Будзьма беларусамі! » Алег ЛСП, «Молчат дома» і іншыя — РБК выпусціў вялікі фільм пра класную сучасную музыку з Беларусі\n07.04.2021 | Музыка\nАлег ЛСП, «Молчат дома» і іншыя — РБК выпусціў вялікі фільм пра класную сучасную музыку з Беларусі\nМногія лічаць, што на постсавецкай прасторы тон у музыцы задаюць ўкраінцы. Але Беларусь таксама была і застаецца па-сапраўднаму музычнай краінай — нават палітычны пратэст тут назвалі «пяючым», піша РБК.\n«У лютым гэтага году мы пабывалі ў Мінску і пагаварылі з яркімі асобамі сучаснай беларускай музыкі. Спыталі іх пра яе сучаснасць і будучыню, а таксама, зразумела, даведаліся, што яны думаюць пра саму Беларусь у гэты няпросты для яе час.\nАдразу скажам — у гэтым відэа прадстаўлена толькі малая частка класных беларускіх музыкаў, іх нашмат больш. Некаторых вы сапраўды ведаеце (накшталт Алега ЛСП), а некаторых, магчыма, ўбачыце і пачуеце ўпершыню — і, думаем, абавязкова запампуеце сабе ў плэйліст».


NEMA блакатары раздымы | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nRONG KUANG ELECTRIC., LTD. з'яўляецца вядучым Taiwan вытворца, пастаўшчык і экспарцёр NEMA блакатары раздымы, Якая вырабляецца з выкарыстаннем самага высокага якасці сыравіны і кампанентаў. Нашы кваліфікаваныя спецыялісты вытворчасці гэтага прадукту, выкарыстоўваючы перадавыя тэхналогіі і якасць матэрыялу для забеспячэння даўгавечнасці і высокую якасць. Мы самым вядомым для задавальнення кліентаў з эфектыўнасцю і нарэшце трывалага здольнасць нашых прадуктаў. Іншыя мадэлі нашых прадукты, калі ласка звязацца з намі зараз!\nNEMA L14 30 Раз\nNEMA блакатары раздымы вытворцам і пастаўшчыком і дыстрыбутарам заводу аптавікі - больш за 13,701 пакупнікоў ва ўсім свеце nema-plug.com


Троляў і эльфаў прапануюць замяніць на ахвярнікаў, багнікаў і балотнікаў\n01 жнівень 2015, 12:35\nМоладзь на летніку ў Ружанах прапануе выкарыстоўваць гульні для прапаганды беларускай культуры.\nТроляў і эльфаў можна замяніць на ахвярнікаў, багнікаў і балотнікаў — моладзь прапануе выкарыстоўваць гульні для прапаганды беларускай культуры.\nНа летнік у Ружаны зьехаліся два дзясяткі мастакоў. Першую палову дня моладзь працуе на рэстаўрацыі палаца Сапегаў — прыбірае падземныя паверхі. Пасьля абеду мастакі ствараюць вобразы для гульні на падставе беларускай міталёгіі.\nАрганізавала летнік менская мастацкая ініцыятыва «Вячоркі-замалёўкі» пры падтрымцы адміністрацыі музэю палаца Сапегаў, а таксама спонсараў, сярод якіх — стваральнікі кампутарнай гульні World of Tanks.\nКарэспандэнт Свабоды паразмаўляў з кіраўніком «Вячорак-замалёвак» Уладзіславам Марозам. Мароз перакананы, што беларуская міталёгія можа стаць надзвычай запатрабаванай у справе стварэньня настольных ды кампутарных гульняў.\n— Уладзіслаў, распавядзіце пра сваю суполку «Вячоркі-замалёўкі». Чым вы займаецеся?\n— Гэта такая невялікая суполка, якую мы стварылі паўтара года таму. Хацелася разьвівацца ў галіне кампутарнай графікі і ў канцэпт-арце. Канцэпт-арт — гэта калі мастак займаецца распрацоўкай нейкай ідэі, да прыкладу, прыдумляе пэрсанажа, лякацыю, што заўгодна.\nМы пачалі зьбірацца невялікімі кампаніямі, чалавек па 5–10, ды маляваць на нейкія тэмы. А зь верасьня наймаем ужо вялікія памяшканьні на 30 чалавек, чытаем лекцыі, даем заданьні ўсялякія... У выніку ўсё гэта перарасло ў штотыднёвае мерапрыемства. Запрашаем розных цікавых людзей, мадэляў. Спачатку іх малюем, набіваем руку, вывучаем анатомію. А другі пункт заняткаў — працуем над канцэпт-артам. Маем суполку ў сацыяльных сетках, супрацоўнічаем з рознымі школамі, выступаем на мерапрыемствах, чытаем лекцыі. Напрыклад, пра беларускую міталёгію, як яе прымяніць у кампутарнай графіцы.\n— Беларуская міталёгія ў кампутарнай графіцы?\n— Так, уявіце, вось будзе рабіцца нейкая кампутарная гульня беларуская. Чаму б яе не рабіць, замест усялякіх эльфаў ды гномаў, на падставе беларускай міталёгіі, якая вельмі багатая? Гэтага ніхто ня робіць, а гэта ўнікальныя рэчы. Мы людзей заклікаем да гэтага і распавядаем, як гэта добра зрабіць. Зрабіць такую гульню вельмі цяжка, патрэбна вялікая колькасьць адмыслоўцаў, каманда за 50, а то і болей чалавек. Пакуль мы толькі прасоўваем гэтую ідэю ў масы, размаўляем пра гэта, прапагандуем.\nБрама Ружанскага палаца\n— А ці ёсьць прыклады нейкіх падобных гульняў, створаных на нацыянальнай міталёгіі, акрамя згаданых гномаў ды эльфаў?\n— Нядаўна палякі добра «стрэлілі». Ёсьць такая сэрыя кніг Анджэя Сапкоўскага пра ведзьмака, якая ўвабрала ў сябе польскую культуру, міталёгію. Нядаўна па гэтых кнігах зрабілі цудоўную гульню, якая і «стрэліла» на ўвесь сьвет. (Маецца на ўвазе гульня The Witcher. — РС). Гэта яскравы прыклад, калі польская багатая культура, вельмі падобная да нашай, распаўсюдзілася на ўвесь сьвет праз гульню. Гульні вельмі добра дапамагаюць распаўсюджваць культуру.\nБанэры з спонсарамі летніка мастакоў\n— Ці можа атрымацца, на ваш погляд, у Беларусі такі папулярны, папсовы прадукт, які б папулярызаваў беларускую міталёгію?\n— Разумееце, калі нешта добрае, яно рана ці позна стане «папсой». Калі будзе прыклад, які пакажа, што гэта працуе, то людзі пацягнуцца, стануць зьяўляцца падобныя рэчы. Калі будзе добра зроблена, яна стане папулярная, нягледзячы ні на што. У прынцыпе, у нас адмыслоўцы ёсьць, ёсьць людзі, якія ведаюць, як рабіць, проста іх пакуль нічога не аб’ядноўвае. То бок — няма такіх праектаў. Працуюць на замежныя праекты...\nУ галоўным корпусе палаца Сапегаў валянтэры прыбіраюць у падземных паверхах\n— А якія мітычныя героі маглі б прысутнічаць у беларускай кампутарнай гульні? Пярун, Вялес?\n— Не абавязкова Пярун ды Вялес, гэта мог бы быць багнік, ахвярнік... Гэта нашмат цікавей. Я вось для сябе рабіў выпіскі з энцыкляпэдыі па міталёгіі — у нас, аказваецца, ёсьць аж 188 унікальных міталягічных пэрсанажаў. Гэта дастатковая лічба, якая дазволіць разгарнуцца... Гэта багі, ніжэйшыя міталягічныя пэрсанажы. Зь некаторых можа быць нейкі зборны вобраз. Да прыкладу, балотнік. У розных рэгіёнах ён уяўляўся па-рознаму. Потым, такі пэрсанаж дзяліўся на іншыя віды — багнік, ахвярнік, балотнік. У іх нават ёсьць герархія свая — нехта зь іх галаўнейшы, хтосьці меншы...\nРасклад удзельнікаў летніка\n— Давайце ўявім сытуацыю, што зьявілася такая кампутарная гульня. Хто б там з кім біўся?\n— У беларускай міталёгіі няма такога выразна добрага і дрэннага боку. Пэрсанажы паміж сабой узаемадзейнічаюць. Чалавек мог зьвярнуцца па дапамогу да любога з пэрсанажаў, і гэтаксама любы пэрсанаж мог нарабіць бяды яму... Можна было б абыграць супрацьпастаўленьне чалавечага і міталягічнага, іх узаемадзеяньне. А каб між сабой біліся... Ну, нешта таксама магло б быць, усё будзе залежаць ад сюжэту.\nВід з вакна адрэстаўраванай брамы на палац Сапегаў\n— Вы абапіраецеся на навуковыя зьвесткі, бераце адмысловыя выданьні?\n— Канечне, напрыклад, этнограф Шпілеўскі (Павал Шпілеўскі, 1823–1861 — беларускі этнограф. — РС) шмат цікавага занатаваў, многія іншыя дасьледчыкі... Стараемся скарыстаць па максымуме той матэрыял, які ёсьць.\nМастакі слухаюць лекцыю па беларускай міталёгіі праз інтэрнэт\n— Колькі год пройдзе, пакуль беларусы пабачаць кампутарную гульню на такім нацыянальным грунце?\n— Сам працэс распрацоўкі вялікай кампутарнай гульні можа займаць 2–4 гады. Залежыць ад маштабаў гульні. То бок, у прынцыпе, калі пачаць, то літаральна некалькі год. Але ж гэты працэс стварэньня можа пачацца і празь дзесяць год... Усё залежыць ад невялікай групы людзей, якія ўсё гэта распачнуць. Мы ж мастакі, а гэтага мала. Патрэбныя праграмісты, спонсары, грошы...\nТаму мы пакуль і ўзяліся распрацоўваць настольныя гульні. Для іх ня трэба так шмат людзей, вялікая колькасьць фінансаў. Але такую гульню можна зрабіць цікавай і нашы ідэі там адлюстраваць.\nЭкспазыцыя адной з заляў музэю палаца Сапегаў\n— А як будзе выглядаць ваша настольная гульня?\n— Любы тып настольнай гульні можа ўвабраць у сябе беларускую міталёгію — эканамічная стратэгія, вайсковая стратэгія, інтэлектуальная гульня. Мы, якраз гэтым і займаемся, абмяркоўваем, выбіраем жанр. Цяпер у нас тры каманды, кожная робіць па адным эскізным праекце. Калі ён будзе цікавы, мы будзем на працягу паловы году яго дарабляць, дамалёўваць, а потым спрабаваць рэалізоўваць.\n— Сьвет, відаць, не пакіне гуляць у «Танкі», іншыя папулярныя гульні, але вы можаце заняць сваю пэўную нішу...\n— Так, і яна пакуль пустая. Хоць ідэя ляжыць на паверхні, але яе не выкарыстоўваюць, што вельмі крыўдна. Таму мы стараемся і працуем, каб выправіць гэта.\nБеларусы выйгралі 230 тысяч даляраў у брытанскім конкурсе стартапаў\nБеларусы гатовыя зарабляць на ўсім: ад пошуку хатніх жывёлаў да шпаргалак па хіміі


Суд прызнаў экстрэмісцкай кнігу Кацярыны Андрэевай і Ігара Ілляша „Беларускі Данбас” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСуд прызнаў экстрэмісцкай кнігу Кацярыны Андрэевай і Ігара Ілляша „Беларускі Данбас”\nСуддзя Кастрычніцкага раёна Менска Вольга Біруля прызнала экстрэмісцкай кнігу журналісткі Кацярыны Андрэевай і яе мужа Ігара Ілляша „Беларускі Данбас”. Грамадзянскі працэс па прызнанні кнігі экстрэмісцкай паводле іску Менскага АУС на паветраным транспарце пачаўся 26 сакавіка.\n„Беларускі Данбас” — гэта журналісцкае даследаванне пра беларусаў на вайне ў Данбасе, ролю спецслужбаў і асабіста Аляксандра Лукашэнкі. Кніга была выдадзеная ў 2020 годзе ва ўкраінскім выдавецтве „Фоліо”.\nЗацікаўленай асобай у грамадзянскім працэсе прызнаны журналіст тэлеканала „Настоящее время” Раман Васюковіч, якога затрымалі з двума асобнікамі кнігі ў аэрапорце Менска пасля прылёту з Кіева 11 снежня. Тады ў Васюковіча канфіскавалі кнігі, каб праверыць на экстрэмізм.\nІлляша прызналі зацікаўленай асоба паводле яго хадайніцтва напярэдадні працэсу. Яшчэ адна зацікаўленая асоба — Міністэрства інфармацыі, прадстаўнік якога ў суд не з’явіўся.\nЭкспертнае заключэнне Менскай абласной экспертнай камісіі па ацэнцы інфармацыйнай прадукцыі на прадмет наяўнасці (адсутнасці) у ёй прыкмет экстрэмізму было атрыманае 29 студзеня 2021 года. Эксперты прыйшлі да высновы, што ў кнізе ёсць прыкметы „распальвання расавай, нацыянальнай або рэлігійнай варожасці, прапаганды выключнасці, перавагі альбо непаўнавартаснасці грамадзян па прыкмеце іх адносінаў да расавай, нацыянальнай, рэлігійнай прыналежнасці, прапаганды і публічнага дэманстравання нацысцкай сімволікі і атрыбутыкі, матэрыялы і інструкцыі па выбуховай справе”.\nІлляш заявіў у судзе, што „заключэнне экспертаў склала ўражанне, што кнігу яны не адкрывалі, а рашэнне — гэта калька з нейкага дакумента”. Ён настойвае, што кніга не распальвае расавую ці нацыянальную варожасць, як напісана ў заключэнні экспертаў, не дэманструе нацысцкую сімволіку (у ёй няма ілюстрацый), не ўтрымлівае ніякіх інструкцый па выбуховай справе.\nІлляш хадайнічаў аб выкліку экспертаў, якія прызналі яго кнігу экстрэмісцкай, у суд у якасці сведак. Ён аргументаваў гэта тым, што ў іх заключэнні няма ніякай аргументацыі, толькі выснова, а шэраг фармулёвак наогул не мае ніякага дачынення да рэальнасці.\nТаксама ён хадайнічаў запатрабаваць арыгіналы дакументаў — пратакола аб канфіскацыі кнігі і экспертнага заключэння. Цяпер у судзе маюцца толькі копіі. Усе ўдзельнікі працэсу не пярэчылі супраць хадайніцтва. Суддзя адмовіла. Што да экспертнага заключэння, Біруля адзначыла, што яго склалі вопытныя спецыялісты, якія былі праінфармаваныя пра адказнасць за сваё заключэнне.\nТаксама яна адмовіла ў хадайніцтве аб прысутнасці Мінінфарма на працэсе.\nСкарыстаўшыся сваім правам задаваць пытанні, Ілляш спытаў у прадстаўніка АУС на паветраным транспарце Андрэя Бабарыкі, на якой падставе яго кнігу западозрылі ў экстрэмізме. Бабарыка распавёў, што ў аператыўных супрацоўнікаў Дзяржпагранкамітэта маюцца спісы асоб, на якіх трэба звярнуць асаблівую ўвагу пры праходжанні мяжы. Васюковіч быў у такім спісе, і паступіла „ўказанне мытні яго паглядзець”.\n„Звярнулі ўвагу на назву. Прычым тут Данбас? Звярнулі ўвагу на бел-чырвона-белы сцяг на плячы салдата (шаўрон у нацыянальных колерах. — БелаПАН.)”, — сказаў Бабарыка.\nЁн пагадзіўся, што ні колеры, ні сам бел-чырвона-белы сцяг не прызнаныя экстрэмісцкімі, але „ў сувязі з апошнімі падзеямі ўзнікае падазрэнне”. Бабарыка сказаў, што калі б Васюковіч вёз падобную кнігу „год таму, такога б не было”.\nПазіцыя Ілляша такая: „Экспертнае заключэнне сфальсіфікаванае, інакш маразматычная абсурдная выснова не была б сфармуляваная. Я ўспрымаю іск у дачыненні да кнігі як акт палітычнага пераследу за свабоду думкі”.\nАдвакат Антон Гашынскі хадайнічаў адкласці справу і прыцягнуць незалежнага эксперта для ацэнкі кнігі. Усе зацікаўленыя асобы пагадзіліся з хадайніцтвам, але суддзя адмовіла. Тады Гашынскі хадайнічаў аб экспертызе ў Рэспубліканскай камісіі, яго падтрымалі ўсе зацікаўленыя. Суддзя таксама адмовіла.\nГашынскі ў спрэчках адзначыў, што асноўны доказ — заключэнне экспертнай камісіі. Ён звярнуў увагу, што фармулёўкі экспертызы не ўтрымліваюць ніякай канкрэтыкі і не з’яўляюцца доказнымі.\nІлляш у спрэчках сказаў, што суд разглядае прызнанне экстрэмісцкай кнігі, якую ніхто з удзельнікаў працэсу, акрамя аўтара, не чытаў. „У заключэнні адсутнічае аргументацыя, выклікае здзіўленне, што кнігу даследавалі візуальна і на гэтай падставе прызналі экстрэмісцкай. Такое рашэнне можа быць прынятае як палітычна матываванае”, — сказаў Ілляш.\nЖурналіста Рамана Васюковіча будуць судзіць за ўвоз кнігі


Макіяж на зялёны сукенка - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nМакіяж на зялёны сукенка\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Макіяж на зялёны сукенка\nВыбраўшы сабе такі стыльны нарад, як зялёнае сукенка неабходна стварыць пад яго адпаведны вобраз. Дарэчы, сёння, калі ў модзе яркія і сакавітыя адценні, зялёнае сукенка будзе адным з самых удалых модных набыткаў. Акрамя колеру, сам нарад пакажа на добры густ сваёй уладальніцы. Бо сукенка - самы дзявочы і элегантны прадмет адзення. Таму, вырашыўшы надзець зялёнае сукенка, неабходна ведаць, які макіяж зрабіць пад яго.\nПадбіраючы макіяж вачэй пад зялёнае сукенка, стылісты раяць, перш за ўсё, звярнуць увагу на свой тып знешнасці. У любым выпадку лепш вылучыць вочы ў вобразе з такім нарадам. Калі ў вас смуглая скура і цёмныя валасы, то вам вочы лепш вылучаць чорным алоўкам або подводкой. Цёмнавалосы модніцам са светлымі вачыма падыдуць цені шэрага адцення на зялёным сукне. Цёмнавокія дзяўчатам лепш абраць цені цёплых колераў - карычневага, шакаладнага і насычанага пясочнага.\nБландынкам і светла-русымі дзяўчатам са светлай скурай лепш вылучаць вочы тушшу або накладнымі вейкамі. Пры гэтым цені лепш выбіраць светлыя. А вось акцэнт на бровах проста неабходны для прадстаўніц жаночага полу з бялявай знешнасцю.\nПадбіраючы макіяж для вуснаў на зялёным сукне, стылісты раяць не наносіць яркія адценні. Лепш за ўсё абраць персікавае, бэжавую або крэмавую памаду. Таксама выдатным варыянтам будзе бескаляровы бляск для вуснаў.\nВячэрні макіяж на зялёным сукне\nНа думку стылістаў, вячэрні макіяж пад зялёнае сукенка павінен быць насычаным і сакавітым. Лепшым рашэннем будзе памада ярка-чырвоных адценняў. А вось вочы лепш проста падвесці цёмным алоўкам і густа нафарбаваць вейкі. Аматаркам яркіх вобразаў візажысты прапануюць ўпрыгожыць твар бліскаўкамі вакол вачэй, а таксама ў зоне дэкальтэ.\nМакіяж ПА-БЕЛАРУСКУ Відэа.\nПапярэдні Тэкст 20 Лепшых народных сродкаў ад валасоў на целе\nНаступная Артыкул Сыход за валасамі\nНавошта сэкс без аргазму?\nСамыя прыгожыя акцёры свету\nЯк не прапускаць трэніроўкі?\nВячэрнія сукенкі 2015\nМардж Сімпсан - фэшн-абраз усіх часоў і народаў\nЯк эфектыўна рабіць хатнія справы\nЯк пампаваць верхні прэс


Catholic.by - «Свяціся імя тваё»: з друку выйшла кніга Аліны Латыш пра гісторыю касцёла ў Варапаеве\n29.10.2018 10:54 Паводле: catholicnews.by\nАсобныя раздзелы кнігі прысвечаны святарам, якія тут працавалі, сёстрам законным, будаўнікам, дзякуючы якім паўстаў сучасны будынак храма; спонсарам і шэфам, што дапамагалі ў будаўніцтве; моладзі парафіі.\nПрэзентацыя кнігі адбылася 15 верасня. З гэтай нагоды ў святыні сабраліся пробашч кс. Ежы Вільк, сябры касцёльнага камітэту, а таксама тыя людзі, што будавалі гэту святыню.\nСустрэча распачалася супольнай малітвай у касцёле, а потым працягнулася на плябаніі. Аліна Латыш, аўтарка кнігі, расказала пра змест выдання, паказала фотаздымкі, якія змешчаныя ў кнізе, зачытала імёны і аповеды будаўнікоў, якія ўжо адышлі ў вечнасць.\n«У будаўніцтве касцёла ўдзельнічалі шмат маіх знаёмых, родных, мой тата, тры цёці і наогул вельмі шмат добрых, сціплых вернікаў, — адзначае аўтарка кнігі Аліна Латыш. — Калі мы пра гэта не будзем памятаць, то мы застанёмся беспамятнымі манкуртамі і нам, нашым дзецям і ўнукам, не будзе каму падзякаваць за адраджэнне веры».\nПасля кожны з удзельнікаў сустрэчы падзяліўся сваімі ўспамінамі пра ўзвядзенне храма, пра цяжкасці і радасці, якія гэтаму спадарожнічалі. На парафіяльным фэсце ў гонар святога Міхала, які адбыўся 29 верасня, кожны ахвотны мог набыць кнігу.\nАбноўлена 29.10.2018 13:08


ПАВОДЛЕ ЗЬВЕСТАК ЦВК, ЛУКАШЭНКА ЗНОЎ СТАЎ КІРАЎНІКОМ БЕЛАРУСІ, НАБРАЎШЫ 75,62 АДСОТКІ ГАЛАСОЎ\nНайбольшая колькасьць галасоў, паводле зьвестак ЦВК на 4:00 раніцы, Лукашэнка мае ў Гомельскай вобласьці – 86,77 працэнта, найменьшае – у Менску – 57,92. Ганчарык, наадварот, мае ў сталіцы найбольшы працэнт падтрымкі – 30,54, а ў Гомельскай вобласьці найменшы – 8,51.\nПаводле папярэдніх дадзеных, у галасаваньні прынялі ўдзел 82,55 працэнта выбаршчыкаў. Гэта азначае, што Лукашэнка набраў 62,4 працэнта галасоў ад агульнай колькасьці выбаршчыкаў, унесеных у сьпісы для галасавання, Ганчарык – 12,7, Гайдукевіч – 2,1.\nУладзімер Ганчарык не пагадзіўся з афіцыйнымі дадзенымі Цэнтрвыбаркаму, заявіўшы, што яны атрыманыя ў выніку фальсыфікацый. Паводле ягоных зьвестак, за дзеючага прэзыдэнта прагаласавала 46,7 працэнта выбаршчыкаў, а за адзінага кандыдата - 40,8 – таму Ганчарык мае намер дамагацца правядзеньня другога туру выбараў.\nЗрэшты, вынікі выбараў Лукашэнка абвесьціў яшчэ у 21:00 у нядзелю – усяго праз гадзіну пасьля заканчэньня галасаваньня. На той момант было апрацавана ўсяго некалькі адсоткаў бюлетэняў, і гэтыя дадзеныя, зразумела, не давалі ніякіх падставаў гаварыць пра нейкія вынікі. Аднак Лукашэнка так сьпяшаўся, што ня стаў чакаць самых першых вынікаў галасаваньня. Пачынаючы свой выступ перад абранымі журналістамі, Лукашэнка найперш падзякваў расейскім палітыкам за аказаную яму перамогу:\n(Лукашэнка: ) “Як бы не было цяжка і складана, я заўсёды адчуваў падтрымку расейскага чалавека, расейца, таму яшчэ раз зьвяртаюся да вас, журналістаў Расеі, перадаць маю шчырую ўдзячнасьць расейскаму чалавеку за падтрымку, а таксама ўсім расейскім палітыкам і прэзыдэнту Расеі за падтрымку, што была аказаная… Я хачу сказаць, што гэта бліскучая перамога ўсіх тых, хто забясьпечваў прэзыдэнцкія выбары ў Беларусі. Гэта элегантная і прыгожая перамога…”\nАле не да ўсіх расейцаў у Лукашэнкі прыязнае стаўленьне. Гаворачы пра дзейнасьць у Беларусі расейскіх каналаў, Лукашэнка заявіў: “Мы ня будзем трываць прысутнасьць у краіне расейскага каналу ТВ-6”. Лукашэнка таксама заявіў, што ніводзін назіральнік не сьцьвярджаў пра недэмакратычнасьць выбараў.\nКамэнтуючы дадзеныя “Незалежнага назіраньня”, Ярмошына заявіла, што ў ЦВК ня будзе ніякага абмеркаваньня ніякіх лічбаў зь незалежнымі назіральнікамі.


Catholic.by - Арцыбіскуп Кандрусевіч удзяліў сакрамэнт канфірмацыі падчас адпустовай урачыстасці ў Варнянах\n25.04.2022 15:06 Фота: Віталій Спірыдон / Catholic.by\nУсяго ў той дзень сакрамэнт хрысціянскай сталасці з рук заслужанага іерарха прынялі 53 маладых вернікі варнянскай парафіі.\nУ прамоўленай гаміліі арцыбіскуп нагадаў жыццярыс святога Юрыя, які жыў падчас жорсткага пераследу хрысціянаў імператарам Дыяклетыянам. Імператар цаніў Юрыя як адважнага і мударага афіцэра і абяцаў яму высокія пасады пры ўмове адмовы ад хрысціянства.\n«Юрый не згадзіўся, сказаўшы, што для яго Езус вышэй за імператара. За вернасць Хрысту і хрысціянскаму пакліканню Юрый заплаціў уласным жыццём», — адзначыў іерарх.\nЁн дадаў, што гісторыя захавала шмат паданняў пра гэтага легендарнага святога, што з’яўляюцца сведчаннем яго вялікай папулярнасці ў народнай пабожнасці. Арцыпастыр звярнуў увагу на тое, што культ святога Юрыя распаўсюджаны ў Каталіцкім Касцёле, Праваслаўнай Царкве, пратэстанцкіх і англіканскіх супольнасцях. Яго ўшаноўваюць нават мусульмане, і таму, на думку іерарха, гэты святы можа лічыцца апекуном экуменічнага і міжрэлігійнага дыялогу.\n«Святы Юрый застаўся верным хрысціянскаму пакліканню да канца. Ён не здрадзіў Хрысту, як не здрадзілі Яму і нашыя продкі ў часы ганеняў на веру.\nА што адбываецца з намі? Ва ўмовах свабоды веравызнання назіраецца адыход ад веры. Усё больш людзей жыве так, як быццам Бога няма. Але той, хто адракаецца ад Езуса перад людзьмі, ад таго адрачэцца Езус парад нябесным Айцом», — асцярог арцыбіскуп Кандрусевіч.\n«Праблема ў тым, што мы лёгка паддаемся згубным амаральным тэндэнцыям сучаснасці. Забываемся, што Хрыстус з’яўляецца дарогай, праўдай і жыццём. Святы Юрый добра ведаў гэта і жыў згодна з гэтай праўдай. Такімі павінны быць і мы», — заахвоціў вернікаў арцыпастыр.\nТым, хто прымаў сакрамэнт канфірмацыі, ён нагадаў, што гэта — сакрамэнт хрысціянскай сталасці, і што заданне ўсіх хрысціянаў быць сталымі ў веры, без хістанняў і сумневаў. Арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч заклікаў новаканфірмаваных быць адважнымі рыцарамі Хрыста, «святымі Юрыямі ХХІ стагоддзя, каб дзідай хрысціянскага сведчання барнаніць веру, без якой няма збаўлення».\nАбноўлена 25.04.2022 15:12


Галоўная ➠ Цікава ➠ Люстры каскадныя\nАпублікавана 24.01.2017 16:12\nКрыштальныя люстры ўжо даўно вядомыя ўсім свеце, здаўна яны служылі не толькі крыніцамі святла, але і вытанчаным упрыгожваннем інтэр'еру ў лепшых дамах.\nЗ тых часоў прайшло ўжо шмат часу, як і ў любым іншым кірунку, тут мода таксама ўнесла свае карэктывы. У 19 стагоддзі ў Англіі майстэрскія майстры стварылі новы тып люстраў – каскадныя. Яны не толькі заваявалі папулярнасць, але і застаюцца такімі да гэтага часу. Характэрнай рысай такой люстры былі падоўжаныя падвескі ў форме прызмаў, якія мацаваліся да люстры.\nВядома, развіццё і сучасныя тэхналогіі не маглі не паўплываць на люстры каскадныя, таму яны некалькі змяніліся, калі параўноўваць з тым, што было ў той час. Але змены датычацца не толькі ўнутранага зместу і тэхнічных аспектаў, змены не абышлі бокам і знешні дызайн люстры.\nЦяпер сустракаюцца новыя дызайны каскадных люстраў – хай-тэк ці мадэрн. Яны больш падыходзяць для сучасных інтэр'ераў і лёгка ўпісваюцца ў іх. Яркім прыкладам такога дызайну будзе каскадная люстра «вадаспад», з люстры як быццам спадаюць крыштальныя патокі, выгінаючыся і пераліваючыся на святла, усё гэта ахутвае бляск падвесак люстры.\nКалі патрабуецца стварыць асвятленне ў пакоі, дзе высокі столь, то для гэтых мэтаў можа цалкам падысці крыштальная каскадная люстра. Яна будзе задзейнічаць вертыкальнае прастору памяшкання, ствараючы непаўторны вобраз у дызайне пакоя. З люстры будзе звісаць цэлы каскад крыштальных падвесак, якія таксама будуць элементамі асвятлення – яны раскідваюць блікі па ўсёй пакоі ў выглядзе разнастайных узораў. Дапоўніць гэтую карціну можна з дапамогай святлодыедных подсветок, якія дададуць новых фарбаў у гэта мора крыштальнага бляску. Адна нармальная вялікая крыштальная каскадная люстра можа налічваць некалькі тысяч падвесак.


Падарожжы ў Туркестан у зборах гарадзенскага калекцыянера | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАдмысловы фотаальбом з падарожжа ў Туркестан захоўваецца ў калекцыі гарадзенскага збіральніка. На здымках — стрыжка бараноў, выпас коз, зборка юрты ды іншыя сцэны штодзённага побыту Туркестану мяжы ХІХ і ХХ ст.\nКажа Алесь, збіральнік гарадзенскай даўніны:\n— Гэта збор этнаграфічных здымкаў з тэрыторыі таго рэгіёну, які да рэвалюцыі называўся Туркестанам: Сярэдняя Азія ад Манголіі да Казахстана. На жаль, няма канкрэтыкі дзе дакладна гэта было знята, які гэта год. Мы акрэсліваем як 1900-я гады. Удзельнікі гэтай экспедыцыі невядомыя, але ёсць меркаванні, што гэта маглі быць выхадцы з нашых земляў, бо пасля гэтыя архівы, гэтыя фотаздымкі захоўваліся ў Гародні ў сваякоў ксяндза Курыловіча.\nЯкім чынам здымкі трапілі ў Гародню і ці ёсць гарадзенцы сярод удзельнікаў экспедыцыі калекцыянер не ведае. Але ён хоча падзяліцца сваёй знаходкай з гарадзенцамі і паказаць гэтыя здымкі на якой-небудзь выставе ў гарадзенскіх музеях.


Галоўная ➠ Дома ➠ Характарыстыкі абісынскага свідравіны\nАпублікавана 15.07.2009 12:12\nАдным з самых простых і недарагіх спосабаў абсталяваць аўтаномнае водазабеспячэнне дачы – уладкаваць абісінскіх свідравіну. Яе канструкцыя досыць простая, і ўяўляе сабой трубу невялікага дыяметра, якую заганяюць у зямлю да ваданоснага пласта.\nКаб палегчыць працэс, труба дадаткова абсталёўваецца тонкім наканечнікам у выглядзе іголкі: пасля ўстаноўкі для забеспячэння ўзняцця вады прымяняюцца самовсасывающие помпы.\nПеравагай дадзенага спосабу водазабеспячэння ўчастка з'яўляецца, перш за ўсё, яго прастата і таннасць. Калі праца вядзецца з веданнем справы, на яе выкананне сыдзе ўсяго некалькі гадзін: такой хуткасцю не можа пахваліцца ніякай калодзеж або свідравіна. Дзякуючы кампактным памерах водозаборника, ён можа быць усталяваны ўнутры памяшкання: гэта можа быць склеп, гараж або бакоўку. Гэта значна спрашчае эксплуатацыю абісынскага свідравіны ў зімовы час. Нягледзячы на бачную прастату і кампактнасць, падобны водазаборник здольны даваць да 50 літраў вады ў хвіліну, у залежнасці ад насычанасці ваданоснага пласта. Пры гэтым тэрмін службы свідравіны вельмі вялікі – 50 і больш гадоў.\nПерад уладкаваннем абісынскага свідравіны варта высветліць наступныя дэталі:\n1. Ўзровень ваданоснага пласта. Абиссинка мае абмежаванне ў глыбіні залягання вады - 8 метраў. Гэты момант удакладняецца пры дапамозе калодзежаў на участках, размешчаных па суседстве шляхам вымярэння іх глыбіні і ўзроўню воднага люстэрка.\n2. Якасць вады. Так як дадзеная свідравіна здзяйсняе водазабор з самага верхняга пласта, таму вельмі важна пераканацца ў адсутнасці на прылеглых тэрыторыях такіх небяспечных для вады пабудоў, як сэптыкі, сцёкавыя ямы або жывёлагадоўчыя фермы. Таксама з бліжэйшага калодзежа можна ўзяць ўзор вады для аналізу.\n3. Стан глебы. Найбольш аптымальны варыянт для ўладкавання абісінкі – пяшчаны грунт. Калі ж глеба на ўчастку вельмі цвёрдая, змяшчае камяні і валуны, ад гэтага спосабу атрымання вады лепш адмовіцца.\n4. Размяшчэнне. Самае ўдалае месца размяшчэння свідравіны – бліжэй да дома: таксама цалкам спатрэбіцца крытае памяшканне, што дасць дадатковую абарону ад ападкавых і сцёкавых вод.\nШто тычыцца метаду заглыблення трубы з іголкай ў грунт, то тут можа быць выкарыстана або забіванне молатам, або шнековый тып бурэння. Пры забіванні важна час ад часу падліваць у трубу ваду.


Пісьменьнік і пэдагог Кандрат Лейка (1860—1921)\nКандрат Лейка нарадзіўся на Слонімшчыне ў вёсцы Збочна 17 верасьня 1860 г. Вучыўся ў Азярніцкім вучылішчы, а затым у Сьвіслацкай настаўніцкай сэмінарыі за казённы кошт. У 1879 годзе яго паслалі працаваць настаўнікам у Косава. Тут ён пачаў пісаць вершы на беларускай мове. Захаваліся яго вершы, датаваныя 1883 годам («Сарока», «Песьня ластаўкі», «Бусел»). У «Нашай Ніве», «Нашай думцы», «Беларускім календары» былі апублікаваныя ў 1912—1916 гадах шматлікія творы К.Лейкі. У лютым 1918 г. К.Лейку паралізавала, і яго перавезьлі да брата ў г. Здалбунаў на Валыні. Там ён 6 верасьня 1921 г. і памёр, там і пахаваны.\nСтваральнік школьнага музэю «Літаратурная Слонімшчына» Мікалай Сідаровіч адшукаў некалькі невядомых лістоў з спадчыны Кандрата Лейкі, пісьменьніка-сучасьніка Багушэвіча. Эпоха глядзіць на нас з гэтых лістоў.\nПаштоўка з Варшавы К.Лейку ад Гальяша Леўчыка.\n«Вашу пісулю мы атрымалі і адказваем. 1. Аб вашай пэнсіі, што вы падалі просьбу, напішыце нам: калі гэта было, як, што і каму ўручылі і дзе, тады наш старшыня пойдзе ў Міністэрства і лягчэй будзе клапатаць. 2. Беларускія газэты выходзяць у Вільні: «Наша думка» (вул. Вастрабрамская, 5) і «Krynica» («Крыніца») (вул. Завальная, 7). 3. Вашы літарацкія творы па-беларуску: вершы, казкі, апавяданьні і ўсё — вы прышліце на імя нашага Камітэту (Szpitalna 12, m. 29), а мы адашлем іх у Беларускае навуковае таварыства, а калі будуць друкаваць, то вам і грошы дамо. Верце, што недалёкі час, калі наша Бацькаўшчына Беларусь будзе незалежнай!\nБеларускі камітэт у Варшаве. Сакратар Г.Леўчык. 7.2.1921»\nЛіст К.Лейку Лявона\nБеларускі Камітэт у Варшаве, атрымаўшы ад Вас ліст, даручыў мне прадаставіць Вам крыху грошай — пяць тысяч польскіх марак і пры гэтым спытацца ў Вас, ці не былі б Вы ласкавы прыехаць на Бацькаўшчыну. А можа тут, між сваімі, будзе Вам хоць крыху лепей. А калі зможаце, то напішыце штось да беларускіх газэт. Мне здаецца, што найлепей было б Вам пасяліцца ў Горадні, там знойдзецца шмат знаёмых. Калі будзе на гэта Ваша згода, то прашу, едучы да Горадні, заехаць у Варшаву, тут пабачымся і параімся, як трэба зрабіць лепш. Калі ў гэтым часе немагчыма будзе ехаць праз холад, то пачакайце крыху, а за які месяц можа ня стане цяжэй, тады прыедзеце. Калі ня будзе грошай на дарогу, то напішыце, калі ласка, Камітэту, а ён вышле.\nВось гэта менш-больш такая рада. Бывайце здаровы і пра нас не забывайце.\nЗ праўдзівай да Вас пашанай застаюся Лявон Дубяйкоўскі. 27.2.21»\nЛіст К.Лейкі Лявону\nНе змагу словамі выказаць мае радасьці, якая ахапіла мяне ў момант, як я атрымаў ад Вас шчодру дапамогу. Французы кажуць: хто дае ўпору, той дапамагае двойчы. І праўда: я маю цяпер не 5000 марак, а нязьмерна больш, бо атрымаў іх якраз упору. Я, будучы хворым, адзінокім, сядзеў бяз хлеба, бяз грошай, і якраз у гэты горкі час прыйшла з пошты вестка аб Вашым дарунку. Кожны, хто перажываў такі цяжкі момант, зразумее маю радасьць, мае пачуцьці. Складаю перад Вамі, паважаны пане, сваю сардэчную падзяку за Вашу ахвяру. Ваша добрае імя буду насіць у сваім сэрцы да самай сьмерці і ніколі не забуду Вашай добрасьці. Няхай Бог адплаціць Вам чым толькі Вы пажадаеце за Вашу літасьць да мяне.\nПадацца на Бацькаўшчыну, жыць там паміж сваіх братоў, умерці і легчы ў магілу на сваёй зямлі — о, яка б гэта была для мяне радасьць, шчасьце, але я не змагу гэтага выканаць, бо жыцьцё мяне зусім задавіла, а аб сваёй Маці-Айчыне магу цяпер толькі ў салодкіх марах успамінаць. Пасылаю Вам для друку карэспандэнцыю з Валыні і два вершы. Прашу тую газэту, дзе будуць надрукаваны мае вершы, прышліце мне. Калі газэта зацікавіцца маёю літарацкаю працаю, то магу неўзабаве прыслаць больш.\nЗатым выбачайце за ўчынак Вам лішніх клапот і бывайце здаровенькі, хай Вас Бог мілуе. Складаючы Вам падзяку, застаюся Вашым верным служкаю.\nПадрыхтаваў Мікалай Сідаровіч


Якія віды бонусаў прапануе онлайн казіно Вавада? - Boodschap & Beeld\nЯкія віды бонусаў прапануе онлайн казіно Вавада?\nНе так даўно распрацаванае азартная ўстанова Вавада прапануе геймерам класны гульнявы працэс. У клубе ёсць шырокі выбар гульняў і картачных гульняў з больш чым 1800 назваў, у якія вы можаце зайсці ў імгненне са свайго ПК або смартфона. У казіно таксама ёсць прывабны прывітальны пакет для вашых першых 3 дэпазітаў, і неверагодная каманда абслугоўвання кліентаў. З такімі важнымі перавагамі, чаго вы чакаеце, каб зарэгістравацца і выйграць?\nБонусы і акцыі сэрвісу Vavada\nУ Вавада онлайн казіно ёсць welcome пакет з бонусамі да 150%. Варыянт даступная на першыя тры дэпазіту, якія вы ўсталюеце. На першы deposit вы атрымаеце бонус у памеры 150% ад сумы папаўнення. На 2 deposit гэта online casino падорыць вам 125% бонуса. Нарэшце, з вашым 3 дэпазітам вы атрымліваеце бонус у памеры 100%. Бонус-сюрпрызы, залічаныя на ваш рахунак, можна выкарыстоўваць падчас гульні ў выбраныя цікавыя вендэры і слоты ад розных распрацоўнікаў.\nКаб скарыстацца бездепозитным прапановай, трэба закінуць на рахунак пэўны deposit ў памеры 10 EUR. Вы таксама можаце адпавядаць патрабаванням да ставак X45, якія пакрываюць як deposit, так і bonus. Гэтыя ўмовы павінны быць выкананы на працягу 30 сутак з моманту актывацыі ваўчара. Інакш вы страціце бонус-коды, стаўку і выйгрыш.\nНа дадзены момант у casino Вавада ёсць таксама акцыі і для рэгулярных удзельнікаў. Больш дэталёвую інфармацыю пра іх рэальна вывучыць ў раздзеле “Бонусы”.\nЗ цікавым пералікам гульняў каталог клуба Vavada\nVavada прапануе азартнае партфоліо, яно распрацавана з больш чым 2200 слот-машын. Яны прадастаўляюцца наступнымі правайдэрамі па, як:\nНа асноўнай старонцы інтэрнэт-сэрвісу вы знойдзеце гульні, зручна падзелены на:\n– картачныя забавы,\nУ каталогу азартных гульняў даступна процьма цікавых слот-машын ад папулярных распрацоўнікаў. Калі ёсць жаданне заходзіць у настольныя гульні, вы будзеце ўражаныя калекцыяй гэтага казіно. Вы зможаце атрымаць асалоду ад fr рулеткай і шматлікімі забаўкамі. Акрамя таго, аматары лайв версіі змогуць атрымаць асалоду ад слотамі Vivo Gaming і Ezugi.\nКаб унесці дэпазіт у Vavada, вы можаце актываваць 3 варыянту аплаты:\nДэпазітныя стаўкі як правіла апрацоўваюцца маментальна і не цягнуць любых камісій. Калі вы імкнецеся пачаць працэс вываду сродкаў, вам будуць даступныя тыя ж варыянты, што і для папаўнення.\nЎсталяваць сувязь са службай падтрымкі гульцоў casino Вавада можна рознымі спосабамі. Да прыкладу, вы можаце выкарыстоўваць e-mail. Іншы варыянт сувязі-актывацыя вэб-формы на партале казіно. Супрацоўнікі службы падтрымкі кліентаў заўсёды дадуць хуткую сувязь і карысныя адказы. У vavada casino таксама ёсць блок часта задаваных пытанняў, дзе вы зможаце знайсці адказы на шэраг загадзя вызначаных пытанняў.\nБяспека і надзейнасць павінны быць гарантаваныя ў кожным ліцэнзаваных азартных клубе. Шыфраванне партала з дапамогай сертыфіката SSL128-адна з мер бяспекі, якую актывуе Вавада. Усё гэта гарантуе максімальную бяспеку вашых дэпазітаў і вашых фінансаў. Vavada таксама прымае пэўныя меры ў дачыненні да азартных гульняў, якія дазволяць вам выключыць сябе з казіно або прыпыніць дзеянне свайго ўліковага запісу, калі вы палічыце гэта неабходным.


Ірына ПАЗНЯК: З лёгкасцю можам стадыён сабраць — Минская правда\nУ сучасным статусе калектыў цэнтра працуе 25 год, з 1980-га па 1994-ы гэта быў навукова-метадычны цэнтр народнай творчасці і культурна-асветніцкай работы, а пры ўтварэнні ў 1939-м яму далі назву «Абласны Дом народнай творчасці».\n– Можна сказаць, што ў вас тры дні нараджэння. Пасля дзвюх рэарганізацый у назве ўстановы нязменнымі заставаліся словы «народная творчасць», а задачы змяняліся?\n– Галоўная задача нязменная – падтрымка і забеспячэнне развіцця сацыяльна-культурнай сферы ў вобласці і садзейнічанне развіццю нацыянальнай культуры. Культура – тое, што адрознівае нас, беларусаў, у свеце. Наша шматпланавая работа накіравана на захаванне лакальных народных традыцый, падтрымку самадзейных майстроў і калектываў.\nРэспубліканскі цэнтр нацыянальных культур да 80-годдзя ўтварэння ў краіне дамоў народнай творчасці рыхтуе юбілейнае выданне. Наш цэнтр падрыхтаваў для яго каштоўныя матэрыялы па Мінскай вобласці. Прэзентацыя кнігі адбудзецца 9 снежня ў Нацыянальнай бібліятэцы.\n80 год таму нашы папярэднікі разгарнулі маштабную работу па развіццю мастацкай самадзейнасці, выяўленню народных талентаў і далучэнню як мага больш людзей да мастацтва. І тут наша вобласць да вайны была вядучай у рэспубліцы. Працавала 18 раённых дамоў сацыялістычнай культуры, больш за 300 хат-чытальняў, дзе дзейнічала звыш 5 тысяч гурткоў і калектываў мастацкай самадзейнасці. Нават у самых аддаленых вёсачках. Нам дасталася багатая спадчына. Мы памятаем, беражом і шануем кожнага носьбіта культуры.\nЗавяршаем падрыхтоўку дакументаў на прысваенне статуса нематэрыяльнай культурнай спадчыны тром элементам: тэхналогіі і традыцыі выпякання хлеба ў вёсках Жораўка і Кузьмічы Любанскага раёна; івянецкая кераміка з тэхнікай роспісу «фляндроўка»; «Рухаўскія дываны» Старадарожскага раёна. Зараз статус нематэрыяльнай культурнай спадчыны маюць 12 элементаў, два з якіх занесены ў Спіс ЮНЭСКА. Гэта калядны абрад «Цары», што праводзіцца ў вёсцы Семежава Капыльскага раёна, і Будслаўскі фэст у гонар ушанавання абраза Маці Божай Будслаўскай у Мядзельскім раёне.\nШтогод наш цэнтр рыхтуе больш за 20 выданняў: брашуры, кнігі, нотныя зборнікі, метадычныя дапаможнікі. Напрыклад, юбілей у калектыву. І ў яго ёсць добрыя напрацоўкі, цікавы, спрадвечна беларускі рэпертуар. Мы выдаём дыск і зборнік, распаўсюджваем яго па раёнах і такім чынам папулярызуем аматарскую мастацкую творчасць, садзейнічаем актыўнаму ўкараненню ў практыку найлепшага вопыту.\n– Штат у вас вялікі?\n– У параўнанні з іншымі абласнымі цэнтрамі штат супрацоўнікаў у нас невялікі – 25 спецыялістаў. Кожны з іх прайшоў сур’ёзны адбор і вельмі каштоўны для нас.\n– На Міншчыне каля 600 калектываў са званнямі «народны» і «ўзорны». Гэта шмат для вобласці?\n– У вобласці працуюць 593 калектывы. І з іх 335 дзейнічаюць пры клубных установах. Штогод па пяць калектываў атрымліваюць званні «ўзорны» або «народны».\nСкладана сказаць – вялікая гэта лічба ці маленькая. Тое, што наша вобласць заўсёды годна прадстаўляе сябе на рэспубліканскіх і міжнародных форумах, – гэта факт. Усе нашы калектывы ўнікальныя, можна шмат распавядаць пра кожнага кіраўніка і ўдзельніка. Візітная картка нашай краіны – ансамбль старадаўняй беларускай музыкі «Пастараль» настаўнікаў Дзяржынскай дзіцячай школы мастацтваў. А якую прыгажосць ствараюць удзельнікі народнай студыі дэкаратыўна-прыкладной творчасці «Беларускі сувенір» цэнтра творчасці дзяцей і моладзі Салігорскага раёна! Пад кіраўніцтвам Раісы Аляксандраўны Раманеня яны адраджаюць саламяныя дываны. Дарэчы, у нас 3480 майстроў народнай творчасці, 38 з іх маюць званне «Народны майстар Беларусі». А 14 снежня яшчэ адзін з вядучых калектываў вобласці будзе святкаваць 25-гадовы юбілей – заслужаны аматарскі калектыў ансамбль танца «Сузор’е» Палаца культуры Салігорска.\n– А моладзь ёсць у народных калектывах?\n– Ёсць, канечне. Звярніце ўвагу на вядучы калектыў вобласці – заслужаны аматарскі калектыў народны фальклорны гурт «Гасцінец» Ракаўскага цэнтра народнай творчасці Валожынскага раёна, стваральнікам і нязменным кіраўніком якога з’яўляецца Лізавета Станіславаўна Пятроўская. У яго складзе як дарослыя, так і студэнты, школьнікі. Вы б бачылі іх сцэнічныя касцюмы, якія яны самі шылі! Па іх можна вывучаць аўтэнтычныя беларускія народныя строі. Дарэчы, сёлета яны атрымалі Гран-пры на абласным фестывалі «Напеў зямлі маёй». Фальклорны ансамбль «Берагіня» Мётчанскага комплексу «дзіцячы сад – сярэдняя школа» Барысаўскага раёна – гэта першы ў Беларусі вопыт сістэмнага выхавання сельскіх школьнікаў з дапамогай традыцыйнай культуры. Свой летапіс калектыў вядзе з 1996 года, а яго заснавальнікам і нязменным кіраўніком з’яўляецца вядомы этнахарэограф Мікалай Аляксеевіч Козенка.\n– У вобласці праводзіцца шмат святаў і фестываляў…\n– У фестывальным календары вобласці звыш 30 розных творчых акцый рэгіянальнага, абласнога і рэспубліканскага ўзроўню. Склалася пэўная традыцыя правядзення фестываляў і святаў аднаго жанравага кірунку – раз у два-тры гады. Ёсць фэсты з пастаяннай прапіскай. Так, непадзельныя Мядзел і рэспубліканскі фестываль харавога мастацтва «Пеўчае поле». З 1952 года ён збірае аматараў беларускай песні.\nАбласны фестываль народнай творчасці «Напеў зямлі маёй» атрымаў прапіску ў Мар’інай Горцы, ідэйным натхняльнікам і заснавальнікам яго быў Ігар Міхайлавіч Лучанок. Гэта самы прэстыжны фестываль Міншчыны, з самым багатым прызавым фондам. Галоўны прыз – заўсёды аўтамабіль. Апякуецца над гэтым конкурсам аблвыканкам.\nЁсць і вандруючыя фестывалі. Накшталт пленэра па вырабу драўляных скульптур «Сонечная цеплыня дрэва». Разьбяры з розных абласцей Беларусі ствараюць мастацкія творы з дрэва і пакідаюць іх у падарунак таму раёну, які прымаў іх. Летась узбагацілі прыгожымі скульптурамі Нясвіж, у наступным годзе плануем фестываль правесці ў Чэрвені, напярэдадні абласных «Дажынак».\n– Наша газета абавязкова расказвае пра такія святы, і кожны раз мы захапляемся таленавітасцю майстроў Міншчыны. Вельмі хацелася б, каб гэта бачыла як мага больш людзей, і не толькі суайчыннікаў. Можна нават турыстычныя маршруты пад вашы фестывалі ладзіць…\n– Мы размяшчаем інфармацыю на сайтах, у сацсетках. Культурнае жыццё вобласці насычана фестывалямі і святамі, якія сталі сапраўднымі брэндамі таго ці іншага жанру аматарскай творчасці. Яны яскрава сведчаць, які таленавіты і духоўна багаты наш народ. Сапраўды пад іх можна рабіць турыстычны праект. У нас, на жаль, няма такіх спецыялістаў. Але, напэўна, трэба вучыцца.\n– Па якім календары жыве цэнтр?\n– Па святочным. Часам па пяць мерапрыемстваў у месяц праводзім. Можам падрыхтаваць свята любога маштабу, з лёгкасцю сабраць стадыён. Як гэта было на «Дажынках» у Барысаве. У канцэрце бралі ўдзел 2200 артыстаў. Нумары былі вельмі масавыя, іншы раз больш за 200 чалавек у адным. Нашы калектывы малайцы! Хацелася б падзякаваць кожнаму кіраўніку, кожнаму ўдзельніку. Усё прайшло вельмі годна, інакш у нас і не бывае!\nЗараз разам з галоўным упраўленнем па адукацыі рыхтуемся да навагодняга балю, які пройдзе ў Маладзечне 20 снежня. 150 пар вучацца танцаваць паланэз, фігурны вальс, кракавяк, мазурку, падэграс, польку… Гэта будзе цікава і відовішчна. Далучайцеся!\n– Абавязкова. Калектыў газеты далучаецца да ўсіх віншаванняў, якія будуць гучаць сёння ў Маладзечне на святочнай імпрэзе з нагоды юбілею цэнтра.\nПредыдущая статья У свой 25-гадовы юбілей «Жывіца» вырашила парадаваць землякоў цёплым канцэртам\nСледующая статья Кастинг «Мисс Беларусь — 2020»


Галоўная ➠ Чалавек ➠ У японіі колькасць людзей, інфіцыраваных ліхаманкай денге, дасягнула 55 чалавек\nАдзначаецца, што ўсе інфікаваныя наведвалі цэнтральны такійскі парк пад назвай Ееги. Мяркуецца, што менавіта там жывуць камары — галоўныя носьбіты ліхаманкі денге. Нагадаем, што на тэрыторыі Японіі падобныя праявы інфекцыі сталі першымі за апошнія семдзесят гадоў.\nУлады заклікаюць жыхароў Токіо радзей выходзіць на вуліцу і насіць спецыяльную вопратку. Рэкамендуецца, каб яна была з доўгімі рукавамі. Акрамя таго, медыкі раяць браць з сабой спрэі ад насякомых. Статыстыка сусветнай АРГАНІЗАЦЫІ аховы здароўя паведамляе, што штогод заражаюцца вірусам денге больш за 100 мільёнаў чалавек. Толькі за 2013 год у Японіі інфікаваліся 249 жыхароў.\nЛіхаманка денге суправаджаецца болем у суставах і цягліцах, павелічэннем лімфатычных вузлоў, павышэннем тэмпературы. Цяжкая форма гэтага захворвання тычыцца, перш за ўсё, тых людзей, якія маюць аслаблены імунітэт. Па словах вядучых спецыялістаў, часцей за ўсё заражэння адбываюцца за мяжой у тропіках або субтропіках.\nСпецыялісты раяць класціся спаць раней, каб перастаць турбавацца


Кніга Прарока Ераміі. Chapter 38\n1 І пачулі Сафатыя, сын Матанаў, і Гадолія, сын Пасхораў, і Юхал, сын Сэлэміін, і Пасхор, сын Малхіін, словы, якія Ерамія прамовіў да ўсяго люду, кажучы:\n2 так кажа Гасподзь: хто застанецца ў гэтым горадзе, памрэ ад меча, голаду і пошасьці з паморкам; а хто выйдзе да Халдэяў, будзе жывы, і душа яму будзе замест здабычы, і ён застанецца жывы.\n3 Так кажа Гасподзь: мусова будзе аддадзены горад гэты ў рукі войска цара Вавілонскага, і ён возьме яго.\n4 Тады князі сказалі цару: хай будзе гэты чалавек аддадзены сьмерці, бо ён аслабляе рукі воінам, якія застаюцца ў гэтым горадзе, і рукі ўсяму народу, кажучы ім такія словы; бо гэты чалавек не дабрадзенства зычыць народу гэтаму, а бедства,\n5 і сказаў цар Сэдэкія: вось, ён у вашых руках, бо цар нічога ня можа рабіць насуперак вам.\n6 Тады ўзялі Ерамію і ўкінулі яго ў яму Малхіі, сына царовага, якая была ў двары варты, і апусьцілі Ерамію на вяроўках; у яме той ня было вады, а толькі гразь, і апусьцілі Ерамію ў гразь.\n7 І пачуў Аўдэмэлэх Эфіоп, адзін зь еўнухаў, што былі ў царскім доме, што Ерамію пасадзілі ў яму; а цар сядзеў тады каля брамы Веньямінавай.\n8 І выйшаў Аўдэмэлэх з дому царскага і сказаў цару:\n9 спадару мой цар! блага зрабілі гэтыя людзі, такое ўчыніўшы зь Ераміем прарокам, якога ўкінулі ў яму; ён памрэ там з голаду, бо няма болей хлеба ў горадзе.\n10 Цар загадаў Аўдэмэлэху Эфіопу, сказаўшы: вазьмі з сабою адгэтуль трыццаць чалавек і выцягні Ерамію прарока зь ямы, пакуль ён не памёр.\n11 Аўдэмэлэх узяў людзей з сабою і ўвайшоў у дом царскі пад кладоўкаю, і ўзяў адтуль старога нягоднага рызьзя і старых нягодных лахманоў і апусьціў іх на вяроўках у яму Ерамію.\n12 І сказаў Аўдэмэлэх Эфіоп Ерамію: падкладзі гэтыя старыя кінутыя анучы і лахманы пад пахі рук тваіх, пад вяроўкі. І зрабіў так Ерамія.\n13 І пацягнулі Ерамію на вяроўках і выцягнулі яго зь ямы; і заставаўся Ерамія ў двары варты.\n14 Тады цар Сэдэкія паслаў і паклікаў Ерамію прарока да сябе, пры трэцім уваходзе ў дом Гасподні, і сказаў цар Ерамію: я ў цябе нешта спытаюся; ня ўтойвай ад мяне нічога.\n15 І сказаў Ерамія Сэдэкію: калі я адкрыю табе, ці не аддасі мяне сьмерці? і калі дам табе параду, ты не паслухаешся мяне.\n16 І прысягаўся цар Сэдэкія Ерамію таемна, кажучы: жывы Гасподзь, Які стварыў нам душу гэтую, не аддам цябе сьмерці і не аддам у рукі гэтых людзей, якія шукаюць душы тваёй.\n17 Тады Ерамія сказаў Сэдэкію: так кажа Гасподзь Бог Саваоф, Бог Ізраілеў: калі ты выйдзеш да князёў цара Вавілонскага, дык жывая будзе душа твая, і гэты горад ня будзе спалены агнём, і ты будзеш жывы, і дом твой;\n18 а калі ня выйдзеш да князёў цара Вавілонскага, дык гэты горад будзе выдадзены ў рукі Халдэям, і яны спаляць яго агнём, і ты не ўцячэш ад рук іхніх.\n19 І сказаў цар Сэдэкія Ерамію: я баюся Юдэяў, якія перайшлі да Халдэяў, каб Халдэі ня выдалі мяне ў рукі ім, і каб тыя не паглуміліся зь мяне.\n20 І сказаў Ерамія: ня выдадуць; паслухай голасу Госпада ў тым, што я кажу табе, і добра табе будзе, і жывая будзе душа твая.\n21 А калі ты не захочаш выйсьці, дык вось слова, якое адкрыў мне Гасподзь:\n22 вось, усе жанчыны, якія засталіся ў доме цара Юдэйскага, заведзены будуць да князёў цара Вавілонскага, і скажуць яны: цябе змусьцілі і адолелі сябры твае; ногі твае загразьлі ў брудзе, і яны адышлі ад цябе, -\n23 і ўсіх жонак тваіх і дзяцей тваіх завядуць да Халдэяў, і ты не ўцячэш ад рук іхніх, а будзеш узяты рукою цара Вавілонскага і зробіш тое, што горад гэты будзе спалены агнём.\n24 І сказаў Сэдэкія Ерамію: ніхто не павінен ведаць гэтых словаў і тады ты не памрэш;\n25 і калі пачуюць князі, што я гутарыў з табою, і прыйдуць да цябе, і скажуць табе: скажы нам, што казаў ты цару, ня ўтойвай ад нас і мы не дамо цябе сьмерці, - а таксама што казаў табе цар,\n26 дык скажы ім: я склаў перад абліччам цара прашэньне маё, каб не вяртаць мяне ў дом Ёнатанаў, каб не памерці там.\n27 І прыйшлі ўсе князі да Ераміі і пыталіся ў яго, і ён сказаў ім згодна з усімі словамі, якія цар загадаў сказаць, і яны моўчкі пакінулі яго, бо не даведаліся, што было сказана цару.\n28 І заставаўся Ерамія ў двары варты да таго дня, у які быў узяты Ерусалім. І Ерусалім быў узяты.


Роварнае падарожжа па Прыбужскім Палессі - Новости - Туризм и Отдых\nВеласіпеднае падарожжа па Прыбужскім Палессі\n«Мэта гэтага велатура – пазнаёміць актыўных турыстаў з магчымасцямі, з цікавымі аб'ектамі гэтай тэрыторыі. На самой справе на тэрыторыі Прыбужскага Палесся даволі шмат, па-першае, аб'ектаў жывёльнага свету, унікальных прыродазнаўчых аб'ектаў, якія варта ўбачыць»\nБрэсцкае абласное аддзяленне ГА «Ахова птушак Бацькаўшчыны» запрашае ў веласіпеднае падарожжа з 29 красавіка па 1 мая.\nМаршрут, які прапаноўваецца ўдзельнікам, пачынаецца ад беларускай вёскі Знаменка, што ў Брэсцкім раёне, і даходзіць да польскага мястэчка Уладава.\nПадарожжа арганізуецца ў межах праекта, фінансаванага Пасольствам Злучаных Штатаў Амерыкі ў Беларусі. Вызначаная тэрыторыя для падарожжа з пачатку 2000-х гадоў уваходзіць у рэзерват «Прыбужскае Палессе». Адзін з арганізатараў, старшыня Брэсцкага абласнога аддзялення «Аховы птушак Бацькаўшчыны» Андрэй Брамчук распавёў аб мэце веласіпеднага тура:\n– Мэта гэтага велатура – пазнаёміць актыўных турыстаў з магчымасцямі, з цікавымі аб'ектамі гэтай тэрыторыі. На самой справе на тэрыторыі Прыбужскага Палесся даволі шмат, па-першае, аб'ектаў жывёльнага свету, унікальных прыродазнаўчых аб'ектаў, якія варта ўбачыць. А па-другое, не менш багатая і культура, традыцыі гэтага рэгіёна.\nАдзінае патрабаванне для жадаючых прыняць удзел – наяўнасць веласіпеда. Для рэгістрацыі неабходна запоўніць анкету, якая размешчана на сайце арганізацыі www.ptushki.org.


Штрафы за ўдзел у мірных пратэстах: Тамілаву – 16, Барсуковай – 25, Цярэнцьевай – 2 базавыя велічыні - Віцебская вясна\nУ судзе Кастрычніцкага раёну Віцебску за ўдзел у не дазволеным уладамі шэсці 6 верасня (ч.1 арт. 23.34 КаАП) судзілі віцябляніна Аляксея Тамілава. Ягоную справу разбіраў суддзя Уладзімір Царыкаў.\nПаводле пратаколу, Аляксей Тамілаў удзельнічаў у несанкцыянаваным шэсці па маршруце «вул. Леніна – Б. Хмяльніцкага – Праўды – Смаленская». Ён нібыта рухаўся ў кампаніі грамадзянаў, якія неслі бел-чырвона-белыя сцягі і скандавалі лозунгі «Ганьба!», «Лукашэнка, сыходзь!» ды іншыя.\nАляксей патлумачыў, што гэта быў ягоны першы ўдзел у масавым мерапрыемстве. Загадзя яго не планаваў, а пра тое, што шэсце не мела дазволу ад уладаў, не ведаў. Свой удзел у шэсці патлумачыў нязгодай з вынікамі сёлетніх выбараў. Перасоўванне па вуліцах гораду ўспрымаў хутчэй як прагулянку ў кампаніі людзей.\nУ якасці сведкі ў судовым паседжанні суддзя Царыкаў апытаў дырэктара прыватнага прадпрыемства Максіма Жукава. Ён засведчыў, што сустрэў Тамілава і нейкі час яны разам з іншымі грамадзянамі гулялі па горадзе. Ніякіх сцягоў ці плакатаў Аляксей пры сабе не меў і лозунгаў не выгукваў.\nТым не менш, суддзя Уладзімір Царыкаў прызнаў Аляксея Тамілава вінаватым ва ўчыненні адміністрацыйнага правапарушэння і аштрафаваў на 16 базавых велічынь (432 рублі).\nУ гэты ж дзень у судзе Першамайскага раёну Віцебску за ўдзел у несанкцыянаваным шэсці 23 жніўня 18-гадовая студэнтка Сафія Цярэнцьева была аштрафаваная на 2 базавыя велічыні (54 рублі). Такое рашэнне было прынятае суддзём Міхаілам Юрчанкам.\nАктывістку Юлію Барсукову суддзя Першамайскага суду Вераніка Барысава за актыўны ўдзел у несанкцыянаваным шэсці 11 жніўня аштрафавала на 25 базавых велічынь.\nУ той дзень Юлію разам з мужам і кіроўцам таксоўкі, які іх падвозіў, каля ГЦ «Амега» затрымалі і амапаўцы. Іх змясцілі ў ІЧУ, адкуль Юлію забрала хуткая, а муж і таксіст адседзелі ў ізалятары па двое содняў.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Удзельніцу шэсця супраць таемнай інаўгурацыі аштрафавалі на 324 рублі.\tЯнушкоўскую аштрафавалі на 45 базавых велічынь, Шабуню – на 5 базавых, справу Козака спынілі »


08 верасень 2018, 18:45\nПатрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Кірыл (зьлева) і Сусьветны патрыярх Барталамей, Стамбул, 31 жніўня 2018 году.\nУ Маскоўскім патрыярхаце лічаць, што царкоўная дыпляматыя вычарпала сябе ў дыялёгу з Канстантынопальскай царквой па «украінскім пытаньні».\nЗ такой заявай выступіў кіраўнік сынадальнага аддзелу зьнешніх царкоўных сувязяў мітрапаліт Іларыён. У эфіры тэлеканалу «Расея-24» ён назваў дзеяньні Канстантынопальскага патрыярхату «подлымі і вераломнымі».\nМітрапаліт Іларыён папярэдзіў, што калі ўкраінская царква атрымае аўтакефалію, адносіны з Канстантынопальскім патрыярхатам будуць разарваныя.\nРаней сёньня Сынод Расейскай праваслаўнай царквы выступіў з адмысловай заявай у сувязі з учорашнім прызначэньнем двух прадстаўнікоў патрыярха Барталамея ва Ўкраіну. У заяве гаворыцца пра «грубыя парушэньні канонаў» з боку Канстантынопальскага патрыярхату.\nУ Сынодзе РПЦ лічаць, што дзеяньні патрыярха Барталамея заводзяць у тупік адносіны паміж Расейскай і Канстантынопальскай цэрквамі і «ствараюць рэальную пагрозу адзінству ўсяго сусьветнага праваслаўя», паведамляе «Інтэрфакс».\nНапярэдадні стала вядома, што Канстантынопальскі патрыярхат прызначыў двух экзархаў у Кіеў «у рамках падрыхтоўкі да прадстаўленьня аўтакефаліі Праваслаўнай царкве ва Ўкраіне».\nЭкзархат у сучасным праваслаўі і каталіцтве ўсходняга абраду — асобная царкоўная акруга, разьмешчаная за межамі краіны асноўнай юрысдыкцыі той ці іншай памеснай царквы (патрыярхату). Экзархат можа спэцыяльна стварацца для акармленьня вернікаў дадзенага абраду. Экзарх — тытул кіраўніка гэтай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі.\nНекалькімі днямі раней, 1 верасьня, падчас Сынаксысу (Архірэйскага сабору) Канстантынопальскай царквы ў Стамбуле патрыярх Барталамей заявіў, што бярэ на сябе ініцыятыву па пераадоленьні ўкраінскага расколу, «паколькі Расея як адказная за цяперашнюю хваравітую сытуацыю ва Ўкраіне ня здольная вырашыць праблему».\nНагодай для гэтага патрыярх назваў просьбы ўкраінскага ўраду і кіраўніка Кіеўскага патрыярхату.\nЯк паведамлялася, у красавіку прэзыдэнт Украіны Пётар Парашэнка зьвярнуўся да Барталамея з просьбай прадставіць Томас аб аўтакефаліі царквы ва Ўкраіне і абвясьціў аб намеры стварыць «адзіную памесную царкву». Вярхоўная Рада зварот прэзыдэнта падтрымала.\nАўтакефальная праваслаўная царква ў сучасным разуменьні — гэта памесная праваслаўная царква з замацаванай за ёй кананічнай тэрыторыяй, на якой не павінны дзейнічаць іншыя памесныя царквы. Гэты статус прадугледжвае яе адміністрацыйную незалежнасьць ад іншых памесных цэркваў.


Пазл пад назвай | Новы Час\nПазл пад назвай\nНовы тэрытарыяльны канфлікт паміж Інгушэціяй і Чачнёй дае падставу ўзгадаць падобныя спрэчкі паміж іншымі адміністратыўнымі адзінкамі Расійскай Федэрацыі.\nНагадаем, што ў пачатку сакавіка кіраўнікі Інгушэціі і Чачні абмяняліся супрацьлеглымі поглядамі на пытанне чачэна-інгушскай мяжы. Яны не могуць падзяліць вёску Аршты.\nАказваецца, ідэі перагляду ўнутраных кардонаў вельмі актуальныя ў розных частках РФ. І больш таго, вельмі часта менавіта этнічныя рускія становяцца каталізатарамі міжэтнічнай дэстабілізацыі і памежных канфліктаў. У некаторых аўтаноміях кампактныя групы рускамоўнага насельніцтва заклікаюць да ператварэння рэгіёна, дзе яны кампактна пражываюць, у звычайную вобласць РФ. Такія заклікі чуваць у Майкопе (Адыгея), Саянагорску (Хакасія), Набярэжных Чаўнах і Бугульме (Татарстан). З Бугульмай найбольш цікавая сітуацыя. Паколькі ў горадзе знаходзіцца турэмны цэнтрал, татарскія нацыяналісты падаюць пратэсты рускамоўных як бунт зэкаў. Пры гэтым «сепаратысты» ахвотна выкарыстоўваюць такі прававы інструмент, як нацыянальна-культурная аўтаномія. Праўда, да гэтага часу ніводная група этнічных рускіх, якія пражываюць у аўтаноміях, такога статусу не атрымала.\nНаступная група аматараў рэвізіі межаў — народы, якія былі выселены Сталіным у 1944 годзе. Пры Хрушчове ім дазволілі вярнуцца, і нават адрадзілі іх аўтаноміі, аднак у меншым памеры. Найбольш вядомае патрабаванне інгушоў — вярнуць прыгарадны раён Уладзікаўказу, які пасля дэпартацыі 1944-га і ліквідацыі Інгушскай аўтаноміі быў уключаны ў склад Паўночнай Асеціі. Акрамя таго, вяртання да межаў 1944 года патрабуюць карачаеўцы, калмыкі, кабардзінцы.\nНяпростую сітуацыю на Паўночным Каўказе робяць яшчэ больш складанай амбіцыі нагайцаў і лезгінаў атрымаць хоць нейкія элементы дзяржаўнасці. Каб задаволіць такія намеры, трэба крамсаць тэрыторыю Дагестана, дзе часткова пражываюць згаданыя этнасы.\nКазахскія нацыяналісты спісваюць нежаданне Масквы даць аўтаномію нагайцам на гістарычныя нагайска-казахскія сувязі. Пасля таго, як у XVIII стагоддзі нагайцаў западозрылі ў кантактах з Турцыяй, пачалася зачыстка нагайскага стэпу. Нагайцы выратаваліся за кошт масавай эміграцыі на казахскія прасторы. У Астане неаднаразова ўздымалася пытанне фінансавання нагайскіх культурных і адукацыйных праектаў, выдачы грантаў на вучобу нагайскай моладзі ў Казахстане і г.д. Безумоўна, калі б у нагайцаў была свая адміністрацыя, інтэнсіўнасць такіх кантактаў была б значна большая, што наўрад ці спадабалася б Крамлю.\nЯшчэ больш складаная сітуацыя з лезгінамі. Іх каля 800 тысяч, і яны не маюць сваіх дзяржаўных устаноў па абодва бакі азербайджана-расійскай мяжы. Мяжа гэта абсалютна штучная. Яна ўзнікла ў 1919 годзе, калі Леніну быў патрэбны мір з азербайджанскімі нацыяналістамі. Савецкая Расія пагадзілася на схему размежавання па формуле Баку, якая цалкам ігнаравала інтарэсы лезгінаў. Пасля таго, як Закаўказзе стала савецкім, лінію паміж РСФР і Азербайджанскай ССР вырашылі пакінуць так, як яна ёсць. Між тым, апошнія падзеі даюць лезгінам шанец зноў надаць лезгінскаму пытанню актуальнасць. Ачагом апошніх пратэстаў супраць рэжыму Аліва з’яўляецца лезгінскі горад Ісмаілы.\nХацела б аб’яднацца з замежнымі суайчыннікамі і частка бурацкага палітыкуму. Яны фантануюць ідэямі стварэння адзінай бурацка-мангольскай канфедэрацыі. Праграма-мінімум для іх — аднавіць Бурацкую аўтаномію ў межах 1933 года. Менавіта тады ў выніку кампаніі супраць т.зв. панмангольцаў аўтаномію падзялілі на пяць частак. Адарваныя ад рэспублікі дзве акругі, а таксама два раёны, перайшлі ў падпарадкаванне Іркуцка і Чыты.\nСамая парадаксальная сітуацыя — з асецінамі, якія таксама мараць пра адзінства. Але паколькі Расія прызнае Паўднёвую Асецію суверэннай, апошняя не можа ўвайсці ў склад Паўночнай Асеціі. У такім выпадку вайна 2008 года з Грузіяй выглядала б з боку Расіі не актам гуманітарнай дапамогі асецінам, а вайсковай аперацыяй з мэтай анексіі грузінскіх зямель.\nІснуюць сепаратысцкія настроі, арыентаваныя на тое, каб, захаваўшы аўтаномію, перайсці ў склад іншай дзяржавы. Так, у 2010 годзе ФСБ Карэліі распачало крымінальную справу па факце распаўсюду ўлётак з наступным тэкстам: «Улады Расійскай Федэрацыі паказалі сваю поўную нежыццяздольнасць. Народ Карэліі не павінен пакутаваць пад ярмом вертыкальнай улады карумпаваных чыноўнікаў. Гэтыя хабарнікі і злодзеі трымаюцца толькі дзякуючы падтрымцы шпаны з Крамля. Адзіны спосаб выжыць — гэта аддзяліцца ад Расіі і прасіць Фінляндыю прыняць нашу рэспубліку ў склад Суомі».\nУ самой Фінляндыі ідэю далучэння Карэліі падтрымліваюць далёка не ўсе, а толькі прыкладна шостая частка насельніцтва.\nАсобная і абсалютна не звычайная міжэтнічная сітуацыя — у Рэспубліцы Мардва. Тут незадаволены эрзяне, якія лічаць, што іншы мардвінскі клан, макшане, захапіў усю ўладу і праводзіць курс на асіміляцыю эрзянаў. А тым часам макшанская і эрзянская мовы ў рэспубліцы выкладаюцца факультатыўна з-за дамінавання рускай. Дарэчы, эрзянскія нацыяналісты лічаць сябе не толькі гіпербарэйцамі, аднак і сапраўднымі заснавальнікамі рускай дзяржавы.\nЯшчэ некалькі тэрытарыяльных праблем не адносяцца ні да адной з названых катэгорый. Напрыклад, тувінцы патрабуюць вяртання ім перададзеных Манголіі ў 1958 годзе 2 тысяч квадратных кіламетраў тэрыторыі.\nЯк бачым, тэрытарыяльных праблем у Расіі хапае. Можна было б іх закансерваваць, аднак вопыт СССР падказвае, што такая практыка можа быць фатальнай. Што рабіць? Пакончыць з нацыянальным пытаннем прапануюць па-рознаму. Так, частка маскоўскай палітычнай эліты выступае за ліквідацыю нацыянальна-аўтаномных суб’ектаў, паколькі наяўнасць аўтаномій стварае глебу для нацыяналізму і сепаратызму. На лагічнае пытанне тых жа татар, якія гарантыі будуць у татарскай мовы і культуры ў выпадку прававой уніфікацыі ўсіх суб’ектаў РФ пад стандарт губерні, гучыць прыкладна такі адказ: на руінах аўтаномій узнікне «новая этна-сацыялагічная мадэль». Што гэта такое, цяжка зразумець. Таксама няма яснага адказу на пытанне, ці не скончыцца насаджэнне «новай этна-сацыялагічнай мадэлі» ўсплёскам сепаратызму?\nЗ улікам культурна-сацыяльнай разнастайнасці насельніцтва Расіі і з-за непрадказальных варыянтаў адаптацыі пастаноў цэнтру на месцах, кожная прапанова наконт канчатковага вырашэння нацыянальнага пытання падобна да ідэі рызыкоўнага эксперыменту. Таму наўрад ці мы пабачым у гэтай сферы нейкія кардынальныя рэформы. Усё ціха будзе тлець, пакуль не выбухне.


Аб'ектыў\t24.08.2018 Чаму новага амбасадара РФ у Беларусі называлі «амбасадарам вайны»\nПрадстаўляць Маскву ў Менску будзе «амбасадар раздору» Міхаіл Бабіч.\nАб прызначэнні Міхаіла Бабіча амбасадарам Расеі ў Беларусі чуткі хадзілі яшчэ два месяцы таму. І вось сёння, пасля двухдзённага перабывання Аляксандра Лукашэнкі ў Сочы, Уладзімір Пуцін акрэслівае сыну свайго колішняга начальніка ў КГБ, а цяпер новапрызначанаму дыпламату ягоныя функцыі:\n«Вы будзеце займацца не толькі дыпламатычнаю працай, але і працаваць у сферы эканомікі, рэпрэзентоўваючы інтарэсы Расеі. На пасадзе спецпрадстаўніка я разлічваю ў тым ліку і на ваш досвед».\nА досвед у Міхаіла Бабіча сапраўды багаты: 49-гадовы амбасадар служыў у ВДВ і войсках КГБ, быў віцэ-прэм’ерам Падмаскоўя ды Іванаўскай вобласці і нават паспеў папрацаваць кіраўніком ураду Чачэніі. Два гады таму Расея планавала прызначыць яго амбасадарам ва Украіне, аднак Кіеў не даў на гэта згоды: у 2014-ым Бабіч, або, як яго ахрысціла мясцовая прэса, – «амбасадар вайны», браў удзел у вынясенні рашэння аб уводзе ў Крым расейскіх вайскоўцаў. У «Рэспубліцы Белоруссія», як адзначаецца на сайце прэзідэнта Расеі, Бабіч будзе адказваць за гандлёва-эканамічныя дачыненні з нашай краінай у якасці адмысловага прадстаўніка Уладзіміра Пуціна.\n«Спадзяемся, што гэты статус дазволіць новаму кіраўніку расейскай дыпламатычнай місіі больш эфектыўна і аператыўна развязваць комплекс пытанняў двухбаковага ўзаемадзеяння ў гандлёва-эканамічнай сферы, што вельмі важна для абедзвюх нашых краінаў», – адзначаюць у беларускім Міністэрстве замежных справаў.\nУ Расеі Бабіч запомніўся не толькі сваёй палітычнаю карʼерай, але і трапляннем у карупцыйныя скандалы. Падчас працы ў адміністрацыі Іванаўскай вобласці яго называлі «шэрым кардыналам». У Беларусі Бабіч заменіць 78-гадовага Аляксандра Сурыкава. Паводле адмыслоўцаў, новы амбасадар будзе выконваць перш за ўсё функцыю гэткага рэвізора.\n«Мы памятаем пра харчовыя войны, цукровыя войны, пытанні кантрабанды, разбаўляльнікаў. Цяпер, напрыклад, узнікла пытанне рээкспарту нафтапрадуктаў. Хутчэй за ўсё, каб кантраляваць гэтыя плыні, каб разабрацца ў гэтай сітуацыі, Крэмль прызначае свайго чалавека», – падкрэслівае палітолаг Аляксандр Папко.\nА раз чалавек свой, то і палітыку мусіць прасоўваць сваю, крамлёўскую.\n«Усё ж такі Бабіч не вызначае расейскую палітыку, ён яе зрэалізоўвае. І тут трэба зразумець, што тут няма нейкай наўпроставай сувязі паміж асобаю амбасадара і палітыкаю Крамля насамрэч», – заўважае Андрэй Паротнікаў, кіраўнік праекту «BELARUS SECURITY BLOG».\nАднак нягледзячы на гэта, Бабіч, падкрэслівае адмысловец, можа стаць куратарам пракрамлёўскіх фондаў, якія пашыраюць сферу ўплыву «рускага міру» ў Беларусі. Што праўда, як толькі ўзнікне патрэба абарваць гэткія кантакты, кажа Андрэй Паротнікаў, улады Беларусі не стануць з гэтым цягнуць.\nФотаздымак на застаўцы да відэа Maxim Tumanov/TASS/ Forum\nТэгі: Міхаіл Бабіч


Арган лечыць не толькі душу | zviazda.by\nХатняя старонка » Музыка » Ідэі і людзі » Арган лечыць не толькі душу\nАрган лечыць не толькі душу\nКсенія Пагарэлая — адзіная ў Беларусі жанчына-арганістка. У 1999 годзе яна стала «Жанчынай года Полацка», у 2003 м — «Жанчынай года Віцебшчыны», а летась за значны ўклад у развіццё духоўнага і інтэлектуальнага патэнцыялу, культурнай спадчыны беларускага народа атрымала медаль Францыска Скарыны.\nГэтая ўнікальная жанчына зусім не «зорная» артыстка: не жыве ў элітным доме, ездзіць у грамадскім транспарце. Нядаўна Ксенія Максімаўна выступала на віцебскім міжнародным музычным фестывалі імя Салярцінскага. Як заўсёды, пры поўнай зале. Адразу пасля канцэрта з арганісткай пагутарыў карэспандэнт «Звязды».\n— Калі вы вырашылі, што хочаце стаць арганісткай?\n— Усё пачалося гадоў у 13, калі я вучылася ў музычнай школе ў Краснадары. Мая педагог давала слухаць запісы арганнай музыкі на кружэлках. Я вельмі любіла Баха. Дарэчы, і марыць не магла пра тое, што буду іграць на аргане, які зрабілі спецыяльна для Баха. Цуд здарыўся ў Дрэздэне, недалёка ад славутай карціннай галерэі. Было адчуванне, быццам лячу ў космас.\nА ўпершыню пачула арган у 18 гадоў — у Рызе. Калі вучылася ў Маскоўскай кансерваторыі, была магчымасць, акрамя асноўнага інструмента, фартэпіяна, асвоіць другі. І выбрала, вядома, арган. Гэта не хатні інструмент. Ведаю, што некаторым арганістам, каб пазаймацца, трэба ўстаць а пятай гадзіне раніцы.\nЯ рэпетую ў Сафійскім саборы: з самай раніцы, ці позна ўвечары. У сабор з 10.00 да 17.00 запускаюць турыстаў. Калі няма экскурсій, можна і пашліфаваць майстэрства.\n— Наколькі я ведаю, у Полацк вы пераехалі на працу ажно з Уладзівастока. Як трапілі на Далёкі Усход? Чаму потым пераехалі ў Беларусь?\n— Да мяне ў Полацку працавала мая сяброўка Вівіяна Сафраніцкая, з якой разам вучыліся ў Маскве. У нас быў вельмі добры настаўнік — Леанід Ісакавіч Ройзман. Ён, дарэчы, з'яўляўся членам камітэта, які займаўся будаваннем арганаў. У савецкі час шмат канцэртных арганаў пабудавалі.\nВа Уладзівасток трапіла па размеркаванні. Дарэчы, сама напрасілася (смяецца). Памятаю, сябры вырашылі, што ў мяне нешта з галавой. А мне захацелася рамантыкі. І я зусім не шкадую, што праехала на цягніку ўвесь Савецкі Саюз, убачыла Байкал… Мяне падчас паездкі ўразіла, наколькі ў нас вялікая краіна. І прапрацавала чатыры гады ва Уладзівастоку. Дарэчы, арган там так і не пабудавалі. А ўсё таму, што інструмент планавалі ўстанавіць у будынку былой лютэранскай кірхі, дзе размяшчаўся музей ваенна-марскога флоту. Музейную экспазіцыю планавалі перавесці ў іншы будынак. Але чамусьці флот не дамовіўся з уладай горада. Падрабязнасці я не ведаю. А потым у краіне пачалася перабудова, зразумела, было не да аргана. Кірха цяпер дзейнічае, але там стаіць маленькі электронны арган.\nУ Полацк мяне сагітавала пераехаць Вівіяна, якая збіралася вучыцца за мяжой. Сказала, што вельмі добры ў Сафійскім саборы арган. Шкада, калі на ім не будзе каму іграць. Прыехала ў Полацк з Уладзівастока ў 1988 годзе. Мяне адразу ўразіў сабор на беразе Заходняй Дзвіны. І арган насамрэч унікальны, як і акустыка ўсярэдзіне храма.\n— А колькі, дарэчы, канцэртных арганаў у нашай краіне?\n— Тры: у Мінску — у дзяржаўнай філармоніі, у Віцебску — у філармоніі і ў Полацку. А ў касцёлах — прыкладна сто. Цудам захаваўся арган у вёсцы Камаі Пастаўскага раёна. Яму больш за 100 гадоў. У час, калі змагаліся з рэлігіяй, знішчалі арганы. Дык ксёндз, каб выратаваць арган, зняў з інструмента адзін рэгістр ды схаваў. А калі прыйшлі дэмантаваць арган, сказаў, што ён не працуе. І не падмануў жа, і пры гэтым арган выратаваў.\nТой арган і ў нашы дні радуе людзей. Як і незвычайнай формы касцёл — абароннага тыпу, яму больш як 400 гадоў.\n— Фестываль арганнай музыкі «Званы Сафіі», на думку спецыялістаў, адзін з самых прэстыжных ва ўсім свеце. Як вам удалося на самы першы фэст запрасіць у правінцыйны горад лепшых арганістаў з розных краін?\n— Фестываль праходзіць у Полацку, пачынаючы з 1996 года. Ведаеце, не цяжка было запрасіць арганістаў вельмі высокага ўзроўню ўзяць удзел у фестывалі, таму што ёсць цікавасць да Беларусі, Сафійскага сабора, яго гісторыі. Распавядала пра арган, паказвала фота сабора. І з'явіліся ахвотнікі прыехаць. Тым больш што Полацк знаходзіцца недалёка ад Прыбалтыкі, Піцера, Масквы, Польшчы.\nЁсць ідэя правесці конкурс арганістаў падчас фестывалю «Званы Сафіі» і музыкантаў падчас яшчэ аднаго полацкага фэсту — старадаўняй камернай музыкі. Што тычыцца членаў журы, думаю, дамоўлюся, каб прыехалі на ўмовах кампенсацыі дарожных расходаў. А замест ганарараў будзем іх яшчэ больш прыгожа прымаць.\n— А як вам удаецца заўсёды збіраць на выступленні поўныя залы?\n— Жыхары Полацка, Наваполацка і наваколляў з дзяцінства прывыклі слухаць арган. У свой час я прапанавала праводзіць цыклы арганнай музыкі для дзяцей — па абанеменце. І ў выніку — дзеці падрасталі, пачыналі прыходзіць самі, прыводзіць сяброў, а потым сваіх дзяцей. На канцэрт з задавальненнем прыходзяць турысты, госці палачан. Не ва ўсіх жа гарадах можна пачуць арган.\nВельмі папулярным стала арганнае віншаванне маладых. Дзесяціхвіліннае праслухванне аргана ў такі важны для іх дзень, пагадзіцеся, даволі незвычайны падарунак!\nПланую рэалізаваць і яшчэ некалькі ідэй. Напрыклад, хачу ў цёплы час года, калі вакол сабора шмат людзей, арганізоўваць невялічкія выступленні. Думаю, калі людзям прапануюць, напрыклад, толькі аплаціць кошт уваходнага квітка ў музей, ахвотнікаў паслухаць арган будзе шмат.\n— Дай Бог вам 150 гадоў жыцця, але каб было каму перадаць права іграць у Сафійскім саборы. Ці рыхтуюць у Беларусі будучых арганістаў?\n— Гэтае пытанне няпростае. Так, у нашай краіне можна атрымаць спецыяльнасць арганіста як дадатковую — у вучылішчах, акадэміі. Зразумела, большасць часу моладзь вучыцца іграць на невялікіх электрычных арганах. Трэба па-добраму «захварэць» на арган. А зараз моладзь у першую чаргу думае: «Ці хутка я буду на гэтым шмат зарабляць?»\n— А вашы дзеці?\n— Мая дачка Юлія — добрая арганістка. Я кажу гэта не толькі таму, што яна — мая крывінка. Сёлета з ёй канцэртавалі ў Еўропе. Усё ў яе выдатна атрымліваецца. Цікава, што любіць і імправізаваць. Але яна яшчэ хоча павучыцца. Сын Арсеній — піяніст, цяпер вучыцца ў Германіі, а раней — у Італіі. Ён вельмі здольны. Калі пажадае, стане выдатным арганістам.\n— Музычная тэрапія — гэта не міф? Музыка насамрэч дапамагае хворым?\n— Чула, як людзі пасля канцэрта гаварылі, што адпачнулі добра, расслабіліся, а ў некаторых ціск нармалізаваўся і гэтак далей.\nВырашыла для сябе: калі так на людзей арган дзейнічае, буду думаць, іграючы, што паралельна спрыяю аздараўленню. Бо думкі ж матэрыяльныя.\nАле, вядома, ёсць і незадаволеныя. Маўляў, вельмі гучна ў вас. А іншыя, наадварот, кажуць, што не пойдуць на канцэрт, бо могуць… заснуць. Але калі падчас дрымоты за паўгадзіны чалавек адпачыў і назапасіў сілы, лічу, што гэта таксама добра.\nЯ і сама аднойчы заснула — у Нідэрландах. Там я і яшчэ тры арганісты бралі ўдзел у незвычайным арганным марафоне. Мы ігралі па 15 хвілін у розных гарадах. За намі ад касцёла да касцёла людзі ехалі на веласіпедах, аўто, бо хацелі зноў пачуць нашы выступленні. І што вы думаеце, калі той марафон завяршаўся, я настолькі страціла сілы, што заснула пад гукі аргана (смяецца. — Аўт.). Хоць арганіст іграў выдатна!..\nФота з асабістага архіва Ксеніі Пагарэлай\nЗа папулярызацыю культуры\nВасіль Шырко: «Няма рэгіёна, дзе б я не пабываў»\n«Жанчына года Полацка»\nЖанчына года Віцебшчыны»\n7952 Арктычнае ўварванне на змену цёпламу паветру. Калі чакаць першы снег? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава


Спявачка Максім аўтабіяграфія\n«Кожнаму чалавеку дадзены свой узрост. Хтосьці нараджаецца дзядком, а хто-то ў любым узросце застаецца дзіцём. І вось менавіта гэтая дзяцінасць мне ўласцівая. Мне ўвесь час здаецца, што за вуглом са мной адбудзецца нешта чароўнае ».\nДзякуючы старэйшаму брату ў спявачкі Максім не толькі сцэнічны псеўданім, але і татуіроўка на плячы і пояс па каратэ. Усяго астатняга дзяўчына дамаглася самастойна.\nАртыстка (Марына Максімава) атрымала адразу дзве ўзнагароды на цырымоніі MTV Russia Music Awards 2007 у намінацыях «Лепшы выканаўца года» і «Найлепшы поп-праект». Для самой спявачкі ўзнагарода была цалкам чаканай, бо яе дэбютны альбом «Цяжкі ўзрост» разышоўся накладам больш за мільён асобнікаў! Але спачываць на лаўрах спявачка не мае намеру.\nАдкажы, калі ласка, што ты аддаеш перавагу больш - званкі або sms.\nНі тое - ні іншае. Хутчэй вядома, стэлефанавацца, але я вельмі люблю пісаць лісты ад рукі. Люблю іх атрымліваць. Дарэчы, усе свае песні я таксама пішу ад рукі.\nЗусім не тыпова для сучаснага жыхара мегаполіса! Ня сябруеш з кампутарам?\nДы я б рада, проста чамусьці мы з ім не знаходзім паразумення. Да таго ж я прывыкла перажываць усё праз паперу. Так надзейней.\nНапэўна, тваім каханым прадметам у школе быў рускую мову.\nТак. А яшчэ літаратура, гісторыя.\nЎлюблялася ў настаўнікаў?\nНяма! Аднекуль узнік слых, што маёй першай любоўю быў настаўнік інфарматыкі. Дык вось, гэта няпраўда! Зусім! Мала таго, калі мы вучыліся, думалі, што ён гей. Ну і аб якіх пачуццях тут можна казаць ?!\nТы спяваеш пра каханне. А якая ты ў адносінах з мужчынамі?\nЯ натуральная! Гэта, па-мойму, самае галоўнае. Я не влюбчива і ня раўнівая. Цяпер адносіны для мяне - раскоша, я не магу надаваць шмат часу чалавеку, які побач. Таму пакуль я адна.\nА як жа твае песні? Гэта мастацкая выдумка?\nНе зусім. Гэта ў асноўным асабістыя перажыванні, якія еже дзесьці ў мінулым. Што тычыцца шоў-бізнэсу, гэта асяроддзе, у якой я магу рабіць тое, што мне падабацца і чаго хочацца.\nА якія мужчыны табе падабаюцца?\nСкладана выказаць адным словам. Напэўна, не буду асабліва арыгінальнай, калі скажу, што нейкая ўнутраная сіла павінна быць у яе позірку. Ён павінен быць здольны на ўчынкі.\nГэта, напэўна, мужчыны ва ўзросце.\nЗусім не абавязкова. Век ні пры чым. Ёсць людзі, якія ўжо ў 20 гадоў нешта з сябе ўяўляюць, з імі цікава. Яны больш жыва, у іх ужо нешта ёсць, але многае яшчэ наперадзе. Яны яшчэ не развучыліся марыць.\nА ў цябе ёсць мара?\nТак. Напэўна, я б хацеў ратаваць жывёл - знікаючыя віды. Я люблю жывёл.\nУ цябе ёсць хатнія гадаванцы?\nНяма. Я ж кажу, што люблю жывёл. Але мне няма часу за імі даглядаць.\nКажуць, ты вельмі запальчывая і аднойчы нават пабіла свайго гукарэжысёра.\nЁсць такія моманты, калі мне хочацца разбіць тэлефон ці яшчэ што-небудзь. Але я стараюся выпусціць пар, калі гэтага не бачаць людзі. Баюся пакрыўдзіць тых, хто побач.\nУ дзяцінстве ты хадзіла на каратэ. Гэты шрамик на пераноссі - памяць пра той час?\nТак хочацца схлусіць! Сказаць, што бараніла слабых і білася ў няроўным баі. На самай справе гэта звычайны дзіцячы шрамик: ўпала, стукнулася аб стол.\nА што ўсё ж такі заахвоціла цябе пайсці на каратэ?\nУ мяне ёсць старэйшы брат Максім. І каб мы не боўталіся без справы, мама запісала мяне на танцы, а брата на каратэ. Нашы трэніроўкі праходзілі ў суседніх пакоях, праз сценку. Паколькі танцы мне не вельмі падабаліся, я перайшла ў іншую секцыю, да брата. Мама даведалася пра тое, што я атрымала пояс па каратэ, толькі праз паўгода.\nТы лічыш сябе прыгожай.\nНу, нічога так сабе. Але гэта не галоўнае.\nА што гэта за татуіроўка на правым плячы?\nЯ яе зрабіла, калі яшчэ ў школе вучылася. Там нешта было такое незразумелае. Брат зрабіў, і я вырашыла таксама.\nЯкі ты сябе видешь гадоў праз дзесяць?\nО, гэта складанае пытанне. Аддаю перавагу пра гэта не думаць. Ведаю дакладна, што хацела б быць порассудительней і спакойнае. Не хачу растрачвайце. Хачу быць мудрэй - гэта дакладна.\nЯк вярнуць свой колер валасоў?\nЯк спадабацца мужчыну: ТОП-7 лепшых саветаў ад жаночага псіхолага\nЯк выратаваць сям'ю ад аднастайнасці?\nШто рабіць, каб сэкс не быў сумным?


29.10.2016 21:45 4400 Праглядаў Мінск\nПа прапанове лідара Маладога фронту Змітра Дашкевіча да галоўнага будынку КДБ прыйшлі людзі, каб ушанаваць памяць сваіх продкаў, закатаваных сталінскімі апрычнікамі.\nУдзельнікі жалобнай акцыі моўчкі трымалі партрэты рэпрэсаваных, запальвалі знічы і ставілі іх на прыступкі параднага уваходу велічнага будынку, што сімвалізуе прыналежнасць нашай краіны да самай бесчалавечнай імперыі мінулага стагоддзя. Дзе-нідзе узняліся бел-чырвона-белыя сцягі.\nМенавіта тут, у сутарэннях мінскай унутранай турмы НКУС, 79 гадоў таму, у адну ноч з 29 на 30 кастрычніка 1937 году, былі расстраляныя больш за 100 лепшых прадстаўнікоў нацыянальнай інтэлектуальнай эліты — літаратары, дзяржаўныя дзеячы і навукоўцы.\nУ акцыі памяці ўдзельнічала каля 12 чалавек. Сярод прысутных былі заўважаныя Мікола Статкевіч, Марына Адамовіч, Зміцер Дашкевіч, Павал Пракаповіч, Максім Вінярскі, Наталля Гарачка-Басалыга, Вольга Мікалайчык, Ніна Багінская, Леанід Кулакоў. На большасць з іх былі складзеныя адміністратыўныя пратаколы. Была таксама правакацыя і спроба затрымання Паўла Пракаповіча.\nНагадаем, 29 кастрычніка грамадскасць адзначае ў Беларусі Дзень памяці ахвяраў палітычных рэпрэсій. Агулам, паводле падлікаў гісторыкаў, ад сталінскіх рэпрэсій у Беларусі пацярпела ад 600 тысяч да 1,5 мільёна чалавек.\nЯк паведаміў сябра Рады Руху "За Свабоду" Алесь Лагвінец, пасля акцыі ёсць затрыманыя: Зміцер Дашкевіч, Уладзь Яроменка ды Зміцера Пальчэўскі, Наталля Басалыга-Гарачка.\nЛюдзі: Арцём Лява 48 Багдан Сакалоў 3 Антон Лагвінец 3\nТэгі: акцыі 358 рэпрэсіі 154 КДБ 77\n#321 29.10.2016 23:59 @ квучак\nСЛАВА ГЕРОЯМ БЕЛАРУСИ!!!!!!!!!!!..........


У Івана-Франкоўскай вобласці ратавальнікі вызвалялі лебедзяў з ледзянога палону\nШтодня Прыкарпацця ратавальнікі выязджаюць для аказання дапамогі. Даволі часта ім даводзіцца выконваць самыя разнастайныя віды выратавальных работ. Так, 18 лютага дапамогі работнікаў службы выратавання мела патрэбу пара лебедзяў. Птушкі апынуліся ў ледзяной пастцы на возерыу мікрараёне пчальніковыя, што ў абласным цэнтры. Задача, як з ’ высветлілася, была не з лёгкіх, таму для выратавання лебедзяў прыйшлося прыцягнуць яшчэ і вадалазаў. У канцы астатніх з дапамогай падручных сродкаў ўдалося вызваліць жывёл ад лёду. Як адзначаюць эколагі, гэтыя птушкі надзвычай цягавітымі і лёгка зімуюць у нашых краях, але пакрытыялёдам вадаёмы нясуць для іх небяспека. Тады на дапамогу і прыходзяць неабыякавыя жыхары і ратавальнікі. Кіраванне ДСНС ў галіне\n← Ўчастковыя міліцыянты Валыні... На Винничине работнікі ДСНС... →


УРБАН АЛІН: Я НЯ ДУМАЮ, ШТО МАНДАТНАЯ КАМІСІЯ Ў ПАРЫЖЫ ЗНОЙДЗЕ ВЫРАШЭНЬНЕ БЕЛАРУСКАЙ КАЛІЗІІ\nУрбан Алін, намесьнік генэральнага сакратара Сацыял-дэмакратычнай партыі Швэцыі і сябар рабочай групы ПА АБСЭ па Беларусі ў гутарцы з намі таксама пацьвердзіў, што візыт адбудзецца з 30 чэрвеня па 2 ліпеня.\nПаведамлялася, што першапачатковы склад дэлегацыі меўся быць шырэйшы, гэта значыць з удзелам “тройкі”, але паколькі ў Беларусі сьвята, дык пасылаюць толькі Цапф і Аліна. Гэтую інфармацыю Урбан Алін таксама не пацьвердзіў. Ён сказаў, што ў межах візыту адбудуцца сустрэчы зь міністрам замежных справаў Беларусі Хвастовым, з кіраўніком адміністрацыі прэзыдэнта Мясьніковічам, з дэпутатамі Нацыянальнага сходу і, само сабой, з прадстаўнікамі апазыцыі, сем’ямі зьніклых, з прафсаюзамі і журналістамі.\nМы запыталіся Ўрбана Аліна, якая галоўная мэта візыту.\n(Алін: ) “Галоўная мэта – сабраць інфармацыю і вярнуцца зь ёй назад у Парыж, на чарговае паседжаньне Парлямэнцкай Асамблеі АБСЭ. У чацьвер а трэцяй гадзіне там будзе адбывацца паседжаньне Мандатнай камісіі. Я там зраблю справаздачу аб тым, што мы пабачылі і пачулі ў Менску, дакладу нашыя меркаваньні наконт гэтага. І тады Мандатная камісія мусіць вырашыць, як разьвязаць праблему зь месцам Беларусі ў Парлямэнцкай Асамблеі. Я ня думаю, што ўдасца вырашыць гэтую праблему, бо “палата прадстаўнікоў” не была дэмакратычна абраная, а мандат Вярхоўнага Савету скончыўся. Так што нам будзе вельмі цяжка знайсьці разьвязку гэтай праблемы”.\nМы запыталіся, ці магчыма, каб Вярхоўны Савет ізноў атрымаў сабе назад права прадстаўляць Беларусь у ПА АБСЭ.\n(Алін: ) “Практычна, не, бо Расея і Армэнія не пагодзяцца з гэтым, а патрэбны кансэнсус”.\nМы запыталіся, калі разьвязкі ўсё роўна не чакаецца, дык у чым сэнс паездкі сяброў рабочай групы ў Беларусь?\n(Алін: ) “Сэнс у тым, каб дайсьці да нейкага вырашэньня, якое б падштурхнула беларускія ўлады зрабіць крокі ў кірунку дэмакратызацыі, а таксама, каб мець нейкі ўплыў на ход прэыздэнцкай кампаніі”.\nДэпутат Вярхоўнага Савету Ўладзімер Нісьцюк раней выказваўся, што нельга чакаць ніякіх жорсткіх рашэньняў, бо палітыка Эўропы, у прыватнасьці Нямеччыны і Швэцыі, палягае ў тым, каб прымірыць два бакі ў Белаурсі. Што на гэты конт думае Ўрбан Алін?\n(Алін: ) “Я ня думаю, што можна гаварыць аб тым, што Швэцыя і Нямеччына маюць нейкую супольную пазыцыю што да Беларусі. Справа ў тым, што і Эўразьвяз, і паасобныя краіны, і палітыкі ў Заходняй Эўропы ня так добра абазнаныя ў сытуацыі ў Беларусі. Усе яны хочуць знайсьці нейкае рашэньне, і гэта мае на ўвазе зьмяншэньне разрвыву паміж бакамі – уладай і апазыцыяй. Трэба знайсьці нейкі кампраміс. Але ня гэта ёсьць нашай цяперашняй місісяй. Як сябры рабочай групы, мы будзем сачыць за сытуацыяй, глядзець, у якім накірунку яна разьвіваецца, ці сапраўды рэгіянальныя выбарчыя камісіі складаюцца толькі з прыхільнікаў уладаў і ня маюць прадстаўнікоў апазыцыйных партыяў. Вось на такіх рэчах мы засяродзім сваю ўвагу і вынесем сваё меркаваньне на паседжаньне Мандатнай камісіі ў Парыжы. А пасьля Мандатная камісія вырашыць, хто будзе мець месца ў Парлямэнцкай Асамблеі АБСЭ. Шчыра кажучы, я ня ведаю, як знайсьці вырашэньен гэтага пытаньня. Расея накладзе вэта супраць Вярхоўнага Савету, іншыя – супраць “палаты прадстаўнікоў”, бо яна не была дэмакратычна абраная. Можа ў рэшце рэшт рашэньне будзе такое, што будуць запрашацца прадстаўнікі абодвух парлямэнтаў, каб выступаць перад Асамблеяй, або рашэньне наагул адкаладзецца на час пасьля выбараў, каб заахвоціць улады правесьці вольныя і справядлівыя выбары. Але я ня ведаю“.


Юлiя Малочка – маладая беларуска, якая нарадзілася і вырасла у Брагінскім раёне Гомельскай вобласці – рэгіёне, які моцна пакутаваў ад катастрофы на Чарнобыльскай АЭС. Юлія – выпускніца універсітэта Францыска Скарыны ў Гомелі. Нягледзячы на магчымасць застацца і працаваць у абласным цэнтры, па заканчэннi універсітэта дзяўчына вярнулася ў родны Брагінскі раён. Тут яна сумяшчае сваю галоўную працу настаўніцай ў сельскай школе з фермерствам – бізнэсам, якім ўжо даўно займаецца яе сям'я. Скарыстоўваючы інавацыйныя эка-тэхналогіi у сельскай гаспадарцы, сям'я Малочка вырошчвае гародніну, садавіну, эка-прадукты, рэалiзоўваючы планы развіцця малога і сярэдняга фермерскага бізнесу у Брагінскім раёне.\nУ дадатак да сямейнага бізнесу Юлія актыўна удзельнічае у працы мясцовага фонду падтрымкі прадпрымальніцтва і сельскага развіцця «Эка-Iнавацыя». Тут дзяўчына займаецца ініцыятывай з прыгожай назвай «Лагодны кошык», якая рэалізуецца ў рамках праекта ПРААН і Міністэрства эканомікі «Падтрымка эканамічнага развіцця на мясцовым узроўні ў Рэспубліцы Беларусь», якi фінансуецца Еўрапейскім Саюзам пад брэндам ініцыятывы EU4Business.\n«Мы дапамагаем жыхарам Брагінскага раёна вырошчваць збожжавыя культуры, ўдзельнічаць у малочнай жывёлагадоўлі і сыраварстве на такім узроўні, каб гэта прыносіла даход і дазваляла жыць годнае жыццё», – кажа Юлія.\nЗдавалася б, што цяжкага ў тым, каб пачаць пасеў збожжа або купіць карову? Аднак, на самай справе ўсё атрымліваецца значна складаней. Для таго, каб вырасціць высакаякасную прадукцыю, вы павінны вырашыць, што вырошчваць, а затым падабраць правільныя гатункі, і ўсё гэта з улікам змены клімату. Неабходна правільна палiваць, выкарыстоўваць угнаенні і многае іншае. Тут вялiкую ролю граюць навучанне і новыя веды.\nЮлія прайшла шмат трэнінгаў, абмяньвалася вопытам з іншымі фермерамі, атрымала шмат інфармацыі з Інтэрнэту. Зараз гэтымi ведамi Юлія дзеліцца з аднавяскоўцамi і жыхарамі іншых вёсак.\nЯшчэ складаней пачаць займацца жывёлагадоўляй – не кожны можа дазволіць сабе пародзiстых коз або кароў, а ў рамках ініцыятывы «Лагодны кошык» існуе такая магчымасць – першыя 15 сем'яў атрымліваюць пародзістых кароў і коз, каб арганізаваць свой уласны бізнэс, а затым бязвыплатна перадаюць першы прыплод сем'ям з нізкім узроўнем даходу.\n«Я думаю, што галоўная праблема ў вёсцы – адсутнасць матывацыi. Доўгiя гады пасля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС, раён лічыўся дэпрэсіўным. З такой ўстаноўкай ў свядомасцi вырасла не адно пакаленне сельскіх жыхароў», – кажа Юлія. – На шчасце, я і мае сябры думаем па-новаму: мы не хочам бачыць нашу малую радзіму ў журбе і з курсам на рэгрэс. Мы зрабілі першыя крокі для таго, каб у людзей з'явiлася патрэба па крупiнках змяняць свет. І нашыя маленькія перамогі нас натхняюць».\nУ ініцыятыве «Лагодны кошык», Юлія таксама каардынуе працу па стварэнні інтэрнэт-крамы, у якой жыхары раёна змогуць прадаваць і купляць свежыя прадукты: кукурузу, памідоры, сыр, малако, мёд і шмат іншага. Пакуль інтэрнэт-крама ахоплівае толькі тэрыторыю Брагінскага раёна, але ў планах Юліі і яе аднадумцаў – пашырыць ахоп на суседнiя Хойнiкскi і Лоеўскi раёны, а ў будучыні на ўсю Гомельскую вобласць. У дадатак да інтэрнэт-крамы, ініцыятыва плануе арганізаваць вытворчасць фiрменнай ўпакоўкі і стварыць службу мабільнай дастаўкі прадукцыі. А гэта азначае, што для мясцовых жыхароў будуць з'яўляцца новыя працоўныя месцы.\n«Трэба разумець, што час не стаіць на месцы, і сёння ідзе агульная лiчбавiзацыя інфармацыі: выкарыстанне штрых-кодаў і QR-кодаў, розных сайтаў і гіпер-спасылак. Многія жыхары ў вёсцы могуць карыстацца сучаснымі гаджэтамі і прыкладаннямi, а хто не можа – мы навучым», – з аптымізмам кажа Юлiя Малочка.\nПоспех адраджэння раёнаў пацярпелых тэрыторый у значнай ступені залежыць ад ініцыятывы, прадпрымальніцкай энергіі і аптымізму такіх маладых людзей, як Юлія. Падтрымка маладзёжнага прадпрымальніцтва ў сельскіх рэгіёнах з'яўляецца адной з задач ПРААН і партнёраў у Беларусі для падтрымкі мясцовага развіцця. Гэтая падтрымка дапамагае маладым людзям прымяніць свае веды і ідэі, атрымаць стымул жыць і развівацца ў сваіх родных раёнах. Ініцыятывы моладзі ў сельскіх раёнах маюць вялікі патэнцыял, каб стаць пунктамі росту мясцовай эканомікі, стварэння новых працоўных месцаў. Яны аб'ядноўваюць мясцовых жыхароў, дапамагаюць атрымаць новыя веды і навыкі. Моладзевыя ініцыятывы – цэнтр для пілатавання новых падыходаў, бізнес-мадэляў і ўкаранення лічбавых тэхналогій у сельскай гаспадарцы, развіцця экатурызму i зялёнай эканомікі.


Улады спрабуюць запалохаць і спыніць салідарнасць. Не атрымаецца | Новы Час\nСалідарная падтрымка беларусаў беларусамі не дае спакою ўладам. Яны ўсяляк спарбуюць спыніць падтрымку, у тым ліку грашовую. А тым часам за нашыя грошы нас жа катуюць без нікая справаздачнасці.\nУжо былі спробы запужвання Андрэя Стрыжака і Аляксея Лявончыка стваральнікаў BY_Help і BYSol. Дарэчы, у гэтыя фонды пералічылі грошы больш за 100 тысяч чалавек. Лявончыку званілі невядомыя і пагражалі пазбаўленнем грамадзянства. Хлопцам слалі лісты, дзе патрабавалі даць каардынаты начальства, каб пажаліцца на ях дрэнную працу. Іх спарбавалі шальмаваць проэс-служба МУС і дзяржаўныя медыя.\nЗ гэтага жа шэрагу пераслед PandaDoc, кампаніі, якая прапанавала падтрымку пацярпелым, звольненым, у тым ліку былым сілавікам.


Блог Алеся Бяляцкага: IX. Паездка ў Шалі. Белоруссия ці Беларусь | Гарадзенская вясна\nБлог Алеся Бяляцкага: IX. Паездка ў Шалі. Белоруссия ці Беларусь\nГорад Шалі, Чачэнская Рэспубліка\nПраз вялікую шыбу кавярні мы ўбачылі Сьвятлану Аляксееўну Ганнушкіну. Яна выйшла з гатэлю і ідзе ў наш бок. Мы з Сяржуком заклапочана паглядаем на гадзіньнікі – дзясятая гадзіна. Патрэбна ж ехаць у другі горад, у Шалі. Жанчыны сьмяюцца, каментуюць: адвакатаў яшчэ няма, а бяз іх суд ўсё роўна не пачнецца, ехаць жа тут – сорак хвілінаў. У Аюба тры адвакаты. Пётр Заікін учора ўвечары прыляцеў у аэрапорт Магас у Інгушэцію, Ільля Новікаўі Марына Дубровіна, так як і мы, толькі іншым рэйсам, прыляцелі ў Грозны з Масквы.\nМы выходзім з кавярні. Да нас падыходзіць знаёмы па самалёце малады бялявы спадар з расійскім сьцяжком на пінджаку.\n“Хто гэта?” – нягучна пытаюся я ў Сьвятланы Аляксееўны.\n“Яблычнік, Коля Рыбакоў, намесьнік старшыні партыі”, – адказвае яна.\nВось дык дэпутат Думы, сьмяемся мы з Сяржуком. Гэта колісь, яшчэ у 90-х Яблык быў у Думе. А зараз – дзе той Яблык, а дзе тая Дума. Адныя махровыя расійскія шавіністы сабраліся ў гэтай Думе, як на падбор. І наш Фэлікс Клінцэвіч з Ашмянаў, пажыўшы ў Расіі, паслужыўшы там у войску, а затым пасядзеўшы ў Думе, перарадзіўся і стаў такім самым, а то і яшчэ горш. Як пісаў у свой час Уладзімір Ленін пра Фэлікса Дзяржынскага: “вядома, што абрусеўшыя інародцы заўсёды перасальваюць па частцы “истинно” рускага настрою”. Дакладна заўважана. Ваяўнічы шавінізм – умова выжываньня расійскага палітыка, таму і Яблык у Расіі ў загоне.\nСваяк Аюба застаецца чакаць адвакатаў, Ю. выклікала яшчэ дзьве таксоўкі, мы рассаджваемся і едзем у Шалі. Ганнушкіна безупынку гаворыць у таксі: і пра суд, і пра Аюба, і пра Пуціна. Старая манера дэсідэнтаў: паўсюль і пра ўсё гаварыць адкрыта. Яна робіць гэта па завядзёнцы, так як рабіла ўсё жыцьцё, спрабуючы зачапіць, уцягнуць у лад і логіку сваіх думак любога чалавека, зь якім яна побач, як вось зараз, часта зьвяртаючыся да таксіста, маладога чачэнца. Ю. паддаецца, рэагуе, штосьці каментуе, дадае. Я ўпарта маўчу. Ю. заўважае гэта, замаўкае, потым ціха гаворыць мне:\n“Я ўжо даўно сяджу ў Грозным, расслабілася, бо немагчыма быць увесь час насьцярожаным”.\n“Чаму ж немагчыма, – думаю я. – Магчыма. Турма вучыць “фільтраваць базар”.\nЕхаць нам 35 кіламетраў. Мы выяжджаем з гораду, праяжджаем плошчу Мінутку, памятную па апошняй вайне: тут ішлі зацятыя баі і ўсе будынкі навокал былі разьбітыя ўшчэнт, але нічога ўжо не нагадвае пра гэта. Мы праяжджаем выставачны асабняк зь нечаканай шыльдаю «Мебель из Беларуси» і выяжджаем з гораду. Дарога – сучасная магістраль на чатыры паласы з разьдзяльнай лініяй. Я станоўча зьдзіўляюся. Кіроўца тлумачыць: па гэтай трасе Рамзан Кадыраў езьдзіць у Грозны на працу з Цэнтароя, дзе ў яго родавы дом.\nМы едзем праз Прыгараднае, Гікала і Чачэн-Аул. Гэтыя назвы мястэчак і сёл смутна памятныя мне з франтавых зводак 90-х. Насустрач нам праехала доўгая чарада крытых брызентам вайсковых Уралаў.\n“Федэралы, – тлумачыць Ю., – іх зараз амаль ня бачна. Сядзяць па базах і толькі пераяжджаюць калонамі з адной на другую”.\nМіж іншага, Ю. распавядае, што ёй у фэйсбуку ў прыват напісаў доўгі тэкст нейкі ўкраінскі хлопец, які выгаворваў ёй за тое, што на сайце “Мемарыялу” яны пішуць “на Украину”, а не “в Украину”. Яна спрабавала патлумачыцца, але ён упарта крытыкаваў іхні сайт за гэта. Скончылася тым, што яна выдаліла яго з фэйсбуку.\n“А вы як ставіцеся да таго, што мы пішам «Белоруссия»?” – спыталася яна ў мяне.\n“Ай, – адмахнуўся я. – Пішыце, як хочаце, толькі ў печку не саджайце”.\n“Што?” – не зразумела Ю.\n“Прымаўка такая ў нас ёсьць, – сьмяюся я. – Назаві хоць гаршком, толькі ў печку не саджай”.\nЗатым больш сур’ёзна тлумачу, што часам пэўныя лексічныя абароты і тапанімічныя назвы, якія ўжываюцца аднымі народамі, іншымі могуць успрыймацца як посткаланіяльная спадчына і быць для іх крыўдлівымі ці зьневажальнымі.\nА сам думаю, што калі яны называюць нас ўжо дзьвесьце гадоў “Белоруссией», дык цяжка іх перавучыць за пару дзесяткаў гадоў. Ды і ці патрэбна. Галоўнае, каб мы самі сябе называлі не Белоруссия, ні Вайсруслянд, не Северо-Западный край, а – Беларусь.\nПры пад’езьдзе да Шалі дарога звужаецца. Ю. тлумачыць таксісту, дзе паварот да суда: насупраць Шалі-сіці. Мы бачым некалькі высокіх шматпавярховікаў, прасторную плошчу, вялізны мечэт, рыхтык як Грозны-сіці зьменшанага памеру.\nКалі будавалі дарогу і цэнтр, распавядае Ю., зьнесьлі некалькі сотняў дамоў і людзей бяз асаблівай згоды перасялілі ў іншыя раёны горада. Пачас вайны, я згадваю, на Шалі падалі тактычныя ракеты, горад бамбілі расійскія самалёты.\nМы зварочваем з цэнтральнай трасы налева, пад’яжджаем да шлагбаўма. Гэта нават не шлагбаўм, а будка, каля якой стаіць паліцыянт з аўтаматам. Калі пад’яжджае машына, ён уручную здымае з прываранага да слупка крука ланцуг, які перагараджвае дарогу, апускае яго, машына праяжджае, тады паліцыянт ізноў падцягвае і чапляе ланцуг на крук. Мы далей не едзем, выходзім, разьлічваемся з таксістам, той прысьпешвае, бо стаяць тут нельга і паліцыянт ужо нецярпліва маша яму рукой. Мы ідзем пешшу ў суд. На павароце да суда – глыбакаватая ямка, выкапаная мабыць некалі пад слуп. У ёй, каб было відаць яе, тырчыць дошка. Ю. распавядае, як нехта з прыежджых на суд у мінулы раз загледзеўся і ўваліўся туды, ледзь нагу не зламаў.\nСвятлана Ганнушкіна на прыступках будынку Шалінскага суда\nМы падыходзім да будынку суда. Ён часова разьмешчаны ў двухпавярховым офісным цэнтры, пакуль не пабудаваўся новы будынак суду. Мы заходзім, на ўваходзе некалькі чалавек ці то аховы, ці то судовых прыставаў, у сіняй паліцэйскай форме, усе з аўтаматамі. Мы рэгіструемся, паліцыянты з цікавасьцю круцяць нашыя з Сяржуком беларускія пашпарты і аддаюць без пытаньняў, а я гляджу на іхнія аўтаматы. Тут і новыя незнаёмыя мне сучасныя мадэлі, і пазнавальныя калашы.\nАюба возіць з грозьненскага СІЗА служба канвою. З тылу будынка мусіць быць адгароджаны дворык, куды заяжджае машына.\nМікалай Рыбакоў, Сяргей Сыс і Алена Мілашына ў залі суда\nЯ згадваю свае паездкі ў суд. Ранішні пад’ём у шэсьць і вывад на калідор, мы нават пасьнедаць не пасьпяваем. Я бяру з сабой яблык, шакаладку, пачку вафляў – пячэньня ў клетку, як тут кажуць, літровую пляшку вады і тэчку з паперамі. Асабліва падчас суду і есьці ня хочацца, адрэалін зашкальвае. Прадольны спускае нас з трэцьцяга паверху на першы. Там нас вышыхтоўваюць па калідоры з двух бакоў у прасьценках паміж камерамі. Стаім, некалькі дзясяткаў чалавек, тварам у сьценку, рукі за сьпінай, чакаем, пакуль нас не пералічаць. Канвой забірае ў вертухаяў нашыя даведкі, зьбівае нас па камандах у розныя раённыя суды, кагосьці заганяюць у транзітную хату, пачакаць, кагосьці вядуць на вывад. Ужо ў арцы выяздной брамы нас ізноў прытуляюць да сьцяны, закілзваюць кайданкамі, чакаюць, пакуль упрытык да брамы не пад’едзе аўтазак, затым пачынаюць выводзіць і грузіць па адным, рассаджваць па вузкіх аддзелах, на якія перагароджаны кадоб аўтазака.\nСудзілі мяне ў будынку Маскоўскага суду, бо ў “родным” Першамайскім не было дастаткова вялікай залы. Ведалі, што багата людзей захочуць патрапіць на паседжаньне суду і загадзя парупіліся. У Маскоўскі суд часьцей вазілі ў міліцэйскай “Газелі”, бо ня так багата народу езьдзіла ў гэты суд з сірэнай і зь легкавіком суправаджэньня наперадзе. “Гэта для цябе такая ўвага”, – казалі мне іншыя зэкі. Мы сядзелі з акальцаванымі рукамі за сьпінай, прытрымлівалі там свае пакункі з паперамі, угіналі галовы, бо на “ляжачых паліцэйскіх” Газель падкідвала, і нас, седзячых ззаду, падгупвала так, што мы біліся патыліцай аб столь. Урэшце прыяжджалі, і нас разводзілі па адзінкавых “стаканах”, дзе мы яшчэ гадзіну чакалі пакуль нас не разьбіралі па розных судовых залах. Уся працэдура дабіраньня з СІЗА ў суд займала гадзіны чатыры. І гэткім жа чынам нас развозілі назад.


Датычна вайны Расіі супраць Украіны — Заява сяброў Платформы грамадзянскай салідарнасці\nhttps://spring96.org/be/news/106923 2022 2022-02-26T16:26:49+0300 2022-02-26T16:26:49+0300 2022-02-26T16:56:28+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/sciagi_ukraina_raseja.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nДатычна вайны Расіі супраць Украіны\nЗаява сяброў Платформы грамадзянскай салідарнасці\nМы, ніжэйпадпісаныя члены Платформы грамадзянскай салідарнасці, міжнароднай кааліцыі арганізацый грамадзянскай супольнасці з краін рэгіёну АБСЕ, глыбока шкадуем аб разгорнутай Расіяй агрэсіі супраць Украіны і заклікаем выканаўчыя органы АБСЕ і ўсе дзяржавы-ўдзельніцы АБСЕ прыняць меры па асуджэнні ўварвання Расіі ва Украіну, якое з'яўляецца абуральным парушэннем Мінскіх пагадненняў, абавязацельстваў АБСЕ, абавязацельстваў Савета Еўропы, абавязацельстваў ААН і шматлікіх міжнародных нормаў. Патрабуецца адзіная, неадкладная і моцная рэакцыя: на карту пастаўлена будучыня Еўропы і ўсяго свету.\nМы дзякуем кіраўніцтва АБСЕ і дзяржавы-ўдзельніцы за асуджэнне расейскага ўварвання ва Украіну. Як заявілі 24 лютага 2022 года дзеючы старшыня АБСЕ Збігнеў Рау і генеральны сакратар АБСЕ Хельга Марыя Шмід:\n«Мы рашуча асуджаем ваенныя дзеянні Расіі супраць Украіны. Напад на Украіну ставіць пад пагрозу жыцці мільёнаў людзей і з'яўляецца грубым парушэннем міжнароднага права і абавязанняў Расеі. Мы заклікаем да неадкладнага спынення ўсіх ваенных дзеянняў».\nНамеснік дзяржсакратара ЗША Вэндзі Шэрман заявіла на пасяджэнні Пастаяннага савета АБСЕ ў Вене 22 лютага 2022 года:\n«Прэзідэнт Пуцін тэстуе нашу міжнародную сістэму, правярае нашу рашучасць. Ён хоча прадэманстраваць, што з дапамогай сілы зможа ператварыць міжнародны парадак у фарс.\nУ гэты момант ніхто — ні адзін з нас не можа заставацца ў баку. Мы павінны захоўваць адзінства ў падтрымцы суверэнітэту і тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны, а фактычна — правы ўсіх суверэнных дзяржаў выбіраць свой уласны шлях, свабодны ад пагрозы прымусу, падрыўной дзейнасці або ўварвання».\nІмклівае пагаршэнне сітуацыі за апошнія два дні дэманструе далёка ідучыя агрэсіўныя планы расійскага кіраўніцтва і яго поўнае ігнараванне шматлікіх заклікаў спыніць уварванне. Гэтыя трагічныя падзеі патрабуюць неадкладных рашучых міжнародных дзеянняў, каб спыніць вайну. Пара словам саступіць месца дзеянням.\nМы, прадстаўнікі грамадзянскай супольнасці, не можам і не будзем стаяць у баку. У знак салідарнасці з нашымі ўкраінскімі калегамі і народам Украіны мы вылучаем наступныя патрабаванні да дзяржаў-удзельніц АБСЕ і ўсіх іншых неабыякавых дзяржаў:\nНеадкладнае ўвядзенне максімальных эканамічных санкцый супраць Расіі, уключаючы адключэнне краіны ад SWIFT і поўнае гандлёвае эмбарга.\nБлакаванне актываў і неадкладнае ўвядзенне забаронаў на паездкі, у тым ліку адмова ў выдачы віз, для расійскіх чыноўнікаў і членаў іх сем'яў.\nБлакаванне актываў і неадкладнае ўвядзенне забаронаў на паездкі, у тым ліку адмова ў выдачы віз, для расійскіх алігархаў і членаў іх сем'яў.\nПрадастаўленне неадкладнай шырокамаштабнай фінансавай і гуманітарнай дапамогі Украіне.\nЗабеспячэнне Украіны абсталяваннем і ўзбраеннем.\nЗаяўляючы пра ўварванне Расіі ва Украіну, прэзідэнт Пуцін выступіў з пагрозамі ў адрас астатняга свету ў выпадку ўмяшання ў абарону ўкраінскага народа. Мы не паддамося гэтым пагрозам, і ніхто не павінен. Гэтага нельга дапусціць. Мы заклікаем усе дзяржавы-ўдзельніцы АБСЕ працягваць выступаць і дзейнічаць рашуча супраць расійскай агрэсіі і парушэння суверэнітэту Украіны. Будучыня Украіны, Еўропы і ўсяго свету залежыць ад нашай салідарнасці і рэальных дзеянняў па асуджэнні і спыненні беспрэцэдэнтных парушэнняў, якія Расія дапусціла ў дачыненні да міжнародных нормаў і суверэнітэту Украіны. Мы абавязаны спыніць вайну моцнымі, неадкладнымі і адзінымі міжнароднымі дзеяннямі!\nПаўторым яшчэ раз: Нягледзячы на тое, што Расія з'яўляецца дзяржавай-удзельніцай АБСЕ, акт агрэсіі з яе боку ўяўляе сабой грубае парушэнне абавязацельстваў Расіі па міжнароднаму праву і асноватворных прынцыпаў АБСЕ і цалкам несумяшчальны з яе ўдзелам у самой АБСЕ.\nУ знак салідарнасці з народам Украіны,\nПраваабарончы цэнтр «Вясна», Беларусь\nБеларускі дом правоў чалавека імя Барыса Звозскава, Беларусь/Літва\nГрамадскі фонд «Нотабене», Таджыкістан\nХельсінкскі Камітэт па правах чалавека ў Сербіі, Сербія\nШведская сетка АБСЕ, Швецыя\nНямецка-Рускі Абмен, Германія\nМіжнароднае партнёрства за правы чалавека (IPHR), Бельгія\nПравы чалавека ў галіне псіхічнага здароўя FGIP, міжнародная арганізацыя\nАлбанскі Хельсінкскі Камітэт, Албанія\nПраваабарончы рух: Бір Дуйно-Кыргызстан, Кыргызстан\nФонд «Грамадскі вердыкт», Расія\nХельсінкскі Камітэт па правах чалавека, Паўночная Македонія\nХельсінкская асацыяцыя па правах чалавека, Арменія\nГрамадская арганізацыя «Пачатак», Таджыкістан\nХельсінкскі фонд па правах чалавека, Польшча\nЦэнтр правоў чалавека ZMINA, Украіна\nКамітэт юрыстаў па правах чалавека «YUCOM», Сербія\n26.02.2022 Тэгі: заявы


12 люты 2019, 19:09\nАкцыя One Billion Rising у Падгорыцы, Чарнагорыя, 2015 год\nГрамадзянская кампанія супраць хатняга гвалту «Маршыруй, дзетка» плянавала правесьці 14 лютага танцавальны флэшмоб у менскім гандлёвым цэнтры Dana Mall. Але сёньня паведаміла пра скасаваньне акцыі: міліцыя не дазволіла.\nАрганізатары ўзгаднілі танцы 14 лютага і рэпэтыцыю 13-га з адміністрацыяй гандлёвага цэнтру. Але выявілася, што без дазволу Менгарвыканкаму такое праводзіць нельга:\n«Нам патэлефанаваў маёр з ГУУС Менгарвыканкаму і сказаў, што ўбачыў навіну пра наш флэшмоб у СМІ і таму расцаніў наш, узгоднены з ТРЦ Dana Mall, флэшмоб як масавае мерапрыемства, — пішуць арганізатары. — Ухваліць танцавальны флэшмоб у Менгарвыканкаме ў кароткія тэрміны мы таксама не змаглі, таму што рэальны тэрмін узгадненьня — 15 дзён».\nАдміністрацыя гандлёвага цэнтру прапанавала перанесьці флэшмоб на дату «бліжэй да 8 сакавіка», каб пасьпець атрымаць афіцыйны дазвол.\nАле ўсясьветны флэшмоб не пераносяць. Міжнародная акцыя One Billion Rising праводзіцца кожнага 14 лютага ад 2012 году. (Дзень сьвятога Валянціна выбралі, бо «каханьне не павінна раніць», а арганізатары адзначаюць, што больш як 600 мільёнаў жанчын цяпер жывуць у краінах, дзе хатні гвалт ня лічыцца злачынствам.) Сьцьвярджаецца, што ў 2019 годзе да танцаў за сьвет бяз гвалту далучацца ў 190 краінах сьвету.\nТым, хто хоча далучыцца, арганізатары цяпер раяць танцаваць дома або на працы, фатаграфавацца з узьнятым уверх пальцам і выкладваць фота ў сацсеткі з хэштэгам #onebillionrisingby2019.