Dalong Паром - Продаж квіткоў і раскладу і інфармацыя\nDalong Паром Пасажырскія і квіткі на паром аўтамабіляў\nDalong Паром браняванне білет на паром, паромы расклад руху, інфармацыю аб пасажырах і прома-купон на зніжку коды\nDalong Паром аўтамабіляў і пасажырскіх квіткоў на паром\nDalong Ferries прапануюць рэгулярныя пасажырскія круізныя планавае паромаў паміж Карэйскім мацерыковай частцы порта Longyan і кітайскі порт Pyeongtaek\nБраніраванне Dalong Паром квіткоў ніколі не было прасцей, мы параўнаем ўсе кошты Dalong паромаў ў рэжыме рэальнага часу, што дазваляе хутка каціроўкі, так што вы можаце купіць самыя танныя даступныя квіткі Dalong Паром і ад квіткоў Кніга Dalong паромаў паміж Кітаем і Паўднёвай Карэяй. Ці так вы шукаеце гандлёвы пароме ў адзін дзень ці за мяжой вакацый, якія вандруюць на Dalong Ferries з'яўляецца хуткім, лёгкім і бестурботным спосаб дабрацца туды і назад. Кніга, якую вы Dalong Паром аўтамабіля або пасажырскія паромы квіткі з намі і атрымлівайце асалоду ад больш шырокі выбар і гнуткасць.\nЗ апошнімі Dalong Паром перасячэння інфармацыі і раскладу для ўсіх паромаў, якія плывуць з квіткоў Кніга Dalong паромаў паміж Pyeongtaek (Кітай) і Longyan (Паўднёвая Карэя), уключаючы інфармацыю аб паромных партоў і карысную турыстычную інфармацыю аб гарадах і аэрапортах нашы дэталёвы маршрут і карты горада дапамогуць вы ўчастка ваш Dalong Паром падарожжа на пароме.\nКалі падарожнічаеце на машыне, з сям'ёй або ў якасці сольнага нага пасажыра кнігі на пароме з Dalong Паром і прыбыць у пункт прызначэння абноўленай, спакойнай і шчаслівай.\nКошты і браніраванне нумары Фэры квіткоў квіткі Кніга Dalong Паром паміж Longyan (Паўднёвая Карэя) і Pyeongtaek (Кітай).\nЦана, якую вы бачыце, гэта цана, якую вы плаціце, У ferryto.com няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі збораў за браніраванне і мы не спаганяць нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць вас на абраны маршрут Dalong паромаў, на борце пражывання і тып аўтамабіля ўсё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне.\nнататка: Ferryto.com не ў стане прапанаваць вам квіткі на паром Dalong ў гэты час. Калі ласка, выкарыстоўвайце сістэму браніравання злева, каб замовіць Лунянь / Pyeongtaek білет на паром з альтэрнатыўнай службы парома. Аб Dalong Ferries\nDalong Паром прадастаўляць паслугі на пароме круіз і ад кітайскага памежнага горада Пьонгтек і Паўднёвай Карэі мацерыковай частцы порта Longyan.\nDalong Ferry спасылка Pyeongtaek і порт Лунянь ў Жунчэне ў горадзе Яньтай. Dalong працуюць тры начных рэйсаў у кожным напрамку ў тыдзень плаванне Пьонгтек ў аўторак, чацвер і суботу. Там няма вылеты па нядзелях. Dalong Паром паромныя суда ўяўляюць сабой звычайныя паромы з кабінамі, парусны спорт на працягу ночы і штодня якія адпраўляюцца і прыбываюць рана раніцай наступнага дня. На борце паромаў, як правіла, прымаюць валюту сваёй краіны для пакупак, гандлёвых аўтаматах і г.д., а таксама долар ЗША. Dalong Паром Парадак выезду праверка ў\nПасля таго, як вы праходзіце праверку, вы можаце ўвесці бязмытны вобласць, каб купіць алкагольныя напоі, цыгарэты, і плёнкавую камеру. Гарантыя Лепшай Dalong Паром Кошт квітка\nГарантыя лепшай цэны - Мы заўсёды прапануем вам нашы самыя нізкія даступныя цэны квіткоў Dalong Паром і няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы таксама мы не спаганяць плату нічога лішняга для аплаты за квіток на паром з картай Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць для абранага Dalong Паром аўтамабіля або пасажырскі білет на паром, на борце пражывання і тып аўтамабіля ўсё, што вы будзеце плаціць за квіток на паром, і гэта абяцанне!\nУ малаверагодна выпадку вы знойдзеце тое ж самае усё ўключана Dalong Паром квіток танней у брашуры любога іншага тураператара мы абяцаем, што мы зробім усё магчымае, каб перамагчы гэтую цану або прапанаваць Вам выбар запыту на вяртанне. Для таго, каб забраніраваць квіткі Dalong Паром калі ласка Клікніце тут. Група, Школа & Social Club Dalong Паром квіткоў Браніраванне нумароў\nГрупавыя паездкі са зніжкай з Dalong Ferries - Ferryto.com прапануюць спецыяльны асабісты і даступны Dalong Паром групу і абслугоўванне трэнер удзельнік рэзервавання парома пасажыра прапануе Вам самыя нізкія цэны на паром.\nНаш спецыяліст Dalong Паром групавыя паездкі каманда забяспечыць лепшае прапанова для Вас і Вашых пасажыраў. Адзінае патрабаванне, каб прэтэндаваць на зніжкі падарожжа паромных групы з'яўляецца тое, што ваша партыя павінна быць па меншай меры, дзесяць чалавек, і падарожжа ў той жа самы час. Для атрымання дадатковай інфармацыі аб групавых паездак на Dalong Ferries калі ласка Клікніце тут. Dalong Паром Камерцыйны транспарт і Грузавыя паромныя лагістыка прапанаваць асабісты і даступны Dalong Паром грузавых і грузавых паромы паслугі па браніраванню паміж Pyeongtaek (Кітай) і Longyan (Паўднёвая Карэя).\nУ дадатак да прапановы ільготных тарыфаў для камерцыйных аператараў і перавозчыкаў Ferry Лагістыка ў цяперашні час таксама можам прапанаваць уцэненыя паромныя грузавыя тарыфы для прыватных кліентаў, такіх як тых, хто хоча ўзяць транзітныя фургоны на любым з маршрутаў Dalong Ferries абслугоўваюцца. Для атрымання дадатковай інфармацыі і імгненны онлайн каштарыс для вашага камерцыйнага транспарту паромнай пераправы калі ласка Клікніце тут. Абслугоўванне кліентаў, продажу па тэлефоне і Зваротная сувязь У Ferryto.com Вы можаце атрымаць жывыя кошты на квіткі Dalong Паром, праверыць наяўнасць, паглядзець расклад і паромаў кніга Dalong Паром аўтамабіль і пасажырскі паром квіткі на нашым самай нізкай даступнай цане квітка. Ferryto.com з'яўляецца часткай найбуйнейшага ў свеце размеркавальнай сеткі онлайн білет на паром падаючы магчымасць замовіць больш 80 буйных еўрапейскіх паромных аператараў у тым ліку з Dalong Паром да больш 1,200 паромных маршрутаў па ўсёй Вялікабрытаніі, Францыі, Іспаніі, Ірландыі, Галандыі, Усходняй Еўропы, Міжземнае мора, Балтыйскае і Паўночнай Афрыцы. Для атрымання дадатковай інфармацыі, адказы на часта задаюць пытанні або звязацца з намі напрамую, калі ласка, Клікніце тут. Пра\nВыберыце Dalong Паром Паром самых танных коштаў на квіток на паром і з бухты Гіл ў Caithness Спадзявацца Святой Маргарыты і Паўднёвай Роналдсей ў Оркни.


Што вы лічыце славутасцю Беразіно? — Березино. Березинский район. Березинская панорама\n24 августа 2018 246 berezinskaya_panorama Комментариев нет\nКожны горад адметны сваімі славутасцямі. І, пагадзіцеся, гэта не абавязкова павінен быць шыкоўны будынак… Для кагосьці славутасць — усім вядомае месца, якое “расказвае” нам гісторыю мінулага (помнік, мемарыяльны знак, будынак), для іншых – людзі, “свае” мясціны, з якімі, магчыма, звязаны нейкія падзеі ў жыцці. Іншы раз мы едзем далёка за межы краіны, каб хоць адным вокам зірнуць на іншаземныя славутасці, а тыя, што побач, часта не заўважаем.\nСёння мы вырашылі пацікавіцца ў жыхароў Бярэзіншчыны, што для іх з’яўляецца славутасцю ў Беразіно.\nДар’я СКАМЕЙКА, школьніца:\n— Зараз мы жывём у Мінску. А ў Беразіно прыехала на ўсе канікулы да любімай бабулі. Славутасці? Возера па вуліцы Перамогі. Я жыву недалёка ад яго, таму кожны дзень па некалькі разоў гуляю там з сабачкам Боні. Люблю пакатацца на арэлях, пасядзець з сябрамі ў альтанцы, пазагараць… Ходзім і ў сквер, адпачыць на лавачцы, з’есці марожанае. Таксама славутасцямі лічу і абноўлены кінатэатр, басейн, цэнтральную плошчу. Адным словам, падабаецца адпачываць у бабулі.\n← На Бярэзіншчыне прайшлі спаборніцтвы па фітнесу\nДа сустрэчы, Аксана Аляксандраўна →\n«ОILI» — новый взгляд на современную поп-культуру Беларуси\n15 августа 2018 berezinskaya_panorama Комментариев нет


Публікацыі па тэме «теніс» | Новы Час\nАрына Сабаленка абыграла Марыю Шарапаву на турніры ў Шэньчжэне\nБеларуска Арына Сабаленка абыграла былую першую ракетку свету Марыю Шарапаву, паведамляе «Еўрарадыё».\nАрына Сабаленка перамагла пятую ракетку свету\nПасля перамогі над чэшкай Петрай Квітавай Арына Сабаленка – адзіная з трох беларусак на «US Open», якая выйшла ў чацвёртае кола турніру.\nВікторыя Азаранка ўпершыню выехала з сынам за межы ЗША. «Прыгоды мамы і Леа пачынаюцца. Еўропа, вось і мы. Першы прыпынак — Мадрыд», — напісала беларуская тэнісістка ў Twitter. І далучыла сваё фота з сынам.\nБеларуская тэнісістка, 23-гадовая Аляксандра Сасновіч 8 студзеня паднялася адразу на 35 месцаў у рэйтынгу ВТА і займае рэкорднае для сябе 53-яе месца. Раней яе найвышэйшым дасягненнем была 87-мы радок.\nБеларускія тэнісісты выйгралі ў датчан на матчы Кубка Дэвіса\nБеларускія тэнісісты выйгралі ў сапернікаў з Даніі на матчы Кубка Дэвіса, які праходзіць у Мінску. У чацвёртым паядынку Ілля Івашка перамог Фрэдэрыка Нільсена — 6:4, 4:6, 7:5, 5:7, 6:4. Агульны лік матча стаў 3:1 на карысць беларусаў.\nViva Victoria і «сонечны дубль»\nВяртанне лепшай тенісісткі Беларусі Вікторыі Азаранкі ў вышэйшую кагорту сусветнага тэніса можна назваць трыумфальным. Трэцяя перамога ў прэстыжных турнірах ад пачатку года, выйгрыш у першай ракеткі свету ў фінале ў Індыян-Уэльсе і чаканая фінальная вікторыя над Святланай Кузняцовай у Маямі. Бравісіма, Віка!\nМаксім Мірны выйшаў у фінал Уімблдона ў міксце\n5 ліпеня ён атрымаў чарговую перамогу ў дуэце з тайваньскай тэнісісткай Хао-Чын Чань.\nВаланцёрская група "Аб'яднанне беларускіх актывістаў", якая займаецца падарожжамі ў дзіцячыя дамы і прытулкі Мінска, з кастрычніка плануе рэалізацыю сацыяльнага праекта па спартовай тэматыцы.\nТэніс і незалежнасць Шатландыі\nЯк паўплывае перамога этнічнага шатландца Эндру Мюрэя на Уімблдонскім турніры на вынік рэферэндуму аб незалежнасці Шатландыі? Гэта пытанне задаюць не толькі звычайныя грамадзяне, але і палітолагі.


20 сакавік 2020, 17:43\nІван Крыстэў (Ivan Krastev)\nКаранавірусны крызіс радыкальна паўплывае на падыходы Эўразьвязу да ўсіх іншых крызісаў, з якімі ён сутыкнуўся за апошняе дзесяцігодзьдзе, лічыць баўгарскі палітычны аналітык Іван Крыстэў (Иван Кръстев, Ivan Krastev), адзін з заснавальнікаў Эўрапейскай рады міжнародных дачыненьняў, у блогу на сайце рады.\n«У якія дзіўныя дні мы жывем, — напісаў мне ўчора гішпанскі сябар, — і яны сапраўды дзіўныя. Мы ня ведаем, калі скончыцца пандэмія COVID-19; мы ня ведаем, як яна скончыцца; і цяпер мы можам толькі здагадвацца пра яго доўгатэрміновыя палітычныя і эканамічныя наступствы. У часе крызісу мы заражаныя вірусам няпэўнасьці. Але ёсьць як мінімум сем рэчаў, якія робяць гэты крызіс вельмі адрозным ад папярэдніх.\nПершы ўрок заключаецца ў тым, што, у адрозьненьне ад фінансавага крызісу 2008–2009 гадоў, каранавірус прымусіць вярнуцца да моцнага ўраду. Пасьля краху Lehman Brothers шмат хто з назіральнікаў лічыў, што спароджаны крызісам недавер да рынку прывядзе да большай веры ва ўрад. Гэтая канцэпцыя не была новай: у 1929 годзе, пасьля прыходу Вялікай дэпрэсіі, людзі запатрабавалі моцнага ўрадавага ўмяшаньня для ліквідацыі правалаў на рынку. У 1970-х гадах усё было наадварот: людзі былі расчараваныя ўрадавым умяшаньнем, і яны зноў пачалі верыць у рынак. Парадокс 2008–2009 гадоў палягае ў тым, што недавер да рынку не прывёў да патрабаваньняў большага ўмяшаньня з боку ўраду. Зараз каранавірус істотна верне ўраду ягоную вагу. Людзі спадзяюцца, што ўрад арганізуе калектыўную абарону супраць пандэміі, яны спадзяюцца, што ўрад уратуе эканоміку, якая ідзе на дно. Эфэктыўнасьць урадаў цяпер ацэньваецца іх здольнасьцю зьмяняць штодзённыя паводзіны людзей.\nІван Крыстэў: «Постаць Пуціна зьлілася з Расеяй»\nДругі ўрок заключаецца ў тым, што каранавірус яшчэ раз дэманструе містыку межаў і дапаможа зацьвердзіць зноў ролю нацыянальнай дзяржавы ўнутры Эўрапейскага Зьвязу. Гэта ўжо можна ўбачыць у закрыцьці многіх межаў паміж краінамі — і ў тым, што кожны ўрад у Эўропе засяроджваецца на сваім народзе. У звычайных умовах краіны-ўдзельніцы не рабілі б ніякіх адрозьненьняў паміж грамадзянствамі пацыентаў у сваіх сыстэмах аховы здароўя, але ў гэтым крызісе яны, хутчэй за ўсё, будуць аддаваць перавагу сваім грамадзянам (гаворка ідзе не пра імігрантаў зь іншых рэгіёнаў, а пра эўрапейцаў з пашпартамі ЭЗ). Такім чынам, каранавірус будзе ўзмацняць нацыяналізм, хоць праўда не этнічны нацыяналізм. Каб выжыць, урад папросіць грамадзян узьвесьці муры ня проста паміж дзяржавамі, а паміж асобнымі людзьмі, бо небясьпека заразіцца зыходзіць ад людзей, зь якімі яны часьцей за ўсё сустракаюцца. Найбольшую рызыку ўяўляюць не незнаёмыя людзі, а найбліжэйшыя да вас.\nТрэці ўрок каранавірусу тычыцца даверу да экспэртызы. Фінансавы крызіс і крызіс уцекачоў 2015 году выклікалі вялікую незадаволенасьць грамадзтва экспэртамі. Гэты зрух, які стаў адным з галоўных посьпехаў палітыкаў-папулістаў за апошнія дзесяць гадоў, будзе адменены каранавірусам. Большасьць людзей вельмі гатовыя давяраць экспэртам і прыслухоўваюцца да навукоўцаў, калі на карту пастаўленае іхнае жыцьцё. Ужо можна заўважыць, наколькі гэта дадало даверу да прафэсіяналаў, якія вядуць барацьбу з вірусам. Прафэсіяналізм зноў у модзе.\n«Калі менскія пагадненьні рэалізуюцца, Украіна акажацца вэрсіяй Босьніі»\nЧацвёрты ўрок можна інтэрпрэтаваць па-рознаму, але тым ня менш ён вельмі важны. На жаль, каранавірус можа надаць большую прывабнасьць шырокамаштабнаму аўтарытарызму, які практыкуе кітайскі ўрад. Кітайскіх лідэраў можна вінаваціць у адсутнасьці празрыстасьці, з прычыны чаго яны павольна рэагавалі на распаўсюджаньне вірусу, але эфэктыўнасць іх рэакцыі і здольнасьць кітайскай дзяржавы кантраляваць рух і паводзіны людзей вельмі ўражваюць. Ва ўмовах цяперашняга крызісу грамадзяне пастаянна параўноўваюць рэакцыю і эфэктыўнасьць сваіх урадаў зь дзеяньнямі іншых урадаў. І ня варта зьдзіўляцца, калі на другі дзень пасьля крызісу будзе Кітай выглядаць як пераможца, а ЗША — як пераможаныя.\nПяты ўрок датычыць кіраваньня ў крызіснай сытуацыі. Чаму ўрады навучыліся ў барацьбе з эканамічнымі крызісамі, крызісам уцекачоў і тэрактамі, дык гэта таму, што паніка была найгоршым ворагам. Калі б месяцамі пасьля тэракту людзі зьмянілі штодзённыя паводзіны і перасталі пакідаць свае дамы, гэта дапамагло б тэрарыстам дасягнуць сваіх мэтаў. Тое самае было і ў 2008-2009 гадах: зьмена ў паводзінах часта павялічвала кошт крызісу. Таму адказам лідэраў і астатніх грамадзянаў былі лёзунгі «захоўвайце спакой», «працягвайце жыць», «ігнаруйце рызыку» і «не перабольшвайце». Цяпер урадам даводзіцца загадваць грамадзянам зьмяніць свае паводзіны і заставацца дома. А посьпех урадаў у гэтай справе вельмі залежыць ад іх здольнасьці запалохаць людзей так, каб яны рабілі тое, што ім загадана. «Не панікуйце» — памылковы мэсыдж ва ўмовах крызісу COVID-19. Каб стрымаць пандэмію, людзі мусяць панікаваць — і мусяць кардынальна зьмяніць свой лад жыцьця.\nШосты ўрок заключаецца ў тым, што крызіс COVID-19 будзе мець моцны ўплыў на дынаміку адносінаў паміж пакаленьнямі. Ва ўмовах дыскусій пра зьмены клімату і зьвязаныя зь ёй рызыкі, маладыя пакаленьні вельмі крытычна ставіліся да старэйшых за тое, што яны эгаістычныя і ня думаюць пра будучыню сур’ёзна. Каранавірус перакульвае гэтую дынаміку: цяпер у грамадзтве старэйшыя людзі значна больш уразьлівыя і адчуваюць пагрозу ў відавочным нежаданьні міленіялаў зьмяніць свой лад жыцьця. Гэты міжпакаленчы канфлікт можа ўзмацніцца, калі крызіс будзе працягвацца доўга.\nСёмы ўрок заключаецца ў тым, што ў пэўны момант урады будуць вымушаныя выбіраць паміж стрымліваньнем пашырэньня пандэміі за кошт разбурэньня эканомікі і дапушчэньнем большых чалавечых стратаў дзеля ўратаваньня эканомікі.\nПакуль яшчэ вельмі рана разважаюць пра палітычнае ўзьдзеяньне COVID-19. Крызіс апраўдаў страхі антыглябалістаў: закрыцьцё аэрапортаў і самаізаляцыя людзей выглядаюць як судны дзень глябалізацыі. Але, як ні парадаксальна, новая антыглябалісцкая сытуацыя можа аслабіць папулісцкіх палітычных дзеячоў, якія, нават калі яны маюць рацыю, ня маюць рашэньня праблемы. Крызіс COVID-19 таксама радыкальна паўплывае на падыходы Эўразьвязу да ўсіх іншых крызісаў, з якімі ён сутыкнуўся за апошняе дзесяцігодзьдзе. Падаткавая дысцыпліна больш ня лічыцца эканамічнай мантрай нават у Бэрліне, і няма эўрапейскага ўраду, які б у гэты момант выступаў за адкрыцьцё межаў для ўцекачоў.\nПаглядзім, як менавіта крызіс паўплывае на будучыню эўрапейскага праекту. Але зразумела, што ў цэлым каранавірус паставіць пад сумнеў некаторыя асноўныя палажэньні, на якіх грунтуецца ЭЗ.


У Ровенскай вобласці ў выніку пажару ў прыватным жылым доме загінула 3-гадовае дзіця\n16 сакавіка ў 12:05 па нумары « 101 » паступіла паведамленне, што ў пгт. Заречное ў прыватным жылым доме паўстаў пажар. На месца здарэння адразу было накіравана дзяжурнае аддзяленне пажарных 13. дзяржаўнай пажарна-выратавальнай часткі. Прыбыўшы па паказаным адрасе было з ’ высветлена, што да прыбыцця пажарна-выратавальнага падраздзялення з задымленага дома сусед вынес на свежае паветра 3-гадовую дачку ўладальніка, якая на момант пажару знаходзілася ў доме без нагляду дарослых. Дзіцяці карэтай хуткай дапамогі быў дастаўлены ў рэанімацыйнае аддзяленне Заречненского ЦРБ. Не прыходзячы вў свядомасці дзіця памёр у бальніцы. У 12:50 байцы Дзяржслужбы па НС пажар ліквідавалі. Зараз прычына пажару і ўсе абставіны гібелі дзіцяці з ’ высвятляюцца. ДУ ДСНС Украіны ў Ровенскай вобласці\n← У Львове праваахоўнікі... У Луцку адбыўся фестываль... →


Браслаўскія работнікі культуры паўдзельнічалі ў міжнародным семінары |\nЗ пачатку бягучага года дзейнічае міжнародны праект “Радасць мабільнасці”, накіраваны на ўмацаванне сацыяльна-культурных сувязей паміж Даўгаўпілскім (Латвія), Зарасайскім (Літва) і Браслаўскім рэгіёнамі. Ён прадугледжвае правядзенне сумесных семінараў, лагераў, канцэртаў.\nНа Браслаўшчыне ўжо прайшлі адзін этнамузычны лагер і адзін семінар. Другі ж семінар у рамках праекта адбыўся ў Зарасаі напрыканцы верасня. Мерапрыемства было прысвечана захаванню культурнай спадчыны Літоўскай рэспублікі. Дэлегацыя нашага раёна ўключала 17 чалавек. У яе склад увайшлі супрацоўнікі аддзела культуры райвыканкама, ЦБС, РДК і СДК, у тым ліку кіраўнікі. Падчас трохдзённага семінара яго ўдзельнікі знаёміліся з гарадамі Літвы і іх выдатнымі мясцінамі, удзель-нічалі ў культурна-масавых мерапрыемствах этнаграфічнага характару, слухалі лекцыі і, безумоўна, дзяліліся вопытам з замежнымі калегамі. Адзін дзень быў цалкам прысвечаны экскурсіі ў Вільнюс, падчас якой нашы землякі наведалі Нацыянальны тэатр оперы і балета, Нацыянальную філармонію і Мастацкую галерэю Рэспублікі Літва.\nЯк адзначаюць удзельнікі семінара, у Літве, як і ў Беларусі, многае робіцца для захавання культурнай спадчыны. Нашы суседзі маюць амаль аднолькавыя з намі праблемы ў сферы адраджэння вёскі і яе векавых традыцый. Яны таксама праводзяць святы вёсак і нават асобных сямей, каб паказаць і падкрэсліць аўтэнтычныя нацыянальныя асаблівасці культуры.\nПа словах каардынатара праекта на тэрыторыі Браслаўскага раёна Галіны Паніч, такія сумесныя мерапрыемствы дазваляюць параўнаць розныя падыходы да вырашэння адной і той жа праблемы, прымяніць лепшы вопыт на практыцы ў сябе.\nНаступны семінар пройдзе ў горадзе Даўгаўпілсе.


Піневіч: сфера аховы здароўя гатова да трэцяй хвалі COVID-19 - 09.04.2021, Sputnik Беларусь\nМіністр заклікаў усіх выконваць меры па прафiлактыцы каронавіруснай інфекцыі, а таксама абавязкова вакцынавацца. 09.04.2021, Sputnik Беларусь\nнавіны , у беларусі, грамадства, галоўнае, дзмітрый піневіч, расійскія вакцыны ад каронавіруса, каронавірус covid-19\nМІНСК, 9 кра – Sputnik. Сфера аховы здароўя Беларусі гатова да трэцяй хвалі COVID-19. Пра гэта заявіў кіраўнік профільнага міністэрства Дзмітрый Піневіч, паведамляе Telegram-канал ведамства.\nПры гэтым міністр аховы здароўя яшчэ раз нагадаў пра важнасць прафілактыкі захворванняў на каронавірусную інфекцыю: захаванні фізічнага дыстанцыявання, масачнага рэжыму, апрацоўкі рук.\n"Важна прытрымлівацца гэтых рэкамендацый не толькі ў паліклініках і шпіталях, але і ў месцах агульнага карыстання: транспарце, крамах, гандлёвых цэнтрах", - сказаў Піневіч.\nЁн заклікаў усіх да вакцынацыі, падкрэсліўшы, што аб'ёмы паставак прэпаратаў будуць павялічвацца.\n© Photo : Пресс-служба Минздрава РБДзмітрый Піневіч ў чырвонай зоне Калінкавіцкай цэнтральнай раённай бальніцы\nДзмітрый Піневіч ў чырвонай зоне Калінкавіцкай цэнтральнай раённай бальніцы\nДзмітрый Піневіч наведаў напярэдадні Калінкавіцкую цэнтральную раённую бальніцу, дзе прыняў удзел у цырымоніі адкрыцця кабінета камп’ютэрнай тамаграфіі.\nМасавая вакцынацыя ад каронавіруса ў Мінску пачалася 8 красавіка. Да прыкладу, у 34-ю паліклініку ў чацвер прыйшлі тыя, хто загадзя запісаўся праз сайты або па тэлефоне.\nАтрымліваць вакцыну паступова будуць усе жадаючыя, растлумачылі ўрачы.\nМаксімальна ў дзень паліклініка можа прыняць больш за 100 чалавек. Яны атрымаюць адну з двух вакцын - расійскі прэпарат "Спутник V" ці кітайскі "Сінафарм". Прэпараты для масавай вакцынацыі ўжо атрымалі і іншыя паліклінікі Мінска і Мінскай вобласці.\n1 красавіка Аляксандр Лукашэнка падпісаў распараджэнне па стварэнні беларускай вакцыны. Згодна з планамі, на 2021 год закладзена выкананне навукова-даследчых работ па стварэнні прататыпа айчыннага прэпарату, на 2022-2023 гады - правядзенне даклінічных і клінічных выпрабаванняў.


Дыялог культур: дзве сястры – Беларусь і Расія... (фота)\nГлавнаяНовостиКультураДыялог культур: дзве сястры – Беларусь і Расія... (фота)\n07 Апреля 2016 1984\nУ пачатку красавіка ў дзвюх краінах-суседках – Беларусі і Расіі – адзначылі свята – Дзень яднання народаў. У Лідскім каледжы да гэтай даты прымеркавалі куратарскую гадзіну ў форме фестывалю культур народаў Беларусі і Расіі.\n– Такі фармат мерапрыемства абраны нездарма, – адзначыла карэспандэнту начальнік аддзела выхаваўчай работы Лідскага каледжа Лена Рудзкая. – Гэта актыўная форма знаёмства з культурамі дзвюх народаў. Рускія і беларусы – гістарычна блізкія, бо выйшлі з адной славянскай сям’і. Культурныя асаблівасці краін-суседак былі блізкія не толькі нашым прашчурам і тым, хто нарадзіўся і вырас у Савецкім Саюзе, – яны і сёння знаёмыя сучаснай моладзі. Мяркуйце самі: на якіх казках яны раслі?.. На рускіх і беларускіх. Якія песні спявалі ім маці? Рускія і беларускія народныя. Якія святы адзначалі і адзначаюць зараз? Аднолькавыя для абедзвюх краін.\nУ фестывалі былі задзейнічаны навучэнцы другога курса ўсіх аддзяленняў: аўтамабільнага, будаўнічага, электроннага і гуманітарнага. Яны падзяліліся на творчыя гурты і ў выступленнях розных жанраў падрыхтавалі шырокамаштабнае дзейства на тэму культуры двух народаў. Але ўвага на сцэну... Адкрыў фестываль гурт “Забава” – з гульнямі з бабінага кошыка. Не абышлося тут без інтэрактыву: у працэс уключылася ўся глядзельная зала. А потым на сцэну выйшаў калектыў “Барыня” і ва ўсім харастве праілюстраваў рускую танцавальную культуру. Хлопцы з калектыву “Суседзі” густа сыпалі беларускімі прыказкамі і прымаўкамі, а калектыў “Добры молодцы” ў жывой, тэатралізаванай форме распавёў пра багацце рускай народнай кухні. Калі ж на сцэну выйшлі “Беларускія хлапчукі” ў кашулях з вышыванымі каўнярамі, то нельга было не заўважыць, як ішлі яны ім да твару! Таму і словы ў гонар беларускай вопраткі займелі самае яскравае гэтаму пацвярджэнне. Актуальна прагучала выступленне групы “Валачобнікі”, удзельнікі якой казалі пра велікодныя традыцыі, ігралі ў біткі, каталі яйкі. Імпрэза гурта “Спадчына” настройвала на лірыка-філасофскі лад: падчас яе юнакі расказвалі пра гісторыка-культурныя каштоўнасці беларусаў – слуцкія паясы, Лідскі замак і інш. Яркім і захапляльным відовішчам стаў выхад гурта “Русская ярмарка”. Фестываль заканчваўся на вясёлай, аптымістычнай ноце ў выкананні гасцей свята – ансамбля “Версалінка”.\nКалі назірала за дзействам, стала зразумела: куратарская гадзіна не прайшла дарма. Упэўніцца ў гэтым можна было і па тым ажыўленні, якое панавала ў зале, і па ўсмешках на тварах гледачоў, груп падтрымкі ды і саміх артыстаў. Прыпаміналіся словы, якія казала карэспандэнту яшчэ ў пачатку дзейства Лена Рудзкая: “Не судзіце строга: механікі, аўтамабілісты не прафесійныя артысты...” – ды толькі справіліся яны і сапраўды дастойна. Галоўнае – самі ад гэтага атрымалі вялікае задавальненне.


20 лістапад 2020, 07:54 абноўлена 20 лістапад 2020, 09:33\nПра магчымы перанос напісаў журналіст The Hockey News Раян Кэнэдзі.\nПаводле Кэнэдзі, неўзабаве кіраўнік міжнароднай хакейнай фэдэрацыі Рэнэ Фазэль мае паехаць у Расею, каб абмеркаваць з прэзыдэнтам Фэдэрацыі хакею Расеі Ўладзіславам Трацьцяком пытаньне пераносу матчаў зь Менску ў Маскву. Рыга захавае статус гаспадара чэмпіянату.\nВіцэ-прэзыдэнт IIHF Кумала Калерва пазьней у этэры MTV Urheilun гэтыя зьвесткі зьняпраўдзіў. Ён сказаў, што міжнародная фэдэрацыя не абмяркоўвала перанос чэмпіянату ў Маскву.\nНа ягоную думку, «было б абсурдам», калі б матчы ў Беларусі аддалі Расеі, з увагі на тое, што Расея падтрымала Аляксандра Лукашэнку падчас пратэстаў у Беларусі.\nДа таго ж, паводле ягонай інфармацыі, Уладзімір Трацьцяк цяпер у Цюрыху, таму Рэнэ Фазэль прынамсі пакуль не паедзе ў Расею, каб зь ім сустрэцца.\nДзень таму Міжнародная фэдэрацыя хакею прызнала, што ў Беларусі ёсьць праблемы зь бясьпекай і статыстыкай распаўсюду каранавірусу. Афіцыйна фэдэрацыя заявіла, што ёй патрэбна болей часу, каб вырашыць, ці пераносіць чэмпіянат зь Беларусі.\nКіраўнік IIHF Рэнэ Фазэль адзначыў, што калі б чэмпіянат трэба было правесьці цяпер, то ў Беларусі і Латвіі зрабіць гэта было б нерэальна.\nРазам з тым Фазэль заявіў, што трэба зрабіць усё магчымае, «каб правесьці турнір з выбранымі гаспадарамі».\nЛатвія ўжо заявіла, што гатовая правесьці чэмпіянат сама. І забараніла ўезд старшыню беларускай фэдэрацыі хакею Дзьмітрыю Баскаву, якога западозрылі ў датычнасьці да пабіцьця загінулага актывіста Рамана Бандарэнкі. Баскаў гэтыя абвінавачаньні адпрэчвае.\n«У Беларусі ўзьнікаюць цяжкасьці». IIHF яшчэ падумае, ці праводзіць чэмпіянат у Менску\nЯк у сеціве рэагуюць на аўдыёзапіс нібыта тэлефонных размоваў Эйсмант з Баскавым


Расійскі дэпутат публічна заклікаў увесці войскі ў Беларусь. МЗС маўчыць | Новы Час\nРасійскі дэпутат публічна заклікаў увесці войскі ў Беларусь. МЗС маўчыць\nДэпутат Дзяржаўнай думы Расіі, старшыня партыі «Радзіма» Аляксей Жураўлёў 19 красавіка ў эфіры праграмы «60 хвілін» на дзяржаўным тэлеканале «Расія-1» заклікаў ўвесці ў Беларусь войскі.\n«Ветлівыя людзі» ў Крыме ў 2014-м\nДэпутат Жураўлёў, выказваючы заклапочанасць інфармацыяй пра нібыта падрыхтоўку замаху на Аляксандра Лукашэнку, запатрабаваў неадкладна ўвесці расійскія войскі ў Беларусь, піша «Беларускі партызан».\n«Для амерыканцаў кагосьці забіць — гэта нармальна!» — заявіў ён, дадаўшы, што «за траянскім канём у Беларусі, відавочна, тырчаць амерыканскія вушы».\nДэпутат беларускай Палаты прадстаўнікоў, які таксама прысутнічаў на запісе перадачы, Сяргей Клішэвіч заявіў, што гэта з’яўляецца залішнім і што расійскія войскі ў Беларусі ёсць. У выпадку неабходнасці яны, паводле яго слоў, могуць забяспечваць бяспеку ўладам краіны са Смаленска.\nКаментуючы гэта ў сваім тэлеграм-канале, расійскі палітолаг Андрэй Суздальцаў выказаў сумнеў у праўдзівасці паведамленняў дзеючых улад Беларусі пра падрыхтоўку перавароту.\n«Можна зразумець дэпутата. Калі мы сапраўды верым кіраўніку беларускай дзяржавы (а чаму нам яму не верыць? Вядома, верым!) пра тое, што са жніўня мінулага года рэспубліка фактычна падвяргаецца агрэсіі, то Масква проста не выконвае свой саюзніцкі абавязак і не абараняе Беларусь, якой пагражаюць ці то абодва польскія танкі і эскадрон "крылатых" гусар, ці то нейкія дывізіі тэрарыстаў і эшалоны зброі, якія бесперапынным патокам ідуць праз беларуска-ўкраінскую ахоўваемую (!) мяжу, ці то інтрыгі амерыканскага ЦРУ і выдатна падрыхтаваных мускулістых і прыгучых беларускіх эмігрантаў-рэйнджараў у асобе таго ж Аляксандра Фядуты.\nРасіі сапраўды даўно час ўвесці войскі і падвесці іх да заходняй мяжы Саюзнай дзяржавы — і праблема з бяспекай не толькі Лукашэнкі і яго дзяцей, але і самой Беларусі будзе назаўжды знятая, як з расійскім Крымам», — напісаў палітолаг.\nМіністэрства замежных спраў Беларусі пакуль ніяк не прарэагавала на патрабаванне расійскага палітыка, дэпутата і старшыні палітычнай партыі з суседняй краіны ўвесці замежныя войскі на нашу тэрыторыю. Беларускія пракуратура і Следчы камітэт, якія так любяць шукаць «тэрарыстаў» сярод нашых грамадзян, таксама не паведамляюць пра заведзеную справу па фактах «заклікаў да звяржэння канстытуцыйнага ладу».\nПентагон: Расія сабрала на мяжы з Украінай больш войск, чым у 2014 годзе\nСтаршыня Савета Федэрацыі Расіі супраць увода войск ва Украіну


Серж Мінскевіч. Усмешка Жалобнай Каралевы, альбо Таямніца магнітнага замка » Прэмiя Гедройца 2014\n“Усмешка Жалобнай Каралевы, альбо Таямніца магнітнага замка”\nПерад вамі — аповесць легендарных часоў. Аповесць — бо гэта займальная, захапляльная гісторыя. Легендарных часоў — бо ў ёй апавядаецца пра падзеі, якія адбываліся ў запаветным мінулым нашай часціны населенага свету, у паўміфічных краінах, дзе пралягалі шляхі-дарогі адважных вандроўнікаў. Гэта фэнтазі з квестам і экшэнам, з паданнямі і экзотыкай. Яго героі трапляюць у драматычныя, камічныя і часам у вельмі небяспечныя сітуацыі. Ім давядзецца разгадаць шмат таямніц і вытрымаць неверагодныя выпрабаванні.\nСерж Мінскевіч — беларускі паэт, празаік і перакладчык. Нарадзіўся 12 лютага 1969 года ў Мінску. Скончыў беларускае аддзяленне філалагічнага факультэта БДУ (1995). Адзін з арганізатараў і ўдзельнікаў літаратурна-мастацкага руху “Бум-Бам-Літ”. Літаратурны кансультант газеты “Пераходны ўзрост”. Працуе ў Інстытуце літаратуры НАН Беларусі (цяпер Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры). Кандыдат філалагічных навук. Аўтар кніг “Праз галеРэю” (паэзія, 1995), “Менскія санэты / Мінскія санеты” (2002), “Прыгоды Какоса Маракоса” (вершаваная казка, 2006), “Я з БУМ-БАМ-ЛІТа” (вершы, проза, крытычныя артыкулы, успаміны пра літаратурныя і мастацкія рухі канца ХХ — пач. ХХІ стагоддзя, 2008), “Сад замкнёных гор” (фантастычны раман, фантастычная аповесць і апавяданні, 2011), “Чароўная крыніца, ці як навучыць дракона чысціць зубы” (празаічная казка, 2012). Зрабіў поўны пераклад паэмы А. Міцкевіча “Дзяды” (1999), пераклаў “Крымскія санеты” (2004).\nГэта надарылася ў тыя часы, калі па белым свеце вандраваў мастак Дроздзіч. Хадзіў ён у ботах з чырвонага саф’яну, жоўтых атласных шараварах і скураным паўкафтане з узнятым каўняром. У любое надвор’е яго капу сівых валасоў прыкрываў зялёны ў кавуновыя паскі берэт. А з самай сярэдзіны берэта вытыркаўся кароткі закручаны хвасток. На плячы ў вандроўнага мастака заўсёды вісела скураная торба, абапіраўся ён на парасон-кіёчак, зроблены з кораня чорнага дрэва і празрыстага ядвабу. Калі мастак Дроздзіч стамляўся ісці — прыпыняўся, разгортваў парасон і прысядаў пад ім на ўзбочыне дарогі. Ядваб парасона быў такім тонкім і такім празрыстым, амаль паветраным, што Дроздзіч праз яго мог добра бачыць усё, што робіцца вакол. І, апрача таго, гэты празрысты ядваб, нібы вялікае павелічальнае шкло, набліжаў далёкія прадметы. Мастак Дроздзіч глядзеў скрозь свой парасон і бачыў, як там, наперадзе, на ягоным шляху, людзям жывецца. І калі мастак Дроздзіч бачыў, што жывецца ім дрэнна, што ў іх бяда-гора, уставаў і йшоў да іх паспешлівым крокам.\nУ скураной торбе мастак Дроздзіч трымаў раскладны мальберт, палітру, збанкі з фарбамі, палатно з таго ж празрыстага ядвабу, што і парасон, пэндзлі з тонкімі, як варсінкі вусеняў, валаскамі. А таксама ў ягонай торбе быў вялікі пузаты слоік. Туды ён клаў скручаную трубачкай свежую карціну, напісаную на тым самым празрыстым ядвабе. Напачатку ён заўсёды пісаў на празрыстым ядвабе і заўсёды адно і тое самае.\nЁн пісаў усмуткі людзей.\nУсмешка — гэта ад смеху, тое што з’яўляецца “ў смеху”, калі куткі вуснаў угору, а ўсмутка — тое, што з’яўляецца ў нас “у смутку”, калі куткі вуснаў долу. Мастак Дроздзіч напіша на ядвабе партрэт “чалавека ў смутку”, яго жала-жаласныя вочы, яго вусны, як перакулены човен, і пакажа таму чалавеку, а той, гледзячы на сябе, такога шкадобнага недарэку, міжволі ўсміхнецца. Вось тады — хоп! — скруціць мастак Дроздзіч гэты партрэт з усмуткай, у слоік пакладзе і накрыўкай закаркуе. І чалавек, партрэт якога напісаў мастак Дроздзіч, больш не будзе такім маркотным і сумным.\nЗаўважыць мастак іншага маркотнага альбо чымсьці засмучанага чалавека,— каваля, рамесніка, купца, малочніцу ці маладзіцу са слязамі на вачах, тады акуратна страсе чорнага вусеня-ўсмутку з ядвабнага палатна ў слоік, каб той зваліўся на самае дно, і дастае ўжо чыстае, празрыстае ядвабнае палатно.\nУздыхне мастак Дроздзіч, пачухае сваю макаўку пад хвастком на берэце, абмакне пэндзлік у фарбы, уважліва паглядзіць на смуткоўнага чалавека і прымаецца пісаць ягоны партрэт. І чалавек той замест усмуткі з усмешкай застаецца.\nКалі побач з мастаком Дроздзічам ужо не застанецца аніводнага засмучонага чалавека, ён прымаецца пісаць іншыя карціны — палі, лясы, хаты, зоркі — толькі ўжо на звычайным ільняным палатне, і дорыць іх людзям. Сяляне альбо гараджане, альбо замчане — жыхары замкаў — у падзяку за гэта запрашаюць вандроўнага мастака сабе дадому, частуюць яго найлепшым з таго, што ў іх маецца, на начлег даюць найбольш цёплы і ўтульны пакой і наймякчэйшы ложак.\nСтарасты вёсак, кіраўнікі гарадоў, князі і нават каралі неаднойчы прасілі яго застацца, пажыць альбо пагасцяваць у іх падаўжэй, але мастак Дроздзіч у адказ толькі дзякаваў, кланяўся і заўсёды паўтараў адно і тое ж:\n— У шмат якіх яшчэ землях мне пабываць трэба.\nАднойчы ішоў мастак Дроздзіч белай дарогай. Доўга ішоў, змарыўся і, як звычайна, вырашыў прысесці на ўзбочыне адпачыць трошкі. Але не паспеў ён як след уладкавацца пад сваім ядвабным парасонам, пакрэкаць у кулак і паглядзець на неба, каб дазнацца пра надвор’е, бо кінуў позірк наперад і зразумеў, што не да адпачынку яму. Падхапіўся і хутка-хутка пакрочыў далей.\nПерад ім, уніз па дарозе, ляжала мястэчка. Як ні ўзіраўся мастак Дроздзіч, не мог разглядзець там аніводнай жывой душы. Мястэчка выглядала цалкам пустым. “Што ж гэта такое? Куды ўсе падзеліся?” — думаў мастак. Праз свой парасон ён бачыў адчыненыя дзверы хат, раскінутыя тавары на рынкавай плошчы, перакуленыя вёдры каля студняў. Здавалася, жыхары мястэчка толькі што былі там, займаліся сваімі штодзённымі справамі, і раптам, як быццам у адно імгненне, іх не стала.\nМастак Дроздзіч таропка ішоў, задыхаўся.\nНечакана з-пад каменнага моста, перакінутага па-над ровам, які аддзяляў могілкі ад мястэчка, насустрач мастаку выйшлі юнак і дзяўчына. Абодва стрункія, ладныя, з прыгожымі тварамі, вялікімі цёмна-карымі вачыма, але вельмі спалоханымі. Юнак і дзяўчына былі падобныя адно да аднаго, быццам родныя брат і сястра. Хаця насамрэч яны не былі нават стрыечнымі братам і сястрой.\nНа дзяўчыне была белая да каленяў сукенка з гафтам на каўняры і рукавах, мяккія плеценыя з пасак скуры сандалі. Вецер развяваў яе доўгія каштанавыя валасы. Юнак быў апрануты ў ільняную кашулю, падперазаную чырвоным пасам, і палатняныя нагавіцы, запраўленыя ў невысокія боты. На галаве ў яго быў брунатны замшавы капялюш з белым пяром. З-пад капелюша віднеліся цёмна-русыя, да плеч, валасы.\n— Не хадзеце ў мястэчка, добры чалавек,— сказала дзяўчына.\n— Туды нельга,— папярэдзіў юнак.\n— Я здалёк заўважыў, што тут нешта не тое... Але што здарылася? — запытаў мастак Дроздзіч.\n— Удзень раптам сцямнела, і наляцелі на горад чорныя віхуры,— пачала апавядаць дзяўчына.\n— Каго такая віхура закруціць, ператвараецца ў чорны цень і ляціць угару, туды, дзе віруе чорная хмара,— працягнуў юнак.\n— Усіх-усіх забралі... Толькі мы з Арцінам засталіся. Вось, паспелі схавацца пад гэтым мостам. А ў мястэчку цяпер нікога няма. Пустэча, страх і жах...— казала дзяўчына.\n— Нават усе жывёліны разбегліся... Глядзеце! — юнак паказаў на дарогу.\nСотні маленькіх і вялікіх слядоў жывёлаў і жывёлінак былі бачныя на ёй. Усе сляды вялі прэч з горада.\n— Так, вялікае няшчасце прыйшло ў ваш горад,— прамовіў мастак Дроздзіч.\n— Прабачце... Мы зусім забылі прадставіцца. Я — будучы віцязь Арцін, а гэта — будучая яснапанна Алеола,— сумна сказаў юнак.\n— Пакуль проста Алеола,— дзяўчына зрабіла рэверанс, але з-за гора, якое яна адчувала, не змагла, як неабходна ў такіх выпадках, усміхнуцца,— мне яшчэ толькі належыць стаць яснапаннай. А мястэчка наша завецца Скéмень.\n— А я — мастак Дроздзіч,— пакланіўся вандроўнік.\n— Мы пра вас чулі...— прызнаўся юнак.\n— Пра вас мабыць усе людзі чулі,— дадала дзяўчына.\n— Гэта Алеола прыдумала схавацца пад мостам побач з могілкамі,— паведаў Арцін.\n— Слушна прыдумала,— пахваліў мастак Дроздзіч.— Я ведаю, што гэта за чорныя віхуры і чорная хмара прайшлі над вашым мястэчкам. Ад іх толькі пад такім мостам, які вядзе ад месца жыцця-радасці да месца жалю-смутку і можна схавацца.\n— А што гэта за віхуры і хмара такія? — разам сумна спыталі Арцін і Алеола.\n— Ваш горад наведала Жалобная Каралева Паляндра,— пачаў апавядаць мастак Дроздзіч,— гэта ўладарка гора і смутку. Мне даводзілася яе бачыць — сухая, згорбленая старая. Твар у яе жоўта-брунатны, а зрэдчас становіцца шэра-зялёным. На ссівелых валасах замест кароны яна носіць вянок з шасці зачаўрэлых чорных руж. І Паляндра заўсёды прагне людскога гора. Гэтаксама, як мы, калі доўга не паямо, адчуваем голад, таксама і яна пакутуе ад недахопу гора. А калі Паляндра вельмі галодная, то робіцца чорнай-чорнай, зморшчваецца і ўся трэскаецца, як кара на балотным карчаку. Тады Жалобная Каралева загадвае сваім слугам збіраць чорных вусеняў і варыць з іх поліўку.\nАлеола і Арцін слухалі мастака з шырока расплюшчанымі вачыма, а той апавядаў далей:\n— У Чорным Балоце, у самай багне, на Імховай Выспе стаіць сплецены з каравых каранёў церам. На страсе ягонай у вялізных гнёздах жывуць чорныя чаплі, а Паляндра — у самім цераме, у пакоі з крывой столлю. Пад церамам знаходзіцца вязніца для людзей, ператвораных у чорныя цені. Паляндра, уся ў чорных строях, лётае па свеце ў чорнай карэце, запрэжанай чорнымі чаплямі — гэта і ёсць тая хмара і віхуры, якія вы бачылі. Чаплі чапаюць і чапляюць людзей, таму яны так і завуцца — чаплі. Як пабачаць яны чалавека, закружваюць яго, кружаць, кружаць, пакуль той не ператворыцца ў цень, а потым кідаюць яго ў жалезную ступу, якую Паляндра заўсёды возіць з сабою на задку карэты. Затым Жалобная Каралева разам са сваімі прыслужніцамі-чаплямі кідае цені людзей у вязніцу, пад тым патарочным церамам.\nМастак Дроздзіч змоўк, паглядзеў на неба — ці не збіраецца на даляглядзе чорная хмара — і зноў пачаў апавядаць:\n— Вакол той цямніцы ад смутку і гора людскага на балотных купах вырастаюць гнілякі, на якіх і заводзяцца чорна-бурыя вусені. Акурат з гэтых вусеняў Паляндра і гатуе сабе і сваім чаплям поліўку. Але з часам людскія цені становяцца тонкімі, зусім танюткімі. Яны ўжо не ў стане сілкаваць балотную зямлю сваім горам, і гнілякі перастаюць расці, і вусеняў на іх заводзіцца ўсё менш і менш. Вось Паляндра штогод і адпраўляецца па новых людзей. Вы, напэўна, чулі, што раз-пораз дзе-нідзе знікаюць людзі...\nАлеола і Арцін ад гэтага аповеду яшчэ болей засмуціліся.\n— Ну досыць ужо, лепей я вашыя партрэты напішу,— прапанаваў мастак Дроздзіч.\n— Не трэба,— уздыхнула Алеола.\n— Не да забаваў нам цяпер,— смутна вымавіў Арцін.\n— А я ўсё ж прапаную.\nМастак звыкла дастаў са скураной торбы мальберт, пэндзлі і фарбы, адкаркаваў пузаты слоік, прымайстраваў ядвабнае палатно да мальберта.\nПершым мастак Дроздзіч напісаў партрэт Алеолы, затым Арціна.\nУ дзяўчыны і юнака трошкі адлегла на сэрцы. Уважлівей, ужо не такім затуманеным ад гора позіркам паглядзелі яны на рэчы вандроўнага мастака — на збанкі з фарбамі, на пэндзлікі, на мальберт...\n— Вой, што гэта за брыдота ў вас такая? — запытала Алеола і паказала на вусеняў на дне слоіка.\n— А, гэта... Усмуткі людзей. Яны на партрэтах, бо ядваб у мяне адмысловы! — ператвараюцца ў вусеняў і спадаюць на дно слоіка... Зараз там ёсць і вашыя. У мяне дамова з Жалобнай Каралевай — я хаджу па свеце, збіраю ўсмуткі людзей і ў выглядзе чорна-бурых вусеняў прыношу ёй. Тады яна не так часта да людзей наведваецца. Аднак бачыце, якая яна ненаедная... Абагнала мяне, не паспеў я ў вашае мястэчка прыйсці.\n— Пачакайце, паслухайце...— задумаўся Арцін,— калі нашыя людзі знаходзяцца ў яе вязніцы — значыцца, іх можна адтуль вызваліць.\n— Слушна! — падтрымала гэтую ідэю Алеола.— Мы іх вызвалім!\nЗдавалася, знік смутак з твараў і Арціна, і Алеолы. Юнак адчуў сябе сапраўдным віцязем, а дзяўчына — яснапаннай.\n— Гэта што, ваш партрэт так падзейнічаў? — пацікавілася Алеола ў мастака Дроздзіча.\n— Не,— адказаў ён,— калі ў чалавека ў жыцці з’яўляецца мэта, яна здольная выгнаць з ягонага сэрца смутак і нават заглушыць найвастрэйшы боль.\n— Сюды да мяне, хутчэй! — крыкнуў мастак Дроздзіч.— Жалобная Каралева дадому вяртаецца!\nМастак разгарнуў над сабою ядвабны парасон. Пад яго шмыгнулі і Алеола з Арцінам. Сяк-так прыціснуліся адно да аднаго.\n— Гэты парасон робіць нас нябачнымі для Паляндры і ейных паслугачоў,— прашаптаў мастак Дроздзіч.\nІ праўда — віхуры і хмара хутка пранесліся над імі і зніклі далёка за парослымі лесам узгоркамі.\n— Паслухайце, міленькі мастачычак Дроздзічак,— пачала прасіць Алеола,— пазычце нам, калі ласка, на пару дзён ваш чароўны парасонік. Мы з Арцінам пойдзем на тое балота, схаваемся пад парасонам і вызвалім людзей.\n— А вы,— працягвала Алеола,— пажывяце пакуль пад гэтым мостам, папішаце карціны. Вы ж самі казалі, што чорныя чаплі тут нікога не крануць, а значыць, і вас таксама.\n— Зразумейце ж,— сур’ёзна адказаў мастак Дроздзіч,— на свеце так шмат гарадоў, мястэчак і вёсак, дзе я таксама патрэбны. Пакуль я тут буду расседжвацца, колькіх яшчэ людзей забярэ Паляндра!\n— Тады хадземце з намі,— настойліва сказаў Арцін.— Вы нас атуліце сваім парасонам, а мы зробім човен, пераплывем Чорнае Балота і вызвалім людзей.\n— Што вы,— хітнуў галавою мастак Дроздзіч,— Чорнае Балота немагчыма пераплыць на чоўне — пад ім балота становіцца глейкім, ліпкім, човен цалкам захрасае. І перайсці гэтае балота нельга — пад нагамі яно ператвараецца ў жыжу, зацягвае на дно. Гэта жудаснае месца. Як толькі ў мяне набіраецца поўны слоік усмутак, я прыходжу на бераг Чорнага Балота, проста хаваюся пад парасон і стаўлю слоік на купіну. Тры разы прасвішчу, як плача суслік-байбак, скажу замову, і прылятаюць чорныя чаплі, забіраюць слоік. А я чакаю, калі яны вернуць яго зусім пусты. А дачакаўшыся, кладу слоік у торбу і зноў іду вандраваць па свеце, збіраць новыя ўсмуткі.\n— Ну зразумейце, нам вельмі трэба неўпрыкметку пракрасціся да той вязніцы! — усклікнула Алеола.\n— Пракрасціся туды — гэта толькі палова справы,— разважліва прамовіў мастак Дроздзіч.— Нават калі атрымаецца пераплыць балота, патрапіць у той церам, складзены з патарочаў, і вызваліць людзей, то Паляндра і яе чаплі адразу ж іх пабачаць, закруцяцца вялізным смерчам і назад у вязніцу вернуць. І вас у дадатак пасадзяць туды ж. А на ўсіх людзей майго парасона ніяк не хопіць.\n— І што рабіць? — з адчаем спытаў Арцін.\n— Слухайце сюды,— мастак Дроздзіч, прымружыў свае блакітныя вочы, паглядзеў на неба — ці не ляціць якая запозненая чапля,— і шэптам пачаў апавядаць.— Далёка на поўдні, на паўвыспе Дарвіт, якая выступае ў Вечаровае мора, расце дрэва — ядвабніца. Яна вельмі-вельмі старая, адна засталася ад старажытнага райскага саду, які калісьці рос па ўсёй зямлі. Яе плод — плод шчасця. Кажуць, што калі гэты плод альбо адвар з такіх пладоў з’ядуць чорныя чаплі, то адразу ж на пару хвілін знепрытомнеюць, а потым і зусім забудуць, як людзей чапаць і чапляць. А вось Паляндра, паспытаўшы гэтых ягад, будзе вечна хварэць і болей ніколі ўжо не зможа лётаць па свеце.\n— Вось што,— сказала Алеола,— мы з Арцінам абавязкова адшукаем гэтую ядвабніцу, дастанем ейныя плады, знойдзем вас, і тады ўсе разам адправімся да гэтага балота.\n— Добра,— пагадзіўся мастак Дроздзіч,— а я тым часам поўны слоік вусеняў набяру... Вось толькі як вы балота пераплывяце?\n— Што-небудзь прыдумаем,— упэўнена прамовіў Арцін.\n— Калі так, дам вам яшчэ адну параду. Ісці да той гары — не блізкі свет. Лепей туды плыць.\n— Як жа гэта плыць на гару? — запыталася Алеола.\n— Я ведаю,— пачаў Арцін,— гара стаіць на паўвыспе, паўвыспа ляжыць на моры, а ў мора ўпадаюць рэкі. Значыцца, туды лепей плыць па рацэ.\n— Так. І выток адной з гэтых рэк якраз недалёка ад вашага мястэчка,— паведаміў мастак Дроздзіч.\n— Выдатна,— захапіўся Арцін.— Мы зробім плыт і спусцімся па рацэ!\n— Не спяшайся. На плыце плыць павольна і вельмі небяспечна. На рэках і моры шныраюць піраты. Вось што я вам скажу. На рачной прыстані, дзе зліваюцца дзве ракі, Прыта і Продзень, гэта прыкладна ў пятнаццаці вёрстах адсюль, збіраецца флатылія рыбацкіх суднаў. Раз у чатыры гады рыбакі са Светлых Азёр плывуць да бухты Гняздо Рыб, каб паднесці дарункі рыбіным князям і каралям. Гэтая бухта акурат і размешчана каля таго паўвострава. Цяпер менавіта той год. Вы адшукайце ладдзю рыбака Палямона, перадайце яму прывітанне ад мяне і папрасецеся на ягоную ладдзю. Ён чалавек добры, вам не адмовіць. Толькі памятайце, на ладдзі кожны павінен рабіць сваю працу. Ты, Арцін, пабудзеш за матроса, калі трэба ветразь падымеш і за стырном пастаіш, а то і палубу падраіш. А ты, Алеола, будзеш гатаваць ежу і ўдалячынь глядзець, сачыць за даляглядам ды песні спяваць, каб не так сумна рыбакам плыць было.\n— Мы на ўсё гатовыя,— рашуча адказала Алеола.— І песень я розных шмат ведаю. Рыбакі-маракі не засумуюць.\n— І працы мы не баімося,— падтрымаў яе Арцін.\n— Тады зычу вам поспеху,— мастак Дроздзіч склаў парасон, сабраў усе свае рэчы ў скураную торбу.— Запомнеце, тая ядвабніца расце на гары побач з горадам Палац Садоў. Толькі не пераблытайце яе з іншымі ядвабніцамі.\n— Дзякуй,— юнак і дзяўчына разам пакланіліся вандроўнаму мастаку.\nЯны развіталіся з ім і пайшлі ў мястэчка. Кожны да сваёй апусцелай хаты. Узялі сабе ў дарогу найбольш неабходнае. Арцін, як і належыць будучаму віцязю, апрача ўсяго іншага прыхапіў сваю зброю — меч, лук і поўны калчан стрэлаў.\nУ той самы дзень Арцін і Алеола адправіліся да прыстані, дзе зліваюцца дзве ракі — Прыта і Продзень.


«Расчалавечаны чалавек — гэта самае страшнае». Вялікая размова з заснавальнікам «Народнай Волі» Іосіфам Сярэдзічам | baj.by\n10.06.2021 Крыніца: "Радыё Свабода"\nЗаснавальнік і галоўны рэдактар «Народнай Волі» Іосіф Сярэдзіч працуе ў журналістыцы больш за 50 гадоў.\n«Мы ўсё ж такі чакаем таго дня, калі «Народная Воля» вернецца ў папяровую вэрсію», — спадзяецца Іосіф Сярэдзіч.\nФактычна заблякаваўшы працу шмат якіх незалежных СМІ, адкуль цяпер атрымліваюць інфармацыю чыноўнікі? Вось што думае пра гэта Іосіф Сярэдзіч:\nАднак сам Іосіф Сярэдзіч часта не хавае сваёй незадаволенасьці станам сучаснай беларускай журналістыкі.\nНягледзячы на ўсе складанасьці, зь якімі цяпер сутыкаюцца журналісты незалежных выданьняў, Іосіф Сярэдзіч упэўнены, што прафэсійная журналістыка павінна захаваць свой узровень і ў такіх умовах.\nІосіф Сярэдзіч згадвае, як журналістка «Народнай Волі» Марына Коктыш узяла інтэрвію ў лідэра Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі («Грамада») Ігара Барысава. Барысаў выказаў пэсымістычную думку, што «зараз немагчыма весьці амаль ніякую палітычную дзейнасьць, нельга праяўляць нейкую актыўнасьць, палітычнае жыцьцё вельмі небясьпечнае».\nНа думку Сярэдзіча, сёньня павінна адбыцца эвалюцыя ў галовах рабочых, інтэлігенцыі, у галовах прадстаўнікоў улады, апазыцыі, журналістаў.\nЁн расказаў, як з прафэсійнай цікавасьцю шмат гадоў назірае за адным чалавекам — старшынём знакамітага АПК «Сноў», экс-сэнатарам Мікалаем Радаманам.\nІосіф Сярэдзіч перакананы: Лукашэнку трэба было даўно ўзяцца за рэформы. А ці ж трэба заціскаць палітычныя партыі, жорстка і бязьлітасна распраўляцца з апанэнтамі?\nПерамены наступяць толькі тады, калі эвалюцыя адбудзецца ў мазгах шырокага грамадзтва. І тут вялікая роля журналістаў. Каб нас чытаў і рабочы з МАЗа, і ІТР, і інтэлігенцыя, я не кажу ўжо пра эліту, якая, на мой погляд, зьнікае на вачах. Можа, вырасьце дастойная эліта з тых маладых хлопцаў і дзяўчат, якія зараз змагаюцца за дэмакратыю, — кажа Іосіф Сярэдзіч і дадае: — Хочацца ў гэта верыць».\nІосіф Сярэдзіч нарадзіўся ў 1949 годзе на Піншчыне. Скончыў факультэт журналістыкі БДУ і Акадэмію грамадзкіх навук пры ЦК КПСС у Маскве. Працаваў у ганцавіцкай раённай газэце «Савецкае Палессе», «Сельской газете», «Советской Белоруссии». З 1990 па 1995 гады быў дэпутатам Вярхоўнага Савету 12 скліканьня, ачоліў парлямэнцкую «Народную газету». З 1995 году — заснавальнік і нязьменны галоўны рэдактар «Народнай Волі».


У Маладзечне ў час ажыятажу купілі ўдвая больш тэхнікі – RH.by\nУ Маладзечне ў час ажыятажу купілі ўдвая больш тэхнікі\n3 студзеня 2015 г.\nАд 18 снежня павялічыўся попыт на пакупку валюты. Калі яе немагчыма было набыць у абменніках, людзі дзяжурылі перад банкамі, абменнікамі і чакалі, пакуль нехта прыйдзе яе здаваць. Пасля многія пачалі скупляць бытавую тэхніку.\nТаццяна Марцінкевіч, загадчыца магазіна па продажы бытавой тэхнікай ў Маладзечне, 19 снежня адзначала, што наведвальнікаў стала больш ад вечара 18 снежня.\nЛюдзі куплялі ўсё\n– Купляцюць бытавыя тавары, лічбавую тэхніку. Асаблівым попытам карыстаюцца тэлефоны, тэлевізары. Аднак пакупнікі не кідаюцца на тэхніку, толькі б купіць, – адзначае жанчына. – Просяць кансультацыі спецыялістаў, раяцца з імі.\nДа павелічэння пакупнікоў у выхадныя кіраўніцтва магазіна падрыхтавалася загадзя – на работу выйшлі тыя спецыялісты, якія былі на выхадных. Працавала 45 чалавек. У звычайныя дні – 35.\nБралі і па некалькі відаў тавараў\nУвечары ў магазіне было каля 1200 наведнікаў.\n– Нягледзячы на тое, што людзей было многа, – гаворыць Таццяна Марцінкевіч, – яны спакойна паводзілі сябе, бо выдатна разумелі, што самі стварылі ажыятаж. Такая сітуацыя была і ў суботу. Ужо ў нядзелю, калі людзі сталі заўважаць, што тэхнікі становіцца менш і яны могуць не купіць таго, што хацелі, некаторыя пачыналі сварыца, даказваць, што былі ў чарзе раней. Аднак скандалаў не было, проста некаторыя выказвалі сваё незадавальненне.\nНа выхадных было каля чатырох тысяч чалавек\nУ звычайныя выхадныя – 1800.\nЗагадчыца магазіна па продажы бытавой тэхнікі адзначае, што цяпер попыт на тэхніку не такі вялікі, як у выхадныя ад 19 да 21 снежня. Хаця ён па-ранейшаму застаецца.\n– Напрыклад, учора, 29 снежня, – гаворыць Таццяна Марцінкевіч, – У магазіне было 1985 чалавек.\nСпецыяліст кажа, што людзі куплялі тавары ў крэдыт, бралі іх у лізінг. У растэрміноўку тавараў пакуль не даюць.\nБольшасць тэхнікі, якую раскупілі, цяпер ёсць у продажы. Але загадчыца магазіна адзначае, што асартымент не такі вялікі, як раней.\nПрадалі тэхнікі ўдвая больш\nАдна з крамаў у Маладзечне, якая гандлюе бытавой тэхнікай, за выхадныя, ад 19 да 21 снежня, прадала бытавой тэхнікі прыблізна на 100 мільёнаў рублёў. У звычайныя выхадныя выручка складае каля 50 мільёнаў рублёў.\nУ краме адзначылі, што пераважна куплялі халадзільнікі, тэлевізары, пральныя машыны.\nПапярэдні артыкулАд 1 студзеня змяніліся тарыфы на электраэнергію\nНаступны артыкулАд 1 студзеня змененыя патрабаванні да камплектацыі аптэчкі


Мюзикл "Однажды в Снежном королевстве" приглашает в Минск » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nМюзікл "Аднойчы ў Снежным каралеўстве" запрашае ў Мінск\nНавагодні мюзікл "Аднойчы ў Снежным каралеўстве" пройдзе 26-30 снежня і 2-5 студзеня ў 11.00, 13.30 і 16.00. 31 снежня і 6 студзеня — у 11.00 і 13.30, 1 студзеня — у 16 гадзін. З 26 снежня да 6 студзеня на пляцоўцы адміністрацыйнага комплексу "Пераможцаў, 14" у Мінску будуць праводзіцца дзіцячыя навагоднія святы. Артысты Мала-дзёжнага тэатра эстрады пакажуць мюзікл "Аднойчы ў Снежным каралеўстве". Рэжысёр-пастаноўшчык — заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь Вячаслаў Панін.\nНавагодні сіквэл створаны па матывах казкі Ханса Крысціяна Андэрсэна "Снежная каралева".\nЖыццё галоўнай гераіні — Снежнай каралевы — удалося. Яна мае ўсё: уласны ледзяны палац, новыя сані, запрэжаныя прыдворнымі, модныя футры з белых мядзведзяў. І толькі адно не дае спакою Каралеве — выбар нявесты для яе сына, Прынца Зябліка.\nЗ агледзін нявесты пачынаюцца прыгоды галоўных герояў Снягуркі, Прынца, Мадам Вечнай мерзлаты, Ле-дзяной глыбы, Прынцэсы Снежнай Завеі, Паўночнага ззяння.\nДзядуля Мароз пакажа дзецям, што толькі дабро можа растапіць ледзяное сэрца.\nНезабыўнымі стануць прыгоды ў свеце казкі з цудоўнымі дэкарацыямі, яркімі касцюмамі, добрымі навагоднімі песнямі. А жаданні здзейсняцца.\nПасля мюзікла ля елкі пройдзе гульнёвая праграма.\nЗаказаць білеты можна па тэлефонах: 8 (017) 213 19 49, 213 15 66, 207 71 58 — канцэртны аддзел; 222 82 96, 8 (029) 700 33 55 — каса; 8 (017) 222 80 71 — факс. Або па электронным адрасе teatrestrady@mail.ru. Падрабязную інфармацыю пра праграмы тэатра\nатрымаеце на сайце www.estrada.by.\n» Анонс праздничных мероприятий в Миорском РДК\n» Начнутся каникулы


У Вілейцы хіты The Beatles прагучалі па-беларуску - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 23 чэрвеня 2021, Серада, 9:35\nУ Вілейцы хіты The Beatles прагучалі па-беларуску\nХіты на беларускую мову пераклаў паэт і музыка Мікіта Найдзёнаў.\nУ Вілейцы 16 лютага прайшоў чарговы «Спеўны сход». Яго тэмай стала творчасць The Beatles у перакладзе на беларускую мову, піша mlyn.by.\nАнсамбль гітарыстаў «Адэліта» мясцовай школы мастацтваў выканаў папуры на хіты «Бітлз». Затым выступіў паэт і музыка Мікіта Найдзёнаў, які пераклаў хіты вядомага гурта на беларускую мову.\nАрганізатарка «Спеўнага сходу» Эла Кулеш не чакала такой цікавасці да мерапрыемства. На «Сход» прыйшло больш дарослых жыхароў Вілейкі, чым моладзі.\n- Для мяне - гэта мая маладосць, - падзяліўся жыхар Вілейкі Уладзімір. - Яшчэ з 1960-х я адчуваў патрэбу зразумець, пра што іх песні. І таму, убачыўшы афішу мерапрыемства, не мог не прыйсці сюды. І гэта выдатна - бо менавіта сёння я зразумеў, як люблю «Бітлз».\nМузыка і паэт Мікіту Найдзёнаў спецыяльна прыехаў на «Спеўны сход» у Вілейку.\n- Бітлз - гэта мая самая вялікая любоў. Я пераклаў на беларускую мову 16 іх песень. Калі перакладаеш свой любімы гурт, то пачынаеш разумець яго па-іншаму, адкрываючы для сябе зусім іншую сутнасць яго творчасці, - адзначыў Мікіта Найдзёнаў. - Калі вы ведаеце матывы - спяваем разам.\n«Спеўны сход» - гэта сустрэчы, дзе людзі збіраюцца разам, каб выканаць розныя беларускія песні. У Вілейцы гэты праект арганізуе і праводзіць Эла Кулеш. Кожная сустрэча тэматычная, дзе аб'яднаўшыся, жыхары Вілейкі спяваюць песні, якія з'яўляюцца спадчынай беларускай музычнай культуры і не толькі.\n9:32 Пуля – дура, шприц – молодец\n9:22 «Брат умер, и теперь налоговая требует от меня 15 тысяч его долга по ИП»\n9:16 Правительство США «конфисковало» домены десятков иранских сайтов\n9:14 «Там что-то движется!»: на Венере обнаружили неожиданный планетарный объект\n9:08 «Саша 3%, жорсткай табе пасадкі!»\n8:48 «Званок для рэжыму можа перайсці ў перазвон»\n8:40 Афіцыйна: Індыйскі штам COVID-19 выяўлены ў Менску\n16.06 Беларускія банкі пачалі адключаць ад міжнародных аплатных сістэм 111,012\n16.06 Таракан спрабуе схавацца ў норку 96,058\n21.06 У менскім метро патролілі прапагандыста Азаронка 84,094\n18.06 Сталі вядомыя самыя гучныя прозвішчы з новага санкцыйнага спісу Еўразвязу 81,838\n18.06 Лукашэнку адрэзалі ад валюты 77,306\n22.06 Санкцыі дзейнічаюць: сябры Лукашэнкі замітусіліся 74,722\n21.06 Пуцін пастанавіў не прыязджаць да Лукашэнкі ў Берасце 74,094


★Левкий★[Бясплатна] даведацца значэнне імя на сайце Імёны Свету. Даведацца значэнне імя Левкий. Значэнне імя Левкий. Левкий значэнне імя. Паходжанне імя Левкий. Таямніца імя Левкий. Тлумачэнне імя Левкий. - Імёны Свету.\nГалоўная » Алфавіт імёнаў » Імя Левкий\nЛевкий - у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nЛевкий, у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nКраткое значение имени Левкий.\nЗначэння мужчынскага імя Левкий пакуль няма.\nКраткие формы имени Левкий:\nИнтерпретация значения букв имени Левкий.\nЛітара Л ў імя Левкий: тонкае ўспрыманне прыгажосці, артыстычныя (мастацкія) таленты, імкненне падзяліцца ведамі і адчуваннямі з партнёрам. Папярэджанне свайму ўладальніку не марнаваць жыццё марна, знайсці сваё сапраўднае прызначэнне.\nЛітара Е ў імя Левкий: патрэба да самавыяўлення, абмену ідэямі, схільнасць выступаць у ролі пасярэдніка, праніклівасць дзякуючы ўменню ўваходзіць у свет таемных сіл. Магчымая балбатлівасць.\nЛітара В ў імя Левкий: камунікабельнасць, сувязь з жыццём, яднанне з прыродай. Творчая асоба, накіраваная ў будучыню.\nЛітара К ў імя Левкий: цягавітасць, якая адбываецца ад сілы духу, уменне захоўваць сакрэты, праніклівасць, жыццёвае крэда "усё ці нічога".\nЛітара Й ў імя Левкий: тонкая духоўнасць, адчувальнасць, дабрыня, любоў да свету. Вонкава чалавек паказвае практычнасць як шырму для ўтойвання рамантычнай мяккай натуры.


Тэрыторыя расьсяленьня ібэраў.\nІбэ́ры — народ, які жыў на тэрыторыі сучаснай Гішпаніі, прыкладна з III-га тысячагодзьдзя да нашай эры. Таксама ібэры ў антычных крыніцах — этнічная назва ўсходне-грузінскіх плямёнаў, якія жылі на тэрыторыі Ібэрыі (рэгіён Картлі, Усходняя Грузія).\nВоін з Махентэ. Статуэтка захоўваецца ў Музэі дагістарычных часоў Валенсіі.\nІбэры жылі ў ізаляваных абшчынах з племянным ладам. Яны валодалі навыкамі апрацоўкі мэталаў, уключаючы бронзу, і земляробства. Пазьней ібэры ўтварылі больш цэласную дзяржаву з гарадамі й сацыяльны ладам. Яны гандлявалі мэталам з Фінікіяй,


Канвертаваць Frankos (FRK) і Аманскіх рыял (OMR) : Калькулятар абменнага курсу\nFranko (FRK) і Аманскі рыял (OMR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Franko і Аманскі рыял пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 26 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Franko. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Аманскі рыял валюты па змаўчанні. Націсніце на Аманскіх рыял або Frankos канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Franko гэта валюта, у ні ў адной краіне. Аманскі рыял гэта валюта, у Аман (ОМ, OMN). Аманскі рыял таксама вядомы як Аманскі рыял. Сімвал FRK можа быць запісаная FRK. Сімвал OMR можа быць запісаная RO. Аманскі рыял дзеліцца на 1000 baizas. Абменнага курсу the Franko Апошняе абнаўленне 4 красавік 2018 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Аманскі рыял Апошняе абнаўленне 26 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. FRK каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. OMR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.