16:52 26 Октября’17\n14:36 10 Октября’17\nВажкі ўклад у гістарычную памяць\n17:05 19 Сентября’17\nПра даследаванне археалагічных помнікаў свіслацкага краю і пра невядомыя падзеі паўстання 1863–1864 гадоў, аб старажытных сядзібах Свіслаччыны і аб тым, як свіслачане ў пачатку ХХ стагоддзя “лавілі капейкі”, вялася зацікаўленая размова на мінулым тыдні. Навукова-практычная канферэнцыя “Мінулае і сучаснасць свіслацкага краю” сабрала ў канцэртнай зале дзіцячай школы мастацтваў знакамітых гісторыкаў і навукоўцаў, настаўнікаў і вучняў школ раёна, прадстаўнікоў раённай улады і грамадскасці.\nПадпісаны Дагавор аб супрацоўніцтве\n14:52 16 Сентября’17\nСёння раніцай старшыня Свіслацкага райвыканкама Уладзімір Анішчык сустрэўся з удзельнікамі навукова-практычнай канферэнцыі “Мінулае і сучаснасць Свіслацкага краю”. Уладзімір Сяргеевіч падзякаваў навукаўцам за тое, што яны правялі глыбокую даследчую работу па вывучэнню гісторыі нашай Свіслаччыны. Ён зазначыў, што гэта зямля вельмі багатая на цікавыя археалагічныя аб’екты, і калі будзе жаданне і магчымасць, можна знайсці шмат чаго новага і карыснага для абодвух бакоў.\nЯнуарый Сухадольскі – акадэмік баталічнага жывапісу\n09:37 04 Августа’17\nСвіслацкая зямля багатая на таленавітых людзей. Асабліва многа іх сярод выпускнікоў знакамітай Свіслацкай губернскай гімназіі. Мастак, кампазітар і музыкант Напалеон Орда, пісьменнік Юзаф Крашэўскі, палітычныя дзеячы і паўстанцы Віктар Гельтман, Рамуальд Траўгут, Кастусь Каліноўскі... У гэтай плеядзе і Януарый Сухадольскі, які праславіўся на ўвесь свет.


Культура - Вялікая беларуская сцяна перад "новай драмай"\nМікалай ПІНІГІН, мастацкі кіраўнік Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь:\n“У чым тая драма “новая”?”\n— Я не ведаю, што такое “новая драма”. “Старая”, “новая”... Для мяне ёсць такія катэгорыі, як добрая ці дрэнная п’еса. Творы Чэхава ў свой час таксама з’яўляліся “новай драмай”, у параўнанні з п’есамі драматургаў іншых стагоддзяў. У наступным сезоне мы будзем ставіць п’есу Дзмітрыя Багаслаўскага “Ціхі шоргат сыходзячых крокаў”, у 2014 годзе — новы твор Юліі Чарняўскай “Сірожа”, але, выбачайце, я лічу за лепшае называць гэтыя творы добрай беларускай драматургіяй. А калі іх далучаюць да “новай драмы”, мне не зразумела: у чым тая драма — “новая”?\n— У першую чаргу тым, што яна звяртаецца да актуальных праблем грамадства…\n— А “Пан Тадэвуш” Адама Міцкевіча — на ваш погляд, гэта твор, які не цікавы сучаснаму гледачу? Ён не актуальны для сённяшнага часу?\n— Гледзячы як паставіць. Бо на нашай тэатральнай сцэне ідуць пастаноўкі класікаў, што пазбаўлены той самай актуальнасці…\n— Не бяруся судзіць. Каго ж далучаюць да аўтараў “новай драмы”?\n— Таго ж Дзмітрыя Багаслаўскага, Канстанціна Сцешыка, Паўла Пражко…\n— Ведаеце, я не займаюся маніфестамі. Я бяру п’есу, якую лічу актуальнай для цяперашняга моманту, — і стаўлю. Мне зараз 56 гадоў, і, да прыкладу, тыя праблемы, што ўзнімае ў сваіх п’есах Павел Пражко, мяне не чапляюць. Хоць, вядома, ягоныя творы я лічу драматургіяй. Аднак ненарматыўная лексіка не павінна гучаць з нацыянальнай сцэны. Увогуле, мат — мяркую, рэч, не ўласцівая беларускамоўнай прасторы. Чаму ён абавязаны гучаць з падмосткаў Нацыянальнага тэатра? У студыі — так, гэткі эксперымент можа быць, але не ў галоўным тэатры краіны.\nДы ўвогуле, я не хачу трансляваць тое, што зыходзіць з яго твораў: нянавісць, пэўныя рэфлексіі да рэчаіснасці... Для мяне любоў — найважнейшая з катэгорый. Даруйце, але ванітаваць сваімі праблемамі, інакш і не скажаш, — мне не цікава. Калі ў п’есе няма вось гэтай вертыкалі “Бог — Зямля” (падкрэслю, што выказваю сваё асабістае меркаванне), твор мяне не прываблівае.\n— Аднак Багаслаўскага вы ставіце?\n— Так, бо лічу яго твор вартым увасаблення на сцэне. Мне даўно не сустракалася п'еса такога ўзроўню. Я назаву яе цудоўнай.\n— Павел Пражко выкарыстоўвае тую ж ненарматыўную лексіку як прыём. Увогуле, ён звяртаецца да таго, што адбываецца навокал, вымалёўваючы ў сваіх п’есах і лексіку, манеру гаварыць, якой карыстаюцца сучасныя людзі…\n— Але ёсць людзі, якія карыстаюцца іншай лексікай, так? Гэта як тое ж пытанне мовы. Я разумею, што сёння рускую мову мы чуем у жыцці часцей за беларускую, аднак ёсць маладыя людзі, якія размаўляюць на беларускай мове, і за імі — будучыня.\nУ Купалаўскім тэатры пастановак па-руску ніколі не будзе, гэта нават не абмяркоўваецца. Як казаў Уладзімір Набокаў, “феномен вялікага пісьменніка — гэта феномен мовы”. Не ідэі. Маецца на ўвазе паэтыка пісьменніка, якасць гэтай мовы. І я цалкам падтрымліваю гэтую думку…\nАндрэй НОВІКАЎ, дырэктар Магілёўскага абласнога драматычнага тэатра:\n“Павінна быць здаровая канкурэнцыя”\n— Гэтае пытанне трэба было б адрасаваць мастацкаму кіраўніку тэатра, але, на жаль, да гэтай пары ён не прызначаны. П’есы беларускіх драматургаў на нашай сцэне ідуць: тых жа Ткачова, Пражко, Чарняўскай, Кавалёва, Дударава... Але ці магу я назваць пэўныя з іх творамі “новай драмы”?.. На маю думку, існуе такое паняцце, як сучасная драматургія, а вось “новая драма”… У Расіі гэтая “хваля” даўно схлынула — і адбываецца звычайны працэс пастаноўкі добрых аўтараў, да якіх далучаюць і беларускіх драматургаў.\n— Але ж менавіта расіяне акрэслілі гэты феномен беларускай “новай драмы”, вылучаючы адметнасць, пошук новай сцэнічнай мовы аўтарамі дадзеных п’ес…\n— Пошук сучаснай тэатральнай мовы адбываецца і на нашым форуме “М.@rt.кантакт”: фестываль для гэтага і быў створаны — як пляцоўка для размовы пра тое, якім можа быць сучасны тэатр. Аднак, на мой погляд, праблема тут у іншым: у адсутнасці тэатральнай канкурэнцыі ў нашым асяродку.\nПаглядзіце, у нашым горадзе — толькі адзін драматычны тэатр. Зусім нядаўна быў у польскім Любліне: ён па памеры — прыблізна як Магілёў, але ў горадзе — 15 тэатраў, і кожны прапаноўвае сваю мову, сваё разуменне сучаснага тэатра.\nСёння рэпертуарныя тэатры ператварыліся ў з’яву мас-культуры, бо ім трэба зарабляць грошы. Па сутнасці, тэатры ўжо выконваюць рэпрезентатыўную функцыю, бо трэба дагадзіць самым розным пластам насельніцтва: і сталаму гледачу, і сярэдняму пакаленню, і зрабіць пастаноўкі для дзяцей…\nКалі б тэатральная прастора была пашырана і ў ёй віравалі розныя маленькія тэатры, студыі, лабараторыі, то і адкрылася больш магчымасцей для пастановак п’ес сучасных драматургаў, і не важна, да якога руху яны належаць. Павінна быць здаровая тэатральная канкурэнцыя, каб у кожнай пастаноўкі была свая мэтавая аўдыторыя. Наш тэатр адкрыты для эксперыменту, але яго абавязкі рэпертуарнага тэатра, у той жа час, ніхто не адмяняў…\nМаксім СОХАР, галоўны рэжысёр Магілёўскага абласнога тэатра драмы і камедыі імя В.І. Дуніна-Марцінкевіча (Бабруйск):\n“Не лічу гэта з’явай”\n— Такое паняцце, як “новая драма”, — для нас чужое. На маю думку, гэта не больш чым форма піяру. У свой час і Астроўскі, і Чэхаў, і Гогаль лічыліся аўтарамі “новай драмы”. Ёсць новыя аўтары ў драматургіі, якія альбо цікавыя, альбо не, — усё проста. У некалькіх расійскіх тэатрах рэжысёры ўпадабалі п’есы некалькіх сучасных беларускіх драматургаў — і яны іх паставілі. Вось і ўсё! Гэта заканамерны працэс з’яўлення новых аўтараў, але зусім не адметны жанр літаратуры. Я не лічу гэта з’явай.\n— “Новая драма” ўсяго толькі імкнецца знайсці новую мову для апісання тых змен, якія адбываюцца з сённяшнім грамадствам. Не думаю, што аўтары ставяць сваёй задачай вынайсці пэўны новы жанр…\n— У гэтым не бачу праблемы. Праз 150 — 200 гадоў з’явяцца новыя майстры, якія будуць шукаць новую мову, і, напэўна, творы Паўла Пражко пачнуць лічыцца класікай. Аднак акцёры, што выходзяць на сцэну, за сто гадоў ніяк не змяніліся. Не змяніўся глядач. Не змяніліся такія паняцці, як каханне, здрада, сяброўства, вернасць… Так, жыццё стала больш хуткім, з’явілася больш запазычаных з іншых моў слоў, сучасныя тэхналогіі, дэвайсы, аднак… Стасункі паміж людзьмі не змяніліся. І, на маю думку, аўтары “новай драмы” ўсяго толькі начыняюць прастору сваіх твораў новымі паняццямі, “украпінамі” сучаснасці, але нічога прынцыпова новага нам не паведамляюць.\nНа маю думку, усё проста: ёсць новыя цікавыя аўтары, а вось самой “новай драмы” не існуе.\n— Хто-небудзь з гэтых новых цікавых аўтараў вас зацікавіў?\n— Так, у нашым тэатры зараз ідуць рэпетыцыі пастаноўкі па п’есе Васіля Ткачова “Без Ягора будзе гора”. Вядуцца перамовы з Дзіянай Балыка, перакладаем твор Андрэя Карэліна… У нас на пастаяннай аснове адбываецца маніторынг беларускай драматургіі. Лічу, што калі п’еса цікавая, яна заўжды знойдзе і свайго рэжысёра, і свайго гледача.\n— Увосень у вашым тэатры пройдзе чарговы Рэспубліканскі фестываль нацыянальнай драматургіі імя Дуніна-Марцінкевіча. Якую мэту вы ставіце яго правядзеннем?\n— Так, сёння сучасную драматургію можна знайсці ў Інтэрнэце, але ў Сусветным павуцінні часам не цяжка і згубіцца, таму мы даём магчымасць маладым аўтарам прадставіць сябе, свае творы ў рамках фестывалю.\nВялікую працу ў прэзентацыі беларускіх аўтараў робіць Цэнтр сучаснай драматургіі і рэжысуры — нельга забывацца на яго актыўнасць. Новыя імёны з’яўляюцца, адбываецца нармальны працэс, і, паўтаруся, калі творы новых драматургаў — глыбокія, разумныя ды якасныя, то яны абавязкова знойдуць сваю сцэну. Аднак называць п’есы пэўных аўтараў “новай драмай” — гэта, мяркую, кітч…\nФота Андрэя СПРЫНЧАНА, Юрыя ІВАНОВА і з архіва Магілёўскага абласнога тэатра драмы і камедыі імя В.І. Дуніна-Марцінкевіча\nКонкурс не адмяняецца, Беларусь прадстаўляе магіляўчанка\nАдкрытая партытура і ейныя адкрыцці


TUT.BY: Беларус, затрыманы за шпіянаж ва Украіне, заявіў пра катаванні\nБеларус, затрыманы за шпіянаж ва Украіне, заявіў пра катаванні з боку СБУ\nГрамадзянін Беларусі, якога ў чэрвені затрымалі ва Украіне па падазрэнні ў шпіянажы, запэўнівае, што ўсе паказанні даваў пад катаваннямі, ніколі не працаваў на беларускі КДБ, не збіраў сакрэтныя звесткі для Расеі. Пра гэта ён напісаў у сваёй заяве ў амбасаду Беларусі ва Украіне, паведамляе TUT.BY\nЗатрыманага завуць Юры, ён менчук, яму 32 гады. Цяпер ён знаходзіцца ў СІЗА ў Чарнігаве.\nРасследаванне справы завершана, зараз Юрый з адвакатам знаёмяцца з матэрыяламі справы. На наступным тыдні чакаецца прад’яўленне абвінаваўчага заключэння. Пра гэта выданню распавёў старэйшы саветнік, консул пасольства Беларусі ва Украіне Сяргей Бобаў.\nЛетам беларуса на два тыдні перавозілі ў Кіеў, але потым зноў вярнулі ў Чарнігаўскае СІЗА.\nУ сваёй заяве ў амбасаду затрыманы запэўнівае, што да яго падчас затрымання з боку супрацоўнікаў СБУ ўжываліся катаванні, пад якімі ён вымушаны быў узвесці паклёп на сябе. У заяве мужчына таксама падрабязна апісаў акалічнасці свайго затрымання. Прыводзім вытрымкі з дакумента.\nЯк піша Юры, затрыманы ён быў, калі вяртаўся ў Беларусь: у момант праходжання пашпартнага кантролю пры перасячэнні дзяржаўнай мяжы Украіны на тэрыторыі памежнага пункта «Новыя Ярылавічы» 16 чэрвеня 2017 года прыблізна ў 16.30 супрацоўнікамі СБУ. Пасля затрымання яго адвялі ў адно з памяшканняў, дзе знаходзілася яшчэ некалькі супрацоўнікаў СБУ. Там, па словах затрыманага, яго ўтрымлівалі больш за чатыры гадзіны.\n«На працягу дадзенага часу да мяне ўжываўся вельмі моцны псіхалагічны гвалт і аказваўся моцны маральны ціск. Таксама ўжывалася адным з супрацоўнікаў СБУ фізічная сіла. (…) Мяне спрабавалі прымусіць агаварыць сябе – прызнацца ў здзяйсненні злачынства супраць Украіны, а менавіта ў шпіянажы, у тым, што я спрабаваў перадаць камусьці нейкія сакрэтныя звесткі. Аднак нічога падобнага я ніколі не здзяйсняў.\nЯны таксама казалі, што калі я не прызнаюся, то мяне надоўга «закрыюць», а калі «усё распавяду», то мяне вызваляць ад крымінальнай адказнасці. Таксама казалі, што ў мяне ў тэлефоне ёсць сакрэтныя файлы, якія я вязу замежнай выведцы. Аднак у мяне гэтых файлаў не было, ніякага злачынства я не здзяйсняў, на разведку ніякай замежнай дзяржавы я не працаваў. Яны лічылі, што я працаваў на КДБ Беларусі ці ў Расеі. Я ўсё адмаўляў, бо не лічу сябе вінаватым. Я адмовіўся сябе агаворваць».\nПазней, як піша Юры, яго пасадзілі ў машыну і прывезлі да нейкага ахоўнага абʼекта. Там, па словах затрыманага, супрацоўнікі СБУ выйшлі з машыны, а тры чалавекі ў вайсковай форме з аўтаматамі і ў масках, надзеўшы кайданкі і нацягнуўшы анучу на галаву, перасадзілі яго ў іншую машыну і павезлі ў невядомым кірунку. Па дарозе, як указаў у сваёй заяве мужчына, яго дапытвалі, білі, пагражалі расправай.\n«Мяне прывезлі ў нейкі лясны масіў. Вывалаклі за кайданкі з машыны, пры гэтым білі далонню па патыліцы. Потым падвялі да дрэва і прышпілілі да яго кайданкамі. Потым пачалі зноў дапытваць. (…) Усё гэта яны здымалі на тэлефон, казалі, каб я прасіў прабачэння ва Украіны і што праз мяне загінулі людзі. Паказвалі на тэлефоне цела абгарэлых украінскіх салдат і казалі, што я іх забіў. Аднойчы пры гэтым ткнулі ў вобласць шыі металічнай часткай зброі (руляй аўтамата). Працягвалася дадзенае злачынства – выбіванне паказанняў – прыкладна 45–60 хвілін».\nПасля гэтага, як сцвярджае мужчына, яго адвезлі ў ІЧУ Чарнігава. А праз тры дні вырашылі перавезці яго ў СІЗА СБУ ў Кіеве. Па дарозе туды, як ён сцвярджае, да яго зноў ужываліся катаванні, і, каб іх спыніць, ён вырашыў агаварыць сябе.\n«Калі ўжо стала зусім невыносна, я вымушаны быў сябе свядома агаворваць і прызнацца ў здзяйсненні злачынства, якога ніколі не здзяйсняў, на хаду прыдумаў рэчы, якіх ніколі не было і падзеі, якія ніколі не адбываліся. Далей яны пачалі даваць мне падказкі, з якімі я згаджаўся. Потым усё здымалі на тэлефон. Відэа дублявалася некалькі разоў, таму што я запінаўся. Потым мне сказалі, каб я ўсё гэта пацвердзіў следчаму, а калі гэтага не зраблю, то яны зноў са мной «пагутараць», – піша Юры.\nПа словах затрыманага, за ўвесь перыяд яго ўтрымання ў СІЗА СБУ ў Кіеве, да следчага яго выклікалі толькі аднойчы – 22 чэрвеня. На допыце, як паказаў у сваёй заяве Юры, супрацоўнікі СБУ прапаноўвалі яму агаварыць другога грамадзяніна Беларусі – невядомага яму Аляксандра Пальчэўскага. Прапаноўвалася сказаць, што ён на яго працаваў, што ўсе звесткі збіраў па яго просьбе і перадаваў яму. Наўзамен яму нібыта абяцалі зняць усе абвінавачанні.\n«Я не стаў гэтага рабіць. Я не здзяйсняў ніякага злачынства ў дачыненні да ўкраінскай дзяржавы, не зʼяўляюся шпіёнам, не працую ні на беларускую выведку, ні на якую іншую. У матэрыялах крымінальнай справы, а менавіта ў паказаннях супрацоўнікаў СБУ даецца інфармацыя аб тым, што я яшчэ працую на Расейскую Федэрацыю. Гэта не адпавядае рэчаіснасці. Лічу крымінальная справу сфабрыкаванай і сфальшаванай», – піша Юры.\nБацькі Юрыя жывуць у Менску. Маці затрыманага Ірына пра тое, што сын знаходзіцца ў СІЗА, даведалася ў пачатку чэрвеня, калі ён патэлефанаваў з украінскага нумара сябрам сямʼі і расказаў пра гэта.\n«У пачатку чэрвеня сын паехаў у Чарнігаў, каб уладкавацца на працу ў лагістычную кампанію, якую яму параілі ўкраінскія сябры. А потым патэлефанаваў і расказаў, што затрыманы», – кажа Ірына.\nЖанчына звярнулася ў МЗС Беларусі і пасольства Беларусі ва Украіне. Але беларускага консула ва Украіне да Юрыя не пускалі на працягу двух тыдняў, а сама жанчына змагла прыехаць у Кіеў, куды затрыманага перавезлі з Чарнігава, толькі ў пачатку ліпеня. Затрыманы паведаміў маці, што на мяжы яго затрымалі невядомыя людзі, катавалі і шляхам шантажу спрабавалі атрымаць прызнанні ў шпіянажы.\n«Сваё дзіця я не пазнала, гэта быў запалоханы звярок, нашпігаваны псіхатропамі. Менавіта пасля катаванняў і актыўнага псіхалагічнага прэсінгу мой сын, баючыся за сваё жыццё, быў вымушаны даць паказанні», – кажа Ірына.\nЖанчына распавядае, што ў Юрыя ёсць сурʼёзныя праблемы са здароўем, ён інвалід, і яна баіцца, што стан сына мог сурʼёзна пагоршыцца. Яна ўпэўненая, што шпіянажам сын не займаўся, усе паказанні даваў пад ціскам.\nКА, belsat.eu, паводле TUT.BY\nТэгі: затрыманні КДБ СБУ ФСБ шпіянаж


Паркалёвае вяселле - ідэі для фотасесіі - Фотасесія 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Фотасесія 2017 ⇒ Паркалёвае вяселле - ідэі для фотасесіі\nАдзначаючы першую гадавіну вашай вяселля, ведайце, гэта падзея мае ўласную назву - паркалёвая вяселле. І хоць усяго толькі год можа здацца кропляй у моры ў параўнанні з будучыняй, праведзеным бок аб бок з вашай палоўкай, тым не менш чаму б не знайсці яшчэ адзін радасны нагода і ня ўчыніць з яго ўрачыстасць. Як і любы важная падзея ў вашым жыцці, і гэта павінна быць адлюстравана ў выглядзе фота, бо паркалёвую вяселле можа даць пачатак добрай традыцыі - святкаванне гадавіны вяселля ў нейкім памятны і непаўторны стыль. Прыдумайце арыгінальныя касцюмы, месца правядзення і ўсе неабходныя дэталі, каб фотасесія вашай паркалёвай вяселля прайшла як па масле.\nІдэі для паркалёвай вяселля\nКалі гадавіна вашай вяселля святкуецца ў цёплы час года, то вам пашанцавала правесці фотасесію на прыродзе і атрымаць яркія і прыгожыя фота на фоне мора, рэкі, буянства фарбаў зеляніны, травы і кветак. Выдатным варыянтам месца правядзення здымкі з’яўляюцца лясныя паляны, паркі з вялікай колькасцю дрэў і зеляніны, фруктовыя сады.\nРамантычную фотасесію можна правесці на беразе мора ці любога іншага воднай крыніцы. Захопіце з сабой вясельны альбом і з задавальненнем ўспомніце то важная падзея, якое паслужыла падставай сабрацца яшчэ раз. Атрыбутамі для фотасесіі вашай паркалёвай вяселля могуць служыць паветраныя шары, таблічкі, плакаты, фотарамкі з лічбай 1 або торт са свечкай.\nПачніце фотасесію днём, пры святле сонечнага святла, скончыце у рамантычнай абстаноўцы, з віном і садавінай, а гарманічным завяршэннем стане момант запуску ў зорнае начное неба ліхтарыка любові. Паверце, вы атрымаеце велізарны зарад пазітыву і выдатныя фатаграфіі.\nКалі ў вас ёсць магчымасць, то адпраўляйцеся ў вясельнае падарожжа нумар 2. Можна наведаць тое месца, дзе вы былі год назад і зрабіць сімвалічныя здымкі. Выпраўцеся на пікнік і не забудзьцеся святочны торт і вашы любімыя прысмакі.\nІдэі фота для фотасесіі на гадавіну вяселля Відэа.\nНаступная Артыкул Макіяж для фотасесіі на прыродзе\nЯк пасціцца без шкоды для здароўя


Мінск: працоўны залез на будаўнічы кран і патрабуе заробку — Прамень\nПрамень 28.04.2016 28.04.2016\nКаля 14-ці гадзін мужчына, які прыехаў на стадыён Дынама, залез на будаўнічы кран.\nРабочыя, якія працуюць на рэканструкцыі стадыёна «Дынама», паведамляюць, што мужчына, які забраўся на кран, прыехаў з Віцебскай вобласці. Па іх словах, ён патрабуе выплаціць заробак.\nНездалёк ад крану стаяць машыны выратавальнікаў і хуткай дапамогі.\nДа стадыёна «Дынама» прыбыла вялікая колькасць супрацоўнікаў «міліцыі». Яны забараняюць журналістам весці здымкі здарэння.\nupd: Мужчыне 25 гадоў, клічуць Дзмітрыем, ён працуе аддзелачнікам. Паводле папярэдняй інфармацыі, у Віцебску з ім не разлічыліся за больш чым паўгады працы. звяртаўся ў розныя інстанцыі, але нідзе яму не дапамаглі, таму ён такім чынам вырашыў запатрабаваць кампенсацыю. Ён прыехаў на мінскі чыгуначны вакзал 28 красавіка і прыйшоў на стадыён. Там ён размаўляў з кранаўшчыком, які пакінуў яму і свой мабільны тэлефон. Праз гэты тэлефон з ім цяпер вядуцца перамовы.\nupd: З тэрыторыі паблізу крана выгналі ўсіх журналістаў, акрамя журналістаў АНТ (паказальна, згадзіцеся). Сума, якую запазычылі мужчыне — каля 10 мільёнаў рублёў.\nupd: Дзмітрый заявіў, што не злезе з крана, пакуль ягоныя патрабаванні не будуць выкананыя. Па ўсяму гледзячы, перад журналістамі ён так і не выступіў, але ўсё ж каля 18.15 спусціўся з крана, дзе адразу быў затрыманы.\nСа словаў ментоў, віцебчук быў судзімы за крадзеж інструментаў і знаходзіўся пад падпіскай аб невыяздзе, а грошы (каля 40 мільёнаў рублёў) яму не выплацілі бо ён, нібыта, не выканаў сваю працу па дамове. Дзмітрыя ўвязлі ў Ленінскі РАУС.\nПредыдущая статья Cтабільнасць на гліняных нагах\nСледующая статья Американская молодежь уже не поддерживает капитализм


Украіна: Бітва за Генадзя Корбана\n04 лістапад 2015, 14:54\nАкцыя ў падтрымку генадзя Корбана ў Кіеве\nЗатрыманьне 45-гадовага днепрапятроўскага бізнэсоўца і палітыка Генадзя Корбана застаецца ў цэнтры ўвагі ўкраінскага грамадзтва. Палітолягі не выключаюць, што справа Корбана можа стаць дэтанатарам чарговага палітычнага крызысу ва Ўкраіне.\nГенадзь Корбан, лідэр партыі «Ўкроп» (Украінскае аб’яднаньне патрыётаў) і кіраўнік Фонду абароны Ўкраіны, які пацярпеў паразу на нядаўніх выбарах мэра Кіева, быў затрыманы 31 кастрычніка ў Днепрапятроўску ў ходзе спэцапэрацыі Службы бясьпекі Ўкраіны (СБУ).\nПаплечніка ўкраінскага алігарха Ігара Каламойскага падазраюць у стварэньні арганізаванай злачыннай групоўкі. На яе рахунку, як сьцьвярджае сьледзтва, выкраданьні і забойствы ня толькі канкурэнтаў па бізнэсе, але і афіцэра СБУ, а таксама рэйдэрскі захоп прадпрыемства. Акрамя гэтага, Корбана падазраюць у прысваеньні 40 млн грыўняў (каля двух мільёнаў долараў), прызначаных для ўдзельнікаў баявых дзеяньняў на ўсходзе Ўкраіны, ухіленьні ад выплаты падаткаў, прысваеньні і растраце дзяржаўнай маёмасьці.\nПа справе Корбана быў затрыманы і Міхаіл Кашляк. Яго называюць кіраўніком «сілавога» крыла імпэрыі Ігара Каламойскага. У дамах фігурантаў гэтай гучнай справы і іх сваякоў у Днепрапятроўску адбыліся ператрусы. Частка эпізодаў крымінальнай справы зьвязаная з Чарнігавам, і ў адным з раённых судоў гэтага горада зранку 3 лістапада Генадзю Корбану павінны былі абраць меру стрыманьня, аднак судовае паседжаньне так і не адбылося. Нечакана ў зале зьявіліся супрацоўнікі СБУ і павезьлі падазраванага ў кіеўскі сьледчы ізалятар. Вось што распавядае пра падзеі 3 лістапада паплечнік Корбана, адзін зь лідэраў «Укропу», дэпутат Вярхоўнай Рады Віталь Купрый:\nВіталь Купрый: У 8.40 раніцы скончыўся 72-гадзінны тэрмін затрыманьня Корбана пад вартай, і канвой у зале суду яго адпусьціў. Гаворка ідзе пра Новазавадзкі райсуд Чарнігаву. Пасьля гэтага супрацоўнікі СБУ зьдзейсьнілі яго паўторнае выкраданьне і вывезьлі ў Кіеў. Мы лічым, што гэтае выкраданьне павінна быць расьсьледаванае.\nРС: На вашу думку, якая рэальная прычына затрыманьня Генадзя Корбана?\nВіталь Купрый: Гэта жаданьне прэзыдэнта Ўкраіны Пятра Парашэнкі расправіцца з патрыятычна настроенымі апанэнтамі, зь людзьмі, якія маюць уласную пазыцыю, якія змагаюцца з карупцыяй і абараняюць інтарэсы Ўкраіны. Гэта адназначна. І ў сьпісе непажаданых для ўлады ня толькі Генадзь Корбан, але і арыштаваныя раней сябра Радыкальнай партыі Ігар Масійчук, прадстаўнікі праварадыкальнай «Свабоды», «Правага сектару» і добраахвотных батальёнаў. Вельмі многіх кінулі за краты па сфабрыкаваных крымінальных справах.\nРС: Ці зьвязана затрыманьне лідэра «Ўкропу» з мінулымі ва Ўкраіне мясцовымі выбарамі?\nВіталь Купрый: Да мясцовых выбараў 25 кастрычніка яны баяліся затрымліваць Корбана. Чаму? У нас цяпер сярэдні рэйтынг партыі, якой усяго 4 месяцы, складае 8% па ўсёй Украіне. Гэта значыць, мы адназначна пераадольваем 5-працэнтны бар’ер і праходзім у Вярхоўную Раду, калі будуць датэрміновыя парлямэнцкія выбары. А калі б гэта затрыманне было да выбараў, то ў нас ужо было б 15% падтрымкі выбаршчыкаў. Вы б бачылі, як цяпер згуртавалася патрыятычная грамадзкасьць вакол нашай партыі.\nБарацьба Пятра Парашэнкі і Ігара Каламойскага (карыкатура Аляксея Кустоўскага)\nПаводле заявы Генпракуратуры Ўкраіны, раніцай 3 лістапада Генадзя Корбана паўторна затрымалі ў Чарнігаве ў рамках новай крымінальнай вытворчасьці. Што канкрэтна інкрымінуюць палітыку, у пракуратуры паведаміць адмовіліся, спасылаючыся на «канфідэнцыйныя абставіны» гэтай новай справы.\nЧыстай палітыкай назваў крымінальныя справы супраць свайго паплечніка алігарх Ігар Каламойскі. З палітыкай і усталяваньнем манаполіі на ўладу зьвязваюць затрыманьне Корбана і дзьве партыі парлямэнцкай кааліцыі — «Народны фронт» прэм’ер-міністра Арсеня Яцанюка і «Бацькаўшчына» экс-прэм’ера Юліі Цімашэнкі. Кажа адзін зь лідэраў «Бацькаўшчыны», пісьменнік Уладзімір Яварыўскі.\nУладзімір Яварыўскі: Гэта проста глупства ўлады, якая адчувае сваю беспакаранасьць. Ва ўкраінскім грамадзтве ўжо сасьпелі вобразы, імёны тых людзей, якія ў большай ці меншай ступені прывялі Ўкраіну, уцягнулі і завялі яе ў расейска-ўкраінскую вайну. Гэтыя асобы, іх імёны сёньня ведае кожны ўкраінец. І кожны чакае пакараньня. Грамадзтва чакае ўжо другі год. Ёсьць яшчэ адзін паверх гэтай праблемы: гэта людзі, якія сядзяць у Вярхоўнай Радзе і нібыта рэпрэзэнтуюць Апазыцыйны блёк. Многія зь іх ужо даўно павінны сядзець за кратамі, але яны сёньня разгульваюць па Ўкраіне. Што тычыцца Корбана, я не зьяўляюся яго прыхільнікам і да яго палітычнай сілы стаўлюся іранічна. Аднак Корбан разам з Каламойскім спынілі Пуціна, спынілі расейскую агрэсію ня толькі на мяжы Днепрапятроўскай вобласьці. Перакананы, што калі б не яны, то гэты рэгіён быў бы захоплены, а пасьля гэтага Пуцін мог бы захапіць і Харкаўскую, Запароскую, Херсонскую, Мікалаеўскую і Адэскую вобласьці. І сёньня арыштоўваць Корбана... Так, да яго можа быць шмат прэтэнзій. Але гэта чалавек, які стварыў Фонд абароны Ўкраіны, сродкі зь якога накіроўваліся на вайну, і сёньня вінаваціць яго ў тым, што ён ня так гэтыя грошы выкарыстаў — можа, гэта і праўда, але варта ўлічваць, што гэта вайна. Мяркую, што гэта велізарнае глупства ўлады, што яны зьвязаліся з «Укропам», а праз гэтую партыю і з украінскім грамадзтвам. Я перакананы, што ўлада вымушана будзе выпусьціць Корбана.\nМіж тым сытуацыя ва ўкраінскай сталіцы напальваецца. Апанэнты кіраўніка дзяржавы ў Вярхоўнай Радзе пагражаюць яму новым Майданам. Увечары 2 лістапада вялася стральба па вокнах кабінэта Генпракурора Украіны Віктара Шокіна. У гэты момант Шокін праводзіў нараду, і толькі браніранае шкло, як заявіў галоўны ваенны пракурор Анатоль Маціёс, выратавала жыцьцё генпракурору і яго падначаленым, якія трапілі пад абстрэл снайпэра. Ці зьвязаны гэты інцыдэнт з затрыманьнем Корбана — пакуль не вядома.\nАб выніках «Укропу» на мясцовых выбарах і пэрспэктывах крымінальных справаў у дачыненьні да лідэра гэтай партыі разважае кіраўнік Цэнтру «Трэці сэктар» Андрэй Залатароў.\nАльбо ўлада набудзе больш аўтарытарныя рысы, альбо гэта можа скончыцца вайной усіх супраць усіх.\nАндрэй Залатароў: Абаронцы Корбана акцэнтуюць увагу на яго палітычным перасьледзе, аднак гэтая вэрсія не вытрымлівае крытыкі хоць бы таму, што акрамя базавых рэгіёнаў, дзе чакаўся посьпех «Укропу», нідзе гэтая партыя не атрымала такіх вынікаў, якія дазвалялі б ёй фармаваць большасьць у мясцовых радах, стаць там магутнай апазыцыйнай сілай. «Укроп» атрымаў досыць добрыя вынікі для новай партыі, але не настолькі добрыя, каб уяўляць пагрозу для ўлады. Відавочна, што цяперашняе сутыкненьне рана ці позна павінна было адбыцца. Калі судзіць па Днепрапятроўску, то ўдар быў нанесены па ценявых гаспадарах гораду, у руках якіх было амаль усё і якія ні за што не адказвалі. Трывогу ва ўладзе, хутчэй за ўсё, выклікаў вось гэты патэнцыял. Гэтая групоўка ахоплівала ў Днепрапятроўску не проста «браткоў» з фірмы «Ліён» — ахоўнай фірмы, якая складаецца з 500 чалавек, якія займаліся сілавым прыкрыцьцём. Але гэта таксама і чыноўнікі, і супрацоўнікі праваахоўных органаў, і актывісты-супольнікі па выкліку, гэта значыць, цэлы спрут, які кантраляваў ключавы для краіны горад. Як будуць разьвівацца падзеі? Мне здаецца, што Каламойскі дыстанцуецца ад Корбана, і Корбан, хутчэй за ўсё, застанецца пад вартай. Сам канфлікт будзе працягвацца і набіраць абароты. Пэрспэктывы тут толькі дзьве: альбо вэртыкаль улады цэмэнтуецца, што мы ўбачылі на мясцовых выбарах, і ўлада набудзе больш аўтарытарныя рысы, альбо гэта можа скончыцца вайной усіх супраць усіх з непрадказальнымі наступствамі.\nРС: Мяркуючы па ўсім, Ігар Каламойскі не адмовіўся ад помсты Пятру Парашэнку за страту часткі сваіх актываў, але чаму вы лічыце, што Каламойскі цяпер будзе дыстанцыявацца ад Генадзя Корбана?\nАндрэй Залатароў: Каламойскі рыхтуецца падштурхнуць таго, хто падае, гэта значыць, калі ён убачыць, што ўлада хістаецца, Каламойскі, як казаў Корбан, атрымлівае перамогу і вынік на стале. Калі ён убачыць спрыяльную для яго тэндэнцыю — ён падштурхне таго, хто падае. Зараз ісьці на поўнамаштабны канфлікт з прэзыдэнтам ён не гатовы. Ясна, што кіраўнік дзяржавы, не забясьпечыўшы сабе тылы, не пайшоў бы на такога маштабу атаку. Парашэнка не падобны да авантурыста. Хутчэй за ўсё, Каламойскі разумее, што ў дадзены момант бессэнсоўна падымацца ў поўны рост, і, відавочна, ён дыстанцуецца ад Корбана. Шмат у чым рэальны палітычны расклад у краіне будзе відавочны 15 лістапада. Вынікі выбараў у Днепрапятроўску шмат у чым усё расставяць на свае месцы.\n15 лістапада адбудзецца другі тур выбараў мэра ў Днепрапятроўску і ў шэрагу іншых буйных гарадоў Украіны.


Асецінская Вікіпедыя — Вікіпедыя\nПамылка Lua: expandTemplate: template "ref-os" does not exist.\n28 лютага 2005\nАсецінская Вікіпедыя на Вікісховішчы\nАсецінская Вікіпедыя (па-асецінску: Википеди иронау) — раздзел Вікіпедыі на асецінскай мове.\nРаздзел заснаваны 28 лютага 2005 году. Па стане на 21 верасня 2021 года змяшчае 14 124 артыкулы.\nЗначны рост асецінскай Вікіпедыі давёўся на снежань 2008 і першыя месяцы 2009 года.\nУ лютым 2010 года асецінская Вікіпедыя атрымала асаблівую ўвагу мясцовай прэсы і блогасферы ў звязку з «падвойным юбілеем» падзелу (пяць гадоў з дня запуску і 5000 артыкулаў). У прыватнасці, вялікі матэрыял пра асяцінскую Вікіпедыю выйшаў 3 сакавіка 2010 года ў штодзённай рэспубліканскай газеце «Паўночная Асеція».\n2010, 24 сакавіка— 5 000\n2011, 2 кастрычніка — 8 000\n2013, 4 ліпеня — 9 000\n2014, лістапад — 10 000\n↑ Графики и таблицы по осетинскому разделу Википедии на stats.wikimedia.org\n↑ Скан статьи и весь выпуск газеты в PDF-формате\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Асецінская_Вікіпедыя&oldid=3042174"\nАсецінская мова ў інтэрнэце\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:01, 13 лістапада 2017.


“Калі яны хочуць вяшчаць на Беларусь, яны мусяць вяшчаць на нашай мове”\n22 жнівень 2005, 22:03\nАлесь Дашчынскі, Менск Сёньня ў Менску пачалася акцыя пратэсту супраць плянаў расейскамоўнага вяшчаньня радыёстанцыі “Нямецкая хваля” на Беларусь. Акцыя адбываецца з прыватнай ініцыятывы нядаўняга выпускніка Беларускага ўнівэрсытэту культуры Зьміцера Касьпяровіча й журналіста Вадзіма Александровіча.\nПікетоўцы будуць зьбірацца на плошчы Бангалёр цягам пяці дзён, да 26 жніўня. Арганізатары прасілі менскі гарвыканкам дазволіць пікетаваньне амбасады Нямеччыны ў Менску, аднак улады дазволілі акцыю толькі на плошчы Бангалёр.\n(Александровіч: ) “Мы патрабуем акцэнтаваньня вэктару мас-мэдыйнага ўплыву заходніх сродкаў масавай інфармацыі на Беларусь. Краіны вольнага сьвету мусяць на сябе ўзяць абавязак захаваньня культурнае й этнічнае спадчыны Беларусі, то бок, кампэнсаваць тое, чаго нам не дае ўласная дзяржава. Калі нам не дапаможа Захад, то ад Беларусі нічога не застанецца”.\nУдзельнікі акцыі пратэсту трымалі плякаты: “Для роднай мовы “створаны ўмовы”. “Паўсюдна ва вачох чужыя словы”, “Мы хочам слухаць “Нямецкую хвалю” па-беларуску”, “Няма мовы — няма народу”.\n(Касьпяровіч: ) “Праз стварэньне расейскамоўнай перадачы нямецкія ўлады фактычна падтрымоўваюць палітыку Расеі й палітыку цяперашніх беларускіх уладаў на русыфікацыю беларускага грамадзтва. Цалкам верагодна тут магчымасьць нейкай змовы паміж Нямеччынай і Расеяй. Падаецца, што яны папросту падзялілі сфэры ўплыву й не разглядаюць Беларусь як самастойную адзінку, як самастойную нацыю. Калі яны хочуць вяшчаць на Беларусь, — яны мусяць вяшчаць на нашай мове”.\nНа акцыі прысутнічаў старшыня ТБМ Алег Трусаў.\n(Трусаў: ) “Раз ёсьць такія маладыя хлопцы, якія дамагліся пікету, гэта сьведчыць аб тым, што й мова будзе жыць. А нямецкае кіраўніцтва неўзабаве зьменіцца, да ўлады прыйдуць кансэрватары, і, думаю, яны паспрыяюць гэтаму пытаньню”.\nПадчас пікетаваньня працягваецца збор подпісаў грамадзян супраць расейскамоўнай праграмы “Нямецкай хвалі” для Беларусі. Гэтыя подпісы пратэсту накіроўваюцца амбасадару Нямеччыны ў Беларусі.\nАлег Трусаў заявіў, што ТБМ атрымала запрашэньне на ўдзел у Нацыянальным кангрэсе дэмсілаў, аднак пытаньне ўдзелу пакуль ня вырашана.\n(Трусаў: ) “І адразу развальваецца так званая “дзясятка”. Як мы можам прымаць удзел у Кангрэсе, калі Калякін і Лябедзька на сайтах выступаюць за расейскую мову? Хай яны спачатку прымуць заяву (усе дзесяць) да немцаў”.\nНагадаем: “Нямецкая хваля” выйграла тэндэр Эўрапейскай камісіі на стварэньне альтэрнатыўнага вяшчаньня на Беларусь. Гэтая радыёстанцыя прапанавала штодзённую 30-хвілінную праграму на расейскай мове з навінамі й інфармацыяй пра Беларусь. Эўракамісія выдаткоўвае на праект 138 тысяч эўра. Чакаецца, што перадачы пачнуцца сёлета ў кастрычніку.


Слова Жыцця, 4 (556) 2021 - Białoruska Biblioteka Internetowa Kamunikat.org\nData wydania: 2021-02-21\nЧас сёлетняга Адвэнту з, яўляецца добрай матывацыяй, каб прадпрыняць канкрэтныя дзеянні і напружана папрацаваць над сабой. Разам з чарговымі днямі чування да нас прыходзіць Любоў, а таму варта і нават неабходна належным чынам падрыхтавацца да гэтай падзеі. Кожны, хто ўспрымае сваё жыццё як падрыхтоўку да самай важнай сустрэчы, не толькі адкажа на пытанне “што мне рабіць у Адвэнце?”, але штодня будзе працаваць над недахопамі. Сваімі неда... Więcej »\nКожнае пакліканне да святарскага і манаскага жыцця – гэта вялікая таямніца Божага выбару і свабоднага адказу выбранага. Таямніца сустрэчы дзвюх вольнасцей: вольнасці Бога, які кліча, і вольнасці чалавека, які адказвае на заклік. Пакліканне да святарства і манаства з, яўляецца, найперш, дарам – надзвычайным дарам Бо- жай любові, выразам Яго клопату пра чалавека. У Евангеллі чытаем: “Пасля ўзышоў на гару і паклікаў да сябе тых, каго сам х... Więcej »\nНапэўна, ужо прызвычаіліся, што на кожным кроку рэклама заклікае нас атрымліваць асалоду ад жыцця, не скупіцца і набываць рэчы,“распрацаваныя на аснове найноўшых тэхналогій”. Сённяшняя цывілізацыя – гэта, у пэўным сэнсе, цывілізацыя валодання і навізны. Такім чынам, дарога да сквапнасці ўжо зусім блізкая, а пасланне Езуса “Глядзіце, сцеражыцеся ўсялякай прагнасці” (Лк 12, 15) – вельмі адназначнае. Зразумела, усе гэтыя матэрыяльныя дабро... Więcej »\nУ нядзелю, 11 кастрычніка, у Мінск прыбыў Апостальскі нунцый у Рэспубліцы Беларусь арцыбіскуп Антэ Ёзіч. У міжнародным аэрапорце беларускай сталіцы афіцыйнага прадстаўніка Папы Францішка ў нашай краіне сустрэлі супрацоўнікі Апостальскай нунцыятуры ў Рэспубліцы Беларусь, прадстаўнікі мясцовага Касцёла і дзяржаўных уладаў. Ад імя мясцовага каталіцкага епіскапату Апостальскага нунцыя Антэ Ёзіча на беларускай зямлі прывітаў Генеральны сакра... Więcej »\nСвет патрабуе Евангелля! Асабліва сёння, у цяжкія часы. Патрабуе таксама людзей, якія будуць перадаваць яго. Людзей радасных, гатовых дзейнічаць і аўтэнтычных. Тых, хто будзе ўліваць у сэрцы іншых веру, надзею і любоў. Абвяшчэнне Евангелля – місія кожнага. Усе мы пакліканы быць місіянерамі ў сваіх асяроддзях. Краі зямлі знаходзяцца ў нашых сэрцах, дамах і на месцах працы. Мусім быць тымі, хто расказвае пра Бога іншым і такім чынам стано... Więcej »


Праз сябе – да людзей | Белыничи. Зара над Друццю\nПраз сябе – да людзей\nШукаючы будучых герояў творчага праекта па сацыялізацыі людзей з абмежаванымі магчымасцямі “Мы роўныя”, не аднойчы сутыкалася з пэўнымі складанасцямі, а часам і непаразуменнем. Не кожны чалавек з інваліднасцю гатовы расказаць пра свае будні, цяжкасці, з якімі прыходзіцца пастаянна змагацца. Але ўсё ж такі пра гэта гаварыць трэба. І нават неабходна. Таму што мы ўсе маем аднолькавыя правы і кожнаму прадастаўлена магчымасць рэалізаваць сябе ў грамадстве.\nАсаблівая размова – дзеці-інваліды. Ніводныя бацькі не жадаюць, каб у іх сям’і нарадзілася такое дзіця. А калі яно ўсё ж з’яўляецца, то большасць сем’яў пераходзіць у гэтак званы “рэжым маўчання”. Уласнае жыццё адступае на другі план, а праблемы хаваюцца. І абсалютна ва ўсіх бацькоў узнікаюць два пытанні: “Чаму – мы?” і “Навошта?”.\nТакім пытаннем не аднойчы задавалася магіляўчанка Святлана МАКАРАНКА. З ёй аўтар гэтых радкоў пазнаёмілася праз сацыяльныя сеткі ў інтэрнэце. Жанчына даглядае дачку, якой спецыялісты-дэфектолагі паставілі несуцяшальны дыягназ – аўтызм.\nСвятлану Міхайлаўну і яе мужа Паўла Міхайлавіча з Бялыніччынай звязвае шмат агульнага. Па-першае, муж выконвае абавязкі прэсвітара ў царкве евангельскіх хрысціян-баптыстаў у Бялынічах. Бацька Святланы, Міхаіл СЛІЗКІ, ураджэнец Прыдруцкага краю, вядомы музыкант-гарманіст і кампазітар, быў кіраўніком адзінага ў Беларусі музея гармонікаў. А яшчэ некалькі гадоў таму Макаранкі купілі дом у Лямніцы.\n– Мы шмат гадоў жылі ў Магілёве і пра тое, што станем сельскімі жыхарамі, абсалютна не думалі, – распавядае Святлана Міхайлаўна. – Некалькі гадоў таму пачалі шукаць лецішча менавіта на Бялыніччыне. Так знайшлі неблагі дом у Лямніцы, адрамантавалі і зараз жывём у ім большую частку года. Таксама завялі даволі вялікую падсобную гаспадарку: гадуем коз, індыкоў, качак і курэй.\nСамае важнае, пра што распавядае Святлана Міхайлаўна, гэта тое, што ў вёсцы вельмі падабаецца яе “асаблівай” дачцэ Яне. Тут дзяўчына стала адчуваць сябе лепш, пачала больш бываць на вуліцы. Зараз Яна праходзіць курс біякарэкцыі. Вядома, гэта цягне за сабой немалую працу, адно прыгатаванне ежы займае шмат часу, але вынік бацькі заўважылі адразу. У Яны нармалізаваліся многія фізіялагічныя працэсы, палепшыўся псіхічны стан.\nХвароба дачкі прымусіла бацькоў пераасэнсаваць свае погляды на жыццё. Можна сказаць, дзякуючы таму, што самі яны сутыкнуліся з праблемамі існавання людзей з абмежаванымі магчымасцямі, распачалі вялікую працу па дапамозе дзецям-інвалідам і іх блізкім. Святлана Міхайлаўна з’яўляецца памочнікам дырэктара ГДГА “Блага”, якая дзейнічае ў Магілёве і вобласці. Супрацоўнікі гэтай дабрачыннай арганізацыі аказваюць значную падтрымку інвалідам і сацыяльна неабароненым катэгорыям грамадзян. У 2017 годзе ГДГА “Блага” была адзначана спецыяльнай прэміяй Магілёўскага аблвыканкама “Дасягненне” ў намінацыі “Сацыяльная абарона”.\n– На базе адпачынку “Маяк надзеі”, якая знаходзіцца ў вёсцы Салтанаўка Магілёўскага раёна, прайшлі ўжо 13 лагерных змен, – гаворыць Святлана Міхайлаўна. – Там пабывалі самыя “цяжкія” дзеткі: інваліды-вазочнікі, рабяты з анкалогіяй, дзеці, якія знаходзяцца на гемадыялізе… Важна і тое, што адпачылі бацькі. Уявіце, у якім стане знаходзяцца дзеці, калі іх маці могуць адлучыцца ад іх не больш, чым на 2-3 гадзіны. Падчас адпачынку бацькі і дзеці знаходзіліся па 5-6 гадзін асобна.\n– Тое нямногае, зробленае намі за гэты час, вельмі каштоўна, – дадае Святлана Макаранка. – Бацькі, якія пабывалі на адпачынку ў лагеры, адзначаюць, што сталі інакш адносіцца да сваіх дзетак, не ўспрымаць іх абмежаванні як нейкі парог у жыцці, як глабальную трагедыю. На жаль, хворых дзяцей з кожным годам становіцца ўсё больш і больш, але разам з тым знаходзіцца столькі нераўнадушных людзей, гатовых заўсёды прыйсці на дапамогу.\nПры садзейнічанні ГДГА “Блага” з ліпеня 2000 года бясплатная матэрыяльная дапамога была аказана больш як 99 тысячам чалавек. Падтрымку, дарэчы, аказвалі не толькі замежныя фундатары, але і нераўнадушныя да чужых праблем людзі. Зараз супрацоўнікі і валанцёры арганізацыі актыўна выходзяць на рэгіёны.\n– Людзі з інваліднасцю жывуць не толькі ў буйных гарадах, але і ў невялікіх населеных пунктах, – адзачае Святлана Міхайлаўна. – І яны таксама адчуваюць значную патрэбу ў дапамозе. Жыхары Бялыніччыны ўжо звярталіся да нас, але хачу праз газету нагадаць адрас ГДГА “Блага”: г. Магілёў, ул. Бялыніцкага-Бірулі, д. 7. Наш тэлефон +375 (222) 27-99-28. Калі вы маеце патрэбу ў дапамозе або хочаце паўдзельнічаць у нашых добрых справах, мы заўсёды рады наладзіць кантакт.\n← Единый день безопасности дорожного движения «Преуспевай в жизни, но не торопись на дороге!»\nСтавки акцизов на автомобильное топливо в Беларуси предлагается снизить на 25% в 2019 году →


Нацыянальную кінапрэмію ўручаць ужо ў панядзелак | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Кіно » Нацыянальную кінапрэмію ўручаць ужо ў панядзелак\nУ вечаровых строях і з імёнамі пераможцаў у канвертах — 17 снежня, у Дзень беларускага кіно, адбудзецца цырымонія ўзнагароджвання беларускім «Оскарам». Абраным з намінантаў у дваццаці катэгорыях будуць уручаны статуэткі ў выглядзе кінаплёнкі і папараць-кветкі. Журы ўжо зрабіла свой выбар, а ўрачыстае мерапрыемства ў Доме кіно мае ў асаблівай атмасферы назваць найлепшыя беларускія кінапраекты і нашых найлепшых кінематаграфістаў.\nТакім чынам, першая Нацыянальная кінапрэмія Беларусі ўжо ў гэты панядзелак раздасць знакі якасці і, па словах начальніка аддзела па кінематаграфіі Мінкульта Аляксандра Рыдвана, «гэта не міжсабойчык». Так ён адказаў на наш папярэдні матэрыял па тэме («Не кажыце «Оскар», «Звязда» ад 8 снежня).\nПрэмія, бюджэт якой, дарэчы, склаў прыкладна 150 тысяч рублёў, апроч статуэтак прадугледжвае грашовыя прызы: пераможцы ў персанальных намінацыях атрымаюць 50 базавых велічынь (1225 рублёў), а найлепшыя фільмы — 100 базавых велічынь (1450 рублёў). У наступных «рэдакцыях» мерапрыемства, а яно мяркуецца як рэгулярнае, памер прызоў, магчыма, будзе павялічвацца.\n«Дзяржава ніколі не шкадавала грошай на кінематограф, я хачу падкрэсліць, нават у самыя цяжкія часы, — кажа Аляксандр Рыдван. — Апошнія дваццаць чатыры гады як мінімум ён мае сродкі на вытворчасць. Цяпер дзяржава выдзяляе дадатковыя сродкі і на ўзнагароды. Гэта мера па стымуляванні развіцця кіно. У нас, дзякуй богу, зараджаецца і зараз адчувае неабходнасць у фінансах незалежны кінематограф. Маладыя рэжысёры здымаюць за свае, як правіла, невялікія, грошы, за кошт нейкіх дамоўленасцяў са сваімі таварышамі — дадатковыя сродкі дапамогуць ім абнавіць тэхніку альбо заказаць мантаж, альбо проста падтрымаць бытавое існаванне».\nЦырымонія ўзнагароджвання непасрэдна і пакажа, хто будзе абнаўляць тэхніку — незалежны кінематограф альбо найбольш актыўны фігурант у коле намінантаў — Нацыянальная кінастудыя. Прадстаўнік Мінкульта прызнаў, што падчас арганізацыі першай прэміі значнай праблемай стала недастатковае і нясвоечасовае інфармаванне кінасупольнасці аб гэтых планах, бо некаторыя этапы настолькі зацягнулся, што ўзніклі нават сумненні, ці не перанесці прэмію на наступны год. «Мы не маглі прагучаць шырока» значыць, напэўна, што кінапрэмія ледзь не прапусціла тое, дзеля чаго стваралася.\nТак ці інакш, сваёй мэтай арганізатары лічаць папаўненне кіназалаў на праглядах беларускіх фільмаў, то-бок, папулярызацыю айчыннага і, на жаль, пакуль часта не вельмі цікавага гледачу кіно. Апроч усіх належных працэсаў, яны прапануюць і серыю паказаў: з 18 да 26 снежня ў Цэнтры сучасных мастацтваў будуць прадэманстраваны фільмы — пераможцы і ўдзельнікі Нацыянальнай кінапрэміі з удзелам здымачных груп, абмеркаванняў і дыскусій.\nДарэчы, перад урачыстай цырымоніяй узнагароджвання ў Доме кіно будзе прэзентавана кніга «Мне ёсць што сказаць», якая змяшчае ў сабе найлепшыя работы знанага кінакрытыка Алы Бабковай.\nБольшасць з намінантаў (усяго на прэмію было пададзена 167 заявак, з якіх 36 — фільмы), як ужо адзначалася, прадстаўляюць Нацыянальную кінастудыю і асваенне бюджэтных грошай.\n«Мы працуем у рэжыме супермаркета, — каментуе Аляксандр Рыдван. — Казаць, што ў спісе намінантаў шмат «Беларусьфільма», — тое ж самае, што папракаць краму ў тым, што у яе заходзяць у асноўным беларусы. «Беларусьфільм» стварае каля трыццаці карцін у год. Згодна з рэгламентам, мы дапускаем да ўдзелу праекты апошніх двух гадоў, значыць, кінастудыя мае права падаць іх шэсцьдзясят. А заявілі яны прыкладна паўтара дзясятка. Як мы можам іх не дапусціць? У той жа час я на пальцах магу палічыць, колькі за гэтыя два гады было створана фільмаў незалежнымі вытворцамі».\nКалі гэты крэн з боку арганізатараў тлумачыцца звычайнай матэматыкай, тым больш становіцца цікава, які крэн абрала прафесійнае журы (у падліковую камісію, як запэўніла дырэктар конкурсу Алеся Какошнікава, уваходзяць людзі, што да кінематографа не маюць ніякага дачынення). Але гэтая інтрыга працягнецца да вечара панядзелка.\nЗагаловак у газеце: «Гэта не міжсабойчык»


PressReader - Ostrovetskaja Pravda: 2020-02-11 - На каранцін\nOstrovetskaja Pravda - 2020-02-11 - Тема Недели - Па матэрыялах БЕЛТА.\nСтудэнтаў, якія прыязджаюць з Кітая, на два тыдні размесцяць у аздараўленчым цэнтры «Брыганціна» Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Цяпер у «Брыганціну» накіраваны спецыялісты. Усе медыцынскія супрацоўнікі, якія будуць працаваць у аздараўленчым лагеры, прайшлі дадатковую падрыхтоўку.\nУ аздараўленчым цэнтры будзе арганізавана індывідуальная форма навучання ў анлайн-рэжыме. Такія ж меры эпідэмічнай бяспекі ўведзены ва ўсіх абласцях краіны, дзе навучаюцца студэнты з Кітайскай Народнай Рэспублікі.\nПаводле даных Міністэрства адукацыі, цяпер у Беларусі вучыцца амаль 5 тыс. студэнтаў з Кітая. На канікулы за межы краіны выехала 920 чалавек.\nШто датычыцца супрацоўнікаў кітайска-беларускага індустрыяльнага парка «Вялікі камень», то ў Мінску чакаюць вяртання амаль 80 чалавек. Усе яны правядуць двухтыднёвы аплатны каранцін у сваіх кватэрах, паколькі ў парку ўведзены дадатковыя меры бяспекі.\n▪ VII Форум рэгіёнаў Беларусі і Расіі, які плануецца правесці восенню ў Мінску і Мінскай вобласці, будзе прысвечаны гістарычнай спадчыне Вялікай Перамогі.\n▪ У Беларусі пасля ўкаранення біяметрычных пашпартоў можа пачаць работу электронны рэгістр выбаршчыкаў.\n▪ Праекты ўказаў аб іпатэцы і будзберажэннях плануецца ўнесці на разгляд Прэзідэнту Беларусі ў бліжэйшы час.\n▪ Другі самалёт з беларускай гуманітарнай дапамогай прыбыў у Кітай. На гэты раз туды накіраваны ў асноўным індывідуальныя сродкі абароны, сродкі для абеззаражвання, дэзынфекцыі інструментаў і памяшканняў, іншыя медыцынскія вырабы – усяго каля 20 т грузу.\nСярод беларускіх удзельнікаў уладальнікам прыза глядацкіх сімпатый стаў Майскі жук Майс/хрушч. Сярод латвійскай аўдыторыі найбольшай увагі ўдастоены Вожык.\nАфіцыйны талісман стане вядомы 24 лютага.


«Алімпійская зачыстка»: Дзяржкантроль выявіў «недапушчальныя парушэнні» ў працы НАК\nПаводле Дзяржкантролю, значныя сумы грошай Нацыянальны алімпійскі камітэт выдаткоўваў на прэміі ўласным працаўнікам.\nЯны ў НАК атрымлівалі не толькі заробак, які значна перавышаў сярэдні па краіне, але і рэгулярна прэміяваліся за гэтак званае выкананне дадатковых паказнікаў працы. Устаноўленыя факты неэфектыўнага выкарыстання кватэраў, што трымаюцца на балансе апарату НАК, і зацягвання будаўніцтва будынку штаб-кватэры. Пра гэта заявіў старшыня Камітэту дзяржаўнага кантролю Аляксандр Якабсон на пасяджэнні выканкаму НАК 1 лістапада.\nПаводле яго, апарат НАК празмерна захапіўся паляпшэннем свайго дабрабыту, не забяспечваючы ў належнай меры ажыццяўлення галоўнай статутнай задачы – развіцця алімпійскага руху і спорту. Калі ў 2010 г. выдаткі на ўтрыманне апарату НАК складалі менш за траціну ад усёй сумы выдаткаў, то за дзевяць месяцаў сёлета яны склалі амаль палову.\nЦяпер Дзяржкантроль разам з праваахоўнымі органамі пачаў правяраць Рэспубліканскі цэнтр алімпійскай падрыхтоўкі коннага спорту і конегадоўлі. Працягваецца маштабнае правяранне Міністэрства спорту і падначаленых яму арганізацыяў.\nНовы першы віцэ-прэзідэнт НАК Ігар Рачкоўскі паведаміў пра захады, якія ён мае намер у першую чаргу зрабіць на новай пасадзе: «У самыя кароткія тэрміны, літаральна цягам наступнага тыдня, будзе наведзены парадак. Трэба браць прафесійных фінансістаў, бо фінансавая дысцыпліна не тое што парушаная, яе там проста няма».


Галерэя сучаснага мастацтва «Ў» :: Афіша кнігарні "логвінаЎ" на 20-24 траўня\nТравень 20, 2013 - Травень 24, 2013\nАфіша кнігарні "логвінаЎ" на 20-24 траўня\nЭкскурсія "Каму трэба беларуская літаратура за мяжою?"\nНа гэтае пытанне падчас экскурсіі па выставе "Ekspartny varyjant. Беларуская літаратура ў замежных перакладах" адкажа арт-дырэктар кнігарні логвінаЎ Павал Касцюкевіч.\nНаведнікі змогуць азнаёміцца з выданнямі сучаснай беларускай літаратуры на іншых мовах. Прызнаныя айчынныя аўтары Васіль Быкаў, Уладзімір Караткевіч, Ларыса Геніюш, Уладзімір Арлоў, Святлана Алексіевіч, Уладзімір Някляеў, Андрэй Хадановіч, Наталка Бабіна, Барыс Пятровіч, Артур Клінаў і Адам Глобус у ангельскіх, іспанскіх, польскіх, украінскіх, нямецкіх, фінскіх, чэшскіх, літоўскіх, шведскіх, грузінскіх, расійскіх перакладах. Кнігі будуць ляжаць у вольным доступе і кожны наведнік зможа іх пагартаць, а таксама набыць некаторыя выданні.\n"Нулявы кніжны кіламетр" на ганку кнігарні логвінаЎ (Незалежнасці 37а)\nПрацяг экскурсіі 38 хвілін\nЭкскурсія даступная для людзей з абмежаванымі магчымасцямі\n22 траўня на "Нулявым кніжным кіламетры" заспявае Вераніка Круглова і гурт Kriwi. Легендарны фольк-гурт прадставіць свой новы альбом "TRAUKAMURAUKA".\nПасля невялічкага выступу можна будзе падачыняцца з музыкамі і атрымаць ад іх аўтограф.\nПрэзентацыя кнігі Юрася Пацюпы "Анонс: квадрат тэкстаў"\n23 траўня ў кнігарні логвінаЎ (Незалежнасці 37а) а 19-й гадзіне адбудзецца прэзентацыя кнігі Юрася Пацюпы "Анонс: квадрат тэкстаў" з удзелам рэдактара кнігі філосафа Валянціна Акудовіча і філосафа Алеся Анціпенкі.\nКрыху пра кнігу. Гэта чарговая кніга сэрыі "Бібліятэка "Беларускі калегіюм". Квадрат тэкстаў – гэта чатыры кірункі намеркаваных даследаванняў: раскрыццё індывідуальных праектаў філасофіі мовы, выяўленне феномену як альтэрнатывы норме і узусу, шуканне рэлевантных канвенцыяў у правапісе, граматыцы і лексіцы, стварэнне нацыянальнай граматычнай традыцыі. Аўтар пільнуецца фундаменталістаўскай стратэгіі развіцця мовы, распачатай Янам Станкевічам, станавіта адмяжоўваючыся і ад кансерваваннікаў сумнеўных савецкіх нормаў, і ад бяздумных апалагетаў узусу, і ад валюнтарыстаўскіх рэфарматараў мовы.\nЗахоўваць, усталёўваць і развіваць асновы, на якіх трывала беларуская мова стагоддзямі, – найважнейшыя заданні аўтара кнігі.


“Мова – тое, што нас яднае”. У Гродзенскім аблвыканкаме напісалі беларускамоўную дыктоўку\n12:15 19 Февраля 2021\nНапярэдадні Дня роднай мовы каля 50 супрацоўнікаў аблвыканкама сабраліся разам, каб напісаць беларускамоўную дыктоўку.\nМерапрыемства стала ўжо традыцыйным для Гродзеншчыны. Кожны год яго ўдзельнікі з задавальненнем бяруць чысты ліст паперы і ручку, каб звярнуцца да мілагучнага беларускага слова. Многія прызналіся, што напачатку крыху хваляваліся, але, нягледзячы на гэта, атрымалі добры настрой і шмат пазітыўных эмоцый.\n– Беларуская мова – родная мова маёй бабулі і матулі, тое, што заўсёды застанецца ў сэрцы, – падзяліўся намеснік старшыні аблвыканкама Віктар Пранюк. – Хачу сказаць усім нам, што мова – адзіная частка нашай культуры, якая аб’ядноўвае ўсіх жыхароў краіны. Таму, калі 2021 год мы аб’явілі Годам народнага адзінства, то павінны менавіта мову зрабіць тым падмуркам, на якім гэтае адзінства будзе будавацца.\nСёння ўдзельнікі прыгожай беларускамоўнай акцыі ўспомнілі, што значыць уважліва слухаць настаўніка, успрымаць тэкст на слых, самастойна правяраць памылкі і атрымоўваць адзнакі. У аўдыторыі, трэба сказаць, аказалася шмат выдатнікаў.\n– Дыктоўка заўсёды праходзіць у вельмі прыемнай атмасферы: мы запрашаем настаўніка вышэйшай катэгорыі, падбіраем тэксты, якія было б зручна напісаць любому ўдзельніку і якія расказваюць нам пра нашу Радзіму, – рассказаў начальнік галоўнага ўпраўлення адукацыі аблвыканкама Руслан Абрамчык. – Важна таксама, каб не толькі ў гэтыя дні, а на працягу ўсяго года мы ўспаміналі тых людзей, якія стваралі літаратурную беларускую мову. Ва ўстановах адукацыі і культуры мы будзем ушаноўваць імёны нашых пісьменнікаў – стогадовых юбіляраў Івана Шамякіна і Івана Мележа, а таксама Кандрата Крапіву, святкуючы яго 125-годдзе. Гэтаму будзе прысвечана шмат цікавых мерапрыемстваў, конкурсаў.\nЧытала дыктоўку настаўніца беларускай мовы гімназіі №10 Гродна Ірына Мялешка. Яна прапанавала тэкст беларускага пісьменніка Янкі Сіпакова “Наш родны край”.\n– Абраны тэкст вельмі прыгожы, блізкі і мілы майму сэрцу, – рассказала настаўніца, – і, я думаю, усе, хто сёння пісаў гэтую дыктоўку, таксама адчулі прыгажосць слова нашага пісьменніка. Тэкст быў нескладаны, насычаны, канешне, знакамі прыпынку, але тыя, хто ўважліва слухаў, памылак не дапусцілі. Наша зямля, наша мова – тое адзінае, чым мы павінны даражыць, тое, што нас аб’ядноўвае і робіць сапраўднай нацыяй.\nДарэчы, напісаць дыктоўку сёння планавалася не толькі ў Гродзенскім аблвыканкаме. Такое ж мерапрыемства пройдзе ў абласным інстытуце развіцця адукацыі і абласной навуковай бібліятэцы імя Карскага. У раёнах вобласці акцыю правядуць грамадскія аб’яднанні.\n#новости гродно #языковой диктант


З.Пазьняк: "Беларусы выходзілі за справядлівасьць"\n20 сакавік 2008, 09:13\nГосьць ранішняга эфіру «Свабоды» -- старшыня Кансэрватыўна-Хрысьціянскай партыі БНФ, адкрывальнік Курапатаў Зянон Пазьняк\nГанна Соўсь: "Зянон Станіслававіч, найперш хачу запытацца, як Вы будзеце адзначаць 90-ыя ўгодкі Беларускай Народнай Рэспублікі?”\nЗянон Пазьняк: “Я запрошаны на канфэрэнцыю ў Прагу, і буду там 22 і 23 сакавіка. А потым буду ў Варшаве, там буду сьвяткаваць разам з сябрамі”.\n25 жніўня, як і 25 сакавіка -- гэта вялікая дата нашай гісторыі\nПазьняк: “Актуальна тое, што дзеячы БНР у вельмі цяжкіх умовах акупацыі, у цяжкіх умовах так званага Берасьцейскага міру, які заключылі чужыя людзі, і якім разрывалі Беларусь на часткі, у гэтых цяжкіх умовах дзеячы беларускага Адраджэньня паднялі сьцяг Незалежнасьці. Яны запалілі зорку, якая гарыць па сёньняшні дзень. Фактычна яны адрадзілі Вялікае Княства Літоўскае ў тых межах акрамя Жмудзі, у якіх яно існавала ў залаты век сваёй гісторыі.\nІ гэтае адраджэньне ўжо адбылося пад новай назвай, назвай Беларусь. Гэты ўсе ідэі і гэтыя пэрспэктывы былі закладзеныя і прапісаныя дзеячамі БНР. Я маю на ўвазе і грамадзкі лад -- рэспубліканскі, і дэмакратыя, і нацыянальная дзяржава, і нацыянальныя межы, і этнічны склад, і культура, і будучыня. Гэтыя ідэі ўсе былі закладзеныя, і пра іх мы гаворым як пра ідэалы БНР. І гэтым ідэаламі жыло ўсё беларускае адраджэньне. І ўдалося іх ізноў паставіць на парадак дня і вярнуць незалежнасьць у часе беларускай нацыянальнай рэвалюцыі ў 1991 годзе. 25 жніўня, як і 25 сакавіка -- гэта вялікая дата нашай гісторыі”.\nСоўсь: “Як, на Вашую думку, наколькі сур'ёзная цяпер пагроза незалежнасьці ў параўнаньні з 1918 годам, калі была абвешчаная БНР, ці 1991 годам, калі была абвешчаная Рэспубліка Беларусь?”\nПазьняк: “Цяпер пагроза вельмі сур'ёзная. Таму што мы маем справу з той жа самай імпэрскай ідэалёгіяй, з той жа самай імпэрскай псыхалёгіяй, што і 200 гадоў таму. Але мы маем справу з другой сыстэмай ўлады. 200 гадоў таму гэта быў царызм, гэта быў царскі абсалютызм. 100 гадоў таму гэты былі бальшавікі, гэта быў бальшавізм, камунізм, таму што фактычна камунізм -- гэта была форма рускага імпэрыялізму. І цяпер мы маем справу з гэбізмам. Гэта той выпадак, калі ўсю ўладу, абсалютную ўладу ў Расеі пераняў КГБ.\nЗахаваць нашу незалежнасьць і нашу нацыянальную культуру, якая на сёньняшні дзень зьяўляецца важнейшым чыньнікам сувэрэнітэту\nГэтая сыстэма вельмі і вельмі небясьпечная для культуры, для незалежнасьці. Вось чаму ідэйная задача нашага беларускага Адраджэньня – гэта ў першую чаргу асэнсаваць гэтую небясьпеку тэарэтычна і палітычна. І другая задача -- арганізаваць супраціў супраць яе, і трэцяя задача -- захаваць нашу незалежнасьць і нашу нацыянальную культуру, якая на сёньняшні дзень, на сёньняшні час зьяўляецца важнейшым чыньнікам сувэрэнітэту. Так не было 100 гадоў таму. А цяпер гэта так ёсьць”.\nСоўсь: “Калі пры канцы 1980-х гадоў, пачатку 1990-х гадоў Вы выводзілі на вуліцы дзесяткі, сотні тысячаў чалавек, як Вы лічыце, людзі ішлі за Вамі за нацыянальную ідэю ці супраць камунізму? І цяпер, калі людзі выходзяць на вуліцы, у меншай, праўда, колькасьці, як Вы лічыце, яны выходзяць супраць Лукашэнкі ці зноў жа за нацыянальную ідэю?”\nПазьняк: “20 гадоў таму людзі выходзілі супраць камунізму і за нацыянальную ідэю, і за справядлівасьць. Самае важанае, што беларусы выходзілі за справядлівасьць -- і нацыянальную, і сацыяльную. Вось гэта вельмі важны момант. Цяпер людзі жывуць у перавернутым сьвеце, сьвеце дэзінфармацыі, і гэта вельмі небясьпечна момант, калі людзі ня ведаюць прычынаў іхняга дрэннага стану. Пры той камуністычнай ўладзе людзі ўжо ведалі , што прычына ў камунізьме , прычына ў Савецкім Саюзе, і авангард грамадзтва змагаўся і павёў за сабой усе масы . На сёньняшні дзень яшчэ грамадзтва канчаткова не сасьпела, каб, як Купала пісаў, зразумець, дзе пячэ, дзе студзіць. І ў гэтым задача беларускай адраджэнскай эліты, каб хутчэй дапамагчы і нашаму грамадзтву, і нашым элітам зразумець гэтую складаную абстаноўку.\nЛюдзі павінны зразумець, што трэба берагчы сваё\nДва моманты вельмі істотныя для кожнага беларуса і для нашай нацыі. Зразумець, адкуль ідзе наша бяда, у чым яе прычына, хто ёсьць вораг, і што гэтаму трэба супрацьставіць. Што ёсьць наша? Людзі павінны зразумець, што трэба берагчы сваё. У сям'і людзі разумеюць, што трэба берагчы сваіх дзяцей, трэба берагчы сваю матку, бацьку, сваю маёмасьць, свой дом, свае дакумэнты. Усё гэта разумеюць у сям'і. Гэтак жа на нацыянальным узроўні трэба разумець, што ёсьць нашае, што ёсьць нашая дзяржава. Гэта ёсьць наш вялікі дом, ёсьць нашая адзіная вялікая сям'я.\nГэта вельмі простыя разважаньні, і ў гэтых справах ня трэба мудрыць. Тут усё проста -- жыць альбо ня жыць, быць альбо ня быць, быць свабоднымі альбо не свабоднымі, быць багатымі альбо быць беднымі. І трэба гэты выбар рабіць і разумець, што трэба, каб не страціць сваё”.\nСоўсь: “Зянон Станіслававіч, на мінулым тыдні адбыўся чарговы акт вандалізму ў Курапатах, і дзякуючы намаганьням актывістаў Кансэватыўна-Хрысьціянскай партыі БНФ ўсе 36 апаганеных крыжоў былі адноўленыя. Зянон Станіслававіч, як Вы лічыце, чаму гэтае месца застаецца аб’ектам вандалізму, і ясна што не шараговых хуліганаў?”\nПазьняк: “Таму што Курапаты сьведчаць аб генацыдзе расейскага камунізму. Гэта сьведчаньне, якое пацьвярджаецца трупамі. Там знайшлі забітых людзей, якіх яны забілі. Да адкрыцьця праўды пра Курапаты яны адчувалі сябе вальней, таму што гэта была абстрактная гаворка, але яны ведалі, што ня дойдзе справа да суда , бо на судзе запатрабуюць факты. Дык вось цяпер Курапаты сьведчаць пра тое, што іх можна і трэба прыцягваць да суду.\nЁсьць трупы, якія яны забілі, мы іх знайшлі, яны гэта разумеюць, і таму яны ўсе гэтыя гады, хутка ўжо 20 гадоў, змагаюцца , зьнішчыць месца злачынства, каб схаваць трупы , а схаваць ужо немагчыма.\nГэта маніфэстацыя бясьсільля цёмных сілаў. Я б так назваў, таму што гэтыя кашчунства ўжо ад бясьсільля. Людзі павінны разумець: прыйдзе час і кожны за гэта адкажа. Справядлівасьць патрабуе пакараньня. Абавязкова. Таму пакараньне будзе, нават, калі яно ня будзе чалавечае, то яно будзе Боскае”.\nЗянон Пазьняк выказвае спачуваньне Казуліным


Славай авеяны подзвіг народа… | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n11.07.2014 487 Лепельскi край Комментариев нет\nДзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь… Кожны год мы адзначаем гэта прыгожае ліпеньскае свята з асаблівым пачуццём радасці. Мы ганарымся сваёй роднай краінай, захапляемся яе непаўторнымі краявідамі, радуемся поспехам сваіх землякоў і разам, аб’яднаўшы сілы, ствараем светлую будучыню радзімы. Аднак гэты дзень нясе з сабой і сумныя ўспаміны аб жудасным ваенным ліхалецці. Мы ўшаноўваем памяць аб мужных франтавіках, партызанах і падпольшчыках, якія цаной сваіх жыццяў набліжалі светлы Дзень Перамогі. Мы ганарымся мужнасцю і самаадданасцю нашых салдат, сапраўдны патрыятызм і адвага якіх стануць прыкладам для многіх пакаленняў абаронцаў Айчыны.\nЗ такімі ўзнёслымі думкамі крочу на свята. Выдатнае сонечнае надвор’е, якое ўсталявалася з самай раніцы, радавала шматлікіх гасцей. Па традыцыі святкванне Дня Незалежнасці пачалося з ускладання вянкоў да магіл загінулых воінаў. Прахожыя з цікавасцю сачылі, як па вуліцы Максіма Горкага, ад ваенкамата да плошчы Свабоды, прайшлі ваеннаслужачыя Заслонаўскага ваеннага гарнізона. Дзеці, трымаючы ў руках прыгожыя букеты кветак, рознакаляровыя шары, разам са сваімі бацькамі і настаўнікамі, пажылыя і моладзь спяшаліся на плошчу Свабоды, якая зазіхацела на вачах. Менавіта тут праз некалькі хвілін пачнецца святочны мітынг “Славай авеяны подзвіг народа!”.\nСёлета споўнілася 70 год, як Беларусь была вызвалена ад фашысцкай навалы, некалькі дзесяцігоддзяў мы не чуем страшэнныя выбухі, працяглыя кулямётныя чэргі, крыкі пакрыўджаных жанчын і дзяцей, але ўспаміны аб вайне будуць заўсёды хваляваць нашы сэрцы. Мы нізка схіляем галовы перад адвагай савецкіх салдат і адданасцю Радзіме. Гэта адзначыў у сваім выступленні старшыня Лепельскага райвыканкама Барыс Яфрэмаў. Пад пранікнёныя музычныя акорды дзеці ўзнялі ў неба шары, што сімвалізуюць росквіт, мір і дабрабыт на зямлі. Разам з вершаванымі радкамі вядучыя прачыталі цёплае прывітанне ў адрас ветэранаў і ўсіх гасцей ад імя членаў раённага савета ветэранаў. Ад імя маладога пакалення з цёплым віншаваннем да ўдзельнікаў мітынгу звярнулася вучаніца адзінаццатага класа сярэдняй школы №3, выдатніца вучобы Лізавета Грыдзюшка. Яркім акордам стала паказальнае выступленне ўдзельнікаў духавога аркестра 19-й асобнай гвардзейскай механізаванай брыгады з Заслонава. Прысутныя з цікавасцю сачылі за адточанымі рухамі афіцэраў, якія цудоўна выканалі папуры з вядомых песень.\nНікога не пакінуў раўнадушным момант, калі пад хвалюючыя гукі музыкі дзеці падарылі ветэранам кветкі.\nПамяць аб подзвігах мужных франтавікоў была ўшанавана хвілінай маўчання.\nШмат яркіх уражанняў ва ўсіх гасцей пакінула паказальнае выступленне разведвальнага ўзвода механізаванага батальёна 19-й асобнай гвардзейскай механізаванай брыгады, якая прадэманстравала складаныя прыёмы барацьбы з праціўнікам.\nЗ цёплым святочным віншаваннем да ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны, усіх гасцей звярнуўся начальнік Заслонаўскага ваеннага гарнізона гвардыі палкоўнік Мікалай Міклашэвіч. Гучыць зычны загад пачаць святочны парад — і пад бадзёрыя гукі маршу па плошчы стройнай калонай прайшлі афіцэры, прапаршчыкі і салдаты 19-й асобнай гвардзейскай механізаванай брыгады.\nПасля завяршэння мітынгу свята набірала ўсё большы размах. Па вуліцы Ленінскай, перад уваходам у гарадскі парк раскінуліся багатыя гандлёвыя вітрыны філіяла “Каапгандаль” Лепельскага райспажыўтаварыства, дзе пакупнікам у шырокім асартыменце прапаноўваліся мясныя, кулінарныя і кандытарскія вырабы. Усіх жадаючых работнікі гандлю запрашалі пачаставацца апетытным шашлыком. Госці з задавальненнем набывалі смачнае лепельскае марожанае.\nА колькі гледачоў сабралася ля выставы ваеннай зброі і тэхнікі, падрыхтаванай ваеннаслужачымі Заслонаўскага ваенага гарнізона! Многія фатаграфаваліся на памяць з удзельнікамі разведвальнага ўзвода механізаванага батальёна 19-й асобнай гвардзейскай механізаванай брыгады. Хлопчыкі адчувалі сябе сапраўднымі воінамі, седзячы ў баявой машыне пехоты БМП-2. Тут жа можна было пабачыць самаходную артылерыйскую зброю 2С9 ”Нона”, Р-145БМ “Чайка” — камандна-штабную машыну, здольную забяспечваць сувязь у часы руху і прыпынку.\nБацькі ахвотна набывалі дзецям цацкі, шматлікія сувеніры. Хлопчыкі і дзяўчынкі з задавальненнем каталіся на каруселях, скакалі ў паветраных замках. Шмат гледачоў сабралася на летняй танцавальнай пляцоўцы. Работнікі цэнтральнай раённай бібліятэкі прапанавалі ўсім жадаючым прыняць удзел у літаратурным лабірынце “Дарога да Перамогі”. Шматлікіх чытачоў зацікавіў стэнд “Мір. Вайна. Перамога”, дзе былі прадстаўлены плакаты даваеннага часу, перыяду Вялікай Айчыннай вайны, якія ўзнімалі дух народа, натхнялі на подзвіг салдат. Побач была прадстаўлена выстава літаратуры аб ваенных падзеях. Сярод іх — кніга Барыса Далгатовіча “Военачальнікі зямлі беларускай”, рэспубліканская кніга “Памяць Беларусі”, твор “Краіна Саветаў ад Кастрычніка да нашых дзён” Г.А. Куманёва, “Успаміны і развагі маршала Г.К. Жукава” і многія іншыя.\nА колькі яркіх, непаўторных работ можно было пабачыць на выставе дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва “Мая Радзіма — Беларусь!”. Немагчыма было адвесці вачэй ад яркіх, шыкоўных вырабаў, створаных умелымі рукамі выхаванцаў аб’яднанняў па інтарэсах Лепельскага раённага цэнтра дзяцей і моладзі. Прыгожыя вырабы з гліны вынеслі на суд гледачоў выхаванцы гуртка “Кераміка” аграгарадка Старое Лядна. Уразілі шыкоўныя пано, вышытыя карціны, упрыгажэнні і іншыя работы. Гледачоў у чарговы раз захапілі творы з бісеру, вырабленыя юнымі выхаванцамі аб’яднання па інтарэсах “Студыя дэкаратыўна-прыкладной творчасці “Калейдаскоп” пад кіраўніцтвам Людмілы Хадакоўскай. Радавалі вока яркія ўпрыгажэнні, карціны з сухога лісця, саламяныя капелюшы, змайстраваныя кіраўніком аб’яднання па інтарэсах “Прырода і фантазія” Марынай Арцеевай і яе вучнямі. Прыцягвалі ўвагу гледачоў таксама цудоўныя работы майстроў раённага Цэнтра рамёстваў, народных умельцаў Лепельшчыны. Вабілі вока вышываныя ручнікі і паясы, разнастайныя сувеніры, вырабы з бісеру, саломкі, мяккія цацкі і іншыя вырабы. Ярка і каларытна выглядалі работы Вольгі Ганчар, выкананыя ў тэхніцы “Роспіс па шкле”, майстроў лозапляцення Розы, Уладзіміра Смірновых і г.д. Для ўсіх жадаючых тут жа працавала бяспройгрышная латарэя. За прымальную плату многія аматары дэкаратыўна-прыкладной творчасці атрымлівалі сувеніры.\nВядома, ні адно свята немагчыма ўявіць без паходнай кухні і смачнай салдацкай кашы, якой ахвотна частаваліся і дарослыя, і дзеці.\nШчымлівыя гукі музыкі паклікалі ўсіх у летні амфітэатр, дзе работнікамі гарадскога Дома культуры была падрыхтавана тэматычная тэатралізаваная праграма “Дзякуй вам, што мы вайны не ведалі!”. Са сцэны былі паказаны расстанне маладой сям’і, маці з сынам, закаханых, якіх разлучыла вайна. Арганічна дапоўнілі сцэнічную дзею песні ваенных гадоў у выкананні хору народнага клуба “Ветэран”, вядомай спявачкі Наталлі Мацюш, выступленне ўзорнага ансамбля танца “Лілея”. Закранулі гледачоў песні ў выкананні Людмілы Шыпулі, Ганны Міхно, Таццяны Грыдзюшкі і іншых вакалістаў.\nВыдатная святочная праграма ўзняла настрой гасцям свята і ў вячэрні час. Пакінулі яркія ўражанні ў гледачоў артысты тэатра песні Ірыны Дарафеевай” з эстраднай канцэртнай праграмай “Светлае імя тваё, Беларусь!”. Пасля завяршэння канцэрта артысты і гледачы разам прынялі ўдзел у акцыі “Праспяваем гімн разам!”. Шмат станоўчых эмоцый гледачам падарыў феерверк.\nСвяточная дзея працягвалася на плошчы Свабоды. Пры ўваходзе ў ГДК для ўсіх жадаючых быў паказаны фільм вытворчасці Расіі “Саракапятка”. Моладзь ад душы весялілася на летняй танцавальнай пляцоўцы, дзе праходзіла тэматычная праграма дыскатэкі “У святочных рытмах”.\nПакідаю свята з выдатным настроем і не магу стрымаць свайго захаплення: “Як цудоўна, што кожны год мы сустракаем Дзень Незалежнасці краіны пад сонечным мірным небам! Вялікі дзякуй вам, дарагія ветэраны, за падоранае жыццё, за тое, што мы можам вучыцца, працаваць у свабоднай і квітнеючай дзяржаве!”\n← История без «белых пятен»\nСветлая ночка купальская… →


Колкая праца, але рукі залатыя!\nТворчая спадчына фотамайстра ахоплівае розныя жанры і кірункі: пейзажы, помнікі гісторыі і архітэктуры, партрэты. Акрамя таго, ён праявіў сябе зацікаўленым этнографам, фалькларыстам, таленавітым літаратарам.\nЯн Булгак нарадзіўся 6 кастрычніка 1876 года ў вёсцы Асташын на Наваградчыне. Пасля заканчэння гімназіі вучыўся на філасофскім факультэце Ягелонскага ўніверсітэта ў Кракаве. У 1899 годзе з прычыны фінансавых цяжкасцей ён перасяліўся ў маёнтак, атрыманы ў спадчыну ад стрыечнага дзеда Адама Грынеўскага. Тут ён непасрэдна заняўся фатаграфіяй і стаў сапраўдным майстрам. У 1910 годзе ўпершыню ўдзельнічаў у сусветнай фотавыстаўцы ў Бруселі.\nУ Вільні ў 1911 годзе мастак Фердынанд Рушчыц прапанаваў яму стаць гарадскім фатографам. Ян Булгак адчыніў фотастудыю, фатаграфаваў архітэктурныя помнікі Вільні і імкнуўся захаваць на здымках прыгажосць горада. Доўгія гады ён прысвяціў выкладанню фатаграфіі ва ўніверсітэце, напісаў некалькі кніг по фотамастацтве. У 1915 годзе выйшаў альбом у 6 тамах “Літва ў здымках Яна Булгака”. Ён выразна здымаў Навагрудак і Мір, Нясвіж і Свіцязь, Крэва і Вілейку, Тракай і Вільню.\nПамятны камень Яну Булгаку быў усталяваны ў вёсцы Пярэсека пад Мінскам. Урачыстая падзея адкрыцця мемарыяльнай дошкі адбылася 6 кастрычніка, у дзень народзінаў фотамайстра, на месцы былой сядзібы Я. Булгака ў прысутнасці прадстаўнікоў творчай інтэлігенцыі, мастацкіх калектываў, прадстаўнікоў Згуртавання беларускай шляхты.\nНа пачатку імпрэзы гасцей сагравалі спевамі і заахвочвалі да танцаў “Крупіцкія музыкі”, шчырыя словы прамовіў Мікола Котаў. Выступленні працягнуў фальклорны тэатр “Матуліна хата”.\nДа прысутных з прывітальнымі словамі звярнулася старшыня Міханавіцкага сельскага савета Святлана Давальцова. Яна падзякавала за карысную ініцыятыву, якая зацікавіла мясцовых жыхароў.\n“Ідэя ўшанаваць памяць Яна Булгака з’явілася ў мяне тры гады таму, – падзяліўся з прысутнымі спадар Францішак Жылка, прадпрымальнік, дырэктар ТАА “ФРА-МІЛ”. – Я хацеў захаваць памяць пра тых таленавітых людзей, якія нарадзіліся і жылі на нашай зямлі, і сталі вядомымі ва ўсім свеце. Больш за 30 гадоў я даглядаю алею, якая засталася ад сядзібы. Мне ўдалося ачысціць і аднавіць гэту мясціну. Камень давялося прывезці з Мінскага раёна з дапамогай суседзяў – Ірыны і Дзмітрыя. Вядомы беларускі скульптар Валеры Калясінскі пагадзіўся выканаць мемарыяльную дошку”.\nПра літаратурную дзейнасць Яна Булгака распавяла даследчыца і перакладчыца, дацэнт БДУ Ірына Багдановіч: “Я займалася перакладам на беларускую мову паэмы Яна Булгака «Мая Зямля». На яе старонках знайшла радкі пра страчаны рай: маляўнічыя куткі прыроды, шляхецкія фальваркі з партрэтамі продкаў і гадзіннікамі. Ян Булгак праявіў сябе таленавітым літаратарам!”\nНа імпрэзе прысутнічала маладая даследчыца Маргарыта Петухова. Яна цікавілася абставінамі жыцця фотамайстра: “Ян Булгак пачаў рабіць першыя фотаздымкі фотаапаратам сваёй жонкі Ганны. Гэты былі выявы навакольных двароў, здымкі блізкіх людзей. У яго аб’ектыў патрапілі і мясцовыя жыхары. Потым ён адчыніў тут, у Пярэсецы, мастацкую фотастудыю”.\n“Пярэсека, якая была закінутай многія гады, можа стаць цікавым турыстычным аб’ектам, дзе ёсць пра што распавесці нашым людзям і шматлікім турыстам з іншых краін. Няхай гэта места вабіць нас усіх, каб мы яшчэ прыязджалі сюды!” – адзначыў старшыня Беларускага фонда культуры Тадэвуш Стружэцкі.\nМатэрыял апрацаваны аддзелам суправаджэння інтэрнэт-партала.


Аператыўны і просты спосаб атрымання актуальнай эталоннай прававой інфармацыі\nЗмяшчае больш за 290 000 дакументаў і забяспечвае доступ да інтэрнэт-версій:\nэталоннага банка даных прававой інфармацыі Рэспублікі Беларусь;\nбанка даных «Судовая практыка»;\nбанка даных «Правапрымяняльная практыка»;\nбанка даных «Формы дакументаў».\nЗручна структураваная эталонная прававая інфармацыя ў сетцы Інтэрнэт.\nІнтэлектуальны пошук: дастаткова проста ўвесці запыт у радку пошуку ў адвольнай форме па аналогіі з інтэрнэт-шукальнікамі.\nПошук прававых актаў па адным або некалькіх рэквізітах:\nБясплатны пошук дакументаў: толькі пераканаўшыся ў наяўнасці неабходнага дакумента і ацаніўшы дакладнасць пошуку, Вы можаце заплаціць за доступ да тэкстаў прававых актаў, дакументаў судовай і правапрымяняльнай практыкі на неабходны перыяд любым зручным спосабам.\nГнуткая сістэма аплаты доступу:\nаплата па безнаяўным разліку (для юрыдычных і фізічных асоб);\nаплата з дапамогай SMS (для фізічных асоб);\nаплата ў пунктах банкаўскага абслугоўвання: каса, банкамат, інфакіёск, плацежны тэрмінал, плацежны тэрмінал Cash-in, плацежна-даведачны тэрмінал Cash-in (для фізічных асоб);\nаплата з дапамогай сістэмы «Інтэрнэт-банкінг» (для фізічных асоб);\nаплата банкаўскай картай c выкарыстаннем сістэмы WebPay (для фізічных асоб);\nаплата па наяўным разліку (для фізічных асоб);\nаплата з дапамогай промакоду.\nТарыфікацыя за суткі: перыяд доступу ад адных сутак да года.\nНашы новыя магчымасці – Вашы новыя перавагі!\nУдасканалены механізм сістэматызацыі вынікаў пошуку дакументаў па некалькіх крытэрыях:\nпа рэлевантнасці (ступені адпаведнасці вынікаў пошуку заяўленаму запыту),\nпа віду акта,\nКарысная даведачная інфармацыя (вытворчы каляндар, памеры дзяржаўнай дапамогі, памер мінімальнай заработнай платы і інш.), навіны заканадаўства, экспрэс-бюлетэні заканадаўства Беларусі і краін СНД, інфармацыя аб грамадскім абмеркаванні праектаў нарматыўных прававых актаў, кампетэнтная думка спецыялістаў у галіне права.\nМагчымасць выкарыстання функцыі аўтаматычнага машыннага перакладу Google Translate для працы з дакументамі і інфармацыяй на сайце сістэмы на англійскай, іспанскай, італьянскай, кітайскай, карэйскай, латышскай, нямецкай, польскай, французскай і іншых мовах.\nДля зарэгістраваных карыстальнікаў ЭТАЛОН-ONLINE даступныя функцыі:\nДакументы на кантролі (дазваляе інфармаваць карыстальніка аб змяненнях у дакументах, якія яго зацікавілі);\nЗакладкі (ставяцца да патрэбных фрагментаў дакументаў, а таксама дазваляюць пакідаць асабістыя каментарыі да гэтых закладак);\nВытрымкі і Цытаванні (дазваляюць захаваць выдзелены фрагмент дакумента ў файл на прыладу карыстальніка);\nАсабісты кабінет (дазваляе кіраваць асабістай інфармацыяй, праглядаць закладкі, падборкі дакументаў, дакументы на кантролі, гісторыю пошуку і прагляду дакументаў і інш.);\nГісторыя пошуку і прагляду дакументаў (змяшчае інфармацыю пра апошнія прагледжаныя дакументы, а таксама пра апошнія пошукавыя запыты).\nКодэксы Рэспублікі Беларусь з усімі змяненнямі і дапаўненнямі бясплатна!\nБясплатны мабільны дадатак для працы на планшэтах і смартфонах на базе Android і iOS.\nБольш падрабязную інфармацыю аб ЭТАЛОН-ONLINE і спосабах прадастаўлення доступу можна атрымаць на сайце www.etalonline.by, а таксама ў Нацыянальным цэнтры прававой інфармацыі Рэспублікі Беларусь або ў рэгіянальных цэнтрах прававой інфармацыі.\nЗ прэзентацыяй ЭТАЛОН-ONLINE і відэаўрокамі можна азнаёміцца на відэаканале НЦПІ на YouTube.\nБудзем удзячныя Вам за ўсе канструктыўныя прапановы, накіраваныя на паляпшэнне і развіццё ЭТАЛОН-ONLINE. Водгукі, заўвагі і прапановы Вы можаце накіраваць шляхам запаўнення Пратакола якасці або паведаміць іншым зручным спосабам нашай Службе тэхнічнай падтрымкі. Калі ў Вас узнікнуць пытанні па рэгістрацыі і працы ў сістэме, працягу перыяду доступу, функцыянальных магчымасцях, звяртайцеся да нашых спецыялістаў Службы тэхнічнай падтрымкі ў працоўныя дні з 9.00 да 13.00 і з 14.00 да 18.00:\nтел. +375 (17) 279-99-99 (тэхпадтрымка)\nSkype: EtalonNCPI (патэлефанаваўшы або напісаўшы)\nНаша Служба тэхнічнай падтрымкі не карыстаецца аўтаматычнымі праграмамі для зносін і адказу на Вашы пытанні.\nУсе адказы даюць кампетэнтныя спецыялісты НЦПІ.\nМы працуем разам з Вамі. Мы працуем для Вас!


Калякін: «Партыя камуністаў будзе ў авангардзе дэмакратызацыі»\n21.05.2007 / 10:45\nКалякін: «Партыя камуністаў будзе ў авангардзе дэмакратызацыі» 7\nУ Менску ў выходныя прайшоў XII чарговы справаздачна?выбарны зьезд Партыі камуністаў беларускай. Дэлегаты пераабралі на пасаду першага сакратара Цэнтральнага камітэту партыі Сяргея Калякіна. У склад ЦК партыі абраны 51 чалавек.\nУ зьезьдзе, які два дні праходзіў у Палацы культуры менскага аўтазаводу, удзельнічала болей за 200 дэлегатаў з розных рэгіёнаў Беларусі, а таксама госьці з Францыі, Італіі, Даніі, Чэхіі, Малдовы, Палестыны і іншых краінаў.\nДэлегаты ўнесьлі зьмены ў статут партыі і ўхвалілі шэраг рэзалюцыяў. У прыватнасьці, камуністы будуць дамагацца ўвядзеньня ў склад выбарчых камісіяў прадстаўнікоў апазыцыйных сілаў, неўмяшаньня ўладаў у выбарчы працэс, адмены датэрміновага галасаваньня, роўнага доступу ўсіх кандыдатаў да СМІ і забесьпячэньня назіраньня за падлікам галасоў.\nАднагалосна першым сакратаром Цэнтральнага камітэту Партыі камуністаў беларускай пераабраны Сяргей Калякін.\n«Было прадэманстравана адзінства поглядаў па стратэгічных напрамках, — сказаў у інтэрвію «Свабодзе» Сяргей Калякін. — Думаю, што Партыя камуністаў беларуская будзе адным з самых перадавых атрадаў барацьбы за дэмакратызацыю Беларусі.\nУсе пытаньні, што мы выносілі, былі прынятыя. Была ўхваленая тая пазытыўная стратэгія і альтэрнатыва для разьвіцьця Беларусі. Партыя камуністаў будзе ня толькі працягваць сваю барацьбу ў рамках аб’яднаных дэмакратычных сілаў, яна будзе ў авангардзе гэтых сілаў і працэсаў, што адбываюцца ў Беларусі. Зьезд пацьвердзіў стратэгію нашай партыі. Думаю, у гэтым галоўны вынік зьезду».\nКіраўніком фракцыі Партыі камуністаў беларускай на Кангрэсе дэмакратычных сілаў, што пачнецца 26 траўня ў Палацы культуры аўтазаводу, абраны Валеры Ухналёў.\nАльгерд Невяроўскі, «Радыё Свабода»\nНе пачуў / Адказаць\n21.05.2007 / 15:21\nУ авангардзе чаго-чаго?\n[+] / Адказаць\n21.05.2007 / 22:18\n2 Не пачуў Ты што, глухі ? "Мы наш, мы новы мір пастроім..."\nSzmiel / Адказаць\n22.05.2007 / 13:29\nKamunisty budujuc demakratyju? Neszta mne takoj demakratyji nie choczacca.


Затрыманні ў Берасці | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа Берасцейшчыне працягваюцца затрыманні. Сёння, 31 траўня, быў затрыманы Уладзімір Мароз з Кобрына і Валер Рамановіч з Пінску. Па папярэдняй інфармацыі, такія дзеянні з боку прадстаўнікоў праваахоўных органаў звязаныя з акцыямі пратэсту:\n– Адзін з лідараў берасцейскіх пратэстаў Уладзімір Мароз выступаў супраць акумулятарнага завода бліз абласнога цэнтра. У тэлеграм-канале „Краіна для жыцця” паведамілі, што ён з’яўляецца сябрам ініцыятыўнай групы Святланы Ціханоўскай.\nПапярэдне вядома, што Уладзімір Мароз праходзіць у якасці сведкі, але па якой справе – не ўдакладняецца. Валер Рамановіч зараз таксама знаходзіцца ў мясцовым РАУС і праходзіць як сведка. Адное з меракаванняў датычыцца таго, што іх могуць апытваць па інцыдэнту, што днямі адбыўся ў Гародні.\nПра затрыманні ў часе акцыі кармлення галубоў ці зборы подпісаў у падтрымку Святланы Ціханоўскай пакуль нічога невядома. Па традыцыі – там прысутнічаюць людзі ў цывільным і некалькі супрацоўнікаў праваахоўных органаў, але хутчэй назіраюць за сітуацыяй.\nСтаткевіч анансаваў правядзенне „тапкавых” пікетаў па ўсёй краіне\nУ Берасці адбудзецца акцыя ў падтрымку Сяргея Ціханоўскага\nДзе ўзяць сродкі для пакрыцця штрафаў берасцейцаў?


Якім чынам стварыць паспяховую НДА? | ОДБ Брусель\nЯкім чынам стварыць паспяховую НДА?\nаўт, 2016-04-05 23:57\nАсамблея няўрадавых дэмакратычных арганізацый (Беларусь) запрашае грамадска актыўных людзей, якія імкнуцца да пабудовы ўласнае каманды альбо грамадскай ініцыятывы, на майстар-клас "Як стварыць паспяховую грамадскую арганізацыю?".\nУдзельнікі майстар-класу: 1) атрымаюць уяўленне пра сучасны грамадскі сектар Беларусі; 2) даведаюцца пра тое, што такое "няўрадавыя арганізацыі" і якая іх роля ў развіцці мясцовых супольнасцей; 3) пазнаёмяцца з інструментамі фінансавання недзяржаўных арганізацый і шляхамі здабыцця сродкаў на іх дзейнасць.\nДасведчаныя трэнеры распавядуць навучэнцам пра спосабы пабудовы паспяховай арганізацыі, фармаванне ўласнае каманды і асаблівасці працы ў камандзе, планаванне дзейнасці, пастаноўку мэтаў і інш. Удзельнікі майстар-класу даведаюцца пра магчымасці і асаблівасці рэгістрацыі беларускіх няўрадавых арганізацый.\nМерапрыемства пройдзе ў Мінску 28 красавіка (чацвер) 2016 года з 11-й да 19-й гадзіны. Вітаецца ўдзел грамадскіх актывістаў з рэгіёнаў Беларусі.\nКолькасць месцаў абмежаваная. Каб запісацца на майстар-клас неабходна запоўніць анлайн-анкету. Апошні дзень падачы заяўкі - 17 красавіка 2016 года. Падрабязнасці - тут. Па дадатковых пытаннях, калі ласка, лістуйце на е-мэйл: ngo@belngo.info.


Дом футболу пастанавіў: БАТЭ – усё яшчэ першыя – belsat.eu\nБАТЭ – усе ж такі атрымае залатыя медалі сёлетняга першынства краіны. Сёння ў Доме футболу прайшло паседжанне выканкаму нашай асацыяцыі, які і прыняў гэта рашэнне.\nДва матчы былі згуляныя ў чарговым туры нашай хакейнай Экстралігі. У групе А гарадзенскі «Нёман» з футбольным лікам 1:0 перамог на сваім лёдзе апанентаў з «Гомля». Як не намагаліся хакеісты абедзвюх камандаў, стварыўшы шмат галявых момантаў, паразіць браму апанентаў за два перыяды так і не здолелі.\nА за акіянам рухаецца наперад рэгулярны чэмпіянат Нацыянальнай хакейнай лігі, у якім працягвае ліхаманіць уладальніка Кубка Стэнлі клуб «Пітсбург». «Пінгвіны» ўжо зазналі чацвёртую паразу ў пяці апошніх матчах, гэтым разам Яўген Малкін і кампанія прагулялі ў гасцях «Каларада» 2:4.\nДзмітрый Сухановіч, «Белсат», фота: Marko Djurica / Reuters / Forum\nТэгі: БАТЭ Дзмітрый Сухановіч спорт футбол хакей\n22:00 Ланч-бокс (The Lunchbox), м/ф цяпер


Лукашэнка тэстуе "Раўбічы" напярэдадні Чэмпіянату Еўропы па біятлоне - 16.02.2020, Sputnik Беларусь\nГлядзіце на відэа, як каманда прэзідэнта правярае гатоўнасць "Раўбічаў" да Чэмпіянату Еўропы па біятлоне, гаспадарамі якога нечакана для сябе сталі беларусы ў... 16.02.2020, Sputnik Беларусь\nраўбічы, аляксандр лукашэнка, спорт, мультымедыя\nЗімой снегу не дапытаешся - гэта не пра беларусаў. Ужо 26 лютага рэспубліка рыхтуецца прыняць Чэмпіянат Еўропы па біятлону замест Эстоніі.\n16 лютага 2020, 13:28\nПрычына пераносу - занадта цёплая зіма ў Прыбалтыцы. Талін не змог гарантаваць неабходныя для правядзення спаборніцтваў умовы.\nУ Беларусі таксама было цёпла, але рэспубліка падахвоцілася дапамагчы: у спарткомплексе "Раўбічы" створаны запасы снегу, так як увесну тут рыхтуюцца прыняць этап кубка IBU. Усю падрыхтоўку аплаціць Міжнародны саюз біятланістаў.\nУ IBU, улічваючы гэты факт, перанос ЧЕ ў "Раўбічы" назвалі "найбольш верным і эканамічна эфектыўным".\nСёння Лукашэнка асабіста праінспектаваў гатоўнасць "Раўбічаў", разам з камандай пракаціўся па трасе і прыцэліўся да мішэнях. Вінтоўка ў руках у Лукашэнкі той жа фірмы, што і ў яго малодшага сына Мікалая.\nЗірніце, як прэзідэнт выглядае на лыжні.


Аб навуцы і бізнес-інкубатары | Настаўніцкая газета\n02.02.2017 02.02.2017 - 9:54Якасць адукацыі\nРазмова аб навуцы і шляхах яе развіцця адбылася на сустрэчы навуковых работнікаў рэгіёна з кіраўніцтвам Гродзенскай вобласці. Больш за сто знакамітых вучоных і маладых даследчыкаў былі запрошаны на прыём ад імя старшыні Гродзенскага аблвыканкама, прысвечаны Году навукі ў Беларусі.\nПачалася сустрэча з азнаямлення з выставай, на якой былі паказаны распрацоўкі навукоўцаў трох універсітэтаў — ГрДУ імя Янкі Купалы, медыцынскага і аграрнага, навукова-даследчых інстытутаў. Распрацоўкі ў галіне навукова-метадычнага суправаджэння адукацыі прадставіў Гродзенскі абласны інстытут развіцця адукацыі. Усяго ў Гродзенскай вобласці працуюць чатыры УВА, тры акадэмічныя навукова-даследчыя інстытуты, ядро навуковага патэнцыялу складаюць 108 дактароў навук і больш за 700 кандыдатаў навук, адзін акадэмік і тры члены-карэспандэнты Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.\nСтаршыня Гродзенскага аблвыканкама Уладзімір Краўцоў, вітаючы ўдзельнікаў мерапрыемства, адзначыў вялікае значэнне навукі ў развіцці краіны, якое павінна асноўвацца на разумнай эканоміцы. Невыпадкова 2017 год аб’яўлены ў Беларусі Годам навукі. Вучоныя Гродзеншчыны атрымліваюць падтрымку на праекты і з абласнога інавацыйнага фонду. Так, у мінулым годзе былі прафінансаваны тры значныя праекты. Раней на сродкі фонду ў аграрным універсітэце была створана ўнікальная ДНК-лабараторыя — пакуль адзіная ў Беларусі, якая мае акрэдытацыю ў краінах Еўрапейскага саюза.\nПрыярытэтнымі напрамкамі даследаванняў у Гродзенскім дзяржаўным універсітэце з’яўляюцца нана- і біятэхналогіі, экалогія, оптыка, лазерная фізіка, рэсурсазберажэнне. У Гродзенскім медыцынскім універсітэце паспяхова дзейнічае 14 навукова-педагагічных школ. У Гродзенскім дзяржаўным аграрным універсітэце створана цэнтральная навукова-даследчая лабараторыя з філіяламі на факультэтах, біятэхналагічны цэнтр па рэпрадукцыі жывёл.\nРазвіваецца ў вобласці і студэнцкая навука. Больш за тысячу студэнтаў за апошнія 20 гадоў станавіліся стыпендыятамі спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных навучэнцаў і студэнтаў. 135 студэнтаў за апошнія гады былі адзначаны прэміяй абласнога выканаўчага камітэта. Важным крокам у развіцці навуковага патэнцыялу маладых даследчыкаў і студэнтаў стане стварэнне ў гэтым годзе на базе ГрДУ імя Янкі Купалы з удзелам аграрнага і медыцынскага ўніверсітэтаў навукова-тэхналагічнага парка. Тут будуць працаваць разнастайныя лабараторыі, бізнес-інкубатар. Трэба адзначыць, што ў 2016 годзе ў Гродзенскай вобласці 26 вучоных ва ўзросце да 35 гадоў сталі дацэнтамі і кандыдатамі навук.\nНа прыёме віншавалі вучоных, якія дасягнулі ў мінулым годзе значных вынікаў у даследчай дзейнасці. Ганаровымі граматамі Гродзенскага аблвыканкама і абласнога Савета дэпутатаў адзначаны рэктар Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта Віктар Сняжыцкі за паспяховае кіраўніцтва школай “Клінічная арытмалогія”, высокую выніковасць у падрыхтоўцы навуковых работнікаў вышэйшай кваліфікацыі; загадчык кафедры матэматычнага аналізу, дыферэнцыяльных ураўненняў і алгебры ГрДУ Аляксандр Грынь — за развіццё матэматычных метадаў даследаванняў; дэкан біятэхналагічнага факультэта Гродзенскага дзяржаўнага аграрнага ўніверсітэта Яўген Дабрук — за вялікі асабісты ўклад у падрыхтоўку спецыялістаў і эфектыўную работу з таленавітымі маладымі навукоўцамі.\nУшанавалі і тых, каму ў мінулым годзе было прысвоена званне прафесара, хто атрымаў вучоную ступень доктара навук, абараніў дысертацыю.\nНа сустрэчы прысутнічалі намеснік старшыні Гродзенскага аблвыканкама Віктар Лісковіч, начальнік упраўлення адукацыі Гродзенскага аблвыканкама Аляксандр Сонгін.


Сустрэча з беларускім гісторыкам у Варшаве\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Сустрэча з беларускім гісторыкам у Варшаве\nДата публікацыі: 31.01.2020\nКрыніца: Ян В.\n«Ад Каліноўскага да Скірмунтаў» – пад гэткай назвай у Варшаве адбылася сустрэча з беларускім прафесарам, доктарам гістарычных навук Алесем Смаленчуком.\nНагодай для імпрэзы сталася прэзентацыя выданняў, рэдактарам якіх выступіў спадар прафесар. Гэта кнігі «Род Скірмунтаў і Палессе» і «За першымі Саветамі», а таксама гадавік «Homo Historicus».\nТэматыка літаратуры вызначыла накіраванасць сустрэчы – падчас імпрэзы гаворка ішла пра фармаванне беларускай нацыянальнай ідэнтычнасці і дзяржаўнасці, ролі шляхты ў гэтых працэсах. Уздымалася тэма сучаснага стану беларускай гісторыі як навукі. Спадар Алесь падкрэсліў, што нягледзячы на дамінаванне ў дзяржаўных інстытутах савецкага светапогляду, можна адзначыць некаторыя зрухі ў бок ушанавання нацыянальнай памяці.\n«Калі раней дзяржава ігнаравала БНР, то цяпер, прынамсі, аб ім пачалі размаўляць у дзяржаўных установах», – казаў Алесь Смалянчук, ды прыгадаў леташнія словы гісторыка і дэпутата Палаты прадстаўнікоў Ігара Марзалюка, калі той пацвердзіў заслугу БНР у стварэнні беларускай дзяржаўнасці.\nПрафесар Смалянчук мяркуе, што змяненне стаўлення ўладаў да гістарычных падзеяў адбываецца, у тым ліку, дзякуючы ціску грамадскай супольнасці ды працы незалежных даследчыкаў.\nНа сустрэчы з навукоўцам прысутнічала каля 20 чалавек – прадстаўнікі польскіх акадэмічных колаў ды беларускай дыяспары. Арганізатарамі імпрэзы выступілі варшаўскі ўніверсітэт Collegium Civitas ды ініцыятыва «Беларуская Нацыянальная Памяць».


Нашчадкі Прарока рэвалюцыі | Новы Час\nНашчадкі Прарока рэвалюцыі\nЧарговая гадавіна забойства сталінскім агентам Льва Троцкага, якая прыпадае на 20 жніўня, — някепская нагода, каб пазнаёміцца з сучаснымі беларускімі трацкістамі. Суразмоўца «Новага Часу» — Павел Катаржэўскі, студэнт юрфака БДУ, напэўна, самы актыўны сёння прапагандыст вучэння Троцкага ў Беларусі.\n— Агент НКУС 20 жніўня 1938 года забіў альпенштокам Льва Троцкага — аднаго з лідараў Кастрычніцкай рэвалюцыі, стваральніка Чырвонай Арміі, «Прарока рэвалюцыі», як яго называлі ў прэсе. Нягледзячы на важную ролю нябожчыка ў дзейнасці антысталінскай левай апазіцыі, усё ж узнікае пытанне — навошта? Нашто забіваць палітыка, які жыве ў мексіканскай правінцы? Інтэрнэту тады не было, і наўрад ці Троцкі нейкім чынам сапраўды пагражаў рэжыму Сталіна?\n— Што да забойства Троцкага, то я, як марксіст, усё ж не стаў бы пераацэньваць чалавечы фактар. Вядома, нейкая асабістая непрыязнасць у Сталіна да Троцкага, безумоўна, была. Але, нягледзячы на ўяўную бяскрыўднасць выгнанага прарока рэвалюцыі, галоўнай прычынай я ўсё ж лічу тое, што, па-першае, Леў Давідавіч не змірыўся з гегемоніяй сталінізму як у СССР, так і за яго межамі. Ён быў фактычна надзеяй і пуцяводнай зоркай левай апазіцыі, чаго бюракратыя, якая спарадзіла Сталіна, дапусціць ніяк не магла. «Царкам», якія пасля фактычнай паразы левай апазіцыі ўзурпавалі ўладу ў СССР, было неабходна дэмаралізаваць тых, хто застаўся на марксісцкіх пазіцыях.\nПа-другое, сам па сабе стары рэвалюцыянер, вядома, небяспекі не ўяўляў, але рэвалюцыйная тэорыя, якая выходзіла з-пад пяра Троцкага, уяўляла сабой рэальную альтэрнатыву фактычна контррэвалюцыйнаму сталінізму, і створаны ім Чацвёрты Інтэрнацыянал пачаў прыцягваць да сябе камуністаў. Гэтага Масква дараваць Троцкаму адназначна не магла. Увогуле, тады быў знішчаны не толькі Троцкі, але і іншыя бальшавікі. Ішоў курс на планамернае знішчэнне ўсіх, хто рабіў Кастрычніцкую рэвалюцыю і разумеў, што яна паўстала зусім не за тое, што пасля рэалізоўваў Сталін.\n— Троцкі загінуў напярэдадні Другой сусветнай вайны. Наколькі б яе ход змяніўся, калі б заснавальнік Чацвёртага Інтэрнацыяналу застаўся жывы?\n— Не думаю, што нешта значна памянялася б. Чацвёрты Інтэрнацыянал, на мой погляд, уяўляў сабой адну з самых прагрэсіўных з’яваў марксісцкай думкі ў той час, але нешматлікасць яго сяброў і фактычная дэзарганізаванасць не далі адыграць яму той ролі, якую ён бы мог.\n— Як бы выглядаў СССР, калі б у супрацьстаянні «Сталін — Троцкі» рэй узяў апошні? Якая была б ступень аўтаноміі БССР у складзе Савецкага Саюза?\n— Гісторыя не мае ўмоўнага ладу, і цяпер адказаць, «што здарылася б, калі…», вельмі складана. Мы атрымалі тое, што атрымалі. І на дадзены момант варта думаць пра тое, як змагацца з наступствамі сталінізму, а не разводзіць вільготныя мары пра тое, што адбылося б, калі б быў ва ўладзе Троцкі. Што тычыцца погляду Троцкага на нацыянальнае пытанне, то ён выступаў за пашырэнне правоў савецкіх рэспублік аж да іх фармальнага права на выхад са складу СССР. Прынамсі, ён дапускаў незалежнасць савецкай Украіны.\n— Ці былі ў БССР паслядоўнікі Троцкага?\n— Наколькі мне вядома, левая апазіцыя мела ўплыў паўсюдна, і гэта былі не толькі трацкісты, але і, да прыкладу, левыя камуністы. Што тычыцца нейкіх яркіх асоб, якія прадстаўлялі б трацкісцкую традыцыю марксізму ў БССР, то адразу прыгадаць такіх я не магу. Але ў існаванні асобных груп камуністычнай апазіцыі ў Беларусі ўпэўнены.\n— Напярэдадні 25-й гадавіны жнівеньскага путчу нельга не пацікавіцца — як чвэрць стагоддзя таму трацкісты ўспрынялі фінал савецкага эксперыменту?\n— Развал СССР для трацкістаў быў прадказанай з’явай, паколькі Троцкі ў адной са сваіх прац пісаў, што партыйная бюракратыя ў канчатковым выніку пойдзе на рэстаўрацыю капіталізму. Гэты аналіз быў дадзены задоўга да падзення СССР і іншых краін сацыялістычнага лагеру. Праўда, варта адзначыць: нягледзячы на гэта, нават зламаны і вывернуты навыварат сацыялізм у СССР Леў Давідавіч ўсё ж лічыў адносна прагрэсіўным.\n— Што прадстаўляе беларускі трацкізм сёння? Чым ён адрозніваецца ад мадэляў у іншых краінах СНД? Якія ў яго перспектывы?\n— Збольшага сацыяльны склад нашага руху — студэнты і маладыя рабочыя, чым мы выгадна адрозніваемся ад пячорных сталіністаў, якія ніяк не звязаныя з навакольнай рэчаіснасцю і жывуць у сваёй мёртвай утопіі. Мы не хочам, як некаторыя сучасныя «трацкісты», кідацца ў адкрыты дагматызм і прыкрываць сваю фактычную бяздзейнасць і бурную імітацыю неіснуючай дзейнасці покрывам рэвалюцыйнага фразёрства. Урэшце, мы дыялектыкі, і ідэі Маркса, Энгельса, Троцкага і іншых для нас — не ляжачы камень без прыкметаў жыцця, а жывое вучэнне, якое патрабуе развіцця. Таму на парадку дня стаіць актыўная тэарэтычная барацьба з рэвізіянізмам, сталінізмам, імперыялізмам, і з так званым «левым постмадэрнізмам», які, на нашу думку, адводзіць марксістаў ад сутнасці таго, што адбываецца. Што тычыцца перспектыў, то тут варта казаць пра беларускую агульналевую перспектыву, а не толькі пра перспектывы трацкізму ў прыватнасці.\nПавел Катаржэўскі$ гісторыя\nНяўжо гэта сур'ёзна - трацкізм у 21ст.? Трацкізм памёр разам с Троцкім, як сталінізм са Сталіным...\nЛёлік Ушкін, ты дастаў!\nБелорусские коммунисты читать нужно источники: Маркса, Ленина, Сталина,а то дошли уже до троцкизма, потому что ничего не знаете и не понимаете. Очень жаль Паша.


Калі следчы завітаў да вас у хату... | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сацыяльная падтрымка » Калі следчы завітаў да вас у хату...\nНезвычайны сацыяльны праект арганізавалі прадстаўнікі «Саюза следчых» Гомельскай вобласці. Разам са спецыялістамі самых розных адказных структур і прадстаўнікамі мясцовых уладаў яны наведваюць малыя населеныя пункты. Так можна лепш ацаніць жыццё людзей у глыбінцы і праблемы, з якімі яны сутыкаюцца.\nГэтым разам напрамак «Саюза следчых» Гомельшчыны — Жлобінскі раён. Задача — наведаць маланаселеныя пункты Кароткавіцкага сельсавета. Увайсці ў курс справы — як жывуць, дзе працуюць, якія ёсць перспектывы — дапамагае кіраўнік спраў Кароткавіцкага сельвыканкама Вольга Ісаенка.\n— У Кароткавіцкі сельсавет аб'яднаны шэсць населенных пунктаў, дзе пражывае 981 чалавек. З іх амаль 200 дзяцей, — тлумачыць Вольга Аляксееўна.\nЦэнтр сельсавета — аграгарадок Кароткавічы — вёска, якую ў 1943 годзе, адступаючы, фашысты зруйнавалі з зямлёй. Мясцовых з Кароткавічаў сагналі ў тую самую вёсачку Ала на Светлагоршчыне, якая стала цяпер сімвалам народнай памяці Беларусі.\nМіж тым мэта ўдзельнікаў місіі «Саюза следчых» — сустрэцца з мясцовымі жыхарамі ў самых маленькіх, аддаленых вёсачках сельсавета.\nНакіроўваюцца на адну з малочнатаварных фермаў сельгаспрадпрыемства «Агра-Кароткавічы». Працоўны дзень у самым разгары, работнікі гаспадаркі наведвальнікаў не чакалі. Спачатку крыху саромеюцца такой увагі, але, асвоіўшыся ў размове, тлумачаць, як жывецца ды працуецца на вёсцы.\n— Для нас вельмі важна, каб жыхары малых сельскіх населеных пунктаў бачылі ў нас не высокіх гасцей з вобласці, а памочнікаў у вырашэнні жыццёвых праблем, — выказвае сваю пазіцыю намеснік начальніка ўпраўлення Следчага камітэта па Гомельскай вобласці, старшыня «Саюза следчых» Аркадзь Траццякоў. Менавіта Аркадзь Валер'евіч ініцыяваў і наладзіў такую нестандартную форму работы з вясковымі жыхарамі.\nПрацаўнікі гаспадаркі зацікаўлены незвычайным кірункам работы следчых, пытаюцца, дзе больш падрабязна пачытаць аб грамадскім аб'яднанні «Саюз следчых». Потым прымаюць прапанову ад супрацоўнікаў раённай арганізацыі Беларускага Чырвонага Крыжа і выкарыстоўваюць магчымасць атрымаць кансультацыю па пытаннях здароўя — вымераць артэрыяльны ціск, тэмпературу, сатурацыю (узровень насычанасці крыві кіслародам). Дапамагаюць у гэтым вяскоўцам удзельнікі акцыі — начальнік аддзела Гомельскай абласной арганізацыі Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа Арцём Карпенка і медыцынская сястра, валанцёр медыка-сацыяльнай службы «Дапамога» Наталля Кушнярова.\nУ незвычайным туры па раёне гомельскіх следчых падтрымалі таксама супрацоўнікі Жлобінскага філіяла Гомельскага агенцтва па дзяржаўнай рэгістрацыі і зямельным кадастры. Пытанні да гэтых спецыялістаў звычайна адны з самых папулярных у спісе запытаў ад вяскоўцаў.\nНаступны пункт — вёска Плесавічы. Кіраўнік сельвыканкама расказвае, у якіх дамах пражываюць адзінокія пенсіянеры, інваліды — гэтым людзям асабліва патрэбна падтрымка і дапамога.\nЖыхарка Плесавічаў, інвалід-калясачнік Таццяна Мікалаеўна Іванова ў размове са следчымі просіць разабрацца, ці можна з райцэнтра дастаўляць лекі, што выпісваюцца па рэцэптах.\n— Я ж не адна такая ў вёсцы, у нас шмат старых за 80 гадоў, а трэба шукаць, як дабрацца да райбальніцы, каб атрымаць лекі бясплатна, — дзеліцца пенсіянерка.\nЖанчына звяртае ўвагу і на тое, што ў іх вёсцы няма магазіна.\nІншыя вяскоўцы, якія сустракаюць гасцей на вуліцы, узнімаюць пытанне водазабеспячэння. У цэнтры сельсавета — аграгарадку Кароткавічы — не так даўно адкрылася новая станцыя абезжалезвання. Тут, у Плесавічах, многія людзі карыстаюцца вадой калодзежнай.\nГомельскія следчыя бяруць на даследаванне ваду са студні. Дапаможа зрабіць аналіз спецыяліст Гомельскага гарадскога цэнтра гігіены і эпідэміялогіі Настасся Дзям'янцава, якая таксама прыехала ў Жлобінскі раён у складзе групы.\nУдзельнікі акцыі завіталі на падворак пенсіянера Анатоля Канстанцінавіча Запольскага. Мужчына, які размяняў дзявяты дзясятак, жыве адзін, але дзеці ды ўнукі наведваюць старога часта. Яны і паднялі пытанне, ці магчыма аформіць ва ўласнасць незанятую зямлю каля бацькоўскага агарода, якую па сваёй ініцыятыве апрацоўваюць, бо зарастае бур'яном.\nУсе тлумачэнні дала спецыяліст Жлобінскага філіяла Гомельскага агенцтва па дзяржаўнай рэгістрацыі і зямельным кадастры Вольга Шульга.\nУвогуле ў давяральных гутарках са следчымі вяскоўцы дзяліліся сваімі жыццёвымі гісторыямі, некаторыя прасілі параіць, як вырашыць побытавыя праблемы. Камусьці былі неабходны медыцынская і юрыдычная кансультацыі, хтосьці прасіў дапамагчы працаўладкаваць дарослых, але не зусім самастойных дзяцей, якія перабіваюцца рэдкімі падпрацоўкамі, часцяком выпіваюць і не заўжды сябруюць з законам.\nУсе пытанні і прапановы, у тым ліку тыя, што не адносяцца да кампетэнцыі следчых, прыняты да выканання.\n— Не сакрэт, што ўзровень прававой культуры ў аддаленых населеных пунктах не самы высокі. Няхай сёння хапае крыніц для атрымання інфармацыі, але жыхары вёсак, асабліва пажылога ўзросту, могуць штосьці недачытаць, недачуць, няправільна зразумець. Наша задача — забяспечыць іх неабходнай інфармацыяй і высветліць, якую дапамогу мы можам аказаць гэтым людзям, — падкрэсліў Аркадзь Траццякоў.\nНапрыканцы акцыі ў аграгарадку Кароткавічы быў арганізаваны сельскі сход. Акрамя інфармацыйнай группы, з мясцовымі жыхарамі сустрэліся начальнік УСК па Гомельскай вобласці Сяргей Удовікаў, начальнік Жлобінскага РАСК Павел Карась і старшыня Жлобінскага райвыканкама Іван Навуменка.\n8963 Жыхарка вёскі Мікалаеўка Бялыніцкага раёна Ларыса Клімянок расказала пра трагедыю, якая адбылася з яе сястрой і братамі\n5342 Рука, якая трымае калыску, кіруе светам. Тэст да Дня маці\n4214 Даведаліся аб цэнах на галоўныя восеньскія ягады, спосабах іх захоўвання і «прафесійных рызыках» пры зборы журавін\n4122 Лукашэнка: «Галоўным крытэрыем для супрацоўніка КДБ з'яўляецца патрыятызм, недапушчэнне любых праяў карупцыі, а асабліва здрады»\n3652 Нябедна жыць не забароніш. Дадатковая пенсія з гарантыяй ад дзяржавы\n3559 Журналіст «Звязды» пракантраляваў нашэнне масак ў грамадскіх месцах\n3051 Што пісалі беларускія класікі пра самага дарагога чалавека?\n2878 Расследаваць забойства 20-гадовай даўнасці дапамагла экспертыза пахавых слядоў\n2748 Найвялікшы дар. Усім мамам без выключэння прысвячаецца\n2698 Усходні гараскоп на наступны тыдзень