтрымку эканомікі мяркуецца выдзеліць каля 110 млн рублёў. Зусім няшмат. Лукашэнка ў сваім выступе адзначыў, што гэтыя грошы перадаюцца кіраўнікам абласьцей, і ўжо яны будуць іх разьмяркоўваць.\nЗ ранейшых выказваньняў Лукашэнкі відавочна, якія будуць прыярытэты ў дзяржаўнай падтрымкі, і бізнэсу тут лавіць няма чаго. Так, 3 красавіка ў Смалявічах кіраўнік Беларусі папрасіў малы і сярэдні бізнэс ня крыўдзіцца, але ў першую чаргу дзяржава будзе падтрымліваць вытворцаў: «Як вы думаеце, вы рэстаран сёньня будзеце падтрымліваць ці БелАЗ? Вядома, вытворцу будзем падтрымліваць перш за ўсё... Гэта твой бізнэс, ты яго ратуй, а мы падставім плячо, калі ў нас будзе такая магчымасьць». 22 красавіка ў Бабруйску Лукашэнка заявіў: «Хай у чаргу не выстройваюцца і не чакаюць, што мы рэстараны будзем падтрымліваць».\nТак што, здаецца, усе спадзевы бізнэсу на значную эканамічную падтрымку апынуцца марнымі. Ратаваньне тапельцаў — справа саміх тапельцаў.


Кіраўнікі дзяржаў АДКБ абмяркуюць сітуацыю ў Казахстане - 10.01.2022, Sputnik Беларусь\nНягледзячы на тое, што абстаноўка ў Казахстане паступова нармалізуецца, у шэрагу рэгіёнаў яна застаецца напружанай. 10.01.2022, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 10 сту - Sputnik. У панядзелак, 10 студзеня, адбудзецца анлайн-канферэнцыя кіраўнікоў краін - удзельніц Арганізацыі Дагавора аб калектыўнай бяспецы (АДКБ). Пра гэта паведамляе прэс-служба прэм'ер-міністра Арменіі Нікола Пашыняна, дзейнага старшыні АДКБ.Гэтую ж інфармацыю пацвердзіў прэс-сакратар прэзідэнта Расіі Дзмітрый Пяскоў, які сказаў, што расійскі лідэр плануе прыняць удзел у канферэнцыі.Паводле яго слоў, прымаць якія-небудзь дакументы па выніках пазачарговай сесіі не плануецца.Асноўны пункт парадку дня: сітуацыя ў Казахстане. Сустрэча пройдзе ў рэжыме відэаканферэнцыі пад старшынствам Арменіі.Беспарадкі ў КазахстанеУ пачатку студзеня ў шэрагу населеных пунктаў краіны пачаліся акцыі пратэсту, выкліканыя павышэннем коштаў на газ.Праз некалькі дзён акцыі перараслі ў масавыя беспарадкі, якія выліліся ў марадзёрства і нападзенне на органы ўлады ў многіх гарадах краіны.Прэзідэнт Казахстана Касым-Жамарт Такаеў 5 студзеня звярнуўся да кіраўнікоў дзяржаў АДКБ з просьбай аказаць садзейнічанне ў пераадоленні тэрарыстычнай пагрозы. Міратворцы прыбылі ў Казахстан і прыступілі да выканання сваёй місіі. Яна заключаецца ў тым, каб забяспечыць ахову важных дзяржаўных і ваенных аб'ектаў, аказаць садзейнічанні сілам правапарадку Рэспублікі Казахстан у стабілізацыі абстаноўкі і вяртанні яе ў прававое поле.На тэрыторыі краіны да 19 студзеня дзейнічае рэжым надзвычайнага становішча, працягваецца антытэрарыстычная спецаперацыя. Для таго, каб прадухіліць уцёкі баевікоў з краіны, казахстанскія вайскоўцы размешчаны на ўсіх блокпастах.У суботу МЗС Расіі распаўсюдзіла паведамленне аб тым, што абстаноўка ў Казахстане паступова мяняецца да лепшага, нармалізуецца гаспадарча-эканамічная жыццядзейнасць, ад экстрэмістаў ачышчаны адміністрацыйныя будынкі ў Алматы.У Алматы ўжо працуюць 44 пункты АЗС, бензін рэалізуецца па ранейшым кошце, кошт газу зніжаны да 70 тэнге.Многія баевікі ліквідаваны або затрыманы, іх асобы ўстанаўліваюцца.Па дадзеных уладаў краіны, сума шкоды ад беспарадкаў у Казахстане да раніцы нядзелі склала каля 212 мільёнаў долараў.Чытайце таксама:\nкіраўнік дзяржавы, адкб, казахстан\n© Sputnik / Василий Крестьянинов / Перайсці ў фотабанкСітуацыя ў гарадах Казахстана падчас надзвычайнага здарэння\nНягледзячы на тое, што абстаноўка ў Казахстане паступова нармалізуецца, у шэрагу рэгіёнаў яна застаецца напружанай.\nМІНСК, 10 сту - Sputnik. У панядзелак, 10 студзеня, адбудзецца анлайн-канферэнцыя кіраўнікоў краін - удзельніц Арганізацыі Дагавора аб калектыўнай бяспецы (АДКБ). Пра гэта паведамляе прэс-служба прэм'ер-міністра Арменіі Нікола Пашыняна, дзейнага старшыні АДКБ.\nГэтую ж інфармацыю пацвердзіў прэс-сакратар прэзідэнта Расіі Дзмітрый Пяскоў, які сказаў, што расійскі лідэр плануе прыняць удзел у канферэнцыі.\nПаводле яго слоў, прымаць якія-небудзь дакументы па выніках пазачарговай сесіі не плануецца.\nАсноўны пункт парадку дня: сітуацыя ў Казахстане. Сустрэча пройдзе ў рэжыме відэаканферэнцыі пад старшынствам Арменіі.\nУ пачатку студзеня ў шэрагу населеных пунктаў краіны пачаліся акцыі пратэсту, выкліканыя павышэннем коштаў на газ.\nПраз некалькі дзён акцыі перараслі ў масавыя беспарадкі, якія выліліся ў марадзёрства і нападзенне на органы ўлады ў многіх гарадах краіны.\nПрэзідэнт Казахстана Касым-Жамарт Такаеў 5 студзеня звярнуўся да кіраўнікоў дзяржаў АДКБ з просьбай аказаць садзейнічанне ў пераадоленні тэрарыстычнай пагрозы. Міратворцы прыбылі ў Казахстан і прыступілі да выканання сваёй місіі. Яна заключаецца ў тым, каб забяспечыць ахову важных дзяржаўных і ваенных аб'ектаў, аказаць садзейнічанні сілам правапарадку Рэспублікі Казахстан у стабілізацыі абстаноўкі і вяртанні яе ў прававое поле.\nНа тэрыторыі краіны да 19 студзеня дзейнічае рэжым надзвычайнага становішча, працягваецца антытэрарыстычная спецаперацыя. Для таго, каб прадухіліць уцёкі баевікоў з краіны, казахстанскія вайскоўцы размешчаны на ўсіх блокпастах.\nУ суботу МЗС Расіі распаўсюдзіла паведамленне аб тым, што абстаноўка ў Казахстане паступова мяняецца да лепшага, нармалізуецца гаспадарча-эканамічная жыццядзейнасць, ад экстрэмістаў ачышчаны адміністрацыйныя будынкі ў Алматы.\nУ Алматы ўжо працуюць 44 пункты АЗС, бензін рэалізуецца па ранейшым кошце, кошт газу зніжаны да 70 тэнге.\nМногія баевікі ліквідаваны або затрыманы, іх асобы ўстанаўліваюцца.\nПа дадзеных уладаў краіны, сума шкоды ад беспарадкаў у Казахстане да раніцы нядзелі склала каля 212 мільёнаў долараў.


Вячаслаў Дашкевіч: Жыві сын! Жыві верай! – Свабоду палітвязьням!\nВячаслаў Дашкевіч: Жыві сын! Жыві верай!\n13.11.2012 Апублікавана ў Навіны\nЦяжар палітычных рэпрэсій у поўнай меры кладзецца не толькі на саміх рэпрэсаваных, але і на іх блізкіх. Бацька лідара “Маладога Фронту” Змітра Дашкевіча, Вячаслаў Уладзіміравіч, жыве ў Старых Дарогах. Яму ўжо за 70. Жонка памерла паўтара года таму. Ёй было толькі 53 гады – не вытрымала сэрца.\nВячаслаў Дашкевіч зараз цяжка хварэе, але змагаецца з хваробай, каб дачакацца сына. Ён распавёў пра сваё жыццё і надзеі ў размове з журналістам “Радыё Рацыі”\nРР: Як Вы адчуваеце, хутка закончацца пакуты вашага сына?\nВячаслаў Уладзіміравіч: Хацелася б у гэтае верыць. Але, на жаль, сітуацыя пакуль не такая. Усе, хто не згодны, усіх ціснуць. Усе павінны гаварыць: “Ура!” і “Дзякуй!”. А ён думае па-іншаму. У нас гэтага не цэняць і ўвогуле ніколі не цанілі.\nРР: Якая зараз сітуацыя з Вашым сынам, што Вы пра гэта ведаеце?\nВячаслаў Уладзіміравіч: Яго нявеста Наста тэлефанавала, казала, што ён у гродзенскай турме. Вядома, усялякая турма – гэта турма. Там сядзелі быццам бы яшчэ паўстанцы Кастуся Каліноўскага. Быццам зараз яму лягчэй, чым у апошнія дні ў Мозыры.\nРР: Вось Вы далёка зараз ад сына. У свеце ведаюць, што ёсць такі палітзняволены Зміцер Дашкевіч. А ці ведаюць пра гэта ў Старых Дарогах? Як людзі да гэтага ставяцца?\nВячаслаў Уладзіміравіч: Людзі нярэдка спачуваюць, захапляюцца, бывае па-рознаму. Бываюць выпадкі, на радасць не адзінкавыя, калі зусім незнаёмыя людзі пазнаюць мяне (мы вельмі падобныя). Адзін незнаёмы мне чалавек, спаткаўшы мяне ў магазіне, сказаў, што помнік Зміцеру пры жыцці трэба паставіць. Гэта герой! Але Бог усяму суддзя. Нават з Навасібірска атрымаў пісьмо ад жанчыны, якая праз Інтэнэт даведалася, што Зміцеру дасылаюць віншаванні з 30-годдзем. З таго дня пачалося іх ліставанне. Яна захапляецца ім і дзякуе мне за сына. Але мая заслуга тут мінімальная. Можа хіба нейкія нашыя з жонкай гены перадаліся. А так Бог яго павёў, толькі Бог!\nРР: Вы сказалі, што характар у Зміцера ад Вас. Як вы сябе ў жыцці гартавалі?\nВячаслаў Уладзіміравіч: У 1979 годзе я працаваў на Калыме загадчыкам эканамічнага аддзела Ягаднінскай раённай газеты “Северная правда”. Я асмеліўся тады пакрытыкаваць газету “Правда”. Гэта было штосьці неверагоднае! Яны надрукавалі здымкі пад рубрыкай “Там, дзе правіць капітал”. Гэта былі здымкі негра, які мяце вуліцу, і жанчыны, што корпаецца ў сметніку. Былі і адпаведныя подпісы. Мяне гэта абурыла і я напісаў у “Праўду”: “Няўжо ў нас кожны дворнік мае рахунак у банку? Ці нельга знайсці ў нашай краіне чалавека, які нешта шукае ў сметніку? Ваша газета ідзе на ўвесь свет. Чаму вы сябе так зневажаеце? Чаму я ў вас магу навучыцца?” А сам думаю, што зараз са мной будзе? Праз месяц атрымаў адказ: “ Вашы каштоўныя заўвагі будуць улічаны ў нашай далейшай працы”.\nРР: Калі здараліся бясконцыя затрыманні і арышты Змітра, Вам жа таксама “даставалася” ад спецслужбаў? Вы ж таксама адчулі іх ціск?\nВячаслаў Уладзіміравіч: Яшчэ які! Некалькі разоў урываліся з камерай і пачыналі ўсё здымаць. І пра ўсё распытвалі. Было гэта для мяне настолькі дзікім. Я напісаў пракурору пратэст. Фільм жа пасля быў па БТ па гэтаму ўрыўку, хацелі скампраметаваць сям’ю Змітра. Там суцэльная хлусня.\nРР: Чаго б Вы маглі пажадаць Змітру, калі б сустрэліся з ім зараз?\nВячаслаў Уладзіміравіч: Не ведаю. Дужа складанае пытанне. Жыві сын, жыві! Жыві верай. Вера – гэта велізарная сіла.\nПа словах Вячаслава Дашкевіча, моц духу яго сына дапамагае вытрымліваць выпрабаванні. “Ён мне зараз больш дапамагае, чым я яму”, – такімі словамі завяршыў размову бацька.\nЗміцер Дашкевіч у сакавіку 2011 году асуджаны па сфабрыкаванай справе аб хуліганстве на 2 гады зняволення. У месцах пазбаўлення волі быў падвергнуты моцнаму ціску. У калоніі №13 гораду Глыбокае супраць яго узбудзілі новую крымінальную справу за непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі. Ён быў зноў асуджана на 1 год зняволенння. У Мазырскай калоніі адразу пасля пераводу на яго пачаўся ціск і змяшчэнні ў штрафны ізалятар. Дашкевіча абвясцілі злосным парушальнікам рэжыму. Новы суд пастанавіў змяніць від пакарання на больш жорсткі. 7-га лістапада палітзняволенага перавялі ў турму строгага рэжыму ў горадзе Гродна.


Журналіст Алег Груздзіловіч расказаў, як у СІЗА адзначалі Новы год | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Журналіст Алег Груздзіловіч расказаў, як у СІЗА адзначалі Новы год\n10/01/2022 - 12:59\nУ канцы снежня Груздзіловічу выставілі абвінавачанне ў арганізацыя дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак.\nСамаробны торт з гарбатай і кавай, адбой і гукі феерверкаў усю ноч. Так апісвае сустрэчу Новага года ў адной з камер СІЗА-1 на вуліцы Валадарскага журналіст Алег Груздзіловіч. Вытрымкі з яго ліста жонцы публікуе рэдакцыя, дзе Груздзіловіч працаваў.\n"Вось як было тут: дзесьці ў 8 вечара прыходзіла праверка і заадно павіншавалі. Каля 9-ці ў нас быў самаробны торт з гарбатай/кавай. Крыху пагаманілі. Паслухалі зварот аднаго дзеяча да сядзельцаў камеры № 89 — прыблізна як Ельцын гаварыў у 1999 годзе. Адбой. Хутка пачаліся грымоты феерверкаў, і так хвалямі дзесьці да 4 раніцы. А ў 6 пад'ём. Але я ўсё ж больш-менш выспаўся", — расказвае Алег Груздзіловіч.\nЯшчэ ён піша пра шпацыры. Да пачатку студзеня ў яго была магчымасць выходзіць і дыхаць паветрам. Аднак затым адміністрацыя вярнула правіла, згодна з якім на шпацыр павінныя ісці ўсе насельнікі камеры. Калі ж хтосьці супраць, не ідзе ніхто. Частка сукамернікаў Груздзіловіча пачала адмаўляцца выходзіць на прагулкі праз дождж.\n"У хлопцаў, мабыць, настрой не той: некаторыя сядзяць больш за год, а я яшчэ поўны аптымізму", — мяркуе журналіст.\nЁн дзеліцца ўражаннямі і назіраннямі, якія мог рабіць па дарозе на шпацыр: "двойчы бачыў" шпацырную "аўчарку, але даволі мірную, і некалькі галубоў", чуў ката і капеж.\nПершы раз Алега Груздзіловіча затрымалі разам з калегамі ў сярэдзіне ліпеня 2021 года. Сілавікі тады прыйшлі ў офіс СМІ, канфіскавалі тэхніку. Журналістаў праз некаторы час адпусцілі. Груздзіловіч правёў пад арыштам 10 сутак. Другі раз яго затрымалі 23 снежня, патлумачылі тым, што яму замянілі меру стрымання з абавязання яўкі на ўтрыманне пад вартай. Пазней журналісту выставілі абвінавачванне ў арганізацыі і падрыхтоўцы дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўным удзеле ў іх (арт. 342 КК РБ). Праваабаронцы прызналі Алега Груздзіловіча палітвязнем.\nПраваабаронцы патрабуюць вызвалення / Ілюстрацыйнае фота pixabay.com\nПасля 75 сутак арышту на волю выйшла Вольга Брыцікава\nДарʼя Данілава, якую затрымлівалі па "справе TUT.BY", з'ехала за мяжу\nЭкс-пракурору Яўгену Бабаку прысудзілі чатыры гады калоніі


Медыкі пачалі прафесійнае свята экскурсіяй у Палац Незалежнасці | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Медыкі пачалі прафесійнае свята экскурсіяй у Палац Незалежнасці\nДзень медыцынскага работніка, які сёлета адзначаецца 20 чэрвеня, пачаўся раней — экскурсіяй у Палац Незалежнасці. Больш за 100 прадстаўнікоў медыцынскай сферы наведалі рэзідэнцыю Прэзідэнта.\nРазам з калегамі ўдзел у экскурсіі прыняў і міністр аховы здароўя Рэспублікі Беларусь Дзмітрый Піневіч. Ён падкрэсліў, што для многіх медыкаў свята праходзіць на рабочых месцах, вялікая іх колькасць без перапынку аказвае дапамогу пацыентам.\n«Прыемна, што напярэдадні свята многія прадстаўнікі галіны наведалі Палац Незалежнасці, у тым ліку прадстаўленыя да ўзнагарод на ўрадавым узроўні. Гэтая экскурсія дазволіла далучыцца да гісторыі нашай незалежнай дзяржавы», — сказаў міністр. Ён звярнуў увагу, што тэма COVІD-19 чырвонай стужкай праходзіць праз апошнія паўтара года і адпаведныя эпідэміялагічныя ўмовы наклалі свой адбітак на жыццё і работу беларускіх медыкаў.\nДзмітрый Піневіч расказаў журналістам, як складваецца сітуацыя сёння: «Нават цяпер, калі ў нас не 35 тысяч перапрафіляваных ложкаў, а 11 тысяч, гэта ўсё роўна шмат. Застаюцца актуальнымі пытанні сацыяльнага дыстанцыравання, вакцынацыі. Вельмі важна, што разам з барацьбой і лячэннем ковіду мы не спынялі лячэнне па ўсіх астатніх профілях».\nУ пачатку 2021 года Беларускі прафсаюз работнікаў аховы здароўя заснаваў нагрудны знак «За працу ў імя жыцця». Узнагарода будзе ўручацца работнікам, якія прыкладаюць усе намаганні ў барацьбе за здароўе пацыентаў, асабліва падчас пандэміі каранавіруса. Адным з першых уладальнікаў узнагароды стаў Галоўны пазаштатны інфекцыяніст Міністэрства аховы здароўя, доктар медыцынскіх навук, прафесар, загадчык кафедры інфекцыйных хвароб БДМУ Ігар Карпаў.\n«Мне б вельмі хацелася, каб гэтая ўзнагарода стала масавай, бо масавымі былі праца і намаганні медыцынскіх работнікаў. Нельга забываць пра людзей, якія аказвалі дапамогу, не з'яўляючыся публічнымі персонамі. Узнагарода павінна іх знайсці, гэта павага, якую неабходна праяўляць да гэтых людзей за іх самаадданую працу», — адзначыў Ігар Карпаў.\nНават падчас святочнага мерапрыемства доктар не забыўся на свае абавязкі і папярэдзіў, што сітуацыя з каранавірусам застаецца сур'ёзнай і расслабляцца рана. «Ёсць адчуванне, што страчана пільнасць. Але яшчэ не час. Канчаткова расслабляцца будзем тады, калі ўсё нармалізуецца, гэты час абавязкова наступіць. Шмат у чым гэта залежыць ад нас, ад інтэнсіўнасці прышчэпнай кампаніі, якая цяпер праводзіцца. Тыя эпідэміялагічныя даныя па людзях, якія маюць імунітэт, павінны быць успрыняты з насцярожаным аптымізмам, але ўсё ж з аптымізмам. Самае галоўнае — памятаць, што небяспека захворвання ёсць», — падкрэсліў прафесар.\nСёлета дзве беларускія медыцынскія сястры атрымалі медаль імя Флорэнс Найтынгейл. Адна з іх, Людміла Бузель, спецыяліст аддзела медыка-сацыяльнай работы Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа, расказала, што ў Беларусі ўсяго 14 медыцынскіх сясцёр маюць гэты медаль. «Галоўны крытэрый для атрымання ўзнагароды — міласэрнае стаўленне да людзей, клопат пра іх. Наша медыка-сацыяльная служба клапоціцца аб самотных, пажылых людзях, якія не могуць самі сябе абслугоўваць. Мая праца — маё жыццё, я без гэтага не магу», — сказала Людміла Іванаўна.\nДругая гераіня дня — Эльвіра Шабанава — жыве і працуе ў Лідзе. Медыцынская сястра Лідскай вузлавой арганізацыі Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа Беларускай чыгункі дапамагае людзям 32 гады. «Медаль імя Флорэнс Найтынгейл — гэта ацэнка маёй працы і ўсіх медыцынскіх сясцёр міласэрнасці. У Чырвоны Крыж прыходзяць і сыходзяць ці прыходзяць і застаюцца назаўжды», — падзялілася Эльвіра Мікалаеўна.\nЭкскурсанты наведалі ўсе залы, дзе праходзяць важныя ўрачыстыя і палітычныя падзеі. А падчас пераходаў паміж імі паспелі пагаварыць з калегамі, якіх даўно не бачылі, абмяняцца навінамі і павіншаваць з надыходзячым святам. Некаторыя з іх прыехалі сюды адразу з работы. Напрыклад, Дзмітрый Данілаў, прафесар кафедры інфекцыйных захворванняў БДМУ, яшчэ раніцай працаваў у рэанімацыі, а днём ужо быў на экскурсіі ў Палацы Незалежнасці.\n«Мы кожны дзень працуем з пацыентамі, рэанімацыя — справа неадназначная, гэта заўсёды самыя цяжкія пацыенты. Для паўнаты адчування прафесійнага свята не хапае таго, каб каранавірус адступіў. Разуменне, што заўтра нічога не заканчваецца і што гэта не кропка, а коска і часовая перадышка, не дае магчымасці расслабіцца, — падкрэсліў Дзмітрый Данілаў.\nЗагаловак у газеце: «Узнагарода павінна іх знайсці»\nПіневіч: Беларусь плануе да канца года пачаць вытворчасць «Спадарожніка V» па поўным цыкле\n6783 Лукашэнка: «Галоўным крытэрыем для супрацоўніка КДБ з'яўляецца патрыятызм, недапушчэнне любых праяў карупцыі, а асабліва здрады»\n6065 Рука, якая трымае калыску, кіруе светам. Тэст да Дня маці\n4744 Урач — пра тое, як цяпер праяўляе сябе каранавірус\n4502 Старадаўнія сядзібы Гродзеншчыны. Шукаем балі, прывідаў і натхненне\n3797 Іван Крупко: Забеспячэнне харчовай бяспекі — найважнейшы напрамак нацыянальнай палітыкі\n3385 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n2971 Харчовая бяспека. Гародніны і бульбы хопіць усім\n2709 Як стаць чэмпіёнам свету? Георгій Выдзерка — пра шашкі, формулу поспеху і талісман\n2631 Арктычнае ўварванне на змену цёпламу паветру. Калі чакаць першы снег? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава\nЛукашэнка: «Галоўным крытэрыем для супрацоўніка КДБ з'яўляецца патрыятызм, недапушчэнне любых праяў карупцыі, а асабліва здрады»


Намесьнік Цапкалы падмануў Радыё Свабода\n07 люты 2014, 16:41\n«У інтэрвію дырэктара Парку высокіх тэхналёгіяў у эфіры радыё „Голос России“ 25 чэрвеня 2013 году, на якое спасылаюцца амэрыканскія журналісты ў сваіх матэрыялах, наагул не гаварылася ні слова пра праект распрацоўкі парталу Healthcare.gov», — заявіў Радыё Свабода намесьнік дырэктара адміністрацыі ПВТ Аляксандар Марцінкевіч.\nТым ня менш на сайце «Голос России» ёсьць відэа- і аўдыёзапіс інтэрвію Валера Цапкалы пад назвай «Белорусская „Кремниевая долина“ делает успехи („Мировая политика“)». Валер Цапкала кажа там літаральна наступнае:\nВалер Цапкала з 19:05 у відэавэрсіі і з 16:20 у аўдыёвэрсіі.\nФрагмэнт інтэрвію Валера Цапкалы «Голосу России»\nВалер Цапкала: «Адзін з нашых кліентаў — гэта Міністэрства аховы здароўя ЗША. Мы за грошы дапамагаем Абаму рабіць рэформу аховы здароўя. Сэнс заключаецца ў тым, што праграміст будзе пісаць праграму, але для таго каб правільнае заданьне яму сфармуляваць, неабходна, каб нехта разабраўся ў заканадаўстве ЗША, якое тычыцца страхавой мэдыцыны. Чалавек вывучае заканадаўства ЗША, якія выпадкі страхавыя апісваюцца, колькі хто плаціць пры наступленьні страхавога выпадку. Гэта ўсё расьпісвае бізнэс-аналітык, ён займаецца аналізам, як гэта ўсё там працуе. І пасьля гэтага ён піша тэхнічнае заданьне, і праграміст ужо будзе пісаць праграму. Якая ўжо там будзе непасрэдна працаваць і якая будзе выходзіць на экран кампутараў ва ўсіх шпіталях, ва ўсіх страхавых фірмах. Яны будуць бачыць цалкам профіль дадзенага пацыента, кліента і так далей, колькі хто мусіць плаціць».\nВядучы: «Вы хочаце сказаць, што каб стварыць такі праект, патрэбныя спэцыялісты ў розных галінах?»\nВалер Цапкала: «У розных».\nІнфармацыя пра тое, што праграмісты зь Беларусі ўдзельнічалі ў распрацоўцы праграмнага забесьпячэньня і заклалі ў яго шкодны код, зьявілася 3 лютага на сайце freebeacon.com. Аўтары сьцьвярджаюць, што амэрыканскія спэцслужбы праінфармавалі адміністрацыю Барака Абамы пра ўразьлівасьць сыстэмы да кібэратакаў у тым выпадку, калі ў яе распрацоўцы бралі ўдзел беларускія праграмісты зь дзяржаўнай структуры.\nПадставай для занепакоенасьці спэцслужбаў стала інтэрвію кіраўніка Парку высокіх тэхналёгіяў (ПВТ) Валера Цапкалы радыёстанцыі «Голос России». Ён заявіў, што ПВТ мае замову ад ураду ЗША, якая зьвязаная з рэформай аховы здароўя.\nСайт HealthCare.gov выкарыстоўваецца, каб шукаць і купляць мэдычную страхоўку. Ён запушчаны 1 кастрычніка 2013 году ў межах ініцыяванай Абамам рэформы аховы здароўя, якая атрымала назву Obamacare. Вядома, што сайт перастаў працаваць ужо ў першы дзень, ня даўшы рады мноству запытаў.\nСайт распрацоўваўся тры гады. У распрацоўку ўкладзена каля 300 мільёнаў даляраў.\n6 лютага рэзыдэнт беларускага Парку высокіх тэхналёгіяў, кампанія EPAM са штаб-кватэрай у ЗША, афіцыйна абвясьціла, што ня мае аніякага дачыненьня да распрацоўкі праграмнага забесьпячэньня праграмы аховы здароўя адміністрацыі Барака Абамы.\nНамесьнік Цапкалы сьцьвярджае, што ПВТ ня ўдзельнічаў у праекце Оbamacare


“ВЫВУЧАЕМ ПРЫПЯЦЬ РАЗАМ” “ВЫВУЧАЕМ ПРЫПЯЦЬ РАЗАМ”\n“ВЫВУЧАЕМ ПРЫПЯЦЬ РАЗАМ”\nМіжнародны студэнцкі летнік “Вывучаем Прыпяць разам” праходзіў на базе Станцыі кальцавання птушак Інстытута заалогіі НАН Беларусі ў г. Тураў на працягу тыдня. Летнік сабраў студэнтаў і магістрантаў з Беларусі (Гродзенскі дзяржуніверсітэт імя Я.Купалы, Гродзенскі медыцынскі дзяржуніверсітэт, Беларускі дзяржуніверсітэт, Гомельскі дзяржуніверсітэт імя Ф.Скарыны), Украіны (Львоўскі, Чаркаскі і Камянец-Падольскі універсітэты) і Швэцыі, якіх прыцягвае вывучэнне прыроды. Усе ўдзельнікі з’яўляюцца сябрамі нацыянальных партнёрскіх арганізацыі міжнароднай прыродаахоўнай асацыяцыі BirdLife International: беларусы ГА “Ахова птушак Бацькаўшчыны” (АПБ), украінцы “Украінскага таварыства аховы птушак”, а швэды “Швэдзкага орніталагічнага таварыства” (SOF). Менавіта АПБ і SOF, пры падтрымцы Швэдзкага агенцтва па развіццю міжнароднага супрацоўніцтва SIDA і арганізавалі гэты палявы летнік.\n[SCREEN:0] Акрамя знаёмства паміж сабой і з прадстаўнікамі іншых краін, асноўнай задачай летніка было навучанне студэнтаў метадам комплексных даследаванняў жывой прыроды. Работа адбывалася ў міні-групах п а ге а б а тан іцы ( вывучэнне расліннасці ), орн і т а фауне ( уліках і кальцаванню птушак ), энт а м а фауне ( адлову і вывучэнню розных груп нас я комы х ), батрах а фауне ( вызначэнню размяшчэння розных груп земн а водны х ) у пойме р. Пр ы пя ц ь на зна камітай ТВП Тур аў ск ае Балонне. Кіравалі міні-групамі адпаведныя спецыялісты са Швецыі, а таксама Інстытуту заалогіі НАН Беларусі, Гродзенскага дзяржуніверсітэта ім.Я.Купалы і АПБ. Прычым усе ўдзельнікі летніку павінны былі папрацаваць і прайсці навучанне ў кожнай са спецыялізаваных міні-груп. Акрамя гэтага, усе жадаючыя маглі далучыцца да начных улікаў прыпяцкіх кажаноў – швэдзкія калегі прывезлі з сабой адмысловы дэтэктар для рэгістрацыі і вызначэння гэтых цікавых звяроў.\n[SCREEN:1] Кожны вечер падводзіліся папярэднія вынікі працы, інтэграцыйныя гульні, а напрыканцы адбыліся нацыянальныя презентацыі і вячэры з нацыянальных страваў. Мы дапа м а гал і в уч о ным у сапраўднай наувкова-даследчай працы .\n[SCREEN:2] Адной з яркіх падзей летніка з’явілася водная экскурсія па Прыпяці з наведваннем рэспубліканскага заказніка «Вусце Лані». Там мы назіралі за жыццёмі сапраўднага птушынага гораду са шматлікімі і шматяруснымі птушынымі пасяленнямі — адну з самых вялікіх у кантынентальнай Эўропе калонію бакланаў і чапляў. Дарэчы, на востраве атрымалася знайсці гняздо і невялікай, але таксама вельмі цікавай птушкі – белай сініцы! Пад час падарожжа па Прыпяці адзначылі невядомае да гэтага месца вегетацыі рэдкага віду раслін – кіеўскай крапівы.\nШмат цікавага даведаліся мы і аб Тураўскай гісторыі і насельніках краю пад час адмысловай этнаграфічнай экскурсіі па старажытнаму гораду, на замчышча і ў гісторыка-краязнаўчы музей.\nВыказваем шчырую ўдзячнасць арганізатарам і кіраўнікам летніку за іх цярплівасць і веды, якія пад час летніку атрымалася перадаць нам. У нас засталіся незабыўныя ўражанні, трывалыя веды і навыкі, шмат новых сяброў і вялікае жаданне вывучаць і зберагаць нашу ўнікальную беларускую прыроду!\nТацяна Смыкоўская, сябра АПБ, студэнтка 3 курсу факультэту біялогіі і экалогіі ГрДзУ\nЯўген Сліж, сябра АПБ, студэнт 2 курсу факультэту біялогіі і экалогіі ГрДзУ\nЗдымкі Дзьмітрыя Вінчэўскага (АПБ)


Якія спосабы пабудовы зваротных спасылак хутка?\nСпасылка будынак з'яўляецца асноўным і найбольш складаным аспектам пошукавай аптымізацыі. Гэта ўплывае на пазіцыю рэйтынгу сайта і стварае ўражанне Google аб канкрэтным дамене. Ролю ўваходзяць спасылак у SEO была паказана ў шэрагу даследаванні фактараў ранжыравання.\nТым не менш, некаторыя вэб-майстры да гэтага часу ёсьць сумневы адносна ўздзеяння і перавагі знешніх спасылак. Яны сцвярджаюць, што залежнасць ад Google на зваротных спасылак памяншаецца. Тым не менш, я хацеў бы ўзяць іх там. Зваротныя спасылкі не могуць знікнуць у бліжэйшы час, паколькі яны гуляюць важную ролю ў алгарытме ранжыравання Google. Нядаўнія даследаванні паказваюць, што колькасць даменаў, спасылкі на старонкі карэлявалі з ранжыраванне больш, чым любыя іншыя фактары,. Калі вы не прымаеце гэтыя дадзеныя сур'ёзна, паспрабуйце даследаванні самастойна. Ўстаўце ключавое слова ў адраснай Semalt Web Analyzer і паглядзець на вяршыні рэйтынгу старонак. Усе яны маюць шмат ўваходзяць спасылак. Нават калі ваш мэтавай ключавое слова не надта шмат канкурэнцыі, рэйтынг сайтаў ТОП будзе мець шматлікія ўваходзяць спасылкі.\nУ гэтым артыкуле мы разгледзім, як пабудаваць зваротныя спасылкі хутка і эфектыўна. Мы выкарыстоўвалі некаторыя з гэтых стратэгій пабудовы спасылак, каб павысіць наш рэйтынг вэб-кліент. Мы атрымалі станоўчыя вынікі і выраслі спасылку профілі нашых кліентаў.\nТакім чынам, давайце пойдзем далей! Спадзяюся, што гэтая інфармацыя будзе мець сваю, каб атрымаць якасць соку спасылкі на ваш сайт.\nздзяйсняльна стратэгій па стварэнні зваротных спасылак хуткі і эфектыўны\nСтварыць спасылку каналаў з карыстацкіх пошукавых сістэм\nЯк правіла, вэб-сайты, якія звязаны з вамі ў мінулым, хутчэй за ўсё, зрабіць гэта зноў. Яны робяць гэта таму, што яны ўжо прыхільнікі таго, што вы робіце і пісаць. Яны, хутчэй за ўсё, будуць зацікаўлены ў любым новым змесце публікацыі і спасылка на яго. Малюнак, якое ў вас ёсць база дадзеных ўсіх вэб-крыніц, якія ўжо звязаны з вамі, і, такім чынам, могуць быць зацікаўлены ў новым змесце. Гэта, несумненна, будзе вар'ятамі магутным для вашага бізнесу ў Інтэрнэце, як вы можаце атрымаць пастаянны паток ўваходнага трафіку на ваш сайт.\nВы можаце стварыць такую базу дадзеных з дапамогай ЭПС ад Google. Усё, што вам трэба выканаць наступныя дзеянні:\nЗнайсці вэб-крыніцы, якія ўжо звязваўся з вамі;\nЗагрузіце гэтыя крыніцы ў сістэму карыстальніка пошуку;\nЗнайсці спасылку перспектывы далейшага ўтрымання.\nПадпісацца на інструмент CSE Google і стварыць новую пошукавую сістэму там. Затым увядзіце вэб-сайт, які вы хочаце знайсці і імя новага карыстальніка пошуку. Перайдзіце на наступную ўкладку і ўбачыць значэнне ў вочку A1. Ён павінен быць у фармаце «дамен. ком. »Вам трэба скапіяваць ўставіць гэтыя дадзеныя ў" сайты для пошуку "у раздзеле аб карыстацкай пошукавай сістэме. І, нарэшце, націсніце на кнопку «стварыць».\nТым не менш, калі вы хочаце знайсці шмат даменаў з профілю зваротных спасылак, вы павінны дадаць дамен астатняга ў вас ёсць. Менавіта таму вам трэба націснуць на кнопку «рэдагаваць пошукавіка» і дадаць больш сайтаў. Вы можаце выбраць опцыю «дадаць групу сайтаў» і скапіяваць спіс даменаў у поле. Абярыце функцыю «ўключаюць у сябе ўсе старонкі на гэтых сайтах» і націсніце кнопку «захаваць. »\nЗараз карыстацкі пошук гатовы. Вы можаце выкарыстоўваць яго для пошуку спасылак будаўнічых перспектыў у любы час вы публікуеце новую частку кантэнту.\nГэтая спасылка будынак тактыка можа стаць больш эфектыўным, калі ваш профіль спасылка расце, таму што ў вас ёсць больш шырокую базу дадзеных вэб-крыніц для пошуку па Source .


Куварына, Т. Край, куды вяртаюцца буслы / Таццяна Куварына // Маладосць. -2006. — № 11. – С. 106-111. — Людзі навукі нашага краю\nКуварына, Т. Край, куды вяртаюцца буслы / Таццяна Куварына // Маладосць. -2006. — № 11. – С. 106-111.\nІ. П. Панасюк – чалавек, які імкнецца адрадзіць свой родны край — в. Лелікава.\nКРАЙ, КУДЫ ВЯРТАЮЦЦА БУСЛЫ\nВеска Лелікава, што ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці, у адзін са жнівеньскіх дзён стала знакамітай. Па Беларускім тэлебачанні і у рэспубліканскіх газетах паведамілі, што на сродкі Івана Паўлавіча Панасюка, саракашасцігадовага прадпрымальніка з Новасібірска і ўраджэнца гэтых мясцін тут пабудаваны тэнісны корт. З’ява і сапраўды унікальная. Hi адна вёска не толькі ў Беларусі, а, можа, і ва ўсім СНД не можа такім пахваліцца.\nПАДАРУНАК РОДНАЙ ВЁСЦЫ\nУ дзень урачыстага адкрыцця гэтага спартыўнага збудавання і мне там пашчасціла пабываць. Мерапрыемства было прымеркавана да 468-га дня нараджэння вёскі. I яна сустрэла нас раніцай як сапраўдная імянінніца — прыбраная, упрыгожаная. Спрыяла падзеі і надвор’е, бо жнівень сёлета, як ніколі, назаляў дажджамі. Да месца падзеі нас прывялі ўказальнікі «тэнісны корт», што былі клапатліва прыбіты да слупоў. Ва ўсім адчувалася грунтоўная падрыхтоўка да свята, што вельмі ўразіла мяне і маіх спадарожнікаў — артыстаў ансамбля «Церніца» і каардынатараў праектаў грамадскай арганізацыі «Беларускае таварыства па сувязях з суайчыннікамі за мяжой «Радзіма» Г. А. Навіцкую і Н. А. Тактасунаву. Хутка перад вачыма паўсталі новыя прыгожыя драўляныя пабудовы — дом з мансардай, лазня, кухня з навесам, з густам аформленае вялікае падвор’е з моднымі цяпер «альпійскімі горкамі», упарадкаванымі газонамі, і нават невялікім вадаспадам. Але асаблівае захапленне выклікала тое, дзеля чаго і была створана ўся гэта інфраструктура — тэнісны корт, які нічым не адрозніваўся ад тых, што бачыла ў сталіцы.\nСабралася шмат гасцей, мо, першы раз за свой сталы ўзрост вёска вітала адначасова столькі афіцыйных асоб і знакамітасцей. Пажадаць поспеху «наванароджанаму» прыехалі начальнік упраўлення Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Станіслаў Буко, намеснік старшыні Мінскага гарадскога выканкама і намеснік Беларускай тэніснай асацыяцыі (БТА) Аляксандр Кернажыцкі, выканаўчы дырэктар БТА Анатоль Якаўлеў, намеснік старшыні Брэсцкага аблвыканкама Леанід Цупрык, старшыня Кобрынскага райвыканкама Мікалай Кенда, намеснік старшыні Кобрынскага райвыканкама Валянцін Іванюк, артысты, сярод якіх Паліна Смолава, ансамбль «Церніца», вакальна-інструментальны ансамбль «Лейся, песня» з Расіі, спявак з Расіі Вадзім Казачэнка і іншыя і, бадай, галоўнымі на свяце былі зоркі тэніса сусветнай велічыні — Уладзімір Валчкоў, Вольга Барабаншчыкава, яна ж цяпер яшчэ і спявачка і тэлевядучая, і вядомы беларускі трэнер Марат Звераў (бацька і трэнер вядомай тэнісісткі Наталлі Зверавай).\nПадчас урачыстага адкрыцця Кобрынскай федэрацыі тэніса «Лелікава» і аднайменнага першага ў нашай краіне сельскага тэніснага клуба шмат цёплых слоў было сказана ў адрас яго ініцыятара і стваральніка Івана Паўлавіча Панасюка. У прыватнасці, Леанід Цупрык сказаў:\n— Я павінен выказаць словы ўдзячнасці чалавеку, які уклаў усе свае патрыятычныя пачуцці, любоў да роднай Беларусі ў гэты спартыўны цуд, чалавеку, які імкнецца адрадзіць свой родны край.\nАдначасова- «імянінніку» ён уручыў падзячнае пісьмо, у якім ёсць такія словы: «Брэсцкі аблвыканкам выказвае шчырую падзяку за ўклад у развіццё фізічнай культуры і спорту ў Брэсцкай вобласці. Дзякуючы вашай настойлівасці і мэтанакіраванасці, фінансавай падтрымцы створаны ўмовы для развіцця і папулярызацыі тэніса ў вобласці».\nНе хавалі сваіх эмоцый і вядомыя спартсмены, якія далі для мясцовых аматараў тэніса майстар-клас. Пасля гульні Уладзімір Валчкоў дзяліўся ўражаннямі:\n— Не думаў, што ў вёсцы можна арганізаваць такое свята: пабудаваць сучасны корт, прыцягнуць зорак, запаліць адной ідэяй аматараў тэніса і кіраўнікоў раёна. Упэўнены, што для Лелікава — гэта падзея беспрэцэдэнтнага маштабу. Прыемна быць часткай гэтага мерапрыемства. Радуе, што ў Беларусі з’явіліся першыя парасткі клубнага тэніса, менавіта праз аматарскія спаборніцтвы развівалі гэты від немцы. Так у іх выраслі вядомыя Марк Шціх, Бернд Карбахер і шмат іншых. Зараз у нашай краіне тэнісу надаецца вялікая увага… Камусьці будаўніцтва корта ў вёсцы можа паказацца справай бесперспектыўнай, аднак менавіта летуценнікі і аптымісты рухаюць планету наперад. Кіраўнікі гэтага праекта бачаць у тэнісе не толькі магчымасць рабіць на гэтым прыбытак, а ў першую чаргу хочуць зацікавіць як мага больш дзяцей. Сюды ўкладзена вельмі шмат пазітыва. Хочацца верыць, што вельмі хутка пачнуць спаборнічаць адзін з адным і айчынныя клубы, садзейнічаючы з’яўленню новых беларускіх зорачак. Да таго ж гэта пляцоўка адпавядае сусветным стандартам. На такім пакрыцці мы рихтуемся ў Мінску да турніраў самага высокага ўзроўню. Акрамя магчымасці правядзення гарачых баталій, тут створаны цудоўныя ўмовы для добрага адпачынку. Спадзяюся, што калі-небудзь прыеду ў Лелікава са сваёй сям’ёй, сябрамі: палавіць рыбу, пагуляць у тэніс, пасядзець вечарам ля вогнішча.\nКаля корта сустракалі гасцей юныя лелікаўчане — будучыя тэнісісты — у спартыўнай форме, пра якую таксама паклапаціўся Іван Паўлавіч. На майках і кепках надпіс «Вёска Лелікава» і бусел, якога выбралі ў якасці сімвала гэтага спартыўнага цэнтра. Дарэчы, як растлумачыў мясцовы краязнавец Пётр Шапяцюк, і назва вёскі звязана з гэтай птушкай, бо на мясцовым дыялекце «лэлека» — гэта бусел. I сапраўды, быццам у пацвярджэнне таго, што нездарма менавіта гэта птушка абрана сімвалам, якраз за дзве-тры хвіліны перад пачаткам афіцыйнага адкрыцця пачуўся клёкат, і ўсе як па камандзе паднялі галовы ўверх. Гэта было неверагодна. Нечакана і немаведама адкуль з’явілася вялікая чарада буслоў і зрабіла аблёт месца падзеі. Усе, ашаломленыя, не маглі вымавіць і слова. Потым Іван Паўлавіч запытае ва ўладыкі Іаана, епіскапа Брэсцкага і Кобрынскага пра гэту з’яву і пачуе ў адказ: «Гэта было Боскае бласлаўленне».\nНе хаваў свайго добрага настрою галоўны арганізатар і стваральнік:\n— Я адчуваю вялікую радасць ад таго, што нешта добрае зрабіў для маіх землякоў. Увасобіць у жьщцё задуманае было нескладана, так як мяне падтрымалі сябры, супрацоўнікі, аднавяскоўцы. Праекты, якія\nЮныя жыхары Лелікава сфатаграфаваліся на памяць са знакамітым тэнісістам Уладзімірам Волчковым (злева) і стваральнікам тэніснага корту Іванам Панасюком на фоне спартыўнай пляцоўкі.\nНамеснік старшыні Брэсцкага аблвыканкама Леанід Цупрык і Іван Панасюк адкрываюць свята —Дзень нараджэння Лелікава.\nя ажыццяўляю, часта з’яўляюцца сацыяльнымі, гуманітарнымі. Заўсёды лічыў, што кожны чалавек павінен клапаціцца аб радзіме. Трэба памятаць свае карані. Прасцей за ўсё было пабудаваць такі корт у Мінску, здаваць яго ў арэнду і зарабляць грошы. Аднак у нас была іншая мэта. Гэтым збудаваннем могуць карыстацца ўсе жадаючыя зусім бясплатна, у любы час, удзень і ноччу. Для гэтага тут прадугледжана падсветка. Акрамя таго і зімой тут можна гуляць у тэніс, бо корт забяспечаны падагрэвам.\nІван Паўлавіч заклапочаны лёсам сваёй роднай вёскі, якую любіць і ніколі не забывае. Разумее, што калі нічога не рабіць, то хутка тут і корт нікому не будзе патрэбны.\nУсё менш застаецца тут моладзі. У гэтым годзе толькі чацвёра дзяцей на ўсю вёску з 920 жыхароў пайшлі ў першы класс. I ўсё, што ён тут робіць — заасфальтаваў вясковую вуліцу, пабудаваў гэты комплекс— робіць дзеля таго, каб турыстычныя кампаніі рабілі на гэтым грошы, ствараючы рабочыя месцы для яго аднавяскоўцаў.\n— Я хачу, каб мая вёска і любімая Беларусь квітнела, праслаўлялася, — марыць ён.\nКалі яшчэ ішло будаўніцтва спартыўнага комплексу і невялікай гасцініцы з адпаведнай інфраструктурай, Урад Беларусі прыняў Нацыянальную праграму экалагічнага і сельскага турызму, і гэтая акалічнасіць не магла не парадаваць нашага суайчынніка.\nВыступаючы ў якасці госця з Новасібірска — старшыні праўлення Беларускага культурна-асветніцкага цэнтра «У імя святой Еўфрасінні Полацкай» на Трэцім Усебеларускім народным сходзе, які адбыўся 2—3 сакавіка 2006 года, Іван Панасюк і выказаў удзячнасць Прэзідэнту Рэспублікі Беларусь за тое, што ён шмат робіць для вёскі. Што ён першы за ўсю гісторыю Беларусі кіраўнік, цікавасць якога да развіцця малых гарадоў, беларускіх мястэчак і вёсак носіць не дэкларатыўны, не фармальны, а самы што ні на ёсць глыбінны характар.\n— Доўгі час і сам думаў, як дапамагчы сваёй малой радзіме, і вырашыў паасабістым пачыне далучыцца да Дзяржаўнай праграмы па адраджэнні беларускай вёскі ў адным, асобным населеным пункце, дзе нарадзіўся, адкуль пайшоў у вялікае жыццё, — падзяліўся ён планамі з высокай трыбуны.\nАдкрыты корт — толькі частка з задуманага. Прадпрымальнік не збіраецца прыпыняць будаўніцтва. У яго грандыёзныя планы: ён марыць узвесці ў Лелікаве два крытыя корты сусветнага ўзроўню, драўляныя гасцініцы для турыстаў на беразе маляўнічага возера Свендраж, што разлеглася ў вёсцы, недалёка ад пабудаваных ужо ; аб’ектаў. Марыць, што пра яго родную вёску даведаюцца ў свеце, што з часам тут адбудуцца сусветныя чэмпіянаты па тэнісе, не менш чым Кубак Дэвіса. А пра тое, што гэта магчыма, ніхто з тых, хто ведае Івана\nПаўлавіча, не сумняваецца. Бо калі ён нешта задумвае, заўсёды дабіваецца вынікаў. Тым болей, што першая прыступка да мэты ўжо ёсць — атрыманы дазвол на правядзенне ў Лелікаве міжнародных турніраў. Ды і Марат Звераў падтрымлівае пачынанні Панасюка і кажа, што калі яшчэ будуць пабудаваны два крытыя корты — у поспеху можна не сумнявацца.\nДЗЕНЬ НАРАДЖЭННЯ ЛЕЛІКАВА\nУ тым, што аднавяскоўцы шчыра любяць сваю малую радзіму, было відаць па тым, што прыехалі яны на свята здалёку — з Масквы, Мурманска, Мінска, Брэста і іншых гарадоў. Такое свята тут праходзіць ужо ў трэці раз, і заўсёды з размахам і добра арганізавана. Адным з ініцыятараў правядзення такіх святаў таксама Іван Паўлавіч.\nУ кожнай справе ёсць лідэр і, як мне здалося, менавіта Панасюк і тут з’явіўся тым маторам, які «завёў» усіх. Хаця на маё пытанне, ён сціпла адказаў, што «Адзін у полі не воін» і што без аднадумцаў у яго б нічога не атрымалася.\n— Павінна быць каманда і зацікаўленасць улады, — сцвяржае ён. — Вось такую падтрымку я адчуваю з боку Кобрынскага райвыканкама, у прыватнасці, старшыні Мікалая Аляксеевіча Кенды і яго намесніка Валерыя Пятровіча Іванюка, мясцовых уладаў.\nЯ звярнулася да Валерыя Пятровіча з просьбаю пракаменціраваць падзею, на што ён адказаў:\n— Мы вельмі ўзрушаны размахам свята. Нават на раённым узроўні мы не праводзім такіх буйных мерапрыемстваў. Гэта свята вёскі, як мне здаецца, праходзіць на міжнародным узроўні.\nУ камандзе аднадумцаў — ураджэнцы вёскі: Ігар Трубчык, вядучы Сталічнага тэлебачання з Мінска, прафесійна вёў свята, Іван Губар, які скончыў Маскоўскі дзяржаўны інстытут міжнародных адносін, факультэт міжнароднага права, цяпер бізнесмен, па прыкладзе Івана Паўлавіча таксама дапамагае вёсцы. Браты — палкоўнікі з Мінска Міхаіл і Уладзімір Шапецюкі заказалі званы для мясцовай Свята-Дзмітрыеўскай праваслаўнай царквы. Загадчык Кабрынскага раённага аддзела адукацыі Валянцін Трубчык і іншыя аднавяскоўцы не забываюць пра роднае Лелікава.\nНельга не згадаць і мясцовага краязнаўца Пятра Сцяпанавіча Шапецюка, які напісаў гісторыю сваёй роднай вёскі і вядзе летапіс дзён сённяшніх у сваёй кнізе «Скарбонка майго краю». У гэтай кнізе змешчана шмат цікавых звестак, запісаны сярод іншага і мясцовыя прымаўкі і прыказкі, якія даюць яркае ўяўленне пра мясцовы дыялект: «Пушла Гандзя жэто жатэ, та і забула сарпа взятэ, сарпа взяла — хліб забула… такі Гандзя ўдома була», «Купэв бэ вола, но кішэня гола» і іншыя.\nСвята пачалося з вуліцы Новай, якая пераўтварылася на гэты дзень у вуліцу Мастацтваў. Ля кожнага дома гасцей чакалі міні-выставы вырабаў народнай творчасці— тут жанчыны яшчэ памятаюць традыцыйныя для беларускай вёскі рамёствы — умеюць ткаць, добра вышываюць, вяжуць. Сваё майстэрства перадаюць дзецям і ўнукам. Ганна Іванаўна Трубчык, напрыклад, развесіла для агляду вышываныя ручнікі, сурвэткі, абрусы з прыгожымі ўзорамі. Настасся Фамінічна Шапяцюк паказвала свае тканыя вырабы, якія могуць быць прадстаўлены і на выставах рэспубліканскага ўзроўню, настолькі усё зроблена з густам і акуратна.\nА свята ўдалося на славу… Яно нікога не пакінула абыякавым — ні гасцей, ні вяскоўцаў. У час канцэрта ўзнагароджвалі пераможцаў лепшай хаты, падворка, ветэранаў вайны, лепшых калгаснікаў, шматдзетныя сем’і, сямейную пару, якая адзначыла «залатое» вяселле, настаўнікаў. Самы лепшы падарунак атрымала загадчыца фельчарска-акушэрскага пункта Галіна Уласюк— скутэр, каб магла своечасова дапамагчы хворым. Галіна Мацвееўна расчулілася, бо не чакала такога падарунка. У вёсцы яна жыве ўжо 22 гады, прыехала сюды па размеркаванні, але, як прызналася, палюбіла гэтую вёску за сардэчнасць яе жыхароў. Асабліва ўзрадаваўся падарунку Аляксандр Мікалаевіч Разанка, старшыня Дзівінскага сельсавета, да якога адносіцца Лелікава:\n— Сельсавет праявіў ініцыятыву па ўпарадкаванні вёскі, а вось што артысты\nвыступілі — гэта заслуга Івана Панасюка. I што асабліва, як старшыні сельсавета, мне прыемна, што спонсары сёння падарылі скутэр— гэта вялікая дапамога медработніку. — I не без гонару дадаў, — наш раён прыгранічны, мы часта бываем у суседняй Украіне і бачым, што параўнанне не ў іх карысць. Наш райцэнтр, нашы вёскі лепш упарадкаваны. Самі ўкраінцы, якія прыязджаюць да нас у госці, падобраму нам зайздросцяць.\nІван Паўлавіч Панасюк у адзін з момантаў\nпадчас правядзення свята.\nСам канцэрт таксама быў падарункам. Дзякуючы Івану Паўлавічу тут выступілі ўдзельніца конкурсу «Еўрабачанне-2006» Паліна Смолава, Вольга Барабаншчыкава, ансамбль «Церніца», вакальна-інструментальны ансамбль з Расіі «Лейся, песня», спявак з Расіі Вадзім Казачэнка. Лелікаўчане — удзячныя гледачы, таму ўсім артистам хапіла шчырых апладысментаў.\nА потым быў феерверк. Можа, упершыню многія вяскоўцы ўбачылі гульню святла не па тэлевізары, а ўвачавідкі. Свята надоўга запомніцца ўсім: і арганізатарам, і гледачам.\nАсабліва дзецям. Можа, для іх гэта і больш за ўсё патрэбна: каб бачылі, як любяць, сваю вёску дарослыя, ды вучыліся з такой жа павагай адносіцца да яе, да працаўнікоў-аднавяскоўцаў.\nІван Паўлавіч нарадзіўся ў сям’і калгаснікаў. Маці працавала даяркай, а бацька кавалём. Яго маленькага, калі бацькі ішлі на працу ў калгас, даглядалі дзве сястрычкі — васьмігадовая Марыя і шасцігадовая Насця. Марыя Паўлаўна ўспамінае:\n— Бацькі працавалі ад зоркі да зоркі. Маці можа месяцы два і пабыла ў дэкрэце. Так што мы з сястрой розныя даручэнні выконвалі па доме ды за брацікам глядзелі. 3 ім было легка. Хаця і быў ён жвавым, але слухаўся. Як падрос, стаў нам ахвотна дапамагаць. 3 дзяцінства працавіты, стараўся сам зарабіць грошы — збіраў грыбы, ягады ды здаваў, а з сямі гадоў ужо дапамагаў пасвіць кароў. Добра вучыўся ў школе, вельмі добрая ў яго памяць, кніжкі любіў чытаць. Заўсёды быў актыўным у школе, у сям’і і ў вёсцы.\nЦяпер нам дапамагае. Бацькоў ужо няма. Пакуль быў жывы старэйшы брат Валодзя, а ён у апошнія гады хварэў на цукровы дыябет, Іван вазіў яго нават у Маскву на лячэнне. Ён вельмі любіць Радзіму. Часта прыязджае, бывае, што кожны месяц, а то і раз у два месяцы. Ён увесь час гаварыў мне, няхай бы хто з тваіх дзяцей вярнуўся ў вёску, дапамагу, бо сам пакуль не магу вярнуцца— трымае праца і сям’я. Мая дачка Вольга з мужам Валерам пагадзіліся і вярнуліся ў вёску, каб тут працягнуць наш род.\nУ размову ўключаецца малодшая сястра — Настасся Паўлаўна:\n— З дзяцінства Ваня марыў быць ваенным, у 14 гадоў паехаў адзін паступаць у Сувораўскае вучылішча. I паступіў.\nПасля заканчэння Сувораўскага, а затым Новасібірскага вышэйшага ваеннага вучылішча Іван Паўлавіч служыў у розных месцах, а ў Новасібірску — апошнім месцы службы — пасля адстаўкі ў званні падпалкоўніка вырашыў заняцца прадпрымальніцтвам. Чалавек актыўны, працавіты, ён змог і ў бізнесе знайсці сябе, дабіцца поспеху. Хутка ўзначаліў савет дырэктараў вядомай у Сібіры групы кампаній. Але настальгія па Беларусі, па родным Лелікаве актыўна праявілася ў імкненні аб’яднацца з іншымі беларусамі, якія жывуць у Новасібірску, а, як аказалася, іх нямала — каля 30 тысяч.\nЗ групай аднадумцаў стварылі ў 2001 годзе Беларускі культурна-адукацыйны цэнтр імя беларускай святой Еўфрасінні Полацкай. Яго клопатамі быў пабудаваны храм у гонар беларускай святой, які стаў цэнтрам царкоўнага жыцця праваслаўных беларусаў Сібіры. Беларусь стала бліжэй. Дарэчы, на эмблеме БКАЦ таксама прысутнічаюць буслы: яны быццам узлятаюць у неба на фоне трох праваслаўных купалоў. Сімвал Лелікава, сімвал Радзімы.\nУ цэнтры збіраюцца выхадцы з Беларуси якім патрэбны зносіны з землякамі, каб мець магчымасць пачуць родную мову, каб пачуць беларускія песні. Работа тут вядзецца вялікая. Адно пералічэнне мерапрыемстваў заняло б не адну старонку. Гэта і арганізацыя Дзён беларускай культуры з запрашэннем артыстаў з Беларусі, і выпуск газеты «Мая Радзіма», і дапамога беларусам-пенсіянерам, і ўсім тым, хто мае ў гэтым патрэбу. Гэта можа быць і пуцёўка ў санаторый, і харчовы набор, і шмат іншага. Арганізаваны самадзейныя калектывы, якія годна прадстаўляюць беларускую культуру ў рэгіёне, Беларусы таксама матэрыяльна падтрымалі будаўніцтва дзіцячага дома ў Балотным. 3 2003 года ў Новасібірску намаганнямі дыяспары на гарадскім тэлебачанні працуе беларускі канал. А зусім нядаўна тут прайшоў заключны гала-канцэрт фестывалю-конкурсу беларускай інструментальнай музыкі «Карані Сваяцтва адвечныя ў музыцы Белай Русі» на сцэне Палаца культуры імя Горкага ў горадзе Новасібірску. На працягу некалькіх гадоў напярэдадні Дня горада Новасібірска БКАЦ у імя святой Еўфрасінні Полацкай праводзіць гарадскія і рэгіянальныя фестывалі, прысвечаныя роднай Беларусі. Нашы суайчыннікі ў чарговы раз падарылі сібіракам радасць ад дакранання да беларускай музыкі.\nЗа вялікую асветніцкую дзейнасць, прапаганду духоўнай спадчыны беларускага народа ў Расійскай Федэрацыі Іван Паўлавіч Панасюк быў узнагароджаны ў лістападзе 2004 года медалём Францыска Скарыны, які яму ўручыў у Мінску Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнка.\nВа ўсякай справе патрэбны ініцыятар, энергічны і аўтарытэтны лідэр. А як кажа блізкі сябар Івана Паўлавіча Іван Пратасаў, які прыехаў на Свята вёскі з Масквы, на такіх высокаадукаваных людзях, трымаецца наша культура і духоўнасць. У яго хапае мудрасці не толькі падымаць свой бізнес, але і шмат рабіць для грамадства. Вакол яго заўсёды збіраецца шмат добрых людзей — ён іх быццам прыцягвае.\nПадчас свята ў Лелікаве, там была і невялікая дэлегацыя сібірскіх беларусаў з Новасібірска. Людміла Шчаслівенка, прафесійны музыкант, якая ўзначальвае ў БКАЦ мастацкую самадзейнасць, чытала са сцэны свой верш, прысвечаны Панасюку. Мне запомніліся такія радкі:\nХрам возведен, и корт построен,\nИ крепко сам сидит в седле,\nВот если б каждый смог такой же\nСлед оставить на земле!\nТак, гэта сапраўды высакародная справа — пакінуць добры, след на зямлі. Абмежаванаму эгаісту такое не пад сілу. Для гэтага патрэбны асаблівы склад характару і душы, чулы на людскія клопаты і спадзяванні. А гэта вялікі талент, запалены іскрай Божай і добрым выхаваннем.\nПасля сустрэчы з Іванам Паўлавічам у яго родным Лелікаве, у адной з рэспубліканскіх газет прачытала, што корт у Лелікаве працуе: там трэніруецца першая группа вясковых хлопчыкаў і дзяўчынак. Для 30 падлеткаў трэніроўкі праводзіць мясцовы настаўнік фізкультуры. Новая пляцоўка стане філіялам дзіцячай спартыўнай школы агульнафізічнай падрыхтоўкі раённага камітэта прафсаюза работнікаў агра-прамысловага комплексу, які размяшчаецца ў весцы Верхалессе і якая ўжо мае конна-спартыўную і футбольную секцыі. Жыццё ў Лелікаве выходзіць на новую, больш высокую арбіту.


Шыбаваў жабрак да мура | Беларусь 3\nГалоўная » Аб канале » Шыбаваў жабрак да мура\n«Звязда» № 241, пятница, 19.12.2014 г.\nШтотыдзень у эфіры тэлеканала «Беларусь-3» гульня «Размаўляем па-беларуску». Для таго, каб стаць яе ўдзельнікамі, неабходна зайсці на сайт http://tvrgomel.by або http://3belarus.by і праз банер «Размаўляем па-беларуску» запоўніць заяўку на каманду з трох чалавек. Папярэдне ж праверыць сваё веданне роднай мовы можна з дапамогай «Звязды».\nЦі ведалі вы, што:\n* Жабрак — вельмі бедны чалавек.\n* Зацірка — мучная поліўка на вадзе ці малацэ. У Змітрака Бядулі ёсць апавяданне з назвай «Пяць лыжак заціркі».\n* Шыбаваць — хутка, імкліва ісці. «Міхал злез з воза, кінуў вокам, у двор шыбуе мерным крокам», — пісаў у паэме «Новая зямля» Якуб Колас.\n* Грэбаваць — гідліва ставіцца да чаго-небудзь. «Юля не грэбавала ніякай работай», чытаем у Міколы Лобана.\n* Фіранка — тканевая заслона на вокны, дзверы. Слова «фіранка» ёсць і ва ўкраінскай мове.\n* Мур — каменная або цагляная сцяна. «Ізноў я тут, сярод муроў, паміж астрожных сцен праклятых» — радкі Максіма Танка.\n* Дзясятая вада на кісялі — так кажуць пра вельмі далёкага сваяка. Рускі аналаг — «нашему забору двоюродный плетень», «нашему слесарю двоюродный кузнец», па-беларуску яшчэ могуць сказаць — «сёмая вада на кісялі».\n* Хоць вазамі вазі — вельмі шмат. Рускі аналаг — «хоть косой коси», «пруд пруди». Беларускія варыянты — «хоць граблямі грабі», «хоць касу закладвай».\nЧарговыя выпускі тэлевіктарыны глядзіце ў эфіры «Беларусь 3» кожную суботу ў 11.10—11.25.


Месячная пэня за газ для Беларусі можа быць вышэйшай на 5 млн. даляраў\n27 ліпень 2007, 16:33\nУладзімер Глод, Менск Такая сума атрымліваецца з тых лічбаў, якія называе сёньня расейская газэта “Время новостей”. Паводле яе інфармацыі, “Газпром” быў гатовы даць Беларусі кароткатэрміновы крэдыт на 500 мільёнаў даляраў (а менавіта такая цяпер запазычанасьць) з разьліку 12% гадавых. Гэта азначае, што Менску кожны месяц трэба дадаткова накіроўваць у расейскі канцэрн 5 мільёнаў даляраў.\nУ прэсавай службе “Газпрому” сёньня адмовіліся называць Радыё Свабода канкрэтныя лічбы магчымага крэдыту і працэнтаў за карыстаньне ім — маўляў, пытаньне гэтае яшчэ ня вырашанае.\nАле пацьвердзілі інфармацыю, якую мы ўжо перадавалі, — размова пра пэню сапраўды была, і беларускі бок гатовы на пэўных умовах яе выплачваць.\n“Газпромаўскія грошы ўдвая даражэйшыя за тыя, на якія разьлічвае ўрад”\nКіраўнік аналітычнага цэнтру Мізэса Яраслаў Раманчук лічыць: беларускі бок зацягвае перамовы, каб зьменшыць стаўку на 12% гадавых, хаця, на ягоную думку, расейцы маглі запрасіць і 20, а то і 30%:\nРаманчук: “12% у валюце — гэта шмат. Таму што стаўка міждзяржаўнага крэдыту звычайна складае 5—6%. І атрымліваецца, што газпромаўскія грошы ўдвая даражэйшыя за тыя, на якія разьлічвае беларускі ўрад”.\nКарэспандэнт: “Штомесяц дадаткова 5 мільёнаў даляраў?”\nРаманчук: “Так, так. Гэта грошы, якія даводзіцца плаціць за некампэтэнтнасьць нашай улады”.\nСідорскі сустрэнецца з Фрадковым у панядзелак\nВесьці перамовы пра крэдыты, стаўкі, адтэрмінаваньне запазычанасьці ды іншыя газавыя праблемы давядзецца прэм’еру Сяргею Сідорскаму.\nНа панядзелак, 30 ліпеня, у яго заплянаваная рабочая сустрэча ў Маскве з расейскім калегам — Міхаілам Фрадковым. Сёньня гэта пацьвердзілі ў абедзьвюх сталіцах, дзе заявілі, што “кіраўнікі ўрадаў абмяркуюць пытаньні ўзаемадзеяньня ў энэргетычнай сфэры”.\nА ўчора своеасаблівую ацэнку дзеяньням ураду на гэтым кірунку даў Аляксандар Лукашэнка. На сэлектарнай нарадзе ён адзначыў, што “ўрад, барукаючыся, вядзе газавыя перамовы”.\n“Независимая газета”: Сідорскага зробяць вінаватым у эканамічным крызісе?\nТым часам некаторыя расейскія і беларускія мэдыі пішуць пра магчымую адстаўку спадара Сідорскага.\nЗгадваюць, дарэчы, што былы кіраўнік “Белтрансгазу” Дзьмітры Казакоў згубіў сваю пасаду менавіта ў той час, калі знаходзіўся ў Маскве, дзе вёў перамовы з “Газпромам”.\nПрынамсі, расейская “Независимая газета” піша: “Лукашэнка ніколі не прызнаецца ў тым, што ягоная эканамічная мадэль аказалася няжыцьцяздольнай без расейскіх энэргетычных датацыяў. А гэта значыць, што вінаватым у эканамічным крызісе і, адпаведна, падзеньні ўзроўню жыцьця павінны апынуцца ўрад і, зразумела, ягоны кіраўнік Сідорскі”.\nСярод магчымых пераемнікаў Сяргея Сідорскага часьцей за іншых называюць старшыню Нацбанку Пятра Пракаповіча і міністра ўнутраных справаў Уладзімера Навумава.\nС.Багданкевіч: Каго прэм''ерам? Лепш Пракаповіча, чым Навумава\nЯ спытаўся ў былога старшыню Нацбанку прафэсара Станіслава Багданкевіча: калі б прызначэньне залежала ад яго, каго б ён абраў? Той адказаў:\n“На гэтым бязрыб’і, з гэтых двух — Пракаповіча. Ён прайшоў школу банку, а гэта школа рэальнай эканомікі. Ён, канечне, саступае вышэйшай уладзе. Але ён ужо многае і разумее. Гэта зусім ня той Пракаповіч, якім ён быў дзесяць гадоў таму”.\nБеларускі бок па-ранейшаму просіць расейскіх партнэраў адкласьці тэрмін поўнай аплаты за выкарыстаны сёлета газ. Запазычанасьць ўзьнікла, бо ў першым паўгодзьдзі за кожную тысячу кубамэтраў газу беларускі бок пераводзіў на рахункі “Газпрому” ня 100 даляраў (кошт адной тысячы кубамэтраў), а толькі 55.\nРасейскі канцэрн пагадзіўся на такую разьліковую форму, але папярэдзіў, што запазычанасьць трэба будзе ліквідаваць не пазьней за 23 ліпеня.\n“Газавыя” перамовы зайшлі ў тупік?, 26.07.2007 Economist пра Беларусь: "Рыхтуючыся да цяжкіх часоў", 26.07.2007 Чаму беларускі ўрад ня хоча плаціць за газ?, 26.07.2007


Дата My Pet » І што нельга рабіць Аб унясенні Першая Знаёмствы Увядзенне\nапошняе абнаўленне: Мая. 21 2020 | < 1\nЯк член Дата маім хатнім жывёлам, Вы атрымліваеце адну магчымасць, каб адправіць уступнае паведамленне для вашых матчаў. Так што не саромейцеся; гэта згуляе вялікую ролю ў вашай паспяховай працы ў Інтэрнэце знаёмстваў.\nПерад тым, як пачаць, вось некалькі саветаў аб тым, як пазбегнуць сустрэўшы занадта моцным ці прымусіць чытача здрыгануцца…\nЗ – Закон станоўчы!\nБесклапотнае, аптымістычнай паведамленне будзе пераканаць іншых, што ты цудоўны чалавек, каб быць з. Вы пайшлі б для тых, хто скардзіцца на сваіх былых ўжо ці тых, хто ў захапленні ад сустрэчы з вамі?\nНя – Напісаць раман\nНекалькі прапаноў будзе ідэальным, Можа быць, нават кінуць у показцы ці два? Але ў тым ліку гісторыю свайго жыцця будуць людзі, якія зачыняюць паведамленне, перш чым яны дасягнуць трэці пункт…\nЗ – Уключыце некаторыя дэталі\nДаць людзям ведаць, што вы хочаце звузіць ваш паштовую скрыню да членаў, якія шукаюць адно і тое ж. Любоў да параглайдингом на выходныя? Ідэальны, хто-то можа зрабіць занадта!\nНя – Будзьце клішэ\nТак, вы можаце таксама быць добрым, клопат, любіць, лаяльным і г.д.. але мы чулі ўсё гэта раней. Чытач хоча ведаць аб вас, даць ім тое, што робіць іх хачу, каб паведамленне вам з любога іншага.\nЦяпер вы крок наперад па шляху задавальнення свайго будучага партнёра (як цікава!), так што атрымаць напісанні ўвядзенне, наладзіць некаторыя даты і вы можаце падзякаваць нас пазней…пачаць зараз.


Bachelor Анкара - Bachelor праграм у Анкара Bachelor, Анкара 2018\nBachelor Анкара - Bachelor праграм Bachelor Анкара, Анкара\nАнкара з'яўляецца сталіцай Турцыі і, сярод Стамбул, мае мноства 13 універсітэтаў, інстытутаў і тры розных прыватных і дзяржаўных школ. Ён таксама вядомы для інстытутаў, канцэртныя залы, оперы і балета і іншыя прадукты высокай культуры.\nBachelor Анкара - Вазьміце Bachelor у Анкара. Атрымаць усе праграмы Bachelor і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу прама тут!\nУсе (41) Bachelor's Degrees (28) Bachelor of Science (13)\nLink to and share "Bachelor Анкара - Bachelor праграм у Анкара Bachelor, Анкара 2018"


27 верасень 2017, 19:39\nПершыя вершы ён пачаў публікаваць у 1951 годзе ў ваеннай газэце. Першая слава прыйшла да яго ў 1961 годзе, калі радкі зь яго песьні «Чатырнаццаць хвілін да старту» працытаваў Мікіта Хрушчоў і яна стала гімнам касманаўтаў. Яго першая аповесьць «Мы тут жывем» зьявілася ў часопісе «Новы сьвет». У 1962 годзе Войнавіч быў прыняты ў Саюз пісьменьнікаў СССР. З канца 60-х браў актыўны ўдзел у руху за правы чалавека. Спазнаваў перасьлед.\nРаман «Жыцьцё і незвычайныя прыгоды салдата Івана Чонкіна», які пісаўся з 1963 году, хадзіў у самвыдаце. Цалкам кніга была апублікавана ў 1975 годзе ў Парыжы. У сьнежні 1980-га Войнавіч быў высланы з СССР, а ў 1981-м пазбаўлены савецкага грамадзянства. Жыў у Нямеччыне і ЗША, цяпер жыве пад Масквой.\nГолас пісьменьніка шмат разоў гучаў на хвалях Свабоды.\n– Кастрычніцкая рэвалюцыя пазбавіла майго бацьку свабоды. Хаця ён быў у складзе партыі, пасьля таго, як адсядзеў у турме, казаў, што яго слушна пакаралі, таму што ён быў удзельнікам злачыннай арганізацыі ВКП (б), якая стала потым КПСС. Справа ў тым, што рэвалюцыя ўцягвала чыстых людзей, а потым яны асэнсоўвалі, які гэта жах. Акрамя іншага рэвалюцыя пазбавіла нармальнага разьвіцьця. Рэвалюцыя — гэта велізарны працэс абалваньваньня. Дагэтуль людзі проста думаюць такія рэчы, якія здаровы розум не прымае. Але здаровы розум не трыюмфуе...\n–Чонкін, калі б яго паставілі ў калёну — ён бы ішоў, а як жа. Чонкін — не пратэстовец, не дысыдэнт, не апазыцыянэр, ён, куды яго ставіць начальства, там ён стаіць і ідзе, куды яго пасылаюць. Так што ён ішоў бы па Краснай плошчы — калі б яго пусьцілі. Але яго б не пусьцілі, бо ён недысцыплінаваны.\nРасея, увогуле былыя рэспублікі Савецкага Саюзу, згубілі ідэалёгію. Ня ведаю, як іншыя, а Расея без ідэалёгіі існаваць ня можа. І прыдумалі нейкую замену, нейкі эрзац. Тут і рэлігія, і культ «Перамогі». Гадоў 30 гэты дзень практычна не адзначаўся, а потым чым далей — тым большая помпа. Тут жа, ведаеце, вось яшчэ што. Я — «дзіця вайны», і для нас перамога была жывой памяцьцю пра вайну, пра загіблых. А цяпер выходзяць нейкія людзі: прадзед загінуў! Ну, прадзед загінуў, але ж усе людзі паміраюць, скажам, бацька ад раку памёр у страшных пакутах, альбо яшчэ нешта. І ўвогуле — можна гэтак жа адзначаць Першую сусьветную вайну (перамогі там, праўда, не было), ці перамогу над Напалеонам. Гэта ўсё ўжо аддаляецца. Жывой памяці няма і жывой болі няма. А спэцыяльна ўзбуджаецца такое адчуваньне, што нібыта гэтая памяць — жыве.\nУладзімер Войнавіч пра тое, на якім баку ваяваў бы Чонкін на ўсходзе Ўкраіны\n— Барыс Нямцоў казаў, што новая дэмакратычная Беларусь непазьбежна стане часткай аб’яднанай Эўропы і, такім чынам, пакажа прыклад Расеі. «Чым хутчэй пераможаце вы, тым хутчэй пераможам мы», казаў ён. Ці вы згодныя?\n— Згодны. Усё залежыць ад кіраўніцтва. «Бацька» ваш сыдзе куды-небудзь урэшце калі-небудзь. Справа ў тым, што невялікія нацыянальныя краіны больш рухомыя. Расея як вялікі цяжкі карабель разгортваецца з цяжкасьцю. Расея — гэта ўсё роўна «саюз непарушны», гэта Татарстан, Якуція, Каўказ, і ўсё гэта разам гэта вельмі цяжка разгарнуць. А ў вас адбудуцца пэўныя падзеі, зьменіцца рэжым і ўзьнікне адразу іншая абстаноўка. Гэтак жа як і ва Ўкраіне. Януковіча прагналі, і калі б не ўмяшаньне Расеі, ужо была б надзея, што Ўкраіна стане нармальнай эўрапейскай краінай, прынамсі прыблізіцца да гэтага. Усё роўна і расейскі, і ўкраінскі, і беларускі народы — яшчэ савецкія. Гэта трэба ўсім пераадольваць, але мне падаецца ў параўнальна невялікай краіне ўсё лягчэй адбываецца.\n— У мяне ёсьць падобныя пэрсанажы. У мяне ў другой кнізе ёсьць такі сакратар абкаму Худобчанка, ён вельмі падобны на Лукашэнку. Але насамрэч не абавязкова апісваць дыктатара літаральна. Напрыклад, мяне не падмывала ніколі напісаць Брэжнева, альбо Чарненку ці Андропава канкрэтна. Таму што важныя абагульненьні, і вось такі абагульнены характар — гэта якраз цікава...\nУ Цэнтральным доме літаратараў у Маскве прайшоў юбілейны вечар пісьменьніка:


Спартсмены заўсёды наперадзе! | Настаўніцкая газета\n04.07.2016 06.04.2017 - 10:27Актуальна, Апошнія запісы, Рознае\n29 чэрвеня Міністэрства адукацыі сабрала лепшых студэнтаў-спартсменаў краіны на ганаровым уручэнні прэмій Беларускай асацыяцыі студэнцкага спорту (БАСС). Сёлета матэрыяльныя заахвочванні былі ўручаны пераможцам і прызёрам XXVII Сусветнай зімняй і XXVIII Сусветнай летняй універсіяд, чэмпіянатаў свету сярод студэнтаў па выніках 2015 года, а таксама студэнтам, якія дасягнулі поспехаў у галіне масавага спорту.\nМіністр адукацыі Міхаіл Анатольевіч Жураўкоў, які з’яўляецца старшынёй БАСС, на адкрыцці мерапрыемства падкрэсліў, што спорту ў нашай краіне ўдзяляецца шмат увагі, асаблівае месца сёння займае масавы спорт, таму папулярызацыя студэнтамі пэўнага яго віду ў сваёй навучальнай установе зможа прывабіць многіх да карысных заняткаў. “Вы — добры прыклад таго, як паспяхова можна сумяшчаць вучобу і спорт”, — звярнуўся міністр да студэнтаў. Міхаіл Анатольевіч параіў арганізоўваць ва ўніверсітэтах больш цікавых спартыўных ініцыятыў, масавых стартаў і іншых мерапрыемстваў, якія б маглі служыць нагодай для масавых заняткаў спортам. Дарэчы, сам Міхаіл Анатольевіч падчас вучобы ў БДУ займаўся барацьбой, плаваннем і бегам. А 4 верасня ён плануе выйсці на дыстанцыю паўмарафону па дарогах сталіцы разам з сынам.\nБеларуская асацыяцыя студэнцкага спорту была створана ў 2012 годзе, і ў яе ўвайшлі ўсе вышэйшыя навучальныя ўстановы краіны. Сёлета для атрымання прэміі ўніверсітэты рэкамендавалі 36 студэнтаў-спартсменаў. Каб вызначыць самых годных, былі распрацаваны пэўныя крытэрыі адбору. Улічвалася літаральна ўсё: вынікі на сусветных летняй і зімняй універсіядах 2015 года, чэмпіянатах Еўропы сярод студэнтаў, міжнародных спаборніцтвах сярод юніёраў і дарослых, удзел у спаборніцтвах рэспубліканскай універсіяды, прыналежнасць да нацыянальнай зборнай каманды і нават грамадская дзейнасць студэнтаў і паспяховасць у вучобе.\nСертыфікаты прэмій студэнтам-спартсменам уручаліся ў дзвюх намінацыях. У намінацыі “Масавы спорт” узнагароду атрымаў студэнт Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта харчавання бронзавы прызёр першынства Беларусі па вольнай і грэка-рымскай барацьбе Данііл Зашчук. Удастоілася прэміі і студэнтка Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта, трохразовая чэмпіёнка Рэспубліканскай універсіяды — 2015 спаборніцтваў па лёгкай атлетыцы, пераможца ў скачках у даўжыню і эстафетным бегу Хрысціна Алейнікава. Узнагароду атрымала і студэнтка Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А.А.Куляшова Наталля Цапік, якая з’яўляецца пяціразовым сярэбраным прызёрам Рэспубліканскай універсіяды — 2015 спаборніцтваў па лёгкай атлетыцы, у тым ліку і ў памяшканні. Апошнім у намінацыі “Масавы спорт” быў узнагароджаны яшчэ адзін прадстаўнік Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А.А.Куляшова Дзяніс Пузакоў, які з’яўляецца кандыдатам у майстры спорту па футболе. Каманда ўніверсітэта, якую ўзначальвае Дзяніс, стала пераможцай Рэспубліканскай універсіяды — 2015 па футболе.\nПрэміі ў другой намінацыі “Спорт вышэйшых дасягненняў” атрымалі перспектыўныя студэнты-спартсмены, члены нацыянальных зборных каманд Беларусі, у тым ліку студэнтка Мазырскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя І.П.Шамякіна, майстар спорту міжнароднага класа, член зборнай каманды па веславанні на байдарках і каноэ Каміла Бобр; студэнт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта фізічнай культуры, майстар спорту міжнароднага класа, член зборнай каманды па веславанні на байдарках і каноэ Глеб Саладуха. Поспехаў у тым жа відзе спорту дасягнула студэнтка Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Ф.Скарыны Дарына Пікулева, майстар спорту міжнароднага класа і пераможца шматлікіх чэмпіянатаў і першынстваў. Таксама грашовы сертыфікат атрымала студэнтка Брэсцкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А.С.Пушкіна майстар спорту міжнароднага класа Таццяна Халадовіч, якая з’яўляецца членам зборнай каманды па лёгкай атлетыцы, чэмпіёнкай Сусветнай універсіяды ў Кванжу (Паўднёвая Карэя) у кіданні кап’я.\nДарэчы, трое з прысутных студэнтаў-спартсменаў уключаны ў нацыянальную алімпійскую зборную і рыхтуюцца да ХХХІ Летніх Алімпійскіх гульняў, якія пройдуць у Бразіліі: Таццяна Халадовіч, Дзмітрый Асанаў і Глеб Саладуха. Міністр адукацыі шчыра павіншаваў спартсменаў і пажадаў ім перамогі.\nНапрыканцы мерапрыемства Міхаіл Анатольевіч Жураўкоў нагадаў: “Спорт — гэта нялёгкі хлеб, яго трэба не проста любіць, а аддаваць сябе яму. Жыццё паказвае, што той, хто актыўна займаецца спортам, любіць працаваць і па жыцці заўсёды наперадзе”.


Расійская прапаганда вінаваціць дзяржаўную ідэалогію Беларусі ў нацыяналістычных настроях грамадства – RH.by\nРасійская прапаганда вінаваціць дзяржаўную ідэалогію Беларусі ў нацыяналістычных настроях грамадства\nАпошнім часам расійская прапаганда крытыкуе рэжым Аляксандра Лукашэнкі з-за правалу ідэалагічнай падтрымкі. Па меркаванні некаторых прапагандыстаў з Расіі, гэта вылілася ва ўмацаванні беларускага нацыяналістычнага настрою сярод грамадства.\n«Рэгіянальная газета» разабрала тэкст «Ідэалагічнае банкруцтва рэжыму Лукашэнкі вядзе да панавання нацыяналізму» за аўтарствам Георгія Шклоўскага на сайце «Рэгнума».\nПакутнік, якога звальняюць за грамадзянскую пазіцыю\nАртыкул Шклоўскага пачынаецца з гісторыі дырэктара Нацыянальнага гісторыка культурнага музея-запаведніка «Нясвіж» Сяргея Клімава. Яго звольнілі праз пяць месяцаў пасля таго, як работнікі музея-запаведніка ў жніўні вывесілі на сцяну нясвіжскага замка бел-чырвона-белы сцяг.\nПа меркаванні Шклоўскага, Клімава звольнілі, таму што ў сценах дзяржаўнай установы правялі антыдзяржаўны мітынг, а калектыў выступіў супраць дзяржаўнага сцяга. Шклоўскі піша, што нацыяналістычныя СМІ робяць з Клімава пакутніка. Пад нацыяналістычнай прэсай аўтар «Рэгнума» разумее партал TUT.by, «Комсамольскую правду» в Белоруссии», а «Нашу Ніву» называе ўвогуле русафобскім выданнем.\nЗ БЧБ-сцягам ходзяць толькі нацыяналісты, а раней – фашысты\nЛейтматыў міні-гісторыі пра дырэктара нясвіжскага музея-запаведніка – гэта чарговая спроба расказаць пра бел-чырвона-белы сцяг, з якім ходзяць цяпер нацыяналісты, а падчас Другой сусветнай хадзілі фашысты.\nШклоўскі піша, што з бел-чырвона-белым сцягам толькі негатыўныя асацыяцыі, падчас вайны пад ім хадзілі калабарацыяністы і фашысты.\n«Уся гісторыя гэтага сцяга – гэта гісторыя здрады, калабарацыянізму і іншых злачынстваў перад народам Беларусі».\nАднак аўтар чамусьці не дадае, што расійскі трыкалор выкарыстоўвалі таксама расійскія калабарацыяністы: напрыклад, Расійская вызваленчая армія Уласава. З дзяржаўнымі сцягамі некаторых еўрапейскіх краін была такая ж гісторыя.\nПра сучаснае выкарыстанне бел-чырвона-белага сцяга Шклоўскі піша, што з ім ходзяць толькі нацыяналісты. У артыкуле да здымках людзей з БЧБ-сцягам дадаецца подпіс: «Беларускія нацыяналісты». Шклоўскі адзначае, што Лукашэнка не здолеў стварыць працуючую дзяржаўную ідэалогію, а беларускія нацыяналісты ставяцца ў супрацьлеглую пазіцыю, бо ў іх ідэалогія ёсць, і ўжо даўно.\nГалоўнай тэмай для аўтара артыкула з’яўляецца правальная дзяржаўная ідэалогія рэжыму Лукашэнкі. У аўтара «Рэгнума» Аляксандр Лукашэнка паўстае не як прэзідэнт (яго так нават і не называе Шклоўскі) і моцны лідар, а як чалавек, які цалкам праваліў унутраную палітыку і не сфарміраваў за 26 год ідэалогію, на якой трымалася б улада.\nПраз гэта, піша Шклоўскі, нацыяналістычная накіраванасць апазіцыі захоплівае шырокія масы насельніцтва. Шклоўскі крытыкуе не толькі палітыку Лукашэнкі па ідэалагічным кірунку, але і ўласна ідэолагаў. Ён лічыць, што з-за таго, што яны не дапрацавалі некалькі гадоў таму, сілавікам з пратэстоўцаў даводзіцца «выбіваць міліцэйскай дубінкай, арыштамі, катаваннямі і іншымі мерамі».\nШклоўскі мяркуе, што Лукашэнка здольны на больш крайнія меры: «Заўтра, калі спатрэбіцца, Лукашэнка не спыніцца перад масавымі расстрэламі – паўгода таму ён пра гэта папярэджваў».\nАўтар характарызуе праўленне Лукашэнкі як тыранію, у якой галоўная ідэя – захаванне ўлады. На думку Шклоўскага, ён страчвае кадравыя рэсурсы з-за рэпрэсій, а іншых людзей не знаходзіць.\nПалітыку Расіі ў адносінах да цяперашняга стану апісвае такім чынам: «Масква не выказвае зацікаўленасці ў пераменах».\nМедыяэксперт Паўлюк Быкоўскі ў інтэрв’ю «РГ» адзначыў, што хваля крытыкі афіцыйнага Мінска ў расійскіх медыя пачалася прыкладна ў лістападзе мінулага года, «калі Лукашэнка пачаў пераглядаць тое, што лічылася сочынскімі дамоўленасцямі – кіраваную трансфармацыю палітычнай сістэмы з замацаваным у Канстытуцыі пераразмеркаваннем паўнамоцтваў ад прэзідэнта да парламента».\nРазам з тым Быкоўскі падкрэслівае, што хаця «Рэгнум» уліваецца ў хор праваднікоў «русского мира», гэта выданне заўсёды было накіраванае на крытыку Лукашэнкі і яго нельга разглядаць як адназначную пазіцыю Крамля.\n«У гэтым сэнсе дыскрэдытацыя бел-чырвона-белага сцяга – гэта тое, што яднае «русский мир», крамлёўскую і беларускую дзяржаўную прапаганды, якія выступаюць спадарожнікамі па гэтым пытанні, але будуць моцна разыходзіцца, калі раптам Крэмль пачне гульню супраць Лукашэнкі», – мяркуе эксперт.\nПапярэдні артыкулМТС расширил возможности своего виртуального консультанта\nНаступны артыкулУ Смаргоні завялі крымінальную справу пасля таго, як людзі крыкнулі ў судзе «Жыве Беларусь!»


У адзінокіх дзяўчат набірае папулярнасць сэрвіс арэнды кветак на некалькі хвілін – RH.by\nАсаблівай папулярнасцю паслуга карыстаецца напярэдадні святаў накшталт 8 сакавіка. Калі ўся стужка інстаграма мільгае шчаслівымі сяброўкамі, якія трымаюць у руках прыгожыя кветкі, не хочацца заставацца белай варонай.\nШмат такіх прапаноў ужо ёсць у Расіі. Беларускія службы дастаўкі кветак пакуль што на просьбу прывезці букет на 10 хвілін адказвалі, што “гэта нейкае кашчунства” ці “кветкі ж страцяць свой першапачатковы выгляд”.\nМабыць, пакуль ніхто яшчэ не паспеў падлічыць магчымую выгаду ад гэтай справы.\nПредыдущая статьяНе толькі цюльпаны: гатовыя ідэі, якімі кветкамі здзівіць на 8 сакавіка ў Маладзечне (Фота)\nСледующая статья7 сакавіка ў Instagram рэгіёна


Запрашаем на “Цімкавіцкія вытокі” – Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры\nЗапрашаем на “Цімкавіцкія вытокі”\n25 чэрвеня 2022 года Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры запрашае на літаратурна-музычнае свята “Цімкавіцкія вытокі”, прысвечанае дню нараджэння Кузьмы Чорнага.\nМерапрыемства ў гонар пісьменніка пройдзе на яго радзіме ў в.Цімкавічы Капыльскага раёна і ў такім значным маштабе разгорнецца ўпершыню. Арганізатары свята – установа “Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры”, Капыльскі раённы выканаўчы камітэт, грамадскае аб’яднанне “Саюз пісьменнікаў Беларусі”.\nЧас правядзення: 14:00 – 19:00.\nСвяточнае дзеянне будзе адбывацца адразу на некалькіх пляцоўках.\nУрачыстае адкрыццё свята пройдзе на галоўнай сцэне. У праграме:\nузнагароджанне пераможцаў творчага конкурсу “Родныя мае мясціны…”;\nвыступленне літаратара, члена Саюза пісьменнікаў Беларусі Віктара Шніпа;\nвыступленні творчых калектываў мастацкай самадзейнасці: народнага аркестра народных інструментаў «Капыльскія дудары», народнага ансамбля народнай музыкі «Капыляне», народнага ансамбля народнай песні “Спадчына”, народнага жаночага вакальнага ансамбля “Аліра”, вакальнага квартэта “Ілона”, узорнай Студыі эстраднага вакалу “Кліо”, а таксама салістаў і інструменталістаў Капыльшчыны.\nЗавершыцца дзеянне на галоўнай сцэне фарба-фэстам.\nНа тэрыторыі Літаратурнага музея Кузьмы Чорнага разгорне працу пляцоўка “Літаратурнае падарожжа”. Наведвальнікаў чакаюць:\nэкскурсіі па музею з чаяваннем “Каля самавара Кузьмы Чорнага”;\nпрэзентацыя віртуальнай экспазіцыі да 120-годдзя Кузьмы Чорнага «Ён чуў сэрца народа» (сумесна з Нацыянальнай бібліятэкай Беларусі);\nвыстава творчых работ навучэнцаў устаноў адукацыі Капыльскага раёна “Дзе прайшло маленства, там пачынаецца Радзіма”;\nузнагароджанне ўдзельнікаў творчага конкурсу “Родныя мае мясціны…”;\nтэатр лялек “Батлейка”;\nпастаноўкі тэатральнай па творах К.Чорнага студыі «Іскрынка»;\nпрэзентацыя дзіцячай літаратуры “Казкі кніжнай феі для любімых чытачоў” з удзелам пісьменніцы Кацярыны Хадасевіч-Лісавой;\nгульня ў народным стылі “Фэсцік”.\nПляцоўка “Бібліятэчны падворак” Капыльскай раённай цэнтральнай бібліятэкі імя А.Астрэйкі прапануе ўвазе гасцей выступленні літаратараў Капыльскага раёна, тэматычныя выставы і фотагалерэі.\nМаленькія госці свята змогуць весела і пазнавальна правесці час на пляцоўцы “Дзіцячы куток”. Тут іх будуць чакаць разнастайныя інтэрактывы, гульні, атракцыёны, роставыя лялькі і фотазоны.\nУ парку адпачынку будзе працаваць “Горад майстроў” з майстар-класамі па ткацтву, выставамі-продажамі народнага клуба майстроў “Скарбонка” і выдавецкага дома “Звязда”.\nПадчас свята будуць працаваць тэматычныя фотазоны, фудкорты і кропкі грамадскага харчавання.\nУваход на фестываль вольны!\nКошт трансферу Мінск-Цімкавічы-Мінск – 30 руб. (у маршрут уключана аглядавая экскурсія па Капылю). Папярэдні запіс абавязковы: тэл. +375 (17) 363-94-65. Квіткі можна набыць анлайн па спасылцы https://24afisha.by/ru/minsk/events/performances/317758 або ў касе Дзяржаўнага музея гісторыі беларускай літаратуры па адрасе г.Мінск, вул. М.Багдановіча, 13.