Сяргей Дылеўскі пра настроі на заводах: «Сярод рабочых добра калі адзін з дзесяці будзе | Новы Час\n«Жонка занята валанцёрствам — аказвае гуманітарную дапамогу ўцекачам з Беларусі»\n— Раскажыце, чым зарабляеце на жыццё.\n— У гэтым мне трохі пашанцавала, таму што я за 32 гады атрымаў больш за 10 прафесій: токар, фрэзероўшчык, шліфоўшчык, аператар і наладчык станкоў з праграмным кіраваннем, кранаўшчык. Калі рукі з патрэбнага месца растуць, працу знайсці ў Варшаве не праблема. Зараз падпрацоўваю зваршчыкам, робім металаканструкцыі для дызайнерскіх праектаў. Але большасць часу займаюць пратэсты.\n— Ці ўдалося жонцы знайсці нейкую працу?\n— Яна не шукала, бо таго, што я зарабляю, нам на жыццё хапае. Жонка зараз занята валанцёрскай дзейнасцю — аказвае гуманітарную дапамогу ўцекачам з Беларусі. Яны з сяброўкай адчынілі free shop. Гэта склад з адзеннем, абуткам, сродкамі гігіены. Яны супрацоўнічаюць з беларускімі дыяспарамі ў Еўропе, якія дасылаюць гуманітарную дапамогу, і дзяўчаты яе размяркоўваюць.\n— Гэта ж жонка калісьці прапанавала вам набіць «Пагоню»?\n— Так, удзельнічала ў маляванні тату. Гэта было ў 2016 ці 2017 годзе. Я атрымаў траўму на руцэ, калі займаўся рамонтам машыны ў гаражы. Застаўся даволі вялікі шрам, і паўстала пытанне, што зрабіць, каб яго закрыць. Жонка прапанавала: а давай «Пагоню» наб’ём. Нацыянальная сімволіка ў нашым доме амаль заўсёды прысутнічала. Так і зрабілі. Яна пераносіла эскіз мне на скуру.\n— Чула, вы здымалі кватэру ў былога члена «Салідарнасці».\n— І працягваю здымаць. Выпадкова абсалютна атрымалася. Я калі прыехаў, было цяжка вырашыць пытанне з арэндай кватэры, бо не ведаў мовы, інтэрнэт-рэсурсаў, дзе паглядзець жыллё. У мяне быў кантакт Анатоля Міхнаўца з цэнтра беларускай салідарнасці. Мы з ім селі, ткнулі ў першую аб’яву, якая трапілася і падпадала пад наш бюджэт. Калі прыехала глядзець кватэру, яе гаспадар запытаўся, хто я, адкуль. І потым кажа: дык я тым жа самым займаўся ў часы «Салідарнасці»! Ён з’яўляецца ветэранам руху.\n— Вы сустракаліся з Лехам Валенсам. Што цікавага ён вам расказаў, параіў?\n— Ён расказаў пра такія рэчы, якія цяпер падаюцца відавочнымі, але тады для мяне не былі яўнымі. Мы з ім шмат размаўлялі пра стварэнне незалежных прафсаюзаў, што можа быць з імі ў Беларусі — ён параіў не намагацца адкрываць афіцыйныя пярвічныя суполкі, таму што ўлада ніколі гэтага не дазволіць.\nРазмаўлялі пра гісторыю польскай «Салідарнасці», страйкавыя касы, якія захоўваліся ў касцёлах, бо на той момант гэта было самае бяспечнае месца. Яны былі амаль у кожным горадзе. З тых кас узаемадапамогі падтрымлівалі сем’і звольненых, на гэтыя грошы стваралі агітацыйныя матэрыялы.\nЁн казаў, што першае, што нам трэба зрабіць, — забяспечыць распаўсюд інфармацыі. Калі раней лістоўкі маглі забараніць, перахапіць, то цяпер з інтэрнэтам такое немагчыма.\n«На заводах працэнтаў 20 з тых, хто страйкаваў, звольнены»\n— Дарэчы, пра страйкавыя касы. У нас быў іх аналаг, калі людзі скідаліся грашыма, каб патрымаць рабочых, якія звольняцца. Чаму тады забастоўка не ўдалася?\n— Яна адбылася, я лічу. І дала свае вынікі, якія не мог даць ніводзін падручнік — вопыт.\nА чаму не атрымалася гэтыя забастоўкі працягнуць на больш доўгі час — таму што ў нас не было вопыту.\nНіхто тады не мог падумаць, што будзе настолькі жорсткая сітуацыя з тым жа АМАПам, ГУБАЗам. Проста не было падрыхтоўкі, каб зладзіць страйк эфектыўна.\n— Але нават у тыя дні, калі людзі збіраліся на тэрыторыі заводаў, не ўсе гатовы былі далучыцца.\n— Я думаю, гэта таму, што большасць працаўнікоў не ведала, для чаго, што іх чакае. І тады яны вырашылі, што лепш хай будуць тыя маленькія дробкі таго, што яны атрымоўваюць на сёння, чым штосьці незразумелае. Плюс затрыманні актывістаў сыгралі сваю ролю.\nЛюдзям проста не хапіла трошкі смеласці і вопыту, таму большасць вярнулася да сваіх працоўных месцаў і ўсё.\n— Вы цяпер абвясцілі перадстрайкавы стан. Ці не занадта гучная гэта заява? Шмат людзей сядзіць, многія запалоханы.\n— Мы размаўляем з рабочымі прадпрыемстваў, якія там зараз працуюць. І бачым стан на гэтых заводах, настроі — большасць гатова страйкаваць. Ад нас толькі чакаюць сігналу, калі гэта пачаць. Таму я аб’явіў, каб даць уладзе апошні шанс штосьці змяніць.\nНасамрэч мы не хочам страйку, я ведаю, якія гэта рызыкі для эканомікі, але гэта апошняя мера. Калі ўлада не пойдзе на выкананне нашых патрабаванняў, то страйк будзе.\n— А што маецца на ўвазе пад «гатовы страйкаваць»?\n— Нявыйсце на працу мы бачым як самую бяспечную форму пратэсту на сённяшні момант. Бо, як паказала восень 2020 года, нават калі людзі страйкуюць на тэрыторыі прадпрыемства, можа прыехаць АМАП і проста дубінамі загнаць працаваць.\nВарыянт не пайсці на працу, у першую чаргу, дае той эфект, які нам патрэбны (станкі не будуць рухацца), у другую — людзі будуць у бяспецы. Мы ведаем рызыкі — да нейкіх актывістаў амапаўцы могуць уваліцца, але не да ўсіх. Наш актыў гэтыя рызыкі цудоўна разумее.\n— Чаму вы лічыце, што забастоўка магчыма, калі дзве спробы дагэтуль не ўдаліся?\n— Зараз у нас быў цэлы год падрыхтоўкі да страйку. Падрыхтоўкі ментальнай. Рабочыя пабачылі, што нічога не зменіцца ў лепшы бок, калі яны нічога не зробяць. Як заробкі будуць падаць, так і эканоміка не будзе расці, рэпрэсіі працягнуцца.\nНа тым самым Мінскім трактарным заводзе на піку выходзіла каля 5000 чалавек, з іх ужо тысяча звольнена.\nІ ўлада на гэтым не спыніцца. Па нашай статыстыцы, на іншых заводах працэнтаў 20 з тых, хто страйкаваў, звольнены.\n— Можа, якраз з-за такога градусу рэпрэсій астатнія, хто яшчэ працуе на заводзе, падумаюць, што лепш наогул не высоўвацца? Каб не стаць наступным звольненым і мець хоць 400, але стабільныя рублёў.\n— Яны і так чакалі — нічога не змянілася. І нават тыя, хто сумняваўся, цяпер разумеюць, што лепш не будзе. Супрацоўнікі майго заводу, якія восенню мне яшчэ казалі: «Супакойся, спыніся, будзе лепш, калі ўсё заціхне», сёння пытаюцца: «Што мне рабіць? Дай мне якую задачу, каб адбыўся страйк».\nІ такіх паведамленняў сотні. У людзей вялізны запыт на дзейнасць. Яны чакаюць каманды.\n— А што зараз абвастрае настроі?\n— У першую чаргу эканамічны бок. Таму што людзі бачаць, што рэальныя заробкі падаюць, а цэны за 10 год стабільнасці падскочылі ў некалькі разоў.\n«Лічу, што зрабіў вельмі шмат для краіны, і сумленне маё чыстае»\n— Цягам года супрацоўнікі розных заводаў па адным абвяшчалі, што сыходзяць у стачку, — і іх пасля гэтага чакана звальнялі. Ці быў сэнс у тым?\n— Я гэтых людзей лічу героямі. Гэта, можа, імпульсіўнае жаданне было, калі цярпець не заставалася ніякіх сіл. Эканамічнага эфекту нуль ад таго, што супрацоўнік забастуе ў адзіночку.\nАле, я лічу, гэта вялікі іміджавы ўдар па рэжыме. Бо гэта даказвае, што пратэсты нікуды не дзеліся, людзі не згодныя з рэжымам.\n— На тым жа трактарным заводзе шмат прыхільнікаў Лукашэнкі? Яны ж там дакладна ёсць.\n— Мне нядаўна чалавек з «Беларуськалія» сказаў такую рэч: Лукашэнку зараз ненавідзяць нават ябацькі. Прыхільнікаў засталося менш, бо ў веруючых у яго жыццёвы стан пагоршыўся таксама.\nТыя, хто спадзяваўся, што пратэсты задушаць за два-тры месяцы і ўсё заглухне, пачынаюць разумець, што ён не можа зрабіць гэтага. Канечне, ябацькі ёсць на кожным прадпрыемстве. Але я пастаянна камунікую з людзьмі з заводаў — добра калі адзін з 10 будзе за Лукашэнку і можа канструктыўна весці гутарку.\n— Беларускае аб’яднанне рабочых, куды вы ўваходзіце, чым займаецца зараз?\n— Гэта мадэль незалежнага прафсаюза, дзе мы стаім на ахове правоў працаўнікоў і дабіваемся гэтага ў тым ліку страйкам. Паколькі мы знаходзімся за мяжой, па вялікім рахунку па скаргах можам даваць толькі кансультацыі з юрыстамі, як правільна аформіць зварот у суд і г.д.\nКаб чалавек, у якога ўзнікла пытанне, мог быць падрыхтаваным, калі ідзе да кіраўніцтва патрабаваць выканання сваіх правоў.\nУ нас запланавана юрыдычная дапамога, фінансавая, у тым ліку тым, хто быў вымушаны з’ехаць. Плюс ахова беларускіх працаўнікоў на тэрыторыі Еўрасаюза, бо гэта ніша, дзе патрэбны наш удзел.\nКалі правы беларуса за мяжой на працы парушаюцца, ён не ведае, куды ісці. Таму будзем весці не толькі агітацыйную працу.\n— Не падаецца вам, што вашу заяву пра страйк людзі не будуць успрымаць усур’ёз: маўляў, табе добра казаць, ты ў бяспецы не ў Беларусі, а мы падстаўляемся?\n— Ёсць такая рэч, але актыўныя рабочыя добра ведаюць, што мой сын грамадзянін Беларусі. І я зраблю ўсё, каб ён вярнуўся ў Беларусь жыць. У мяне там бацькі засталіся, і я хачу іх бачыць, ведаць, чым яны займаюцца, сам хачу жыць на радзіме.\nЯ з-за мяжы выказваюся, бо на мне ўжо не адна крымінальная справа. І я не магу вярнуцца дадому. Я лічу, што зрабіў вельмі шмат для нашай краіны, і сумленне маё чыстае.


Хутка фільтраваць усе клеткі, якія змяшчае формулу ў паказаным слупку\nКалі ёсць абедзве формулы і значэння заселеных у слупок працоўнага ліста, цяпер, вы хацелі б, каб адфільтраваць усе вочкі формул, каб праверыць ці змяніць, як вам трэба. Як можна фільтраваць усе формулы вочак без праверкі адзін за адным? Калі ў вас ёсць Kutools для Excel, З яго фільтр Формула асаблівасць, вы можаце хутка адфільтраваць усё формульныя ячэйкі ў абраным слупку толькі з адным пстрычкай мышы.\nФільтр ўсіх клетак, якія, якія змяшчаюць формулы ў паказаным слупку\nФільтр ўсіх клетак, якія змяшчаюць формулы і напоўніў шрыфт або колер фону ў паказаным слупку\nДля фільтрацыі ўсіх формульных вочак у абранай калонцы, калі ласка, зрабіце наступнае:\n1, Абярыце слупок, які змяшчае формулы, якія вы хочаце фільтраваць, а затым націсніце Kutools падрабязна > спецыяльны фільтр > фільтр ФормулаСм скрыншот:\n2, Затым падказка акно высунуўся, каб нагадаць вам, як многія клеткі ўтрымліваюць формулы ў пэўным слупку, см скрыншот:\n3, А затым націсніце OKУсе клеткі ўтрымліваюць формулы былі адфільтраваныя, см скрыншот:\nДля таго, каб вылучыць ці цень вынікаў з шрыфтам ці колерам фону пасля фільтравання, вы можаце перайсці да спецыяльны фільтр дыялогавае акно для налады фарматавання.\n1, Абярыце слупок, які змяшчае формулы, якія вы хочаце фільтраваць, а затым націсніце Kutools падрабязна > спецыяльны фільтр > спецыяльны фільтрСм скрыншот:\n2, ў спецыяльны фільтр дыялогавае акно:\n(1.) Выберыце фармат варыянт у правілы фільтрацыі раздзел скрынка;\n(2.) Выберыце Формула з выпадальнага спісу;\n(3.) Затым паказаць колер шрыфта або колер фону для адфільтраваць вынікі ў апрацоўка вынікаў падзел.\n3, затым націсніце Ok кнопка, і падказка акно выскачыць, каб нагадаць вам, колькі знойдзеныя формулы клеткі, гл скрыншот:\n4, Нарэшце, націсніце OK кнопка, усе вочкі з формуламі былі адфільтраваныя, і адфільтраваць вынікі, вылучаныя шрыфтам ці колерам фону, як вы паказалі. Глядзіце скрыншот:\nДэманстрацыя: Фільтр ўсіх клетак, якія змяшчае формулу:


Да твару – белая шапачка, белы халат — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nМедыцына Нумары Факты, падзеi, людзi\n25.05.2015 22.05.2015 Admin821Комментарии on Да твару – белая шапачка, белы халат\nУ календары святочных дат у медыцынскіх работнікаў некалькі прафесійных святаў. Адно з іх – 12 мая. Яго святкуюць медыцынскія сёстры. А таксама – фельчары, акушэры, фельчары-лабаранты, рэнтгенлабаранты. Дзякуючы старанням і ініцыятыве галоўнай медыцынскай сястры цэнтральнай раённай бальніцы Святланы Высоцкай і савета медсясцёр да гэтага дня прыўрочваецца раённы конкурс медыцынскіх сясцёр. Праходзіць ён вельмі прыгожа, урачыста, у прыбранай зале, хоць і з напружаннем сіл канкурсантак, з хваляваннем – ім патрэбна пацвердзіць на этапах конкурсу свае прафесійныя веды. Сёлета, у Год моладзі, у конкурсе прынялі ўдзел маладыя спецыялісты лячэбна-прафілактычных устаноў раёна. У мінулым годзе 13 выпускнікоў Слуцкага, Мінскага, Маладзечанскага медыцынскіх каледжаў прыбылі па размеркаванні ў цэнтральную раённую бальніцу.\nПрывітальным словам конкурс адкрыла галоўны ўрач цэнтральнай раённай бальніцы Святлана Глебка. Святлана Здзіславаўна зрабіла акцэнт на важнасці работы медыцынскай сястры. Ніводзін урач не можа адбыцца ў сваёй прафесіі без надзейных памочнікаў – медыцынскіх сясцёр, якія выконваюць назначэнні ўрачоў, падчас адсутнасці дактароў сочаць за станам пацыента, папярэджваюць экстрэмальныя сітуацыі, своечасова прыходзяць на дапамогу. Адным словам, пост іх адказны і нялёгкі.\n11 прыгожых маладых канкурсантак прынялі рашэнне паўдзельнічаць у конкурсе прафесійнага майстэрства. Гэта фельчар Старасвержанскай амбулаторыі Алена Хіневіч, фельчары паста хуткай медыцынскай дапамогі Дзераўнянскай участковай бальніцы Кацярына Раковіч і Вольга Махначэўская, акушэркі акушэрска-гінекалагічнага аддзялення Анжаліка Рабцэвіч, Святлана Траневіч і Марыя Лапеза, медсястра хірургічнага аддзялення Кацярына Дзядзюля, медсястра педыятрычнага аддзялення Алена Вабішчэвіч, фельчары-лабаранты клініка-дыягнастычнай лабараторыі Аляксандра Макоўская і Жанна Дабравольская, участковая медсястра Любкаўшчынскай урачэбнай амбулаторыі Таццяна Флер’яновіч. Гэтае саперніцтва дало магчымасць у поўнай меры паказаць таленты канкурсантак, іх абаяльнасць як у першым этапе – візітнай картцы, так і ў дамашнім кулінарным заданні, пры адказе на тэарэтычныя пытанні. У журы конкурсу былі вопытныя ўрачы: Людміла Някрылава, Марына Цімафеева, Ірына Пярхальская, Аляксей Бондараў, Таццяна Паўлюкевіч, Дзмітрый Санько, галоўная медсястра Святлана Высоцкая. Конкурс праходзіў пад старшынством галоўнага ўрача райбальніцы Святланы Глебка.\nПачаўся конкурс творчым прадстаўленнем «Я і мая прафесія». Візітныя карткі былі вершаваныя, музычныя. Кацярына Дзядзюля падрыхтавала мультымедыйную прэзентацыю. У яе была і вельмі абаяльная група падтрымкі – калегі з хірургічнага аддзялення з плакатам-расцяжкай.\nАпетытна выгляда выстава кулінарных і кандытарскіх страў на другім этапе конкурсу, дзе прадстаўлялася дамашняе заданне «На рабочым месцы майстар, дома – гаспадыня».\nНаступныя тры этапы патрабавалі даць адказы на пытанні па санітарна-эпідэмічным рэжыме, неадкладнай медыцынскай дапамозе, гематрансфузіі. Апошні этап уключаў бліц-турнір, займальныя пытанні на хуткасць адказу, знаходлівасць, інтэлектуальны ўзровень. Іх агучыла Святлана Высоцкая.\nПакуль журы падлічвала балы, вызначала пераможцаў, сіламі ўдзельнікаў мастацкай самадзейнасці быў паказаны канцэрт. У калектыве медыцынскіх работнікаў шмат таленавітых людзей, якія маюць магчымасць раскрыць свае здольнасці перад калегамі ў час вось такіх урачыстасцяў, а таксама на раённых святах. Удзельнікі мастацкай самадзейнасці цэнтральнай раённай бальніцы дастойна выступілі ў раённым фестывалі маладзёжнай творчасці сярод працоўнай моладзі «Вясёлка талентаў».\nКанцэртную праграму ў час конкурсу прафесійнага майстэрства медсясцёр вяла медыцынская сястра аддзялення анестэзіі і рэанімацыі Ганна Русак. Маладыя спецыялісты Алеся Гуліцкая, Вікторыя Хмурко, Анастасія Пабярэжная таксама прадэманстравалі свае таленты.\nВось і абвестка вынікаў конкурсу. Першае месца прысуджана фельчару паста хуткай медыцынскай дапамогі Дзераўнянскай участковай бальніцы Кацярыне Раковіч. Другое месца журы аддало акушэрцы акушэрска-гінекалагічнага аддзялення Святлане Траневіч. Трэцяе – яшчэ аднаму фельчару хуткай дапамогі Дзераўнянскай участковай бальніцы Вользе Махначэўскай. Ім – апладысменты, кветкі і падарункі. Пераможцаў павіншавалі галоўны ўрач райбальніцы Святлана Глебка, старшыня прафсаюзнага камітэта ЦРБ Флюза Анушкевіч, намеснік начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама Святлана Жыбуль, першы сакратар райкама БРСМ Анастасія Калодзінская. Умовамі правядзення конкурсу прафесіянальнага майстэрства прадугледжана і матэрыяльнае заахвочванне ўдзельніц конкурсу.\nМедыцынская сястра аддзялення анестэзіі і рэанімацыі цэнтральнай раённай бальніцы Ганна Русак прадстаўляла стаўбцоўскую бальніцу на адборачным туры абласнога конкурсу «Я і мая прафесія», які прайшоў у Слуцку.\nЯк расказвае галоўная медыцынская сястра цэнтральнай раённай бальніцы Святлана Высоцкая, у гэтым прафесійным спаборніцтве патрэбна было паказаць тэарэтычныя веды ў вызначаных этапах конкурсу. Ганна Русак выдатна справілася з задачай. Яе рабочае месца ў аддзяленні анестэзіі і рэанімацыі патрабуе высокага прафесіяналізму, ведаў, а яшчэ – умення экстранна прыняць правільнае рашэнне, сабранасць, вытрымку, вынослівасць і ўменне суперажываць пацыенту.\nГанна Русак адметная ў калектыве медыкаў не толькі як адна з лепшых медыцынскіх сясцёр, але і як таленавітая ўдзельніца мастацкай самадзейнасці – яна і вядучая праграм, і салістка.\nЗ 11 па 31 мая праводзіцца рэспубліканская інфармацыйна-адукацыйная акцыя «Беларусь супраць тытуню», у якой актыўны ўдзел прымае і наш раён.\nУ гэты час медыкі актывізуюць работу па прафілактыцы захворванняў, звязаных з курэннем, і прапагандзе здаровага ладу жыцця.\nВалеалагічная служба цэнтральнай раённай бальніцы сумесна з іншымі зацікаўленымі ведамствамі спланавала шэраг мерапрыемстваў у маладзёжным асяроддзі па прафілактыцы шкодных звычак. Будуць праведзены лекторыі, гутаркі, сустрэчы са спецыялістамі, падрыхтаваны інфармацыйна-раздатачныя матэрыялы.\nВыпускнікі школ раёна могуць узяць у цэнтральнай раённай бальніцы накіраванні для паступлення ў вышэйшыя і сярэднія спецыяльныя медыцынскія навучальныя ўстановы краіны. Медыцынская ўстанова мае патрэбу ў кадрах спецыялістаў сярэдняга медыцынскага персаналу і ва ўрачах. Падрабязную інфармацыю дадуць у аддзеле кадраў райбальніцы па тэлефоне 5-48-56.\nЯк дапамагчы аўтычнаму дзіцяці, можна даведацца з артыкула пад аднайменнай назвай Ірыны ПЯРХАЛЬСКАЙ, урача-валеолага цэнтральнай раённай бальніцы, размешчанага на 4-й старонцы газеты “Прамень”.\nЗ аптымізмам – у год наступны\nМаніторынг зямельных рэсурсаў


Як падлетку запоўніць інтымны прабел | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Моладзь » Як падлетку запоўніць інтымны прабел\nКожны год у Беларусі каля тысячы дзяўчат становяцца мамамі да паўналецця. Ці можа сексуальная асвета вырашыць гэтую праблему? У краіне ёй пакуль займаюцца хутчэй факультатыўна, чым у абавязковым парадку. Бацькі часцяком перакладаюць няёмкія размовы на школу, школа — на бацькоў, а самі падлеткі тым часам шукаюць патрэбную інфармацыю ў інтэрнэце, які не заўсёды дае дакладныя звесткі.\nПрактыка паказвае, што змагацца з падлеткавымі цяжарнасцямі, палавымі захворваннямі і яшчэ мноствам праблем пераходнага ўзросту рэальна дапамагае толькі інфармаванне. Ім якраз і займаецца наша суразмоўніца — урач-валеолаг Рэспубліканскага інфармацыйна-метадычнага рэсурснага цэнтра «Ювентус» Інэса Палазнік. Калі сваімі словамі, яна — спецыяліст па здаровым ладзе жыцця, займаецца не толькі пытаннямі фізічнай актыўнасці, правільнага харчавання і шкодных звычак. Падлеткавы валеолаг і пра дэпрэсію пагаворыць, і пра анарэксію, і карыстацца індывідуальнымі сродкамі засцярогі ад інфекцый навучыць.\n«Цэнтры, дружалюбныя падлеткам», дзе працуюць такія спецыялісты, з'явіліся па ўсёй Беларусі і ў суседніх краінах пры падтрымцы ЮНІСЕФ. Галоўная іх мэта — дапамагчы маладым людзям захаваць здароўе і вырашыць праблемы, з якімі не пойдзеш ні да настаўнікаў, ні да бацькоў.\nЗараз у краіне 50 такіх цэнтраў, з іх 8 — у сталіцы. Прыйсці туды па дапамогу можна ў любы момант, але пакуль пра гэтую магчымасць ведаюць не ўсе падлеткі. А з тых, хто ведае, далёка не кожны наважваецца шчыра выказаць пытанні і думкі.\nУ «Ювентусе» дапамагаюць дзецям яшчэ і педыятр, і нарколаг, і гінеколаг з псіхолагам. Да апошняга спецыяліста старшакласніцы, па словах Інэсы Палазнік, могуць прыходзіць пагаварыць хоць пяць разоў на дзень. Але іх не так шмат, як магло б быць, бо нават проста расказаць падлеткам пра існаванне такіх цэнтраў, як «Ювентус», згаджаецца далёка не кожная школьная адміністрацыя. А абавязковай «праграмы палавой адукацыі» ў Беларусі ўсё яшчэ няма.\n— Мы можам толькі запрасіць падлеткаў на гасцявы ўрок, — тлумачыць валеолаг. — Кожны год, кожны квартал адсылаем запыты, каб па школах і каледжах распаўсюдзілі інфармацыю пра цэнтр, запрашаем на лекцыі і семінары. Стараемся, каб першы ўрок палавога выхавання быў не ў школе, а тут, і як мага раней — у 11 гадоў. Па статыстыцы нашага цэнтра, у дзяўчатак уступленне ў палавое жыццё можа адбыцца ўжо ў 13 гадоў. А мамам казаць пра гэта яны баяцца і саромеюцца.\n— Можа, у гэтым вінаватыя самі мамы і таты, якія забараняюць падлеткам узнімаць сексуальныя тэмы?\n— Так, да гэтага часу менталітэт забароны ў Беларусі вельмі моцны, і гэта шкодзіць дзецям не толькі ў кантэксце сексуальных сувязяў. Ёсць і іншыя бакі сталення, па якіх бацькі зусім не адукоўваюць падлеткаў: напрыклад, фізіялогія абодвух полаў. На апошнім занятку на пытанне «З кім бацькі наогул не размаўлялі пра палавое сталенне?» ледзьве не траціна групы падняла рукі. Між тым, «дзецям» па 15—16 гадоў, — дзеліцца валеолаг. — А да нас ад школы яны могуць прыйсці толькі падчас класных гадзін разам з настаўнікамі. І да 14 гадоў мы нават права не маем з імі гаварыць пра сексуальныя моманты без бацькоў. Таму на бацькоўскіх сходах гутарым з дарослымі. А яны нам — «Ой, вы лепш самі ўсё дзецям раскажыце, без нас!». Але не ўсё так дрэнна: нехта, наадварот, слухае і потым прыходзіць разам з дзіцем, калі не гатовы самастойна размаўляць пра гэтыя рэчы. Мы дапамагаем пачаць размову на роўных.\nЯк наогул павінна выглядаць палавое выхаванне? Пра гэта вядуцца бясконцыя спрэчкі. Пакуль статыстыка на баку Еўропы: у краінах, дзе з дзецьмі адкрыта гавораць на інтымныя тэмы, значна ніжэйшая колькасць падлеткавых цяжарнасцяў, абортаў і венерычных захворванняў — старшакласнікі банальна не саромеюцца купляць прэзерватывы і ведаюць, як імі карыстацца.\nБольш за тое, канадскія даследчыкі правоў непаўналетніх сцвярджаюць: дзеці, якім рана растлумачылі, што такое сексуальная згода і асабістая прастора, радзей становяцца ахвярамі педафілаў, таму што дарослым не ўдаецца імі маніпуляваць.\nПа словах Інэсы Палазнік, у Беларусі пакуль не хапае рэсурсаў на палавое выхаванне ні па навуковым, ні па духоўным вектары: урачоў-педагогаў, якія маглі б весці такія ўрокі ў кожнай школе, няма, а святары працуюць з падлеткамі толькі ў валанцёрскім фармаце.\n— У нас ужо ўвялі ў рамках дапрызыўнай падрыхтоўкі заняткі па бяспечным ладзе жыцця, прафілактыцы венерычных захворванняў, але гэта зноў-такі 10—11 класы, калі старшакласнікі ўжо ўсё паспрабавалі. Па законе ўзрост сексуальнай згоды — 16 гадоў, але гаварыць пра сексуальнае выхаванне трэба ўжо з 14. Пра фізіялогію — яшчэ раней, у 10—11 гадоў, — упэўненая Інэса Палазнік. — А ў школьнай праграме толькі анатомія чалавека ўпершыню з'яўляецца толькі ў 9 класе. Гэтага, вядома, недастаткова.\nПастаянна ў кантэксце сталення ўсплываюць і праблемы гендара: пытанні правілаў зносін паміж мужчынам і жанчынай непазбежныя. І тут праблема відавочная: сярод наведвальнікаў індывідуальных кансультацый — толькі два працэнты юнакоў. Валеолаг кажа, што ў цэнтры нават няма стаўкі андролага (спецыяліста па мужчынскім рэпрадуктыўным здароўі): настолькі нізка запатрабаваныя такія кансультацыі. Хлопцам расказваць пра псіхалагічныя і фізіялагічныя складанасці «не належыць», ідэальны вобраз моцнага мужчыны такіх слабасцяў не дапускае: з усімі праблемамі ты павінен умець разбірацца самастойна, таму ў сексуальных пытаннях даводзіцца абапірацца зноў жа на сеціва, словы аднагодкаў і надзею, што «прырода падкажа». У выніку клопат не толькі пра кантрацэпцыю, але і проста пра здаровыя стасункі ў пары аказваецца цалкам на плячах дзяўчатак, якія ў сваю чаргу пастаянна паддаюцца псіхалагічнаму ціску партнёраў з-за страху быць абсмеянымі. Кансультацыі ў цэнтрах, дзе ўрачы і падлеткі гавораць на роўных без сораму і забароненых тэм, павінны патроху выпраўляць гэтую сітуацыю.\n— Мы не кажам «нельга ўступаць у палавыя адносіны», — тлумачыць валеолаг. — Мы кажам «нельга, калі ты не гатовы». Вучым, як правільна сказаць «не». Як не пакрыўдзіць партнёра, але пры гэтым і не зняважыць сябе. Мы тлумачым, што такое сексуальная культура, заклікаем берагчы сябе для аднаго партнёра, не распыляцца на некалькіх, берагчы не толькі фізічныя, але і духоўныя складнікі адносін.\nЗараз у Мінску ў кожным раёне ёсць па адным «Цэнтры, дружалюбным падлеткам». Здавалася б, прасцей за ўсё мець падлеткавага ўрача пры кожнай школе, але валеолаг з гэтым не згодная: па яе словах, без поўнай ананімнасці кансультацыя працаваць не будзе, бо ў школе ўсе адзін аднаго ведаюць.\nБудзе страх, што твая гісторыя, а стане вядомая іншым. А вось у цэнтры, дзе ўсё канфідэнцыяльна, прыходзяць добраахвотна. Тут можна нават прайсці тэст на ВІЧ — бясплатна і ананімна. І, дарэчы, даступна гэта не толькі падлеткам: праверыцца можа кожны ва ўзросце да 24 гадоў. Робіцца тэст літаральна за 20 хвілін. На праверку бярэцца не кроў, а сліна з рота, а сам аднаразовы інструмент вельмі падобны на тэст на цяжарнасць: адна палоска — здаровы, дзве — заражаны. Такім жа чынам можна запісацца ў цэнтр і на агляд гінеколага, і на тэст на захворванні, якія перадаюцца палавым шляхам, і на ўльтрагукавое абследаванне.\nАдрасы і тэлефоны ўсіх «Цэнтраў, дружалюбных падлеткам», ёсць на сайце junіor.by. Дапамога канфідэнцыяльная і бясплатная.\nЗагаловак у газеце: Інтымны прабел\n12:05 Сістэма апавяшчэння правяраецца ў Беларусі, абаненты двух мабільных аператараў атрымаюць СМС\n653 Мова анлайн. Ці дапамагаюць нам новыя інфармацыйныя тэхналогіі гаварыць і пісаць па-беларуску?\n513 Як праходзіў кастынг «Міс Беларусь» у Мінску\n449 НАН: Наспеў час стварыць дзяржаўную праграму па пашырэнні беларускай мовы ў кіберпрасторы\n388 Сям'я пачала ўзводзіць сцены ды дах свайго дома яшчэ да таго, як набыла ўчастак. Як так?\n310 Заканадаўцы плануюць зрабіць больш жорсткімі ўмовы знаходжання ў ЛПП\n309 Мовазнаўца Уладзімір Кошчанка: Людзі сталі гаварыць як перакладчык Google\n293 У Мінску ўшанавалі памяць воінаў-інтэрнацыяналістаў\nУ чым сакрэты працы гукарэжысёра?\nЖыццё пасля спайсу


By Cry пра «А ты ехаў»: «Гэта наша найлепшая песьня і найлепшы кліп» (аўдыё/відэа). Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\nГурт By Cry неаднаразова ўдзельнічаў у чарце на «Тузін» са сваімі кліпамі, але гэты раз быў для музыкаў асаблівым. Як кажа вакалістка гурта і рэжысэрка роліку, песьня «А ты ехаў» адна з найлепшых іх працаў, як у пляне відэа, так і музыкі.\n«Мы неаднаразова праводзілі апытанкі сярод слухачоў, і ў іх нязьменна перамагала гэтая песьня. Мы разумелі, што наш кліп — адназначны прэтэндэнт на першае месца і верылі, што так і адбудзецца. Так што нам неверагодна прыемна бачыць яго пераможцам сярод такіх знакамітых і паважаных выканаўцаў», — зазначае Аляксандра і дадае, што музыкі ўважліва сачылі за ходам галасавалкі і з прыемнасьцю адзначалі, што каманда прыхільнікаў BY CRY робіць усё, каб кліп утрымліваў сваё лідэрства. Па выніку відэа назьбірала 823 галасы, што на 590 (!) галасоў больш, чым у відэа, якое заняла другое месца.\nУ запісе новых песень і вытворчасьці кліпаў гурт не спыняецца. Неўзабаве абяцаецца новая прэм’ера, а таксама трэці альбом каманды. 16 лютага музыкі зайграюць жывы сэт у праграме Belsat Music Live. Сачыць за навінамі By Cry можна праз афіцыйную суполку.\n4142 / 1


Клюшчанскі сельсавет — Вікіпедыя\nКлюшча́нскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Свірскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Клюшчаны.\nУтвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Свірскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 3 красавіка 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Спондаўскага сельсавета.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Клюшчанскі_сельсавет&oldid=3593768"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:30, 14 красавіка 2020.


Будзьма беларусамі! » «Праз высі, даліны, магілы па кветку бягуць і бягуць!». Дзесяць любімых раслін Купалы і Коласа\n09.06.2022 | Гісторыя Літаратура\n«Праз высі, даліны, магілы па кветку бягуць і бягуць!». Дзесяць любімых раслін Купалы і Коласа\nУ кожнага пісьменніка і паэта сустракаюцца так званыя магістральныя вобразы — тыя, што ён, свядома ці несвядома, ужывае часцей. Пра такія вобразы для Купалы і Коласа, піша «Звязда».\nУ Янкі Купалы і Якуба Коласа таксама ёсць улюбёныя вобразы. У тым ліку раслінныя. На пачатку лета, калі ўсё квітнее і буяе, давайце пройдземся па чароўным садзе, створаным уяўленнем нашых Песняроў, палюбуемся на тыя дрэвы, кусты, кветкі, якія найчасцей сустракаюцца ў іх творах... Некаторыя любілі яны абодва, некаторыя былі ўлюбёнцамі толькі аднаго з іх...\nГэтая дзівосная расліна — сімвал аднаго з Песняроў, а менавіта Янкі Купалы. Кветка, якая расцвітае толькі ў ноч на Івана Купалу — калі і нарадзіўся Іван Луцэвіч. Папараць-кветка дае таму, хто яе знайшоў, магчымасць разумець мову птушак і звяроў, бачыць скрозь зямлю скарбы... Але ж і спакушае людзей магчымасцю лёгка стаць багатым і моцным. У вершы «Заклятая кветка» Янка Купала перасцерагае:\nНабліжыцца з ночкай\nЗ надзеяй, і верай,\nкуды б дзе ні зірнуць,\nПраз высі, даліны,\nбягуць і бягуць!»\nБягуць дурныя людзі, гінуць мільёнамі за тую прывідную расліну... У вершы «У Купальскую ноч» паэт зноў апісвае героя, які пакутліва шукае кветку-шчасце, а яго ўсё падманваюць, усё мучаюць злыя духі лесу...\nЯк бы зорка,\nяк бы сонца!\nАх, не тое! Адвярнула!..\nВось ужо як бы і знайшоў — але заспяваў певень, і кветка знікла. Верш вельмі ў духу сімвалізму, пошукаў чалавекам Сіняй птушкі, самаідэнтыфікацыі, сэнсу жыцця... Для Купалы папараць-кветка — гэта яшчэ і лёс Беларусі ўвогуле. Недарэмна заканчваецца твор крыкам: «Дайце кветку! Дайце сонца!»\nБеларускія песні ўпадабалі кустоўе, што буяе ўвесну белым кветам, а ўлетку ягады яго крывавяць барвай... Абодва Песняры згадваюць гэты вобраз. У эпапеі Коласа «На ростанях» пра каліну пяе Ядвіся:\n«Ядвіся адышла далей у куток каля кахлянай печы і заспявала:\n«Ці я ў полі не калінаю была?..»\nГолас у яе быў малады, свежы, сакавіты. Спявала яна з такім праўдзівым пачуццём, што рабіла вельмі добрае і прыемнае ўражанне.\nЛабановіч слухаў гэтыя спевы, і нейкі жаль ахопліваў яго. Яму хацелася падысці да дзяўчыны і запытаць яе: «Скажыце, якое гора ў вас на сэрцы?»\nНу а Янка Купала, натхніўшыся гэтым сімвалам дзявочай датклівай красы, стварыў верш «Явар і каліна», які стаў новай беларускай песняй пра каханне, непадуладнае суворым выпрабаванням:\nЎ сумнай даліне\nУспамінае каліну ён і ў паэме «Бандароўна», апісваючы гераіню:\n«І стаіць яна прад панам,\nШто у лузе, над ракою\nВось пра гэтае дрэва, калі цытаваць абодвух класікаў, і кнігі не хопіць... Нездарма ж Колас уласнаручна пасадзіў каля свайго дома, дзе цяпер музей, чатыры дубы і бярозу, як сімвалы сябе, трох сыноў і жонкі, а адзін з варыянтаў помніка Янку Купалу ўяўляў сабою курган, на вяршыні якога расце дуб... Зусім як у ягонай паэме «Курган»:\n«Дуб галлё распусціў\nкаранасты над ім,\nнад ім уздыханнем глухім,—\nў жальбах галосе».\nУ прыпавесці Коласа «Дуб» гэтае дрэва апісанае з найвялікай пашанай: «Адны толькі паважныя дубы, узбагачаныя вопытам жыцця за свой доўгі век, не вельмі спяшаліся расчыняць свае покаўкі і выпускаць адтуль свежую зелень маладых лісточкаў, бо дуб — мудрае дрэва, і не паддаецца ён на зман няпэўнай у пачатку вясны». У ягоным вершы з такой жа назвай\nІ здалёк відаць\nПышны верх яго».\nГэта і сімвал гістарычнай памяці, і трывушчасці беларускага народу.\nДы не гнуўся ты\nА вось у прыпавесці «Як птушкі дуб лячылі», напісанай у 1955 годзе, калі Колас часта хварэў, можна ўгледзець атаясамленне аўтара сябе са старым дубам, якога ледзь не залячылі занадта клапатлівыя птушкі, не даючы дыхаць вольным паветрам.\nМаксім Лужанін успамінаў, як з сябрамі наведваў Коласа ў 1944 годзе ў падмаскоўным санаторыі Вузкае, і паэт павёў пасля ўсіх у парк, дзе прадставіў... мясцовым дубам:\n«Так Колас пазнаёміў нас з дубамі, пазнаёміў літаральна, бо кожнае дрэва мела чалавечае імя. Канстанцін Міхайлавіч ахрысціў іх так трапна, што, калі называў чарговае імя, здавалася, перад намі не дуб, а сапраўдны Рыгор, вясковы дзядзька ў лапціках і шапцы-аблавушцы. Наймагутнейшы і найстарэйшы ў гэтай сям’і называўся Сымон-дзядзя. Ён замацаваўся на жыццё ў Коласавым вершы "Вузкае". Падставы для пашаны і далікатнага абыходжання з дрэвам, безумоўна, былі. Мы паспрабавалі абняць Сымона: не стала рук. Да нас далучыўся Канстанцін Міхайлавіч. Ён пачаў клікаць у гурт і Марыю Дзмітраўну.\n— Хопіць і вас, самі добрыя дубы,— пасміхнулася яна».\nА вось гэтае дрэўца — улюбёнка менавіта Якуба Коласа. У трылогіі «На ростанях» з дзікай ігрушкай асацыіруе настаўнік Лабановіч каханую Ядвісю. Нават знаходзіць у лесе маладую грушку, каб пасадзіць яе на памяць пра дзяўчыну.\nЦікава, што Ядвіся сапраўды атаясаміла дрэўца з сабою.\n«Яна доўга разглядала яе. Потым засмяялася і сказала:\n— Я вырву яе і выкіну.\n— Бо яна такая ж калючая і дзікая, як я.»\nА калі Ядвіся павінна ад’ехаць, няшчасная ад таго, што, не папярэдзіўшы, пакіне Лабановіча, ідзе да грушкі:\n«Яна аглядаецца, бярэцца за дрэўца. Але грушка моцна бароніць сябе і коле Ядвісі руку.\n"Гэта ж я такая калючая,— думае Ядвіся ,— бо я — дзікая!"\nЯна зноў падымае руку, асцярожненька бярэ за самы вяршок і ломіць яго. Нашто яна гэта зрабіла? Яна проста хоча сказаць гэтым, што яна злая і нядобрая. Няхай ён ведае гэта».\nЯкуб Колас распавядаў Максіму Лужаніну, як нарадзіўся адзін ягоны верш:\n«— З ігрушамі была яшчэ адна фацэція. Помніш мае «Грушы-сапяжанкі»? Гэтак амаль і адбывалася са мною і з братам Алесем. На ласткоўскай сядзібе расло некалькі груш. Мы з Алесем пасвілі авечкі недалёка ад хаты. Дзядзька Пятрусь гупаў цэпам у гумне. Алесь падвучыў мяне, і я палез у грушы. Дзядзька згледзеў, давялося ўцякаць.\nМы з авечкамі адагналіся далей ад дому, каб паказаць, што нас блізка няма. Цяпер цішком падаўся на раздабыткі Алесь. Узлез наігрушу, налупіў запазуху, а тут — дзядзька! Алесь — наўцёкі, дзядзька за ім. Пакуль Алесь бег, усеігрушы пагубляў. Так мы і не паласаваліся. А дзядзькі доўга пасмейваліся: «А што, смачныя грушкі?».\nУ беларускім фальклоры гэтае дрэўца ўспрымаецца як сімвал тугі і самоты, горкай жаночай долі. Для Янкі Купалы — найлепшы сродак стварыць гатычны пейзаж:\n«Стаіць вярба сухая\nУ полі на мяжы,\nКару з галін спіхае,\nГаліны — як крыжы».\nВерш напісаны ў 1911 годзе, калі Янка Купала жыў і вучыўся ў Санкт-Пецярбургу, дзе якраз расцвітаў сімвалізм у мастацтве.\nУ вершы «Вярба» Якуба Коласа гэтае дрэўца таксама невясёлае:\nШто над ім стаяла,\nДа вады галоўку\nДы з паўднёвым ветрам\nРучаёк пытаецца, чаго ж вербачка над ім такая пахілая ды журботная — аказалася, гэта таму, што ручаёк падмывае яе карэнне, і «нашто я цябе любіла», карацей.\nВядома, ні Купала, ні Колас не маглі не згадваць у сваіх творах бярозу... Праўда, вельмі па-рознаму.\n«Расце бяроза серад поля,\nЎдалі ад лесу, сіратой;\nз сваёй нядоляй,\nЗ сваёй маркотнаю душой.\nВаюе з бурамі бяроза,\nМароз, слата сячэ яе;\nПясняр з няпраўдай\nб’ецца ў слёзах,\nЗа ўсіх цярпіць,\nдля ўсіх пяе».\nТак Янка Купала ў вершы «Дзве долі» паралеліць лёс бярозы з лёсам паэта. У другім вершы, які стаў песняй, бяроза выглядае яшчэ жаласней:\nХацеў бы я плакаць,\nДый не маю слёз».\nУ Якуба Коласа вобраз той жа, настрой іншы:\nНу і тое, што Колас пасадзіў ля свайго дому бярозку ў памяць пра жонку Марыю Дзмітраўну, таксама кажа пра ягонае светлае ўспрыняцце гэтага дрэўца.\nНе так шмат у Песняроў згадак пра асобныя кветкі, хоць Колас ладзіў дзялянкі ля свайго дома — але вырошчваў жыта і ячмень, а Купала, па сведчаннях, дужа любіў ружы — меў пры доме разарый, дзе расла нават рэдкая чорная ружа. Найчасцей у творах абодвух згадваюцца кветкі ўвогуле...\nАле ёсць у Янкі Купалы цікавы верш «Гэй ты, дзяўчына, кветка-лілея». Праўда, зусім ён не пяшчотны, як, здавалася б, вымагае вобраз... Наадварот, баявіты:\n«Гэй ты, дзяўчына,\nСееш ты слёзы,\nВерш напісаны ў 1914 годзе, і прысвечаны ён Уладзіславе Станкевіч, якая ў 1916-м стане жонкай паэта. Уладзіслава Францаўна была сапраўды дзяўчынай баявітай, актыўнай беларускай дзяячкай.\nЗ лілеяй параўноўвае Янка Купала і іншую сваю баявітую гераіню, Бандароўну, якая ўцякае ад злога пана і робіцца сімвалам змагання:\n«Як маліны, яе губкі,\nГляне — свет яснее».\nНу як жа беларускі лес без сасны! Як пісаў Колас на пачатку «Новай зямлі»,\n«Вось як цяпер,\nЎстае куточак той\nЎ апошні вечар\nХаця сосны тыя не толькі ў лесе — ля дома Коласа ў Мінску таксама раслі, Лужанін згадваў, як пісьменнік злаваў на гракоў, што сяліліся на «прыхатніх соснах»: «ломяць, бачыце, галлё, а дрэвы праз гэта ўсыхаюць».\nА Янка Купала напісаў усхваленне соснам Карэліі:\nШмат вы ўжо носіце\nХвоі ў абодвух паэтаў не проста дрэвы — яны ўмеюць слухаць і гаманіць, і ўжо куды больш чулыя, чым людзі.\n«А елкі хмурымі крыжамі\nТаемна з хвоямі\nЗгадаем і яшчэ адно дрэўца, якое дазваляе нагнаць у твор жуды:\n«Скрыпяць трухляцінай асіны,\nНад курганамі звяр’ё вые...\nГасцінцам, церневай пуцінай,\nІдуць нябожчыкі жывыя».\nНу вось любіў Янка Купала сімвалізм, дэкаданс і готыку... А вось асіну не любіў, хаця часта згадваў. Асіну ж і беларускі фальклор не шкадуе — дрэва здрады і пакарання. Ужыў той вобраз Купала і ў вершы-памфлеце супраць трацкістаў:\n«Мала іх павесіць\nАд сябе адкіне».\nА вось у вершы «Дзевяць асінавых колляў», яго Купала не паспеў дапісаць, распавядаецца пра жудасны выпадак генацыду, які фашысцкія захопнікі ўчынялі на беларускай зямлі:\n«Іх вывелі дзевяць маіх беларусаў,\nЛюдзей непавінных, мне родных, блізкіх».\nЯкуб Колас таксама ведаў пра фальклорныя асаблівасці асіны — дзядзька Антось вечарамі распавядаў пляменнікам страшную гісторыю пра несупакоенага нябожчыка, якога належала сустрэць асінавым калом...\nЦікава, што як ведзьмака, хаваюць жыўцом Гусляра з паэмы «Курган» — «Закапалі, убілі асінавы кол».\nДа ліпы паэты адносіліся паважліва. Светлае дрэва, меданоснае..\nРасселася пры хаце\nПаважная, як свацця"— піша Купала.\nУ ягоным жа вершы «Забытая скрыпка» менавіта з ліпы зроблены інструмент, здольны абудзіць сэрцы:\n«Льюцца пяснярскія словы,\nЗ дошкай ліповай пяюць;\nЗвесіўшы людзі галовы,\nСлухаюць, думкі снуюць».\nУ вершы «Лірнік вясковы», прысвечаным Сыракомлю, герой гадуецца ў ліповай калысцы. А ў паэме «Нікому» на магіле гераіні вырастаюць ліпа і клён, на знак, што закаханыя з’ядналіся і пасля смерці.\nСваю прыпавесць «Даль» Якуб Колас пачынае так:\n«Зацвіла прыгожая ліпа.\nКолькі шуму было тут на гэты час, колькі рознагалосага спеву! Працавітыя пчолкі, усялякія мушкі гулі так, што здавалася, нібы ліпа — гэта нейкі дзіўны музыкальны інструмент і тут адбываецца ігрышча».\nА потым насенне ліпы захацела паляцець далёка, у сінюю даль... Старой ліпе шкада было пускаць дзіця ў чужы свет, але блаславіла. Паляцела маладое насенне з ветрам, глядзіць на родную зямлю: «няўжо гэта тыя самыя малюнкі, на якія глядзела яно так нядаўна? А дзе ж іх хараство? Дзе тыя абрысы, дзе грабяні, што так павабна выглядалі адтуль — з ліпы?»\nЗанепакоілася насенне, ці туды яно ляціць, дзе ж тая прывабная сіняя далеч?\nКаб зразумець прыпавесць, варта паглядзень на год напісання: 1917. Год вялікіх перамен і вялікіх надзей.\nСпадзяюся, кожны з вас захоча знайсці расліны з дрэва гэтага віртуальнага саду на старонках класікаў.


15:05 27 чэрвеня 2019\n13:28 12.11.2018 Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 12 ліс - Sputnik. Мінск увайшоў у рэйтынг топ-3 гарадоў СНД, куды прыязджаюць на шопінг расійскія турысты, такія звесткі абнародавала аналітычнае агенцтва "ТурСтат".\nКаб скласці гэты рэйтынг, эксперты прааналізавалі дадзеныя аб тым, якія шоп-туры былі папулярныя ў расіян з пачатку 2018 года. Высветлілася, што часцей за ўсё расійскія турысты едуць з мэтай што-небудзь купіць у сталіцу Азербайджана - Баку, сталіцу Казахстана - Астану і сталіцу Беларусі - Мінск.\nПаводле экспэртаў, расіяне марнуюць на шопінг у гэтых гарадах у сярэднім 2-3 дні. За гэты час яны паспяваюць выдаткаваць каля 1 тысячы долараў. Якія менавіта тавары купляюць часцей за ўсё, невядома.\nМінск часта займае высокія месцы ў розных турыстычных рэйтынгах. Так, летам бягучага года Мінск увайшоў у тройку гарадоў СНД, папулярных для адпачынку ў расійскіх турыстаў. У тройцы лідараў таксама апынуліся Баку і Алматы. Характэрна, што многія вандроўнікі праводзяць у Мінску ўсяго пару дзён, а потым працягваюць адпачынак у беларускіх санаторыях.\nНядаўна сталіца Беларусі размясцілася ў топ-3 самых чыстых гарадоў свету. Першае месца заняў Сінгапур, другім па чысціні горадам стаў Токіа. Рэйтынг быў складзены на аснове водгукаў, якія пакідаюць турысты на сайце Booking.com.\nБеларускія санаторыі і клінікі ў чаканні гасцей па "бязвізу" вучаць мовы\nМінск увайшоў у тройку самых чыстых гарадоў\nБязвізавыя турысты сталі часцей ездзіць у Гродна на катэрах і веласіпедах\nАльманскія балоты застануцца платнымі для замежнікаў да 2021 года


20.10.2019 / 09:39\nПра фільм «Сінонімы» ізраільскага рэжысёра Надава Лапіда піша Дзмітрый Гурневіч.\nЗараз буду пісаць пра ляўрэата Бэрлінале. Зганіць або пахваліць — вельмі неадпаведныя ацэнкі. Гэта, бадай, мой найдзіўнейшы фільм году. Паглядзеў яго за два падыходы з перапынкам у месяц. Пасьля першай спробы нават прыдумаў мікра-рэцэнзію: «Калі ў Вас ёсьць 2 гадзіны жыцьця, якія вы хочаце змарнаваць на абы-што, то паглядзіце фільм «Сынонімы» ізраільскага рэжысёра Надава Лапіда». Але даглядзеў у вольную хвіліну.\nГэта фільм пра маладога ізраільцяніна (на фотцы ў аранжавым паліто), які пакідае Ізраіль і прыяжджае ў Францыю з мэтай стаць французам. Ён абяцае сабе больш ніколі не размаўляць на іўрыце і завучвае францускія слоўцы, марыць атрымаць францускі пашпарт. Гэта, дарэчы, асабістая гісторыя Лапіда. Пачынаецца ўсё вельмі дзіўна (і ня толькі пачынаецца). Хлапец мыецца ў ваннай, а калі выходзіць з яе, то бачыць, што з кватэры зьніклі рэчы і грошы. Ён бегае па пад’ездзе, пакуль яго не прытуляе маладая пара французаў. Іх адносіны таксама вельмі дзіўныя. Карацей, усё ў фільме вельмі дзіўнае. Абарваны мантаж, незвязаныя дыялогі ці маналогі.\nІ зямляк, якога галоўны герой сустракае ў Парыжы. Ён яго поўная супрацьлегласць (супрацоўнік ізраільскіх спецслужбаў). Ходзіць па бары і кажа невядомым наведнікам: — Я габрэй з Ізраілю. Ён перакананы, што французы ненавідзяць габрэяў. Ці едучы ў мэтро накладае кіпу на галаву і мычыць у такт гімну Ізраіля, каб выклікаць у людзей агрэсію і даць у морду ў адказ. Наш герой — дзівак. Праз пару дзён пасля прыезду з Ізраіля ў Францыю ён кажа: — Я ніколі не выяжджаў з Францыі, калі не лічыць часу, які я жыў у Ізраілі.\nЯшчэ адна сцэна — чысты сюр. Каб зарабіць капейку, герой ідзе здымацца ў порнароліку, дзе апэратар загадвае яму засунуць палец у анус і крычаць на іўрыце. Пачытаў рэцэнзіі. Іх аўтары захапляюцца, як рэжысэр паказаў спробу пошуку сваёй ідэнтычнасці і тое, як эмігрант, па вялікім рахунку, застаецца паўсюль чужым. Дапамагчы ў асыміляцыі абяцае тая француская пара. Не буду спойлерыць, можа нехта захоча паглядзець. Фільм Лапіда адносіцца да новай хвалі францускага кіно. Але я гэтую хвалю не злавіў.\nДзмітрый Гурневіч, facebook.com\n15.11.2019 / 13:06\nЧаму ў рэкламе нельга размяшчаць гісторыка-культурную каштоўнасц…\nРазумныя думкі, добры дзядзька. Але, на жаль падтрымка Active Cl…


Звычайна курс лячэння складае 15-20 дзён. Падвышаная адчувальнасць да якіх-небудзь кампанентаў дополнениеа. Дзівасіл – павышае ахоўныя магчымасці арганізма, слізістых і скуры. Бяспечны для арганізма, паколькі не стымулюе імунітэт, а мякка павышае актыўнасць імунных клетак, не правакаваць парушэнне\nімунных рэакцый. У сезон прастуд, па статыстыкі захворваюць 70% насельніцтва.\nАльбо замяніць гэтыя дополнениеы дополнениеом, створаным на аснове траў. Склад Immunofit Neo не мае хімічных кампанентаў. Дзякуючы гэтаму не адбываецца нагрузкі на ўнутраныя органы. Лекары пакідаюць добры водгук на дадатак. Эфект ад ужывання лекаў Immunofit Neo доўжыцца на працягу паўгода.\nПаляпшае апетыт і страваванне, нармалізуе абмен рэчываў. Вы можаце купіць Immunofit Neo – капсулы для імунітэту не ў аптэцы, дадзены тавар прадаецца на нашым сайце з дастаўкай у Ташкент, Ташкент. Дастаўка ажыццяўляецца зручным для вас спосабам і без перадаплаты. Агульнаўмацавальны раслінны імунамадулятары, які рэгулюе працу імуннай і нервовай сістэмы.\nДзякуючы комплексным ўздзеянню на арганізм траў і вітамінаў, паскараюцца абменныя працэсы. У інтэрнэце можна сустрэць водгук, у якім ёсць інфармацыя аб паляпшэнні стану скуры і валасоў пасля прыёму дополнениеа. Бальзам «Immunofit Neo +» рэкамендуецца ў якасці эфектыўнага прафілактычнага сродкі, умацавальнага імунную сістэму ў перыяд прастудных захворванняў. Павышае разумовую і фізічную працаздольнасць арганізма.\n>>>> Папинол | Водгукі кліентаў пра гэты прадукт - Papinol. Ці варта купляць\nЗамовіць Immunofit Neo для павышэння імунітэту, можна ў любы рэгіён краіны, кошт дастаўкі капсул ад 50 грн Новай Поштай. дадатак прадаецца, толькі на афіцыйным сайце,\nяго нельга купіць у аптэцы. Каб замовіць дадатак, дадайце тавар у кошык. Заяўкі на куплю прымаюцца кругласутачна, апрацоўка заказаў з 10.00 да 22.00. Immunofit Neo я прымаю на працягу апошніх паўтары гадоў, у яго добры склад.\nЛекары пакідаюць добры водгук на дадатак.\nАльбо замяніць гэтыя дополнениеы дополнениеом, створаным на аснове траў.\nЧаста можна сустрэць водгук пра тое, што дадатак дапамог хутка ліквідаваць такую хваробу, як прастуда ці ВРВІ.\nДзякуючы гэтаму не адбываецца нагрузкі на ўнутраныя органы.\nМногія лекі з аптэкі, якія стымулююць імунітэт, здольныя нанесці шкоду здароўю, прымаць іх варта асцярожна. < / li>\nПасля гэтага пажадана паўтарыць тэрапію. Пры ўжыванні дополнениеа адзін-два разы на\nгод, можна пазбегнуць захворвання, нават калі ў свеце эпідэмія. Прастуда, ВРВІ і іншыя хваробы не могуць нашкодзіць чалавеку, у якога моцны імунітэт, у пацверджанне гэтаму пакупнікі пакідаюць водгук. Выкарыстоўвайце натуральныя прыродныя сродкі, якія дапамагаюць умацаваць імунітэт – піце адвары або настоі саладкакораня, жэньшэня, эхінацеі, лімонніка і пр. Альбо прымаеце дополнениеы для ўмацавання імунітэту на натуральнай аснове, набытыя ў нашым інтэрнэт-краме.\nШматлікія эксперыменты паказалі зніжэнне пры С-вітамінавай недастатковасці імуналагічных рэакцый. Дадатковы прыём вітаміна З павышае ўстойлівасць арганізма да інфекцый і простудам. Карысць пладоў шыпшынніка прызнана афіцыйнай медыцынай, яны ўваходзяць у склад полівітамінных гарбаты і збораў, розных дополнениеов. Паколькі колькасць вітаміна С у шыпшынніку вельмі вялікае, яго плады выкарыстоўваюць пры розных захворваннях, авітамінозах, гіпавітамінозах, звязаных з недахопам дадзенага вітаміна. Эксперыментальна пацверджана эфектыўнасць прымянення эхінацеі пры ўкусах некаторых атрутных змей.\nА прымяненне лекаў можа яшчэ больш аслабіць арганізм і імунітэт. Вітамін З адыгрывае значную ролю ў падтрыманні натуральнай і набытай супраціўляльнасці арганізма да інфекцыйных захворванняў.


У новы сезон — без старых праблем - Сацыяльны ракурсСацыяльны ракурс\nАздараўленчы сезон хоць і прадугледжвае адпачынак, але не дазваляе цалкам расслабіцца: клопат пра бяспеку ў летніках заўсёды лідзіруе сярод найважнейшых пытанняў, якія даводзіцца вырашаць педагогам. Ды і дзеці павінны ведаць, як засцерагчы сябе ад непрыемных здарэнняў. Не ўпускаецца з-пад увагі падчас функцыянавання аздараўленчых устаноў і ахова працы работнікаў. Пра што, згодна з працоўным заканадаўствам, нельга забывацца начальнікам і заснавальнікам летнікаў? Якія парушэнні з году ў год выяўляюцца падчас прыёмкі і функцыянавання аздараўленчых лагераў? Хто нясе адказнасць за іх выпраўленне? Чаму не ўдаецца пазбягаць трагічных выпадкаў з дзецьмі ў ходзе аздараўлення?\nАгучыць асноўныя праблемныя моманты, на якія варта звяртаць увагу ўсім, хто мае дачыненне да арганізацыі летняга адпачынку дзяцей, мы папрасілі галоўнага тэхнічнага інспектара працы ЦК Беларускага прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі Марыну Леанідаўну ЛЯСУН.\nНаяўнасць штатнага раскладу абавязковая\n— Самае распаўсюджанае парушэнне заканадаўства пры арганізацыі аздараўленчых летнікаў — адсутнасць штатнага раскладу. Згодна з Палажэннем аб выхаваўча-аздараўленчай установе адукацыі, якое дзейнічае сёння, прышкольныя летнікі на роўных умовах з кругласутачнымі адносяцца да выхаваўча-аздараўленчых устаноў, а значыць, і парадак арганізацыі работы ў іх павінен быць аднолькавы. Аднак што мы маем на самай справе?\nЗаснавальнікам прышкольнага лагера выступае, як правіла, школа. Дырэктар школы прызначае сваім загадам начальніка лагера, які і ажыццяўляе ўсе далейшыя дзеянні, звязаныя з функцыянаваннем выхаваўча-аздараўленчай установы. Начальнік лагера прызначае загадам педагогаў на пасады выхавальнікаў, але на якой падставе? Загад жа аказваецца нелегітымным! Тое ж тычыцца і накіравання на работу выхавальнікамі ў летнік педагогаў з адной адукацыйнай установы ў іншую. Калі з такім педагогам нешта здарыцца, дзе шукаць адпаведны дакумент аб прыёме яго на работу?\nЧаста можна пачуць: штатныя расклады не распрацоўваюцца, бо для лагераў з дзённым знаходжаннем дзяцей адсутнічаюць прыкладныя нарматывы колькасці работнікаў. Аднак, калі парадак арганізацыі работы гэтых летнікаў і сезонных аднолькавы, кіраўнікі прышкольных летнікаў могуць кіравацца пры складанні штатнага раскладу прыкладнымі нарматывамі колькасці работнікаў аздараўленчых лагераў з кругласутачным знаходжаннем дзяцей (былі распрацаваны загадам Рэспубліканскага цэнтра па аздараўленні і санаторна-курортным лячэнні ў 2007 годзе). Гэта будзе цалкам правамерна.\nТаксама для настаўнікаў, якія накіроўваюцца ў летнікі працаваць выхавальнікамі, павінны быць распрацаваны службовыя інструкцыі, і неабходна, каб усе педагогі азнаёміліся з імі пад роспіс. Як вядома, выхавальнікі адказваюць за ахову жыцця і здароўя дзяцей, а начальнік лагера, у сваю чаргу, павінен ведаць, на якой падставе яны прызначаюцца адказнымі за бяспеку сваіх падапечных.\nУ Расіі існуе Часовае палажэнне аб аздараўленчым лагеры навучэнцаў з дзённым знаходжаннем. Там прапісана ўсё, аб чым мы гаворым ужо шмат гадоў. Напрыклад, абавязак начальніка лагера: “начальнік забяспечвае кіраўніцтва дзейнасцю летніка, зацвярджае па ўзгадненні з заснавальнікам правілы ўнутранага працоўнага распарадку летніка, выдае загады і распараджэнні па летніку, распрацоўвае і пасля ўзгаднення з заснавальнікам зацвярджае службовыя абавязкі работнікаў летніка” і інш. Так і павінна быць, паколькі для таго, каб правільна аплаціць работу педагогам, яе неабходна дакладна распісаць.\nШто тычыцца лагераў з кругласутачным знаходжаннем дзяцей, заснавальнікамі якіх з’яўляюцца аддзелы (упраўленні) адукацыі, то начальнік павінен абавязкова трансліраваць у свой загад аб прызначэнні адказных асоб па ахове працы некаторыя пункты з адпаведнага загада заснавальніка летніка. Напрыклад, у летніку няма чалавека, які павінен адказваць за электрагаспадарку. У такім выпадку ў загадзе начальніка лагера пазначаецца, што, згодна з загадам (ці дагаворам) аддзела адукацыі, адказным за электрагаспадарку з’яўляецца інжынер-электрык аддзела адукацыі. Або ўзнікае пытанне адказнасці за выпуск на лінію транспарту, які абслугоўвае лагер (школьны аўтобус, легкавы транспарт). Такім чалавекам можа стаць ці механік аддзела адукацыі, ці інжынер, на якога ўскладзены гэтыя функцыі. Калі ж лагер знаходзіцца на далёкай адлегласці ад аддзела адукацыі, а аўтобус — на тэрыторыі лагера, тады неабходна шукаць сваіх спецыялістаў або браць адказнасць на сябе.\nБез пазачарговай праверкі ведаў не абысціся\n— Яшчэ адно актуальнае пытанне: накіраванне ў якасці выхавальнікаў педагогаў устаноў адукацыі на работу ў лагеры з кругласутачным знаходжаннем дзяцей (у перыяд, які не супадае з працоўным водпускам педработнікаў). Педагогі, такім чынам, на работу не прымаюцца, а накіроўваюцца. Што рабіць у такім выпадку начальніку лагера? Калі б ён прымаў на работу работніка, то ўсе яго далейшыя дзеянні былі б зразумелыя: правядзенне ўводнага інструктажу і г.д. А тут як быць? Усё таксама даволі проста.\nУводны інструктаж усё роўна неабходна праводзіць, паколькі педагогі накіроўваюцца на часовую работу, але ў іншую арганізацыю. Таксама работнікі павінны прайсці пазачарговую праверку ведаў: спецыялісты накіроўваюцца на іншую пасаду, што, у сваю чаргу, патрабуе дадатковых ведаў па ахове працы. Работа выхавальніка адрозніваецца ад спецыфікі работы настаўніка: гэта і правядзенне мерапрыемстваў, і арганізацыя экскурсій, турыстычных паходаў, купання ў вадаёмах і інш. Усе гэтыя моманты павінны быць уключаны ў білеты па праверцы ведаў.\nМатэрыяльная база — клопат заснавальніка летніка\n— З году ў год падчас праверак дзейнасці прышкольных лагераў мы нярэдка выяўляем такое парушэнне санітарных норм і правіл, як выкарыстанне дамашняй бялізны і раскладушак падчас дзённага сну дзяцей малодшага школьнага ўзросту. А ў многіх кругласутачных летніках па-ранейшаму эксплуатуюцца старая мэбля і старое спартыўнае абсталяванне.\nГэтую праблему павінен вырашаць заснавальнік лагера. Умацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы, фінансаванне, рамонт — усё кладзецца на яго плечы.\nШмат пытанняў узнікае і з замацаваннем спартыўнага і гульнявога абсталявання ў аздараўленчых летніках. Часта на тэрыторыі, дзе бываюць дзеці, знаходзіцца нейкае вытворчае абсталяванне (каса, барана, шкло і інш.).\n“Выратаванне тапельцаў — справа рук…” Каго?\n— Не заўсёды ў пачатку змены ажыццяўляецца навучанне дзяцей мерам бяспекі. На нашу думку, тут дарэчы былі б праграмы, якія расказваюць аб мерах бяспекі падчас паходаў, экскурсій, купання. Узя ць, напрыклад, мінулагодні трагічны выпадак з 10-гадовым хлопчыкам у аквапарку ў Пружанах. Дзіця не ўмела плаваць, і педагогі ведалі пра гэта. Акрамя наведвальнікаў летніка (19 чалавек), у аквапарку знаходзіліся і іншыя адпачываючыя. Між тым ніхто не заўважыў, што дзіця пачало тануць…\nТут, на маю думку, трэба задумацца яшчэ і вось аб чым: ці варта наогул было весці дзяцей у аквапарк? Ці з’яўляецца гэта тым пунктам гульнявой праграмы, якую выхавальнікі летніка павінны рэалізоўваць у абавязковым парадку?..\nАбо ўзяць іншы выпадак — смерць падлетка ў палатачным лагеры ў Салігорскім раёне. Хлопчык падчас навальніцы, знаходзячыся ў палатцы, гаварыў па мабільным тэлефоне, што, напэўна, таксама садзейнічала прыцягненню маланкі. Пра меры бяспекі дзеці павінны ведаць! Ім неабходна паўтараць пра гэта пастаянна. З гэтай мэтай, магчыма, трэба распрацоўваць памяткі.\nаздараўленчы сезон арганізацыя адпачынку ў летніках ахова працы работнікаў меры бяспекі\nЗ тегами: аздараўленчы сезон арганізацыя адпачынку ў летніках ахова працы работнікаў меры бяспекі\nПапярэдняя: Новы фармат лета\nНаступная: Лагеры працы і адпачынку — клопат не толькі школы


Педагогіка стварэння | Настаўніцкая газета\n01.07.2017 04.07.2017 - 14:46Адукацыйная прастора\nПачынаючы з першага дня, пераступіўшы парог школы, дзіця павінна акунуцца ў вір школьных падзей і акалічнасцей, якія вызначаць яго пазіцыю ў класе, яго першапачатковае ўражанне аб іншых і іншых аб ім. Узаемадзеянне аднаго з адным, настаўнікамі будзе залежаць ад таго вопыту, які дзіця набыло ў сям’і, у дашкольнай установе і асобныя нормы і правілы якога перанесла ў свае новыя акалічнасці — школьнае жыццё… і выявіла для сябе, што ў гэтым свеце трэба быць іншым. Але якім?\nПрыйшлося задумацца, а хто ў новых сітуацыях дапаможа, падкажа, растлумачыць, папярэдзіць, супакоіць? Хто гэты “хто”; хто гэтыя “яны”: настаўнікі, бацькі, равеснікі, аднакласнікі, сябры? У гэты момант у большасці выпадкаў галоўным з’яўляецца настаўнік, які сёння стаў сам іншым, зусім не тым, аб кім пісалі вялікія педагогі. Ён стаў чалавекам у гэтым соцыуме, такім, як і ўсе астатнія. Яшчэ не да канца патаптаныя законы мінулага настаўніцтва, але шукаць у настаўніку “тату” і “маму” не варта. У настаўніка доўг і абавязкі ўжо іншыя — сучасныя. У настаўніка няма часу на тое, каб разгледзець “усё” і “ўся” ў дзіцяці. У яго ёсць галоўная мэта: даць навучэнцам веды, выканаць вучэбную праграму, арганізаваць працэс навучання. Але ў гэтым працэсе адсутнічае самае галоўнае — тое, што звязана з выхаваннем, чаму шмат увагі адведзена ў педагогіцы. Вось як ёсць. Хто не паспеў выканаць праграму — гэта яго справа. “Хто не паспеў, той спазніўся”. Не вельмі хочацца быць тым, хто спазніўся. Трэба шукаць магчымасці ў нечым праяўляцца. Хто падкажа? Бацькі сварацца, настаўнік незадаволены, равеснікі прагнуць больш “прасунутых”. Кожны сам за сябе. А дзе ж унікальная сістэма А.С.Макаранкі? Дзе нараджэнне калектыву, у якім “ад зін за ўсіх, а ўсе за аднаго”? Дзе праграма высокага і глыбокага пачуцця патрыятызму за свой калектыў?\nРаней гэтыя праблемы вырашаліся пры дапамозе арганізаваных заняткаў навучэнцаў у спартыўнай дзейнасці, уд зел у розных выканаўчых калектывах (харавых, аркестравых, тэатральных і інш.). Сумна, што ў дзяцей не праяўляецца цікавасці да гэтага, а дарослыя не ведаюць, куды ўладкаваць сваё дзіця для рэалізацыі ўласных амбіцый: ці то вялікі тэніс, ці то хакей, ці то вакал і г.д. Вынік — раз’яднанне: школа — і хутчэй дадому. Для многіх там утульны куточак узаемадзеянняў з тэхнікай. Колькі там усяго забаўнага! І ўсё адразу, і ўсё маляўнічае і цікавае, уражлівае. Навошта кудысьці ісці на мерапрыемства, рыхтавацца да яго — усё на месцы, толькі пальчыкам трэба націснуць. Атрымліваецца расслаенне, пры якім пачынае працаваць свядомасць дзіцяці і дарослых зусім па-іншаму: “я” і “калектыў”, “калектыў” і “я”. “Калектыў — гэта мы” паступова адыходзіць са свядомасці ўжо ў 1 класе. А наперадзе столькі гадоў сумесных адносін дзяцей і бацькоў, сям’і і школы.\nСусвет мяняе вектары свайго стану ва ўсіх кірунках, часам чалавецтву нават не зразумець і не адразу ўсвядоміць, а што ж адбываецца навокал? Але паспрабуем вярнуцца да сутнасці, таго, што ёсць і называецца “сёння”, і ў прыватнасці да педагогікі — яе ўплыву на свядомасць чалавека ў адносінах да яго адукацыі, выхавання, развіцця. Што значыць увогуле адукацыя для сённяшняга чалавека? Зразумела, што кожны гэта разумее і прымае па-свойму. У айчыннай педагогіцы — гэта даць магчымасць чалавеку пры дапамозе пэўных дысцыплін атрымаць асновы ведаў, неабходных яму для ўзаемасувязі з грамадствам, соцыумам. У гэтым плане айчынная педагогіка справілася дастаткова добра, калі лічыць галоўным стрыжнем адукацыі веды па асноўных прадметных галінах.\nРэчаіснасць вызначыла жыццёвыя пазіцыі кожнага. У большасці з’явіліся сэнсы, вызначыліся мэты, якасна высокімі матывацыямі сталі рэалізоўвацца жыццёвыя планы ў большасці з іх. Маладзёжнае асяроддзе паспяхова авалодала сучаснымі тэхнічнымі сродкамі, выкарыстоўваючы іх у розных мэтах, але ў большасці выпадкаў у тых, якія даюць ім магчымасць для адносна нармальнага існавання і развіцця.\nСёння, як ніколі, педагагічныя ідэі і погляды філосафаў, педагогаў, псіхолагаў усіх часоў вяртаюць нас да думкі аб тым, што ў гэты складаны палітычны і эканамічны час адбываюцца падзеі далёка нечалавечых учынкаў у чалавечым грамадстве. Неабходна процістаяць антыідэалам, якія асабліва шырока распаўсюдзіліся ў канцы ХХ і пачатку ХХІ стагоддзя.\nПраяўленне зла многааблічнае — нядобразычлівасць, зайздрасць, сквапнасць, гнеў і інш. Зразумела, што зло спадарожнічала чалавеку на працягу ўсёй гісторыі яго існавання, і з ім змагаліся. Але ў гэты перыяд яно праяўляецца ў шэрагу выпадкаў вельмі агрэсіўна, што нясе за сабой наступствы, накіраваныя на знішчэнне чалавечых жыццяў — самага галоўнага на зямлі.\nШто можа педагогіка ў адукацыі і выхаванні чалавека, каб пазбегнуць гэтага страшнага зла? Многа. Я пераканалася ў гэтым, чытаючы лекцыйны курс “Педагагічная этыка і педагагічнае майстэрства” студэнтам БДЭУ. На адной з лекцый узнікла дыскусія аб кар’ерным росце маладога спецыяліста. Гэта “хворае” пытанне для моладзі. Амаль кожнаму з іх хочацца самасцвердзіцца, ста ць найлепшым. Але якім чынам гэта зрабіць так, каб былі пазітыўнымі адносіны іншых да таго, што ты зрабіў і як ты зрабіў? І тут роля педагогікі і яе прадстаўнікоў: вучоных, педагогаў, настаўнікаў, выхавальнікаў — вельмі вялікая і адказная ў сувязі з тым, што зараз на моладзь абрыньваецца вадаспад маскультуры, якая асабліва паўплывала на тых, у каго няцвёрдыя маральныя крытэрыі. І толькі выхаваўча-адукацыйныя праграмы, распрацаваныя на аснове педагагічных прынцыпаў і ўкаранёныя ў сістэму падрыхтоўкі спецыялістаў вышэйшага звяна, дазволяць маладому спецыялісту знайсці маральны шлях, па якім можна ісці да жаданага выніку і, нарэшце, выканаць сваю жыццёвую праграму. У адваротным выніку ён можа апынуцца Герастратам, які спаліў храм Артэміды Эфескай, што лічыўся сёмым цудам свету, каб праславіць сябе.\nАдна з важнейшых мэт сучаснай педагогікі — вызначыцца з ідэяй, якая стане маральным арыенцірам для кожнага ў жаданні ствараць, а не разбураць, як мы бачым у апошні час на фактах гібелі вялікай колькасці людзей, глабальных разбурэнняў у асобных краінах. Гэтая ідэя павінна рэалізоўвацца ў практычных жыццёвых акалічнасцях, а для гэтага патрабуецца ў сістэме адукацыі і выхавання звярнуць асаблівую ўвагу на патрыятычнае і духоўна-маральнае выхаванне чалавека з самага ранняга ўзросту.\nдоктар педагагічных навук, прафесар кафедры агульнай і дашкольнай педагогікі БДПУ.


Беларускі эратычны фальклёр: «Кума, што за зьвер, я баюся, каб ня зьеў»\nVIOLEX » МАСТАЦТВА » Беларускі эратычны фальклёр: «Кума, што за зьвер, я баюся, каб ня зьеў»\nДзень: 15.05.2016 / Праглядаў: 748\nНядаўна надрукавалі беларускамоўную вэрсію дасьледаваньня «Беларускі эратычны фальклёр». Для тых, хто ня ведае, нагадаем: 10 гадоў таму выйшла навуковая праца Тацяны Валодзінай і Анатоля Фядосіка з такою назваю, але па-расейску. Цяперашні зборнік узьнік на падставе таго матэрыялу, адаптаванага для шырокага кола чытачоў, і адрасуецца даросламу чытачу! Чаму? Зараз паглядзім.\nКніга складаецца з 256 старонак тэксту і 32 ілюстрацыяў. Апошнія, на погляд аўтара гэтага артыкулу, не пасуюць да зьместу кнігі. Але я не фотамастачка, таму ня будзем зьвяртаць увагі на здымкі — ня дзеля іх набываецца кніга! Лепш разглядзім тэкст.\nКалі вы мяркуеце, што гэта зборнік прыпевак а-ля «Сектор газа», вы памыляецеся. Калі думаеце, што гэта народныя цнатлівыя вершы пра каханьне, — таксама памыляецеся. Насамрэч уся кніга — дзіўнае ды якаснае спалучэньне першага з другім. У ёй самая эротыка больш зашыфраваная, і бяз пэўных ведаў складана зразумець усю вобразнасьць ды сэнс вершаў. Вось, напрыклад:\nТуды сюды павярнуў —\nЦмок у мордачку».\nУ прадмове даецца ключ да разуменьня: «Варта падкрэсьліць, што ўся гэтая насычаная сымболіка, якую мы «расчытваем» у эратычных песьнях, уласьцівая ня толькі творам пра яго ды яе, а і іншым жанрам фальклёру. Гэта не адвольная фантазія, а вельмі архаічная ды заканамерная ў рэчышчы народнага сьветаўспрыманьня схема. Напрыклад, калі жанчыну сымбалізуе начыньне – гаршчок, дзяжа, ступа, а мужчыну — прадметы накшталт нажа, сякеры, шыла і г.д., — то гэта значэньне рэалізуецца ня толькі ў эратычнай паэзіі, а наогул у народнай культуры».\nАле ж у кнізе дастаткова і больш сьмелых вершаў.\n«Цераз рэчку масточак,\nНяма ў п***е кастачок.\nІ німа, і не будзе,\nА хто ж мяне любіць будзе?»\nІ нічога не рабіла —\nІ ў стаханаўках была».\n«Наварыла напякла —\nНяма каму есці.\nРасставіла рукі-ногі —\nНяма каму ўзлезці».\nЯшчэ адна асаблівасьць кнігі ў тым, што гэта выдатная магчымасьць даведацца пра некаторыя традыцыі нашых продкаў. Напрыклад, што сьпявалі сваты, калі дзяўчына была «чэснаю» і захавала «кветку каліны» для мужа.\n«Чаму ж нам ня пець,\nЧаму ж ні гуляць.\nКалі наша Васька дзеўкай прыйшла.\nТак хадзіла, як маць нарадзіла,\nТак гуляла, як маць казала.\nЯк была пыд храстом,\nтак і стала пад вянцом».\n...І калі не засталася такою:\n«А ў нашага свата\nК ей хлопцы хадзілі,\nЯны яе абнімалі.\nДа ня чуйце, конікі, каровы\nІ ўсякая пашня,\nШто к нам курва прыйшла\nПад елкай спала,\nУ п***у шышка ўпала».\nНя будзем болей распавядаць пра ўсе асаблівасьці кнігі, толькі дададзім, што «Беларускі эратычны фальклёр» складаецца зь некалькіх частак: «Каляды», «Вясна», «Купальле», «Жніво», «Сямейныя абрады», «Лірыка», «Здубавецьця» Рыгора Барадуліна», «Сучасныя запісы», «Загадкі». Дарэчы, асаблівую цікаўнасьць сваёй двухсэнсоўнасьцю выклікаюць загадкі.\n«Як тая дзірка называецца,\nКуды жывое мяса ўкладаецца?» (рукаў)\nP.S.: Майце на ўвазе, што фальклёр — гэта творчасьць народу, таму ў кнізе ня будзе акадэмічнае мовы, а таксама цнатлівасьці і ўзьнёсласьці нашых клясыкаў. Чытайце ды атрымлівайце асалоду.\nАўтарка: Ірына Сьвяцкая\nБрытанскія навукоўцы: Мастацкія кнігі аказваюць на мозг эфект рэактыўнага паскаральніка


Новы прадстаўнік ААН у Беларусі – Антоніюс Брук\n31 ліпень 2008, 21:09\nСёньня ён уручыў даверчыя лісты прэм’ер-міністру Беларусі Сяргею Сідорскаму і правёў першую прэс-канфэрэнцыю на новай пасадзе.\nНа сваёй інаўгурацыі — менавіта так назваў сустрэчу з журналістамі Антоніюс Брук — ён адзначыў, што задача прыцягненьня рэсурсаў у Беларусь няпростая:\n“Узровень разьвіцьця Беларусі, калі вымяраць яго паводле крытэраў ААН — валавога ўнутранага прадукту, узроўню адукацыі, меркаванай працягласьці жыцьця — даволі высокі. Краінам-донарам і ААН усё цяжэй накіроўваць рэсурсы ў тым жа аб'ёме ў Беларусь, бо ёсьць значна бяднейшыя краіны. Але патэнцыял ёсьць, і ААН будзе працягваць тут працаваць. Да таго ж і Беларусь можа прапаноўваць свае веды, досьвед, а магчыма, і рэсурсы, дзяліцца імі зь іншымі краінамі”.\nУ 2007 годзе падтрымка Беларусі з боку ААН склала 20 мільёнаў даляраў. Зараз працуе Краінная праграма ПРААН для Рэспублікі Беларусь на 2006—2010 гады. У межах гэтай праграмы пасьпяхова рэалізуюцца 29 праектаў на суму больш за 70 мільёнаў даляраў. Праекты тэхнічнай дапамогі рэалізуюцца ў пяці прыярытэтных галінах. Гэта спрыяньне эканамічнаму росту і павышэньню ўзроўню жыцьця; эфэктыўнае дзяржаўнае кіраваньне; экалёгія, аднаўленьне і ўстойлівае разьвіцьцё тэрыторый, якія пацярпелі ад аварыі на ЧАЭС; пашырэньне трансмежнага супрацоўніцтва. Паводле прагнозаў спадара Брука,\n“Агульная грантавая падтрымка Беларусі праз сыстэму ААН, мы спадзяемся, дасягне да 2010 году 80—85 мільёнаў даляраў”.\nСпадар Брук падкрэсьліў, што ААН не зьбіраецца пакідаць Беларусь альбо скарачаць дапамогу. Ужо сёлета пачне абмяркоўвацца рамачная праграма на 2011—2015 гады. Будуць працягвацца праекты ў галіне аховы здароўя па барацьбе са СНІДам і сухотамі і па іх прадухіленьні. У галіне аховы навакольнага асяродзьдзя будуць працянутыя праекты па энэргаэфэктыўнасьці і выкарыстаньні аднаўляных крыніцаў энэргіі. Працягнецца праца па ўдасканаленьні працэсаў міграцыі і барацьбе з гандлем людзьмі. І, натуральна, праца ў рэгіёнах, якія пацярпелі ад аварыі на ЧАЭС, прычым праца на ўзроўні сельсаветаў, асобных вёсак па разьвіцьці бізнэсу на пацярпелых тэрыторыях. Спадар Брук нагадаў, што зараз ідзе абвешчанае ААН дзесяцігодзьдзе тэрыторый, якія пацярпелі ад Чарнобылю.\nАнтоніюс Брук — грамадзянін Нідэрляндаў. Скончыў сельскагаспадарчы ўнівэрсытэт Вагенінгена (Нідэрлянды). Мае ступень магістра прыродазнаўчых навук. У сыстэме ААН з 1984 году. Працаваў памочнікам экспэрта ФАО (Харчовай і сельскагаспадарчай арганізацыі ААН) у Пакістане. У 1986—1992 гг. займаў розныя пасады ва Ўпраўленьні ААН па абслугоўваньні праектаў. Быў памочнікам Прадстаўніка Праграмы развіцьця ААН (ПРААН) у Кітаі, першым намесьнікам Прадстаўніка ПРААН у Этыёпіі, у 2004—2008 гадах ачольваў прадстаўніцтва ПРААН у Бурундзі.


Галоўная ➠ Цікавае ➠ У Эртильском раёне пачауся купальны сезон\nДля адпачываючых падрыхтаваны два пляжу.\nУ Эртильском раёне афіцыйна адкрыты купальны сезон.\n- На тэрыторыі раёна вызначаны два водныя аб'екты, якія выкарыстоўваюцца для масавага адпачынку, купання, турызму і спорту. У гарадскім паселішчы гэта сажалка на бэльцы пясчанай, дзе абсталяваны пляж «Першамайскі», а ў Шчучынскім-Песковском сельскай селішчы - на рацэ Эртилец, пляж «Гудовка», - распавёў галоўны спецыяліст па ГА і НС адміністрацыі Эртильского муніцыпальнага раёна Сяргей галявых.\nЗагадзя былі праведзены падрыхтоўчыя мерапрыемствы па абсталяванні гэтых пляжаў. Інспектары аддзела ГИМС ГУ МНС Расіі па Варонежскай вобласці 28 траўня правялі іх тэхнічны агляд. Пляжы дапушчаныя да эксплуатацыі.\nНа пляжы «Гудовка» зона адпачынку выглядае прыгожай і камфортнай. Тут устаноўлены кабінкі для пераапранання, лавачкі, стэнд з інфармацыяй аб правілах паводзін на вадзе, тэрыторыя пляжу агароджаная, маюцца скрыні для збору смецця. На бераг ракі Эртилец завезены пясок, устаноўлены буйкі.\n- Я часта тут адпачываю са сваёй сям'ёй. У мінулым годзе мы ездзілі сюды і гэтым летам збіраемся тут купацца. Як уладкавалі пляж - мне падабаецца. Можна, вядома, пашырыць тэрыторыю. Добра было б паставіць намёты з марозівам і квасам для адпачывальнікаў, - кажа мясцовы жыхар Сяргей Елютин.


Выратавацца ад каронавіруса: Мінздароўя паказала, як апрацаваць смартфон - 06.04.2020, Sputnik Беларусь\nУстаноўлена, што COVID-19 некалькі дзён можа заставацца на пластыку. Глядзіце на відэа, як правільна апрацаваць смартфон, які мы бяром у рукі дзясяткі разоў на... 06.04.2020, Sputnik Беларусь\nкаронавірус covid-19, мультымедыя, беларусь\n© YouTube / Министерство здравоохранения Республики Беларусь\nУстаноўлена, што COVID-19 некалькі дзён можа заставацца на пластыку. Глядзіце на відэа, як правільна апрацаваць смартфон, які мы бяром у рукі дзясяткі разоў на дзень.\nСучасныя мабільнікі ў большасці сваёй маюць пластыкавы корпус, а спецыялісты, якія даследавалі каронавірус, адзначаюць, што ён можа "жыць" на такой паверхні на працягу некалькіх дзён.\nУлічваючы тое, што смартфон даволі часта бывае ў руках карыстальнікаў, яго таксама неабходна апрацоўваць, каб абараніць сябе ад заражэння. Міністэрства аховы здароўя Беларусі раіць не выкарыстоўваць для гэтага бытавую хімію і антысептыкі - гэта можа пашкодзіць смартфон.\nДля апрацоўкі смартфона, як адзначае ведамства, трэба працерці корпус і шкло невялікай колькасцю вадкага мыла, нанесенага на сурвэтку з мікрафібры. Тэлефон пры гэтым не павінен знаходзіцца на зарадцы. Міністэрства аховы здароўя раіць апрацаваць і ахоўны чахол сваёй прылады.\nАпрацоўваць смартфон трэба ў канцы працоўнага дня і пасля наведвання грамадскіх месцаў.


Памяць пра Трасцянец візуальная і лінгвістычная | gwminsk\nПамяць пра Трасцянец візуальная і лінгвістычная\n23 красавіка прайшоў ужо восьмы семінар для гідаў-перакладчыкаў па тэме Мінскага гета і Трасцянца на базе Гістарычнай майстэрні. Першы занятак яго быў прысвечаны абмеркаванню партфэля экскурсавода па тэматыцы Трасцянца. Гісторык Аляксандр Далгоўскі пракаментаваў адабраныя слухачамі фотаздымкі, якія ў будучыні варта выкарыстоўваць падчас правядзення экскурсій.\nВядомая архітэктарка Галіна Левіна праз сваю лекцыю паказала трансфармацыю культуры памяці аб Другой сусветнай вайне ў Беларусі на прыкладзе Мінскага гета і Трасцянца і іх мемарыялізацыі. Асаблівы акцэнт у выступе яна зрабіла на тлумачэнні сэнсаў, закладзеных Леанідам Левіным і яго камандай у створаных імі мемарыялах.\nАпошні занятак правёў прафесар Сяргей Новікаў. Яго лекцыя была прысвечана асаблівасцям трактоўкі тэрмінаў і паняццяў тэматыкі. Параўноўваючы лексіку дакументаў і навуковых выданняў, ён падказаў удзельнікам, якія зараз існуюць тэрміналагічныя тэндэнцыі ў навуцы розных краін, чаго варта пазбягаць і што наадварот з’яўляецца найбольш сучасным.\nУжо 11 мая будзе наступная сустрэча гідаў, падчас якой будзе размова са сведкам падзей Мінскага гета, а таксама ўводзіны ў пасляваеннае жыццё яўрэяў.


У гэтым невялічкім тэксце чытач знойдзе думкі аб настаўніцкай прафесіі аднаго з найбольш яркіх вясковых настаўнікаў нашай краіны, чалавека, які паклаў жыццё на тое, каб вярнуць у шырокі ўжытак родную мову і дасягнуў у гэтым немалых поспехаў. Творча-працоўная біяграфія спадара Белакоза – выразны прыклад таго, якіх людзей чакае наша бядотная краіна, бо толькі такім служэннем яна можна адрадзіцца і заззяць зіхоткім дыяментам у кароне выда... More »\nНовая кніга паэзіі Рыгора Барадуліна «Самота паломніцтва» пачынаецца аднайменнай паэмай пра Францыска Скарыну, лера-паэмай — так арыгінальна паэт вызначыў жанр свайго твора. Лес беларускага першадрукара паказаны як малая часцінка таго багацця — страчанага ці яшчэ не знойдзенага,— з якім праз усе часы быў духоўна дужы наш народ. Вершы i навелы, як працяг i завяршэнне кнігі, кампазіцыйна дадаліся да згаданай паэмы, хаця тэматыка ix разнас... More »\nСамы скандальны паэтычны зборнік беларускай літаратуры першай паловы 90-х. Выйшаў (1994) у легендарнай тэвээлаўскай сэрыі “Паэзія новай генэрацыі”. Вершы аб’яднаны ў два разьдзелы: 1. Танкі бяз хоку 2. Арганаўтыка. У апошні разьдзел акрамя вершаў уключаны чатыры міні-аргазм-паэмы: “Споведзь самагубцы”, “Споведзь зьняверцы”, “Споведзь цнатліўца”, “Споведзь ганарліўца”. Пасьля выхаду “Санаты Арганаты”, пасьля пастаноўскі В. Мазынскім п’ес... More »\nРайнэр Марыя Рыльке (1875 – 1926), аўстрыйскі паэт і празаік, класік нямецкамоўнае паэзіі, адзін з пачынальнікаў авангардызму ў сусветнай літаратуры. У яго творчасці сінтэзаваліся этычна-філасофскія каштоўнасці многіх эпохаў і народаў. Райнэр Марыя Рыльке (1875 – 1926), аўстрыйскі паэт і празаік, класік нямецкамоўнае паэзіі, адзін з пачынальнікаў авангардызму ў сусветнай літаратуры. У яго творчасці сінтэзаваліся этычна-філасофскія кашто... More »


Негеў (іўр.: הנגב, ст.-яўр. הַנֶגֶב: / ха-нэгэв /) — пустыня на Блізкім Усходзе, якая размяшчаецца ў Ізраілі (займае каля 60 % яго тэрыторыі). Плошча 12.000 км². Негеў абмежаваны Міжземным морам і Сінайскай пустыняй на захадзе, гарамі Мааў і Юдэйскай пустыняй на поўначы, далінай Арава на ўсходзе, Эйлатским залівам на поўдні. Рэгіён Негева прынята дзяліць на ўласна Негеў і Паўночны Негеў.\nСлова «Негеў» у перакладзе азначае «поўдзень» на Торы, і «сухі».\nЗ пункту гледжання геалогіі — гэта плато, размешчанае на вышыні 600—800 метраў над узроўнем мора. Для гэтага пустыннага раёна, складзенага вапнякамі, характэрныя розныя формы аридной дэнудацыі. Так, толькі ў Негеве існуюць так званыя «махтэшым». Гэта глыбокія авальныя ўпадзіны з роўнымі стромымі бакамі. Тыповы з такіх махтешей, махтеш Рамон, мае глыбіню 300 метраў, шырыню 8 кіламетраў і даўжыню 40 кіламетраў. Утварыліся яны па карстовое прынцыпе: падземныя патокі высушылі ніжнія скальныя пласты, пасля чаго верхнія «ўсохла» і як бы «праваліліся», утварыўшы варонку.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Негеў&oldid=3195325"\nАпошнія змены 23 жніўня 2018 а 03:13\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 03:13, 23 жніўня 2018.


Аварыя і 689 парушэнняў\nТакая статыстыка адсочваецца на дарогах Дзятлаўшчыны з пачатку 2017 года.\nЗарэгістравана адно дарожна-транспартнае здарэнне, у якім 3 чалавекі атрымалі раненні. Аварыя здарылася 28 лютага на 124 кіламетры дарогі «мяжа Літоўскай Рэспублікі — Ліда — Слонім — Быцень». Жанчына-вадзіцель са Слонімскага раёна, якая кіравала аўтамашынай «ВАЗ-2101», не справілася з кіраваннем і выехала на паласу сустрэчнага руху.\nТам яе машына сутыкнулася з аўтамабілем «Вольва V70», якім кіраваў грамадзянін Украіны. Абедзве машыны атрымалі тэхнічныя пашкоджанні. Вадзіцелі транспартных сродкаў і пасажыр «ВАЗ-2101» былі дастаўлены ў бальніцу.\nДарожных здарэнняў з загінулымі, з удзелам дзяцей, нецвярозых вадзіцеляў і па віне вадзіцеляў ведамаснага транспарту не зарэгістравана.\nУсяго з пачатку 2017 года супрацоўнікамі дзяржаўтаінспекцыі на тэрыторыі раёна выяўлены 689 парушэнняў правілаў дарожнага руху, у тым ліку затрыманы 6 п’яных вадзіцеляў, 113 парушальнікаў хуткаснага рэжыму, 177 парушэнняў былі дапушчаны веласіпедыстамі і пешаходамі. Пешаходы ўчынілі 154 парушэнні, у тым ліку 94 — гэта невыкарыстанне святлоадлюстоўваючых элементаў у цёмны час сутак. Затрыманы 18 вадзіцеляў, якія кіравалі транспартнымі сродкамі, не маючы вадзіцельскіх пасведчанняў.\nДзяржаўтаінспекцыя звяртае ўвагу жыхароў Дзятлаўшчыны на тое, што з 7 па 17 сакавіка 2017 года праходзіць рэспубліканская прафілактычная акцыя «Стань бачным — будзь у бяспецы». У час мерапрыемства асаблівая ўвага надаецца выкарыстанню святлоадлюстроўваючых элементаў у цёмны час сутак.\n0 0\t507\t10 Март, 2017\tБяспека\tМарт 10, 2017\n← Адбудзецца “Дзень адчыненых дзвярэй” “Мы – супраць наркотыкаў!” → ← Previous Next →\n5\t1\t600\tДалее


Старонкі з тэгам: Арт-сядзіба. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\nСТАРОНКІ З ТЭГАМ: Арт-сядзіба\nСтартавала галасаваньне за найлепшыя песьні з праекту «Мова — Музыка — Футбол», які праводзіцца пры падтрымцы Фэдэрацыі футболу Беларусі. Тэгi: Арт-сядзіба, Павал Белавус, Арцём Лобач, Сразу май, МІП-бэнд, Ferris Wheel 1322\nКіраўнік Tuzin.fm пра забарону на правядзеньне музычнага Дня Волі ў Палацы спорту. Тэгi: ЗАбарона!, Лявон Вольскі, Арт-сядзіба, Павал Белавус, Сяргей Будкін 3179\nУ новым туры відэачарту на Tuzin.fm гурт Amaroka прадстаўляе кліп «Разрываеш» рэжысэра Аляксандра Крупіны. У галоўнай ролі — гонар беларускай лёгкай атлетыкі і проста прыгожая дзяўчына Аліна Талай. Тэгi: Amaroka, Павал Белавус, Аляксандар Крупіна, Арт-сядзіба 1501\n1 04.03.2014 Увага! Вышук! Шукаюцца песьні на вершы Паэтаў (конкурс)\nРаспачаўся творчы конкурс для беларускіх гуртоў «Паэты жывуць у песьнях», накіраваны на папулярызацыю вершаў беларускіх клясыкаў праз музыку. Тэгi: конкурс, Арт-сядзіба post_3789post_2863post_701post_618


BioWare — Вікіпедыя\nЭдмантан, Альберта (1995)\nRay Muzyka[d], Greg Zeschuk[d], Augustine Yip[d], Trent Oster[d] і Brent Oster[d]\nРэй Музіка, CEO\nГрэг Зэшчук, віцэ-прэзідэнт па распрацоўцы\nКейсі Хадсан, дырэктар\nДэвід Гэйдэр, аўтар\nСерыя Baldur's Gate\nDragon Age (серыя)\n(Гл. поўны спіс у артыкуле.)\nПрыватны (у 2003 ▲$17.482 мільёнаў CAD)\nBioWare Corp. — канадскі распрацоўшчык праграмнага забеспячэння. Кампанія была заснавана ў лютым 1995 года трыма медыкамі — Рэям Музікай, Грэгам Зэшчукам і Аўгусцінам Іпам. Яна размешчана ў горадзе Эдмантан, у Канадзе. BioWare спецыялізуецца на вытворчасці відэа- і камп'ютарных гульняў. Найбольшую вядомасць ёй прынеслі CRPG-бэстсэлеры, Baldur’s Gate і Neverwinter Nights. З 2003 года кампанія пачала выпускаць гульні ў жанры CRPG і для гульнявых прыставак. У прыватнасці, Star Wars: Knights of the Old Republic, выйшла як на PC, так і на Xbox. Jade Empire, доўгі час была Xbox-эксклюзівам, пазней была партавана на PC.\nМузіка і Зэшчук на гэты момант узначальваюць BioWare. Музіка займае пасаду генеральнага дырэктара кампаніі, а Зэшчук — прэзідэнта кампаніі. Аўгусцін Іп пакінуў кампанію ў 1997 годзе і вярнуўся да медыцынскай практыкі.\nУ лістападзе 2005 было абвешчана, што BioWare і Pandemic Studios аб’яднаюцца, а фонд прыватных інвестыцый Elevation Partners укладзе сродкі ў гэта партнёрства. Тым не менш, абедзве кампаніі захавалі ўсе свае брэнды і найменні.\n13 сакавіка 2006 года, BioWare абвясціла пра адкрыццё новай студыі ў Осціне, штат Тэхас. Яе ўзначалілі ветэраны гульнявой індустрыі Гордан Уолтан і Рычард Вогел.\nУвосень 2006 года BioWare абвясцілі пра распрацоўку гульні для Nintendo DS, ёй стала Sonic Chronicles: The Dark Brotherhood, выпушчаная праз два гады .\n11 кастрычніка 2007 года Electronic Arts заявіла пра набыццё кампаніі VG Holding Corp., кіравальнай BioWare і Pandemic. Увогуле EA заплаціла 860 млн долараў.\n2 Гульні іншых распрацоўшчыкаў, якія выкарыстоўваюць рухавічкі BioWare\nDragon Age III (Дата выхаду не абвешчана)\nUltima Forever (Дата выхаду не невядомая)\nГульні іншых распрацоўшчыкаў, якія выкарыстоўваюць рухавічкі BioWare[правіць | правіць зыходнік]\nАфіцыйны сайт BioWare Corp.(англ.)\n↑ Press Release: Launch Date for The Old Republic Announced // SWTOR.com, 12 кастрычніка 2011\nГульнявыя рухавічкі: Infinity • Aurora • Odyssey • Electron • Eclipse • Lycium • Ключавыя фігуры: Рэй Музіка • Грэг Зешчук\nDragon Age Journeys • Dragon Age: Legends\nСвет Dragon Age\nПерсанажы • Расы • Арганізацыі\nBioWare • Eclipse Engine • Dragon Age: Redemption • Dragon Age: Dawn of the Seeker\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=BioWare&oldid=3215509"\nКампаніі, заснаваныя ў 1995 годзе\nВытворцы камп’ютарных гульняў Канады\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:17, 1 кастрычніка 2018.


Галоўная / дызайн кватэры / Дызайн і планіроўка інтэр'еру ваннай пакоі плошчай 3 м²\nДызайн і планіроўка інтэр'еру ваннай пакоі плошчай 3 м²\nЯк спланаваць прастору ў ваннай: прыклады\nДызайнерскія рашэнні для маленькай ваннай\nПарады па ўыboru зделки\nУ мітусні сучаснага жыцця ванная пакой выконвае не толькі функцыянальную нагрузку, але і дапамагае расслабіцца і зняць стрэс пасля цяжкіх працоўных будняў. У сувязі з тым, што большасць гмахаў былі пабудаваныя яшчэ ў савецкія часы, ва ўзнагароду ўсім кватэрах дасталася маленькая ванная пакой. Больш за тое, часам планіроўка санвузла 3 м² не дазваляе размясціць усе неабходныя прыборы ў адным памяшканні. Для таго каб маленькая ванная змагла змясціць усе, што трэба, неабходна правільна вырабіць яе планіроўку.\nГалоўнай праблемай пры планіроўцы маленькай ваннай пакоі з'яўляецца дасягненне двух мэтаў: камфорту і функцыянальнасці памяшкання. Ведь ванная – это то место, дзе чалавек набіраецца сіл з раніцы, а ўвечары пазбаўляецца ад негатыву і здымае напружанасць.\nДа пытання планіроўкі ваннай неабходна падысці з адказнасцю: тут важны кожны сантыметр выкарыстоўванай прасторы. На дадзены момант існуе некалькі варыянтаў планіроўкі санвузлоў, у якіх сумешчаныя ванная і туалет.\nПершы варыянт прадугледжвае выкарыстанне душавой кабіны замест чары ваннай. Такі ход на сённяшні дзень найбольш папулярны. Тут няма неабходнасці бурыць сцены або павялічваць памяшканне. Дзякуючы такой планіроўцы маленькай ваннай з туалетам, вызваляецца месца пад іншыя сантэхнічныя прыборы.\nТут душавая кабіна размяшчаецца ля супрацьлеглай ад дзвярэй сцены. Далей размяшчаецца ўнітаз і ракавіна. Полотенцесушитель знаходзіцца на сцяне насупраць ўнітаза.\nУ такім тыпе планіроўкі павінны выконвацца ўсе неабходныя рэкамендацыі па адлегласці прыбораў адзін ад аднаго. напрыклад, ў гэтым варыянце ўнітаз размешчаны на адной лініі з ракавінай, такім чынам, планіроўка маленькага сумешчанага санвузла пакідае дастаткова вялікая прастора перад унітазам і душавой кабінай.\nУ такой планіроўкі ёсць адзіны недахоп - малая змяшчальнасць душавой кабіны. Аднак калі гэты фактар не з'яўляецца вырашальным пры выбары дадзенага сантэхнічнага прыбора, тады смела можаце ўвасабляць такую планіроўку ў памяшканні.\nДругі тып таксама мяркуе планіроўку маленькай ваннай пакоі з душавой кабінай, аднак у гэтым варыянце яе размяшчэнне знаходзіцца з іншага боку ваннай. У гэтым варыянце ўнітаз размяшчаецца лявей насупраць ўваходных дзвярэй, пасля чаго па лініі сцяны усталёўваюць ракавіну, а далей душавую кабінку. Размяшчэнне рукамыйніцы з люстэркам адразу насупраць дзвярэй стварае візуальны камфорт, бо ўнітаз трохі схаваны злева, і яго немагчыма ўбачыць, ня увайшоўшы ў ванную.\nДадзены варыянт планіроўкі сумешчанага санвузла 3 м² мае свой недахоп - недахоп месца пад замацаванне полотенцесушителя, яго ў гэтым выпадку можна ўсталяваць толькі злева ад унітаза. Такое месца будзе не самым удалым, так як развешаныя на прыбор ручнікі і бялізна могуць падаць на падлогу, калі хтосьці закране іх плячом.\nІ нарэшце, трэці варыянт, які з'яўляецца самым аптымальным - прымяненне кутні душавой кабіны з скарочаным паддонам. Такі варыянт падышоў бы нават для санвузла 3 м², планіроўка якога не пакідала б месцы і для звычайнай душавой.\nТут прапануецца змясціць душавую адразу насупраць уваходу ў ванную пакой, а ўнітаз і ракавіну размясціць у сцяны, якая знаходзіцца справа ад уваходу. У гэтым выпадку на выхадзе з душавой будзе прысутнічаць дастатковую колькасць месца, і будзе стварацца ўражанне вольнага цэнтра пакоя.\nТакія варыянты плановак маленькай ваннай пакоі падыдуць у выпадку стандартнай прамавугольнай формы памяшкання. Калі ж ванная ў 3 м² мае дадатковыя куты або ўтрымлівае убудаваныя нішы, планіроўку варта падбіраць індывідуальна.\nУ сувязі з маленькай плошчай ствараюцца абмежаванні для выбару колеру інтэр'ера ў планіроўцы санвузла 3 м², галоўнай мэтай якой будзе глядзельнае пашырэнне прасторы. Як вядома, візуальна добра павялічваюць памяшканне светлыя тоны. Таксама дызайнеры рэкамендуюць выкарыстанне халодных колераў з той жа мэтай - павялічыць плошчу. нюансы, якія дазволяць акультурыць маленькую ванную:\nКалі ёсць задумка зрабіць строгі дызайн, то неабходна звярнуць увагу на дробныя дэталі: фурнітура, афармленне люстэрка, аксэсуары - усё гэта павінна быць белага ці чорнага колеру, а таксама быць выраблена з металу. Такі прыём дазволіць абудзіць працоўны дух яшчэ ў пачатку дня.\nКолер сантэхнікі ў планіроўцы маленькага сумешчанага санвузла не абавязкова павінен быць белым. На сёння сучасны рынак сантэхнічных прыбораў прапануе варыянты мадэляў ад чорнага да яркіх колераў - усё залежыць ад запланаванага стылю інтэр'еру.\nБагацце шкляных і люстраных элементаў дапаможа зрабіць памяшканне больш. Калі памяшканне дазваляе планіроўку маленькай ваннай пакоі з душавой кабінай, то дзверцы гэтага сантэхнічнага прыбора можна зрабіць шклянымі. Шкло не абавязкова павінна быць празрыстым, аднак лепш, каб малюнак або дэкор зачыніў ўсяго толькі трэцюю частку рассоўных дзвярэй кабінкі.\nКалі дазваляюць сродкі, можна ўсталяваць люстраны столь - такі манеўр дакладна дадасць глядзельнай аб'ёму памяшкання, а таксама ўнясе элегантнасці ў планіроўку маленькай ванны з туалетам.\nАсвятленне таксама адыгрывае не апошнюю ролю ў інтэр'еры маленькай ванны. Заклад поспеху ў такім памяшканні - Наяўнасцьіі вялікай колькасці лямпачак.\nБольш за ўсё падыдзе варыянт выкарыстання потолочных кропкавых свяцілень.\nАднак не варта забываць, што адлюстроўваюць паверхні ў памяшканні будуць дастаўляць дыскамфорт пры багацці светлавых элементаў.\nДля рацыянальнага выкарыстання прасторы можна звярнуцца да выкрутаў ў выглядзе нестандартнага размяшчэння сантэхнікі. напрыклад, варыянт планіроўкі сумешчанага санвузла можа меркаваць наяўнасць падвесных інсталяцый, рукамыйніцы без ножкі і іншых хітрасцяў.\nВыбар аздобных матэрыялаў для планіроўкі маленькай ванны з прыбіральняй таксама мае свае нюансы, сярод якіх:\nСцены і столь пераважней адштукаваць водостойкой фарбай або рэльефнай шпаклевкой. Таксама магчыма выкарыстанне воданепрымальных шпалер. Усе гэтыя варыянты дазваляюць не страціць прастору пры і так дастаткова маленькім варыянце планіроўкі санвузла.\nКалі ўсё ж вы з'яўляецеся прыхільнікам стандартаў, можна абліцаваць сцены керамічнай пліткай. Не варта выкарыстоўваць яркія расфарбоўкі - гэта створыць ўражанне нагрувашчванні ў памяшканні. Лепшым варыянтам стане кладка пліткі двух колераў: знізу да сярэдзіны сцяны - цёмнага колеру, далей акантоўка фрызам, пасля чаго кладка светлага колеру.\nНе варта мантаваць падвесны, рэечны або любы іншы столь на каркасе. Гэтая канструкцыя забярэ частку прасторы.\nКалі санвузел з'яўляецца раздзельным, то можна звярнуцца да варыянту поўнай перапланіроўкі ваннай пакоі. Асноўнай задачай у гэтым выпадку стане павелічэнне прасторы шляхам злучэння двух памяшканняў. Аднак такі варыянт з'яўляецца затратным па фінансах і часу. Будзе неабходна дэмантаваць Перегородочные сцяну, а таксама, хутчэй за ўсё, мяняць вадаправод і іншыя камунікацыі.\nТаму лепшым метадам глядзельна павялічыць памяшканне будзе правільнае каляровае рашэнне аздаблення, а таксама рацыянальнае размяшчэнне ў планіроўцы маленькай ваннай пакоі сантэхнічных прыбораў.\nОдин комментарий к записи “Дызайн і планіроўка інтэр'еру ваннай пакоі плошчай 3 м²”\nАнтонина Борисавна says:\nМаленькая ванная комната- праблема, которая касается очень многих. Очень жаль, что строители не уделили должного времени на планировку квартир. Я одна их тех, кто столкнулся с проблемой в виде маленькой ванной комнаты. Я особо не люблю совместный санузел, но вот за 4года уже привыкла, единственное это нехватка места.\nсейчас мы думаем проводить ремонт, который хотим начать с ванной комнаты( чаще всего ремонт с нее и начинают). Для себя я решила что хочу угловую небольшую ванную, но огороженную душевой кабинкой. Я люблю посидеть в ванной, но порой хватает времени лишь заскочить под душ на 5 хвілін. Душевую кабинку считаю очень важным элементом в ванной комнате, благодаря ей, лишняя вода не будет попадать на пол, а в зимнее время будет дольше сохранять тепло.\nИз представленных здесь вариантов, само больше мне понравился второй. И дизайн, и само расположение ванны, ўнітаза, ракавіны. Осталось определиться с цветом плитки и можно начинать долгожданный ремонт!)


Рэгіён. На жыццё настроены аптымістычна (будзе дапоўнена) - Редакция газеты "Iўеўскі край"\nРэгіён. На жыццё настроены аптымістычна (будзе дапоўнена)\nГлавное / Пятница, 15 декабря 2017 16:47\t/ РџСЂРѕС‡РёС‚Р°РЅРѕ: 1106\n... Зноў гудзе матор, за шклом вокнаў аўтамабіля праносяцца вёскі і вёсачкі. Наўкол холад першы, амаль зімовы. А ў нашым рэдакцыйным аўто цёпла й утульна. Чарговая камандзіроўка на раён, чарговая паездка за матэрыяламі для праекта “Рэгіён”. Камандзіроўка нялёгкая, займае цэлы дзень. Але падчас сустрэч з цікавымі людзьмі, іх лёсамі, жыццёвымі гісторыямі час праходзіць хутка і так насычана, што часам шкадуеш, што ужо патрэбна вяртацца дамоў.\n“Рэгіён” – гэта, перш за ўсё, знаёмства з канкрэтным сельсаветам, яго інфраструктурай, яго кіраўніцтвам і, безумоўна, людзьмі-працаўнікамі, людзьмі, якія складаюць асноўнае яго багацце. І не сімвалічнае, а рэальнае, якое збіралася гадамі іх працы на вытворчасці,ў розных установах, арганізацыях, таксама і дома. Там жа выхоўваюцца будучыя грамадзяне, якім, магчыма, таксама давядзецца працаваць не толькі ўвогуле на карысць роднай краіны, але і ў сваім рэгіёне, паляпшаючы яго сацыяльнае і эканамічнае становішча.


Шыпкі: “Ні ўтулку, ні адпачынку тут няма...” » Вялейка й Вялейскі раён | Вілейка і Вілейскі Раён | Вилейка и Вилейский район\n12 снежня 2008, Катэгорыя - ТУРЫЗМ » Аб'екты\nМарыя Равяка, хоць і мае за 80 гадоў, але ехаць нікуды з Шыпкоў ня хоча. Дый тое – два сыны хворыя і пастаянна па шпіталях, а трэці працуе кіроўцам і дома бывае рэдка. Госьцю Марыя Сямёнаўна ўзрадавалася, хоць і прызналася, што каб было на двары крыху цямней, то ў хату б не пусьціла. Страшна. А даведаўшыся, што госьць з радыё, ды яшчэ са "Свабоды”, узрадавалася яшчэ больш – ёсьць ня толькі каму пажаліцца на сваю бяду, але і ўпэўненасьць, што не пабаяцца праўду "па радыё расказаць”. Бо дзяржаўным радыё і тэлебачаньню яна ня верыць. Так і сказала.\nМарыя Равяка: "Ой! Як гэта ў нас называюць – хваленды гэтыя! Гавораць, што там і тое, і тое зрабілі. А няпраўда, і нідзе таго нямашака! Я раз кажу: "Лукашэнка! Ды прыедзь ты, праведай Шыпкі! Якія тут людзі бедныя ды няшчасныя, старыкі жывуць”. Магазын зачынілі, сыгналілі, можа і вазілі тут які хлеб, а толькі пачала кабанчыку даваць. Дзе я паляту – сьлізка, павалюся. І ня выйшла. Дык як хлапец прывязе, будзе хлеб. А так – калі бульбы адвару, кашкі стаўку, так і жыву”…\nМарыя Равяка: "Прама стыдалася людзям казаць. Усё нешта дабаўлялі… Так 150 была, потым – 200. А потым на 80 гадоў мне мусіць дабавілі дваццатку. А так пэнсія мая 240 з гэтай дабаўкай”.\nДа таго ж у яе "згубіліся” 3 гады стажу. 17-гадовым падлеткам Марыя Сямёнаўна працавала на "сплаве” – сплаўлялі па рацэ бярвеньне. Але ж ніякіх дакумэнтаў, якія б гэта пацьвердзілі, на руках у яе не засталося. І каб пры афармленьні пэнсіі іх улічылі, давялося ехаць па даведку ў архіў.\nМарыя Равяка: "Выйшаў нейкі мужчына. Дык што ж там! Каб хто са мной сталейшы, граматнейшы, можа б там што і дабіўся б. Кажа мне: "Дай таго сьведку, які пацьвердзіць, што ты там зь імі рабіла”. Тады кажа: "Ладна, мы яшчэ разьбяромся і дашлём”. І па сёньняшні дзень ніхто нічога не прыслаў, і ўсё маё прапала”.\nФёдар Сівы: "Я выйшаў на пэнсію на два гады раней у сувязі зь ліквідацыяй школы. Потым, ужо будучы на пэнсіі, працаваў у бібліятэцы. Бібліятэку таксама зачынілі. ФАБ быў – зачынілі. Крама таксама не працуе, таму што няма чалавека”.\nКарэспандэнт: "Як бавяць час у Шыпках людзі зімой, чым займаюцца?”\nФёдар Сівы: "Дома сядзяць. А чым будуць займацца? Улетку прыяжджаюць дачнікі, дзеці, унукі – улетку весялей”.\nФёдар Сівы: "У нас адзін ёсьць плюс – там, дзе была школа, адчынілі фабрыку прыватную. Каробкі вырабляюць. Дзесьці чалавек 20 працуе”.\nКарэспандэнт: "Я чуў, што нейкая непрыемная гісторыя з гэтай фабрыкай была?”\nФёдар Сівы: "Была. Згарэла”.\nКарэспандэнт: "Сама ўзяла і згарэла?”\nФёдар Сівы: "Не магу сказаць. Міліцыя, пажарнікі былі, праводзілі расьсьледаваньне. Устанавілі, што прычынай пажару стала электраправодка”.\nМарыя Равяка: "Трыццаць гадоў стажу маю, а каб яшчэ гэныя 3 гады, дык усё ж бы болей палучала. Цяпер я 240 атрымліваю. За 30 гадоў… Рукі – гэта во зламаная, трэба было ж усё ўручную, бо не было гэтых апаратаў даеньня. Па 20 кароў. І ўручную трэба было перабраць, даілі. Рабілі, рабілі і што?”…\nМарыя Равяка: "Ну во, уявіце: балён з газам болей не гарыць, як два месяцы, а то і паўтара – 35 тысяч. Страхоўку заплаці. І што мне застаецца, як пражыць – 240 рублёў?! Дык яшчэ я, здаецца, не такая ўжо бедная. А людзі ж яшчэ ёсьць старэйшыя, дзяцей няма. Няшчасныя, жудка якія. Ня дойдуць, хлеба ня купяць, няма каму”…\nМарыя Равяка: "Нібыта ж нейкі старшыня тут. Усё галасуюць за яго, галасуюць… Ці зьвяртайся, ці не зьвяртайся – ніякай дапамогі нікому не аказаў. А да старшыні сельсавету зьвярнулася, памёр мужык, каб што-небудзь дапамаглі. Нічога! Нічога ніхто не дапамог. Ну, такой бяды, Бог зь імі”.\nФёдар Сівы: "Я цікаўлюся. А людзі – няграматныя, цёмныя, мала разьбіраюцца, што робіцца на сьвеце. Толькі як прыйдуць да крамы і бачаць, што цэны другія, растуць, то толькі гэта яны і бачаць, а палітыкай не цікавяцца”.\nКарэспандэнт: "Адкуль інфармацыю бераце, што чытаеце, што глядзіце?”\nФёдар Сівы: "Газэты прыходзяць. "Народная воля” і раённая "Шлях перамогі”.\nКарэспандэнт: "Якой газэце больш давяраеце – раённай ці "Народнай волі”?\nФёдар Сівы: "Пакуль больш "Народнай волі”.\nАле нягледзячы на сваю такую палітычную "прасунутасьць”, на пытаньне пра тое, ці стане галасаваць за Лукашэнку на чарговых прэзыдэнцкіх выбарах, адказаў дыпляматычна.\nФёдар Сівы: "Ня ведаю. Можа ў каго будзе лепшая плятформа, то будзем за другога галасаваць. У каго лепшая плятформа будзе”.\nМарыя Кажура: "Адна жыву. Прыехала во зь Мінску, кажа: "Прыеду, забяру”. Дык хату кінуць! Халера яго ведае, тут злодзеі ходзяць. Свая хатка, дык добра. У сваёй хаце добра хоць і памерці”.\nКарэспандэнт: "Кажаце, злодзеі ходзяць. А вось прыйдуць да вас, што вы ім зробіце?”\nМарыя Кажура: "Да мяне ня прыйдуць! Я запруся і не пушчу нікога. Я не пушчаю ноччу незнаёмых. Калі толькі баба якая, суседка. А дзе ж ты пусьціш?! Я не пушчаю”.\nКарэспандэнт: "А суседкі хоць прыходзяць калі?”\nМарыя Кажура: "Як папросяць, дык прыйдзе адна, адведае. Але што яна мне? Нічога. Дзеці есьці прывязуць і добра”.\nКарэспандэнт: "Зьесьці ёсьць што. А пагаварыць ёсьць з кім?”\nМарыя Кажура: "Як пагаварыць, дык праўда… Як прыедзе хто зь Мінску, дак тады рада ўжо!”\nМарыя Кажура: "Як яе хапае?! Я ня памятаю, 200 тысяч даюць там. Вось атрымала. Табе пакажу пайду”.\nКарэспандэнт: "Не, ня трэба паказваць! 200 ўсяго атрымліваеце?”\nМарыя Кажура: "Так, нейкіх 200 тысяч”.\nКарэспандэнт: "А ці хапае іх, каб сабе нешта купіць?”\nМарыя Кажура: "На пражыцьцё хапае. А што мне, адзежы хапае. Дзеці нешта дадуць. А на пражыцьцё хопіць, каб малака купіць, бо карову не трымаю”.\nКарэспандэнт: "Ці будуць жыць Шыпкі, ці іх час ужо настаў?”\nМарыя Кажура: "Ну, дык старыя прама адныя. А маладыя – па гэтым горадзе. А каб далі ўмовы добрыя ў вёсцы, каб маладыя не ехалі ў горад”.\nКарэспандэнт: "Вось сядзіць побач ваша дачка. Скажыце, што трэба зрабіць, каб вы з гораду вярнуліся на вёску?”\nМарыя Кажура: "А то прыедзе і ляціць!”\nДачка: "Моцы няма, каб працаваць фізычна. А тут трэба, каб моц была. І каб добры гаспадар быў. Добры дом, каб умовы былі. Каб прыйшоў і адпачываў, а ня так, што прыйшоў і ня ведаеш да якога кута прыхіліцца. Ні ўтулку, ні адпачынку тут няма”.\nЗьміцер Паддубны, радыё "Свабода"